|
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
|
Пя'тые кни'ги мољ=сїѓвы вторы'и зако'нъ
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глvа, а~”
|
|
1
|
1
|
|
ΟΥΤΟΙ οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Μωυσῆς παντὶ ᾿Ισραὴλ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐν τῇ ἐρήμῳ πρὸς δυσμαῖς πλησίον τῆς ἐρυθρᾶς θαλάσσης ἀνὰ μέσον Φαρὰν Τοφὸλ καὶ Λοβὸν καὶ Αὐλὼν καὶ Καταχρύσεα·
|
Сїи словеса` и^хже гл~а мољ=сїи всемђ` і^и^л~ю, ѓ%бонђ странђ` і^ѓ^рда'на. въ пђсты'ни на за'пады, блиZ чрьмна'го мо'ря междђ` фара'номъ и^ тофо'ломъ, и^ лово'номъ и^ а^вло'номъ, и^ ꙁлаTникомъ”
|
|
2
|
2
|
|
ἕνδεκα ἡμερῶν ἐκ Χωρὴβ ὁδὸς ἐπ᾿ ὄρος Σηεὶρ ἕως Κάδης Βαρνή.
|
Є$ді'нъна'десять дн~їи эT хори'ва пђть до горы` сеи'ра. да'ждь до кадисва'рни”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ τεσσαρακοστῷ ἔτει ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ μηνὶ μιᾷ τοῦ μηνὸς ἐλάλησε Μωυσῆς πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραὴλ κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος αὐτῷ πρὸς αὐτούς.
|
И$ бысть въ м~ е лњто, въ а~і мцsъ. въ а~ дн~ь мцsа. гл~а мољ=сїи къ всMњ сн~омъ і^и^л~евыM, по всемђ` е^ли'ко заповњда е^мђ г~ь к ниM”
|
|
4
|
4
|
|
μετὰ τὸ πατάξαι Σηὼν βασιλέα ᾿Αμορραίων τὸν κατοικήσαντα ἐν ᾿Εσεβὼν καὶ τὸν ῍Ωγ βασιλέα τῆς Βασὰν τὸν κατοικήσαντα ἐν ᾿Ασταρὼθ καὶ ἐν ᾿Εδραΐν,
|
По ё^бїе'нїи сїѓ'на цр~я а^м#морре'иска, жи'вшаго въ а^сево'не. і^ и^ѓ'га цр~я васа'ньска, жи'вшаго въ а^старо'џњ, и^ во е^драи`”
|
|
5
|
5
|
|
ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐν γῇ Μωάβ, ἤρξατο Μωυσῆς διασαφῆσαι τὸν νόμον τοῦτον λέγων·
|
Э$бо'нђ же странђ` і^ѓ^рда'на въ земли` моа^вли, нача` мољ=сїи проповњ'дати зако'нъ сїи гл~я”
|
|
6
|
6
|
|
Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Χωρὴβ λέγων· ἱκανούσθω ὑμῖν κατοικεῖν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ·
|
Гь~ б~ъ на'шъ гл~а на'мъ въ хори'вњ гл~я, довлње^тᲆ ваM жи'ти въ горњ се'й”
|
|
7
|
7
|
|
ἐπιστράφητε καὶ ἀπάρατε ὑμεῖς καὶ εἰσπορεύεσθε εἰς ὄρος ᾿Αμορραίων καὶ πρὸς πάντας τοὺς περιοίκους ῎Αραβα, εἰς ὄρος καὶ πεδίον καὶ πρὸς λίβα καὶ παραλίαν γῆν Χαναναίων καὶ ᾿Αντιλίβανον ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου Εὐφράτου.
|
Э$брати'теся, и^ въздви'гнетеся в^ы, и^ внїидњте въ горђ а^м#морре'искђ. и^ къ всњмᲆ насе'лником#, а^ра'вы въ горђ` и^ поля'нђ, и^ на восто'къ, дђбра'вы, и^ подо'лгъ мо'ря земли` ханааnски. и^ сђпроти'вђ дђбравы до рњки` вели'кїя е^в#фра'тњ”
|
|
8
|
8
|
|
ἴδετε, παραδέδωκεν ἐνώπιον ὑμῶν τῆν γῆν· εἰσπορευθέντες κληρονομήσατε τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, τῷ ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ δοῦναι αὐτοῖς καὶ τῷ σπέρματι αὐτῶν μετ᾿ αὐτούς.
|
И$ с^е предаX преD ва'ми зе'млю вшеDше ѓ^дрьжите ю&, е^ю'же кля'хся эTц~емъ ва'шимъ, а^враа'мђ, і^саа'кђ, і^а'ковђ, да'ти ю& и^м# и^ сњмени иX по ниX”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπα πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ λέγων· οὐ δυνήσομαι μόνος φέρειν ὑμᾶς·
|
И$ реко'хъ къ ваM во' время ѓ%но гл~я. не могђ` а%зъ е^ді'нᲆ води' ти ваs”
|
|
10
|
10
|
|
Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐπλήθυνεν ὑμᾶς, καὶ ἰδού ἐστε σήμερον ὡσεὶ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει·
|
Гь~ б~ъ ва'шъ ё^мно'жилъ ваs и^ с^е е^сте` днеs, ја^ко ѕвњ'зды нбsныа мно'жествоM”
|
|
11
|
11
|
|
Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν προσθείη ὑμῖν ὡς ἐστὲ χιλιοπλασίως καὶ εὐλογήσαι ὑμᾶς, καθότι ἐλάλησεν ὑμῖν.
|
Гь~ б~ъ эTц~ъ ва'шихъ приложи` ва'мᲆ, ја%ко е^сте` ты'сђща кра'тъ ё^мно'жени и^ блsви васъ, ја%коже гл~алъ е^сть ваM”
|
|
12
|
12
|
|
πῶς δυνήσομαι μόνος φέρειν τὸν κόπον ὑμῶν καὶ τὴν ὑπόστασιν ὑμῶν καὶ τὰς ἀντιλογίας ὑμῶν;
|
Ка'ко могђ` самъ носи'ти трђды` ваша, и^ тя'жести ваша и^ пря` ваша,
|
|
13
|
13
|
|
δότε ἑαυτοῖς ἄνδρας σοφοὺς καὶ ἐπιστήμονας καὶ συνετοὺς εἰς τὰς φυλὰς ὑμῶν, καὶ καταστήσω ἐφ᾿ ὑμῶν ἡγουμένους ὑμῶν.
|
и^ꙁбери'те себᲇ мђжа мђ'дры и^ ё^мњтеля и^ смы'слены, въ племе'нехъ вашиX. и^ да поста'влю и^хъ наD ва'ми стрњ'ишины ва'мъ”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἀπεκρίθητέ μοι καὶ εἴπατε· καλὸν τὸ ρῆμα ὃ ἐλάλησας ποιῆσαι.
|
И$ эTвњща'сте ми и^ реко'сте добро` сло'во е^же гл~алъ е^си сътвори'ти”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἔλαβον ἐξ ὑμῶν ἄνδρας σοφοὺς καὶ ἐπιστήμονας καὶ συνετοὺς καὶ κατέστησα αὐτοὺς ἡγεῖσθαι ἐφ᾿ ὑμῶν χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πεντηκοντάρχους καὶ δεκάρχους καὶ γραμματοεισαγωγεῖς τοῖς κριταῖς ὑμῶν.
|
И$ пояX эT ваs мђжи мђ'дры, и^ ё^мњтелны и^ смыслены. и^ поста'вихъ и^хъ владњти наD вами ты'сђщники, и^ со'тники и^ пятьдеся'тники, и^ десятники, и^ кни'гочїа, сђдїа'мъ вашиM”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐνετειλάμην τοῖς κριταῖς ὑμῶν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ λέγων· διακούετε ἀνὰ μέσον τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν καὶ κρίνατε δικαίως ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον ἀδελφοῦ καὶ ἀνὰ μέσον προσηλύτου αὐτοῦ.
|
И$ заповњ'дахъ сђдїа'мъ вашим# в т^о вре'мя гл~я раZсђжда'иᲄе междђ бра'тїею свое`ю, и^ сђди'те по пра'вдњ межи` мђжемъ и^ ме'ждђ бра'томъ е^го, и^ междђ прише'лцемъ”
|
|
17
|
17
|
|
οὐκ ἐπιγνώσῃ πρόσωπον ἐν κρίσει, κατὰ τὸν μικρὸν καὶ κατὰ τὸν μέγαν κρινεῖς, οὐ μὴ ὑποστείλῃ πρόσωπον ἀνθρώπου, ὅτι ἡ κρίσις τοῦ Θεοῦ ἐστι· καὶ τὸ ρῆμα, ὃ ἐὰν σκληρὸν ᾖ ἀφ᾿ ὑμῶν, ἀνοίσετε αὐτὸ ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ ἀκούσομαι αὐτό.
|
Не зри'те лица` въ сђдњ`, по ма'лђ и^ по вели'кђ сђ'диши не сђмня'ся лица` чл~ча сђдъ б^о бж~їи е^сть” с^и рњчь и^же а%ще жестока бђдетъ ё^ васъ, принеси'те до мене` и^ да слы'шђ ю&”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐνετειλάμην ὑμῖν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ πάντας τοὺς λόγους, οὓς ποιήσετε.
|
И$ заповњ'дахъ ва'мъ вᲆ вре'мя ѓ%но вс^я словеса` ја%же сътвори'те”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἀπάραντες ἐκ Χωρὴβ ἐπορεύθημεν πᾶσαν τὴν ἔρημον τὴν μεγάλην καὶ τὴν φοβερὰν ἐκείνην, ἣν εἴδετε, ὁδὸν ὄρους τοῦ ᾿Αμορραίου, καθότι ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἡμῖν, καὶ ἤλθομεν ἕως Κάδης Βαρνή.
|
И$ воздви'гшеся эT хори'ва прои^до'хоM вс^ю пђсты'ню вели'кђю, и^ стра'шнђю ѓ%нђ, ю%же ви'дњсте. въ пђти` горы` а^м#морре'иски, ја%ко заповњда на'мъ г~ь б~ъ на'шъ, и^ прїидохо'м# до кадисва'рнїи”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ εἶπα πρὸς ὑμᾶς· ἤλθατε ἕως τοῦ ὄρους τοῦ ᾿Αμορραίου, ὃ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ὑμῖν.
|
И$ реко'хъ ваM, прїидњте до горы` а^м#морре'иски, ја%же г~ь б~ъ нашъ да'етъ ваM
|
|
21
|
21
|
|
ἴδετε, παραδέδωκεν ἡμῖν Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν πρὸ προσώπου ὑμῶν τὴν γῆν· ἀναβάντες κληρονομήσατε, ὃν τρόπον εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν ὑμῖν· μὴ φοβεῖσθε μηδὲ δειλιάσητε.
|
ви'дите, предаl е^сть г~ь б~ъ вашᲆ, преD лице'мъ вашиM зе'млю, вше'дше прїимњте. ја^коже гл~а г~ь б~ъ эTц~ъ ва'шихъ и^ вамъ, не бо'итеся н^и ё^жаса'итеся”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ προσήλθατέ μοι πάντες καὶ εἴπατε· ἀποστείλωμεν ἄνδρας προτέρους ἡμῶν, καὶ ἐφοδευσάτωσαν ἡμῖν τὴν γῆν καὶ ἀναγγειλάτωσαν ἡμῖν ἀπόκρισιν τὴν ὁδόν, δι᾿ ἧς ἀναβησόμεθα ἐν αὐτῇ, καὶ τὰς πόλεις εἰς ἃς εἰσπορευσόμεθα εἰς αὐτάς.
|
И$ прїидосте къ мнњ` вс^и и^ рекосте м^и. да по'слемᲆ мђжа преD на'ми да соглядяT зе'млю. и^ повњ'дятъ н^ы эTвњтъ и^ пђть и^мже дои'демъ ея`, и^ гра'ды в ня'же н^ы е^сть вни'ти”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἤρεσεν ἐναντίον μου τὸ ρῆμα, καὶ ἔλαβον ἐξ ὑμῶν δώδεκα ἄνδρας, ἄνδρα ἕνα κατὰ φυλήν.
|
И$ ё^гоDно бысть слово с^е предо мно'ю. и^ поя'хъ эT ваs, в~і, мђжа. мђжа е^ді'наго эT кое^гождо племе'ни”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἐπιστραφέντες ἀνέβησαν εἰς τὸ ὄρος καὶ ἤλθοσαν ἕως Φάραγγος βότρυος καὶ κατεσκόπευσαν αὐτήν.
|
И$ ѓ^браᲄившеся възы'доша на' горђ, и^ прїидоша до бе'ри греꙁно'вныа, и^ согляда'ша ю&”
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἐλάβοσαν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν ἀπὸ τοῦ καρποῦ τῆς γῆς καὶ κατήνεγκαν πρὸς ὑμᾶς καὶ ἔλεγον· ἀγαθὴ ἡ γῆ, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ἡμῖν.
|
И$ вꙁя'ша в рђцњ свои` эT плода` земли`, и^ принесо'ша к наM. и^ гл~ахђ бл~га'я земля` ю%же вда'етъ г~ь б~ъ наM”
|
|
26
|
26
|
|
καὶ οὐκ ἠθελήσατε ἀναβῆναι, ἀλλ᾿ ἠπειθήσατε τῷ ρήματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν
|
И$ не въсхоᲄњ'сте внити, ни'же послђшасте гл~ъ г~а б~а ва'шего”
|
|
27
|
27
|
|
καὶ διεγογγύζετε ἐν ταῖς σκηναῖς ὑμῶν καὶ εἴπατε· διὰ τὸ μισεῖν Κύριον ἡμᾶς, ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου παραδοῦναι ἡμᾶς εἰς χεῖρας ᾿Αμορραίων, ἐξολοθρεῦσαι ἡμᾶς.
|
И$ възропта'сте в кђщахъ свои^хъ и^ реко'сте, ненави'сти ради и^зведе` н^ы г~ь и^з ꙁемля` е^гљ=петскїа, преда' ти насъ в рђцњ а^м#море'истњ, потреби'ти наs”
|
|
28
|
28
|
|
ποῦ ἡμεῖς ἀναβαίνομεν; οἱ δὲ ἀδελφοὶ ὑμῶν ἀπέστησαν τὴν καρδίαν ὑμῶν λέγοντες· ἔθνος μέγα καὶ πολὺ καὶ δυνατώτερον ἡμῶν καὶ πόλεις μεγάλαι καὶ τετειχισμέναι ἕως τοῦ οὐρανοῦ, ἀλλὰ καὶ υἱοὺς γιγάντων ἑωράκαμεν ἐκεῖ.
|
Ка'мо м^ы възы'дем#, братїя же наша эTврати'ша срDца наша гл~юще. ја%ꙁыk мно'гъ и^ крњпча'иши насъ, и^ гра'ди вели'цњ ё^твръжDены до нб~си. н^о и^ сн~ы гига'нътовы ви'дњхоM та'мо.
|
|
29
|
29
|
|
καὶ εἶπα πρὸς ὑμᾶς· μὴ πτήξετε, μηδὲ φοβηθῆτε ἀπ᾿ αὐτῶν·
|
и^ гл~ахᲆ кᲆ ваM не ё^жаса'иᲄеся и^ не бо'иᲄеся эT них#”
|
|
30
|
30
|
|
Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ὁ προπορευόμενος πρὸ προσώπου ὑμῶν αὐτὸς συνεκπολεμήσει αὐτοὺς μεθ᾿ ὑμῶν κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησεν ὑμῖν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ
|
Гь~ б~ъ на'шъ преDходя'и преD лицемъ ва'шимъ то'й повою'етᲆ и^хъ с ва'ми, по всемђ` е^ли'ко сътвори` ва'мъ, въ ꙁемли` е^гљ=петᲆстњи преD ѓ%чима ва'шима”
|
|
31
|
31
|
|
καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ, ἣν εἴδετε, ὁδὸν ὄρους τοῦ ᾿Αμορραίου, ὡς ἐτροφοφόρησέ σε Κύριος ὁ Θεός σου, ὡς εἴ τις τροφοφορήσαι ἄνθρωπος τὸν υἱὸν αὐτοῦ, κατὰ πᾶσαν τὴν ὁδὸν εἰς ἣν ἐπορεύθητε, ἕως ἤλθετε εἰς τὸν τόπον τοῦτον.
|
И$ вᲆ пђсты'ни се'й ю%же ви'дњсте ја%ко въспита` тебе` г~ь б~ъ тво'и, ја%коже нњ'кїи чл~къ пиᲄаеT сн~а свое^го, по всемђ` пђти` во'ньже ходи'сте. дон#деже прїидо'сте до мњста сего`,
|
|
32
|
32
|
|
καὶ ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ οὐκ ἐνεπιστεύσατε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν,
|
н^о въ словеси` се'мъ не вњ'ровасте гв~и б~ђ ва'шемђ.
|
|
33
|
33
|
|
ὃς προπορεύεται πρότερος ὑμῶν ἐν τῇ ὁδῷ ἐκλέγεσθαι ὑμῖν τόπον, ὁδηγῶν ὑμᾶς ἐν πυρὶ νυκτός, δεικνύων ὑμῖν τὴν ὁδὸν καθ᾿ ἣν πορεύεσθε ἐπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐν νεφέλῃ ἡμέρας.
|
и^же преDходитъ преD ва'ми въ пђть, и^збра'ти вамъ мњсто. водя` васъ ѓ^гне'мъ но'щїю, показа'я ваM пђть и%мже и^ти` по немъ. и^ ѓ'блакомъ дн~їю”
|
|
34
|
34
|
|
καὶ ἤκουσε Κύριος τὴν φωνὴν τῶν λόγων ὑμῶν καὶ παροξυνθεὶς ὤμοσε λέγων·
|
И$ ё^слы'ша г~ь б~ъ глаs словесᲆ ва'шиX. и^ разгнњ'вася и^ кля'тся гл~я”
|
|
35
|
35
|
|
εἰ ὄψεταί τις τῶν ἀνδρῶν τούτων τὴν γῆν ἀγαθὴν ταύτην, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν,
|
А/ще ё%зритъ кт^о эT мђжᲆ си'хъ зе'млю бл~гђю сїю. е^ю'же а^ꙁъ кляхся эTц~еM и^хъ.
|
|
36
|
36
|
|
πλὴν Χάλεβ υἱὸς ᾿Ιεφοννή, οὗτος ὄψεται αὐτήν, καὶ τούτῳ δώσω τὴν γῆν, ἐφ᾿ ἣν ἐπέβη, καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ διὰ τὸ προσκεῖσθαι αὐτὸν τὰ πρὸς Κύριον.
|
развњ хале'ва сн~а е^фџо'нина сїи ё%ꙁритᲆ ю&. семђ же даM зе'млю на нюже востђпи'лъ е^сть, и^ сн~омъ е^го, понеже прилежаT гв~и”
|
|
37
|
37
|
|
καὶ ἐμοὶ ἐθυμώθη Κύριος δι᾿ ὑμᾶς λέγων· οὐδὲ σὺ οὐ μὴ εἰσέλθῃς ἐκεῖ·
|
И$ на' мя раZгнњ'вася г~ь ваs ра'ди рекїи, ни'же т^ы вни'деши та'мо”
|
|
38
|
38
|
|
᾿Ιησοῦς υἱὸς Ναυὴ ὁ παρεστηκώς σοι, οὗτος εἰσελεύσεται ἐκεῖ· αὐτὸν κατίσχυσον, ὅτι αὐτὸς κατακληρονομήσει αὐτὴν τῷ ᾿Ισραήλ.
|
Но^ і^сђсᲆ сн~ъ нављ=нъ и^же сᲄои'тᲆ преD тобо'ю, сїи вни'детъ та'мо в н^ю, сего` ё^крњпи` ја%ко сїи прича'стиT ю& і^и^л~ю”
|
|
39
|
39
|
|
καὶ πᾶν παιδίον νέον, ὅστις οὐκ οἶδε σήμερον ἀγαθὸν ἢ κακόν, οὗτοι εἰσελεύσονται ἐκεῖ, καὶ τούτοις δώσω αὐτήν, καὶ αὐτοὶ κληρονομήσουσιν αὐτήν.
|
И$ ѓ^троча'та ва'ши и^хже гл~асте въ плене'нїи бђ'дђтъ, и^ вся'ко ѓ^троча мла'до е^же не вњсть днеs добра` и^ ѕла`, сїи вни'дTђ та'мо, и^ си'мъ дамъ ю& и^ сїи причастя'тъ ю&”
|
|
40
|
40
|
|
καὶ ὑμεῖς ἐπιστραφέντες ἐστρατοπεδεύσατε εἰς τὴν ἔρημον, ὁδὸν τὴν ἐπὶ τῆς ἐρυθρᾶς θαλάσσης.
|
Вы' же ѓ^брати'вшися въполъчи'стеся въ пђсты'ню пђтеM къ чермно'мђ мо'рю”
|
|
41
|
41
|
|
καὶ ἀπεκρίθητε καὶ εἴπατε· ἡμάρτομεν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἡμεῖς ἀναβάντες πολεμήσομεν κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἡμῖν. καὶ ἀναλαβόντες ἕκαστος τὰ σκεύη τὰ πολεμικὰ αὐτοῦ καὶ συναθροισθέντες ἀνεβαίνετε εἰς τὸ ὄρος.
|
И$ гл~асте ре'кђще къ мн^њ съгрњши'хомᲆ, преD гм~ъ бм~ъ на'шимъ м^ы. шеDше да ся сњче'мъ, по всемђ` е^ли'ко заповњ'да г~ь б~ъ на'шъ наM” И$ въземᲆ ко'ждо сосDђ сво'и ра'тныи, и^ собра'вшеся в#зыидо'сте на горђ`”
|
|
42
|
42
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· εἰπὸν αὐτοῖς· οὐκ ἀναβήσεσθε οὐδὲ μὴ πολεμήσετε, οὐ γάρ εἰμι μεθ᾿ ὑμῶν· καὶ οὐ μὴ συντριβῆτε ἐνώπιον τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν·
|
И$ рече г~ь кᲆ мн^њ рцы` иM да не выхо'дятъ ни'же секђтся, нњсмь б^о с ни'ми. и^ да не пробњгнђтъ прDе враги` ва'шими”
|
|
43
|
43
|
|
καὶ ἐλάλησα ὑμῖν, καὶ οὐκ εἰσηκούσατέ μου καὶ παρέβητε τὸ ρῆμα Κυρίου καὶ παραβιασάμενοι ἀνέβητε εἰς τὸ ὄρος.
|
И$ гл~ахъ къ ваM не послђш'асте мене`, и^ престђпи'сᲄе слово гн~е. и^ възнђди'вшеся възыидо'сте на горђ`”
|
|
44
|
44
|
|
καὶ ἐξῆλθεν ὁ ᾿Αμορραῖος ὁ κατοικῶν ἐν τῷ ὄρει ἐκείνῳ εἰς συνάντησιν ὑμῖν καὶ κατεδίωξαν ὑμᾶς, ὡσεὶ ποιήσαισαν αἱ μέλισσαι, καὶ ἐτίτρωσκον ὑμᾶς ἀπὸ Σηεὶρ ἕως ῾Ερμᾶ.
|
И$ сшеD а^м#морњи живы'и на горњ` то'й проти'вђ ва'мъ, и^ прогна` в^ы ја%ко пчелам# творя'тъ, і^ и^зби'ша в^ы эT сеи'ра до е'рмы,
|
|
45
|
45
|
|
καὶ καθίσαντες ἐκλαίετε ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καὶ οὐκ εἰσήκουσε Κύριος τῆς φωνῆς ὑμῶν οὐδὲ προσέσχεν ὑμῖν.
|
тогда` възврати'стеся” И$ сњдше пла'касте преD гм~ъ и^ не послђша г~ь гла'са ва'шего, и^ не вняT ва'мъ”
|
|
46
|
46
|
|
καὶ ἐνεκάθησθε ἐν Κάδης ἡμέρας πολλάς, ὅσας ποτὲ ἡμέρας ἐνεκάθησθε.
|
И$ сњдњсте в кади'си дн~и мно'ги е^ли'ко дн~їи тогда` сњдњ'сте”
|
|
Κεφάλαιο 2
|
Глvа, в~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐπιστραφέντες ἀπῄραμεν εἰς τὴν ἔρημον, ὁδὸν θάλασσαν ἐρυθράν, ὃν τρόπον ἐλάλησε Κύριος πρός με, καὶ ἐκυκλώσαμεν τὸ ὄρος τὸ Σηεὶρ ἡμέρας πολλάς.
|
И$ възврати'вшеся вᲆꙁдвиго'хомся въ пђсты'ню пђть моря чермна'го, ја%коже гл~а г~ь ко мнњ`. и^ ѓ^быходихом# го'рђ, сеи'ръ, дн~и многи.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με·
|
И$ рече г~ь ко мнњ,
|
|
3
|
3
|
|
ἱκανούσθω ὑμῖν κυκλοῦν τὸ ὄρος τοῦτο, ἐπιστράφητε οὖν ἐπὶ βορρᾶν·
|
довлњ'етъ ваM ѓ^бъхожда'ти го'рђ сїю, возврати'стеся ё^бо къ сњ'верђ”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ τῷ λαῷ ἔντειλαι λέγων· ὑμεῖς παραπορεύεσθε διὰ τῶν ὁρίων τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν υἱῶν ῾Ησαῦ, οἳ κατοικοῦσιν ἐν Σηείρ, καὶ φοβηθήσονται ὑμᾶς καὶ εὐλαβηθήσονται ὑμᾶς σφόδρα.
|
И$ лю'демъ заповњждь гл~я, в^ы прои'дњте по предњлоM бра'тїа вашея сн~овъ и^са'вовыхъ живђщихъ въ сеи'рњ. и^ ё^боя'тся ваs, ё^жа'снђтся ѕњло”
|
|
5
|
5
|
|
μὴ συνάψητε πρὸς αὐτοὺς πόλεμον· οὐ γὰρ δῶ ὑμῖν ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν οὐδὲ βῆμα ποδός, ὅτι ἐν κλήρῳ δέδωκα τοῖς υἱοῖς ῾Ησαῦ τὸ ὄρος τὸ Σηείρ.
|
Не сътвори'те с ними ра'ти, не да'хъ б^о вамъ эT земля` и^хъ, ниже стопы` ноги`, ја^ко въ прича'стїе да'хъ сн~омъ і^са'вовыM го'рђ сеи'ръ”
|
|
6
|
6
|
|
ἀργυρίου βρώματα ἀγοράσατε παρ᾿ αὐτῶν καὶ φάγεσθε καὶ ὕδωρ μέτρῳ λήψεσθε παρ᾿ αὐτῶν ἀργυρίου καὶ πίεσθε·
|
Сребро'мъ пи'щђ кђпи'те себњ ё^ ни'хъ и^ ја^ди'те, во'дђ въ мњрђ во'змете эT нихъ, на ценњ да пїете”
|
|
7
|
7
|
|
ὁ γὰρ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εὐλόγησέ σε ἐν παντὶ ἔργῳ τῶν χειρῶν σου· διάγνωθι πῶς διῆλθες τὴν ἔρημον τὴν μεγάλην καὶ τὴν φοβερὰν ἐκείνην· ἰδοὺ τεσσαράκοντα ἔτη Κύριος ὁ Θεός σου μετὰ σοῦ, οὐκ ἐπεδεήθης ρήματος.
|
Гь~ б^о б~ъ ᲄвои блsвилᲆ е^сть тебе` въ всеM дњ'ло рђкђ твое^ю. раꙁђмᲇи ка'ко прои'де пђсты'ню вели'кђю и^ стра'шнђю сїю. с^е м~, лњтъ г~ь б~ъ твои с тобо'ю, и^ не проси` словеси`”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ παρήλθομεν τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν υἱοὺς ῾Ησαῦ, τοὺς κατοικοῦντας ἐν Σηεὶρ παρὰ τὴν ὁδὸν τὴν ῎Αραβα ἀπὸ Αἰλὼν καὶ ἀπὸ Γεσιὼν Γάβερκαὶ ἐπιστρέψαντες παρήλθομεν ὁδὸν ἔρημον Μωάβ.
|
И$ минђ'хомъ бра'тїю свою` сн~ы і^са'вля, живђщ'ая в сеи'рњ ё^ пђти` а^раDскаго эT е^ло'на, и^ эT гасїѓ'на гаве'ра, и^ възвраᲄи'вшеся преидо'хомъ пђть въ пђсты'ню моа'влю”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· μὴ ἐχθραίνετετοῖς Μωαβίταις καὶ μὴ συνάψητε πρὸς αὐτοὺς πόλεμον· οὐ γὰρ μὴ δῶ ὑμῖν ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν ἐν κλήρῳ, τοῖς γὰρ υἱοῖς Λὼτ δέδωκα τὴν ᾿Αροὴρ κληρονομεῖν. (
|
И$ рече г~ь къ мнњ`, не совраждђ'итеся моа'витомъ, и^ не сътвори'те с ними ра'ти, не дахъ б^о ва'мъ эT земля` иX въ прича'стїе, сн~омъ б^о ло'товомъ да'лъ е^смь а^рои'ръ причасти'ти”
|
|
10
|
10
|
|
οἱ ᾿Ομμὶν πρότεροι ἐνεκάθηντο ἐπ᾿ αὐτῆς ἔθνος μέγα καὶ πολὺ καὶ ἰσχύοντες, ὥσπερ οἱ ᾿Ενακίμ·
|
И$ ѓ^ми'ны б^о пре'жDе сᲇдя'хђ в не'и и^ чадь вели'ка и^ мно'га и^ крњпка, ја^коже и^ е^наки'нъ
|
|
11
|
11
|
|
Ραφαΐν λογισθήσονται καὶ οὗτοι ὥσπερ καὶ οἱ ᾿Ενακίμ, καὶ οἱ Μωαβῖται ἐπονομάζουσιν αὐτοὺς ᾿Ομμίν.
|
рафа'инъ, гл~ются и^ сїи, ја%коже е^наки'ни и^ моа^ви'тᲇ прозываюT я& и^ ѓ^ми'ны”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐν Σηεὶρ ἐνεκάθητο ὁ Χορραῖος τὸ πρότερον, καὶ υἱοὶ ῾Ησαῦ ἀπώλεσαν αὐτοὺς καὶ ἐξέτριψαν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾿ αὐτῶν, ὃν τρόπον ἐποίησεν ᾿Ισραὴλ τὴν γῆν τῆς κληρονομίας αὐτοῦ, ἣν δέδωκε Κύριος αὐτοῖς).
|
И$ въ сеи'рњ сᲇдя'ше хорњ'и прежде. н^о сн~ове і^са'вовы, потреби'ша я&, і^ и^скорени'ша я&, эT лица` и^ всели'шася въ и'хъ мњ'ста. и^м#же ѓ%бразомъ сътвори` і^и^л~ь на земли` прича'стїа е^го, ја^же далъ е^сть г~ь и^мъ”
|
|
13
|
13
|
|
νῦν οὖν ἀνάστητε καὶ ἀπάρατε ὑμεῖς καὶ παραπορεύεσθε τὴν φάραγγα Ζαρέτ.
|
Нн~њ ё^бо в^ы вᲆста'ните и^ въꙁдви'гнитеся, и^ про'идете де'брь заре'фовђ”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ αἱ ἡμέραι, ἃς παρεπορεύθημεν ἀπὸ Κάδης Βαρνὴ ἕως οὗ παρήλθομεν τὴν φάραγγα Ζαρέτ, τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη, ἕως οὗ διέπεσε πᾶσα γενεὰ ἀνδρῶν πολεμιστῶν ἀποθνήσκοντες ἐκ τῆς παρεμβολῆς, καθότι ὤμοσε Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῖς·
|
И$ ни ја%же эTи^до'хом# эT кадис ва'рнїи до'ндеже преи^до'хомъ де'брь ꙁаре'фовђ, л~ и^ и~, лњт#. до'н#деже паде` вс^е рожде'нїе мђжь во'искиX эT по'лка. ја%коже кля'тся и^мъ г~ь”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἡ χεὶρ τοῦ Θεοῦ ἦν ἐπ᾿ αὐτοῖς ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς ἐκ μέσου τῆς παρεμβολῆς, ἕως οὗ διέπεσαν.
|
И$ рђка` бж~їа бя'ше на ни'хъ, погђби'ти я& эT поlка. до'ндеже падо'ша”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐγενήθη ἐπειδὴ ἔπεσαν πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ ἀποθνήσκοντες ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ,
|
И$ бысть вънегда` падо'ша вс^и мђжи во'истїи ё^мира'юще эT среди` людїи”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐλάλησε Κύριος πρός με λέγων·
|
И$ рече г~ь къ мнњ` гл~я.
|
|
18
|
18
|
|
σὺ παραπορεύσῃ σήμερον τὰ ὅρια Μωὰβ τὴν Σηεὶρ
|
т^ы преи'деши дне'сь же предњ'лы моа'влими, и^ а^рои'ровыми”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ προσάξετε ἐγγὺς υἱῶν ᾿Αμμάν· μὴ ἐχθραίνετε αὐτοῖς μηδὲ συνάψητε αὐτοῖς εἰς πόλεμον· οὐ γὰρ μὴ δῶ ἀπὸ τῆς γῆς υἱῶν ᾿Αμμάν σοι ἐν κλήρῳ, ὅτι τοῖς υἱοῖς Λὼτ δέδωκα αὐτὴν ἐν κλήρῳ. (
|
ПришеDше блиZ сн~овᲆ а^м#ма'новыхᲆ не съвраждђ'итеся иM, и^ не сътвори'те с ними ра'ти, не даM б^отебе` эT земля` сн~овъ а^м#моновых# во прича'стїе. ја%ко сн~омъ ло'товымъ даX во прича'сᲄїе”
|
|
20
|
20
|
|
γῆ Ραφαΐν λογισθήσεται· καὶ γὰρ ἐπ᾿ αὐτῆς κατῴκουν οἱ Ραφαΐν τὸ πρότερον, καὶ οἱ ᾿Αμμανῖται ἐπονομάζουσιν αὐτοὺς Ζομζομμίν,
|
Земля` рафаи'нъска и^менђется. рафаи%ны б^о на не'и прежде жи'вяхђ, а^мони'тяне же прозыва'ютъ и^хъ зоми'нъ.
|
|
21
|
21
|
|
ἔθνος μέγα καὶ πολὺ καὶ δυνατώτερον ὑμῶν, ὥσπερ καὶ οἱ ᾿Ενακίμ, καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺς Κύριος πρὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ κατεκληρονόμησαν καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾿ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης·
|
ја^зы'къ велиk мно'гъ и^ крњпок#. ја^коже и^ е^наки'мы, и^ погђби` я& г~ь эT лица` и^хъ, и^ прїа'ша прича'стїа и^ всели'шася въ и^хъ мњсто, и^ до сего` дн~я”
|
|
22
|
22
|
|
ὥσπερ ἐποίησαν τοῖς υἱοῖς ῾Ησαῦ κατοικοῦσιν ἐν Σηείρ, ὃν τρόπον ἐξέτριψαν τὸν Χορραῖον ἀπὸ προσώπου αὐτῶν καὶ κατεκληρονόμησαν αὐτοὺς καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾿ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης·
|
ЈА/коже сътвори` сн~омᲆ і^са'вовыM живђщиM в сеи'рњ. иMже ѓ^браꙁоM поᲄреби'ша хоре'я эT лица` своеh. и^ причасти'шася в ниX и^ вселишася въ иX мᲇсто, и^ до сего` дн~е”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ οἱ Εὐαῖοι οἱ κατοικοῦντες ἐν ᾿Ασηδὼθ ἕως Γάζης, καὶ οἱ Καππάδοκες οἱ ἐξελθόντες ἐκ Καππαδοκίας ἐξέτριψαν αὐτοὺς καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾿ αὐτῶν).
|
И$ е^ве'и живђщїа, въ а^ро'џњ до га'зы, кападокїи шеDше и^зъ кападокїи' потреби'ша я&, и^ всели'шася во и'хъ мᲇсто”
|
|
24
|
24
|
|
νῦν οὖν ἀνάστητε καὶ ἀπάρατε καὶ παρέλθατε ὑμεῖς τὴν φάραγγα ᾿Αρνῶν· ἰδοὺ παραδέδωκα εἰς τὰς χεῖράς σου τὸν Σηὼν βασιλέα ᾿Εσεβὼν τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ· ἐνάρχου κληρονομεῖν, σύναπτε πρὸς αὐτὸν πόλεμον.
|
Нн~њ ё^бо въста'нњте в^ы въꙁдви'гнњтеся и^ прои^дњте в^ы де'брь а^рно'ню, с^е предаX в рђцњ твои` сїѓ'на цр~я е^сево'ня, и^ а^м#морре'иска. и^ зеMлю е^го начни` причаща'ти. сᲆтвори` с ни'ми ра'ть дн~ешнїи дн~ь”
|
|
25
|
25
|
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐνάρχου δοῦναι τὸν τρόμον σου καὶ τὸν φόβον σου ἐπὶ προσώπου πάντων τῶν ἐθνῶν τῶν ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ, οἵτινες ἀκούσαντες τὸ ὄνομά σου ταραχθήσονται καὶ ὠδῖνας ἕξουσιν ἀπὸ προσώπου σου.
|
Нн~њ начнђ дати тре'петъ и^ страX тво'и преD лицеM всњмъ страна'м# ја^же сђть поD нб~сеM. ѓ^ни же слы'шавшеи и%мя твое` въꙁᲆмятђтся. и^ болњзнь прїимђтъ эT лица` твое^го”
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ ἀπέστειλα πρέσβεις ἐκ τῆς ἐρήμου Κεδαμὼθ πρὸς Σηὼν βασιλέα ᾿Εσεβὼν λόγοις εἰρηνικοῖς λέγων·
|
И$ послахъ послы` эT пђсты'ня кедемо'џъ къ сїѓ'нђ цр~ю а^сево'ню, словесы` ми'рны гл~я”
|
|
27
|
27
|
|
παρελεύσομαι διὰ τῆς γῆς σου, ἐν τῇ ὁδῷ πορεύσομαι, οὐκ ἐκκλινῶ δεξιὰ οὐδ᾿ ἀριστερά·
|
д^а прои'дђ сквоѕњ ꙁе'млю твою` по пђᲄи` прои^дђ и^ не съвращ'ђся н^и на' десно н^и на' лњво”
|
|
28
|
28
|
|
βρώματα ἀργυρίου ἀποδώσῃ μοι, καὶ φάγομαι, καὶ ὕδωρ ἀργυρίου ἀποδώσῃ μοι, καὶ πίομαι· πλὴν ὅτι παρελεύσομαι τοῖς ποσί,
|
Пи'щђ на ценњ` да ны` даси, и^ ја^мъ. и^ во'дђ на ценњ` даси` и^ пїю, ра'звњ то'чїю нога'ма мои^ма прои^дђ”
|
|
29
|
29
|
|
καθὼς ἐποίησάν μοι οἱ υἱοὶ ῾Ησαῦ οἱ κατοικοῦντες ἐν Σηεὶρ καὶ οἱ Μωαβῖται οἱ κατοικοῦντες ἐν ᾿Αροήρ, ἕως ἂν παρέλθω τὸν ᾿Ιορδάνην εἰς τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ἡμῖν.
|
ЈА/коже сᲆтвори'ша м^и сн~ве і^са'вови живђщїи въ сеи'рњ, и^ моа'вити живђщїи въ и^ро'рњ. до'ндеже про'и^дђ і^ѓ^рда'нъ на' ꙁемлю ја%же г~ь б~ъ нашъ да'етъ наM”
|
|
30
|
30
|
|
καὶ οὐκ ἠθέλησε Σηὼν βασιλεὺς ᾿Εσεβὼν παρελθεῖν ἡμᾶς δι᾿ αὐτοῦ, ὅτι ἐσκλήρυνε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ κατίσχυσε τὴν καρδίαν αὐτοῦ, ἵνα παραδοθῇ εἰς τὰς χεῖράς σου ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.
|
И$ не въсхотњ` сїѓ'нъ цр~ь а^сево'нь да минеM сквоѕњ ю&, ја%ко ѓ^жесточи` г~ь б~ъ нашᲆ дх~ъ е^го, и^ ё^крњпи` срDце е^го да преда'стъ в рђцњ твои` въ дн~ешнїи дн~ь”
|
|
31
|
31
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἰδοὺ ἦργμαι παραδοῦναι πρὸ προσώπου σου τὸν Σηὼν βασιλέα ᾿Εσεβὼν τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ· ἔναρξαι κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτοῦ.
|
И$ рече г~ь къ мн^њ се нача'хᲆ, предая'ти преD лицемъ твои^мᲆ сїѓ'на цр~я а^сево'ня и^ а^м#море'иска и^ зе'млю е^го, и^ начина'и причаща'ти зе'млю е^го”
|
|
32
|
32
|
|
καὶ ἐξῆλθε Σηὼν βασιλεὺς ᾿Εσεβὼν εἰς συνάντησιν ἡμῖν, αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοῦ, εἰς πόλεμον εἰς ᾿Ιασσά.
|
И$ꙁы'де сїѓ'нъ цр~ь а^сево'нь проти'вђ наM самъ и^ вс^и лю'дїе е^го на' брань, въ и^а'сђ”
|
|
33
|
33
|
|
καὶ παρέδωκεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν πρὸ προσώπου ἡμῶν, καὶ ἐπατάξαμεν αὐτὸν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ·
|
И$ предалъ и& г~ь б~ъ нашᲆ преD лицемъ нашимъ въ рђцњ наши, и^ ё^би'хоM е^го и^ сн~ы е^го, и^ вс^я лю'ди е^го”
|
|
34
|
34
|
|
καὶ ἐκρατήσαμεν πασῶν τῶν πόλεων αὐτοῦ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ ἐξωλοθρεύσαμεν πᾶσαν πόλιν ἑξῆς, καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, οὐ κατελίπομεν ζωγρείαν·
|
И$ ѓ^дръжа'хомъ вс^я гра'ды е^го во ѓ%но вре'мя, и^ поби'хомъ вс^я грады и^ногда` и^ же'ны и^х# и^ дњти иX не ѓ^ста'вихомъ живы”
|
|
35
|
35
|
|
πλὴν τὰ κτήνη ἐπρονομεύσαμεν καὶ τὰ σκῦλα τῶν πόλεων ἐλάβομεν.
|
Ра'ꙁвњ скотъ плᲇнихоM себњ і^ и^мњнїа граDны вꙁя'хоM”
|
|
36
|
36
|
|
ἐξ ᾿Αροήρ, ἥ ἐστι παρὰ τὸ χεῖλος χειμάρρου ᾿Αρνῶν, καὶ τὴν πόλιν τὴν οὖσαν ἐν τῇ φάραγγι καὶ ἕως ὄρους τοῦ Γαλαὰδ οὐκ ἐγενήθη πόλις, ἥτις διέφυγεν ἡμᾶς, τὰς πάσας παρέδωκε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εἰς τὰς χεῖρας ἡμῶν·
|
эT а^ро'ира. и^же е^сть ё^стїе водотеча а^рно'ня и^ грDа и^же е^сть в де'бри, и^ до горы` гала'довы. и^ не бысть грDа ё^целњ'выи наs, вс^я предаl г~ь б~ъ нашъ в рђцњ` наши”
|
|
37
|
37
|
|
πλὴν ἐγγὺς υἱῶν ᾿Αμμὰν οὐ προσήλθομεν, πάντα τὰ συγκυροῦντα χειμάρρου ᾿Ιαβὸκ καὶ τάς πόλεις τὰς ἐν τῇ ὀρεινῇ, καθότι ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἡμῖν.
|
Ра'ꙁвњ въ земли` сн~овъ а^м#ма'нихъ, не пристђпа'хоM, и^ вс^я сᲆдръжа'щаася с# водоте'чею и^а^ва'ковою, и^ гра'ды и^же въ гораX. ја%коy повелњ` г~ь б~ъ на'шъ”
|
|
Κεφάλαιο 3
|
Глvа, г~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐπιστραφέντες ἀνέβημεν ὁδὸν τὴν εἰς Βασάν, καὶ ἐξῆλθεν ῍Ωγ βασιλεὺς τῆς Βασὰν εἰς συνάντησιν ἡμῖν, αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοῦ, εἰς πόλεμον εἰς ῾Εδραΐμ.
|
И$ ѓбрати'вшеся въꙁыидо'хоM пђте'мъ и^же къ васа'нђ. і^ и^ꙁы'де, и^ ѓ'гъ цр~ь васа'нь проти'вђ намᲆ, са'мъ и^ вс^и лю'дїе е^го с ни'мъ на' брань въ а^драи'нъ”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· μὴ φοβηθῇς αὐτόν, ὅτι εἰς τὰς χεῖράς σου παραδέδωκα αὐτὸν καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν γῆν αὐτοῦ. καὶ ποιήσεις αὐτῷ ὥσπερ ἐποίησας Σηὼν βασιλεῖ τῶν ᾿Αμορραίων, ὃς κατῴκει ἐν ᾿Εσεβών.
|
И$ рече г~ь къ мн^њ не бо'ися е^го ја^ко въ рђцњ твои` предаX е^го и^ вс^я лю'дїе е^го и^ вс^ю ꙁе'млю е^го” И$ сътвори'ши е^мђ ја%коже сътвори` сїѓ'нђ цр~ю а^м#морре'искђ, и^же жиT въ а^сево'нњ”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ παρέδωκεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εἰς τὰς χεῖρας ἡμῶν, καὶ τὸν ῍Ωγ βασιλέα τῆς Βασὰν καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἐπατάξαμεν αὐτὸν ἕως τοῦ μὴ καταλιπεῖν αὐτοῦ σπέρμα.
|
И$ преда` и& г~ь б~ъ нш~ь въ рђцњ` на'ши, и^ ѓ'га цр~я васа'ня и^ вс^я лю'дїе е^го і^ и^ꙁби'хоM е^го до'ндеже не ѓ^ста` эT ниX племя”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐκρατήσαμεν πασῶν τῶν πόλεων αὐτοῦ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ· οὐκ ἦν πόλις, ἣν οὐκ ἐλάβομεν παρ᾿ αὐτῶν, ἑξήκοντα πόλεις, πάντα τὰ περίχωρα ᾿Αργὸβ βασιλέως ῍Ωγ ἐν Βασάν,
|
И$ вꙁя'хомъ вс^я гра'ды и^хᲆ въ' время ѓ%но. и^ не бы'сᲄь гра'да е^гоже не вꙁя'хомъ эT ни'хъ, ћ~, гра'дъ” и^ вс^я предњ'лы а%рговы цр~я ѓ%гова, въ а^са'нњ”
|
|
5
|
5
|
|
πᾶσαι πόλεις ὀχυραί, τείχη ὑψηλά, πύλαι καὶ μοχλοί, πλὴν τῶν πόλεων τῶν Φερεζαίων τῶν πολλῶν σφόδρα.
|
Вся` гра'ды тве'рды гражде'нїемъ высо'кимъ, вра'та и^ ꙁасо'вы, ра'звњ гра'ды ферꙁе'ски мно'ги ѕњ'ло”
|
|
6
|
6
|
|
ἐξωλοθρεύσαμεν αὐτούς, ὥσπερ ἐποιήσαμεν τὸν Σηὼν βασιλέα ᾿Εσεβών, καὶ ἐξωλοθρεύσαμεν πᾶσαν πόλιν ἑξῆς καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία·
|
И$ потреби'хомъ и^х#, ја%коже сътвори'хомъ сїѓ'нђ цр~ю а^сево'ню. И$ потреби'хомъ вс^я гра'ды иX вᲆкђ'пњ и^ же'ны иX и^ ча'да”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ πάντα τὰ κτήνη, καὶ τὰ σκῦλα τῶν πόλεων ἐπρονομεύσαμεν ἑαυτοῖς.
|
Вс^я же ско'ты иX, и^ коры'сти граDныя плњни'хоM себњ`”
|
|
8
|
8
|
|
Καὶ ἐλάβομεν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ τὴν γῆν ἐκ χειρῶν δύο βασιλέων τῶν ᾿Αμορραίων, οἳ ἦσαν πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἀπὸ τοῦ χειμάρρου ᾿Αρνῶν καὶ ἕως ᾿Αερμών (
|
И$ взя'хомъ в то` вре'мя ꙁе'млю эT рђкђ двою` цр~ю а^м#морре'искђ. и^же бы'ша ѓb сю` странђ` и^ѓ^рда'на. эT водоте'ча а^рно'ня до горы` а^е^рмони”
|
|
9
|
9
|
|
οἱ Φοίνικες ἐπονομάζουσι τὸ ᾿Αερμὼν Σανιώρ, καὶ ὁ ᾿Αμορραῖος ἐπωνόμασεν αὐτὸ Σανίρ),
|
финикњ'и же. проꙁыва'ютъ е^рмона санїи'ръ” А$м#моррњ'и же проꙁываюT и^ сани'ръ”
|
|
10
|
10
|
|
πᾶσαι πόλεις Μισὼρ καὶ πᾶσα Γαλαὰδ καὶ πᾶσα Βασὰν ἕως ῾Ελχᾶ καὶ ῾Εδραΐμ, πόλεις βασιλείας τοῦ ῍Ωγ ἐν τῇ Βασάν.
|
Вс^и грады мисо'ровы и^ всего галаа'да, и^ всего васа'на, да'ждь до е^лхи” И$ до і^ѓ^рда'на вс^я гра'ды црsтвїа ѓ%гова вᲆ васа'нњ”
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι πλὴν ῍Ωγ βασιλεὺς Βασὰν κατελείφθη ἀπὸ τῶν Ραφαΐν· ἰδοὺ ἡ κλίνη αὐτοῦ κλίνη σιδηρᾶ, ἰδοὺ αὕτη ἐν τῇ ἄκρᾳ τῶν υἱῶν ᾿Αμμάν, ἐννέα πήχεων τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ τεσσάρων πήχεων τὸ εὖρος αὐτῆς ἐν πήχει ἀνδρός.
|
ЈА/коточїю и^ ѓ^гъ граD цр~ь васа'нь ѓ^ста` эT рафаи'ма. с^е ѓ%дрᲆ е^го ѓ%дръ желњ'зенᲆ, с^е то'и е^сть на краи сн~овъ а^м#мановыX, џ~, лако'тъ длъгота` е^го, и^ д~, ла'кти широта` е^го. ла'ктемъ мђж'ескимъ”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ τὴν γῆν ἐκείνην ἐκληρονομήσαμεν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀπὸ ᾿Αροήρ, ἥ ἐστι παρὰ τὸ χεῖλος χειμάρρου ᾿Αρνῶν, καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ ὄρους Γαλαὰδ καὶ τὰς πόλεις αὐτοῦ ἔδωκα τῷ Ρουβὴν καὶ τῷ Γάδ.
|
И$ ꙁе'млю т^ђ прїа'хомъ вᲆ ѓ%но время эT а^рои'ра. и^же е^сть ё^ ё^стїа водоᲄе'чїа а^рноня, и^ полъ горы` галаа'довы, и^ грады и^хъ дахᲆ рђви'мђ, и^ га'дђ”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ τὸ κατάλοιπον τοῦ Γαλαὰδ καὶ πᾶσαν τὴν Βασὰν βασιλείαν ῍Ωγ ἔδωκα τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασσῆ καὶ πᾶσαν περίχωρον ᾿Αργόβ, πᾶσαν Βασὰν ἐκείνην· γῆ Ραφαΐν λογισθήσεται.
|
И$ ѓ^ставшее галаа'дђ всего црsтва васа'ня и^ ѓ%гова дахъ полђ племе'ни манасїи'нђ. и^ вс^я се'ла ѓ%крsтъ а^рго'ва, ве'сь васа'нь и^хᲆ ꙁемли` рафаи'ни примњни'тся”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ᾿Ιαΐρ Ραφαΐν λογισθήσεται.
|
И$а^и'ръ же сн~ъ манасїинᲆ вꙁ^я вс^я предњ'лы а^ргоговы, до предњлъ гаргасиnскихъ” И$ махеџей проꙁва` и&, и^а^и^ръ по и'мени свое^мђ васа'нъ и^ а^во'џᲆ, до сего дн~и”
|
|
14
|
15
|
|
καὶ ᾿Ιαΐρ υἱὸς Μανασσῆ ἔλαβε πᾶσαν τὴν περίχωρον ᾿Αργὸβ ἕως τῶν ὁρίων Γαργασὶ καὶ Μαχαθί· ἐπωνόμασεν αὐτὰς ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ τὴν Βασὰν Αὐὼθ ᾿Ιαΐρ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
|
Махи'рови же дахъ галаа'дъ.
|
|
15
|
16
|
|
καὶ τῷ Μαχὶρ ἔδωκα τὴν Γαλαάδ.
|
и^ рђви'мђ и^ гадови дахъ эT галаа'да даже до водоте'чи а^рно'ня, среd водоте'чи предњ'лъ. и^ до и^а^во'ка водоте'чи предњлъ сн~овъ а^м#ма'нихъ”
|
|
16
|
17
|
|
καὶ τῷ Ρουβὴν καὶ τῷ Γὰδ δέδωκα ἀπὸ τῆς Γαλαὰδ ἕως χειμάρρου ᾿Αρνῶν (μέσον τοῦ χειμάρρου ὅριον) καὶ ἕως τοῦ ᾿Ιαβόκ· ὁ χειμάρρους ὅριον τοῖς υἱοῖς ᾿Αμμάν.
|
И$ ра'ва же і^ и^ѓ^рда'нъ предњ'лъ эT махенере'џа до а^си'доха фаZги эT восто'ка”
|
|
17
|
18
|
|
καὶ ἡ ῎Αραβα καὶ ὁ ᾿Ιορδάνης ὅριον Μαχαναρέθ, καὶ ἕως θαλάσσης ῎Αραβα, θαλάσσης ἁλυκῆς ὑπὸ ᾿Ασηδὼθ τὴν Φασγὰ ἀνατολῶν
|
И$ повелњ'хъ вамъ въ' время ѓ%но гл~я г~ь б~ъ ва'шъ далъ е^сть ва'мᲆ ꙁе'млю сїю въ прича'стїе. въѓ^рђже'ни по'идите преD лицемъ бра'тїя ва'шея сн~овъ і^и^л~ев#, вся'к# могїи на ра'ть”
|
|
18
|
19
|
|
καὶ ἐνετειλάμην ὑμῖν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ λέγων· Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἔδωκεν ὑμῖν τὴν γῆν ταύτην ἐν κλήρῳ· ἐνοπλισάμενοι προπορεύεσθε πρὸ προσώπου τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, πᾶς δυνατός·
|
То'чїю же'ны ва'ша и^ дњти ва'ша и^ ско'ти ва'ша. вњ'де ја%ко ско'тъ мноh е^сть ва'мъ да пребђ'дђтъ въ гра'дех# ва'шихъ, ја%же да'хъ ва'мъ”
|
|
19
|
20
|
|
πλὴν αἱ γυναῖκες ὑμῶν καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν καὶ τὰ κτήνη ὑμῶν, οἶδα ὅτι πολλὰ κτήνη ὑμῖν, κατοικείτωσαν ἐν ταῖς πόλεσιν ὑμῶν, αἷς ἔδωκα ὑμῖν,
|
до'нъдеже ё^поко'итъ г~ь б~ъ нашᲆ браᲄїю ва'шђ. ја%ко и^ ва'съ. и^ да причастяT и^ сїи` ꙁе'млю, ю^же г~ь б~ъ ваш# да'сть и^мъ. ѓ^бо'нђ странђ` і^ѓ^рда'на. и^ ѓ^брати'теся ко'ждо ваs въ прича'стїе свое` е^же да'хъ ва'мъ”
|
|
20
|
21
|
|
ἕως ἂν καταπαύσῃ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν, ὥσπερ καὶ ὑμᾶς, καὶ κατακληρονομήσωσι καὶ οὗτοι τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδωσιν αὐτοῖς ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ ἐπαναστραφήσεσθε ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ, ἣν ἔδωκα ὑμῖν.
|
І$сђсъ ꙁаповњ'дахъ въ время ѓ%но гл~я, ѓ%чи ва'ши ви'дњша вс^я е^ли'ко сътвори` г~ь б~ъ вашъ, ѓ^бњма цр~ема си'ма. та'ко сътвориT г~ь б~ъ нашъ всњ'мъ црsтвомъ сквоꙁњ` ня т^ы про'идеши та'мо.
|
|
21
|
22
|
|
Καὶ τῷ ᾿Ιησοῖ ἐνετειλάμην ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ λέγων· οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ἑωράκασι πάντα, ὅσα ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν τοῖς δυσὶ βασιλεῦσι τούτοις· οὕτως ποιήσει Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν πάσας τὰς βασιλείας, ἐφ᾿ ἃς σὺ διαβαίνεις ἐκεῖ·
|
да не ё^бо'итеся эT нихᲆ ја^ко г~ь б~ъ ва'шъ са'мъ побо'ретъ по ва'съ”
|
|
22
|
23
|
|
οὐ φοβηθήσεσθε ἀπ᾿ αὐτῶν, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν αὐτὸς πολεμήσει περὶ ὑμῶν.
|
И$ моли'хся гв~и въ ѓ%но вре'мя гл~я.
|
|
23
|
24
|
|
καὶ ἐδεήθην Κυρίου ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ λέγων·
|
г~и г~и т^ы нача` покаꙁа'ти твое^мђ рабђ` крњпость твою и^ си'лнђю ᲄвою. и^ рђкђ крњ'пкђ и^ мы'шцђ высо'кђю, кт^о б^о е^сть б~ъ на нб~си и^л^и на ꙁемли`, и^л^и кто` сътвори'тъ ја%коже съᲄвори` т^ы и^ крњ'пость твоя”
|
|
24
|
25
|
|
Κύριε Θεέ, σὺ ἤρξω δεῖξαι τῷ σῷ θεράποντι τὴν ἰσχύν σου καὶ τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν χεῖρα τὴν κραταιὰν καὶ τὸν βραχίονα τὸν ὑψηλόν· τίς γάρ ἐστι Θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἢ ἐπὶ τῆς γῆς, ὅστις ποιήσει καθὰ ἐποίησας σὺ καὶ κατὰ τὴν ἰσχύν σου;
|
Минђвъ ё^бо да ви'жђ зе'млю бл~гђю сїю. ја%же ѓ^бонђ стра'нђ і^ѓ^рда'на горђ` сїю бл~гђ и^ кра'снђ дђбра'вђ”
|
|
25
|
26
|
|
διαβὰς οὖν ὄψομαι τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ταύτην τὴν οὖσαν πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, τὸ ὄρος τοῦτο τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸν ᾿Αντιλίβανον.
|
И$ презрᲇ м^я г~ь васъ ра'ди и^ не послђш'а мене`. и^ рече г~ь ко мн^њ довлњ'етъ т^и, не приложи` к семђ` гл~ати словеси` сего`”
|
|
26
|
27
|
|
καὶ ὑπερεῖδε Κύριος ἐμὲ ἕνεκεν ὑμῶν καὶ οὐκ εἰσήκουσέ μου, καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἱκανούσθω σοι, μὴ προσθῇς ἔτι λαλῆσαι τὸν λόγον τοῦτον·
|
Въꙁы'иди на ве'рхъ горы` сњченыя и^ възри` ѓ^чи'ма свои'ма кᲆ мо'рю и^ сњ'верђ и^ ю'гђ и^ на восто'ки” И$ ви'ждь ѓ^чи'ма свои'ма ја^ко нњ'сть т^и минђти і^ѓ^рда'на сего”
|
|
27
|
28
|
|
ἀνάβηθι ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ Λελαξευμένου καὶ ἀναβλέψας τοῖς ὀφθαλμοῖς σου κατὰ θάλασσαν καὶ βορρᾶν καὶ λίβα καὶ ἀνατολὰς καὶ ἰδὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς σου, ὅτι οὐ διαβήσῃ τὸν ᾿Ιορδάνην τοῦτον.
|
И$ заповњ'ждь і^сђ'сђ и^ ё^крњпи` е^го и^ ё^тњши' е^го ја%ко семђ е^сть минђти преD лицемъ людїи си'хъ. и^ се'и да раздњли'тъ и^мᲆ вс^ю зе'млю, ю%же е^си ви'дњлъ”
|
|
28
|
29
|
|
καὶ ἔντειλαι ᾿Ιησοῖ καὶ κατίσχυσον αὐτὸν καὶ παρακάλεσον αὐτόν, ὅτι οὗτος διαβήσεται πρὸ προσώπου τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ οὗτος κατακληρονομήσει αὐτοῖς πᾶσαν τὴν γῆν, ἣν ἑώρακας.
|
И$ пребы'хоM на де'бри близь до'мђ фого'рова”
|
|
29
|
|
|
καὶ ἐνεκαθήμεθα ἐν νάπῃ σύνεγγυς οἴκου Φογώρ.
|
|
|
Κεφάλαιο 4
|
Глvа, д~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ νῦν, ᾿Ισραήλ, ἄκουε τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν κριμάτων, ὅσα ἐγὼ διδάσκω ὑμᾶς σήμερον ποιεῖν, ἵνα ζῆτε καὶ πολυπλασιασθῆτε καὶ εἰσελθόντες κληρονομήσητε τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν.
|
И$ нн~њ і^и^л~ю послђш'аи ѓ^правда'нїи и^ сђдовъ, ја%же а^ꙁъ ё^чю` ваs днесь дњ'лати да поживе'те. и^ вшеDше в^ы прїимњте ꙁе'млю ю%же г~ь эTц~ъ ва'шихъ дае'тъ ва'мъ, в наслњдїе”
|
|
2
|
2
|
|
οὐ προσθήσετε πρὸς τὸ ρῆμα ὃ ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν, καὶ οὐκ ἀφελεῖτε ἀπ᾿ αὐτοῦ· φυλάσσεσθε τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον.
|
да не приложи'те къ словесеM е^же а'ꙁъ ꙁповњдаю ваM. ниже да эTи'мњте эT ниX, снабди'те ꙁа'повњди г~а б~а нашего, ја^же ꙁаповњдаю вамъ а^ꙁъ дне'сь.
|
|
3
|
3
|
|
οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ἑωράκασι πάντα, ὅσα ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν τῷ Βεελφεγώρ, ὅτι πᾶς ἄνθρωπος, ὅστις ἐπορεύθη ὀπίσω Βεελφεγώρ, ἐξέτριψεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐξ ὑμῶν.
|
ѓ%чи ваши ви'дњста вс^я е^ли'ка сътвори` г~ь б~ъ нашъ въ е^льфего'рњ” ЈА/ко вся'къ чл~къ и^же послђжи` е^льфего'рђ, погђби` е^го г~ь б~ъ на'шъ эT васъ”
|
|
4
|
4
|
|
ὑμεῖς δὲ οἱ προσκείμενοι Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν ζῆτε πάντες ἐν τῇ σήμερον.
|
Выy прилежа'щїи гв~и б~ђ на'шемђ живете вс^и до дне'сь”
|
|
5
|
5
|
|
ἴδετε, δέδειχα ὑμῖν δικαιώματα καὶ κρίσεις, καθὰ ἐνετείλατό μοι Κύριος, ποιῆσαι οὕτως ἐν τῇ γῇ, εἰς ἣν ὑμεῖς εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ κληρονομεῖν αὐτήν·
|
Ви'дњсте ја%ко ё^каꙁаX вамъ ѓ^правле'нїя и^ сђды, ја%коже ꙁаповњ'да г~ь б~ъ мой твори'ти. си'це в^ы на ꙁемли` в ню'же в^ы и^дњте ᲄа'мо наслњдиᲄи е^я”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ φυλάξεσθε καὶ ποιήσετε, ὅτι αὕτη ἡ σοφία καὶ ἡ σύνεσις ὑμῶν ἐναντίον πάντων τῶν ἐθνῶν, ὅσοι ἐὰν ἀκούσωσι πάντα τὰ δικαιώματα ταῦτα καὶ ἐροῦσιν· ἰδοὺ λαὸς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων τὸ ἔθνος τὸ μέγα τοῦτο.
