Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:
⇄

ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
Третїе кни'ги мољ=сїѓвы лељ=тъ
Κεφάλαιο 1
глvа, а~”
1
1
ΚΑΙ ἀνεκάλεσε Μωυσῆν, καὶ ἐλάλησε Κύριος αὐτῷ ἐκ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου λέγων·
И$ въꙁва` г~ь мољ=сїа и^ рече е^мђ и^с хра'ма свњдњ'нїа гл~я,
2
2
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ἐξ ὑμῶν ἐὰν προσαγάγῃ δῶρα τῷ Κυρίῳ, ἀπὸ τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ τῶν βοῶν καὶ ἀπὸ τῶν προβάτων προσοίσετε τὰ δῶρα ὑμῶν.
гл~и сн~омъ і^и~левыM, и^ рцы` к ни'мъ. чл~къ эT васъ аще принесеT даръ г~ђ эT скота`, и^ эT говяD и^ эT ѓ^веw, да принесе'те дары ва'ша”
3
3
ἐὰν ὁλοκαύτωμα τὸ δῶρον αὐτοῦ ἐκ τῶν βοῶν, ἄρσεν ἄμωμον προσάξει· πρὸς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου προσοίσει αὐτὸ δεκτὸν ἐναντίον Κυρίου.
А/ще же съж#женїа даръ е^го эT го'вяD, мђ'жескъ поl непоро'ченъ, да принесе'тъ преD двери храма свњдᲇнїа, и^ да принесеT е& прїа'тно преD гм~ъ,
4
4
καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ καρπώματος, δεκτὸν αὐτῷ ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ.
и^ да въꙁложиT рђ'кђ на главђ` приноше'нїю, прїя'то е^мђ молитися ѓ^ неM”
5
5
καὶ σφάξουσι τὸν μόσχον ἔναντι Κυρίου, καὶ προσοίσουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα, καὶ προσχεοῦσι τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ τὸ ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
И$ да ꙁаколюT ю^не'цᲆ преD гм~ᲆ, и^ да принесђтᲆ сн~ове а^а^ро'нови, жерцы` кро'вь и^ да пролїюT кровь на ѓ^лта'рь о%крsтъ, и^же ё^ дв'ерїи храма свњдњ'нїа”
6
6
καὶ ἐκδείραντες τὸ ὁλοκαύτωμα μελιοῦσιν αὐτὸ κατὰ μέλη,
И$ ѓ^дра'вши все`съж#же'нїе, да раздробяT е& на ё%ды”
7
7
καὶ ἐπιθήσουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐπιστοιβάσουσι ξύλα ἐπὶ τὸ πῦρ.
И$ да вᲆꙁложаT сн~ове а^а^ро'ни жерцы` ѓ%гнь на ѓ^лта'рь, и^ да въскладђтᲆ дрова` на ѓ^гнь,
8
8
καὶ ἐπιστοιβάσουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς τὰ διχοτομήματα καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ στέαρ ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρὸς τὰ ὄντα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου,
и^ да въскладђтᲆ сн~ове а^а^ро'ни жер цы`, раZдробле'ное, и^ главђ` и^ тђкъ, на дрова` горя'ща ја^же на ѓ^лта'ри”
9
9
τὰ δὲ ἐγκοίλια καὶ τοὺς πόδας πλυνοῦσιν ὕδατι, καὶ ἐπιθήσουσιν οἱ ἱερεῖς τὰ πάντα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· κάρπωμά ἐστι, θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
ё^тро'бђ же и^ но'гы да и^ꙁмы'ютъ водо'ю, и^ да въꙁложи'тъ жре'цъ вс^я на ѓ^лта'рь, приношенїа жрътва е^сть воня бл~гоё^ха'нїа г~ђ.
10
10
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τῶν προβάτων τὸ δῶρον αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ, ἀπό τε τῶν ἀρνῶν καὶ τῶν ἐρίφων, εἰς ὁλοκαυτώματα, ἄρσεν ἄμωμον προσάξει αὐτὸ καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
а%ще ли же эT ѓ^вецъ дар# свои гв~и принесе'тъ эT а%гнецъ, и^л^и эT ко'ꙁлищᲆ, вᲆ все`сож#же'нїе, мђж'ескъ полъ чи'стъ да принесе'тъ и&,
11
11
καὶ σφάξουσιν αὐτὸ ἐκ πλαγίων τοῦ θυσιαστηρίου πρὸς βορρᾶν ἔναντι Κυρίου καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
и^ да възложи'тъ рђ'кђ на главђ` е^го. и^ да зако'лютъ е& въ странњ` ѓ^лта'ря къ сњ'верђ преD гм~ъ” И$ да пролїю'тъ сн~ове а^а^рони жерцы` кро'вь е^го ё^ ѓ^лъᲄаря.
12
12
καὶ διελοῦσιν αὐτὸ κατὰ μέλη καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ στέαρ, καὶ ἐπιστοιβάσουσιν οἱ ἱερεῖς αὐτὰ ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρὸς τὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
и^ да раꙁдробя'тᲆ е^го на ё%ды, и^ главђ`, и^ тђкъ е^го да въскладTђ е& жерᲆцы` на ѓ^лта'рь на дрова` ја^же на ѓ^гни”
13
13
καὶ τὰ ἐγκοίλια καὶ τοὺς πόδας πλυνοῦσιν ὕδατι. καὶ προσοίσει ὁ ἱερεὺς τὰ πάντα καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· κάρπωμά ἐστι, θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
Оу^тро'бђ же и^ но'ги и^ꙁмы'ют# водо'ю. и^ принесе'тъ жре'цъ вс^е, и^ да въꙁложи'т# на ѓ^лта'рь, принесе'ное еs жр'ътва воня` бл~гоё^ха'нїа г~ђ”
14
14
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τῶν πετεινῶν κάρπωμα προσφέρῃ δῶρον αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσει ἀπὸ τῶν τρυγόνων, ἢ ἀπὸ τῶν περιστερῶν τὸ δῶρον αὐτοῦ.
А/ще ли эT пᲄицᲆ даръ приносит# г~ђ, и^ принесе'тъ эT го'рлицъ, и^л^и эT го'лђбовъ, дарᲆ сво'и,
15
15
καὶ προσοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἀποκνίσει τὴν κεφαλήν, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ στραγγιεῖ τὸ αἷμα πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.
и^ да принесеT жре'цъ къ ѓ^лта'рю, и^ да ё^то'ргнетᲆ главђ` е^го, и^ да въꙁложи'тъ жре'цъ на ѓ^лта'рь. і^ и^сцњ'дитᲆ кровь ё^ стоя'ла ѓ^лтаря`.
16
16
καὶ ἀφελεῖ τὸν πρόλοβον σὺν τοῖς πτεροῖς καὶ ἐκβαλεῖ αὐτὸ παρὰ τὸ θυσιαστήριον κατὰ ἀνατολάς εἰς τὸν τόπον τῆς σποδοῦ.
и^ да эTлђ'чиT горта'нь с пе'рїемъ. и^ да и^ꙁнесетᲆ эT ѓ^лта'ря на восто'къ, на мњсто попела,
17
17
καὶ ἐκκλάσει αὐτὸ ἐκ τῶν πτερύγων καὶ οὐ διελεῖ, καὶ ἐπιθήσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρός· κάρπωμά ἐστι, θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
и^ да и^зломитъ е^го эT крилђ` и^ да не раꙁдњлитъ. и^ да въꙁло'житъ е& жре'цъ на ѓ^лта'рь, на дрова` горя'щая, принесеное е^сᲄь жр'ътва воня` бл~гоё^ханїа г~ђ.
Κεφάλαιο 2
глvа, в~”
1
1
ΕΑΝ δὲ ψυχὴ προσφέρῃ δῶρον θυσίαν τῷ Κυρίῳ, σεμίδαλις ἔσται τὸ δῶρον αὐτοῦ, καὶ ἐπιχεεῖ ἐπ᾿ αὐτὸ ἔλαιον καὶ ἐπιθήσει ἐπ᾿ αὐτὸ λίβανον· θυσία ἐστί.
Аще ли беꙁъ дш~а принесе'тᲆ даръ г~ђ, мђка` пшени'чна да бђ'детъ даръ е^го. и^ да въꙁлїетᲆ на ню е^ле'и, и^ да въꙁложи'тъ на ню` џїмїа'м# бњ'лыи ж'рътва е^сᲄь,
2
2
καὶ οἴσει πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ααρὼν τοὺς ἱερεῖς, καὶ δραξάμενος ἀπ᾿ αὐτῆς πλήρη τὴν δράκα ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως σὺν τῷ ἐλαίῳ καὶ πάντα τὸν λίβανον αὐτῆς, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
и^ да несе'тъ ю& къ сн~омъ а^а^ро'ним# жерцемъ” И$ възметъ эT нея` по'лнђ го'рсть мђки` пшени'чны съ е^леѓ'мъ, и^ весь џїмїаM бњ'лыи ея`, и^ да въꙁложи'тъ жре'цъ въ па'мять е^го на ѓ^лта'рь, жр'ътва воня` бл~гово'нїа г~ђ”
3
3
καὶ τὸ λοιπὸν ἀπὸ τῆς θυσίας ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ· ἅγιον τῶν ἁγίων ἀπὸ τῶν θυσιῶν Κυρίου. ἐὰν δὲ προσφέρῃ δῶρον θυσίαν πεπεμμένην ἐν κλιβάνῳ, δῶρον Κυρίῳ ἐκ σεμιδάλεως, ἄρτους ἀζύμους πεφυραμένους ἐν ἐλαίῳ καὶ λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ.
И$ ѓ^ста'нокᲆ эT жр'ъᲄвᲆ а^а^ро'нђ и^ сн~омᲆ е^го, ст~ая ст~ыхъ, эT жертвъ гн~ь”
5
4
ἐὰν δὲ θυσία ἀπὸ τηγάνου τὸ δῶρόν σου, σεμίδαλις πεφυραμένη ἐν ἐλαίῳ, ἄζυμά ἐστι.
А/ще же принесеT да'ръ тре'бђ пече'нђ в# пещи` эT мђки` пшени'чны, жр'ътвђ хлњбы прњ'сны спря'жены со е^леѓM и^ ѓ^прњсноки, пома'ꙁанны е^леѓM”
6
5
καὶ διαθρύψεις αὐτὰ κλάσματα, καὶ ἐπιχεεῖς ἐπ᾿ αὐτὰ ἔλαιον. θυσία ἐστὶ Κυρίῳ.
А/ще ли тре'ба сковраDна да'ръ твои, мђка` пшени'чна спря'жена со е^леѓ'мъ прњсна да бђ'детъ.
7
6
ἐὰν δὲ θυσία ἀπὸ τηγάνου τὸ δῶρόν σου, σεμίδαλις ἐν ἐλαίῳ ποιηθήσεται.
и^ да сла'млеши ю& на ё^крђ'хи, и^ да въꙁлїе'тᲆ на ня е^ле'и. жр'ътва е^сть г~ђ”
8
7
καὶ προσοίσει τὴν θυσίαν, ἣν ἂν ποιήσῃ ἐκ τούτων τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσει πρὸς τὸν ἱερέα· καὶ προσεγγίσας πρὸς τὸ θυσιαστήριον
А/ще ли жр'ътвђ ѓ^гни'чнђю съ твори эT мђки` пшени'чны съ е^леѓ'мъ да ю& сътвори'тъ,
9
8
ἀφελεῖ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τῆς θυσίας τὸ μνημόσυνον αὐτῆς, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· κάρπωμα, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
и^ да принесе'тъ тре'бђ ю%же а%ще твориT эT си'хᲆ г~ђ” И$ да принесе'тᲆ кᲆ жерцђ`,
10
9
τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπὸ τῆς θυσίας, ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ· ἅγια τῶν ἁγίων ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου.
и^ пристђ'питᲆ къ ѓ^лта'рю и^ да эTи'меT жре'цъ эT тре'бы па'мять ея`. и^ да въꙁложи'тъ жре'цъ на ѓ^лта'рь, приносъ въ воня` бл~гово'нїа г~ђ.
11
10
Πᾶσαν θυσίαν, ἣν ἂν προσφέρητε Κυρίῳ, οὐ ποιήσετε ζυμωτόν· πᾶσαν γὰρ ζύμην καὶ πᾶν μέλι οὐ προσοίσετε ἀπ᾿ αὐτοῦ, καρπῶσαι Κυρίῳ.
ѓ^ста'нокъ же ѓ^ тре'бы а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го ст~ая ст~ыхъ, эT прино'съ г~ђ”
12
11
δῶρον ἀπαρχῆς προσοίσετε αὐτὰ Κυρίῳ, ἐπὶ δὲ τὸ θυσιαστήριον οὐκ ἀναβιβασθήσεται εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.
Вс^ю тре'бђ ю%же а^ще приноси'те г~ђ, да ся не съᲄвори'тъ ква'сна, вся'кᲆ б^о ква'съ и^ вся'кᲆ меD, да не принесе'тся эT него` прино'съ г~ђ”
13
12
καὶ πᾶν δῶρον θυσίας ὑμῶν ἁλὶ ἁλισθήσεται· οὐ διαπαύσατε ἅλας διαθήκης Κυρίου ἀπὸ θυσιασμάτων ὑμῶν, ἐπὶ παντὸς δώρου ὑμῶν προσοίσετε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν ἅλας.
То'чїю даръ нача'тковъ да принесе'те г~ђ. на ѓ^лтаr же да не принесе'тся въ воню` бл~гово'нїа г~ђ”
14
13
ἐὰν δὲ προσφέρῃς θυσίαν πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ, νέα πεφρυγμένα χίδρα ἐρικτὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσεις τὴν θυσίαν τῶν πρωτογεννημάτων
И$ вся'кᲆ дарᲆ тре'бᲆ вашиX со'лїю да со'лится, и^ да не ѓ^ста'неᲄся со'ль завњта гн~я эT тре'бъ вашиX, вᲆ вся'комᲆ да'рњ, да ся принесе'тъ со'ль”
15
14
καὶ ἐπιχεεῖς ἐπ᾿ αὐτὴν ἔλαιον καὶ ἐπιθήσεις ἐπ᾿ αὐτὴν λίβανον· θυσία ἐστί.
А/ще ли принесе'ши тре'бђ нача'тки житъ твоиX г~ђ, но'во спря'жены кла'сы и^стла'чены г~ђ, и^ принесе'ши тре'бђ начаTки,
16
15
καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἀπὸ τῶν χίδρων σὺν τῷ ἐλαίῳ καὶ πάντα τὸν λίβανον αὐτῆς· κάρπωμά ἐστι τῷ Κυρίῳ.
и^ да в#ꙁлїеши на ню` е^ле'и, и^ да въꙁложи'ши на ню` бᲇлыи џїмїа'мъ, тре'ба е^сть”
Κεφάλαιο 3
глvа, г~”
1
1
ΕΑΝ δὲ θυσία σωτηρίου τὸ δῶρον αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ, ἐὰν μὲν ἐκ τῶν βοῶν αὐτοῦ προσαγάγῃ, ἐάν τε ἄρσεν, ἐάν τε θῆλυ, ἄμωμον προσάξει αὐτὸ ἔναντι Κυρίου.
Аще ли жр'ътва сп~се'нїа бђдеT даръ е^го г~ђ. а%ще ё^бо эT говядᲆ е& принесеT, а%ще мђж'еск# полᲆ и^л^и же'неск#, чи'стᲆ и^ да принесе'т# е& преD г~ь.
2
2
καὶ ἐπιθήσει τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ δώρου, καὶ σφάξει αὐτὸ ἐναντίον Κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων κύκλῳ.
и^ възложи'тъ рђцњ свои` на главђ` да'рђ. и^ да зако'лютъ и&, ё^ дверїи хра'ма свњдњ'нїа, и^ да въꙁлїютᲆ сн~ове а^а^ро'ни жерцы` кро'вь на ѓ^лта'рь ѓ^крsтъ,
3
3
καὶ προσάξουσιν ἀπὸ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου κάρπωμα Κυρίῳ, τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆς κοιλίας
и^ да принесђтъ эT тре'бы сп~се'нїа прино'съ г~ђ. и^ тkђ же покрыва'ющїи ё^тро`бђ, и^ весь тђкъ и^же е^сть въ ё^ᲄро'бњ,
4
4
καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελεῖ.
и^ ѓ^бњ и^сᲄе'си, и^ тђк# и^же на нею`, и^ е^же на сᲄегна'хъ, и^ повраꙁъ ја%тре'нїи, съ и^стесами да эTи^меTся.
5
5
καὶ ἀνοίσουσιν αὐτὰ οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπὶ τὰ ὁλοκαυτώματα ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπί τοῦ πυρὸς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· κάρπωμα, ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.
и^ да принесђтъ сїя сн~ове а^а^ро'ни жер#цы` къ ѓ^лта'рю, въ вс^есъж#же'нїе на дрова` горя'щая на ѓ^лта'рь, приносᲆ воня` бл~гово'нїа г~ђ”
6
6
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τῶν προβάτων τὸ δῶρον αὐτοῦ θυσία σωτηρίου τῷ Κυρίῳ, ἄρσεν ἢ θῆλυ, ἄμωμον προσοίσει αὐτό.
А/ще ли эT ѓ^веw дар# е^гоᲄре'ба спsнїа г~ђ, мђ'жескъ поl и^ же'нескъ, непоро'чена да принесеT е&”
7
7
ἐὰν ἄρνα προσαγάγῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ, προσάξει αὐτὸ ἔναντι Κυρίου,
А/ще ли а^гнеца принесе'тъ даръ е^го, да принесе'тъ и& преD г~ь,
8
8
καὶ ἐπιθήσει τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ δώρου αὐτοῦ καὶ σφάξει αὐτὸ παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
и^ да възложиT рђ'кђ на главђ` да'ра е^го, и^ да зако'лет# е^го ё^ дверїи хра'ма, свᲇдњ'нїа и^ да пролїюT сн~ове а^а^рони жерцы` кро'вь ѓ%крsтᲆ ѓ^лта'ря,
9
9
καὶ προσοίσει ἀπὸ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου κάρπωμα τῷ Κυρίῳ, τὸ στέαρ καὶ τὴν ὀσφὺν ἄμωμον (σὺν ταῖς ψόαις περιελεῖ αὐτό) καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν, καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆς κοιλίας
и^ да принесђтъ эT тре'бы сп~се'нїа приносᲆ г~ђ. тkђ же и^ чресла` чи'сто эT хребта` да эTлђ'чиT и&, и^ ве'сь тђкъ покрыва'ющїи ё^тро'бђ, и^ весь тђкᲆ и^же вᲆ ё^тро'бњ,
10
10
καὶ ἀμφοτέρους τοὺς νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελών,
и^ ѓ^бᲇ и^стеси и^ тђкъ и^же на ниX, і^ и^же на стегнаX, и^ по'враꙁъ ја%тре'нїи, сᲆ и^сᲄесеми да эTлђ'читъ.
11
11
ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· ὀσμὴ εὐωδίας, κάρπωμα Κυρίῳ.
да принесе'тъ жре'цъ кᲆ ѓ^лта'рю, въ воню` бл~гово'нїа г~ђ прино'съ гв~и”
12
12
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τῶν αἰγῶν τὸ δῶρον αὐτοῦ, καὶ προσάξει ἔναντι Κυρίου.
А/ще ли эT козе'лъ да'ръ е^го г~ђ, и^ да принесе'тъ предъ г~а
13
13
καὶ ἐπιθήσει τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ σφάξουσιν αὐτὸ ἔναντι Κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
и^ вᲆꙁложи'тᲆ рђ'кђ на главђ` е^го, и^ да ꙁако'лютъ е& преD гм~ъ, ё^ две'рїи хра'ма свᲇдњ'нїа и^ да пролїюT сн~ове а^а^рони жерцы` кро'вь ѓ%коло ѓ^лта'ря,
14
14
καὶ ἀνοίσει ἀπ᾿ αὐτοῦ κάρπωμα Κυρίῳ τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπί τῆς κοιλίας
и^ да принесђтъ эT него` прино'съ г~ђ, тђ'къ и^же на ё^тро'бњ, и^ ве'сь тkђ и^же въ ё^тробᲇ,
15
15
καὶ ἀμφοτέρους τοὺς νεφροὺς καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελεῖ.
и^ ѓ'бњ и^стеси, и^ ве'сь тђкъ и^же на ниX, и^ е^же на стегнаX, и^ по'враз# ја%тре'нїи сᲆ и^стесема да эTлђчиT,
16
16
καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· κάρπωμα, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ. πᾶν τὸ στέαρ τῷ Κυρίῳ·
и^ да принесеT жре'цᲆ къ ѓ^лᲄа'рю, прино'сᲆ воня` бл~гово'нїя г~ђ. ве'сь б^отђкъ г~ђ,
17
17
νόμιμον εἰς τὸν αἰῶνα εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν· πᾶν στέαρ καὶ πᾶν αἷμα οὐκ ἔδεσθε.
зако'нъ въ вњкы, в ро'ды ва'ша въ все'мъ, ѓ^бита'нїи ва'шем# всего` тђка, и^ всея` кро'ви да не ја%сте”
Κεφάλαιο 4
глvа, д~”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я,
2
2
λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, λέγων· ψυχὴ ἐὰν ἁμάρτῃ ἔναντι Κυρίου ἀκουσίως ἀπὸ πάντων τῶν προσταγμάτων Κυρίου, ὧν οὐ δεῖ ποιεῖν, καὶ ποιήσει ἕν τι ἀπ᾿ αὐτῶν·
гл~и къ сн~омъ і^и~левымᲆ, рекїи дш~а а%ще съгрᲇши'тъ предᲆ гм~ъ, не хоᲄя'щи эT всњхᲆ повелњн'їи гн~ихъ, и^хже не лњпотвори'ти, и^ сътворитъ эT сихъ е^ді'но чт^о”
3
3
ἐὰν μὲν ὁ ἀρχιερεὺς ὁ κεχρισμένος ἁμάρτῃ τοῦ τὸν λαὸν ἁμαρτεῖν, καὶ προσάξει περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, ἧς ἥμαρτε, μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον τῷ Κυρίῳ περὶ τῆς ἁμαρτίας.
А/ще ли ё^бо а^рхїереи пома'ꙁанныи съгрњши'тъ, и^же и^ лю'дїе грњша'тъ. и^ да приведеT грњха ради свое^го, е^же е^сть съгрњшилъ, ю^нецъ эT волоv непоро'чеn гв~и, грᲇха ра'ди
4
4
καὶ προσάξει τὸν μόσχον παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔναντι Κυρίου, καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου ἔναντι Κυρίου, καὶ σφάξει τὸν μόσχον ἐνώπιον Κυρίου.
и^ да приведеT ю%нецᲆ кᲆ две'реM храма свњдњнїа преD г~а, и^ да въꙁложи'тъ рђ'кђ свою` на главђ` ю^нцђ`, и^ да ꙁаколетъ ю^нца` преD гм~ъ”
5
5
καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺς ὁ χριστὸς ὁ τετελειωμένος τὰς χεῖρας ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου καὶ εἰσοίσει αὐτὸ εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου
И$ въземъ жре'цъ пома'ꙁаныи е^мђже съвръшенњ рђцњ`, эT кро'ви ю^нца, да принесеᲄъ ю& въ хра'мъ свњдњнїа,
6
6
καὶ βάψει ὁ ἱερεὺς τὸν δάκτυλον εἰς τὸ αἷμα, καὶ προσρανεῖ ἀπὸ τοῦ αἵματος ἑπτάκις ἔναντι Κυρίου, κατὰ τὸ καταπέτασμα τὸ ἅγιον·
и^ да ѓ^мо'читъ жрецъ пе'рстъ въ кро'ви и^ да ѓ^кро'питъ кро'вїю сеDми'жды, пеrстомъ прDе гм~ъ, ё^ ꙁавᲇ'сы ст~ыни”
7
7
καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος τῆς συνθέσεως τοῦ ἐναντίον Κυρίου, ὅ ἐστιν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου· καὶ πᾶν τὸ αἷμα τοῦ μόσχου ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ὅ ἐστι παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
И$ да въꙁложи'тᲆ жре'цъ эT кро'ви ю%нча на ё^глы ѓ^л#та'ря џїмїа'ма сложе'наго и^же прDе гм~ъ. и^же е^сть, въ хра'мᲇ свᲇдᲇ'нїа. всю` же кро'вь ю%нчю да пролїе'тъ, ё^ стоя'ла ѓ^лтаря` прино'снаго, е^же е^сть ё^ две'рїи хра'ма свњдњ'нїа”
8
8
καὶ πᾶν τὸ στέαρ τοῦ μόσχου τοῦ τῆς ἁμαρτίας περιελεῖ ἀπ᾿ αὐτοῦ, τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὰ ἐνδόσθια καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων
И$ ве'сь тђкъ ю%нца грњхо'внаго, да въꙁмеT эT неготђк# и^же на ё^тро'бњ” И$ ве'сь тђкᲆ и^же въ ё^тро'бњ,
9
9
καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, ὅ ἐστιν ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελεῖ αὐτό,
и^ ѓ^бњ и^сте'си и^ тђкъ и^же на нихъ, і^ и^же е^сть на сᲄегнаX, и^ повразъ ја%тренїи сᲆ и^стесема да въ'зметъ,
10
10
ὃν τρόπον ἀφαιρεῖται αὐτὸ ἀπὸ τοῦ μόσχου τοῦ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῆς καρπώσεως.
ја%коже въꙁметъ и^ ё^ юнца тре'бы сп~сенїа” И$ да вᲆꙁложи'тъ жре'цъ на ѓ^лта'рь прино'сныи
11
11
καὶ τὸ δέρμα τοῦ μόσχου καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τήν σάρκα σὺν τῇ κεφαλῇ καὶ τοῖς ἀκρωτηρίοις καὶ τῇ κοιλίᾳ καὶ τῇ κόπρῳ
ко'жђ ю%нчђ и^ вс^е е^готњло съ главо'ю, и^ с нога'ми, и^ съ ё^тро'бою, и^ сᲆ моᲄы'лы
12
12
καὶ ἐξοίσουσιν ὅλον τὸν μόσχον ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἰς τόπον καθαρόν, οὗ ἐκχεοῦσι τὴν σποδιάν, καὶ κατακαύσουσιν αὐτὸν ἐπὶ ξύλων ἐν πυρί· ἐπὶ τῆς ἐκχύσεως τῆς σποδιᾶς καυθήσεται.
и^ да и^знесђтъ всего` ю^нца и^с по'лка на мњ'сто чи'сто, и^дњже и^ссы'пываю^тъ по'пелы. и^ да съжгђтъ и& дро'вы на ѓ^гни`, на мњ'сте просы'панїа по'пела да ся съж#же'тъ”
13
13
᾿Εὰν δὲ πᾶσα συναγωγὴ ᾿Ισραὴλ ἀγνοήσῃ ἀκουσίως καὶ λάθῃ ρῆμα ἐξ ὀφθαλμῶν τῆς συναγωγῆς καὶ ποιήσωσι μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου, ἣ οὐ ποιηθήσεται, καὶ πλημμελήσωσι,
А$ще ли не хотящи ве'сь со'нмъ сн~овъ і^и^л~въ съгрᲇшиT и^ ё^таи'тся сло'во эT лица` со'н#ма, и^ сътворя'тъ е^ді'нђ эT всњхъ ꙁа'повњдїй гн~ихъ, е^я'же нњсть лᲇпотвори'ти, и^ съгрњша'тᲆ,
14
14
καὶ γνωσθῇ αὐτοῖς ἡ ἁμαρτία, ἣν ἥμαρτον ἐν αὐτῇ, καὶ προσάξει ἡ συναγωγὴ μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον περὶ τῆς ἁμαρτίας, καὶ προσάξει αὐτὸν παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
и^ я^ви'тся и^мъ грњ'хъ ја%же съгрњши'ша в# немъ” И$ да приведе'тъ со'нмъ, ю^нецъ эT воло'въ чистъ грњха ради, и^ приведђтᲆ и& прDе две'ри храма свњдᲇнїя`.
15
15
καὶ ἐπιθήσουσιν οἱ πρεσβύτεροι τῆς συναγωγῆς τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου ἔναντι Κυρίου καὶ σφάξουσι τὸν μόσχον ἔναντι Κυρίου
и^ да вᲆзложа'тъ ста'рци со'нма рђки своя на главђ` ю^нца прDе гм~ъ, и^ да ꙁако'лютъ ю^нца прDе гм~ъ.
16
16
καὶ εἰσοίσει ὁ ἱερεὺς ὁ χριστὸς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου·
и^ да вънесе'тъ жр'ецъ пома'ꙁаныи, эT кро'ви ю%нца въ хра'мъ свњдњ'нїа”
17
17
καὶ βάψει ὁ ἱερεὺς τὸν δάκτυλον ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου κα’Ι ρανεῖ ἑπτάκις ἔναντι Κυρίου, κατενώπιον τοῦ καταπετάσματος τοῦ ἁγίου·
И$ да ѓ^мо'читъ жре'цъ пе'рстъ сво'и вᲆ кро'ви ю%нчи и^ да покро'питъ седми'жDы прDе гм~ъ, прDе ꙁавњсою ст~ни”
18
18
καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν θυμιαμάτων τῆς συνθέσεως, ὅ ἐστιν ἐνώπιον Κυρίου, ὅ ἐστιν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου· καὶ τὸ πᾶν αἷμα ἐκχεεῖ πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν καρπώσεων, τοῦ πρὸς τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
И$ эT кро'ви да въꙁложи'тᲆ жре'цъ на ё^глы ѓ^лтаря`, џимїя'ма сложе'наго и^же е^сть прDе гм~ъ, и^же е^сть въ хра'мњ свњдњ'нїа” Всю` же кровь да пролїет# ё^ стоя'ла ѓ^лтаря` прино'снаго, и^же е^сть ё^ две'рїи хра'ма свњдњ'нїа”
19
19
καὶ τὸ πᾶν στέαρ περιελεῖ ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
И$ весь тђкъ е^го да въ'зметᲆ эT него и^ възложи'тъ на ѓ^лта'рь,
20
20
καὶ ποιήσει τὸν μόσχον, ὃν τρόπον ἐποίησε τὸν μόσχον τὸν τῆς ἁμαρτίας, οὕτω ποιηθήσεται· καὶ ἐξιλάσεται περί αὐτῶν ὁ ἱερεύς, καὶ ἀφεθήσεται αὐτοῖς ἡ ἁμαρτία.
и^ съᲄвори'тъ ю%нцђ семђ, ја%коже сътвори` ю%нцђ е^же ѓ^ грњсњ, ᲄако съᲄвориTся. и^ да помо'лится ѓ^ нихъ жре'цъ, и^ ѓ^ста'вятся и^мъ грњси`”
21
21
καὶ ἐξοίσουσι τὸν μόσχον ὅλον ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ κατακαύσουσι τὸν μόσχον, ὃν τρόπον κατέκαυσαν τὸν μόσχον τὸν πρότερον. ἁμαρτία συναγωγῆς ἐστιν.
И$ да и^ꙁнесђтъ ю%нца всего внњ полка`, и^ да сᲆжгђтᲆ ю%нца, ја%коже сожго'ша ю%нца пе'рваго ѓ^ грњсњ грњхъ б^о сонма` е^сть.
22
22
ἐὰν δὲ ὁ ἄρχων ἁμάρτῃ, καὶ ποιήσῃ μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ἣ οὐ ποιηθήσεται, ἀκουσίως, καὶ ἁμάρτῃ καὶ πλημμελήσῃ,
А$ще ли кн~ѕь съгрњши'тъ, и^ сътвори'тъ е^ді'нђ эT всњх'ъ ꙁа'повњдїи г~а б~а свое^го не хотя е^же нњ'сть лњпотвори'ти и^ сътвориT,
23
23
καὶ γνωσθῇ αὐτῷ ἡ ἁμαρτία, ἣν ἥμαρτεν ἐν αὐτῇ, καὶ προσοίσει τὸ δῶρον αὐτοῦ χίμαρον ἐξ αἰγῶν, ἄρσεν ἄμωμον.
и^ ё^вњсться е^мђ грᲇхъ, и%мже съгрњши` в не'мᲆ. да принесе'тъ даръ свои, козе'лъ, эT ко'ꙁъ мђжескъ полъ чистъ грњха ра'ди”
24
24
καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ χιμάρου, καὶ σφάξουσιν αὐτὸν ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα ἐνώπιον Κυρίου· ἁμαρτία ἐστί.
И$ въꙁложи'тъ рђкђ свою на главђ` козла`, и^ да ꙁаколют# и& на мᲇстњ, и^дњже ꙁакала'ютъ всясъж#же'нїа грњха` ра'ди прDе гм~ъ, ѓ^ грњсњ б^о е^сть”
25
25
καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς ἁμαρτίας τῷ δακτύλῳ ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ τὸ πᾶν αἷμα αὐτοῦ ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.
И$ да възметъ жре'цъ эT кро'ви е^же ѓ^ грњсњ персᲄомъ на ё^глы ѓ^лтаря`, всегосъж#женїя, всю же кро'вь е^го да пролїе'тъ ё^ стоя'ла ѓ^л#таря` вс^есъж#женыхъ”
26
26
καὶ τὸ πᾶν στέαρ αὐτοῦ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὥσπερ τὸ στέαρ θυσίας σωτηρίου. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ.
И$ ве'сь тђкᲆ е^го въꙁложи'тъ на ѓ^лтарь, ја%коже и^ тђкъ тре'бы сп~сенїа” И$ да помоли'тся ѓ^ немъ жре'цъ грњхъ е^го ра'ди, и^ ѓ^ста'вится е^мђ”
27
27
ἐὰν δὲ ψυχὴ μία ἁμάρτῃ ἀκουσίως ἐκ τοῦ λαοῦ τῆς γῆς, ἐν τῷ ποιῆσαι μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου, ἣ οὐ ποιηθήσεται, καὶ πλημμελήσῃ,
А$ще ли дш~а е^ді'на преꙁрњ'въ съгрњши'тъ эT людїи и^ꙁ# ꙁемля` сея`, и^ сътвориT е^ді'нђ эT за'повњдеи всњхъ гн~ихъ, е^же нелњпотвори'ти, и^ съгрњшиT,
28
28
καὶ γνωσθῇ αὐτῷ ἡ ἁμαρτία, ἣν ἥμαρτεν ἐν αὐτῇ, καὶ οἴσει χίμαιραν ἐξ αἰγῶν, θήλειαν ἄμωμον οἴσει περὶ τῆς ἁμαρτίας, ἧς ἥμαρτε.
и^ ё^вᲇст#ся е^мђ грњхᲆ и^же сᲆгрњши` в не'мъ” да принесе'тъ да'ръ свои козђ` эT ко'ꙁъ же'нескъ полъ непоро'чнђ, да принесе'тъ грњха ра'ди свое^го и^мъже съгрњши`”
29
29
καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἁμαρτήματος αὐτοῦ καὶ σφάξουσι τὴν χίμαιραν τὴν τῆς ἁμαρτίας ἐν τῷ τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα.
да въꙁложиT рђ'кђ свою на главђ` козњ`, и^ ꙁако'лет# ю&, ја^же грњха` ра'ди, на мњстњ, на не'мже ꙁакала'юᲄъ вс^есᲆж#же'нїа”
30
30
καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς τῷ δακτύλῳ, καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων· καὶ πᾶν τὸ αἷμα αὐτῆς ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.
И$ да въ'зметъ жре'цъ эT кро'ви е^я` пе'рстомъ и^ да въꙁложитъ на ё%глы ѓ^лтаря`, вс^есъжже'нїя, и^ всю же кро'вь ея` пролїе'тъ ѓ%крsтъ стоя'ла ѓ^лтаря` вс^есъж#же'нїа”
31
31
καὶ πᾶν τὸ στέαρ περιελεῖ, ὃν τρόπον περιαιρεῖται στέαρ ἀπὸ θυσίας σωτηρίου, καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ· καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεύς, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ.
И$ весь тђкᲆ да эTи'меᲄъ и& ја%коже эTе'млетᲆ тђкъ эT тре'бы спsнїя, и^ да въꙁложи'тъ жрецъ на ѓ^лта'рь, вᲆ воню` бл~гово'нїя г~ђ, и^ да помолится жре'ц# ѓ^ немъ и^ ѓ^ста'вится е^мђ”
32
32
ἐὰν δὲ πρόβατον προσενέγκῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ περὶ τῆς ἁμαρτίας, θῆλυ ἄμωμον προσοίσει αὐτό.
а^ще ли ѓ^вцђ` принесетъ да'ръ свои грњха` ради же'нескъ поl, непоро'ченъ да принесе'тъ ю&”
33
33
καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ τῆς ἁμαρτίας, καὶ σφάξουσιν αὐτὸ ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα.
И$ да възложи'тъ рђкђ свою на главђ` е^же ѓ^ грњсњ, и^ да ꙁако'лютъ ю& грњха ра'ди, на мњсте на немже ꙁакала'ютъ вс^есъж#же'нїя на мњстњ ст~њ.
34
34
καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς ἁμαρτίας τῷ δακτύλῳ, ἐπιθήσει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῆς ὁλοκαρπώσεως. καὶ πᾶν αὐτοῦ τὸ αἷμα ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῆς ὁλοκαυτώσεως.
и^ вꙁемъ жре'цъ эT кро'ви е^же ѓ^ грњсњ пе'рстомъ свои^мᲆ и^ да въꙁложи'тъ на ё%глы ѓ^лтаря` вс^есъж#же'ныхъ, и^ всю кро'вь ея` да пролїе'тъ ё^ стоя'ла ѓ^лтаря` вс^есъж#же'нїя,
35
35
καὶ πᾶν αὐτοῦ τὸ στέαρ περιελεῖ, ὃν τρόπον περιαιρεῖται στέαρ προβάτου ἐκ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, καὶ ἐπιθήσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα Κυρίου. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας, ἧς ἥμαρτε, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ.
и^ весь тkђ ея` да эTлђчиT, ја%коже эTе'млетъ тђкъ ѓ^вцы` эT тре'бы спsнїя. и^ да въꙁложи'тъ жре'цъ на ѓ^лта'рь на вс^есъж#же'нїе гн~е, и^ да помо'лится ѓ^ немъ жре'ц#, ѓ^ грњсњ е^го и^же съгрњши`, и^ ѓ^ста'вится е^мђ”
Κεφάλαιο 5
Глvа, е~”
1
1
ΕΑΝ δὲ ψυχὴ ἁμάρτῃ, καὶ ἀκούσῃ φωνὴν ὁρκισμοῦ, καὶ οὗτος μάρτυς, ἢ ἑώρακεν, ἢ σύνοιδεν, ἐὰν μὴ ἀπαγγείλῃ, λήψεται τὴν ἁμαρτίαν.
Аще ли дш~а съгрњшитъ, слы'шащи глsа кля'твеныи и^ по'слђхᲆ сего бђдђще, а^ще е^сть видњл#, и^л^и совњсᲄь, и^ а'ще не повњсть, прїиметᲆ грњхъ”
2
2
ἡ ψυχὴ ἐκείνη, ἥτις ἐὰν ἅψηται παντὸς πράγματος ἀκαθάρτου, ἢ θνησιμαίου, ἢ θηριαλώτου ἀκαθάρτου, ἢ τῶν θνησιμαίων βδελυγμάτων τῶν ἀκαθάρτων, ἢ τῶν θνησιμαίων κτηνῶν τῶν ἀκαθάρτων,
И$л^и дш~а ја%же а^ще прико'снеTся къ вся'кои ве'щи нечи'стњи, и^л^и ме'рᲄвечинᲇ, и^л^и ѕвњроја%динњ нечи'стњи, и^л^и ме'ртвечинах# и^л^и гнђсеX нечи'стыхᲆ и^ли мерᲄвечины скоT нечи'стыX, и^ мертвечине гадъ нечи'стыX и^ забывᲆ и^хъ ѓ^сквернится,
3
3
ἢ ἅψηται ἀπὸ ἀκαθαρσίας ἀνθρώπου, ἀπὸ πάσης ἀκαθαρσίας αὐτοῦ, ἧς ἂν ἁψάμενος μιανθῇ, καί ἔλαθεν αὐτόν, μετὰ τοῦτο δὲ γνῷ, καὶ πλημμελήσῃ·
и^ли прико'снеᲄся нечи'сᲄотᲇ чл~чи, эT вся'коя нечистоты` е^го, и^же прикоснђ'вся ѓ^скверниTся, и^ забђдеT. посем же ё^вᲇсть повинеn грᲇхђ”
4
4
ἡ ψυχή, ἣ ἂν ὀμόσῃ διαστέλλουσα τοῖς χείλεσι κακοποιῆσαι ἢ καλῶς ποιῆσαι κατὰ πάντα, ὅσα ἐὰν διαστείλῃ ὁ ἄνθρωπος μεθ᾿ ὅρκου, καὶ λάθῃ αὐτὸν πρὸ ὀφθαλμῶν, καὶ οὗτος γνῷ, καὶ ἁμάρτῃ ἕν τι τούτων,
дш~а и^же а%ще ѓ^бњща'етъ ё^стна'ма свои'ма злњ` и^л^и до'брњ сътвори'ти, по всемђ` е^ли'ко намњни'тъ чл~къ сᲆ кля'твою`, и^ забђ'детъ, а^ потомъ ё^вњсть и^же съгрњши'тъ е^ді'но эT си'хъ,
5
5
καὶ ἐξαγορεύσει τὴν ἁμαρτίαν, περὶ ὧν ἡμάρτηκε κατ᾿ αὐτῆς,
і^ и^сповњсть грњхъ, е^гоже дњлма съгрњшиl е^сть в немъ”
6
6
καὶ οἴσει περὶ ὧν ἐπλημμέλησε Κυρίῳ, περὶ τῆς ἁμαρτίας ἧς ἥμαρτε, θῆλυ ἀπὸ τῶν προβάτων, ἀμνάδα ἢ χίμαιραν ἐξ αἰγῶν, περὶ ἁμαρτίας· καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, ἧς ἥμαρτε, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ ἡ ἁμαρτία.
И$ да принесе'тъ г~ђ ѓ^ грњсњ и%мже съгрњши`, же'нескъ поl эT ѓ^ве'цъ, а%гницђ, и^л^и козђ` эT коZ грњха` ра'ди, и^ да помо'лится ѓ^ неM жре'цъ грњха` ра'ди и%мже съгрњши` и^ ѓ^ста'вится е^мђ”
7
7
᾿Εὰν δὲ μὴ ἰσχύῃ ἡ χεὶρ αὐτοῦ τὸ ἱκανὸν εἰς τὸ πρόβατον, οἴσει περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, ἧς ἥμαρτε, δύο τρυγόνας, ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν Κυρίῳ, ἕνα περὶ ἁμαρτίας καὶ ἕνα εἰς ὁλοκαύτωμα.
А/ще ли не мо'жеT рђка` е^го спости'гнђти съ ѓ^вцђ, да принесе'тъ грњха` ра'ди свое^го и%мже съгрњши`, дв^њ го'рлицы и^л^и дв^а птенца` голђ'бина г~ђ, е^ді'нъ грњха` раd и^ е^ді'нъ въ вс^есъж#же'нїе.
8
8
καὶ οἴσει αὐτὰ πρὸς τὸν ἱερέα, καὶ προσάξει ὁ ἱερεὺς τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας πρότερον· καὶ ἀποκνίσει ὁ ἱερεὺς τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ σφονδύλου, καὶ οὐ διελεῖ·
и^ да принесе'тъ я& къ жерцђ`, и^ възме'тъ жре'ц# е^же ꙁа грњхъ пре'же. и^ да ё^рњж'ет# жре'цъ главђ` е^го, съꙁа'ди н^о да не перерњж'етъ,
9
9
καὶ ρανεῖ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἐπὶ τὸν τοῖχον τοῦ θυσιαστηρίου, τὸ δὲ κατάλοιπον τοῦ αἵματος καταστραγγιεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου· ἁμαρτία γάρ ἐστι.
и^ да покро'питъ эT кро'ви и^же ꙁа грᲇх#, на стњнђ ѓ^лᲄаря`. ѓ^ста'нокъ же кро'ви да и^сцњдитъ ё^ стоя'ла ѓ^лтаря`, ѓ^ грњсњ б^о е^сть,
10
10
καὶ τὸ δεύτερον ποιήσει ὁλοκάρπωμα, ὡς καθήκει. καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, ἧς ἥμαρτε, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ.
вторы'м же да сътворитъ вс^есъж#женїе, ја%коже е^сть” И$ да помо'лится ѓ^ немъ жре'цъ, грњха` ради и^же съгрњши` и^ ѓ^ста'вится е^мђ”
11
11
ἐὰν δὲ μὴ εὑρίσκῃ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ζεῦγος τρυγόνων, ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, καὶ οἴσει τὸ δῶρον αὐτοῦ, περὶ οὗ ἥμαρτε, τὸ δέκατον τοῦ οἰφὶ σεμιδάλεως περὶ ἁμαρτίας· οὐκ ἐπιχεεῖ ἐπ᾿ αὐτὸ ἔλαιον, οὐδὲ ἐπιθήσει ἐπ᾿ αὐτῷ λίβανον, ὅτι περὶ ἁμαρτίας ἐστί·
А$ще ли не ѓ^бря'щетъ рђка` е^го сђпрђга го'рлицъ, ил^и двою` голђ'бичищђ, да принесетъ да'рᲆ свои за грњхъ, деся'тђю ча'сть мњры е^фи мђки` пшени'чны ꙁа грњхъ, и^ да не въꙁлива'етъ на ню` е^ле'я, н^и да въꙁложи'тъ на ню` џїмїя'ма бњлаго, понеже ѓ^ грњсњ` е^сть,
12
12
καὶ οἴσει αὐτὸ πρὸς τὸν ἱερέα. καὶ δραξάμενος ὁ ἱερεὺς ἀπ᾿ αὐτῆς πλήρη τὴν δράκα, τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἐπιθήσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων Κυρίῳ· ἁμαρτία ἐστί.
н^о да принесетъ ю& къ жерцђ`, и^ да въꙁметъ жре'цъ эT нея` по'лнђ го'рсᲄь в па'мять е^го, и^ да въꙁложи'тъ на тре'бникъ вс^есᲆж#же'нїя гн~я, ѓ^ грњсњ` б^о е^сᲄь”
13
13
καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, ἧς ἥμαρτεν, ἀφ᾿ ἑνὸς τούτων, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ. τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔσται τῷ ἱερεῖ, ὡς ἡ θυσία τῆς σεμιδάλεως.
И$ да помо'лится ѓ^ неM жре'цъ, грњха` ра'ди и^мже съгрњши` эT е^ді'наго сихъ и^ ѓ^ста'вится е^мђ, ѓ^ста'нокъ же бђдетᲆ жерцђ`, ја%коже тре'ба мђки` пшени'чны”
14
14
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν, λέγων·
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я
15
15
ψυχὴ ἣ ἂν λάθῃ αὐτὸν λήθῃ καὶ ἁμάρτῃ ἀκουσίως ἀπὸ τῶν ἁγίων Κυρίου, καὶ οἴσει τῆς πλημμελείας αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ κριὸν ἄμωμον ἐκ τῶν προβάτων, τιμῆς ἀργυρίου σίκλων, τῷ σίκλῳ τῶν ἁγίων, περὶ οὗ ἐπλημμέλησε.
дш~а а^ще ꙁабы'вшися забве'нїемъ, и^ съгрᲇши'тъ не хотя` эT ст~ынь гн~ь, и^ да принесе'тъ ѓ^ престђпле'нїи своеM г~ђ, ѓ^ве'нъ непоро'ченъ эT ѓ^ве'цъ, е^мђже цњна` сребра` си'клевъ дв^а, по си'клемъ ст~ымъ,
16
16
καὶ ὃ ἥμαρτεν ἀπὸ τῶν ἁγίων ἀποτίσει αὐτό. καὶ τὸ ἐπίπεμπτον προσθήσει ἐπ᾿ αὐτὸ καὶ δώσει αὐτὸ τῷ ἱερεῖ· καὶ ὁ ἱερεὺς ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ἐν τῷ κριῷ τῆς πλημμελείας, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ.
ѓ^ ни'хже съгрᲇши, эT ст~ыхъ да эTдасть, и^ пя'тђю ча'сть приложи'тъ на'нь, и^ даs е& жерцђ`” жре'ц же да помо'лится ѓ^ немъ прDе гм~ъ престђпле'нїя е^го, и^ ѓ^ста'вится е^мђ”
17
17
Καὶ ἡ ψυχὴ ἣ ἂν ἁμάρτῃ καὶ ποιήσῃ μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου, ὧν οὐ δεῖ ποιεῖν, καὶ οὐκ ἔγνω, καὶ πλημμελήσῃ καὶ λάβῃ τὴν ἁμαρτίαν,
И$ дш~а ја%же а^ще съгрњшитъ и^ сътвориT е^ді'нђ эT всњхъ ꙁа'повњдїи гн~ь, и^хже не лњпотвори'ти, и^ не ё^вњ'де, съгрњши'тъ, и^ ё^вњсть грњх# свой”
18
18
καὶ οἴσει κριὸν ἄμωμον ἐκ τῶν προβάτων, τιμῆς ἀργυρίου εἰς πλημμέλειαν πρὸς τὸν ἱερέα. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἀγνοίας αὐτοῦ, ἧς ἠγνόησε, καὶ αὐτὸς οὐκ ᾔδει, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ·
да принесе'тъ ѓ^ве'нъ непороченъ эT ѓ^ве'цъ цњно'ю сребра`, грњха ради къ жерцђ`. и^ да помо'лится ѓ^ немъ жре'цъ ѓ^ невњ'денїи е^го е^гоже невњ'де и^ ѓ^ста'вится е^мђ, и^ са'мъ б^о невњдяше,
19
19
ἐπλημμέλησε γὰρ πλημμελείᾳ ἔναντι Κυρίου.
сътвори` б^о ꙁабве'нїемᲆ грXњ преD гм~ъ”
20
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
21
ψυχὴ ἣ ἐὰν ἁμάρτῃ καὶ παριδὼν παρίδῃ τὰς ἐντολὰς Κυρίου καὶ ψεύσηται τὰ πρὸς τὸν πλησίον ἐν παραθήκῃ ἢ περὶ κοινωνίας ἢ περὶ ἁρπαγῆς ἢ ἠδίκησέ τι τὸν πλησίον
22
ἢ εὗρεν ἀπώλειαν καὶ ψεύσηται περὶ αὐτῆς καὶ ὀμόσῃ ἀδίκως περὶ ἑνὸς ἀπὸ πάντων, ὧν ἐὰν ποιήσῃ ὁ ἄνθρωπος, ὥστε ἁμαρτεῖν ἐν τούτοις,
23
καὶ ἔσται ἡνίκα ἐὰν ἁμάρτῃ καὶ πλημμελήσῃ, καὶ ἀποδῷ τὸ ἅρπαγμα, ὃ ἥρπασεν, ἢ τὸ ἀδίκημα, ὃ ἠδίκησεν, ἢ τὴν παραθήκην, ἥτις παρετέθη αὐτῷ, ἢ τὴν ἀπώλειαν, ἣν εὗρεν,
24
ἀπὸ παντὸς πράγματος, οὗ ὤμοσε περὶ αὐτοῦ ἀδίκως, καὶ ἀποτίσει αὐτὸ τὸ κεφάλαιον καὶ τὸ ἐπίπεμπτον προσθήσει ἐπ᾿ αὐτό· τίνος ἐστίν, αὐτῷ ἀποδώσει ᾗ ἡμέρᾳ ἐλεγχθῇ.
