Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

Порівняти:
⇄

Третїе кни'ги мољ=сїѓвы лељ=тъ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
глvа, а~”
Κεφάλαιο 1
1
1
И$ въꙁва` г~ь мољ=сїа и^ рече е^мђ и^с хра'ма свњдњ'нїа гл~я,
ΚΑΙ ἀνεκάλεσε Μωυσῆν, καὶ ἐλάλησε Κύριος αὐτῷ ἐκ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου λέγων·
2
2
гл~и сн~омъ і^и~левыM, и^ рцы` к ни'мъ. чл~къ эT васъ аще принесеT даръ г~ђ эT скота`, и^ эT говяD и^ эT ѓ^веw, да принесе'те дары ва'ша”
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ἐξ ὑμῶν ἐὰν προσαγάγῃ δῶρα τῷ Κυρίῳ, ἀπὸ τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ τῶν βοῶν καὶ ἀπὸ τῶν προβάτων προσοίσετε τὰ δῶρα ὑμῶν.
3
3
А/ще же съж#женїа даръ е^го эT го'вяD, мђ'жескъ поl непоро'ченъ, да принесе'тъ преD двери храма свњдᲇнїа, и^ да принесеT е& прїа'тно преD гм~ъ,
ἐὰν ὁλοκαύτωμα τὸ δῶρον αὐτοῦ ἐκ τῶν βοῶν, ἄρσεν ἄμωμον προσάξει· πρὸς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου προσοίσει αὐτὸ δεκτὸν ἐναντίον Κυρίου.
4
4
и^ да въꙁложиT рђ'кђ на главђ` приноше'нїю, прїя'то е^мђ молитися ѓ^ неM”
καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ καρπώματος, δεκτὸν αὐτῷ ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ.
5
5
И$ да ꙁаколюT ю^не'цᲆ преD гм~ᲆ, и^ да принесђтᲆ сн~ове а^а^ро'нови, жерцы` кро'вь и^ да пролїюT кровь на ѓ^лта'рь о%крsтъ, и^же ё^ дв'ерїи храма свњдњ'нїа”
καὶ σφάξουσι τὸν μόσχον ἔναντι Κυρίου, καὶ προσοίσουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα, καὶ προσχεοῦσι τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ τὸ ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
6
6
И$ ѓ^дра'вши все`съж#же'нїе, да раздробяT е& на ё%ды”
καὶ ἐκδείραντες τὸ ὁλοκαύτωμα μελιοῦσιν αὐτὸ κατὰ μέλη,
7
7
И$ да вᲆꙁложаT сн~ове а^а^ро'ни жерцы` ѓ%гнь на ѓ^лта'рь, и^ да въскладђтᲆ дрова` на ѓ^гнь,
καὶ ἐπιθήσουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐπιστοιβάσουσι ξύλα ἐπὶ τὸ πῦρ.
8
8
и^ да въскладђтᲆ сн~ове а^а^ро'ни жер цы`, раZдробле'ное, и^ главђ` и^ тђкъ, на дрова` горя'ща ја^же на ѓ^лта'ри”
καὶ ἐπιστοιβάσουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς τὰ διχοτομήματα καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ στέαρ ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρὸς τὰ ὄντα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου,
9
9
ё^тро'бђ же и^ но'гы да и^ꙁмы'ютъ водо'ю, и^ да въꙁложи'тъ жре'цъ вс^я на ѓ^лта'рь, приношенїа жрътва е^сть воня бл~гоё^ха'нїа г~ђ.
τὰ δὲ ἐγκοίλια καὶ τοὺς πόδας πλυνοῦσιν ὕδατι, καὶ ἐπιθήσουσιν οἱ ἱερεῖς τὰ πάντα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· κάρπωμά ἐστι, θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
10
10
а%ще ли же эT ѓ^вецъ дар# свои гв~и принесе'тъ эT а%гнецъ, и^л^и эT ко'ꙁлищᲆ, вᲆ все`сож#же'нїе, мђж'ескъ полъ чи'стъ да принесе'тъ и&,
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τῶν προβάτων τὸ δῶρον αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ, ἀπό τε τῶν ἀρνῶν καὶ τῶν ἐρίφων, εἰς ὁλοκαυτώματα, ἄρσεν ἄμωμον προσάξει αὐτὸ καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
11
11
и^ да възложи'тъ рђ'кђ на главђ` е^го. и^ да зако'лютъ е& въ странњ` ѓ^лта'ря къ сњ'верђ преD гм~ъ” И$ да пролїю'тъ сн~ове а^а^рони жерцы` кро'вь е^го ё^ ѓ^лъᲄаря.