|
Снабди'те же и^ да сътвори'те. ја%ко сїя премђ'дрость ваша и^ смышле'ныя преD всњми страна'ми. е^ли'цы а^ще ё^слы'шатᲆ вс^я ѓ^правле'нїя сїя, и^ рекђтъ. сїи лю'дїе премђ'дри и^ ё^мњт'ели. племя` вели'кое с^е”
|
|
7
|
7
|
|
ὅτι ποῖον ἔθνος μέγα, ᾧ ἐστιν αὐτῷ Θεὸς ἐγγίζων αὐτοῖς, ὡς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐν πᾶσιν, οἷς ἐὰν αὐτὸν ἐπικαλεσώμεθα;
|
Кїи б^о ја%зы'къ та'къ ве'лїи е^мђже е^сть г~ь б~ъ, приближа'яся е^го. ја%ко г~ь б~ъ на'шъ, въ все'мъ ѓ^ немже а^ще помо'лимъ е^го сътвори'тъ.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ποῖον ἔθνος μέγα, ᾧ ἐστιν αὐτῷ δικαιώματα καὶ κρίματα δίκαια κατὰ πάντα τὸν νόμον τοῦτον, ὃν ἐγὼ δίδωμι ἐνώπιον ὑμῶν σήμερον;
|
и^ кое` племя` вели'кое е^мђже сђть ё^правле'нїя и^ сђды`. пра'вы по всемђ` зако'нђ семђ. е^же аZ даю` преD вами дне'сь”
|
|
9
|
9
|
|
πρόσεχε σεαυτῷ καὶ φύλαξον τὴν ψυχήν σου σφόδρα, μὴ ἐπιλάθῃ πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἑωράκασιν οἱ ὀφθαλμοί σου· καὶ μὴ ἀποστήτωσαν ἀπὸ τῆς καρδίας σου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου, καὶ συμβιβάσεις τοὺς υἱούς σου καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν υἱῶν σου
|
Во'нми себњ`, и^ снабди` дш~ђ свою` ѕњло, и^ не ꙁабђди всњхъ слове'съ ја%же ви'дњста ѓ%чи твои`” И$ да не эTстђпятъ эT срDца твое^го вс^я дн~и живота` твое^го. и^ да наста'виши сн~ы своя`. и^ внђки своя` да не ꙁабђ'деши”
|
|
10
|
10
|
|
ἡμέραν, ἣν ἔστητε ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐν Χωρὴβ τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐκκλησίας, ὅτι εἶπε Κύριος πρός με· ἐκκλησίασον πρός με τὸν λαόν, καὶ ἀκουσάτωσαν τὰ ρήματά μου, ὅπως μάθωσι φοβεῖσθαί με πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς αὐτοὶ ζῶσιν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν διδάξουσι.
|
Въ дн~ь во'ньже стоя'сте преD гм~ъ бм~ъ вашимᲆ в хори'вњ, въ дн~ь ꙁва'нїя е^гда` рече г~ь къ мн^њ. събери` къ мн^њ лю'ди, и^ да слы'шатъ словеса` моя`. да наё^ча'тся боя'тися мене вс^я дн~и, ја^же сїи живђтъ на ꙁемли`” И$ сн~ы своя` да наё^ча'тъ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ προσήλθετε καὶ ἔστητε ὑπὸ τὸ ὄρος, καὶ τὸ ὄρος ἐκαίετο πυρὶ ἕως τοῦ οὐρανοῦ, σκότος, γνόφος, θύελλα, φωνὴ μεγάλη.
|
И$ прїидо'сте и^ ста'сте поD горо'ю, гора' же паля'ше ѓ^гнемъ до нб~си, тм^а, и^ м#гла`, и^ ды'мъ, и^ глsа вели'къ”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐκ μέσου τοῦ πυρὸς φωνὴν ρημάτων, ἣν ὑμεῖς ἠκούσατε, καὶ ὁμοίωμα οὐκ εἴδετε, ἀλλ᾿ ἢ φωνήν·
|
И$ гл~а г~ь къ ва'мъ на горњ` и^ с# средњ ѓ^гня`. глsа словесъ е^го в^ы слы'шасте, и^ ѓ%браза не ви'дњсте, н^о глаs”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἀνήγγειλεν ὑμῖν τὴν διαθήκην αὐτοῦ, ἣν ἐνετείλατο ὑμῖν ποιεῖν, τὰ δέκα ρήματα, καὶ ἔγραψεν αὐτὰ ἐπὶ δύο πλάκας λιθίνας.
|
И$ ꙁаповњда ваM завњтъ е^го. е^же заповњда ва'мъ, творити, і~, словеs. и^ вᲆписа` я& на двою дъскђ ка'менђ”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐμοὶ ἐνετείλατο Κύριος ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ διδάξαι ὑμᾶς δικαιώματα καὶ κρίσεις, ποιεῖν ὑμᾶς αὐτά ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.
|
И$ мн^њ ꙁаповњда г~ь въ время ѓ%но наё^чи'ти в^ы ѓ^правле'нїя и^ сђды` твори'ти вамъ я& на ꙁемли`, в ню'же в^ы и%дете, та'мо причасти'ти ея`”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ φυλάξεσθε σφόδρα τὰς ψυχὰς ὑμῶν, ὅτι οὐκ εἴδετε ὁμοίωμα ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐλάλησε Κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν Χωρὴβ ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός.
|
И$ да снабди'те дш~а своя ѕњ'ло ја^ко не ви'дњсте вся'каго ѓ%браꙁа, въ дн~ь во'ньже гл~а г~ь къ ва'мъ, в горњ` хори'вњ и^ꙁъ среды` ѓ^гня`”
|
|
16
|
16
|
|
μὴ ἀνομήσητε καὶ ποιήσητε ὑμῖν ἑαυτοῖς γλυπτὸν ὁμοίωμα πᾶσαν εἰκόνα ὁμοίωμα ἀρσενικοῦ ἢ θηλυκοῦ,
|
Не беꙁако'ннђите да не съᲄвори'те себњ са'ми ѓ%браꙁа вая'нна. вся'каго ѓ^бли'чїя` мђжеска полђ и^л^и женьска”
|
|
17
|
17
|
|
ὁμοίωμα παντὸς κτήνους τῶν ὄντων ἐπὶ τῆς γῆς, ὁμοίωμα παντὸς ὀρνέου πτερωτοῦ, ὃ πέταται ὑπὸ τὸν οὐρανόν,
|
И$ ѓ'браꙁа вся'каго скоᲄа, и^же е^сть на ꙁемли`. ѓ%браꙁа вся'кїа птица и^же поD нб~семъ паря'щїя”
|
|
18
|
18
|
|
ὁμοίωμα παντὸς ἑρπετοῦ, ὃ ἕρπει ἐπὶ τῆς γῆς, ὁμοίωμα παντὸς ἰχθύος, ὅσα ἐστὶν ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς.
|
ѓ%браꙁа вся'каго га'да и^же плњжетъ по ꙁемли`. ѓ%браꙁа всякїя ры'бы иy въ вода'хъ поD внђтрь ꙁемли`”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ μὴ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἰδὼν τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας καὶ πάντα τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ, πλανηθεὶς προσκυνήσῃς αὐτοῖς καὶ λατρεύσῃς αὐτοῖς, ἃ ἀπένειμε Κύριος ὁ Θεός σου αὐτὰ πᾶσι τοῖς ἔθνεσι τοῖς ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ.
|
И$ да не когда возрњвъ на нб~о и^ ви'дњвъ слн~це и^ мцsъ и^ ѕвњзды, и^ всю` тваr нбsнђю прельсти'в шися поклони'шися и^мъ и^ послђжи'ши и^мᲆ, ја^же сᲆтвори'лъ г~ь б~ъ тво'и всњмъ страна'мъ. ја^же поD нб~семъ”
|
|
20
|
20
|
|
ὑμᾶς δὲ ἔλαβεν ὁ Θεὸς καὶ ἐξήγαγεν ὑμᾶς ἐκ τῆς καμίνου τῆς σιδηρᾶς, ἐξ Αἰγύπτου, εἶναι αὐτῷ λαὸν ἔγκληρον ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.
|
Ваs же в#зя` г~ь б~ъ і^ и^зведе ва'съ эT пещи желњ'ꙁны и^ꙁъ е^гљ=пта да бђдете е^мђ лю'дїе и^ прича'стїе. ја%коже е^сть въ дн~ешнїи дн~ь”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ Κύριος ὁ Θεὸς ἐθυμώθη μοι περὶ τῶν λεγομένων ὑφ᾿ ὑμῶν καὶ ὤμοσεν ἵνα μὴ διαβῶ τὸν ᾿Ιορδάνην τοῦτον καὶ ἵνα μὴ εἰσέλθω εἰς τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι ἐν κλήρῳ·
|
И$ г~ь б~ъ ра'згнњвася на мя ѓ^ словесњхъ ва'шихъ, и^ кля'ся да не минђ` і^ѓ^рдана' сего, и^ да не преи^дђ до ꙁемли` ю%же г~ь б~ъ дае^т# вамъ въ причастїе”
|
|
22
|
22
|
|
ἐγὼ γὰρ ἀποθνήσκω ἐν τῇ γῇ ταύτῃ καὶ οὐ διαβαίνω τὸν ᾿Ιορδάνην τοῦτον, ὑμεῖς δὲ διαβαίνετε καὶ κληρονομήσετε τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ταύτην.
|
А/ꙁъ ё^бо ё^мрђ` в се'и земли`, а^ не переидђ і^ѓ^рдана сего`” А$ в^ы минђеᲄе и^ прїимњте ꙁемлю бл~гђю сїю”
|
|
23
|
23
|
|
προσέχετε ὑμεῖς, μὴ ἐπιλάθησθε τὴν διαθήκην Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἣν διέθετο πρὸς ὑμᾶς, καὶ ἀνομήσητε, καὶ ποιήσητε ὑμῖν ἑαυτοῖς γλυπτὸν ὁμοίωμα πάντων, ὧν συνέταξέ σοι Κύριος ὁ Θεός σου·
|
Воньмите в^ы да не ꙁабђ'дите ꙁавњта г~а б~а вашеh и^же ꙁавњща къ ва'мъ. и^ да не съᲄвори'те са'ми себњ ѓ%браꙁа и^звая'нна всњхъ ја%же заповњда г~ь б~ъ тво'и”
|
|
24
|
24
|
|
ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ καταναλίσκον ἐστί, Θεὸς ζηλωτής.
|
ЈА/ко г~ь б~ъ ᲄвой, ѓ%гнь потребля'а и& е^сть, б~ъ ревни'въ”
|
|
25
|
25
|
|
᾿Εὰν δὲ γεννήσῃς υἱοὺς καὶ υἱοὺς τῶν υἱῶν σου καὶ χρονίσητε ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἀνομήσητε καὶ ποιήσητε γλυπτὸν ὁμοίωμα παντὸς καὶ ποιήσητε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν παροργίσαι αὐτόν,
|
А/ще же роди'ши сн~ы и^ внђ'ки, и^ ё^медли'те на ꙁемли`, и^ собеꙁако'н#нђете. и^ сътворите и^зва'янъ ѓ%бразъ всякъ, и^ сътвори'те ѕло'е прDе гм~ъ бм~ъ ва'шим# раздражни'те е^го”
|
|
26
|
26
|
|
διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, ὅτι ἀπωλείᾳ ἀπολεῖσθε ἀπὸ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν. οὐχὶ πολυχρονιεῖτε ἡμέρας ἐπ᾿ αὐτῆς, ἀλλ᾿ ἢ ἐκτριβῇ ἐκτριβήσεσθε.
|
И$звњстђ'ю вам# днесь нб~семъ и^ ꙁемле'ю, ја%ко па'гђбою поги'бнете съ ꙁемля`. на ню'же вы` минђ'ете чрезъ і^ѓ^рда'нъ та'мо наслњдитї ю&, и^ не пребђ'дете мно'го дн~їи на не'и. н^о потребле'нїеM потреби'теся”
|
|
27
|
27
|
|
καὶ διασπερεῖ Κύριος ὑμᾶς ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι καὶ καταλειφθήσεσθε ὀλίγοι ἀριθμῷ ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν, εἰς οὓς εἰσάξει Κύριος ὑμᾶς ἐκεῖ.
|
И$ раꙁъсы'плетъ в^ы г~ь въ всXњ јаꙁы'цеX. и бђдете ма'ли числоM въ ја%ꙁы'цехъ. в ня'же въведеT в^ы гь та'мо”
|
|
28
|
28
|
|
καὶ λατρεύσετε ἐκεῖ θεοῖς ἑτέροις, ἔργοις χειρῶν ἀνθρώπων, ξύλοις καὶ λίθοις, οἳ οὐκ ὄψονται οὐδὲ μὴ ἀκούσωσιν οὔτε μὴ φάγωσιν οὔτε μὴ ὀσφρανθῶσι.
|
И$ послђж'ите та'мъ бого'мъ и%нњмъ, дњ'лђ рђкъ члчsекъ древђ, и^ ка'менїю и^же не ё%зрятъ, и^ не ё^слы'шатъ. н^и ја%дя'тъ, н^и ѓ^боня'ютъ”
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ζητήσετε ἐκεῖ Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν καὶ εὑρήσετε αὐτόν, ὅταν ἐκζητήσητε αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου ἐν τῇ θλίψει σου·
|
И$ вꙁы'щете т^ђ г~а б~а ва'шего, и^ на'идете и&” Є$гда възы'щете е^го эT всего ва'шего срDца и^ эT всея дш~а ва'шея” И$ въ ско'рбь ᲄвою`
|
|
30
|
30
|
|
καὶ εὑρήσουσί σε πάντες οἱ λόγοι οὗτοι ἐπ᾿ ἐσχάτῳ τῶν ἡμερῶν, καὶ ἐπιστραφήσῃ πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σου καὶ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς αὐτοῦ·
|
пости'гнђтъ т^я вся` си` словеса` въ послњ'дняа дн~и, и^ ѓ^браᲄи'шися къ гв~и б~ђ твое^мђ, и^ ё^слы'шишъ глsа е^го”
|
|
31
|
31
|
|
ὅτι Θεὸς οἰκτίρμων Κύριος ὁ Θεός σου, οὐκ ἐγκαταλείψει σε οὐδὲ μὴ ἐκτρίψῃ σε, οὐκ ἐπιλήσεται τὴν διαθήκην τῶν πατέρων σου, ἣν ὤμοσεν αὐτοῖς Κύριος.
|
ЈА/ко б~ъ ще'дръ и^ милосе'рдъ г~ь б~ъ твои” И$ не ѓ^ста'вит# тебе` и^ ниже потреби'тъ ᲄебе`, не ꙁабђ'дет# ꙁавњта эTц~ъ твои^хъ, и^мже кляTся и^мъ”
|
|
32
|
32
|
|
ἐπερωτήσατε ἡμέρας προτέρας τὰς γενομένας προτέρας σου ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἔκτισεν ὁ Θεὸς ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ οὐρανοῦ ἕως τοῦ ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ, εἰ γέγονε κατὰ τὸ ρῆμα τὸ μέγα τοῦτο, εἰ ἤκουσται τοιοῦτο·
|
Въпраша'ите дн~їи пр'ьвыхъ бы'вшихъ пре'жде ваs, эT дн~е во'нже сътвори б~ъ чл~ка на ꙁемли`” И$ эT кра'я нб~ђ до кра'я нб~ђ, а^ще быs по словеси` вели'комђ семђ`. а^ще е^ст# слы'шано си'це”
|
|
33
|
33
|
|
εἰ ἀκήκοεν ἔθνος φωνὴν Θεοῦ ζῶντος λαλοῦντος ἐκ μέσου τοῦ πυρός, ὃν τρόπον ἀκήκοας σὺ καὶ ἔζησας·
|
І$ а'ще кое` племя` слы'ша глsа б~а жи'ва гл~юща среди` ѓ^гня` и^мже ѓ%браꙁомъ слы'ша т^ы и^ жи'въ бы'сть.
|
|
34
|
34
|
|
εἰ ἐπείρασεν ὁ Θεὸς εἰσελθὼν λαβεῖν ἑαυτῷ ἔθνος ἐκ μέσου ἔθνους ἐν πειρασμῷ καὶ ἐν σημείοις καὶ ἐν τέρασι καί ἐν πολέμῳ καὶ ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐν ὁράμασι μεγάλοις κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐν Αἰγύπτῳ ἐνώπιόν σου βλέποντος·
|
а^ще и^скђси` когда` в^ы б~ъ взя'ти себњ` ја%ꙁы'къ эT среды` страn и^скђ'сомъ, и^ ꙁна'менїи, и^ чюдесы`, и^ бра'нїю, и^ рђко'ю си'лною и^ мы'шцею высо'кою, и^ видњ'нїи вели'кими. по всемђ е^ли'ко сътвори` г~ь б~ъ на'шъ въ е^гљ=птњ преD тобою” Вњ'дђщђ тебњ.
|
|
35
|
35
|
|
ὥστε εἰδῆσαί σε ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου, οὗτος Θεός ἐστι, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοῦ.
|
ја%коже да разђмњ'еши ты ја%ко г~ь б~ъ тво'й се'и б~ъ тво'и е^сть и^ нњ'сть ра'звње сего`”
|
|
36
|
36
|
|
ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀκουστὴ ἐγένετο ἡ φωνὴ αὐτοῦ παιδεῦσαί σε, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἔδειξέ σοι τὸ πῦρ αὐτοῦ τὸ μέγα, καὶ τὰ ρήματα αὐτοῦ ἤκουσας ἐκ μέσου τοῦ πυρός.
|
эT нб~си слы'шанъ сътвори'ти тебњ глsа свой накаꙁаᲄи т^я и^ на ꙁемли` и^ покаꙁа'ти тебњ ѓ%гнь свои вели'кїи, и^ гл~анїя е^го слы'ша и^з# среды` ѓ^гня`”
|
|
37
|
37
|
|
διὰ τὸ ἀγαπῆσαι αὐτὸν τοὺς πατέρας σου καὶ ἐξελέξατο τὸ σπέρμα αὐτῶν μετ᾿ αὐτοὺς ὑμᾶς καὶ ἐξήγαγέ σε αὐτὸς ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ τῇ μεγάλῃ ἐξ Αἰγύπτου
|
Того ра'ди ја%ко въꙁлюби` эTц~ъ твоиX. и^ ваs и^ꙁбра` сњмя и^хъ послњ и^хъ ваs, и^ вы'велъ тебе` си'лою свое'ю, вели'кою и^ꙁъ е^гљ=п та”
|
|
38
|
38
|
|
ἐξολοθρεῦσαι ἔθνη μεγάλα καὶ ἰσχυρότερά σου πρὸ προσώπου σου, εἰσαγαγεῖν σε δοῦναί σοι τὴν γῆν αὐτῶν κληρονομεῖν, καθὼς ἔχεις σήμερον.
|
И$ потреби` страны вели'кїя и^ крњпча'и шая` тебе` съ лица` твое^го, въвести` т^я, дати тебњ ꙁе'млю и^хъ прича'стїе ја%коже и%маши дне'сь”
|
|
39
|
39
|
|
καὶ γνώσῃ σήμερον καὶ ἐπιστραφήσῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου οὗτος Θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοῦ·
|
И$ ё^вњси дне'сь и^ ѓ^брати'шися ё^мо'мъ, ја%ко г~ь б~ъ твои е^сть се'и б~ъ на' нб~си горњ` и^ на' земли` до'лњ и^ нњсть раꙁвњ е^го,
|
|
40
|
40
|
|
καὶ φυλάξασθε τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ τοῖς υἱοῖς σου μετὰ σέ, ὅπως μακροήμεροι γένησθε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι πάσας τὰς ἡμέρας.
|
И$ д^а снабди'ши ѓ^правле'нїя и^ сђды` еh е^ли'коже т^и а^зъ заповњдаю дне'сь, да ти` бл~го бђ'детъ, и^ сн~омъ твоиM потебњ. да бђ'дете мно'ги дн~и на ꙁемли` ја%же г~ь б~ъ тво'и даеT тебᲇ вс^я дн~и”
|
|
41
|
41
|
|
Τότε ἀφώρισε Μωυσῆς τρεῖς πόλεις πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου
|
Тогда раꙁдњли` мољ=сїи тр^и гра'ды ѓ^бо'нђ странђ` і^ѓ^рда'на, на восто'къ сл~нца”
|
|
42
|
42
|
|
φυγεῖν ἐκεῖ τὸν φονευτήν, ὃς ἂν φονεύσῃ τὸν πλησίον οὐκ εἰδώς, καὶ οὗτος οὐ μισῶν αὐτὸν πρὸ τῆς χθὲς καὶ τῆς τρίτης, καὶ καταφεύξεται εἰς μίαν τῶν πόλεων τούτων καὶ ζήσεται·
|
Въбњ'гати та'мо ё^бїицы. и^же а^ще ё^бїетъ по'дрђга не вњ'дыи. се же н^е ненави'дя е^го ни вчера` ни третїемъ дн~и. и^ да въбњгнетъ въ е^ді'нъ граD си'хъ и^ жи'въ бђдетъ”
|
|
43
|
43
|
|
τὴν Βοσὸρ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν τῇ γῇ τῇ πεδινῇ τῷ Ρουβὴν καὶ τὴν Ραμὼθ ἐν Γαλαὰδ τῷ Γαδδὶ καὶ τὴν Γαυλὼν ἐν Βασὰν τῷ Μανασσῇ.
|
Въсо'рђ въ пђсты'ни въ ꙁемли` се'лнеи, рђви'мђ и^ рафомо'џъ въ галаа'дњ гады'ди, и^ гаё^ло'нъ въ васа'нњ манасїю”
|
|
44
|
44
|
|
Οὗτος ὁ νόμος, ὃν παρέθετο Μωυσῆς ἐνώπιον υἱῶν ᾿Ισραήλ·
|
Сїи зако'н# сказа` мољ=сїи преD сн~ы і^ил~ьтескими”
|
|
45
|
45
|
|
ταῦτα τὰ μαρτύρια καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα, ὅσα ἐλάλησε Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου
|
Сїя свњдњ'нїя и^ ѓ^правле'нїя, и^ сђды`, ја^же гл~а мољ=сїи сн~омъ і^и^л~евымъ вᲆ пђсты'ни, и^ꙁшеDшимъ иM и^з# земля` е^гљ=петъскїя”
|
|
46
|
46
|
|
ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, ἐν φάραγγι, ἐγγὺς οἴκου Φογώρ, ἐν γῇ Σηὼν βασιλέως τῶν ᾿Αμορραίων, ὃς κατῴκει ἐν ᾿Εσεβών, ὃν ἐπάταξε Μωυσῆς καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου
|
ѓ^ сїю странђ` і^ѓ^рдана въ де'бри бли'зъ до'мђ фого'рова. в ꙁемли` сїѓ'на цр~я а^м#морре'иска. иy живе въ а^сїѓ'нњ. е^гоже и^ꙁби` мољ=сїи и^ сн~ове і^и^л~ви и^ꙁшеDшимъ иM и^з# зеMля` е^гљ=петъски,
|
|
47
|
47
|
|
καὶ ἐκληρονόμησαν τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ τὴν γῆν ῍Ωγ βασιλέως τῆς Βασάν, δύο βασιλέων τῶν ᾿Αμορραίων, οἳ ἦσαν πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου κατὰ ἀνατολὰς ἡλίου,
|
и^ прїа'ша зе'млю е^го, и^ ꙁе'млю ѓ%говђ цр~я васа'ня дв^ою цр~ю а^м#морре'искђ ја^же бᲇста ѓ^ сїю странђ` і^ѓ^рда'на на восто'къ сл~нца”
|
|
48
|
48
|
|
ἀπὸ ᾿Αροήρ, ἥ ἐστιν ἐπὶ τοῦ χείλους χειμάρρου ᾿Αρνῶν, καὶ ἐπὶ τοῦ ὄρους τοῦ Σηὼν ὅ ἐστιν ᾿Αερμών,
|
эT а^рои'ра е^же е^сть въ ё'стїи водоте'чи а^рно'ня” и^ ё^ горы` сїѓ'ня ја%же е^сть а^хермоn”
|
|
49
|
49
|
|
πᾶσαν τὴν ῎Αραβα πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου κατὰ ἀνατολὰς ἡλίου ὑπὸ ᾿Ασηδὼθ τὴν λαξευτήν.
|
И$ вс^ю а^равїю ѓ^бо'нђ странђ` і^ѓ^рда'на. на въстоk сл~нца эT а^сидо'џа те'санаго”
|
|
Κεφάλαιο 5
|
Глvа, е~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐκάλεσε Μωυσῆς πάντα ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἄκουε, ᾿Ισραήλ, τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα, ὅσα ἐγὼ λαλῶ ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, καὶ μαθήσεσθε αὐτὰ καὶ φυλάξεσθε ποιεῖν αὐτά.
|
И$ гл~а мољ=сїи всемђ і^и^л~ю и^ рече къ ни'мъ. послђш'аи і^и^л~ю ѓ^правле'нїя и^ сђды`, е^ли'ко а^зъ гл~ю въ ё'ши ва'ши въ дн~ешнїи дн~ь, да ся наё^чи'те иX и^ снабди'те ᲄвори'тї я&.
|
|
2
|
2
|
|
Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν διέθετο πρὸς ὑμᾶς διαθήκην ἐν Χωρήβ·
|
Гь~ б~ъ вашъ ꙁавњща` вамъ ꙁавTњ въ хори'вњ,
|
|
3
|
3
|
|
οὐχὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν διέθετο Κύριος τὴν διαθήκην ταύτην, ἀλλ᾿ ἢ πρὸς ὑμᾶς, ὑμεῖς ὧδε πάντες ζῶντες σήμερον·
|
не ѓ^днымъ ѓTц~емъ ва'шимъ ꙁавњ ща` за'вњтъ сеи, н^о и^ ва'мъ, вы' же ё^бо здњ вс^и жи'ви дне'сь”
|
|
4
|
4
|
|
πρόσωπον κατὰ πρόσωπον ἐλάλησε Κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός,
|
Лицемъ къ лицђ` гл~а г~ь къ вамъ, на горњ` и^ꙁ# среды` ѓ^гня`,
|
|
5
|
5
|
|
κἀγὼ εἱστήκειν ἀνὰ μέσον Κυρίου καὶ ὑμῶν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν τὰ ρήματα Κυρίου, ὅτι ἐφοβήθητε ἀπὸ προσώπου τοῦ πυρὸς καὶ οὐκ ἀνέβητε εἰς τὸ ὄρος, λέγων·
|
аZ же стоя'хъ междђ гм~ъ и^ ва'ми. въ время ѓ%но и^звњсти'ти вамъ гл~ъ гн~ь ја^ко ё^боя'стеся эT лица` ѓ^гню`, и^ не възыидо'сте на горђ` гл~яи”
|
|
6
|
6
|
|
ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας.
|
АZ е^смь г~ь б~ъ твой и^зведы'и т^я и^з# ꙁемля` е^гљ=пет#ски эT до'мђ рабо'ты”
|
|
7
|
7
|
|
οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πρὸ προσώπου μου.
|
И$ да не бђ'дђтъ тебњ боѕи и%ни, преD лицемъ мои^мъ.
|
|
8
|
8
|
|
οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα, ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω καὶ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς.
|
да не соᲄвори'ши себњ` ваа'нїя, и^ никое^гоже ѓ%браꙁа, е^ли'ко на' нб~си горњ` и^ е^ли'ко на ꙁемли` до'лђ, е^ли'ко въ водњ` поD ꙁемле'ю”
|
|
9
|
9
|
|
οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς οὐδὲ μὴ λατρεύσῃς αὐτοῖς, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου, Θεὸς ζηλωτής, ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα ἐπὶ τρίτην καὶ τετάρτην γενεὰν τοῖς μισοῦσί με.
|
да ся не покло'ниши и^мъ, и^ да не послђжи'ши и^мъ, ја%ко а%зъ е^смь г~ь б~ъ твой. б~ъ ревни'въ, эTдая'и грњхи` эTц~евы на дњти, дотре'тїяго и^ четве'ртаго ро'да, ненави'дящимъ мене`”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας τοῖς ἀγαπῶσί με καὶ τοῖς φυλάσσουσι τὰ προστάγματά μου.
|
И$ творя'и млsть в ты'сђщахъ ро'довъ любя'щимъ мене`, и^ снабдя'щимъ повелњ'нїе мое`”
|
|
11
|
11
|
|
οὐ λήψῃ τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐπὶ ματαίῳ· οὐ γὰρ μὴ καθαρίσῃ Κύριος ὁ Θεός σου τὸν λαμβάνοντα τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ ματαίῳ.
|
да не прїимеши и^мени г~а б~а твое^го въсђе. не ѓ^чи'ститъ б^о г~ь б~ъ тво'и прилага'ющаh и%мя е^го къ сђ'емђ”
|
|
12
|
12
|
|
φύλαξαι τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων ἁγιάζειν αὐτήν, ὃν τρόπον ἐνετείλατό σοι Κύριος ὁ Θεός σου.
|
Снабди'те дн~ь сђбо'тныи ѓ^сщ~аите е^го, ја^коy ꙁаповњ'да тебњ г~ь б~ъ тво'и.
|
|
13
|
13
|
|
ἓξ ἡμέρας ἐργᾷ καὶ ποιήσεις πάντα τὰ ἔργα σου·
|
ѕ~, дн~ь да дњ'лаеши и^ да сътвори'ши вс^я дњ'ла твоя”
|
|
14
|
14
|
|
τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου, οὐ ποιήσεις ἐν αὐτῇ πᾶν ἔργον, σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου, ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου, ὁ βοῦς σου καὶ τὸ ὑποζύγιόν σου καὶ πᾶν κτῆνός σου καὶ προσήλυτος ὁ παροικῶν ἐν σοί, ἵνα ἀναπαύσηται ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου καὶ τὸ ὑποζύγιόν σου, ὥσπερ καὶ σύ·
|
А$ дн~ь з~, сђбо'та г~ђ б~ђ твое^мђ. да не сътвори'ши во'нь всего дњ'ла, т^ы и^ сн~ъ ᲄвои, и^ дщеr твоя`, и^ рабъ тво'и и^ раба` твоя`, во'лъ твои и^ ѓ^се'лъ твой, и^ всякъ ско'тъ твои. и^ прише'лецъ и^же прDе вра'ты твои^ми” да почїетъ рабъ твои, и^ раба` твоя` и^ ѓ^се'лъ твои ја%коже и^ т^ы”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ μνησθήσῃ ὅτι οἰκέτης ἦσθα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ καὶ ἐξήγαγέ σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐκεῖθεν ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ, διὰ τοῦτο συνέταξέ σοι Κύριος ὁ Θεός σου, ὥστε φυλάσσεσθαι τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων καὶ ἁγιάζειν αὐτήν.
|
И$ да помяне'ши. ја^ко и^ т^ы ра'бъ бы'лъ в земли` е^гљ=пеTстеи. и^ꙁведе т^я г~ь б~ъ эTтђдђ. рђко'ю крњ'пкою и^ мы'шцею высо'кою, сего ра'ди повелњ` т^и г~ь б~ъ твои, ја^ко снабдњти тебњ` дн~ь сђбо'тныи и^ ѓ^сщ~ати е^го”
|
|
16
|
16
|
|
τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, ὃν τρόπον ἐνετείλατό σοι Κύριος ὁ Θεός σου, ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ ἵνα μακροχρόνιος γένῃ ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι.
|
Чт^и эTц~а твое^го и^ мт~рь твою`, ја^коже ё^каза` тебᲇ г~ь б~ъ твой да бл~гот^и бђ'детъ. сего ра'ди мно'га лњта` бђ'деши на ꙁемли`, ја%же г~ь б~ъ да'сть тебњ`”
|
|
17
|
17
|
|
οὐ φονεύσεις.
|
Не ё^бїи”
|
|
18
|
18
|
|
οὐ μοιχεύσεις.
|
Не любодњ'и”
|
|
19
|
19
|
|
οὐ κλέψεις.
|
Не ё^краd”
|
|
20
|
20
|
|
οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ.
|
Не послђшествђ'и на бли'жняго свое^го лжа`”
|
|
21
|
21
|
|
οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου· οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν οἰκίαν τοῦ πλησίον σου οὔτε τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ οὔτε τὸν παῖδα αὐτοῦ οὔτε τὴν παιδίσκην αὐτοῦ οὔτε τοῦ βοὸς αὐτοῦ οὔτε τοῦ ὑποζυγίου αὐτοῦ οὔτε παντὸς κτήνους αὐτοῦ οὔτε πάντα ὅσα τῷ πλησίον σού ἐστι.
|
Не помы'сли на женђ` по'дрђга твое^го. не помы'сли на до'мъ по'дрђга твое^го, н^и на село` е^го, н^и на раба` е^го, н^и на рабђ е^го, н^и на воl е^го, н^и на ѓ^сля` е^го, н^и на вся'каго скота` е^го, н^и на вс^е е^ли'коже бли'жняh тебњ`”
|
|
22
|
22
|
|
Ταῦτα τὰ ρήματα ἐλάλησε Κύριος πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν ὑμῶν ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός, σκότος, γνόφος, θύελλα, φωνὴ μεγάλη, καὶ οὐ προσέθηκε· καὶ ἔγραψεν αὐτὰ ἐπὶ δύο πλάκας λιθίνας καὶ ἔδωκέ μοι.
|
Сїи словеса` гл~а г~ь къ всемђ` со'нмђ ва'шемђ на горњ`, среди` ѓ^гня`, тм^а и^ м#гла` ды'мъ, гла'сᲆ вели'къ и^ не преста`” И$ въписа е& вᲆ дв^њ до'сцњ ка'мен#нњ, и^ даде` мн^њ”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἠκούσατε τὴν φωνὴν ἐκ μέσου τοῦ πυρὸς καὶ τὸ ὄρος ἐκαίετο πυρί, καὶ προσήλθετε πρός με πάντες οἱ ἡγούμενοι τῶν φυλῶν ὑμῶν καὶ ἡ γερουσία ὑμῶν,
|
И$ бысть ја^ко слы'шасте, глsа и^з# среd ѓ^гня`. гора' же горя'ше ѓ^гнемъ, и^ прїидо'ста къ мн^њ вс^я старњ'ишины по племе'немъ ва'шиM и^ ста'рцы ва'ша”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἐλέγετε· ἰδοὺ ἔδειξεν ἡμῖν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἠκούσαμεν ἐκ μέσου τοῦ πυρός· ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ εἴδομεν ὅτι λαλήσει ὁ Θεὸς πρὸς ἄνθρωπον, καὶ ζήσεται.
|
И$ рњста с^е покаꙁа` намъ г~ь б~ъ нашъ сла'вђ свою`, и^ глsа е^гоy слы'шахомъ и^з# среды` ѓ^гня`. вᲆ дне'шнїи дн~ь ви'дњхомъ ја%ко гл~етᲆ б~ъ чл~кђ и^ жи'въ бђдетъ”
|
|
25
|
25
|
|
καὶ νῦν μὴ ἀποθάνωμεν, ὅτι ἐξαναλώσει ἡμᾶς τὸ πῦρ τὸ μέγα τοῦτο, ἐὰν προσθώμεθα ἡμεῖς ἀκοῦσαι τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἔτι, καὶ ἀποθανούμεθα·
|
И$ н~нњ да не и^з#мремъ, ја%ко потребиT наs ѓ%гнь вели'кїи се'и. а^ще приложи'мъ м^ы слы'шати глsа г~а б~а на'шего, к семђ` да и^з#мреM”
|
|
26
|
26
|
|
τίς γὰρ σάρξ, ἥτις ἤκουσε φωνὴν Θεοῦ ζῶντος λαλοῦντος ἐκ μέσου τοῦ πυρός, ὡς ἡμεῖς, καὶ ζήσεται;
|
Ка'я пло'ть е^сть ја%же слы'ша глsа б~а жи'ва гл~юща и^з# среды` ѓ^гня` ја%коже м^ы и^ живеT”
|
|
27
|
27
|
|
πρόσελθε σὺ καὶ ἄκουσον πάντα, ὅσα ἂν εἴπῃ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ σὺ λαλήσεις πρὸς ἡμᾶς πάντα, ὅσα ἂν λαλήσῃ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν πρὸς σέ, καὶ ἀκουσόμεθα καὶ ποιήσομεν.
|
Пристђпи` т^ы и^ послђш'аи вс^е е^ли'ко к тебњ` рече'тъ г~ь б~ъ нашъ. сътвори'мъ и^ послђш'аемъ”
|
|
28
|
28
|
|
καὶ ἤκουσε Κύριος τὴν φωνὴν τῶν λόγων ὑμῶν λαλούντων πρός με, καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἤκουσα τὴν φωνὴν τῶν λόγων τοῦ λαοῦ τούτου, ὅσα ἐλάλησαν πρός σε· ὀρθῶς πάντα, ὅσα ἐλάλησαν.
|
И$ послђш'а г~ь глsа словесе` ва'шего, глющиM ваM къ мн^њ и^ рече г~ь ко мн^њ слы'шахъ глsа словеs людїй сихъ е^ли'ко гл~аша к тебњ` пра'во гл~аша вс^е”
|
|
29
|
29
|
|
τίς δώσει εἶναι οὕτω τὴν καρδίαν αὐτῶν ἐν αὐτοῖς, ὥστε φοβεῖσθαί με καὶ φυλάσσεσθαι τὰς ἐντολάς μου πάσας τὰς ἡμέρας, ἵνα εὖ ᾖ αὐτοῖς καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῶν δι᾿ αἰῶνος;
|
Кт^о дасть срDце и^хъ бы'ти в нихъ ја^коже боя'тися мене`, и^ снабдњти вс^я ꙁа'повњди моя`. и^ въ вс^я дн~и да бл~го бђ'детъ и^мъ, и^ сн~омъ иX въ вњки”
|
|
30
|
30
|
|
βάδισον, εἰπὸν αὐτοῖς· ἀποστράφητε ὑμεῖς εἰς τοὺς οἴκους ὑμῶν·
|
Гряди и^ рцы` и^мъ, ѓ^братитеся в^ы въ до'мы своя”
|
|
31
|
31
|
|
σὺ δὲ αὐτοῦ στῆθι μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ λαλήσω πρὸς σὲ τὰς ἐντολὰς καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα, ὅσα διδάξεις αὐτούς, καί ποιείτωσαν οὕτως ἐν τῇ γῇ, ἣν ἐγὼ δίδωμι αὐτοῖς ἐν κλήρῳ.
|
Ты же ста'ни со мно'ю, да гл~ю к тебњ` вс^я ꙁа'повњди и^ ѓ^правле'нїя и^ сђды`. е^ли'коже ꙁаповњ'си и^мъ и^ да сътворя'тъ си'це въ ꙁемли` ю%же а^ꙁъ даю` и^мъ въ прича'стїе”
|
|
32
|
32
|
|
καὶ φυλάξεσθε ποιεῖν ὃν τρόπον ἐνετείλατό σοι Κύριος ὁ Θεός σου· οὐκ ἐκκλινεῖτε εἰς δεξιὰ οὐδὲ εἰς ἀριστερά,
|
И$ да снабди'те твори'ти, ја%коже ꙁаповњ'да г~ь б~ъ твой, и^ да не съврати'шися н^и на' десно н^и на' лњво”
|
|
33
|
33
|
|
κατὰ πᾶσαν τὴν ὁδόν, ἣν ἐνετείλατό σοι Κύριος ὁ Θεός σου πορεύεσθαι ἐν αὐτῇ, ὅπως καταπαύσῃ σε καὶ εὖ σοι ᾖ καὶ μακροημερεύσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἣν κληρονομήσετε.
|
По всемђ пђти` е^лико ꙁаповњ'да тебњ г~ь б~ъ твои ходиᲄи во'нь, да т^я поко'итъ и^ бл~готи бђдет#, и^ мно'ги дн~и бђдеᲄе на ꙁемли` ю%же прїи'мете”
|
|
Κεφάλαιο 6
|
Глvа, ѕ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ αὗται αἱ ἐντολαὶ καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν διδάξαι ὑμᾶς ποιεῖν οὕτως ἐν τῇ γῇ, εἰς ἣν ὑμεῖς εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν,
|
Сїа' же ꙁа'повᲇди і^ и^справле'нїа и^ сђды`, е^ли'ко заповњ'да г~ь б~ъ ва'шъ. наё^чи'ти ва'съ твори'ти та'ко. на ꙁемли` в ню'же в^ы вхо'дите та'мо причасти'ти е^я`”
|
|
2
|
2
|
|
ἵνα φοβῆσθε Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, φυλάσσεσθαι πάντα τὰ δικαιώματα αὐτοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ οἱ υἱοὶ τῶν υἱῶν σου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου, ἵνα μακροημερεύσητε.
|
да ся бо'ите г~а б~а свое^го, и^ снабди'те вс^я ѓ^правле'нїа еh и^ ꙁа'повњди е^го, ја%же а'ꙁъ ꙁаповњдаю тебњ` днsь. т^ы и^ сн~ове твои` и^ внђ'цы твои`, вс^я дн~и живота твое^го, да мно'ги дн~и пребђ'дете”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἄκουσον, ᾿Ισραήλ, καὶ φύλαξον ποιεῖν, ὅπως εὖ σοι ᾖ καὶ ἵνα πληθυνθῆτε σφόδρα, καθάπερ ἐλάλησε Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου δοῦναί σοι γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι. καὶ ταῦτα τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
|
И$ послђшаи і^и^л~ю, и^ снабди` твори'ти да бл~готи бђ'детъ. и^ да ё^мно'житеся ѕњ'ло ја%коже гл~а г~ь б~ъ эTц~ъ ва'шиX, да'ти тебњ` ꙁе'млю кипя'щђ мле'комъ и^ ме'домъ” Сїя' же ѓ^правле'нїя и^ сђды`, е^ли'ко ꙁаповњ'да г~ь б~ъ сн~омъ і^и^л~евымъ въ пђсты'ни. иZшеDшимᲆ и^мъ иZ земля` е^гљ=петски”
|
|
4
|
4
|
|
῎Ακουε, ᾿Ισραήλ· Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν Κύριος εἷς ἐστι·
|
Слы'ши і^и^л~ю г~ь б~ъ твои г~ь е^ді'нъ е^сть”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς δυνάμεώς σου.
|
И$ да лю'биши г~а б~а твое^го, эT всего` срDца твое^го, и^ эT всея` дш~а свое^я, и^ эT всея` си'лы твое^я”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἔσται τὰ ρήματα ταῦτα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, ἐν τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ψυχῇ σου·
|
И$ да бђ'дђтъ ти словеса` с^и, ја^же а'зъ ꙁаповњ'даю т^и днsь. въ срDцы твое^мъ, въ дш~и ᲄвое'й”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ προβιβάσεις αὐτὰ τοὺς υἱούς σου, καὶ λαλήσεις ἐν αὐτοῖς καθήμενος ἐν οἴκῳ καὶ πορευόμενος ἐν ὁδῷ καὶ κοιταζόμενος καὶ διανιστάμενος·
|
И$ да нака'жеши и'ми сн~ы твоя`, и^ да гл~еши в ни'хъ сњдя'и въ домђ`, і^ и^ды'и пђте'мъ, и^ лежа`, и^ въста'я”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἀφάψεις αὐτὰ εἰς σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρός σου, καὶ ἔσται ἀσάλευτον πρὸ ὀφθαλμῶν σου·
|
И$ въꙁложи` я& въ ꙁна'менїе на' рђкђ твою`. и^ да бђ'детъ невъсколњ'блема преD ѓ^чи'ма твои'ма”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ γράψετε αὐτὰ ἐπὶ τὰς φλιὰς τῶν οἰκιῶν ὑμῶν καὶ τῶν πυλῶν ὑμῶν.
|
И$ д^а въпи'шеши я& на пра'зњхъ хра'мины свое^я, и^ на вра'тњхъ своиX”
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ ἔσται ὅταν εἰσαγάγῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσε τοῖς πατράσι σου, τῷ ῾Αβραὰμ καὶ τῷ ᾿Ισαὰκ καὶ τῷ ᾿Ιακὼβ δοῦναί σοι, πόλεις μεγάλας καὶ καλάς, ἃς οὐκ ᾠκοδόμησας,
|
И$ да бђ'детъ е^гда` въведе'тъ т^я г~ь б~ъ твои в ꙁе'млю е^ю'же кля'тся эTц~еM твои^мъ, а^враа'мђ, и^саа'кђ, і^а'ковђ да'ти тебњ` гра'ды вели'ки, и^ добры`, и^х#же нњ'си съгради'лъ т^ы”
|
|
11
|
11
|
|
οἰκίας πλήρεις πάντων ἀγαθῶν ἃς οὐκ ἐνέπλησας, λάκκους λελατομημένους, οὓς οὐκ ἐξελατόμησας, ἀμπελῶνας καὶ ἐλαιῶνας, οὓς οὐ κατεφύτευσας, καὶ φαγὼν καὶ ἐμπλησθεὶς
|
И$ до'мы по'лны всего` бл~га, иXже нњ'си напо'лнилъ. и^ пото'ки и^ско'паны, и^х#же нњ'си копа'лъ, и^ виногра'ды, и^ ма'слины и^х#же нњ'си насади'лъ, и^ ја^ды'и и^ насыти'в#ся”
|
|
12
|
12
|
|
πρόσεχε σεαυτῷ, μὴ ἐπιλάθῃ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου τοῦ ἐξαγαγόντος σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας.
|
Вонми` себњ` да не раꙁ#шири'тся срDце твое`, и^ ꙁабђ'детъ г~а б~а твое^го, и^ꙁве'дшаготебе` и^ꙁ# земля` е^гљ=пет#ски, эT до'мђ рабо'тнаго”
|
|
13
|
13
|
|
Κύριον τὸν Θεόν σου φοβηθήσῃ καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις καὶ πρὸς αὐτὸν κολληθήσῃ καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ὀμῇ.
|
Га~ б~а твое^го бо'ися, и^ томђ` е^ді'номђ да слђж'иши. и^ е^мђ` прилепи'шися, і^ и'менемъ е^го клене'шися”
|
|
14
|
14
|
|
οὐ πορεύεσθε ὀπίσω θεῶν ἑτέρων ἀπὸ τῶν θεῶν τῶν ἐθνῶν τῶν περικύκλῳ ὑμῶν,
|
да не хо'диши въ слњ'дъ богоv и%ныхъ, къ богоM стра'нъ ја%же ѓ%крsтᲆ васъ”
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι ὁ Θεὸς ζηλωτὴς Κύριος ὁ Θεός σου ἐν σοί, μὴ ὀργισθεὶς θυμῷ Κύριος ὁ Θεός σού σοι ἐξολοθρεύσῃ σε ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
|
ЈА/ко б~ъ ревни'въ г~ь б~ъ твои посредњ тебе`. да не раꙁгнњ'вавъся ја^ростїю г~ь б~ъ твои на' тя, и^ потреби'тъ т^я сᲆ лица` всего` ꙁеMна'го”
|
|
16
|
16
|
|
οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου, ὃν τρόπον ἐξεπειράσατε ἐν τῷ Πειρασμῷ.
|
да не и^скђша'еши г~а б~а свое^го ја%коже и^скђша'сте въ и^скђше'нїи”
|
|
17
|
17
|
|
φυλάσσων φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, τὰ μαρτύρια καὶ τὰ δικαιώματα, ὅσα ἐνετείλατό σοι·
|
Снабдя` да снабди'ши за'повњди г~а б~а свое^го, и^ свњдњ'нїя е^го, и^ ѓ^правле'нїя е^го, е^ли'ко ꙁаповњ'да тебњ`”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ποιήσεις τὸ ἀρεστὸν καὶ τὸ καλὸν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ εἰσέλθῃς καὶ κληρονομήσῃς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, ἣν ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσιν ὑμῶν,
|
И$ да сътвори'ши ё^го'дное и^ бл~го'е преD гм~ъ бг~омᲆ твои^мъ, да бл~го бђ'детъ тебњ`” И$ вни'деши и^ прїимеши ꙁеMлю бл~гђю, е^ю'же кля'тся эTц~емъ на'шимъ”
|
|
19
|
19
|
|
ἐκδιῶξαι πάντας τοὺς ἐχθρούς σου πρὸ προσώπου σου, καθὰ ἐλάλησε Κύριος.
|
эTгна'ти вс^я сђпоста'ты твоя` съ лица` твое^го, ја%коже е^сть гл~а г~ь”
|
|
20
|
20
|
|
Καὶ ἔσται ὅταν ἐρωτήσῃ σε ὁ υἱός σου αὔριον λέγων· τί ἐστι τὰ μαρτύρια καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἡμῖν;
|
И$ бђ'детъ е^гда` въпраша'ет# т^я сн~ъ твои ё%трњ гл~я. коя` сђть свњдњнїя и^ ѓ^правле'нїя и^ сђды` е^ли'ко ꙁаповњ'далъ е^сть г~ь б~ъ нашъ на'мᲆ”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἐρεῖς τῷ υἱῷ σου· οἰκέται ἦμεν τῷ Φαραὼ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, καὶ ἐξήγαγεν ἡμᾶς Κύριος ἐκεῖθεν ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ.
|
И$ рече'ши сн~ђ свое^мђ, рабы` бњ'хомъ фараѓ'нђ въ е^гљ=птњ и^ꙁведе` насъ г~ь б~ъ эTтђ'дњ. рђко'ю крњ'пкою, и^ мы'шцею высо'кою”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἔδωκε Κύριος σημεῖα καὶ τέρατα μεγάλα καὶ πονηρὰ ἐν Αἰγύπτῳ ἐν Φαραὼ καὶ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ἐνώπιον ἡμῶν·
|
И$ да'стᲆ г~ь б~ъ зна'менїа и^ чюдеса` вели'ка и^ ѕла'я въ е^гљ=птњ ё^ фараѓ'на, и^ въ домђ е^го и^ въ си'лњ е^го преD на'ми”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἡμᾶς ἐξήγαγεν ἐκεῖθεν δοῦναι ἡμῖν τὴν γῆν ταύτην, ἣν ὤμοσε δοῦναι τοῖς πατράσιν ἡμῶν.
|
И$ наs и^зведе` г~ь б~ъ эTтђ'дњ, да въведе'тъ наs да'ти намъ ꙁе'млю сїю. е^ю'же кля'тся г~ь б~ъ нашъ эTц~емъ на'шимъ да'ти ю& намъ”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἐνετείλατο ἡμῖν Κύριος ποιεῖν πάντα τὰ δικαιώματα ταῦτα φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ἵνα εὖ ᾖ ἡμῖν πάσας τὰς ἡμέρας, ἵνα ζῶμεν ὥσπερ καὶ σήμερον.
|
И$ ꙁаповњ'да намᲆ г~ь твори'ти, вс^я ѓ^правле'нїя сїя боя'тися г~а б~а на'шего бл~го да бђ'детъ намъ, вс^я дн~и да живе'мъ, ја%коже и^ днеs”
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἐλεημοσύνη ἔσται ἡμῖν, ἐὰν φυλασσώμεθα ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καθὰ ἐνετείλατο ἡμῖν.
|
И$ милосе'рдїе да бђ'детъ намъ, а%ще снабдиM сътвори'ти вс^я ꙁа'повњди ꙁако'на сего`, преD гм~ъ б~мъ на'шиM, ја%коже ꙁаповњ'да намъ”
|
|
Κεφάλαιο 7
|
Глvа, з~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΑΝ δὲ εἰσάγῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν, καὶ ἐξάρῃ ἔθνη μεγάλα ἀπὸ προσώπου σου, τὸν Χετταῖον καὶ Γεργεσσαῖον καὶ ᾿Αμορραῖον καὶ Χαναναῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Εὐαῖον καὶ ᾿Ιεβουσαῖον, ἑπτὰ ἔθνη πολλὰ καὶ ἰσχυρότερα ὑμῶν,
|
И$ бђ'детъ е^гда` въведе'тᲆ т^я г~ь б~ъ твои вᲆ ꙁе'млю в ню'же вхо'диши та'мо прїя'тї ю&. і и^ꙁгна'ти страны` вели'кїа и^ мно'гїа с# лица` твое^го. хеTџе'я, герьгесе'я, и^ а^м#морре'я, и^ ханане'я, и^ ферезе'я, и^ е^вђе^я, и^ е^ё^се'я. з~, стра'нъ вели'киX и^ мно'гиX, и^ крњпча'е ваs”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ παραδώσει αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὰς χεῖράς σου καὶ πατάξεις αὐτούς, ἀφανισμῷ ἀφανιεῖς αὐτούς, οὐ διαθήσῃ πρὸς αὐτοὺς διαθήκην, οὐδὲ μὴ ἐλεήσητε αὐτούς,
|
И$ преда'стъ и^хъ г~ь б~ъ ᲄвои вᲆ рђцњ ᲄвои`, і^ и^ꙁбїе'ши я&. па'гђбою погђби'ши я&, да не ꙁавњща'еши к ни'мъ ꙁавњта, н^и поми'лђеши и^хъ”
|
|
3
|
3
|
|
οὐδὲ μὴ γαμβρεύσητε πρὸς αὐτούς· τὴν θυγατέρα σου οὐ δώσεις τῷ υἱῷ αὐτοῦ, καὶ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ οὐ λήψῃ τῷ υἱῷ σου· 4ἀποστήσει γὰρ τὸν υἱόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ λατρεύσει θεοῖς ἑτέροις, καὶ ὀργισθήσεται θυμῷ Κύριος εἰς ὑμᾶς καὶ ἐξολοθρεύσει σε τὸ τάχος.
|
Ниже сва'тьства сътвори'ши с ни'ми, дще'ри свое^а не да'си сн~ђ е^го. н^иже дще'ри е^го да не пое'млеши, сн~ђ свое^мђ”
|
|
5
|
4
|
|
ἀλλ᾿ οὕτω ποιήσετε αὐτοῖς· τοὺς βωμοὺς αὐτῶν καθελεῖτε καὶ τὰς στήλας αὐτῶν συντρίψετε καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐκκόψετε καὶ τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε πυρί·
|
эTврати'тъ б^о сн~а твое^го эT мене`. и^ послђ'житъ бого'мъ и%нњмъ, и^ раꙁгнњ'вается г~ь гнњ'вомъ на' вы, и^ потреби'тъ т^я въско'рњ”
|
|
6
|
5
|
|
ὅτι λαὸς ἅγιος εἶ Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου, καὶ σὲ προείλετο Κύριος ὁ Θεός σου εἶναι αὐτῷ λαὸν περιούσιον παρὰ πάντα τὰ ἔθνη, ὅσα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς.
|
Но^ си'це да сътвори'те иM. тре'бища иX рассы'плете, и^ столпы` и^хъ да съкрђши'те. и^ дђбра'вы и^хъ да посњче'те и^ ваја%нїа бо'гъ и^хъ да и^зож#же'те на ѓ^гни`”
|
|
7
|
6
|
|
οὐχ ὅτι πολυπληθεῖτε παρὰ πάντα τὰ ἔθνη, προείλετο Κύριος ὑμᾶς καὶ ἐξελέξατο Κύριος ὑμᾶς, ὑμεῖς γάρ ἐστε ὀλιγοστοὶ παρὰ πάντα τὰ ἔθνη,
|
ЈА/ко лю'ди ст~и в^ы е^сте гв~и б~ђ твое^мђ, и^ тебе` и^ꙁбра'л# е^сть г~ь б~ъ тво'и. и^ да бђ'дете е^мђ лю'ди и^ꙁбра'нни, па'че всњхъ стра'нᲆ е^ли'ко е^сть на все'и земли`”
|
|
8
|
7
|
|
ἀλλὰ παρὰ τὸ ἀγαπᾶν Κύριον ὑμᾶς καὶ διατηρῶν τὸν ὅρκον, ὃν ὤμοσε τοῖς πατράσιν ὑμῶν, ἐξήγαγεν ὑμᾶς Κύριος ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐλυτρώσατό σε Κύριος ἐξ οἴκου δουλείας, ἐκ χειρὸς Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου.
|
Не и'мже мно'ѕи е^сте па'че всњхъ странъ и^ꙁяT ваs г~ь, і^ и^ꙁбра` ваs г~ь” Вы^ б^о е^сте ме'ншњи эT всњхъ стра'нъ”
|
|
9
|
8
|
|
καὶ γνώσῃ ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου, οὗτος Θεός, Θεὸς πιστός, ὁ φυλάσσων διαθήκην καὶ ἔλεος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν καὶ τοῖς φυλάσσουσι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ εἰς χιλίας γενεὰς
|
Но иMже вᲆꙁлюби` г~ь ваs, и^ снабдя` кля'твђ е^же кля'тся эTц~емъ ва'шимъ. і^ и^ꙁведе г~ь ваs рђко'ю крњ'пкою и^ мы'шцею высо'кою, і^ и^ꙁба'вилъ т^я эT до'мђ рабо'ты, и^ эT рђки` фараѓ'на цр~я е^гљ=пеTска”
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἀποδιδοὺς τοῖς μισοῦσι κατὰ πρόσωπον ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς· καὶ οὐχὶ βραδυνεῖ τοῖς μισοῦσι, κατὰ πρόσωπον ἀποδώσει αὐτοῖς.
|
И$ да ё^вњ'си ја%ко г~ь б~ъ тво'и, се'и б~ъ. б~ъ вњ'рныи, снабдя'и ꙁавњтъ сво'и, и^ млsть любя'щиM е^го. и^ снабдя'щимъ ꙁавњтъ е^го въ ты'сящᲆ рожде'нїи”
|
|
11
|
10
|
|
καὶ φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα ταῦτα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ποιεῖν.
|
И$ эTда'я ненави'дящимъ е^го в лице` потреби'ти я&. и^ не ё^ме'длитъ ненави'дящимъ в лице` эTда'ти и^мъ”
|
|
12
|
11
|
|
Καὶ ἔσται ἡνίκα ἂν ἀκούσητε τὰ δικαιώματα ταῦτα καὶ φυλάξητε καὶ ποιήσητε αὐτά, καὶ διαφυλάξει Κύριος ὁ Θεός σού σοι τὴν διαθήκην καὶ τὸ ἔλεος, ὃ ὤμοσε τοῖς πατράσιν ὑμῶν,
|
да снабди'ши за'повњди, и^ ѓ^правле'нїя и^ сђды` сїя. е^ли'ко а^ꙁъ ꙁаповњ'даю тебњ` сътвори'ти дне'сь”
|
|
13
|
12
|
|
καὶ ἀγαπήσει σε καὶ εὐλογήσει σε καὶ πληθυνεῖ σε καὶ εὐλογήσει τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας σου καὶ τὸν καρπὸν τῆς γῆς σου, τὸν σῖτόν σου καὶ τὸν οἶνόν σου καὶ τὸ ἔλαιόν σου, τὰ βουκόλια τῶν βοῶν σου καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσι σου δοῦναί σοι.
|
И$ бђ'детъ е^гда` послђшаете вс^я ѓ^правле'нїа с^и и^ снабди'те сътвори'ти я&” И$ снабди'тъ г~ь б~ъ ᲄвои и^ тебᲇ, ꙁавTњ и^ млsть ја%коже кля'ся эTц~емъ ва'шимᲆ”
|
|
14
|
13
|
|
εὐλογητός ἔσῃ παρὰ πάντα τὰ ἔθνη· οὐκ ἔσται ἐν ὑμῖν ἄγονος οὐδὲ στεῖρα καὶ ἐν τοῖς κτήνεσί σου.
|
И$ възлю'битъ т^я и^ блsвитъ т^я, и^ ё^мно'житъ т^я. и^ блsви'тъ пло'дъ чре'ва твое^го, и^ пло'дъ ꙁемля` твое^я. и^ пшени'цђ твою`, и^ вино` твое` и^ е^ле'и тво'и, и^ ста'до воло'въ твои^хъ” и^ па'ствђ ѓ^ве'цъ твои^хъ на ꙁемли` е^ю^ же кляTся эTц~емъ иX дати тебњ`”
|
|
15
|
14
|
|
καὶ περιελεῖ Κύριος ὁ Θεός σου ἀπὸ σοῦ πᾶσαν μαλακίαν· καὶ πάσας νόσους Αἰγύπτου τὰς πονηράς, ἃς ἑώρακας, καὶ ὅσα ἔγνως, οὐκ ἐπιθήσει ἐπὶ σὲ καὶ ἐπιθήσει αὐτὰ ἐπὶ πάντας τοὺς μισοῦντάς σε.
|
И$ блsвенъ бђ'деши па'че всњхъ ја%ꙁыk, и не бђ'детъ въ ва'съ бес племе'нни, ниже непло'ды въ ско'тњхъ твои^х#”
|
|
16
|
15
|
|
καὶ φαγῇ πάντα τὰ σκῦλα τῶν ἐθνῶν, ἃ Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι· οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ᾿ αὐτοῖς, καὶ οὐ μὴ λατρεύσῃς τοῖς θεοῖς αὐτῶν, ὅτι σκῶλον τοῦτό ἐστί σοι.
|
И$ эTи%метъ г~ь б~ъ твои эT тебе вс^е раслабле'нїе. и^ вс^ю ја%ꙁю е^гљ=петъскђю ѕлђю`, ю^же ви'дњсте И$ е^лико сᲆвњси не въꙁложиT на тя, н^о въꙁложиT я& на вс^я ненави'дящая ᲄебе`”
|
|
17
|
16
|
|
ἐὰν δὲ λέγῃς ἐν τῇ διανοίᾳ σου, ὅτι πολὺ τὸ ἔθνος τοῦτο ἢ ἐγώ, πῶς δυνήσομαι ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς;
|
И$ ја%сти бђ'дешъ весь плњнъ стра'нъ, и^же г~ь б~ъ дае'тъ тебњ` да не пощадяT ѓ%чи твои` эT нихъ, и^ да не послђж'иши бо'гомъ и^х#, ја%ко вредъ тебњ` е^сть с^е”
|
|
18
|
17
|
|
οὐ φοβηθήσῃ αὐτούς· μνείᾳ μνησθήσῃ ὅσα ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός σου τῷ Φαραὼ καὶ πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις,
|
А/ще л^и гл~еши вᲆ ё%мњ` с^и ја%ко страна` с^и множа'иши паче мене. ја^ко вᲆзмогђ` а%ꙁъ потребити я&,
|
|
19
|
18
|
|
τοὺς πειρασμοὺς τοὺς μεγάλους, οὓς εἴδοσαν οἱ ὀφθαλμοί σου, τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα τὰ μεγάλα ἐκεῖνα, τὴν χεῖρα τὴν κραταιὰν καὶ τὸν βραχίονα τὸν ὑψηλόν, ὡς ἐξήγαγέ σε Κύριος ὁ Θεός σου, οὕτω ποιήσει Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν, οὓς σὺ φοβῇ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν.
|
не въꙁбо'ися и^х#” Па'мятїю да помяне'ши е^лико сътвори` г~ь б~ъ твои` фараѓ'нђ и^ всMњ е^гљ=птяномъ”
|
|
20
|
19
|
|
καὶ τὰς σφηκίας ἀποστελεῖ Κύριος ὁ Θεός σου εἰς αὐτούς, ἕως ἂν ἐκτριβῶσιν οἱ καταλελειμμένοι καὶ οἱ κεκρυμμένοι ἀπὸ σοῦ.
|
Бњды` вели'кїа ја%же ви'дњста ѓ%чи твои`. зна'менїа ѓ%на и^ чюдеса` вели'кая. и^ рђко'ю крњ'пкою, и^ мы'шцею высо'кою, ја%ко и^ꙁведе` т^я г~ь б~ъ твои. та'ко сътвориT г~ь б~ъ вашъ, всњмъ страна'мᲆ и^хже т^ы бои'шися эT лица` и^хъ”
|
|
21
|
20
|
|
οὐ τρωθήσῃ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου ἐν σοί, Θεὸς μέγας καὶ κραταιός,
|
И$ ше'ршни по'слетъ г~ь б~ъ твои на ни'хъ до'ндеy потребя'тся ѓ^ста'вленїи и^ съкрове'нїи эT тебе`”
|
|
22
|
21
|
|
καὶ καταναλώσει Κύριος ὁ Θεός σου τὰ ἔθνη ταῦτα ἀπὸ προσώπου σου κατὰ μικρὸν μικρόν· οὐ δυνήσῃ ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς τὸ τάχος, ἵνα μὴ γένηται ἡ γῆ ἔρημος καὶ πληθυνθῇ ἐπὶ σὲ τὰ θηρία τὰ ἄγρια.
|
Не вреди'шися эT лица` и^хъ. ја%ко г~ь б~ъ твои в# тебњ, б~ъ вели'кїи и^ крњ'пкїи”
|
|
23
|
22
|
|
καὶ παραδώσει αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὰς χεῖράς σου καὶ ἀπολεῖς αὐτοὺς ἀπωλείᾳ μεγάλῃ, ἕως ἂν ἐξολοθρεύσητε αὐτούς.
|
И$ погђбиT г~ь б~ъ твои ја^ꙁы'ки сїя, с лица` твое^го по ма'лђ до ма'ла, не возмо'жеши погђби'ти и^хъ въско'рњ да не бђдет# ꙁемля` пђста`, да совокђпя'тся и^ роZмножаTся ѕвᲇрїе дивїи на' тя”
|
|
24
|
23
|
|
καὶ παραδώσει τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν εἰς τὰς χεῖρας ὑμῶν, καὶ ἀπολεῖται τὸ ὄνομα αὐτῶν ἐκ τοῦ τόπου ἐκείνου· οὐκ ἀντιστήσεται οὐδεὶς κατὰ πρόσωπόν σου, ἕως ἂν ἐξολοθρεύσῃς αὐτούς.