25
καὶ τῆς πλημμελείας αὐτοῦ οἴσει τῷ Κυρίῳ κριὸν ἀπὸ τῶν προβάτων ἄμωμον, τιμῆς, εἰς ὃ ἐπλημμέλησε.
26
καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ περὶ ἑνὸς ἀπὸ πάντων, ὧν ἐποίησε καὶ ἐπλημμέλησεν αὐτῷ.
Κεφάλαιο 6
Глvа, ѕ~”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ реq г~ь къ мољ=сїю гл~я,
2
2
ἔντειλαι ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, λέγων· οὗτος ὁ νόμος τῆς ὁλοκαυτώσεως· αὐτὴ ἡ ὁλοκαύτωσις ἐπὶ τῆς καύσεως αὐτῆς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ὅλην τὴν νύκτα ἕως τὸ πρωΐ, καὶ τὸ πῦρ τοῦ θυσιαστηρίου καυθήσεται ἐπ᾿ αὐτοῦ, οὐ σβεσθήσεται.
дш~а а%ще съгрњши'тъ, и^ преꙁрњ'въ пре'зриᲄъ ꙁа'повњди гн~я, и^ съл#же'тъ къ дрђ'гђ ѓ^ вда'нїи, и^л^и ѓ^ ѓ'бщинњ, и^л^и ѓ^ хище'нїи`, и^л^и преѓ^би'дилъ чиM дрђ'га,
3
3
καὶ ἐνδύσεται ὁ ἱερεὺς χιτῶνα λινοῦν καὶ περισκελὲς λινοῦν ἐνδύσεται περὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ, καὶ ἀφελεῖ τὴν κατακάρπωσιν, ἣν ἂν καταναλώσῃ τὸ πῦρ, τὴν ὁλοκαύτωσιν, ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ παραθήσει αὐτὸ ἐχόμενον τοῦ θυσιαστηρίου.
и^л^и ѓ^брњлъ что` погђбле'наh и^ съ'лжетъ ѓ^ не'мъ, и^ клене'тся въ непра'вдђ, е^ді'наго ради ѓ^ всњхъ, эT ни'хже а^ще сътвори'тъ чл~къ, ја%ко съгрњше'нїе в ни'хъ,
4
4
καὶ ἐκδύσεται τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐνδύσεται στολὴν ἄλλην, καὶ ἐξοίσει τὴν κατακάρπωσιν ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἰς τόπον καθαρόν.
и^ бђдетъ е^гда` съгрњши'тъ и^ престђ'питъ, и^ эTда'сть эTня'тїе е^же е^сть эTняl, и^л^и ѓ^би'дђ е^ю'же преѓ^би'дњ, и^л^и вда'нїе е^мђже е^сᲄь вдано`, и^л^и поги'бшее и^же а^ще ѓ^брњлъ
5
5
καὶ πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καυθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ οὐ σβεσθήσεται, καὶ καύσει ἐπ᾿ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ξύλα τὸ πρωΐ πρωΐ· καὶ στοιβάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ ἐπιθήσει ἐπ᾿ αὐτὸ τὸ στέαρ τοῦ σωτηρίου·
эT всњхъ ве'щїи е^гоже ради кля'ся въ непра'вдђ, да эTда'стᲆ само'е т^о и%стое, и^ пя'тђю ча'сть свою приложи'тъ к томђ, е^гоже е^сть томђ` да эTда'стъ” Во'ньже дн~ь ѓ^бли'чится,
6
6
καὶ πῦρ διὰ παντὸς καυθήσεται ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, οὐ σβεσθήσεται.
ѓ^ престђпле'нїи свое^мъ, да принесе'тᲆ г~ђ ѓ^ве'нᲆ эT ѓ^ве'цъ непороченъ, цњны` по рассђжде'нїю престђпле'нїя,
7
7
Οὗτος ὁ νόμος τῆς θυσίας, ἣν προσάξουσιν αὐτὴν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν ἔναντι Κυρίου ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου·
и^ да помо'лиTся жре'цъ ѓ^ немᲆ прDе гм~ъ, и^ ѓ^ста'виTся е^мђ вся'къ грњхъ е^гоже сътвори` престђпле'нїемъ”
8
8
καὶ ἀφελεῖ ἀπ᾿ αὐτοῦ τῇ δρακὶ ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως τῆς θυσίας σὺν τῷ ἐλαίῳ αὐτῆς καὶ σὺν παντὶ τῷ λιβάνῳ αὐτῆς τὰ ὄντα ἐπὶ τῆς θυσίας καὶ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα, ὀσμὴν εὐωδίας, τὸ μνημόσυνον αὐτῆς τῷ Κυρίῳ.
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
9
9
τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπ᾿ αὐτῆς ἔδεται ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· ἄζυμα βρωθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔδονται αὐτήν.
ꙁаповњж'ᲆ а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го рекїи сїй за'конᲆ вс^есъж#же'нїя” Сїе вс^есᲆж#же'нїе е^го, ё^ ѓ^лта'ря вс^ю но'щь до ꙁаё%тра ѓ%гнь ѓ^лтаря да гори'тъ ё^ него` и^ не ё^гаса'етъ,
10
10
οὐ πεφθήσεται ἐζυμωμένη· μερίδα αὐτὴν ἔδωκα αὐτοῖς ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου· ἅγια ἁγίων ἐστίν, ὥσπερ τὸ τῆς ἁμαρτίας καὶ ὥσπερ τὸ τῆς πλημμελείας.
и^ да ѓ^блече'тся жре'цъ въ срачи'цђ лня'нђ, и^ надра'ги лня'ны да вᲆꙁвлече'т# на тњло свое” и^ да и^ꙁнесетъ приноs и^же а%ще и^ж#же'тъ ѓ^гнь. всегосъж#женїа, эT ѓ^л#та'ря, и^ да посᲄа'виᲄъ подлњ ѓ^л#та'ря”
11
11
πᾶν ἀρσενικὸν τῶν ἱερέων ἔδονται αὐτήν· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου. πᾶς ὃς ἐὰν ἅψηται αὐτῶν, ἁγιασθήσεται.
И$ да съвлече'тъ ри'ꙁы своя, и^ да ѓ^блече'тся в ри'зы и%ны, и^ да и^знесе'тъ прино'съ внњ` полка` на мњ'сто чи'сто”
12
12
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
А$ ѓ'гнь ё^ ѓ^л#таря да гори'тъ на не'мᲆ и^ не ё^гаса'етъ, и^ да и^ж#же'тъ ё^ него жре'цᲆ дрова` по вся` ё^тра, и^ да въскладе'т# на'нь, вс^есᲆж#же'нїе, и^ да вᲆꙁложи'т# на ня тђ'къ ѓ^ мирᲇ,
13
13
τοῦτο τὸ δῶρον ᾿Ααρὼν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ὃ προσοίσουσι Κυρίῳ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν χρίσῃς αὐτόν· τὸ δέκατον τοῦ οἰφὶ σεμιδάλεως εἰς θυσίαν διὰ παντός, τὸ ἥμισυ αὐτῆς τὸ πρωΐ, καὶ τὸ ἥμισυ αὐτῆς τὸ δειλινόν.
ѓ%гнь же по вся` часы` да гори'тъ и^ не ё^гаса'етъ на ѓ^лтари”
14
14
ἐπὶ τηγάνου ἐν ἐλαίῳ ποιηθήσεται, πεφυραμένην οἴσει αὐτήν, ἑλικτά, θυσίαν ἐκ κλασμάτων, θυσίαν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.
И$ сїи ꙁако'нъ тре'бы ю%же принесђтᲆ е^я` сн~ове а^а^ро'ни жеrцы` пря'мо ѓ^л#та'ря прDе гм~ъ”
15
15
ὁ ἱερεὺς ὁ χριστὸς ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ποιήσει αὐτήν· νόμος αἰώνιος, ἅπαν ἐπιτελεσθήσεται.
И$ да въꙁметъ жре'цъ горъсть мђки пшеничны, эT ѓ^лта'ря, съ е^леѓ'мᲆ и^ съ џїмїя'момъ бњлымъ е^я` сђщимъ съ тре'бою, да принесе'тъ къ ѓ^лᲄа'рђ приносъ въ воню` бл~гово'нїя, въ па'мяᲄь е^я` г~ђ”
16
16
καὶ πᾶσα θυσία ἱερέως ὁλόκαυτος ἔσται καὶ οὐ βρωθήσεται.
И$ эT и^ꙁбы'тка е^я` да ја%стъ а^а^ронъ и^ сн~ове е^го, прњсна да ја%дя'тся въ мњстњ ст~њ, въ притво'рњ хра'ма свњдњнїя да я^дяT я&,
17
17
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
да не и^спече'тся ква'сна, ꙁане ча'сть ея` далъ е^смь и^мъ эT прино'съ гн~ь, ст~ая б^о ст~ыхъ е^сть” ЈА/коже грњха ради, та'ко и^ престђпле'нїя
18
18
λάλησον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ λέγων· οὗτος ὁ νόμος τῆς ἁμαρτίας· ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα, σφάξουσι τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἔναντι Κυρίου· ἅγια ἁγίων ἐστίν.
всяk мђжескъ поl жре'ческъ да я'сть я&, зако'нно вњ'чно въ ро'ды ва'ша. и^ эT прино'съ гн~ь, вся'къ и^же а^ще прико'снется и^хъ ѓ^ст~ится”
19
19
ὁ ἱερεὺς ὁ ἀναφέρων αὐτὴν ἔδεται αὐτήν· ἐν τόπῳ ἁγίῳ βρωθήσεται, ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
20
20
πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν κρεῶν αὐτῆς ἁγιασθήσεται· καὶ ᾧ ἐὰν ἐπιρραντισθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς ἐπὶ τὸ ἱμάτιον, ὃς ἐὰν ραντισθῇ ἐπ᾿ αὐτό, πλυθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ.
сїе дарова'нїе а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го, и^же принесђтъ г~ђ. въ дн~ь вънже а^ще пома'жеши и^хъ, деся'тђю ча'сть мњры е^фи` мђки` пшени'чны въ тре'бђ всегда`, по'л# еа` заё'тра, по'лъ же ея` эT ве'чера,
21
21
καὶ σκεῦος ὀστράκινον, οὗ ἐὰν ἑψηθῇ ἐν αὐτῷ, συντριβήσεται· ἐὰν δὲ ἐν σκεύει χαλκῷ ἑψηθῇ, ἐκτρίψει αὐτὸ καὶ ἐκκλύσει ὕδατι.
въ сковрадњ` въ е^ле'ю да сътвори'тся, съпря'женђ да принесетъ ю&, требђ эT ё^крђхъ, ᲄребђ въ воню` бл~гово'нїя г~ђ”
22
22
πᾶς ἄρσην ἐν τοῖς ἱερεῦσι φάγεται αὐτά· ἅγια ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ.
Жре'цᲆ пома'ꙁаныи и^же вᲆ него` мњсто эT сн~овъ е^го, да сътвори'т# ю& ꙁако'нно вњчно, всегда` да съвершиTся”
23
23
καὶ πάντα τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας, ὧν ἐὰν εἰσενεχθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῶν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ, οὐ βρωθήσεται· ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται.
И$ всяка же'ртва жре'ческа, вс^есᲆж#же'нїа да бђдђт#, и^ да не ја%ст#ся”
Κεφάλαιο 7
Глvа, з~”
1
1
ΚΑΙ οὗτος ὁ νόμος τοῦ κριοῦ τοῦ περὶ τῆς πλημμελείας· ἅγια ἁγίων ἐστίν.
И$ с^е ꙁако'нъ гн~ь ѓ^ престђпле'нїи, и^же е^сть ст~аа ст~ыX”
2
2
ἐν τόπῳ οὗ σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα, σφάξουσι τὸν κριὸν τῆς πλημμελείας ἔναντι Κυρίου, καὶ τὸ αἷμα προσχεεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ.
На мњ'сᲄњ на не'мже ꙁакала'ютъ вс^есъж#же'нїе, да ꙁако'лютъ ѓ^ве'нъ и^же престђпле'нїя ради преD гм~ъ, а^ кро'вь да пролию'тъ ѓ%крsтъ стоя'ла ѓ^л#таря,
3
3
καὶ πᾶν τὸ στέαρ αὐτοῦ προσοίσει ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ τὴν ὀσφὺν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὰ ἐνδόσθια καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων
и^ ве'сь тђ'къ е^го да принесе'тᲆ эT него`. и^ чресла` и^ тђ'къ покрыва'ющїи ё^тро'бђ” І$ ве'сь тђ'къ и^же въ ё^тробњ
4
4
καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς, περιελεῖ αὐτά,
и^ ѓ'бњ и^сте'си и^ тђ'къ и^же на не'ю, і^ и^же на стегнђ`. и^ по'враꙁᲆ јаᲄренїи сᲆ и^сте'сами да эTи'метъ я&,
5
5
καὶ ἀνοίσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα τῷ Κυρίῳ· περὶ πλημμελείας ἐστί.
и^ принесеT я& жре'цъ къ ѓ^лтарю, приносъ въ воню` бл~гово'нїа г~ђ престђпле'нїа б^о ра'ди е^сть”
6
6
πᾶς ἄρσην ἐκ τῶν ἱερέων ἔδεται αὐτά, ἐν τόπῳ ἁγίῳ ἔδονται αὐτά· ἅγια ἁγίων ἐστίν.
Вся'къ мђж'ескъ по'лъ эT жре'цъ да ја%стъ я& на мњ'стњ ст~њ да ја%дя'тъ ю& поне'же б^о ст~аа ст~ыX еs”
7
7
ὥσπερ τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας, οὕτω καὶ τὸ τῆς πλημμελείας, νόμος εἷς αὐτῶν· ὁ ἱερεὺς ὅστις ἐξιλάσσεται ἐν αὐτῷ, αὐτῷ ἔσται.
ЈА/коже грњха` ра'ди, та'ко и^ престђпле'нїа ра'ди ꙁако'нъ, е^ді'нъ и%мать, жре'цъ и^же мо'лится ѓ^ не'мъ, е^мђ да бђ'детъ”
8
8
καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ προσάγων ὁλοκαύτωμα ἀνθρώπου, τὸ δέρμα τῆς ὁλοκαυτώσεως, ἧς προσφέρει αὐτός, αὐτῷ ἔσται.
І$ жре'цъ принося'и вс^ясъж#же'нїя чл~ча, ко'жа вс^есъж#же'нїя, е^же прино'ситъ ѓ%нъ е^мђ` да бђдетᲆ”
9
9
καὶ πᾶσα θυσία, ἥτις ποιηθήσεται ἐν τῷ κλιβάνῳ, καὶ πᾶσα, ἥτις ποιηθήσεται ἐπ᾿ ἐσχάρας ἢ ἐπὶ τηγάνου, τοῦ ἱερέως τοῦ προσφέροντος αὐτήν, αὐτῷ ἔσται.
И$ вся'ка тре'ба ја%же сътвори'тся в пещи`, и^ вся'ка е^же твори'тся на ѓ%гнищи, и^л^и въ сковрадњ`, жер#цђ и^же прино'сиT ю&, томђ` да бђдеT”
10
10
καὶ πᾶσα θυσία ἀναπεποιημένη ἐν ἐλαίῳ καὶ μὴ ἀναπεποιημένη πᾶσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν ἔσται, ἑκάστῳ τὸ ἴσον.
И$ вс^я тре'ба сᲆпря'жена съ е^ле'ѓмъ, и^ ја%же не съпря'жена, всњмъ сн~омъ а^а^ро'нимъ комђжDо ра'вно да бђдеT”
11
11
Οὗτος ὁ νόμος θυσίας σωτηρίου, ἣν προσοίσουσι Κυρίῳ.
Сїи ꙁако'нъ тре'бы ми'рны, ю%же принесђтъ г~ђ.
12
12
ἐὰν μὲν περὶ αἰνέσεως προσφέρῃ αὐτήν, καὶ προσοίσει ἐπὶ τῆς θυσίας τῆς αἰνέσεως ἄρτους ἐκ σεμιδάλεως ἀναπεποιημένους ἐν ἐλαίῳ, λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ·
а%ще ё^б^о похвале'нїа раd принесђтъ ю&. и^ да принесе'тъ сᲆ тре'бою похвале'нїа хлњ'бы, эT мђки` пшени'чны пря'жены вᲆ і^е^ле'ю, и^ ѓ^прњ'сноки пома'ꙁаны е^ле'ѓмъ. и^ мђкђ` пшени'чнђ съ е^леѓмъ
13
13
ἐπ᾿ ἄρτοις ζυμίταις προσοίσει τὰ δῶρα αὐτοῦ ἐπὶ θυσίᾳ αἰνέσεως σωτηρίου.
съ хлњбы прњсными. да принесеT даръ е^го, съ требою ᲄре'бы похвале'нїа сп~се'ннаго
14
14
καὶ προσάξει ἓν ἀπὸ πάντων τῶν δώρων αὐτοῦ, ἀφαίρεμα Κυρίῳ. τῷ ἱερεῖ τῷ προσχέοντι τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου, αὐτῷ ἔσται.
и^ да принесе'тъ эT него` е^ді'нъ эT всњ'хъ да'ръ свой ё^ча'стїе г~ђ, жерцђ` вᲆꙁлива'ющемђ кро'вь же'ртвы сп~се'ныя томђ` да бђ'детъ,
15
15
καὶ τὰ κρέα θυσίας αἰνέσεως σωτηρίου αὐτῷ ἔσται, καὶ ἐν ᾗ ἡμέρᾳ δωρεῖται, βρωθήσεται· οὐ καταλείψουσιν ἀπ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸ πρωΐ.
и^ мя'са тре'бы похвале'нїй ми'рныхъ томђ` да бђдеT” Во'нже дн~ь принесется, да и^зъја%стᲆся, да не ѓ^ста'неT эT нея` на ё%трїа”
16
16
καὶ ἐὰν εὐχὴ ᾖ, ἢ ἑκούσιον θυσιάζῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ προσαγάγῃ τὴν θυσίαν αὐτοῦ, βρωθήσεται, καὶ τῇ αὔριον·
А/ще ли мл~твђ во'лнђю даръ свои принесе'тъ, во'нже дн~ь же'ртвђ свою` принесе'тъ въ то'и да ся и^ꙁја%стъ и^ на ё%трїе,
17
17
καὶ τὸ καταλειφθὲν ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας ἕως ἡμέρας τρίτης, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται.
и^ ѓ^ста'вшее мяs ѓ^лтарьныX до дн~е тре'тїаго на ѓ^гни да сᲆж#жеTся.
18
18
ἐὰν δὲ φαγὼν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, οὐ δεχθήσεται αὐτῷ τῷ προσφέροντι αὐτό, οὐ λογισθήσεται αὐτῷ, μίασμά ἐστιν· ἡ δὲ ψυχή, ἥτις ἐὰν φάγῃ ἀπ᾿ αὐτοῦ, τὴν ἁμαρτίαν λήψεται.
А/ще ли ја^ды'и ја%сть эT мя'сᲆ, въ дн~ь треᲄїи не прїимеTся принося'щемђ ю&, не и^ въмᲇни'тся е^мђ, ѓ^скверне'нїе бо е^сть. и^ дш~а ја^же а'ще ја%стᲆ эT ниX грXњ прїиметъ,
19
19
καὶ κρέα ὅσα ἐὰν ἅψηται παντὸς ἀκαθάρτου, οὐ βρωθήσεται, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται. πᾶς καθαρὸς φάγεται κρέα.
и^ мя'са ја%же а%ще ся приткнђт'ъ къ всемђ` нечи'стђ, да ся не ја'дяT, н^о на ѓ^гни` да съжгђтся, и^ вся'къ чи'стыи да не ја%стъ мя'са”
20
20
ἡ δὲ ψυχή, ἥτις ἐὰν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, ὅ ἐστι Κυρίου, καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
И$ дш~а ја%же а%ще ја%стᲆ эT мя'са тре'бы сп~се'ныя ја%же е^сть г~ђ, и^ нечистота` е^го на не'мъ, погђби'тся дш~а ѓ^на` эT людїи свои^хᲆ”
21
21
καὶ ψυχή, ἣ ἂν ἅψηται παντὸς πράγματος ἀκαθάρτου, ἢ ἀπὸ ἀκαθαρσίας ἀνθρώπου, ἢ τῶν τετραπόδων τῶν ἀκαθάρτων, ἢ παντὸς βδελύγματος ἀκαθάρτου, καὶ φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, ὅ ἐστι Κυρίου, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
І$ дш~а ја%же а%ще приткнеTся къ вся'кои ве'щи нечи'стњи. и^л^и эT нечистоты` чл~ча, и^л^и эT чеᲄвероно'гихъ нечи'стыX, и^ вся'кои ѓ^скверне'нњи нечистотњ, и^ ја^стᲆ эT мя'са тре'бы сп~се'нїя и^же е^сть гн~я, погђби'тся дш~а т^а эT людїи своиX”
22
22
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
І$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
23
23
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγων· πᾶν στέαρ βοῶν, καὶ προβάτων, καὶ αἰγῶν οὐκ ἔδεσθε.
рц^ы сн~омᲆ і^и~левыM рекїи, всего` тђ'ка говя'жа, и^ ѓ'вча, и^ ко'ꙁїа, да не ја%сте,
24
24
καὶ στέαρ θνησιμαίων καὶ θηριαλώτων ποιηθήσεται εἰς πᾶν ἔργον, καὶ εἰς βρῶσιν οὐ βρωθήσεται.
и^ тђ'кᲆ мертвечи'ненъ и^ ѕвњроја%дныи да сътвориTся на все` дњ'ло, въ ја%де'нїихъ же да ся не ја%стъ.
25
25
πᾶς ὁ ἔσθων στέαρ ἀπὸ τῶν κτηνῶν, ὧν προσάξει ἀπ᾿ αὐτῶν κάρπωμα Κυρίῳ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
вся'къ ја%ды'и тђ'къ эT скоᲄа`, и^же принесе'те эT ниX даръ г~ђ, погђби'тся дш~а т^а эT людїи своиX,
26
26
πᾶν αἷμα οὐκ ἔδεσθε ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν ἀπό τε τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν.
и^ всея` кро'ви да не ја%сте, въ всњхъ селе'нїиX ва'шихъ, и^ эT скота` и^ эT пти'цъ.
27
27
πᾶσα ψυχή, ἣ ἂν φάγῃ αἷμα, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
и^ вс^я дш~а а%ще ја^стᲆ кро'вь погђби'ᲄся дш~а т^а эT людїи своиX”
28
28
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
І$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
29
29
καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λαλήσεις, λέγων· ὁ προσφέρων θυσίαν σωτηρίου, οἴσει τὸ δῶρον αὐτοῦ Κυρίῳ καὶ ἀπὸ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου.
да реqши сн~омъ і^и~левыM рекїи. принося'и тре'бы сп~се'нїа г~ђ, да принесе'тъ да'ръ свои г~ђ, эT тре'бы сп~се'нїя”
30
30
αἱ χεῖρες αὐτοῦ προσοίσουσι τὰ καρπώματα Κυρίῳ· τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τοῦ στηθυνίου, καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος, προσοίσει αὐτά, ὥστε ἐπιτιθέναι δόμα ἔναντι Κυρίου.
Рђцњ же е^го да принесе'та прино'съ г~ђ, тђ'къ и^же на' грђдехᲆ, и^ по'враꙁъ ја%тренїи, да да принесеT я&, ја^коже въꙁложи я& преD г~ь.
31
31
καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ στέαρ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἔσται τὸ στηθύνιον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ.
и^ да възложи'тъ жре'цъ тђ'къ и^же на' грђдехᲆ, на ѓ^лтарь, а^ грђди да бђдTђ а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го,
32
32
καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιὸν δώσετε ἀφαίρεμα τῷ ἱερεῖ ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου ὑμῶν·
и^ ра'мо десно'е да ся даст# ё^ча'стїе же'рцђ, эT тре'бъ сп~сенїи ва'шихъ”
33
33
ὁ προσφέρων τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου καὶ τὸ στέαρ τὸ ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ααρών, αὐτῷ ἔσται ὁ βραχίων ὁ δεξιὸς ἐν μερίδι·
И$ приносящемђ же кро'вь сп~сенђю и^ тђкъ, эT сн~овъ а^а^ро'новыX томђ да бђ'детъ ра'мо десно'е ё^ча'стїе.
34
34
τὸ γὰρ στηθύνιον τοῦ ἐπιθέματος καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος εἴληφα παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου ὑμῶν καὶ ἔδωκα αὐτὰ ᾿Ααρὼν τῷ ἱερεῖ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, νόμιμον αἰώνιον παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
грђди вᲆзложе'нїя, ра'мо же ё^ча'стїя взя'хъ эT сн~овъ і^ил~въ, эT тре'бъ сп~сеныхъ ва'шихъ, и^ да'хᲆ я& а^а^ро'нђ же'рцђ и^ сн~омъ е^го вᲆ закоn вњ'чныи, эT сн~овᲆ і^ил~вᲆ”
35
35
Αὕτη ἡ χρῖσις ᾿Ααρὼν καὶ ἡ χρῖσις τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου, ἐν ᾗ ἡμέρᾳ προσηγάγετο αὐτοὺς τοῦ ἱερατεύειν τῷ Κυρίῳ.
Сїе пома'занїе а^а^ро'нђ, и^ помаꙁа'нїе сн~омъ е^го эT прино'съ гн~ь, во'нже дн~ь приведе'тъ я& жрњти г~ђ,
36
36
καθὰ ἐνετείλατο Κύριος δοῦναι αὐτοῖς ᾗ ἡμέρᾳ ἔχρισεν αὐτοὺς παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν.
ја%коже ꙁаповᲇда` г~ь, да'ти и%мъ” Во'ньже дн~ь помаꙁа' я& эT сн~овъ і^ил~въ, зако'нъ вњчный в ро'ды и^хъ”
37
37
οὗτος ὁ νόμος τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσίας καὶ περὶ ἁμαρτίας καὶ τῆς πλημμελείας καὶ τῆς τελειώσεως καὶ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου,
Се'и ꙁако'нъ вс^есож#же'ныX и^ тре'бы за грњхи`. и^л^и ꙁа престђпле'нїе, и^л^и съверше'нїю тре'бы сп~сенїа,
38
38
ὃν τρόπον ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ ἐν τῷ ὄρει Σινά, ᾗ ἡμέρᾳ ἐνετείλατο τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ προσφέρειν τὰ δῶρα αὐτῶν ἔναντι Κυρίου ἐν τῇ ἐρήμῳ Σινά.
ја^коже ꙁаповњда` г~ь мољ=сїю, на горњ сина'истњй” Во'н#же дн~ь ꙁаповњда` сн~омъ і^ил~вымъ, приноси'ти да'ры своя` прDе г~а, въ пђсты'ни сина'истњй”
Κεφάλαιο 8
Глvа, и~”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
2
2
λάβε ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς στολὰς αὐτοῦ καὶ τὸ ἔλαιον τῆς χρίσεως καὶ τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας καὶ τοὺς δύο κριοὺς καὶ τὸ κανοῦν τῶν ἀζύμων,
пои^ми` а^а^ро'на и^ сн~ы е^го и^ ри'ꙁы е^го, и^ е^ле'и пома'занїа” И$ ю'нецъ и^же за грᲇхъ и^ дв^а ѓ^вна, и^ кошницђ ѓ^прњсно'чнђю.
3
3
καὶ πᾶσαν τὴν συναγωγὴν ἐκκλησίασον ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
и^ весь со'ньмъ цр~кви ја%же б^њ преD две'ри храма свњдњнїа,
4
4
καὶ ἐποίησε Μωυσῆς ὃν τρόπον συνέταξεν αὐτῷ Κύριος, καὶ ἐξεκκλησίασε τὴν συναγωγὴν ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
и^ сᲆтвори` мољ=сїи ја^коже повелᲇ е^мђ г~ь, и^ звDе сонмᲆ преD две'ри храма свᲇдᲇнїя
5
5
καὶ εἶπε Μωυσῆς τῇ συναγωγῇ· τοῦτό ἐστι τὸ ρῆμα, ὃ ἐνετείλατο Κύριος ποιῆσαι.
И$ реq мољ=сїи къ соnмђ, се е^сᲄь сло'во и^же завᲇща` г~ь твори'ти.
6
6
καὶ προσήνεγκε Μωυσῆς τὸν ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, καὶ ἔλουσεν αὐτοὺς ὕδατι·
и^ приведе` мољ=сїи а^аро'на и^ сн~ы е^го, і^ и^змы` я& водо'ю
7
7
καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν τὸν χιτῶνα καὶ ἔζωσεν αὐτὸν τὴν ζώνην καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν τὸν ὑποδύτην καὶ ἐπέθηκεν ἐπ᾿ αὐτὸν τὴν ἐπωμίδα καὶ συνέζωσεν αὐτὸν κατὰ τὴν ποίησιν τῆς ἐπωμίδος καὶ συνέσφιγξεν αὐτὸν ἐν αὐτῇ,
и^ ѓ^блече` е^го, въ срачи`цђ, и^ ѓ^поя'са е^го по'ясомъ и^ ѓ^блече` и& в ри'ꙁђ, и^ възвлече` на'нь верхнюю ри'зђ,
8
8
καὶ ἐπέθηκεν ἐπ᾿ αὐτὴν τὸ λογεῖον καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ λογεῖον τὴν δήλωσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν·
и^ ѓ^поя'са е^го поя'сомъ ефђ'днымъ и^ стиснlђ е^го вᲆ неM. и^ вᲆꙁложи` нань сло'во, и^ вᲆзложи` на сло'во проповњ'данїе и^сᲄинны
9
9
καὶ ἐπέθηκε τὴν μίτραν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὴν μίτραν κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ τὸ πέταλον τὸ χρυσοῦν τὸ καθηγιασμένον ἅγιον, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
и^ въꙁложи` ё^вя'сло на главђ` е^го, и^ въꙁложи` на ё^вя'сло проти'въ лица` е^го, дьскђ` златђю ѓ^сщ~нђю ст~ым# ја%коже повелњ` г~ь мољ=сїю”
10
10
καὶ ἔλαβε Μωυσῆς ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τῆς χρίσεως
И$ вꙁя` мољ=сїи эT е^ле'я пома'ꙁанїа,
11
11
καὶ ἔρρανεν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἑπτάκις καὶ ἔχρισε τὸ θυσιαστήριον καὶ ἡγίασεν αὐτὸ καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ καὶ τὸν λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ, καὶ ἡγίασεν αὐτά· καὶ ἔχρισε τὴν σκηνὴν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ ἡγίασεν αὐτήν.
и^ въскропи` эT него на ѓ^лта'рь седми'жды, и^ пома'за ѓ^лта'рь и^ ѓ^ст~и и& и^ вс^я сосђ'ды е^го, и^ ё^мыва'лницђ, и^ стоя'ла е^я`, ѓ^ст~и я&. и^ пома'за хра'мъ и^ вс^я съсђ'ды е^го и^ ѓ^ст~и я&”
12
12
καὶ ἐπέχεε Μωυσῆς ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τῆς χρίσεως ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ᾿Ααρὼν καὶ ἔχρισεν αὐτὸν καὶ ἡγίασεν αὐτόν.
И$ въз#лїя мољ=сїи е^ле'и пома'занїа на главђ` а^а^ро'ню, и^ пома'за и& и^ ѓ^ст~и и&”
13
13
καὶ προσήγαγε Μωυσῆς τοὺς υἱους ᾿Ααρὼν καὶ ἐνέδυσεν αὐτοὺς χιτῶνας καί ἔζωσεν αὐτοὺς ζώνας καὶ περιέθηκεν αὐτοῖς κιδάρεις, καθάπερ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
И$ приведе` мољ=сїи сн~ы а^а^ро'ня и^ ѓ^блече` я& въ срачи'ця, и^ ѓ^поя'са я& по'ясы, И$ въꙁложи` на' ня клобђки`, ја%коже повелњ г~ь мољ=сїю”
14
14
καὶ προσήγαγε Μωυσῆς τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας, καὶ ἐπέθηκεν ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου τοῦ τῆς ἁμαρτίας.
И$ приведе` мољ=сїи теле'цъ и^же ꙁа грњхъ, и^ възложи'ша а^а^ро'нъ и^ сн~ове е^го рђ'ки на главђ` ᲄе'лцђ и^же ꙁа грњхи`,
15
15
καὶ ἔσφαξεν αὐτόν, καὶ ἔλαβε Μωυσῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ τῷ δακτύλῳ καὶ ἐκαθάρισε τὸ θυσιαστήριον· καὶ τὸ αἷμα ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἡγίασεν αὐτό, τοῦ ἐξιλάσασθαι ἐπ᾿ αὐτοῦ.
и^ ꙁакла` е^го мољ=сїи” И$ взя` эT крови, пе'ръстоM е^го, и^ въꙁложи` на ёглы ѓ^крsтъ ѓ^л#таря, и^ ѓ^цы'сти ѓ^л#тарь, и^ кро'вь пролїя` ё^ стоя'ла ѓ^л#таря, и^ ѓ^ст~и и& е^же моли'тися ё^ него”
16
16
καὶ ἔλαβε Μωυσῆς πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος καὶ ἀμφοτέρους τοὺς νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἀνήνεγκε Μωυσῆς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
И$ взя` мољ=сїи весь тђ'къ и%же въ ё^тро'бњ и^ по'враꙁᲆ ја%тре'нїи, и^ ѓ'бњ и^сте'си, и^ тђ'къ и^же на нею, и^ принесе` мољ=сїи къ ѓ^л#тарю”
17
17
καὶ τὸν μόσχον καὶ τὴν βύρσαν αὐτοῦ καὶ τὰ κρέα αὐτοῦ καὶ τὴν κόπρον αὐτοῦ κατέκαυσεν αὐτὰ πυρὶ ἔξω τῆς παρεμβολῆς, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
А$ теле'цъ и^ ко'жђ е^го, и^ мя'са е^го и^ моᲄы'лы е^го, съж#же на ѓ^гни` внᲇ полка`, ја^коже повелњ, г~ь мољ=сїю”
18
18
καὶ προσήγαγε Μωυσῆς τὸν κριὸν τὸν εἰς ὁλοκαύτωμα, καὶ ἐπέθηκεν ᾿Ααρὼν καὶ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ κριοῦ.
И$ приведе` мољ=сїи ѓ%венъ, и^же въ все`съж#же'нїе” И$ възложи` а^а^ро'нᲆ и^ сн~ове е^го рђ'цњ свои` на главђ` ѓ%вню.
19
19
καὶ ἔσφαξε Μωυσῆς τὸν κριόν, καὶ προσέχεε Μωυσῆς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
и^ закла` мољ=сїи ѓ%венᲆ, и^ пролїя` мољ=сїи кро'вь ѓ%крsтъ ѓ^л#таря,
20
20
καὶ τὸν κριὸν ἐκρεανόμησε κατὰ μέλη καὶ ἀνήνεγκε Μωυσῆς τὴν κεφαλὴν καὶ τὰ μέλη καὶ τὸ στέαρ·
а^ ѓ^венъ раꙁдроби` на ё%ды е^го” И$ въꙁя` мољ=сїи главђ` и^ ё%ды и^ тђ'къ, и^ ё^тро'бђ и^ но'ги і^ и^змы'и я& водо'ю”
21
21
καὶ τὴν κοιλίαν καὶ τοὺς πόδας ἔπλυνεν ὕδατι, καὶ ἀνήνεγκε Μωυσῆς ὅλον τὸν κριὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· ὁλοκαύτωμά ἐστιν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας, κάρπωμά ἐστι τῷ Κυρίῳ, καθάπερ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ.
И$ въꙁложи` мољ=сїи ве^сь ѓ%венъ на ѓ%л#тарь въ все`съж#же'нїе, и%же е^сть воня` бл~гово'нїя, прино'съ е^сть г~ђ ја^коже ꙁаповњда` г~ь мољ=сїю”
22
22
καὶ προσήγαγε Μωυσῆς τὸν κριὸν τὸν δεύτερον, κριὸν τελειώσεως· καὶ ἐπέθηκεν ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ κριοῦ.
И$ приве'дъ мољ=сїи ѓ%венъ вторы'и, ѓ%венᲆ съверъше'нїа. и^ възложи` а^а^ро'нъ и^ сн~ове е^го рђц'њ свои` на главђ` ѓ%вню,
23
23
καὶ ἔσφαξεν αὐτὸν καὶ ἔλαβε Μωυσῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτοῦ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς ᾿Ααρὼν τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ.
и^ ꙁакла` и&” И$ взя` мољ=сїи эT кро'ви е^го и^ вᲆꙁложи` на ѓ^бђшїе ё%ха а^а^ро'ня десна'го, и^ на конеw рђк'и е^го десныя`, и^ на коне'цᲆ ноги` е^го десны'я”
24
24
καὶ προσήγαγε Μωυσῆς τοὺς υἱοὺς ᾿Ααρών, καὶ ἐπέθηκε Μωυσῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος ἐπὶ τοὺς λοβοὺς τῶν ὤτων τῶν δεξιῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν χειρῶν αὐτῶν τῶν δεξιῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν ποδῶν αὐτῶν τῶν δεξιῶν, καὶ προσέχεε Μωυσῆς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
И$ приведе` мољ=сїи сн~ы а^а^ро'ня, и^ вᲆꙁложи` мољ=сїи эT кро'ви на ѓ^бђшїе ё^шесђ иX деснђю, и^ на коне'цᲆ рђ'кђ и^хъ деснђю и^ на коне'цᲆ но'гђ и^хъ деснђю” И$ пролїя` мољ=сїи кро'вь ѓ%крsтъ ѓ^л#таря”
25
25
καὶ ἔλαβε τὸ στέαρ καὶ τὴν ὀσφὺν καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆς κοιλίας καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιόν·
И$ вꙁя` мољ=сїи тђ'къ и^ чресла` и^ ᲄђкᲆ и^же на ё^тро'бњ, и^ повра'зᲆ ја^тренїи и^ ѓ^бњ и^сте'си и^ тђ'къ и^же на не'ю, и^ ра'мо десно'е
26
26
καὶ ἀπὸ τοῦ κανοῦ τῆς τελειώσεως, τοῦ ὄντος ἔναντι Κυρίου, ἔλαβεν ἄρτον ἕνα ἄζυμον καὶ ἄρτον ἐξ ἐλαίου ἕνα καὶ λάγανον ἓν καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ στέαρ καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιόν·
эT ко'шницы съверше'нїю и^же е%сть прDе гм~ъ” И$ вꙁя` хлњбъ е^ді'нᲆ прњсны'и, и^ хлњбъ е^леенᲆ е^диn и^ ѓ^прњ'снокъ е^ді'нъ, и^ въꙁложи` на тђ'кᲆ, и^ ра'мо десно'е”
27
27
καὶ ἐπέθηκεν ἅπαντα ἐπὶ τὰς χεῖρας ᾿Ααρὼν καὶ ἐπὶ τὰς χεῖρας τῶν υἱῶν αὐτοῦ· καὶ ἀνήνεγκεν αὐτά ἀφαίρεμα ἔναντι Κυρίου.
И$ въꙁложи` вс^е на рђцњ а^а^ро'ни, и^ на рђцњ сн~овъ е^го, и^ приведе` я& ё^ча'стїе прDе г~ь”
28
28
καὶ ἔλαβε Μωυσῆς ἀπὸ τῶν χειρῶν αὐτῶν, καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὰ Μωυσῆς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα τῆς τελειώσεως, ὅ ἐστιν ὀσμὴ εὐωδίας· κάρπωμά ἐστι τῷ Κυρίῳ.
И$ взя` иX мољ=сїи эT рђ'кђ иX, и^ принесе я& къ ѓ%л#тарю къ все`съж#женїю съверъше'нїя, е%же е^сть воня` бл~гово'нїя, прино'сᲆ бо е^стᲆ г~ђ”
29
29
καὶ λαβὼν Μωυσῆς τὸ στηθύνιον ἀφεῖλεν αὐτὸ ἐπίθεμα ἔναντι Κυρίου ἀπὸ τοῦ κριοῦ τῆς τελειώσεως, καὶ ἐγένετο Μωυσῇ ἐν μερίδι, καθὰ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ.
И$ вꙁя` мољ=сїи грђди эTлђчи` я& положе'нїа прDе гм~ъ. эT ѓ^вна` съверше'нїа, и^ бы'сᲄь мољ=сїю ё^ча'стїе, ја%коже повелњ` г~ь мољ=сїю
30
30
καὶ ἔλαβε Μωυσῆς ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τῆς χρίσεως καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ προσέρρανεν ἐπὶ ᾿Ααρὼν καὶ τὰς στολὰς αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἡγίασεν ᾿Ααρὼν καὶ τὰς στολὰς αὐτοῦ καὶ τούς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ.
И$ взя` мољ=сїи эT е^ле'я пома'ꙁанїа. и^ эT кро'ви ја%же на ѓ^л#тарђ” И$ въскропи` на а^а^ро'на и^ на ри'ꙁы е^го, и^ на сн~ы е^го и^ на ри'ꙁы сн~овъ е^го с ни'мъ” И$ ѓ^ст~и а^а^ро'на, и^ ри'ꙁы е^го, и^ сн~ы е^го и^ ри'зы сн~овъ е^го с ни'мᲆ”
31
31
καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ· ἑψήσατε τὰ κρέα ἐν τῇ αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐν τόπῳ ἁγίῳ καὶ ἐκεῖ φάγεσθε αὐτὰ καὶ τοὺς ἄρτους τοὺς ἐν τῷ κανῷ τῆς τελειώσεως, ὃν τρόπον συντέτακταί μοι, λέγων· ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ φάγονται αὐτά·
И$ рече мољ=сїи а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го. свари'те мя'са ё^ две'реи хра'ма свњдњ'нїа. вᲆ мњстњ ст~њ, и та'мо да и^ꙁъя'сте я&, и' хлњбы и^же вᲆ ко'шницы сᲆверше'нїа да я^дя'тъ я&, а^а^ро'нъ и^ сн~ове е^го, ја%коже ꙁаповњ'да мн^њ г~ь гл~я.
32
32
καὶ τὸ καταλειφθὲν τῶν κρεῶν καὶ τῶν ἄρτων ἐν πυρὶ κατακαύσατε.
и^ ѓ^ста'нокъ мя'съ и^ хлњ'бовъ на ѓ^гни` да съж#же'те
33
33
καὶ ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου οὐκ ἐξελεύσεσθε ἑπτὰ ἡμέρας, ἕως ἡμέρα πληρωθῇ, ἡμέρα τελειώσεως ὑμῶν· ἑπτὰ γὰρ ἡμέρας τελειώσει τὰς χεῖρας ὑμῶν,
и^з две'рїи хра`ма свᲇ'дњнїа, да не и^схо'дите. з~, дн~їи, до'ньдеже сконча'ется дн~ь дн~е съверше'нїя вашего” Въ се'дмь б^о дн~їи да съвершиᲄе рђ'цњ ва'ши,
34
34
καθάπερ ἐποίησεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ᾗ ἐνετείλατο Κύριος τοῦ ποιῆσαι, ὥστε ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν.
ја%коже съᲄвори` въ дн~ь сїи, во'нже ꙁаповњда` г~ь твори'ти, ја%ко моли'тися ѓ^ васᲆ”
35
35
καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καθήσεσθε ἑπτὰ ἡμέρας, ἡμέραν καὶ νύκτα· φυλάξεσθε τὰ φυλάγματα Κυρίου, ἵνα μὴ ἀποθάνητε· οὕτω γὰρ ἐνετείλατό μοι Κύριος ὁ Θεός.
И$ да ё^ две'рїи хра'ма свњдњ'нїа, сњди'те се'дмь дн~їи, дн~ь и^ но'щъ, и^ съхрани'те повелњ'нїа гн~я, да не ё^мрете та'ко б^о ми повелњ` г~ь”
36
36
καὶ ἐποίησεν ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ πάντας τοὺς λόγους, οὓς συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
И$ сътвори` а^а^ро'нᲆ и^ сн~ове е^го, вс^я словеса`, ја^коy повелњ` г~ь мољ=сїю”
Κεφάλαιο 9
Глvа, џ~”
1
1
ΚΑΙ ἐγενήθη τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, ἐκάλεσε Μωυσῆς ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὴν γερουσίαν ᾿Ισραήλ.
И$ бы'сᲄь въ дн~ь ѓ^смы'и, и^ приꙁва` мољ=сїи а^а^ро'на и^ сн~ы е^го и^ сᲄа'рцы і^ил~вы”
2
2
καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρών· λάβε σεαυτῷ μοσχάριον ἐκ βοῶν περὶ ἁμαρτίας καὶ κριὸν εἰς ὁλοκαύτωμα, ἄμωμα, καὶ προσένεγκε αὐτὰ ἔναντι Κυρίου·
И$ рече мољ=сїи кᲆ аа^ро'нђ. пои^ми` себњ теле'цъ эT говяD, грњха` раd и^ ѓ^венъ непороченъ въ все`съж#же'нїе и^ принеси` я& прDе г~а”
3
3
καὶ τῇ γερουσίᾳ ᾿Ισραὴλ λάλησον, λέγων· λάβετε χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας, καὶ μοσχάριον, καὶ ἀμνὸν ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκάρπωσιν, ἄμωμα,
И$ ста'рцемъ і^и~левымъ. рече'ши гл~я, да възмђтъ козе'лъ эT ко'ꙁъ е^ді'нъ грᲇха` ра'ди, и^ ѓ^ве'нъ и^ теле'цъ и^ а%гнецъ е^ді'нолњтны'и, непоро'чный, вᲆ прино'сы”
4
4
καὶ μόσχον καὶ κριὸν εἰς θυσίαν σωτηρίου ἔναντι Κυρίου καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ· ὅτι σήμερον Κύριος ὀφθήσεται ἐν ὑμῖν.
И$ теле'цъ эT говя'дъ, и^ ѓ^ве'н# на же'ртвђ сп~сенїа прDе г~ь, и^ мђкђ` пшени'чнђ съпря'женђ съ е^леѓ^мъ ꙁане` днsь г~ь ја%ви'тся въ ва'съ,
5
5
καὶ ἔλαβον, καθὸ ἐνετείλατο Μωυσῆς, ἀπέναντι τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσῆλθε πᾶσα συναγωγὴ καὶ ἔστησαν ἔναντι Κυρίου.
и^ поя^ша ја%коже ꙁаповњда` мољ=сїи прDе хра'момъ свњ'дњ'нїа” И$ прїиде весь сонмъ и^ ста' прDе гм~ъ”
6
6
καὶ εἶπε Μωυσῆς· τοῦτο τὸ ρῆμα, ὃ εἶπε Κύριος, ποιήσατε, καὶ ὀφθήσεται ἐν ὑμῖν ἡ δόξα Κυρίου.
И$ ре'че мољ=сїи, с^е сло'во и%же, рече` г~ь сътвори'те, и^ я^ви'тся въ ва'съ сла'ва гн~я”
7
7
καὶ εἶπε Μωυσῆς τῷ ᾿Ααρών· πρόσελθε πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ ποίησον τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου καὶ ἐξίλασαι περὶ σεαυτοῦ καὶ τοῦ οἴκου σου· καὶ ποίησον τὰ δῶρα τοῦ λαοῦ καὶ ἐξίλασαι περὶ αὐτῶν, καθάπερ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ.
И$ рече мољ=сїи а^а^ро'нђ, пристђпи` кᲆ ѓ^л#тарђ. и^ сътвори` грњха` ра'ди свое^го вс^есъж#же'нїе свое, и^ помоли'ся ѓ^ себњ, и^ ѓ^ до'мђ твое^мъ. и^ сътвори` да'ръ люDскїи, и^ помоли'ся ѓ^ ни'хъ ја%коже заповњда` г~ь”
8
8
καὶ προσῆλθεν ᾿Ααρὼν πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἔσφαξε τὸ μοσχάριον τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ.
И$ пристђпи` а^а^ро'нъ къ ѓ^л#тарђ, и^ ꙁакла` теле'цᲆ и^же грњха` ра'ди е^го”
9
9
καὶ προσήνεγκαν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν τὸ αἷμα πρὸς αὐτόν, καὶ ἔβαψε τὸν δάκτυλον εἰς τὸ αἷμα καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τὸ αἷμα ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου·
И$ принесо'ша сн~ове а^а^ро'ни кро'вь к немђ, и^ ѓ^мочи` пръс'тъ сво'и въ кро'вь, и^ въꙁложи` на ё^глы ѓ^л#та'ря, а^ кро'вь пролїи ё^ стоя'ла ѓ^л#та'ря”
10
10
καὶ τὸ στέαρ καὶ τοὺς νεφροὺς καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος τοῦ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἀνήνεγκεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃν τρόπον ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ.
Тђ'къ же и^ ѓ^бњ и^сте'си, и^ повра'зъ ја^тре'нїи и^же грњха` ра'ди, въꙁложи` на ѓ^л#та'ръ, ја%коже ꙁаповњда` г~ь мољ=сїю”
11
11
καὶ τὰ κρέα καὶ τὴν βύρσαν κατέκαυσεν αὐτὰ πυρί, ἔξω τῆς παρεμβολῆς.
Мя'со же и^ ко'жђ съж#же` на ѓ^гни` вн^њ полка`
12
12
καὶ ἔσφαξε τὸ ὁλοκαύτωμα· καὶ προσήνεγκαν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν τὸ αἷμα πρὸς αὐτόν. καὶ προσέχεεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ·
ꙁакла' же въвсе`съж#же'ное, и^ принесо'ша сн~ове а^а^ро'ни кро'вь к не'мђ. и^ пролїя ѓ%крsтъ ѓ^л#та'ря,
13
13
καὶ τὸ ὁλοκαύτωμα προσήνεγκαν αὐτὸ κατὰ μέλη, αὐτὰ καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπέθηκεν ἐπί τὸ θυσιαστήριον·
и^ все`съжже'нїе принесо'ша к немђ`, и^ ё%ды ѓ%ны и^ главђ`, и^ вᲆꙁложи` на ѓ^л#та'рᲆ
14
14
καὶ ἔπλυνε τὴν κοιλίαν καὶ τοὺς πόδας ὕδατι καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
і^ и^змы' ё^тро'бђ и^ но'ги водо'ю, и^ въꙁложи` въ все`сᲆж#же'нїе на ѓ^лта'ръ”
15
15
καὶ προσήνεγκε τὸ δῶρον τοῦ λαοῦ· καὶ ἔλαβε τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ καὶ ἔσφαξεν αὐτόν, καὶ ἐκαθάρισεν αὐτόν, καθὰ καὶ τὸν πρῶτον.
