1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Κεφάλαιο 15
|
Глvа, е~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΜΕΤΑ δὲ τὰ ρήματα ταῦτα ἐγενήθη ρῆμα Κυρίου πρὸς ῞Αβραμ ἐν ὁράματι, λέγων· μὴ φοβοῦ ῞Αβραμ, ἐγὼ ὑπερασπίζω σου· ὁ μισθός σου πολὺς ἔσται σφόδρα.
|
По гл~анїи же се'м#, бы'сть сло'во гн~е къ а^вра'мђ въ видњ'нїи въ нощи` гл~я не бо'ися а^вра'ме а^зъ защищђ` т^я м#зDа т^и бђдетъ ѕњло` мно'га”
|
|
2
|
2
|
|
λέγει δὲ ῞Αβραμ· δέσποτα Κύριε, τί μοι δώσεις; ἐγὼ δὲ ἀπολύομαι ἄτεκνος· ὁ δὲ υἱὸς Μασὲκ τῆς οἰκογενοῦς μου, οὗτος Δαμασκὸς ᾿Ελιέζερ.
|
Гл~а же а^ вра'мъ влDко г~и что` ми даси` а%з же эTпђщђся без ча'да. сн~ъ же масе'ковъ домоча'дица мое^я, с^и дама'скосъ е^лїе^зе'ръ” І$ еще`
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπεν ῞Αβραμ· ἐπειδὴ ἐμοὶ οὐκ ἔδωκας σπέρμα, ὁ δὲ οἰκογενής μου κληρονομήσει μοι.
|
рече а^враM, е%льмаже мн^њ не да'сть пло'да, домоча'децъ мой наслњдникъ бђдетъ по мн^њ”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εὐθὺς φωνὴ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν λέγουσα· οὐ κληρονομήσει σε οὗτος, ἀλλ᾿ ὃς ἐξελεύσεται ἐκ σοῦ, οὗτος κληρονομήσει σε.
|
І$ а'бїе гла'съ гн~ь бысть къ немђ` гл~я, не бђдетъ се'и наслњ'дник# твой, н^о и^же и^зы'детъ и^с тебе`, то'и бђдетъ наслњдник# тебњ”
|
|
5
|
5
|
|
ἐξήγαγε δὲ αὐτὸν ἔξω καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάβλεψον δὴ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἀρίθμησον τοὺς ἀστέρας, εἰ δυνήσῃ ἐξαριθμῆσαι αὐτούς. καὶ εἶπεν· οὕτως ἔσται τὸ σπέρμα σου.
|
И$ и^зведе` и& во'нъ и^ реq къ немђ, възри` на нб~о и^ съчти` ѕвњзды, а^ще мо'жеши и^счести` и^ рече та'ко бђдет# сњмя твое”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐπίστευσεν ῞Αβραμ τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.
|
Вњ'рова а^вра'мъ б~ђ и^ въмњни'ся е^мђ въ пра'вдђ”
|
|
7
|
7
|
|
εἶπε δὲ πρὸς αὐτόν· ἐγὼ ὁ Θεὸς ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ χώρας Χαλδαίων, ὥστε δοῦναί σοι τὴν γῆν ταύτην κληρονομῆσαι.
|
И$ рече къ немђ а%зъ е^смь б~ъ и^зведы'и тя эT страны` хал#дњ'искїа, ја%ко да'ти тебњ землю сїю прїя'ти ю&”
|
|
8
|
8
|
|
εἶπε δέ, Δέσποτα Κύριε, κατὰ τί γνώσομαι ὅτι κληρονομήσω αὐτήν;
|
И$ рече влDко г~и по чесомђ с^е разђмњю, ја%ко прїя'ти ю& и%мамъ”
|
|
9
|
9
|
|
εἶπε δὲ αὐτῷ· λάβε μοι δάμαλιν τριετίζουσαν καὶ αἶγα τριετίζουσαν καὶ κριὸν τριετίζοντα καὶ τρυγόνα καὶ περιστεράν.
|
Рече же къ немђ. възми` м^и ю%ницђ трилњтнђ, и^ козђ` трилњтнђ і^ ѓ^ве'нъ трилњтен#, и^ съ горлицею го'лђбъ”
|
|
10
|
10
|
|
ἔλαβε δὲ αὐτῷ πάντα ταῦτα καὶ διεῖλεν αὐτὰ μέσα καὶ ἔθηκεν αὐτὰ ἀντιπρόσωπα ἀλλήλοις, τὰ δὲ ὄρνεα οὐ διεῖλε.