|
И$ предастъ е& г~ь б~ъ твои в рђцњ твои` и^ погђби` и^хъ, погђбле'нїемъ вели'киM, до'ндеже и^скорени'ши иX”
|
|
25
|
24
|
|
τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν καύσετε πυρί· οὐκ ἐπιθυμήσεις ἀργύριον οὐδὲ χρυσίον ἀπ᾿ αὐτῶν σὺ λήψῃ σεαυτῷ, μὴ πταίσῃς δι᾿ αὐτό, ὅτι βδέλυγμα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σού ἐστι·
|
И$ преда'сᲄъ цр~и и^хъ в рђцњ твои`. и^ погђби'те и%мя и^хъ эT мњста сего`. и^ не постоиT ни'же е^ді'нъ преD лицеM твоиM, до'ндеже погђби'ши и^хъ”
|
|
26
|
25
|
|
καὶ οὐκ εἰσοίσεις βδέλυγμα εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ ἀνάθεμα ἔσῃ ὥσπερ τοῦτο· προσοχθίσματι προσοχθιεῖς καὶ βδελύγματι βδελύξῃ, ὅτι ἀνάθημά ἐστι.
|
И$ вая'нїа боговᲆ иX и^ж#же'ши на ѓ^гни`, да не похо'щеши зла'та и^ сребра` взя'ти себњ` эT него, да не когда` сᲆгрњшиши того` ради. ја^ко хђ'лно е^сть гв~и б~ђ твое^мђ”
|
|
Κεφάλαιο 8
|
Глvа, и~”
|
|
1
|
1
|
|
ΠΑΣΑΣ τὰς ἐντολάς, ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον, φυλάξεσθε ποιεῖν, ἵνα ζῆτε καὶ πολυπλασιασθῆτε καὶ εἰσέλθητε καὶ κληρονομήσητε τὴν γῆν, ἣν ὤμοσε Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν τοῖς πατράσιν ὑμῶν.
|
Вс^я ꙁа'повњди ја%же ꙁаповњда ваM днsь, да снабди` твори'ти и& да живе'те, и^ ё^мно'житеся, и^ внїи'дњте и^ прїимњте зе'млю бл~гђю. е^ю'же кля'тся г~ь б~ъ эTц~емъ ва'шимъ”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ μνησθήσῃ πᾶσαν τὴν ὁδόν, ἣν ἤγαγέ σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅπως ἂν κακώσῃ σε καὶ πειράσῃ σε καὶ διαγνωσθῇ τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ σου, εἰ φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἢ οὔ.
|
И$ да помяне'ши весь пђть, и%мже прове'лъ тебе` г~ь б~ъ твои, в# пђсты'ни. да и^скђси` т^я и^ зазлиT т^я, и^ ё^раꙁђмње^тся е^же въ срDцы твое^мъ, а%ще снабди'ши ꙁа'повᲇди е^го и^л^и ни`”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐκάκωσέ σε καὶ ἐλιμαγχόνησέ σε καὶ ἐψώμισέ σε τὸ μάννα, ὃ οὐκ ᾔδεισαν οἱ πατέρες σου, ἵνα ἀναγγείλῃ σοι, ὅτι οὐκ ἐπ᾿ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ἐπὶ παντὶ ρήματι τῷ ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος.
|
И$ заѕли` тебњ`, и^ гла'домъ ꙁамори` т^я, и^ посеM пиᲄа т^я ма'нною, е^же т^ы не ё^вњдњ н^и эTц~ы твои`, и^ да ја^ви'тъ тебњ`. ја%ко не ѓ^ хлњбњ е^ді'неM жи'въ бђдетъ чл~къ н^о ѓ^ вся'комъ словеси` и^з#ходящиM и^зъ ё'стᲆ бж~ииX жи'въ бђдетъ чл~къ”
|
|
4
|
4
|
|
τὰ ἱμάτιά σου οὐκ ἐπαλαιώθη ἀπὸ σοῦ, τὰ ὑποδήματά σου οὐ κατετρίβη ἀπὸ σοῦ, οἱ πόδες σου οὐκ ἐτυλώθησαν, ἰδοὺ τεσσαράκοντα ἔτη.
|
И ри'ꙁы твоа` не раꙁдра'шася на тебњ`. но'ѕи твои не ја^ꙁвитеся, с^е м~ лњтъ”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ γνώσῃ τῇ καρδίᾳ σου ὅτι ὡς εἴ τις ἄνθρωπος παιδεύσῃ τὸν υἱὸν αὐτοῦ, οὕτω Κύριος ὁ Θεός σου παιδεύσει σε,
|
И$ сего` ради раꙁђмњ'еши срDцемъ твои^мъ ја%ко кт^о чл~къ нака'жетъ сн~ъ свои. Тако г~ь б~ъ твои накаꙁђетᲆ т^я.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου πορεύεσθαι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ φοβεῖσθαι αὐτόν·
|
и^ да снабди'ши ꙁа'повњди г~а б~а твое^го, ходи'ти во пђти` е^го и^ боа'тися е^го”
|
|
7
|
7
|
|
ὁ γὰρ Κύριος ὁ Θεός σου εἰσάξει σε εἰς γῆν ἀγαθὴν καὶ πολλήν, οὗ χείμαρροι ὑδάτων καὶ πηγαὶ ἀβύσσων ἐκπορευόμεναι διὰ τῶν πεδίων καὶ διὰ τῶν ὀρέων·
|
Гь~ б^о б~ъ твой въведе` т^я въ ꙁе'млю бл~гђю и^ мно'гђ, и^дњже водоте'чи воDны'я і^ и^сто'чники глђбо'ки. и^сходящеи по по'лемᲆ и^ гораM”
|
|
8
|
8
|
|
γῆ πυροῦ καὶ κριθῆς, ἄμπελοι, συκαῖ, ροαί, γῆ ἐλαίας ἐλαίου καὶ μέλιτος·
|
Вᲆ зеMлю пшени'цы и^ ја%чме'ни, винограD и^ смо'кви и^ ши'пцы, вᲆ зе'млю ма'сличїю и^ е^ле'ю и^ ме'дђ.
|
|
9
|
9
|
|
γῆ, ἐφ᾿ ἧς οὐ μετὰ πτωχείας φαγῇ τὸν ἄρτον σου καὶ οὐκ ἐνδεηθήσῃ ἐπ᾿ αὐτῆς οὐδέν· γῆ, ἧς οἱ λίθοι σίδηρος, καὶ ἐκ τῶν ὀρέων αὐτῆς μεταλλεύσεις χαλκόν·
|
въ ꙁе'млю на не'иже не с нището'ю и^ꙁъја%си хлњ'ба твое^го. и^ не про'сиши ничто'же на не'и. в# землю в# не'иже ка'менїе желњз'но, и^ эT горъ и^хъ и^сто'чиTся мњдь”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ φαγῇ καὶ ἐμπλησθήσῃ καὶ εὐλογήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐπὶ τῆς γῆς τῆς ἀγαθῆς, ἧς δέδωκέ σοι.
|
И$ ја%си и^ насыти'шися и^ блsви'ши г~а б~а твое^го, на ꙁемли` бла'ѕњи ю^же е^сть да'лъ тебњ`”
|
|
11
|
11
|
|
πρόσεχε σεαυτῷ, μὴ ἐπιλάθῃ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου τοῦ μὴ φυλάξαι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ κρίματα καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον,
|
Во'ньми себњ` не забђди` г~а б~а свое^го, снабдњти за'повњди е^го, и^ сђдо'въ и^ ѓ^правле'нїи е^го. е^ли'ко а%зъ ꙁаповᲇдаю ᲄебњ днsь,
|
|
12
|
12
|
|
μὴ φαγὼν καὶ ἐμπλησθεὶς καὶ οἰκίας καλὰς οἰκοδομήσας καὶ κατοικήσας ἐν αὐταῖς
|
да не когда` ја^дыи насыти'в#ся и^ хра'мы добры съгради'въ, и^ всели'вся в н^я,
|
|
13
|
13
|
|
καὶ τῶν βοῶν σου καὶ τῶν προβάτων σου πληθυνθέντων σοι, ἀργυρίου καὶ χρυσίου πληθυνθέντος σοι καὶ πάντων, ὅσων σοι ἔσται, πληθυνθέντων σοι,
|
и^ волы твои` и^ ѓvцы твои` ё^мно'жатся тебњ`, и^ сребро` и^ ꙁла'то ё^мно'жиTся тебњ`. и^ вс^е е^ли'кот^и е^сть ё^мно'жит#ся ᲄебњ”
|
|
14
|
14
|
|
ὑψωθῇς τῇ καρδίᾳ καὶ ἐπιλάθῃ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου τοῦ ἐξαγαγόντος σε ἐκγῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας,
|
И$ посеM възнесе'шися срDцем# твоиM и^ ꙁабђдеши г~а б~а твое^го. и^ꙁвеDшагот^я и^ꙁ# земля` е^гљ=пеTски эT до'мђ рабо'ты.
|
|
15
|
15
|
|
τοῦ ἀγαγόντος σε διὰ τῆς ἐρήμου τῆς μεγάλης καὶ τῆς φοβερᾶς ἐκείνης, οὗ ὄφις δάκνων καὶ σκορπίος καὶ δίψα, οὗ οὐκ ἦν ὕδωρ, τοῦ ἐξαγαγόντος σοι ἐκ πέτρας ἀκροτόμου πηγὴν ὕδατος,
|
И$ прове'дшагот^я сквоѕњ пђсты'ню вели'кђю, и^ стра'шнђю ѓ%нђ. въ не'иy ѕмїя` хапа'ющїя и^ скорпїи, и^ жажDа в не'иже не бњя'ше воды`, и^же иZведе` ᲄебњ` и^с камы'ка несњко'ма и^сто'чниk водны'и”
|
|
16
|
16
|
|
τοῦ ψωμίσαντός σε τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὃ οὐκ ᾔδεις σὺ καὶ οὐκ ᾔδεισαν οἱ πατέρες σου, ἵνα κακώσῃ σε καὶ ἐκπειράσῃ σε καὶ εὖ σε ποιήσῃ ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν σου.
|
И$ пиᲄа'яи т^я ма'нною вᲆ пђсты'ни. е^гоже не вњ'де т^ы ниже вњ'дяхђ эTц~ы твои, да заѕли'тъ т^и да и^скђ'ситъ т^я и^ бл~гот^и сътвори'тъ напослњдокъ твои”
|
|
17
|
17
|
|
μὴ εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου· ἡ ἰσχύς μου καὶ τὸ κράτος τῆς χειρός μου ἐποίησέ μοι τὴν δύναμιν τὴν μεγάλην ταύτην·
|
да не рече'ши въ срDцы твое^мъ крњ'пость моя и^ си'ла рђки мое^я сътвори` мн^њ си'лђ вели'кђю сїю”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ μνησθήσῃ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ὅτι αὐτός σοι δίδωσιν ἰσχὺν τοῦ ποιῆσαι δύναμιν καὶ ἵνα στήσῃ τὴν διαθήκην αὐτοῦ, ἣν ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσι σου, ὡς σήμερον.
|
да помяне'ши г~а б~а твое^го. ја%кото'и дасть тебᲇ крњпость и^ си'лђ твори'ти, и^ да ё^ста'витъ ꙁавTњ свои. и^мже кля'ся эTц~емъ твои^мъ до днесь”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν λήθῃ ἐπιλάθῃ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ πορευθῇς ὀπίσω θεῶν ἑτέρων καὶ λατρεύσῃς αὐτοῖς καὶ προσκυνήσῃς αὐτοῖς, διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, ὅτι ἀπωλείᾳ ἀπολεῖσθε·
|
И$ бђдеT а^ще ли ꙁабве'нїемъ ꙁабђдеши г~а б~а твое^го, и^ по'идеши въ слњдъ бого'вᲆ и^ныхъ, и^ послђж'иши и^мъ и^ поклони'шися и^мᲆ, ꙁасвњдњтельс твђю вамъ днесь нб~семъ и^ земле'ю ја%ко па'гђбою поги'бнеᲄе”
|
|
20
|
20
|
|
καθὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη, ὅσα Κύριος ὁ Θεὸς ἀπολλύει πρὸ προσώπου ὑμῶν, οὕτως ἀπολεῖσθε, ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἠκούσατε τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν.
|
ЈА/коже и^ про'чїи ја%ꙁы'цы, ја%же г~ь б~ъ погђбля'етъ эT лица` ва'шего” Та'коже поги'бнеᲄе и^хже ради не послђшасте гла'са г~а б~а ва'шего”
|
|
Κεφάλαιο 9
|
Глvа, џ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΚΟΥΕ, ᾿Ισραήλ· σὺ διαβαίνεις σήμερον τὸν ᾿Ιορδάνην εἰσελθεῖν κληρονομῆσαι ἔθνη μεγάλα καὶ ἰσχυρότερα μᾶλλον ἢ ὑμεῖς, πόλεις μεγάλας καὶ τειχήρεις ἕως τοῦ οὐρανοῦ,
|
Послђш'аи і^и^л~ю т^ы минђе^ши і^ѓ^рда'нъ дне'сь. вниᲄи прїя'ти страны` вели'кїя, и^ крњпча'иша паче ва'съ. грады вели'ки и^ ё^гражде'ны до нб~се”
|
|
2
|
2
|
|
λαὸν μέγαν καὶ πολὺν καὶ εὐμήκη, υἱοὺς ᾿Ενάκ, οὓς σὺ οἶσθα καὶ σὺ ἀκήκοας· τίς ἀντιστήσεται κατὰ πρόσωπον υἱῶν ᾿Ενάκ;
|
Лю'ди вели'ки и^ мно'ги и^ предо'лжены, сн~ы е^на'ковы ја%же т^ы вњси. и^ слы'шалъ е^си. кт^о проти'вђ ста'нетъ сн~омъ е^на'ковымъ”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ γνώσῃ σήμερον, ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου, οὗτος προπορεύσεται πρὸ προσώπου σου· πῦρ καταναλίσκον ἐστίν· οὗτος ἐξολοθρεύσει αὐτούς, καὶ οὗτος ἀποστρέψει αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου σου, καὶ ἀπολεῖ αὐτοὺς ἐν τάχει, καθάπερ εἶπέ σοι Κύριος.
|
И$ ё^вњ'си дне'сь ја%ко г~ь б~ъ твои се'и преди по'идетъ преD тобо'ю. ѓ%гнь б^о попаля'ай е^сть се'и потреби'т# я&, и^ сїи ё^клони'тъ и^хъ эT лица` ва'шего и^ потреби'тъ я& въско'ре, ја%коже ре'клъ е^сть ᲄебњ г~ь”
|
|
4
|
4
|
|
μὴ εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἐν τῷ ἐξαναλῶσαι Κύριον τὸν Θεόν σου τὰ ἔθνη ταῦτα πρὸ προσώπου σου λέγων· διὰ τὰς δικαιοσύνας μου εἰσήγαγέ με Κύριος κληρονομῆσαι τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ταύτην·
|
Не рцы` въ срDцы своеM е^гда потребиT г~ь б~ъ твой страны` сїя эT лица` твое^го гл~я пра'вдъ ра'ди мои^хъ въведе м^я г~ь причасти'ти зе'млю бл~гђю сїю, н^о беꙁче'стїя раd стра'нъ сихъ г~ь потреби` я& эT лица` твое^го”
|
|
5
|
5
|
|
οὐχὶ διὰ τὴν δικαιοσύνην σου, οὐδὲ διὰ τὴν ὁσιότητα τῆς καρδίας σου σὺ εἰσπορεύῃ κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτῶν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀσέβειαν τῶν ἐθνῶν τούτων Κύριος ἐξολοθρεύσει αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἵνα στήσῃ τὴν διαθήκην αὐτοῦ, ἣν ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσιν ἡμῶν, τῷ ῾Αβραὰμ καὶ τῷ ᾿Ισαὰκ καὶ τῷ ᾿Ιακώβ.
|
А$ не пра'вды ради твое^я, ниже преподо'бїя ради срDца твое^го, т^ы вхо'диши прїя'ти ꙁемлю иX, н^о нече'стїя ра'ди и^ беꙁако'нїя ради стра'нъ сихъ, г~ь эT лица` твое^го потребї я&. и^ да ё^ста'витъ ꙁавњтᲆ и^мже кля'тся г~ь эTц~емъ вашим#” а^враа'мђ и^саа'кђ і^а'ковђ”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ γνώσῃ σήμερον ὅτι οὐχὶ διὰ τὰς δικαιοσύνας σου Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ταύτην κληρονομῆσαι, ὅτι λαὸς σκληροτράχηλος εἶ.
|
И$ да вњси дне'сь ја%ко не пра'вды ради твоея, г~ь б~ъ дае'тъ тебњ` зе'млю бл~гђю сїю прїя'ти. ја%ко лю'дїе жесто'цы е^сте”
|
|
7
|
7
|
|
μνήσθητι, μὴ ἐπιλάθῃ ὅσα παρώξυνας Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐξήλθετε ἐξ Αἰγύπτου ἕως ἤλθετε εἰς τὸν τόπον τοῦτον, ἀπειθοῦντες διετελεῖτε τὰ πρὸς Κύριον.
|
помяни` не ꙁабђди коли'ко раZгнњ'васте г~а б~а свое^го в# пђсты'ни эT него'же дн~е и^ꙁыдо'сте и^з# ꙁемля` е^гљ=пет#ски, даже вънидо'сте в мњсто сїе” Непокоря'щеся съгрњши'сте преD гм~ъ.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐν Χωρὴβ παρωξύνατε Κύριον, καὶ ἐθυμώθη Κύριος ἐφ᾿ ὑμῖν ἐξολοθρεῦσαι ὑμᾶς,
|
и^ въ хори'вњ раꙁгнњвасте г~а, и^ раꙁгнњвася г~ь на' вы, потреби'ти ваs”
|
|
9
|
9
|
|
ἀναβαίνοντός μου εἰς τὸ ὄρος λαβεῖν τὰς πλάκας τὰς λιθίνας, πλάκας διαθήκης, ἃς διέθετο Κύριος πρὸς ὑμᾶς. καὶ κατεγινόμην ἐν τῷ ὄρει τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας· ἄρτον οὐκ ἔφαγον καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιον.
|
Въсходя'щђ мн^њ на горђ`, взя'ти двою дъскђ ка'меnнђ и^ дъсцњ ка'меnнњ ꙁавњта, и^же ꙁавњща г~ь къ ва'мъ” И$ пребыX в горњ` м~, дн~їи, и^ м~, но'щїи хлњ'ба не ја^до'хъ ниже воды` пи'хᲆ”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἔδωκέ μοι Κύριος τὰς δύο πλάκας τὰς λιθίνας γεγραμμένας ἐν τῷ δακτύλῳ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπ᾿ αὐταῖς ἐγέγραπτο πάντες οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ὄρει ἡμέρᾳ ἐκκλησίας·
|
И$ да'сть м^и г~ь дв^њ дᲆсцњ ка'менны напи'сано пр'ьстомъ бж~їимъ. в ни'хже бя'хђ напи'сана вс^я словеса` ја%же гл~а г~ь кᲆ ва'мъ въ горњ`. эT среды ѓ^гня` вᲆ дн~ь събра'нїя”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐγένετο διὰ τεσσαράκοντα ἡμερῶν καὶ διὰ τεσσαράκοντα νυκτῶν ἔδωκε Κύριος ἐμοὶ τὰς δύο πλάκας τὰς λιθίνας, πλάκας διαθήκης.
|
И$ бысть по м~ дн~їи, и^ по м~ но'щїи. и^ дастᲆ м^и г~ь дв^њ дъсцњ ка'меннњ, дъсцњ ꙁавњта”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἀνάστηθι, κατάβηθι τὸ τάχος ἐντεῦθεν, ὅτι ἠνόμησεν ὁ λαός σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου· παρέβησαν ταχὺ ἐκ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς· καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς χώνευμα.
|
И$ рече г~ь къ мн^њ въста'ни і^ и^ꙁы'ди ско'ро эTсю'дђ. ја%ко безако'нова'ша лю'ди твои`, ја%же и^зведе` и^ꙁ# земля` е^гљ=пет#ски, състђпи'ша ско'ро с пђти`. и^же ꙁаповњ'дахъ и^мъ. съ твори'ша себњ солїя'нїя”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με λέγων· λελάληκα πρός σε ἅπαξ καὶ δὶς λέγων· ἑώρακα τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ ἰδοὺ λαὸς σκληροτράχηλός ἐστι·
|
И$ рече г~ь къ мн^њ, гл~ахъ тебњ` е^ді'ною и^ дв^ажды, гл~я. ви'дњхъ лю'ди сїя, с^е лю'дїе жестоковыи сђть.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ νῦν ἔασόν με ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς, καὶ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτῶν ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ ἰσχυρὸν καὶ πολὺ μᾶλλον ἢ τοῦτο.
|
ѓ^ста'ви м^я да я& потреблю` и^ погђблю`, і^ и^мя и^хъ поD нб~семᲆ, и^ сотворю` т^я въ ја^ꙁы'къ вели'къ и^ крњпок#, и^ мноh па'че сихъ”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἐπιστρέψας κατέβην ἐκ τοῦ ὄρους, καὶ τὸ ὄρος ἐκαίετο πυρὶ ἕως τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δύο πλάκες τῶν μαρτυρίων ἐπὶ ταῖς δυσὶ χερσί μου.
|
И$ ѓ^брати'вся снидо'хᲆ съ горы` и^ гора` кђря'шеся ѓ^гнеM и^ дв^њ дᲆсцњ свњдњ'нїа въ ѓ^бою` рђ'кђ мое'ю.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἰδὼν ὅτι ἡμάρτετε ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ ἐποιήσατε ὑμῖν αὐτοῖς χωνευτὸν καὶ παρέβητε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐνετείλατο Κύριος ὑμῖν ποιεῖν,
|
И$ ви'дњхъ ја%ко съгрњши'сте преD гм~ъ бм~ъ нашимъ, и^ сътвори'сте себњ` теле'цъ сълїја^нъ, и^ състђпи'сте с пђти` ско'ро, и^же ꙁаповњ'да г~ь ваM твори'ти.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐπιλαβόμενος τῶν δύο πλακῶν ἔρριψα αὐτὰς ἀπὸ τῶν δύο χειρῶν μου, καὶ συνέτριψα ἐναντίον ὑμῶν.
|
и^ еM ѓ%бњ дъсцњ повергоX иZ рђкђ моею` и^ съкрђшиX и^х# прDе вами”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐδεήθην ἐναντίον Κυρίου δεύτερον καθάπερ καὶ τὸ πρότερον τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας, ἄρτον οὐκ ἔφαγον καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιον, περὶ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν, ὧν ἡμάρτετε ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ παροξῦναι αὐτόν.
|
И$ моли'хся преD гм~ъ второ'е, ја^коже и^ пе'рвое, м~, дн~їи. и^ м~, но'щїи, хлњ'ба не ја^до'хъ и^ воды` не пи'хᲆ. всXњ ради грњхъ ва'шихᲆ, ја%же съгрњши'сте творя'ще ѕло'е преD гм~ъ бг~омъ ва'шимъ. раꙁгнњ'вающи е^го”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἔκφοβός εἰμι διὰ τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργήν, ὅτι παρωξύνθη Κύριος ἐφ᾿ ὑμῖν τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ὑμᾶς καὶ εἰσήκουσε Κύριος ἐμοῦ καὶ ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ.
|
И$ сᲆ боја%ꙁнїю бњхᲆ гнњ'ва ради и^ ја%рости, ја%ко раꙁгнњвася г~ь на' вы, да потреби'тъ васъ. и^ послђша мене` г~ь, и^ въ то вре'мя”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἐπὶ ᾿Ααρὼν ἐθυμώθη ἐξολοθρεῦσαι αὐτόν, καὶ ηὐξάμην καὶ περὶ ᾿Ααρὼν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ.
|
И$ на а^ро'на раꙁгнњвася г~ь ѕњ'ло е^же погђби'ти е^го. и^ моли'хся за а^а^ро'на въ вре'мя ѓ%но”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ τὴν ἁμαρτίαν ὑμῶν, ἣν ἐποιήσατε, τὸν μόσχον, ἔλαβον αὐτὸν καὶ κατέκαυσα αὐτὸν ἐν πυρὶ καὶ συνέκοψα αὐτὸν καταλέσας σφόδρα, ἕως οὗ ἐγένετο λεπτόν· καὶ ἐγένετο ὡσεὶ κονιορτός, καὶ ἔρριψα τὸν κονιορτὸν εἰς τὸν χειμάρρουν τὸν καταβαίνοντα ἐκ τοῦ ὄρους.
|
И$ грњх'ъ вашъ и^же сътвори'сте теле'цъ вꙁяX е^го и^ съжжего'хъ на ѓ^гни`, і^ и^ꙁби'хъ и& и^ сътро'хъ и& ѕњ'ло, дажDь бы'сть дро'бенъ, и^ бы'сть ја%ко пра'хъ и^ просы'пахъ пра'хъ въ водоте'чь сходя'щђю съ горы`”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐν τῷ ᾿Εμπυρισμῷ καὶ ἐν τῷ Πειρασμῷ, καὶ ἐν τοῖς Μνήμασι τῆς ἐπιθυμίας παροξύναντες ἦτε Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν.
|
И$ въ ꙁапале'нїи, и^скђше'нїи, и^ въ гро'бњхъ похотњнїа раZгнњ'вали бњсте г~а б~а ва'шего”И$
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ὅτε ἐξαπέστειλεν ὑμᾶς Κύριος ἐκ Κάδης Βαρνὴ λέγων· ἀνάβητε καὶ κληρονομήσατε τὴν γῆν, ἣν δίδωμι ὑμῖν, καὶ ἠπειθήσατε τῷ ρήματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ καὶ οὐκ εἰσηκούσατε τῆς φωνῆς αὐτοῦ.
|
е^гда` в^ы, пђсти` г~ь эT кади'сварнїи` гл~я, въꙁыди'те, и^ прїимњте ꙁе'млю ю%же а^ꙁъ даю` вамᲆ и^ съпроти'вистеся гл~омъ г~а б~а ва'шего, и^ не вњровасте е^мђ, и^ не послђшасте словеs е^го”
|
|
24
|
24
|
|
ἀπειθοῦντες ἦτε τὰ πρὸς Κύριον ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἐγνώσθη ὑμῖν.
|
И$ не покоря'щеся бњ'сте г~ђ эT дн~е в о'ньже ја%ви'ся вамᲆ”
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἐδεήθην ἔναντι Κυρίου τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας, ὅσας ἐδεήθην· εἶπε γὰρ Κύριος ἐξολοθρεῦσαι ὑμᾶς·
|
И$ молиXся преD гм~ъ, м~, дн~їи. и^ м~, но'щїи, ја%же моли'хся, рече б^о г~ь погђби'ти васъ”
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ηὐξάμην πρὸς τὸν Θεὸν καὶ εἶπα· Κύριε βασιλεῦ τῶν θεῶν, μὴ ἐξολοθρεύσῃς τὸν λαόν σου καὶ τὴν μερίδα σου, ἣν ἐλυτρώσω, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν τῇ ἰσχύϊ σου τῇ μεγάλῃ καὶ ἐν τῇ χειρί σου τῇ κραταιᾷ καὶ ἐν τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ·
|
И$ моли'хся гв~и и^ реко'хъ, г~и г~и, цр~ю стра'намъ не погђби` людїи свои^хъ и^ прича'стїа свое^го е^же и^ꙁба'ви крњ'постїю твое'ю вели'кою ја%же и^ꙁведе` и^ꙁ# земля` е^гљ=петъски крњ'постїю твое'ю вели'кою и^ рђко'ю си'лною и^ мы'шцею свое^ю высо'кою”
|
|
27
|
27
|
|
μνήσθητι ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ τῶν θεραπόντων σου, οἷς ὤμοσας κατὰ σεαυτοῦ· μὴ ἐπιβλέψῃς ἐπὶ τὴν σκληρότητα τοῦ λαοῦ τούτου καὶ τὰ ἀσεβήματα, καὶ τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν,
|
Помяни` рабы` своя` а^враа'ма, і^саа'ка, і^а'кова, и^м#же ся кля` собо'ю. не призира'и на жесто'чество людїи сихъ, и^ на бесче'стїе и^хъ, и^ на грњхи` иX,
|
|
28
|
28
|
|
μὴ εἴπωσιν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν, ὅθεν ἐξήγαγες ἡμᾶς ἐκεῖθεν, λέγοντες· παρὰ τὸ μὴ δύνασθαι Κύριον εἰσαγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν εἶπεν αὐτοῖς, καὶ παρὰ τὸ μισῆσαι αὐτοὺς ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ ἀποκτεῖναι αὐτούς.
|
да не когда` рекTђ живђщ'їи на ꙁемли`, эTню'дђже и^ꙁведе` насъ гл~ющи. не могїи г~ь въвести` и^хъ въ ꙁе'млю ю%же и^мъ ѓ^бњща`, и^ ненави'дя и^хъ г~ь и^ꙁве'дъ и^ погђби` и^хᲆ въ пђстыни”
|
|
29
|
29
|
|
καὶ οὗτοι λαός σου καὶ κλῆρός σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν τῇ ἰσχύϊ σου τῇ μεγάλῃ καὶ ἐν τῇ χειρί σου τῇ κραταιᾷ καὶ ἐν τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ.
|
Сїи же лю'дїе твои` и^ прича'стїе ᲄвое`. и^хже и^ꙁведе` и^ꙁ# земля` е^гљ=петъски крњ'постїю свое^ю вели'кою, и^ мыjцею высо'кою”
|
|
Κεφάλαιο 10
|
Глvа, і~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΝ ἐκείνῳ τῷ καιρῷ εἶπε Κύριος πρός με· λάξευσον σεαυτῷ δύο πλάκας λιθίνας, ὥσπερ τὰς πρώτας, καὶ ἀνάβηθι πρός με εἰς τὸ ὄρος· καὶ ποιήσεις σεαυτῷ κιβωτὸν ξυλίνην·
|
Въ ѓно вре'мя рече г~ь кᲆ мн^њ. и^стеши` себњ дв^њ дᲆсцњ ка'меннњ ја%цњже и^ пе'рвїи, и^ въꙁы'ди къ мн^њ на горђ` и^ да сътвори'ши себњ` ковче'гᲆ дре'вянъ,
|
|
2
|
2
|
|
καὶ γράψεις ἐπὶ τὰς πλάκας τὰ ρήματα, ἃ ἦν ἐν ταῖς πλαξὶ ταῖς πρώταις, ἃς συνέτριψας, καὶ ἐμβαλεῖς αὐτὰς εἰς τὴν κιβωτόν.
|
и^ въпишђ на дъсцњ словеса`. е^ликоже иX бњ на первыX дъсках#, и^хже съкрђши`, и^ да вложи'ши я& въ ковче'гъ”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐποίησα κιβωτὸν ἐκ ξύλων ἀσήπτων καί ἐλάξευσα τὰς πλάκας λιθίνας, ὡς αἱ πρῶται· καὶ ἀνέβην εἰς τὸ ὄρος καὶ αἱ δύο πλάκες ἐπὶ ταῖς χερσί μου.
|
И$ сътвори'хъ ковче'гъ эT дре'въ негнию'щᲆ. і^ и^стеса'хъ дв^њ дъсцњ ка'мен#нњ ја%цњ же и^ пе'рвїи. и^ въꙁыидо'хъ на горђ`, ѓ%бњ же дъсцњ въ ѓ^бою` рђ'кђ мою`”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἔγραψεν ἐπὶ τὰς πλάκας κατὰ τὴν γραφὴν τὴν πρώτην τοὺς δέκα λόγους, οὓς ἐλάλησε Κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός, καὶ ἔδωκεν αὐτὰς Κύριος ἐμοί.
|
И$ въписа` на дъскђ по писа'нїю пе'рвомђ, і~, словеs, ја%же гл~а г~ь к ва'мъ, на горњ` эT среды` ѓ^гня`, и^ вда'сть я& г~ь мн^њ”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐπιστρέψας κατέβην ἐκ τοῦ ὄρους καὶ ἐνέβαλον τὰς πλάκας εἰς τὴν κιβωτόν, ἣν ἐποίησα, καὶ ἦσαν ἐκεῖ, καθὰ ἐνετείλατό μοι Κύριος.
|
И$ ѓ^брати'в#ся снидо'хъ съ горы`, и^ вложи'хъ дъсцњ въ ковче'гъ и^же сътвори'хъ. и^ бњ'ста т^ђ ја%коже повелњ` м^и г~ь”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἀπῇραν ἐκ Βηρὼθ υἱῶν ᾿Ιακὶμ Μισαδαΐ· ἐκεῖ ἀπέθανεν ᾿Ααρὼν καὶ ἐτάφη ἐκεῖ, καὶ ἱεράτευσεν ᾿Ελεάζαρ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
|
Сн~ове же і^и^л~еви въꙁдвиго'шася эT виро'џа, сн~овъ и^а^ки'мль, мисадаиn” т^ђ ё^мре а^а^ро'нъ, и^ погребе'нъ быs т^ђ, и^ бы'сть жрецъ е^лїа^ꙁа'ръ сн~ъ а^а^ро'нь въ эTц~а мњсто”
|
|
7
|
7
|
|
ἐκεῖθεν ἀπῇραν εἰς Γαδγὰδ καὶ ἀπὸ Γαδγὰδ εἰς ᾿Ετεβαθᾶ, γῆ χείμαρροι ὑδάτων.
|
эTтђдђ же въꙁдвигошася въ гаDгадъ, и^ эT гаDгада до и^е^таваџа ꙁемли` водотечь водᲆ”
|
|
8
|
8
|
|
ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ διέστειλε Κύριος τὴν φυλὴν τὴν Λευὶ αἴρειν τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης Κυρίου, παρεστάναι ἔναντι Κυρίου, λειτουργεῖν καὶ ἐπεύχεσθαι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
|
Въ ѓ%но время, эTлђчи` г~ь племя` левљ=ино, носи'ти ковче'гъ ꙁавњта гн~я. и^ преDстоя'ти преD гм~ъ слђжи'ти, и^ моли'ти и^ блsви' ти и%мя е^го, до дн~ешняго дн~е”
|
|
9
|
9
|
|
διὰ τοῦτο οὐκ ἔστι τοῖς Λευίταις μερὶς καὶ κλῆρος ἐν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν· Κύριος αὐτὸς κλῆρος αὐτοῦ, καθότι εἶπεν αὐτῷ.
|
Сего` ради нњ'сть левљ=томᲆ ча'сти н^и жребїа въ братїи и^хъ, г~ь б^о са'мъ прича'стїе и^хъ, ја%коже е^сть ре'клъ иM”
|
|
10
|
10
|
|
κἀγὼ εἱστήκειν ἐν τῷ ὄρει τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας, καὶ εἰσήκουσε Κύριος ἐμοῦ καὶ ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ, καὶ οὐκ ἠθέλησε Κύριος ἐξολοθρεῦσαι ὑμᾶς.
|
А/зъ же стояX на горах#, м~, дн~їи. и^ м~, но'щїи, и^ послђша г~ь мене` вс^е вре'мя, и^ не въсхотњ` г~ь погђби'ти васᲆ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· βάδιζε, ἄπαρον ἐναντίον τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ εἰσπορευέσθωσαν καὶ κληρονομήτωσαν τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν δοῦναι αὐτοῖς.
|
И$ рече г~ь къ мнњ гряди` въꙁдви'гнися преD люDми` си'ми, и^ да вни'дђтᲆ и^ причастяT зе'млю е^ю'же кля'хся эTц~емъ иX да'ти ю& си'мъ”
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ νῦν, ᾿Ισραήλ, τί Κύριος ὁ Θεός σου αἰτεῖται παρὰ σοῦ, ἀλλ᾿ ἢ φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεόν σου καὶ πορεύεσθαι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ ἀγαπᾶν αὐτὸν καὶ λατρεύειν Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου,
|
И$ нн~њ і^и^л~ю чт^о про'ситъ г~ь б~ъ тво'и ё^ тебе`, то'чїю да с^я боја%ти г~а б~а твое^го, и^ ходити въ вся` пђти` е^го и^ люби'ти е^го, и^ слђжи'ти г~ђ б~ђ твое^мђ, эT всего` срDца твое^го, и^ эT всея` дш~а твое^я”
|
|
13
|
13
|
|
φυλάσσεσθαι τάς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, ἵνα εὖ σοι ᾖ;
|
Снабдњти ꙁа'повњди г~а б~а ᲄвое^го, и^ ѓ^правле'нїа е^го, е^лико а^ꙁᲆ ꙁаповњ'даю днsе да т^и бл~го бђдеT
|
|
14
|
14
|
|
ἰδοὺ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ, ἡ γῆ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶν ἐν αὐτῇ·
|
Се^ г~а б~а твое^го нб~о, и^ нб~о нб~си, ꙁемля` и^ вс^я е^лико е^сть на не'и”
|
|
15
|
15
|
|
πλὴν τοὺς πατέρας ὑμῶν προείλετο Κύριος ἀγαπᾶν αὐτούς, καὶ ἐξελέξατο τὸ σπέρμα αὐτῶν μετ᾿ αὐτοὺς ὑμᾶς παρὰ πάντα τὰ ἔθνη κατὰ τὴν ἡμέραν ταύτην.
|
ѓ^баче эTц~а ва'ша поя` прежDе г~ь люби'ти я&. і^ и^ꙁбра` племя` и^хъ по ни'хъ ва'съ, па'че всњ'хъ стра'нъ до дн~ешняго дн~е”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ περιτεμεῖσθε τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν καὶ τὸν τράχηλον ὑμῶν οὐ σκληρυνεῖτε ἔτι·
|
И$ да пресњче'те жесто'чь срDцъ ва'шихъ, и^ вы'ю вашђ не жесточи'те по сеM”
|
|
17
|
17
|
|
ὁ γὰρ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν οὗτος Θεὸς τῶν θεῶν καὶ Κύριος τῶν κυρίων, ὁ Θεὸς ὁ μέγας· καὶ ἰσχυρὸς καὶ φοβερός, ὅστις οὐ θαυμάζει πρόσωπον, οὐδ᾿ οὐ μὴ λάβῃ δῶρον,
|
Гь~ б^о б~ъ ва'шъ сїи б~ъ бм~ъ, и^ г~ь гм~ъ” Бг~ъ вели'кїи и^ крњпкїи и^ стра'шныи и^же не ꙁриT лица`, н^и во'ꙁметъ да'ра”
|
|
18
|
18
|
|
ποιῶν κρίσιν προσηλύτῳ καὶ ὀρφανῷ καὶ χήρᾳ, καὶ ἀγαπᾷ τὸν προσήλυτον δοῦναι αὐτῷ ἄρτον καὶ ἱμάτιον.
|
Творяи сђдъ, прише'лцђ, и^ сиротњ` и^ вдови'це” и^ люби'ти прише'лца да'ти е^мђ хлњ'бъ, и^ ри'ꙁђ”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἀγαπήσετε τὸν προσήλυτον· προσήλυτοι γὰρ ἦτε ἐν γῇ Αἰγύπτῳ.
|
И$ люби'те прише'лца, прише'лцы б^о бњ'сте въ ꙁемли` е^гљ=пеTстњи”
|
|
20
|
20
|
|
Κύριον τὸν Θεόν σου φοβηθήσῃ καὶ αὐτῷ λατρεύσεις καὶ πρὸς αὐτὸν κολληθήσῃ καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ὀμῇ·
|
Га~ б~а твое^го бо'ися, и^ томђ` да слђж'иши, и^ к томђ` прилњпи'ся, и%менемъ е^го клени'ся”
|
|
21
|
21
|
|
οὗτος καύχημά σου καὶ οὗτος Θεός σου, ὅστις ἐποίησεν ἐν σοὶ τὰ μεγάλα καὶ τὰ ἔνδοξα ταῦτα, ἃ εἴδοσαν οἱ ὀφθαλμοί σου.
|
И$ то'и хвала` твоя`, и^ то'и б~ъ тво'и, и^же сътвори` тебњ ве'лїа и^ сла'вная сїя, ја%же ви'дњста ѓ%чи твои`
|
|
22
|
22
|
|
ἐν ἑβδομήκοντα ψυχαῖς κατέβησαν οἱ πατέρες σου εἰς Αἴγυπτον, νυνὶ δὲ ἐποίησέ σε Κύριος ὁ Θεός σου ὡσεὶ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει.
|
о~, и^ е~ ю, дш~ъ внидо'ша эTц~ы твои` въ е^гљ=петъ, и^ нн~њ же сътвори` т^я е^сть г~ь б~ъ тво'и, ја^ко ѕвњ'зды нбsныя мно'жествомъ”
|
|
Κεφάλαιο 11
|
Глvа, а~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου καὶ φυλάξῃ τὰ φυλάγματα αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας.
|
И$ да лю'биши г~а б~а твое^го, и^ снабди'ши снабдњ'нїа е^го, и^ ѓ^правле'нїя е^го, и^ ꙁа'повњди е^го, и^ сђды` е^го вс^я дн~и”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ γνώσεσθε σήμερον, ὅτι οὐχὶ τὰ παιδία ὑμῶν, ὅσοι οὐκ οἴδασιν οὐδὲ εἴδοσαν τὴν παιδείαν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ τὰ μεγαλεῖα αὐτοῦ καὶ τὴν χεῖρα τὴν κραταιὰν καὶ τὸν βραχίονα τὸν ὑψηλὸν
|
И$ да ё^вњ'сте дне'сь ја^ко не дњтемъ ва'шимъ гл~ю ја^же не свњ'дятъ ни ви'дњша накаꙁа'нїа г~а б~а твое^го, и^ вели'чества е^го, и^ рђ'кђ си'лнђю, и^ мы'шцђ высо'кђю”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ τὰ σημεῖα αὐτοῦ καὶ τὰ τέρατα αὐτοῦ, ὅσα ἐποίησεν ἐν μέσῳ Αἰγύπτου Φαραὼ βασιλεῖ Αἰγύπτου καὶ πάσῃ τῇ γῇ αὐτοῦ,
|
Ни^ ꙁна'менїа е^го, н^и чюдеса` е^го, е^ли'ка сътвори` посредњ` е^гљ=пта фараѓ'нђ цр~ю е^гљ=петьскђ и^ все'и земли` е^го”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ὅσα ἐποίησε τὴν δύναμιν τῶν Αἰγυπτίων, τὰ ἅρματα αὐτῶν καὶ τὴν ἵππον αὐτῶν, καὶ τὴν δύναμιν αὐτῶν, ὡς ἐπέκλυσε τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης τῆς ἐρυθρᾶς ἐπὶ προσώπου αὐτῶν καταδιωκόντων αὐτῶν ἐκ τῶν ὀπίσω ὑμῶν καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺς Κύριος ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας,
|
И е^ли'ко сътвори` си'ле е^гљ=петьстњи и^ ѓ^рђж'їя и^хъ, и^ ко'ни и^хъ. ка'ко потопи` вода чермна'го моря преD лицеM и^хъ женђщ'имъ и^мъ по ва'съ, и^ погђби` и^хъ г~ь б~ъ до дн~ешняго дн~е”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ὅσα ἐποίησεν ὑμῖν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἕως ἤλθετε εἰς τὸν τόπον τοῦτον,
|
И$ е^ли'ко сътвори` ва'мъ въ пђсты'ни до'ндеже прїидо'сте на мњ'сто сїе”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ὅσα ἐποίησε τῷ Δαθὰν καὶ ᾿Αβειρὼν υἱοὺς ῾Ελιὰβ υἱοῦ Ρουβήν, οὓς ἀνοίξασα ἡ γῆ τὸ στόμα αὐτῆς κατέπιεν αὐτοὺς καὶ τοὺς οἴκους αὐτῶν καὶ τὰς σκηνὰς αὐτῶν καὶ πᾶσαν αὐτῶν τὴν ὑπόστασιν τὴν μετ᾿ αὐτῶν ἐν μέσῳ παντὸς ᾿Ισραήλ,
|
И$ е^лико сътвори, дафа'нђ и^ а^виро'нђ сн~ома е^лїа'влема сн~а рђвиня. ја%же эTврьз#ши ꙁемля` ё^ста` своя` пожре` иX и^ домы и^хъ, и^ кђща и^хъ, и^ вс^е и^хᲆ и^мњ'нїе с ни'ми среди` всего` і^и^л~я.
|
|
7
|
7
|
|
ὅτι οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ἑώρακαν πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὰ μεγάλα, ὅσα ἐποίησεν ἐν ὑμῖν σήμερον.
|
ЈА/ко ѓ%чи ваши ви'дњста вс^я дњ'ла гн~я, вели'кая, е^ли'ко сътвори` ваM днесь”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ φυλάξεσθε πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, ἵνα ζῆτε καὶ πολυπλασιασθῆτε καὶ εἰσελθόντες κληρονομήσετε τὴν γῆν, εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν,
|
И$ да снабди'те вс^я ꙁа'повњди е^го е^ли'ко а%ꙁъ заповњ'даю вамᲆ днsе. да живе'те и^ ё^мно'житеся, и^ въни'дњте и^ прїимњте зе'млю, на ню'же в^ы минђ'ете чрез# і^ѓ^рда'нъ та'мо причасти'ти ю&”
|
|
9
|
9
|
|
ἵνα μακροημερεύσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσιν ὑμῶν δοῦναι αὐτοῖς καὶ τῷ σπέρματι αὐτῶν μετ᾿ αὐτούς, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι·
|
да мно'ги дн~и бђ'дете на земли`, е^ю'же кля'тся г~ь эTц~емъ вашимъ. да'ти и^мъ и^ сњ'мени иX по ниX. ꙁе'млю кипя'щђ мле'комъ и^ ме'доM”
|
|
10
|
10
|
|
ἔστι γὰρ ἡ γῆ, εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν, οὐχ ὥσπερ γῆ Αἰγύπτου ἐστίν, ὅθεν ἐκπεπόρευσθε ἐκεῖθεν, ὅταν σπείρωσι τὸν σπόρον καὶ ποτίζωσι τοῖς ποσὶν αὐτῶν ὡσεὶ κῆπον λαχανείας·
|
Земля` б^о е^сть на ню'же в^ы и%дете та'мо причасти'ти е^я`” Не ја%ко ꙁемля` е^гљ=петъска е^сть, эTню'дђже эTхо'дите та'мо, е^гда` сњ'ютъ сњ'мя, и^ напая'ютъ и& пое'нїемъ, ја%ко ѓ^гра'дђ ѕе'льнђю”
|
|
11
|
11
|
|
ἡ δὲ γῆ, εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν, γῆ ὀρεινὴ καὶ πεδεινή, ἐκ τοῦ ὑετοῦ τοῦ οὐρανοῦ πίεται ὕδωρ,
|
Земля` же в ню'же т^ы вхо'диши та'мо причасти'ти ю&, ꙁемля` го'рна и^ ра'вна, эT дожда` нбsнаго напая'ется”
|
|
12
|
12
|
|
γῆ, ἣν Κύριος ὁ Θεός σου ἐπισκοπεῖται αὐτὴν διαπαντός, οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐπ᾿ αὐτῆς ἀπ᾿ ἀρχῆς τοῦ ἐνιαυτοῦ καὶ ἕως συντελείας τοῦ ἐνιαυτοῦ.
|
Земля` ю%же г~ь б~ъ тво'и снабди'тъ всегда`. ѓ%чи г~а б~а твое^го на не'и въ нача'ло лњтђ, и^ до конца` лњтђ”
|
|
13
|
13
|
|
᾿Εὰν δὲ ἀκοῇ ἀκούσητε πάσας τὰς ἐντολάς, ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, ἀγαπᾶν Κύριον τὸ Θεόν σου καὶ λατρεύειν αὐτῷ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου,
|
А/ще же слђхомъ послђш'аете всњ'хᲆ ꙁаповњдеи его, е^ли'ко аZ заповњ'даю тебњ` днsе” люби'ти г~а б~а твое^го, и^ слђжи'ти е^мђ эT всего` срDца твое^го, и^ эT всея` дш~а твое^я”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ δώσει τὸν ὑετὸν τῇ γῇ σου καθ᾿ ὥραν πρώϊμον καὶ ὄψιμον, καὶ εἰσοίσεις τὸν σῖτόν σου καὶ τὸν οἶνόν σου καὶ τὸ ἔλαιόν σου·
|
И$ да'стᲆ до'ждь земли` твое'и по вре'мени ра'нныи и^ по'зDныи. и^ събере'ши жи'та твоя`. и^ вино` твое` и^ е^ле'и твои”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ δώσει χορτάσματα ἐν τοῖς ἀγροῖς σου τοῖς κτήνεσί σου·
|
И$ да'си пищђ на се'лњх# ско'томъ твои^мъ,
|
|
16
|
16
|
|
καὶ φαγὼν καὶ ἐμπλησθεὶς πρόσεχε σεαυτῷ, μὴ πλατυνθῇ ἡ καρδία σου καὶ παραβῆτε καὶ λατρεύσητε θεοῖς ἑτέροις καὶ προσκυνήσητε αὐτοῖς,
|
ја%дъ же и^ насыти'шися” Блюди` себе`, да не развелича'ется срDце твое`. и^ пристђпи'вше послђ'жите бого'мъ и^нњмъ, и^ покло'нитеся и^мъ”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ θυμωθεὶς ὀργῇ Κύριος ἐφ᾿ ὑμῖν καὶ συσχῇ τὸν οὐρανόν, καὶ οὐκ ἔσται ὑετός, καὶ ἡ γῆ οὐ δώσει τὸν καρπὸν αὐτῆς, καὶ ἀπολεῖσθε ἐν τάχει ἀπό τῆς γῆς τῆς ἀγαθῆς, ἧς Κύριος ἔδωκεν ὑμῖν.
|
И$ ја%ростїю раZгнњ'вается г~ь на' вы, и^ ꙁатвори'тъ нб~о. и^ не бђ'детъ дождя` и^ ꙁемля` не да'стъ плода` свое^го, и^ поги'бнете вᲆско'рњ съ ꙁемля` бл~гїа ю%же г~ь да'стъ ва'мъ”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐμβαλεῖτε τὰ ρήματα ταῦτα εἰς τὴν καρδίαν ὑμῶν καὶ εἰς τὴν ψυχὴν ὑμῶν· καὶ ἀφάψετε αὐτὰ εἰς σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρὸς ὑμῶν, καὶ ἔσται ἀσάλευτον πρὸ ὀφθαλμῶν ὑμῶν·
|
И$ да вложи'те словеса` с^и въ срDца ва'ша и^ въ дш~ђ ва'шђ. и^ да вᲆꙁложи'те я& вᲆ ꙁна'менїе на' рђкђ вашђ да бђ'дђтъ на челњ'хᲆ междђ` ѓ^чи'ма ва'шима”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ διδάξετε αὐτὰ τὰ τέκνα ὑμῶν λαλεῖν ἐν αὐτοῖς καθημένους ἐν οἴκῳ καὶ πορευομένους ἐν ὁδῷ καὶ καθεύδοντας καὶ διανισταμένους.
|
И$ да наё^чи'те ча'да своя` гл~ати сиX сњдяще въ домђ`, і^ и^дђще въ пђть, и^ лежа'ще и^ въста'юще”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ γράψετε αὐτὰ ἐπὶ τὰς φλιὰς τῶν οἰκιῶν ὑμῶν καὶ τῶν πυλῶν ὑμῶν,
|
И$ въпиши'те я& на пра'ꙁњхъ хра'ма свое^го, и^ на вра'тњхъ своихъ”
|
|
21
|
21
|
|
ἵνα μακροημερεύσητε καὶ αἱ ἡμέραι τῶν υἱῶν ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσιν ὑμῶν δοῦναι αὐτοῖς, καθὼς αἱ ἡμέραι τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τῆς γῆς.
|
да ё^мно'жатся дн~и ва'ши, и дн~и сн~овᲆ ва'шихъ. на ꙁемли` е^ю'же кля'тся г~ь эTц~емъ ва'шимъ да'ти ю& ја%ко дн~їе нб~ђ на ꙁемли`”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητε πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ποιεῖν, ἀγαπᾶν Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ πορεύεσθαι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ προσκολλᾶσθαι αὐτῷ,
|
И$ бђ'детъ а^ще слђхомъ послђш'аете всњ'хᲆ ꙁа'повњдеи сихъ, ја%же я& ꙁаповњдаю ва'мъ днsе твори'ти. люби'ти г~а б~а ва'шего, ходи'ти въ вс^я за'повњди е^го и^ прилепля'тися къ немђ`”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἐκβαλεῖ Κύριος πάντα τὰ ἔθνη ταῦτα ἀπὸ προσώπου ὑμῶν, καὶ κληρονομήσετε ἔθνη μεγάλα καὶ ἰσχυρὰ μᾶλλον ἢ ὑμεῖς.
|
Тогда` эTженеT г~ь стра'ны сїа эT лица ва'шего, и^ ѓ^дрᲆжи'те стра'ны великїа и^ крњ'пкїа ѕᲇло па'че ва'съ”
|
|
24
|
24
|
|
πάντα τὸν τόπον, οὗ ἐὰν πατήσῃ τὸ ἴχνος τοῦ ποδὸς ὑμῶν, ὑμῖν ἔσται· ἀπὸ τῆς ἐρήμου καὶ ᾿Αντιλιβάνου καὶ ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, ποταμοῦ Εὐφράτου, καὶ ἕως τῆς θαλάσσης τῆς ἐπὶ δυσμῶν ἔσται τὰ ὅριά σου.
|
Вс^я мњ'ста на ни'хже ста'нетъ стопа` но'гъ ва'шихъ, ваM бђ'детъ, эT пђсты'ня, и^ эT дђбраv, и^ эT рњки` вели'кїа е^фра'т#, и^ до мо'ря, е^же на ꙁа'пади бђдTђ предњ'ли ва'ши”
|
|
25
|
25
|
|
οὐκ ἀντιστήσεται οὐδεὶς κατὰ πρόσωπον ὑμῶν· τὸν φόβον ὑμῶν καὶ τὸν τρόμον ὑμῶν ἐπιθήσει Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, ἐφ᾿ ἧς ἂν ἐπιβῆτε ἐπ᾿ αὐτῆς, ὃν τρόπον ἐλάλησε πρὸς ὑμᾶς.
|
Не ста'нетъ н^икто'же преD лицемъ ва'шимъ, и^ тре'петъ ва'шъ и^ стра'хъ ва'шъ въꙁложи'тъ г~ь б~ъ вашᲆ на лице` всея` земля` на ню'же а^ще в#ꙁы'идете ја%коже гл~а г~ь къ ва'мᲆ”
|
|
26
|
26
|
|
᾿Ιδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐνώπιον ὑμῶν σήμερον τὴν εὐλογίαν καὶ τὴν κατάραν·
|
Се^ а'ꙁъ даю` преD ва'ми днsе, блsве'нїе и^ кля'твђ.
|
|
27
|
27
|
|
τὴν εὐλογίαν, ἐὰν ἀκούσητε τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον,
|
блsве'нїе а^ще послђш'аете ꙁа'повњдїи г~а б~а ва'шего, е^ли'коже а^ꙁъ ꙁаповњдаю вамᲆ днsе”
|
|
28
|
28
|
|
καὶ τὴν κατάραν, ἐὰν μὴ ἀκούσητε τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον, καὶ πλανηθῆτε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐνετειλάμην ὑμῖν, πορευθέντες· λατρεύειν θεοῖς ἑτέροις, οὓς οὐκ οἴδατε.
|
Кля'твы же а^ще не послђш'аете ꙁа'повњди г~а б~а ва'шего, и^же ꙁаповњ'дахъ вамъ днsе” И$ съвратите'ся с пђти` и^же заповњ'дахᲆ вамъ, и^дђщ'е послђжи'ти бого'мъ и^нњмъ и%хже не вњ'сте”
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ἔσται ὅταν εἰσαγάγῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν διαβαίνεις ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν, καὶ δώσεις τὴν εὐλογίαν ἐπ᾿ ὄρος Γαριζὶν καὶ τὴν κατάραν ἐπ᾿ ὄρος Γαιβάλ. (
|
И$ бђ'детъ е^гда` въведетъ тебе` г~ь б~ъ твои, въ зе'млю въ ню'же минђ'ете та'мо причасти'ти е^я`” И$ да да'си блsве'нїе на горђ` гариꙁи'ню, а^ кля'твђ на горђ` гева'лю.
|
|
30
|
30
|
|
οὐκ ἰδοὺ ταῦτα πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ὀπίσω ὁδὸν δυσμῶν ἡλίου ἐν γῇ Χαναὰν τὸ κατοικοῦν ἐπὶ δυσμῶν ἐχόμενον τοῦ Γολγὸλ πλησίον τῆς δρυὸς τῆς ὑψηλῆς;)
|
е^же е^сть ѓ^бо'нђ странђ` і^ѓ^рдана ꙁа пђтеM и^же на за'пади слн~ца въ ꙁемли` ханаа^н#стеи, ѓ^бита'ющиM на ꙁа'пади слн~ца бли'ꙁъ голго'ла высо'каго”
|
|
31
|
31
|
|
ὑμεῖς γὰρ διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην εἰσελθόντες κληρονομῆσαι τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ὑμῖν ἐν κλήρῳ πάσας τὰς ἡμέρας, καὶ κατοικήσετε ἐν αὐτῇ·
|
Вы^ бо` минђе'те і^ѓ^рда'нъ въшеDше прїя'ти ꙁемля`, ю^же г~ь б~ъ ва'шъ дае'тъ ва'мъ въ прича'стїе вс^я дн~и, и^ прїимете ю& и^ всели'теся в н^ю”
|
|
32
|
32
|
|
καὶ φυλάξεσθε τοῦ ποιεῖν πάντα τὰ προστάγματα αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις ταύτας, ὅσας ἐγὼ δίδωμι ἐνώπιον ὑμῶν σήμερον.
|
И$ да съхрани'те твори'ти вс^я ꙁа'повњди е^го, и^ сђды` е^го ја^же а'ꙁъ даю` ва'мъ днsь”
|
|
Κεφάλαιο 12
|
Глvа, в~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ταῦτα τὰ προστάγματα καὶ αἱ κρίσεις, ἃς φυλάξετε τοῦ ποιεῖν ἐν τῇ γῇ, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν ἐν κλήρῳ πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ὑμεῖς ζῆτε ἐπὶ τῆς γῆς.
|
Сїи' же ꙁа'повњди и^ сђды` ја%же снабди'те твори'ти на ꙁеMли` ю^же г~ь б~ъ эTц~ъ ва'шихᲆ даеT вамъ вᲆ прича'стїе вся дн~и ја%же в^ы живе'те на ꙁемли`”
|
|
2
|
2
|
|
ἀπωλείᾳ ἀπολεῖτε πάντας τοὺς τόπους, ἐν οἷς ἐλάτρευσαν ἐκεῖ τοῖς θεοῖς αὐτῶν, οὓς ὑμεῖς κληρονομεῖτε αὐτούς, ἐπὶ τῶν ὀρέων τῶν ὑψηλῶν καὶ ἐπὶ τῶν θινῶν καὶ ὑποκάτω δένδρου δασέος.
|
Па'гђбою погђби'те вс^я мњ'ста, вᲆ ни'х же слђжи'ша т^ђ стра'ны бого'мъ своимъ, ја%же в^ы прїимете на гора'хᲆ высо'кихъ и^ хо'лмехъ, и^ поD дре'вомъ сњ'нныM”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ κατασκάψετε τοὺς βωμοὺς αὐτῶν καὶ συντρίψετε τὰς στήλας αὐτῶν καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐκκόψετε καὶ τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε πυρί, καὶ ἀπολεῖται τὸ ὄνομα αὐτῶν ἐκ τοῦ τόπου ἐκείνου.
|
И$ да раскопа'ете тре'бища и^хъ, и^ съкрђши'те столпы` и^хъ, и^ сады` и^хъ съсњче'те, и^ вая'нїа богоv и^хъ и^ꙁож#же'те на ѓ^гни`, и^ поги'бнеT и%мя и^хъ эT мњ'ста того`”
|
|
4
|
4
|
|
οὐ ποιήσετε οὕτω Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν,
|
да не сътвори'те та'ко г~ђ б~ђ вашемђ.
|
|
5
|
5
|
|
ἀλλ᾿ ἢ εἰς τὸν τόπον, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου ἐν μιᾷ τῶν πόλεων ὑμῶν ἐπονομάσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ καὶ ἐπικληθῆναι, καὶ ἐκζητήσετε καὶ εἰσελεύσεσθε ἐκεῖ
|
н^о на мњ'стњ и^дњже и^ꙁбере'тъ г~ь б~ъ нашъ. всњмъ племене'мъ вашемъ приꙁва'ти и%мя е^гот^ђ. и^ вꙁы'щете и^ въни'дете та'мо”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ οἴσετε ἐκεῖ τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ θυσιάσματα ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς ὑμῶν καὶ τὰς εὐχὰς ὑμῶν καὶ τὰ ἑκούσια ὑμῶν καὶ τὰς ὁμολογίας ὑμῶν, τὰ πρωτότοκα τῶν βοῶν ὑμῶν καὶ τῶνπροβάτων ὑμῶν
|
И$ принесе'те т^ђ вс^есъжже'нїа ваша и^ тре'бы ваша и^ приноше'нїа ваша. и^ мл~твы ваша и^ во'лнаа ваша. и^сповњ'данїа ваша, и^ первенца` воло'въ вашихъ, и^ ѓ^ве'цᲆ вашихъ”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ φάγεσθε ἐκεῖ ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ εὐφρανθήσεσθε ἐπὶ πᾶσιν, οὗ ἐὰν ἐπιβάλητε τὴν χεῖρα, ὑμεῖς καὶ οἱ οἶκοι ὑμῶν, καθότι εὐλόγησέ σε Κύριος ὁ Θεός σου.
|
И$ да ја%сте та'мо преD гм~ъ бм~ъ вашимъ. и^ въꙁвесели'теся ѓ^ все'мъ, на не'же въꙁложи'те рђки` ваша в^ы и^ до'мове ваши, ја%кот^я блsви'лъ е^сть г~ь б~ъ тво'и”
|
|
8
|
8
|
|
οὐ ποιήσετε πάντα ὅσα ἡμεῖς ποιοῦμεν ὧδε σήμερον, ἕκαστος τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον αὐτοῦ·
|
да не сътворите т^ђ по всемђ` е^ликоже творите зд^њ днsь, кожDо ё^гоDно преD собою”
|
|
9
|
9
|
|
οὐ γὰρ ἥκατε ἕως τοῦ νῦν εἰς τὴν κατάπαυσιν καὶ εἰς τὴν κληρονομίαν ἣν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ὑμῖν.
|
Нњ'сте б^о пришли` до нн~њ въ поко'и. въ прича'стїе е^же г~ь б~ъ вашъ дае'тъ ва'мъ”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ διαβήσεσθε τὸν ᾿Ιορδάνην, καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν κατακληρονομεῖ ὑμῖν, καὶ καταπαύσει ὑμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν τῶν κύκλῳ, καὶ κατοικήσετε μετὰ ἀσφαλείας.
|
Но^ е^гда` пре'идете і^ѓ^рда'нъ и^ всели'теся на ꙁемли` ю%же г~ь б~ъ ваш# причасти'тъ вамъ, и^ поко'итъ ваs эT всњ'хъ вра'гъ ва'шиX и^же ѓ%крsтᲆ ваs, и^ всели'теся беꙁ# събла'ꙁна”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἔσται ὁ τόπος, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ, ἐκεῖ οἴσετε πάντα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον, τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ θυσιάσματα ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιδέκατα ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν χειρῶν ὑμῶν καὶ πᾶν ἐκλεκτὸν τῶν δώρων ὑμῶν, ὅσα ἂν εὔξησθε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν,
|
И$ бђ'деT мњ'сто и^дњже и^ꙁбере'тъ г~ь б~ъ вашᲆ приꙁва'ти и^мя е^гот^ђ” Тђ принесе'те вс^е е^ли'ко а^зъ ꙁаповњ'даю вамъ днsе. вс^есъжже'нїя ваша, и^ тре'бы ваша. и^ десяти'ны ваша, и^ начаTки рђ'къ вашиX, и^ вся'къ и^ꙁбра'нъ даръ вашъ. е^ли'ко ѓ^бњща'ете гв~и б~ђ ва'шемђ”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εὐφρανθήσεσθε ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, ὑμεῖς καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν καὶ οἱ παῖδες ὑμῶν καὶ αἱ παιδίσκαι ὑμῶν καὶ ὁ Λευίτης ὁ ἐπὶ τῶν πυλῶν ὑμῶν, ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτῷ μερὶς οὐδὲ κλῆρος μεθ᾿ ὑμῶν.
|
И$ въꙁвесели'теся преD гм~ъ бм~ъ ва'шимъ, в^ы и^ сн~ове ва'ши, и^ дще'ри ваши, и^ рабы`, и^ рабы'ня ваша, и^ левљ=ти и^же ё^ вратъ ва'шиX, ја%ко нњ'сть иM ча'сти н^и жре'бїа с ва'ми”
|
|
13
|
13
|
|
πρόσεχε σεαυτῷ, μὴ ἀνενέγκῃς τὰ ὁλοκαυτώματά σου ἐν παντὶ τόπῳ, οὗ ἐὰν ἴδῃς,
|
Блюди` себе` са'мъ не приноси` вс^есᲆжже'нїа свое^го въ вся'комъ мњ'стњ е^го'же а^ще въꙁлю'биши”
|
|
14
|
14
|
|
ἀλλ᾿ ἢ εἰς τὸν τόπον, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου αὐτὸν ἐν μιᾷ τῶν φυλῶν σου, ἐκεῖ ἀνοίσετε τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ ἐκεῖ ποιήσεις πάντα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον.