Принесе' же и^ да'ръ люDскїи, и^ взя` козла` и^же грњха` ра'ди люDска, и^ ꙁакла` и&, и^ ѓ^цысти и& ја^коже пе'рвы'и,
16
16
καὶ προσήνεγκε τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἐποίησεν αὐτό, ὡς καθήκει.
и^ принесе` вс^есъж#же'нїе и^ сътвори` ја%коже досто'итᲆ”
17
17
καὶ προσήνεγκε τὴν θυσίαν, καὶ ἔπλησε τὰς χεῖρας ἀπ᾿ αὐτῆς καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον χωρὶς τοῦ ὁλοκαυτώματος τοῦ πρωϊνοῦ.
Принесе' же и^ тре'бђ и^ напо'лни рђцњ эT нея`, и^ въꙁложи` на ѓ^л#та'ръ, кромњ` съж#же'нїя ꙁаё%треняго”
18
18
καὶ ἔσφαξε τὸν μόσχον, καὶ τὸν κριὸν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου τῆς τοῦ λαοῦ· καὶ προσήνεγκαν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν τὸ αἷμα πρὸς αὐτόν, καὶ προσέχεε πρὸς τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ·
Закла` же те'лецъ и^ ѓ%ве'нъ тре'бы сп~сенїа люDска. и^ принесо'ша сн~ове а^а^ро'ни кро'вь к не'мђ, и^ пролїя` ѓ%крsтъ ѓ^л#та'ря”
19
19
καὶ τὸ στέαρ τὸ ἀπὸ τοῦ μόσχου καὶ τοῦ κριοῦ, τὴν ὀσφὺν καὶ τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον ἐπὶ τῆς κοιλίας καὶ τοὺς δύο νεφρούς, καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος,
Тђкъ же те'лчїи и^ ѓ%внїи и^ чресла`, и^ тђкъ покрыва'ющїи ё^тро'бђ. и^ ѓ^бᲇ и^сᲄе'си, і^ тђк# и^же на нею`, и^ повра'ꙁъ ја%тре'нїи,
20
20
καὶ ἐπέθηκε τὰ στέατα ἐπὶ τὰ στηθύνια, καὶ ἀνήνεγκε τὰ στέατα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
и^ възложи` тђки на грђ'ди. И$ принесе` тђки на ѓ^л#та'ръ,
21
21
καὶ τὸ στηθύνιον, καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιὸν ἀφεῖλεν ᾿Ααρὼν ἀφαίρεμα ἔναντι Κυρίου, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
грђ'ди же и^ ра'мо десно'е. раздњли` а^а^ро'нъ ё^ча'стїе прDе гм~ъ, ја^коже повелњ мољ=сїи”
22
22
καὶ ἐξάρας ᾿Ααρὼν τὰς χεῖρας ἐπὶ τὸν λαόν, εὐλόγησεν αὐτούς· καὶ κατέβη ποιήσας τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου.
И$ вᲆꙁдви'гъ а^а^ро'нъ рђцњ к лю'деM и^ блsви я& и^ снїиде сътвори'ти приноше'нїе грњха` ра'ди, и^ все`съж#же'нїе, и^ е'же ѓ^ сп~сенїи`”
23
23
καὶ εἰσῆλθε Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ ἐξελθόντες εὐλόγησαν πάντα τὸν λαόν, καὶ ὤφθη ἡ δόξα Κυρίου παντὶ τῷ λαῷ.
И$ въше'дъ мољ=сїи і^ а^а^ро'нъ вᲆ хра'мъ свњ'дњнїа, і^ и^ꙁшеDше блsви'ста вс^я лю'ди, и^ ја%ви'ся слава гн~я всњмъ лю'демъ”
24
24
καὶ ἐξῆλθε πῦρ παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγε τὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, τά τε ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ στέατα, καὶ εἶδε πᾶς ὁ λαὸς καὶ ἐξέστη καὶ ἔπεσαν ἐπὶ πρόσωπον.
І$ и^ꙁы'иде ѓ%гнь эT г~а, и^ съж#же е%же на ѓ^л#та'ри, и^ все`съж#же'нїе и^ тkђ, И$ ви'дњша вс^и лю'дїе и^ ё^жасо'шася, и^ падо'ша на лица`”
Κεφάλαιο 10
Глvа, і~”
1
1
Καὶ λαβόντες οἱ δύο υἱοὶ ᾿Ααρὼν Ναδὰβ καὶ ᾿Αβιοὺδ ἕκαστος τὸ πυρεῖον αὐτοῦ ἐπέθηκαν ἐπ᾿ αὐτὸ πῦρ καὶ ἐπέβαλον ἐπ᾿ αὐτὸ θυμίαμα καὶ προσήνεγκαν ἔναντι Κυρίου πῦρ ἀλλότριον, ὃ οὐ προσέταξε Κύριος αὐτοῖς.
И$ въꙁя'ста ѓ%ба сн~а а^а^ро'ня нада'въ, и^ а^виё%дъ, ко'ждо свою` кади'лницђ, и въложи'ста в н^я ѓ%гнь. и^ вᲆꙁложи'ста на'нь џїмїяM, и^ принесо'ста прDе г~а ѓ%гнь чюжDъ е^гоже не повелњ и%ма г~ь”
2
2
καὶ ἐξῆλθε πῦρ παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγεν αὐτούς, καὶ ἀπέθανον ἔναντι Κυρίου.
И$зы'иде же ѓ%гнь эT г~а и^ потре'би я&, и^ ё^мро'ста прDе гм~ъ”
3
3
καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρών· τοῦτό ἐστιν, ὃ εἶπε Κύριος λέγων· ἐν τοῖς ἐγγίζουσί μοι ἁγιασθήσομαι καὶ ἐν πάσῃ τῇ συναγωγῇ δοξασθήσομαι. καὶ κατενύχθη ᾿Ααρών.
И$ рече мољ=сїи къ а^а^ро'нђ с^е е%сть и^же рече г~ь гл~я. вᲆ приближа'ю^щихъся мн^њ ѓ^сщ~ђся, и^ въ все'м# со'нмњ прославлю'ся” Оу^боя' же ся а^а^ро'нъ и^ ѓ^печа'лися
4
4
καὶ ἐκάλεσε Μωυσῆς τὸν Μισαδάη καὶ τὸν ᾿Ελισαφάν, υἱοὺς ᾿Οζιήλ, υἱοὺς τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρὸς ᾿Ααρών, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· προσέλθατε καὶ ἄρατε τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν ἐκ προσώπου τῶν ἁγίων ἔξω τῆς παρεμβολῆς.
и^ въꙁва` мољ=сїи миса'ила, и^ е^лисафа'на. сн~ы ѓ^ꙁи'илевы, сн~ы бра'та ѓ^ц~а а^а^ро'ня, и^ реq и%ма пристђпи'та и^ въꙁмᲇта брата своя` эT мњста ст~а вн^њ по'лка”
5
5
καὶ προσῆλθον καὶ ᾖραν αὐτοὺς ἐν τοῖς χιτῶσιν αὐτῶν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, ὃν τρόπον εἶπε Μωυσῆς.
И$ пристђпи'ша и^ вꙁя'ша и^хъ в ри'ꙁы своя`, і^ и^ꙁнесо'ша вн^њ полка` ја%коже рече мољ=сїи”
6
6
καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρὼν καὶ ᾿Ελεάζαρ καὶ ᾿Ιθάμαρ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ τοὺς καταλελειμμένους· τὴν κεφαλὴν ὑμῶν οὐκ ἀποκιδαρώσετε καὶ τὰ ἱμάτια ὑμῶν οὐ διαρρήξετε, ἵνα μὴ ἀποθάνητε, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν συναγωγὴν ἔσται θυμός· οἱ δὲ ἀδελφοὶ ὑμῶν πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ κλαύσονται τὸν ἐμπυρισμόν, ὃν ἐνεπυρίσθησαν ὑπὸ Κυρίου.
И$ рече мољ=сїи кᲆ а^а^ро'нђ и^ е^леа^ꙁа'рђ и^ џама'рђ, сн~ома е^го ѓ^ста'вшима. гла'въ вашихъ не эTкрыва'ите, и^ ри'ꙁъ вашихъ не раꙁдира'ите, да не ё%мрете, и^ на ве'сь сънмъ бђ'детъ гнњ'въ” Бра'тїя же ваша ве'сь до'мᲆ і^ил~въ да ся пла'чют# запале'нїя, и%мже запали'шася эT г~а,
7
7
καὶ ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου οὐκ ἐξελεύσεσθε, ἵνα μὴ ἀποθάνητε· τὸ ἔλαιον γὰρ τῆς χρίσεως τὸ παρὰ Κυρίου ἐφ᾿ ὑμῖν. καὶ ἐποίησαν κατὰ τὸ ρῆμα Μωυσῆ.
і^ и^ꙁ две'рїи хра'ма свњдњ'нїа не и^сходи'те, да не ё%мрете” Є$ле'и бо пома'занїя е^же е%сть эT г~а на ва'съ е%сть и^ сътвори'ша по словеси` мољ=сїѓ^вђ”
8
8
Καὶ ἐλάλησε Κύριος τῷ ᾿Ααρών, λέγων·
И$ гл~а г~ь къ а^а^ро'нђ рекїи,
9
9
οἶνον καὶ σίκερα οὐ πίεσθε, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου μετὰ σοῦ, ἡνίκα ἐὰν εἰσπορεύησθε εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, ἢ προσπορευομένων ὑμῶν πρὸς τὸ θυσιαστήριον, καὶ οὐ μὴ ἀποθάνητε (νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν)
вина` и^ сике'ра не пїи ты` и^ сн~ове твои` с тобо'ю” Є$гда` въхо'дите вᲆ хра'мᲆ свњдњ'нїа. и^л^и пристђпа'ющимъ вамъ къ ѓ^лтарю`, да не ё%мрете, и^ бђ'детъ с^е въ ꙁако'нъ вњ'чныи вᲆ ро'дњхъ ва'шихъ.
10
10
διαστεῖλαι ἀνὰ μέσον τῶν ἁγίων καὶ τῶν βεβήλων, καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ἀκαθάρτων καὶ τῶν καθαρῶν.
эTлђчи'те междђ ве'щьми ст~ыми, и^ междђ скверна'выми, и^ междђ` нечи'стыми, и^ междђ` чи'стыми.
11
11
καὶ συμβιβάσεις τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἅπαντα τὰ νόμιμα, ἃ ἐλάλησε Κύριος πρὸς αὐτοὺς διὰ χειρὸς Μωυσῆ.
и^ да ё^стро'ите сн~оM і^и~левыM вс^е ꙁако'н#ное е%же гл~а г~ь к ни'мᲆ рђко'ю мољ=сїѓ^вою”
12
12
Καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρὼν καὶ πρὸς ᾿Ελεάζαρ καὶ ᾿Ιθάμαρ τοὺς υἱοὺς ᾿Ααρὼν τοὺς καταλειφθέντας· λάβετε τὴν θυσίαν τὴν καταλειφθεῖσαν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου, καὶ φάγεσθε ἄζυμα παρὰ τὸ θυσιαστήριον· ἅγια ἁγίων ἐστί.
И$ рече мољ=сїи кᲆ а^а^ро'нђ, и^ е^лиа^ꙁарђ, и^ џамарђ сн~ома е^го ѓ^ста'вшима. въꙁъмњте тре'бђ ѓ^ста'вленђю эT прино'съ гн~ь. и^ я^ди'те ѓ^прњ'сноки ё^ ѓ^лтаря`, ја%ко ст~ая ст~ыхъ е%сть,
13
13
καὶ φάγεσθε αὐτὴν ἐν τόπῳ ἁγίῳ· νόμιμον γάρ σοί ἐστι, καὶ νόμιμον τοῖς υἱοῖς σου τοῦτο ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου· οὕτω γὰρ ἐντέταλταί μοι.
и^ да я%сте я& в мњ'стњ ст~њ” Зако'нно б^оᲄебњ е%сть, и^ ꙁако'нно сн~ома твои'ма, с^е эT прино'сᲆ гн~ь. си'це б^о ми заповњда` г~ь”
14
14
καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφορίσματος καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος φάγεσθε ἐν τόπῳ ἁγίῳ, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ὁ οἶκός σου μετὰ σοῦ· νόμιμον γὰρ σοὶ καὶ νόμιμον τοῖς υἱοῖς σου ἐδόθη ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
И$ грђ'ди ё^ча'стїа, и^ ра'мо ё^ча'стїя. да я^ди'те в мњстњ ст~њ т^ы и^ сн~ове твои` и^ до'мъ твои, с тобо'ю” ꙁако'нно ботебњ` и^ ꙁако'нно сн~ома твои'ма, да'стъся и^ эT тре'бы сп~сен#ныя сн~овъ і^и^л~въ”
15
15
τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφορίσματος ἐπὶ τῶν καρπωμάτων τῶν στεάτων προσοίσουσιν, ἀφόρισμα ἀφορίσαι ἔναντι Κυρίου· καὶ ἔσται σοι καὶ τοῖς υἱοῖς σου καὶ ταῖς θυγατράσι σου μετὰ σοῦ νόμιμον αἰώνιον, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
Ра'мо ё^ча'стїя и^ грђ'ди ё^ча'стїя, въ прино'сехъ тђчныхъ да принесђтъ, ё^ча'стїя и%же прино'сятъ прDе г~ь” И$ да бђ'детъ тебњ и^ сн~омъ твои^мъ, и^ дще'ремъ твои^мъ с тобо'ю, въ ꙁако'нъ вњ'чныи, ја%коже повелњ г~ь мољ=сїю”
16
16
Καὶ τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας ζητῶν ἐξεζήτησε Μωυσῆς. καὶ ὅδε ἐνεπεπύριστο· καὶ ἐθυμώθη Μωυσῆς ἐπὶ ᾿Ελεάζαρ καὶ ᾿Ιθάμαρ τοὺς υἱοὺς ᾿Ααρὼν τοὺς καταλελειμμένους, λέγων·
Посем же мољ=сїи възыска'я въꙁыска` коꙁла`, и%же грњха` ра'ди, се'иже съж#же'нъ бя'ше” И$ раꙁгнњвася мољ=сїи на е^лиа^ꙁа'ра, и^ џама'ра сн~ы а^а^ро'ня ѓ^ставшая, гл~я”
17
17
διατί οὐκ ἐφάγετε τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἐν τόπῳ ἁγίῳ; ὅτι γὰρ ἅγια ἁγίων ἐστί, τοῦτο ἔδωκεν ὑμῖν φαγεῖν, ἵνα ἀφέλητε τὴν ἁμαρτίαν τῆς συναγωγῆς καὶ ἐξιλάσησθε περὶ αὐτῶν ἔναντι Κυρίου·
Почᲄо не я'сте вᲆ мњстᲇ ст~њ, е%же грњха` ра'ди. ја%ко ст~ая ст~ыхъ е%сть” Се дастъся вамъ ја%сти. да эTве'ржеᲄе грњхъ сънма`, и^ помоли'теся ѓ^ ниX прDе гм~ъ”
18
18
οὐ γὰρ εἰσήχθη τοῦ αἵματος αὐτοῦ εἰς τὸ ἅγιον· κατὰ πρόσωπον ἔσω φάγεσθε αὐτὸ ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ὃν τρόπον μοι συνέταξε Κύριος.
Не внесе` б^о ся эT кро'ви е^го въ ст~о'е. на лице внђтрь да я'сте е&, въ мњ'стᲇ ст~њ, ја%коже повелњ мн^њ г~ь”
19
19
καὶ ἐλάλησεν ᾿Ααρὼν πρὸς Μωυσῆν, λέγων· εἰ σήμερον προσαγηόχασι τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν ἔναντι Κυρίου, καὶ συμβέβηκέ μοι τοιαῦτα· καὶ φάγομαι τὰ περί τῆς ἁμαρτίας σήμερον, μὴ ἀρεστὸν ἔσται Κυρίῳ;
И$ рече а^а^ро'нъ къ мољ=сїю гл~я, а%ще днsе принесђтъ грњха` ра'ди иX и^ вс^есъж#же'нїе и%хъ прDе г~а” И$ лђчи'тъ ми ся т'ако, и^ я'мъ е%же грњха` ра'ди днsе. бђ'дет ли го'де г~ђ.
20
20
καὶ ἤκουσε Μωυσῆς, καὶ ἤρεσεν αὐτῷ.
и^ слы'ша мољ=сїи и^ ё^годно е^мђ бы'сть”
Κεφάλαιο 11
Глvа, а~і”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων·
И$ рече` г~ь къ мољ=сїю і^ а^а^ро'нђ гл~я,
2
2
λαλήσατε τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· ταῦτα τὰ κτήνη, ἃ φάγεσθε ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς·
гл~ите сн~омъ і^и^л~выM рекђщ'е. сїи ско'ты и^же ја%сте эT всњхъ ско'тъ и^же на ꙁемли`”
3
3
πᾶν κτῆνος διχηλοῦν ὁπλὴν καὶ ὀνυχιστῆρας ὀνυχίζον δύο χηλῶν καὶ ἀνάγον μηρυκισμὸν ἐν τοῖς κτήνεσι, ταῦτα φάγεσθε.
Вся'къ ско'тъ на двое дњля` па'ꙁноготь, и^ копы'то копытя на' двое, эTрижа'и жва'нїе, въ ско'тњхъ сїя` да я%сте”
4
4
πλὴν ἀπὸ τούτων οὐ φάγεσθε, ἀπὸ τῶν ἀναγόντων μηρυκισμὸν καὶ ἀπὸ τῶν διχηλούντων τὰς ὁπλὰς καὶ ὀνυχιζόντων ὀνυχιστῆρας· τὸν κάμηλον, ὅτι ἀνάγει μηρυκισμὸν τοῦτο, ὁπλὴν δὲ οὐ διχηλεῖ, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν·
Ра'ꙁвњ эT си'хъ да не я'сте, и%же не эTры'жђтᲆ жва'нїе” І$ и^же на' двое дњ'лятъ па'ꙁногти, а^ не копы'тятᲆ. вельблђда, ја%ко и^ꙁно'ситъ жва'нїя но па'зногти не дњ'литъ на' двое, нечи'стъ сїи ва'мъ”
5
5
καὶ τὸν δασύποδα, ὅτι οὐκ ἀνάγει μηρυκισμὸν τοῦτο, καὶ ὁπλὴν οὐ διχηλεῖ, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν·
Хирогри'ль ја%ко не и^ꙁносиT жва'нїа и^ па'ꙁногти не дњ'литъ нечи'стъ сїи ва'мъ”
6
6
καὶ τὸν χοιρογρύλλιον, ὅτι οὐκ ἀνάγει μηρυκισμὸν τοῦτο, καὶ ὁπλὴν οὐ διχηλεῖ, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν·
И$ ꙁая'цъ и%же эTры'жетъ жва'нїе но па'ꙁногти не дњлиT на' двое, нечи'стъ сїи ва'мъ”
7
7
καὶ τὸν ὗν, ὅτι διχηλεῖ ὁπλὴν τοῦτο, καὶ ὀνυχίζει ὄνυχας ὁπλῆς, καὶ τοῦτο οὐκ ἀνάγει μηρυκισμόν, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν·
И$ свинїа ја%ко дњ'литъ па'ꙁногти на двое, и^ копы'то копытитъ, н^о не эTры'жеT жва'нїа, нечи'сᲄа сїя` вамъ.
8
8
ἀπὸ τῶν κρεῶν αὐτῶν οὐ φάγεσθε καὶ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν οὐχ ἅψεσθε, ἀκάθαρτα ταῦτα ὑμῖν.
эT мя'съ и^хъ да не я'сте, и^ мертвечи'не иX да не прикаса'етеся нечи'ста сїа ваM,
9
9
Καὶ ταῦτα, ἃ φάγεσθε ἀπὸ πάντων τῶν ἐν τοῖς ὕδασι· πάντα ὅσα ἐστὶν αὐτοῖς πτερύγια καὶ λεπίδες ἐν τοῖς ὕδασι καὶ ἐν ταῖς θαλάσσαις καὶ ἐν τοῖς χειμάρροις, ταῦτα φάγεσθε.
и^ сїя` да я'сте эT всњхᲆ ја%же вᲆ водах#” Всњмᲆ и%мже сђть пера` и^ чешђя` въ вода'хъ и^ въ мори'хъ, и^ въ е'ꙁерехъ. сїя` да я'сте”
10
10
καὶ πάντα ὅσα οὐκ ἔστιν αὐτοῖς πτερύγια, οὐδὲ λεπίδες ἐν τῷ ὕδατι, ἢ ἐν ταῖς θαλάσσαις καὶ ἐν τοῖς χειμάρροις, ἀπὸ πάντων, ὧν ἐρεύγεται τὰ ὕδατα, καὶ ἀπὸ πάσης ψυχῆς τῆς ζώσης ἐν τῷ ὕδατι, βδέλυγμά ἐστι·
И$ всњмᲆ и%мже нњсть пера` и^ чешђя`. въ вода'хъ и^ въ мо'риX и^ въ е'ꙁереX, эT всњхъ и^хъ ја%же и^зᲆно'сятъ воды” И$ вся'ка дш~а живђщая` въ водњ. скве'рна е^сть, и^ скве'рна да бђ'дђтъ вам#
11
11
καὶ βδελύγματα ἔσονται ὑμῖν· ἀπὸ τῶν κρεῶν αὐτῶν οὐκ ἔδεσθε καὶ τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν βδελύξεσθε·
эT мя'съ и%хᲆ да не я'сте, и^ мертвечи'ны и^хъ гнђша'и^теся”
12
12
καὶ πάντα ὅσα οὐκ ἔστιν αὐτοῖς πτερύγια, οὐδὲ λεπίδες, τῶν ἐν τοῖς ὕδασι, βδέλυγμα τοῦτό ἐστιν ὑμῖν.
И$ всњмᲆ и%мже нњ'сть пера` и^ чешђя` и%же въ вода'хъ скве'рна сїя` е^сть вамъ,
13
13
Καὶ ταῦτα, ἃ βδελύξεσθε ἀπὸ τῶν πετεινῶν, καὶ οὐ βρωθήσεται, βδέλυγμά ἐστι· τὸν ἀετὸν καὶ τὸν γρύπα καὶ τὸν ἁλιαίετον
и^ сихъ гнђша'итеся” эT пти'цъ, и^ да не я'сте и^хъ гнђ'си сђть. ѓ^рла` и^ но'га, и^ морьска'го ѓ^рла`
14
14
καὶ τὸν γύπα καὶ τὸν ἴκτινον καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ
и^ нея'сыᲄи, и^ кти'на, и^ е'же к сиM подо'бна.
15
15
καὶ στρουθὸν καὶ γλαῦκα καὶ λάρον καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ
вра'бїя, и^ вра'на, и^ совы` и^ подо'бная и%мᲆ.
16
16
καὶ πάντα κόρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ ἱέρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ
и^ вы'пелица, и^ сђхола'пля, і^ и^же и%мъ подо'бная, и^ я'стреба и^же подо'бно к немђ,
17
17
καὶ νυκτικόρακα καὶ καταρράκτην καὶ ἶβιν
и^ вра'на нощнаго, и^ лили'ка і^ и'вина
18
18
καὶ πορφυρίωνα καὶ πελεκᾶνα καὶ κύκνον
и^ порфђриѓ'на. пелика'на,
19
19
καὶ ἐρωδιὸν καὶ χαραδριόν, καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ ἔποπα καὶ νυκτερίδα
и^ ѓ^родиѓ'на, и^ харадриѓ'на, и^ е'же подо'бна симъ, и^ вдо'да и^ но'щна нетопыря`,
20
20
καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τῶν πετεινῶν, ἃ πορεύεται ἐπὶ τέσσαρα, βδελύγματά ἐστιν ὑμῖν.
и^ вся` га'ды пти'чїя, и^же хо'дятъ на четырехъ скве'рны вамъ да бђ'дђтᲆ”
21
21
ἀλλὰ ταῦτα φάγεσθε ἀπὸ τῶν ἑρπετῶν τῶν πετεινῶν, ἃ πορεύεται ἐπὶ τέσσαρα, ἃ ἔχει σκέλη ἀνώτερον τῶν ποδῶν αὐτοῦ, πηδᾶν ἐν αὐτοῖς ἐπὶ τῆς γῆς.
Но сїя же да я'сте, эT всњхъ гадъ пти'чныхъ и^же хо'дятъ четвероноy и^же и'мђтъ го'лени выше пле'снђ и^хᲆ скака'ти и%ми эT земля`”
22
22
καὶ ταῦτα φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτῶν· τὸν βροῦχον καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ τὸν ἀττάκην καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ ὀφιομάχην καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ τὴν ἀκρίδα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῇ.
И$ сїя` да не я'сте, эT сихъ, ё%сеница и^ е'же подобно е^сть е'и. Сверче'къ и^ е'же подо'бно к семђ, и^ прђ'ги и^же подо'бно к ниM и^ сђпротивляю'щагося змия`, и^ е'же подо'бно к немђ”
23
23
πᾶν ἑρπετὸν ἀπὸ τῶν πετεινῶν, οἷς εἰσι τέσσαρες πόδες, βδελύγματά ἐστιν ὑμῖν,
И$ вся'къ гDа эT птицᲆ и%мже сђть четырино'гы. скверна'во вамъ е%сть, и^ в си'хъ да не ѓ^сквернавитеся,
24
24
καὶ ἐν τούτοις μιανθήσεσθε, πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας,
и^ вся'къ и^же прикаса'яся мертвечи'нњ и^хъ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера”
25
25
καὶ πᾶς ὁ αἴρων τῶν θνησιμαίων αὐτῶν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
И$ вся'къ нося'и мерᲄвечи'нђ и^хъ да и^спере'тъ риꙁы своя`, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера”
26
26
καὶ ἐν πᾶσι τοῖς κτήνεσιν, ὅ ἐστι διχηλοῦν ὁπλήν, καὶ ὀνυχιστῆρας ὀνυχίζει καὶ μηρυκισμὸν οὐ μηρυκᾶται, ἀκάθαρτα ἔσονται ὑμῖν· πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
Вᲆ всXњ скотњхъ, и%мже дњлится на' двое па'зноготь, и^ копы'то копы'титъ и^ жва'нїя не жђе'тᲆ нечи'сти да бђдTђ вамъ. вся'къ прикаса'яся мерᲄвечи'нњ и^хъ нечи'стъ бђде'тъ
27
27
καὶ πᾶς ὃς πορεύεται ἐπὶ χειρῶν ἐν πᾶσι τοῖς θηρίοις, ἃ πορεύεται ἐπί τέσσαρα, ἀκάθαρτά ἐστιν ὑμῖν· πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας,
і^ и^ всяk и^же хо'дитъ на ла'пахъ. въ всњ'хъ ѕвњрехъ ја%же хо'дятъ на четы'рехъ нечи'сто е^сть вамъ” Вся'къ прикаса'ася мертвечи'нњ и^хъ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера,
28
28
καὶ ὁ αἴρων τῶν θνησιμαίων αὐτῶν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας· ἀκάθαρτα ταῦτά ἐστιν ὑμῖν.
и^ нося'и мертвечинђ и^хъ да и^спере'тъ ри'ꙁы своя` нечи'стъ бђ'детъ до' вечера, нечи'ста сїя бђ'дђтъ вамъ”
29
29
Καὶ ταῦτα ὑμῖν ἀκάθαρτα ἀπὸ τῶν ἑρπετῶν τῶν ἐπί τῆς γῆς· ἡ γαλῆ καὶ ὁ μῦς καὶ ὁ κροκόδειλος ὁ χερσαῖος,
И$ сїя вамъ нечи'ста эT гDа плњжђщихъ по земли`. ла'сица, черепа'ха, и^ мы'шъ, коркоди'лъ земны'и,
30
30
μυγάλη καὶ χαμαιλέων, καὶ χαλαβώτης καὶ σαῦρα καὶ ἀσπάλαξ.
пня'вица е%жь мигали`, хамалеѓ'нъ, бњ'лка, и^ калавотисъ, и^ я'щеръ, и^ кроторы'я”
31
31
ταῦτα ἀκάθαρτα ὑμῖν ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς· πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῶν τεθνηκότων ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
Сїи` нечи'сти ва'мъ, эT всњхъ га'дъ плњжђщихся по земли`. вся'къ прикаса'яся мерᲄвечи'нᲇ и^хъ, нечи'стᲆ бђ'детъ до' вечера”
32
32
καὶ πᾶν, ἐφ᾿ ὃ ἂν ἐπιπέσῃ ἀπ᾿ αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτὸ τεθνηκότων αὐτῶν, ἀκάθαρτον ἔσται ἀπὸ παντὸς σκεύους ξυλίνου ἢ ἱματίου ἢ δέρματος ἢ σάκκου· πᾶν σκεῦος, ὃ ἂν ποιηθῇ ἔργον ἐν αὐτῷ, εἰς ὕδωρ βαφήσεται καὶ ἀκάθαρτον ἔσται ἕως ἑσπέρας· καὶ καθαρὸν ἔσται.
И$ вся'кᲆ и^же а%ще впаде'тъ эT нихъ в нњчто, эT мерътвечи'ны и^хъ нечи'сто бђ'детъ” Въ вся'кᲆ съсђдъ дре'вянъ, и^л^и въ риꙁђ, и^л^и вᲆ мᲇхъ, и^л^и вᲆ вре'тище и^л^и въ вся'кїи сосђдъ в не'мже твори'тся дњло. въ водњ да и^ꙁмо'чиᲄся, и^ нечи'стъ бђ'деᲄъ до' вечера, и^ паки чи'стъ бђ'детъ”
33
33
καὶ πᾶν σκεῦος ὀστράκινον, εἰς ὃ ἐὰν πέσῃ ἀπὸ τούτων ἔνδον, ὅσα ἐὰν ἔνδον ᾖ, ἀκάθαρτα ἔσται, καὶ αὐτὸ συντριβήσεται.
И$ вся'къ съсђ'дъ гли'ненъ во'ньже а%ще впаде'тъ эT сиX внђтръ а^ е'же е%сть в не'мъ. нечи'сто бђ'детъ, и^ сосђ'дъ да раꙁбие'тся,
34
34
καὶ πᾶν βρῶμα, ὃ ἔσθεται, εἰς ὃ ἂν ἐπέλθῃ ἐπ᾿ αὐτὸ ὕδωρ, ἀκάθαρτον ἔσται· καὶ πᾶν ποτόν, ὃ πίνεται ἐν παντὶ ἀγγείῳ, ἀκάθαρτον ἔσται.
и^ вся'кђ ја^дь ю^же ја%сᲄе. на ню'же а%ще въꙁлие'тся вода`, и^ впаде'тъ эT мертвечи'ны и^хъ нечи'сто бђ'детъ ваM и^ вс^е питїе е%же пїе'те въ вся'комъ сосђдњ, нечи'сто бђ'детъ вамъ,
35
35
καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἐπιπέσῃ ἀπὸ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτό, ἀκάθαρτον ἔσται· κλίβανοι καὶ χυτρόποδες καθαιρεθήσονται· ἀκάθαρτα ταῦτά ἐστι καὶ ἀκάθαρτα ταῦτα ὑμῖν ἔσονται·
и^ вс^е е%же а%ще въпаде'тъ в н^е эT мертвечи'ны и^хъ нечи'сто бђ'детᲆ” Пе'щи ѓ%гнища да съкрђша'тся нечи'сты бо сђтъ, и^ нечи'сты да бђ'дђтъ вамъ
36
36
πλὴν πηγῶν ὑδάτων καὶ λάκκου καὶ συναγωγῆς ὕδατος, ἔσται καθαρόν· ὁ δὲ ἁπτόμενος τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτος ἔσται.
ра'звњ и^сто'чникъ водныхъ, и^ потоk и^ сне'мъ водныX, да бђ'дђтъ чи'сᲄы” А$ и'же прикаса'ется мертвечи'намъ и^хъ нечи'стъ бђ'детᲆ,
37
37
ἐὰν δὲ ἐπιπέσῃ ἀπὸ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἐπὶ πᾶν σπέρμα σπόριμον, ὃ σπαρήσεται, καθαρὸν ἔσται.
и^ а'ще впадеT эT мертвечи'ны и^хъ на вс^е сњмя сњмянное е^же сње'тся чи'сто бђ'дет#,
38
38
ἐὰν δὲ ἐπιχυθῇ ὕδωρ ἐπί πᾶν σπέρμα καὶ ἐπιπέσῃ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτό, ἀκάθαρτόν ἐστιν ὑμῖν.
а%ще ли возлие'тся вода` на вс^е сᲇмя, и^ въпаде'тъ эT мерᲄвечи'ны иX на не`, нечи'сто бђ'детъ вамъ,
39
39
ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ τῶν κτηνῶν, ὃ ἐστιν ὑμῖν φαγεῖν τοῦτο, ὁ ἁπτόμενος τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας·
а%ще ли ё%мретᲆ эT скота`, и%же ва'мъ ја%сти, а^ прикаса'яся мертвечи'нᲇ е^го, нечи'стъ бђ'детъ до' вечера.
40
40
καὶ ὁ ἐσθίων ἀπὸ τῶν θνησιμαίων τούτων πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας· καὶ ὁ αἴρων ἀπὸ θνησιμαίων αὐτῶν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
и^ ја^ды'и эT мертвечи'нъ и^хъ, да и^спере'тᲆ риꙁы своя`, нечи'стъ бђ'детъ до' вечера. и^ нося'и мертвечи'нђ и^хъ, да и^ꙁмые^тъ ри'ꙁы своя нечи'стъ бђ'детъ до вечера”
41
41
Καὶ πᾶν ἑρπετόν, ὃ ἕρπει ἐπὶ τῆς γῆς, βδέλυγμα ἔσται τοῦτο ὑμῖν, οὐ βρωθήσεται.
И$ всяk га'дᲆ плњ'жђщїися по земли`, скверна'во ва'мъ е^сть с^е да ся не я'стъ”
42
42
καὶ πᾶς ὁ πορευόμενος ἐπὶ κοιλίας καὶ πᾶς ὁ πορευόμενος ἐπὶ τέσσαρα διαπαντός, ὃ πολυπληθεῖ ποσὶν ἐν πᾶσι τοῖς ἑρπετοῖς τοῖς ἕρπουσιν ἐπὶ τῆς γῆς, οὐ φάγεσθε αὐτό, ὅτι βδέλυγμα ὑμῖν ἐστι.
Вся'къ ходя'и чре'воM и^ вся'кᲆ ходя'и на четве'рехъ, и^ вся'ко многоно'жное, въ всњхъ га'дњхъ, и%же плњжђтъ по земли`. да не я'сᲄе и^хъ, ја%ко скверна'во ва'мъ е%сть,
43
43
καὶ οὐ μὴ βδελύξητε τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἐν πᾶσι τοῖς ἑρπετοῖς τοῖς ἕρπουσιν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ οὐ μιανθήσεσθε ἐν τούτοις καὶ οὐκ ἀκάθαρτοι ἔσεσθε ἐν αὐτοῖς,
и^ да не ѓ^скверна'вите дш~ъ вашихъ” Въ всњ'хъ гадњхъ плњжђщихся на земли`, да не ѓ^скверна'витеся в ни'х# и^ да не бђ'дете нечи'сти в ниX.
44
44
ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, καὶ ἁγιασθήσεσθε καὶ ἅγιοι ἔσεσθε, ὅτι ἅγιός εἰμι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, καὶ οὐ μιανεῖτε τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἐν πᾶσι τοῖς ἑρπετοῖς τοῖς κινουμένοις ἐπὶ τῆς γῆς·
ја%ко а^зъ е^смь г~ь б~ъ ва'шъ, и^ да ѓ^ст~ите'ся и бђ'дете ст~и, ја%ко ст~ъ е%смь а^ꙁъ г~ь б~ъ вашъ” И$ да не ѓ^скверна'вите дш~ъ вашихъ въ всњ'хъ гадњхъ, дви'жђщихся по земли`,
45
45
ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ἀναγαγὼν ὑμᾶς ἐκ τῆς Αἰγύπτου εἶναι ὑμῶν Θεός, καὶ ἔσεσθε ἅγιοι, ὅτι ἅγιός εἰμι ἐγὼ Κύριος.
ја^ко а^зъ е^смь г~ь, и^зведы'и васъ иZ ꙁемля` е^гљ=пеTскїя да бђ'дђ вамъ б~ъ, и^ бђ'дете ст~и, ја%ко а%ꙁᲆ е^смь ст~ъ”
46
46
Οὗτος ὁ νόμος περὶ τῶν κτηνῶν καὶ τῶν πετεινῶν καὶ πάσης ψυχῆς τῆς κινουμένης ἐν τῷ ὕδατι καὶ πάσης ψυχῆς ἑρπούσης ἐπὶ τῆς γῆς,
Се^ закоn ѓ^ ско'тњхъ, и^ ѓ^ пти'цахъ и^ вся'кои дш~и дви'жђщеися въ вода'хᲆ, и^ вся'кои дш~и дви'жђщеися по земли`”
47
47
διαστεῖλαι ἀνὰ μέσον τῶν ἀκαθάρτων καὶ ἀνὰ μέσον τῶν καθαρῶν καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ζωογονούντων τὰ ἐσθιόμενα, καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ζωογονούντων τὰ μὴ ἐσθιόμενα.
Раꙁлђчи'ти ме'ждђ нечи'стыми и^ междђ чи'стыми. кᲆ наё^че'нїю сн~овᲆ і^ил~выX ме'ждђ ѓ^живля'ющими, ја%домыми и^ ме'ждђ ѓ^живля'ющими нея^до'мыми”
Κεφάλαιο 12
Глvа, в~і”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я.
2
2
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· γυνή, ἥτις ἐὰν σπερματισθῇ καὶ τέκῃ ἄρσεν, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἑπτὰ ἡμέρας, κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ χωρισμοῦ τῆς ἀφέδρου αὐτῆς, ἀκάθαρτος ἔσται·
гл~и сн~омъ і^и~лвымъ, и^ речеши к ни'мъ гл~я. жена` и%же а%ще за'чнеT и^ роди'тъ мђжескъ полъ нечи'ста бђ'детъ ꙁ~ дн~їи, и^ по дн~ехъ е%стестве'наго разлђче'нїя скве'рны е^я` нечи'сᲄа бђдеT”
3
3
καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ περιτεμεῖ τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ·
И въ дн~ь ѓ%смыи да ѓ^брњжетъ пло'ть коне'чнђю е^го,
4
4
καὶ τριάκοντα καὶ τρεῖς ἡμέρας καθήσεται ἐν αἵματι ἀκαθάρτῳ αὐτῆς, παντὸς ἁγίου οὐχ ἅψεται καὶ εἰς τὸ ἁγιαστήριον οὐκ εἰσελεύσεται, ἕως ἂν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι καθάρσεως αὐτῆς.
и^ да сњди'тъ, л~, и^ г~ дн~и, вᲆ кро'ви ѓ^чище'нїа е^я`, и^ вся'кои ве'щи ст~њи да не прикаса'ется, и^ въ ст~илище да не въхо'дитъ, до'ньдеже сконча'юᲄся дн~їе ѓ^чище'нїю е^я`.
5
5
ἐὰν δὲ θῆλυ τέκῃ, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται δὶς ἑπτὰ ἡμέρας, κατὰ τὴν ἄφεδρον αὐτῆς· καὶ ἑξήκοντα ἡμέρας καὶ ἓξ καθεσθήσεται ἐν αἵματι ἀκαθάρτῳ αὐτῆς.
а%ще ли же'нескъ полъ родитъ. нечи'ста бђде'тъ д~і дн~їи. по е^стественњи скве'рнњ е^я`, ћ~, и^ ѕ~ дн~їи да сᲇди'тъ въ кро'ви нечистоты` е^я`”
6
6
καὶ ὅταν ἀναπληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι καθάρσεως αὐτῆς ἐφ᾿ υἱῷ ἢ ἐπὶ θυγατρί, προσοίσει ἀμνὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον, εἰς ὁλοκαύτωμα, καὶ νεοσσὸν περιστερᾶς ἢ τρυγόνα περὶ ἁμαρτίας ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα,
И$ е^гда` ся сконча'ютъ дн~їе ѓ^чище'нїя е^я`. ѓ^ сн~ђ и^л^и дще'ри да принесе'тъ а%гнецъ непоро'ченъ е^ді'нолњте'нъ, въ все`съж#женїе” И$ голђби'чища, и^л^и го'рличища грњха` раd, прDе две'ри хра'ма свњдњнїа кᲆ жерцђ`,
7
7
καὶ προσοίσει αὐτὸν ἔναντι Κυρίου καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτῆς ὁ ἱερεύς καὶ καθαριεῖ αὐτὴν ἀπὸ τῆς πηγῆς τοῦ αἵματος αὐτῆς. οὗτος ὁ νόμος τῆς τικτούσης ἄρσεν ἢ θῆλυ.
и^ да принесетъ е& прDе г~ь. и^ помолится ѓ^ не'и жре'цъ, и^ да ѓ^чи'ститъ ю& эT вре'да кро'ви е^я`” Се'и ꙁако'нъ ража'ющеи мђжескъ полъ и^ же'нескъ,
8
8
ἐὰν δὲ μὴ εὑρίσκῃ ἡ χεὶρ αὐτῆς τὸ ἱκανὸν εἰς ἀμνόν, καὶ λήψεται δύο τρυγόνας ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα καὶ μίαν περὶ ἁμαρτίας, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτῆς ὁ ἱερεύς, καὶ καθαρισθήσεται
а%ще ли не пости'гнетъ рђка` е^я` съ а%гнеца, и^ да въꙁ'метъ дв^њ го'рлицњ и^л^и дв^а голђ'бичища” Є$ді'нъ на все`съж#же'нїе а% дрђгїи грњха` ра'ди, и^ помо'лится ѓ^ неи жре'цъ, и^ ѓ^цы'стиᲄся”
Κεφάλαιο 13
Глvа, г~і”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων·
И$ гл~а г~ь къ мољ=сїю і^ а^а^ро'нђ рекїи.
2
2
ἀνθρώπῳ ἐάν τινι γένηται ἐν δέρματι χρωτὸς αὐτοῦ οὐλὴ σημασίας τηλαυγής, καὶ γένηται ἐν δέρματι χρωτὸς αὐτοῦ ἁφὴ λέπρας, ἀχθήσεται πρὸς ᾿Ααρὼν τὸν ἱερέα, ἢ ἕνα τῶν υἱῶν αὐτοῦ τῶν ἱερέων.
чл~кђ е^мђже а%ще бђдетᲆ на ко'жи плоᲄи е^го стрpђ ꙁна'менїа, и^л^и нача'ло прокаже'нїю, и^ бђ'деᲄъ на ко'жи плоти е^го бле'скᲆ прокаже'нїя. да прїведется къ а^а^ро'нђ жръцђ, и^л^и къ е^ді'номђ эT сн~овъ е^го жрᲆцђ`,
3
3
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν ἐν δέρματι τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ, καὶ ἡ θρὶξ ἐν τῇ ἁφῇ μεταβάλῃ λευκή, καὶ ἡ ὄψις τῆς ἁφῆς ταπεινὴ ἀπὸ τοῦ δέρματος τοῦ χρωτός, ἁφὴ λέπτρας ἐστί· καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ μιανεῖ αὐτόν.
и^ ё'зриT жре'цъ бле'скъ на ко'жи плоти е^го, и^ вла'съ в бле'скђ и^ꙁмњни'лся бђ'детъ в бњ'ло” И$ взо'рᲆ бле'скђ ё^маля'ется эT ко'жа плотныя е^го. бле'скъ прокаже'нїя е%сть и^ ё'ꙁритъ жре`цъ, и^ ѓ^скверна'витъ и&”
4
4
ἐὰν δὲ τηλαυγὴς λευκὴ ᾖ ἐν τῷ δέρματι τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ, καὶ ταπεινὴ μὴ ᾖ ἡ ὄψις αὐτῆς ἀπὸ τοῦ δέρματος, καὶ ἡ θρὶξ αὐτοῦ οὐ μετέβαλε τρίχα λευκήν, αὐτὴ δέ ἐστιν ἀμαυρά, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν ἑπτὰ ἡμέρας.
А/ще ли прокаже'нїе бњло е%сть на кожи пло'тнᲇи е^го, и^ не хђдње бђ'детъ взо'ръ плоти е^го эT кожа пло'тныя, и^ вла'сᲆ е^го нњсть ся и^змњни'лᲆ в бњ'ло, и^ сїе е%сть ᲄеменъ и^ эTлђчи'тъ жре'цъ бле'скъ на ꙁ~ дн~їи
5
5
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, καὶ ἰδοὺ ἡ ἁφὴ μένει ἐναντίον αὐτοῦ, οὐ μετέπεσεν ἡ ἁφὴ ἐν τῷ δέρματι, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἑπτὰ ἡμέρας τὸ δεύτερον.
и^ ё'ꙁритъ жре'цъ бле'скъ въ дн~ь сед#мы'и” И$ се` бле'скъ пребыва'етъ прDе нимъ, и^ не и^змњниlся бле'скᲆ в кожи и^ эTлђчи'тъ е^го жре'цъ на дрђгђю ꙁ~, дн~їи,
6
6
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς αὐτὸν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ τὸ δεύτερον. καὶ ἰδοὺ ἀμαυρὰ ἡ ἁφή, οὐ μετέπεσεν ἡ ἁφὴ ἐν τῷ δέρματι· καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς· σημασία γάρ ἐστι· καὶ πλυνάμενος τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καθαρὸς ἔσται.
и^ ё'зритᲆ е^го жре'цъ в седмы'и дн~ь втори'цею, и^ се` бле'скъ поᲄемнlњ и^ не и^ꙁмњни'лъся бле'скъ в ко'жи, и^ ѓ^циститъ е^го жре'цъ ꙁна'менїе б^о е^сть” И$спра'въ риꙁы своя чи'стъ бђ'детъ.
7
7
ἐὰν δὲ μεταβαλοῦσα μεταπέσῃ ἡ σημασία ἐν τῷ δέρματι, μετὰ τὸ ἰδεῖν αὐτὸν τὸν ἱερέα τοῦ καθαρίσαι αὐτόν, καὶ ὀφθήσεται τὸ δεύτερον τῷ ἱερεῖ.
а%ще ли и^ꙁмњня'ющи и^з#мњни'тся зна'менїе в кожи. по видᲇнїи е^го же'рцђ и^ ѓ^цы'ститъ е^го, и^ ја%ви'тся второ'е жръцђ`. и^ ё'зритъ е^го жре'цъ, и^ с^е и^змᲇни'ся ꙁна'менїе в ко'жи,
8
8
καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ μετέπεσεν ἡ σημασία ἐν τῷ δέρματι, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς· λέπρα ἐστί.
и^ да ѓ^скверна'витъ и& жре'цъ прокаже'нїе бо е^сть”
9
9
καὶ ἁφὴ λέπρας ἐὰν γένηται ἐν ἀνθρώπῳ, καὶ ἥξει πρὸς τόν ἱερέα·
И$ бле'ск# прокаже'нїя а%ще бђ'детъ на чл~цњ, и^ прїиде къ жерцђ
10
10
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ οὐλὴ λευκὴ ἐν τῷ δέρματι, καὶ αὕτη μετέβαλε τρίχα λευκήν, καὶ ἀπὸ τοῦ ὑγιοῦς τῆς σαρκὸς τῆς ζώσης ἐν τῇ οὐλῇ,
и^ ё'зриT и& жре'цᲆ и^ с^е стрђпъ бњлъ на ко'жи. сїи же и^ꙁмњни'лъ бђдетъ вла'сы въ бњлы” И$ эT ꙁдра'вїя пл`оᲄи живы'я вᲆ стрђпᲇ
11
11
λέπρα παλαιουμένη ἐστὶν ἐν τῷ δέρματι τοῦ χρωτός, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καὶ ἀφοριεῖ αὐτόν, ὅτι ἀκάθαρτός ἐστιν.
прокаже'нїа, ве'тхо е^сть въ ко'жи плоти е^го, и^ ѓ^скверна'витъ и& жрецᲆ и^ эTлђч'иᲄъ и& ја%ко нечи'стъ е^сть”
12
12
ἐὰν δὲ ἀνθοῦσα ἐξανθήσῃ ἡ λέπρα ἐν τῷ δέρματι, καὶ καλύψῃ ἡ λέπρα πᾶν τὸ δέρμα τῆς ἁφῆς ἀπὸ κεφαλῆς ἕως ποδῶν, καθ᾿ ὅλην τὴν ὅρασιν τοῦ ἱερέως,
А/ще ли же процвњтая` процвњте'тъ прокаже'нїе въ ко'жи, и^ покры'етъ прокаже'нїе вс^ю ко'жђ блескомъ, эT главы` до ногђ` е^го, по всемђ` взо'рђ жерьцо'вђ”
13
13
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς καὶ ἰδού ἐκάλυψεν ἡ λέπρα πᾶν τὸ δέρμα τοῦ χρωτός, καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφήν, ὅτι πᾶν μετέβαλε λευκόν, καθαρόν ἐστι.
И$ ё'зритъ жре'цᲆ. и^ с^е покры'ло прокаже'нїе вс^ю кожђ пло'ти е^го, и^ да ѓ^цы'стиT жре'цъ бле'скъ. ја^ко весь и^змњниlся е%сть въ бњло, чи'стъ е^сть”
14
14
καὶ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ὀφθῇ ἐν αὐτῷ χρὼς ζῶν, μιανθήσεται,
И$ во' иже дн~ь а%ще ја^ви'тся в немъ пло'ть жива` ѓ^скверна'вится,
15
15
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὸν χρῶτα τὸν ὑγιῆ, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ χρὼς ὁ ὑγιής, ὅτι ἀκάθαρτός ἐστι· λέπρα ἐστί.
и^ ё'зритъ жре'цъ плоᲄь цњлђ, и^ ѓ^скверна'вит# ю& плоть здра'ва нечи'ста е^сть, прокаже'нїе е^сть”
16
16
ἐὰν δέ ἀποκαταστῇ ὁ χρὼς ὁ ὑγιής, καὶ μεταβάλῃ λευκή, καὶ ἐλεύσεται πρὸς τὸν ἱερέα,
А/ще ли съста'виᲄся плоть здра'вая, і^ и^ꙁмњнится въ бњ'ло, и^ прїидетъ къ же'рцђ.
17
17
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ μετέβαλεν ἡ ἁφὴ εἰς τὸ λευκόν, καὶ καθαριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφήν· καθαρός ἐστι.