|
Възя'вшђ же е^мђ вс^я и^ претеса` я& на' полы, и^ положи я& разли'чно пря'мо къ себњ, птиw же не претеса`.
|
|
11
|
11
|
|
κατέβη δὲ ὄρνεα ἐπὶ τὰ σώματα, ἐπὶ τὰ διχοτομήματα αὐτῶν, καὶ συνεκάθησεν αὐτοῖς ῞Αβραμ.
|
сълетњша же пти'ца на телеса` расте'саная, и^ сњде съ ни'ми а^враM”
|
|
12
|
12
|
|
περὶ δὲ ἡλίου δυσμὰς ἔκστασις ἐπέπεσε τῷ ῞Αβραμ, καὶ ἰδοὺ φόβος σκοτεινὸς μέγας ἐπιπίπτει αὐτῷ.
|
Заходящђ же слн~цђ ё%жасъ нападе` на а^вра'ма, и^ с^е страX те'мен# ве'лїи нападе` на'нь”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐρρέθη πρὸς ῞Αβραμ· γινώσκων γνώσῃ ὅτι πάροικον ἔσται τὸ σπέρμα σου ἐν γῇ οὐκ ἰδίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτοὺς καὶ κακώσουσιν αὐτοὺς καὶ ταπεινώσουσιν αὐτοὺς τετρακόσια ἔτη.
|
И$ рече'но бы'сть а^вра'мђ вњ'дя вњждь, ја%ко ѓ^быта'лницы бђдђт# сњмя твое в# земли` не свое'и, и^ порабо'тятъ и^ зазлятъ иM, и^ смиряT я& четыриста` лTњ
|
|
14
|
14
|
|
τὸ δὲ ἔθνος, ᾧ ἐὰν δουλεύσωσι, κρινῶ ἐγώ· μετὰ δὲ ταῦτα ἐξελεύσονται ὧδε μετὰ ἀποσκευῆς πολλῆς.
|
ја^зы'кђ же е^мђже порабо'таю^т# сђждђ а%зъ” Посе'м же и^зы'дђтъ съ и^мњнїемъ мно'гимъ,
|
|
15
|
15
|
|
σὺ δὲ ἀπελεύσῃ πρὸς τοὺς πατέρας σου ἐν εἰρήνῃ, τραφεὶς ἐν γήρᾳ καλῷ.
|
ты' же эTи'деши къ эTц~ем твои^мъ, жи'въ съ мироM въ ста'рости до'брњ”
|
|
16
|
16
|
|
τετάρτῃ δὲ γενεᾷ ἀποστραφήσονται ὧδε· οὔπω γὰρ ἀναπεπλήρωνται αἱ ἁμαρτίαι τῶν ᾿Αμορραίων ἕως τοῦ νῦν.
|
Четве'ртое же колњно ѓ^братиTся сњмо” Не сђть б^о сконча'лися грњси` а^мор#рњи досе'лњ”
|
|
17
|
17
|
|
ἐπεὶ δὲ ὁ ἥλιος ἐγένετο πρὸς δυσμάς, φλὸξ ἐγένετο, καὶ ἰδοὺ κλίβανος καπνιζόμενος καὶ λαμπάδες πυρός, αἳ διῆλθον ἀνὰ μέσον τῶν διχοτομημάτων τούτων.
|
І$ ја^ко бысть сл~нце на за'ходњ, пла'мы бысть и^ с^е пе'щъ кђря'щися, и^ свњща` ѓ%гнены проидо'ша междђ по'лотми си'ми”
|
|
18
|
18
|
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διέθετο Κύριος τῷ ῞Αβραμ διαθήκην λέγων· τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Αἰγύπτου ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, ποταμοῦ Εὐφράτου,
|
Въ то'и дн~ь завњща` г~ь а^вра'мђ завњтъ гл~я, сњмени твое^мђ даM землю сїю, эT рњки` е^гљ=пеTскїя, до рњки` вели'кїя е^фра'тъ.
|
|
19
|
19
|
|
τοὺς Κεναίους καὶ τοὺς Κενεζαίους καὶ τούς Κεδμωναίους
|
кене'я, и^ кенезе'я, и^ кеDмонея
|
|
20
|
20
|
|
καὶ τοὺς Χετταίους καὶ τοὺς Φερεζαίους καὶ Ραφαεὶν καὶ τοὺς ᾿Αμορραίους καὶ τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς Εὐαίους καὶ τοὺς Γεργεσαίους καὶ τοὺς ᾿Ιεβουσαίους.
|
и хет#џе'а и^ ферезе'а, и^ рафаи'ны,
|