|
Но^ в мњ'сте е^же и^ꙁбере'тъ г~ь б~ъ твои въ е^ді'номъ грDа твоих#. т^ђ да принесе'ши вс^есъжже'нїе твое`, и^ т^ђ сᲆтвори'ши вс^е е^ли'ко а^ꙁъ заповњда'ю тебњ` днsь”
|
|
15
|
15
|
|
ἀλλ᾿ ἢ ἐν πάσῃ ἐπιθυμίᾳ σου θύσεις καὶ φαγῇ κρέα κατὰ τὴν εὐλογίαν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ἣν ἔδωκέ σοι ἐν πάσῃ πόλει· ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ἐπὶ τὸ αὐτὸ φάγεται αὐτό, ὡς δορκάδα ἢ ἔλαφον.
|
Но^ всMњ хотњ'нїемъ дш~а твое^а. да же'ртвђеши и^ ја%жь мя'са, по блsвенїю г~а б~а твое^го и^же даде` тебњ` вᲆ всXњ гра'дњх# твои^хъ, нечи'сты и^ тебњ`, и^ чи'стыи въкђ'пњ да ја%стᲆ я&, ја%ко се'рнђ и^ е^ле'нь”
|
|
16
|
16
|
|
πλὴν τὸ αἷμα οὐ φάγεσθε, ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχεεῖτε αὐτὸ ὡς ὕδωρ
|
Ра'ꙁвњ кро'ви да не ја%сте, на' землю пролива'ите ю& а^ки во'дђ.
|
|
17
|
17
|
|
οὐ δυνήσῃ φαγεῖν ἐν ταῖς πόλεσί σου τὸ ἐπιδέκατον τοῦ σίτου σου καὶ τοῦ οἴνου σου καὶ τοῦ ἐλαίου σου, τὰ πρωτότοκα τῶν βοῶν σου καὶ τῶν προβάτων σου καὶ πάσας τάς εὐχάς, ὅσας ἂν εὔξησθε, καὶ τὰς ὁμολογίας ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν χειρῶν ὑμῶν,
|
Не въꙁмо'жеши ја%сти въ гра'дXњ свои^х# десяти'ны, пшени'ца твое^я и^ вина` твое^го, и^ е^ле'я твое^го. первенца` воло'въ свои^хъ, и^ ѓ^ве'цъ свои^хᲆ, и^ вс^я ѓ^бњты е^же ѓ^бњща'еши, і^ и^сповњ'данїа ваша, и^ прино'съ рђкъ ва'ших#”
|
|
18
|
18
|
|
ἀλλ᾿ ἢ ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου φαγῇ αὐτὸ ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου αὐτῷ, σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου, ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου καὶ ὁ προσήλυτος ὁ ἐν ταῖς πόλεσιν ὑμῶν, καὶ εὐφρανθήσῃ ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐπὶ πάντα, οὗ ἐὰν ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου.
|
Но^ преD гм~ъ бм~ъ свои^мъ да ја%си я& въ мњ'сте и^дњже и^збереT г~ь б~ъ твои себњ`” Ты^ и^ сн~ъ твои и^ дще'ри твоа` и^ ра'бᲆ твои и^ раба` твоя`, и^ левљ=тиn, и^ прише'лецъ, и^же въ гра'дXњ твоиX, и^ въꙁвесели'шася преD гм~ъ бм~ъ ᲄвоиM ѓ^ всеM на не'же воꙁложи'ши рђкђ твою`”
|
|
19
|
19
|
|
πρόσεχε σεαυτῷ, μὴ ἐγκαταλίπῃς τὸν Λευίτην πάντα τὸν χρόνον, ὅσον ἂν ζῇς ἐπὶ τῆς γῆς.
|
Блюди` себе` са'мъ да не ѓ^ставля'еши левљ=тинина въ вс^е вре'мя до'ндеже е^си жи'въ на ꙁемли`”
|
|
20
|
20
|
|
᾿Εὰν δὲ ἐμπλατύνῃ Κύριος ὁ Θεός σου τὰ ὅριά σου, καθάπερ ἐλάλησέ σοι, καὶ ἐρεῖς· φάγομαι κρέα, ἐὰν ἐπιθυμήσῃ ἡ ψυχή σου ὥστε φαγεῖν κρέα, ἐν πάσῃ ἐπιθυμίᾳ τῆς ψυχῆς σου φαγῇ κρέα.
|
А/ще же раꙁ#шири'тъ г~ь б~ъ предњ'лы твоя`, ја^коже т^и е^сть гл~а и^ рече'ши да ја%мъ мя'са. а^ще въсхо'щетъ дш~а твоя` ја^ко ја%сᲄи мя'са. въ все'мъ похотњ'нїю дш~а твое^я да ја%си мя'са”
|
|
21
|
21
|
|
ἐὰν δὲ μακρὰν ἀπέχῃ σου ὁ τόπος, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου ἐκεῖ ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ, καὶ θύσεις ἀπὸ τῶν βοῶν σου καὶ ἀπὸ τῶν προβάτων σου, ὧν ἂν δῷ ὁ Θεός σοι, ὃν τρόπον ἐνετειλάμην σοι καὶ φαγῇ ἐν ταῖς πόλεσί σου κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ψυχῆς σου·
|
А/ще же пода'ле мњ'сто эT тебе` е^же и^збере'тъ г~ь б~ъ тво'и, приꙁыва'ти и%мя е^гот^ђ” и^ тре'бђ положи'ши эT воло'въ свои^хᲆ, и^ эT ѓ^ве'цъ свои^хъ ја%же да'стъ тебњ` б~ъ твои. ја%коже ꙁаповњ'даX тебњ`, да ја%си въ гра'дњхъ твоиX по похотњнїю дш~а твое^я”
|
|
22
|
22
|
|
ὡς ἔσθεται ἡ δορκὰς καὶ ἡ ἔλαφος, οὕτω φαγῇ αὐτό, ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ὡσαύτως ἔδεται.
|
ЈА/коже ся ја%стъ серна` и^ е^ле'нь. такоже да ја^си я`, нечи'стыи тебњ` и^ чи'стыи та'кожде да ја^дя'тъ”
|
|
23
|
23
|
|
πρόσεχε ἰσχυρῶς τοῦ μὴ φαγεῖν αἷμα, ὅτι τὸ αἷμα αὐτοῦ ψυχή· οὐ βρωθήσεται ψυχὴ μετὰ τῶν κρεῶν,
|
Во'ньми крњ'пце да не ја%си кро'ви, кро'вь б^о е^сть дш~а е^го. да не ја%ст#ся дш~а с мя'сы”
|
|
24
|
24
|
|
οὐ φάγεσθε, ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχεεῖτε αὐτὸ ὡς ὕδωρ·
|
да не ја%сте еа`, н^о на' ꙁемлю пролива'ите я& а^ки во'дђ,
|
|
25
|
25
|
|
οὐ φαγῇ αὐτό, ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ τοῖς υἱοῖς σου μετὰ σέ, ἐὰν ποιήσῃς τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
|
да не ја%си ю&. да бл~готебњ` бђ'детъ и^ сн~омъ твои^мъ потебњ` въ вњ'ки” А/ще сътвори'ши с^е, е^же добро` и^ ё^гDоно е^сть преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ”
|
|
26
|
26
|
|
πλὴν τὰ ἅγιά σου, ἐὰν γένηταί σοι, καὶ τὰς εὐχάς σου λαβὼν ἥξεις εἰς τὸν τόπον, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ,
|
Ра'ꙁвњ ст~ая твоя` и^же бђ'деT тебњ`, и^ ѓ^бњты твоя` въꙁе'мᲆ да прїи'деши на мњ'сто, и^дњже и^ꙁбере'тъ г~ь б~ъ твои ѓ'но себњ`, приꙁва'ти и^мя е^гот^ђ”
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ποιήσεις τὰ ὁλοκαυτώματά σου· τὰ κρέα ἀνοίσεις ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, τὸ δὲ αἷμα τῶν θυσιῶν σου προσχεεῖς πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, τὰ δὲ κρέα φαγῇ.
|
И$ да сътвори'ши вс^ясъжже'нїя твоя`, мя'са же и^ кровь въꙁнесе'ши на ѓ^лтарь г~а б~а твое^го. кровь же тре'бъ твои^х#. да пролїе'ши преD степе'ни ѓ^лта'ря б~а твое^го, а^ мя'са да ја%си”
|
|
28
|
28
|
|
φυλάσσου καὶ ἄκουε καὶ ποιήσεις πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι, ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ τοῖς υἱοῖς σου δι᾿ αἰῶνος, ἐὰν ποιήσῃς τὸ ἀρεστὸν καὶ τὸ καλὸν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
|
Снабди` и^ послђш'аи и^ да сътвори'ши вс^я словеса` ја%же а^ꙁъ заповњ'даю ᲄебњ` днsь. да бл~гот^и бђдеT и^ сн~омъ твоиM поᲄебњ` въ вњ'ки” А/ще сътвори'ши добро` и^ ё^го'дно прDе гм~ъ твои^мъ”
|
|
29
|
29
|
|
᾿Εὰν δὲ ἐξολοθρεύσῃ Κύριος ὁ Θεός σου τὰ ἔθνη, εἰς οὓς εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτῶν, ἀπὸ προσώπου σου καὶ κατακληρονομήσῃς αὐτήν, καὶ κατοικήσῃς ἐν τῇ γῇ αὐτῶν,
|
А/ще же потребиT б~ъ страны`, в няже вхо'диши т^ы та'мо прїя'ти ꙁе'млю и^хъ эT лица твое^го, и^ прїимеши ю& и^ всели'шися въ ꙁе'млю и^хъ”
|
|
30
|
30
|
|
πρόσεχε σεαυτῷ, μὴ ἐκζητήσῃς ἐπακολουθῆσαι αὐτοῖς μετὰ τὸ ἐξολοθρευθῆναι αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου σου λέγων· πῶς ποιοῦσι τὰ ἔθνη ταῦτα τοῖς θεοῖς αὐτῶν, ποιήσω κἀγώ.
|
Блюди` себњ` са'мъ не въꙁы'щи въ слњ'дъ и^т^и и^хъ, по потребле'нїю и^хъ эT лица` твое^го. не вᲆꙁыщи` богоv и^хъ гл~я. ка'котворя'тъ страны` сїа бого'мъ свои^мъ, сътворю` и^ аZ”
|
|
31
|
31
|
|
οὐ ποιήσεις οὕτω τῷ Θεῷ σου· τὰ γὰρ βδελύγματα Κυρίου, ἃ ἐμίσησεν, ἐποίησαν ἐν τοῖς θεοῖς αὐτῶν, ὅτι τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν κατακαίουσιν ἐν πυρὶ τοῖς θεοῖς αὐτῶν.
|
да не сътвори'ши г~ђ б~ђ свое^мђ та'ко, похђ'лено бо е^сть е^го'же г~ь ненави'диT. сътвори'ша бого'мъ свои^мъ. ја^ко сн~ы своя и^ д#щери своя ж#гђтъ ѓ^гнеM бого'мъ и^мъ”
|
|
Κεφάλαιο 13
|
Глvа, г~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΠΑΝ ρῆμα ὃ ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον, τοῦτο φυλάξῃ ποιεῖν· οὐ προσθήσεις ἐπ᾿ αὐτὸ οὐδὲ ἀφελεῖς ἀπ᾿ αὐτοῦ.
|
Аще въста'неT вᲆ тебњ` прoркъ и^л^и видя` со'нъ, и^ да'стъ тебњ` ꙁна'менїя и^ чюдеса`”
|
|
2
|
2
|
|
ἐὰν δὲ ἀναστῇ ἐν σοὶ προφήτης ἢ ἐνυπνιαζόμενος τὸ ἐνύπνιον καὶ δῷ σοι σημεῖον ἢ τέρας
|
и^ прїиде ꙁна'менїе и^л^и чю'до е^же бђ'детъ гл~ати рекі'и, и%демъ да послђж'имъ бо'гоM и^нњмъ, и^хже не вњ'сте”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἔλθῃ τὸ σημεῖον ἢ τὸ τέρας, ὃ ἐλάλησε πρός σε λέγων· πορευθῶμεν καὶ λατρεύσωμεν θεοῖς ἑτέροις, οὓς οὐκ οἴδατε,
|
да не послђшаете гл~ъ пррoка того`, и^л^и ви'дящаго со'нъ то'и. ја^ко и^скђша'етъ г~ь б~ъ васъ ё^вњдњти а%ще лю'бите г~а б~а ва'шеh всњмъ срDцемъ ва'шимᲆ и^ все'ю дш~ею ва'шею”
|
|
4
|
4
|
|
οὐκ ἀκούσεσθε τῶν λόγων τοῦ προφήτου ἐκείνου ἢ τοῦ ἐνυπνιαζομένου τὸ ἐνύπνιον ἐκεῖνο, ὅτι πειράζει Κύριος ὁ Θεός σου ὑμᾶς εἰδέναι, εἰ ἀγαπᾶτε τὸν Θεὸν ὑμῶν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς ὑμῶν.
|
По г~њ бѕ~њ ва'шемъ, да хо'дите и^ того бои'теся, и^ за'повᲇди е^го снабдите. и^ гла'са е^го да послђшае^те и^ томђ послђж'ите, и^ к немђ` прилепи'теся”
|
|
5
|
5
|
|
ὀπίσω Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν πορεύσεσθε καὶ τοῦτον φοβηθήσεσθε καὶ τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσεσθε καὶ αὐτῷ προστεθήσεσθε.
|
И$ прoркᲆ то'й и^л^и ви'дяи со'нъ да ё%мреT” Гл~алъ б^о е^сть прельсᲄи'ти т^я эT г~а б~а ᲄвое^го и^ꙁвеDшагоᲄя и^з# ꙁемля е^гљ=пеTскїа и^зба'вльшагоᲄя и^ꙁ рабо'ты” Хоᲄя'ще сᲆвраᲄи'ти т^я с пђти`, и^же ꙁаповњ'да тебᲇ г~ь б~ъ тво'и ходи'ти во'нь. сего` ра'ди погђби'те сами зло'е эT васъ”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ὁ προφήτης ἐκεῖνος ἢ ὁ τὸ ἐνύπνιον ἐνυπνιαζόμενος ἐκεῖνος ἀποθανεῖται· ἐλάλησε γὰρ πλανῆσαί σε ἀπὸ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου τοῦ ἐξαγαγόντος σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, τοῦ λυτρωσαμένου σε ἐκ τῆς δουλείας, ἐξῶσαί σε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐνετείλατό σοι Κύριος ὁ Θεός σου πορεύεσθαι ἐν αὐτῇ· καὶ ἀφανιεῖς τὸ πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
|
А/ще же молиT т^я браT твои сн~ъ мт~ри твоея` и^л^и сн~ъ твои и^л^и дщи` твоа`, и^л^и жена` ло'на твое^го, и^л^и дрђгъ твой то'ченъ дш~и твое'й, ѓ^та'и гл~я. и%демъ и^ послђ'жимъ бо'гомъ и^нњм#, и^хже не ви'дњ т^ы н^и эTц~ы твои`”
|
|
7
|
7
|
|
᾿Εὰν δὲ παρακαλέσῃ σε ὁ ἀδελφός σου ἐκ πατρός σου ἢ ἐκ μητρός σου ἢ ὁ υἱός σου ἢ ἡ θυγάτηρ ἢ ἡ γυνή σου ἡ ἐν κόλπῳ σου ἢ φίλος ἴσος τῇ ψυχῇ σου λάθρα λέγων· βαδίσωμεν καὶ λατρεύσωμεν θεοῖς ἑτέροις, οὓς οὐκ ᾔδεις σὺ καὶ οἱ πατέρες σου,
|
эT бого'въ странъ ја^же ѓ%крsтъ насъ, приближа'ющиXся тебњ`, и^л^и да'лниX эT тебе`, эT конца земли` до конца` земли`”
|
|
8
|
8
|
|
ἀπὸ τῶν θεῶν τῶν ἐθνῶν τῶν περικύκλῳ ὑμῶν, τῶν ἐγγιζόντων σοι ἢ τῶν μακρὰν ἀπὸ σοῦ, ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς ἕως ἄκρου τῆς γῆς,
|
Не восхощи` и^ти` с ниM, ни'же послђш'аи е^го. и^ да не пощади'тᲆ ѓ%котвое на него, и^ не въꙁлюби` е^го и^ да не прикры'еши е^го”
|
|
9
|
9
|
|
οὐ συνθελήσεις αὐτῷ καὶ οὐκ εἰσακούσῃ αὐτοῦ καὶ οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ᾿ αὐτῷ, οὐκ ἐπιποθήσεις ἐπ᾿ αὐτῷ οὐδ᾿ οὐ μὴ σκεπάσῃς αὐτόν·
|
Возвњща'я воꙁвњстиши ѓ^ немъ. и^ рђка твоа` да бђдеT на не'мъ въ пр'ьвыхъ побитї и`, и^ рђки` всњхᲆ людїи послњждь”
|
|
10
|
10
|
|
ἀναγγέλων ἀναγγελεῖς περὶ αὐτοῦ, καὶ αἱ χεῖρές σου ἔσονται ἐπ᾿ αὐτὸν ἐν πρώτοις ἀποκτεῖναι αὐτόν, καὶ αἱ χεῖρες παντὸς τοῦ λαοῦ ἐπ᾿ ἐσχάτῳ,
|
И$ побїе'те е^го ка'менїемъ и^ ё%мретъ, ја%ко възыска'лъ е^сть ѓ^брати'ти тебе` эT г~а б~а твое^го, и^ꙁвеDшагот^я и^зъ ꙁемля` е^гљ=пеTски эT до'мђ рабо'ты”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν ἐν λίθοις, καὶ ἀποθανεῖται, ὅτι ἐζήτησεν ἀποστῆσαί σε ἀπὸ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου τοῦ ἐξαγαγόντος σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας.
|
И$ ве'сь і^и^л~ь ё^слы'шавъ ё^бои'тся и^ не приложи'тся посемᲆ сътвори'ти по словеси семђ` ѕло'мђ и^же въ ваs”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἀκούσας φοβηθήσεται καὶ οὐ προσθήσωσι ποιῆσαι ἔτι κατὰ τὸ ρῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο ἐν ὑμῖν.
|
А/ще л^и ё^слы'шиши вᲆ е^ді'номъ эT граD ја%же г~ь б~ъ да'етъ тебњ всели'тися т^ђ гл~ющихъ”
|
|
13
|
13
|
|
᾿Εὰν δὲ ἀκούσῃς ἐν μιᾷ τῶν πόλεών σου, ὧν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι κατοικεῖν σε ἐκεῖ, λεγόντων·
|
И$зыидо'ша мђжи` без#ꙁаконїи эT наs, и^ эTврати'ша живђщ'ая въ гра'дњхъ и^хъ гл~юще. и%демъ да послђж'им# бого'мъ и%нњмъ, и%хже не вњ'сте”
|
|
14
|
14
|
|
ἐξήλθοσαν ἄνδρες παράνομοι ἐξ ὑμῶν καὶ ἀπέστησαν πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν αὐτῶν λέγοντες· πορευθῶμεν καὶ λατρεύσωμεν θεοῖς ἑτέροις, οὓς οὐκ ᾔδειτε,
|
И$ да въꙁы'щеши и^ вопраша'еши и^ ѓ^бы'щеши ѕњло. и^ сеy л^и и%стинно сло'во бы'сть ја%вњ, и^ похђ'ленїе е^сть въ ваs”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἐτάσεις καὶ ἐρωτήσεις καὶ ἐρευνήσεις σφόδρα, καὶ ἰδοὺ ἀληθὴς σαφῶς ὁ λόγος, γεγένηται τὸ βδέλυγμα τοῦτο ἐν ὑμῖν,
|
Се^ ё^бива'я ё^бїе'ши вс^я живђщ'аа въ гра'дњ ѓ%ноM ё^бо'емъ ме'чнымъ. и^ възложе'нїем# да въꙁложи'ши и^хъ и^ вс^я ја^же в ниM”
|
|
16
|
16
|
|
ἀναιρῶν ἀνελεῖς πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ ἐν φόνῳ μαχαίρας, ἀναθέματι ἀναθεματιεῖτε αὐτὴν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ
|
И$ ве'сь пл'њнь е^го събере'ши и^ в распђтїихъ е^го. и^ да запали'ши граD ѓ%гнеM и^ всю` коры'сть е^го вся'ческы преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ, и^ бђ'детъ пђстъ въ вњ'ки, не въз#гра'дится посе'мъ”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ πάντα τὰ σκῦλα αὐτῆς συνάξεις εἰς τὰς διόδους αὐτῆς καὶ ἐμπρήσεις τὴν πόλιν ἐν πυρὶ καὶ πάντα τὰ σκῦλα αὐτῆς πανδημεὶ ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, καὶ ἔσται ἀοίκητος εἰς τὸν αἰῶνα, οὐκ ἀνοικοδομηθήσεται ἔτι.
|
да приложиTся ничто'же эT положенїя в рђцњ твои`. да эTвратиT б~ъ эT ја%рости гнњвъ сво'и, и^ да'сть т^и млsть и^ помилђет# т^я и^ ё^мно'жиT т^я ја%коy е^сть гл~а тебᲇ, и^ ја%коже ся е^сть кля` г~ь эTц~емъ ва'шимᲆ”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ οὐ προσκολληθήσεται οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀναθέματος ἐν τῇ χειρί σου, ἵνα ἀποστραφῇ Κύριος ἀπὸ θυμοῦ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ καὶ δώσῃ σοι ἔλεος καὶ ἐλεήσῃ σε καὶ πληθύνῃ σε, ὃν τρόπον ὤμοσε τοῖς πατράσι σου,
|
А/ще послђша'е^ши гласа г~а б~а твое^го, и^ снабди'ши вс^я ꙁа'повњди е^го, ја%же а^ꙁъ ꙁаповњ'даю тебњ` дне'сь. твори'ти добро` и^ ё^гоDно преD гм~ъ бм~ъ твоиM”
|
|
19
|
|
|
ἐὰν ἀκούσῃς τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, φυλάσσειν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, ποιεῖν τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
|
|
|
Κεφάλαιο 14
|
Глvа, д~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΥΙΟΙ ἐστε Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν· οὐκ ἐπιθήσετε φαλάκρωμα ἀνὰ μέσον τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν ἐπὶ νεκρῷ·
|
Сн~ове б^о вы` г~а б~а ва'шего да не рњж'етеся, и^ не воꙁложи'те плњши межи` ѓ^чи'ма ва'шима на ме'ртвемᲆ”
|
|
2
|
2
|
|
ὅτι λαὸς ἅγιος εἶ Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου, καὶ σὲ ἐξελέξατο Κύριος ὁ Θεός σου γενέσθαι σε λαὸν αὐτῷ περιούσιον ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν τῶν ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς.
|
ЈА/ко лю'дїе ст~и е^сте гв~и б~ђ ва'шемђ. тебе` б^о и^збра'лъ е^сть г~ь б~ъ твои бы'ти е^мђ себњ` лю'демъ преподобныM эT всњхъ стра'нъ ја^же на лицы` земли`.
|
|
3
|
3
|
|
Οὐ φάγεσθε πᾶν βδέλυγμα.
|
да не ја%сте всего` скверна'ва”
|
|
4
|
4
|
|
ταῦτα κτήνη, ἃ φάγεσθε, μόσχον ἐκ βοῶν καὶ ἀμνὸν ἐκ προβάτων καὶ χίμαρον ἐξ αἰγῶν,
|
Се въ ско'тњхъ да ја%сте, теле'цъ эT говяD а^гнецъ эT ѓ^веw, и^ коꙁе'лъ эT коZ.
|
|
5
|
5
|
|
ἔλαφον καὶ δορκάδα καὶ πύγαργον, ὄρυγα καὶ καμηλοπάρδαλιν·
|
е^ле'ня и^ се'рнђ и^ бђ'иволицђ, и^ ла'ня, зђ'бръ, и^ ѓ^нагръ, саи^га'къ,
|
|
6
|
6
|
|
πᾶν κτῆνος διχηλοῦν ὁπλὴν καὶ ὀνυχιστῆρας ὀνυχίζον δύο χηλῶν καὶ ἀνάγον μηρυκισμὸν ἐν τοῖς κτήνεσι, ταῦτα φάγεσθε.
|
и^ всяk ско'тᲆ на' двое дњ'ля па'ꙁногти, и^ копы'то на' двое копы'тя. и^ възнося` жва'нїе во ско'тњ сїя` да ја%сте”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ταῦτα οὐ φάγεσθε ἀπὸ τῶν ἀναγόντων μηρυκισμὸν καὶ ἀπὸ τῶν διχηλούντων τὰς ὁπλὰς καὶ ὀνυχιζόντων ὀνυχιστῆρας· τὸν κάμηλον καὶ δασύποδα καὶ χοιρογρύλλιον, ὅτι ἀνάγουσι μηρυκισμὸν καὶ ὁπλὴν οὐ διχηλοῦσιν, ἀκάθαρτα ταῦτα ὑμῖν ἐστι·
|
И$ сиX да не ја%сте эT въꙁнося'щихъ жва'нїе, и^ эT дњля'щихъ па'ꙁногти на' двое, н^о копы'та не копы'тящиX, велблю'да и^ ꙁа'яца ја%ко възносяT жва'нїа сїи н^о копы' та не копы'тятъ нечи'сто с^и вамъ”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ τὸν ὗν, ὅτι διχηλεῖ ὁπλὴν τοῦτο καὶ ὀνυχίζει ὀνυχιστῆρας ὁπλῆς, καὶ τοῦτο μηρυκισμὸν οὐ μηρυκᾶται, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν· ἀπὸ τῶν κρεῶν αὐτῶν οὐ φάγεσθε καὶ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν οὐχ ἅψεσθε.
|
И$ свинїа` ја%ко на' двое дњ'ляT па'ꙁногти, и^ копы'та копы'тиT сїя же жва'нїа не жђе'тъ нечи'ста с^и ва'мъ е^сть эT мя'са и^хъ да не ја%сте и^ мр~твечи'не и^хъ да не прикаса'етеся”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ταῦτα φάγεσθε ἀπὸ πάντων τῶν ἐν τῷ ὕδατι· πάντα ὅσα ἐστὶν ἐν αὐτοῖς πτερύγια καὶ λεπίδες, φάγεσθε.
|
И$ сїяy да ја%сте эT всњх# и^же въ водњ`, е^мђже е^сть пе'рїе и^ чешђя` ты'и да ја%сте.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ πάντα ὅσα οὐκ ἔστιν αὐτοῖς πτερύγια καὶ λεπίδες, οὐ φάγεσθε, ἀκάθαρτα ὑμῖν ἐστι.
|
и^ всемђ` е^мђже нњсᲄь пе'рїа ни чешђя` да не ја^сᲄе нечи'ста т^а ваM”
|
|
11
|
11
|
|
πᾶν ὄρνεον καθαρὸν φάγεσθε.
|
И$ вс^ю пᲄи'цђ чи'сᲄђ да ја%сте”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ταῦτα οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτῶν· τὸν ἀετὸν καὶ τὸν γρύπα καὶ τὸν ἁλιαίετον
|
И$ сиXже да не ја%сте эT ниX
|
|
13
|
13
|
|
καὶ τὸν γύπα καὶ τὸν ἴκτινον καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ
|
ѓ^рла`, и^ но'га, и^ ѓ^рла` мо'рскаго,
|
|
14
|
14
|
|
καὶ πάντα κόρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ
|
и^ неја%сыти, и^кти'на и^ подо'бныа сиM”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ στρουθὸν καί γλαῦκα καὶ λάρον
|
И$ вра'на, и^ врабїя`. и^ вы'пелица. и^ сђхола'пля и^ ја%стреба и^ подо'бныа сиM,
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐρωδιὸν καὶ κύκνον καὶ ἶβιν
|
и^ вра'на но'щнаго, и^ лилика, и^ подо'бная симъ”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ καταράκτην καὶ ἱέρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ ἔποπα καὶ νυκτικόρακα
|
И$ е^родїѓ'на, и^ ле'бедя і^ и'винъ, и^ катара'кта, и^ вдо'да”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ πελεκᾶνα καὶ χαραδριὸν καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ πορφυρίωνα καὶ νυκτερίδα.
|
И$ но'щнаго нетопыря, и^ сыча`, и^ теслоно'са, и харадрїѓ'на и^ подо'бныа сиM, и^ порфирїѓ'на”
|
|
19
|
19
|
|
πάντα τὰ ἑρπετὰ τῶν πετεινῶν ἀκάθαρτά ἐστιν ὑμῖν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτῶν.
|
И$ вс^я га'ды пти'ческїа нечи'ста сїя ва'мъ, да не ја%сте эT нихъ”
|
|
20
|
20
|
|
πᾶν πετεινὸν καθαρὸν φάγεσθε.
|
Вся'кђ пти'цђ чи'стђ да ја%сте.
|
|
21
|
21
|
|
πᾶν θνησιμαῖον οὐ φάγεσθε· τῷ παροίκῳ τῷ ἐν ταῖς πόλεσί σου δοθήσεται, καὶ φάγεται, ἢ ἀποδώσῃ τῷ ἀλλοτρίῳ· ὅτι λαὸς ἅγιος εἶ Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου. οὐχ ἑψήσεις ἄρνα ἐν γάλακτι μητρὸς αὐτοῦ.
|
все ја%же мр~твечины да не ја^сᲄе ѓ^битал#никђ и^же въ гра'дњ да да'сте и^ да ја%стъ, и^л^и да эTда'сте стра'н#никђ, ја%ко лю'дїе ст~и е^сте гв~и б~ђ ва'шемђ, да не свари'ши ја%гняᲄе вᲆ мле'цњ ма'тери е^го”
|
|
22
|
22
|
|
Δεκάτην ἀποδεκατώσεις παντὸς γενήματος τοῦ σπέρματός σου, τὸ γένημα τοῦ ἀγροῦ σου ἐνιαυτὸν κατ᾿ ἐνιαυτόν,
|
десяти'ны да ја%си эT всего` пло'да сњмени свое^го, плDо ниv твои^хъ эT го'да до го'да”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ φαγῇ αὐτὸ ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου, ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ· οἴσετε τὰ ἐπιδέκατα τοῦ σίτου σου καὶ τοῦ οἴνου σου καὶ τοῦ ἐλαίου σου, τὰ πρωτότοκα τῶν βοῶν σου καὶ τῶν προβάτων σου, ἵνα μάθῃς φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεόν σου πάσας τὰς ἡμέρας.
|
да ја%си я& преD гм~ъ бм~ъ свои^мъ на мњ'стњ и^дњже и^ꙁбере'тъ г~ь б~ъ твои, призыва'ти и%мя е^гот^ђ. та'мо да принесе'ши десяти'нђ пшени'ца твое^я и^ вина` твое^го, і^ е^ле'а твое^го, и^ прьвене'цъ воло'въ твоиX и^ ѓ^ве'цъ твоиX, да ся наё^чи'ши боя'тися г~а б~а твое^го вс^я дн~и”
|
|
24
|
24
|
|
ἐὰν δὲ μακρὰν γένηται ἡ ὁδὸς ἀπὸ σοῦ καὶ μὴ δύνῃ ἀναφέρειν αὐτά, ὅτι μακρὰν ἀπὸ σοῦ ὁ τόπος, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ, ὅτι εὐλογήσει σε Κύριος ὁ Θεός σου,
|
А/ще л^и дале'че бђ'деT пђтеM эT тебе` и^ не возмо'жеши донести` и^хъ, ја^ко дале'че мњ'сто эT тебе`, е^же и^ꙁбере'тъ г~ь б~ъ твои, призывати и^мя е^гот^ђ, ја^ко блsви т^я г~ь б~ъ твои”
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἀποδώσῃ αὐτὰ ἀργυρίου καὶ λήψῃ τὸ ἀργύριον ἐν ταῖς χερσί σου καὶ πορεύσῃ εἰς τὸν τόπον, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου αὐτόν,
|
Тогда` эTдаси` сїе на ценњ` и^ во'змеши цњнђ` в рђ'кђ свою`, и^ да и'деши въ мњсто е^же и^ꙁбере'тъ г~ь б~ъ твои себњ`”
|
|
26
|
26
|
|
καὶ δώσεις ἀργύριον ἐπὶ παντός, οὗ ἂν ἐπιθυμῇ ἡ ψυχή σου, ἐπὶ βουσὶν ἢ ἐπὶ προβάτοις, ἐπ᾿ οἴνῳ ἢ ἐπὶ σίκερα ἢ ἐπὶ παντός, οὗ ἂν ἐπιθυμῇ ἡ ψυχή σου, καὶ φαγῇ ἐκεῖ ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ εὐφρανθήσῃ σὺ καὶ ὁ οἶκός σου
|
И$ да'си цњнђ на всеM на не'же т^и помы'слиT дш~а твоя` на волы` и^ ѓ'вцы и^л^и на вино`, и^л^и на ѓ^ло'винђ и^л^и на вс^е на не'же помышляеT дш~а твоя, и^ да ја%си т^ђ преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ. да възвесели'шися т^ы и^ до'мъ твои”
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ὁ Λευίτης ὁ ἐν ταῖς πόλεσί σου, ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτῷ μερὶς οὐδὲ κλῆρος μετὰ σοῦ.
|
Левљ=тинъ же и^же въ гра'дњхъ твои^хъ, не ѓ^ста'виши е^го ја%ко нњ'сть е^мђ ча'сти, ни жре'бїа с тобо'ю”
|
|
28
|
28
|
|
μετὰ τρία ἔτη ἐξοίσεις πᾶν τὸ ἐπιδέκατον τῶν γενημάτων σου· ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ θήσεις αὐτὸ ἐν ταῖς πόλεσί σου,
|
Потре'хъ лњтехᲆ да и^ꙁнесе'ши вс^ю десяти'нђ жи'тъ свои^хᲆ в т^о лњто ѓ%но да положи'шї ю& въ гра'дњхъ свои^хъ”
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ἐλεύσεται ὁ Λευίτης, ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτῷ μερὶς οὐδὲ κλῆρος μετὰ σοῦ, καὶ ὁ προσήλυτος καὶ ὁ ὀρφανὸς καὶ ἡ χήρα ἡ ἐν ταῖς πόλεσί σου καὶ φάγονται καὶ ἐμπλησθήσονται, ἵνα εὐλογήσῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις, οἷς ἐὰν ποιῇς.
|
И$ прїидетъ левљ=тинъ ја%ко нњсть е^мђ ча'сти, н^и жре'бїа с тобо'ю и^ прише'лецъ и^ сирота` и^ вдова`, ја^же вᲆ гра'дњхᲆ твоиX. да ја^дя'тъ и^ насы'тятся и^ блsвиT т^я г~ь б~ъ тво'и въ всњхъ дњлехъ твоиX ја%же а^ще сътвориши”
|
|
Κεφάλαιο 15
|
Глvа, е~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΔΙ᾿ ἑπτὰ ἐτῶν ποιήσεις ἄφεσιν.
|
Въ сеDмо'е лᲇто да сотвори'ши эTпђще'нїе.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ οὕτω τὸ πρόσταγμα τῆς ἀφέσεως· ἀφήσεις πᾶν χρέος ἴδιον, ὃ ὀφείλει σοι ὁ πλησίον, καὶ τὸν ἀδελφόν σου οὐκ ἀπαιτήσεις, ἐπικέκληται γὰρ ἄφεσις Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου.
|
си' же ꙁа'повњдь эTпђще'нїа, да ѓ^ста'виши ве'сь до'лгъ свои иMже дл'ъжеn ближнїи ᲄебњ`. и^ бра'та своеh не стяжи` ја%ко нарече'ся эTпђще'нїе г~ђ б~ђ твое^мђ”
|
|
3
|
3
|
|
τὸν ἀλλότριον ἀπαιτήσεις ὅσα ἐὰν ᾖ σοι παρ᾿ αὐτῷ, τῷ δὲ ἀδελφῷ σου ἄφεσιν ποιήσεις τοῦ χρέους σου·
|
эT стра'н#ника да стя'жеши, е^ли'коти е^сть ё^ него`. а^ бра'тђ свое^мђ эTпђще'нїе да сътвори'ши до'лга твое^го
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι οὐκ ἔσται ἐν σοὶ ἐνδεής, ὅτι εὐλογῶν εὐλογήσει σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν τῇ γῇ, ᾗ Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι ἐν κλήρῳ κατακληρονομῆσαι αὐτήν.
|
ја%ко нњсть доста'точенъ” Сего` ради словеси` блsве'нїеM, блsви'тъ т^я г~ь б~ъ твои. въ земли` ю^же т^и г~ь б~ъ дае'тъ въ прича'стїе прїя'ти ю&”
|
|
5
|
5
|
|
ἐὰν δὲ ἀκοῇ εἰσακούσητε τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν φυλάσσειν καὶ ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον,
|
А/ще же слђ'хомъ послђша'ете гла'са г~а б~а ва'шего, снабдњти и^ твори'ти вс^я ꙁа'повњди сїя, ја%же а%ꙁъ ꙁаповњ'даю тебњ` днесь” ЈА/ко г~ь б~ъ твои блsви'лᲆ т^я е^сть ја%коy ти е^сть гл~алъ.
|
|
6
|
6
|
|
ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου εὐλόγησέ σε, ὃν τρόπον ἐλάλησέ σοι, καὶ δανειεῖς ἔθνεσι πολλοῖς, σὺ δὲ οὐ δανειῇ, καὶ ἄρξεις ἐθνῶν πολλῶν, σοῦ δὲ οὐκ ἄρξουσιν.
|
и^ въ ꙁаи'мъ да'си страна'мъ мно'гимъ, ты' же не за'имеши. и^ ѓ^блада'еши т^ы страна'ми мно'гами, тобо'ю же не ѓ^блада'ютъ ни^кто`”
|
|
7
|
7
|
|
᾿Εὰν δὲ γένηται ἐν σοὶ ἐνδεὴς ἐκ τῶν ἀδελφῶν σου ἐν μιᾷ τῶν πόλεών σου ἐν τῇ γῇ, ᾗ Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι, οὐκ ἀποστέρξεις τὴν καρδίαν σου οὐδ᾿ οὐ μὴ συσφίγξῃς τὴν χεῖρά σου ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ σου τοῦ ἐπιδεομένου·
|
А/ще л^и бра'тъ эT бра'тїа твоея` бђ'детъ тебњ` недоста'точеn, въ е^ді'номъ граD твоиX въ земли` ю^же г~ь б~ъ тво'и да'етъ тебњ`. да не эTврати'ши срDца твое^го, ни съж#ми` рђки` твое^я преD бра'томъ твои^мъ прося'щимъ”
|
|
8
|
8
|
|
ἀνοίγων ἀνοίξεις τὰς χεῖράς σου αὐτῷ καὶ δάνειον δανειεῖς αὐτῷ ὅσον ἐπιδέεται, καθότι ἐνδεεῖται.
|
Прострњнїемъ простри` рђ'кђ твою` е^мђ. и^ вза'имъ да да'си е^мђ е^ли'ко про'сиT. и^ е^ли'ко е^мђ недоста'нетᲆ”
|
|
9
|
9
|
|
πρόσεχε σεαυτῷ, μὴ γένηται ρῆμα κρυπτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἀνόμημα λέγων· ἐγγίζει τό ἔτος τὸ ἕβδομον, ἔτος τῆς ἀφέσεως, καὶ πονηρεύσηται ὁ ὀφθαλμός σου τῷ ἀδελφῷ σου τῷ ἐπιδεομένῳ, καὶ οὐ δώσεις αὐτῷ, καὶ καταβοήσεται κατὰ σοῦ πρὸς Κύριον, καὶ ἔσται ἐν σοὶ ἁμαρτία μεγάλη.
|
Блюди` себе` саM да не бђ'детъ словота'ино въ срDцы твое^м# безако'нїа гл~я. приспње'тъ сеDмое лњто, эTпђще'нїа” И$ сᲆꙁло'бит# ѓ%котвое` бра'тђ твое^мђ прося'щемђ, и^ не да'си е^мђ, и^ възопїетъ на' тя къ гв~и, и^ бђ'детъ т^и грњхъ велиk”
|
|
10
|
10
|
|
διδοὺς δώσεις αὐτῷ καὶ δάνειον δανειεῖς αὐτῷ ὅσον ἐπιδέεται, καὶ οὐ λυπηθήσῃ τῇ καρδίᾳ σου διδόντος σου αὐτῷ, ὅτι διά τὸ ρῆμα τοῦτο εὐλογήσει σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις καὶ ἐν πᾶσιν, οὗ ἂν ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου·
|
данїе^мъ да'си е^мђ, и^ заня'тїемъ за'имеши е^мђ, е^ли'коже а^ще про'сиT ё^ тебе`, не съжа'ли с^и въ срDцы своеM, даю'щђ т^и е^мђ” ЈА/ко сего` ради сло'ва блsви'тъ т^я г~ь б~ъ тво'и въ всњх# дњ'лехъ твои^хъ, и^ на вс^е на не'же въꙁложи'ши рђ'кђ твою`”
|
|
11
|
11
|
|
οὐ γὰρ μὴ ἐκλίπῃ ἐνδεὴς ἀπὸ τῆς γῆς σου. διὰ τοῦτο ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ποιεῖν τὸ ρῆμα τοῦτο λέγων· ἀνοίγων ἀνοίξεις τὰς χεῖράς σου τῷ ἀδελφῷ σου τῷ πένητι καὶ τῷ ἐπιδεομένῳ τῷ ἐπὶ τῆς γῆς σου.
|
И$б^о не ѓ^скђдњеT ндоста'точеn въ земли` твое'и, сего` ради аZ ꙁаповњ'даю слово с^е гл~я. эTвръза'я эTве'рꙁи рђцњ свои` бра'тђ твое^мђ ни'щемђ, и^ прося'щемђ на земли` твое'и”
|
|
12
|
12
|
|
᾿Εὰν δὲ πραθῇ σοι ὁ ἀδελφός σου ὁ ῾Εβραῖος ἢ ῾Εβραία, δουλεύσει σοι ἓξ ἔτη, καὶ τῷ ἑβδόμῳ ἐξαποστελεῖς αὐτὸν ἐλεύθερον ἀπὸ σοῦ.
|
А/ще л^и прода'сᲄъся к тебњ` браT тво'и е^врња'нинᲆ и^л^и е^вреа'ныня да т^и рабо'тае^тъ ѕ~ лњтᲆ. въ сеDмо'е же да эTпђс'тиши е^го свобоDна эT себе`”
|
|
13
|
13
|
|
ὅταν δὲ ἐξαποστέλλῃς αὐτὸν ἐλεύθερον ἀπὸ σοῦ, οὐκ ἐξαποστελεῖς αὐτὸν κενόν·
|
А/ще же пђ'стиши е^го свобоDна эT себе`, да не эTпђсᲄиши е^готща`.
|
|
14
|
14
|
|
ἐφόδιον ἐφοδιάσεις αὐτὸν ἀπὸ τῶν προβάτων σου καὶ ἀπὸ τοῦ σίτου σου καὶ ἀπὸ τοῦ οἴνου σου· καθὰ εὐλόγησέ σε Κύριος ὁ Θεός σου, δώσεις αὐτῷ.
|
па'мятное е^мђ да ё^гото'виши эT ѓ^ве'цъ свои^хъ и^ эT пшени'ца свое^я и^ эT вина` твое^го, ја%коже т^я блsвиT г~ь б~ъ тво'и и^ да да'си е^мђ”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ μνησθήσῃ ὅτι οἰκέτης ἦσθα ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ἐλυτρώσατό σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐκεῖθεν· διὰ τοῦτο ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ποιεῖν τὸ ρῆμα τοῦτο.
|
И$ помяни` ја%ко ра'бᲆ и^ ты` б^њ, въ земли` е^гљ=пеTстеи и^ свободи т^я г~ь б~ъ ᲄво'и эTтђдђ” Сего ра'ди и^ а^зᲆ заповњ'даю тебњ` ᲄвори'ти сло'во с^е”
|
|
16
|
16
|
|
ἐὰν δὲ λέγῃ πρός σε, οὐκ ἐξελεύσομαι ἀπὸ σοῦ, ὅτι ἠγάπηκέ σε καὶ τὴν οἰκίαν σου, ὅτι εὖ ἐστιν αὐτῷ παρὰ σοί,
|
А/ще же гл~етᲆ к тебњ` не эTи^дђ эT тебе` ја^ко вᲆзлю'биX т^я и^ доM твои. и^ ја%ко лю'бо е^мђ е^сть ё^ тебе”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ λήψῃ τὸ ὀπήτιον, καὶ τρυπήσεις τὸ ὠτίον αὐτοῦ πρὸς τὴν θύραν, καὶ ἔσται σοι οἰκέτης εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ τὴν παιδίσκην σου ὡσαύτως ποιήσεις.
|
да прїимеj ши'ло, и^ проврᲆти'ши е^мђ ё%хо преD две'рми ё^ сᲄепе'ни. и^ бђдеT ти раб# въ вᲇ'ки, и^ рабњ свое'и да соᲄвори'ши ᲄа'кожDе”
|
|
18
|
18
|
|
οὐ σκληρὸν ἔσται ἐναντίον σου ἐξαποστελλομένων αὐτῶν ἐλευθέρων ἀπὸ σοῦ, ὅτι ἐπέτειον μισθὸν τοῦ μισθωτοῦ ἐδούλευσέ σοι ἓξ ἔτη· καὶ εὐλογήσει σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν πᾶσιν, οἷς ἐὰν ποιῇς.
|
И$ да не бђдеT же'стока преD тобо'ю эTпђща'емыM эT тебе` свобоDно. ја%ко и^стя'женђю м#ꙁдђ рабо'таl т^и е^сть, ѕ~, лњтъ. и^ блsви'т# т^я г~ь б~ъ тво'и въ всеM е^же твори'ши”
|
|
19
|
19
|
|
Πᾶν πρωτότοκον, ὃ ἐὰν τεχθῇ ἐν ταῖς βουσί σου καὶ ἐν τοῖς προβάτοις σου, τὰ ἀρσενικά, ἁγιάσεις Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου· οὐκ ἐργᾷ ἐν τῷ πρωτοτόκῳ μόσχῳ σου καὶ οὐ μὴ κείρῃς τὰ πρωτότοκα τῶν προβάτων σου·
|
И$ вся'къ первене'цъ роже'н#ныи эT волоv твои^хъ и^ ѓ^ве'цᲆ твоиX. мђжескъ поl да ѓ^ст~иши гв~и б~ђ твое^мђ, и^ да не дњ'лаеши первенце'мъ эT ю^нцевъ, и^ да не стриже'ши прьвенца` въ ѓ%вцахъ твои^хъ”
|
|
20
|
20
|
|
ἔναντι Κυρίου φαγῇ αὐτὸ ἐνιαυτὸν ἐξ ἐνιαυτοῦ ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου, σὺ καὶ ὁ οἶκός σου.
|
ПреD гм~ъ бм~ъ твои^мъ да ја%си я& эT лњта до лњта, въ мњсᲄе и^дњже и^збере'тъ г~ь б~ъ тво'и, т^ы и^ до'мъ тво'и”
|
|
21
|
21
|
|
ἐὰν δὲ ᾖ ἐν αὐτῷ μῶμος, χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ καὶ πᾶς μῶμος πονηρός, οὐ θύσεις αὐτὸ Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου·
|
А/ще л^и на не'мᲆ бђдеT порече'нїе, храмота`, и^л^и слњпота` и^ вс^е порече'нїе ѕло'е да не положи'ши и& тре'бы г~ђ б~ђ твое^мђ”
|
|
22
|
22
|
|
ἐν ταῖς πόλεσί σου φαγῇ αὐτό, ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ὡσαύτως ἔδεται ὡς δορκάδα ἢ ἔλαφον·
|
Въ гра'дњх# твоиX да ја%си я&, нечи'стыи и^ чи'стыи ё^ тебе`. та'кожде да ја%сте ја^ко и^ сернђ и^ е^ле'ня,
|
|
23
|
23
|
|
πλὴν αἷμα οὐ φάγεσθε, ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχεεῖς αὐτὸ ὡς ὕδωρ.
|
ра'ꙁвњ кро'ви да не ја%си, на' ꙁемлю пролива'и и& а^ки во'дђ”
|
|
Κεφάλαιο 16
|
Глvа, ѕ~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΦΥΛΑΞΑΙ τὸν μῆνα τῶν νέων καὶ ποιήσεις τὸ πάσχα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου, ὅτι ἐν τῷ μηνὶ τῶν νέων ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου νυκτός.
|
Снабди` мsцъ но'выхъ, и^ да твори'ши. па'схђ гв~и б~ђ твое^мђ. ја^ко въ мsцъ но'выи и^зведы'и т^я и^ꙁъ е^гљ=п#та но'щїю”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ θύσεις τὸ πάσχα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου πρόβατα καὶ βόας ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου αὐτὸν ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ.
|
И$ да жръᲄвђе^ши па'схђ гв~и б~ђ твое^мђ. ѓ%вца и^ говя'да, въ мњ'сте е^же и^ꙁбере'тъ г~ь б~ъ тво'и себњ` приꙁыва'ти и%мя е^гот^ђ”
|
|
3
|
3
|
|
οὐ φαγῇ ἐπ᾿ αὐτοῦ ζύμην· ἑπτὰ ἡμέρας φαγῇ ἐπ᾿ αὐτοῦ ἄζυμα, ἄρτον κακώσεως, ὅτι ἐν σπουδῇ ἐξήλθετε ἐξ Αἰγύπτου· ἵνα μνησθῆτε τὴν ἡμέραν τῆς ἐξοδίας ὑμῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ὑμῶν.
|
да не ја%си` в н^ю ква'са. з~, дн~їи. да ја%си в н^я ѓ^прњ'сноки хлњб# ѕло'бныи ја%ко съ т#ща'нїемъ и^зыидо'сте и^ꙁъ е^гљ=пта да помина'ете дн~ь и^схо'да ва'шего. эT ꙁемля` е^гљ=петъски, вс^я дн~и жи'тїя ва'шего”
|
|
4
|
4
|
|
οὐκ ὀφθήσεταί σοι ζύμη ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις σου ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ οὐ κοιμηθήσεται ἀπὸ τῶν κρεῶν, ὧν ἐὰν θύσῃς τὸ ἑσπέρας τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ εἰς τὸ πρωΐ.
|
да не ја%ви'тся тебњ` ква'сно въ всњхъ предњ'лњхъ твои^хъ. з~. дн~їи. и^ да не ѓ^бъвечерњ'етъ эT мя'съ ја%же пожрете къ ве'черђ. въ а~. дн~ь. до ё%трїя”
|
|
5
|
5
|
|
οὐ δυνήσῃ θῦσαι τὸ πάσχα ἐν οὐδεμιᾷ τῶν πόλεών σου, ὧν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι,
|
Не возмо'жеши требова'ти па'схи н^и въ е^ді'номъ же гра'дᲆ твоиX ја^же г~ь б~ъ тво'и дае^тъ тебњ`”
|
|
6
|
6
|
|
ἀλλ᾿ ἢ εἰς τὸν τόπον, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ, θύσεις τὸ πάσχα ἑσπέρας πρὸς δυσμὰς ἡλίου ἐν τῷ καιρῷ, ᾧ ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου,
|
Но^ въ мњ'сте е^же и^ꙁбере'т# г~ь б~ъ твои, приꙁыва'ти и%мя е^гот^ђ. т^ђ требђ'еши па'схђ въ ве'черъ до ꙁа'хода сл~нца, въ время в не'же и^ꙁыидо'сте и^ꙁ# земя` е^гљ=пет#ски,
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἑψήσεις καὶ ὀπτήσεις καὶ φαγῇ ἐν τῷ τόπῳ, οὗ ἐὰν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου αὐτόν, καὶ ἀποστραφήσῃ τὸ πρωΐ καὶ ἐλεύσῃ εἰς τοὺς οἴκους σου.
|
и^ съва ри'ши і^ и^спече'ши и^ ја%си на мњ'сте и^дњже и^ꙁбере'тъ г~ь б~ъ твои себњ`, и^ въз#врати'шися заё%тра і^ и'деши въ доM сво'и”
|
|
8
|
8
|
|
ἓξ ἡμέρας φαγῇ ἄζυμα, καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἐξόδιον, ἑορτὴ Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου· οὐ ποιήσεις ἐν αὐτῇ πᾶν ἔργον πλὴν ὅσα ποιηθήσεται ψυχῇ.
|
ѕ~ дн~їи да ја%си ѓ^прњ'сноки, въ седмы'и же дн~ь и^схо'дныи пра'ꙁдниk гв~и б~ђ твое^мђ, да не сътвори'ши в н^я вся'каго дњ'ла”
|
|
9
|
9
|
|
ἑπτά ἑβδομάδας ἐξαριθμήσεις σεαυτῷ· ἀρξαμένου σου δρέπανον ἐπ᾿ ἀμητόν, ἄρξῃ ἐξαριθμῆσαι ἑπτὰ ἑβδομάδας.
|
И$ з~, недњ'ль и^спо'лненых# да сочте'ши себњ`, а^ въ нача'ло же твое^го се'рпа на жи'та. начни че'сти ꙁ~. недњ'ль,
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ποιήσεις ἑορτὴν ἑβδομάδων Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου καθὼς ἡ χείρ σου ἰσχύει, ὅσα ἂν δῷ Κύριος ὁ Θεός σου·
|
и^ да сᲆтвори'ши пра'ꙁ#дникъ недњ'лныи гв~и б~ђ твое^мђ. ја%коже т^и доспњ'ет# рђка`, и^ е^ли'ко же да'сᲄь т^и. ја%коже т^я блsви` г~ь б~ъ тво'и”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εὐφρανθήσῃ ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου, ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου καὶ ὁ Λευίτης καὶ ὁ προσήλυτος καὶ ὁ ὀρφανὸς καὶ ἡ χήρα ἡ οὖσα ἐν ὑμῖν, ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου αὐτὸν ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ,
|
И$ въꙁвесели'шися преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ, т^ы и^ сн~ъ тво'и и^ д#щи` твоя, и^ ра'бъ тво'и и^ раба` твоя`, и^ левљ=тинъ и^же въ гра'дњхъ твои^хъ, и^ прише'лецъ и^ сирота`, и^ вдова` ја%же въ ва'съ, въ мњсте и^дњже и^ꙁбере'тъ г~ь б~ъ тво'и себњ`, приꙁыва'ти и%мя е^гот^ђ”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ μνησθήσῃ ὅτι οἰκέτης ἐγένου ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, καὶ φυλάξῃ καὶ ποιήσεις τὰς ἐντολὰς ταύτας.
|
И$ помяне'ши ја%ко раb б^њ и^ т^ы вᲆ земли е^гљ=пеTстеи, и^ снабди'ши и^ сътвори'ши за'повњди е^го”
|
|
13
|
13
|
|
ἑορτὴν σκηνῶν ποιήσεις σεαυτῷ ἑπτὰ ἡμέρας ἐν τῷ συναγαγεῖν σε ἐκ τῆς ἅλωνός σου καὶ ἀπὸ τῆς ληνοῦ σου·
|
И$ пра'зд#ниk кђщ#ныи да сътвори'ши себњ`, з~ дн~їи, е^гда` събере'ши эT ни'вы твое^я и^ эT точи'ла твое^го.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εὐφρανθήσῃ ἐν τῇ ἑορτῇ σου, σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου, ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου καὶ ὁ Λευίτης καὶ ὁ προσήλυτος καὶ ὁ ὀρφανὸς καὶ ἡ χήρα ἡ οὖσα ἐν ταῖς πόλεσί σου.
|
и^ да' ся възвесели'ши ѓ^ пра'зднице твоеM, т^ы и^ сн~ъ ᲄвои. и^ д#щи` твоя`, и^ ра'бъ и^ раба` твоя` и^ левљ=т# и^ прише'лец# и^ сирота` и^ вдова`, и^же въ гра'дњхъ твои^хъ”
|
|
15
|
15
|
|
ἑπτὰ ἡμέρας ἑορτάσεις Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου αὐτῷ· ἐὰν δὲ εὐλογήσῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν πᾶσι τοῖς γενήμασί σου καὶ ἐν παντὶ ἔργῳ τῶν χειρῶν σου, καὶ ἔσῃ εὐφραινόμενος.
|
з~ дн~їи да пра'зднђ'еши гв~и б~ђ твое^мђ, вᲆ мњсте и^дњж'е и^збе'ретъ г~ь б~ъ себᲇ приꙁыва'ти и%мя е^гот^ђ” А$ще же блsвит# т^я г~ь б~ъ ᲄвой въ всXњ жи'теX твои^хъ, и^ въ всеM дњ'ле рђкъ твоиX, и^ бђ'деши веселя'ся”
|
|
16
|
16
|
|
τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικόν σου ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται αὐτὸν Κύριος, ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν ἀζύμων καὶ ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν ἑβδομάδων καὶ ἐν τῇ ἑορτῇ τῆς σκηνοπηγίας. οὐκ ὀφθήσῃ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου κενός·
|
И$ три'жды въ лњто да ја^вля'ется вся'кᲆ мђжескъ по'лъ преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ” На мњ'стњ е^же и^ꙁбра` г~ь б~ъ тво'и, въ пра'зд#никъ ѓ^прњ'сночныи, и^ въ пра'здникъ недњ'лныи, и^ въ пра'зDниk кђщныи. И$ да не ја%ви'шися преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ то'щъ.
|
|
17
|
17
|
|
ἕκαστος κατὰ δύναμιν τῶν χειρῶν ὑμῶν, κατὰ τὴν εὐλογίαν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ἣν ἔδωκέ σοι.
|
ко'ждо по постиже'нїю рђкы` свое^я, по блsвенїю г~а б~а свое^го и^же да'лъ е^сть тебњ`”
|
|
18
|
18
|
|
Κριτὰς καὶ γραμματοεισαγωγεῖς ποιήσεις σεαυτῷ ἐν ταῖς πόλεσί σου, αἷς Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι, κατὰ φυλάς, καὶ κρινοῦσι τὸν λαὸν κρίσιν δικαίαν.
|
Сђдїя` и^ кни'гочїя поста'виши себњ` въ всњ'хъ гра'дњхъ твои^хъ ја%же г~ь б~ъ да'стъ тебњ` по племенемъ, да сђ'дятъ лю'демъ сђ'дъ пра'ведныи.
|
|
19
|
19
|
|
οὐκ ἐκκλινοῦσι κρίσιν, οὐδὲ ἐπιγνώσονται πρόσωπον οὐδὲ λήψονται δῶρον· τὰ γὰρ δῶρα ἀποτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς σοφῶν καὶ ἐξαίρει λόγους δικαίων.
|
да не ё^кло'нятъ сђда`. ниже да зря'тъ на лица` ниже да во'ꙁмђтъ м#зды`. м#зда` б^о ѓ^слепля'етъ ѓ%чи мђ'дрыхъ, и^ эTме'щетъ словеса пра'ведныхъ”
|
|
20
|
20
|
|
δικαίως τὸ δίκαιον διῴξῃ, ἵνα ζῆτε καὶ εἰσελθόντες κληρονομήσητε τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι.
|
Пра'веDне пра'веднаго вᲆꙁыщыте`, да поживете`. и^ шеDше прїимњте зе'млю, ю%же г~ь б~ъ ᲄвои дае'тъ ва'мъ”
|
|
21
|
21
|
|
Οὐ φυτεύσεις σεαυτῷ ἄλσος, πᾶν ξύλον, παρὰ τὸ θυσιαστήριον τοῦ Θεοῦ σου οὐ ποιήσεις σεαυτῷ.
|
да не насади'ши себњ` садо'въ ниже дре'ва подлњ` ѓ^лта'ря г~а б~а твое^го е^же сътвори'ши себњ`
|
|
22
|
22
|
|
οὐ στήσεις σεαυτῷ στήλην, ἃ ἐμίσησε Κύριος ὁ Θεός σου.
|
и^ да не поста'виши себњ` ка'пища е^гоy въꙁненави'дњ г~ь б~ъ тво'и”
|
|
Κεφάλαιο 17
|
Глvа, з~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΟΥ θύσεις Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου μόσχον ἢ πρόβατον, ἐν ᾧ ἐστιν ἐν αὐτῷ μῶμος, πᾶν ρῆμα πονηρόν, ὅτι βδέλυγμα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σού ἐστιν.
|
И$ да не приведе'ши гв~и б~ђ твое^мђ телца` н^и ѓ^вча'те на не'мже е^сть порече'нїе, и^ вс^е сло'во ѕл^о, ја%ко хђ'лно гв~и б~ђ твое^мђ е^сть
|
|
2
|
2
|
|
᾿Εὰν δὲ εὑρεθῇ ἐν μιᾷ τῶν πόλεών σου, ὧν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι, ἀνὴρ ἢ γυνή, ὃς ποιήσει τὸ πονηρὸν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου παρελθͺειν τὴν διαθήκην αὐτοῦ,
|
с^е” А/ще же ся ѓ^бря'щетъ ё^ тебе` въ е^ді'номъ эT граD твои^хᲆ, ја%же г~ь б~ъ дае'тъ тебњ`. мђжъ и^л^и жена` иy сътвори'т# ѕл^о преD гм~ъ бм~ъ твоиM и^ престђпиT ꙁавњтъ е^го.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐλθόντες λατρεύσωσι θεοῖς ἑτέροις καὶ προσκυνήσωσιν αὐτοῖς, τῷ ἡλίῳ ἢ τῇ σελήνῃ ἢ παντὶ τῶν ἐκ τοῦ κόσμου τοῦ οὐρανοῦ, ἃ οὐ προσέξατέ σοι,
|
и^ шеDше послђж'итъ богоM и%нњмъ, и^ покло'нится и^мъ. сл~нцђ и^л^и всемђ` эT нбsныX е^гоже нњ'сть. повелњлъ т^и г~ь”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀναγγελῇ σοι, καὶ ἐκζητήσεις σφόδρα, καὶ ἰδοὺ ἀληθῶς γέγονε τὸ ρῆμα, γεγένηται τὸ βδέλυγμα τοῦτο ἐν ᾿Ισραήλ,
|
И$ повњдя'тъ т^и с^е е^же ё^слы'шиши, и^ да възы'щеши ѕњ'ло, и^ а^ще с^е и%стин#но бђ'дет# сло'во ја^ко хђле'нїе с^е бђдеT въ і^и^л~и.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐξάξεις τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον ἢ τὴν γυναῖκα ἐκείνην καὶ λιθοβολήσετε αὐτοὺς ἐν λίθοις, καὶ τελευτήσουσιν.
|
да и^зведе'ши чл~ка, того` и^л^и женђ` т^ђ ја%же сᲆтвори'ста дњ'ло ѕло'е с^е, при две'рех# и^ побїете и& ка'менїемъ, и^ да ё%мретъ.
|
|
6
|
6
|
|
ἐπὶ δυσὶ μάρτυσιν ἢ ἐπὶ τρισὶ μάρτυσιν ἀποθανεῖται ὁ ἀποθνήσκων· οὐκ ἀποθανεῖται ἐφ᾿ ἑνὶ μάρτυρι.
|
преD двема` по'слђхома. и^л^и преD трима` да ё%мретъ ё^мира'яи да не ё^мира'етъ е^ді'нњмъ по'слђхоM”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἡ χεὶρ τῶν μαρτύρων ἔσται ἐπ᾿ αὐτῷ ἐν πρώτοις θανατῶσαι αὐτόν, καὶ ἡ χεὶρ τοῦ λαοῦ ἐπ᾿ ἐσχάτων· καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
|
Рђка' же по'слђхᲆ бђ'детъ на немъ пр'ьвое ё^би'ти и&. и^ рђка' же всњ'хъ людїи послњж'дь. и^ да и^ꙁве'ржете ѕло'е эT ваs самњхъ”
|
|
8
|
8
|
|
᾿Εὰν δὲ ἀδυνατήσῃ ἀπὸ σοῦ ρῆμα ἐν κρίσει ἀναμέσον αἷμα αἵματος καὶ ἀναμέσον κρίσις κρίσεως καὶ ἀναμέσον ἁφὴ ἁφῆς καὶ ἀναμέσον ἀντιλογία ἀντιλογίας, ρήματα κρίσεως ἐν ταῖς πόλεσιν ὑμῶν, καὶ ἀναστὰς ἀναβήσῃ εἰς τὸν τόπον, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου ἐκεῖ,
|
А/ще л^и и^знемо'жетъ сло'во ё^ тебе` въ сђдњ`, междђ кро'вїю и^ кро'вїю. и^ ме'ждђ сђдоM и^ сђ'дом#, и^ ме'ждђ вня'тїе^мъ вня'тїе, и^ ме'жди прњ'нїемъ прњ'нїя” Є$гда словеса` сђ'дная въ гра'дњхъ твои^хъ бђ'детъ, т^о въставъ възы'идеши на мњ'сто, е^же и^збереT г~ь б~ъ тво'и приꙁва'ти и%мя е^гот^ђ.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐλεύσῃ πρὸς τοὺς ἱερεῖς τοὺς Λευίτας καὶ πρὸς τὸν κριτήν, ὃς ἂν γένηται ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, καὶ ἐκζητήσαντες ἀναγγελοῦσί σοι τὴν κρίσιν.
|
И$ да вшеDши къ жерце'мъ и^ левљ=томᲆ и^ къ сђдїи` и^же бђдетъ въ ты'и дн~и и^ въꙁыска'вше възвњстя'тъ тебњ` сђ'дъ”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ποιήσεις κατὰ τὸ πρᾶγμα, ὃ ἂν ἀναγγείλωσί σοι ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἐὰν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου, καὶ φυλάξῃ ποιῆσαι πάντα ὅσα ἂν νομοθετηθῇ σοι·
|
И$ сътвори'ши по словеси` е^же т^и въꙁвњстяT. и^ эT мњста и^же т^и и^ꙁбере'тъ г~ь б~ъ тво'и приꙁыва'ти и^мя е^гот^ђ” И$ да снабдиши ѕњлотвори'ти въ все'мъ е^ли'ко ꙁако'нъ положи'тся тебњ`”
|
|
11
|
11
|
|
κατὰ τὸν νόμον καὶ κατὰ τὴν κρίσιν, ἣν ἂν εἴπωσί σοι, ποιήσεις, οὐκ ἐκκλινεῖς ἀπὸ τοῦ ρήματος, οὗ ἐὰν ἀναγγείλωσί σοι, δεξιὰ οὐδὲ ἀριστερά.
|
По ꙁако'нђ и^ по сђдђ` и^же рекђтъ тебњ` сътвори'ти да ся не ё^кло'ниши эT словеси` е^же и^ꙁвњсᲄяT ᲄебњ, н^и на' десно н^и на' лᲇво”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ὁ ἄνθρωπος, ὃς ἐὰν ποιήσῃ ἐν ὑπερηφανίᾳ ὥστε μὴ ὑπακοῦσαι τοῦ ἱερέως τοῦ παρεστηκότος λειτουργεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἢ τοῦ κριτοῦ, ὃς ἂν ᾖ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, καὶ ἀποθανεῖται ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ᾿Ισραήλ·
|
И$ чл~кᲆ и^же сътвори'тъ презрњнїе не послђшати жерца`, преDстоа'щаго слђжи'ти во и%мя г~а б~а твое^го и^л^и сђдїя и^же въ ты'и дн~и бђ'детᲆ. да ё%мреT чл~къ то'и. и^ да и^звержеши ѕло'е эT і^ил~я”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀκούσας φοβηθήσεται καὶ οὐκ ἀσεβήσει ἔτι.
|
И$ вс^и лю'дїе ё^слы'шавше ё^боя'тся и^ не беществђ'ютᲆ посем#”
|
|
14
|
14
|
|
᾿Εὰν δὲ εἰσέλθῃς εἰς τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι, καὶ κληρονομήσῃς αὐτὴν καὶ κατοικήσῃς ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ εἴπῃς· καταστήσω ἐπ᾿ ἐμαυτὸν ἄρχοντα, καθὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη τὰ κύκλῳ μου,
|
А$ще же вни'деши въ ꙁе'млю ю%же г~ь б~ъ дае'тᲆ тебњ` въ прича'стїе и^ прїимеши ю&, и^ всели'шися на не'и, и^ рече'ши посᲄа'влю кн~ѕя себњ` ја^ко и%ныи` страны`, ја%же ѓ%крsтъ на'съ”
|
|
15
|
15
|
|
καθιστῶν καταστήσεις ἐπὶ σεαυτὸν ἄρχοντα, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεὸς αὐτόν. ἐκ τῶν ἀδελφῶν σου καταστήσεις ἐπὶ σεαυτὸν ἄρχοντα· οὐ δυνήσῃ καταστῆσαι ἐπὶ σεαυτὸν ἄνθρωπον ἀλλότριον, ὅτι οὐκ ἀδελφός σού ἐστι.
|
Поста'вя да поста'виши себњ` кн~ѕя е^гоже и^ꙁберетᲆ г~ь б~ъ ᲄвои эT бра'тїа твое^я да поста'виши себњ` кн~ѕя, да не възмо'жеши себњ` поста'вити кн~ѕя чл~ка чю'ждаго, е^же нњ'сть бра'тъ твои”
|
|
16
|
16
|
|
διότι οὐ πληθυνεῖ ἑαυτῷ ἵππον οὐδὲ μὴ ἀποστρέψῃ τὸν λαὸν εἰς Αἴγυπτον, ὅπως μὴ πληθύνῃ αὐτῷ ἵππον, ὁ δὲ Κύριος εἶπεν· οὐ προσθήσεσθε ἀποστρέψαι τῇ ὁδῷ ταύτῃ ἔτι.
|
И$ да не ё^мно'житъ себњ` ко'нь и^ да не въꙁврати'тᲆ людїи въ е^гљ=петъ, ја%ко да не ё^мно'жиши себњ` ко'нь. г~ь б^о рече ва'мъ не приложи'те въꙁврати'тися въспя'ть посе'мъ”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ οὐ πληθυνεῖ ἑαυτῷ γυναῖκας, ἵνα μὴ μεταστῇ αὐτοῦ ἡ καρδία· καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον οὐ πληθυνεῖ ἑαυτῷ σφόδρα.
|
И$ да не ё^мно'жит# себњ` жеn да не съврати'тся срDце е^го, и^ сребра` и^ ꙁла'та не ё^мно'житъ себњ` ѕњ'ло”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ὅταν καθίσῃ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ, καὶ γράψει αὐτῷ τὸ δευτερονόμιον τοῦτο εἰς βιβλίον παρὰ τῶν ἱερέων τῶν Λευιτῶν,
|
И$ бђдетъ е^гда` ся'детъ на столњ` вла'сти свое^я. да въпи'шетъ себњ` ꙁако'нъ сїи въ кни'ги эT жре'цъ и^ эT левљ=тъ”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἔσται μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἀναγνώσεται ἐν αὐτῷ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ, ἵνα μάθῃ φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεόν σου καὶ φυλάσσεσθαι πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας καὶ τὰ δικαιώματα ταῦτα ποιεῖν,
|
И$ да бђдеT е^мђ и^ да чте'т# по вся дн~и жи'тїя свое^го да ся наё%читъ боја%тися г~а б~а свое^го, и^ да снабди'тъ вс^я ꙁа'повњди сїя и^ ѓ^правле'нїя сїя твори'ти я&”
|
|
20
|
20
|
|
ἵνα μὴ ὑψωθῇ ἡ καρδία αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, ἵνα μὴ παραβῇ ἀπὸ τῶν ἐντολῶν δεξιὰ ἢ ἀριστερά, ὅπως ἂν μακροχρονίσῃ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ, αὐτὸς καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ.
|
И$ да ся не въꙁвы'ситъ срDце е^го эT бра'тїя е^го да не престђ'питъ эT за'повњдеи н^и на' десно н^и на' лњво ја^ко да бђдетъ мно'ги лњта въ вла'сти свое'и той и^ сн~ы е^го с ни'мъ въ сн~њхъ і^и^л~евыX”
|
|
Κεφάλαιο 18
|
Глvа, и~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΟΥΚ ἔσται τοῖς ἱερεῦσι τοῖς Λευίταις, ὅλῃ φυλῇ Λευί, μερὶς οὐδὲ κλῆρος μετὰ ᾿Ισραήλ· καρπώματα Κυρίου ὁ κλῆρος αὐτῶν, φάγονται αὐτά.
|
Да не бђ'детъ жерце'мᲆ и^ левљ=томъ всемђ` племе'ни, ча'сти ниже жре'бїа съ і^и^л~емᲆ. приноs б^о гн~ь ча'сть и^хъ, да ја%дя'тъ я&”
|
|
2
|
2
|
|
κλῆρος δὲ οὐκ ἔσται αὐτοῖς ἐν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν· Κύριος αὐτὸς κλῆρος αὐτοῦ, καθότι εἶπεν αὐτῷ.
|
Жре'бїи же да не бђдеT е^мђ въ бра'тїи е^го. г~ь б^о саM наслњдїе е^го, ја%ко же гл~алъ иM”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ αὕτη ἡ κρίσις τῶν ἱερέων, τὰ παρὰ τοῦ λαοῦ, παρὰ τῶν θυόντων τὰ θύματα, ἐάν τε μόσχον ἐάν τε πρόβατον· καὶ δώσεις τὸν βραχίονα τῷ ἱερεῖ καὶ τά σιαγόνια καὶ τὸ ἔνυστρον.
|
Сеже сђ'дъ жре'ческъ эT людїи эT кладђщихъ тре'бђ” А$ще теле'цъ, а^ще ѓ^вцђ` да даси` жерцђ`, ра'мо и^ че'люсти и^ ё%тро'бђ”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ τὰς ἀπαρχὰς τοῦ σίτου σου καὶ τοῦ οἴνου σου καὶ τοῦ ἐλαίου σου καὶ τὴν ἀπαρχὴν τῶν κουρῶν τῶν προβάτων σου δώσεις αὐτῷ·
|
Нача'тки же пшени'ца твоея и^ вина` твое^го и^ е^ле'я твое^го, и^ нача'токъ стриже'нїя ѓ^ве'цъ твои^хъ да даси` е^мђ.