καὶ σφάξουσιν αὐτὸ ἐκ πλαγίων τοῦ θυσιαστηρίου πρὸς βορρᾶν ἔναντι Κυρίου καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
12
12
и^ да раꙁдробя'тᲆ е^го на ё%ды, и^ главђ`, и^ тђкъ е^го да въскладTђ е& жерᲆцы` на ѓ^лта'рь на дрова` ја^же на ѓ^гни”
καὶ διελοῦσιν αὐτὸ κατὰ μέλη καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ στέαρ, καὶ ἐπιστοιβάσουσιν οἱ ἱερεῖς αὐτὰ ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρὸς τὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
13
13
Оу^тро'бђ же и^ но'ги и^ꙁмы'ют# водо'ю. и^ принесе'тъ жре'цъ вс^е, и^ да въꙁложи'т# на ѓ^лта'рь, принесе'ное еs жр'ътва воня` бл~гоё^ха'нїа г~ђ”
καὶ τὰ ἐγκοίλια καὶ τοὺς πόδας πλυνοῦσιν ὕδατι. καὶ προσοίσει ὁ ἱερεὺς τὰ πάντα καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· κάρπωμά ἐστι, θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
14
14
А/ще ли эT пᲄицᲆ даръ приносит# г~ђ, и^ принесе'тъ эT го'рлицъ, и^л^и эT го'лђбовъ, дарᲆ сво'и,
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τῶν πετεινῶν κάρπωμα προσφέρῃ δῶρον αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσει ἀπὸ τῶν τρυγόνων, ἢ ἀπὸ τῶν περιστερῶν τὸ δῶρον αὐτοῦ.
15
15
и^ да принесеT жре'цъ къ ѓ^лта'рю, и^ да ё^то'ргнетᲆ главђ` е^го, и^ да въꙁложи'тъ жре'цъ на ѓ^лта'рь. і^ и^сцњ'дитᲆ кровь ё^ стоя'ла ѓ^лтаря`.
καὶ προσοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἀποκνίσει τὴν κεφαλήν, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ στραγγιεῖ τὸ αἷμα πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.
16
16
и^ да эTлђ'чиT горта'нь с пе'рїемъ. и^ да и^ꙁнесетᲆ эT ѓ^лта'ря на восто'къ, на мњсто попела,
καὶ ἀφελεῖ τὸν πρόλοβον σὺν τοῖς πτεροῖς καὶ ἐκβαλεῖ αὐτὸ παρὰ τὸ θυσιαστήριον κατὰ ἀνατολάς εἰς τὸν τόπον τῆς σποδοῦ.
17
17
и^ да и^зломитъ е^го эT крилђ` и^ да не раꙁдњлитъ. и^ да въꙁло'житъ е& жре'цъ на ѓ^лта'рь, на дрова` горя'щая, принесеное е^сᲄь жр'ътва воня` бл~гоё^ханїа г~ђ.
καὶ ἐκκλάσει αὐτὸ ἐκ τῶν πτερύγων καὶ οὐ διελεῖ, καὶ ἐπιθήσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρός· κάρπωμά ἐστι, θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
глvа, в~”
Κεφάλαιο 2
1
1
Аще ли беꙁъ дш~а принесе'тᲆ даръ г~ђ, мђка` пшени'чна да бђ'детъ даръ е^го. и^ да въꙁлїетᲆ на ню е^ле'и, и^ да въꙁложи'тъ на ню` џїмїа'м# бњ'лыи ж'рътва е^сᲄь,
ΕΑΝ δὲ ψυχὴ προσφέρῃ δῶρον θυσίαν τῷ Κυρίῳ, σεμίδαλις ἔσται τὸ δῶρον αὐτοῦ, καὶ ἐπιχεεῖ ἐπ᾿ αὐτὸ ἔλαιον καὶ ἐπιθήσει ἐπ᾿ αὐτὸ λίβανον· θυσία ἐστί.
2
2
и^ да несе'тъ ю& къ сн~омъ а^а^ро'ним# жерцемъ” И$ възметъ эT нея` по'лнђ го'рсть мђки` пшени'чны съ е^леѓ'мъ, и^ весь џїмїаM бњ'лыи ея`, и^ да въꙁложи'тъ жре'цъ въ па'мять е^го на ѓ^лта'рь, жр'ътва воня` бл~гово'нїа г~ђ”
καὶ οἴσει πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ααρὼν τοὺς ἱερεῖς, καὶ δραξάμενος ἀπ᾿ αὐτῆς πλήρη τὴν δράκα ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως σὺν τῷ ἐλαίῳ καὶ πάντα τὸν λίβανον αὐτῆς, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
3
3
И$ ѓ^ста'нокᲆ эT жр'ъᲄвᲆ а^а^ро'нђ и^ сн~омᲆ е^го, ст~ая ст~ыхъ, эT жертвъ гн~ь”
καὶ τὸ λοιπὸν ἀπὸ τῆς θυσίας ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ· ἅγιον τῶν ἁγίων ἀπὸ τῶν θυσιῶν Κυρίου. ἐὰν δὲ προσφέρῃ δῶρον θυσίαν πεπεμμένην ἐν κλιβάνῳ, δῶρον Κυρίῳ ἐκ σεμιδάλεως, ἄρτους ἀζύμους πεφυραμένους ἐν ἐλαίῳ καὶ λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ.