и^ ё%зритъ жре'цъ, и^ с^е и^ꙁмњни'лъся бле'скъ въ бњло, и^ да ѓ^цы'ститъ жре'цъ бле'скъ чи'сᲄъ е^сть”
18
18
Καὶ σὰρξ ἐὰν γένηται ἐν τῷ δέρματι αὐτοῦ ἕλκος καὶ ὑγιασθῇ,
И$ тᲇло а%ще л^и бђ'детъ на ко'жи е^го боля'чка гно'ина, і^ и^сцњлње'тъ,
19
19
καὶ γένηται ἐν τῷ τόπῳ τοῦ ἕλκους οὐλὴ λευκή, ἢ τηλαυγὴς λευκαίνουσα, ἢ πυρρίζουσα, καὶ ὀφθήσεται τῷ ἱερεῖ,
и^ бђ'детъ на мњстњ боля'чки стрђпъ бњлъ, и^л^и прокаже'нїе бњлђя'ся и^л^и рдя'ся и^ я^ви'тся жрьцђ.
20
20
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ ἡ ὄψις ταπεινοτέρα τοῦ δέρματος, καὶ ἡ θρὶξ αὐτῆς μετέβαλεν εἰς λευκήν, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς, ὅτι λέπρα ἐστίν, ἐν τῷ ἕλκει ἐξήνθησεν.
и^ ё'зритъ жре'цъ и^ с^е взоръ хђдњ'е кожи, и^ вла'съ е^го и^змњнилᲆся вᲆ бњ'ло, и^ ѓ^скверна'виT ю& жре'цъ бле'скъ прокаже'нїя е^сть, на боля'чки процве'лъ”
21
21
ἐὰν δὲ ἴδῃ ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ θρὶξ λευκή, καὶ ταπεινὸν μὴ ᾖ ἀπὸ τοῦ δέρματος τοῦ χρωτός, καὶ αὐτὴ ᾖ ἀμαυρά, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἑπτὰ ἡμέρας.
А/ще л^и ви'диT жре'цъ, и^ се` нњсть в неM вла'съ бњлъ и^ не хђдњи е^сть эT ко'жа пло'тныя” и^ сїи же е^сть те'менъ, и^ эTлђчи'тъ е^го жре'цъ на ꙁ~. дн~їи”
22
22
ἐὰν δὲ διαχύσει διαχέηται ἐν τῷ δέρματι, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς, ἁφὴ λέπρας ἐστίν, ἐν τῷ ἕλκει ἐξήνθησεν.
А/ще л^и раZсы'панїемъ разсы'плется в кожи да ѓ^скверна'витъ и& жре'цъ бле'скъ прокаженїя е^сть, въ гно'и процвелъ”
23
23
ἐὰν δὲ κατὰ χώραν μείνῃ τὸ τηλαύγημα καὶ μὴ διαχέηται, οὐλὴ τοῦ ἕλκους ἐστί, καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς.
А@ще л^и в тњ'ле пребыва'етъ прокаже'нїе и^ не разсыпа'ется, стрђпъ боля'чки е^сть, да ѓ^цы'стиᲄъ и& жре'цъ”
24
24
Καὶ σὰρξ ἐὰν γένηται ἐν τῷ δέρματι αὐτοῦ κατάκαυμα πυρός, καὶ γένηται ἐν τῷ δέρματι αὐτοῦ τὸ ὑγιασθὲν τοῦ κατακαύματος αὐγάζον τηλαυγὲς λευκόν, ὑποπυρρίζον ἢ ἔκλευκον,
И$ плоть а%ще бђ'детъ в ко'жи е^го и^ж#женїе ѓ%гнено, и^ бђ'детъ въ ко'жи е^го немощь и^сцᲇлᲇвши, и^ж#же'нїе блескђя^ся прокаже'нїя бњ'ло и^ли червле'но, и^ли пробњлђе'тся
25
25
καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ μετέβαλε θρὶξ λευκὴ εἰς τὸ αὐγάζον, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ ταπεινὴ ἀπὸ τοῦ δέρματος, λέπρα ἐστίν, ἐν τῷ κατακαύματι ἐξήνθησε· καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς, ἁφὴ λέπρας ἐστίν.
и^ ё'зритᲆ и& жре'цᲆ и^ с^е премњни'лся е^сᲄь вла'съ вᲆ блеща'нїе. и^ взо'рᲆ е^мђ хђдње' эT ко'жа. прокаже'нїе е^сть, въж#же'нїю процвело`, и^ да ѓ^скверни'тъ и& жре'цъ, бле'скъ прокаже'нїя е%сᲄь.
26
26
ἐὰν δὲ ἴδῃ ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ἐν τῷ αὐγάζοντι θρὶξ λευκή, καὶ ταπεινὸν μὴ ᾖ ἀπὸ τοῦ δέρματος, αὐτὸ δὲ ἀμαυρόν, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἑπτὰ ἡμέρας.
А/ще ли ё^ви'дитᲆ и& жре'цъ, и^ се` нњ'сть въ блеща'нїю вла'са бњл'а, и^ не хђдње е^сть эT ко'жа, са'мо же те'мно. да эTлђ'читъ и& жре'цъ на, ꙁ~, дн~їи,
27
27
καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεὺς τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ· ἐὰν δὲ διαχύσει διαχέηται ἐν τῷ δέρματι, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς· ἁφὴ λέπρας ἐστίν, ἐν τῷ ἕλκει ἐξήνθησεν.
и^ ё%ꙁритъ и& жре'цъ въ дн~ь сеDмыи. и^ а'ще раꙁсы'панїемъ раꙁсы'плется в ко'жи. да ѓ^скверна'виT и& жре'цъ бле'скъ прокаже'нїя е^сть, сᲆ гно'емъ процве'лъ”
28
28
ἐὰν δὲ κατὰ χώραν μείνῃ τὸ αὐγάζον, καὶ μὴ διαχυθῇ ἐν τῷ δέρματι, αὐτὴ δὲ ἀμαυρὰ ᾖ, οὐλὴ τοῦ κατακαύμαστός ἐστι, καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς· ὁ γὰρ χαρακτὴρ τοῦ κατακαύματός ἐστι.
А/ще ли в тњ'лњ пребђ'детъ блеща'нїе, и^ не разсы'пае^тся в кожи. сїе же те'мно е^сть, стрђпъ сᲆж#же'нїя е^сᲄь. да ѓ^цы'стиT и& жре'цъ, ѓ%браꙁᲆ бо съж#же'нїа е^сᲄь”
29
29
Καὶ ἀνδρὶ ἢ γυναικὶ ἐὰν γένηται ἐν αὐτοῖς ἁφὴ λέπρας ἐν τῇ κεφαλῇ ἢ ἐν τῷ πώγωνι,
Мђжђ же и^л^и женњ`, е^мђже а%ще бђдетъ в нихъ прокаже'нїя, на главњ`, и^л^и на брадњ`”
30
30
καί ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφήν, καὶ ἰδοὺ ἡ ὄψις αὐτῆς ἐγκοιλοτέρα τοῦ δέρματος, ἐν αὐτῇ δὲ θρὶξ ξανθίζουσα λεπτή, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς· θραῦσμά ἐστι, λέπρα τῆς κεφαλῆς ἢ λέπρα τοῦ πώγωνός ἐστι.
И$ ё%зриT жре'цъ бле'скъ. и^ с^е ѓ^бли'чїе е^го хђдње ко'жа, в не'мже вла'сᲆ желтђя'ся то'нокъ, и^ ѓ^скверна'витъ и& жре'цъ вре'дъ е^сть, прокаже'нїе главы`, и^л^и прокаже'нїе брады` е^сть”
31
31
καὶ ἐὰν ἴδῃ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν τοῦ θραύσματος, καὶ ἰδοὺ οὐχ ἡ ὄψις ἐγκοιλοτέρα τοῦ δέρματος, καὶ θρὶξ ξανθίζουσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῇ, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν τοῦ θραύσματος ἑπτὰ ἡμέρας.
И$ а%ще ё%ви'дитъ жре'цъ бле'скъ вре'дныи и^ с^е не бђ'детъ ѓ^бли'чїе хђдње' ко'жа, и^ вла'съ желтђя'ся не бђ'детъ в не'м#, и^ да эTлђ'читъ жре'цъ бле'скᲆ вре'дныи на ꙁ~, дн~їи”
32
32
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, καὶ ἰδοὺ οὐ διεχύθη τὸ θραῦσμα, καὶ θρὶξ ξανθίζουσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῇ, καὶ ἡ ὄψις τοῦ θραύσματος οὐκ ἔστι κοίλη ἀπὸ τοῦ δέρματος.
И$ ё'зритъ жре'цъ бле'скъ въ дн~ь сеDмы'и, и^ не разсы'пася вре'д#, и^ вла'сᲆ сᲆжелтђя'ся нᲇсть в неM, и ѓ^бли'чїе вре'да нњ'сть хђдњ'е ко'жа,
33
33
καὶ ξυρηθήσεται τὸ δέρμα, τὸ δὲ θραῦσμα οὐ ξυρηθήσεται, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὸ θραῦσμα ἑπτὰ ἡμέρας τὸ δεύτερον.
и^ ѓ^стрижетъ ко'жђ. а^ вре'дъ да ся не бро'снетъ, да эTлђч'иᲄъ жре'цъ вреD на ꙁ~, дн~їи второе,
34
34
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὸ θραῦσμα τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, καὶ ἰδοὺ οὐ διεχύθη τὸ θραῦσμα ἐν τῷ δέρματι μετὰ τὸ ξυρηθῆναι αὐτόν, καὶ ἡ ὄψις τοῦ θραύσματος οὐκ ἔστι κοίλη ἀπὸ τοῦ δέρματος, καὶ καθαριεῖ αὐτὴν ὁ ἱερεύς, καὶ πλυνάμενος τὰ ἱμάτια καθαρὸς ἔσται.
и^ ё%зритъ жреw вре'дъ въ дн~ь седмы'и, и^ с^е не раꙁсы'пася вреD въ ко'жи по ѓ^бросне'нїю е^го, и^ ѓ^бли'чїе вре'да нњ'сть хђдње' ко'жа, и^ да ѓ^цы'ститᲆ и& жре'цъ, і^ и^спра'въ ри'ꙁы чи'стъ бђ'деᲄъ”
35
35
ἐὰν δὲ διαχύσει διαχέηται τὸ θραῦσμα ἐν τῷ δέρματι μετὰ τὸ καθαρισθῆναι αὐτόν,
А/ще ли разсы'панїемъ раꙁсы'плеᲄся вре'дъ въ ко'жи по ѓ^цыщенїю е^го.
36
36
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ διακέχυται τὸ θραῦσμα ἐν τῷ δέρματι, οὐκ ἐπισκέψεται ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς τριχὸς τῆς ξανθῆς, ὅτι ἀκάθαρτός ἐστιν.
и^ ё'ꙁритъ и& жреw и^ с^е раꙁсы'пася вре'дъ вᲆ ко'жи, да не присњща'етъ жре'цъ ѓ^ вла'сњ желтђю^щемся, нечи'стъ е^сть”
37
37
ἐὰν δὲ ἐνώπιον μείνῃ ἐπὶ χώρας τὸ θραῦσμα, καὶ θρὶξ μέλαινα ἀνατείλῃ ἐν αὐτῷ, ὑγίακε τὸ θραῦσμα· καθαρός ἐστι, καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς.
А/ще ли пребђ'детъ в тњ'ле вре'дъ, и^ вла'съ че'рнъ ја%ви'тся в не'мъ, і^ и^сцњлњ вреD чи'стᲆ е^сᲄь, и^ ѓ^цы'ститъ и& жре'цъ”
38
38
Καὶ ἀνδρὶ ἢ γυναικί, ἐὰν γένηται ἐν δέρματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ αὐγάσματα αὐγάζοντα λευκανθίζοντα,
Мђжђ и^л^и женњ е^мђже а%ще бђдетᲆ на ко'жи плоти е^го блеща'нїя блеща'ся бњлђ'ющее^ся,
39
39
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ ἐν δέρματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ αὐγάσματα αὐγάζοντα λευκανθίζοντα, ἀλφός ἐστιν ἐξανθεῖ ἐν τῷ δέρματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, καθαρός ἐστι.
и^ ё^ви'дитъ жре'цъ, и^ с^е на ко'жи пло'ти е^го бле'скᲆ, и^ блеща'ся бњлђется, вла'га е^сть, процвела` ко'жа пло'ти е^го чи'стъ еs”
40
40
᾿Εὰν δέ τινι μαδήσῃ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ, φαλακρός ἐστι, καθαρός ἐστιν.
А/ще комђ` ѓ^ползе глава` плᲇшиv е^сть чи'стᲆ е^сть.
41
41
ἐὰν δὲ κατὰ πρόσωπον μαδήσῃ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ, ἀναφάλαντός ἐστι, καθαρός ἐστιν.
а%ще ли съ преди` ѓ^поlꙁе глава` възлы'съ е%сть, чи'стъ е^сᲄь.
42
42
ἐὰν δὲ γένηται ἐν τῷ φαλακρώματι αὐτοῦ ἢ ἐν τῷ ἀναφαλαντώματι αὐτοῦ ἀφὴ λευκὴ ἢ πυρρίζουσα, λέπρα ἐστὶν ἐν τῷ φαλακρώματι αὐτοῦ, ἢ ἐν τῷ ἀναφαλαντώματι αὐτοῦ.
а^ще ли бђ'детъ на плњши е^го, и^л^и на въꙁлы'синњ е^го, бле'скъ бњлъ, и^л^и червленђ'яся, прокаже'нїе процвита'юще на плњши е^го, и^ на въꙁлы'синњ е^го”
43
43
καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ ἡ ὄψις τῆς ἁφῆς λευκὴ ἢ πυρρίζουσα ἐν τῷ φαλακρώματι αὐτοῦ ἢ ἐν τῷ φαλαντώματι αὐτοῦ, ὡς εἶδος λέπρας ἐν δέρματι τῆς σαρκός αὐτοῦ,
И$ ё^ви'дитъ и& жре'цъ и^ с^е ѓ^бли'чїе бле'ска бњла, и^ли червле'на, на плњши е^го, и^л^и на възлы'синᲇ е^го ја%ко ѓ^бли'чїе прокаже'нїа на ко'жи пло'ти е^го”
44
44
ἄνθρωπος λεπρός ἐστι· μιάνσει μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς, ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ ἡ ἁφὴ αὐτοῦ.
Чл~къ прокаже'нъ е^сть, ѓ^скверне'нїемъ ѓ^скверна'витъ жре'цъ на главњ` е^го бле'скъ е^сть”
45
45
Καὶ ὁ λεπρὸς ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφή, τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἔστω παραλελυμένα καὶ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἀκάλυπτος, καὶ περὶ τὸ στόμα αὐτοῦ περιβαλέσθω, καὶ ἀκάθαρτος κεκλήσεται·
И$ прокаже'нъ на немже е^сть бле'скъ, ри'ꙁы е^го да бђ'дђтъ взя'ты, и^ глава` е^го непокровена, и^ ѓ^коло ё%стъ е^го да ѓ^бвїе'тся, нечи'стъ прозове'тся.
46
46
πάσας τὰς ἡμέρας, ὅσας ἐὰν ᾖ ἐπ᾿ αὐτὸν ἡ ἁφή, ἀκάθαρτος ὢν ἀκάθαρτος ἔσται, κεχωρισμένος καθήσεται, ἔξω τῆς παρεμβολῆς αὐτοῦ ἔσται ἡ διατριβή.
вс^я дн~и в ня'же бђ'детъ в не'мᲆ бле'скъ нечи'стъ е^сть, и^ нечи'стъ бђ'детᲆ эTлђченъ кромњ да сњди'тъ вн^њ по'л#чища да бђ'детъ е^мђ пребыва'нїе”
47
47
Καὶ ἱματίῳ ἐὰν γένηται ἁφὴ ἐν αὐτῷ λέπρας ἐν ἱματίῳ ἐρέῳ, ἢ ἐν ἱματίῳ στυππυίνῳ,
И$ ри'ꙁа а%ще бђ'деᲄъ на не'и бле'скъ прокаже'нїа, на ри'ꙁњ сђкня'нњ, и^л^и на и^ꙁгре'бнњ
48
48
ἢ ἐν στήμονι, ἢ ἐν κρόκῃ, ἢ ἐν τοῖς λινοῖς, ἢ ἐν τοῖς ἐρέοις, ἢ ἐν δέρματι, ἢ ἐν παντὶ ἐργασίμῳ δέρματι,
и^л^и на пря'денњ, и^л^и на кло'кахъ, и^л^и на лнњ'хъ, и^л^и на во'л#нњ, и^л^и на ко'жи, и^л^и на вся'кои ко'жи ква'шенњ”
49
49
καὶ γένηται ἡ ἁφή χλωρίζουσα ἢ πυρρίζουσα ἐν τῷ δέρματι, ἢ ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ, ἢ ἐν παντὶ σκεύει ἐργασίμῳ δέρματος, ἁφὴ λέπρας ἐστί, καὶ δείξει τῷ ἱερεῖ.
И$ ја%ви'т ся бле'скᲆ ꙁеленъ и^л^и червленђ'яся на ко'жи, и^л^и на ри'зњ, и^л^и на пря'денехъ, и^л^и на кло'кахъ, и^ на все'мᲆ сᲆсђдњ ква'шенᲇ бле'скъ прокаже'нїа е^сть” И$ пока'жеT жерцђ,
50
50
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφήν, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν ἑπτὰ ἡμέρας.
и^ ё^ви'дитъ жре'цъ бле'скъ да эTлђчиᲄъ жре'цᲆ бле'скᲆ на ꙁ~, дн~їи
51
51
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ· ἐὰν δὲ διαχέηται ἡ ἁφὴ ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ, ἢ ἐν τῷ δέρματι, κατὰ πάντα ὅσα ἐὰν ποιηθῇ δέρματα ἐν τῇ ἐργασίῳ, λέπρα ἔμμονός ἐστιν ἡ ἁφή, ἀκάθαρτός ἐστι.
и^ да ё^ви'дитъ жре'цъ бле'скъ въ дн~ь седмы'и а%ще ся раꙁсы'палъ бле'скъ по ри'ꙁњ, и^ по пряденђ и^л^и по кло'ках# и^л^и по ко'жи. по всемђ е^ли'котвори'тся ко'жа ква'шенїемъ. прокаже'но и%сто е^сть, бле'скъ нечи'стъ е^сть.
52
52
κατακαύσει τὸ ἱμάτιον, ἢ τὸν στήμονα, ἢ τὴν κρόκην ἐν τοῖς ἐρέοις, ἢ ἐν τοῖς λινοῖς, ἢ ἐν παντὶ σκεύει δερματίνῳ, ἐν ᾧ ἂν ᾖ ἐν αὐτῷ ἡ ἁφή, ὅτι λέπρα ἔμμονός ἐστιν, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται.
да съж#же'тᲆ ри'ꙁђ и^ пря'денїя, и^ кло'ки, и^л^и на во'лнњ, и^л^и на лнњ, и^л^и на вся'комъ сосђдњ ко'жанᲇ. на неMже а%ще бђ'деᲄъ прокаже'нїе, поне'же прокаже'нїе и%сто е^сть на ѓ^гни` да сож#же'тся”
53
53
ἐὰν δὲ ἴδῃ ὁ ἱερεύς, καὶ μὴ διαχέηται ἡ ἁφὴ ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ, ἢ ἐν παντὶ σκεύει δερματίνῳ,
А/ще ли ё%зритъ жре'цъ, и^ не раꙁсы'плется бле'скᲆ по ри'ꙁњ, и^л^и по пря'денђ, и^ по кло'коM, и^л^и по вся'комђ сосђдњ ко'жанњ
54
54
καὶ συντάξει ὁ ἱερεύς, καὶ πλυνεῖ ἐφ᾿ οὗ ἐὰν ᾖ ἐπ᾿ αὐτοῦ ἡ ἁφή, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν ἑπτὰ ἡμέρας τὸ δεύτερον·
да повели'тᲆ жреw да и^спере'тъ, на не'мже бђ'детъ бле'скъ, да эTлђч'итъ жре'цъ бле'скъ на дрђгђю седмь дн~їи,
55
55
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς μετὰ τὸ πλυθῦναι αὐτὸ τὴν ἁφήν, καὶ ἥδε οὐ μὴ μετέβαλεν ἡ ἁφὴ τὴν ὄψιν, καὶ ἡ ἁφὴ οὐ διαχεῖται, ἀκάθαρτόν ἐστιν, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται· ἐστήρικται ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ.
и^ да ви'диT жреw по и^спра'нїи` е^го бле'скъ” И$ а^ще не бђдетъ бле'скъ и^змњни'лᲆ лица свое^го и^ бле'скъ не раꙁсы'палъся нечи'стъ е^сть, на ѓ^гни` да ся съж#же'тᲆ, и^л^и на ри'ꙁњ, и^л^и на пря'денњ” И$л^и на кло'кахъ,
56
56
καὶ ἐὰν ἴδῃ ὁ ἱερεύς, καὶ ᾖ ἀμαυρὰ ἡ ἁφὴ μετὰ τὸ πλυθῆναι αὐτό, ἀπορρήξει αὐτὸ ἀπὸ τοῦ ἱματίου, ἢ ἀπὸ τοῦ στήμονος, ἢ ἀπὸ τῆς κρόκης, ἢ ἀπὸ τοῦ δέρματος.
и^ ви'дитъ жре'цъ. и^ бђдеT темнње бле'скъ по и^спра'нїи е^го, да эTвержеᲄъ е& эT ри'зы, и^л^и эT пря'дена и^л^и эT ко'жа, и^л^и эT кло'къ”
57
57
ἐὰν δὲ ὀφθῇ ἔτι ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ, ἢ ἐν παντὶ σκεύει δερματίνῳ, λέπρα ἐξανθοῦσά ἐστιν· ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφή.
И$ а'ще ся ё^ви'дитъ е%ще на ри'ꙁњ, и^ли на пря'денњ, и^л^и на кло'кахъ, и^л^и на вся'комъ съсђдњ ко'жанњ. прокаже'нїе процвᲇта'я, на ѓ^гни` да ся сож#жетᲆ на не'мже е^сть бле'скъ.
58
58
καὶ τὸ ἱμάτιον, ἢ ὁ στήμων, ἢ ἡ κρόκη, ἢ πᾶν σκεῦος δερμάτινον, ὃ πλυθήσεται, καὶ ἀποστήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ ἡ ἁφή, καὶ πλυθήσεται τὸ δεύτερον, καὶ καθαρὸν ἔσται.
а^ ри'за и^ пря'дено и^ кло'ки, и^ вся'къ сосђдъ ко'жаn и^же и^спере'тся, и^ да эTи'деᲄъ эT него` бле'скъ, і^ и^спере'тся второ'е, и^ чи'стъ бђ'детъ”
59
59
οὗτος ὁ νόμος ἁφῆς λέπρας ἱματίου ἐρέου, ἢ στυππυίνου, ἢ στήμονος, ἢ κρόκης, ἢ παντὸς σκεύους δερματίνου, εἰς τὸ καθαρίσαι αὐτό, ἢ μιᾶναι αὐτό.
Сїи е^сть зако'нъ бле'скђ, прокаже'нїя ри'зњ сђкня'нњ и^л^и згре'бнњ, и^л^и пря'денᲇ, и^ кло'коM и^ вся'комђ съсђ'дђ ко'жанђ на ѓ^цыще'нїе е^мђ, и^л^и не на ѓ^цыще'нїе”
Κεφάλαιο 14
Глvа, д~і”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
2
2
οὗτος ὁ νόμος τοῦ λεπροῦ, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ καθαρισθῇ· καὶ προσαχθήσεται πρὸς τὸν ἱερέα,
с^е ꙁако'нъ прокаже'номђ, во'н#же дн~ь а%ще ѓ^цы'стиᲄся, и^ приведе'тся къ жерцђ`.
3
3
καὶ ἐξελεύσεται ὁ ἱερεὺς ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ ἰᾶται ἡ ἁφὴ τῆς λέπρας ἀπὸ τοῦ λεπροῦ.
да и^зы'идетъ жре'цъ во'нъ полка, и ё'зритъ жре'цᲆ, и^ с^е и^сцᲇлᲇ бле'скъ прокаже'нїя эT прокаже'ннаго”
4
4
καὶ προστάξει ὁ ἱερεύς, καὶ λήψονται τῷ κεκαθαρισμένῳ δύο ὀρνίθια ζῶντα καθαρὰ καὶ ξύλον κέδρινον καὶ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ ὕσσωπον·
и^ повели'тъ жре'цъ да ся во'ꙁметъ ѓ^цыще'номђ двњ кђряᲄи жи'вњ чи'стᲇ и^ дре'во кедрово, и^ соска'нђ червленицђ і^ и^ссопъ”
5
5
καὶ προστάξει ὁ ἱερεύς, καὶ σφάξουσι τὸ ὀρνίθιον τὸ ἓν εἰς ἀγγεῖον ὀστράκινον ἐφ᾿ ὕδατι ζῶντι.
И$ повели'тъ жре'цъ. да зако'лютъ кђ'ря е^ді'но вᲆ ст~ое, въ сосђдᲆ гли'нянᲆ, наD водо'ю живо'ю
6
6
καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν λήψεται αὐτὸ καὶ τὸ ξύλον τὸ κέδρινον καὶ τὸ κλωστὸν κόκκινον καὶ τὸν ὕσσωπον, καὶ βάψει αὐτὰ καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν εἰς τὸ αἷμα τοῦ ὀρνιθίου τοῦ σφαγέντος ἐφ᾿ ὕδατι ζῶντι·
живо' е^же кђ'ря да въꙁмеᲄъ и^ дре'во кедрово и^ соска'нђ червленицђ і^ и^ссопъ, и^ да ѓ^мо'читъ и^хъ и^ кђ'ря живо'е въ кро'ви закла'наго кђ'ряти, е%же ся закла` наD водо'ю живо'ю,
7
7
καὶ περιρρανεῖ ἐπὶ τὸν καθαρισθέντα ἀπὸ τῆς λέπρας ἑπτάκις, καὶ καθαρὸς ἔσται· καὶ ἐξαποστελεῖ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν εἰς τὸ πεδίον.
и^ да въскро'пиᲄъ на ѓ^цыстившагося эT прокаже'нїя, сеDмижды, и^ чи'стᲆ бђ'деᲄъ” И$ да эTпђстится кђ'ря живо'е на' поле,
8
8
καὶ πλυνεῖ ὁ καθαρισθεὶς τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ξυρηθήσεται αὐτοῦ πᾶσαν τὴν τρίχα, καὶ λούσεται ἐν ὕδατι, καὶ καθαρὸς ἔσται, καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολήν, καὶ διατρίψει ἔξω τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἑπτὰ ἡμέρας.
и^ да и^сперетᲆ ѓ^цысти'выися ри'ꙁы своя` и^ да ѓ^бро'снетъ вс^я вла'сы е^го, и^ да и^змыется водо'ю, и^ чистъ бђ'детᲆ” и^ по семъ да вни'детъ въ полкъ, и^ да хо'дитъ в полчищи, ꙁ~, дн~їи, кромњ` до'мђ свое^го,
9
9
καὶ ἔσται τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, ξυρηθήσεται πᾶσαν τὴν τρίχα αὐτοῦ, τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ τὸν πώγωνα καὶ τὰς ὀφρῦς καὶ πᾶσαν τὴν τρίχα αὐτοῦ ξυρηθήσεται· καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια, καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι, καὶ καθαρὸς ἔσται.
и^ бђ'детъ въ дн~ь седмы'и, да ѓ^бро'снђтся вс^и вла'сы е^го главђ` е^го, и^ брадђ`, и^ бро'ви, и^ вся'къ вла'съ е^го, да ѓ^бро'снется, и^ да и^спере'тъ ри'зы своя`, и^ да ѓ^мы'ется пло'ть е^го водо'ю, и^ чи'стъ бђдеT
10
10
καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ λήψεται δύο ἀμνοὺς ἀμώμους ἐνιαυσίους καὶ πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον καὶ τρία δέκατα σεμιδάλεως εἰς θυσίαν περυραμένης ἐν ἐλαίῳ καὶ κοτύλην ἐλαίου μίαν.
въ дн~ь же ѓ^смы'и да въꙁметъ дв^а а%гньца е^ді'нолњтна непоро'чна, и^ ѓ^вцђ е^ді'нђ е^ді'нолњтнђ непоро'чнђ” И$ три'десяᲄе ча'сᲄи мђки пшени'ч#ны въ тре'бђ съпря'женђ съ е^леѓ^мъ, и^ ча'шђ е^лея е^ді'нђ”
11
11
καὶ στήσει ὁ ἱερεὺς ὁ καθαρίζων τὸν ἄνθρωπον τὸν καθαριζόμενον καὶ ταῦτα ἔναντι Κυρίου, ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
И$ да поста'витъ жре'цъ ѓ^цыща'я чл~ка ѓ^цыща'емаh. се же прDе гм~ъ ё^ две'рїи хра'ма свњдњнїя.
12
12
καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς τὸν ἀμνὸν τὸν ἕνα, καὶ προσάξει αὐτὸν τῆς πλημμελείας, καὶ τὴν κοτύλην τοῦ ἐλαίου, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὰ ἀφόρισμα ἔναντι Κυρίου·
и^ да въꙁметъ жре'цъ, а%гнец# е^ді'нъ. и^ да приведетъ е^го престђпле'нїя ради и^ ча'шђ е^ле'я, и^ да эTлђчитъ е^го жрецъ эTлђче'нїеM прDе гм~ъ.
13
13
καὶ σφάξουσι τὸν ἀμνὸν ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ περὶ ἁμαρτίας, ἐν τόπῳ ἁγίῳ· ἔστι γὰρ τὸ περὶ ἁμαρτίας, ὥσπερ τὸ τῆς πλημμελείας ἐστὶ τῷ ἱερεῖ, ἅγια ἁγίων ἐστί.
и^ заколютъ а%гнецъ на мњстњ, и^дњже ꙁакала'ютъ вс^есъжже'нїе, е^же грњха ради на мњстᲇ ст~њ, еs б^о е^же грњха ради ја%коже и^ престђпле'нїя ра'ди да бђ'детъ жрьцђ, ст~ая ст~ыхъ е^сть,
14
14
καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς πλημμελείας, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ, καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ.
и^ възметъ жре'цъ эT крови ја%же престепле'нїя ра'ди” И$ възложи'тъ жре'цъ на ѓ^бђшїе ё%ха десна'го ѓ^цища'емаго, и^ на коне'цъ рђки` е^го десны'я, и^ на коне'цᲆ ноги` е^го десны'я”
15
15
καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τῆς κοτύλης τοῦ ἐλαίου ἐπιχεεῖ ἐπὶ τὴν χεῖρα τοῦ ἱερέως τὴν ἀριστερὰν
И$ възе'мъ жрецъ эT ча'ши е^ле'я, да възлїетъ жре'цъ на' рђкђ лњ'вђю свою`,
16
16
καὶ βάψει τὸν δάκτυλον τὸν δεξιὸν ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ὄντος ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτοῦ τῆς ἀριστερᾶς καὶ ρανεῖ τῷ δακτύλῳ ἑπτάκις ἔναντι Κυρίου·
и^ да ѓ^мо'читъ жре'цъ прьсᲄъ свои десны'и, въ е^ле'и е^же е^сᲄь въ рђцњ е^го лњ'вњи” И$ да вᲆскро'питъ эT е^ле'я прьсᲄом#, з~ жды, преD гм~ъ
17
17
τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔλαιον τὸ ὂν ἐν τῇ χειρὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ. ἐπὶ τὸν τόπον τοῦ αἵματος τοῦ τῆς πλημμελείας·
і^ и^збы'вшее` е^ле'я е^же е^сᲄь вᲆ рђцњ е^го да възложи'тъ жре'цъ, на ѓ^бђшїе ё%ха, ѓ^цыща'емаго десно'е, и^ на коне'цъ рђки е^го десны'я, и^ на коне'цъ ноги е^го десны'я, и^ на мњс'то кро'ви е%же престђпле'нїя”
18
18
τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔλαιον τὸ ἐπὶ τῆς χειρὸς τοῦ ἱερέως ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ καθαρισθέντος, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου.
ѓ^ста'вшее' же е^ле'я, е^же въ рђцњ жрьцђ` да вᲆзлїе'т# жре'цъ на главђ` ѓ^цыще'номђ, и^ да помо'лится ѓ^ не'мъ жре'цъ прDе гм~ъ,
19
19
καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺς τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας, καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τοῦ καθαριζομένου ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ· καὶ μετά τοῦτο σφάξει ὁ ἱερεὺς τὸ ὁλοκαύτωμα.
и^ да сътвори'тъ жре'цъ е^же грњха` раd и^ да ѓ^цы'ститъ жре'цъ ѓ^цыщающагося эT грњха` е^го” По се'м же заколеT жре'цъ вс^есъж#же'нїе,
20
20
καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὴν θυσίαν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἔναντι Κυρίου· καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεύς, καὶ καθαρισθήσεται.
и^ да възнесе'т# жре'цъ вс^есᲆж#же'нїе, и^ тре'бђ на ѓ^лтарь прDе гм~ъ” да помо'лится ѓ^ неM жре'цъ, и^ ѓ^цы'стится,
21
21
᾿Εὰν δὲ πένηται καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ μὴ εὑρίσκῃ, λήψεται ἀμνὸν ἕνα εἰς ὃ ἐπλημμέλησεν εἰς ἀφαίρεμα, ὥστε ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ, καὶ δέκατον σεμιδάλεως πεφυραμένης ἐν ἐλαίῳ εἰς θυσίαν, καὶ κοτύλην ἐλαίου μίαν,
а%ще л^и ё^богъ е^сть и^ рђка е^го не пости'гнетъ да по'иметъ а%гне'цъ е^ді'нолњтенъ е^ді'нъ, во'нже е^сть престђпи'лъ на эTлђче'нїе, ја^ко ѓ^цы'ститися ѓ^ неM” И$ де'сять ча'стїи мђки` пшени'чны спря'жены съ е^ле'ѓM въ ᲄре'бђ, и^ ча'шђ е^ле'я е^ді'нђ,
22
22
καὶ δύο τρυγόνας, ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, ὅσα εὗρεν ἡ χεὶρ αὐτοῦ, καὶ ἔσται ἡ μία περὶ ἁμαρτίας καὶ ἡ μία εἰς ὁλοκαύτωμα·
и^ дв^а го'рличища, и^л^и дв^а голђ'бичища, ја%ко пости'гнетъ рђка` е^го, и^ да бђ'детъ е^ді'нъ грњха` ра'ди, а^ дрђгїи въ вс^есъж#же'нїе”
23
23
καὶ προσοίσει αὐτὰ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ εἰς τὸ καθαρίσαι αὐτὸν πρὸς τὸν ἱερέα, ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔναντι Κυρίου.
И$ да принесе'тъ я& въ дн~ь ѓ^смы'и, въ е^же ѓ^цы'стити е^го къ жрьцђ, прDе две'ри хра'ма свњдњ'нїя преD г~ь,
24
24
καὶ λαβὼν ὁ ἱερεύς τὸν ἀμνὸν τῆς πλημμελείας καὶ τὴν κοτύλην τοῦ ἐλαίου, ἐπιθήσει αὐτὰ ἐπίθεμα ἔναντι Κυρίου.
и^ да по'иметъ жре'цъ а%гньца е^же престђпле'нїя ра'ди, и^ ча'шђ е^ле'я възложиT е^я`, ја%ко възложе'нїе прDе гм~ъ,
25
25
καὶ σφάξει τὸν ἀμνὸν τὸν τῆς πλημμελείας, καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς πλημμελείας καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ.
и^ зако'летъ а%гньца престђпле'нїя, и^ да възметъ жре'цъ эT кро'ви престђпле'нїя” И$ да възло'житъ на ѓ^бђшїе ё%ха ѓ^цыща'емаго десно'е, и^ на конеw рђки е^го десны'а, и^ на коне'цᲆ ноги` е^го десны'я”
26
26
καὶ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου ἐπιχεεῖ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὴν χεῖρα τοῦ ἱερέως τὴν ἀριστεράν,
И$ эT е^ле'я въꙁлїетᲆ жре'цᲆ на' рђкђ свою лњ'вђю,
27
27
καὶ ρανεῖ ὁ ἱερεὺς τῷ δακτύλῳ τῷ δεξιῷ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τῇ ἀριστερᾷ ἑπτάκις ἔναντι Κυρίου·
и^ да въскро'питᲆ прьстомъ свои^мъ десны'мъ эT е^ле'я е^же въ рђцњ е^го лњ'вњи, седми'жды прDе гм~ъ”
28
28
καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτοῦ ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς αὐτοῦ τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς αὐτοῦ τοῦ δεξιοῦ, ἐπὶ τὸν τόπον τοῦ αἵματος τοῦ τῆς πλημμελείας·
И$ эT е^ле'я сђщаго въ рђцњ жрьцђ, да възло'житъ на ѓ^бђшїе ё%ха ѓ^цыща'емаго де'сное, и^ на конеw рђки е^го десны'я, и^ на коне'цᲆ ноги` е^го десны'я на мњстњ кро'ви ја%же престђпле'нїя”
29
29
τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τὸ ὂν ἐπὶ τῆς χειρὸς τοῦ ἱερέως ἐπιθήσει ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ καθαρισθέντος, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου.
ѓ^ста'вши же эT е^ле'я е^же е^сть въ рђцњ жрьцђ`. да възлїе'тъ на главђ` ѓ'цысти'вшемђся, и^ да помо'лится ѓ^ не'мъ жре'цъ прDе гм~ъ”
30
30
καὶ ποιήσει μίαν ἀπὸ τῶν τρυγόνων ἢ ἀπὸ τῶν νεοσσῶν τῶν περιστερῶν, καθότι εὗρεν αὐτοῦ ἡ χείρ,
И$ да сътвори'тъ е^ді'нђ эT го'рлицъ, и^л^и голђб'ичищᲆ, ја^коже посᲄи'гнђла рђка е^го,
31
31
τὴν μίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ τὴν μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα σὺν τῇ θυσίᾳ, καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τοῦ καθαριζομένου ἔναντι Κυρίου.
е^ді'нᲆ грњха` раd, а^ дрђгїи въ вс^есъж#же'нїе съ тре'бою, и^ да помо'лится жре'цъ ѓ^ ѓ^цыщае'мњмъ прDе гм~ъ,
32
32
οὗτος ὁ νόμος, ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφὴ τῆς λέπρας, καὶ τοῦ μὴ εὑρίσκοντος τῇ χειρὶ εἰς τὸν καθαρισμὸν αὐτοῦ.
сїи ꙁако'нъ въ не'мже е^сть бле'скᲆ прокаже'нїя, и^ не ѓ^брњᲄа'юще рђкою ѓ^цище'нїя свое^го”
33
33
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю і^ а^а^ро'нђ гл~я,
34
34
ὡς ἂν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν ἐν κτήσει, καὶ δώσω ἁφὴν λέπρας ἐν ταῖς οἰκίαις τῆς γῆς τῆς ἐγκτήτου ὑμῖν,
ја%ко а%ще вни'дете въ ꙁе'млю ханаѓ^ньскђ ја^же а%ꙁъ даю` ва'мъ въ притяжа'нїе, и^ дамъ бле'скъ прокаже'нїа въ домђ вᲆ всњх'ъ ꙁемля'хъ притяжа'нныхᲆ ваM
35
35
καὶ ἥξει τινὸς αὐτοῦ ἡ οἰκία, καὶ ἀναγγελεῖ τῷ ἱερεῖ λέγων· ὥσπερ ἁφὴ ἑώραταί μοι ἐν τῇ οἰκίᾳ.
и^ прїидетъ къ кото'ромђ до'мђ иX, и^ повњсть жрьцђ` гл~я а^ки бле'скъ ја^вляе^тся въ домђ мое^мᲆ,
36
36
καὶ προστάξει ὁ ἱερεὺς ἀποσκευάσαι τὴν οἰκίαν, πρὸ τοῦ εἰσελθόντα τὸν ἱερέα ἰδεῖν τὴν ἁφήν, καὶ οὐ μὴ ἀκάθαρτα γένηται ὅσα ἂν ᾖ ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται ὁ ἱερεὺς καταμαθεῖν τὴν οἰκίαν.
и^ да велиT жре'цъ и^спразни'ти сосђды до'мђ” Преже вни'тїя и^ видњнїа жрьцђ бле'ска и^ а^ще не не бђ'детъ, нечи'сто е^сть вс^е е^же въ домђ`” По се'м же вни'дет# жре'цъ съгляда'ти до'мъ,
37
37
καὶ ὄψεται τὴν ἁφήν, καὶ ἰδοὺ ἡ ἁφὴ ἐν τοῖς τοίχοις τῆς οἰκίας, κοιλάδας χλωριζούσας, ἢ πυρριζούσας, καὶ ἡ ὄψις αὐτῶν ταπεινοτέρα τῶν τοίχων,
и^ ё'зриT жре'цъ бле'скъ, и^ се бле'скъ на стњнаX до'мђ, ё^доли ја%ко зеленђ'ющася, и^л^и червленђ'ющася, и^ ѓ^бли'чїе и^хъ хђдњ'е стњнъ”
38
38
καὶ ἐξελθὼν ὁ ἱερεὺς ἐκ τῆς οἰκίας ἐπὶ τὴν θύραν τῆς οἰκίας, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν οἰκίαν ἑπτὰ ἡμέρας.
И$зы'иде же жре'цъ и^с до'мђ къ две'ремᲆ до'мђ, да эTлђчиT жре'цъ до'мъ на ꙁ~, дн~їи,
39
39
καὶ ἐπανήξει ὁ ἱερεὺς τῇ ἑβδόμῃ καὶ ὄψεται τὴν οἰκίαν, καὶ ἰδοὺ διεχύθη ἡ ἁφὴ ἐν τοῖς τοίχοις τῆς οἰκίας,
да ѓ^братится жре'цъ въ ꙁ~ дн~ь, и^ ё'ꙁри'т# до'мъ, и^ с^е раꙁсы'пался бле'скъ по стњна'хъ до'мђ,
40
40
καὶ προστάξει ὁ ἱερεύς, καὶ ἐξελοῦσι τοὺς λίθους, ἐν οἷς ἐστιν ἡ ἁφή, καὶ ἐκβαλοῦσιν αὐτοὺς ἔξω τῆς πόλεως εἰς τόπον ἀκάθαρτον.
и^ да повели'тъ жреw да и^змђтᲆ ка'мыки на ни'хъже е^сть бле'скъ, и^ да и^знесђтъ вонᲆ иZ гра'да на мњ'сто нечи'сто”
41
41
καὶ τὴν οἰκίαν ἀποξύσουσιν ἔσωθεν κύκλῳ καὶ ἐκχεοῦσι τὸν χοῦν τὸν ἀπεξυσμένον ἔξω τῆς πόλεως εἰς τόπον ἀκάθαρτον.
И$ да пострђжTђ и^з внђтри до'мъ ѓ%крsтъ, и^ да просы'плютъ прьс'ть посострога'нђю вн^њ гра'да на мњ'стњ нечи'стњ”
42
42
καὶ λήψονται λίθους ἀπεξυσμένους ἑτέρους, καὶ ἀντιθήσουσιν ἀντὶ τῶν λίθων καὶ χοῦν ἕτερον λήψονται καὶ ἐξαλείψουσι τὴν οἰκίαν.
И$ да възмђтъ ка'мыки и%ны ѓ^стро'ганы, и^ да вложа'тъ я& въ ка'мыкъ мњсто и^ пе'рсть и%нђ да възмђтъ, да и^стребя'тъ до'мᲆ”
43
43
ἐὰν δὲ ἐπέλθῃ πάλιν ἁφὴ καὶ ἀνατείλῃ ἐν τῇ οἰκίᾳ μετὰ τὸ ἐξελεῖν τοὺς λίθους καὶ μετά τὸ ἀποξυσθῆναι τὴν οἰκίαν καὶ μετὰ τὸ ἐξαλειφθῆναι,
А/ще ли па'ки наи'дет# бле'скъ, и^ я^ви'тся в до'мђ, по и^знесе'нїю ка'мыкъ, и^ по строга'нїю до'мђ и^ по и^сᲄребле'нїи`,
44
44
καὶ εἰσελεύσεται ὁ ἱερεὺς καὶ ὄψεται· εἰ διακέχυται ἡ ἁφὴ ἐν τῇ οἰκίᾳ, λέπρα ἔμμονός ἐστιν ἐν τῇ οἰκίᾳ, ἀκάθαρτός ἐστι.
и^ вᲆни'дет# жре'цъ, и^ ё'зритъ а%ще разсы'пался бђ'детᲆ бле'скъ по домђ`, вᲆ прокаже'нїе пребывае^тъ въ до'мђ, нечи'стъ е^сть,
45
45
καὶ καθελοῦσι τὴν οἰκίαν καὶ τὰ ξύλα αὐτῆς καὶ τοὺς λίθους αὐτῆς καὶ πάντα τὸν χοῦν ἐξοίσουσιν ἔξω τῆς πόλεως εἰς τόπον ἀκάθαρτον.
и^ да разори'тъ до'мᲆ, и^ дре'ва е^го и^ ка'менїе е^го, и^ вс^ю пе'рсᲄь до'мђ и^звн^њ гра'да на мњсто нечи'сто,
46
46
καὶ ὁ εἰσπορευόμενος εἰς τὴν οἰκίαν πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἀφωρισμένη ἐστίν, ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
и^ входя'и въ до'мъ вс^я дн~и, в ня'же е%сть эTлђче'нъ нечи'сᲄъ бђ'деᲄъ до' вечера”
47
47
καὶ ὁ κοιμώμενος ἐν τῇ οἰκίᾳ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας· καὶ ὁ ἔσθων ἐν τῇ οἰκίᾳ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
А$ лежа'и въ домђ` да и^спере'тъ ри'ꙁы своя`, и^ нечи'стъ бђ'деᲄъ до' вечера, и^ ја%ды'и въ домђ, да и^спере'тъ ри'зы своя`, и^ нечи'стъ бђ'детᲆ до' вечера,
48
48
ἐὰν δὲ παραγενόμενος εἰσέλθῃ ὁ ἱερεὺς καὶ ἴδῃ, καὶ ἰδοὺ διαχύσει οὐ διαχεῖται ἡ ἁφὴ ἐν τῇ οἰκίᾳ μετὰ τὸ ἐξαλειφθῆναι τὴν οἰκίαν, καὶ καθαριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν οἰκίαν, ὅτι ἰάθη ἡ ἁφή.
а%ще ли пришеды'и вни'детъ жре'цъ, и^ ви'дитъ, и^ с^е раꙁсы'панїемъ не раꙁ#сы'пался е^сть бле'скъ въ домђ`” По построга'нїи` до'мђ, да ѓ^цы'ститъ жре'цᲆ до'м#, ја%ко и^сцњлᲇлᲆ е^сть бле'ск#
49
49
καὶ λήψεται ἀφαγνίσαι τὴν οἰκίαν δύο ὀρνίθια ζῶντα καθαρὰ καὶ ξύλον κέδρινον καὶ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ ὕσσωπον·
и^ да възметъ ѓ^цы'стити до'мъ дв^а кђ'ряти жи'вњ чи'стњ” И$ дре'во ке'дрово и^ соска'нђ червлени'цђ, і^ и'ссопъ
50
50
καὶ σφάξει τὸ ὀρνίθιον τὸ ἓν εἰς σκεῦος ὀστράκινον ἐφ᾿ ὕδατι ζῶντι,
и^ да ꙁако'летъ кђ'ря е^ді'но, въ сосђ'дъ гли'нянъ наD водо'ю живо'ю”
51
51
καὶ λήψεται τὸ ξύλον τὸ κέδρινον καὶ τὸ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ τὸν ὕσσωπον καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν, καὶ βάψει αὐτὸ εἰς τὸ αἷμα τοῦ ὀρνιθίου τοῦ ἐσφαγμένου ἐφ᾿ ὕδατι ζῶντι, καὶ περιρρανεῖ ἐν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἑπτάκις,
И$ да въꙁ#метъ дре'во ке'дрово, и^ съска'нїе черᲆвле'ное, І$ и^ссопъ, и^ кђ'ря живо'е, и^ да ѓ^мо'читъ я& въ кро'въ ꙁаколе'наго кђрятᲇ наD водо'ю живо'ю, и^ да ѓ^кро'пит# и%ми въ домђ з~ жды,
52
52
καὶ ἀφαγνιεῖ τὴν οἰκίαν ἐν τῷ αἵματι τοῦ ὀρνιθίου καὶ ἐν τῷ ὕδατι τῷ ζῶντι καὶ ἐν τῷ ὀρνιθίῳ τῷ ζῶντι καὶ ἐν τῷ ξύλῳ τῷ κεδρίνῳ καὶ ἐν τῷ ὑσσώπῳ καὶ ἐν τῷ κεκλωσμένῳ κοκκίνῳ.
и^ ѓ^чи'ститъ до'мъ кро'вию кђ'рячїю, и^ водо'ю живо'ю, и^ кђ'рятемъ живы'мᲆ, и^ дре'воM ке'дровомъ і^ и'ссопомъ и^ соска'ною червлени'цею,
53
53
καὶ ἐξαποστελεῖ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν ἔξω τῆς πόλεως εἰς τὸ πεδίον καὶ ἐξιλάσεται περὶ τῆς οἰκίας, καὶ καθαρὰ ἔσται.
и^ да эTпђститъ кђря живо'е вонъ и^ꙁ гра'да на' поле ѓ^чистиT ѓ^ домђ и^ чи'стъ бђ'детъ,
54
54
Οὗτος ὁ νόμος κατὰ πᾶσαν ἁφὴν λέπρας καὶ θραύσματος
сїи зако'н# ѓ^ въсе'мᲆ бле'скђ прокаже'нїя”
55
55
καὶ τῆς λέπρας ἱματίου καὶ οἰκίας
И$ прокаже'нїя ри'ꙁы и^ до'мђ и^ ја%звы и^ зна'менїя блеща'щагося,
56
56
καὶ οὐλῆς καὶ σημασίας καὶ τοῦ αὐγάζοντος
и^сповњ'даᲄи воньже дн~ь нечи'сᲄо и^ во'ньже дн~ь ѓ^цы'стите, сїи законъ прокаже'нїя”
57
καὶ τοῦ ἐξηγήσασθαι ᾗ ἡμέρᾳ ἀκάθαρτον, καὶ ᾗ ἡμέρᾳ καθαρισθήσεται. οὗτος ὁ νόμος τῆς λέπρας.
Κεφάλαιο 15
Глvа, е~і”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю і^ а^а^ро'нђ гл~я,
2
2
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ἀνδρὶ ἀνδρί, ᾧ ἐὰν γένηται ρύσις ἐκ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ἡ ρύσις αὐτοῦ ἀκάθαρτός ἐστι.
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ и^ рече'ши к нимъ, мђжђ мђжђ е^мђже а%ще бђ'детъ и^злїянїе эT тᲇ'ла е^го, и^ꙁлїя'нїе е^го нечи'сᲄо е%сть”
3
3
καὶ οὗτος ὁ νόμος τῆς ἀκαθαρσίας αὐτοῦ· ρέων γόνον ἐκ σώματος αὐτοῦ, ἐκ τῆς ρύσεως, ἧς συνέστηκε τὸ σῶμα αὐτοῦ διὰ τῆς ρύσεως, αὕτη ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐν αὐτῷ· πᾶσαι αἱ ἡμέραι ρύσεως σώματος αὐτοῦ, ᾗ συνέστηκε τὸ σῶμα αὐτοῦ διά τῆς ρύσεως, ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐστι.