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι αὐτὸν ἐξελέξατο Κύριος ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν σου παρεστάναι ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ, λειτουργεῖν καὶ εὐλογεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ, αὐτὸς καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ.
|
ја^котого` и^ꙁбра'лъ е^сть г~ь б~ъ твой, эT всего` племе'ни ᲄвое^го, преDстоя'ти преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ, слђжи'ти и^ блsвити во и%мя гн~е, то'и и^ сн~ове е^го въ вс^я дн~и”
|
|
6
|
6
|
|
ἐὰν δὲ παραγένηται ὁ Λευίτης ἐκ μιᾶς τῶν πόλεων ἐκ πάντων τῶν υἱῶν ᾿Ισρήλ, οὗ αὐτὸς παροικεῖ, καθ᾿ ὅτι ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος.
|
А$ще же прїидеT левљ=тинъ эT е^ді'наго гра'дъ твои^хъ. эT всњхъ сн~овъ і^и^л~евᲆ, и^дњже е^сть ѓ^бита'лъ. ја^ко похо'щетъ дш~а е^го в мњсте е^же и^ꙁбере'тъ г~ь.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ λειτουργήσει τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ὥσπερ πάντες οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ οἱ Λευῖται οἱ παρεστηκότες ἐκεῖ ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου·
|
да слђжитъ и%мени г~а б~а вашего ја%коже и^ вс^я бра'тїя е^го левљ=ти предъстоја%щеи та'мо преD гм~ъ”
|
|
8
|
8
|
|
μερίδα μεμερισμένην φάγεται, πλὴν τῆς πράσεως τῆς κατὰ πατριάν.
|
Ча'сть раздњле'нђю да ја%стᲆ, ра'звњ прода'жа и^же въ эTч~ествњ”
|
|
9
|
9
|
|
᾿Εὰν δὲ εἰσέλθῃς εἰς τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι, οὐ μαθήσῃ ποιεῖν κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν ἐκείνων.
|
А$ще же вни'деши въ ꙁе'млю ю^же г~ь б~ъ дае^тъ тебњ`” да не навы'кнеши твори'ти по похђле'нїемъ стра'нъ тњ'хъ.
|
|
10
|
10
|
|
οὐχ εὑρεθήσεται ἐν σοὶ περικαθαίρων τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἢ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ ἐν πυρί, μαντευόμενος μαντείαν, κληδονιζόμενος καὶ οἰωνιζόμενος,
|
да не ѓ^бря'щется въ тебњ` ѓ%чища'я сн~а свое^го, и^ дщери свое^я ѓ^гне'мъ. въл#хвђя' вълъхвова'нїе, и^ чарђя'и чарова'нїе”
|
|
11
|
11
|
|
φαρμακὸς ἐπαείδων ἐπαοιδήν, ἐγγαστρίμυθος καὶ τερατοσκόπος, ἐπερωτῶν τοὺς νεκρούς.
|
ѓ^бава'я ѓ^бава'нїя, и^ въ ё^тро'бњ волъхвђя'и и^ смотря'ай ко'би, и^ въпраша'яй мр~твыхъ”
|
|
12
|
12
|
|
ἔστι γὰρ βδέλυγμα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου πᾶς ποιῶν ταῦτα· ἕνεκεν γὰρ τῶν βδελυγμάτων τούτων Κύριος ἐξολοθρεύσει αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου σου.
|
Є$сть б^о похђ'ленъ гв~и б~ђ твоемђ. всяk творяи похђле'нїя сїя, си'х# б^о ра'ди похђле'нїи, потребиT я& г~ь б~ъ твои эT лица` твое^го”
|
|
13
|
13
|
|
τέλειος ἔσῃ ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου·
|
И$ да бђ'деши съверше'нъ преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ,
|
|
14
|
14
|
|
τὰ γὰρ ἔθνη ταῦτα, οὓς σὺ κατακληρονομεῖς αὐτούς, οὗτοι κληδόνων καὶ μαντειῶν ἀκούσονται, σοὶ δὲ οὐχ οὕτως ἔδωκε Κύριος ὁ Θεός σου.
|
съ страна'ми же си'ми да не причасти'шися. сїи б^о чарова'нїи, и^ волъхвова'нїи послђшают#, а^ тебњ` не та'ко даl е^сть г~ь б~ъ ᲄвои”
|
|
15
|
15
|
|
προφήτην ἐκ τῶν ἀδελφῶν σου ὡς ἐμὲ ἀναστήσει σοι Κύριος ὁ Θεός σου, αὐτοῦ ἀκούσεσθε
|
Пррoка эT средњ бра'тїя твое'я въста'витъ тебњ` г~ь б~ъ тво'и. ја%ко мене` того` послђшаите”
|
|
16
|
16
|
|
κατὰ πάντα, ὅσα ἠτήσῳ παρὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐν Χωρὴβ τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐκκλησίας λέγοντες· οὐ προσθήσομεν ἀκοῦσαι τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ τὸ πῦρ τοῦτο τὸ μέγα οὐκ ὀψόμεθα ἔτι, οὐδὲ μὴ ἀποθάνωμεν.
|
По всемђ` е^ли'ко проси'л# е^си г~а б~а твое^го в хори'вњ, въ дн~ь ꙁва'нїя гл~юще. да не приложи'мъ посеM слы'шаᲄи глsа г~а б~а на'шего, и^ ѓ^гня` вели'каго сего` не ви'димы посе'мъ да не и^зъмре'мъ”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ὀρθῶς πάντα ὅσα ἐλάλησαν πρὸς σέ·
|
И$ рече г~ь къ мн^њ пря'мо вс^е е^ли'ко гл~ахђ”
|
|
18
|
18
|
|
προφήτην ἀναστήσω αὐτοῖς ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν, ὥσπερ σέ, καὶ δώσω τὰ ρήματα ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ, καὶ λαλήσει αὐτοῖς καθ᾿ ὅτι ἂν ἐντείλωμαι αὐτῷ·
|
Прoрка въсᲄа'влю иM эT среды` бра'тїя и^хъ. ја%ко и^ тебе`, въда'мъ сло'во мое въ ё^ста` е^го, и^ гл~етъ и^мъ ја%коже ꙁаповњ'даю е^мђ”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ὁ ἄνθρωπος, ὃς ἐὰν μὴ ἀκούσῃ ὅσα ἂν λαλήσῃ ὁ προφήτης ἐκεῖνος ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐγὼ ἐκδικήσω ἐξ αὐτοῦ.
|
Чл~къ же тои и^же не послђшаетъ словесъ е^го, е^ли'коже гл~етъ прoркъ въ и%мя мое`, а^ а'зъ м#щђ` эT него”
|
|
20
|
20
|
|
πλὴν ὁ προφήτης, ὃς ἂν ἀσεβήσῃ λαλῆσαι ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου ρῆμα, ὃ οὐ προσέταξα λαλῆσαι, καὶ ὃς ἂν λαλήσῃ ἐν ὀνόματι θεῶν ἑτέρων, ἀποθανεῖται ὁ προφήτης ἐκεῖνος.
|
Ра'ꙁвњ е^же прoркъ е^ли'ко, а^ще бесче'ствђетъ гл~ати въ и%мя мое` сло'во, е^гоже не повелњхъ е^мђ гл~ати, і^ и^же а^ще въꙁ#гл~етъ въ и^мя бо'гъ и%нњхъ, да ё%мретъ прoркъ то'и”
|
|
21
|
21
|
|
ἐὰν δὲ εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου· πῶς γνωσόμεθα τὸ ρῆμα, ὃ οὐκ ἐλάλησε Κύριος;
|
А/ще же рече'ши въ срDцы свое^мъ, ка'ко поꙁна'емᲆ сло'во е^гоже нњсть гл~алъ г~ь”
|
|
22
|
22
|
|
ὅσα ἐὰν λαλήσῃ ὁ προφήτης ἐκεῖνος τῷ ὀνόματι Κυρίου, καὶ μὴ γένηται καὶ μὴ συμβῇ, τοῦτο τὸ ρῆμα ὃ οὐκ ἐλάλησε Κύριος· ἐν ἀσεβείᾳ ἐλάλησεν ὁ προφήτης ἐκεῖνος, οὐκ ἐφέξεσθε αὐτοῦ.
|
Є$ли'коже а^ще гл~еT прoркъ въ и^мя гн~е. и^ не ё^лђ'чится слово с^е е^гоже нњсть гл~алъ г~ь, вᲆ бесче'стїе гл~аl прoркᲆ той не попђсти'те живота` е^мђ, н^о да ё^бі'ете е^го”
|
|
Κεφάλαιο 19
|
Глvа, џ~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΑΝ δὲ ἀφανίσῃ Κύριος ὁ Θεός σου τὰ ἔθνη, ἃ ὁ Θεὸς δίδωσί σοι τὴν γῆν αὐτῶν, καὶ κατακληρονομήσητε αὐτοὺς καὶ κατοικήσετε ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν,
|
Внегда' же погђби'тъ г~ь б~ъ твои страны` ја%же г~ь б~ъ твои дае'тъ тебњ` ꙁе'млю и^хъ. и^ причасти'ши ю&, и^ всели'шися въ гра'ды и^хъ и^ въ домы` и^хъ”
|
|
2
|
2
|
|
τρεῖς πόλεις διαστελεῖς σεαυτῷ ἐν μέσῳ τῆς γῆς σου, ἧς Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι.
|
Тр^и гра'ды да эTлђчи'ши себњ` среди` ꙁемля` свое^я, юy г~ь б~ъ твои дае'тъ тебњ` въ прича'стїе,
|
|
3
|
3
|
|
στόχασαί σοι τὴν ὁδὸν καὶ τριμεριεῖς τὰ ὅρια τῆς γῆς σου, ἣν καταμερίζει σοι Κύριος ὁ Θεός σου, καὶ ἔσται ἐκεῖ καταφυγὴ παντὶ φονευτῇ.
|
ё^гото'ви себњ` пђть, и^ на' трое раꙁдњли` предњ'лы ꙁеMля` твое^а, ю^же раꙁдњля'етᲆ тебњ` г~ь б~ъ твои, и^ да бђдетъ ё^бњ'жище та'мо вся'комђ ё^бїицы”
|
|
4
|
4
|
|
τοῦτο δὲ ἔσται τὸ πρόσταγμα τοῦ φονευτοῦ, ὃς ἂν φύγῃ ἐκεῖ καὶ ζήσεται· ὃς ἂν πατάξῃ τὸν πλησίον αὐτοῦ οὐκ εἰδὼς καὶ οὗτος οὐ μισῶν αὐτὸν πρὸ τῆς χθὲς καὶ τρίτης,
|
Се' же да бђ'детъ ꙁаповњд'анїе ё^бїицы, и^же а'ще ё^бњжи'тъ та'мо и^ жи'въ бђ'детъ. и^же а'ще ё^бїеT бли'жняго свое^го не хотя`, си' же не ненави'дњ е^го пре'жDе вчера'шняh дн~и и^ тре'тїяго”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ὃς ἐὰν εἰσέλθῃ μετὰ τοῦ πλησίον εἰς τὸν δρυμὸν συναγαγεῖν ξύλα, καὶ ἐκκρουσθῇ ἡ χεὶρ αὐτοῦ τῇ ἀξίνῃ κόπτοντος τὸ ξύλον, καὶ ἐκπεσὸν τὸ σιδήριον ἀπὸ τοῦ ξύλου τύχῃ τοῦ πλησίον, καὶ ἀποθάνῃ, οὗτος καταφεύξεται εἰς μίαν τῶν πόλεων τούτων καὶ ζήσεται,
|
І$ и^же а^ще по'идеT с по'дрђгомъ е^го въ лњ'съ събира'ти дрова`, и^ попо'лъꙁнетъ рђка` е^мђ съ секи'рою сњкђщи дрова`, и^ спаD секи'ра с топори'ща лђ'читъ по'дрђга е^го и^ ё'мрњтъ” И$ сїи да ё^бњжи'тъ въ е^ді'нъ эT граD сиX и^ да бђдетъ жи'въ”
|
|
6
|
6
|
|
ἵνα μὴ διώξας ὁ ἀγχιστεύων τοῦ αἵματος ὀπίσω τοῦ φονεύσαντος, ὅτι παρατεθέρμανται τῇ καρδίᾳ, καὶ καταλάβῃ αὐτόν, ἐὰν μακροτέρα ᾖ ἡ ὁδός, καὶ πατάξῃ αὐτοῦ ψυχήν, καὶ ἀποθάνῃ, καὶ τούτῳ οὐκ ἔστι κρίσις θανάτου, ὅτι οὐ μισῶν ἦν αὐτὸν πρὸ τῆς χθές, οὐδὲ πρὸ τῆς τρίτης.
|
да не го'нитъ ё%жика кро'ви въ слDњ ё^би'вшаго, ја^ко раZгориTся срDце е^мђ и^ пости'гнетъ и&” А/ще бђ'детъ надолꙁњ пђть е^го и^ ё^бїеT дш~ђ и^ ё'мреT” Сїе же нњсᲄь сђ'дъ смр~тныи, поне'же не б^њ ненави'дя е^го пре'жDе вчера'шняго и^ тре'тїяго дн~и”
|
|
7
|
7
|
|
διὰ τοῦτο ἐγώ σοι ἐντέλλομαι τὸ ρῆμα τοῦτο λέγων· τρεῖς πόλεις διαστελεῖς σεαυτῷ·
|
Сего` ради ꙁаповњ'даю а^ꙁъ тебњ` сло'во с^е гл~я, тр^и гра'ды да эTлђ'чиши себњ`”
|
|
8
|
8
|
|
ἐὰν δὲ ἐμπλατύνῃ Κύριος ὁ Θεός σου τὰ ὅριά σου, ὃν τρόπον ὤμοσε τοῖς πατράσι σου, καὶ δῷ σοι Κύριος πᾶσαν τὴν γῆν, ἣν εἶπε δοῦναι τοῖς πατράσι σου,
|
А/ще л^и раꙁши'ритъ г~ь б~ъ предњ'лы твоя`, ја^коже кля'ся эTц~емъ твои^мъ, и^ да'стъ тебњ` г~ь вс^ю ꙁе'млю ю^же ре'клᲆ эTц~емъ твои^мᲆ да'ти”
|
|
9
|
9
|
|
ἐὰν ἀκούσῃς ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, ἀγαπᾶν Κύριον τὸν Θεόν σου, πορεύεσθαι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας, προσθήσειςσεαυτῷ ἔτι τρεῖς πόλεις πρὸς τὰς τρεῖς ταύτας,
|
А/ще послђшае^ши твори'ти вс^я ꙁа'повњди сїа, ја%же а%ꙁъ заповњ'даю тебњ` дне'сь. люби'ти г~а б~а свое^го, и^ ходи'ти въ вс^я пђти` е^го вс^я дн~и” И$ да приложи'ши себњ` е^ще` тр^и гра'ды к сиM трїеM гра'домъ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ οὐκ ἐκχυθήσεται αἷμα ἀναίτιον ἐν τῇ γῇ, ᾗ Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι ἐν κλήρῳ, καὶ οὐκ ἔσται ἐν σοὶ αἵματι ἔνοχος.
|
и^ да не пролїе'тся кро'вь беZви'нна въ ꙁемли` твое^и. ю^же г~ь б~ъ тво'и дае^тъ тебњ` въ прича'стїе. и^ да не бђ'детъ на тебњ` кро'ви пови'н#ны”
|
|
11
|
11
|
|
ἐὰ δὲ γένηται ἐν σοὶ ἄνθρωπος μισῶν τὸν πλησίον καὶ ἐνεδρεύσῃ αὐτὸν καὶ ἐπαναστῇ ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ πατάξῃ αὐτοῦ ψυχήν, καὶ ἀποθάνῃ, καὶ φύγῃ εἰς μίαν τῶν πόλεων τούτων,
|
А/ще же бђ'детъ чл~къ ненави'дя по'дрђга свое^го. и^ поDса'дђ сътвори на'нь, и^ въста'нетъ на'нь и^ ё^бїеT дш~ђ е^го и^ ё'мретъ, и^ въбњ'гнетъ въ е^ді'нъ гра'дъ сихъ”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἀποστελοῦσιν ἡ γερουσία τῆς πόλεως αὐτοῦ καὶ λήψονται αὐτὸν ἐκεῖθεν καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν εἰς χεῖρας τῶν ἀγχιστευόντων τοῦ αἵματος, καὶ ἀποθανεῖται·
|
да по'слютъ ста'рцы гра'да того, и^ да пои^ма'ют# е^го и^ эTтђ'дњ, и^ да предадя'тъ е^го в рђцњ ё%жицы кро'ви, и^ да ё%мреT”
|
|
13
|
13
|
|
οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ᾿ αὐτῷ καὶ καθαριεῖς τὸ αἷμα τὸ ἀναίτιον ἐξ ᾿Ισραήλ, καὶ εὖ σοι ἔσται.
|
да не пощади'тъ ё^бо е^го ѓ%котвое`, и^ да ѓ^чи'стиши кровь без#грњшнђ эT і^и^л~я, и^ бл~го бђ'детъ тебњ`”
|
|
14
|
14
|
|
Οὐ μετακινήσεις ὅρια τοῦ πλησίον, ἃ ἔστησαν οἱ πατέρες σου ἐν τῇ κληρονομίᾳ, ᾗ κατεκληρονομήθης ἐν τῇ γῇ, ἣν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι ἐν κλήρῳ.
|
И$ да не прелђчи'ши предњ'ла по'дрђга свое^го, ја%же поста'виша эTц~ы твои` въ прича'стїи твое^мъ. и%мже причасти'лся е^си въ ꙁемли` ю^же г~ь б~ъ дае'тъ тебњ` въ прича'стїе твое`”
|
|
15
|
15
|
|
Οὐκ ἐμμενεῖ μάρτυς εἷς μαρτυρῆσαι κατὰ ἀνθρώπου κατὰ πᾶσαν ἀδικίαν καὶ κατὰ πᾶν ἁμάρτημα καὶ κατὰ πᾶσαν ἁμαρτίαν, ἣν ἐὰν ἁμάρτῃ· ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων καὶ ἐπὶ στόματος τριῶν μαρτύρων στήσεται πᾶν ρῆμα.
|
И$ да не пребђдеT по'слђхъ е^ді'нъ въ послђшество` на чл~ка по вся'кои ѓ^би'де и^ по вся'комђ грњхђ`, и^же а'ще съгрњши'тъ. н^о при ё^стњхъ двою` свњдњтель и^л^и трїе^хъ, да ста'нетъ вся'ко сло'во.
|
|
16
|
16
|
|
ἐὰν δὲ καταστῇ μάρτυς ἄδικος κατὰ ἀνθρώπου καταλέγων αὐτοῦ ἀσέβειαν,
|
А/ще л^и ста'нетъ по'слђхᲆ неправди'в# на чл~ка гл~я до него` беꙁче'стїе”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ στήσονται οἱ δύο ἄνθρωποι, οἷς ἐστιν αὐτοῖς ἡ ἀντιλογία, ἔναντι Κυρίου καὶ ἔναντι τῶν ἱερέων καὶ ἔναντι τῶν κριτῶν, οἳ ἂν ὦσιν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις,
|
да ста'нета ѓ%ба чл~ка и%ма же е^сть пря` преD гм~ъ, и^ прDе жерцы, и^ преD сђдїа'ми и^же бђ'дђтᲆ въ ты'и дн~и”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐξετάσωσιν οἱ κριταὶ ἀκριβῶς, καὶ ἰδοὺ μάρτυς ἄδικος ἐμαρτύρησεν ἄδικα, ἀντέστη κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ,
|
И$ да и^спыта'ютъ и^хъ сђдїя` прилњжно. сеже по'слђхъ непра'веденъ послђшествова'ше непра'вдђ и^ сђпротивля'ася на бра'та свое^го.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ποιήσετε αὐτῷ ὃν τρόπον ἐπονηρεύσατο ποιῆσαι κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐξαρεῖς τὸ πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
|
да сътворите е^мђ ја^коже и^ ѓ'нъ ё^мы'сли сђпроти'въ на бра'та свое^го, да эTвр'ьжете ѕло'е эT ваs самњ'хъ,
|
|
20
|
20
|
|
καὶ οἱ ἐπίλοιποι ἀκούσαντες φοβηθήσονται καὶ οὐ προσθήσουσιν ἔτι ποιῆσαι κατὰ τὸ ρῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο ἐν ὑμῖν.
|
да и^ про'чїи ё^слы'шавше ё^боятся, и^ не приложа'тъ кᲆ семђ` твори'ти словеси` ѕла'го сего` въ ваs”
|
|
21
|
21
|
|
οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ᾿ αὐτῷ· ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, χεῖρα ἀντὶ χειρός, πόδα ἀντὶ ποδός.
|
да не пощади'тъ и& ѓ%котвое`. н^о дш~а въ дш~и мњ'сто, ѓ%ко въ ѓ%ка мњ'сто, ꙁђ'бъ въ ꙁђ'ба мњ'сто, рђка` въ рђки` мњ'сто, нога` въ ноги` мњ'сто. по всемђ` и^же а'ще кт^о да'стъ поро'къ на по'дрђга своего, си'це въꙁда'ст#ся е^мђ”
|
|
Κεφάλαιο 20
|
Глvа, к~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΑΝ δὲ ἐξέλθῃς εἰς πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου καὶ ἴδῃς ἵππον καὶ ἀναβάτην καὶ λαὸν πλείονά σου, οὐ φοβηθήσῃ ἀπ᾿ αὐτῶν, ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου μετὰ σοῦ ὁ ἀναβιβάσας σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
|
Аще л^и и^ꙁы'идеши на' брань къ враго'мъ твоиM, и^ ви'дvњ ко'ни и^ вса'дники и^ люди мно'жаиши тебе` да не ё^бои'шися и^хᲆ” ЈА/ко г~ь б~ъ твои с тобо'ю, и^зведы'и т^я и^з# ꙁемля` е^гљ=пет#ски”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἔσται ὅταν ἐγγίσῃς τῷ πολέμῳ, καὶ προσεγγίσας ὁ ἱερεὺς λαλήσει τῷ λαῷ καὶ ἐρεῖ πρὸς αὐτούς·
|
И$ бђдетъ е^гда` прибли'жишися к ра'ти. и^ пристђпи'вᲆ жрецъ да гл~етъ к лю'демъ рекїи кᲆ ни'мъ”
|
|
3
|
3
|
|
ἄκουε, ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς πορεύεσθε σήμερον εἰς τὸν πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, μὴ ἐκλυέσθω ἡ καρδία ὑμῶν, μὴ φοβεῖσθε μηδὲ θραύεσθε μηδὲ ἐκκλίνετε ἀπὸ προσώπου αὐτῶν,
|
Послђшаи і^и^л~ю, в^ы въхо'дите днесь на ра'ть къ враго'мъ ва'шимъ. да не ѓ^слабњ'етъ срDце ва'ше н^и ё^бо'итеся, н^иже ё^страши'теся, и^ не ё^клони'теся эT лица и^хъ”
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ὁ προπορευόμενος μεθ᾿ ὑμῶν συνεκπολεμῆσαι ὑμῖν τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, διασῶσαι ὑμᾶς.
|
ЈА/ко г~ь б~ъ вашъ и^ды'и преD ва'ми способъствђе'тъ на враги` ва'ши и^ сп~сеT васъ”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ λαλήσουσιν οἱ γραμματεῖς πρὸς τὸν λαὸν λέγοντες· τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ οἰκοδομήσας οἰκίαν καινὴν καὶ οὐκ ἐνεκαίνισεν αὐτήν; πορευέσθω καὶ ἀποστραφήτω εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, μὴ ἀποθάνῃ ἐν τῷ πολέμῳ καὶ ἄνθρωπος ἕτερος ἐγκαινιεῖ αὐτήν.
|
И$ да гл~ютъ кни'гочїя къ лю'демъ рекђще, е^гда` кт^о е^сть чл~кᲆ съꙁда'выи хра'минђ но'вђ и^ нњсть ѓ^бнови'лъ е^я, да и'детъ и^ да въꙁврати'тся въ до'мᲆ свои, да не ё%мрет# на ра'ти, и^ чл~къ и'нъ да не ѓ^бнови'т# ея`”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ τίς ὁ ἄνθρωπος, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ οὐκ εὐφράνθη ἐξ αὐτοῦ; πορευέσθω καὶ ἀποστραφήτω εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, μὴ ἀποθάνῃ ἐν τῷ πολέμῳ καὶ ἄνθρωπος ἕτερος εὐφρανθήσεται ἐξ αὐτοῦ.
|
И$ егда` чл~къ и^же насади'лъ е^сть виногра'дъ и^ нњсть ся весели'л# эT него, да и'детъ и^ въꙁврати'тся въ до'мъ свои, да не ё%мретъ на ра'ти. и^ чл~къ и^нъ въꙁвесели'тся эT него”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ τίς ὁ ἄνθρωπος, ὅστις μεμνήστευται γυναῖκα καὶ οὐκ ἔλαβεν αὐτήν; πορευέσθω καὶ ἀποστραφήτω εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, μὴ ἀποθάνῃ ἐν τῷ πολέμῳ καὶ ἄνθρωπος ἕτερος λήψεται αὐτήν.
|
И$ е^гда` чл~къ и^же ѓ^брђчи'лᲆ е^сᲄь женђ` и^ нњсть поня'лъ ея`, да и'детъ и^ въꙁврати'тся въ до'мъ свои и^ да не ё%мрет# на ра'ти” І$ и'нᲆ чл~кᲆ по'имеT ю&”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ προσθήσουσιν οἱ γραμματεῖς λαλῆσαι πρὸς τὸν λαὸν καὶ ἐροῦσι· τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ φοβούμενος καὶ δειλὸς τῇ καρδίᾳ; πορευέσθω καὶ ἀποστραφήτω εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, ἵνα μὴ δειλιάνῃ τὴν καρδίαν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ὥσπερ ἡ αὐτοῦ.
|
И$ да приложа'тъ кни'гочїа гл~ати кᲆ лю'демъ и^ да рекђтъ” и^ егда` кт^о чл~къ страшли'въ и^ сла'бъ срDцемъ, да и'детъ и^ въꙁврати'тся въ до'мъ свои, да не ё^стра'шитъ срDца браᲄа свое^го а^ки срDце свое`”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἔσται ὅταν παύσωνται οἱ γραμματεῖς λαλοῦντες πρὸς τὸν λαόν, καὶ καταστήσουσιν ἄρχοντας τῆς στρατιᾶς προηγουμένους τοῦ λαοῦ.
|
И$ бђдетᲆ е^гда` ё^мо'лъкнђтъ кни'гочїя гл~юще къ лю'демъ, и^ да поста'вятъ вое^во'ды лю'демъ, и^ преDвожда во'емъ”
|
|
10
|
10
|
|
᾿Εὰν δὲ προσέλθῃς πρὸς πόλιν ἐκπολεμῆσαι αὐτούς, καὶ ἐκκαλέσαι αὐτοὺς μετ᾿ εἰρήνης·
|
А$щеy прїидеши къ гра'дђ вое^ва'ти на'нь, и^ въꙁове'ши я& с ми'ром#”
|
|
11
|
11
|
|
ἐὰν μὲν εἰρηνικὰ ἀποκριθῶσί σοι καὶ ἀνοίξωσί σοι, ἔσται πᾶς ὁ λαὸς οἱ εὑρεθέντες ἐν αὐτῇ ἔσονταί σοι φορολόγητοι καὶ ὑπήκοοί σου·
|
А/ще ё^бо ми'рное эTвњща'ютъ т^и, и^ эTвр'ьꙁTђ тебњ` гра'дъ и^ вс^и лю'дїе ѓ^брTњшїися въ гра'дњ, да бђдђтъ т^и да'нь даю%щи, и^ послђшающїи ᲄебе`”
|
|
12
|
12
|
|
ἐὰν δὲ μὴ ὑπακούσωσί σοι καὶ ποιῶσι πρὸς σὲ πόλεμον, περικαθαριεῖς αὐτήν,
|
А$ще ли же не покоря'тъ ти ся, и^ сътворяT с тобо'ю ра'ть, и^ ѓ^бся'деши я&.
|
|
13
|
13
|
|
ἕως ἂν παραδῷ σοι αὐτὴν Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὰς χεῖράς σου, καὶ πατάξεις πᾶν ἀρσενικὸν αὐτῆς ἐν φόνῳ μαχαίρας,
|
и^ е^гда` преда'стᲆ я& г~ь б~ъ ᲄвои въ рђцњ твои`. да и^ꙁбїеши всякъ мђжескъ по'лъ и^хъ, в немъ ё^бїенїемъ ме'чнимъ.
|
|
14
|
14
|
|
πλὴν τῶν γυναικῶν καὶ τῆς ἀποσκευῆς καὶ πάντα τὰ κτήνη καὶ πάντα, ὅσα ἂν ὑπάρχῃ ἐν τῇ πόλει, καὶ πᾶσαν τὴν ἀπαρτίαν προνομεύσεις σεαυτῷ καὶ φαγῇ πᾶσαν τὴν προνομὴν τῶν ἐχθρῶν σου, ὧν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι.
|
развњ же'нъ и^мњнеи всњхъ, и^ скотъ и^ всего' е^ликоже е^сᲄь въ гра'дњхъ иX, и^ все сᲄяжа'нїе да плњни'ши себњ, и^ да ја^си весь плњн# враh свои^хъ, ја%же г~ь б~ъ даеT тебњ`”
|
|
15
|
15
|
|
οὕτω ποιήσεις πάσας τὰς πόλεις τὰς μακρὰν οὔσας σου σφόδρα, αἱ οὐχὶ ἐκ τῶν πόλεων τῶν ἐθνῶν τούτων, ὧν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι κληρονομεῖν τὴν γῆν αὐτῶν.
|
Та'ко да соᲄвори'ши всњм# вра'гоM и^же сђть дале'че эT тебе` ѕњ'ло, и^же не сђть эT стра'нъ гра'дъ си'хъ” Но^ и^ эT сихъ гра'дъ, и^хже г~ь б~ъ дае'тъ тебњ прїя'ти ꙁе'млю и^хъ,
|
|
16
|
16
|
|
ἰδοὺ δὲ ἀπὸ τῶν πόλεων τῶν ἐθνῶν τούτων, ὧν ὁ Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι κληρονομεῖν τὴν γῆν αὐτῶν, οὐ ζωγρήσετε ἀπ᾿ αὐτῶν πᾶν ἐμπνέον,
|
эT ниX б^о да не ѓ^живи'те вся'каго дыха'нїя,
|
|
17
|
17
|
|
ἀλλ᾿ ἢ ἀναθέματι ἀναθεματιεῖτε αὐτούς, τὸν Χετταῖον καὶ ᾿Αμορραῖον καὶ Χαναναῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Εὐαῖον καὶ ᾿Ιεβουσαῖον καὶ Γεργεσαῖον, ὃν τρόπον ἐνετείλατό σοι Κύριος ὁ Θεός σου,
|
н^о и^ прокля'тїем# проклени'те и^хъ хет#џе'я, и^ а^м#морре'я, и^ ханане'я, и^ џереꙁе'я. и^ е^ве'я, и^ её^се'я, и^ гергесе'а ја%коже т^и е^сть ꙁаповњ'да г~ь б~ъ ᲄвои.
|
|
18
|
18
|
|
ἵνα μὴ διδάξωσι ποιεῖν ὑμᾶς πάντα τὰβδελύγματα αὐτῶν, ὅσα ἐποίησαν τοῖς θεοῖς αὐτῶν, καὶ ἁμαρτήσεσθε ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν.
|
да не наё^чаT съᲄвори'ти ваs вся'кїя нечистоты` и^хъ, е^же твори'ша бого'мъ свои^мъ. и^ съгрњши'те преD гм~ъ бм~ъ своиM”
|
|
19
|
19
|
|
᾿Εὰν δὲ περικαθήσῃς περὶ πόλιν μίαν ἡμέρας πλείους ἐκπολεμῆσαι αὐτὴν εἰς κατάληψιν αὐτῆς, οὐκ ἐξολοθρεύσεις τὰ δένδρα αὐτῆς ἐπιβαλεῖν ἐπ᾿ αὐτὰ σίδηρον, ἀλλ᾿ ἢ ἀπ᾿ αὐτοῦ φαγῇ, αὐτὸ δὲ οὐκ ἐκκόψεις. μὴ ἄνθρωπος τὸ ξύλον τὸ ἐν τῷ ἀγρῷ εἰσελθεῖν ἀπὸ προσώπου σου εἰς τὸν χάρακα;
|
А$ще же ѓ^бся'деши грDа дн~и мно'ги вое^ванїи въ приня'тїе е^го, да не посњче'ши садо'вїя е^го, въꙁложи'въ желњзо на'нь. н^о да ја%си пло'дъ эT нихъ, а^ самого да не посњче'ши. е^гда` чл~къ древо е^же въ дђбра'вњ сни'ти эT лица` твое^го вᲆ ꙁабра'ла.
|
|
20
|
20
|
|
ἀλλὰ ξύλον, ὃ ἐπίστασαι ὅτι οὐ καρπόβρωτόν ἐστι, τοῦτο ὀλοθρεύσεις καὶ ἐκκόψεις καὶ οἰκοδομήσεις χαράκωσιν ἐπὶ τὴν πόλιν, ἥτις ποιεῖ πρὸς σὲ τὸν πόλεμον, ἕως ἂν παραδοθῇ.
|
н^о дре'во вс^е и^же вњси ја%ко не ја%стъся плодъ е^го с^е потреби` и^ посᲇчи`. и^ сътвори` лњствица на' градъ. и^же сътворя'тъ на' тя ра'ть до'ндеy ти ся въдадя'тъ”
|
|
Κεφάλαιο 21
|
Глvа, к~а”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΑΝ δὲ εὑρεθῇ τραυματίας ἐν τῇ γῇ, ᾗ Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι κληρονομῆσαι, πεπτωκὼς ἐν τῷ πεδίῳ καὶ οὐκ οἴδασι τὸν πατάξαντα,
|
Аще ли ся ѓ^бря'щетъ ё^бїеn лежа` на' поли. в зеMли` ю%же г~ь б~ъ дае'тъ тебњ` приня'ти и^ не вњ'дятъ и^же е^го ё^би'лᲆ”
|
|
2
|
2
|
|
ἐξελεύσεται ἡ γερουσία σου καὶ οἱ κριταί σου καὶ ἐκμετρήσουσιν ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς κύκλῳ τοῦ τραυματίου,
|
И$ да прїидђт# ста'рцы и^ сђдїи` твои`. и^ да и^ꙁмњ'рятᲆ до гра'дъ ѓ%крsтъ ё^бїенаго.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἔσται ἡ πόλις ἡ ἐγγίζουσα τῷ τραυματίᾳ καὶ λήψεται ἡ γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης δάμαλιν ἐκ βοῶν, ἥτις οὐκ εἴργασται, καὶ ἥτις οὐχ εἵλκυσε ζυγόν,
|
и^ бђдеT гра'дъ приближа'яся ё^бїе'номђ. и^ да и^мђтъ ста'рцы гра'да того ю'ницђ эT говя'дъ, е^ю'же не дњ'лано н^и въ я^рмњ` не тежа`”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ καταβιβάσουσιν ἡ γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης δάμαλιν εἰς φάραγγα τραχεῖαν, ἥτις οὐκ εἴργασται οὐδὲ σπείρεται, καὶ νευροκοπήσουσι τὴν δάμαλιν ἐν τῇ φάραγγι.
|
И$ да и^ꙁведђт# ста'рцы гра'да того` ю'ницђ в де'брь сђ'хђ. в не'иже нњ'сть ѓ%рано ниже насњя'но, и^ да пресњкђтъ жи'лы ю'ница в# дебри`.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ προσελεύσονται οἱ ἱερεῖς οἱ Λευῖται, ὅτι αὐτοὺς ἐπέλεξε Κύριος ὁ Θεὸς παρεστηκέναι αὐτῷ καὶ εὐλογεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τῷ στόματι αὐτῶν ἔσται πᾶσα ἀντιλογία καὶ πᾶσα ἁφή.
|
и^ да пристђпятъ жерцы` и^ левљ=ти, ја%котїи и^збра` еs г~ь б~ъ тво'и преDстоя'ти е^мђ, и^ блsви'ти въ и%мя е^го, и^ въ ё^стњхᲆ и^хъ да бђдTђ вс^я гл~анїя, и^ вся'ка пря`”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ πᾶσα ἡ γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης οἱ ἐγγίζοντες τῷ τραυματίᾳ νίψονται τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τῆς δαμάλεως τῆς νενευροκοπημένης ἐν τῇ φάραγγι
|
И$ вси' же ста'рцы гра'да того` и^же приближа'ются ё^бїе'номђ да ё^мыюT рђцњ въ кро'ви ю'ница е'иже пресњ'чены сђть жи'лы въ дебри`”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἀποκριθέντες ἐροῦσιν· αἱ χεῖρες ἡμῶν οὐκ ἐξέχεαν τὸ αἷμα τοῦτο, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν οὐχ ἑωράκασιν·
|
И$ эTвњща'вше да рекђтъ рђцњ на'ши не пролїя'ша кро'ви сея` и^ ѓ%чи на'ши не ви'дњли е^я`.
|
|
8
|
8
|
|
ἵλεως γενοῦ τῷ λαῷ σου ᾿Ισραήλ, οὓς ἐλυτρώσω, Κύριε, ἵνα μὴ γένηται αἷμα ἀναίτιον ἐν τῷ λαῷ σου ᾿Ισραήλ. καὶ ἐξιλασθήσεται αὐτοῖς τὸ αἷμα.
|
млsтивъ бђ'ди лю'деM свои^мъ, і^и^л~ю, и^хже и^зведе` г~и иZ ꙁемля` е^гљ=петъски, и^ не воꙁложи` кро'ви непови'нны средњ люде'и твоиX і^и^л~я н^о и^ꙁба'ви и^хъ эT кро'ви тоя`
|
|
9
|
9
|
|
σὺ δὲ ἐξαρεῖς τὸ αἷμα· τὸ ἀναίτιον ἐξ ὑμῶν αὐτῶν, ἐὰν ποιήσῃς τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
|
И$ та'ко эTи'меши кро'вь непови'ннђ эT среды себе`, а^ще сътвори'ши до'брое и^ ё^го'дное преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ”
|
|
10
|
10
|
|
᾿Εὰν δὲ ἐξελθὼν εἰς πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου καὶ παραδῷ σοι Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὰς χεῖράς σου καὶ προνομεύσῃς τὴν προνομὴν αὐτῶν
|
А/ще и^ꙁы'идеши на' брань проти'вђ враго'мъ твои^мъ и^ преда'стъ я& г~ь б~ъ ᲄвои в# рђцᲇ твои`, и^ плњни'ши плњ'нъ эT ниX.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἴδῃς ἐν τῇ προνομῇ γυναῖκα καλὴν τῷ εἴδει καὶ ἐνθυμηθῇς αὐτῆς καὶ λάβῃς αὐτήν σεαυτῷ γυναῖκα
|
и^ ё^зри'ши вᲆ плњ'не женђ` до'брђ ѓ^бличїеM, и^ вᲆꙁлю'биши е^я`, и^ по'имеши ю& себњ` въ женђ`.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἰσάξῃς αὐτὴν ἔνδον εἰς τὴν οἰκίαν σου, καὶ ξυρήσεις τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ περιονυχιεῖς αὐτὴν
|
тогда въведе'ши ю& въ до'мᲆ свой, и^ да ѓ^бро'снеши главђ` ея` и^ да в#рњжеши но'гти ея`,
|
|
13
|
13
|
|
καὶ περιελεῖς τὰ ἱμάτια τῆς αἰχμαλωσίας ἀπ᾿ αὐτῆς καὶ καθιεῖται ἐν τῇ οἰκίᾳ σου καὶ κλαύσεται τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα μηνὸς ἡμέρας, καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσῃ πρὸς αὐτὴν καὶ συνοικισθήσῃ αὐτῇ, καὶ ἔσται σου γυνή.
|
и^ да съвлече'ши ри'ꙁы плњнн'ыя е^я с нея`. и^ да ся'детъ в# домђ` твое^мᲆ и^ да ся пла'четъ эTц~а свое^го, и^ ма'тери своея`, мsцъ дн~їи. и^ посеM въни'деши к не'и и^ съвокђ'пишися с не'ю и^ бђ'дет# т^и жена`”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν μὴ θέλῃς αὐτήν, ἐξαποστελεῖς αὐτὴν ἐλευθέραν καὶ πράσει οὐ πραθήσεται ἀργυρίου· οὐκ ἀθετήσεις αὐτήν, διότι ἐταπείνωσας αὐτήν.
|
И$ бђ'дет# а^ще не въсхо'щеши ея` да эTпђ'стиши ю& свобо'днђ, прода'жею же да не продаси` ея` на цњнњ`, и^ да не ѓ^ста'виши ея` поне'же ѓ^бидњлъ ю& е^си”
|
|
15
|
15
|
|
᾿Εὰν δὲ γένωνται ἀνθρώπῳδύο γυναῖκες, μία αὐτῶν ἠγαπημένη καὶ μία αὐτῶν μισουμένη, καὶ τέκωσιν αὐτῷ ἡ ἠγαπημένη καὶ ἡ μισουμένη καὶ γένηται υἱὸς πρωτότοκος τῆς μισουμένης,
|
А/ще ли бђдеt мђжђ дв^њ женњ`, е^ді'на е^мђ люба` а^ дрђга'я не люба`, и^ породи'тъ е^мђ люба` и^ не люба`, и^ бђдетъ сн~ъ прьворожде'ныи эT не люби'мыя”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἔσται ᾗ ἂν ἡμέρᾳ κατακληρονομῇ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, οὐ δυνήσεται πρωτοτοκεῦσαι τῷ υἱῷ τῆς ἠγαπημένης, ὑπεριδὼν τὸν υἱὸν τῆς μισουμένης τὸν πρωτότοκον,
|
И$ бђдетᲆ воньже дн~ь разде'лиT сн~омъ свои^мъ, и^мњнїе свое. и^ да не воZмо'жетᲆ прьвенцеM быти сн~ъ люби'мыя преꙁрњ'вши не люби'мыя прьвен#ца`”
|
|
17
|
17
|
|
ἀλλὰ τὸν πρωτότοκον υἱὸν τῆς μισουμένης ἐπιγνώσεται δοῦναι αὐτῷ διπλᾶ ἀπὸ πάντων, ὧν ἂν εὑρεθῇ αὐτῷ, ὅτι οὗτός ἐστιν ἀρχὴ τέκνων αὐτοῦ, καὶ τούτῳ καθήκει τὰ πρωτοτοκεῖα.
|
Но^ сн~а нелюби'мыя въ прьвенецъ прїимет#, и^ дастъ е^мђ сђгђ'бо эT всего` ја%же ѓ^бря'щется е^мђ, ја%ко се'й е^сᲄь нача'ло чаD е^го, и^ семђ` достои'тᲆ прьвен#ство`”
|
|
18
|
18
|
|
᾿Εὰν δέ τινι ᾖ υἱὸς ἀπειθὴς καὶ ἐρεθιστής, οὐχ ὑπακούων φωνὴν πατρὸς καὶ φωνὴν μητρός, καὶ παιδεύωσιν αὐτὸν καὶ μὴ εἰσακούῃ αὐτῶν,
|
А/ще л^и комђ` бђ'детъ сн~ъ непокори'вᲆ, и^ гђби'тель непослђшаяи` гла'са эTц~а свое^го и^ гла'са мт~ре свое^я и^ нака'жђтᲆ е^го, и^ не послђша'етъ и^хъ”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ συλλαβόντες αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἐξάξουσιν αὐτὸν ἐπὶ τὴν γερουσίαν τῆς πόλεως αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν πύλην τοῦ τόπου
|
да по'имеT е^го эTц~ъ е^го и^ мт~и е^го, и^ да и^ꙁведђтъ е^го преD сᲄа'рцы гра'да свое^го, и^ преD вра'та мњста свое^го”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἐροῦσι τοῖς ἀνδράσι τῆς πόλεως αὐτῶν· ὁ υἱὸς ἡμῶν οὗτος ἀπειθεῖ καὶ ἐρεθίζει, οὐχ ὑπακούει τῆς φωνῆς ἡμῶν, συμβολοκοπῶν οἰνοφλυγεῖ·
|
И$ да рекђтъ къ мђжеM гра'да свое^го, сн~ъ на'шъ сїи непокори'въ е^сть и^ гђби'тель и^ непослђшаеT рњ'чи на'шея, вњтђя' пїа'нствђеT”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως αὐτοῦ ἐν λίθοις, καὶ ἀποθανεῖται· καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν, καὶ οἱ ἐπίλοιποι ἀκούσαντες φοβηθήσονται.
|
И$ да побїю'тъ и& мђжи гра'да сего` ка'менїемᲆ и^ да ё%мретъ. да и^ꙁмњте ѕло'е эT себе` са'ми, да и^ дрђѕїи слы'шавше ё^боа'тся”
|
|
22
|
22
|
|
᾿Εὰν δὲ γένηται ἔν τινι ἁμαρτία κρίμα θανάτου καὶ ἀποθάνῃ καὶ κρεμάσητε αὐτὸν ἐπὶ ξύλου,
|
А/ще л^и бђ'детъ в кои'мъ грњсњ` сђ'дъ смр~тныи и^ ё^ме'ртвїе и^ повњ'ситї е на' древњ.
|
|
23
|
23
|
|
οὐ κοιμηθήσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ξύλου, ἀλλὰ ταφῇ θάψετε αὐτὸ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅτι κεκατηραμένος ὑπὸ Θεοῦ πᾶς κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου· καὶ οὐ μὴ μιανεῖτε τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι ἐν κλήρῳ.
|
да не преме'длитъ тњло е^го на' древњ, н^о въ гро'бњ погреби'те и& въ то'иже дн~ь” ЈА/ко прокляT е^сть эT б~а вся'кᲆ вися'и на' древњ, да не ѓ^скверна'виш# ꙁе'мля ю%же г~ь б~ъ тво'и да'етъ тебњ` въ прича'стїе”
|
|
Κεφάλαιο 22
|
Глvа, к~в”
|
|
1
|
1
|
|
ΜΗ ἰδὼν τὸν μόσχον τοῦ ἀδελφοῦ σου ἢ τὸ πρόβατον αὐτοῦ πλανώμενα ἐν τῇ ὁδῷ ὑπερίδῃς αὐτά· ἀποστροφῇ ἀποστρέψεις αὐτὰ τῷ ἀδελφῷ σου, καὶ ἀποδώσεις αὐτῷ.
|
Аще ви'диши телца` бра'та свое^го, и^л^и ѓ^вцђ` е^го блђдя'щђ на пђти` не мини` и&, н^о ѓ^браще'нїемъ, ѓ^брати` и^хъ бра'тђ свое^мђ”
|
|
2
|
2
|
|
ἐὰν δὲ μὴ ἐγγίζῃ ὁ ἀδελφός σου πρὸς σὲ μηδὲ ἐπίστῃ αὐτόν, συνάξεις αὐτὰ ἔνδον εἰς τὴν οἰκίαν σου, καὶ ἔσται μετά σοῦ, ἕως ἂν ζητήσῃ αὐτὰ ὁ ἀδελφός σου, καὶ ἀποδώσεις αὐτῷ.
|
А/ще л^и нњ'сть бли'ꙁђ тебе` браT твои” и^ не ё^вњси е^го, заи^ми` е^го внђтрь до'мђ твое^го, и^ да бђ'детъ ё^ тебе` до'ндеже взы'щеᲄъ иX бра'тъ тво'и, и^ эTда'си иX е^мђ”
|
|
3
|
3
|
|
οὕτω ποιήσεις τὸν ὄνον αὐτοῦ καὶ οὕτω ποιήσεις τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ καὶ οὕτω ποιήσεις κατὰ πᾶσαν ἀπώλειαν τοῦ ἀδελφοῦ σου, ὅσα ἐὰν ἀπολῆται παρ᾿ αὐτοῦ καὶ εὕρῃς· οὐ δυνήσῃ ὑπεριδεῖν.
|
Та'кожде сᲆтвори'ши и^ ѓ^сляᲄи е^го, и^ ри'ꙁе е^го, и^ та'ко да сътвори'ши всемђ погђбле'номђ бра'та твое^го, е^ли'коже и^ꙁбњгнет# е^мђ. и^ ѓ^бря'щеши я&, да не возмо'жеши минђти я&” Ни'же
|
|
4
|
4
|
|
οὐκ ὄψῃ τὸν ὄνον τοῦ ἀδελφοῦ σου ἢ τὸν μόσχον αὐτοῦ πεπτωκότας ἐν τῇ ὁδῷ, μὴ ὑπερίδῃς αὐτούς· ἀνιστῶν ἀναστήσεις μετ᾿ αὐτοῦ.
|
пре'ꙁри ѓ^сля'ти бра'та свое^го. и^л^и телца` е^го паDшагося на пђти` да не мине'ши е^го, вᲆста'вя я& да въсᲄа'виши с ниM”
|
|
5
|
5
|
|
Οὐκ ἔσται σκεύη ἀνδρὸς ἐπὶ γυναικί, οὐδὲ μὴ ἐνδύσηται ἀνὴρ στολὴν γυναικείαν, ὅτι βδέλυγμα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σού ἐστι πᾶς ποιῶν ταῦτα.
|
И$ да не бђ'детᲆ ё^тварь мђжеска на женњ`. н^и да ѓ^блачи'тся мђжь в ри'зђ же'ньскђ, ја%ко гнђсенъ е^сть гв~и б~ђ твое^мђ, вся'къ творя'и сїя”
|
|
6
|
6
|
|
᾿Εὰν δὲ συναντήσῃς νοσσιᾷ ὀρνέων πρὸ προσώπου σου ἐν τῇ ὁδῷ ἢ ἐπὶ παντὶ δένδρῳ ἢ ἐπὶ τῆς γῆς, νεοσσοῖς ἢ ὠοῖς, καὶ ἡ μήτηρ θάλπῃ ἐπὶ τῶν νεοσσῶν ἢ ἐπὶ τῶν ὠῶν, οὐ λήψῃ τὴν μητέρα μετὰ τῶν τέκνων·
|
А/ще л^и гд^њ лђчи'ши гнњздо птичїе прDе ѓ^чи'ма свои^ма на пђти` и^л^и на дре'вᲇ нњкоеM, и^л^и на земли`, и^ в неM птеnца и^л^и ја%и^ца и^ мт~и ся'деT на птенцXњ и^ли ја%и^цњхъ, да не во'змеши ма'тере сᲆ п#тенцы`”
|
|
7
|
7
|
|
ἀποστολῇ ἀποστελεῖς τὴν μητέρα, τὰ δὲ παιδία λήψῃ σεαυτῷ, ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ πολυήμερος γένῃ.
|
Но^ эTпђ'стомъ эTпђс'тиши ма'терь, а^ птен#ца` во'ꙁмеши себњ`, да ти бл~го бђ'детъ. и^ мно'ги дн~и бђ'деши”
|
|
8
|
8
|
|
᾿Εὰν δὲ οἰκοδομήσῃς οἰκίαν καινήν, καὶ ποιήσεις στεφάνην τῷ δώματί σου· καὶ οὐ ποιήσεις φόνον ἐν τῇ οἰκίᾳ σου, ἐὰν πέσῃ ὁ πεσὼν ἀπ᾿ αὐτοῦ.
|
А/ще л^и съгради'ши храM но'въ, да сътвори'ши и^ ѓ^гражденїе хра'мови свое^мђ. и^ да не сътвори'ши ё^бо'ю въ домђ` твое^мᲆ, а%ще паде'тᲆ пады'и эT него”
|
|
9
|
9
|
|
Οὐ κατασπερεῖς τὸν ἀμπελῶνά σου διάφορον, ἵνα μὴ ἁγιασθῇ τὸ γένημα καὶ τὸ σπέρμα, ὃ ἐὰν σπείρῃς μετὰ τοῦ γενήματος τοῦ ἀμπελῶνός σου.
|
И$ да не сњ'еши виногра'да твое^го раꙁли'чь, да ся не ѓст~итъ плоD. и^ сњмя е^же насње^ши съ плодо'мъ ви'н#номъ”
|
|
10
|
10
|
|
οὐκ ἀροτριάσεις ἐν μόσχῳ καὶ ὄνῳ ἐπὶ τὸ αὐτό.
|
И$ да не ѓ^ре'ши ю^нце'мъ и^ ѓ^сля'темъ въкђпњ.
|
|
11
|
11
|
|
οὐκ ἐνδύσῃ κίβδηλον, ἔρια καὶ λίνον, ἐν τῷ αὐτῷ.
|
и^ да ся не ѓ^блече'ши въ ри'ꙁђ раZноли'чнђ, солнђ` и^ во'лны в#кђпњ тка'нђ”
|
|
12
|
12
|
|
Στρεπτὰ ποιήσεις σεαυτῷ ἐπὶ τῶν τεσσάρων κρασπέ‘δων τῶν περιβολαίων σου, ἃ ἐὰν περιβάλῃ ἐν αὐτοῖς.
|
И$ повра'зки да сътвори'ши себᲇ на четы'рехъ кра'ехъ ѓ^дежа свое^я, в ню'же а%ще ѓ^блече'шися”
|
|
13
|
13
|
|
᾿Εὰν δέ τις λάβῃ γυναῖκα καὶ συνοικήσῃ αὐτῇ καὶ μισήσῃ αὐτὴν
|
И$ а'ще кт^о по'иметъ женђ` и^ бђ'детᲆ с не'ю, и^ възненави'дитъ е^я`”
|
|
14
|
14
|
|
καὶἐπιθῇ αὐτῇ προφασιστικοὺς λόγους καὶ κατενέγκῃ αὐτῆς ὄνομα πονηρὸν καὶ λέγῃ· τὴν γυναῖκα ταύτην εἴληφα καὶ προσελθὼν αὐτῇ οὐκ εὕρηκα αὐτῆς τὰ παρθένια,
|
И$ приложиT е'й ви'нна словеса`, и^ воꙁложит# на' ню и%мя ѕло'е. и^ въз#г~летъ, женђ` сїю поя'хъ, и^ пришеD к не'и не ѓбрњтоX ю& дв~цею”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ λαβὼν ὁ πατὴρ τῆς παιδὸς καὶ ἡ μήτηρ ἐξοίσουσι τὰ παρθένια τῆς παιδὸς πρὸς τὴν γερουσίαν ἐπὶ τὴν πύλην,
|
И$ възем#ши эTц~ъ дв~цы и^ мт~ри да и^ꙁнесђтъ деви'чьство ѓ^трокови'ца, преD стра'ца къ вратоM”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐρεῖ ὁ πατὴρ τῆς παιδὸς τῇ γερουσίᾳ· τὴν θυγατέρα μου ταύτην δέδωκα τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ γυναῖκα, καὶ μισήσας αὐτὴν
|
И$ речеT эTц~ъ ѓ^трокови'ца къ стра'рцеM, дще'рь мою` сїю да'хъ мђжђ семђ` въ женђ`. и^ нн~њ же възненави'дvњ е^я”
|
|
17
|
17
|
|
νῦν οὗτος ἐπιτίθησιν αὐτῇ προφασιστικοὺς λόγους λέγων· οὐχ εὕρηκα τῇ θυγατρί σου παρθένια, καὶ ταῦτα τὰ παρθένια τῆς θυγατρός μου· καὶ ἀναπτύξουσι τὸ ἱμάτιον ἐναντίον τῆς γερουσίας τῆς πόλεως.