4
5
А/ще же принесеT да'ръ тре'бђ пече'нђ в# пещи` эT мђки` пшени'чны, жр'ътвђ хлњбы прњ'сны спря'жены со е^леѓM и^ ѓ^прњсноки, пома'ꙁанны е^леѓM”
ἐὰν δὲ θυσία ἀπὸ τηγάνου τὸ δῶρόν σου, σεμίδαλις πεφυραμένη ἐν ἐλαίῳ, ἄζυμά ἐστι.
5
6
А/ще ли тре'ба сковраDна да'ръ твои, мђка` пшени'чна спря'жена со е^леѓ'мъ прњсна да бђ'детъ.
καὶ διαθρύψεις αὐτὰ κλάσματα, καὶ ἐπιχεεῖς ἐπ᾿ αὐτὰ ἔλαιον. θυσία ἐστὶ Κυρίῳ.
6
7
и^ да сла'млеши ю& на ё^крђ'хи, и^ да въꙁлїе'тᲆ на ня е^ле'и. жр'ътва е^сть г~ђ”
ἐὰν δὲ θυσία ἀπὸ τηγάνου τὸ δῶρόν σου, σεμίδαλις ἐν ἐλαίῳ ποιηθήσεται.
7
8
А/ще ли жр'ътвђ ѓ^гни'чнђю съ твори эT мђки` пшени'чны съ е^леѓ'мъ да ю& сътвори'тъ,
καὶ προσοίσει τὴν θυσίαν, ἣν ἂν ποιήσῃ ἐκ τούτων τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσει πρὸς τὸν ἱερέα· καὶ προσεγγίσας πρὸς τὸ θυσιαστήριον
8
9
и^ да принесе'тъ тре'бђ ю%же а%ще твориT эT си'хᲆ г~ђ” И$ да принесе'тᲆ кᲆ жерцђ`,
ἀφελεῖ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τῆς θυσίας τὸ μνημόσυνον αὐτῆς, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· κάρπωμα, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
9
10
и^ пристђ'питᲆ къ ѓ^лта'рю и^ да эTи'меT жре'цъ эT тре'бы па'мять ея`. и^ да въꙁложи'тъ жре'цъ на ѓ^лта'рь, приносъ въ воня` бл~гово'нїа г~ђ.
τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπὸ τῆς θυσίας, ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ· ἅγια τῶν ἁγίων ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου.
10
11
ѓ^ста'нокъ же ѓ^ тре'бы а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го ст~ая ст~ыхъ, эT прино'съ г~ђ”
Πᾶσαν θυσίαν, ἣν ἂν προσφέρητε Κυρίῳ, οὐ ποιήσετε ζυμωτόν· πᾶσαν γὰρ ζύμην καὶ πᾶν μέλι οὐ προσοίσετε ἀπ᾿ αὐτοῦ, καρπῶσαι Κυρίῳ.
11
12
Вс^ю тре'бђ ю%же а^ще приноси'те г~ђ, да ся не съᲄвори'тъ ква'сна, вся'кᲆ б^о ква'съ и^ вся'кᲆ меD, да не принесе'тся эT него` прино'съ г~ђ”
δῶρον ἀπαρχῆς προσοίσετε αὐτὰ Κυρίῳ, ἐπὶ δὲ τὸ θυσιαστήριον οὐκ ἀναβιβασθήσεται εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.
12
13
То'чїю даръ нача'тковъ да принесе'те г~ђ. на ѓ^лтаr же да не принесе'тся въ воню` бл~гово'нїа г~ђ”
καὶ πᾶν δῶρον θυσίας ὑμῶν ἁλὶ ἁλισθήσεται· οὐ διαπαύσατε ἅλας διαθήκης Κυρίου ἀπὸ θυσιασμάτων ὑμῶν, ἐπὶ παντὸς δώρου ὑμῶν προσοίσετε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν ἅλας.
