|
Κεφάλαιο 18
|
Глава́ и҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· | И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| υἱὲ ἀνθρώπου, τί ὑμῖν ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα καὶ οἱ ὀδόντες τῶν τέκνων ἐγομφίασαν; | сы́не человѣ́чь, что̀ ва́мъ при́тча сїѧ̀ на землѝ і҆и҃левѣ, глаго́лющымъ: ѻ҆тцы̀ ꙗ҆до́ша те́рпкое, а҆ зꙋбѡ́мъ ча̑дъ и҆́хъ ѻ҆скѡ́мины бы́ша; |
|
3
|
3
|
| ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν γένηται ἔτι λεγομένη ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τῷ ᾿Ισραήλ· | Живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, а҆́ще бꙋ́детъ є҆щѐ глаго́лема при́тча сїѧ̀ во і҆и҃ли. |
|
4
|
4
|
| ὅτι πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἐμαί εἰσιν, ὃν τρόπον ἡ ψυχὴ τοῦ πατρός, οὕτως καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ υἱοῦ, ἐμαί εἰσιν· ἡ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα, αὕτη ἀποθανεῖται. - | Ꙗ҆́кѡ всѧ̑ дꙋ́шы моѧ̑ сꙋ́ть, ꙗ҆́коже дꙋша̀ ѻ҆́тча, та́кѡ и҆ дꙋша̀ сыно́внѧ, моѧ̑ сꙋ́ть: дꙋша̀, ꙗ҆́же согрѣши́тъ, та̀ оу҆́мретъ, и҆ зоба́вшагѡ па́родки зꙋ́бы ѻ҆скѡ́минны бꙋ́дꙋтъ. |
|
5
|
5
|
| ῾Ο δὲ ἄνθρωπος ὃς ἔσται δίκαιος, ὁ ποιῶν κρίμα καὶ δικαιοσύνην, | Человѣ́къ же, и҆́же є҆́сть првⷣнъ, творѧ́й сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ, |
|
6
|
6
|
| ἐπὶ τῶν ὀρέων οὐ φάγεται καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐ μὴ ἐπάρῃ πρὸς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐ μὴ μιάνῃ καὶ πρὸς γυναῖκα ἐν ἀφέδρῳ οὖσαν οὐ προσεγγιεῖ | на гора́хъ не снѣ́сть и҆ ѻ҆че́съ свои́хъ не воздви́гнетъ на кꙋмі́ры до́мꙋ і҆и҃лева, и҆ жены̀ бли́жнѧгѡ своегѡ̀ не ѡ҆скверна́витъ и҆ къ женѣ̀ въ мѣ́сѧчныхъ сꙋ́щей не прибли́житсѧ, |
|
7
|
7
|
| καὶ ἄνθρωπον οὐ μὴ καταδυναστεύσῃ, ἐνεχυρασμὸν ὀφείλοντος ἀποδώσει καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἁρπᾶται, τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι δώσει καὶ γυμνὸν περιβαλεῖ | и҆ человѣ́кꙋ не наси́льствꙋетъ, зало́гъ должникꙋ̀ ѿда́стъ и҆ хище́нїемъ не восхи́титъ, хлѣ́бъ сво́й а҆́лчномꙋ да́стъ и҆ нага́го ѡ҆блече́тъ въ ри́зꙋ, |
|
8
|
8
|
| καὶ τὸ ἀργύριον αὐτοῦ ἐπὶ τόκῳ οὐ δώσει καὶ πλεονασμὸν οὐ λήψεται καὶ ἐξ ἀδικίας ἀποστρέψει τὴν χεῖρα αὐτοῦ, κρίμα δίκαιον ποιήσει ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πλησίον αὐτοῦ | и҆ сребра̀ своегѡ̀ въ ли́хвꙋ не да́стъ и҆ прибы́тка не во́зметъ, и҆ ѿ непра́вды ѿврати́тъ рꙋ́кꙋ свою̀ и҆ сꙋ́дъ сотвори́тъ междꙋ̀ мꙋ́жемъ и҆ бли́жнимъ свои́мъ, |
|
9
|
9
|
| καὶ τοῖς προστάγμασί μου πεπόρευται καὶ τὰ δικαιώματά μου πεφύλακται τοῦ ποιῆσαι αὐτά· δίκαιος οὗτός ἐστι, ζωῇ ζήσεται, λέγει Κύριος. - | и҆ въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́лъ и҆ ѡ҆правда̑нїѧ моѧ̑ снабдѣ́лъ, є҆́же твори́ти та̑: првⷣнъ се́й є҆́сть, жи́знїю жи́ти и҆́мать, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἐὰν γεννήσῃ υἱὸν λοιμὸν ἐκχέοντα αἷμα καὶ ποιοῦντα ἁμαρτήματα, | И҆ а҆́ще роди́тъ сы́на гꙋби́телѧ, пролива́ющаго кро́вь и҆ творѧ́ща грѣхѝ, |