|
прилага'етъ е'й ви'н#на словеса` гл~я, не ѓ^брњто'хъ дще'ри твое^я дњ'вою. а^ с^е дњвъство дще'ри мое^я, и^ да раZгнTђ ри'ꙁы преD старцы гра'да ѓ%ного”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ λήψεται ἡ γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ παιδεύσουσιν αὐτὸν
|
И$ да по'имђтъ ста'рцы гра'да ѓ%ного мђжа того` и^ накажђтъ и&”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ζημιώσουσιν αὐτὸν ἑκατὸν σίκλους καὶ δώσουσι τῷ πατρὶ τῆς νεάνιδος, ὅτι ἐξήνεγκεν ὄνομα πονηρὸν ἐπὶ παρθένον ᾿Ισραηλῖτιν· καὶ αὐτοῦ ἔσται γυνή, οὐ δυνήσεται ἐξαποστεῖλαι αὐτὴν τὸν ἅπαντα χρόνον.
|
И$ да ѓ^бвиня'тъ и&, р~, си'кль, и^ дадяT эTц~ђ ѓ^трокови'ца, ја%ко проне'слъ еs и%мя ѕл^о на дв~цђ і^и^л~ьтескђ, и^ па'ки да бђ'детъ е^мђ жена`, и^ не возмо'жеT эTпђсти'ти е^я`, по вся` лњта”
|
|
20
|
20
|
|
ἐὰν δὲ ἐπ᾿ ἀληθείας γένηται ὁ λόγος οὗτος καὶ μὴ εὑρεθῇ παρθένια τῇ νεάνιδι,
|
А/ще л^и бђ'детъ въи^сᲄиннђ сло'во с^е. и^ не ја%ви'тся дњв#ство ѓ^трокови'ца”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἐξάξουσι τὴν νεᾶνιν ἐπὶ τὰς θύρας τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς αὐτῆς, καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὴν ἐν λίθοις, καὶ ἀποθανεῖται, ὅτι ἐποίησεν ἀφροσύνην ἐν υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἐκπορνεῦσαι τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτῆς· καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
|
да и^зведђт# дњви'цђ преD вра'та хра'ма эTц~а е^я`, да побїюT ю& ка'менїем#, мђжи граDстїи, и^ да ё%мреT. ја^ко сътвори` безђмїе въ сн~њхъ і^и^л~евыX. проблђди` до'мᲆ эTц~а свое^го. і^ и'змите ѕло'е эT себе` са'ми”
|
|
22
|
22
|
|
᾿Εὰν δὲ εὑρεθῇ ἄνθρωπος κοιμώμενος μετὰ γυναικὸς συνῳκισμένης ἀνδρί, ἀποκτενεῖτε ἀμφοτέρους, τὸν ἄνδρα τὸν κοιμώμενον μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ τὴν γυναῖκα· καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ᾿Ισραήλ.
|
А/ще л^и мQђ допђстиTся лежа'ти съ женою мђжа'тою, да ё^бїютъ ѓ%ба, мђжа'тђю и^ лежа'щаго с не'ю, да эTи'мђтъ ѕло'е эT і^и^л~я”
|
|
23
|
23
|
|
᾿Εὰν δὲ γένηται παῖς παρθένος μεμνηστευμένη ἀνδρὶ καὶ εὑρὼν αὐτὴν ἄνθρωπος ἐν πόλει κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς,
|
А/ще же бђ'детъ дњ'ва съвњща'на мђ жђ и^ ё^ласкавъ ю& мђжь дрђгїи въ гра'де и^ бђдеT с не'ю”
|
|
24
|
24
|
|
ἐξάξετε ἀμφοτέρους ἐπὶ τὴν πύλην τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ λιθοβοληθήσονται ἐν λίθοις καὶ ἀποθανοῦνται· τὴν νεᾶνιν, ὅτι οὐκ ἐβόησεν ἐν τῇ πόλει, καὶ τὸν ἄνθρωπον, ὅτι ἐταπείνωσε τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον· καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
|
да и^зведе'те ѓ%ба преD вра'та граDная, и^ да побїе'те ѓ%ба ка'менїеM, и^ ё^мрTђ. ѓ^трокови'цђ, поне'же не въпи'ла въ гра'дњ а^ мђжа поне'же е^сть ѓ^би'дилъ женђ` по'дрђга свое^го, и^ эTи^мᲇте ѕло'е эT себе` са'ми”
|
|
25
|
25
|
|
ἐὰν δὲ ἐν πεδίῳ εὕρῃ ἄνθρωπος τὴν παῖδα τὴν μεμνηστευμένην καὶ βιασάμενος κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, ἀποκτενεῖτε τὸν κοιμώμεμον μετ᾿ αὐτῆς μόνον
|
А/ще на' поли понаси'лит# мђжь дв~ђ съвњща'нђю, и^ нђ'ждею ѓ^би'диT ю& да ёбїе'те мђжа бы'вшаго с не'ю”
|
|
26
|
26
|
|
καὶ τῇ νεάνιδι οὐ ποιήσετε οὐδέν· οὐκ ἔστιν ἁμάρτημα θανάτου, ὅτι ὡς εἴ τις ἐπαναστῇ ἄνθρωπος ἐπὶ τὸν πλησίον καὶ φονεύσῃ αὐτοῦ ψυχήν, οὕτω τὸ πρᾶγμα τοῦτο,
|
А$ ѓ^трокови'цы не сᲆтвори'те ничто'же, нњсть б^о дњ'вњи грњха` смр~тнаго. а%ки кт^о вᲆста'нетъ на по'дрђга свое^го и^ ё^бїе'тᲆ дш~ђ е^го” Та'коже е^сть и^ с^е дњло,
|
|
27
|
27
|
|
ὅτι ἐν τῷ ἀγρῷ εὗρεν αὐτήν, ἐβόησεν ἡ νεᾶνις ἡ μεμνηστευμένη, καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθήσων αὐτῇ.
|
и^ е^гда кт^о на' поли понасилиT ю&, въꙁопи` ѓ^трокови'ца съвњща'нная и^ не бы'сть кт^о помога'яй е'й”
|
|
28
|
28
|
|
᾿Εὰν δέ τις εὕρῃ τὴν παῖδα τὴν παρθένον, ἥτις οὐ μεμνήστευται, καὶ βιασάμενος κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς καὶ εὑρεθῇ,
|
А/ще л^и кт^о поси'лиT дв~ђ ја%же нњсть съвᲇща'на, и^ нђж'ею бђ'детъ с не'ю, и^ ѓ^бличиTся”
|
|
29
|
29
|
|
δώσει ὁ ἄνθρωπος ὁ κοιμηθεὶς μετ᾿ αὐτῆς τῷ πατρὶ τῆς νεάνιδος πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου, καὶ αὐτοῦ ἔσται γυνή, ἀνθ᾿ ὧν ἐταπείνωσεν αὐτήν· οὐ δυνήσεται ἐξαποστεῖλαι αὐτὴν τὸν ἅπαντα χρόνον.
|
да даs мђжь то'й эTц~ђ эTрокови'ци, н~, дидра'гмъ сребра` и^ томђ` бђ'детᲆ жена`, поне'же ѓ^би'дилъ ю& е^сᲄь, и^ не возможеT эTпђсти'ти ю& въ вс^е вре'мя”
|
|
Κεφάλαιο 23
|
Глvа, к~г”
|
|
1
|
1
|
|
ΟΥ λήψεται ἄνθρωπος τὴν γυναῖκα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ οὐκ ἀποκαλύψει συγκάλυμμα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
|
Да не въхо'дитъ ка'женикъ. и^ скопе'цъ. въ со'нмъ гн~ь”
|
|
2
|
2
|
|
Οὐκ εἰσελεύσεται θλαδίας οὐδὲ ἀποκεκομμένος εἰς τὴν ἐκκλησίαν Κυρίου.
|
Ни'же да въни'детъ блђдороDныи въ со'нмъ гн~ь до деся'таго племе'ни”
|
|
3
|
3
|
|
οὐκ εἰσελεύσεται ἐκ πόρνης εἰς ἐκκλησίαν Κυρίου.
|
да не вни'детъ а^монити'нъ, и^ моа^ви'тиn въ со'нмᲆ гн~ь. и^ деся'таго племе'ни да не в#хо'диT въ храM гн~ь да'ждь и^ до вњка”
|
|
4
|
4
|
|
οὐκ εἰσελεύσεται ᾿Αμμανίτης καὶ Μωαβίτης εἰς ἐκκλησίαν Κυρίου· καὶ ἕως δεκάτης γενεᾶς οὐκ εἰσελεύσεται εἰς τὴν ἐκκλησίαν Κυρίου καὶ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα,
|
Поне'же не срњто'ша ѓ^ни васъ съ хлњбы и^ водо'ю на пђти`, и^сходя'щимъ вамᲆ и^з# ꙁемля` е^гљ=пеTски” И$ к семђ` ная'ша на' тя валаа'ма сн~а веѓ%рова, эT средорњ'чїа да т^я проклене'тъ”
|
|
5
|
5
|
|
παρὰ τὸ μὴ συναντῆσαι αὐτοὺς ὑμῖν μετὰ ἄρτων καὶ ὕδατος ἐν τῇ ὁδῷ, ἐκπορευομένων ὑμῶν ἐξ Αἰγύπτου, καὶ ὅτι ἐμισθώσαντο ἐπὶ σὲ τὸν Βαλαὰμ υἱὸν Βεὼρ ἐκ τῆς Μεσοποταμίας καταρᾶσθαί σε·
|
И$ не въсхотњ` г~ь б~ъ твои, слы'шаᲄи валаа'ма, и^ възврати` г~ь б~ъ тво'и кля'твы въ блsве'нїе, ја^ко въꙁлюби` т^я г~ь б~ъ твои”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ οὐκ ἠθέλησε Κύριος ὁ Θεός σου εἰσακοῦσαι τοῦ Βαλαάμ, καὶ μετέστρεψε Κύριος ὁ Θεός σου τὰς κατάρας εἰς εὐλογίαν, ὅτι ἠγάπησέ σε Κύριος ὁ Θεός σου.
|
да не съвњща'еши ми'ра къ ни'мъ и^ поспњшнаго и^мъ не да'и вс^я дн~и въ вњ'ки”
|
|
7
|
7
|
|
οὐ προσαγορεύσεις εἰρηνικὰ αὐτοῖς καὶ συμφέροντα αὐτοῖς πάσας τὰς ἡμέρας σου εἰς τὸν αἰῶνα.
|
да не гнђша'ешися и^дђмњ'аниномъ, ја%ко браT твой е^сть да не гнђша'ешися е^гљ=птя'нина, ја%ко ѓ^бита'лецъ бы'лъ е^си въ ꙁемли` и^хъ”
|
|
8
|
8
|
|
οὐ βδελύξῃ ᾿Ιδουμαῖον, ὅτι ἀδελφός σού ἐστιν· οὐ βδελύξῃ Αἰγύπτιον, ὅτι πάροικος ἐγένου ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ·
|
Сн~ове а%ще родя'тся и^мъ племя` тре'тїе да въни'детъ въ со'нмъ гн~ь”
|
|
9
|
9
|
|
υἱοὶ ἐὰν γεννηθῶσιν αὐτοῖς, γενεᾷ τρίτῃ εἰσελεύσονται εἰς ἐκκλησίαν Κυρίου.
|
А$ще же и^ꙁы'деши въполчи'тися на враги` ᲄвоа да ся снабди'ши эT всего` ѕл^а сло'ва”
|
|
10
|
10
|
|
᾿Εὰν δὲ ἐξέλθῃς παρεμβαλεῖν ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου, καὶ φυλάξῃ ἀπὸ παντὸς ρήματος πονηροῦ.
|
И$ а'ще бђдетъ въ тебњ` чл~кᲆ нечи'сᲄъ эT и^ꙁлїя'нїя но'щїю, да и^ꙁы'детъ вн^њ по'лчища и^ да не въхо'дитъ въ по'лчище.
|
|
11
|
11
|
|
ἐὰν ᾖ ἐν σοὶ ἄνθρωπος, ὃς οὐκ ἔσται καθαρὸς ἐκ ρύσεωςαὐτοῦ νυκτός, καὶ ἐξελεύσεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ οὐκ εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολήν·
|
и е^гда` бђдетъ кᲆ ве'черђ, и^ да ѓ^мы'етъ ᲄњло свое` водо'ю, и^ ја^ко за'идетъ сл~нце да въни'детъ въ поlчище”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἔσται τὸ πρὸς ἑσπέραν λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ δεδυκότος ἡλίου εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολήν.
|
И$ мњстотебњ` да бђдетъ вн^њ по'лчища, и^ да и^ꙁы'деши та'мо во'нъ”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ τόπος ἔσται σοι ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐξελεύσῃ ἐκεῖ ἔξω·
|
Рыле'цъ же да бђ'детъ за' поя^сомъ твои^мъ, и^ бђдетъ е^гда` ся'деши вн^њ, да въскопа'еши и^мъ ја^мђ и^ посе'мъ наврати'въ да покры'е^ши стыдњнїе свое в не'и.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ πάσσαλος ἔσται σοι ἐπὶ τῆς ζώνης σου, καὶ ἔσται ὅταν διακαθιζάνῃς ἔξω, καὶ ὀρύξεις ἐν αὐτῷ καὶ ἐπαγαγὼν καλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην σου ἐν αὐτῷ·
|
ја%ко г~ь б~ъ твои прехо'дитъ въ по'лчищи твоеM. и^ꙁбавля'ти т^я, и^ преда'ти враги` твоя`, въ рђцњ твои` преD лицемъ твои^мъ и^ да бђ'детъ по'лчище твое ст~о, и^ да не ја^ви'тся ё^ тебе стыдњ'нїя ве'щᲆ, и^ эTвраᲄи'тся эT тебе`.
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου ἐμπεριπατεῖ ἐν τῇ παρεμβολῇ σου ἐξελέσθαι σε καὶ παραδοῦναι τὸν ἐχθρόν σου πρὸ προσώπου σου, καὶ ἔσται ἡ παρεμβολή σου ἁγία, καὶ οὐκ ὀφθήσεται ἐν σοὶ ἀσχημοσύνη πράγματος καὶ ἀποστρέψει ἀπὸ σοῦ.
|
да не предаси` раба` гн~ђ е^го, и^же прїидетъ къ тебњ эT гн~а свое^го”
|
|
16
|
16
|
|
Οὐ παραδώσεις παῖδα τῷ κυρίῳ αὐτοῦ, ὃς προστέθειταί σοι παρὰ τοῦ κυρίου αὐτοῦ·
|
С тобо'ю да всели'тся въ всемъ мњстњ и^дњже го'дњ бђдет# е^мђ, да не стђжи'ши е^го.
|
|
17
|
17
|
|
μετὰ σοῦ κατοικήσει, ἐν ὑμῖν κατοικήσει οὗ ἂν ἀρέσῃ αὐτῷ, οὐ θλίψεις αὐτόν.
|
и^ да не бђдеT блђ'дница эT дще'реи і^и^л~въ, и^ да не бђдет# блђдя'щихъ эT сн~овъ і^и^л~въ”
|
|
18
|
18
|
|
Οὐκ ἔσται πόρνη ἀπὸ θυγατέρων ᾿Ισραήλ, καὶ οὐκ ἔσταιπορνεύων ἀπὸ υἱῶν ᾿Ισραήλ· οὐκ ἔσται τελεσφόρος ἀπὸ θυγατέρων ᾿Ισραήλ, καὶ οὐκ ἔσται τελεισκόμενος ἀπὸ υἱῶν ᾿Ισραήλ.
|
да не даси` м#зды` блђдницы, ниже и^ꙁмене'нїя ўа` въ до'мъ г~а б~а твое^го въ вся'кђ мл~твђ ја%ко гнђше'нїе сђть гв~и б~ђ твое^мђ ѓ^боя`”
|
|
19
|
19
|
|
οὐ προσοίσεις μίσθωμα πόρνης οὐδὲ ἄλλαγμα κυνὸς εἰς τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου πρὸς πᾶσαν εὐχήν, ὅτι βδέλυγμα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σού ἐστι καὶ ἀμφότερα.
|
да не расти'ши бра'тђ твое^мђ ли'хвы сребре'ныя и^ ли'хвы пи'щныя и^ ли'хвы вся'кїя ве'щи е^мђже а^ще в# ꙁаи'мъ даси`”
|
|
20
|
20
|
|
Οὐκ ἐκτοκιεῖς τῷ ἀδελφῷ σου τόκον ἀργυρίου καὶ τόκον βρωμάτων καὶ τόκον παντὸς πράγματος, οὗ ἐὰν ἐκδανείσῃς.
|
Чю'ждемђ да расти'ши ли'хвђ, братђ же твое^мђ да не расти'ши. да блsвиT тя` г~ь б~ъ тво'и въ всњхъ дњлехъ твоиX въ ꙁемли` в ню'же и%деши та'мо прия%ти ея`”
|
|
21
|
21
|
|
τῷ ἀλλοτρίῳ ἐκτοκιεῖς, τῷ δὲ ἀδελφῷ σου οὐκ ἐκτοκιεῖς, ἵνα εὐλογήσῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.
|
А/ще же ѓ^бњща'еши ѓ^беща'нїе гв~и б~ђ твое^мђ. да не ё^ме'длиши въꙁда'ти е^го, ја%ко въꙁыща` въꙁы'щетъ г~ь б~ъ тво'и эT тебе`, и^ бђдетъ на тебњ грњ'хъ”
|
|
22
|
22
|
|
᾿Εὰν δὲ εὔξῃ εὐχὴν Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου, οὐ χρονιεῖς ἀποδοῦναι αὐτήν, ὅτι ἐκζητῶν ἐκζητήσει Κύριος ὁ Θεός σου παρὰ σοῦ, καὶ ἔσται ἐν σοὶ ἁμαρτία·
|
А/ще л^и не хо'щеши ѓ^бњща'тися нњ'сть т^и грњха`”
|
|
23
|
23
|
|
ἐὰν δὲ μὴ θέλῃς εὔξασθαι, οὐκ ἔστιν ἐν σοὶ ἁμαρτία.
|
И$сходя'щая и^ꙁъ ё'стъ твои^хъ снабди` и^ сътвори`. и^м#же ѓ%бразомъ ѓ^беща` гв~и б~ђ твое^мђ даr е^же е^си гл~алъ ё^стна'ми твои^ми”
|
|
24
|
24
|
|
τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τῶν χειλέων σου φυλάξῃ καὶ ποιήσεις ὃν τρόπον ηὔξω Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου δόμα, ὃ ἐλάλησας τῷ στόματί σου.
|
А/ще вни'деши на ни'вђ по'дрђга свое^го и^ да събере'ши в рђцњ свои` кла'сы, а^ се'рпа не ꙁадњи на ни'вђ по'дрђга своего.
|
|
25
|
25
|
|
᾿Εὰν δὲ εἰσέλθῃς εἰς ἀμητὸν τοῦ πλησίον σου, καὶ συλλέξῃς ἐν ταῖς χερσί σου στάχυς καὶ δρέπανον οὐ μὴ ἐπιβάλῃς ἐπ᾿ ἀμητὸν τοῦ πλησίον σου.
|
а^ще въни'деши въ винограD по'дрђга свое^го да зо'блеши вино`, е^ли'ко насыти'ши дш~ђ свою, а^ въ сосђдᲆ не вложи'ши”
|
|
26
|
|
|
ἐὰν δὲ εἰσέλθῃς εἰς τὸν ἀμπελῶνα τοῦ πλησίον σου, φαγῇ σταφυλὴν ὅσον ψυχήν σου ἐμπλησθῆναι, εἰς δὲ ἄγγος οὐκ ἐμβαλεῖς.
|
|
|
Κεφάλαιο 24
|
Глvа, к~д”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΑΝ δέ τις λάβῃ γυναῖκα καὶ συνοικήσῃ αὐτῇ, καὶ ἔσται ἐὰν μὴ εὕρῃ χάριν ἐναντίον αὐτοῦ, ὅτι εὗρεν ἐν αὐτῇ ἄσχημον πρᾶγμα, καὶ γράψει αὐτῇ βιβλίον ἀποστασίου καὶ δώσει εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς καὶ ἐξαποστελεῖ αὐτὴν ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ,
|
Аще же кт^о по'иметъ женђ` и^ живе'тъ с не'ю. и^ бђдетъ а^ще не ѓ^бря'щетъ блгDть преD нимъ нњкое^го ра'ди срамна дњла да напи'шетъ е'й кни'ги эTпђще'нїя и^ вда'стъ в рђцњ е'й. и^ да эTпђстиT ю& и^ꙁ до'мђ свое^го.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἀπελθοῦσα γένηται ἀνδρὶ ἑτέρῳ,
|
и^ эTше'дши да бђдетъ жена` мђжђ и^но'мђ”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ μισήσῃ αὐτὴν ὁ ἀνὴρ ὁ ἔσχατος καὶ γράψει αὐτῇ βιβλίον ἀποστασίου καὶ δώσει εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς καὶ ἐξαποστελεῖ αὐτὴν ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ, ἢ ἀποθάνῃ ὁ ἀνὴρ ὁ ἔσχατος, ὃς ἔλαβεν αὐτὴν ἑαυτῷ γυναῖκα,
|
И$ е^гда` възненави'дитъ ю& мђжъ вторы'и, и^ въпи'шетъ е'й кни'гђ эTпђще'нїя и^ да'стъ е'й в рђцᲇ е^я`, и^ эT пђстит# ю& и^з до'мђ свое^го. И$л^и ё^мре'тъ мђжъ е^я` вторы'и иy б^њ ю& поя'лъ себњ` въ женђ`,
|
|
4
|
4
|
|
οὐ δυνήσεται ὁ ἀνὴρ ὁ πρότερος ὁ ἐξαποστείλας αὐτὴν ἐπαναστρέψας λαβεῖν αὐτὴν ἑαυτῷ γυναῖκα, μετὰ τὸ μιανθῆναι αὐτήν, ὅτι βδέλυγμά ἐστιν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου· καὶ οὐ μιανεῖτε τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι ἐν κλήρω.
|
и^ не възмо'жетъ мђжъ прь'выи эTпђсти'вый ю&. ѓ^брати'тися и^ поя'ти ю& себњ` въ женђ`, по ѓ^скверне'нїи е^я` ја^ко гнђсно е^сть преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ да не ѓ^скверна'виᲄе ꙁемля` ю%же г~ь б~ъ ва'шъ дае'тъ ва'мъ въ наслњдїе”
|
|
5
|
5
|
|
᾿Εὰν δέ τις λάβῃ γυναῖκα προσφάτως, οὐκ ἐξελεύσεται εἰς πόλεμον, καὶ οὐκ ἐπιβληθήσεται αὐτῷ οὐδὲν πρᾶγμα· ἀθῷος ἔσται ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ ἐνιαυτὸν ἕνα, εὐφρανεῖ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ἣν ἔλαβεν.
|
И$ а'ще кт^о бђдетъ женђ` поя'лъ въ но'вњ да не и'детъ на' брань, и^ да не ꙁаде'жется е^мђ ника'я же ве'щь, и^ без вины` е^сть” И$ да бђ'детъ въ домђ` свое^мъ лњто е^ді'но, и^ да веселиT женђ` свою ю^же е^сть поя'лъ”
|
|
6
|
6
|
|
Οὐκ ἐνεχυράσεις μύλον, οὐδὲ ἐπιμύλιον, ὅτι ψυχὴν οὗτος ἐνεχυράζει.
|
И$ да не въꙁе'млеши в залоh же'рнова и^ же'рновицы, ја%ко дш~ђ свою дае'тъ в ꙁалоh.
|
|
7
|
7
|
|
᾿Εὰν δὲ ἁλῷ ἄνθρωπος κλέπτων ψυχὴν ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ καταδυναστεύσας αὐτὸν ἀποδῶται, ἀποθανεῖται ὁ κλέπτης ἐκεῖνος· καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
|
А/ще кт^о ја^виTся чл~къ кра'дыи дш~ђ эT бра'тїя свое'я сн~овъ і^и^л~евъ, и^ наси'лїемъ и^ продае'тъ ю&, да ё'мрет# та'ть таковы'и, и^ эTи'мњте ѕло'е эT себе` са'ми”
|
|
8
|
8
|
|
Πρόσεχε σαυτῷ ἐν τῇ ἁφῇ τῆς λέπρας· φυλάξῃ σφόδρα ποιεῖν κατὰ πάντα τὸν νόμον, ὃν ἂν ἀναγγείλωσιν ὑμῖν οἱ ἱερεῖς οἱ Λευῖται· ὃν τρόπον ἐνετειλάμην ὑμῖν, φυλάξασθε ποιεῖν.
|
И$ блюди` себе` са'мъ, въ бле'скъ прокаже'нїя. и^ снабди` ѕњлотвори'ти по всемђ` ꙁако'нђ, и^же повеля'тъ тебњ` жерцы` и^ левљ=ты ја^коже е^смь ꙁаповњдаl и^м# снабдњти и^ твори'ти.
|
|
9
|
9
|
|
μνήσθητι ὅσα ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός σου τῇ Μαριὰμ ἐν τῇ ὁδῷ, ἐκπορευομένων ὑμῶν ἐξ Αἰγύπτου.
|
по'мниᲄе коли'ко соᲄвори` г~ь б~ъ твой марїа'ми въ и^схо'де и^сходя'щимъ ваM и^ꙁъ е^гљ=пта”
|
|
10
|
10
|
|
᾿Εὰν ὀφείλημα ᾖ ἐν τῷ πλησίον σου, ὀφείλημα ὁτιοῦν, οὐκ εἰσελεύσῃ εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐνεχυράσαι τὸ ἐνέχυρον αὐτοῦ·
|
А/ще до'лгъ е^сть како'въ лю'бо на по'дрђꙁњ твое'мъ, да не вни'деши въ храм# е^го взя'ти ꙁаложе'нїя
|
|
11
|
11
|
|
ἔξω στήσῃ, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗ τὸδάνειόν σού ἐστιν ἐν αὐτῷ, ἐξοίσει σοι τὸ ἐνέχυρον ἔξω.
|
н^о вн^њ ста'неши” Чл~къ же той на не'мже е^сть до'лгъ твои и^ꙁнесе'тъ са'мъ ꙁаложе'нїе воn”
|
|
12
|
12
|
|
ἐὰν δὲ ὁ ἄνθρωπος πένηται, οὐ κοιμηθήσῃ ἐν τῷ ἐνεχύρῳ αὐτοῦ·
|
А$ще л^и чл~къ ё^бо'гъ е^сть, да не ѓ^блежи'ши в зало'ꙁњ е^го”
|
|
13
|
13
|
|
ἀποδόσει ἀποδώσεις τὸ ἐνέχυρον αὐτοῦ πρὸς δυσμὰς ἡλίου, καὶ κοιμηθήσεται ἐν τῷ ἱματίῳ αὐτοῦ καὶ εὐλογήσει σε, καὶ ἔσται σοι ἐλεημοσύνη ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
|
Но эTда'нїеM эTда'си ри'ꙁђ е^го до ꙁа'хода слн~ца, и^ да ля'жетъ въ ри'ꙁе свое'и, и^ блsвитᲆ т^я. и^ бђ'детъ т^и млsть преD гм~ъ бм~ъ твоиM”
|
|
14
|
14
|
|
Οὐκ ἀπαδικήσεις μισθὸν πένητος καὶ ἐνδεοῦς ἐκ τῶν ἀδελφῶν σου ἢ ἐκ τῶν προσηλύτων τῶν ἐν ταῖς πόλεσί σου·
|
да не лиши'ши м#зды` ё^бо'гаго и^ прося'щаго въ бра'тїи ᲄвое'й, и^л^и эT пришелеw въ гра'де твоеM”
|
|
15
|
15
|
|
αὐθημερὸν ἀποδώσεις τὸν μισθὸν αὐτοῦ, οὐκ ἐπιδύσεται ὁ ἥλιος ἐπ᾿ αὐτῷ, ὅτι πένης ἐστὶ καὶ ἐν αὐτῷ ἔχει τὴν ἐλπίδα· καὶ καταβοήσεται κατὰ σοῦ πρὸς Κύριον, καὶ ἔσται ἐν σοὶ ἁμαρτία.
|
Въ то'и дн~ь да эTда'си м#здђ` е^мђ, да не за'идеᲄъ сл~нце е^мђ ја%ко ё^боh е^сть и^ в то'мъ и^мать наде'ждђ” И$ да не възопїе'тъ на' тя къ гв~и и^ бђд'етъ тебњ` грњ'хъ”
|
|
16
|
16
|
|
Οὐκ ἀποθανοῦνται πατέρες ὑπὲρ τέκνων, καὶ οἱ υἱοὶ οὐκ ἀποθανοῦνται ὑπὲρ πατέρων· ἕκαστος ἐν τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ ἀποθανεῖται.
|
И$ да не ё%мрђтъ эTц~ы за' сн~ы, и^ сн~ове да не ё'мрђтъ за эTц~ы. н^о ко'ждо ꙁа сво'и грњхъ да ё%мретъ”
|
|
17
|
17
|
|
Οὐκ ἐκκλινεῖς κρίσιν προσηλύτου καὶ ὀρφανοῦ καὶ χήρας, οὐκ ἐνεχυράσεις ἱμάτιον χήρας·
|
И$ да не ё^кло'ниши сђда` прише'лцђ и^ сиротњ` и^ вдовњ`” И$ да не въꙁе'млеши въ ꙁало'гъ ри'ꙁы вдовича`”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ μνησθήσῃ ὅτι οἰκέτης ἦσθα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ καὶ ἐλυτρώσατό σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐκεῖθεν· διὰ τοῦτο ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ποιεῖν τὸ ρῆμα τοῦτο.
|
Но помяне'ши ја%ко рабᲆ и^ т^ы б^њ въ ꙁемли` е^гљ=петъстњи и^ свободи` т^я г~ь б~ъ твои эTтђ'дђ. сего ра'ди а^ꙁъ ᲄебњ` ꙁаповᲇ'даю твори'ти с^е сло'во”
|
|
19
|
19
|
|
᾿Εὰν δὲ ἀμήσῃς ἀμητὸν ἐν τῷ ἀγρῷ σου καὶ ἐπιλάθῃ δράγμα ἐν τῷ ἀγρῷ σου, οὐκ ἀναστραφήσῃ λαβεῖν αὐτό· τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ὀρφανῷ καὶ τῇ χήρᾳ ἔσται, ἵνα εὐλογήσῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν σου.
|
А/ще по'жнеши ни'вђ на селњ` свое^мъ, и^ ꙁаб'ђдеши снопы` на ни'вњ свое'и да не вᲆꙁврати'шися взя'ти и^хъ прише'лцђ, и^ ё^бо'гђ, и^ сиротњ`, и^ вдовњ` да бђ'детъ, да т^я блsвитъ г~ь б~ъ твои въ всњхᲆ дњлеX рђкђ твое^ю”
|
|
20
|
20
|
|
ἐὰν δὲ ἐλαιολογῇς, οὐκ ἐπαναστρέψεις καλαμήσασθαι τὰ ὀπίσω σου· τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ὀρφανῷ καὶ τῇ χήρᾳ ἔσται καὶ μνησθήσῃ ὅτι οἰκέτης ἦσθα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, διὰ τοῦτο ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ποιεῖν τὸ ρῆμα τοῦτο.
|
І$ а'ще же ма'сличїе бере'ши. да ся не въꙁврати'ши ѓ^би'роk твори'ти ꙁа собо'ю” Н$о прише'лцђ и^ сиротњ`, и^ вдовњ` да бђ'детъ” И$ въспомяне'ши ја%ко ра'бъ и^ т^ы бњ` въ земли` е^гљ=петъстњи” Сего ра'ди а^ꙁъ ᲄебњ` повелњва'ю твори'ти слово с^е”
|
|
21
|
21
|
|
ἐὰν δὲ τρυγήσῃς τὸν ἀμπελῶνά σου, οὐκ ἐπανατρυγήσεις αὐτὸν τὰ ὀπίσω σου· τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ὀρφανῷ καὶ τῇ χήρᾳ ἔσται·
|
А$ще же ѓ^бъе'млеши виногра'д# свои, да не събира'еши ѓ^би'рокъ ꙁа собо'ю. н^о прише'лцђ и^ сиротњ` и^ вдовњ` да бђ'детъ”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ μνησθήσῃ ὅτι οἰκέτης ἦσθα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, διὰ τοῦτο ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ποιεῖν τὸ ρῆμα τοῦτο.
|
И$ помяне'ши ја%ко ра'бъ бы'лъ е^си въ ꙁемли` е^гљ=петъстњи” Сего ра'ди а%ꙁъ тебњ` заповњ'даю твори'ти с^е сло'во”
|
|
Κεφάλαιο 25
|
Глvа, к~е”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΑΝ δὲ γένηται ἀντιλογία ἀνὰ μέσον ἀνθρώπων καὶ προσέλθωσιν εἰς κρίσιν καὶ κρίνωσι καὶ δικαιώσωσι τὸ δίκαιον καὶ καταγνῶσι τοῦ ἀσεβοῦς,
|
Аще же бђдетъ пря` междђ чл~кома, и^ прїидђтъ на сђд# и^ да сђдяT и& и^ да ѓ^правдят# пра'ваго. и^ да ѓ^сђдяT нечести'ваго”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν ἄξιος ᾖ πληγῶν ὁ ἀσεβῶν, καθιεῖς αὐτὸν ἔναντι τῶν κριτῶν καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν ἐναντίον αὐτῶν κατὰ τὴν ἀσέβειαν αὐτοῦ.
|
І$ е^гда` бђ'детъ досто'инъ ра'нъ нечести'выи, да поста'виши и& преD сђдїа'ми и^ да бїю'тъ е^го пред ни'ми по нече'стїю е^го
|
|
3
|
3
|
|
ἀριθμῷ τεσσαράκοντα μαστιγώσουσιν αὐτόν, οὐ προσθήσουσιν· ἐὰν δὲ προσθῇς μαστιγῶσαι ὑπὲρ ταύτας τὰς πληγὰς πλείους, ἀσχημονήσει ὁ ἀδελφός σου ἐναντίον σου.
|
въ число` да бїю'т# и&, м~ ра'н#, бесче'стїя е^го да не приложиT к семђ” А$ще л^и приложа'тъ паче ра'нъ сихᲆ. би'ти е^го мо'жае беꙁлњ'потно е^сть бра'тђ твое^мђ преD тобою”
|
|
4
|
4
|
|
Οὐ φιμώσεις βοῦν ἁλοῶντα.
|
И$ да не ѓ^борти'ши вола` верхђщ'аго житъ”
|
|
5
|
5
|
|
᾿Εὰν δὲ κατοικῶσιν ἀδελφοὶ ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ ἀποθάνῃ εἷς ἐξ αὐτῶν,σπέρμα δὲ μὴ ᾗ αὐτῷ, οὐκ ἔσται ἡ γυνὴ τοῦ τεθνηκότος ἔξω ἀνδρὶ μὴ ἐγγίζοντι· ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς εἰσελεύσεται πρὸς αὐτὴν καὶ λήψεται αὐτὴν ἑαυτῷ γυναῖκα καὶ συνοικήσει αὐτῇ.
|
І$ егда` живђтъ бра'тїя въкђпњ. и^ ё'мрет# е^ді'нъ эT ни'хъ, и^ пло'да не бђдетъ е^мђ да не бђдетъ жена` ё^ме'ршаго эT до'мђ и^но'мђ мђж'ђ, и^же нњсть ё%жика” Но бра'тъ мђжа е^я` да вни'детъ къ не'и да по'имет# ю& въ женђ` себњ`, и^ да живе'тъ с не'ю”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἔσται τὸ παιδίον, ὃ ἐὰν τέκῃ, κατασταθήσεται ἐκ τοῦ ὀνόματος τοῦ τετελευτηκότος, καὶ οὐκ ἐξαλειφθήσεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐξ ᾿Ισραήλ.
|
И$ бђ'детъ первене'цъ и^же ся роди'тъ да ё^ста'вится въ и'мя ё^мершаго и^ не поги'бнетъ и%мя е^го эT і^и^л~я”
|
|
7
|
7
|
|
ἐὰν δὲ μὴ βούληται ὁ ἄνθρωπος λαβεῖν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ ἀναβήσεται ἡ γυνὴ ἐπὶ τὴν πύλην ἐπὶ τὴν γερουσίαν καὶ ἐρεῖ· οὐ θέλει ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρός μου ἀναστῆσαι τὸ ὄνομα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἐν ᾿Ισραήλ, οὐκ ἠθέλησεν ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρός μου.
|
А$ще л^и не хо'щетъ чл~къ поя'ти жены` бра'та свое^го да прїидетъ жена` къ вра'томъ преD ста'рцы, и^ речетъ не хо'щетъ бра'тъ мђжа мое^го въставити и%мени бра'та свое^го въ і^и^л~и”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ καλέσουσιν αὐτὸν ἡ γερουσία τῆς πόλεως αὐτοῦ καὶ ἐροῦσιν αὐτῷ, καὶ στὰς εἴπῃ· οὐ βούλομαι λαβεῖν αὐτήν·
|
И$ да призовђт# и& ста'рцы гра'да того` и^ да гл~ютъ е^мђ. и^ а'ще ставъ рече'тъ не хощђ` поя'ти ея`”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ προσελθοῦσα ἡ γυνὴ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἔναντι τῆς γερουσίας καὶ ὑπολύσει τὸ ὑπόδημα αὐτοῦ τὸ ἓν ἀπὸ τοῦ ποδὸς αὐτοῦ καὶ ἐμπτύσεται κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἀποκριθεῖσα ἐρεῖ· οὕτω ποιήσουσι τῷ ἀνθρώπῳ, ὃς οὐκ οἰκοδομήσει τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἐν ᾿Ισραήλ·
|
И$ пристђпи'вши жена` бра'та е^го къ немђ` преD стаrцы, и^ да и^з#ꙁђетᲆ сапогъ е^го е^дїнъ эT ноги` е^го, и^ да ꙁаплю'етъ на лице` е^го, и^ эTвњща'въ да речетъ, сице да сᲆтворяT чл~кђ, и^же не соꙁида'еT домђ бра'та свое^го”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ κληθήσεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν ᾿Ισραὴλ Οἶκος τοῦ ὑπολυθέντος τὸ ὑπόδημα.
|
И$ проꙁовется и%мя е^го вᲆ і^и^л~и домᲆ и^з#ꙁђвшаго сапогᲆ”
|
|
11
|
11
|
|
᾿Εὰν δὲ μάχωνται ἄνθρωποι ἐπὶ τὸ αὐτό, ἄνθρωπος μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ προσέλθη ἡ γυνὴ ἑνὸς αὐτῶν ἐξελέσθαι τὸν ἄνδρα αὐτῆς ἐκ χειρὸς τοῦ τύπτοντος αὐτὸν καὶ ἐκτείνασα τὴν χεῖρα ἐπιλάβηται τῶν διδύμων αὐτοῦ,
|
А/ще же бїюTся чл~ка дв^а вᲆкђпњ, мђжъ съ бра'тоM свои^мᲆ, и^ пришеDши жена` е^дїнаго ею` эTя%ти мђжа свое^го эT рђки` бию%щаго и^ просте'рши рђкђ свою` и%меT ꙁа лоно` е^го
|
|
12
|
12
|
|
ἀποκόψεις τὴν χεῖρα αὐτῆς· οὐ φείσεται ὀ ὀφθαλμός σου ἐπ᾿ αὐτῇ.
|
да эTсњче'ши рђ'кђ ей, да не пощади'ши ѓ%ка твое^го на ню`”
|
|
13
|
13
|
|
Οὐκ ἔσται ἐν τῷ μαρσίππῳ σου στάθμιον καὶ στάθμιον, μέγα ἢ μικρόν·
|
И$ да не бђдетъ вᲆ вре'тищи твое^мъ мњ'рило, и^ мњрило вели'кое и^ малое”
|
|
14
|
14
|
|
οὐκ ἔσται ἐν τῇ οἰκίᾳ σου μέτρον καὶ μέτρον, μέγα ἢ μικρόν·
|
И$ да не бђдет# в домђ` твое^мᲆ мњ'ра, и^ мњ'ра вели'ка и^ ма'ла”
|
|
15
|
15
|
|
στάθμιον ἀληθινὸν καὶ δίκαιον ἔσται σοι, καὶ μέτρον ἀληθινὸν καὶ δίκαιον ἔσται σοι, ἵνα πολυήμερος γένῃ ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι ἐν κλήρῳ·
|
Но^ мњрило пра'во, и^ пра'ведно да бђ'детъ тебњ` и^ мњра ра'вна і^ и'стина бђдеT тебњ`” да мно'ги дн~и бђ'деши на земли` ю%же г~ь б~ъ твой дае'тъ тебњ` въ прича'стїе”
|
|
16
|
16
|
|
ὅτι βδέλυγμα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου πᾶς ποιῶν ταῦτα, πᾶς ποιῶν ἄδικον.
|
ЈА/ко гнђ'сенъ е^сть гв~и б~ђ твое^мђ, вся'къ творя'и сїя. всяk творя'и непра'вдђ”
|
|
17
|
17
|
|
Μνήσθητι ὅσα ἐποίησέ σοι ᾿Αμαλὴκ ἐν τῇ ὁδῷ ἐκπορευομένου σου ἐκ γῆς Αἰγύπτου,
|
Помяни` коли'кот^и сътвори` а^м#мали'къ на пђти`, и^сходя'щђ т^и и^ꙁъ е^гљ=пта”
|
|
18
|
18
|
|
πῶς ἀντέστη σοι ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ἔκοψέ σου τὴν οὐραγίαν, τοὺς κοπιῶντας ὀπίσω σου, σὺ δὲ ἐπείνας καὶ ἐκοπίας, καὶ οὐκ ἐφοβήθη τὸν Θεόν.
|
Ка'ко съпроти'вися на пђти` ᲄебњ. і^ и^с#сњче` твою стражбђ` стрњгђщђю ꙁа ᲄобо'ю. ты' же а%лченъ бња'ше и^ трђдеn и^ не въꙁбоя'ся б~а”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἔσται ἡνίκα ἐὰν καταπαύσῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν σου τῶν κύκλῳ σου ἐν τῇ γῇ, ᾗ Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι κληρονομῆσαι, ἐξαλείψεις τὸ ὄνομα ᾿Αμαλὴκ ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ οὐ μὴ ἐπιλάθῃ.
|
И$ бђ'детъ е^гда` поко'итъ т^я г~ь б~ъ тво'и эT всњхъ вра'гъ твои^хъ, и^же ѓ%колотебе` вᲆ ꙁемли` ю%же г~ь б~ъ дае'тъ тебњ` въ прича'стїе, всели'тися на не'и” да погђби'ши и%мя а^м#мали'ково и^же поD нб~семъ, и^ да не забђ'деши”
|
|
Κεφάλαιο 26
|
Глvа, к~ѕ”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἔσται ἐὰν εἰσέλθῃς εἰς τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι κληρονομῆσαι, καὶ κατακληρονομήσῃς αὐτὴν καὶ κατοικήσῃς ἐπ᾿ αὐτῆς,
|
И$ бђ'детъ е^гда` вни'деши въ зе'млю ю%же г~ь б~ъ тво'и дае'тъ тебњ` въ прича'стїе, и^ всели'шися въ не'и”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ λήψῃ ἀπὸ τῆς ἀπαρχῆς τῶν καρπῶν τῆς γῆς σου, ἧς Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι, καὶ ἐμβαλεῖς εἰς κάρταλλον καὶ πορεύσῃ εἰς τὸν τόπον, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ,
|
И$ да во'змеши нача'тки эT ꙁеMля твоея`, ја^же г~ь б~ъ тво'и даеT тебњ` въ ѓ^дръжа'нїе, да вложи'ши вᲆ ко'шницђ. и^ да и'деши въ мњсто и^дњже и^збереT тебњ` г~ь б~ъ тво'и приꙁыва'ти и%мя е^гот^ђ”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐλεύσῃ πρὸς τὸν ἱερέα, ὃς ἔσται ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν· ἀναγγέλλω σήμερον Κυρίῳ τῷ Θεῷ μου ὅτι εἰσελήλυθα εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσιν ἡμῶν δοῦναι ἡμῖν.
|
И$ да прїи'деши къ жерцђ` и^же бђдеT в ты дн~и, и^ рече'ши къ немђ`, и^сповњ'даюся днsе гв~и б~ђ свое^мђ. ја%ко внидо'хомъ въ ꙁе'млю, е^ю'же кля'тся г~ь эTц~емъ на'шимъ да'ти ю& намъ”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς τὸν κάρταλλον ἐκ τῶν χειρῶν σου καὶ θήσει αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου,
|
И$ да во'змеT жреw эT рђ'кђ твое^ю ко'шницђ. и^ да положиT ю& пря'мо ѓ^лтарю` г~а б~а твое^го”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἀποκριθεὶς ἐρεῖς ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου· Συρίαν ἀπέβαλεν ὁ πατήρ μου καὶ κατέβη εἰς Αἴγυπτον καὶ παρῴκησεν ἐκεῖ ἐν ἀριθμῷ βραχεῖ καὶ ἐγένετο ἐκεῖ εἰς ἔθνος μέγα καὶ πλῆθος πολύ·
|
И$ эTвеща'в# гл~еши преD гм~ъ бм~ъ твоиM. сирїю ѓ^ста'ви эTц~ъ мо'и, и^ сни'де въ е^гљ=петъ, и^ ѓ^бита` тђ` число'мъ ма'лыM и^ бы'сть т^ђ въ лю'ди мно'ги, и^ въ мно'жество вели'ко”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐκάκωσαν ἡμᾶς οἱ Αἰγύπτιοι καὶ ἐταπείνωσαν ἡμᾶς καὶ ἐπέθηκαν ἡμῖν ἔργα σκληρά·
|
И$ ꙁаѕли'ша наM е^гљ=птяне и^ преѓ^би'дњша н^ы, и^ въꙁложи'ша на' ны дњла тя'жка”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἀνεβοήσαμεν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ εἰσήκουσε Κύριος τῆς φωνῆς ἡμῶν καὶ εἶδε τὴν ταπείνωσιν ἡμῶν καὶ τὸν μόχθον ἡμῶν καὶ τὸν θλιμμὸν ἡμῶν·
|
И$ въꙁопи'хомъ къ г~ђ б~ђ эTц~ъ на'шихъ, и^ ё^слы'ша г~ь во'пль нашъ, и^ ви'дњ смире'нїе на'ше и^ трђдъ на'шъ, и^ ско'рбь на'шђ”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐξήγαγεν ἡμᾶς Κύριος ἐξ Αἰγύπτου αὐτὸς ἐν ἰσχύϊ αὐτοῦ τῇ μεγάλῃ καὶ ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐν ὁράμασι μεγάλοις καὶ ἐν σημείοις καὶ ἐν τέρασι
|
И$зведе` н^ы г~ь и^ꙁъ е^гљ=пта са'мъ крњ'постїю свое'ю вели'кою, и^ рђко'ю си'лною и^ мы'шцею высо'кою. и^ въ ё^дивле'нїи велицMњ и^ въ зна'менїи и^ въ чюдесе'хъ”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἰσήγαγεν ἡμᾶς εἰς τὸν τόπον τοῦτον καί ἔδωκεν ἡμῖν τὴν γῆν ταύτην, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι·
|
И$ въведи` н^ы въ мњсто с^е, и^ да'сть наM ꙁе'млю сїю” ꙁе'млю кипя'щђ мле'комъ и^ ме'доM”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ νῦν ἰδοὺ ἐνήνοχα τὴν ἀπαρχὴν τῶν γενημάτων τῆς γῆς, ἧς ἔδωκάς μοι, Κύριε, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι. καὶ ἀφήσεις αὐτὰ ἀπέναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ προσκυνήσεις ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου·
|
И$ нн~њ с^е принесо'х# нача'т#ки эT плода` ꙁемля` ю%же да'лъ е^си мн^њ г~и” И$ ѓ^ста'виши е& преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ, и^ поклони'шися т^ђ предъ гм~ъ бм~ъ твои^мъ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εὐφρανθήσῃ ἐν πᾶσι τοῖς ἀγαθοῖς, οἷς ἔδωκέ σοι Κύριος ὁ Θεός σου, καὶ ἡ οἰκία σου καὶ ὁ Λευίτης καὶ ὁ προσήλυτος ὁ ἐν σοί.
|
И$ весели'шися ѓ^ всњхъ бл~гостехъ ја^же да'лъ е^сть тебњ` г~ь б~ъ твои, и^ домђ твое^мђ, и^ левљ=тинђ и^ прише'лцђ и^же ё^ тебе`”
|
|
12
|
12
|
|
᾿Εὰν δὲ συντελέσῃς ἀποδεκατῶσαι πᾶν τὸ ἐπιδέκατον τῶν γενημάτων σου ἐν τῷ ἔτει τῷ τρίτῳ, τὸ δεύτερον ἐπιδέκατον δώσεις τῷ Λευίτῃ καὶ τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ὀρφανῷ καὶ τῇ χήρᾳ, καὶ φάγονται ἐν ταῖς πόλεσί σου καὶ εὐφρανθήσονται.
|
Є$гда' же съверши'ши ѓ^десяти'ти вс^ю десяᲄи'нђ жи'тнђю ꙁемля` ᲄвоеа` въ лњтотре'тїе, въ лњто в неже десят#ствђ'ют# десяти'нђ. и^ да даси` левљ=тинђ и^ прише'лцђ и^ сиротњ` и^ вдовњ` да ја%дя'тъ въ градњхъ твои^хъ, и^ насы'тятся”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐρεῖς ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου· ἐξεκάθαρα τὰ ἅγια ἐκ τῆς οἰκίας μου καὶ ἔδωκα αὐτὰ τῷ Λευίτῃ καὶ τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ὀρφανῷ καὶ τῇ χήρᾳ κατὰ πάσας τάς ἐντολάς, ἃς ἐνετείλω μοι, οὐ παρῆλθον τὴν ἐντολήν σου καὶ οὐκ ἐπελαθόμην·
|
И$ речеши преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ ѓ^чи'стиX ст~ая и^ꙁ до'мђ мое^го, и^ да'хъ я# левљ=тђ и^ прише'лцђ и^ сиротњ`, и^ вдовњ`, по всњм# ꙁа'повњдемъ твоиM и^хже заповњ'да мн^њ” Не престђпи'хъ за'повњди твое^я, и^ не ꙁабы'хъ”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ οὐκ ἔφαγον ἐν ὀδύνῃ μου ἀπ᾿ αὐτῶν, οὐκ ἐκάρπωσα ἀπ᾿ αὐτῶν εἰς ἀκάθαρτον, οὐκ ἔδωκα ἀπ᾿ αὐτῶν τῷ τεθνηκότι· ὑπήκουσα τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἐποίησα καθὰ ἐνετείλω μοι.
|
И$ не и^ꙁъја%х# въ болњ'ꙁнь мою эT ни'хъ, и^ не да'хъ эT ни'хъ въ нече'стїе, и^ не даX эT ни'хᲆ ё^ме'ршемђ” Послђша'хъ гла'са г~а б~а мое^го. сътвори'хъ ја^коже ꙁаповњ'да мн^њ”
|
|
15
|
15
|
|
κάτιδε ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ ἁγίου σου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εὐλόγησον τὸν λαόν σου τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γῆν, ἣν ἔδωκας αὐτοῖς, καθὰ ὤμοσας τοῖς πατράσιν ἡμῶν δοῦναι ἡμῖν γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι.
|
При'зри же съ нб~си эT хра'ма ст~оготвое^го, и^ блsви лю'ди своя і^и^л~я, и^ ꙁе'млю ю%же е^си да'лъ иM, ја%коже ся е^си кля'лъ эTц~емъ на'шим# дати на'мъ ꙁе'млю кипя'щђ мле'коM и^ ме'домъ”
|
|
16
|
16
|
|
᾿Εν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ Κύριος ὁ Θεός σου ἐνετείλατό σοι ποιῆσαι πάντα τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα, καὶ φυλάξεσθε καὶ ποιήσετε αὐτὰ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς ὑμῶν.
|
Въ то'и дн~ь ꙁаповњ'даеT тебњ` г~ь б~ъ твой, сътвори'ти вс^я ѓ^правле'нїя сїя, и^ сђды`” И$ да снабди'те и^ сътвори'те я& эT всего срDца вашего, и^ эT всея` дш~а ва'шея”
|
|
17
|
17
|
|
τὸν Θεὸν εἵλου σήμερον εἶναί σου Θεὸν καὶ πορεύεσθαι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ φυλάσσεσθαι τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα καὶ ὑπακούειν τῆς φωνῆς αὐτοῦ.
|
Га~ и^ꙁбра'лъ е^си днесь бы'ти тебњ` б~ђ. и^ ходи'ти въ вс^я пђти` е^го, и^ снабдњт'и вс^я ѓ^правле'нїя е^го и^ повелᲇнїя и^ сђды` е^го и^ послђшати` гла'са е^го”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ Κύριος εἵλατό σε σήμερον γενέσθαι σε αὐτῷ λαὸν περιούσιον, καθάπερ εἶπέ σοι, φυλάττειν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ
|
И$ г~ь и^збра` ва'съ днесь, да бђдете е^мђ лю'ди прпDбнїи, ја%коже ти е^сть реклъ снабдњти вс^я ꙁа'повњди е^го.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ εἶναί σε ὑπεράνω πάντων τῶν ἐθνῶν, ὡς ἐποίησέ σε ὀνομαστὸν καὶ καύχημα καὶ δοξαστόν, εἶναί σε λαὸν ἅγιον Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου, καθὼς ἐλάλησε.
|
и^ да бђ'деши вы'ше наD всњми страна'ми, и^мже сътвори'тъ т^я и^ме'н#на, и^ хва'лна, и^ сла'вна. быᲄи лю'деM ст~ыM г~ђ б~ђ ва'шемђ ја%коy гл~а”
|
|
Κεφάλαιο 27
|
Глvа, к~з”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ προσέταξε Μωυσῆς καὶ ἡ γερουσία ᾿Ισραὴλ λέγων· φυλάσσεσθε πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον.
|
И$ ꙁаповњ'да мољ=сїи ста'рцем# сн~овъ
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἔσται ᾗ ἂν ἡμέρᾳ διαβῆτε τὸν ᾿Ιορδάνην εἰς τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι, καὶ στήσεις σεαυτῷ λίθους μεγάλους καὶ κονιάσεις αὐτοὺς κονίᾳ
|
да'етъ вамъ въ прича'стїе, да поста'виши себњ` ка'мыки вели'ки, и^ да ѓ^мњ'лиши я& мњ'ломъ”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ γράψεις ἐπὶ τῶν λίθων τούτων πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου, ὡς ἂν διαβῆτε τὸν ᾿Ιορδάνην, ἡνίκα ἂν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου δίδωσί σοι, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, ὃν τρόπον εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σού σοι·
|
И$ да вᲆпи'шеши на ка'мыцехъ вс^я словеса` зако'на сего. ја%коже пре'идете і^ѓ^рдаn и^ вни'дете вᲆ землю ю^же г~ь б~ъ тво'и да'етъ тебњ, зе'млю кипя'щђю ме'домъ и^ мле'комъ, ја%коже е^сть ре'клъ г~ь б~ъ эTц~ъ твоиX тебњ”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἔσται ὡς ἂν διαβῆτε τὸν ᾿Ιορδάνην, στήσετε τοὺς λίθους τούτους, οὓς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, ἐν ὄρει Γαιβὰλ καὶ κονιάσεις αὐτοὺς κονίᾳ.
|
И$ бђдетъ ја%ко преидете і^ѓ^рда'нъ, да поста'вите ка'мыки с^и иXже а^зъ повелњва'ю ва'мъ днеs въ горњ` а^е^ва'лњ. и^ помᲇ'лиши иX мᲇлоM”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ οἰκοδομήσεις ἐκεῖ θυσιαστήριον Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου, θυσιαστήριον ἐκ λίθων, οὐκ ἐπιβαλεῖς ἐπ᾿ αὐτὸ σίδηρον·
|
И$ да сᲆгради'ши т^ђ ѓ^лта'рь гв~и б~ђ твое^мђ. ѓ^лтаr эT ка'меня, да не въꙁложи' ши на'нь желњ'за”
|
|
6
|
6
|
|
λίθους ὁλοκλήρους οἰκοδομήσεις θυσιαστήριον Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου καὶ ἀνοίσεις ἐπ᾿ αὐτὸ ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου
|
Ка'менїеM цњ'лыM да сᲆгради'ши ѓlтарь г~ви б~ђ ᲄвоемђ” И$ да воZложи'ши на' ня вс^есъж#женїе гв~и б~ђ твое^мђ,
|
|
7
|
7
|
|
καὶ θύσεις ἐκεῖ θυσίαν σωτηρίου καὶ φαγῇ καὶ ἐμπλησθήσῃ και εὐφρανθήσῃ ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
|
и^ положи'ши ᲄре'бђ сп~сенїа, да ја%си насыᲄи'шися т^ђ, и^ воZвесели'шися преD гм~ь бм~ъ ᲄвоиM,
|
|
8
|
8
|
|
καὶ γράψεις ἐπὶ τῶν λίθων πάντα τὸν νόμον τοῦτον σαφῶς σφόδρα.
|
и^ вᲆпиши` на камыцXњ сиX ве'сь закоn сїи ѕњло ја%вњ”
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς καὶ οἱ ἱερεῖς οἱ Λευῖται παντὶ ᾿Ισραὴλ λέγοντες· σιώπα καὶ ἄκουε, ᾿Ισραήλ· ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ γέγονας εἰς λαὸν Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου·
|
И$ гл~а мољ=сїи жерце'м# и^ левљ=томъ и^ вᲆсемђ` і^и^л~ю рекђщ'и молча` послђш'аи і^и^л~ю, въ дн~ь б^о сїи бы'сть въ лю'ди гв~и б~ђ твое^мђ”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ εἰσακούσῃτῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ ποιήσεις πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον.
|
И$ да послђш'аеши гла'са г~а б~а свое^го, и^ да сътвори'ши вс^я ꙁа'повњди е^го и^ ѓ^правле'нїа е^го, ја%же а^ꙁъ заповњ'даю тебњ` дне'сь”
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ ἐνετείλατο Μωυσῆς τῷ λαῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων·
|
И$ заповњ'да мољ=сїи лю'демъ въ то'й дн~ь гл~я.
|
|
12
|
12
|
|
οὗτοι στήσονται εὐλογεῖν τὸν λαὸν ἐν ὄρει Γαριζὶν διαβάντες τὸν ᾿Ιορδάνην· Συμεών, Λευί, ᾿Ιούδας, ᾿Ισσάχαρ, ᾿Ιωσὴφ καὶ Βενιαμίν.
|
сїи да ста'нђтъ блsви'ти лю'ди на горњ` гариꙁи'нъ, прешеDши і^ѓ^рда'нъ симеѓ'нъ, левљ=и, і^ю'да, и^саха'ръ. і^ѓ^сифъ, и^ веньа'минъ”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ οὗτοι στήσονται ἐπὶ τῆς κατάρας ἐν ὄρει Γαιβάλ· Ρουβήν, Γὰδ καὶ ᾿Ασήρ, Ζαβουλών, Δὰν καὶ Νεφθαλί.
|
Сїи же да ста'нђтᲆ ё^ кля'твы на горњ` гева'лњ, рђви'мъ, и^ гаD а^си'ръ, заё^ло'нъ, да'нъ, и^ неџали'мъ”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἀποκριθέντες ἐροῦσιν οἱ Λευῖται παντὶ ᾿Ισραὴλ φωνῇ μεγάλῃ·
|
И$ эTвеща'вше да рекђтъ левљ=ти всемђ і^и^л~ю гла'сомъ вели'кимᲆ”
|
|
15
|
15
|
|
᾿Επικατάρατος ἄνθρωπος, ὅστις ποιήσει γλυπτὸν καὶ χωνευτόν, βδέλυγμα Κυρίῳ, ἔργον χειρῶν τεχνιτῶν, καὶ θήσει αὐτὸ ἐν ἀποκρύφῳ· καὶ ἀποκριθεὶς πᾶς ὁ λαὸς ἐροῦσι· γένοιτο.
|
Прокля'тъ чл~къ и^же сътвориT и^ꙁва'янїа, и^л^и солїа'нїа скве'рно гв~и. дњло рђчное и^ хи'траго и^ положи'тъ я& въ покро'вњ. и^ да эTвњща'вше вс^и лю'дїе рекђтъ бђ'ди т^о”
|
|
16
|
16
|
|
ἐπικατάρατος ὁ ἀτιμάζων πατέρα αὐτοῦ ἢ μητέρα αὐτοῦ· καὶ ἐροῦσι πᾶς ὁ λαός· γένοιτο.
|
Про'кляT и^же ѕлорњ'читъ эTц~а свое^го и^л^и ма'тери свое'и, и^ рекђтъ вс^и лю'дїе бђди”
|
|
17
|
17
|
|
ἐπικατάρατος ὁ μετατιθεὶς ὅρια τοῦ πλησίον· καὶ ἐροῦσι πᾶς ὁ λαός· γένοιτο.
|
Про'клятъ и^же претворя'етᲆ предњлы по'дрђга свое^го и^ да рекTђ вс^и лю'дїе бђ'ди”
|
|
18
|
18
|
|
ἐπικατάρατος ὁ πλανῶν τυφλὸν ἐν ὁδῷ· καὶ ἐροῦσι πᾶς ὁ λαός· γένοιτο.
|
Про'кляT прельща'яи слᲇпаго въ пђти`, и^ рекTђ вс^и лю'дїе бђди”
|
|
19
|
19
|
|
ἐπικατάρατος ὃς ἂν ἐκκλίνῃ κρίσιν προσηλύτου καὶ ὀρφανοῦ καὶ χήρας· καὶ ἐροῦσι πᾶς ὁ λαός· γένοιτο.
|
Про'кляT и^же ё^клониT сђд# пришеlцђ и^ сироᲄњ и^ вдовњ` и^ рекTђ вс^и лю'дїе бђди”
|
|
20
|
20
|
|
ἐπικατάρατος ὁ κοιμώμενος μετὰ γυναικὸς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ὅτι ἀπεκάλυψε συγκάλυμμα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· καὶ ἐροῦσι πᾶς ὁ λαός· γένοιτο.
|
Про'кляT лежа'и сᲆ жено'ю эTц~а своеh ја%ко эTкрыl е^сть эTкрове'нїе эTц~а свое^го, и^ рекTђ вс^и лю'дїе бђ'ди”
|
|
21
|
21
|
|
ἐπικατάρατος ὁ κοιμώμενος μετὰ παντὸς κτήνους· καὶ ἐροῦσι πᾶς ὁ λαός· γένοιτο.
|
Про'кляT лежа'и съ вся'киM ско'том#, и^ рекђтъ вс^и лю'дїе бђ'ди”
|
|
22
|
22
|
|
ἐπικατάρατος ὁ κοιμώμενος μετὰ ἀδελφῆς ἐκ πατρὸς ἢ μητρὸς αὐτοῦ· καὶ ἐροῦσι πᾶς ὁ λαός· γένοιτο.
|
Про'кляT лежа'и съ сестро'ю свое^ю дще'рїю эTц~а свое^го, и^л^и дще'рїю ма'тери свое^я, и^ рекђт# вс^и лю'ди бђ'ди”
|
|
23
|
23
|
|
ἐπικατάρατος ὁ κοιμώμενος μετὰ πενθερᾶς αὐτοῦ· καὶ ἐροῦσι πᾶς ὁ λαός· γένοιτο. ἐπικατάρατος ὁ κοιμώμενος μετὰ τῆς ἀδελφῆς τῆς γυναικὸς αὐτοῦ· καὶ ἐροῦσι πᾶς ὁ λαός· γένοιτο.
|
Про'клятᲆ лежа'и с те'щїю свое^ю, и^ рекђтъ вс^и лю'дїе бђ'ди”
|
|
24
|
24
|
|
ἐπικατάρατος ὁ τύπτων τὸν πλησίον δόλῳ· καὶ ἐροῦσι πᾶς ὁ λαός· γένοιτο.
|
Про'клятъ и^же бїет# по'дрђга съ лестїю, и^ да рекђтъ вс^и лю'ди бђди”
|
|
25
|
25
|
|
ἐπικατάρατος ὃς ἂν λάβῃ δῶρα πατάξαι ψυχὴν αἵματος ἀθῴου· καὶ ἐροῦσι πᾶς ὁ λαός· γένοιτο.
|
Про'клятъ и^же во'зметъ м#ꙁдђ`. на ё^бо'и дш~а кро'ви неви'нныа и^ рекђтᲆ вс^и лю'дїе бђ'ди”
|
|
26
|
26
|
|
ἐπικατάρατος πᾶς ἄνθρωπος ὃς οὐκ ἐμμενεῖ ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις τοῦ νόμου τούτου ποιῆσαι αὐτούς· καὶ ἐροῦσι πᾶς ὁ λαός· γένοιτο.