13
14
И$ вся'кᲆ дарᲆ тре'бᲆ вашиX со'лїю да со'лится, и^ да не ѓ^ста'неᲄся со'ль завњта гн~я эT тре'бъ вашиX, вᲆ вся'комᲆ да'рњ, да ся принесе'тъ со'ль”
ἐὰν δὲ προσφέρῃς θυσίαν πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ, νέα πεφρυγμένα χίδρα ἐρικτὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσεις τὴν θυσίαν τῶν πρωτογεννημάτων
14
15
А/ще ли принесе'ши тре'бђ нача'тки житъ твоиX г~ђ, но'во спря'жены кла'сы и^стла'чены г~ђ, и^ принесе'ши тре'бђ начаTки,
καὶ ἐπιχεεῖς ἐπ᾿ αὐτὴν ἔλαιον καὶ ἐπιθήσεις ἐπ᾿ αὐτὴν λίβανον· θυσία ἐστί.
15
16
и^ да в#ꙁлїеши на ню` е^ле'и, и^ да въꙁложи'ши на ню` бᲇлыи џїмїа'мъ, тре'ба е^сть”
καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἀπὸ τῶν χίδρων σὺν τῷ ἐλαίῳ καὶ πάντα τὸν λίβανον αὐτῆς· κάρπωμά ἐστι τῷ Κυρίῳ.
16
И$ да принесеT жрецъ па'мять ея`, эT спря'женыхъ съ е^леѓ'мъ, и^ весь џїмїа'мᲆ бњ'лыи ея` приносъ е^сть г~ђ”
глvа, г~”
Κεφάλαιο 3
1
1
Аще ли жр'ътва сп~се'нїа бђдеT даръ е^го г~ђ. а%ще ё^бо эT говядᲆ е& принесеT, а%ще мђж'еск# полᲆ и^л^и же'неск#, чи'стᲆ и^ да принесе'т# е& преD г~ь.
ΕΑΝ δὲ θυσία σωτηρίου τὸ δῶρον αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ, ἐὰν μὲν ἐκ τῶν βοῶν αὐτοῦ προσαγάγῃ, ἐάν τε ἄρσεν, ἐάν τε θῆλυ, ἄμωμον προσάξει αὐτὸ ἔναντι Κυρίου.
2
2
и^ възложи'тъ рђцњ свои` на главђ` да'рђ. и^ да зако'лютъ и&, ё^ дверїи хра'ма свњдњ'нїа, и^ да въꙁлїютᲆ сн~ове а^а^ро'ни жерцы` кро'вь на ѓ^лта'рь ѓ^крsтъ,
καὶ ἐπιθήσει τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ δώρου, καὶ σφάξει αὐτὸ ἐναντίον Κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων κύκλῳ.
3
3
и^ да принесђтъ эT тре'бы сп~се'нїа прино'съ г~ђ. и^ тkђ же покрыва'ющїи ё^тро`бђ, и^ весь тђкъ и^же е^сть въ ё^ᲄро'бњ,
καὶ προσάξουσιν ἀπὸ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου κάρπωμα Κυρίῳ, τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆς κοιλίας
4
4
и^ ѓ^бњ и^сᲄе'си, и^ тђк# и^же на нею`, и^ е^же на сᲄегна'хъ, и^ повраꙁъ ја%тре'нїи, съ и^стесами да эTи^меTся.
καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελεῖ.
5
5
и^ да принесђтъ сїя сн~ове а^а^ро'ни жер#цы` къ ѓ^лта'рю, въ вс^есъж#же'нїе на дрова` горя'щая на ѓ^лта'рь, приносᲆ воня` бл~гово'нїа г~ђ”
καὶ ἀνοίσουσιν αὐτὰ οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπὶ τὰ ὁλοκαυτώματα ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπί τοῦ πυρὸς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· κάρπωμα, ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.
6
6
А/ще ли эT ѓ^веw дар# е^гоᲄре'ба спsнїа г~ђ, мђ'жескъ поl и^ же'нескъ, непоро'чена да принесеT е&”
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τῶν προβάτων τὸ δῶρον αὐτοῦ θυσία σωτηρίου τῷ Κυρίῳ, ἄρσεν ἢ θῆλυ, ἄμωμον προσοίσει αὐτό.