|
11
|
11
|
| ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοῦ δικαίου οὐκ ἐπορεύθη, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων ἔφαγε καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἐμίανε | въ пꙋ́ть ѻ҆тца̀ своегѡ̀ првⷣнагѡ не ходи́лъ, но и҆ на гора́хъ пожрѐ, и҆ женꙋ̀ бли́жнѧгѡ своегѡ̀ ѡ҆скверна́вилъ, |
|
12
|
12
|
| καὶ πτωχὸν καὶ πένητα κατεδυνάστευσε καὶ ἅρπαγμα ἥρπασε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἀπέδωκε καὶ εἰς τὰ εἴδωλα ἔθετο τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ἀνομίαν πεποίηκε, | и҆ оу҆бо́гаго и҆ ни́щаго преѡби́дѣ, и҆ хище́нїемъ восхи́тилъ и҆ зало́га не ѿда́лъ, и҆ къ кꙋмі́рѡмъ положѝ ѻ҆́чи своѝ, беззакѡ́нїѧ сотворѝ, |
|
13
|
13
|
| μετὰ τόκου ἔδωκε καὶ πλεονασμὸν ἔλαβεν, οὗτος ζωῇ οὐ ζήσεται, πάσας τὰς ἀνομίας ταύτας ἐποίησε, θανάτῳ θανατωθήσεται, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται. - | съ ли́хвою дадѐ и҆ съ примноже́нїемъ прїѧ́лъ, се́й жи́знїю не поживе́тъ: всѧ̑ сїѧ̑ беззакѡ́нїѧ сотворѝ, сме́ртїю оу҆́мретъ, кро́вь є҆гѡ̀ на не́мъ бꙋ́детъ. |
|
14
|
14
|
| ᾿Εὰν δὲ γεννήσῃ υἱόν, καὶ ἴδῃ πάσας τὰς ἁμαρτίας τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἃς ἐποίησε, καὶ φοβηθῇ καὶ μὴ ποιήσῃ κατ᾿ αὐτάς, | А҆́ще же роди́тъ сы́на, ѻ҆́нъ же оу҆ви́дитъ всѧ̑ грѣхѝ ѻ҆тца̀ своегѡ̀, ꙗ҆̀же сотвори́лъ є҆́сть, и҆ оу҆бои́тсѧ и҆ не сотвори́тъ по ни̑мъ, |
|
15
|
15
|
| ἐπὶ τῶν ὀρέων οὐ βέβρωκε καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐκ ἔθετο εἰς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐκ ἐμίανε | на гора́хъ не снѣ́сть и҆ ѻ҆че́съ свои́хъ не положи́тъ къ кꙋмі́рѡмъ до́мꙋ і҆и҃лева, и҆ жены̀ по́дрꙋга своегѡ̀ не ѡ҆скверна́витъ |
|
16
|
16
|
| καὶ ἄνθρωπον οὐ κατεδυνάστευσε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἐνεχύρασε καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἥρπασε, τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι ἔδωκε καὶ γυμνὸν περιέβαλε, | и҆ человѣ́ка не наси́льствꙋетъ, и҆ зало́га не оу҆держи́тъ и҆ хище́нїемъ не восхи́титъ, хлѣ́бъ сво́й а҆́лчномꙋ да́стъ и҆ на́га ѡ҆дѣ́етъ ри́зою, |
|
17
|
17
|
| καὶ ἀπὸ ἀδικίας ἀπέστρεψε τὴν χεῖρα αὐτοῦ, τόκον οὐδὲ πλεονασμὸν οὐκ ἔλαβε, δικαιοσύνην ἐποίησε καὶ ἐν τοῖς προστάγμασί μου ἐπορεύθη, οὐ τελευτήσει ἐν ἀδικίαις πατρὸς αὐτοῦ, ζωῇ ζήσεται. | и҆ ѿ непра́вды ѿврати́тъ рꙋ́кꙋ свою̀, ли́хвы и҆ примноже́нїѧ не во́зметъ, пра́вдꙋ сотвори́тъ и҆ въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́ти бꙋ́детъ: не сконча́етсѧ въ непра́вдахъ ѻ҆тца̀ своегѡ̀, (но) жи́знь поживе́тъ. |
|
18
|
18
|
| ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ ἐὰν θλίψει θλίψῃ καὶ ἁρπάσῃ ἅρπαγμα, ἐναντία ἐποίησεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ μου καὶ ἀποθανεῖται ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ. - | Ѻ҆те́цъ же є҆гѡ̀ а҆́ще ско́рбїю ѡ҆скорби́тъ и҆ хище́нїемъ восхи́титъ, сопроти̑внаѧ сотвори́тъ посредѣ̀ люді́й мои́хъ, и҆ оу҆́мретъ въ непра́вдахъ свои́хъ. |
