Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих.

Порівняти:

Глава 30 з 40
Глvа, л~”
Κεφάλαιο 30
1
1
И$ да сътвори'ши м^и ѓ^лта'рь кади'ленъ, џимїя'мђ, эT дре'ва негнїю'ща”
ΚΑΙ ποιήσεις θυσιαστήριον θυμιάματος ἐκ ξύλων ἀσήπτων·
2
2
Сътвори'ши и& ла'кти в долготђ`. ла'кти же и^ въ широтђ`, на д~, ё%глы да бђдетъ, двою' же ла'кти въ высотђ`, эT самого да бђдђт# ро'ги е^мђ”
καὶ ποιήσεις αὐτὸ πήχεως τὸ μῆκος καὶ πήχεως τὸ εὖρος, τετράγωνον ἔσται, καὶ δύο πήχεων τὸ ὕψος· ἐξ αὐτοῦ ἔσται τὰ κέρατα αὐτοῦ.
3
3
и^ позлати'ши зла'томъ чи'стымъ, ѓ%гнище е^мђ, и^ стњ'нь е^го ѓ%коло и^ ро'ги е^го” И$ да сътвори'ши е^мђ вњне'цъ зла'тъ ѓ%коло, и^ по двњ ѓ%боди зла'та чиста,
καὶ καταχρυσώσεις αὐτὰ χρυσίῳ καθαρῷ, τὴν ἐσχάραν αὐτοῦ καὶ τοὺς τοίχους αὐτοῦ κύκλῳ καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ, καὶ ποιήσεις αὐτῷ στρεπτὴν στεφάνην χρυσῆν κύκλῳ.
4
4
да сътвори'ши е^мђ, поD вњнце'мъ е^го ѓ%коло на ѓ^бою` ё%глђ, да сътвори'ши е^мђ, по ѓ^бњма страна'ма, и^ бђ'дђтъ носи'ла и^ ве'рви ја%коже держа'ти и%ма”
καὶ δύο δακτυλίους χρυσοῦς καθαροὺς ποιήσεις ὑπὸ τὴν στρεπτὴν στεφάνην αὐτοῦ, εἰς τὰ δύο κλίτη ποιήσεις ἐν τοῖς δυσὶ πλευροῖς· καὶ ἔσονται ψαλίδες ταῖς σκυτάλαις, ὥστε αἴρειν αὐτὸ ἐν αὐταῖς.
5
5
И$ да сътвори'ши носи'ла эT древе'съ негнїю'щиX и^ позлати'ши я& зла'томъ,
καὶ ποιήσεις σκυτάλας ἐκ ξύλων ἀσήπτων καὶ καταχρυσώσεις αὐτὰς χρυσίῳ.
6
6
и^ да положи'ши я& пря'мо завњсњ, ја%же е^сть ё^ киѓ'та свњдњнїя, в ни'хже ја^влю'ся тебњ эTтђ'дђ”
καὶ θήσεις αὐτὸ ἀπέναντι τοῦ καταπετάσματος τοῦ ὄντος ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τῶν μαρτυρίων, ἐν οἶς γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν.
7
7
И$ да кади'тъ наD ни'мъ а^а^ро'нъ џимїя'момъ сложе'ноM бл~говонномъ ра'но ра'но, е^гда` потворя'етъ свњти'ла кади'ти ё^ него`,
καὶ θυμιάσει ἀπ᾿ αὐτοῦ ᾿Ααρὼν θυμίαμα σύνθετον λεπτόν· τὸ πρωΐ πρωΐ, ὅταν ἐπισκευάζῃ τοὺς λύχνους, θυμιάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ,
8
8
е^гда` въжига'етъ а^а^ронъ. свњти'ла с ве'чера, да кадиT ё^ него`, џимїя'мъ всегда` прsно предъ гм~ъ въ ро'ды и^х#”
καὶ ὅταν ἐξάπτῃ ᾿Ααρὼν τοὺς λύχνους ὀψέ, θυμιάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ· θυμίαμα ἐνδελεχισμοῦ διὰ παντὸς ἔναντι Κυρίου εἰς γενεὰς αὐτῶν.