7
7
А/ще ли а^гнеца принесе'тъ даръ е^го, да принесе'тъ и& преD г~ь,
ἐὰν ἄρνα προσαγάγῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ, προσάξει αὐτὸ ἔναντι Κυρίου,
8
8
и^ да възложиT рђ'кђ на главђ` да'ра е^го, и^ да зако'лет# е^го ё^ дверїи хра'ма, свᲇдњ'нїа и^ да пролїюT сн~ове а^а^рони жерцы` кро'вь ѓ%крsтᲆ ѓ^лта'ря,
καὶ ἐπιθήσει τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ δώρου αὐτοῦ καὶ σφάξει αὐτὸ παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
9
9
и^ да принесђтъ эT тре'бы сп~се'нїа приносᲆ г~ђ. тkђ же и^ чресла` чи'сто эT хребта` да эTлђ'чиT и&, и^ ве'сь тђкъ покрыва'ющїи ё^тро'бђ, и^ весь тђкᲆ и^же вᲆ ё^тро'бњ,
καὶ προσοίσει ἀπὸ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου κάρπωμα τῷ Κυρίῳ, τὸ στέαρ καὶ τὴν ὀσφὺν ἄμωμον (σὺν ταῖς ψόαις περιελεῖ αὐτό) καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν, καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆς κοιλίας
10
10
и^ ѓ^бᲇ и^стеси и^ тђкъ и^же на ниX, і^ и^же на стегнаX, и^ по'враꙁъ ја%тре'нїи, сᲆ и^сᲄесеми да эTлђ'читъ.
καὶ ἀμφοτέρους τοὺς νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελών,
11
11
да принесе'тъ жре'цъ кᲆ ѓ^лта'рю, въ воню` бл~гово'нїа г~ђ прино'съ гв~и”
ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· ὀσμὴ εὐωδίας, κάρπωμα Κυρίῳ.
12
12
А/ще ли эT козе'лъ да'ръ е^го г~ђ, и^ да принесе'тъ предъ г~а
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τῶν αἰγῶν τὸ δῶρον αὐτοῦ, καὶ προσάξει ἔναντι Κυρίου.
13
13
и^ вᲆꙁложи'тᲆ рђ'кђ на главђ` е^го, и^ да ꙁако'лютъ е& преD гм~ъ, ё^ две'рїи хра'ма свᲇдњ'нїа и^ да пролїюT сн~ове а^а^рони жерцы` кро'вь ѓ%коло ѓ^лта'ря,
καὶ ἐπιθήσει τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ σφάξουσιν αὐτὸ ἔναντι Κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
14
14
и^ да принесђтъ эT него` прино'съ г~ђ, тђ'къ и^же на ё^тро'бњ, и^ ве'сь тkђ и^же въ ё^тробᲇ,
καὶ ἀνοίσει ἀπ᾿ αὐτοῦ κάρπωμα Κυρίῳ τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπί τῆς κοιλίας
15
15
и^ ѓ'бњ и^стеси, и^ ве'сь тђкъ и^же на ниX, и^ е^же на стегнаX, и^ по'враз# ја%тре'нїи сᲆ и^стесема да эTлђчиT,
καὶ ἀμφοτέρους τοὺς νεφροὺς καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελεῖ.
16
16
и^ да принесеT жре'цᲆ къ ѓ^лᲄа'рю, прино'сᲆ воня` бл~гово'нїя г~ђ. ве'сь б^отђкъ г~ђ,
καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· κάρπωμα, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ. πᾶν τὸ στέαρ τῷ Κυρίῳ·
17
17
зако'нъ въ вњкы, в ро'ды ва'ша въ все'мъ, ѓ^бита'нїи ва'шем# всего` тђка, и^ всея` кро'ви да не ја%сте”
νόμιμον εἰς τὸν αἰῶνα εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν· πᾶν στέαρ καὶ πᾶν αἷμα οὐκ ἔδεσθε.
глvа, д~”
Κεφάλαιο 4
1
1
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я,
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
гл~и къ сн~омъ і^и~левымᲆ, рекїи дш~а а%ще съгрᲇши'тъ предᲆ гм~ъ, не хоᲄя'щи эT всњхᲆ повелњн'їи гн~ихъ, и^хже не лњпотвори'ти, и^ сътворитъ эT сихъ е^ді'но чт^о”
λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, λέγων· ψυχὴ ἐὰν ἁμάρτῃ ἔναντι Κυρίου ἀκουσίως ἀπὸ πάντων τῶν προσταγμάτων Κυρίου, ὧν οὐ δεῖ ποιεῖν, καὶ ποιήσει ἕν τι ἀπ᾿ αὐτῶν·
3
3
А/ще ли ё^бо а^рхїереи пома'ꙁанныи съгрњши'тъ, и^же и^ лю'дїе грњша'тъ. и^ да приведеT грњха ради свое^го, е^же е^сть съгрњшилъ, ю^нецъ эT волоv непоро'чеn гв~и, грᲇха ра'ди
ἐὰν μὲν ὁ ἀρχιερεὺς ὁ κεχρισμένος ἁμάρτῃ τοῦ τὸν λαὸν ἁμαρτεῖν, καὶ προσάξει περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, ἧς ἥμαρτε, μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον τῷ Κυρίῳ περὶ τῆς ἁμαρτίας.