|
Про'кляT вся'къ чл~къ и^же не пребђ'детъ въ всњ'хъ словесњ'хъ ꙁако'на сего` е^же твори'ти я&, и^ рекђтъ вс^и лю'ди бђ'ди” И$ бђ'детъ е^гда` пре'идете і^ѓ^рда'нъ, въ зе'млю ю%же г~ь б~ъ ваj даеT ваM”
|
|
Κεφάλαιο 28
|
Глvа, к~и”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἔσται ὡς ἂν διαβῆτε τὸν ᾿Ιορδάνην εἰς τὴν γῆν ἣν Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν, ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσῃς τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, φυλάσσειν καὶ ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, καὶ δώσει σε Κύριος ὁ Θεός σου ὑπεράνω πάντων τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς,
|
Аще слђхомъ послђша'ете гла'са г~а б~а ва'шего, и^ снабди'те ᲄвори'ти вс^я ꙁа'повᲇди е^го. ја^же аZ заповњ'даю т^и днsь, и^ дастᲆ т^и г~ь б~ъ тво'и наD всњми страна'ми ꙁемля`”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἥξουσιν ἐπὶ σὲ πᾶσαι αἱ εὐλογίαι αὗται καὶ εὑρήσουσί σε, ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσῃς τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
|
И$ прїидTђ на' тя вс^я блsве'нїа сїя. и^ ѓ^бря'щђтъ т^я” А/ще слђхомᲆ послђшаеши слове'съ г~а б~а твое^го.
|
|
3
|
3
|
|
εὐλογημένος σὺ ἐν πόλει καὶ εὐλογημένος σὺ ἐν ἀγρῷ·
|
блsве'нъ т^ы въ гра'дњ блsве'нъ т^ы на селњ`”
|
|
4
|
4
|
|
εὐλογημένα τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας σου καὶ τὰ γενήματα τῆς γῆς σου καὶ τὰ βουκόλια τῶν βοῶν σου καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου·
|
Блsве'на племена` ё^тро'бы твое^я и^ плоD земля` твое^а, и^ ста'да воловъ твои^хᲆ, и^ па'ствины ѓ^ве'цъ твоиX”
|
|
5
|
5
|
|
εὐλογημέναι αἱ ἀποθῆκαί σου καὶ τὰ ἐγκαταλείμματά σου·
|
Блsвены гђ'мна твои` и^ про'чая твоя” Блsве'на ко'шница твоа и^ ѓ^ста'нцы твои`.
|
|
6
|
6
|
|
εὐλογημένος σὺ ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαί σε, καὶ εὐλογημένος σὺ ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαί σε.
|
блsве'нъ ты е^гда` въхо'диши, и^ блsве'нъ т^ы е^гда` и^схо'диши”
|
|
7
|
7
|
|
παραδῷ Κύριος ὁ Θεός σου τοὺς ἐχθρούς σου τοὺς ἀνθεστηκότας σοι συντετριμμένους πρὸ προσώπου σου· ὁδῷ μιᾷ ἐξελεύσονται πρὸς σὲ καὶ ἐν ἑπτὰ ὁδοῖς φεύξονται ἀπὸ προσώπου σου.
|
Преда'стъ б^о г~ь б~ъ враги` твоа` сђпротивя'щаася тебњ, съкрђше'ны преD лицеM твои^мᲆ пђтемᲆ е^ді'немъ прїидTђ к тебњ, и^ сеDмїю пђтїи пробњ'гнђт# эT лица` твое^го”
|
|
8
|
8
|
|
ἀποστείλαι Κύριος ἐπὶ σὲ τὴν εὐλογίαν ἐν τοῖς ταμιείοις σου καὶ ἐπὶ πάντα, οὗ ἂν ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου, ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι.
|
По'слетъ г~ь на' тя блsве'нїе въ домXњ твои^хъ, и^ на вс^я на ня'же въꙁложи'ши рђ'кђ твою` за земли`, ю%же г~ь б~ъ твои да'етъ тебњ`”
|
|
9
|
9
|
|
ἀναστήσαι σε Κύριος ἑαυτῷ λαὸν ἅγιον, ὃν τρόπον ὤμοσε τοῖς πατράσι σου, ἐὰν ἀκούσῃς τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ πορευθῇς ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ·
|
Въста'витъ т^я г~ь б~ъ тво'и себњ` люD ст~ъ, ја%коy ся е^сть кляl эTцем# твоиM. а%ще послђшае^ши гла'са г~а б~а твоеh, и^ хо'диши въ пђти` е^го”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ὄψονταί σε πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς, ὅτι τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπικέκληταί σοι, καὶ φοβηθήσονταί σε.
|
И$ ё%ꙁряT тя вся` страны` земныа, ја%ко и%мя г~а б~а ᲄвое^го призва'ся на' тя, и^ ё^бояTся тебе`”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ πληθυνεῖ σε Κύριος ὁ Θεός σου εἰς ἀγαθὰ ἐν τοῖς ἐκγόνοις τῆς κοιλίας σου, καὶ ἐπὶ τοῖς ἐκγόνοις τῶν κτηνῶν σου καὶ ἐπὶ τοῖς γενήμασι τῆς γῆς σου, ἐπὶ τῆς γῆς σου ἧς ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσι σου δοῦναί σοι.
|
И$ ё^мно'жиT т^я г~ь б~ъ тво'и въ бл~го. ѓ^ племене'хъ ё^тро'бы твое^я, и^ ѓ^ плодXњ скот# твоиX и^ ѓ^ плодXњ земли` твое^я на' ꙁемли. ја%же кляся г~ь эTц~еM твоиM дати ю& тебњ`”
|
|
12
|
12
|
|
ἀνοίξαι σοι Κύριος τὸν θησαυρὸν αὐτοῦ τὸν ἀγαθόν, τὸν οὐρανόν, δοῦναι τὸν ὑετόν τῇ γῇ σου ἐπὶ καιροῦ αὐτοῦ· εὐλογήσαι πάντα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου, καὶ δανειεῖς ἔθνεσι πολλοῖς, σὺ δὲ οὐ δανειῇ, καὶ ἄρξεις σὺ ἐθνῶν πολλῶν, σοῦ δὲ οὐκ ἄρξουσι.
|
эTкры'етъ тебњ` г~ь съкро'вище свое` бл~го'е. нб~о да'стъ до'ждь ꙁемли` твое'и вᲆ вре'мя свое, блsви'ти вс^я дњлеса` рђкђ твое^ю. и^ въда'си въ за'емъ стра'намъ мно'гимъ ты' же не ѓ^должи'шися” И$ ѓ^блада'еши т^ы мно'гими страна'ми, тобо'ю же не ѓ^блада'юT”
|
|
13
|
13
|
|
καταστήσαι σε Κύριος ὁ Θεός σου εἰς κεφαλὴν καὶ μὴ εἰς οὐράν, καὶ ἔσῃ τότε ἐπάνωκαὶ οὐκ ἔσῃ ὑποκάτω, ἐὰν ἀκούσῃς τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον φυλάσσειν καὶ ποιεῖν·
|
И$ поста'витъ т^я г~ь б~ъ твои въ нача'ле а^ не въ концы`, и^ бђ'деши тогда` вы'ше, и^ не ни'же” А/ще послђш'аеши ꙁа'повњди г~а б~а свое^го е^ли'ко а^зъ ꙁаповњ'даю тебњ` днsь снабдњти и^ твори'ти”
|
|
14
|
14
|
|
οὐ παραβήσῃ ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν, ὧν ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, δεξιὰ οὐδὲ ἀριστερὰ πορεύεσθαι ὀπίσω θεῶν ἑτέρων λατρεύειν αὐτοῖς.
|
И$ да не престђ'пиши эT всњх# словеs ја^же а^зъ ꙁаповњ'даю ᲄебњ днsь, на' десно ни'же на' лњво, да не хо'дите въ слDњ бо'гъ чюжди'хъ слђжити иM”
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ ἔσται ἐὰν μὴ εἰσακούσῃς τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, φυλάσσειν καὶ ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, καὶ ἐλεύσονται ἐπὶ σὲ πᾶσαι αἱ κατάραι αὗται καὶ καταλήψονταί σε.
|
И$ бђдетъ а%ще не послђша'еши гла'са г~а б~а твое^го, снабдᲇти и^ твори'ти вс^я за'повњди е^го, е^ли'ко а^зъ ꙁаповњ'даю тебњ` днsь” Прїидђтъ на' тя вс^я кля'твы сїя, и^ пости'гнTђ т^я,
|
|
16
|
16
|
|
ἐπικατάρατος σὺ ἐν πόλει, καὶ ἐπικατάρατος σὺ ἐν ἀγρῷ·
|
и^ про'кляT бђ'деши т^ы въ гра'де, и^ про'клятъ т^ы и^ на селњ”
|
|
17
|
17
|
|
ἐπικατάρατοι αἱ ἀποθῆκαί σου καὶ τὰ ἐγκαταλείμματά σου·
|
Про'кляты гђмна ᲄвои`, и^ прочая ᲄвоа”
|
|
18
|
18
|
|
ἐπικατάρατα τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας σου καὶ τὰ γενήματα τῆς γῆς σου, τὰ βουκόλια τῶν βοῶν σου καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου·
|
Прокля'та племе'на ё^тро'бы твоея, и^ жи'та земля` твое^я, и^ ста'да волоv твоиX, и^ па'ствы ѓ^ве'цъ твоиX”
|
|
19
|
19
|
|
ἐπικατάρατος σὺ ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαί σε καὶ ἐπικατάρατος σὺ ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαί σε.
|
И$ про'кляT т^ы е^гда` вᲆхо'диши, и^ про'кляT т^ы вънегда` иZхо'диши”
|
|
20
|
20
|
|
ἀποστείλαι Κύριος ἐπὶ σὲ τὴν ἔνδειαν καὶ τὴν ἐκλιμίαν καὶ τὴν ἀνάλωσιν ἐπὶ πάντα, οὗ ἐὰν ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου, ἕως ἂν ἐξολοθρεύσῃ σε καὶ ἕως ἂν ἀπολέσῃ σε ἐν τάχει διὰ τὰ πονηρὰ ἐπιτηδεύματά σου, διότι ἐγκατέλιπές με.
|
И$ послеT ᲄебњ г~ь недосᲄа'тоk, и^ а^л#кне'нїе, и^ поᲄребле'нїе, на вс^е на неMже воꙁложи'ши рђ'кђ свою, и^ е^ли'ко а%ще сътвори'ши доnдеже потреби'тъ т^я, и^ дон#деже погђбиT т^я въскорњ. ѕлыX ради дlњ твоиX, поне'же ѓ^ста'ви е^го”
|
|
21
|
21
|
|
προσκολλήσαι Κύριος εἰς σὲ τὸν θάνατον, ἕως ἂν ἐξαναλώσῃ σε ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.
|
Прилњпи'тъ г~ь к тебњ` смр~ть до'н#деже потребиT т^я эT ꙁемля`, в ню'же т^ы въхо'диши та'мо прїа'ти ю&”
|
|
22
|
22
|
|
πατάξαι σε Κύριος ἐν ἀπορίᾳ καὶ πυρετῷ καὶ ρίγει καὶ ἐρεθισμῷ καὶ ἀνεμοφθορίᾳ καὶ τῇ ὤχρᾳ, καὶ καταδιώξονταί σε, ἕως ἂν ἀπολέσωσί σε.
|
ПобїеT т^я г~ь неи^мњ'нїемъ и^ мо'лнїею и^ ꙁимо'ю, и^ ва'ромъ, и^ ё^боемᲆ и^ вњтры тлњ'нными, и^ блњдостїю и^ поженеT ᲄя до'ндеже погђбиT т^я”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἔσται σοι ὁ οὐρανὸς ὁ ὑπὲρ κεφαλῆς σου χαλκοῦς, καὶ ἡ γῆ ἡ ὑποκάτω σου σιδηρᾶ.
|
И$ бђдеT нб~о наD главо'ю твое^ю мњ'дяно. и^ ꙁемля` под тобо'ю желњ'зна”
|
|
24
|
24
|
|
δῴη Κύριος ὁ Θεός σου τὸν ὑετὸν τῆς γῆς σου κονιορτόν, καὶ χοῦς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβήσεται ἐπὶ σέ, ἕως ἂν ἐκτρίψῃ σε καὶ ἕως ἂν ἀπολέσῃ σε ἐν τάχει.
|
да'стъ г~ь до'ждь земли` твое^и праX. и^ пр'ьсть съ нб~си сни'деT на' тя, до'ндеже сᲆкрђшиT ᲄя, и^ дон#деже погђбиT т^я”
|
|
25
|
25
|
|
δῴη σε Κύριος ἐπισκοπὴν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν σου· ἐν ὁδῷ μιᾷ ἐξελεύσῃ πρὸς αὐτούς, καὶ ἐν ἑπτὰ ὁδοῖς φεύξῃ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· καὶ ἔσῃ ἐν διασπορᾷ ἐν πάσαις βασιλείαις τῆς γῆς.
|
да'стъ тя г~ь на и^с#сњче'нїе преD враги твои'ми. пђтеM е^ді'неM и^ꙁы'идеши к ниM, а^ сеDмїю` да пробњ'гнеши эT лица` иX. и^ бђ'деши в рас#сы'панїе въ всXњ црsтвXњ земныX”
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἔσονται οἱ νεκροὶ ὑμῶν κατάβρωμα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀποσοβῶν.
|
И$ бђдTђ мр~твецы ваши пи'ща птицаM нбsным, и^ ѕвњремъ земныM и^ не бђдеT эTгоня'щаго”
|
|
27
|
27
|
|
πατάξαι σε Κύριος ἕλκει Αἰγυπτίῳ εἰς τὴν ἕδραν καὶ ψώρᾳ ἀγρίᾳ καὶ κνήφῃ, ὥστε μὴ δύνασθαί σε ἰαθῆναι.
|
ПобїеT т^я вре'доM е^гљ=пет#скимъ въ седа'лехᲆ, и^ кра'стами дивїими, и^ гноеM. ја%ко не мощи` тебњ` и^сцњлиᲄися”
|
|
28
|
28
|
|
πατάξαι σε Κύριος παραπληξίᾳ καὶ ἀορασίᾳ καὶ ἐκστάσει διανοίας,
|
ПобїеT т^я г~ь неи^стов#ствомъ смятенїеM срDца, и^ невњдњнїемъ и^ ё^жасне'нїеM ра'зђма”
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ἔσῃ ψηλαφῶν μεσημβρίας, ὡσεί τις ψηλαφήσαι τυφλὸς ἐν τῷ σκότει, καὶ οὐκ εὐοδώσει τὰς ὁδούς σου· καὶ ἔσῃ τότε ἀδικούμενος καὶ διαρπαζόμενος πάσας τὰς ἡμέρας, καὶ οὐκ ἔσται σοι ὁ βοηθῶν.
|
И$ да бђ'деши ѓ^сеꙁа'яи вᲆ полђдн~и ја%коже ѓ^сяза'етъ слњпы'и въ тмњ`, и^ не ё^лђчи'ши пђтїи своиX. и^ бђ'деши тогда` ѓ^бидиM, и^ расхита'емъ въ вс^я дн~и. и^ не бђдетъ помага'я тебњ`”
|
|
30
|
30
|
|
γυναῖκα λήψῃ, καὶ ἀνὴρ ἕτερος ἕξει αὐτήν· οἰκίαν οἰκοδομήσεις, καὶ οὐκ οἰκήσεις ἐν αὐτῇ· ἀμπελῶνα φυτεύσεις, καὶ οὐ μὴ τρυγήσῃς αὐτόν·
|
Женђ ѓ^брђчиши и%нᲆ мђжь по'имеT ю&. до'мъ съгради'ши и^ не поживе'ши вᲆ немъ. ВинограD насади'ши и^ не ѓ^бъе'млеши его”
|
|
31
|
31
|
|
ὁ μόσχος σου ἐσφαγμένος ἐναντίον σου, καὶ οὐ φάγῃ ἐξ αὐτοῦ· ὁ ὄνος σου ἡρπασμένος ἀπὸ σοῦ, καὶ οὐκ ἀποδοθήσεταί σοι· τὰ πρόβατά σου δεδομένα τοῖς ἐχθροῖς σου, καὶ οὐκ ἔσται σοι ὁ βοηθῶν·
|
Во'лᲆ тво'и закла'нъ преD тобо'ю, и^ не ја%си эT него и^ ѓ^сля` твое эTја%то эT тебе`, и^ не възврати'тся к тебњ`, ѓ^вца твоя` эTда'ны бђ'дђтъ врагоM твоиM. и^ не бђдетъ тебњ` помага'ющаго”
|
|
32
|
32
|
|
οἱ υἱοί σου καὶ αἱ θυγατέρες σου δεδομέναι ἔθνει ἑτέρῳ καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου βλέψονται σφακελίζοντες εἰς αὐτά, οὐκ ἰσχύσει ἡ χείρ σου·
|
Сн~ове твои` и^ дще'ри твоа` эTда'ны бђдђтъ ја^зы'кђ и^номђ и^ ѓ^чи твои` зря'ще и^ꙁы'дђтᲆ в н^я, и^ не воꙁмо'жеT рђка твоа”
|
|
33
|
33
|
|
τὰ ἐκφόρια τῆς γῆς σου καὶ πάντας τοὺς πόνους σου φάγεται ἔθνος, ὃ οὐκ ἐπίστασαι, καὶ ἔσῃ ἀδικούμενος καὶ τεθραυσμένος πάσας τὰς ἡμέρας·
|
Во'ꙁрасᲄъ земля` твое^а, и^ всякъ трDђ твои, и^ꙁъја%стъ страна` е^ја%же не вњ'си. и^ бђ'деши ѓ^би'диM и^ съкрђшеn въ вс^я дн~и”
|
|
34
|
34
|
|
καὶ ἔσῃ παράκλητος διὰ τὰ ὁράματα τῶν ὀφθαλμῶν σου, ἃ βλέψῃ.
|
И$ бђдеши и^сполнеn печа'ли, видњнїа ради ѓ^чїю твое^ю, ја%же ё%зриши”
|
|
35
|
35
|
|
πατάξαι σε Κύριος ἐν ἕλκει πονηρῷ ἐπὶ τὰ γόνατα καὶ ἐπὶ τὰς κνήμας, ὥστε μὴ δύνασθαι ἰαθῆναί σε ἀπὸ ἴχνους τῶν ποδῶν σου ἕως τῆς κορυφῆς σου.
|
Побїе'тᲆ т^я г~ь вредоM злы'мъ на колњнохᲆ і^ на го'ленехъ, ја^ко не' мощно и^сцњлити тебњ`, эT стопы` но'гђ твое^ю даже до ве'рхђ главы` твое^я”
|
|
36
|
36
|
|
ἀπαγάγοι Κύριός σε καὶ τοὺς ἄρχοντάς σου, οὓς ἂν καταστήσῃς ἐπὶ σεαυτόν, ἐπ᾿ ἔθνος, ὃ οὐκ ἐπίστασαι σὺ καὶ οἱ πατέρες σου, καὶ λατρεύσεις ἐκεῖ θεοῖς ἑτέροις, ξύλοις καὶ λίθοις.
|
И$ эTведеT т^я г~ь и^ кн~ѕя твоя` ја%же поста'виши себњ`. въ странђ` ю^же не вњ'дяше т^ы ниже эTц~ы твои`, и^ послђж'иши та'мо богоM и^нњмъ древђ и^ ка'менїю”
|
|
37
|
37
|
|
καὶ ἔσῃ ἐκεῖ ἐν αἰνίγματι καὶ παραβολῇ καὶ διηγήματι ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν, εἰς οὓς ἂν ἀπαγάγῃ σε Κύριος ἐκεῖ.
|
И$ бђ'деши та'мо въ позо'ръ и^ въ приTчю, и^ по'вњсть всњмъ страна'мъ, в ня'же въведе'т# т^я г~ь б~ъ та'мо”
|
|
38
|
38
|
|
σπέρμα πολὺ ἐξοίσεις εἰς τὸ πεδίον καὶ ὀλίγα εἰσοίσεις, ὅτι κατέδεται αὐτὰ ἡ ἀκρίς.
|
Сњмя мно'го и^знесе'ши на по'ля, а^ ма'ло внесе'ши. ја%ко поја^дя'тъ я& прђѕи”
|
|
39
|
39
|
|
ἀμπελῶνα φυτεύσεις καὶ κατεργᾷ, καὶ οἶνον οὐ πίεσαι, οὐδὲ εὐφρανθήσῃ ἐξ αὐτοῦ, ὅτι καταφάγεται αὐτὰ ὁ σκώληξ.
|
И$ виногра'ды насади'ши, и^ воZдњла'еши, и^ вина` не пїе'ши, и^ не въꙁвесели'шися эT него, ја%ко поја%стъ я& че'рвь”
|
|
40
|
40
|
|
ἐλαῖαι ἔσονταί σοι ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις σου, καὶ ἔλαιον οὐ χρίσῃ, ὅτι ἐκρυήσεται ἡ ἐλαία σου.
|
Ма'слины бђ'дђтъ тебњ` въ всњхъ предњ'лех# твои^хъ, е^лееM же не помажешися. ја%ко и^стече'тᲆ ма'сли'ца твоа”
|
|
41
|
41
|
|
υἱοὺς καὶ θυγατέρας γεννήσεις καὶ οὐκ ἔσονταί σοι, ἀπελεύσονται γὰρ ἐν αἰχμαλωσίᾳ.
|
Сн~ы и^ дще'ри роди'ши и^ не бђ'дђтᲆ преD тобо'ю, эTи^дђтъ б^о въ плњ'нъ”
|
|
42
|
42
|
|
πάντα τὰ ξύλινά σου καὶ τὰ γενήματα τῆς γῆς σου ἐξαναλώσει ἡ ἐρισύβη.
|
Вс^я дре'вяная твоа` и^ вс^я жи'та земля` твое^я, потребиT р#жа`”
|
|
43
|
43
|
|
ὁ προσήλυτος, ὅς ἐστιν ἐν σοί, ἀναβήσεται ἐπὶ σὲ ἄνω ἄνω, σὺ δὲ καταβήσῃ κάτω κάτω·
|
И$ прише'лецъ и^же е^сть ё^ тебе`, въꙁы'детъ наD т^я вы'ше вы'ше, ты же състђ'пиши ни'ꙁђ ни'ꙁђ”
|
|
44
|
44
|
|
οὗτος δανειεῖ σοι, σὺ δὲ τούτῳ οὐ δανειεῖς, σὺ δὲ τούτῳ οὐ δανειεῖς· οὗτος ἔσται κεφαλή, σὺ δὲ ἔσῃ οὐρά.
|
То'й въ ꙁаи'мъ да'сᲄъ тебњ`, ты' же е^мђ не ꙁаи'м#ствђеши. и^ се'й бђдет# вᲆ нача'ло, а^ т^ы бђ'деши на концы`”
|
|
45
|
45
|
|
καὶ ἐλεύσονται ἐπί σὲ πᾶσαι αἱ κατάραι αὗται καὶ καταδιώξονταί σε καὶ καταλήψονταί σε, ἕως ἂν ἐξολοθρεύσῃ σε καὶ ἓως ἂν ἀπολέσῃ σε, ὅτι οὐκ εἰσήκουσας τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, φυλάξαι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα, ὅσα ἐνετείλατό σοι.
|
И$ прїидђт# на' тя вс^я кля'твы сїя. и^ поженђт# т^я, и^ пости'гнђт# т^я. до'ндеже потребяT т^я, и^ дондеже погђбяT т^я, ја%ко не послђша гла'са г~а б~а свое^го. снабдњти за'повᲇди е^го, и^ ѓ^правле'нїа е^го, е^ли'коже е^сть заповњ'да тебњ`”
|
|
46
|
46
|
|
καὶ ἔσται ἐν σοὶ σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ σπέρματί σου ἕως τοῦ αἰῶνος,
|
И$ бђдђтъ тебњ` ꙁна'менїа и^ чюдеса`, и^ во племе'ни ᲄвоеM до' вњка”
|
|
47
|
47
|
|
ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἐλάτρευσας Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἀγαθῇ διανοίᾳ διὰ τὸ πλῆθος πάντων.
|
Поне'же не послђжи` гв~и б~ђ твое^мђ, съ весе'лїемъ и^ бл~гиM срDцем# мно'жества ра'ди всњхъ бл~гихъ
|
|
48
|
48
|
|
καὶ λατρεύσεις τοῖς ἐχθροῖς σου, οὓς ἐξαποστελεῖ Κύριος ἐπὶ σέ, ἐν λιμῷ καὶ ἐν δίψει καὶ ἐν γυμνότητι καὶ ἐν ἐκλείψει πάντων· καὶ ἐπιθήσῃ κλοιὸν σιδηροῦν ἐπὶ τὸν τράχηλόν σου, ἕως ἂν ἐξολοθρεύσῃ σε.
|
н^о послђ'жиши врагоM твоиM ја%же послетᲆ г~ь б~ъ твои на' тя, съ гла'домᲆ и^ жа'ждею и^ нагото'ю, и^ съ ѓ^скђ'дњнїемъ всњмъ. и^ въꙁложиT ја^ре'мъ желњꙁеn на вы'ю ᲄвою`, до'ндеже сᲆкрђшиT т^я”
|
|
49
|
49
|
|
ἐπάξει ἐπὶ σὲ Κύριος ἔθνος μακρόθεν ἀπ᾿ ἐσχάτου τῆς γῆς ὡσεί ὅρμημα ἀετοῦ, ἔθνος, ὃ οὐκ ἀκούσῃ τῆς φωνῆς αὐτοῦ,
|
И$ наведеT г~ь на' тя, странђ` и^здале'ча эT кра'я земля` а^ки воѓ^рђже'нїе ѓ%рле странђ` е^я'же не раꙁђмњ'еши гл~а.
|
|
50
|
50
|
|
ἔθνος ἀναιδὲς προσώπῳ, ὅστις οὐ θαυμάσει πρόσωπον πρεσβύτου καὶ νέον οὐκ ἐλεήσει,
|
странђ` беZ сра'ма лицемъ, и^же не посрамиTся лица` ста'рча, и^ ю'на не помилђетъ”
|
|
51
|
51
|
|
καὶ κατέδεται τὰ ἔκγονα τῶν κτηνῶν σου καὶ τὰ γενήματα τῆς γῆς σου, ὥστε μὴ καταλιπεῖν σοι σῖτον, οἶνον, ἔλαιον, τὰ βουκόλια τῶν βοῶν σου, καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου, ἕως ἂν ἀπολέσῃ σε
|
И$ поја%сть плоD ско'тᲆ твои^хъ, и^ жита ꙁемля` твое^я. ја%же не ѓ^ста'виT тебњ пшени'ца, н^и вина` н^и е^ле'я. и^ ста'да воло'въ твоиX и^ па'ствины ѓ^ве'цъ твоиX, до'ндеже потребиT т^я”
|
|
52
|
52
|
|
καὶ ἐκτρίψῃ σε ἐν ταῖς πόλεσί σου, ἕως ἂν καθαιρεθῶσι τὰ τείχη τὰ ὑψηλὰ καὶ τὰ ὀχυρά, ἐφ᾿ οἷς σὺ πέποιθας ἐπ᾿ αὐτοῖς, ἐν πάσῃ τῇ γῇ σου, καὶ θλίψει σε ἐν ταῖς πόλεσί σου, αἷς ἔδωκέ σοι.
|
И$ погђбиT т^я въ всXњ гра'дњхᲆ твоиX. до'ндеже и^скореняTся стњ'ны твои` вели'кїе и^ крњ'пкїе, въ ни'хже т^ы ё^пова'еши, въ все'и земли` твое'и. и^ ꙁазлиT т^я въ всњ'хъ гра'деX твои^хъ, ја%же е^сть далъ тебњ` г~ь б~ъ тво'и”
|
|
53
|
53
|
|
καὶ φαγῇ τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας σου, κρέα υἱῶν σου καὶ θυγατέρων σου, ὅσα ἔδωκέ σοι Κύριος ὁ Θεός σου, ἐν τῇ στενοχωρίᾳ σου καὶ ἐν τῇ θλίψει σου, ᾗ θλίψει σε ὁ ἐχθρός σου.
|
І$ и^ꙁъја%си племя` ё^тро'бы свое^я, пло'ть сн~овъ и^ дще'реи твоиX. и^хже да'лъ тебњ` г~ь б~ъ тво'и въ тђзњ` твое'й, и^ въ скорбњнїи, иMже стђжаT тебᲇ вра'ѕи твои`”
|
|
54
|
54
|
|
ὁ ἁπαλὸς ὁ ἐν σοὶ καὶ ὁ τρυφερὸς σφόδρα βασκανεῖ τῷ ὀφθαλμῷ τὸν ἀδελφὸν καὶ τὴν γυναῖκα τὴν ἐν τῷ κόλπῳ αὐτοῦ καὶ τὰ καταλελειμμένα τέκνα, ἃ ἂν καταλειφθῇ αὐτῷ,
|
Ю/ныи въ ва'съ и^ млады'и ѕњ'ло, възрњвнђе'тᲆ ѓ%коM своиM бра'тђ свое^мђ, и^ женњ` ја^же во лонᲇ е^го, и^ ѓ^сᲄавшиM чадаM, ја%же а^ще ѓ^сᲄанTђ е^мђ”
|
|
55
|
55
|
|
ὥστε δοῦναι ἑνὶ αὐτῶν ἀπὸ τῶν σαρκῶν τῶν τέκνων αὐτοῦ, ὧν ἂν κατέσθῃ, διὰ τὸ μὴ καταλειφθῆναι αὐτῷ οὐδὲν ἐν τῇ στενοχωρίᾳ σου καὶ ἐν τῇ θλίψει σου, ᾗ ἂν θλίψωσί σε οἱ ἐχθροί σου ἐν πάσαις ταῖς πόλεσί σου.
|
ЈА/ко да'ᲄи е^ді'номђ иX эT пло'ти чаD своиX, иXже иZја%сти, поне'же нsњ ѓ^сᲄа'ло е^мђ ничтоy въ тђѕњ` и^ вᲆ скорбњ'нїи твоеM. иMже слђжаT тебњ` вра'ѕи ᲄвои`, въ всXњ гра'дXњ ᲄвоиX”
|
|
56
|
56
|
|
καὶ ἡ ἁπαλὴ ἐν ὑμῖν καὶ ἡ τρυφερά, ἧς οὐχὶ πεῖραν ἔλαβεν ὁ ποὺς αὐτῆς βαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τὴν τρυφερότητα καὶ διὰ τὴν ἁπαλότητα, βασκανεῖ τῷ ὀφθαλμῷ αὐτῆς τὸν ἄνδρα αὐτῆς τὸν ἐν κόλπῳ αὐτῆς καὶ τὸν υἱὸν καὶ τὴν θυγατέρα αὐτῆς
|
Ю/ная же въ ваs жена` и^ млада ѕњ'ло. е^и^же нњсть ѓ^бы'кла нога` ея` стђпа'ти по земли` ю%ности ради и^ мла'досᲄи. ꙁа'зриT ѓ%коM своиM мђж'ђ свое^мђ и^же въ лонњ` е^я`, и^ сн~ђ и^ дщери свое^и”
|
|
57
|
57
|
|
καὶ τὸ χόριον αὐτῆς τὸ ἐξελθὸν διὰ τῶν μηρῶν αὐτῆς καὶ τὸ τέκνον, ὃ ἐὰν τέκῃ· καταφάγεται γὰρ αὐτὰ διά τὴν ἔνδειαν πάντων κρυφῇ ἐν τῇ στενοχωρίᾳ σου καὶ ἐν τῇ θλίψει σου, ᾗ θλίψει σε ὁ ἐχθρός σου ἐν ταῖς πόλεσί σου.
|
І$ и^ꙁвергᲆ сво'и съшеDшеи эT ло'на ея`, и^ ча'до ея` е^же породиT и^зъја%стъ я& ё^бо ѓ^та'и всего` недостаTка ра'ди свое^го. и^ въ тђѕњ` и^ въ скорбњнїи свое^мъ. и^ми'же стђжиT тебњ` враh тво'и, вᲆ всXњ гра'дXњ ᲄвоиX”
|
|
58
|
58
|
|
ἐὰν μὴ εἰσακούσῃς ποιεῖν πάντα τὰ ρήματα τοῦ νόμου τούτου τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ φοβεῖσθαι τὸ ὄνομα τὸ ἔντιμον τὸ θαυμαστὸν τοῦτο, Κύριον τὸν Θεόν σου,
|
А/ще не послђш'ае^те творити всXњ словесᲆ зако'на сего`, напи'саннаго въ кни'гаX си'хъ, боя'тися и%мени ст~го и^ чюде'снаго г~а б~а твое^го”
|
|
59
|
59
|
|
καὶ παραδοξάσει Κύριος τὰς πληγάς σου καὶ τὰς πληγὰς τοῦ σπέρματός σου, πληγὰς μεγάλας καὶ θαυμαστάς, καὶ νόσους πονηρὰς καὶ πιστὰς
|
То^ ё^мно'жиT г~ь ја%звы твоя`, и^ ја%ꙁвы племе'ни твое^го ја%звы вели'кїа и^ ди'вныа и^ болᲇꙁни ꙁлы'и и^ совᲇдены”
|
|
60
|
60
|
|
καὶ ἐπιστρέψει πᾶσαν τὴν ὀδύνην Αἰγύπτου τὴν πονηράν, ἣν διευλαβοῦ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ κολληθήσονται ἐν σοί.
|
И$ въꙁвратиT на' тя вс^ю болњꙁнь е^гљ=пеTскђ ѕлђ'ю, е^я'же т^ы боа'шеся эT лица иX, и^ прилепи'тся к тебњ`”
|
|
61
|
61
|
|
καὶ πᾶσαν μαλακίαν καὶ πᾶσαν πληγὴν τὴν μὴ γεγραμμένην καὶ πᾶσαν τὴν γεγραμμένην ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τούτου ἐπάξει Κύριος ἐπὶ σέ, ἕως ἂν ἐξολοθρεύσῃ σε.
|
И$ вс^е раслабле'нїе и^ вс^ю ја^ꙁвђ не напи'саннђю, и^ вс^ю пи'санђю въ кни'гаX ꙁако'на сего. напђстиT г~ь на' тя, до'ндеже поᲄребиT т^я”
|
|
62
|
62
|
|
κα’Ι καταλειφθήσεσθε ἐν ἀριθμῷ βραχεῖ, ἀνθ᾿ ὧν ὅτι ἦτε ὡσεὶ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει, ὅτι οὐκ εἰσήκουσας τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
|
И$ ѓ^ста'нетъ васъ въ число` ма'ло. въ того` мњсто и^же бњсте ја^ко ѕвњꙁды нбsныя мно'жествоM, ја^ко не послђш'асте гла'са г~а б~а ва'шего”
|
|
63
|
63
|
|
καὶ ἔσται ὃν τρόπον εὐφράνθη Κύριος ἐφ᾿ ὑμῖν εὖ ποιῆσαι ὑμᾶς καὶ πληθῦναι ὑμᾶς, οὕτως εὐφρανθήσεται Κύριος ἐφ᾿ ὑμῖν ἐξολοθρεῦσαι ὑμᾶς, καὶ ἐξαρθήσεσθε ἐν τάχει ἀπὸ τῆς γῆς, εἰς ἣν εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.
|
И$ бђ'детъ ја%ко весели'ся г~ь ѓ^ ваs бл~готворя` ва'мъ. и^ мно'жа ваs. та'ко въꙁвеселиTся г~ь ѓ^ ва'съ, потребля'а ваs. і^ и^зги'бнете эT ꙁемля`, в ню'же в^ы въхо'дите та'мо приня'тї ея`”
|
|
64
|
64
|
|
καὶ διασπερεῖ σε Κύριος ὁ Θεός σου εἰς πάντα τὰ ἔθνη ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς ἕως ἄκρου τῆς γῆς, καὶ δουλεύσεις ἐκεῖ θεοῖς ἑτέροις, ξύλοις καὶ λίθοις, οὕς οὐκ ἠπίστω σὺ καὶ οἱ πατέρες σου.
|
и^ раZсы'плеT ва'съ г~ь б~ъ ва'шъ въ всњ страны`, эT кра'я земли` до кра'я е^я” И$ послђ'жите та'мо богоM и^нњмъ дре'вђ и^ ка'менїю. и^хже не вњ'си т^ы ни эTц~ы твои`”
|
|
65
|
65
|
|
ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐκείνοις οὐκ ἀναπαύσει σε, οὐδ᾿ οὐ μὴ γένηται στάσις τῷ ἴχνει τοῦ ποδός σου, καὶ δώσει σοι Κύριος ἐκεῖ καρδίαν ἀθυμοῦσαν καὶ ἐκλείποντας ὀφθαλμοὺς καὶ τηκομένην ψυχήν.
|
И$ во странаX тњ'хъ не поко'итъ тебе`. и^ не бђ'детъ ё^ставле'нїя пле'снома твои^ма. и^ даs тебњ` г~ь та'мо срDце горю'ще и^ ѓ'чи скђ'дни, і^ и^с#хнђщ'ђ дш~ђ”
|
|
66
|
66
|
|
καὶ ἔσται ἡ ζωή σου κρεμαμένη ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν σου, καὶ φοβηθήσῃ ἡμέρας καὶ νυκτὸς καὶ οὐ πιστεύσεις τῇ ζωῇ σου·
|
И$ бђдеT жи'тїе твое ја%ко ви'ся преD ѓчи'ма твои^ма. и^ ё^бои'шиса въ дн~и и^ в но'щи`, и^ не бђдетъ т^и и^ꙁвњ'сто жотїе твое`.
|
|
67
|
67
|
|
τὸ πρωΐ ἐρεῖς·πῶς ἂν γένοιτο ἑσπέρα; καὶ τὸ ἑσπέρας ἐρεῖς· πῶς ἂν γένοιτο πρωΐ; ἀπὸ τοῦ φόβου τῆς καρδίας σου, ἃ φοβηθήση, καὶ ἀπὸ τῶν ὁραμάτων τῶν ὀφθαλμῶν σου, ὧν ὄψῃ.
|
заё%тра рече'ши ка'ко бы'ти ве'черђ, и^ въ ве'черъ рече'ши ка'ко бы'ти ꙁаё'тра эT бо'яꙁни срDца твое^го боя' же ся ё^бои'шися. эT видњнїя ѓ%чїю твое^ю. и^хже зри'ши”
|
|
68
|
68
|
|
καὶ ἀποστρέψει σε Κύριος εἰς Αἴγυπτον ἐν πλοίοις καὶ ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ εἶπα· οὐ προσθήσῃ ἔτι ἰδεῖν αὐτήν· καὶ πραθήσεσθε ἐκεῖ τοῖς ἐχθροῖς ὑμῶν εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας, καὶ οὐκ ἔσται ὁ κτώμενος.
|
И$ ѓ^брати т^я г~ь б~ъ въ е^гљ=петъ въ корабли` и^ въ пђти` е^гоже реко'хъ не приложи'те ксемђ` ви'дњти е^го” И$ преда'стеся та'мо враго'м# вашиM. въ рабы` и^ въ рабы'ня и^ не бђ'детᲆ притяжа'вшаго”
|
|
69
|
|
|
Οὗτοι οἱ λόγοι τῆς διαθήκης, οὓς ἐνετείλατο Κύριος Μωυσῇ στῆσαι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἐν γῇ Μωάβ, πλὴν τῆς διαθήκης, ἧς διέθετο αὐτοῖς ἐν Χωρήβ.
|
|
|
Κεφάλαιο 29
|
Глvа, к~џ”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐκάλεσε Μωυσῆς πάντας τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ὑμεῖς ἑωράκατε πάντα, ὅσα ἐποίησε Κύριος ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐνώπιον ὑμῶν Φαραὼ καὶ τοῖς θεράπουσιν αὐτοῦ καὶ πάσῃ τῇ γῇ αὐτοῦ,
|
Сїи словеса` завњта и^же ꙁавњща` г~ь мољ=сїю поста'виᲄи сн~омъ і^и^л~евымъ въ ꙁемли` моа'вли. наD ꙁавњтъ и^же положи` и^мъ въ хори'вњ”
|
|
2
|
2
|
|
τοὺς πειρασμοὺς τοὺς μεγάλους, οὓς ἑωράκασιν οἱ ὀφθαλμοί σου, τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα τὰ μεγάλα ἐκεῖνα·
|
И$ приꙁва` мољ=сїи вс^я сн~ы и^ реq к нимъ. в^ы ви'дњсте вс^е е^ли'ко сътвори` г~ь въ ꙁемли` е^гљ=петъстей прDе вами, фараѓ'нђ и^ всњмъ слђгаM е^го, и^ все'и земли` е^го”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ οὐκ ἔδωκε Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῖν καρδίαν εἰδέναι καὶ ὀφθαλμοὺς βλέπειν καὶ ὦτα ἀκούειν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
|
И$скsђтва вели'ка ја%же ви'дњсᲄа ѓ%чи твои`. и^ ꙁна'менїа и^ чюдеса` вели'каа ѓ%на, рђко'ю крᲇ'пкою и^ мы'шцею высо'кою”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἤγαγεν ὑμᾶς τεσσαράκοντα ἔτη ἐν τῇ ἐρήμῳ· οὐκ ἐπαλαιώθη τὰ ἱμάτια ὑμῶν, καὶ τὰ ὑποδήματα ὑμῶν οὐ κατετρίβη ἀπὸ τῶν ποδῶν ὑμῶν·
|
Но^ не да'стъ г~ь б~ъ вамъ срDца разђмњти, ниже ѓ%чїю проꙁрњти. н^и ё%шїю слы'шати, до дне'сь”
|
|
5
|
5
|
|
ἄρτον οὐκ ἐφάγετε, οἶνον καὶ σίκερα οὐκ ἐπίετε, ἵνα γνῶτε, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐγώ.
|
И$ водихъ ваs, м~, лTњ сквоꙁњ пђсты'ня. и не ѓ^беTша'ша ри'ꙁы ва'ша, ниже споѕи` ва'ши състарњшася на но'гђ вашђ”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἤλθετε ἕως τοῦ τόπου τούτου, καὶ ἐξῆλθε Σηὼν βασιλεὺς ᾿Εσεβὼν καὶ ῍Ωγ βασιλεὺς Βασὰν εἰς συνάντησιν ἡμῖν ἐν πολέμῳ, καὶ ἐπατάξαμεν αὐτοὺς
|
Хлњ'ба не ја^до'сте, ниже вина` и^ сике'ра пи'сᲄе. да поꙁна'ете ја%ко се'и г~ь б~ъ ва'шъ”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐλάβομεν τὴν γῆν αὐτῶν, καὶ ἔδωκα αὐτὴν ἐν κλήρῳ τῷ Ρουβὴν καὶ τῷ Γαδδὶ καὶ τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασσῆ.
|
И$ прїидо'сте до сего` мњ'ста. і^ и^ꙁы'иде сїѓ'нъ цр~ь е^сеѓ^ньскїи, и^ ѓ'гъ цр~ь васа'ньскїи, проти'вђ наM на ра'ть,
|
|
8
|
8
|
|
καὶ φυλάξεσθε ποιεῖν πάντας τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης, ἵνα συνῆτε πάντα, ὅσα ποιήσετε.
|
і^ и^ꙁби'хомъ я& на ра'ти” И$ прїя'хоM ꙁе'млю и^хъ. и^ дахъ ю& въ прича'стїе рђви'мђ и га'дђ и^ полђ племе'ни манасїи'нђ”
|
|
9
|
9
|
|
῾Υμεῖς ἑστήκατε πάντες σήμερον ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, οἱ ἀρχίφυλοι ὑμῶν καὶ ἡ γερουσία ὑμῶν καὶ οἱ κριταὶ ὑμῶν, καὶ οἱ γραμματοεισαγωγεῖς ὑμῶν, πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραήλ,
|
Снабди'те же вс^я словеса` зако'на сего` твори'ти я&. да раꙁђмње^те вс^е е^ли'ко сътвори'те”
|
|
10
|
10
|
|
αἱ γυναῖκες ὑμῶν καὶ τὰ ἔκγονα ὑμῶν καὶ ὁ προσήλυτος ὁ ἐν μέσῳ τῆς παρεμβολῆς ὑμῶν, ἀπὸ ξυλοκόπου ὑμῶν καὶ ἕως ὑδροφόρου ὑμῶν,
|
Вы^ стои'те вс^и днsь преD гм~ъ бм~ъ вашиM, и^ старњ'ишины плњме'нъ ва'шихъ. и^ ста'рцы ва'ши, и^ сђдїя` ва'ша, и^ кни'гочїя ва'ша, и^ вся'къ мђжъ і^и^л~ьтескъ”
|
|
11
|
11
|
|
παρελθεῖν ἐν τῇ διαθήκῃ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ ἐν ταῖς ἀραῖς αὐτοῦ, ὅσα Κύριος ὁ Θεός σου διατίθεται πρὸς σὲ σήμερον,
|
И$ же'ны ва'ша и^ дњти ва'ша, и^ прише'лецъ и^же посредњ поlчища ва'шего, эT древосњ'чца ва'шего и^ до водоно'сца ва'шего”
|
|
12
|
12
|
|
ἵνα στήσῃ σε αὐτῷ εἰς λαόν, καὶ αὐτὸς ἔσται σου Θεός, ὃν τρόπον εἶπέ σοι, καὶ ὃν τρόπον ὤμοσε τοῖς πατράσι σου, ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακώβ.
|
пре'деши въ ꙁавњтњ г~а б~а ва'шего, и^ въ кля'твњ е^го. е^ли'ко же завњща'етъ г~ь б~ъ тво'и къ тебњ` днsь”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ οὐχ ὑμῖν μόνοις ἐγὼ διατίθεμαι τὴν διαθήκην ταύτην καὶ τὴν ἀρὰν ταύτην,
|
да т^я ё^ста'витъ себњ` въ лю'ди. и^ то'и бђдеT тебњ` б~ъ, ја%коже т^и е^сть ре'клъ” И$ ја%коже ся е^сть кля'лъ эTц~емъ твоиM а^враа'мђ і^саа'кђ. і^а'ковђ”
|
|
14
|
14
|
|
ἀλλὰ καὶ τοῖς ὧδε οὖσι μεθ᾿ ὑμῶν σήμερον ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ τοῖς μὴ οὖσι μεθ᾿ ὑμῶν ὧδε σήμερον.
|
Не ваM же е^ді'нњмъ а^ꙁъ ꙁавњтъ сїи, и^ кля'твђ ꙁавњща'ю”
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι ὑμεῖς οἴδατε πῶς κατῳκήσαμεν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ὡς παρήλθομεν ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν, οὓς παρήλθετε,
|
Но^ и^ си'мъ и^же съ ва'ми сђть ꙁд^њ, преD гм~ъ бм~ъ ва'шимъ” И$ не сђщимъ с ва'ми зд^њ днsь.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἴδετε τὰ βδελύγματα αὐτῶν καὶ τὰ εἴδωλα αὐτῶν, ξύλον καὶ λίθον, ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἅ ἐστι παρ᾿ αὐτοῖς.
|
вы` б^о вњ'сте ка'ко жи'хомᲆ въ ꙁемли` е^гљ=петъстњи, и^ како проидо'хомъ сквоѕњ страны`, и^хже преидо'сте”
|
|
17
|
17
|
|
μή τίς ἐστιν ἐν ὑμῖν ἀνὴρ ἢ γυνὴ ἢ πατριὰ ἢ φυλή, τίνος ἡ διάνοια ἐξέκλινεν ἀπὸ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν πορεύεσθαι λατρεύειν τοῖς θεοῖς τῶν ἐθνῶν ἐκείνων; μὴ τίς ἐστιν ἐν ὑμῖν ρίζα ἄνω φύουσα ἐν χολῇ καὶ πικρίᾳ;
|
И$ ви'дњсте гнђ'сы и^хъ, и^ кђми'ры и^хъ. дре'во и^ ка'менїе сребро` и^ ꙁла'то е^же е^сть ё^ ниX”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν ἀκούσῃ τὰ ρήματα τῆς ἀρᾶς ταύτης καὶ ἐπιφημίσηται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ λέγων· ὅσιά μοι γένοιτο, ὅτι ἐνῇ ἀποπλανήσει τῆς καρδίας μου πορεύσομαι, ἵνα μὴ συναπολέσῃ ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν ἀναμάρτητον.
|
Є$гда` кт^о еs въ ваs мђжъ и^л^и жена`, и^л^и эTч~ьсто и^л^и племя` нњ'кое. е^же срDце эTврати` эT г~а б~а ва'шего. и^ти` и^ слђжи'ти бого'мъ стра'нъ тњ'хъ” е^да` кт^о е^сть въ ва'съ ко'рень горњ` прораста'я же'лчь и^ го'ресть”
|
|
19
|
19
|
|
οὐ μὴ θελήσει ὁ Θεὸς εὐϊλατεῦσαι αὐτῷ, ἀλλ᾿ ἢ τότε ἐκκαυθήσεται ὀργὴ Κυρίου καὶ ὁ ζῆλος αὐτοῦ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ, καὶ κολληθήσονται ἐν αὐτῷ πᾶσαι αἱ ἀραὶ τῆς διαθήκης ταύτης αἱ γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τούτου, καὶ ἐξαλείψει Κύριος τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανόν·
|
И$ бђ' детᲆ а^ще ё^слы'шиT словеса` кля'твы сея`. и^ раꙁмы'слит# въ срDцы свое^мъ гл~я” ПрпDбно мн^њ бђди. ја%ко въ прельще'нїи срDца мое^го поидђ. да не погђби'тъ грњшникъ не грњшника съ собо'ю”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ διαστελεῖ αὐτὸν Κύριος εἰς κακὰ ἐκ πάντων υἱῶν ᾿Ισραὴλ κατὰ πάσας τὰς ἀρὰς τῆς διαθήκης τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τούτου.
|
Не въсхо'щеT б~ъ млsтивъ бы'ти е^мђ. н^отогда` разгори'тся гнњ'въ гн~ь и^ рве'нїе е^го на чл~ка того`” И$ прилњ'пнђтъ е^мђ вс^я кля'твы ꙁавњта сего`. въпи'саныя в# кни'ги ꙁако'на сего`” И$ потребиT г~ь и%мя е^го эT поDнбsныхъ”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἐροῦσιν ἡ γενεὰ ἡ ἑτέρα, οἱ υἱοὶ ὑμῶν, οἳ ἀναστήσονται μεθ᾿ ὑμᾶς, καὶ ὁ ἀλλότριος, ὃς ἂν ἔλθῃ ἐκ γῆς μακρόθεν, καὶ ὄψονται τὰς πληγὰς τῆς γῆς ἐκείνης καὶ τὰς νόσους αὐτῆς, ἃς ἀπέστειλε Κύριος ἐπ᾿ αὐτήν,
|
И$ эTлђ'читъ е^го г~ь на ѕло`, эT всњхъ сн~овᲆ і^и^л~въ. по всњмъ кля'твамъ ꙁавњта въпи'санаго въ кни'ги ꙁако'на сего`”
|
|
22
|
22
|
|
θεῖον καὶ ἅλα κατακεκαυμένον, πᾶσα ἡ γῆ αὐτῆς οὐ σπαρήσεται οὐδὲ ἀνατελεῖ, οὐδὲ μὴ ἀναβῇ ἐπ᾿ αὐτὴν πᾶν χλωρόν, ὥσπερ κατεστράφη Σόδομα και Γόμορρα, ᾿Αδαμὰ καὶ Σεβωΐμ, ἃς κατέστρεψε Κύριος ἐν θυμῷ καὶ ὀργῇ,
|
И$ рече'тъ дрђгїи ро'дъ сн~ове ва'ши по ва'съ быва'ющїи. і^ и^ноплеме'нницы и^же прїидђтᲆ и^ꙁдале'ча и^ е^гда` ё%ꙁря'тъ вреD ꙁемля` твое^я. и^ ја%зя е^я, ю^же посла` г~ь на' ню”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἐροῦσι πάντα τὰ ἔθνη· διατὶ ἐποίησε Κύριος οὕτω τῇ γῇ ταύτῃ; τίς ὁ θυμὸς τῆς ὀργῆς ὁ μέγας οὗτος;
|
Ка'мык#. жђ'пелъ и^ со'ль съж#же вс^ю ꙁемли` е^го, не насњ'ется н^и проꙁя'бнетъ, н^и возни'кнеT на не'и вся'къ ꙁла'къ, ја^коже исъпровр'ьже содо'ма и^ гомо'ра, и^ аDма и^ севои'ма, ја%же и^спровр'ьже г~ь въ ја%рости гнњ'ва свое^го”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἐροῦσιν· ὅτι κατέλιπον τὴν διαθήκην Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων αὐτῶν, ἃ διέθετο τοῖς πατράσιν αὐτῶν, ὅτε ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου,
|
И$ рекђт'ъ вся страны`, почто` сътвори` г~ь си'це, ꙁемли` се'и, ка'я ја%рость гнњ'ва вели'каго сего`”
|
|
25
|
25
|
|
καὶ πορευθέντες ἐλάτρευσαν θεοῖς ἑτέροις, οὓς οὐκ ἠπίσταντο, οὐδὲ διένειμεν αὐτοῖς·
|
И$ рекђтъ ја^ко ѓ^ста'виша ꙁавњтъ г~а б~а эTц~ъ свои^х#, и^же завњща` эTц~емъ иX, е^гда` и^ꙁведе` я& эT земля` е^гљ=петъски”
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην ἐπαγαγεῖν ἐπ᾿ αὐτὴν κατὰ πάσας τὰς κατάρας τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τούτου,
|
И$ шеDше слђжи'ша бого'мъ и^нњмъ, и^ поклони'шася и^мъ, и%хже не вњ'дяхђ, и^ не да'стъ и^мъ ничто'же н^и е^дїнъ”
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ἐξῇρεν αὐτοὺς Κύριος ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν ἐν θυμῷ καὶ ὀργῇ καὶ παροξυσμῷ μεγάλῳ σφόδρα, καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς εἰς γῆν ἑτέραν ὡσεὶ νῦν.
|
И$ раꙁгнњ'вася г~ь на' ꙁемлю т^ђ. и^ наведе` на ню` по всњмъ кля'твамъ. завњта пи'санаго в# кни'гаX ꙁако'на сего`”
|
|
28
|
28
|
|
τὰ κρυπτὰ Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν, τὰ δὲ φανερὰ ἡμῖν καὶ τοῖς τέκνοις ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα, ποιεῖν πάντα τὰ ρήματα τοῦ νόμου τούτου.
|
И$ потреби` я& г~ь эT ꙁемля` иX ја%ростїю гнњ'ва, и^ прогнњ'ванїемъ вели'кимᲆ ѕњ'ло. і^ и^ꙁгна` иX въ ꙁе'млю и'нђ и^ до нн~њ”
|
|
Κεφάλαιο 30
|
Глvа, л~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἔσται ὡς ἂν ἔλθωσιν ἐπὶ σὲ πάντα τὰ ρήματα ταῦτα, ἡ εὐλογία καὶ ἡ κατάρα, ἣν ἔδωκα πρὸ προσώπου σου, καὶ δέξῃ εἰς τὴν καρδίαν σου ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν, οὗ ἐὰν διασκορπίσῃ σε Κύριος ἐκεῖ,
|
И$ бђ'детъ ја^ко прїидTђ на' тя вс^я словеса` с^и блsве'нїе и^ кля'тва, ю%же да'хъ преD лицем# твои^мъ” И прїимеши е& въ срDцы свое^мъ въ всXњ страна'хъ. в ня'же т^я раꙁ#сы'плетъ г~ь б~ъ твои та'мо”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐπιστραφήσῃ ἐπὶ Κύριον τὸν Θεόν σου καὶ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς αὐτοῦ κατὰ πάντα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου,
|
И$ ѓ^брати'шися къ г~ђ б~ђ твое^мђ и^ послђшаеши гласа е^го, по всемђ е^ли'ко а^ꙁъ ꙁаповњ'даю тебњ` днsь, т^ы и^ сн~ъ твои, эT всего` срDца твое^го, и^ эT всея` дш~а твое^я”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἰάσεται Κύριος τὰς ἁμαρτίας σου καὶ ἐλεήσει σε καὶ πάλιν συνάξει σε ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν, εἰς οὓς διεσκόρπισέ σε Κύριος ἐκεῖ.
|
И$ ѓ^цы'стиT г~ь грњхи` твоя`, и^ поми'лђетъ т^я, и^ па'ки събере'тъ т^я. эT всXњ стра'нъ, в ня'же рас#сы'па т^я г~ь б~ъ та'мо”
|
|
4
|
4
|
|
ἐὰν ᾖ ἡ διασπορά σου ἀπ᾿ ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ ἕως ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ, ἐκεῖθεν συνάξει σε Κύριος ὁ Θεός σου, καὶ ἐκεῖθεν λήψεταί σε Κύριος ὁ Θεός σου·
|
А/ще бђ'детъ рас#сы'панїе твое`, эT кра'я нбsнаго до кра'я нб~си” И$ эTтђ'дњ съберетъ т^я г~ь б~ъ твои, и^ эTтђ'дђ вᲆспрїимеT т^я”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἰσάξει σε ὁ Θεός σου ἐκεῖθεν εἰς τὴν γῆν, ἣν ἐκληρονόμησαν οἱ πατέρες σου, καὶ κληρονομήσεις αὐτήν· καὶ εὖ σε ποιήσει καὶ πλεοναστόν σε ποιήσει ὑπὲρ τοὺς πατέρας σου.
|
И$ въведеT т^я на ꙁе'млю ю^же прїя'ша эTц~ы твои`. и^ прїимеши ю&, и^ бл~гот^и сътвори`тъ. и^ ё^мно'жиT т^я паq эTц~ъ твои^хъ”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ περικαθαριεῖ Κύριος τὴν καρδίαν σου καὶ τὴν καρδίαν τοῦ σπέρματός σου, ἀγαπᾶν Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, ἵνα ζῇς σύ.
|
И$ ѓ^чистиT г~ь срDце твое` и^ срDце племе'ни твое^го. любиᲄи г~а б~а твое^го эT всего` срDца твое^го, и^ эT всея` дш~а ᲄвое^я, да живеши т^ы”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ δώσει Κύριος ὁ Θεός σου τὰς ἀρὰς ταύτας ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου καὶ ἐπὶ τοὺς μισοῦντάς σε, οἳ ἐδίωξάν σε.
|
И$ дастъ г~ь б~ъ тво'и сїа кля'твы на враги` твоя`, и^ на ненави'дящая тебе`, и^же т^я эTгнаша”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ σὺ ἐπιστραφήσῃ καὶ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ ποιήσεις τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον,
|
Ты же ѓ^брати'шися и^ послђш'аеши гласа г~а б~а твое^го. и^ сътвори'ши за'повњди е^го, е^лико аZ заповњ'даю тебњ` днsь”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ πολυωρήσει σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν παντὶ ἔργῳ τῶν χειρῶν σου, ἐν τοῖς ἐκγόνοις τῆς κοιλίας σου καὶ ἐν τοῖς ἐκγόνοις τῶν κτηνῶν σου καὶ ἐν τοῖς γενήμασι τῆς γῆς σου· ὅτι ἐπιστρέψει Κύριος ὁ Θεός σου εὐφρανθῆναι ἐπὶ σοὶ εἰς ἀγαθά, καθότι εὐφράνθη ἐπὶ τοῖς πατράσι σου,
|
И$ ё^мно'жиT т^я г~ь б~ъ твои, въ всеM дњле рђкђ твое^ю, и^ въ пло'дњхъ ё^тробы твое^я, и^ въ плодњхᲆ скотъ твоиX. и^ въ житехᲆ ꙁемля` твое^а” ЈА/ко ѓ^братится г~ь б~ъ твои, и^ въꙁвеселиTся ѓ^ тебњ` бл~гостїю, ја%коже въꙁвесели'ся ѓ^ эTц~њхъ твои^хъ”
|
|
10
|
10
|
|
ἐὰν εἰσακούσῃς τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, φυλάσσεσθαι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τούτου, ἐὰν ἐπιστραφῇς ἐπὶ Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου.
|
А/ще послђшаеши гласа г~а б~а ᲄвое^го. снабдњти и^ твори'ти вс^я ꙁа'повњди е^го, и^ ѓ^правленїя, и^ сђды` е^го, напи'саные въ книгаX зако'на сего`” А/ще ѓ^братишися къ г~ђ б~ђ твое^мђ и^зъ всего` срDца твое^го, и^ꙁъ всея` дш~а твое^я”
|
|
11
|
11
|
|
῞Οτι ἡ ἐντολὴ αὕτη, ἣν ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, οὐχ ὑπέρογκός ἐστιν οὐδὲ μακρὰν ἀπὸ σοῦ ἐστιν.
|
ЈА/ко ꙁа'повњди сїа ја%же а^ꙁᲆ ꙁаповњ'даю тебњ` днsе. не съкрыты сђть ни далече е^сть эT тебе`”
|
|
12
|
12
|
|
οὐκ ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω ἐστὶ λέγων· τίς ἀναβήσεται ἡμῖν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ λήψεται ἡμῖν αὐτήν, καὶ ἀκούσαντες αὐτὴν ποιήσομεν;
|
Нњсᲄь на нб~си, да речеши кт^о вᲆꙁы'де эT наs на нб~о, и^ принесе'тъ ю& намъ. и^ слышавше ю& сътвори'мъ”
|
|
13
|
13
|
|
οὐδὲ πέραν τῆς θαλάσσης ἐστὶ λέγων· τίς διαπεράσει ἡμῖν εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης καὶ λήψεται ἡμῖν αὐτήν, καὶ ἀκουστὴν ἡμῖν ποιήσῃ αὐτήν, καὶ ποιήσομεν;
|
Ни^ ѓ^бонђ странђ` моря е^сть да гл~еши кт^о принесеT ю& намъ этTђдђ, и^ слы'шавше ю& сътвори'мъ”
|
|
14
|
14
|
|
ἐγγύς σού ἐστι τὸ ρῆμα σφόδρα ἐν τῷ στόματί σου καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ταῖς χερσί σου ποιεῖν αὐτό.
|
БлиZ тебе` е^сть слово ѕњ'ло, въ ё^стњ'хъ твоиX и^ вᲆ срDцы твоеM, и^ въ рђкђ твое^ю твори'ти е&”
|
|
15
|
15
|
|
᾿Ιδοὺ δέδωκα πρὸ προσώπου σου σήμερον τὴν ζωήν καὶ τὸν θάνατον, τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν.
|
Се^ дахъ преD лицемъ твои^мъ днесь, жизнь и^ смр~ть, бл~го и^ ѕл^о”
|
|
16
|
16
|
|
ἐὰν εἰσακούσῃς τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, ἀγαπᾶν Κύριον τὸν Θεόν σου, πορεύεσθαι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ φυλάσσεσθαι τὰ δικαιώματα αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ, καὶ ζήσεσθε, καὶ πολλοὶ ἔσεσθε, καὶ εὐλογήσει σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν πάσῃ τῇ γῇ, εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.
|
А/ще послђшаеши ꙁа'повњди г~а б~а твое^го. ю%же а^зъ заповњ'даю тебњ` днесь любити г~а б~а твое^го, и^ ходити вᲆ вс^я пђти` е^го, и^ хранити вс^я ѓ^правленїя и^ за'повњди е^го, и^ сђды` е^го” И$ ѓ^живеши и^ ё^мно'жишися, и^ блsвиT т^я г~ь б~ъ твои на земли`, в ню'же вᲆни'деши прїа'ти е^я` та'мо”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐὰν μεταστῇ ἡ καρδία σου καὶ μὴ εἰσακούσῃς καὶ πλανηθεὶς προσκυνήσῃς θεοῖς ἑτέροις καὶ λατρεύσῃς αὐτοῖς,
|
А/ще л^и ѓ^брати'тся срDце твое`, и^ не послђшае^ши, и^ блђдя'щи поклонишися бого'мъ чюждиM, и^ послђж'иши и^м#”
|
|
18
|
18
|
|
ἀναγγέλλω σοι σήμερον ὅτι ἀπωλείᾳ ἀπολεῖσθε καὶ οὐ μὴ πολυήμεροι γένησθε ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.
|
Заповњ'даю ва'мъ днsе, ја%ко поги'белїю поги'бнете. и^ не ё^мно'жиᲄе дн~їи на ꙁемли` ю%же г~ь б~ъ дае'тъ тебњ`, и^дњже и%деши чреZ і^ѓ^рда'нъ та'мо прїа'ти е^я`”
|
|
19
|
19
|
|
διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, τὴν ζωὴν καὶ τὸν θάνατον δέδωκα πρὸ προσώπου ὑμῶν, τὴν εὐλογίαν καὶ τὴν κατάραν· ἔκλεξαι τὴν ζωὴν σύ, ἵνα ζήσῃς σὺ καὶ τὸ σπέρμα σου,
|
Свњдњтель поставля'ю на ваs дне'сь, нб~о и^ ꙁе'млю. живо'тъ и^ смр~ть, да'лъ е^сми преD лице'мъ ва'шимъ, блsве'нїе и^ кля'твђ” Прїими же себњ живо'тъ да живе'ши т^ы и^ племя` твое`,
|
|
20
|
20
|
|
ἀγαπᾶν Κύριον τὸν Θεόν σου, εἰσακούειν τῆς φωνῆς αὐτοῦ καὶ ἔχεσθαι αὐτοῦ· ὅτι τοῦτο ἡ ζωή σου καὶ ἡ μακρότης τῶν ἡμερῶν σου, κατοικεῖν ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσι σου ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ δοῦναι αὐτοῖς.