Сїи же закоn нечи'стоты е^сть и^злива'яй сњмя эT тњла е^го, эT и^злїя'нїя и%мже сᲆста'влено е^сᲄь ᲄњ'ло е^го, въ и^злїя'нїе” Сїя нечистота` е^го е^сть, вс^я дн~и и^злїя'нїе тњла е^го, и%мже съста'влено е^сть тњ'ло е^го въ и^злїя'нїе е^го нечи'стота е^го е^сть,
4
4
πᾶσα κοίτη, ἐφ᾿ ἧς ἐὰν κοιμηθῇ ἐπ᾿ αὐτῆς ὁ γονορρυής, ἀκάθαρτός ἐστι, καὶ πᾶν σκεῦος ἐφ᾿ ὃ ἂν καθίσῃ ἐπ᾿ αὐτὸ ὁ γονορρυής, ἀκάθαρτον ἔσται.
вся'ко ложе на немже а%ще ля'жетъ и^злива'яй сᲇмя нечи'сто бђ'детъ, и^ вся'къ сосђдъ на не'мже а%ще ся'детъ ве'рхъ е^го и^з#лива'яй сњмя, нечи'сᲄъ бђ'детъ”
5
5
καὶ ἄνθρωπος, ὃς ἐὰν ἅψηται τῆς κοίτης αὐτοῦ, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας·
И$ чл~къ и%же а%ще прико'снется ло'жа е^го, да и^спере'тъ ри'ꙁы своя`, и^ да ѓ^мы'етъ тᲇ'ло свое водо'ю, и^ нечи'сᲄъ бђ'детъ до' вечера,
6
6
καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ σκεύους, ἐφ᾿ ὃ ἐὰν καθίσῃ ὁ γονορρυής, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας·
и^ сњдя'и на сосђдᲇ на не'мже а%ще ся'детъ ве'рхъ е^го и^ꙁлива'яи сњмя, да и^спере'тъ ри'ꙁы своя, и^ да ѓ^мы'ется водо'ю, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера,
7
7
καὶ ὁ ἁπτόμενος τοῦ χρωτὸς τοῦ γονορρυοῦς πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
и^ прикоснђвыися къ плоти и^ꙁлива'ющаго сᲇмя да и^спере'тъ ри'зы своя`, и^ да ѓ^мы'ется водо'ю и^ нечи`стъ бђ'детъ до' вечера,
8
8
ἐὰν δὲ προσσιελίσῃ ὁ γονορρυὴς ἐπὶ τὸν καθαρόν, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
и^ а%ще прико'снеᲄся и^ꙁлива'яй сњмя кᲆ чистомђ да и^спере'тᲆ ри'ꙁы своя`, и^ да и^ꙁмы'ется водо'ю и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера”
9
9
καὶ πᾶν ἐπίσαγμα ὄνου, ἐφ᾿ ὃ ἂν ἐπιβῇ ἐπ᾿ αὐτὸ ὁ γονορρυής, ἀκάθαρτον ἔσται ἕως ἑσπέρας.
И$ на вся'ко сњдло ѓ%слее на неже а%ще вся'детъ, и^злива'яи` сњмя, нечи'сто бђ'дет# до' вечера,
10
10
καὶ πᾶς ὁ ἁπτόμενος ὅσα ἂν ᾖ ὑποκάτω αὐτοῦ, ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας· καί ὁ αἴρων αὐτὰ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
и^ вся'къ прикоснђ'выися эT всњхъ ја^же сђть поD нимъ, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера” І$ и^же въꙁ#дви'жетᲆ я&, да и^спере'тᲆ ри'ꙁы своя и^ ѓ^мы'ется водо'ю, и^ нечи'стъ бђдеT до' ве'чера”
11
11
καὶ ὅσον ἐὰν ἅψηται ὁ γονορρυής, καὶ τὰς χεῖρας οὐ νένιπται ὕδατι, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
І$ иXже ся прико'снетъ и^ꙁлива'яи сњмя, и^ рђкъ свои^хъ не ѓ^мыl водо'ю, да и^спере'тъ ри'ꙁы своя` и^ ѓ^мы'етъ с^и тњ'ло водо'ю, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера”
12
12
καὶ σκεῦος ὀστράκινον, οὗ ἂν ἅψηται ὁ γονορρυής, συντριβήσεται· καὶ σκεῦος ξύλινον νιφήσεται ὕδατι καὶ καθαρὸν ἔσται.
И$ сосђдъ гли'няn е^мђже а%ще прико'снется и^злива'яи сњмя, да раꙁбие'тся а^ сосђдъ древя'ныи да ся и^ꙁмы'етъ водо'ю, и^ чи'стъ бђ'детъ”
13
13
ἐὰν δὲ καθαρισθῇ ὁ γονορρυὴς ἐκ τῆς ρύσεως αὐτοῦ, καὶ ἐξαριθμηθήσεται αὐτῷ ἑπτὰ ἡμέρας εἰς τὸν καθαρισμὸν αὐτοῦ, καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται τὸ σῶμα ὕδατι καὶ καθαρὸς ἔσται.
А/ще ли ѓ^чи'стиᲄся и^злива'яи сњмя, эT и^ꙁлива'нїя свое^го, да съчтеᲄъ себњ` се'дмь дн~їи на ѓ^цыще'нїе е^го, да и^спере'тᲆ ри'ꙁы своя`, и^ да ѓ^мы'еть ᲄњ'ло свое водо'ю живо'ю и^ чи'стъ бђ'детъ”
14
14
καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ λήψεται ἑαυτῷ δύο τρυγόνας ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν καὶ οἴσει αὐτὰ ἔναντι Κυρίου ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ δώσει αὐτὰ τῷ ἱερεῖ.
И$ вᲆ дн~ь ѓ^смы'и да въꙁметъ дв^а го'рличища, и^л^и дв^а голђби'чища, и^ да принесе'тъ я& прDе г~ь, къ две'ремᲆ хра'ма свњдњ'нїа и^ дасть я& жрьцђ,
15
15
καὶ ποιήσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς μίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου ἀπὸ τῆς ρύσεως αὐτοῦ.
и^ да сътвори'тᲆ я& жре'цъ, е^ді'нъ грњха` ра'ди, а^ дрђгїи въ вс^есъж#же'нїе” И$ да помо'лится ѓ^ не'мъ жре'цᲆ прDе гм~ъ, ѓ^ и^злия'нїи` е^го”
16
16
Καὶ ἄνθρωπος, ᾧ ἂν ἐξέλθῃ ἐξ αὐτοῦ κοίτη σπέρματος, καὶ λούσεται ὕδατι πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
И$ чл~къ е^мђже а%ще и^ꙁы'детᲆ эT ло'жа е^го сᲇмя, и^ да ѓ^мы'еᲄъ водо'ю вс^е тњло свое`, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера,
17
17
καὶ πᾶν ἱμάτιον καὶ πᾶν δέρμα, ἀφ᾿ ὃ ἐὰν ᾖ ἐπ᾿ αὐτὸ κοίτη σπέρματος, καὶ πλυθήσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτον ἔσται ἕως ἑσπέρας.
и^ вся'ка ри'за, и^ вся'ка ко'жа на ни'х же а%ще бђ'деT ложе сњмянное, да и^спере'тся водо'ю, и^ нечи'сᲄо бђдеT до' вечера”
18
18
καὶ γυνὴ ἐὰν κοιμηθῇ ἀνὴρ μετ᾿ αὐτῆς κοίτην σπέρματος, καὶ λούσονται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοι ἔσονται ἕως ἑσπέρας.
И$ а'ще ля'жетъ мђжъ сᲆ женою своею ложа сњмени, да и^ꙁмы'ю^тся ѓ%ба водо'ю и^ нечи'сты бђ'дђтᲆ до' вечера,
19
19
Καὶ γυνή, ἥτις ἐὰν ᾖ ρέουσα αἵματι, καὶ ἔσται ἡ ρύσις αὐτῆς ἐν τῷ σώματι αὐτῆς, ἑπτὰ ἡμέρας ἔσται ἐν τῇ ἀφέδρῳ αὐτῆς· πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῆς ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας,
и^ жена' а%ще бђ'детъ кро'вь точа'щи, и^ бђ'детъ тече'нїе е^я` въ тњ'леси е^я` ꙁ~ дн~їи, да бђ'детъ въ скве'рнњ е^я`” И$ вся'кᲆ прикаса'яи'ся е^и нечи'стъ бђ'детъ до' вечера,
20
20
καὶ πᾶν, ἐφ᾿ ὃ ἐὰν κοιτάζηται ἐπ᾿ αὐτὸ ἐν τῇ ἀφέδρῳ αὐτῆς, ἀκάθαρτον ἔσται. καὶ πᾶν ἐφ᾿ ὃ ἐὰν ἐπικαθίσῃ ἐπ᾿ αὐτό, ἀκάθαρτον ἔσται.
и^ вс^е на не'мже а%ще сњдиᲄъ въ тече'нїю е^я` нечи'сто бђ'детъ, и^ вся'ко на не'же а%ще прися'детъ ѓ^на` нечи'ста бђдеT
21
21
καὶ πᾶς ὃς ἐὰν ἅψηται τῆς κοίτης αὐτῆς, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
и^ вся'къ и^же а^ще прико'снется ло'жа е^я` да и^спере'тъ ри'ꙁы своя` и^ да ѓ^мы'е^тъ водо'ю тњ'ло свое`, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера”
22
22
καὶ πᾶς ὁ ἁπτόμενος παντὸς σκεύους, οὗ ἐὰν καθίσῃ ἐπ᾿ αὐτό, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
И$ вся'къ прикаса'яи^ся вся'комђ съсђ'дђ, на не'мже а%ще сњдитъ, да и^спере'тъ ри'ꙁы своя`, и^ да и^змы'ется водо'ю и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера”
23
23
ἐὰν δὲ ἐν τῇ κοίτῃ αὐτῆς οὔσης, ἢ ἐπὶ τοῦ σκεύους, οὗ ἐὰν καθίσῃ ἐπ᾿ αὐτῷ ἐν τῷ ἅπτεσθαι αὐτὸν αὐτῆς, ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
А/ще же и^ на ло'жи сђщи е'и, и^л^и на сосђ'дњ на не'мже а%ще сњди'тъ ѓ^на`, е^льма же прико'снется е'и, нечи'стъ бђ'детъ до' вечера,
24
24
ἐὰν δὲ κοίτῃ κοιμηθῇ τις μετ᾿ αὐτῆς καὶ γένηται ἡ ἀκαθαρσία αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτῷ, ἀκάθαρτος ἔσται ἑπτὰ ἡμέρας. καὶ πᾶσα κοίτη, ἐφ᾿ ᾗ ἂν κοιμηθῇ ἐπ᾿ αὐτῇ, ἀκάθαρτος ἔσται.
а%ще л^и кто` бђдеT на ло'жи с не'ю и^ бђ'детъ нечистота` е^я` на неM нечи'стъ бђ'детъ ꙁ~ дн~їи, и^ вся'ко ло'же на не'мже а%ще ля'жетъ нечи'сᲄо бђ'детъ”
25
25
Καὶ γυνὴ ἐὰν ρέῃ ρύσει αἵματος ἡμέρας πλείους, οὐκ ἐν καιρῷ τῆς ἀφέδρου αὐτῆς, ἐὰν καὶ ρέῃ μετὰ τὴν ἄφεδρον αὐτῆς, πᾶσαι αἱ ἡμέραι ρύσεως ἀκαθαρσίας αὐτῆς, καθάπερ αἱ ἡμέραι τῆς ἀφέδρου αὐτῆς, ἔσται ἀκάθαρτος.
И$ жена` а%ще тече'тᲆ, тече'нїе кро'ви, дн~и многи не въ в'ремя скве'рны е^я`, и^ а'ще тече'тъ по скве'рненїи` е^я`, вс^я дн~и тече'нїя нечисᲄоты` е^я`. ја%коже въ дн~и скве'рны е^я`, нечи'ста бђ'детъ”
26
26
καὶ πᾶσα κοίτη, ἐφ᾿ ἧς ἐὰν κοιμηθῇ ἐπ᾿ αὐτῆς πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ρύσεως, κατὰ τὴν κοίτην τῆς ἀφέδρου ἔσται αὐτῇ, καὶ πᾶν σκεῦος, ἐφ᾿ ὃ ἐὰν καθίσῃ ἐπ᾿ αὐτό, ἀκάθαρτον ἔσται κατὰ τὴν ἀκαθαρσίαν τῆς ἀφέδρου.
И$ вся'ко ло'же на не'мже а%ще лежи'тъ вс^я дн~и ᲄече'нїе е^я` ја%коже скве'рны е^сть, и^ вся'къ съсђдъ на не'мже ся'детъ нечи'стъ бђдетъ” По нечисᲄотњ` скве'рны е^я`,
27
27
πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῆς ἀκάθαρτος ἔσται, καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
и^ вся'къ прикаса'яи^ся е'и нечи'стъ бђ'детъ, да и^спере'тъ ри'ꙁы своя`, и^ ѓ^мы'етъ водо'ю тњ'ло свое`, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера,
28
28
ἐὰν δὲ καθαρισθῇ ἀπὸ τῆς ρύσεως, καὶ ἐξαριθμήσεται αὐτῇ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ μετὰ ταῦτα καθαρισθήσεται.
а%ще л^и ѓ^чи'стится эT тече'нїя е^я`, да сᲆчте'т# себњ ꙁ~ дн~їи, и^ по сиX да ѓ^чи'стиᲄся.
29
29
καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ λήψεται αὕτη δύο τρυγόνας, ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, καὶ οἴσει αὐτὰ πρὸς τὸν ἱερέα ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
и^ въ ѓ'смы'и дн~ь да въꙁ'метъ дв^а го'рличища, и^л^и дв^а птенца` голђ'бина и^ принесе'тъ я& къ же'рцђ, къ две'рем# хра'ма свњдњ'нїа,
30
30
καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺς τὴν μίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ τὴν μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτῆς ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου ἀπὸ ρύσεως ἀκαθαρσίας αὐτῆς.
и^ да сътвори'тъ жре'цъ е^ді'нъ грњха` ра'ди, а^ дрђгїи въ все`съж#же'нїе, и^ да помо'лится ѓ^ не'и жре'цᲆ прDе гм~ъ, ѓ^ тече'нїи` нечистоты` е^я`,
31
31
Καὶ εὐλαβεῖς ποιήσεται τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν αὐτῶν, καὶ οὐκ ἀποθανοῦνται διὰ τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτῶν ἐν τῷ μιαίνειν αὐτοὺς τὴν σκηνήν μου τὴν ἐν αὐτοῖς.
и^ бл~гобоя'ꙁнены съᲄвори'тъ сн~ы і^ил~вы” эT нечисто'тъ иX да не ё%мрђтъ нечистоты` ра'ди иX, вънегда` ѓ^скверни'ти и^мъ хра'мъ свњдњ'нїа собо'ю”
32
32
οὗτος ὁ νόμος τοῦ γονορρυοῦς. καὶ ἐάν τινι ἐξέλθῃ ἐξ αὐτοῦ κοίτη σπέρματος, ὥστε μιανθῆναι ἐν αὐτῇ,
Сїи ꙁако'нъ и^ꙁлива'ющемђ сњмя, а^ще комђ` и^ꙁы'идеT и^ꙁ него` ло'же сᲇменное, ја%коже ѓ^скверна'витися в неM,
33
33
καὶ τῇ αἱμορροούσῃ ἐν τῇ ἀφέδρῳ αὐτῆς, καὶ ὁ γονορρυὴς ἐν τῇ ρύσει αὐτοῦ, τῷ ἄρσενι ἢ τῇ θηλείᾳ, καὶ τῷ ἀνδρί, ὃς ἐὰν κοιμηθῇ μετὰ ἀποκαθημένης.
и^ точа'щеи кро'вь вᲆ скве'рнњ е^я`” И$ꙁлива'й сњмя и^злия'нїемъ своиM мђжескђ по'лђ и^ же'ньскђ, и^ мQђ и^же а^ще бђдеT съ скверна'вою”
Κεφάλαιο 16
Глvв, ѕ~і”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν μετὰ τὸ τελευτῆσαι τοὺς δύο υἱοὺς ᾿Ααρὼν ἐν τῷ προσάγειν αὐτοὺς πῦρ ἀλλότριον ἔναντι Κυρίου καὶ ἐτελεύτησαν.
И$ гл~а г~ь къ мољ=сїю по ё%мрътвїи` дв^ђ а^а^ро'нихᲆ сн~овъ, вънегда` принесо'ста ѓ%гнь чю'ждь прDе г~ь, и^ скончасᲄася
2
2
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· λάλησον πρὸς ᾿Ααρὼν τὸν ἀδελφόν σου, καὶ μὴ εἰσπορευέσθω πᾶσαν ὥραν εἰς τὸ ἅγιον ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος εἰς πρόσωπον τοῦ ἱλαστηρίου, ὅ ἐστιν ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου, καὶ οὐκ ἀποθανεῖται· ἐν γὰρ νεφέλῃ ὀφθήσομαι ἐπὶ τοῦ ἱλαστηρίου.
и^ рече г~ь къ мољ=сїю. гл~и а^а^ро'нђ бра'тђ твое^мђ, да не вни'деT по вс^я часы` въ ст~ое, внђтръ завњсы, прDе лице` ѓ^цыще'нїю, и^же е^сть прDе киѓ'томᲆ свњдњ'нїя да не ё%мреT, въ ѓ'блацњ б^о ја%влю'ся ё^ ѓ^цыще'нїа,
3
3
οὕτως εἰσελεύσεται ᾿Ααρὼν εἰς τὸ ἅγιον· ἐν μόσχῳ ἐκ βοῶν περὶ ἁμαρτίας, καὶ κριὸν εἰς ὁλοκαύτωμα·
си'це вни'идетъ а^а^ронъ въ ст~ое, съ телце'мᲆ эT говядᲆ грњха` ра'ди, а^ ѓ^ве'нъ въ вс^есъж#же'нїе,
4
4
καὶ χιτῶνα λινοῦν ἡγιασμένον ἐνδύσεται, καὶ περισκελὲς λινοῦν ἔσται ἐπὶ τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ, καὶ ζώνῃ λινῇ ζώσεται καὶ κίδαριν λινῆν περιθήσεται, ἱμάτια ἅγιά ἐστι, καὶ λούσεται ὕδατι πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ, καὶ ἐνδύσεται αὐτά.
и^ въ ри'ꙁђ плаᲄня'нђ ѓ^сщ~еннђ да ся ѓ^блечеT” Надра'ги платня'ны да бђ'дђтъ на тњ'ло е^го, и^ поя'сомъ платня'ным# да ся ѓ^поя'шетъ, и^ клобђ'къ платня'нъ да възложи'тъ, ри'зы ст~ы сђть, и^ да ѓ^мы'етъ водо'ю вс^е тњ'ло свое, и^ да ѓ^блечеTся в н^я,
5
5
καὶ παρὰ τῆς συναγωγῆς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ λήψεται δύο χιμάρους ἐξ αἰγῶν περὶ ἁμαρτίας καὶ κριὸν ἕνα εἰς ὁλοκαύτωμα.
и^ эT со'ньма сн~овъ і^ил~въ, да въ'ꙁметъ дв^а коZла` эT ко'зъ грњха` ра'ди, и^ ѓ^ве'нъ е^ді'нъ въ вс^есъж#же'нїе”
6
6
καὶ προσάξει ᾿Ααρὼν τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ.
И$ да приведе'тъ а^а^ро'нъ телеw и^же грњха ра'ди свое^го и^ да помо'лится ѓ^ себњ, и^ ѓ^ до'мђ свое^мъ,
7
7
καὶ λήψεται τοὺς δύο χιμάρους καὶ στήσει αὐτοὺς ἔναντι Κυρίου παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου·
и^ да въꙁ'метъ дв^а козла`, и^ поста'витъ я& прDе гм~ъ, ё^ две'рїи хра'ма свњдњ'нїя,
8
8
καὶ ἐπιθήσει ᾿Ααρὼν ἐπὶ τοὺς δύο χιμάρους κλήρους, κλῆρον ἕνα τῷ Κυρίῳ καὶ κλῆρον ἕνα τῷ ἀποπομπαίῳ.
и^ да въꙁложи'тъ а^а^ро'нᲆ на ѓ^ба козла` жре'бїя, жре'бїи е^ді'нъ гн~ь, а^ жре'бїи дрђгїи эTпђще'нїю,
9
9
καὶ προσάξει ᾿Ααρὼν τὸν χίμαρον, ἐφ᾿ ὃν ἐπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτὸν ὁ κλῆρος τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσει περὶ ἁμαρτίας·
и^ да приведе'тъ а^а^ро'нъ козла` на не'мже па'лъ е^сть жре'бїи г~ђ, и^ да принесе'тъ грњха` ра'ди”
10
10
καὶ τὸν χίμαρον, ἐφ᾿ ὃν ἐπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτὸν ὁ κλῆρος τοῦ ἀποπομπαίου, στήσει αὐτὸν ζῶντα ἔναντι Κυρίου, τοῦ ἐξιλάσασθαι ἐπ᾿ αὐτοῦ, ὥστε ἀποστεῖλαι αὐτὸν εἰς τὴν ἀποπομπήν, καὶ ἀφήσει αὐτὸν εἰς τὴν ἔρημον.
а^ коꙁла` на не'мже па'лъ е^сть жре'бїи эTпђще'нїа да поста'витъ и& прDе гм~ъ жи'ва, ја%ко помоли'тися ѓ^ немъ и^ ја%ко эTпђсти'ти е^го въ эTпђще'нїе” И$ да пђститъ е^го въ пђсты'ню, и^ да въꙁметъ козе'лъ на' ся безако'нїя и^хъ въ зе'млю непроходи'мђ,
11
11
καὶ προσάξει ᾿Ααρὼν τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, καὶ ἐξιλάσεται περὶ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ. καὶ σφάξει τὸν μόσχον περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ.
и^ да приведеT а^а^ро'нъ телца` и^же грњха^ ра'ди свое^го и^ да помо'лиᲄся ѓ^ себњ` и^ ѓ^ до'мђ своеM, и^ да ꙁако'летъ телца` и^же грᲇха` ра'ди свое^го,
12
12
καὶ λήψεται τὸ πυρεῖον πλῆρες ἀνθράκων πυρὸς ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, τοῦ ἀπέναντι Κυρίου, καὶ πλήσει τὰς χεῖρας θυμιάματος συνθέσεως λεπτῆς καὶ εἰσοίσει ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος.
и^ да въ'ꙁметъ кади'лникъ по'лнъ ё%глия` ѓ^гнена эT ѓ^лтаря и^же прDе гм~ъ, и^ да напо'лнитъ рђцњ џимїа'ма сложе'наго чи'сᲄа” И$ да принесе'тъ внђтрьё%дђ ꙁавњсы,
13
13
καὶ ἐπιθήσει τὸ θυμίαμα ἐπὶ τὸ πῦρ ἔναντι Κυρίου· καὶ καλύψει ἡ ἀτμὶς τοῦ θυμιάματος τὸ ἱλαστήριον τὸ ἐπὶ τῶν μαρτυρίων, καὶ οὐκ ἀποθανεῖται.
и^ да възложи'тъ џимїя'ма на ѓ%гнь прDе гм~ъ, и^ покры'етъ ды'мъ џимия'м#ны'и ѓ^цыще'нїя е^же е^сть на свњдњнїи` и^хъ, и^ да не ё%мретъ,
14
14
καὶ λήψεται ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου καὶ ρανεῖ τῷ δακτύλῳ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον κατὰ ἀνατολάς· κατὰ πρόσωπον τοῦ ἱλαστηρίου ρανεῖ ἑπτάκις ἀπὸ τοῦ αἵματος τῷ δακτύλῳ.
и^ да въз#метъ эT кро'ви телца`, и^ да вᲆскропиT пе'ръстомъ на ѓ^цыще'нїю на въсᲄо'ки прDе лице'мъ ѓ^цыще'нїю, да вᲆскропиT седми'жды, эT кро'ви пе'рстоM своиM”
15
15
καὶ σφάξει τὸν χίμαρον τὸν περὶ ἁμαρτίας, τὸν περὶ τοῦ λαοῦ, ἔναντι Κυρίου καὶ εἰσοίσει τοῦ αἵματος αὐτοῦ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος καὶ ποιήσει τὸ αἷμα αὐτοῦ, ὃν τρόπον ἐποίησε τὸ αἷμα τοῦ μόσχου. καὶ ρανεῖ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον, κατὰ πρόσωπον τοῦ ἱλαστηρίου
И$ да ꙁако'лет# коꙁе'лᲆ и^же грњха` ра'ди е^же ꙁа' люди прDе гм~ъ, и^ да внесетъ эT кро'ви е^го внђтрь завњ'сы, и^ да сътвори'тъ кро'вь е^го, ја^коже съᲄвори` кро'ви телчи, и^ да въскропиT кро'вїю е^го на ѓ^лта'рь прDе лицеM ѓ^чище'нїю”
16
16
καὶ ἐξιλάσεται τὸ ἅγιον ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ ἀπὸ τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν περὶ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. καὶ οὕτω ποιήσει τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου τῇ ἐκτισμένῃ ἐν αὐτοῖς ἐν μέσῳ τῆς ἀκαθαρσίας αὐτῶν.
И$ да ѓ^цы'ститъ эT ст~ыхъ ст~ое, эT нечисто'тъ сн~овъ і^ил~въ, и^ эT непра'вды и^хъ, ѓ^ всњ'хъ грњсњхъ и^хъ, и^ та'ко сътвориT хра'мђ свњдњ'нїя” Сътворенђ в ни'хъ посредњ` нечистоты` и^хъ,
17
17
καὶ πᾶς ἄνθρωπος οὐκ ἔσται ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, εἰσπορευομένου αὐτοῦ ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ, ἕως ἂν ἐξέλθῃ· καὶ ἐξιλάσεται περὶ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ περὶ πάσης συναγωγῆς υἱῶν ᾿Ισραήλ.
и^ всякъ чл~кᲆ да не бђ'дет# въ храмњ свњдњ'нїя, е^гда` въхо'диT моли'тися въ ст~ое. дондеже и^ꙁы'детъ, и^ да помо'лится ѓ^ себњ`, и^ ѓ^ до'мђ свое^мъ и^ ѓ^ все'мъ сᲆньмᲇ сн~вᲆ і^ил~въ”
18
18
καὶ ἐξελεύσεται ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ὂν ἀπέναντι Κυρίου καὶ ἐξιλάσεται ἐπ᾿ αὐτοῦ. καὶ λήψεται ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ χιμάρου καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ
І$ и^ꙁы'идетъ къ ѓ^лта'рю, и^же е%сть прDе гм~ъ, и^ да помо'лится ѓ^ немъ, и^ да въꙁ'меT эT кро'ви телца` и^ эT кро'ви коꙁла`, и^ да въꙁ'ложитъ на ё%глы ѓ^лта'ря ѓ%крsтъ,
19
19
καὶ ρανεῖ ἐπ᾿ αὐτὸ ἀπὸ τοῦ αἵματος τῷ δακτύλῳ ἑπτάκις, καὶ καθαριεῖ αὐτὸ καὶ ἁγιάσει αὐτὸ ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
и^ да въскропи'тъ прьстомъ свои^мъ нань седьмижды, эT крови, и^ ѓ^чи'ститъ и&, и^ ѓ^ст~и'тъ эT нечисᲄоты сн~вᲆ і^ил~въ,
20
20
καὶ συντελέσει ἐξιλασκόμενος τὸ ἅγιον καὶ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον, καὶ περὶ τῶν ἱερέων καθαριεῖ· καὶ προσάξει τὸν χίμαρον τὸν ζῶντα.
и^ съверши'тъ ѓ^цыща'я ст~ое и^хъ, и^ хра'мъ свњдњ'нїя, и^ ѓ^лта'рь, и^ ѓ^ жерцњ'хъ ѓ^цы'стиᲄъ” И$ да приведеT козла` жива'го,
21
21
καὶ ἐπιθήσει ᾿Ααρὼν τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ χιμάρου τοῦ ζῶντος καὶ ἐξαγορεύσει ἐπ᾿ αὐτοῦ πάσας τὰς ἀνομίας τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ πάσας τὰς ἀδικίας αὐτῶν καὶ πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ ἐπιθήσει αὐτὰς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ χιμάρου τοῦ ζῶντος καὶ ἐξαποστελεῖ ἐν χειρὶ ἀνθρώπου ἑτοίμου εἰς τὴν ἔρημον,
и^ да въꙁ'ложитъ а^а^ро'нъ ѓ^бᲇ рђцњ` свои, на главђ` коꙁла` жива'го, и^ да и^сповњсть на не'м# вс^я беꙁако'нїя сн~въ і^ил~въ. и^ вс^я непра'вды и^хъ, и^ вс^я грњхи` и^хъ, и^ въꙁ#ложи'тъ я& на главђ` козла` жива'го, и^ да эTпђститъ рђко'ю чл~ка ё^гото'ваннаго, въ пђсты'ню
22
22
καὶ λήψεται ὁ χίμαρος ἐφ᾿ ἑαυτῷ τὰς ἀδικίας αὐτῶν εἰς γῆν ἄβατον, καὶ ἐξαποστελεῖ τὸν χίμαρον εἰς τὴν ἔρημον.
и^ въꙁ'метъ коꙁе'лъ на' ся непра'вды иX, въ ꙁе'млю непроходи'мђ, и^ да эTпђ'ститъ коꙁла` жива'го въ пђсты'ню,
23
23
καὶ εἰσελεύσεται ᾿Ααρὼν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ ἐκδύσεται τὴν στολὴν τὴν λινήν, ἣν ἐνδεδύκει εἰσπορευομένου αὐτοῦ εἰς τὸ ἅγιον, καὶ ἀποθήσει αὐτὴν ἐκεῖ.
и^ да вни'идетᲆ а^а^ро'нъ въ хра'мъ свњдњ'нїа, и^ да съвлече'тъ ри'ꙁы платня'ны в ня'же ѓ^бол#че'нъ въходя'щђ е^мђ въ ст~ое, да положи'тъ я& та'мъ,
24
24
καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι ἐν τόπῳ ἁγίῳ καὶ ἐνδύσεται τὴν στολὴν αὐτοῦ, καὶ ἐξελθὼν ποιήσει τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτοῦ καὶ τὸ ὁλοκάρπωμα τοῦ λαοῦ καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ καὶ περὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ περὶ τοῦ λαοῦ, ὡς περὶ τῶν ἱερέων.
да ѓ^мы'етᲆ тњ'ло свое` водо'ю на мњ'стњ ст~њ, и^ да ѓ^блече'тся в ри'ꙁы своя` і^ и^ꙁше'дъ да сътвори'тъ вс^есъж#же'нїе свое` и^ лю'дское, и^ да помо'лится ѓ^ себњ` и^ ѓ^ до'мђ свое'мъ, и^ ѓ^ людехъ ја%коже и^ ѓ^ жерце'хъ”
25
25
καὶ τὸ στέαρ τὸ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
А$ тђкъ и^же грњха` ра'ди да въꙁложиT на ѓ^лᲄа'рь,
26
26
καὶ ὁ ἐξαποστέλλων τὸν χίμαρον τὸν διεσταλμένον εἰς ἄφεσιν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολήν.
эTпђсᲄивы' же козла` эTпђще'наго, въ эTпђще'нїе, да и^спереT ри'зы своя`, и^ да ѓ^мы'етъ пло'ть свою` водо'ю, и^ посе'мᲆ да и'дет# въ по'лкᲆ”
27
27
καἱ τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας καὶ τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας, ὧν τὸ αἷμα εἰσηνέχθη ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ, ἐξοίσουσιν αὐτὰ ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ κατακαύσουσιν αὐτὰ ἐν πυρί, καί τὰ δέρματα αὐτῶν καὶ τὰ κρέα αὐτῶν καὶ τὴν κόπρον αὐτῶν.
И$ те'лца` и^же грᲇха` ра'ди и^ козла` и^же грњха` ра'ди, и^хже кро'вь вънесе'ся ѓ^цы'стити въ мњсᲄо ст~ое да и^знесђтъ я& вн^њ полка`, и^ да съж#гђтъ я& на ѓ^гни, и^ ко'жи и^хᲆ и^ мя'са и^хъ, и^ моты'ла и^хъ”
28
28
ὁ δὲ κατακαίων αὐτὰ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ μετά ταῦτα εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολήν.
И$ жгїи ја^же жжетъ да и^спере'тъ ри'зы своя`, и^ да ѓ^мы'етъ тњ'ло свое` водо'ю, и^ по сеM да вни'детъ в# полкъ,
29
29
Καὶ ἔσται τοῦτο ὑμῖν νόμιμον αἰώνιον· ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ δεκάτῃ τοῦ μηνὸς ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν καὶ πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε ὁ αὐτόχθων καὶ ὁ προσήλυτος ὁ προσκείμενος ἐν ὑμῖν·
и^ да бђ'детъ се ва'мъ закоn вњчны'и, въ мцsъ ꙁ~ и^ въ і~, дн~ь мцsа, покори'те дш~а ва'ша, и^ вся'каh дᲇ'ла да не съᲄвори'те н^и т^ђзе'мецъ н^и прише'леw прилежа'и въ ва'съ”
30
30
ἐν γὰρ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐξιλάσεται περὶ ὑμῶν, καθαρίσαι ὑμᾶς ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν ἔναντι Κυρίου, καὶ καθαρισθήσεσθε.
Въ то'и б^о дн~ь мо'лится ѓ^ ва'съ, и^ ѓ^чи'ститеся вы` эT грњхъ вашихъ, прDе гм~ъ, и^ чи'сти бђдете”
31
31
σάββατα σαββάτων ἀνάπαυσις αὕτη ἔσται ὑμῖν, καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν, νόμιμον αἰώνιον.
Сђбота сђбо'тъ поко'и да бђ'детъ сїя ва'мъ, покори'те дш~а ва'ша, зако'нъ вњчны'и”
32
32
ἐξιλάσεται ὁ ἱερεύς, ὃν ἂν χρίσωσιν αὐτὸν καὶ ὃν ἂν τελειώσωσι τὰς χεῖρας αὐτοῦ, ἱερατεύειν μετὰ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐνδύσεται τὴν στολὴν τὴν λινῆν, στολὴν ἁγίαν.
И$ да помо'лится за ня жре'цъ, е^гоже а%ще помажђтъ и%мъ, е^мђже съвръше'нњ рђцњ е^го, жре'ти е^мђ по эTц~ы своеM, и^ да ѓ^блече'тся в ри'ꙁы платня'ны еh, ри'зы ст~ы,
33
33
καὶ ἐξιλάσεται τὸ ἅγιον τοῦ ἁγίου καὶ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον ἐξιλάσεται, καὶ περὶ τῶν ἱερέων καὶ περί πάσης συναγωγῆς ἐξιλάσεται.
и^ да ѓ^цы'стиT ст~ое ст~ого и^ хра'мъ свњдњ'нїя, и^ ѓ^лта'рь да ѓ^цыститъ, и^ ѓ^ жрецњхъ и^ ѓ^ все'мъ сонмњ да ѓ^цыститъ,
34
34
καὶ ἔσται τοῦτο ὑμῖν νόμιμον αἰώνιον ἐξιλάσκεσθαι περὶ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν· ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ ποιηθήσεται, καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
и^ да бђ'дет# се` ва'мъ зако'нᲆ вњ'чныи” Моли'тися ѓ^ сн~њхъ і^ил~выхъ, ѓ^ всњ'хъ грњсњх# и^хъ, е^ді'ною въ лњто да сᲆтвори'те ја%коже ꙁаповњда г~ь мољ=сїю”
Κεφάλαιο 17
Глvа, з~і”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я,
2
2
λάλησον πρός ᾿Ααρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τοῦτο τὸ ρῆμα, ὃ ἐνετείλατο Κύριος, λέγων·
гл~и а^а^ро'нђ и^ сн~ом# е^го, и^ кᲆ всMњ сн~омъ і^ил~евым#, и^ рече'ши къ нимъ. с^е сло'во е^же заповњда г~ь гл~я,
3
3
ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἐὰν σφάξῃ μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἶγα ἐν τῇ παρεμβολῇ καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω τῆς παρεμβολῆς,
чл~къ эT сн~вᲆ і^и~левъ, и^л^и эT прише'лецъ и^же прилежа'тъ въ васᲆ” И$же а^ще зако'леT теле'цъ, и^л^и ѓ^вцђ` и^л^и козђ`, въ полкђ” И$же зако'летъ вн^њ полка`,
4
4
καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ, ὥστε ποιῆσαι αὐτὸ εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ σωτήριον Κυρίῳ δεκτὸν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας, καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ αὐτό, ὥστε προσενέγκαι δῶρον τῷ Κυρίῳ ἀπέναντι τῆς σκηνῆς Κυρίου, καὶ λογισθήσεται τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ αἷμα· αἷμα ἐξέχεεν, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς·
и^ прDе две'ри хра'ма свњдњ'нїя да не принесе'тъ, ја%коже съᲄвори'тъ е& въ вс^есъж#же'нїе, и^л^и сп~сенїе г~ђ прїя'тно въ воню` бл~гово'нїя” И$же а%ще ꙁако'летъ вн^њ и^ прDе две'ри хра'ма свᲇдњнїа да не принесе'тъ е^го, ја%ко принести` даръ г~ђ, прDе хра'мъ свњдњнїа” Кро'вь въмњни'тся чл~кђ томђ` кро'вь пролияl, да потреби'тся дш~а ѓ^на эT людїи свои^хъ,
5
5
ὅπως ἀναφέρωσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὰς θυσίας αὐτῶν, ὅσας ἂν αὐτοὶ σφάξουσιν ἐν τοῖς πεδίοις, καὶ οἴσουσι τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα καὶ θύσουσι θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ αὐτά.
ја%ко да принесTђ сн~ове і^ил~вы тре'бы своя`” Є$ли'ко же а%ще сїи закала'ютъ на' поли и^ да принесђтъ е& къ две'ремъ хра'ма свњдњнїя къ жерцђ, и^ положа'тъ тре'бђ сп~сенїя г~ђ,
6
6
καὶ προσχεεῖ ὁ ἱερεὺς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ ἀπέναντι Κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνοίσει τὸ στέαρ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.
и^ да въꙁлие'тъ жре'цъ кро'вь на ѓ^лта'рь ѓ^крsтъ, прDе гм~ъ, ё^ две'рїи хра'ма свᲇдњ'нїя” И$ да въз#несе'тъ тђкъ, въ воню` бл~гово'нїя г~ђ,
7
7
καὶ οὐ θύσουσιν ἔτι τὰς θυσίας αὐτῶν τοῖς ματαίοις, οἷς αὐτοὶ ἐκπορνεύουσιν ὀπίσω αὐτῶν· νόμιμον αἰώνιον ἔσται ὑμῖν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν.
и^ посе'мъ да не полага'ютъ тре'б# свои^хъ, сђе'тнымъ. и%мже са'ми и^ꙁы'идђтъ въ слњдъ и^хъ, ꙁако'нъ вњ'чныи бђ'детъ вамъ в роже'нїи^хъ ва'шихъ,
8
8
Καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν ποιήσῃ ὁλοκαύτωμα ἢ θυσίαν
и^ да рече'ши к ни'мᲆ” Чл~кᲆ эT сн~въ і^ил~въ, и^ эT сн~овᲆ прише'лецъ и^же прилежитъ въ васъ, и^же а%ще сътвори'тъ вс^есᲆж#же'нїе, и^ли тре'бђ
9
9
καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ ποιῆσαι αὐτὸ τῷ Κυρίῳ, ἐξολοθρευθήσεται ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
и^ къ две'ремъ хра'ма свњдњ'нїя, да не принесе'тъ сᲆтвори'ти е& гв~и. потре'бится дш~а т^а эT людїи свои^х#”
10
10
Καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν φάγῃ πᾶν αἷμα, καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἔσθουσαν τὸ αἷμα καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς·
И$ чл~къ эT сн~въ і^и~лвъ, и^л^и эT прише'лецъ, прилежа'щихъ въ ва'сᲆ, и^же а^ще ја%сть вся'кђю кро'вь, т^о ѓ^прђ лице` мое на дш~и ја%дђщеи кро'вь, и^ погђблю ю& эT людїи свои^хъ”
11
11
ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι, καὶ ἐγὼ δέδωκα αὐτὸ ὑμῖν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐξιλάσκεσθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν· τὸ γὰρ αἷμα αὐτοῦ ἀντὶ ψυχῆς ἐξιλάσεται.
Зане'же дш~а вся'кїя плоти кро'вь е^го е^сть, а^ꙁ же дахъ ю& вамъ ё^ ѓ^лта'ря ѓ^цища'ти ѓ дш~ахъ ва'шихъ, кро'вь бо ихъ въ дш~и мњсто ѓ^цыща'ется”
12
12
διὰ τοῦτο εἴρηκα τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· πᾶσα ψυχὴ ἐξ ὑμῶν οὐ φάγεται αἷμα, καὶ ὁ προσήλυτος ὁ προσκείμενος ἐν ὑμῖν οὐ φάγεται αἷμα.
Сего` ра'ди реко'хъ сн~омъ і^ил~вымᲆ, вся'ка дш~а эT васъ да не я^сть кро'ви, и^л^и прише'лецъ прилежащїи въ васъ не ја^сть кро'ви”
13
13
καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν θηρεύσῃ θήρευμα θηρίον ἢ πετεινόν, ὃ ἔσθεται, καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα καὶ καλύψει αὐτὸ τῇ γῇ·
И$ чл~къ эT сн~овᲆ і^ил~вᲆ и^л^и эT прише'лецъ прилежа'щихъ въ васъ, и^же а^ще ё^лови'тъ звњрь, и^л^и пти'цђ, е^же ся ја%ст#, и^ пролиюT кро'вь е^я` и' покры'ютъ ю& ꙁемле'ю”
14
14
ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι. καὶ εἶπα τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· αἷμα πάσης σαρκὸς οὐ φάγεσθε, ὅτι ἡ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι· πᾶς ὁ ἔσθων αὐτὸ ἐξολοθρευθήσεται.
дш~а бо вся'кїя пло'ти кро'вь е^я` е^сᲄь. и^ рекохъ сн~омъ і^ил~вымъ кро'ви вся'кїя пло'ти да не я'сте, ја%ко дш~а вся'кїя пло'ти кро'вь е^я` е^сть, вся'къ ја%ды'и ю& потреби'тся”
15
15
Καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτις φάγεται θνησιμαῖον ἢ θηριάλωτον ἐν τοῖς αὐτόχθοσιν ἢ ἐν τοῖς προσηλύτοις, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας καὶ καθαρὸς ἔσται.
И$ вся'ка дш~а ја%же ја%сть мертвечи'ны и%л^и ꙁвњроя%динђ эT то^ꙁе'мецъ, и^л^и эT прише'лецъ, да и^спере'тъ ри'ꙁы своя`, и^ да ѓ^мы'етъ тњ'ло водо'ю, и^ нечи'ст# бђ'детъ до' вечера, посе'м же чи'стъ бђ'детъ”
16
16
ἐὰν δὲ μὴ πλύνῃ τὰ ἱμάτια καὶ τὸ σῶμα μὴ λούσηται ὕδατι, καὶ λήψεται ἀνόμημα αὐτοῦ.
А$ще ли не и^спере'тъ ри'ꙁъ свои^хъ, н^и ѓ^мы'етъ тњ'ла водо'ю, т^о прїиметъ безако'нїе свое`”
Κεφάλαιο 18
Глvа, и~і”
1
1
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
2
2
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
гл~и сн~омъ і^ил~вымъ, и^ рцы` къ нимъ, а^ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ”
3
3
κατά τὰ ἐπιτηδεύματα Αἰγύπτου, ἐν ᾗ κατῳκήσατε ἐπ᾿ αὐτῇ, οὐ ποιήσετε καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα γῆς Χαναάν, εἰς ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶς ἐκεῖ, οὐ ποιήσετε καὶ τοῖς νομίμοις αὐτῶν οὐ πορεύσεσθε.
Потваре'нїемъ ꙁемля` е^гљ=петъскїя в не'иже ѓ^бита'сте да не сᲆтвори'те. потваре'нїеM ꙁемля` ханане'искїя в ню'же аZ ведђ` в^ы та'мъ да не сътвори'те, и^ по ꙁако'ноM и^хъ да не ходи'те”
4
4
τὰ κρίματά μου ποιήσετε καὶ τὰ προστάγματά μου φυλάξεσθε καὶ πορεύεσθε ἐν αὐτοῖς· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
Сђды` моя` да сътвори'те, и^ повелњ'нїя моя` снабди'ᲄе, да ходи'те в нихᲆ, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ”
5
5
καὶ φυλάξεσθε πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ πάντα τὰ κρίματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά, ἃ ποιήσας αὐτά ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
И$ снабди'те вс^я повелњнїя моя`, и^ вся` сђды` моя` да съᲄвори'те я&, а% сътвори'выи я& чл~къ жи'въ бђдетъ в нихъ, а%ꙁъ г~ь б~ъ вашъ”
6
6
῎Ανθρωπος ἄνθρωπος πρὸς πάντα οἰκεῖα σαρκὸς αὐτοῦ οὐ προσελεύσεται ἀποκαλύψαι ἀσχημοσύνην· ἐγὼ Κύριος.
Чл~къ свое^мђ бли'жнемђ да не престђпитъ эTкры'ти сᲄыдњ'нїе, а%ꙁъ г~ь”
7
7
ἀσχημοσύνην πατρός σου καὶ ἀσχημοσύνην μητρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις, μήτηρ γάρ σού ἐστιν, οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
Стыдњ'нїе эTц~а твое^го, и^ стыдњнїе ма'тери твое^я` да не эTкры'еши, мт~и б^отвоя е^сть. да не эTкры'еши стыдњ'нїя е^я`”
8
8
ἀσχημοσύνην γυναικὸς πατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις, ἀσχημοσύνη πατρὸς σού ἐστιν.
Стыдњ'нїя жены` эTц~а твое^го да не эTкры'еши, стыдњ'нїе б^о эTц~а твое^го е^сть”
9
9
ἀσχημοσύνην τῆς ἀδελφῆς σου ἐκ πατρός σου ἢ ἐκ μητρός σου ἐνδογενοῦς ἢ γεγεννημένης ἔξω, οὐκ ἀποκαλύψεις ἀσχημοσύνην αὐτῶν.
Стыдњнїе сестры` твое^я` ја^же эT ѓ^ц~а твое^го и^ мате'ри твое^я' роже'нои эT нихъ, и^л^и роже'нои вн^њ, да не эTкры'еши стыдњнїя иX”
10
10
ἀσχημοσύνην θυγατρὸς υἱοῦ σου ἢ θυγατρὸς θυγατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῶν, ὅτι σὴ ἀσχημοσύνη ἐστίν.
Стыдњ'нїя дще'ри сн~а твое^го, и^л^и дще'ри дще'ри ᲄвое^я` да не эTкры'еши стыдњ'нїя и^хᲆ, ја%котвое стыдњ'нїе е^сть”
11
11
ἀσχημοσύνην θυγατρὸς γυναικὸς πατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις, ὁμοπατρία ἀδελφή σού ἐστιν, οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
Стыдњ'нїя дще'ри жены` эTц~а твое^го, не эTкры'е^ши е^ді'на'ко роже'ны эT ѓ^ц~а твое^го, сестра` б^оти` е^сть, да не эTкры'еши стыдњ'нїя е^я`”
12
12
ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς πατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις, οἰκεία γὰρ πατρός σού ἐστιν.
Стыдњ'нїя сестры эTц~а твоеh да не эTкры'еши, и^ꙁ до'мђ б^о эTц~а твоеh е^сᲄь”
13
13
ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς μητρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις, οἰκεία γὰρ μητρός σού ἐστιν.
Стидᲇ'нїя сесᲄры мате'ри твое^я` да не эTкры'еши, ё%жика б^о мате'ри ти` е^сть”
14
14
ἀσχημοσύνην ἀδελφοῦ τοῦ πατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ οὐκ εἰσελεύσῃ, συγγενής γάρ σού ἐστιν.
Стыдњнїя бра'та эTц~а твоеh да не эTкры'еши и^ къ женњ` е^го да не вни'деши, сро'дниk б^оти` е^сть”
15
15
ἀσχημοσύνην νύμφης σου οὐκ ἀποκαλύψεις, γυνὴ γὰρ υἱοῦ σού ἐστιν, οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
Стыдњ'нїя невњ'стки твое^я` да не эTкры'еши, жена` б^о сн~а твое^го е^сть, да не эTкры'и стыдњ'нїа е^я`”
16
16
ἀσχημοσύνην γυναικὸς ἀδελφοῦ σου οὐκ ἀποκαλύψεις, ἀσχημοσύνη ἀδελφοῦ σού ἐστιν.
Стыдњ'нїя жены` бра'та ᲄвое^го да не эTкры'еши, стыдњнїе бра'та твоеh е^сть,
17
17
ἀσχημοσύνην γυναικὸς καὶ θυγατρὸς αὐτῆς οὐκ ἀποκαλύψεις· τὴν θυγατέρα τοῦ υἱοῦ αὐτῆς καὶ τὴν θυγατέρα τῆς θυγατρὸς αὐτῆς οὐ λήψῃ ἀποκαλύψαι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῶν, οἰκεῖαι γὰρ σού εἰσιν· ἀσέβημά ἐστι.
сᲄыдњнїе жены` и^ дще'ри е^я` да не эTкры'еши, дще'ри сн~а е^я` и^ дще'ри дще'ри е^я` да не по'имеши эTкры'ти стыдњ'нїя` и^хъ бли'жнїи` б^оти` сђть, бесче'стїе е^сть.
18
18
γυναῖκα ἐπ᾿ ἀδελφῇ αὐτῆς οὐ λήψῃ ἀντίζηλον ἀποκαλύψαι τήν ἀσχημοσύνην αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτῇ, ἔτι ζώσης αὐτῆς.
Жены` сестры` е^я`, не приводи` на ню`, ре'вности, эTкры'ти стыдᲇ'нїе е^я` прDе не'ю е^же жи'вњ сђщи е'и”
19
19
Καὶ πρὸς γυναῖκα ἐν χωρισμῷ ἀκαθαρσίας αὐτῆς οὐκ εἰσελεύσῃ ἀποκαλύψαι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
И$ къ женњ` эTлђче'нои въ нечистотњ` е^я`, да не вни'деши эTкры'ти сᲄыдњ'нїя` е^я`”
20
20
καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου οὐ δώσεις κοίτην σπέρματός σου, ἐκμιανθῆναι πρὸς αὐτήν.
И$ кᲆ женњ` дрђ'га своег'о да не даси` ло'жа сњмени твое^го ѓ^скверни'тися къ не'и.