4
4
и^ да приведеT ю%нецᲆ кᲆ две'реM храма свњдњнїа преD г~а, и^ да въꙁложи'тъ рђ'кђ свою` на главђ` ю^нцђ`, и^ да ꙁаколетъ ю^нца` преD гм~ъ”
καὶ προσάξει τὸν μόσχον παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔναντι Κυρίου, καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου ἔναντι Κυρίου, καὶ σφάξει τὸν μόσχον ἐνώπιον Κυρίου.
5
5
И$ въземъ жре'цъ пома'ꙁаныи е^мђже съвръшенњ рђцњ`, эT кро'ви ю^нца, да принесеᲄъ ю& въ хра'мъ свњдњнїа,
καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺς ὁ χριστὸς ὁ τετελειωμένος τὰς χεῖρας ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου καὶ εἰσοίσει αὐτὸ εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου
6
6
и^ да ѓ^мо'читъ жрецъ пе'рстъ въ кро'ви и^ да ѓ^кро'питъ кро'вїю сеDми'жды, пеrстомъ прDе гм~ъ, ё^ ꙁавᲇ'сы ст~ыни”
καὶ βάψει ὁ ἱερεὺς τὸν δάκτυλον εἰς τὸ αἷμα, καὶ προσρανεῖ ἀπὸ τοῦ αἵματος ἑπτάκις ἔναντι Κυρίου, κατὰ τὸ καταπέτασμα τὸ ἅγιον·
7
7
И$ да въꙁложи'тᲆ жре'цъ эT кро'ви ю%нча на ё^глы ѓ^л#та'ря џїмїа'ма сложе'наго и^же прDе гм~ъ. и^же е^сть, въ хра'мᲇ свᲇдᲇ'нїа. всю` же кро'вь ю%нчю да пролїе'тъ, ё^ стоя'ла ѓ^лтаря` прино'снаго, е^же е^сть ё^ две'рїи хра'ма свњдњ'нїа”
καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος τῆς συνθέσεως τοῦ ἐναντίον Κυρίου, ὅ ἐστιν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου· καὶ πᾶν τὸ αἷμα τοῦ μόσχου ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ὅ ἐστι παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
8
8
И$ ве'сь тђкъ ю%нца грњхо'внаго, да въꙁмеT эT неготђк# и^же на ё^тро'бњ” И$ ве'сь тђкᲆ и^же въ ё^тро'бњ,
καὶ πᾶν τὸ στέαρ τοῦ μόσχου τοῦ τῆς ἁμαρτίας περιελεῖ ἀπ᾿ αὐτοῦ, τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὰ ἐνδόσθια καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων
9
9
и^ ѓ^бњ и^сте'си и^ тђкъ и^же на нихъ, і^ и^же е^сть на сᲄегнаX, и^ повразъ ја%тренїи сᲆ и^стесема да въ'зметъ,
καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, ὅ ἐστιν ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελεῖ αὐτό,
10
10
ја%коже въꙁметъ и^ ё^ юнца тре'бы сп~сенїа” И$ да вᲆꙁложи'тъ жре'цъ на ѓ^лта'рь прино'сныи
ὃν τρόπον ἀφαιρεῖται αὐτὸ ἀπὸ τοῦ μόσχου τοῦ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῆς καρπώσεως.
11
11
ко'жђ ю%нчђ и^ вс^е е^готњло съ главо'ю, и^ с нога'ми, и^ съ ё^тро'бою, и^ сᲆ моᲄы'лы
καὶ τὸ δέρμα τοῦ μόσχου καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τήν σάρκα σὺν τῇ κεφαλῇ καὶ τοῖς ἀκρωτηρίοις καὶ τῇ κοιλίᾳ καὶ τῇ κόπρῳ
12
12
и^ да и^знесђтъ всего` ю^нца и^с по'лка на мњ'сто чи'сто, и^дњже и^ссы'пываю^тъ по'пелы. и^ да съжгђтъ и& дро'вы на ѓ^гни`, на мњ'сте просы'панїа по'пела да ся съж#же'тъ”
καὶ ἐξοίσουσιν ὅλον τὸν μόσχον ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἰς τόπον καθαρόν, οὗ ἐκχεοῦσι τὴν σποδιάν, καὶ κατακαύσουσιν αὐτὸν ἐπὶ ξύλων ἐν πυρί· ἐπὶ τῆς ἐκχύσεως τῆς σποδιᾶς καυθήσεται.