|
люби'ти г~а б~а твое^го послђшати гла'са е^го, и^ прилњпи'тися къ немђ`” То'и б^о е^сть живоT твои, и^ долгота` дн~їи твоиX жи'ти на ꙁемли`, ю^же кля'ся г~ь б~ъ эTц~емъ твои^мъ а^враа'мђ і^саа'кђ і^а'ковђ да'ти и^мъ”
|
|
Κεφάλαιο 31
|
Глvа, л~а”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ συνετέλεσε Μωυσῆς λαλῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραήλ,
|
И$ шеD мољ=сїи гл~я, вс^я словеса` с^и къ всMњ сн~омъ і^и^л~евыM”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἑκατὸν καὶ εἴκοσιν ἐτῶν ἐγώ εἰμι σήμερον· οὐ δυνήσομαι ἔτι εἰσπορεύεσθαι καὶ ἐκπορεύεσθαι, Κύριος δὲ εἶπε πρός με· οὐ διαβήσῃ τὸν ᾿Ιορδάνην τοῦτον.
|
И$ реq к нимъ, р~, и^ к~, лTњ, а^ꙁъ е^смь дне'сь, и^ не възмогђ ксемђ` вᲆходи'ти, і^ и^сходи'ти, г~ь же гл~а къ мнњ`, не пре'идеши і^ѓ^рда'на сего`”
|
|
3
|
3
|
|
Κύριος ὁ Θεός σου ὁ προπορευόμενος πρὸ προσώπου σου, αὐτὸς ἐξολοθρεύσει τὰ ἔθνη ταῦτα ἀπὸ προσώπου σου, καὶ κατακληρονομήσεις αὐτούς· καὶ ᾿Ιησοῦς ὁ προπορευόμενος πρὸ προσώπου σου, καθὰ ἐλάλησε Κύριος.
|
Гь~ б~ъ твои и^же прDеи%детъ преD лице'мъ твоиM. то'и потребиT страны` сїа' эT лица` твое^го. и^ причасти'ши и^хъ. і^сђсъ же и^ды'и преD лице'мъ тво'имъ, ја%коже гл~алъ е^сть г~ь”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ποιήσει Κύριος ὁ Θεός σου αὐτοῖς καθὼς ἐποίησε Σηὼν καὶ ῎Ωγ, τοῖς δυσὶ βασιλεῦσι τῶν ᾿Αμορραίων, οἳ ἦσανπέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ τῇ γῇ αὐτῶν, καθότι ἐξωλόθρευσεν αὐτούς·
|
И$ сътвори'тъ и^мъ г~ь, ја%коже сътвори` сїѓ'нђ и^ ѓ'гђ двњма цр~ема а^м#моррњ'искима. ја%же бњ'ста ѓбо'нђ сᲄранђ` і^ѓ^рда'на. и^ земли иX” ЈА/ко потреби` и^хъ,
|
|
5
|
5
|
|
καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος ὑμῖν, καὶ ποιήσετε αὐτοῖς, καθότι ἐνετειλάμην ὑμῖν.
|
и^ преда'стъ я& г~ь въ рђцњ ва'ши. и^ да сътвори'те и^мᲆ ја%коже ꙁаповњ'дахъ вамᲆ”
|
|
6
|
6
|
|
ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε, μὴ φοβοῦ μηδὲ δειλιάσης μηδὲ πτοηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου ὁ προπορευόμενος μεθ᾿ ὑμῶν ἐν ὑμῖν, οὔτε μή σε ἀνῇ, οὔτε μή σε ἐγκαταλίπῃ.
|
Възмђжа'и и^ ё^крњпи'ся, н^и бо'ися н^и ё^жаса'ися, н^и ё^клони'ся эT лица` и^хъ. ја%ко г~ь б~ъ тво'и се'и преDи'детъ вамъ, и^ не эTстђ'питᲆ эT тебе`, ниже ѓ^ста'вит# т^я”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐκάλεσε Μωυσῆς ᾿Ιησοῦν καὶ εἶπεν αὐτῷ ἔναντι παντὸς ᾿Ισραήλ· ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε, σὺ γὰρ εἰσελεύσῃ πρὸ προσώπου τοῦ λαοῦ τούτου εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσιν ὑμῶν δοῦναι αὐτοῖς, καὶ σὺ κατακληρονομήσεις αὐτὴν αὐτοῖς·
|
И$ приꙁва` мољ=сїи і^сђ'са, и^ реq е^мђ преD всњмъ і^и^л~емъ, въꙁмђжа'и и^ ё^крњпи'ся. т^ы бо вни'деши преD лицемъ людїи' сихъ, въ ꙁе'млю е^ю'же ся кл^я г~ь эTц~емъ ва'шиM да'ти ю& и^мъ. и^ ты` ю& причасти'ши и^мъ”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ Κύριος ὁ συμπορευόμενος μετὰ σοῦ οὐκ ἀνήσει σε, οὐδὲ μή σε ἐγκαταλίπῃ· μὴ φοβοῦ μηδὲ δειλία.
|
Гь~ же са'мъ и^ды'и с тобо'ю не ѓ^ста'вит# т^я, и^ не эTстђ'питъ эT тебе`. не бо'и^ся н^и ё^жаса'ися”
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ ἔγραψε Μωυσῆς τὰ ρήματα τοῦ νόμου τούτου εἰς βιβλίον καὶ ἔδωκε τοῖς ἱερεῦσι τοῖς υἱοῖς Λευὶ τοῖς αἴρουσι τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης Κυρίου, καὶ τοῖς προσβυτέροις τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
|
И$ въписа` мољ=сїи вс^я словеса` ꙁако'на сего` въ кни'ги, и^ въда'стъ и& жерцеM сн~омъ левљ=иноM, въꙁдви'жђщимъ ковче'гъ завњта гн~я. и^ ста'рцемъ сн~овъ і^и^л~евыX”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐνετείλατο Μωυσῆς αὐτοῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων· μετὰ ἑπτὰ ἔτη ἐν καιρῷ ἐνιαυτοῦ ἀφέσεως ἐν ἑορτῇ σκηνοπηγίας,
|
И$ заповњ'да и^мъ мољ=сїи въ то'и дн~ь гл~я. по сеDми лњтъ въ' время лњта ѓ^ставле'нїа, въ праꙁDниk кђщныи”
|
|
11
|
11
|
|
ἐν τῷ συμπορεύεσθαι πάντα ᾿Ισραὴλ ὀφθῆναι ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἂν ἐκλέξηται Κύριος, ἀναγνώσεσθε τὸν νόμον τοῦτον ἐναντίον παντὸς ᾿Ισραὴλ εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν·
|
Вънегда` съхо'дится ве'сь і^и^л~ь, ја^ви'тися преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ, въ мњ'стњ е^же и^ꙁбереT г~ь. почита'ите зако'нъ сїи, преD всњмъ і^и^л~емъ въ ё%ши иX”
|
|
12
|
12
|
|
ἐκκλησιάσας τὸν λαόν, τοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ ἔκγονα καὶ τὸν προσήλυτον τὸν ἐν ταῖς πόλεσιν ὑμῶν, ἵνα ἀκούσωσι καὶ ἵνα μάθωσι φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, καὶ ἀκούσονται ποιεῖν πάντας τούς λόγους τοῦ νόμου τούτου·
|
Съꙁови'те лю'ди, мђжа и^ же'ны и^ дњти и^ прише'лца твое^го, и^же въ гра'дњхъ ва'шихᲆ. да слы'шиT и^ наё^чи'тся боя'тися и%мени г~а б~а ва'шего, и^ послђш'аютъ твори'ти вс^я словеса` ꙁако'на сего`”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν, οἳ οὐκ οἴδασιν, ἀκούσονται καὶ μαθήσονται φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεόν σου πάσας τὰς ἡμέρας, ὅσας αὐτοὶ ζῶσιν ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.
|
И$ сн~ове иX и^же не вњ'дятъ ё^слы'шаT, и^ наё^чаTся боя'тися г~а б~а ва'шего, въ вс^я дн~и е^ли'коже сђть жи'ви на земли`, на ню'же в^ы минђ'ете і^ѓ^рда'нъ т^ђ причасти'ти ю&”
|
|
14
|
14
|
|
Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἰδοὺ ἐγγίκασιν αἱ ἡμέραι τοῦ θανάτου σου· κάλεσον ᾿Ιησοῦν καὶ στῆτε παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἐντελοῦμαι αὐτῷ. καὶ ἐπορεύθη Μωυσῆς καὶ ᾿Ιησοῦς εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἔστησαν παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
|
И$ реq г~ь къ мољ=сїю с^е приспњша дн~їе смр~ти твое^я. приꙁови і^сђ'са и^ ста'нета преD две'рми хра'ма свњдњ'нїя, и^ ꙁаповMњ е^мђ” І$ и'де мољ=сїи і^ и^сђ'съ въ хра'мъ свњдњнїа. и^ ста'ста преD две'рми хра'ма свᲇдњ'нїа”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ κατέβη Κύριος ἐν νεφέλῃ καὶ ἔστη παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἔστη ὁ στύλος τῆς νεφέλης παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
|
И$ сни'де г~ь въ столпњ` ѓ%блачнᲇ. и^ ста` сто'лпъ ѓ%блачныи ё^ две'рїи хра'ма свњдњ'нїа”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἰδοὺ σὺ κοιμᾷ μετὰ τῶν πατέρων σου, καὶ ἀναστὰς οὗτος ὁ λαὸς ἐκπορνεύσει ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων τῆς γῆς, εἰς ἣν οὗτος εἰσπορεύεται, καὶ καταλείψουσί με καὶ διασκεδάσουσι τὴν διαθήκην μου, ἣν διεθέμην αὐτοῖς.
|
И$ реq г~ь къ мољ=сїю. с^е ты` почи'еши съ эTц~ы ᲄвои^ми. и^ въста'вше лю'дїе сїи съблђ'дятъ въ слњ'дъ бо'гъ чю'ждихъ, въ земли` в ню'же по'идђтъ сїи та'мо. и^ ѓ^ста'вятъ м^я, и^ рас#сы'плютъ ꙁавњтъ мо'и, и^же завњща'хъ и^мъ”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ὀργισθήσομαι θυμῷ εἰς αὐτοὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ καταλείψω αὐτοὺς καὶ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἔσται κατάβρωμα, καὶ εὑρήσουσιν αὐτὸν κακὰ πολλὰ καὶ θλίψεις, καὶ ἐρεῖ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· διότι οὐκ ἔστι Κύριος ὁ Θεός μου ἐν ἐμοί, εὕροσάν με τὰ κακὰ ταῦτα.
|
И$ раꙁ#гнњ'ваюся ја%ростїю на' ня в# то'и дн~ь, и^ ѓ^ста'влю я& и^ эTвращђ` лице` мое` эT ниX. и^ бђ'дђтъ въ иZја^де'нїе, и^ ѓ^бря'щTђ я& ѕл^а мно'га и^ ско'рби. и^ рече'тъ в# то'и дн~ь, не сего' ли ради и^же нњ'сть г~а б~а въ наs, пости'гнђша м^я ѕла'я сїа”
|
|
18
|
18
|
|
ἐγὼ δὲ ἀποστροφῇ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διὰ πάσας τὰς κακίας, ἃς ἐποίησαν, ὅτι ἀπέστρεψαν ἐπὶ θεοὺς ἀλλοτρίους.
|
А/зъ же эTвраще'нїемъ эTвращђ` лице` мое` эT ни'хъ въ то'и дн~ь, ѕло'бъ ради всњх'ъ ја%же сътвори'ша. ја%ко ѓ^брати'шася къ бого'мъ чюждиM”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ νῦν γράψατε τὰ ρήματα τῆς ᾠδῆς ταύτης καὶ διδάξατε αὐτὴν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐμβαλεῖτε αὐτὴν εἰς τὸ στόμα αὐτῶν, ἵνα γένηταί μοι ἡ ᾠδὴ αὕτη κατὰ πρόσωπον μαρτυροῦσα ἐν υἱοῖς ᾿Ισραήλ.
|
И$ нн~њ въпиши'те словеса` пњ'сни сея`. и^ наё^чи'те е^я` сн~ы і^и^л~вы. и^ да въложи'те ю& въ ё^ста` и^хъ. да бђ'детъ м^и пњ'снь с^и въ послђшество` въ сн~њхъ і^и^л~евыхъ”
|
|
20
|
20
|
|
εἰσάξω γὰρ αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν δοῦναι αὐτοῖς, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, καὶ φάγονται καὶ ἐμπλησθέντες κορήσουσι· καί ἐπιστραφήσονται ἐπὶ θεοὺς ἀλλοτρίους καὶ λατρεύσουσιν αὐτοῖς καὶ παροξυνοῦσί με καὶ διασκεδάσουσι τὴν διαθήκην μου.
|
Въведђ' бо я& въ ꙁе'млю бл~гђю, е^ю'же ся кля'хъ эTц~емъ иX, да'ти и^мъ ꙁе'млю кипя'щђ мле'комᲆ и^ ме'домъ. и^ ја^дя'тъ, и^ насыти'вшеся въꙁбђя'ютъ” И$ ѓ^братяTся къ бого'мъ чюждимъ, и^ послђж'аT и^мъ и^ раꙁгнњ'ваютъ м^я” и^ рас#сы'плютъ ꙁавњтъ мой, и^же ꙁавњщаX и^мъ”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἀντικαταστήσεται ἡ ᾠδὴ αὕτη κατὰ πρόσωπον μαρτυροῦσα, οὐ γὰρ μὴ ἐπιλησθῇ ἀπὸ στόματος αὐτῶν καὶ ἀπὸ στόματος τοῦ σπέρματος αὐτῶν· ἐγὼ γὰρ οἶδα τὴν πονηρίαν αὐτῶν, ὅσα ποιοῦσιν ὧδε σήμερον πρὸ τοῦ εἰσαγαγεῖν με αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν.
|
Тогда' же на'идетъ на'нь ѕло'ба раꙁлична и^ ско'рбь, и^ сђпротивит#ся иM пњ'снь сїя противђ лица` и^хъ. въ свњдњтеlство и^ꙁвњствђющи ја%ко не ꙁабы'сться эT ё%стᲆ племе'ни и^х#. ꙁане' же б^о а^зъ вњде ѕло'бы и^хъ, ели'котворя'тъ дне'сь ꙁд^њ. пр'ьвње въведе'нїя и^хъ въ ꙁе'млю бл~гђю, е^ю'же ся кля эTц~емъ и^хъ.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἔγραψε Μωυσῆς τὴν ᾠδὴν ταύτην ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ ἐδίδαξεν αὐτὴν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ.
|
и^ вᲆписа мољ=сїи пњ'снь сїю въ то'и дн~ь, и^ наё^чи е^ю` сн~ы і^ил~евы” И$ ꙁаповњ'да г~ь і^сђ'сђ сн~ђ на'вљ=инђ. и^ реq е^мђ.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἐνετείλατο Μωυσῆς ᾿Ιησοῖ καὶ εἶπεν· ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε, σὺ γὰρ εἰσάξεις τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσεν αὐτοῖς Κύριος, καὶ αὐτὸς ἔσται μετὰ σοῦ.
|
вᲆзмђжа'и ё^крњпи'ся, ты' бо въведе'ши сн~ы і^ил~евы въ ꙁе'млю е^ю^же кля'хъся и^мъ, и^ аZ бђ'дђ с тобо'ю”
|
|
24
|
24
|
|
῾Ηνίκα δὲ συνετέλεσε Μωυσῆς γράφων πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου εἰς βιβλίον ἕως εἰς τέλος,
|
И$ е^гда` же сконча` мољ=сїи пиша`. вс^я словеса` ꙁако'на сего` въ кни'ги даже до конца`.
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἐνετείλατο τοῖς Λευίταις τοῖς αἴρουσι τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης Κυρίου λέγων·
|
и^ ꙁаповњ'да левљ=томъ, вњꙁдвижђщимъ ковче'гъ завњта гн~я гл~я”
|
|
26
|
26
|
|
λαβόντες τὸ βιβλίον τοῦ νόμου τούτου θήσετε αὐτὸ ἐκ πλαγίων τῆς κιβωτοῦ τῆς διαθήκης Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, καὶ ἔσται ἐκεῖ ἐν σοὶ εἰς μαρτύριον.
|
Въꙁе'мше кни'ги зако'на сего`. положите я& въ странђ` ковче'га ꙁавњта г~а б~а ва'шего, и^ да бђ'детъ т^ђ вамᲆ въ свњдњ'нїе”
|
|
27
|
27
|
|
ὅτι ἐγὼ ἐπίσταμαι τὸν ἐρεθισμόν σου καὶ τὸν τράχηλόν σου τὸν σκληρόν· ἔτι γὰρ ἐμοῦ ζῶντος μεθ᾿ ὑμῶν σήμερον, παραπικραίνοντες ἦτε τὰ πρὸς τὸν Θεόν, πῶς οὐχὶ καὶ ἔσχατον τοῦ θανάτου μου;
|
ЈА$ко а^ꙁъ вњ'дњ раꙁᲆгнњ'ванїе твое, и^ выю твою` же'стокђю. е^ще б^о мн^њ жи'вђ сђщђ съ ва'ми дне'сь, раꙁгнᲇвали е^сте г~а и^ ја^ко па'че по смерти моей”
|
|
28
|
28
|
|
ἐκκλησιάσατε πρός με τοὺς φυλάρχους ὑμῶν καὶ τοὺς πρεσβυτέρους ὑμῶν καὶ τοὺς κριτὰς ὑμῶν καὶ τοὺς γραμματοεισαγωγεῖς ὑμῶν, ἵνα λαλήσω εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους, καὶ διαμαρτύρωμαι αὐτοῖς τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν·
|
Приꙁови'те къ мн^њ старњ'ишины племен# вашихъ, и^ ста'рца ва'ша. и^ сђдїя` ваша. и^ книгочїя ва'ша да гл~ю въ ё%ши и^хъ вс^я словеса` сїя, и^ ꙁасвᲇдњтельствђю` ваM нб~семъ и^ зеMлею”
|
|
29
|
29
|
|
οἶδα γὰρ ὅτι ἔσχατον τῆς τελευτῆς μου ἀνομίᾳ ἀνομήσετε καὶ ἐκκλινεῖτε ἐκ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐνετειλάμην ὑμῖν, καὶ συναντήσεται ὑμῖν τὰ κακὰ ἔσχατον τῶν ἡμερῶν, ὅτι ποιήσετε τὰ πονηρὰ ἐναντίον Κυρίου παροργίσαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ὑμῶν.
|
Вњдњ б^о ја%ко по скончанїи мое^мъ беꙁаконїемъ сᲆбезакон#ните. и^ скло'нитеся с пђти`, и^же а^ꙁъ ꙁаповњ'дах# вамъ” и^ ѓ^брящетъ в^ы ѕл^о въ послњдня'а дн~и, ја^ко сътвори'сте ѕл^о преD гм~ъ бм~ъ разгнњ'вати е^го въ всњ'хъ дњ'лехъ рђкђ ва'шею”
|
|
30
|
30
|
|
καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς εἰς τὰ ὦτα πάσης ἐκκλησίας τὰ ρήματα τῆς ᾠδῆς ταύτης ἕως εἰς τέλος.
|
И$ гл~а мољ=сїи въ ё^ши всемђ сонмђ вс^я словеса` пњ'сни сеа` даy и^ до конца`”
|
|
Κεφάλαιο 32
|
Глvа, л~в”
|
|
1
|
1
|
|
ΠΡΟΣΕΧΕ οὐρανέ, καὶ λαλήσω, καὶ ἀκουέτω ἡ γῆ ρήματα ἐκ στόματός μου.
|
Во'нми нб#о, и^ въꙁ#гл~ю, и^ да слы'шитъ ꙁемля` гл~ы ё%стъ мои^хъ”
|
|
2
|
2
|
|
προσδοκάσθω ὡς ὑετὸς τὸ ἀπόφθεγμά μου, καὶ καταβήτω ὡς δρόσος τὰ ρήματά μου, ὡσεὶ ὄμβρος ἐπ᾿ ἄγνωστιν καὶ ὡσεὶ νιφετὸς ἐπὶ χόρτον.
|
да ча'етъ ја%ко до'ждь просвњще'нїе мое и^ сни'дTђ ја%ко рода` гл~и мои`” ЈА/котђ'ча на' троскотъ, ја%ко и'неи на сњно”
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι τὸ ὄνομα Κυρίου ἐκάλεσα· δότε μεγαλωσύνην τῷ Θεῷ ἡμῶν.
|
ЈА/ко и'мя гн~е приꙁва'хᲆ, дади'те вели'чїе б~ђ на'шемђ”
|
|
4
|
4
|
|
Θεός, ἀληθινὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ κρίσεις· Θεὸς πιστός, καὶ οὐκ ἔστιν ἀδικία, δίκαιος καὶ ὅσιος Κύριος.
|
Бг~ъ и%стинна дњ'ла е^го, и^ вс^и пђтїе е^го сђдъ, б~ъ вњренъ, и^ нњсть непра'вды въ немъ. пра'веденъ и^ прпDбенъ г~ь”
|
|
5
|
5
|
|
ἡμάρτοσαν οὐκ αὐτῷ τέκνα μωμητά, γενεὰ σκολιὰ καὶ διεστραμμένη.
|
Съгрњши'ша не того ча'да поро'чная. ро'дъ стропти'въ и^ раꙁъвраще'нъ”
|
|
6
|
6
|
|
ταῦτα Κυρίῳ ἀνταποδίδοτε; οὕτω λαὸς μωρὸς καὶ οὐχὶ σοφός; οὐκ αὐτὸς οὗτός σου πατὴρ ἐκτήσατό σε καὶ ἐποίησέ σε καὶ ἔπλασέ σε;
|
Сїя л^и гв~и вњꙁдае'те сїи лю'дїе бђ'и, и^ немђдри. не саM л^и се'и эTц~ъ тво'и, стяжа` т^я и^ сътвори` т^я, и^ съꙁда` т^я”
|
|
7
|
7
|
|
μνήσθητε ἡμέρας αἰῶνος, σύνετε ἔτη γενεᾶς γενεῶν· ἐπερώτησον τὸν πατέρα σου, καὶ ἀναγγελεῖ σοι, τοὺς πρεσβυτέρους σου, καὶ ἐροῦσί σοι.
|
Помяни'те дн~и вњчныя. разђмњ'ите же лњта ро'да родоv. вᲆпроси` эTц~а твое^го и^ въꙁвњсти'т# тебњ`, ста'рца ᲄвоя и^ рекђтъ тебњ`”
|
|
8
|
8
|
|
ὅτε διεμέριζεν ὁ ῞Υψιστος ἔθνη, ὡς διέσπειρεν υἱοὺς ᾿Αδάμ, ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων Θεοῦ,
|
Є$гда` раꙁдњляа'ше вы'шнїи ја^ꙁы'ки ја^коже раꙁ#сњ'я сн~ы а^да'мовы. положи` предњлы ја^ꙁы'комъ, по числђ` а%гг~лъ бж~їихъ”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐγενήθη μερίς Κυρίου λαὸς αὐτοῦ ᾿Ιακώβ, σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ ᾿Ισραήλ.
|
И$ бы'сть ча'сть гн~я, лю'дїе е^го, і^а'ковъ. ча'сть наслњ'дїя е^го і^и^л~ь”
|
|
10
|
10
|
|
αὐτάρκησεν αὐτὸν ἐν γῇ ἐρήμῳ, ἐν δίψει καύματος ἐν γῇ ἀνύδρῳ· ἐκύκλωσεν αὐτὸν καὶ ἐπαίδευσεν αὐτὸν καὶ διεφύλαξεν αὐτὸν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ,
|
Оу^до'вли е^го въ пђсты'ни безво'днњ. въ жа'жди ꙁно'я ѓ^бы'иде е^го и^ накаꙁа` е^го. и^ съхрани` е^го ја%ко зњ'ницђ ѓ%ка”
|
|
11
|
11
|
|
ὡς ἀετὸς σκεπάσαι νοσσιὰν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς νεοσσοῖς αὐτοῦ ἐπεπόθησε, διεὶς τὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐδέξατο αὐτοὺς καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺς ἐπὶ τῶ μεταφρένων αὐτοῦ.
|
ЈА/ко ѓ^ре'лъ покры'ти гнњꙁдо` свое`, и^ на пте'нца своя` въжделњ. простеr крылњ` свои, и^ прїа'тъ иX, и^ поDя'тᲆ и^хъ на ра'мђ свое'ю”
|
|
12
|
12
|
|
Κύριος μόνος ἦγεν αὐτοὺς καὶ οὐκ ἦν μετ᾿ αὐτῶν θεὸς ἀλλότριος.
|
Гь~ е^ді'нъ въжда'ше и^хъ, и^ не бњ` с ни'ми б~ъ чю'ждь”
|
|
13
|
13
|
|
ἀνεβίβασεν αὐτοὺς ἐπὶ τὴν ἰσχὺν τῆς γῆς, ἐψώμισεν αὐτοὺς γενήματα ἀγρῶν· ἐθήλασαν μέλι ἐκ πέτρας καὶ ἔλαιον ἐκ στερεᾶς πέτρας,
|
Въꙁведе` я& на си'лђ ꙁемли`, насыти` и^хъ жи'тъ се'лныхъ. със#са'ша ме'дъ и^с ка'мене, и^ е^ле'и эT тве'рда ка'мене”
|
|
14
|
14
|
|
βούτυρον βοῶν καὶ γάλα προβάτων μετὰ στέατος ἀρνῶν καὶ κριῶν, υἱῶν ταύρων καὶ τράγων, μετὰ στέατος νεφρῶν πυροῦ, καὶ αἷμα σταφυλῆς ἔπιον οἶνον.
|
Ма'сло кра'вїе, и^ мле'ко ѓ%вчее, съ тђ'комъ а%гньчиM и^ ѓ'внимъ, сыно'въ ю%нчихъ и^ ко'ꙁлиX съ тђкомъ пшени'чномъ. и^ кро'вь гро'ꙁдовђ пїа'хђ вино`”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἔφαγεν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐνεπλήσθη, καὶ ἀπελάκτισεν ὁ ἠγαπημένος, ἐλιπάνθη, ἐπαχύνθη, ἐπλατύνθη· καὶ ἐγκατέλιπε τὸν Θεὸν τὸν ποιήσαντα αὐτὸν καὶ ἀπέστη ἀπὸ Θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ.
|
И$ ја^де` і^а'ков# и^ насыти'ся. и^ эTве'ржеся въꙁлю'бленныи. ё^ты` ё^толъстњ`, и^ раZширњ`. и^ ѓ^ста'ви б~а сътвор#шаго и&, и^ эTстђпи` эT б~а сп~са свое^го”
|
|
16
|
16
|
|
παρώξυνάν με ἐπ᾿ ἀλλοτρίοις, ἐν βδελύγμασιν αὐτῶν παρεπίκρανάν με·
|
Прогнњваша м^я ѓ^ чю'жди'х#, въ ме'рꙁостеX свои^хъ прегорчи'ша м^я”
|
|
17
|
17
|
|
ἔθυσαν δαιμονίοις καὶ οὐ Θεῷ, θεοῖς, οἷς οὐκ ᾔδεισαν· καινοὶ καὶ πρόσφατοι ἥκασιν, οὓς οὐκ ᾔδεισαν οἱ πατέρες αὐτῶν.
|
Пожро'ша бњ'совомъ а^ не б~ђ. бого'мъ, и^хже не вњ'даша. новїи с^екра'тъ, прїи до'ша, и^хже не вњ'даша эTц~ы и^х#”
|
|
18
|
18
|
|
Θεὸν τὸν γεννήσαντά σε ἐγκατέλιπες καὶ ἐπελάθου Θεοῦ τοῦ τρέφοντός σε.
|
Бг~а ро'ждьшагот^я ѓ^ста'ви, и^ ꙁабы` б~а пита'ющагот^я”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ εἶδε Κύριος καὶ ἐζήλωσε καὶ παρωξύνθη δι᾿ ὀργὴν υἱῶν αὐτοῦ καὶ θυγατέρων
|
И$ ви'дњ г~ь и^ въꙁревнова`. и^ раꙁдражи'ся, за гнњ'въ сн~овъ иX и^ дщерїи”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ εἶπεν· ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ δείξω τί ἔσται αὐτοῖς ἐπ᾿ ἐσχάτων ἡμερῶν· ὅτι γενεὰ ἐξεστραμμένη ἐστίν, υἱοί, οἷς οὐκ ἔστι πίστις ἐν αὐτοῖς.
|
И$ рече, эTвращђ` лице` мое` эT ни'хъ, и^ покажђ` чт^о бђ'детъ и^мъ на послњ'докъ ја%ко ро'дъ раꙁъвраще'нъ е^сть. сн~ве и%хже нњсть вњры въ ни'хъ”
|
|
21
|
21
|
|
αὐτοὶ παρεζήλωσάν με ἐπ᾿ οὐ Θεῷ, παρώξυνάν με ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν· κἀγὼ παραζηλώσω αὐτοὺς ἐπ᾿ οὐκ ἔθνει, ἐπὶ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ αὐτούς.
|
Тїи раздражи'ша м^я не ѓ^ бѕ~њ, прогнњваша м^я въ и'долњхъ своихъ, а%ꙁ# раꙁдражђ` иX не ѓ^ ја^ꙁыцXњ ѓ^ ја^зыцXњ же нераꙁђмливыX прогнњ'ваю иX”
|
|
22
|
22
|
|
ὅτι πῦρ ἐκκέκαυται ἐκ τοῦ θυμοῦ μου, καυθήσεται ἕως ᾅδου κάτω, καταφάγεται γῆν καὶ τὰ γενήματα αὐτῆς, φλέξει θεμέλια ὀρέων.
|
ЈА/ко ѓ%гнь въꙁгори'тся эT ја%рости моея`, раждьже'тся до а'да преи^спо'дняго. снњсть ꙁе'млю, и^ жита е^я, попа'литъ ѓ^снова'нїя гора'мъ”
|
|
23
|
23
|
|
συνάξω εἰς αὐτοὺς κακὰ καὶ τὰ βέλη μου συντελέσω εἰς αὐτούς.
|
Съберђ` на нихъ ѕла'я, и^ стрњ'лы моя скон#чаю въ ни'хъ”
|
|
24
|
24
|
|
τηκόμενοι λιμῷ καὶ βρώσει ὀρνέων καὶ ὀπισθότονος ἀνίατος· ὀδόντας θηρίων ἐπαποστελῶ εἰς αὐτοὺς μετὰ θυμοῦ συρόντων ἐπὶ γῆν.
|
Та'юща гла'домъ. и^ снњ'дь пти'цъ, и^ гръбъ неи^сцњлеn. ꙁђ'бы ѕвњ'рїи послю` в ня`, съ ја%росᲄїю пресмыка'ющимися по ꙁемли`”
|
|
25
|
25
|
|
ἔξωθεν ἀτεκνώσει αὐτοὺς μάχαιρα καὶ ἐκ τῶν ταμιείων φόβος· νεανίσκος σὺν παρθένῳ, θηλάζων μετὰ καθεστηκότος πρεσβύτου.
|
эT вн^њ беꙁча'дитъ и^хъ мечь, и^ эT храM и^хъ стра'хъ. ю%ноша съ дв~ою. със#сыи. съ ѓ%трокомъ старцемъ”
|
|
26
|
26
|
|
εἶπα· διασπερῶ αὐτούς, παύσω δὲ ἐξ ἀνθρώπων τὸ μνημόσυνον αὐτῶν,
|
Рњхъ, раꙁсњ'ю и^хъ, ё^ста'влю же эT чл~къ па'мять и^хъ”
|
|
27
|
27
|
|
εἰ μὴ δι᾿ ὀργὴν ἐχθρῶν, ἵνα μὴ μακροχρονίσωσιν, ἵνα μὴ συνεπιθῶνται οἱ ὑπεναντίοι, μὴ εἴπωσιν· ἡ χεὶρ ἡμῶν ἡ ὑψηλὴ καὶ οὐχὶ Κύριος ἐποίησε ταῦτα πάντα.
|
Токмо ꙁа гнњ'въ вра'гъ, ја%ко да не долголњтъствђ'ютъ, и^ да не наля'гђтъ сђпоста'ти. да не рекђтъ, рђка` на'ша высо'ка. и^ не г~ь сътвори` сїя вс^я”
|
|
28
|
28
|
|
ὅτι ἔθνος ἀπολωλεκὸς βουλήν ἐστι, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ἐπιστήμη.
|
ЈА/ко ја^ꙁы'къ погђ'бль совњтъ е^сть и^ нњсть в ни'хъ хђдожьства. не смы'слиша раꙁђмњти,
|
|
29
|
29
|
|
οὐκ ἐφρόνησαν συνιέναι ταῦτα· καταδεξάσθωσαν εἰς τὸν ἐπιόντα χρόνον.
|
сїя вс^я” да прїимђтъ въ грядђщее вре'мя.
|
|
30
|
30
|
|
πῶς διώξεται εἷς χιλίους καὶ δύο μετακινήσουσι μυριάδας, εἰ μὴ ὁ Θεὸς ἀπέδοτο αὐτοὺς καὶ Κύριος παρέδωκεν αὐτούς;
|
ка'ко пожене'тъ е^ді'нъ ты'сящђ, и дв^а дви'гнета тм^ы. а%ще не б~ъ эTда'стъ и^хъ и^ г~ь преда'стъ и^хъ”
|
|
31
|
31
|
|
ὅτι οὐκ εἰσὶν ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν οἱ θεοὶ αὐτῶν· οἱ δὲ ἐχθροὶ ἡμῶν ἀνόητοι.
|
Нњ сђть б^о бо'ѕи и^хъ ја%ко б~ъ на'шъ вра'ѕи же на'ши нераꙁђ'мливи”
|
|
32
|
32
|
|
ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπελος αὐτῶν, καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρρας· ἡ σταφυλὴ αὐτῶν σταφυλὴ χολῆς, βότρυς πικρίας αὐτοῖς·
|
эT виноградъ б^о содомъскихъ винограD и^хъ, и^ лоꙁа` и^хъ эT гоморы. гроꙁдᲆ и^хъ, гроꙁдъ желчи, гроꙁдъ горести ихъ”
|
|
33
|
33
|
|
θυμὸς δρακόντων ὁ οἶνος αὐτῶν καὶ θυμὸς ἀσπίδων ἀνίατος.
|
ЈА/рость ѕмїи, вино` иX и^ ја%рость а^спидъ неи^сцњ'лна”
|
|
34
|
34
|
|
οὐκ ἰδοὺ ταῦτα συνῆκται παρ᾿ ἐμοὶ καὶ ἐσφράγισται ἐν τοῖς θησαυροῖς μου;
|
Не сїя л^и вс^я събрашася ё^ мене`, и^ запечатлњшася въ съкровищиX мои^х#
|
|
35
|
35
|
|
ἐν ἡμέρᾳ ἐκδικήσεως ἀνταποδώσω, ἐν καιρῷ, ὅταν σφαλῇ ὁ ποῦς αὐτῶν, ὅτι ἐγγὺς ἡμέρα ἀπωλείας αὐτοῖς, καὶ πάρεστιν ἕτοιμα ὑμῖν.
|
въ дн~ь эTм#щенїя въꙁда'мъ, въ время вънегда` съблаꙁни'тся нога` их# ја%ко блиꙁь дн~ь поги'бели и^хъ, и^ преDсташа гото'вая ва'мъ”
|
|
36
|
36
|
|
ὅτι κρινεῖ Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ παρακληθήσεται· εἶδε γὰρ παραλελυμένους αὐτοὺς καὶ ἐκλελοιπότας ἐν ἐπαγωγῇ καὶ παρειμένους.
|
ЈА/ко сђдиT г~ь люде'мъ свои^мъ, и^ ѓ^ рабњхъ свои^хъ ё^моле'нъ бђдетъ. видњ б^о иX раꙁ#слаблены, і^ и^ста'явша вᲆ время і^ и^ꙁнемогоша”
|
|
37
|
37
|
|
καὶ εἶπε Κύριος· ποῦ εἰσιν οἱ θεοὶ αὐτῶν, ἐφ᾿ οἷς ἐπεποίθεισαν ἐπ᾿ αὐτοῖς;
|
И$ рече г~ь гд^њ сђть бо'ѕи и^хъ, и^же ё^поваша на ня”
|
|
38
|
38
|
|
ὧν τὸ στέαρ τῶν θυσιῶν αὐτῶν ἠσθίετε καὶ ἐπίνετε τὸν οἶνον τῶν σπονδῶν αὐτῶν; ἀναστήτωσαν καὶ βοηθησάτωσαν ὑμῖν καὶ γενηθήτωσαν ὑμῖν σκεπασταί.
|
И$хже тђкъ жр'ътвъ иX ја^дя'сте, и пїја%сте вино` требᲆ ихX” да въскрsнTђ и^ помогTђ ваM и^ бђдTђ ваM покровиᲄеле”
|
|
39
|
39
|
|
ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν ἐμοῦ· ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω, πατάξω κἀγὼ ἰάσομαι, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐξελεῖται ἐκ τῶν χειρῶν μου.
|
Ви'дите ви'дите, ја%ко а%зъ е^смь, и^ нњсть б~ъ ра'ꙁвᲇ мене`. а^ꙁъ ё^бїю` и^ жи'ти сътворю`. поражђ`, и^ а'ꙁъ и^сцњлю`. и^ нњсть и^же и^змеT эT рђкђ` мое^ю”
|
|
40
|
40
|
|
ὅτι ἀρῶ εἰς τὸν οὐρανὸν τὴν χεῖρά μου καὶ ὀμοῦμαι τῇ δεξιᾷ μου καὶ ἐρῶ· ζῶ ἐγὼ εἰς τὸν αἰῶνα,
|
ЈА/ко вᲆꙁдви'гнђ на' нб~о рђ'кђ мою, и^ кленђ'ся десни'цею мое^ю. и^ рекђ`, жи'вђ а%ꙁъ въ вњкъ”
|
|
41
|
41
|
|
ὅτι παροξυνῶ ὡς ἀστραπὴν τὴν μάχαιράν μου, καὶ ἀνθέξεται κρίματος ἡ χείρ μου, καὶ ἀποδώσω δίκην τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοῖς μισοῦσί με ἀνταποδώσω·
|
ЈА/ко поѓ^стрю` ја%ко мо'лнїю ме'чь мои, и^ прїиметъ сђ'дъ рђка моя`. и^ въꙁда'мъ ме'сть врагомᲆ, и^ ненави'дящиM м^я въꙁда'мъ”
|
|
42
|
42
|
|
μεθύσω τὰ βέλη μου ἀφ᾿ αἵματος, καὶ ἡ μάχαιρά μου φάγεται κρέα, ἀφ᾿ αἵματος τραυματιῶν καὶ αἰχμαλωσίας, ἀπὸ κεφαλῆς ἀρχόντων ἐχθρῶν.
|
Оу^пою` стрњ'лы моа` эT кро'ви, и^ ме'чь мо'и снњсть мя'са. эT кро'ве ја%звеныхᲆ и^ плњне'нїа, эT глаv кн~ѕь ја^зы'ческих#”
|
|
43
|
43
|
|
εὐφράνθητε, οὐρανοί, ἅμα αὐτῷ, καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι Θεοῦ· εὐφράνθητε, ἔθνη μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνισχυσάτωσαν αὐτῷ πάντες υἱοὶ Θεοῦ· ὅτι τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκδικᾶται, καὶ ἐκδικήσει καὶ ἀνταποδώσει δίκην τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοῖς μισοῦσιν ἀνταποδώσει, καὶ ἐκκαθαριεῖ Κύριος τὴν γῆν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
|
Въꙁвесели'теся нб~са кђп'но с ниM, и^ да покло'нятся е^мђ вс^и а^гг~ли бж~їи” Въꙁвесели'теся ја^зы'цы съ люDми е^го, и^ да ё^крᲇпяTся е^мђ вс^и сн~ове бж~їи” ЈА/ко кро'вь сн~оv свои^хъ м#ща'етъ, и^ эTм#сти'тᲆ и^ воꙁда'стъ ме'сть враго'мъ, и^ ненави'дящиM е^го въꙁда'стᲆ. и^ ѓ^чи'ститᲆ г~ь зе'млю людїи свои^хъ”
|
|
44
|
44
|
|
Καὶ ἔγραψε Μωυσῆς τὴν ᾠδὴν ταύτην ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἐδίδαξεν αὐτὴν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ. καὶ εἰσῆλθε Μωυσῆς καὶ ἐλάλησε πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ, αὐτὸς καὶ ᾿Ιησοῦς ὁ τοῦ Ναυή.
|
И$ въписа` мољ=сїи пњ'снь сїю' въ то'й дн~ь, и^ наё^чи` е^ю сн~ы і^и~ля. и^ въни'де мољ=сїи къ лю'деM. и^ гл~а вс^я словеса` зако'на сего` въ ё%ши лю'демъ, саM і^ и'сђсъ нављ=нъ”
|
|
45
|
45
|
|
καὶ συνετέλεσε Μωυσῆς λαλῶν παντὶ ᾿Ισραήλ.
|
И$ сконча` мољ=сїи гл~я словеса` сїи в#семђ` і^и^л~ю”
|
|
46
|
46
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· προσέχετε τῇ καρδίᾳ ἐπὶ πάντας τοὺς λόγους τούτους, οὓς ἐγὼ διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον, ἃ ἐντελεῖσθε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν φυλάσσειν καὶ ποιεῖν πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου·
|
И$ рече к ни'мъ въне'млите срDцемъ ва'шиM вс^я словеса` сїи. ја%же азъ и^ꙁвњсᲄђ'ю ваM днsе” ЈА/же да ꙁаповњ'сте сн~омъ своиM. снабдњти и^ твори'ти вс^я словеса` зако'на сего`”
|
|
47
|
47
|
|
ὅτι οὐχὶ λόγος κενὸς οὗτος ὑμῖν, ὅτι αὕτη ἡ ζωὴ ὑμῶν, καὶ ἕνεκεν τοῦ λόγου τούτου μακροημερεύσετε ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.
|
ЈА/ко нњсть сло'во с^е сђ'е ваM н^о жи'ꙁнь ваша, и^ сего ра'ди сло'ва длᲆги дн~и бђ'дете на ꙁемли`. на ню'же в^ы минђе'те і^ѓ^рда'нъ та'мо причасᲄити ю&”
|
|
48
|
48
|
|
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ λέγων·
|
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю въ дн~ь сїи гл~я.
|
|
49
|
49
|
|
ἀνάβηθι εἰς τὸ ὄρος τὸ ᾿Αβαρὶμ τοῦτο, ὄρος Ναβαῦ, ὅ ἐστιν ἐν γῇ Μωὰβ κατὰ πρόσωπον ῾Ιεριχώ, καὶ ἰδὲ τὴν γῆν Χαναάν, ἣν ἐγὼ δίδωμι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, εἰς κατάσχεσιν,
|
възы'ди на горђ` а^вариM. гора наварїё& ја^же е^сть въ ꙁемли` моа'вли пря'мо е^ри'хђ. и^ виждь ꙁе'млю ханаа'ню, ю^же а'зъ да'ю сн~омъ і^и^л~евымъ въ ѓ^дръжа'нїе”
|
|
50
|
50
|
|
καὶ τελεύτα ἐν τῷ ὄρει, εἰς ὃ ἀναβαίνεις ἐκεῖ, καὶ προστέθητι πρὸς τὸν λαόν σου, ὃν τρόπον ἀπέθανεν ᾿Ααρὼν ὁ ἀδελφός σου ἐν ῍Ωρ τῷ ὄρει, καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ,
|
И$ сконча'ися тамо на горњ` на нюже въсхо'диши, и^ приложися къ людемъ своиM. ја%коy ё%мре а^а^ро'нъ бра'тъ тво'и на горњ` ѓ%рњ, и^ приложи'ся к люде'мъ своиM”
|
|
51
|
51
|
|
ὅτι ἠπειθήσατε τῷ ρήματί μου ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τοῦ ὕδατος ἀντιλογίας Κάδης ἐν τῇ ἐρήμῳ Σίν, διότι οὐχ ἡγιάσατέ με ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ·
|
Поне'же не покори'стеся сло'вђ мое^мђ въ сн~њхъ і^и^л~евњхъ ё^ воды` сђпротивныя кади'съ, въ пђсты'ни си'ни. и^ понеже не ѓ^ст~исте мене` въ сн~њхъ і^и^л~евых#”
|
|
52
|
52
|
|
ὅτι ἀπέναντι ὄψῃ τὴν γῆν καὶ ἐκεῖ οὐκ εἰσελεύσῃ.
|
ЈА/ко съпряма во'зриши зе'млю. н^отамо не въни'деши, е^ја%же даю` сн~омъ і^ил~евымъ”
|
|
Κεφάλαιο 33
|
Глvа, л~г”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ αὕτη ἡ εὐλογία ἣν ηὐλόγησε Μωυσῆς ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ πρὸ τῆς τελευτῆς αὐτοῦ·
|
Се же блsве'нїемъ и^же блsви мољ=сїи чл~къ бж~їи сн~ы і^ил~евы прежде скоnча'нїа свое^го”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπε· Κύριος ἐκ Σινὰ ἥκει καὶ ἐπέφανεν ἐκ Σηεὶρ ἡμῖν καὶ κατέσπευσεν ἐξ ὄρους Φαρὰν σὺν μυριάσι Κάδης, ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ.
|
И$ рече, г~ь эT сїѓ'на прїиде, и јави'ся эT. їира намᲆ и приспњ` эT горы` фара'ня и^ прїиде сот#мами ст~ыхъ ѓ^деснђю е^го ѓ%гнь зако'нђ и^мъ”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐφείσατο τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ ἡγιασμένοι ὑπὸ τὰς χεῖράς σου· καὶ οὗτοι ὑπὸ σέ εἰσι, καὶ ἐδέξατο ἀπὸ τῶν λόγων αὐτοῦ
|
И$ пощадњ` люди своа, и^ вс^и ст~їи въ рђкаX е^го сђть, и^ приставшїи ногам# е^го
|
|
4
|
4
|
|
νόμον, ὃν ἐνετείλατο ἡμῖν Μωυσῆς, κληρονομίαν συναγωγαῖς ᾿Ιακώβ.
|
прїа'ша эT словесᲆ е^го” Зако'нъ, и^же заповњ'да намᲆ мољ=сїи. и^ причасᲄїе со'нма і^а'ковля”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἔσται ἐν τῷ ἠγαπημένῳ ἄρχων, συναχθέντων ἀρχόντων λαῶν ἅμα φυλαῖς ᾿Ισραήλ.
|
И$ бђдетᲆ правеDнаго цр~ь вънегда` собирахђся княѕи люDстїи въкђпе и^ племена сн~овъ і^ил~евыхъ”
|
|
6
|
6
|
|
ζήτω Ρουβὴν καὶ μὴ ἀποθανέτω καὶ ἔστω πολὺς ἐν ἀριθμῷ.
|
да живет# рђви'мъ, да не ё%мретъ, и^ бђ'детъ вᲆ мало число`. и симеѓ'нъ да бђдетᲆ мно'гъ числоM”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ αὕτη ᾿Ιούδα. εἰσάκουσον, Κύριε, φωνῆς ᾿Ιούδα, καὶ εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ εἰσέλθοισαν· αἱ χεῖρες αὐτοῦ διακρινοῦσιν αὐτῷ, καὶ βοηθὸς ἐκ τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ ἔσῃ.
|
А$ с^е і^ю^дњ. и^ рече послђшай г~и гла'са і^ю^дина и^ въ люди е^го въведи`. рђка` е^го ѓ^би'лна е^мђ, и^ помо'щник# на враги е^го да бђдеши`”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ τῷ Λευὶ εἶπε· δότε Λευὶ δήλους αὐτοῦ καὶ ἀλήθειαν αὐτοῦ, τῷ ἀνδρὶ τῷ ὁσίῳ, ὃν ἐπείρασαν αὐτὸν ἐν πείρᾳ, ἐλοιδόρησαν αὐτὸν ἐπὶ ὕδατος ἀντιλογίας·
|
И$ левљ=и рече`, дадите левљ=и страшли'выя е^го, і^ и^стиннђ е^го мђжђ прпDбнђ, е^гоже и^скђси во и^скђшенїи и^ ѓ^блъгаше и& ё^ воды` сђпротивныа”
|
|
9
|
9
|
|
ὁ λέγων τῷ πατρὶ καὶ τῇ μητρί· οὐχ ἑώρακά σε, καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ οὐκ ἐπέγνω καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἀπέγνω· ἐφύλαξε τὰ λόγιά σου καὶ τὴν διαθήκην σου διετήρησε.
|
Гл~яй эTц~ђ свое^мђ и^ мт~ри свое^и, не ви'дњхъ тебе`. и^ братїя свое^я не позна`. и^ сн~овъ свои^хъ не ё^видњ. снабдњ` словеса` твоя` и^ завTњ тво'и снабдњ`”
|
|
10
|
10
|
|
δηλώσουσι τὰ δικαιώματά σου τῷ ᾿Ιακὼβ καὶ τὸν νόμον σου τῷ ᾿Ισραήλ· ἐπιθήσουσι θυμίαμα ἐν ὀργῇ σου διὰ παντὸς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου.
|
Повњдятᲆ ѓ^правле'нїа твоя` і^а'ковђ и^ зако'нъ твои і^ил~ю. възложа'тъ џимїя'мъ въ гнњ'вњ твое^мъ прино'съ на ѓ%лтарь тво'и”
|
|
11
|
11
|
|
εὐλόγησον, Κύριε, τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ καὶ τά ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ δέξαι· κάταξον ὀσφὺν ἐχθρῶν ἐπανεστηκότων αὐτῷ, καὶ οἱ μισοῦντες αὐτὸν μὴ ἀναστήτωσαν.
|
Блsви г~и крњ'пость е^го, и^ дњ'ла рђкђ` е^го прїими. побїи чресла` въставшиX на'нь вра'гъ е^го, и^ ненави'дящиX е^го, да не въскрsнђтъ”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ τῷ Βενιαμὶν εἶπεν· ἠγαπημένος ὑπὸ Κυρίου κατασκηνώσει πεποιθώς, καὶ ὁ Θεὸς σκιάζει ἐπ᾿ αὐτῷ πάσας τὰς ἡμέρας, καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ὤμων αὐτοῦ κατέπαυσε.
|
И$ веньја^ми'нђ реq въꙁлю'бленныи гм~ъ ё^поваяй вселиTся в немъ и^ б~ъ ѓ^кри'литъ е^го, вс^я дн~и. и^ посредњ` ра'менъ е^го почїеT”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ τῷ ᾿Ιωσὴφ εἶπεν· ἀπ᾿ εὐλογίας Κυρίου ἡ γῆ αὐτοῦ, ἀπὸ ὡρῶν οὐρανοῦ καὶ δρόσου καὶ ἀπὸ ἀβύσσων πηγῶν κάτωθεν
|
І$ и^ѓ'сифови реq съ блsве'нїемъ гн~имъ земля` е^го, эT высоты` нбsныя росы`, и^ эT беꙁDнъ и^сто'чники ни'ꙁђ”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ καθ᾿ ὥραν γενημάτων ἡλίου τροπῶν καὶ ἀπὸ συνόδων μηνῶν,
|
И$ въ время жи'та со'лнечныX премене'нїи, и^ эT сне'мъ мњ'сячныхъ”
|
|
15
|
15
|
|
ἀπὸ κορυφῆς ὀρέων ἀρχῆς καὶ ἀπὸ κορυφῆς βουνῶν ἀενάων
|
И$ эT ве'рха горъ нача'ло. и^ эT ве'рха холмовъ а^е^наѓ'ньскихъ”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ καθ᾿ ὥραν γῆς πληρώσεως. καὶ τὰ δεκτὰ τῷ ὀφθέντι ἐν τῇ βάτῳ ἔλθοισαν ἐπὶ κεφαλὴν ᾿Ιωσήφ, καὶ ἐπὶ κορυφῆς δοξασθεὶς ἐπ᾿ ἀδελφοῖς.
|
И$ по времени земля` съверше'нїа” и^ прїа'тенᲆ ја^ви'вшемђся въ кђпи'нњ. да прїидђтъ на главђ` и^ѓ'сифђ. и^ на ве'рхъ, да просла'виTся въ бра'тїи е^го”
|
|
17
|
17
|
|
πρωτότοκος ταύρου τὸ κάλλος αὐτοῦ, κέρατα μονοκέρωτος τὰ κέρατα αὐτοῦ· ἐν αὐτοῖς ἔθνη κερατιεῖ ἅμα ἕως ἀπ᾿ ἄκρου γῆς. αὗται μυριάδες ᾿Εφραΐμ, καὶ αὗται χιλιάδες Μανασσῆ.
|
ЈА/ко первороDнаготелца` доброта` е^го. и^ ја%ко рогᲆ и^норо'га ро'ꙁи е^го. тњ'ми страны` прободе'тъ въкђ'пњ до кра'я земля`. сїя тм^ы е^фрњмовы. и^ сїя ты'сђща манаси'и^на”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ τῷ Ζαβουλὼν εἶπεν· εὐφράνθητι, Ζαβουλών, ἐν ἐξοδίᾳ σου καὶ ᾿Ισσάχαρ ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτοῦ.
|
И$ ꙁаё^ло'нђ реq. въꙁвесели'ся ꙁаё^ло'нъ въ и^схо'дњ твое^мъ. и^саха'ръ въ домњ'хъ е^го”
|
|
19
|
19
|
|
ἔθνη ἐξολοθρεύσουσι, καὶ ἐπικαλέσεσθε ἐκεῖ καὶ θύσετε ἐκεῖ θυσίαν δικαιοσύνης, ὅτι πλοῦτος θαλάσσης θηλάσει σε καὶ ἐμπόρια παράλιον κατοικούντων.
|
Страны` на горђ`, и^ приꙁовђтъ, и^ положаT т^ђ тре'бђ пра'вдњ. и^ богаTство морско'е въꙁдоя'т#. и^ прїимђтъ съкро'вища съкрове'нныя въ песцњ”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ τῷ Γὰδ εἶπεν· εὐλογημένος ἐμπλατύνων Γάδ· ὡς λέων ἐνεπαύσατο, συντρίψας βραχίονα καὶ ἄρχοντα.
|
И$ га'дђ реq блsве'нъ раз#ширя'ася гаD. ја%ко ле'въ почи` съкрђши'выи мы'шцђ кн~ѕя”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ εἶδεν ἀπαρχὴν αὐτοῦ, ὅτι ἐκεῖ ἐμερίσθη γῆ ἀρχόντων συνηγμένων ἅμα ἀρχηγοῖς λαῶν· δικαιοσύνην Κύριος ἐποίησε καὶ κρίσιν αὐτοῦ μετὰ ᾿Ισραήλ.
|
И$ ё^ви'дњ нача'ткы своя` ја%кота'мо раꙁдњли'ся ꙁемля`, кн~ѕеи събра'ныX въкђ'пњ въ нача'ло ꙁмли` люDскїя. пра'вдђ сътвори'тъ г~ђ, и^ сђ'дъ сво'и съ і^и^л~емъ”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ τῷ Δὰν εἶπε· Δὰν σκύμνος λέοντος καὶ ἐκπηδήσεται ἐκ τοῦ Βασάν.
|
И$ да'нђ реq да'нᲆ лви'чищ# ско'читᲆ эT васа'на”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ τῷ Νεφθαλὶ εἶπε· Νεφθαλὶ πλησμονὴ δεκτῶν καὶ ἐμπλησθήτω εὐλογίας παρὰ Κυρίου· θάλασσαν καὶ λίβα κληρονομήσει.
|
И$ неџали'мђ реq. неџали'мъ насыще'нїе прїа'тно. и^ насы'тится блsве'нїа эT г~а. мо'ре и^ ю'гъ наслњ'дитъ”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ τῷ ᾿Ασὴρ εἶπεν· εὐλογημένος ἀπὸ τέκνων ᾿Ασὴρ καὶ ἔσται δεκτὸς τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ. βάψει ἐν ἐλαίῳ τὸν πόδα αὐτοῦ·
|
И$ а^си'рђ реq, блsве'нъ эT ча'дъ а^си'ръ. и^ бђ'детъ прїя'тенъ бра'тїи свое'й. ѓ^мо'читъ въ е^ле'и но'гђ свою`”
|
|
25
|
25
|
|
σίδηρος καὶ χαλκὸς τὸ ὑπόδημα αὐτοῦ ἔσται, ὡς αἱ ἡμέραι σου ἡ ἰσχύς σου.
|
Желњ'ꙁо и^ мњ'дь сапо'гъ е^го бђдетᲆ. и^ а^ки дн~ь твои крњпосᲄь твоя`”
|
|
26
|
26
|
|
οὔκ ἐστιν ὥσπερ ὁ Θεὸς τοῦ ἠγαπημένου· ὁ ἐπιβαίνων ἐπὶ τὸν οὐρανὸν βοηθός σου καὶ ὁ μεγαλοπρεπὴς τοῦ στερεώματος.
|
Нњсть б^о ја%ко б~ъ любеZнаго. въсходя'и на нб~о помощь тебњ. и^ великолњпыи вᲆ твердилњ”
|
|
27
|
27
|
|
καὶ σκεπάσει σε Θεοῦ ἀρχὴ καὶ ὑπὸ ἰσχὺ βραχιόνων ἀενάων καὶ ἐκβαλεῖ ἀπὸ προσώπου σου ἐχθρὸν λέγων· ἀπόλοιο.
|
И$ покрыеT т^я бж~їе начало. и^ поD крњпостїю мыш#ца прsносђщныя, эTженеT эT лица` твое^го враги`. гл~я погђблю`”
|
|
28
|
28
|
|
καὶ κατασκηνώσει ᾿Ισραὴλ πεποιθὼς μόνος ἐπὶ γῆς ᾿Ιακώβ, ἐπὶ σίτῳ καὶ οἴνῳ, καὶ ὁ οὐρανὸς αὐτῷ συνεφφὴς δρόσῳ.
|
И$ вселится і^и^л~ь ё^повая е^ді'нъ на ꙁемли` і^а'ковли. вино'мъ и^ пшени'цею. и^ нб~о е^мђ ѓ^бла'чно росо'ю”
|
|
29
|
29
|
|
μακάριος σύ, ᾿Ισραήλ· τίς ὅμοιός σοι λαὸς σωζόμενος ὑπὸ Κυρίου; ὑπερασπιεῖ ὁ βοηθός σου, καὶ ἡ μάχαιρα καύχημά σου· καὶ ψεύσονταί σε οἱ ἐχθροί σου, καὶ σὺ ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτῶν ἐπιβήσῃ.
|
Бл~же'нъ е^си і^и^л~ю. кт^о подо'бенъ ва'мъ. лю'дїе спsнїи эT г~а. щи'тъ по'мощъ ᲄвоя. и^ ѓ^рђжїе хвала твоя`, и^ съ'лжютъ тебњ` враѕи твои`. ты' же на вы'ю иX настђ'пиши”
|
|
Κεφάλαιο 34
|
Глvа, л~д”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἀνέβη Μωυσῆς ἀπὸ ᾿Αραβὼθ Μωὰβ ἐπὶ τὸ ὄρος Ναβαῦ, ἐπὶ κορυφὴν Φασγά, ἥ ἐστιν ἐπὶ προσώπου ᾿Ιεριχώ. καὶ ἔδειξεν αὐτῷ Κύριος πᾶσαν τὴν γῆν Γαλαὰδ ἕως Δὰν
|
И$ вꙁы'де мољ=сїи эT а^ровоџа моа'вля. на горђ` моа'влю, на ве'рхъ џаꙁга, е^же е^сть прямо е^рихђ. и^ покаꙁа` е^мђ г~ь вс^ю ꙁе'млю галааDскђ до да'на”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ πᾶσαν τὴν γῆν Νεφθαλὶ καὶ πᾶσαν τὴν γῆν ᾿Εφραΐμ καὶ Μανασσῆ καὶ πᾶσαν τὴν γῆν ᾿Ιούδα ἕως τῆς θαλάσσης τῆς ἐσχάτης
|
И$ вс^ю ꙁе'млю неџли'млю и^ е^фрњмовђ, и^ манасїинђ. и^ вс^ю ꙁемлю і^ю%динђ до мо'ря послњ'дняго”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ τὴν ἔρημον καὶ τὰ περίχωρα ῾Ιεριχώ, πόλιν φοινίκων ἕως Σηγώρ.
|
И$ пђстыню и^ ѓ%крsтная села`. и^е^рихона гра'да фини'чьскаго, до сиго'ра”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· αὕτη ἡ γῆ, ἣν ὤμοσα τῷ ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ λέγων· τῷ σπέρματι ὑμῶν δώσω αὐτήν· καὶ ἔδειξα τοῖς ὀφθαλμοῖς σου, καὶ ἐκεῖ οὐκ εἰσελεύσῃ.
|
И$ реq г~ь къ мољ=сїю. сїя земля` е^ю'же кляXся, а^враа'мђ, і^саа'кђ, і^а^ковђ гл~я. племени ва'шемђ дамъ ю&. и^ покаꙁаX ю& ѓ^чи'ма твои^ма, н^ота'мо не внидеши”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐτελεύτησε Μωυσῆς ὁ οἰκέτης Κυρίου ἐν γῇ Μωὰβ διὰ ρήματος Κυρίου.
|
И$ скончася т^ђ мољ=сїи рабъ гн~ь въ ꙁемли` моа'вли сло'воM гн~и”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν Γαῖ ἐγγὺς οἴκου Φογώρ· καὶ οὐκ εἶδεν οὐδεὶς τὴν ταφὴν αὐτοῦ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
|
И$ погребо'ша е^го въ ꙁемли` моа'вли, бли'ꙁъ до'мђ џого'рова. и^ не свњде н^иктоже погребенїа е^го, даже и^ до днsе”
|
|
7
|
7
|
|
Μωυσῆς δὲ ἦν ἑκατὸν καὶ εἴκοσιν ἐτῶν ἐν τῷ τελευτᾶν αὐτόν· οὐκ ἠμαυρώθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ, οὐδὲ ἐφθάρησαν τὰ χελώνια αὐτοῦ.
|
Мољ=сїю же б^њ, р~, и^ к~, лњтъ, вᲆнегда` сконча'ся. и^ не ѓ^темнњстњ ѓ%чи е^мђ н^и и^стлᲇ'ста вњжди е^го”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἔκλαυσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ Μωυσῆν ἐν ᾿Αραβὼθ Μωὰβ ἐπὶ τοῦ ᾿Ιορδάνου κατὰ ῾Ιεριχὼ τριάκοντα ἡμέρας· καὶ συνετελέσθησαν αἱ ἡμέραι πένθους κλαυθμοῦ Μωυσῆ.
|
И$ плака'шеся сн~ове і^ил~еви мољ=сїа въ равоџњ моа'вли ё^ і^ѓ^рда'на блиꙁᲆ е^рихона. л~, дн~їи. и^ сконча'шася дн~їе пла'ча желњ'нїя мољ=сїина”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ᾿Ιησοῦς υἱὸς Ναυὴ ἐνεπλήσθη πνεύματος συνέσεως, ἐπέθηκε γὰρ Μωυσῆς τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτόν· καὶ εἰσήκουσαν αὐτοῦ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐποίησαν καθότι ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ.
|
І$ и^сђсъ сн~ъ нављ=инъ напо'лнися дх~а смыслена. въꙁложи б^о мољ=сїи рђцњ` свои` на'нь. и^ послђшаша е^го сн~ове і^и^л~ви, и^ сътвори'ша ја%коже ꙁаповњ'да г~ь мољ=сїю”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ οὐκ ἀνέστη ἔτι προφήτης ἐν ᾿Ισραὴλ ὡς Μωυσῆς, ὃν ἔγνω Κύριος αὐτὸν πρόσωπον κατὰ πρόσωπον,
|
И$ не въста` по семъ пррoкъ въ і^и^л~и ја%коже мољ=сїи. е^гоже поꙁна` г~ь лицемъ къ лицђ`”
|
|
11
|
11
|
|
ἐν πᾶσι τοῖς σημείοις καὶ τέρασιν, ὃν ἀπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ποιῆσαι αὐτὰ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ Φαραὼ καὶ τοῖς θεράπουσιν αὐτοῦ καὶ πάσῃ τῇ γῇ αὐτοῦ,
|
Въ всњ'хъ знаменїихъ и^ чюдесњ'хъ, и^же посла` е^го г~ь сътвори'ти я& все'и земли` е^гљ=пеTстеи. фараѓ%нђ и^ слђгаM е^го. и^ ꙁемли е^го
|
|
12
|
12
|
|
τὰ θαυμάσια τὰ μεγάλα καὶ τὴν χεῖρα τὴν κραταιάν, ἃ ἐποίησε Μωυσῆς ἔναντι παντὸς ᾿Ισραήλ.
|
чюдеса` вели'ка. рђкою крњ'пкою и^ мы'шцею высо'кою, е^же сътвори` мољ=сїи преD всњмъ і^и^л~емъ”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.