21
21
καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρματός σου οὐ δώσεις λατρεύειν ἄρχοντι καὶ οὐ βεβηλώσεις τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον· ἐγὼ Κύριος·
и эT сњмени ᲄвое^го да не даси` рабоᲄати кня'ѕю и^долђ. да не ѓ^скверни'ши и^мени ст~аго, а%ꙁъ г~ь”
22
22
καὶ μετά ἄρσενος οὐ κοιμηθήσῃ κοίτην γυναικείαν, βέλυγμα γάρ ἐστι.
И$ с мђжемъ да не ля'жеши же'ньска ло'жа, ѓ^скверне'нїе б^о е^сть”
23
23
καὶ πρὸς πᾶν τετράπουν οὐ δώσεις τὴν κοίτην σου εἰς σπερματισμόν, ἐκμιανθῆναι πρὸς αὐτό. καὶ γυνὴ οὐ στήσεται πρὸς πᾶν τετράπουν βιβασθῆναι, μυσαρὸν γάρ ἐστι.
И$ къ вся'комђ чеᲄвероно'гомђ да не да'си ло'жа свое^го, въ сњменїе, ѓ^скверни'тися в неM, и^ жена да не сᲄа'неT къ вся'комђ чеᲄвероно'гомђ, ѓ^скверни'тися, нечи'сто е^сть.
24
24
Μὴ μιαίνεσθε ἐν πᾶσι τούτοις· ἐν πᾶσι γὰρ τούτοις ἐμιάνθησαν τὰ ἔθνη, ἃ ἐγὼ ἐξαποστέλλω πρὸ προσώπου ὑμῶν,
да не ѓ^скверня'итеся. въ всњхъ б^о сиX ѓ^скверни'шася ја%ꙁы'цы, и^хже а%ꙁъ эTженђ` прDе лице'мъ ва'шимᲆ.
25
25
καὶ ἐξεμιάνθη ἡ γῆ, καὶ ἀνταπέδωκα ἀδικίαν αὐτοῖς δι᾿ αὐτήν, καὶ προσώχθισεν ἡ γῆ τοῖς ἐγκαθημένοις ἐπ᾿ αὐτῆς.
и^ ѓ^скверни'ся ꙁемля` и^ въꙁда'хъ непра'вдђ иX е^я` ра'ди, и^ въꙁненави'дњ ꙁемля` сњдя'щих# на не'и”
26
26
καὶ φυλάξεσθε πάντα τὰ νόμιμά μου καὶ πάντα τὰ προστάγματά μου, καὶ οὐ ποιήσετε ἀπὸ πάντων τῶν βδελυγμάτων τούτων, ὁ ἐγχώριος καὶ ὁ προσγενόμενος προσήλυτος ἐν ὑμῖν·
И$ да сᲆхрани'те вс^я законы моя`, и^ вс^я повелᲇнїя моя`, и^ да не сътвори'те эT всњ'хъ гнђ'съ сиX т^ђзе'мецᲆ и^ прибы'вшихᲆ пришеле'цᲆ вᲆ васᲆ.
27
27
πάντα γὰρ τὰ βδελύγματα ταῦτα ἐποίησαν οἱ ἄνθρωποι τῆς γῆς οἱ ὄντες πρότερον ὑμῶν, καὶ ἐμιάνθη ἡ γῆ.
вся` б^о сїя` гнђ'сы сᲆтвори`ша члц~ы зе'мнїи, бы'вшїи` преже васъ и^ ѓ^скверни'ся земля`”
28
28
καὶ ἵνα μὴ προσοχθίσῃ ὑμῖν ἡ γῆ ἐν τῷ μιαίνειν ὑμᾶς αὐτήν, ὃν τρόπον προσώχθισε τοῖς ἔθνεσι τοῖς πρὸ ὑμῶν.
И$ да не ѓ^печа'лится вами земля` внегда` ѓ^скверни'ти вамᲆ ю&, и%мже ѓ%браꙁоM ѓ^печа'лися ја%зы'ками, и^же прежде васᲆ
29
29
ὅτι πᾶς, ὃς ἐὰν ποιήσῃ ἀπὸ πάντων τῶν βδελυγμάτων τούτων, ἐξολοθρευθήσονται αἱ ψυχαὶ αἱ ποιοῦσαι ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῶν.
ја%ко всяk и^же а%ще сътвори'т# эT всњхъ гнђсᲆ сих# потребя'тся дш~и творя'щя с^е эT людїй своиX”
30
30
καὶ φυλάξετε τὰ προστάγματά μου, ὅπως μὴ ποιήσητε ἀπὸ πάντων τῶν νομίμων τῶν ἐβδελυγμένων, ἃ γέγονε πρὸ τοῦ ὑμᾶς, καὶ οὐ μιανθήσεσθε ἐν αὐτοῖς, ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
И$ да съхрани'те повелњнїа моя`. ја%ко да не сътвори'те эT всᲇх# зако'нъ гнђ'сных#, и^же бњша прежDе васъ. да не ѓ^скверни'теся в ниX, јако а%зᲆ г~ь б~ъ вашᲆ”
Κεφάλαιο 19
Глvа, џ~і
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сі'ю гл~я,
2
2
λάλησον τῇ συναγωγῇ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἅγιοι ἔσεσθε, ὅτι ἅγιος ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
гл~и всемђ` со'ньмђ сн~въ і^и~левъ и^ рече'ши к ни'мᲆ, ст~и бђ'деᲄе, ја%коже а%ꙁъ ст~ъ е'смь г~ь б~ъ ва'шъ”
3
3
ἕκαστος πατέρα αὐτοῦ καὶ μητέρα αὐτοῦ φοβείσθω, καὶ τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
Ко'ждо эTц~а свое^го и^ мт~ри свое'я да бои'тся, и^ сђбо'ты моя` да съхрани'те ја^ко а%ꙁъ г~ь б~ъ ваj,
4
4
οὐκ ἐπακολουθήσετε εἰδώλοις καὶ θεοὺς χωνευτοὺς οὐ ποιήσετε ὑμῖν· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
не послњ'дђите и%доломъ, и^ бо'гъ сълїанъ не сътвори'те себњ`, а%ꙁᲆ г~ь б~ъ вашъ,
5
5
καὶ ἐὰν θύσητε θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ, δεκτὴν ὑμῶν θύσετε.
и^ а'ще положи'те же'ртвђ сп~сенїя г~ђ, прїя'тнђ ва'шђ да положи'те”
6
6
ᾗ ἂν ἡμέρᾳ θύσετε, βρωθήσεται καὶ τῇ αὔριον· καὶ ἐὰν καταλειφθῇ ἕως ἡμέρας τρίτης, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται.
Во'нже дн~ь а^ще положи'те въ то'и дн~ь да и^ꙁъя^дя'тᲆ я&, и^ наё%трїя” И$ а'ще ѓ^ста'нется дотре'тїяго дн~е, на ѓ^гни` да сᲆж#же'тся”
7
7
ἐὰν δὲ βρώσει βρωθῇ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ἄθυτόν ἐστιν, οὐ δεχθήσεται.
А$ще л^и ја%де'нїемъ съя'стъся вᲆ дн~ь тре'тїи нетре'бно е^сть, и^ не прїимется,
8
8
ὁ δὲ ἔσθων αὐτὸ ἁμαρτίαν λήψεται, ὅτι τὰ ἅγια Κυρίου ἐβεβήλωσε· καὶ ἐξολοθρευθήσονται αἱ ψυχαὶ αἱ ἔσθουσαι ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῶν.
і^ и^же ја%стᲆ я& грњхъ прїимеT. ја%ко ст~ая гн~я ѓ^скверни`, и^ потреби'тся дш~а иX ја%дђщая` эT людїи своиX”
9
9
Καὶ ἐκθεριζόντων ὑμῶν τὸν θερισμὸν τῆς γῆς ὑμῶν, οὐ συντελέσετε τὸν θερισμὸν ὑμῶν τοῦ ἀγροῦ σου ἐκθερίσαι, καὶ τὰ ἀποπίπτοντα τοῦ θερισμοῦ σου οὐ συλλέξεις.
И пожина'ющимъ вамᲆ жа'твђ нивᲆ вашихъ, и^ да не скончава'ете жа'твы ва'шея, ни'вы твое^я пожина'нїя, и^ эTпа'дающиX кла'сь жа'твы ва'шея, да не побира'еши”
10
10
καὶ τὸν ἀμπελῶνά σου οὐκ ἐπανατρυγήσεις, οὐδὲ τὰς ρῶγας τοῦ ἀμπελῶνός σου συλλέξεις· τῷ πτωχῷ καὶ τῷ προσηλύτῳ καταλείψεις αὐτά· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
И$ виногра'да ᲄвое^го да не ѓ^бира'еши, и^ зе'рно виногра'да ᲄвоего да не събира'еши, ни'щемђ и^ прише'лцђ да ѓ^ста'виши е&” А/ꙁъ г~ь б~ъ вашᲆ,
11
11
Οὐ κλέψετε, οὐ ψεύσεσθε, οὐδὲ συκοφαντήσει ἕκαστος τὸν πλησίον.
да не ё^кра'деᲄе, н^и сълже'те и^ не ѓ^болже'те ко'ждо подрђга,
12
12
καὶ οὐκ ὀμεῖσθε τῷ ὀνόματί μου ἐπ᾿ ἀδίκῳ καὶ οὐ βεβηλώσετε τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον τοῦ Θεοῦ ὑμῶν· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
и^ не клени'теся и%менемъ мои^мъ на непра'вдђ, и^ да не ѓ^скверни'те и%мени ст~го б~а ва'шего. а%ꙁъ г~ь б~ъ вашᲆ.
13
13
οὐκ ἀδικήσεις τὸν πλησίον καὶ οὐχ ἁρπάσεις καὶ οὐ μὴ κοιμηθήσεται ὁ μισθὸς τοῦ μισθωτοῦ σου παρὰ σοὶ ἕως πρωΐ.
да не ѓ^би'диши бли'жняго, и^ да не эTи^меши, и^ да не прележи'тъ мъꙁда нае'мника твое^го ё^ тебе` до ё%трїя
14
14
οὐ κακῶς ἐρεῖς κωφόν, καὶ ἀπέναντι τυφλοῦ οὐ προσθήσεις σκάνδαλον, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
ꙁл^а да не рече'ши глђхо'мђ, и^ преD слњпымᲆ да не положи'ши препо'ны, и^ да ё^бои'шися г~а б~а ᲄвое^го, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ”
15
15
Οὐ ποιήσετε ἄδικον ἐν κρίσει· οὐ λήψῃ πρόσωπον πτωχοῦ, οὐδὲ μὴ θαυμάσῃς πρόσωπον δυνάστου· ἐν δικαιοσύνῃ κρινεῖς τὸν πλησίον σου.
И$ да не съᲄвори'те неправды въ сђдњ. не пре'зри лица` ни'щаго, н^и въꙁ'ри лица` могђщаго, по пра'вдњ да сђ'диши бли'жнемђ твое^мђ,
16
16
οὐ πορεύσῃ δόλῳ ἐν τῷ ἔθνει σου, οὐκ ἐπιστήσῃ ἐφ᾿ αἷμα τοῦ πλησίον σου· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
да не хо'диши ле'стїю въ свое^мъ ја%ꙁы'цњ, и^ не въста'ни на кро'вь бли'жняготвоеh а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ”
17
17
οὐ μισήσεις τὸν ἀδελφόν σου τῇ διανοίᾳ σου· ἐλεγμῷ ἐλέγξεις τὸν πλησίον σου καί οὐ λήψῃ δι᾿ αὐτὸν ἁμαρτίαν.
да не въꙁненави'диши бра'та ᲄвое^го въ ё^мᲇ свое^мъ, ѓ^бличе^нїемᲆ да ѓ^бличи'ши бли'жнеготвое^го, да не прїимеши еh ра'ды грᲇха`
18
18
καὶ οὐκ ἐκδικᾶταί σου ἡ χείρ, καὶ οὐ μηνιεῖς τοῖς υἱοῖς τοῦ λαοῦ σου, καὶ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν· ἐγώ εἰμι Κύριος.
да не эTмсти'тъ ти ся рђка`, и^ да не дръжи'ши лю'тости до сыно'въ людїи свои^хъ, люби' же бли'жняго свое^го а^ки са'мъ себе`, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ”
19
19
Τὸν νόμον μου φυλάξεσθε· τὰ κτήνη σου οὐ κατοχεύσεις ἑτεροζύγῳ, καὶ τὸν ἀμπελῶνά σου οὐ κατασπερεῖς διάφορον, καὶ ἱμάτιον ἐκ δύο ὑφασμένον κίβδηλον οὐκ ἐπιβαλεῖς σεαυτῷ.
Зако'нъ мои съхрани'те, и^ скота` твое^го да не спряже'ши съ и^ны'мъ ја%р#мо'мъ, и^ виногра'да твое^го да не насади'ши раꙁли'чь, и^ в ри'зђ и^стка'нђ разноли'чнђ не ѓ^дежи'ся в ню`”
20
20
Καὶ ἐάν τις κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸς κοίτην σπέρματος, καὶ αὕτη ᾖ οἰκέτις διαπεφυλαγμένη ἀνθρώπῳ, καὶ αὐτὴ λύτροις οὐ λελύτρωται, ἢ ἐλευθερία οὐκ ἐδόθη αὐτῇ, ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτοῖς, οὐκ ἀποθανοῦνται, ὅτι οὐκ ἀπηλευθερώθη.
А$ще кто` бђ'детъ съ жено'ю, ло'же сњменњ, с^и же раба` снабдњ'нїя чл~кђ, с^и же цњно'ю да не и^зба'влена е^сть, и^л^и свобода` не дана` е^сᲄь е'й, даби ᲄы бђ'дђтъ, а^ не ё%мрђтъ, ја%ко не свободи'ся”
21
21
καὶ προσάξει τῆς πλημμελείας αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου κριὸν πλημμελείας·
И$ да приведе'тᲆ ꙁа престђпле'нїе свое` г~ђ къ две'рїи хра'ма свњдњнїя, ѓ^ве'нъ престђпле'нїя,
22
22
καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἐν τῷ κριῷ τῆς πλημμελείας ἔναντι Κυρίου περὶ τῆς ἁμαρτίας, ἧς ἥμαρτε, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ ἡ ἁμαρτία, ἣν ἥμαρτεν.
и^ да помо'лится ѓ^ не'мъ жре'цъ, въ ѓ^внњ` престђпле'нїя прDе гм~ъ, грњха` ра'ди и%мже сᲆгрᲇши, и^ ѓ^сᲄа'виTся е^мђ грњх# е^го и^же сътвори`
23
23
῞Οταν δὲ εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν, καὶ καταφυτεύσετε πᾶν ξύλον βρώσιμον καὶ περικαθαριεῖτε τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτοῦ· ὁ καρπὸς αὐτοῦ τρία ἔτη ἔσται ὑμῖν ἀπερικάθαρτος, οὐ βρωθήσεται.
е^гда же вни'дете въ ꙁе'млю, ю^же г~ь б~ъ ва'шᲆ да'сть ваM и^ насади'те вся'ко дре'во снњ'дное, и^ ѓ^чи'стите нечистотђ` е^го, пло'дъ е^готри лњта нечи'стъ да бђ'детъ ва'мъ да не ја%стъся,
24
24
καὶ τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ ἔσται πᾶς ὁ καρπὸς αὐτοῦ ἅγιος αἰνετὸς τῷ Κυρίῳ.
в лњто же, д~ е всяk пло'дъ е^го ст~ъ и^ похва'ленъ г~ђ”
25
25
ἐν δὲ τῷ ἔτει τῷ πέμπτῳ φάγεσθε τὸν καρπόν, πρόσθεμα ὑμῖν τὰ γενήματα αὐτοῦ· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
В лњто же пя'тое да ја^сте пло'дъ е^го, прибы'токъ ва'мъ пло'дъ е^го, а%зъ г~ь б~ъ ва'шᲆ”
26
26
Μὴ ἔσθετε ἐπὶ τῶν ὀρέων καὶ οὐκ οἰωνιεῖσθε, οὐδὲ ὀρνιθοσκοπήσεσθε.
Не ја%ди'те с кровїю скота и^ не ходи'те на' горы, и^ не вражи'те, и^ ни сря'ща смотри'те эT пти'цъ,
27
27
οὐ ποιήσετε σισόην ἐκ τῆς κόμης τῆς κεφαλῆς ὑμῶν, οὐδὲ φθερεῖτε τὴν ὄψιν τοῦ πώγωνος ὑμῶν.
и^ да не сътвори'те стриже'нїя вла'съ гла'въ ва'шихъ, н^иже брие^те бра'дᲆ ва'шихъ,
28
28
καὶ ἐντομίδας οὐ ποιήσετε ἐπὶ ψυχῇ ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ γράμματα στικτὰ οὐ ποιήσετε ἐν ὑμῖν· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
и^ крое'нїя на дш~и да не сътвори'те, въ тњ'лњ ва'шемъ, ја%звъ настреканныX да не сътвори'те въ ва'съ, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ.
29
29
οὐ βεβηλώσεις τὴν θυγατέρα σου ἐκπορνεῦσαι αὐτὴν καὶ οὐκ ἐκπορνεύσει ἡ γῆ, καὶ ἡ γῆ πλησθήσεται ἀνομίας.
да не ѓ^скверни'те дще'ри ᲄвое^я` преблђди'ти ю&, и^ да не прелюбы` дњетъ ꙁемля`, и^ напо'лнится ꙁемля` беꙁако'нїи”
30
30
Τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου φοβηθήσεσθε· ἐγώ εἰμι Κύριος.
Сђбо'ты моя` да съхрани'те, и^ эT ст~ыхъ мои^хᲆ ё^бо'итеся, а%ꙁъ г~ь.
31
31
οὐκ ἐπακολουθήσετε ἐγγαστριμύθοις καὶ τοῖς ἐπαοιδοῖς οὐ προσκολληθήσεσθε, ἐκμιανθῆναι ἐν αὐτοῖς· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
да не послњ'дђите ё^тро'бнымъ ба'снеM и^ къ волхво'мъ не прїиди'те и^ не ѓ^скверни'теся въ них#, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шᲆ.
32
32
ἀπὸ προσώπου πολιοῦ ἐξαναστήσῃ καὶ τιμήσεις πρόσωπον πρεσβυτέρου καὶ φοβηθήσῃ τὸν Θεόν σου· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
прDе лице'мъ сњда'го въста'ни, и^ почти` лице` ста'рче, и^ да бои'шися г~а б~а твое^го, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шᲆ”
33
33
᾿Εὰν δέ τις προσέλθῃ ὑμῖν προσήλυτος ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, οὐ θλίψετε αὐτόν·
И$ а^ще кт^о прїидетъ к вамъ прише'лецъ вᲆ зе'млю ва'шђ да не стђжи'те е^мђ,
34
34
ὡς ὁ αὐτόχθων ἐν ὑμῖν ἔσται ὁ προσήλυτος ὁ προσπορευόμενος πρὸς ὑμᾶς, καὶ ἀγαπήσεις αὐτὸν ὡς σεαυτόν, ὅτι προσήλυτοι ἐγενήθητε ἐν γῇ Αἰγύπτῳ· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
ја^кот^ђꙁе'мецъ бђ'детъ въ ва'съ” Пришелецъ и^же прїидетъ къ ва'мᲆ, да лю'биши и& ја^ко са'мᲆ себе`, ја%ко и^ в^ы прише'лцы въ земли` бњсте е^гљ=пеᲄъстњи`, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ,
35
35
οὐ ποιήσετε ἄδικον ἐν κρίσει, ἐν μέτροις καὶ ἐν σταθμοῖς καὶ ἐν ζυγοῖς.
да не сътвори'те непра'вды въ сђдњ`, въ мњрилехъ, и^ въ стоя'лехъ и^ въ превњсеX
36
36
ζυγὰ δίκαια καὶ σταθμία δίκαια καὶ χοῦς δίκαιος ἔσται ἐν ὑμῖν· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
прsно правди'вы мњ'ры, и^ сђдъ праведенъ да бђ'детъ въ ва'съ. а%зъ е^смь г~ь б~ъ ва'шъ, и^ꙁведы'и вы` эT ꙁемля` е^гљ=петскїя,
37
37
Καὶ φυλάξεσθε πάντα τὸν νόμον μου καὶ πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
снабди'те же свњдᲇ'нїа моя и^ ве'сь ꙁако'нъ мои и^ вс^я повелњнїя моя` сътвори'те, ја%ко а%ꙁъ г~ь”
Κεφάλαιο 20
Глvа, к~”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я,
2
2
καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λαλήσεις· ἐάν τις ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ ἀπὸ τῶν γεγενημένων προσηλύτων ἐν ᾿Ισραήλ, ὃς ἂν δῷ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἄρχοντι, θανάτῳ θανατούσθω· τὸ ἔθνος τὸ ἐπὶ τῆς γῆς λιθοβολήσουσιν αὐτὸν ἐν λίθοις.
рц~ы сн~омъ і^ил~вымᲆ гл~я. аще кт^о эT сн~овъ і^ил~въ, и^л^и роди'вшихся прише'лецъ вᲆ і^ил~и” и^же а^ще кт^о дасть сᲇмени свое^го кня'ѕю и^долђ, см~рᲄїю да ё%мретъ, лю'дїе ꙁемля`, да побию'тъ и& ка'менїемъ.
3
3
καὶ ἐγὼ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ ἀπολῶ αὐτὸν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ὅτι τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἔδωκεν ἄρχοντι, ἵνα μιάνῃ τὰ ἅγιά μου καὶ βεβηλώσῃ τὸ ὄνομα τῶν ἡγιασμένων μοι.
а^ꙁъ же ѓ^прђ лице` мое на чл~ка того` и^ погђблю` и& эT людїи е^го, ја%ко сњмени свое^го да`ст# кня'ѕю и^долђ. да ѓ^скверниT ст~ыня моя, и^ да ѓ^скверни'тᲆ и%мя ѓ^сщ~еныX мн^њ”
4
4
ἐὰν δὲ ὑπερόψει ὑπερίδωσιν οἱ αὐτόχθονες τῆς γῆς τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου, ἐν τῷ δοῦναι αὐτὸν τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἄρχοντι, τοῦ μὴ ἀποκτεῖναι αὐτόν,
А$ще л^и презрњнїемъ пре'ꙁряT т^ђꙁе'мцы ꙁемля` ѓ^чи'ма свои^ма, ја'же эT чл~ка того вънегда` даᲄи е^мђ эT сњмени кня'ѕю и^долђ, е^же не ё^би'ти е^го.
5
5
καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καὶ ἀπολῶ αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς ὁμονοοῦντας αὐτῷ, ὥστε ἐκπορνεύειν αὐτὸν εἰς τοὺς ἄρχοντας ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῶν.
и^ ѓ^прђ лице` мое` на чл~ка того`, и^ на сро'дники еh, и^ погђблю` и& и^ вс^и смысля'ющїи е^дина'ко с ни'мъ, ја%коже съблђжа'ти и^мъ къ и'долђ эT людїи и^хъ.
6
6
καὶ ψυχή, ἣ ἐὰν ἐπακολουθήσῃ ἐγγαστριμύθοις ἢ ἐπαοιδοῖς, ὥστε ἐκπορνεῦσαι ὀπίσω αὐτῶν, ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν ἐκείνην καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
и^ дш~а ја%же а^ще послњ'дђе^тъ ё^тро'бнымъ ба'снемъ, и^л^и къ волъхвованыM, ја%ко ѓ^братиᲄися въ слњдъ иX. ѓ^прђ лице` мое` на' дш~ђ т^ђ, и^ погђблю` ю& эT людїи е^я`.
7
7
καὶ ἔσεσθε ἅγιοι, ὅτι ἅγιος ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν·
и да бђ'дете ст~и, ја%ко а%ꙁъ ст~ъ г~ь б~ъ ва'шъ”
8
8
καὶ φυλάξεσθε τὰ προστάγματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά· ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων ὑμᾶς.
Снабди'те же повелњ'нїя моя` и^ сътвори'те я&, ја%ко а%ꙁъ г~ь ѓ^сщ~ая в^ы”
9
9
ἄνθρωπος ἄνθρωπος, ὃς ἂν κακῶς εἴπῃ τὸν πατέρα αὐτοῦ ἢ τὴν μητέρα αὐτοῦ, θανάτῳ θανατούσθω· πατέρα αὐτοῦ ἢ μητέρα αὐτοῦ κακῶς εἶπεν; ἔνοχος ἔσται.
Чл~къ чл~къ и^же а^ще зл^орњчиT, эTц~ђ свое^мђ, и^л^и мт~ри свое^и` смр~тїю да ё%мреT, эTц~а свое^го и^ мт~рь свою` злорњ'чивъ пови'ненъ бђ'детъ”
10
10
ἄνθρωπος ὃς ἂν μοιχεύσηται γυναῖκα ἀνδρός, ἢ ὃς ἂν μοιχεύσηται γυναῖκα τοῦ πλησίον, θανάτῳ θανατούσθωσαν, ὁ μοιχεύων καὶ ἡ μοιχευομένη.
Чл~къ чл~къ и^же а^ще прелюбы` дње'тᲆ с мђ'жескою жено'ю, и^л^и кт^о прелюбы` дњ'ет# сᲆ жено'ю по'дрђга свое^го, смр~тїю да ё%мреᲄа, прелюбодњи и^ прелюбодњ'ица”
11
11
καὶ ἐάν τις κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἀσχημοσύνην τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἀπεκάλυψε, θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἀμφότεροι ἔνοχοί εἰσι.
І$ и^же а^ще кт^о бђ'детъ съ жено'ю эTц~а свое^го, стыдњнїе эTц~а свое^го эTкры'лᲆ е^сть, смр~тїю да ё%мреᲄа ѓ^ба повиnна сђть.
12
12
καὶ ἐάν τις κοιμηθῇ μετὰ νύμφης αὐτοῦ, θανάτῳ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι· ἠσεβήκασι γάρ, ἔνοχοί εἰσι.
И$ а^ще кт^о бђ'дет# с невњ'сткою свое^ю` смр~тїю ё%мрета ѓ^ба, беꙁче'ствоваста, пови'нна сђть”
13
13
καὶ ὃς ἂν κοιμηθῇ μετά ἄρσενος κοίτην γυναικός, βδέλυγμα ἐποίησαν ἀμφότεροι· θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἔνοχοί εἰσιν.
И$ а'ще кт^о бђ'детъ с мђжескимъ по'ломъ ло'же же'ньско гнђ'съ сътвори'ли ѓ^ба, съмертїю да ё%мрета, повиnна сђть”
14
14
ὃς ἂν λάβῃ γυναῖκα καὶ τὴν μητέρα αὐτῆς, ἀνόμημά ἐστιν, ἐν πυρὶ κατακαύσουσιν αὐτὸν καὶ αὐτάς, καὶ οὐκ ἔσται ἀνομία ἐν ὑμῖν.
І$ и^же а^ще по'иметъ женђ` и^ мт~рь е^я` беꙁако'нїе е^сть въ ѓ^гни` да сᲆжгђт# е^го і^ и^хъ, и^ да не бђ'детъ беꙁако'нїе въ ва'съ”
15
15
καὶ ὃς ἂν δῷ κοιτασίαν αὐτοῦ ἐν τετράποδι, θανάτῳ θανατούσθω, καὶ τὸ τετράπουν ἀποκτενεῖτε.
І$ и^же а^ще дастъ ло'же свое` четвероно'жномђ смр~тїю да ё%мрета четвероно'жное же да побїеTся.
16
16
καὶ γυνή, ἥτις προσελεύσεται πρὸς πᾶν κτῆνος βιβασθῆναι αὐτὴν ὑπ᾿ αὐτοῦ, ἀποκτενεῖτε τὴν γυναῖκα καὶ τὸ κτῆνος· θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἔνοχοί εἰσιν.
и^ жена` ја^же а^ще пристђ'пит# къ всемђ скоᲄђ быти с ни'мъ, да побию'тъ женђ`, и^ ско'тъ смр~тїю да ё%мретъ, пови'нни сђть”
17
17
ὃς ἂν λάβῃ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ ἐκ πατρὸς αὐτοῦ ἢ ἐκ μητρὸς αὐτοῦ καὶ ἴδῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς καὶ αὕτη ἴδῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ, ὄνειδός ἐστιν, ἐξολοθρευθήσονται ἐνώπιον υἱῶν γένους αὐτῶν· ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν, ἁμαρτίαν κομιοῦνται.
І$ и^же а^ще кт^о по'иметъ сестрђ свою` эT ѓ^ц~а свое^го и^л^и эT мт~ри свое^я`, и^ ё^ви'дитъ стыдњ'нїе е^я`, и^ ѓ^на ё^види'тъ стыдњнїе е^го, ё^кори'ꙁна бо е^мђ е^сть, да потребяTся преD сн~ы ро'да и^хъ, стыдњ'нїе сесᲄры` свое^я` эTкры'лъ грњхъ себњ прїемлюT.
18
18
καὶ ἀνήρ, ὃς ἂν κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸς ἀποκαθημένης καὶ ἀποκαλύψῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς, τὴν πηγὴν αὐτῆς ἀπεκάλυψε, καὶ αὕτη ἀπεκάλυψε τὴν ρύσιν τοῦ αἵματος αὐτῆς· ἐξολοθρευθήσονται ἀμφότεροι ἐκ τῆς γενεᾶς αὐτῶν.
и^ мђжъ и^же бђ'дет# съ жено'ю сквернавою и^ эTкры'етъ стыдњ'нїе е^я`, тече'нїе е^я` эTкры, и^ ѓ^на` эTкры` тече'нїе кро'ви свое^я, да потребя'тся ѓ%ба эT ро'да и^хъ”
19
19
καὶ ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς πατρός σου καὶ ἀδελφῆς μητρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις· τὴν γὰρ οἰκειότητα ἀπεκάλυψεν, ἁμαρτίαν ἀποίσονται.
Стыдњ'нїя же сестры` эTц~а твое^го, и^ сестры` мт~ри твое^я` да не эTкры'еши, ё^жичьство б^о эTкры` грњхъ эTнесђтъ.
20
20
ὃς ἂν κοιμηθῇ μετὰ τῆς συγγενοῦς αὐτοῦ, ἀσχημοσύνην τῆς συγγενείας αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν, ἄτεκνοι ἀποθανοῦνται.
и^же а^ще бђ'дет# съ сро'дницею свое'ю, сᲄыдњ'нїе срDосᲄва е^я` эTкры`, без чадъ да и^змрђтъ”
21
21
ὃς ἐὰν λάβῃ γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἀκαθαρσία ἐστίν· ἀσχημοσύνην τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν, ἄτεκνοι ἀποθανοῦνται.
И$ чл~кᲆ и^же а^ще поимет# женђ` бра'та свое^го нечи'ст# е^сᲄь, сᲄыдњ'нїе бра'та свое^го эTкры'лъ е^сть бес чаD и^змрђт#”
22
22
Καὶ φυλάξασθε πάντα τὰ προστάγματά μου, καὶ τὰ κρίματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά, καὶ οὐ μὴ προσοχθίσῃ ὑμῖν ἡ γῆ, εἰς ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶς ἐκεῖ κατοικεῖν ἐπ᾿ αὐτῆς.
И$ снабди'те вс^я повелњ'нїя моя, и^ вс^я сђдбы` моя`, и^ сътвори'те я&” И$ а'ще л^и н^и, да не ѓ^печа'лиᲄся ва'ми ꙁемля`, в ню'же а^ꙁъ въведђ вы`, та'мо вселитеся на не'и,
23
23
καὶ οὐχὶ πορεύεσθε τοῖς νομίμοις τῶν ἐθνῶν, οὓς ἐξαποστέλλω ἀφ᾿ ὑμῶν· ὅτι ταῦτα πάντα ἐποίησαν, καὶ ἐβδελυξάμην αὐτούς.
и^ да не ходи'те въ зако'ны стра'ньскїя и^хже аZ эTгоню` эT ва'съ, ја^ко сїя вс^я сътвори'ша, и^ гнђ'си бы'ша мн^њ.
24
24
καὶ εἶπα ὑμῖν· ὑμεῖς κληρονομήσετε τὴν γῆν αὐτῶν, καὶ ἐγὼ δώσω ὑμῖν αὐτὴν ἐν κτήσει, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὃς διώρισα ὑμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν.
и^ рњхъ къ ва'мъ в^ы наслᲇдите ꙁе'млю и^хъ, и^ а^ꙁъ даM вамъ е^я` въ притяжа'нїе” Земля` и^з нея'же течеT ме'д# и^ мле'ко, а^ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ, эTлђчи'выи ва'съ эT всњх# стра'нᲆ”
25
25
καὶ ἀφοριεῖτε αὐτοὺς ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν τῶν ἀκαθάρτων καὶ ἀνὰ μέσον τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν καὶ τῶν ἀκαθάρτων, καὶ οὐ βδελύξετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἐν τοῖς κτήνεσι, καὶ ἐν τοῖς πετεινοῖς καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἑρπετοῖς τῆς γῆς, ἃ ἐγὼ ἀφώρισα ὑμῖν ἐν ἀκαθαρσίᾳ.
И$ да эTлђчи'те себе` межи` скотомъ чи'стымъ, и^ межи нечи'стымъ, и^ межи` пти'цами чи'стыми и^ нечи'сᲄыми” И$ да не ѓ^скверни'те дш~ь ва'шихъ, въ ско'тњхъ и^ въ пти'цахъ, и^ въ всњ'хъ га'дехъ ꙁемли`, ја%же а%зъ раꙁдњли'х# я& въ нечистотњ`,
26
26
καὶ ἔσεσθέ μοι ἅγιοι, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ ἀφορίσας ὑμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν, εἶναι ἐμοί.
и^ да бђ'дете ми ст~и ја%ко а%ꙁъ ст~ъ е^смь г~ь б~ъ ва'шъ” И$же эTлђчи'хъ в^ы эT всњ'хъ ја^ꙁы'къ бы'ти мои^мъ,
27
27
Καὶ ἀνὴρ ἢ γυνή, ὃς ἂν γένηται αὐτῶν ἐγγαστρίμυθος ἢ ἐπαοιδός, θανάτῳ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι· λίθοις λιθοβολήσετε αὐτούς, ἔνοχοί εἰσι.
и^ мђжъ и^ жена`, и^же а^ще бђ'детъ в нихъ въ ё^тро'бњ ба'сни и^л^и вълъшвленїе, смр~тїю да ё%мреᲄа ѓ^ба. ка'менїем# да побїе'те я& пови'нни сђть”
Κεφάλαιο 21
Глvа, к~а”
1
1
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· εἶπον τοῖς ἱερεῦσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἐν ταῖς ψυχαῖς οὐ μιανθήσονται ἐν τῷ ἔθνει αὐτῶν,
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, гл~и жерце'мъ сн~омъ а^а^ро'немъ, и рцы` и^мᲆ, въ дш~ах# да ся не ѓ^скверня'ите в лю'дехъ.
2
2
ἀλλ᾿ ἢ ἐν τῷ οἰκείῳ τῷ ἔγγιστα αὐτῶν, ἐπὶ πατρὶ καὶ μητρὶ καὶ υἱοῖς καὶ θυγατράσιν, ἐπ᾿ ἀδελφῷ
но развњ въ домђ` бли'жнего ва'шего, къ эTц~ђ и^л^и къ ма'тери, и^ къ сн~омъ, и^ къ дще'ремъ, и^ къ бра'тђ,
3
3
καὶ ἐπ᾿ ἀδελφῇ παρθένῳ τῇ ἐγγιζούσῃ αὐτῷ, τῇ μὴ ἐκδεδομένῃ ἀνδρί, ἐπὶ τούτοις μιανθήσεται.
и^ кᲆ сестрњ` свое'и дв~ци, е^же е^сть бли'жняа е^мђ не да'нои мђжеви в си'хъ да ѓ^скверня'тся”
4
4
οὐ μιανθήσεται ἐξάπινα ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ εἰς βεβήλωσιν αὐτοῦ.
да не ѓ^сквернятся внезаа^пђ в люде'х# свои^хъ, въ ѓ^скверненїи` еh”
5
5
καὶ φαλάκρωμα οὐ ξυρηθήσεσθε τὴν κεφαλὴν ἐπὶ νεκρῷ καὶ τὴν ὄψιν τοῦ πώγωνος οὐ ξυρήσονται καὶ ἐπὶ τὰς σάρκας αὐτῶν οὐ κατατεμοῦσιν ἐντομίδας.
И$ да не ѓ^броснTђся главы по мр~твњмъ, и^ ѓ^бли'чїе брады` да не ѓ^бро'снђтᲆ” И$ на пло'ти и^хъ да не сътворя'тъ ја%ꙁвы,
6
6
ἅγιοι ἔσονται τῷ Θεῷ αὐτῶν καὶ οὐ βεβηλώσουσι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ αὐτῶν· τὰς γὰρ θυσίας Κυρίου δῶρα τοῦ Θεοῦ αὐτῶν αὐτοὶ προσφέρουσι καὶ ἔσονται ἅγιοι.
ст~и да бђ'дђтъ б~ђ и^хъ, да не ѓ^скверняT и%мени г~а б~а и^хъ. тре'бы б^о гн~и даr б~а и^хъ, са'ми принесђт#, и^ бђ'дђт# ст~и,
7
7
γυναῖκα πόρνην καὶ βεβηλωμένην οὐ λήψονται καὶ γυναῖκα ἐκβεβλημένην ἀπὸ ἀνδρὸς αὐτῆς, ὅτι ἅγιός ἐστι Κυρίῳ τῷ Θεῷ αὐτοῦ.
жены` блђдни'ца ѓ^скверне'ны да не пое'млютъ, и^ жены` эTгна'ныя эT мђжа е^я` да не пое'млют#, ја%ко ст~и сђть г~ђ б~ђ свое^мђ”
8
8
καὶ ἁγιάσεις αὐτόν. τὰ δῶρα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν οὗτος προσφέρει· ἅγιος ἔσται, ὅτι ἅγιος ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
И$ да ѓ^ст~иши е^го, да'ры бо г~а б~а ва'шего сїи да прино'ситъ ст~и бђ'дђтъ, ја^ко ст~ъ а^ꙁᲆ е^смь г~ь б~ъ ва'шъ, ѓ^сщ~ая и^хъ,
9
9
καὶ θυγάτηρ ἀνθρώπου ἱερέως ἐὰν βεβηλωθῇ τοῦ ἐκπορνεῦσαι, τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτῆς αὐτὴ βεβηλοῖ, ἐπὶ πυρὸς κατακαυθήσεται.
и^ дщи чл~ка жрьца`, а^ще ѓ^скверни'тся проблђди'тъ и%мя эTц~а свое^го сїя ѓ^скверня'етъ, ѓ^гне'м# да съж#же'тся
10
10
Καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, τοῦ ἐπικεχυμένου ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἐλαίου τοῦ χριστοῦ καὶ τετελειωμένου ἐνδύσασθαι τὰ ἱμάτια, τὴν κεφαλὴν οὐκ ἀποκιδαρώσει καὶ τὰ ἱμάτια οὐ διαρρήξει,
и^ жре'цъ вели'кїи эT бра'тїя еh, е^мђже воꙁлїенъ на главђ` е^ле'и пома'ꙁанїя, и^ съверше'н#ныи. е^же ѓ^блачи'тся в ри'ꙁы” Главы` да не эTкры'етъ, и^ ри'зъ е^го да не раꙁдре'т#,
11
11
καὶ ἐπὶ πάσῃ ψυχῇ τετελευτηκυίᾳ οὐκ εἰσελεύσεται, ἐπὶ πατρὶ αὐτοῦ οὐδὲ ἐπὶ μητρὶ αὐτοῦ οὐ μιανθήσεται.
и^ на всю` дш~ђ ё^ме'ршђ да не вни'детъ, н^и наD ѓ^ц~а е^го ни наD мт~ръ, да не ѓ^скверна'вится”
12
12
καὶ ἐκ τῶν ἁγίων οὐκ ἐξελεύσεται καὶ οὐ βεβηλώσει τὸ ἡγιασμένον τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ὅτι τὸ ἅγιον ἔλαιον τὸ χριστὸν τοῦ Θεοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ· ἐγὼ Κύριος.
эT ст~ыхъ да не и^ꙁы'идетъ, и^ да не ѓ^скверни'тъ и%мени ст~го б~а свое^го, ја^ко ст~ыи е^ле'и пома'ꙁанїя бг~а е^го на не'мъ, а%ꙁъ г~ь”
13
13
οὗτος γυναῖκα παρθένον ἐκ τοῦ γένους αὐτοῦ λήψεται·
се'и женђ` дњ'вою эT ро'да людїи своиX да по'имеT”
14
14
χήραν δὲ καὶ ἐκβεβλημένην καὶ βεβηλωμένην καὶ πόρνην, ταύτας οὐ λήψεται, ἀλλ᾿ ἢ παρθένον ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ λήψεται γυναῖκα.
Вдови'цы же, и^ пђщени'цы, и^ блђд#ницы, си'хъ да не по'иметъ” Но дњви'цђ эT племе'ни свое^го да по'иметъ въ женђ`.
15
15
καὶ οὐ βεβηλώσει τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ· ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτόν.
да не ѓ^скверни'тъ сњмени свое^го в лю'дехъ свои^хъ, а%зъ г~ь б~ъ ѓ^сщ~ая'и еh”
16
16
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я
17
17
εἶπον ᾿Ααρών· ἄνθρωπος ἐκ τοῦ γένους σου εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, τινὶ ἐὰν ᾖ ἐν αὐτῷ μῶμος, οὐ προσελεύσεται προσφέρειν τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ.
рцы` къ а^а^ро'нђ гл~я. чл~къ эT ро'да ᲄвое^го в роже'нїяхъ ва'шиX, и^ а^ще кое^мђ бђ'детъ на немъ поро'къ, да не прихо'дитъ приноси'ти да'ръ б~а свое^го,
18
18
πᾶς ἄνθρωπος, ᾧ ἐστιν ἐν αὐτῷ μῶμος, οὐ προσελεύσεται, ἄνθρωπος τυφλὸς ἢ χωλὸς ἢ κολοβόριν ἢ ὠτότμητος
вся'къ чл~къ е^мђже а^ще бђ'дет# на неM поро'къ, да не прихо'дит# чл~къ слњ'пъ и^л^и хро'мъ и^л^и корнъ, и^л^и ё%хомъ ё^рњꙁ'аномъ
19
19
ἢ ἄνθρωπος, ᾧ ἂν ᾖ ἐν αὐτῷ σύντριμμα χειρός, ἢ σύντριμμα ποδὸς
и^л^и чл~къ е^мђже е^сть съкрђше'нїе рђцњ, и^л^и съкрђше'нїе нозњ`,
20
20
ἢ κυρτὸς ἢ ἔφηλος ἢ πτίλλος τοὺς ὀφθαλμοὺς ἢ ἄνθρωπος, ᾧ ἂν ᾖ ἐν αὐτῷ ψώρα ἀγρία, ἢ λειχὴν ἢ μονόρχις,
и^л^и горба'т#, и^л^и гноеточиv ѓ^чима, и^л^и бњлмо на' ѓцњ е^мђ” И$л^и чл~къ на немже сђть кра'сты ди'вия`, и^л^и лиша'и, и^л^и ѓ^ е^ді'номъ и^сте'сњ,
21
21
πᾶς ᾧ ἐστιν ἐν αὐτῷ μῶμος ἐκ τοῦ σπέρματος ᾿Ααρὼν τοῦ ἱερέως, οὐκ ἐγγιεῖ τοῦ προσενεγκεῖν τὰς θυσίας τῷ Θεῷ σου, ὅτι μῶμος ἐν αὐτῷ· τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ οὐ προσελεύσεται προσενεγκεῖν.
вся'къ е^мђже а^ще бђ'детᲆ на немъ поро'къ, эT сњмени а^а^ро'на жерца`, да не пристђпит# принести` тре'бъ б~ђ твоемђ, ꙁане` порокᲆ на неM да'ровъ бж~їихᲆ да не принесе'т#,
22
22
τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων φάγεται·
да'ры б~а е^го ст~ая ст~ыхъ” А$ эT ст~ыхъ да ја%сть
23
23
πλὴν πρὸς τὸ καταπέτασμα οὐ προσελεύσεται καὶ πρὸς τὸ θυσιαστήριον οὐκ ἐγγιεῖ, ὅτι μῶμον ἔχει· καὶ οὐ βεβηλώσει τὸ ἅγιον τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
ра'ꙁвњ къ ꙁавњсњ да не пристђпитъ, и^ къ ѓ^лтарю да не приближится ја%ко порокъ и%мать, и^ да не ѓ^скверни'тъ и%мени ст~го б~а свое^го, ја%ко а%ꙁъ г~ь ѓ^сщ~ая и^хъ”
24
24
καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραήλ.
И$ гл~а мољ=сїи къ а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го, и^ къ всњм# сн~омъ і^ил~вымъ”
Κεφάλαιο 22
Глvа, к~в”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь кᲆ мољ=се'ю гл~я.
2
2
εἶπον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ· καὶ προσεχέτωσαν ἀπὸ τῶν ἁγίων τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ οὐ βεβηλώσουσι τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου, ὅσα αὐτοὶ ἁγιάζουσί μοι· ἐγὼ Κύριος.
рцы` а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го да ся блюдђтъ эT прино'съ ст~ыхъ е^же эT сн~вᲆ і^ил~выхъ, и да не ѓ^скверня'тъ и%мени моеh ст~го е^ли'ка ѓ^ни` сщ~а'ютъ м^и а%ꙁъ г~ь.
3
3
εἶπον αὐτοῖς· εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν πᾶς ἄνθρωπος, ὃς ἂν προσέλθῃ ἀπὸ παντὸς τοῦ σπέρματος ὑμῶν πρὸς τὰ ἅγια, ὅσα ἂν ἁγιάζωσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τῷ Κυρίῳ, καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ ᾖ, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπ᾿ ἐμοῦ· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
рцы` и^мъ в роже'нїя ваша, вся'къ чл~къ и^же а%ще и^ пристђп'итъ эT всего` племе'ни ва'шего къ ст~ы'мъ е^ли'ко ст~я'тъ сн~ве і^ил~вњ г~ђ. и^ нечистота` е^го на не'мъ, потребиTся дш~а е^го эT мене`, а%зъ г~ь,
4
4
καὶ ἄνθρωπος ἐκ τοῦ σπέρματος ᾿Ααρὼν τοῦ ἱερέως καὶ οὗτος λεπρᾷ ἢ γονορρυεῖ, τῶν ἁγίων οὐκ ἔδεται, ἕως ἂν καθαρισθῇ· καὶ ὁ ἁπτόμενος πάσης ἀκαθαρσίας ψυχῆς ἢ ἄνθρωπος, ᾧ ἂν ἐξέλθῃ ἐξ αὐτοῦ κοίτη σπέρματος,
и^ чл~кᲆ эT сњмени а^а^ро'на жерца` прокаженъ и^л^и сњмя и^ꙁлива'я, эT ст~ыхъ да не ја%стъ до'ндеже ѓ^чи'стится, прикаса'яися вся'кои нечистоᲄњ дш~а и^л^и чл~къ е^мђже а%ще и^ꙁы'идетъ эT е^го ло'жа сᲇмя,
5
5
ἢ ὅστις ἂν ἅψηται παντὸς ἑρπετοῦ ἀκαθάρτου, ὃ μιανεῖ αὐτόν, ἢ ἐπ᾿ ἀνθρώπῳ, ἐν ᾧ μιανεῖ αὐτὸν κατὰ πᾶσαν ἀκαθαρσίαν αὐτοῦ·
І$ и^же а%ще кт^о прико'снется вся'комђ ја%дђ нечи'стђ ѓ^скверни'тся” И$л^и эT чл~ка и^же е^сть ѓ^сквернены'и по вся'кои нечи'сᲄотњ` е^го
6
6
ψυχὴ ἥτις ἐὰν ἅψηται αὐτῶν, ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας· οὐκ ἔδεται ἀπὸ τῶν ἁγίων, ἐὰν μὴ λούσηται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι
дш~а и^же а^ще прико'снется и^хъ, нечи'ста бђ'дет# до' вечера, да не ја'сᲄъ эT ст~ыхъ” А$ще ѓ^мы'ет# пло'ть свою водо'ю,
7
7
καὶ δύῃ ὁ ἥλιος καὶ καθαρὸς ἔσται, καὶ τότε φάγεται τῶν ἁγίων, ὅτι ἄρτος αὐτοῦ ἐστι.
и^ за'идетъ слн~це чи'стъ бђдетъ, и^ тогда` да ја%стъ эT ст~ых#, ја^ко хлњ'бъ е^го е^сть,
8
8
θνησιμαῖον καὶ θηριάλωτον οὐ φάγεται, μιανθῆναι αὐτὸν ἐν αὐτοῖς· ἐγὼ Κύριος.
мертвечины и^ ꙁвњроја%дины да не ја%ст#, ѓ^скверна'витъся въ нихъ. а%зъ г~ь,
9
9
καὶ φυλάξονται τὰ φυλάγματά μου, ἵνα μὴ λάβωσι δι᾿ αὐτὰ ἁμαρτίαν καὶ ἀποθάνωσι δι᾿ αὐτά, ἐὰν βεβηλώσωσιν αὐτά· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
и^ да снабди'те свњдњнїа моя` да не прїимђт# си'хъ ра'ди грњха`, и^ꙁмрђтъ за ниX а^ще ѓ^скверня'тъ и^хъ” А/ꙁъ г~ь ѓ^сщ~ая и^хъ,
10
10
καὶ πᾶς ἀλλογενὴς οὐ φάγεται ἅγια· πάροικος ἱερέως ἢ μισθωτὸς οὐ φάγεται ἅγια.
и^ вся'къ и^ноплеме'нник# да не ја%стъ ст~ыхъ, и^ се'лникъ и^л^и нае'мникъ е^ре'евъ да не ја^сть ст~ыX”
11
11
ἐὰν δὲ ἱερεὺς κτήσηται ψυχὴν ἔγκτητον ἀργυρίου, οὗτος φάγεται ἐκ τῶν ἄρτων αὐτοῦ· καὶ οἱ οἰκογενεῖς αὐτοῦ, καὶ οὗτοι φάγονται τὸν ἄρτον αὐτοῦ.
А$ще же жре'цъ притя'житъ дш~ђ. притяжа'нїемъ сребра`, сїи да ја%стᲆ хлњбъ е^го, и^ домоча'децъ е^го да ја%стъ хлњ'бъ е^го”
12
12
καὶ θυγάτηρ ἀνθρώπου ἱερέως ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἀλλογενεῖ, αὐτὴ τῶν ἀπαρχῶν ἁγίου οὐ φάγεται.