13
13
А$ще ли не хотящи ве'сь со'нмъ сн~овъ і^и^л~въ съгрᲇшиT и^ ё^таи'тся сло'во эT лица` со'н#ма, и^ сътворя'тъ е^ді'нђ эT всњхъ ꙁа'повњдїй гн~ихъ, е^я'же нњсть лᲇпотвори'ти, и^ съгрњша'тᲆ,
᾿Εὰν δὲ πᾶσα συναγωγὴ ᾿Ισραὴλ ἀγνοήσῃ ἀκουσίως καὶ λάθῃ ρῆμα ἐξ ὀφθαλμῶν τῆς συναγωγῆς καὶ ποιήσωσι μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου, ἣ οὐ ποιηθήσεται, καὶ πλημμελήσωσι,
14
14
и^ я^ви'тся и^мъ грњ'хъ ја%же съгрњши'ша в# немъ” И$ да приведе'тъ со'нмъ, ю^нецъ эT воло'въ чистъ грњха ради, и^ приведђтᲆ и& прDе две'ри храма свњдᲇнїя`.
καὶ γνωσθῇ αὐτοῖς ἡ ἁμαρτία, ἣν ἥμαρτον ἐν αὐτῇ, καὶ προσάξει ἡ συναγωγὴ μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον περὶ τῆς ἁμαρτίας, καὶ προσάξει αὐτὸν παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
15
15
и^ да вᲆзложа'тъ ста'рци со'нма рђки своя на главђ` ю^нца прDе гм~ъ, и^ да ꙁако'лютъ ю^нца прDе гм~ъ.
καὶ ἐπιθήσουσιν οἱ πρεσβύτεροι τῆς συναγωγῆς τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου ἔναντι Κυρίου καὶ σφάξουσι τὸν μόσχον ἔναντι Κυρίου
16
16
и^ да вънесе'тъ жр'ецъ пома'ꙁаныи, эT кро'ви ю%нца въ хра'мъ свњдњ'нїа”
καὶ εἰσοίσει ὁ ἱερεὺς ὁ χριστὸς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου·
17
17
И$ да ѓ^мо'читъ жре'цъ пе'рстъ сво'и вᲆ кро'ви ю%нчи и^ да покро'питъ седми'жDы прDе гм~ъ, прDе ꙁавњсою ст~ни”
καὶ βάψει ὁ ἱερεὺς τὸν δάκτυλον ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου κα’Ι ρανεῖ ἑπτάκις ἔναντι Κυρίου, κατενώπιον τοῦ καταπετάσματος τοῦ ἁγίου·
18
18
И$ эT кро'ви да въꙁложи'тᲆ жре'цъ на ё^глы ѓ^лтаря`, џимїя'ма сложе'наго и^же е^сть прDе гм~ъ, и^же е^сть въ хра'мњ свњдњ'нїа” Всю` же кровь да пролїет# ё^ стоя'ла ѓ^лтаря` прино'снаго, и^же е^сть ё^ две'рїи хра'ма свњдњ'нїа”
καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν θυμιαμάτων τῆς συνθέσεως, ὅ ἐστιν ἐνώπιον Κυρίου, ὅ ἐστιν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου· καὶ τὸ πᾶν αἷμα ἐκχεεῖ πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν καρπώσεων, τοῦ πρὸς τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
19
19
И$ весь тђкъ е^го да въ'зметᲆ эT него и^ възложи'тъ на ѓ^лта'рь,
καὶ τὸ πᾶν στέαρ περιελεῖ ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
20
20
и^ съᲄвори'тъ ю%нцђ семђ, ја%коже сътвори` ю%нцђ е^же ѓ^ грњсњ, ᲄако съᲄвориTся. и^ да помо'лится ѓ^ нихъ жре'цъ, и^ ѓ^ста'вятся и^мъ грњси`”
καὶ ποιήσει τὸν μόσχον, ὃν τρόπον ἐποίησε τὸν μόσχον τὸν τῆς ἁμαρτίας, οὕτω ποιηθήσεται· καὶ ἐξιλάσεται περί αὐτῶν ὁ ἱερεύς, καὶ ἀφεθήσεται αὐτοῖς ἡ ἁμαρτία.
21
21
И$ да и^ꙁнесђтъ ю%нца всего внњ полка`, и^ да сᲆжгђтᲆ ю%нца, ја%коже сожго'ша ю%нца пе'рваго ѓ^ грњсњ грњхъ б^о сонма` е^сть.
καὶ ἐξοίσουσι τὸν μόσχον ὅλον ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ κατακαύσουσι τὸν μόσχον, ὃν τρόπον κατέκαυσαν τὸν μόσχον τὸν πρότερον. ἁμαρτία συναγωγῆς ἐστιν.