9
9
И$ да не принесе'тся к немђ` џимїя'мъ и%нъ. прино'съ, и^ тре'ба и^ пролива'нїя. да не пролїе'ши нань”
καὶ οὐκ ἀνοίσεις ἐπ᾿ αὐτοῦ θυμίαμα ἕτερον, κάρπωμα, θυσίαν· καὶ σπονδὴν οὐ σπείσεις ἐπ᾿ αὐτοῦ.
10
10
И$ да ѓ^чи'ститъ ё^ него` а^аро'нъ, ё^ рого'въ е^го е^ді'ною лњтом#, эT кро'ви ѓ^цыще'нїя грњхъ ё^моле'нїя е^ді'ною лњта, ѓ^чи'стити е& въ ро'дъ иX, ст~аа ст~ыхъ е^сть г~ђ”
καὶ ἐξιλάσεται ἐπ᾿ αὐτοῦ ᾿Ααρὼν ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ· ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ καθαρισμοῦ καθαριεῖ αὐτὸ εἰς γενεὰς αὐτῶν· ἅγιον τῶν ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ.
11
11
И$ гл~а г~ь къ мољ=сїю рекїи,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
12
12
аще въне'млеши смышле'нїе сн~овъ і^ил~евъ, въ присњще'нїе и^хъ, и^ дадя'тъ ко'ждо и^збавле'нїе за дш~а и^хъ г~ђ, и^ не бђдет# паде'нїе междђ и%ми въ посњще'нїе и^хъ”
ἐὰν λάβῃς τὸν συλλογισμὸν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐπισκοπῇ αὐτῶν, καὶ δώσουσιν ἕκαστος λύτρα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ Κυρίῳ, καὶ οὐκ ἔσται ἐν αὐτοῖς πτῶσις ἐν τῇ ἐπισκοπῇ αὐτῶν.
13
13
Се' же е^сть е^ли'ко дадя'тъ и^хъ, е^гда` прихо'дятъ, въ присњще'нїе полъ дидра'гмъ, е^же е^сть дидра'гмђ ст~омђ, к~, ца'тъ полъ дидра'гма да'нь г~ђ,
καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ δώσουσιν ὅσοι ἂν παραπορεύωνται τὴν ἐπίσκεψιν· τὸ ἥμισυ τοῦ διδράχμου, ὅ ἐστιν κατὰ τὸ δίδραχμον τὸ ἅγιον· εἴκοσιν ὀβολοὶ τὸ δίδραχμον, τὸ δὲ ἥμισυ τοῦ διδράχμου εἰσφορὰ Κυρίῳ.
14
14
вся'къ въходя'и въ присњще'нїе эT, к~, лњтъ и^ вы'ш#ше дадђтъ да'нь г~ђ.
πᾶς ὁ παραπορευόμενος εἰς τὴν ἐπίσκεψιν ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω, δώσουσι τὴν εἰσφορὰν Κυρίῳ.
15
15
бога'тыи да не приложи'тъ, и^ ни'щїи да не ё^мни'тъ, эT полъ дидра'гмы” Є$гда` даю'тъ да'нь г~ђ эT сн~овъ і^и~левыхы, ё^моле'нїя ѓ^ дш~ахъ ва'шиX,
ὁ πλουτῶν οὐ προσθήσει καὶ ὁ πενόμενος οὐκ ἐλαττονήσει ἀπὸ τοῦ ἡμίσους τοῦ διδράχμου ἐν τῷ διδόναι τὴν εἰσφορὰν Κυρίῳ ἐξιλάσασθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν.
16
16
и^ да во'змеши сребро` да'ни эT сн~овъ і^и~левыхъ, даси' же на съдњла'нїе хра'мђ свњде'нїя, и^ да бђдетъ сн~омъ і^и~левымъ па'мять предъ гм~ъ, ё^моле'нїя ѓ^ дш~ахъ вашихъ”
καὶ λήψῃ τὸ ἀργύριον τῆς εἰσφορᾶς παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ δώσεις αὐτὸ εἰς τὸ κάτεργον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἔσται τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ μνημόσυνον ἔναντι Κυρίου ἐξιλάσασθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν.