|
19
|
19
|
| Καὶ ἐρεῖτε· τί ὅτι οὐκ ἔλαβε τὴν ἀδικίαν ὁ υἱὸς τοῦ πατρός; ὅτι ὁ υἱὸς δικαιοσύνην καὶ ἔλεος πεποίηκε, πάντα τὰ νόμιμά μου συνετήρησε καὶ ἐποίησεν αὐτά· ζωῇ ζήσεται. | И҆ рече́те: что̀ ꙗ҆́кѡ не взѧ̀ сы́нъ непра́вды ѻ҆тца̀ своегѡ̀; Поне́же сы́нъ пра́вдꙋ и҆ ми́лость сотворѝ, всѧ̑ зако́ны моѧ̑ соблюдѐ и҆ сотворѝ ѧ҆̀, жи́знїю поживе́тъ. |
|
20
|
20
|
| ἡ δὲ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα ἀποθανεῖται· ὁ δὲ υἱὸς οὐ λήψεται τὴν ἀδικίαν τοῦ πατρός, οὐδὲ ὁ πατὴρ λήψεται τὴν ἀδικίαν τοῦ υἱοῦ· δικαιοσύνη δικαίου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται, καὶ ἀνομία ἀνόμου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται. | Дꙋша́ же согрѣша́ющаѧ, та̀ оу҆́мретъ: сы́нъ не во́зметъ непра́вды ѻ҆тца̀ своегѡ̀, и҆ ѻ҆те́цъ не во́зметъ непра́вды сы́на своегѡ̀: пра́вда првⷣнагѡ на не́мъ бꙋ́детъ, и҆ беззако́нїе беззако́нника на не́мъ бꙋ́детъ. |
|
21
|
21
|
| καὶ ὁ ἄνομος ἐὰν ἀποστρέψῃ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, καὶ φυλάξηται πάσας τὰς ἐντολάς μου καὶ ποιήσῃ δικαιοσύνην καὶ ἔλεος, ζωῇ ζήσεται καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ. | И҆ беззако́нникъ а҆́ще ѡ҆брати́тсѧ ѿ всѣ́хъ беззако́нїй свои́хъ, ꙗ҆̀же сотвори́лъ, и҆ сохрани́тъ всѧ̑ за́пѡвѣди моѧ̑ и҆ сотвори́тъ сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ и҆ ми́лость, жи́знїю поживе́тъ и҆ не оу҆́мретъ: |
|
22
|
22
|
| πάντα τὰ παραπτώματα αὐτοῦ, ὅσα ἐποίησεν, οὐ μνησθήσεται, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ, ᾗ ἐποίησε, ζήσεται. | всѧ̑ согрѣшє́нїѧ є҆гѡ̀, є҆ли̑ка сотвори́лъ, не помѧнꙋ́тсѧ є҆мꙋ̀: но въ пра́вдѣ свое́й, ю҆́же сотвори́лъ, жи́въ бꙋ́детъ. |
|
23
|
23
|
| μὴ θελήσει θελήσω τὸν θάνατον τοῦ ἀνόμου, λέγει Κύριος, ὡς τὸ ἀποστρέψαι αὐτὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ζῆν αὐτόν; | Є҆да̀ хотѣ́нїемъ восхощꙋ̀ сме́рти грѣ́шника, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, а҆ не є҆́же ѡ҆брати́тисѧ є҆мꙋ̀ ѿ пꙋтѝ ѕла̀ и҆ жи́вꙋ бы́ти є҆мꙋ̀; |
|
24
|
24
|
| ἐν δὲ τῷ ἀποστρέψαι δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιῆσαι ἀδικίαν κατὰ πάσας τὰς ἀνομίας, ἃς ἐποίησεν ὁ ἄνομος, πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ, ἃς ἐποίησεν, οὐ μὴ μνησθῶσιν· ἐν τῷ παραπτώματι αὐτοῦ, ᾧ παρέπεσε, καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ, αἷς ἥμαρτεν, ἐν αὐταῖς ἀποθανεῖται. | И҆ а҆́ще соврати́тсѧ првⷣникъ ѿ пра́вды своеѧ̀ и҆ сотвори́тъ непра́вдꙋ по всѣ̑мъ беззако́нїємъ, ꙗ҆̀же сотвори́лъ беззако́нникъ, всѧ̑ пра̑вды є҆гѡ̀, ꙗ҆̀же сотвори́лъ є҆́сть, не помѧнꙋ́тсѧ: въ престꙋпле́нїи свое́мъ, и҆́мже престꙋпѝ, и҆ во грѣсѣ́хъ свои́хъ, и҆́миже согрѣшѝ, въ ни́хъ оу҆́мретъ. |
|
25
|
25
|