И$ дщи чл~ка жръца` а^ще пося'гнетъ къ мђжђ и^ноплеменникђ, сїя эT прино'съ ст~ыхъ да не ја%стъ”
13
13
καὶ θυγάτηρ ἱερέως ἐὰν γένηται χήρα ἢ ἐκβεβλημένη, σπέρμα δὲ μὴ ᾖ αὐτῇ, ἐπαναστρέψει ἐπὶ τὸν οἶκον τὸν πατρικὸν κατὰ τὴν νεότητα αὐτῆς, ἀπὸ τῶν ἄρτων τοῦ πατρὸς αὐτῆς φάγεται· καὶ πᾶς ἀλλογενὴς οὐ φάγεται ἀπ᾿ αὐτῶν.
И$ дщи` жрьца` а^ще бђ'детъ вдова` и^л^и эTпђще'на, и^ плода` не бђде эT нея`, ја%же въꙁврати'тся въ до'мᲆ эTц~а е^я`, въ ю'ности е^я`, эT хлњ'бъ эTч~ь да ја%стъ, и^ вся'кᲆ и^ноплемеnник# да не ја%стъ эT них#”
14
14
καὶ ἄνθρωπος, ὃς ἂν φάγῃ ἅγια κατ᾿ ἄγνοιαν, καὶ προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτὸ καὶ δώσει τῷ ἱερεῖ τὸ ἅγιον.
И$ чл~къ и^же а^ще ја%стъ ст~ая не раꙁђмњвъ, и^ да приложи'тъ пя'тђю е^го ча'сᲄь къ и'сᲄовомђ и^ да да'стъ с^е жрьцђ ст~ое”
15
15
καὶ οὐ βεβηλώσουσι τὰ ἅγια τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἃ αὐτοὶ ἀφαιροῦσι τῷ Κυρίῳ,
И$ да не ѓ^скверна'вятъ прино'съ ст~ыхъ е^же эT сн~овъ і^ил~въ, ја%же ѓ^ни прино'сят# г~ђ,
16
16
καὶ ἐπάξουσιν ἐφ᾿ ἑαυτοὺς ἀνομίαν πλημμελείας ἐν τῷ ἐσθίειν αὐτοὺς τὰ ἅγια αὐτῶν· ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
и^ да не приведђтъ на ни'хъ беꙁако'нїе престђпле'нїя, вънегда` ја%дяT ст~ыня иX, ја%ко а^ꙁъ г~ь ѓ^сщ~ая и^х#”
17
17
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
18
18
λάλησον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ πάσῃ συναγωγῇ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων πρὸς αὐτοὺς ἐν ᾿Ισραήλ, ὃς ἂν προσενέγκῃ τὰ δῶρα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν ὁμολογίαν αὐτῶν ἢ κατὰ πᾶσαν αἵρεσιν αὐτῶν, ὅσα ἂν προσενέγκωσι τῷ Θεῷ εἰς ὁλοκαύτωμα,
гл~и а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го, и^ всемђ` со'ньмђ і^ил~вђ, и^ рече'ши к нимъ. чл~къ чл~къ эT сн~въ і^ил~въ, и^л^и эT прише'лец# прилежащиX въ ва'сᲆ въ і^ил~и, и^же а^ще принесет# даръ, по всемђ` и^сповњ'данїю и^хъ, и^л^и по всемђ` и^зволе'нїю и^хъ, е^ли'ко а^ще принесђт# г~ђ, на всесъж#же'нїе
19
19
δεκτὰ ὑμῖν ἄμωμα ἄρσενα ἐκ τῶν βουκολίων ἢ ἐκ τῶν προβάτων καὶ ἐκ τῶν αἰγῶν.
въ прїя'тїе эT ва'съ мђжескъ по'лъ непоро'ченъ, эT ста'дъ воло'въ и^л^и эT ѓ^ве'цъ, и^л^и эT коꙁеl.
20
20
πάντα, ὅσα ἂν ἔχῃ μῶμον ἐν αὐτῷ, οὐ προσάξουσι Κυρίῳ, διότι οὐ δεκτὸν ἔσται ὑμῖν.
вся'ко и^же а^ще и%мать поро'къ на себњ`, да не прино'сится г~ђ, поне'же непрїя'тно бђдеT эT ва'сᲆ”
21
21
καὶ ἄνθρωπος ὃς ἂν προσενέγκῃ θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ διαστείλας εὐχὴν ἢ κατὰ αἵρεσιν ἢ ἐν ταῖς ἑορταῖς ὑμῶν, ἐκ τῶν βουκολίων ἢ ἐκ τῶν προβάτων ἄμωμον ἔσται εἰσδεκτόν, πᾶς μῶμος οὐκ ἔσται ἐν αὐτῷ.
И$ чл~къ е^ли'ко а^ще принесе'т# тре'бђ сп~сенїя г~ђ, раꙁлђчиv молбђ` по и^збра'нїю и^л^и въ пра'зники ваша, и^ эT ста'дъ воло'въ и^л^и эT ѓ^ве'цъ, непоро'чно да бђ'детᲆ вᲆ прїя'тїе, да не бђ'детъ никое^го поро'ка на не'мъ,
22
22
τυφλὸν ἢ συντετριμμένον ἢ γλωσσότμητον ἢ μυρμηκιῶντα ἢ ψωραγριῶντα ἢ λειχῆνας ἔχοντα, οὐ προσάξουσι ταῦτα τῷ Κυρίῳ. καὶ εἰς κάρπωσιν οὐ δώσετε ἀπ᾿ αὐτῶν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ.
слњ'по и^л^и съкрђше'но, и^л^и ја^зве'ноh и^л^и черви'во, и^л^и кра'ставо, и^л^и лишаво, да не прино'сятъ тњхъ г~ђ, и^ въ вс^есъж#же'нїе да не да'сться эT ниX на ѓ^лта'рь гв~и”
23
23
καὶ μόσχον ἢ πρόβατον ὠτότμητον ἢ κολοβόκερκον σφάγια ποιήσεις αὐτὰ σεαυτῷ, εἰς δὲ εὐχήν σου οὐ δεχθήσεται.
Теле'цᲆ же и^л^и ѓ^вцђ` и^л^и сляки ё%ды и^мᲇя, вᲆ заколе'нїя съᲄвори'ши по и^зволе'нїю, въ молбђ же твою да не приведеᲄся”
24
24
θλαδίαν καὶ ἐκτεθλιμμένον καὶ ἐκτομίαν καὶ ἀπεσπασμένον οὐ προσάξεις αὐτὰ τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ὑμῶν οὐ ποιήσετε.
Чище'наh же и^ требенна'го, и^ вреже'на, и^ скопца, да не принесе'те си'хъ г~ђ, и^ вᲆ ꙁемли` ва'шеи да не сътвори'те”
25
25
καὶ ἐκ χειρὸς ἀλλογενοῦς οὐ προσοίσετε τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἀπὸ πάντων τούτων, ὅτι φθάρματά ἐστιν ἐν αὐτοῖς, μῶμος ἐν αὐτοῖς, οὐ δεχθήσεται ταῦτα ὑμῖν.
эT рђки` же и^ноплеменикъ да не принесе'те даров# б~ђ ва'шемђ эT всњхъ сихъ, ја%ко вреже'нїя е^сть на ни'хъ и^ поро'къ на ни'хᲆ не прїимется сїя эT ва'съ”
26
26
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
27
27
μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἶγα, ὡς ἂν τεχθῇ, καὶ ἔσται ἑπτὰ ἡμέρας ὑπὸ τὴν μητέρα, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ καὶ ἐπέκεινα δεχθήσεται εἰς δῶρα, κάρπωμα Κυρίῳ.
телчя` и^ли ѓ^вчя` и^л^и козля` е^гда` ся роди'т#, да бђ'дет# се'дмь дн~їи поD мтр~їю свое^ю, а^ эT дн~е ѓ^смаго и^ да'леи принесе'тся въ да'ръ прино'съ г~ђ”
28
28
καὶ μόσχον καὶ πρόβατον, αὐτὴν καὶ τὰ παιδία αὐτῆς, οὐ σφάξεις ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ.
телца` же и^ ѓ^вча'те, въкђпњ съ мт~рїю да не зако'лете въ е^ді'нъ дн~ь,
29
29
ἐὰν δὲ θύσῃς θυσίαν εὐχὴν χαρμοσύνην Κυρίῳ, εἰσδεκτὸν ὑμῖν θύσετε αὐτό·
а%ще ли положи'ши тре'бђ мл~твђ ра'дованїя гв~и, въ прїя'тїе вамъ да положи'те ю&”
30
30
αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ βρωθήσεται, οὐκ ἀπολείψετε ἀπὸ τῶν κρεῶν εἰς τὸ πρωΐ· ἐγώ εἰμι Κύριος.
Сїя въ дн~ь тои да и^зъја%стᲆся, да не ѓ^ста'нет# эT мя'съ наё%трїя. а%ꙁъ г~ь,
31
31
Καὶ φυλάξετε τὰς ἐντολάς μου καὶ ποιήσετε αὐτάς.
и^ да снабди'те за'повњди моя, и^ сътвори'те я& аZ г~ь
32
32
καὶ οὐ βεβηλώσετε τὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων ὑμᾶς,
и^ не ѓ^скверни'те и%мени ст~го и^ ѓ^сщ~ђся посредњ` сн~въ і^и^л~въ, а%ꙁъ г~ь ѓ^сщ~ая в^ы
33
33
ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὥστε εἶναι ὑμῶν Θεός, ἐγὼ Κύριος.
и^зведы'и в^ы иZ ꙁеMля е^гљ=петъскїя јакоже бы'ти ва'мъ б~ђ а%ꙁъ г~ь
Κεφάλαιο 23
Глvа, к~г”
1
1
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
2
2
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· αἱ ἑορταὶ Κυρίου, ἃς καλέσετε αὐτὰς κλητὰς ἁγίας, αὗταί εἰσιν αἱ ἑορταί μου.
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ, и^ рече'ши къ нимъ, пра'ꙁнDики гн~я, ја%коже прозове'те сїя нареqны ст~ымъ, се сђть пра'знDицы мои,
3
3
ἓξ ἡμέρας ποιήσεις ἔργα, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα ἀνάπαυσις κλητὴ ἁγία τῷ Κυρίῳ· πᾶν ἔργον οὐ ποιήσεις, σάββατά ἐστι τῷ Κυρίῳ ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν.
ѕ~ дн~їи да сътвори'ши дњла” А$ въ сеDмы'и дн~ь сђбо'ты поко'и наречены'и ст~ъ гв~и, вся'кого дᲇла да не твори'те сђбота е^сть гв~и” Въ все'мᲆ ѓ^бита'нїи вашемъ,
4
4
Αὗται αἱ ἑορταὶ τῷ Κυρίῳ κληταὶ ἅγιαι, ἃς καλέσετε αὐτὰς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν.
сїи` пра'ꙁнDицы г~ђ наре'чены ст~ы, ја%коже нарече'те сїя въ времена` и^хъ”
5
5
ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνός, ἀνὰ μέσον τῶν ἑσπερινῶν πάσχα τῷ Κυρίῳ.
Въ а~. мцsъ, д~і, и^ дн~ь мцsа, междђ вече'рными па'сха г~ђ”
6
6
καὶ ἐν τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τούτου ἑορτὴ τῶν ἀζύμων τῷ Κυρίῳ· ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα ἔδεσθε.
И$ въ е~і, дн~ь, мцsа а~ го, пра'ꙁнDикъ ѓ^прњснокᲆ г~ђ” Се'дмь дн~їи да ја%сте ѓ^прњсноки,
7
7
καὶ ἡμέρα ἡ πρώτη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε·
пръ'выи же дн~ь нарече'нъ ст~ъ бђ'детъ ва'мъ. вся'кого дњ'ла слђ'жня да не твори'те,
8
8
καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ἑβδόμη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε.
и^ да принесе'те вс^есъж#же'нїе г~ђ, з~, дн~їи, седмы'и же дн~ь нарече'нъ ст~ъ бђ'детъ ва'мъ, вся'кого дњ'ла слђжня да не твори'те”
9
9
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я,
10
10
εἶπον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, καὶ θερίζητε τὸν θερισμὸν αὐτῆς, καὶ οἴσετε τὸ δράγμα ἀπαρχὴν τοῦ θερισμοῦ ὑμῶν πρὸς τὸν ἱερέα·
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ, и^ рече'ши къ ни'мъ, е^гда` в#ни'дете въ ꙁе'млю ю^же а%ꙁᲆ даю` вамᲆ, и^ пожнњте жа'твђ е^я`, и^ да принесе'те пе'рвыя снопы` жа'твы ва'шея, къ же'рцђ,
11
11
καὶ ἀνοίσει τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου δεκτὸν ὑμῖν, τῇ ἐπαύριον τῆς πρώτης ἀνοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς.
и^ принесе'тъ сно'пъ прDе г~ь прїя'тенъ вамъ” На ꙁаё%трїе перваго дн~я сђботы, да възнесе'тъ и& жре'цᲆ,
12
12
καὶ ποιήσετε ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ἐν ᾗ ἂν φέρητε τὸ δράγμα, πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ.
и^ да сътвори'те въ дн~ь вонже а^ще принесе'те сно'пъ, ѓ^вча` непоро'чно е^ді'нолњтно, въ вс^есъж#же'нїе г~ђ,
13
13
καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ δύο δέκατα σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ· θυσία τῷ Κυρίῳ, ὀσμὴ εὐωδίας Κυρίῳ· καὶ σπονδὴν αὐτοῦ τὸ τέταρτον τοῦ εἲν οἴνου.
и^ требђ е^го, дв^а деся'тые ча'сти мђки` пшени'чны, спря'жены въ е^ле'ю, тре'бђ г~ђ въ воню бл~гово'нїя г~ђ, и^ възлїянїе е^го четвертђю ча'сть и%нᲆ вина`,
14
14
καὶ ἄρτον καὶ πεφρυγμένα χίδρα νέα οὐ φάγεσθε ἕως εἰς αὐτὴν τὴν ἡμέραν ταύτην, ἕως ἂν προσενέγκητε ὑμεῖς τὰ δῶρα τῷ Θεῷ ὑμῶν· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν.
хлᲇб же и^ пря'жены кла'сы но'вы да не ја^сте, дажᲆ дотого` дн~и самоh, дондеже принесе'те в^ы да'ры б~ђ вашемђ, ꙁако'нъ вᲇчны'и в роже'нїя ва'ша въ все'мъ вселе'нїи ва'шемᲆ
15
15
Καὶ ἀριθμήσετε ὑμῖν ἀπὸ τῆς ἐπαύριον τῶν σαββάτων, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς ἂν προσενέγκητε τὸ δράγμα τοῦ ἐπιθέματος, ἑπτὰ ἑβδομάδας ὁλοκλήρους,
и^ съчтете себњ`, эT наё%трїя сђбо'ты до дн~е во'ньже а^ще принесе'те снопы` възложенїя сеDмь недель цњлыX”
16
16
ἕως τῆς ἐπαύριον τῆς ἐσχάτης ἑβδομάδος ἀριθμήσετε πεντήκοντα ἡμέρας καὶ προσοίσετε θυσίαν νέαν τῷ Κυρίῳ.
да сочте'ши даже до наё%трїя послњднїя недели, да съчте'те, н~, дн~їи, и^ да принесе'те ᲄре'бђ но'вђ г~ђ.
17
17
ἀπὸ τῆς κατοικίας ὑμῶν προσοίσετε ἄρτους ἐπίθεμα, δύο ἄρτους· ἐκ δύο δεκάτων σεμιδάλεως ἔσονται, ἐζυμωμένοι πεφθήσονται πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ.
эT вселе'нїа ва'шего, да принесе'те хлњб'ы” Въꙁложе'нїя, в~, хлњб'а, з двђ деся'тыхъ ча'стеи мђки` пшени'чны, да бђдетъ хлњ'бъ е^ді'нъ ква'шеный” да ся и^спекђтъ с пе'рвыхᲆ жи'тᲆ г~ђ,
18
18
καὶ προσάξετε μετὰ τῶν ἄρτων ἑπτὰ ἀμνοὺς ἀμώμους ἐνιαυσίους καὶ μόσχον ἕνα ἐκ βουκολίου καὶ κριοὺς δύο ἀμώμους, καὶ ἔσονται ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ καὶ αἱ θυσίαι αὐτῶν καὶ αἱ σπονδαὶ αὐτῶν θυσία ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
и^ да принесе'те съ хлњ'бы ꙁ~, а%гнецъ, непоро'ченъ е^ді'нолњтныхъ, и^ ѓ^вна` дв^а непоро'чна, и^ телеw е^ді'нъ эT стаD, и^ да бђ'дђтъ въ вс^есож#же'нїе г~ђ, и^ тре'бы и^хъ и^ възлїянїя иX, тре'ба воня` бл~гово'нїя г~ђ”
19
19
καὶ ποιήσουσι χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας καὶ δύο ἀμνοὺς ἐνιαυσίους εἰς θυσίαν σωτηρίου μετὰ τῶν ἄρτων τοῦ πρωτογεννήματος·
И$ да съᲄвори'те козелъ эT ко'ꙁъ е^ді'нъ грњха` ра'ди и^ дв^а а%гньца е^ді'нолњтна въ тре'бђ спsнїя сᲆ хлᲇбы прьвыX жиT,
20
20
καὶ ἐπιθήσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς μετὰ τῶν ἄρτων τοῦ πρωτογεννήματος ἐπίθεμα ἐναντίον Κυρίου μετά τῶν δύο ἀμνῶν· ἅγια ἔσονται τῷ Κυρίῳ, τῷ ἱερεῖ τῷ προσφέροντι αὐτὰ αὐτῷ ἔσται.
и^ да воꙁложиT я& жреw. съ хлᲇ'бы пе'рвыX жиT, въꙁложе'нїе преD гм~ъ, съ ѓ^бᲇма а%гньцема. ст~а бђдTђ г~ђ и^ жрьцђ и^же прино'сиT я& ᲄомђ` да бђдеT”
21
21
καὶ καλέσετε ταύτην τὴν ἡμέραν κλητήν· ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν.
И прозове'те сїи дн~ь, наро'чиT ст~ъ да бђ'детъ ваM, вся'каго дњла слђжня да не твори'те вонь” Закоn вњ'чныи в роже'нїя ва'ша, въ все'мъ въселе'нїи` ва'шемъ,
22
22
καὶ ὅταν θερίζητε τὸν θερισμὸν τῆς γῆς ὑμῶν, οὐ συντελέσετε τὸ λοιπὸν τοῦ θερισμοῦ τοῦ ἀγροῦ σου ἐν τῷ θερίζειν σε καὶ τὰ ἀποπίπτοντα τοῦ θερισμοῦ σου οὐ συλλέξεις, τῷ πτωχῷ καὶ τῷ προσηλύτῳ ὑπολείψεις αὐτά· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
е^гда` пожнете жа'твђ ꙁемля` ва'шея, да не потребиᲄе ѓ^ста'нка жа'твы свое^я`, внегDа жнете, и^ эTпадающая` жа'твы ва'шея`, да не побира'ете, ни'щемђ и^ чюжемђ и^ пришелцђ да ѓ^ста'вите я& а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ”
23
23
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
24
24
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, λέγων· τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου μιᾷ τοῦ μηνὸς ἔσται ὑμῖν ἀνάπαυσις, μνημόσυνον σαλπίγγων, κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν·
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ рекїи мцsа се'дмаго, въ а~, дн~ь мцsа да бђдетъ ва'мъ поко'и, па'мять тре'бᲆ нарече'на ст~а г~ђ,
25
25
πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε, καὶ προσάξετε ὁλοκαύτωμα Κυρίῳ.
вся'каго дњла слђжня да не твори'те, и^ да принесе'те вс^есъж#же'нїе г~ђ”
26
26
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
27
27
καὶ τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου ἡμέρα ἐξιλασμοῦ, κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, καὶ ταπεινώσετε τάς ψυχὰς ὑμῶν, καὶ προσάξετε ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ.
въ і~ и, дн~ь, з~, мцsа сего дн~ь ѓ^цыще'нїя, нарече'нъ ст~ъ, да бђ'детъ ва'мъ” И$ да покори'те дш~а ва'ша, и^ да принесете вс^есъж#же'нїе г~ђ,
28
28
πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ· ἔστι γὰρ ἡμέρα ἐξιλασμοῦ αὕτη ὑμῖν, ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν.
вся'каго дњла да не ᲄвори'те в сїи дн~ь, е^сть б^о дн~ь ѓ^цыще'нїя сїи ваM ѓ^цы'стити ѓ^ ва'съ, прDе гм~ъ бм~ъ ва'шимъ,
29
29
πᾶσα ψυχή, ἥτις μὴ ταπεινωθήσεται ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
вся'ка б^о дш~а ја%же не покори'тся въ то'й дн~ь, да потреби'тся эT людїи свои^хъ,
30
30
καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτις ποιήσει ἔργον ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
и^ вся'ка дш~а ја%же твори'тъ дњло в сїи дн~ь, поги'бнет# дш~а т^а эT людїи свои^хъ”
31
31
πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσαις κατοικίαις ὑμῶν.
Вся'каго дњ'ла да не ᲄвори'те, ꙁако'нᲆ вњчны'и в роже'нїя ва'ша, въ всњхъ селе'нїиX ва'шихъ,
32
32
σάββατα σαββάτων ἔσται ὑμῖν, καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν· ἀπὸ ἐνάτης τοῦ μηνός, ἀπὸ ἑσπέρας ἕως ἑσπέρας σαββατιεῖτε τὰ σάββατα ὑμῶν.
пра'ꙁнDикъ пра'ꙁнDиковᲆ да бђд'етъ ва'мъ, и^ да покори'те дш~а ва'ша, эT џ~ го, дн~е мцsа, эT вече'ра даже до деся'таго дн~е мцsа до ве'чера пра'ꙁнDђите пра'ꙁникъ ва'шᲆ”
33
33
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
34
34
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, λέγων· τῇ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου ἑορτὴ σκηνῶν ἑπτὰ ἡμέρας τῷ Κυρίῳ.
гл~и сн~омъ і^и^л~выM рекїи, въ е~і, дн~ь, мцsа з~ го сего, пра'ꙁнDикъ кђщныи, з~, дн~їи г~ђ,
35
35
καὶ ἡ ἡμέρα ἡ πρώτη ἡ κλητὴ ἁγία· πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε.
и^ первыи дн~ь нареченъ ст~ъ да бђ'дет# вся'каго дњ'ла слђжня да не твори'те
36
36
ἑπτὰ ἡμέρας προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ, καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ὀγδόη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ· ἐξόδιόν ἐστι, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε.
з~, дн~їи да приноси'те вс^ясъж#же'нїа г~ђ, ѓ^смы'и же дн~ь нареченъ ст~ъ да бђ'детъ ва'мъ, да принесе'те вс^есъж#же'нїе г~ђ, и^схо'дно е^сть, вся'каго дњ'ла слђжня да не твори'те”
37
37
Αὗται ἑορταὶ Κυρίῳ, ἃς καλέσετε κλητὰς ἁγίας, ὥστε προσενέγκαι καρπώματα τῷ Κυρίῳ, ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας αὐτῶν καὶ σπονδὰς αὐτῶν τὸ καθ᾿ ἡμέραν εἰς ἡμέραν·
се пра'ꙁнDицы гн~и ја%же наречеᲄе наро'читы ст~ы, ја^коже принесе'те прино'съ г~ђ, и^ вс^есъж#же'нїя, и^ тре'бы и^хъ, и^ вᲆꙁлїянїя и^хъ эT дн~е до дн~е,
38
38
πλὴν τῶν σαββάτων Κυρίου καὶ πλὴν τῶν δομάτων ὑμῶν καὶ πλὴν πασῶν τῶν εὐχῶν ὑμῶν καὶ πλὴν τῶν ἑκουσίων ὑμῶν, ἃ ἂν δῶτε τῷ Κυρίῳ.
ра'ꙁвњ сђботъ гн~ь, и^ ра'ꙁвњ да'ръ ва'шихъ и^ ра'ꙁвњ всњхъ моле'нїи ва'шихъ, и^ раꙁвњ бл~говолныхъ ва'шихъ, ја%же да'сте г~ђ,
39
39
Καὶ ἐν τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου, ὅταν συντελέσητε τὰ γενήματα τῆς γῆς, ἑορτάσετε τῷ Κυρίῳ ἑπτὰ ἡμέρας· τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ ἀνάπαυσις καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἀνάπαυσις.
въ е~і, дн~ь мцsа, з~ го сего, е^гда сконча'ете жи'та ꙁемля`, да пра'ꙁнђете г~ђ, з~, дн~їи, въ дн~ь первы'и поко'и, и^ дн~ь и~, поко'и,
40
40
καὶ λήψεσθε τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ καρπὸν ξύλου ὡραῖον καὶ κάλλυνθρα φοινίκων, καὶ κλάδους ξύλου δασεῖς καὶ ἰτέας καὶ ἄγνου κλάδους ἐκ χειμάρρου, εὐφρανθῆναι ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἑπτὰ ἡμέρας τοῦ ἐνιαυτοῦ·
и^ и^ да въꙁ'мете себњ` въ дн~ь а~, пло'дъ дре'ва кра'сенᲆ, и^ вњтвь фини'ческђю и^ вњтви дре'ва ча'стаго ли'стїя, и^ ве'рби эT водоте'чи, и^ въꙁвесели'теся прDе гм~ъ бм~ъ ва'шимъ, з~, дн~їи вᲆ лњтњ
41
41
νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ ἑορτάσετε αὐτήν.
зако'нъ вњ'чныи, в роже'нїя ваша, въ мцsъ, ꙁ~. пра'ꙁнђите,
42
42
ἐν σκηναῖς κατοικήσετε ἑπτὰ ἡμέρας· πᾶς ὁ αὐτόχθων ἐν ᾿Ισραὴλ κατοικήσει ἐν σκηναῖς,
и^ въ кђщах#, да пребђ'дете, з~, дн~їи вся'къ т^ђꙁе'мецъ въ і^и^л~и, да пребђ'детъ въ кђщахъ
43
43
ὅπως ἴδωσιν αἱ γενεαὶ ὑμῶν, ὅτι ἐν σκηναῖς κατῴκισα τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν με αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
ја^ко ви'дятᲆ в роженїя ва'ша, ја%ко въ кђщахъ вселиX сн~ы і^и^л~вы” Є$гда` и^ꙁвожDђ я& и^хъ, и^з ꙁемля` е^гљ=петьскїя” А$ꙁᲆ г~ь б~ъ ва'шъ,
44
44
Καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς τὰς ἑορτὰς Κυρίου τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ.
и^сповњда мољ=сїи вся` пра'ꙁнDики гн~я сн~омъ і^и^л~вымъ”
Κεφάλαιο 24
Глvа, к~д”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
2
2
ἔντειλαι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ λαβέτωσάν σοι ἔλαιον ἐλάϊνον καθαρὸν κεκομμένον εἰς φῶς, καῦσαι λύχνον διὰ παντός.
ꙁаповњждь сн~омъ і^и^л~вымъ, да принесTђ т^и е^ле'и эT дре'ва чи'ста, и^ цњжена вᲆ свњтᲇнїе. да гори'тъ свњти'ло всегда`.
3
3
ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου καύσουσιν αὐτὸ ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἀπὸ ἑσπέρας ἕως πρωΐ ἐνώπιον Κυρίου ἐνδελεχῶς· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν.
вн^њё%дђ ꙁа вњсы въ хра'мњ свњдњ'нїя, и^ да ж#гђтъ е&, а^а^ро'нъ и^ сн~ове е^го, эT ве'чера до ꙁаё%тра прDе гм~ъ, не пресᲄа'юще ꙁако'нъ вњчны'и в роже'нїя ва'ша,
4
4
ἐπὶ τῆς λυχνίας τῆς καθαρᾶς καύσετε τοὺς λύχνους ἐναντίον Κυρίου ἕως εἰς τὸ πρωΐ.
на свњти'лњ чи'стеM да ж#жетъ въ свњти'лњ прDе гм~ъ до заё%тра,
5
5
Καὶ λήψεσθε σεμίδαλιν καὶ ποιήσετε αὐτὴν δώδεκα ἄρτους, δύο δεκάτων ἔσται ὁ ἄρτος ὁ εἷς·
и^ да въ'ꙁмете мђки` пшени'чны, и^ да сътвори'те эT нея, в~і хлњ'бовъ. дв~ђ десяти'нъ да бђ'дет# хлњ'бъ е^ді'нъ,
6
6
καὶ ἐπιθήσετε αὐτοὺς δύο θέματα, ἓξ ἄρτους τὸ ἓν θέμα ἐπὶ τὴν τράπεζαν τὴν καθαρὰν ἔναντι Κυρίου.
и^ въꙁложи'те и^хъ на дв^а положе'нїя” По ѕ~, хлњ'бовъ на трапе'зњ чи'стњ прDе гм~ъ.
7
7
καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τὸ θέμα λίβανον καθαρὸν καὶ ἅλα, καὶ ἔσονται εἰς ἄρτους εἰς ἀνάμνησιν προκείμενα τῷ Κυρίῳ.
и^ да въꙁложи'те на е^ді'но положе'нїе џимияM чи'стъ и^ со'ль, и^ да бђ'дђтъ хлњ'бы въ память преDлежа'щїи преD гм~ъ,
8
8
τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων προσθήσεται ἔναντι Κυρίου διὰ παντὸς ἐνώπιον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, διαθήκην αἰώνιον.
въ дн~ь сђбо'ты, да преDлежи'тᲆ прDе гм~ъ всегда` эT сн~овъ і^и^л~вᲆ, ꙁавњт# вњ'чныи,
9
9
καὶ ἔσται ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, καὶ φάγονται αὐτὰ ἐν τόπῳ ἁγίῳ· ἔστι γὰρ ἅγια τῶν ἁγίων τοῦτο αὐτῶν ἀπὸ τῶν θυσιαζομένων τῷ Κυρίῳ, νόμιμον αἰώνιον.
и^ да бђ'дет# а^а^ро'нђ и^ сн~ом# е^го, и^ да ја%дятъ я& въ мњстњ ст~њ сђть б^о ст~ая ст~ыхъ. с^е иM эT тре'бы г~ђ ꙁакоn вњ'чныи”
10
10
Καὶ ἐξῆλθεν υἱὸς γυναικὸς ᾿Ισραηλίτιδος, καὶ οὗτος ἦν υἱὸς Αἰγυπτίου ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐμαχέσαντο ἐν τῇ παρεμβολῇ ὁ ἐκ τῆς ᾿Ισραηλίτιδος καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ ᾿Ισραηλίτης·
І$ и^ꙁы'де сн~ъ жены` і^и^л~ьтески, и^ се же бњяше сн~ъ е^гљ=пᲆтянина въ сн~њхъ і^и^л~вых#, и^ котороа^шеся въ полчищи, и^же эT і^и^л~ьтеныня мђжᲆ і^и^л~ьтянинъ
11
11
καὶ ἐπονομάσας ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς τῆς ᾿Ισραηλίτιδος τὸ ὄνομα κατηράσατο. καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς Μωυσῆν· καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Σαλωμεὶθ θυγάτηρ Δαβρεὶ ἐκ τῆς φυλῆς Δάν.
наре'къ сн~ъ жены` і^и^л~ьтяныни и%мя гн~е прокля`” И$ приведо'ша и& къ мољ=сїю, и^мя же мт~ри е^го саломи'џᲆ. д#щи даврі'и^на эT племени` да'нова,
12
12
καὶ ἀπέθεντο αὐτὸν εἰς φυλακὴν διακρῖναι αὐτὸν διὰ προστάγματος Κυρίου.
и^ въвергоша и& вᲆ темни'цђ ѓ^сђди'ти и& по велњ'нїемъ гн~имъ”
13
13
καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
14
14
ἐξάγαγε τὸν καταρασάμενον ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐπιθήσουσι πάντες οἱ ἀκούσαντες τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγή.
и^ꙁведи'те кля'вшаго вн^њ по'лчища, и^ да въꙁложаT вс^и слы'шавшїи` рђцњ` свои` на главђ` е^го, и^ да побию'тъ и& каменїемъ ве'сь со'нм#”
15
15
καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λάλησον καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ὃς ἐὰν καταράσηται Θεόν, ἁμαρτίαν λήψεται·
И$ сн~омᲆ і^и^л~выM гл~и, и^ рече'ши к ни'мъ, чл~къ чл~къ и^же а^ще проклене'тъ б~а свое^го грњх# прїиметъ”
16
16
ὀνομάζων δὲ τὸ ὄνομα Κυρίου, θανάτῳ θανατούσθω· λίθοις λιθοβολείτω αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγὴ ᾿Ισραήλ· ἐάν τε προσήλυτος, ἐάν τε αὐτόχθων, ἐν τῷ ὀνομάσαι αὐτὸν τὸ ὄνομα Κυρίου, τελευτάτω.
Клены'и же и%мя гн~е, смр~тїю да ё%мретъ ка'менїемъ да побию'тъ и& весь со'ньмъ, а^ще л^и ꙁемецъ и^л^и прише'лецъ, внегда` проклене'тъ, и%мя гн~е да ё%мретъ”
17
17
καὶ ἄνθρωπος ὃς ἂν πατάξῃ ψυχὴν ἀνθρώπου καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω.
И чл~къ и^же а^ще ё^бїетъ вся'кђ дш~ђ чл~чђ смр~тїю да ё%мретъ,
18
18
καὶ ὃς ἂν πατάξῃ κτῆνος καὶ ἀποθάνῃ, ἀποτισάτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς.
и^же а^ще кт^о ё^бїетъ говя'до и^ ё'мрет#, да тяжет# дш~ђ вᲆ дш~и мњсто,
19
19
καὶ ἐάν τις δῷ μῶμον τῷ πλησίον, ὡς ἐποίησεν αὐτῷ, ὡσαύτως ἀντιποιηθήσεται αὐτῷ·
и^ а'ще кт^о сътвори'тᲆ поро'къ бли'жнемђ, ја^коже сътвори` е^мђ та'коже и^ емђ сътворя'тъ,
20
20
σύντριμμα ἀντὶ συντρίμματος, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, καθότι ἂν δῷ μῶμον τῷ ἀνθρώπῳ, οὕτω δοθήσεται αὐτῷ.
и^ꙁломле'нїе въ и^ꙁломле'нїя мњсто, ѓ^ко въ ѓ^ка мњсто, ꙁђбъ въ ꙁђ'ба мњсто. ја%коже съᲄвори'лъ поро'къ чл~кђ та'коже сътворяT и^ емђ,
21
21
ὃς ἂν πατάξῃ ἄνθρωπον καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω·
и^же а^ще кт^о ё^даритᲆ чл~ка и^ ё'мрет# и^ то'и смр~тїю да ё%мреT”
22
22
δικαίωσις μία ἔσται τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ἐγχωρίῳ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
ѓ^правле'нїе е^ді'но е^сть, прише'лцђ и^ насе'лникђ, ја%ко а^ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ,
23
23
καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξήγαγον τὸν καταρασάμενον ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν ἐν λίθοις· καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐποίησαν καθάπερ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
и^ гл~а мољ=сїи къ сн~омъ і^и^л~вымъ, і^ и^ꙁведо'ша кля'вшаго вн^њ по'лчища и^ поби'ша и& ка'менїемъ ве'сь соньмъ сн~въ і^и^л~вᲆ, съᲄвори'ша е^же заповᲇда г~ь мољ=сїю”
Κεφάλαιο 25
Глvа, к~е”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐν τῷ ὄρει Σινὰ λέγων·
И$ гл~а г~ь къ мољ=сїю на горњ синаи'стњи рекїи,
2
2
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, καὶ ἀναπαύσεται ἡ γῆ, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, σάββατα τῷ Κυρίῳ.
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ, и^ рече'ши къ ниM вънегда` вᲆнидете въ ꙁеMлю ю^же а^ꙁъ даю` вамъ, да почїетъ ꙁемля` ю^же а^ꙁъ даю` ва'мъ сђботы г~ђ,
3
3
ἓξ ἔτη σπερεῖς τὸν ἀγρόν σου καὶ ἓξ ἔτη τεμεῖς τὴν ἄμπελόν σου καὶ συνάξεις τὸν καρπὸν αὐτῆς.
ѕ~, лњтъ да сњеши ни'вђ твою, и^ ѕ~, лTњ, да рњжеши виногра'дъ твои и^ ѓ^бье^млеши пло'дᲆ е^го”
4
4
τῷ δὲ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ σάββατα, ἀνάπαυσις ἔσται τῇ γῇ, σάββατα τῷ Κυρίῳ· τὸν ἀγρόν σου οὐ σπερεῖς καὶ τὴν ἄμπελόν σου οὐ τεμεῖς,
А$ въ ꙁ~ е лњто сђбо'та поко'и да бђ'детъ ꙁемли`, сђбота гн~я, ни'вы свое'я не сњ'еши, ви'ногра'да своеh да не рњжеши,
5
5
καὶ τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα τοῦ ἀγροῦ σου οὐκ ἐκθερίσεις καὶ τὴν σταφυλὴν τοῦ ἁγιάσματός σου οὐκ ἐκτρυγήσεις· ἐνιαυτὸς ἀναπαύσεως ἔσται τῇ γῇ.
и^ никнђща ѓ^ себњ, ни'вы твое^я` да не жне'ши, и^ виногра'да эTлђченїя твое^го да не ѓ^бье^млеши, лњто поко'я бђдеT ꙁеMли”
6
6
καὶ ἔσται τὰ σάββατα τῆς γῆς βρώματά σοι. καὶ τῷ παιδί σου καὶ τῇ παιδίσκῃ σου καὶ τῷ μισθωτῷ σου καὶ τῷ παροίκῳ τῷ προσκειμένῳ πρὸς σὲ
И$ бђ'дђтъ сђбо'ты ꙁемли` ја^дь тебњ и^ дњтищђ твое^мђ, и^ рабђ` твое^мђ и^ рабыни ᲄвое'и, и^ нае'мникђ твое^мђ и^ ѓ^бита'лникђ прилежащемђ тебњ`
7
7
καὶ τοῖς κτήνεσί σου, καὶ τοῖς θηρίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ σου ἔσται πᾶν τό γένημα αὐτοῦ εἰς βρῶσιν.
и^ ско'тђ твое^мђ, и^ ꙁвњри сђщемђ въ земли` твое'и, да бђ'детъ вся'к# пло'дъ е^го въ јадь”
8
8
Καὶ ἐξαριθμήσεις σεαυτῷ ἑπτὰ ἀναπαύσεις αὐτῶν, ἑπτὰ ἔτη ἑπτάκις, καὶ ἔσονταί σοι ἑπτά ἑβδομάδες ἐτῶν ἐννέα καὶ τεσσαράκοντα ἔτη.
И$ съчте'ши ꙁ~, лњтъ поко'ю с^е е^сть ꙁ~, лњтᲆ седьми'жды, и^ бђ'дђтъ тебњ`, ꙁ~, лTњ си'хъ поко'ю, м~џ лњтъ,
9
9
καὶ διαγγελεῖτε σάλπιγγος φωνῇ ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὑμῶν ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνός· τῇ ἡμέρᾳ τοῦ ἱλασμοῦ διαγγελεῖτε σάλπιγγι ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὑμῶν.
и^ да расповњсте трђбнымъ гла'сомъ въ все'и земли` ва'шеи” Мцsа ꙁ~ го, і~ го дн~я мцsа, въ дн~ь ѓ^чище'нїя, да расповњсте трђбо'ю въ все'и земли` ва'шеи
10
10
καὶ ἁγιάσετε τὸ ἔτος τὸν πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸν καὶ διαβοήσετε ἄφεσιν ἐπὶ τῆς γῆς πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν αὐτήν· ἐνιαυτὸς ἀφέσεως σημασία αὕτη ἔσται ὑμῖν, καὶ ἀπελεύσεται εἷς ἕκαστος εἰς τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, καὶ ἕκαστος εἰς τὴν πατριὰν αὐτοῦ ἀπελεύσεσθε.
и^ да ѓ^ст~ите сїе лњто, лњто н~ е, и^ да просла'вите ѓ^ставле'нїе всњмъ живђщимъ на не'и, лњто ѓ^ставле'нїя, ꙁнаме'нїе се бђдетъ ва'мъ, и^ да эTи^детъ ко'ждо ва'съ въ притя'жанїе свое, и^ ко'ждо въ эTчsтво свое эTи^детъ”
11
11
ἀφέσεως σημασία αὕτη, τὸ ἔτος τὸ πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸς ἔσται ὑμῖν· οὐ σπερεῖτε, οὐδὲ ἀμήσετε τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα αὐτῆς, καὶ οὐ τρυγήσετε τὰ ἡγιασμένα αὐτῆς,
И$ ѓ^ставле'нїе, ꙁна'менїа да бђ'детъ с^е ва'мъ, лњто, н~ е, лњто бђ'ди ва'мъ, да не сње^те н^и жне'те е^же са'мо и^зни'кнетъ на не'и и^ да не ѓ^бье^млеши ѓ^ставленых#, на неи,
12
12
ὅτι ἀφέσεως σημασία ἐστίν, ἅγιον ἔσται ὑμῖν, ἀπὸ τῶν πεδίων φάγεσθε τὰ γενήματα αὐτῆς.
ја%ко ꙁна'менїе е^сть, ѓ^ставле'нїя ст~о да бђ'детъ ва'мъ” эT ни'въ да я'сте жита е^я`,
13
13
᾿Εν τῷ ἔτει τῆς ἀφέσεως σημασίας αὐτῆς ἐπανελεύσεται ἕκαστος εἰς τὴν κτῆσιν αὐτοῦ.
и^ въ лњто эTставленїя ꙁна'менїя и^хъ, да прїидет# ко'ждо въ притяжа'нїе свое,
14
14
ἐὰν δὲ ἀποδῷ πρᾶσιν τῷ πλησίον σου, ἐὰν δὲ καὶ κτήσῃ παρὰ τοῦ πλησίον σου, μὴ θλιβέτω ἄνθρωπος τὸν πλησίον·
а^ще эTдаси кђплю бли'жнемђ твое^мђ а^ще л^и притя'жеши эT бли'жняготвое^го да не ѓ^скорбля'етᲆ чл~къ бли'жняго”
15
15
κατά ἀριθμὸν ἐτῶν μετὰ τὴν σημασίαν κτήσῃ παρὰ τοῦ πλησίον, κατὰ ἀριθμὸν ἐνιαυτῶν γενημάτων ἀποδώσεταί σοι.
по числђ лњтъ по ꙁна'менїю да притя'житъ эT бли'жняго по числђ` лTњ жи'тъ да да'сть ти`,
16
16
καθότι ἂν πλεῖον τῶν ἐτῶν, πληθυνεῖ τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, καὶ καθότι ἂν ἔλαττον τῶν ἐτῶν, ἐλαττονώσει τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, ὅτι ἀριθμὸν γενημάτων αὐτοῦ οὕτως ἀποδώσεταί σοι.
ја%коже а^ще бо'лїи лњтъ, ё^мно'житъ притяжа'нїе е^го, ја%коже мнњ'е лњтъ, ё^мен#шитъ притяжа'нїя е^го” Та'ко и^ число` житъ да ти эTда'сть,
17
17
μὴ θλιβέτω ἄνθρωπος τὸν πλησίον, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
да не ѓ^скорби'тъ чл~къ бли'жняго, и^ да ё^бои'шися` г~а б~а свое^го, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шᲆ
18
18
καὶ ποιήσετε πάντα τὰ δικαιώματά μου καὶ πάσας τὰς κρίσεις μου καὶ φυλάξεσθε καὶ ποιήσετε αὐτὰ καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς πεποιθότες.
и^ да сᲆтворите вс^я ѓ^правда'нїя моя` и^ вся` сђды` моя`, снабди'те и^ сᲆтвори'те я&, и^ вселите'ся на ꙁемли`, ё^пова'юще”
19
19
καὶ δώσει ἡ γῆ τὰ ἐκφόρια αὐτῆς καὶ φάγεσθε εἰς πλησμονὴν καὶ κατοικήσετε πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτῆς.
И$ да'стᲆ ꙁемля` пло'дъ свои, и^ ја%сте в сы'тость, и^ всели'теся на не'и ё^пова'ющеи,
20
20
ἐὰν δὲ λέγητε, τί φαγόμεθα ἐν τῷ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ τούτῳ, ἐὰν μὴ σπείρωμεν μηδὲ συναγάγωμεν τὰ γενήματα ἡμῶν;
а^ще глаголете чт^о н^ы ја%сти бђ'детъ, въ седмо'е лњто, а^ще не сње^мᲆ, н^и събира'емᲆ жи'тᲆ свои^хъ,
21
21
καὶ ἀποστέλλω τὴν εὐλογίαν μου ὑμῖν ἐν τῷ ἔτει τῷ ἕκτῳ, καὶ ποιήσει τὰ γενήματα αὐτῆς εἰς τὰ τρία ἔτη.
послю` бл~гослове'нїе мое` ва'мъ, вᲆ лњто ѕ~ е, и^ сᲆтвори'тᲆ жита е^я`, вᲆ г~ лᲇта
22
22
καὶ σπερεῖτε τὸ ἔτος τὸ ὄγδοον καὶ φάγεσθε ἀπὸ τῶν γενημάτων παλαιὰ ἕως τοῦ ἔτους τοῦ ἐνάτου, ἕως ἂν ἔλθῃ τὸ γένημα αὐτῆς, φάγεσθε παλαιὰ παλαιῶν.
да сње^те до лњта ѓ%смаго, и^ да ја%сте эT житᲆ ве'тхиX да'же до лњта џ~ го, до'ндеже приспњю'тᲆ жита ея`, да ја%сте ве'тхая` ве'тхих#,
23
23
καὶ ἡ γῆ οὐ πραθήσεται εἰς βεβαίωσιν. ἐμὴ γάρ ἐστιν ἡ γῆ, διότι προσήλυτοι καὶ πάροικοι ὑμεῖς ἐστε ἐναντίον μου·
ꙁемля' же не преда'сте въ ѓ^скверне'нїе, моя` б^о е^сть ꙁемля`, ја^ко прише'лцы и^ ѓ^бита'тели в^ы е^сте предо мно'ю
24
24
καὶ κατὰ πᾶσαν γῆν κατασχέσεως ὑμῶν λύτρα δώσετε τῆς γῆς.
по все'и ꙁемли` ѓ^дрᲆжа'нїя ва'шего, и^скђпᲆ да дае^те ꙁемли`,
25
25
ἐὰν δὲ πένηται ὁ ἀδελφός σου ὁ μετὰ σοῦ καὶ ἀποδῶται ἀπὸ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ, καὶ ἔλθῃ ὁ ἀγχιστεύων ὁ ἐγγίζων αὐτῷ, καὶ λυτρώσεται τὴν πρᾶσιν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
а^ще л^и ни'щђе^тᲆ бра'тᲆ тво'и и^же с тобо'ю, и^ эTдаст# эT ѓ^дрᲆжа'нїя свое^го да прїидетᲆ, ё%жикᲆ бли'жнїи е^мђ и^ да и^скђп'ит# проданїя бра'та свое^го,
26
26
ἐὰν δὲ μὴ ᾖ τινι ὁ ἀγχιστεύων καὶ εὐπορηθῇ τῇ χειρὶ καὶ εὑρεθῇ αὐτῷ τὸ ἱκανὸν λύτρα αὐτοῦ,
а^ще л^и не бђ'детᲆ е^мђ ё%жикъ, и^ вᲆзмо'жет# рђка е^го посᲄи'гнђти дово'лныи и^скpђ е^го,
27
27
καὶ συλλογιεῖται τὰ ἔτη τῆς πράσεως αὐτοῦ καὶ ἀποδώσει ὃ ὑπερέχει τῷ ἀνθρώπῳ, ᾧ ἀπέδοτο αὐτὸ αὐτῷ, καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν κατάσχεσιν αὐτοῦ.
и^ да сᲆчтђтся лњта кђ'пли е^го и^ да вᲆзда'ст# е^же и%маᲄь чл~кђ е^мђже долженъ бњ`, и^ въꙁвраᲄи'тся вᲆ ѓ^дрᲆжа'нїе е^го”
28
28
ἐὰν δὲ μὴ εὐπορηθῇ αὐτοῦ ἡ χεὶρ τὸ ἱκανόν, ὥστε ἀποδοῦναι αὐτῷ, καὶ ἔσται ἡ πρᾶσις τῷ κτησαμένῳ αὐτὰ ἕως τοῦ ἕκτου ἔτους τῆς ἀφέσεως· καὶ ἐξελεύσεται ἐν τῇ ἀφέσει, καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν κατάσχεσιν αὐτοῦ.
А$ще л^и не пости'гнетᲆ рђка` е^го дово'лное ја%коже эTда'ти е^мђ да бђ'дет# притяжа'нїе продавшемђ сїя, до лᲇта ѓ^ставле'нїя” Є$гдаy и^зы'иде лњто ѓ^ставле'нїя и^ прїидеT въ ѓ^дрᲆжа'нїе е^го,
29
29
᾿Εὰν δέ τις ἀποδῶται οἰκίαν οἰκητὴν ἐν πόλει τετειχισμένῃ, καὶ ἔσται ἡ λύτρωσις αὐτῆς, ἕως πληρωθῇ ἐνιαυτὸς ἡμερῶν, ἔσται ἡ λύτρωσις αὐτῆς.
а^ще л^и кт^о прода'стъ до'мᲆ вселе'нїя ѓ^гражде'нїя въ градњ, да бђ'детᲆ и^скђпле'нїе е^го, до'ндеже скоnчаюTся лњт'а дн~и. и^ да бђдеT и^скђпле'нїе е^го,
30
30
ἐὰν δὲ μὴ λυτρωθῇ ἕως ἂν πληρωθῇ αὐτῆς ἐνιαυτὸς ὅλος, κυρωθήσεται ἡ οἰκία ἡ οὖσα ἐν πόλει τῇ ἐχούσῃ τεῖχος βεβαίως τῷ κτησαμένῳ αὐτὴν εἰς τὰς γενεὰς αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐξελεύσεται ἐν τῇ ἀφέσει.
а^ще л^и не и^скђпиT до'ндеже сконча'е^тся лњто вс^е, да ѓ^дрᲆжи'тся доM сђщїи въ гра'дњ, и^мђщемђ ѓ^гражDенїе, вᲆ тве'рдь притяжа'вшемђ е&, и^ в роже'нїя е^го, и^ да не вᲆзвратиTся вᲆ ѓ^ставле'нїе”
31
31
αἱ δὲ οἰκίαι αἱ ἐν ἐπαύλεσιν, αἷς οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς τεῖχος κύκλῳ, πρὸς τὸν ἀγρὸν τῆς γῆς λογισθήσονται· λυτρωταὶ διαπαντὸς ἔσονται καὶ ἐν τῇ ἀφέσει ἐξελεύσονται.