17
17
И$ рече г~ь мољ=сїю гл~я,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
18
18
сътвори` ё^мываlницђ мњ'дянђ, и^ стоя'ла е'и мњ'дяна, ја^коже ё^мыва'тися” И$ да поста'виши ю& междђ хра'момъ свњдњнїя, и^ ѓ^лтаремъ, и^ да влїе'ши в н^ю во'дђ,
ποίησον λουτῆρα χαλκοῦν καὶ βάσιν αὐτῷ χαλκῆν, ὥστε νίπτεσθαι· καὶ θήσεις αὐτὸν ἀνὰ μέσον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐκχεεῖς εἰς αὐτὸν ὕδωρ,
19
19
и^ ё^мыва'етъ а^аронъ, и^ сн~ове е^го, рђ'ки свои`, и^ но'ги,
καὶ νίψεται ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ὕδατι.
20
20
е^гда` хо'дятъ въ хра'мъ свњдњнїя, да ся ѓ^мыва'ютъ водо'ю, и^ не ё%мрђтъ” И$ли е^гда` прихо'дят# къ ѓ^лтарю` слђжи'ти, и^ прино'сятъ требы г~ђ,
ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, νίψονται ὕδατι καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωσιν· ἢ ὅταν προσπορεύωνται πρὸς τὸ θυσιαστήριον λειτουργεῖν κα’Ι ἀναφέρειν τὰ ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ,
21
21
ё^мы'ют# рђцњ и^ но'ѕњ водо'ю. е^гда вхо'дятъ въ хра'мъ свњдњ'нїя да не ё%мрђтъ, и^ да бђдетъ е^мђ с^е въ зако'нъ вњчныи, и^ сн~омъ е^го въ ро'ды и^хъ по не'м#”
νίψονται τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ὕδατι· ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, νίψονται ὕδατι, ἵνα μὴ ἀποθάνωσι· καὶ ἔσται αὐτοῖς νόμιμον αἰώνιον, αὐτῷ καὶ ταῖς γενεαῖς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν.
22
22
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
23
23
ты' же възми` воня`, цвњта ми'рра и^збра'нна, пять соT си'клеv и^ цыномонђ бл~гово'нна полъ сего`, с~, и^ н~, мя'ты бл~гово'нны, с~
καὶ σὺ λάβε ἡδύσματα, τὸ ἄνθος σμύρνης ἐκλεκτῆς πεντακοσίους σίκλους καὶ κινναμώμου εὐώδους τὸ ἥμισυ τούτου διακοσίους πεντήκοντα καὶ καλάμου εὐώδους διακοσίους πεντήκοντα
24
24
н~ и^ ере'ѓ, пять соT си'клевъ. ст~го ма'сла древяна'го и%н#
καὶ ἴρεως πεντακοσίους σίκλους τοῦ ἁγίου καὶ ἔλαιον ἐξ ἐλαιῶν εἲν
25
25
сътвори'ши с^е и^еле'и пома'занїе ст~ђ воню`, хи'трости варя'щаго воня` и^ еле'и, ст~ое
καὶ ποιήσεις αὐτὸ ἔλαιον χρῖσμα ἅγιον, μύρον μυρεψικὸν τέχνῃ μυρεψοῦ· ἔλαιον χρῖσμα ἅγιον ἔσται.