| καὶ εἴπατε· οὐ κατευθύνει ἡ ὁδὸς Κυρίου. ἀκούσατε δὴ πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραήλ· μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατευθύνει; οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν οὐ κατευθύνει; | И҆ реко́сте: не оу҆пра́витсѧ пꙋ́ть гдⷭ҇ень. Слы́шите оу҆̀бо, ве́сь до́мъ і҆и҃левъ, є҆да̀ пꙋ́ть мо́й не оу҆пра́витсѧ; ва́шъ ли пꙋ́ть оу҆̀бо оу҆пра́витсѧ; |
|
26
|
26
|
| ἐν τῷ ἀποστρέψαι τὸν δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιήσει παράπτωμα καὶ ἀποθάνῃ, ἐν τῷ παραπτώματι, ᾧ ἐποίησεν, ἐν αὐτῷ ἀποθανεῖται. | Є҆гда̀ соврати́тсѧ првⷣникъ ѿ пра́вды своеѧ̀ и҆ сотвори́тъ грѣ́хъ, и҆ оу҆́мретъ въ престꙋпле́нїи, є҆́же сотвори́лъ, въ то́мъ оу҆́мретъ. |
|
27
|
27
|
| καὶ ἐν τῷ ἀποστρέψαι ἄνομον ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ, ἧς ἐποίησε, καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην, οὗτος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐφύλαξε | И҆ є҆гда̀ ѡ҆брати́тсѧ беззако́нникъ ѿ беззако́нїѧ своегѡ̀, є҆́же сотвори́лъ, и҆ сотвори́тъ сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ, то́й дꙋ́шꙋ свою̀ снабдѣ́лъ є҆́сть: |
|
28
|
28
|
| καὶ ἀπέστρεψεν ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, ζωῇ ζήσεται, οὐ μὴ ἀποθάνῃ. | и҆ ви́дѣ и҆ ѡ҆брати́сѧ ѿ всѣ́хъ беззако́нїй свои́хъ, ꙗ҆̀же сотворѝ, жи́знїю поживе́тъ и҆ не оу҆́мретъ. |
|
29
|
29
|
| καὶ λέγουσιν ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐ κατορθοῖ ἡ ὁδὸς Κυρίου. μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατορθοῖ, οἶκος ᾿Ισραήλ; οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν οὐ κατορθοῖ; | И҆ глаго́летъ до́мъ і҆и҃левъ: оу҆пра́витсѧ пꙋ́ть гдⷭ҇ень. Є҆да̀ пꙋ́ть мо́й не оу҆правлѧ́етсѧ; ѽ, до́ме і҆и҃левъ, оу҆̀бо ва́шъ ли пꙋ́ть оу҆правлѧ́етсѧ; |
|
30
|
30
|
| ἕκαστον κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ κρινῶ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος. ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν ὑμῶν, καὶ οὐκ ἔσονται ὑμῖν εἰς κόλασιν ἀδικίας. | (Сегѡ̀ ра́ди) комꙋ́ждо по пꙋтѝ є҆гѡ̀ сꙋждꙋ̀ ва́мъ, до́ме і҆и҃левъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ѡ҆брати́тесѧ и҆ ѿве́ржитесѧ ѿ всѣ́хъ нече́стїй ва́шихъ, и҆ не бꙋ́дꙋтъ ва́мъ непра̑вды въ мꙋче́нїе: |
|
31
|
31
|
| ἀπορρίψατε ἀφ᾿ ἑαυτῶν πάσας τὰς ἀσεβείας ὑμῶν, ἃς ἠσεβήσατε εἰς ἐμὲ καὶ ποιήσατε ἑαυτοῖς καρδίαν καινὴν καὶ πνεῦμα καινόν· καὶ ἱνατί ἀποθνήσκετε, οἶκος ᾿Ισραήλ; | ѿве́ржите ѿ себє̀ всѧ̑ нечє́стїѧ ва̑ша, и҆́миже нече́ствовасте ко мнѣ̀, и҆ сотвори́те себѣ̀ се́рдце но́во и҆ дꙋ́хъ но́въ, и҆ сотвори́те всѧ̑ за́пѡвѣди моѧ̑: и҆ вскꙋ́ю оу҆мира́ете, до́ме і҆и҃левъ; гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
32
|
32
|
| διότι οὐ θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἀποθνήσκοντος, λέγει Κύριος. | Поне́же не хощꙋ̀ сме́рти грѣ́шника оу҆мира́ющагѡ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, но є҆́же ѡ҆брати́тисѧ є҆мꙋ̀ ѿ пꙋтѝ своегѡ̀ и҆ жи́ти дꙋшѝ є҆гѡ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ѡ҆брати́тесѧ оу҆̀бо, и҆ жи́ви бꙋ́дете. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.