до'ми же и^же на се'лех# и^мже нњсть ѓ^коло и^хᲆ ѓ^гражDенїя, кᲆ селђ ꙁемли` да ся приложаT, и^скђпи е^го всегда` да бђ'дђтъ, и^ въ ѓ^ставле'нїе да ся възвратятъ”
32
32
καὶ αἱ πόλεις τῶν Λευιτῶν, οἰκίαι τῶν πόλεων κατασχέσεως αὐτῶν, λυτρωταὶ διαπαντὸς ἔσονται τοῖς Λευίταις·
Гра'ди же леви'тъстїи` и^ до'мы ѓ^дрᲆжанїя иX и^скђпи да бђ'дђт#, прsно леви'томъ”
33
33
καὶ ὃς ἂν λυτρώσηται παρὰ τῶν Λευιτῶν καὶ ἐξελεύσεται ἡ διάπρασις αὐτῶν οἰκιῶν πόλεως κατασχέσεως αὐτῶν ἐν τῇ ἀφέσει, ὅτι οἰκίαι τῶν πόλεων τῶν Λευιτῶν κατάσχεσις αὐτῶν ἐν μέσῳ υἱῶν ᾿Ισραήλ.
И$н^о и^же кт^о а^ще и^скђпитъ эT леви'тъ да и^ꙁы'идетъ прода'нїе дворовъ грDаныхъ ѓ^дръжанїя и^хъ, въ ѓ^ставле'нїе, ја%ко дворо'ве гра'дъ леви'тъскихъ, ѓ^дръжа'нїя и^хᲆ посреди сн~вᲆ і^и^л~въ,
34
34
καὶ οἱ ἀγροὶ ἀφωρισμένοι ταῖς πόλεσιν αὐτῶν οὐ πραθήσονται, ὅτι κατάσχεσις αἰωνία τοῦτο αὐτῶν ἐστιν.
и^ се'ла нарече'нїя въ граде'хъ и^хъ, да ся не продадђтъ ја%ко ѓ^дръжа'нїе и^хъ вњ'чное е^сть,
35
35
᾿Εὰν δὲ πένηται ὁ ἀδελφός σου ὁ μετὰ σοῦ καὶ ἀδυνατήσῃ ταῖς χερσὶ παρὰ σοί, ἀντιλήψῃ αὐτοῦ ὡς προσηλύτου καὶ παροίκου καὶ ζήσεται ὁ ἀδελφός σου μετὰ σοῦ.
а%ще ли же ни'щђетъ бра'тъ твои, иже с тобо'ю и^ ꙁнемо'жетъ ё^ тебе` рђка'ми, по'дъи^ми е^го. ја^ко прише'лца и^ ѓ^бита'лника” да поживе'тъ бра'тъ твои с тобо'ю
36
36
οὐ λήψῃ παρ᾿ αὐτοῦ τόκον, οὐδὲ ἐπὶ πλήθει· καὶ φοβηθήσῃ τὸν Θεόν σου, ἐγὼ Κύριος, καὶ ζήσεται ὁ ἀδελφός σου μετὰ σοῦ.
не въꙁ#меши эT него` лиXвђ, н^иже сђгђ'бины и^ ё^бои'шися б~а твое^го, а%ꙁъ г~ь, да поживе'тъ бра'тъ тво'и с тобо'ю.
37
37
τὸ ἀργύριόν σου οὐ δώσεις αὐτῷ ἐπὶ τόκῳ καὶ ἐπὶ πλεονασμῷ οὐ δώσεις αὐτῷ τὰ βρώματά σου.
сребра` твое^го не да'си е^мђ въ ли'хвђ” и^ пи'ща твое^я` не даси` е^мђ въ сђгђбинђ,
38
38
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, δοῦναι ὑμῖν τὴν γῆν Χαναάν, ὥστε εἶναι ὑμῶν Θεός.
а%ꙁъ г~ь б~ъ ваш#, и^ꙁведы'и в^ы и^ꙁъ земля` е^гљ=петъскїя, да'ти вамъ ꙁе'млю ханаа'ньскђ. ја%ко бы'ти мн^њ б~ђ ва'шемђ”
39
39
᾿Εὰν δὲ ταπεινωθῇ ὁ ἀδελφός σου παρὰ σοί, καὶ πραθῇ σοι, οὐ δουλεύσει σοι δουλείαν οἰκέτου·
И$ а^ще ѓ^ё^бо'жаеT бра'тъ тво'и ё^ тебе`. и^ продастᲆся тебњ`, да не рабо'тае^тъ тебњ` рабо'ты ра'бїя,
40
40
ὡς μισθωτὸς ἢ πάροικος ἔσται σοι, ἕως τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως ἐργᾶται παρὰ σοί,
а^ки нае^мникъ, и^л^и насе'ликъ да бђ'детъ ти до лњта ѓ^ставле'нїя, да дњ'лаетъ ё^ тебе`,
41
41
καὶ ἐξελεύσεται τῇ ἀφέσει καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν γενεὰν αὐτοῦ, εἰς τὴν κατάσχεσιν τὴν πατρικὴν ἀποδραμεῖται,
и^ да и^ꙁы'идетъ эT тебе` и^ дњти е^го с ни'м# въ лњто ѓ^ставле'нїя, и^ да и'детъ в роже'нїе свое`, и^ въ ѓ^дръжа'нїе эTч~ества е^го да и'детъ”
42
42
διότι οἰκέται μού εἰσιν οὗτοι, οὓς ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου· οὐ πραθήσεται ἐν πράσει οἰκέτου.
Поне'же раби` сђть сїи` мои`, ја%же и^ꙁведо'хъ и^ꙁъ земля` е^гљ=пеᲄьски, да ся не продаст# прода'нїемъ ра'бїем#,
43
43
οὐ κατατενεῖς αὐτὸν ἐν τῷ μόχθῳ, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου.
да не стђжи'ши е^мђ трђдомъ, да ё^бои'шися г~а б~а твое^го,
44
44
καὶ παῖς καὶ παιδίσκη, ὅσοι ἂν γένωνταί σοι ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, ὅσοι κύκλῳ σού εἰσιν, ἀπ᾿ αὐτῶν κτήσεσθε δοῦλον καὶ δούλην·
ра'бъ же тво'и и^ раба` и^же а%ще бђ'дет# ё^ тебе` эT ја%ꙁы'къ, и^же ѓ^крsтъ тебе` сђть эT тњхъ, да притя'жится ра'бъ и^ рабы'ня,
45
45
καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν παροίκων τῶν ὄντων ἐν ὑμῖν, ἀπὸ τούτων κτήσεσθε καὶ ἀπὸ τῶν συγγενῶν αὐτῶν, ὅσοι ἂν γένωνται ἐν γῇ ὑμῶν, ἔστωσαν ὑμῖν εἰς κατάσχεσιν.
и^ эT сн~вᲆ населны'хъ и^же сђть въ ва'съ эT си'хᲆ да притяжи'те, и^ эT роже'нїя и^хъ. е^ли'цы и^же а%ще бђ'дђтъ в ꙁемли` ва'шеи да бђ'дет# ва'мᲆ въ ѓ^дръжанїе
46
46
καὶ καταμεριεῖτε αὐτοὺς τοῖς τέκνοις ὑμῶν μεθ᾿ ὑμᾶς, καὶ ἔσονται ὑμῖν κατόχιμοι εἰς τὸν αἰῶνα· τῶν δὲ ἀδελφῶν ὑμῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐ κατατενεῖ αὐτὸν ἐν τοῖς μόχθοις.
и^ да раꙁдњли'те я& дњтемъ ва'шимъ по ва'съ, и^ да бђ'детъ ва'мъ во ѓ^дръжанїе въ вњки, бра'тїя же ва'шея` сн~въ і^и^л~въ ко'иждо бра'та свое^го, да не стђжи'тъ трђдо'мъ,
47
47
᾿Εὰν δὲ εὕρῃ ἡ χεὶρ τοῦ προσηλύτου ἢ τοῦ παροίκου τοῦ παρὰ σοί, καὶ ἀπορηθεὶς ὁ ἀδελφός σου πραθῇ τῷ προσηλύτῳ ᾒ τῷ παροίκῳ τῷ παρὰ σοὶ ἢ ἐκ γενετῆς προσηλύτῳ,
а%ще пости'гне рђка` прише'лцђ и^ ѓ^битаlникђ и^же ё^ тебе`, и^ ѓ^ё'божа'лъ бра'тъ твои и^ прода'сться кᲆ пришеlцђ, и^л^и къ ѓ^бита'лникђ и^же ё^ тебе`, и^л^и ро'дившемђся тђ прише'лцђ
48
48
μετὰ τὸ πραθῆναι αὐτῷ, λύτρωσις ἔσται αὐτοῦ· εἷς τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ λυτρώσεται αὐτόν.
по прода'нїи` к немђ, и^скђпъ да бђ'дет# е^мђ, е^ді'номђ эT бра'тїя да и^скђпитъ е^го
49
49
ἀδελφὸς πατρὸς αὐτοῦ ἢ υἱὸς ἀδελφοῦ πατρὸς λυτρώσεται αὐτὸν ἢ ἀπὸ τῶν οἰκείων τῶν σαρκῶν αὐτοῦ, ἐκ τῆς φυλῆς αὐτοῦ, λυτροῦται αὐτόν· ἐὰν δὲ εὐπορηθεὶς ταῖς χερσὶ λυτρῶται ἑαυτόν,
бра'тᲆ эTц~а е^го, и^л^и сн~ъ бра'та эTц~а е^го, да и^скђпитъ е^го и^л^и эT сво'исᲄвены'я пло'ти ро'да е^го, и^скђпитᲆ е^го, а^ще л^и воꙁмо'жет# рђка е^го и^скђпи'ти себе`
50
50
καὶ συλλογιεῖται πρὸς τὸν κεκτημένον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἔτους, οὗ ἀπέδοτο ἑαυτὸν αὐτῷ ἕως τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς ἀφέσεως, καὶ ἔσται τὸ ἀργύριον τῆς πράσεως αὐτοῦ ὡς μισθίου· ἔτος ἐξ ἔτους ἔσται μετ᾿ αὐτοῦ.
да съчте'тся съ притяжа'вшиM е^го, эT лњта е^же вда'ся е^мђ, да'же до лњта ѓ^ставле'нїя`” И$ да бђ'детᲆ сребро` прода'нїя е^го, а^ки дн~ь нае'мъникђ, эT лњта до лњта да бђ'детъ с ни'мъ,
51
51
ἐὰν δέ τινι πλεῖον τῶν ἐτῶν ᾖ, πρὸς ταῦτα ἀποδώσει τὰ λύτρα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἀργυρίου τῆς πράσεως αὐτοῦ·
а%ще л^и комђ бо'лїи лTњ е^сть, протиv то'мђ эTдаст# и^скђпъ свои” эT сребра` прода'наго,
52
52
ἐὰν δὲ ὀλίγον καταλειφθῇ ἀπὸ τῶν ἐτῶν εἰς τὸν ἐνιαυτὸν τῆς ἀφέσεως, καὶ συλλογιεῖται αὐτῷ κατὰ τὰ ἔτη αὐτοῦ, καὶ ἀποδώσει τὰ λύτρα αὐτοῦ.
а%ще л^и мало ѓ^ста'нется эT лњтъ, до лњтъ ѓ^ставле'нїя, и^ да съчте'тъ е^мђ по лњтоM е^го, и^ да эTда'стъ и^скђпъ е^го а^ки нае'мникъ
53
53
ὡς μισθωτὸς ἐνιαυτὸν ἐξ ἐνιαυτοῦ ἔσται μετ᾿ αὐτοῦ· οὐ κατατενεῖς αὐτὸν ἐν τῷ μόχθῳ ἐνώπιόν σου.
эT го'да до го'да, да бђ'дет# с ни'мъ” да не стђжи'ши е^мђ трђдоM прDе тобо'ю,
54
54
ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται κατὰ ταῦτα, ἐξελεύσεται ἐν τῷ ἔτει τῆς ἀφέσεως αὐτὸς καὶ τὰ παιδία αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ·
а%ще л^и не и^скђ'пится, посе'мъ да и^ꙁы'идетъ въ лњто ѓ^ставле'нїя, са'мъ и^ дњти е^го с ни'мъ,
55
55
ὅτι ἐμοὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ οἰκέται εἰσί, παῖδές μου οὗτοί εἰσιν, οὓς ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
ја'ко мои` раби` сн~ове і^и^л~вы, раби` мои` с^и сђть, и^хже и^зведо'х# и^зъ земля` е^гљ=пеTскїя”
Κεφάλαιο 26
Глvа, к~ѕ”
1
1
ΟΥ ποιήσετε ὑμῖν αὐτοῖς χειροποίητα, οὐδὲ γλυπτά, οὐδὲ στήλην ἀναστήσετε ὑμῖν, οὐδὲ λίθον σκοπὸν θήσετε ἐν τῇ γῇ ὑμῶν προσκυνῆσαι αὐτῷ· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
Не сътвори'те себњ ѓ^браза рђкотворе'на, ни'же начерта'ныхъ, ни'же столпа` поста'вите себњ`, и^ не поста'виᲄе себњ` болва'нъ ка'менъ и^стђка'нъ въ ꙁемли` ва'шей, и^ не поклони'теся и^мъ, а%ꙁъ е^смь г~ь б~ъ ва'шъ,
2
2
τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε, καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου φοβηθήσεσθε· ἐγώ εἰμι Κύριος.
сђбо'ты моя` снабди'те, и^ эT ст~ыхъ мои^хъ ё^бои'теся а%ꙁъ е^смь г~ь”
3
3
᾿Εὰν τοῖς προστάγμασί μου πορεύησθε καὶ τὰς ἐντολάς μου φυλάσσησθε καὶ ποιήσητε αὐτάς,
Аще въ повелњнїи^хъ мои^хъ хо'дите и^ за'повњди моя` снабдите` и сътвори'те я&,
4
4
καὶ δώσω τὸν ὑετὸν ὑμῖν ἐν καιρῷ αὐτοῦ, καὶ ἡ γῆ δώσει τὰ γενήματα αὐτῆς καὶ τὰ ξύλα τῶν πεδίων ἀποδώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν.
и^ дам# до'ждь ваM въ' время свое, и^ ꙁемля` да'сть пло'дъ свои, и^ древеса се'лная дадђт# ѓ^во'щь сво'и,
5
5
καὶ καταλήψεται ὑμῖν ὁ ἁλοητὸς τὸν τρυγητόν, καὶ ὁ τρυγητὸς καταλήψεται τὸν σπόρον, καὶ φάγεσθε τὸν ἄρτον ὑμῶν εἰς πλησμονὴν καὶ κατοικήσετε μετὰ ἀσφαλείας ἐπὶ τῆς γῆς ὑμῶν, καὶ πόλεμος οὐ διελεύσεται διὰ τῆς γῆς ὑμῶν.
и^ спости'гнетъ васъ млаченїе жи'т# і^ и^манїе вина, и^манїе же вина посᲄигнетᲆ время сњя'нїя, и^ ја%сте хлњб# вашъ в сы'тость, и^ всели'теся беꙁ# стра'ха на земли` ва'шеи и^ ра'ть не прои'детъ сквозњ зе'млю ва'шђ,
6
6
καὶ δώσω εἰρήνην ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, καὶ κοιμηθήσεσθε, καὶ οὐκ ἔσται ὑμᾶς ὁ ἐκφοβῶν, καὶ ἀπολῶ θηρία πονηρὰ ἐκ τῆς γῆς ὑμῶν.
и^ даM ми'ръ в земли` ва'шеи, и^ ё'снете, и^ не бђдетᲆ ё^страша'яй ва`съ, и^ погђблю` ѕвњри лю'тыя` эT ꙁеMля ва'шеа
7
7
καὶ διώξεσθε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καὶ πεσοῦνται ἐναντίον ὑμῶν φόνῳ·
и^ раᲄь сквоꙁњ ꙁемля` ва'шея не про'идеT и^ пожене'те врагы` ваша, и^ па'дђтъ прDе ва'ми ё^бо'емъ”
8
8
καὶ διώξονται ἐξ ὑμῶν πέντε ἑκατόν, καὶ ἑκατὸν ὑμῶν διώξονται μυριάδας. καὶ πεσοῦνται οἱ ἐχθροὶ ὑμῶν ἐναντίον ὑμῶν μαχαίρᾳ.
И$ поженђтъ эT васъ е~ р~, а^ р~, ва'съ пожене'т# тм^ђ и^ падђтъ вра'ꙁи ва'ши прDе вами мечемъ”
9
9
καὶ ἐπιβλέψω ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ αὐξανῶ ὑμᾶς καὶ πληθυνῶ ὑμᾶς καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου μεθ᾿ ὑμῶν.
И$ при'ꙁрю на ва'съ и^ блгsвлю` ва'съ, и^ възвращђ ва'съ и^ ё^множђ ва'съ, и^ посᲄа'влю ꙁавTњ мо'и с ва'ми”
10
10
καὶ φάγεσθε παλαιὰ καὶ παλαιὰ παλαιῶν, καὶ παλαιὰ ἐκ προσώπου νέων ἐξοίσετε.
и^ ја%сте ве'тхая, и^ ветхая ве'тхиX и^ ве'тхая` эT лица` но'выхъ и^ꙁнесе'те
11
11
καὶ θήσω τὴν σκηνήν μου ἐν ὑμῖν, καὶ οὐ βδελύξεται ἡ ψυχή μου ὑμᾶς,
и^ поста'влю ꙁавњтъ мо'и въ ва'съ и^ не похђ'литъ дш~а моя` ва'съ”
12
12
καὶ ἐμπεριπατήσω ἐν ὑμῖν· καὶ ἔσομαι ὑμῶν Θεός, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι λαός.
И$ похождђ въ ва'съ, и^ бђ'дђ ва'мъ б~ъ, а^ в^ы бђ'дете м^и вᲆ лю'ди”
13
13
ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὄντων ὑμῶν δούλων, καὶ συνέτριψα τὸν δεσμὸν τοῦ ζυγοῦ ὑμῶν καὶ ἤγαγον ὑμᾶς μετὰ παρρησίας.
А/ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ, и^ꙁведы'и в^ы и^ꙁъ земля` е^гљ=петьскїя сђщимъ ва'мъ рабо'мъ, и^ съкрђши'хъ ё%ꙁы ја%рма` ва'шего, и^зведо'хъ в^ы съ вла'стїю”
14
14
ἐὰν δέ μὴ ὑπακούσητέ μου, μὴ δὲ ποιήσητε τὰ προστάγματά μου ταῦτα,
А$ще л^и не послђша'ете мене` и^ не сътворите` повелњнїи мои^хъ си'хъ,
15
15
ἀλλὰ ἀπειθήσητε αὐτοῖς καὶ τοῖς κρίμασί μου προσοχθίσῃ ἡ ψυχὴ ὑμῶν, ὥστε ὑμᾶς μὴ ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολάς μου, ὥστε διασκεδάσαι τήν διαθήκην μου,
и^ сђпроти'витеся мн^њ, и^ сђдо'мъ мои'мъ не ё^годи'тъ дш~а ва'ша, ја%коже не сътвори'ти ва'мъ всњхъ ꙁа'повњдїи мои^хъ, и^ ја%ко раꙁсы'пати завњтъ мои,
16
16
καὶ ἐγὼ ποιήσω οὕτως ὑμῖν· καὶ ἐπιστήσω ἐφ᾿ ὑμᾶς τὴν ἀπορίαν, τήν τε ψώραν, καὶ τὸν ἴκτερα σφακελίζοντα τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν, καὶ τὴν ψυχὴν ὑμῶν ἐκτήκουσαν, καὶ σπερεῖτε διακενῆς τὰ σπέρματα ὑμῶν, καὶ ἔδονται οἱ ὑπεναντίοι ὑμῶν.
и^ а'ꙁъ сътворю` си'це ва'мъ, и^ приста'влю на в^ы неи^мњнїе, и^ ра'ны и^ кра'сты, врњжа'ющи ѓ%чи ва'ши, и^ дш~ђ ва'шђ сђшащђ, и^ всњ'ете въ тще` сњмена ва'ша, и^зъја%дят# б^о е& сђпоста'ты ва'ша.
17
17
καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ πεσεῖσθε ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν, καὶ διώξονται ὑμᾶς οἱ μισοῦντες ὑμᾶς, καὶ φεύξεσθε οὐδενὸς διώκοντος ὑμᾶς.
и^ ѓ^прђ лице` мое` на ваs, и^ паде'те прDе враги` ва'шими, и^ поженђтъ в^ы ненави'дящїи` ва'съ, и^ пробњ'гнете не гони'ми ники'мже”
18
18
καὶ ἐὰν ἕως τούτου μὴ ὑπακούσητέ μου, καὶ προσθήσω τοῦ παιδεῦσαι ὑμᾶς ἑπτάκις ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν.
И$ а'ще до сего` не послђшае^те мене`, и^ приложђ` накаꙁа'ти в^ы вре'дъ з~. ꙁа грњхи` ва'ша,
19
19
καὶ συντρίψω τὴν ὕβριν τῆς ὑπερηφανίας ὑμῶν, καὶ θήσω τὸν οὐρανὸν ὑμῖν σιδηροῦν καὶ τὴν γῆν ὑμῶν ὡσεὶ χαλκῆν.
и^ съкрђшђ` ё^кориZнђ преꙁо'ра ва'шего, и^ положђ нб~о ва'мъ а^ки желњз'но и^ ꙁе'млю ва'шђ а^ки мњдянђ”
20
20
καὶ ἔσται εἰς κενὸν ἡ ἰσχὺς ὑμῶν, καὶ οὐ δώσει ἡ γῆ ὑμῶν τὸν σπόρον αὐτῆς, καὶ τὸ ξύλον τοῦ ἀγροῦ ὑμῶν οὐ δώσει τὸν καρπὸν αὐτοῦ.
И$ бђ'детъ вътще` крњп'ость ва'ша, и^ не да'стъ ꙁемля` ва'ша сњмени свое^го, и^ дре'ва села` ва'шего не дадђт# плода` свое^го”
21
21
καὶ ἐὰν μετὰ ταῦτα πορεύησθε πλάγιοι, καὶ μὴ βούλησθε ὑπακούειν μου, προσθήσω ὑμῖν πληγὰς ἑπτὰ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν.
И$ а'ще посе'мᲆ соблђ'дите на страны`, и^ не и^зво'лите послђшати мене, приложю` на в^ы вре'дъ се'дмь по грњхо'мъ ва'шимъ”
22
22
καὶ ἀποστελῶ ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰ θηρία τὰ ἄγρια τῆς γῆς καὶ κατέδεται ὑμᾶς καὶ ἐξαναλώσει τὰ κτήνη ὑμῶν, καὶ ὀλιγοστοὺς ποιήσω ὑμᾶς, καὶ ἐρημωθήσονται αἱ ὁδοὶ ὑμῶν.
И напђщђ` на в^ы ѕвњри лю'тыя ꙁем#ны'я, і^ и^ꙁъја%дятᲆ в^ы, и^ потребяT ско'тъ ва'шъ, и^ ма'ли сътворю` в^ы, и^ пђсты бђ'дђт# пђтїе ва'ши,
23
23
καὶ ἐπὶ τούτοις ἐὰν μὴ παιδευθῆτε, ἀλλὰ πορεύησθε πρός με πλάγιοι,
і^ а^ще си'мъ не нака'жетеся, но по'идете кᲆ мн^њ в непра'вдњ,
24
24
πορεύσομαι κἀγὼ μεθ᾿ ὑμῶν θυμῷ πλαγίῳ, καὶ πατάξω ὑμᾶς κἀγὼ ἑπτάκις ἀντὶ τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν.
и^ пои^дђ и^ а'ꙁъ противђ ва'мъ во ја%рости мое'и съ рве'нїеM и^ погђблю` в^ы а%ꙁъ се'дми'жды грњхъ ра'ди ва'ших#”
25
25
καὶ ἐπάξω ἐφ᾿ ὑμᾶς μάχαιραν ἐκδικοῦσαν δίκην διαθήκης, καὶ καταφεύξεσθε εἰς τὰς πόλεις ὑμῶν· καὶ ἐξαποστελῶ θάνατον εἰς ὑμᾶς, καὶ παραδοθήσεσθε εἰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν.
И$ наведђ на' вы мечъ мьстя'и сђда` ꙁавњтнаго, и^ въбњгнете ли вᲆ гра'ды ва'ша, пђщђ на' вы см~рть, и^ въпаде'те въ рђцњ вра'гъ ва'шихъ”
26
26
ἐν τῷ θλῖψαι ὑμᾶς σιτοδείᾳ ἄρτων, καὶ πέψουσι δέκα γυναῖκες τοὺς ἄρτους ὑμῶν ἐν κλιβάνῳ ἑνί, καὶ ἀποδώσουσι τοὺς ἄρτους ὑμῶν ἐν σταθμῷ, καὶ φάγεσθε καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῆτε.
Вънегда` скорбњти ва'мᲆ пи'ща хлњ'бовъ. тогда` и^спекђтъ де'сять же'нъ хлњ'бы ва'ша, въ е^ді'нои пе'щи, и^ эTдадя'т# хлњ'бы ва'ша въ мњрђ, и^ я'сте и^ не насыᲄи'теся”
27
27
ἐὰν δὲ ἐπὶ τούτοις μὴ ὑπακούσητέ μου, καὶ πορεύησθε πρός με πλάγιοι,
А$ще же и^ симъ не послђшае'те мене`, и^ по'идете къ мнњ` страно'ю
28
28
καὶ αὐτὸς πορεύσομαι μεθ᾿ ὑμῶν ἐν θυμῷ πλαγίῳ, καὶ παιδεύσω ὑμᾶς ἐγὼ ἑπτάκις κατὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν.
и^ а'ꙁъ пои^дђ проти'вђ ва'мъ въ ја%рости съ рве'нїемᲆ и^ накажђ` в^ы а%ꙁъ сеDми'жды грњхъ ра'ди ва'шихъ”
29
29
καὶ φάγεσθε τὰς σάρκας τῶν υἱῶν ὑμῶν καὶ τὰς σάρκας τῶν θυγατέρων ὑμῶν φάγεσθε,
И$ я'сти бђдете плоти сн~въ ва'ших#, и^ пло'ти дще'реи ва'шихъ ја%сте”
30
30
καὶ ἐρημώσω τὰς στήλας ὑμῶν, καὶ ἐξολοθρεύσω τὰ ξύλινα χειροποίητα ὑμῶν, καὶ θήσω τὰ κῶλα ὑμῶν ἐπὶ τὰ κῶλα τῶν εἰδώλων ὑμῶν, καὶ προσοχθιεῖ ἡ ψυχή μου ὑμῖν.
И$ сътворю` пђсты'я ка'пища ва'ша, и^ поᲄреблю` древена'я рђкотворе'нїа ваша, и^ положђ` трђпы ваша на трђ'пњх# кђмиr ва'шихъ, и^ възненавидиT васъ дш~а моя”
31
31
καὶ θήσω τὰς πόλεις ὑμῶν ἐρήμους καὶ ἐξερημώσω τὰ ἅγια ὑμῶν, καὶ οὐ μὴ ὀσφρανθῶ τῆς ὀσμῆς τῶν θυσιῶν ὑμῶν.
И$ сотворю` гра'ды ва'ша пђсᲄы и^ разсы'плю ст~ая ва'ша, и^ не ѓ^боня'ю воня` тре'бъ ва'шихъ”
32
32
καὶ ἐξερημώσω ἐγὼ τὴν γῆν ὑμῶν, καὶ θαυμάσονται ἐπ᾿ αὐτῇ οἱ ἐχθροὶ ὑμῶν οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐτῇ.
И$ сътворю` пђстђ а%зъ ꙁе'млю вашђ, и^ въздивя'тся ѓ^ не'и вра'зи ваши живђщеи на не'и,
33
33
καὶ διασπερῶ ὑμᾶς εἰς τὰ ἔθνη, καὶ ἐξαναλώσει ὑμᾶς ἐπιπορευομένη ἡ μάχαιρα· καὶ ἔσται ἡ γῆ ὑμῶν ἔρημος, καὶ αἱ πόλεις ὑμῶν ἔσονται ἔρημοι.
и^ разсы'плю в^ы въ ја%зы'ки и^ потреби'тъ в^ы приходя'и мече'мъ, и^ бђ'детъ ꙁемля` ва'ша пђста`, и^ гра'ди ва'ши бђ'дђтъ пђсты”
34
34
τότε εὐδοκήσει ἡ γῆ τὰ σάββατα αὐτῆς πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ἐρημώσεως αὐτῆς, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθε ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν· τότε σαββατιεῖ ἡ γῆ, καὶ εὐδοκήσει ἡ γῆ τὰ σάββατα αὐτῆς.
И$ в^ы бђ'дете въ земли` вра'гъ ва'шихъ, и^ тогда` пра'знђетъ земля`, и^ бл~говоли'тъ пра'зника е^я`,
35
35
πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ἐρημώσεως αὐτῆς σαββατιεῖ, ἃ οὐκ ἐσαββάτισεν ἐν τοῖς σαββάτοις ὑμῶν, ἡνίκα κατῳκεῖτε αὐτήν.
въ вся` дн~и ѓ^пђстњнїя е^я`, пра'знђетъ ја^же не пра'знова въ пра'зницњхъ ва'шихъ, е^гда живя'сᲄе на не'и”
36
36
καὶ τοῖς καταλειφθεῖσιν ἐξ ὑμῶν ἐπάξω δουλείαν εἰς τὴν καρδίαν αὐτῶν ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, καί διώξεται αὐτοὺς φωνὴ φύλλου φερομένου, καὶ φεύξονται ὡς φεύγοντες ἀπὸ πολέμου, καὶ πεσοῦνται οὐδενὸς διώκοντος·
И$ ѓ^ста'вльшиM эT ва'съ вложђ` стра'хъ въ срцDа и^хъ, въ земли` вра'гъ и^хъ, и^ пожене'тъ иX гла'съ листа летя'ща и^ пробњгнђт# ја%ко бњжа'щїи` эT ра'ти, и^ падђтъ н^ики'мже гони'ми.
37
37
καὶ ὑπερόψεται ὁ ἀδελφὸς τὸν ἀδελφὸν ὡσεὶ ἐν πολέμῳ, οὐδενὸς κατατρέχοντος, καὶ οὐ δυνήσεσθε ἀντιστῆναι τοῖς ἐχθροῖς ὑμῶν.
и^ пре'ꙁритъ браT бра'та а^ки на ра'ти ники'мже гони'ми и^ не въꙁмо'жете сђпроᲄи'виᲄися врагоM ва'шимъ”
38
38
καὶ ἀπολεῖσθε ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ κατέδεται ὑμᾶς ἡ γῆ τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν.
И$ поги'бнете въ сᲄранаX, и^ сътреби'т# в^ы земля` враh вашиX.
39
39
καὶ οἱ καταλειφθέντες ἀφ᾿ ὑμῶν καταφθαρήσονται διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων αὐτῶν, ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν τακήσονται.
и^ ѓ^ставшїи` эT ваs и^стлњюT ꙁа грᲇхи` иX и^ за грњхи` эTц~ъ и^хъ, въ ꙁемли` враh и^хъ и^стлњ'ютъ”
40
40
καὶ ἐξαγορεύσουσι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων αὐτῶν, ὅτι παρέβησαν καὶ ὑπερεῖδόν με, καὶ ὅτι ἐπορεύθησαν ἐναντίον μου πλάγιοι,
І$ и^сповњ'дятъ грњхи` своя` и^ грњхи` эTц~ъ своиX, ја%ко престђпи'ша и^ преꙁрњша мя`, и^ ја%ко ходи'ша предо мно'ю в непра'вдњ,
41
41
καὶ ἐγὼ ἐπορεύθην μετ᾿ αὐτῶν ἐν θυμῷ πλαγίῳ, καὶ ἀπολῷ αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· τότε ἐντραπήσεται ἡ καρδία αὐτῶν ἡ ἀπερίτμητος, καὶ τότε εὐδοκήσουσι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
и^ а'з# пои^дђ противђ и^мъ въ гнњ'вњ въ ја%рости страно'ю и^ въведђ я& въ ꙁемли` вра'гъ и^хъ. тогда` смири'тся срцDе и^хъ непокори'вое, и^ тогда` поꙁна'ют# грњхъ и^хъ,
42
42
καὶ μνησθήσομαι τῆς διαθήκης ᾿Ιακὼβ καὶ τῆς διαθήκης ᾿Ισαάκ, καὶ τῆς διαθήκης ῾Αβραὰμ μνησθήσομαι, καὶ τῆς γῆς μνησθήσομαι.
и^ въспомянђ` ꙁавњт# і^а^ковль, и^ завњтъ і^саа'ковъ, и^ завњтъ а^враа'мль помянђ`,
43
43
καὶ ἡ γῆ ἐγκαταλειφθήσεται ἀπ᾿ αὐτῶν· τότε προσδέξεται ἡ γῆ τὰ σάββατα αὐτῆς, ἐν τῷ ἐρημωθῆναι αὐτὴν δι᾿ αὐτούς, καὶ αὐτοὶ προσδέξονται τὰς αὐτῶν ἀνομίας, ἀνθ᾿ ὧν τὰ κρίματά μου ὑπερεῖδον, καὶ τοῖς προστάγμασί μου προσώχθισαν τῇ ψυχῇ αὐτῶν.
и^ зе'млю помянђ” земля' же ѓ^ста'нется эT ни'хъ, тогда` прїиметъ ꙁемля` пра'зники своя`, вᲆнегда` ѓ^пђстњти е^й и^хъ ра'ди, и^ ѓ^ни прїимђтᲆ своя` беꙁако'нїя, сего` ра'ди и^же преꙁрᲇша сђды` моя`, и^ повелњнїи мои^хъ въꙁ#негодова` дш~а иX”
44
44
καὶ οὐδ᾿ ὡς ὄντων αὐτῶν ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν οὐχ ὑπερεῖδον αὐτούς, οὐδὲ προσώχθισα αὐτοῖς ὥστε ἐξαναλῶσαι αὐτούς, τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸς αὐτούς· ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν.
И$ ја%ко не бя'хђ л^и въ ꙁемли` вра'гъ свои^хъ и^ не приꙁрњх# и^хъ, н^иже възнегодова'хъ и^хъ, ја^ко потреби'ти я&, и^ раꙁсы'пати завњтъ мои и^же с ни'ми, а%ꙁъ г~ь б~ъ и^х#.
45
45
καί μνησθήσομαι διαθήκης αὐτῶν τῆς προτέρας, ὅτε ἐξήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας ἔναντι τῶν ἐθνῶν, τοῦ εἶναι αὐτῶν Θεός· ἐγώ εἰμι Κύριος.
и^ помянђхъ на ꙁавњт# мо'и прьвы'и, ја%ко и^ꙁведо'хъ и^хъ и^ꙁъ ꙁемля` е^гљ=петьскїя`, эT до'мђ рабо'ты прDе страна'ми е^же быхъ и^мъ бм~ъ а^зъ г~ь”
46
46
ταῦτα τὰ κρίματά μου καὶ τὰ προστάγματά μου καὶ ὁ νόμος, ὃν ἔδωκε Κύριος ἀνὰ μέσον αὐτοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἐν τῷ ὄρει Σινά, ἐν χειρὶ Μωυσῆ.
Се сђды, и^ повелњ'нїя и^ ꙁакоn, и^же да'лъ г~ь, междђ собо'ю, и' межDђ сн~ы і^и^л~вы въ горњ сина'истњи, рђко'ю мољ=сїевою”
Κεφάλαιο 27
Гл~ав, к~з”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
2
2
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ὃς ἂν εὔξηται εὐχὴν ὥστε τιμὴν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ,
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ, и^ рече'ши къ ниM гл~я, чл~къ и^же а^ще мо'лится молбо'ю, за и^ꙁъмњнђ дш~а свое^я` г~ђ,
3
3
ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος ἀπὸ εἰκοσαετοῦς ἕως ἑξηκονταετοῦς, ἔσται αὐτοῦ ἡ τιμὴ πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου τῷ σταθμῷ τῷ ἁγίῳ,
да бђдђтъ цњна` мђжеска по'лђ, эT, к~, лњтъ, д^о ћ~, лњтъ, да бђ'детъ цњна е^го, н~, дидра'гмъ сребра` мњрою ст~ою”
4
4
τῆς δὲ θηλείας ἔσται ἡ συντίμησις τριάκοντα δίδραχμα.
А$ же'ньска по'лђ да бђ'дет# цњна`, л~, дидра'гмъ.
5
5
ἐὰν δὲ ἀπὸ πεντεαετοῦς ἕως εἴκοσιν ἐτῶν, ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος εἴκοσι δίδραχμα, τῆς δὲ θηλείας δέκα δίδραχμα.
а^ще же эT е~ лњтъ, д^о к~, лњтъ. да бђ'детъ цњна` мђжескђ по'лђ к~, дидра'гмъ, же'ньскђ же по'лђ і~, дидра'гмъ”
6
6
ἀπὸ δὲ μηνιαίου ἕως πενταετοῦς ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος πέντε δίδραχμα, τῆς δὲ θηλείας τρία δίδραχμα ἀργυρίου.
эT мцsа же е^ді'наго до, е~, лњт#. да бђдетъ цњна` мђжеска по'лђ е~, дидра'гмъ сребра`. а^ же'ньска по'лђ, г~, дидра'гмы сребра`,
7
7
ἐὰν δὲ ἀπὸ ἑξηκονταετῶν καὶ ἐπάνω, ἐὰν μὲν ἄρσεν ᾖ, ἔσται ἡ τιμὴ αὐτοῦ πεντεκαίδεκα δίδραχμα ἀργυρίου, ἐὰν δὲ θήλεια, δέκα δίδραχμα.
а^ще л^и эT ћ~, лњт# и^ вы'ше, а%ще л^и е^сть мђжескъ по'лъ да бђ'детъ цњна` е^го, е~і, дидра'гм# сребра`, а^ же'ньска полђ і~, дидрагM”
8
8
ἐὰν δὲ ταπεινὸς ᾖ τῇ τιμῇ, στήσεται ἐναντίον τοῦ ἱερέως, καὶ τιμήσεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς· καθάπερ ἰσχύει ἡ χεὶρ τοῦ εὐξαμένου, τιμήσεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς.
А$ще л^и ё^бо'гъ е^сть цњною е^го да сᲄа'нетъ прDе жерце'мъ, и^ да ѓ^цњни'тъ е^го жре'цъ ја^коже мо'жетъ рђка` ѓ^бњща'вшагося, та'ко ѓ^цњ'нитъ е^го жре'цъ”
9
9
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τῶν πτηνῶν τῶν προσφερομένων ἀπ᾿ αὐτῶν δῶρον τῷ Κυρίῳ, ὃς ἂν δῷ ἀπὸ τούτων τῷ Κυρίῳ, ἔσται ἅγιον.
А$ще л^и эT скота`, приноси'маго эT ниX да'ръ г~ђ, и^же а^ще да'ст# эT си'хъ г~ђ, бђ'детъ ст~о”
10
10
οὐκ ἀλλάξει αὐτὸ καλὸν πονηρῷ, οὐδὲ πονηρὸν καλῷ· ἐὰν δὲ ἀλλάσσων ἀλλάξῃ αὐτὸ κτῆνος κτήνει, ἔσται αὐτὸ καὶ τὸ ἄλλαγμα ἅγια.
да не и^ꙁ#мњни'ши добра` ꙁа зло`, а^ ни зла` за добро`, а^ще л^и и^ꙁмᲇня'я и^змᲇни'ши с^е скотъ скотомъ, да бђ'дет# и^ то'и и^ꙁмњне'нїе ст~о”
11
11
ἐὰν δὲ πᾶν κτῆνος ἀκάθαρτον, ἀφ᾿ ὧν οὐ προσφέρεται ἀπ᾿ αὐτῶν δῶρον τῷ Κυρίῳ, στήσει τὸ κτῆνος ἔναντι τοῦ ἱερέως,
А/ще ли вся'къ скоT нечи'стъ е^сть, эT ни'хже не прино'сится даръ г~ђ. да поста'витъ ско'тᲆ прDе жрьце'мъ,
12
12
καὶ τιμήσεται αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἀνὰ μέσον καλοῦ καὶ ἀνὰ μέσον πονηροῦ, καὶ καθότι ἂν τιμήσηται αὐτὸ ὁ ἱερεύς, οὕτω στήσεται.
и^ ѓ^цњн'итъ и& жре'цъ междђ до'брымъ и^ междђ ꙁлы'мъ, ја%коже ѓ^цњн'итъ жре'цъ та'ко да бђдетᲆ”
13
13
ἐὰν δέ λυτρούμενος λυτρώσηται αὐτό, προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον πρὸς τὴν τιμὴν αὐτοῦ.
А$ще л^и и^скђ'пляя` и^скђпиT и& да приложиT пя'тђю ча'сть къ цњнњ` е^го”
14
14
Καὶ ἄνθρωπος, ὃς ἂν ἁγιάσῃ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἁγίαν τῷ Κυρίῳ, καὶ τιμήσεται αὐτὴν ὁ ἱερεύς, ἀνὰ μέσον καλῆς καὶ ἀνὰ μέσον πονηρᾶς· ὡς ἂν τιμήσηται αὐτὴν ὁ ἱερεύς, οὕτω σταθήσεται.
и^ чл~къ а^ще ст~итъ до'мъ сво'и ст~ынею г~ђ, да ѓ^цњ'нитъ и& жре'цъ междђ` до'брымъ и^ междђ` злы'мъ. ја%коже ѓ^цњ'нитъ и& жре'цъ, та'ко да ста'нетъ”
15
15
ἐὰν δὲ ὁ ἁγιάσας αὐτὴν λυτρῶται τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, προσθήσει ἐπ᾿ αὐτὸ τὸ ἐπίπεμπτον τοῦ ἀργυρίου τῆς τιμῆς, καὶ ἔσται αὐτῷ.
А$ще л^и ѓ^сщ~ая е^го и^скђпитъ хра'мъ сво'и, да приложи'тъ на се` пятђю ча'сть сребра` цњны` е^го и^ да бђ'детъ е^мђ.
16
16
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ ἁγιάσῃ ἄνθρωπος τῷ Κυρίῳ, καὶ ἔσται ἡ τιμὴ κατὰ τὸν σπόρον αὐτοῦ, κόρου κριθῶν πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου.
а%ще л^и эT ни'въ ѓ^дръжа'нїя е^го, ѓ^ст~итъ чл~къ г~ђ, и^ да бђ'детᲆ цњна` е^го по сњя'нїю е^го, спђ'дъ ја^чме'ню и~, дидра'гмъ сребра`
17
17
ἐὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς ἀφέσεως ἁγιάσῃ τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ, κατὰ τὴν τιμὴν αὐτοῦ στήσεται.
а^ще л^и эT лњта ѓ^ставле'нїя, ѓ^ст~иT ни'вђ свою`, по цњнњ` е^я` да ста'нет#”
18
18
ἐὰν δὲ ἔσχατον μετὰ τήν ἄφεσιν ἁγιάσῃ τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ, προσλογιεῖται αὐτῷ ὁ ἱερεὺς τὸ ἀργύριον ἐπὶ τὰ ἔτη τὰ ἐπίλοιπα, ἕως εἰς τὸν ἐνιαυτὸν τῆς ἀφέσεως, καὶ ἀνθυφαιρεθήσεται ἀπὸ τῆς συντιμήσεως αὐτοῦ.
А$ще л^и послњди ѓ^сᲄавле'нїя` ѓ^ст~ит# ни'вђ е^го, да съчтеT е^мђ сребро` жре`ц#, ꙁ~, лњтъ ѓ^сᲄа'вшая` до лњта ѓ^ставле'нїя`, и^ да ё^имет# эT цњны` е^го”
19
19
ἐὰν δὲ λυτρῶται τὸν ἀγρὸν ὁ ἁγιάσας αὐτόν, προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον τοῦ ἀργυρίου πρὸς τὴντιμὴν αὐτοῦ, καὶ ἔσται αὐτῷ.
И$ а^ще и^скђ'питᲆ ни'вђ свою` ѓ^сщ~ая ю& да приложиT, пя'тђю ча`сть сребра`, къ цњнњ е^го и^ да бђ'дет# е^мђ”
20
20
ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται τὸν ἀγρόν, καὶ ἀποδῶται τὸν ἀγρὸν ἀνθρώπῳ ἑτέρῳ, οὐκέτι μὴ λυτρώσηται αὐτόν.
А$ще л^и не скђ'питъ ни'вы да эTда'ст# ни'вђ и^номђ чл~кђ по се'м# да не и^скђ'пит# и&”
21
21
ἀλλ᾿ ἔσται ὁ ἀγρὸς ἐξεληλυθυίας τῆς ἀφέσεως ἅγιος τῷ Κυρίῳ, ὥσπερ ἡ γῆ ἡ ἀφωρισμένῃ· τῷ ἱερεῖ ἔσται κατάσχεσις αὐτοῦ.
Но да бђ'детъ ни'ва минђвша'го ѓ^сᲄавле'нїя, ст~а и^ хва'лна г~ђ, а^ки ꙁеMля` эTлђче'ная жрьцђ, да бђ'детъ въ ѓ^дръжа'нїе е^го”
22
22
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ οὗ κέκτηται, ὃς οὐκ ἔστιν ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ, ἁγιάσῃ τῷ Κυρίῳ,
А$ще л^и эT ни'вы приᲄяжетъ, и^же нњсть эT села` ѓ^дръжа'нїя е^го ѓ^ст~и'тъ г~ђ,
23
23
ὁ ἱερεὺς λογιεῖται πρὸς αὐτὸν τὸ τέλος τῆς τιμῆς ἐκ τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς ἀφέσεως, καί ἀποδώσει τὴν τιμὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἅγιον τῷ Κυρίῳ.
да съчте'тъ е^мђ жреw съврᲆше'нїе цњны`, эT лњта ѓ^ставле'нїя, и^ да эTда'стъ цњнђ въ то'и дн~ь въ ст~ыню г~ђ”
24
24
καὶ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῆς ἀφέσεως ἀποδοθήσεται ὁ ἀγρὸς τῷ ἀνθρώπῳ παρ᾿ οὗ κέκτηται αὐτόν, οὗ ἦν ἡ κατάσχεσις τῆς γῆς.
И$ въ лᲇто ѓ^ставле'нїя да ся эTда'ст# ни'ва чл~кђ эT него'же е^сть притяжа'лъ ю&, е^гоже бњ ѓ^дръжа'нїе ꙁемно'е”
25
25
καὶ πᾶσα τιμὴ ἔσται σταθμίοις ἁγίοις· εἴκοσιν ὀβολοὶ ἔσται τὸ δίδραχμον.
И$ вся'ка цњна` да бђ'детъ въ мњрђ ст~ђ к~, мњръ да бђ'детᲆ дидра'гм#”
26
26
Καὶ πᾶν πρωτότοκον ὃ ἐὰν γένηται ἐν τοῖς κτήνεσί σου, ἔσται τῷ Κυρίῳ, καὶ οὐ καθαγιάσει αὐτὸ οὐδείς· ἐάν τε μόσχον ἐάν τε πρόβατον, τῷ Κυρίῳ ἐστίν.
Вся'к# прьвенеw и^же а%ще роди'тся въ ско'тњ твое^мᲆ да бђ'дет# г~ђ, и^ да не ѓ^ст~ит# е^го никто'же, а^ще телеw а^ще ѓ^вча` г~ђ е^сть”
27
27
ἐὰν δὲ τῶν τετραπόδων τῶν ἀκαθάρτων ἀλλάξῃ κατὰ τὴν τιμὴν αὐτοῦ, καὶ προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον πρὸς αὐτό, καὶ ἔσται αὐτῷ· ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται, πραθήσεται κατὰ τὸ τίμημα αὐτοῦ.
А/ще ли эT четвероно'жныхᲆ нечи'стыхъ да и^ꙁмњни'тъ по цњнњ е^го, и^ да приложи'тъ е~ ю ча'сть е^го к семђ, и^ да бђ'детъ е^мђ” А$ще ли не и^скђ'пится. да ся прода'ст# по цᲇнᲇ е^го”
28
28
πᾶν δὲ ἀνάθεμα, ὃ ἐὰν ἀναθῇ ἄνθρωπος τῷ Κυρίῳ ἀπὸ πάντων, ὅσα αὐτῷ ἐστιν, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἀπὸ ἀγροῦ κατασχέσεως αὐτοῦ, οὐκ ἀποδώσεται, οὐδὲ λυτρώσεται· πᾶν ἀνάθεμα ἅγιον ἁγίων ἔσται τῷ Κυρίῳ.
Вся'к же ѓ^бњтъ и^же а^ще ѓ^бњща'етᲆ чл~къ г~ђ, эT всего` е^ли'ко е^мђ е^сть эT чл~ка до скота`, и^ эT ни'въ ѓ^дрᲆжа'нїя е^го, не эTда'стᲆ ни'же и^скђпиT вся'каго ѓ^бњта ст~ая ст~ых# бђ'дет# г~ђ”
29
29
καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἀνατεθῇ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, οὐ λυτρωθήσεται, ἀλλὰ θανάτῳ θανατωθήσεται.
И$ эT вся'каго ѓ^бњта и^же а^ще ѓ^бњща'етъ чл~къ, не и^скђ'пится, см~ртїю да ё%мретъ”
30
30
Πᾶσα δεκάτη τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς γῆς καὶ τοῦ καρποῦ τοῦ ξυλίνου τῷ Κυρίῳ ἐστίν, ἅγιον τῷ Κυρίῳ.
Вся'ка десяти'на ꙁемна'я эT сњмене ꙁемна'го и^ эT плода` дре'внаh, г~ђ е^сть, ст~о г~ђ”
31
31
ἐὰν δὲ λυτρῶται λύτρῳ ἄνθρωπος τὴν δεκάτην αὐτοῦ, τὸ ἐπίπεμπτον προσθήσει πρὸς αὐτόν, καὶ ἔσται αὐτῷ.
А$ще ли и^скђпа'я и^скђ'питъ чл~къ десяти'нђ е^го е~ ю ча'сть е^го да приложиT к немђ, и^ да бђ'детъ е^мђ”
32
32
καὶ πᾶσα δεκάτη βοῶν, καὶ προβάτων καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἔλθῃ ἐν τῷ ἀριθμῷ ὑπὸ τὴν ράβδον, τὸ δέκατον ἔσται ἅγιον τῷ Κυρίῳ.
И$ вся'ка десяти'на воло'въ и^ ѓ^ве'цъ, и^ вся'ко е^же а^ще прїидетъ въ число` поD жеꙁлᲆ деся'тое да бђ'детъ ст~о г~ђ”
33
33
οὐκ ἀλλάξεις καλὸν πονηρῷ, οὐδὲ πονηρὸν καλῷ· ἐὰν δὲ ἀλλάσσων ἀλλάξῃς αὐτό, καὶ τὸ ἄλλαγμα αὐτοῦ ἔσται ἅγιον, οὐ λυτρωθήσεται.
Не и^ꙁ#мњни` до'браго злы'мъ а^ ни до'брымъ зла'го, а^ще ли и^змњне'нїемъ и^ꙁ#мњни'ши е& тогда` т^о и^ и^ꙁмњне'нїе е^го бђдетᲆ ст~о, да ся не и^скђ'питᲆ”
34
34
Αὗταί εἰσιν αἱ ἐντολαί, ἃς ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ὄρει Σινά.
Се сђть ꙁа'повњди, ја%же ꙁаповњда` г~ь мољ=сїю и^ къ сн~ом# і^и^л~вымъ въ горњ` сина'истᲇи”

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.