26
26
пома'занїе бђдетъ” И$ да пома'жеши эT него хра'мъ свњдњнїя, и^ кїѓ'тъ свњдњ'нїя,
καὶ χρίσεις ἐξ αὐτοῦ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου
27
27
и^ вс^я е^го съсђды и^ свњщникъ и^ вс^я съсђды е^го, и^ ѓ^лтарь кади'лныи,
καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὴν λυχνίαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος
28
28
и^ ѓ^лта'рь в^сесъжеже'нїя и^ вс^я е^го съсђды, и^ трапе'зђ и^ вс^я е^я` съсђды, и^ ё^мыва'лницђ и^ вс^я стоя'ла е^я`”
καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ πάντα αὐτοῦ τὰ σκεύη καὶ τὴν τράπεζαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸν λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ
29
29
І$ ѓст~иши и^ бђдђтъ ст~ая ст~ыхъ, и^ вся'къ прикоснђвыися, ѓ^ст~ится”
καὶ ἁγιάσεις αὐτά, καὶ ἔσται ἅγια τῶν ἁγίων· πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῶν ἁγιασθήσεται.
30
30
А$аро'на же и^ сн~ы е^го пома'жеши, и^ ѓ^ст~иши я&, жрњти мн^њ”
καὶ ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ χρίσεις καὶ ἁγιάσεις αὐτοὺς ἱερατεύειν μοι.
31
31
И$ сн~омъ і^и~левымъ да гл~еши рекїи. е^ле'и ма'сть пома'занїя ст~го да бђдеть с^е вамъ, въ ро'ды ва'ша.
καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λαλήσεις λέγων· ἔλαιον ἄλειμμα χρίσεως ἅγιον ἔσται τοῦτο ὑμῖν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν.
32
32
пло'ть чл~ка да ся непома'жетъ и^мъ, и^ по ѓ%бразђ сего`, да не сътвори'те сами себњ и^но'го сице. ст~о е^сть, и^ ст~о бђдеT ваM” А/ще
ἐπὶ σάρκα ἀνθρώπου οὐ χρισθήσεται, καὶ κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς ὡσαύτως· ἅγιόν ἐστι καὶ ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν.
33
33
Иже кт^о си'це сътвори'тъ, и^ли а^ще кт^о да'стъ эT сего`, и^ноплеме'нникђ да потребиTся эT людїи своиX”
ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως, καὶ ὃς ἂν δῷ ἀπ᾿ αὐτοῦ ἀλλογενεῖ, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
34
34
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, възми` себњ воня`, ста'кти, и^ ѓ^ни'ха, и^ халва'нђ, бл~гово'нна и^ бњла, и^ џимїя'мъ ч'истый. все` т^о в ра'внђ мњрђ да бђдTе
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· λάβε σεαυτῷ ἡδύσματα, στακτήν, ὄνυχα, χαλβάνην ἡδυσμοῦ καὶ λίβανον διαφανῆ, ἴσον ἴσῳ ἔσται·
35
35
и^ да сътвори'ши џимия'мъ, во'нно дњло варя'щаго воня`, смњше'но дњло чи'сто и^ ст~о,
καὶ ποιήσουσιν ἐν αὐτῷ θυμίαμα, μυρεψικὸν ἔργον μυρεψοῦ, μεμιγμένον, καθαρόν, ἔργον ἅγιον.
36
36
и^ съдроби'ши то'нко эT сего`, и^ положи'ши пря'мо свњдњнїю, въ хра'мњ свњдњ'нїя эTнђ'дђже ја%влю'ся тебњ, эTтђдђ ст~ая ст~ыхъ и^ бђдетъ вамъ џимїя'мъ се'й”
καὶ συγκόψεις ἐκ τούτων λεπτὸν καὶ θήσεις ἀπέναντι τῶν μαρτυρίων ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, ὅθεν γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν· ἅγιον τῶν ἁγίων ἔσται ὑμῖν.
37
37
По сложе'нїю же семђ`, да не сътвори'те себњ са'ми, въ ѓ^сщ~енїе б^о да бђдетъ вамъ г~ђ. а%ще
θυμίαμα κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς· ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν Κυρίῳ·
38
38
Иже кт^о сътвори'тъ си'це ѓ^бонева'ти эT него`, поги'бнетъ дш~а т^а эT людїи свои^хъ”
ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως ὥστε ὀσφραίνεσθαι ἐν αὐτῷ, ἀπολεῖται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.

Глава 30 з 40
Старий Заповіт

• Бут. • Вих.