22
22
А$ще ли кн~ѕь съгрњши'тъ, и^ сътвори'тъ е^ді'нђ эT всњх'ъ ꙁа'повњдїи г~а б~а свое^го не хотя е^же нњ'сть лњпотвори'ти и^ сътвориT,
ἐὰν δὲ ὁ ἄρχων ἁμάρτῃ, καὶ ποιήσῃ μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ἣ οὐ ποιηθήσεται, ἀκουσίως, καὶ ἁμάρτῃ καὶ πλημμελήσῃ,
23
23
и^ ё^вњсться е^мђ грᲇхъ, и%мже съгрњши` в не'мᲆ. да принесе'тъ даръ свои, козе'лъ, эT ко'ꙁъ мђжескъ полъ чистъ грњха ра'ди”
καὶ γνωσθῇ αὐτῷ ἡ ἁμαρτία, ἣν ἥμαρτεν ἐν αὐτῇ, καὶ προσοίσει τὸ δῶρον αὐτοῦ χίμαρον ἐξ αἰγῶν, ἄρσεν ἄμωμον.
24
24
И$ въꙁложи'тъ рђкђ свою на главђ` козла`, и^ да ꙁаколют# и& на мᲇстњ, и^дњже ꙁакала'ютъ всясъж#же'нїа грњха` ра'ди прDе гм~ъ, ѓ^ грњсњ б^о е^сть”
καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ χιμάρου, καὶ σφάξουσιν αὐτὸν ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα ἐνώπιον Κυρίου· ἁμαρτία ἐστί.
25
25
И$ да възметъ жре'цъ эT кро'ви е^же ѓ^ грњсњ персᲄомъ на ё^глы ѓ^лтаря`, всегосъж#женїя, всю же кро'вь е^го да пролїе'тъ ё^ стоя'ла ѓ^л#таря` вс^есъж#женыхъ”
καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς ἁμαρτίας τῷ δακτύλῳ ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ τὸ πᾶν αἷμα αὐτοῦ ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.
26
26
И$ ве'сь тђкᲆ е^го въꙁложи'тъ на ѓ^лтарь, ја%коже и^ тђкъ тре'бы сп~сенїа” И$ да помоли'тся ѓ^ немъ жре'цъ грњхъ е^го ра'ди, и^ ѓ^ста'вится е^мђ”
καὶ τὸ πᾶν στέαρ αὐτοῦ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὥσπερ τὸ στέαρ θυσίας σωτηρίου. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ.
27
27
А$ще ли дш~а е^ді'на преꙁрњ'въ съгрњши'тъ эT людїи и^ꙁ# ꙁемля` сея`, и^ сътвориT е^ді'нђ эT за'повњдеи всњхъ гн~ихъ, е^же нелњпотвори'ти, и^ съгрњшиT,
ἐὰν δὲ ψυχὴ μία ἁμάρτῃ ἀκουσίως ἐκ τοῦ λαοῦ τῆς γῆς, ἐν τῷ ποιῆσαι μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου, ἣ οὐ ποιηθήσεται, καὶ πλημμελήσῃ,
28
28
и^ ё^вᲇст#ся е^мђ грњхᲆ и^же сᲆгрњши` в не'мъ” да принесе'тъ да'ръ свои козђ` эT ко'ꙁъ же'нескъ полъ непоро'чнђ, да принесе'тъ грњха ра'ди свое^го и^мъже съгрњши`”
καὶ γνωσθῇ αὐτῷ ἡ ἁμαρτία, ἣν ἥμαρτεν ἐν αὐτῇ, καὶ οἴσει χίμαιραν ἐξ αἰγῶν, θήλειαν ἄμωμον οἴσει περὶ τῆς ἁμαρτίας, ἧς ἥμαρτε.
29
29
да въꙁложиT рђ'кђ свою на главђ` козњ`, и^ ꙁако'лет# ю&, ја^же грњха` ра'ди, на мњстњ, на не'мже ꙁакала'юᲄъ вс^есᲆж#же'нїа”
καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἁμαρτήματος αὐτοῦ καὶ σφάξουσι τὴν χίμαιραν τὴν τῆς ἁμαρτίας ἐν τῷ τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα.
30
30
И$ да въ'зметъ жре'цъ эT кро'ви е^я` пе'рстомъ и^ да въꙁложитъ на ё%глы ѓ^лтаря`, вс^есъжже'нїя, и^ всю же кро'вь ея` пролїе'тъ ѓ%крsтъ стоя'ла ѓ^лтаря` вс^есъж#же'нїа”
καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς τῷ δακτύλῳ, καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων· καὶ πᾶν τὸ αἷμα αὐτῆς ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.
31
31
И$ весь тђкᲆ да эTи'меᲄъ и& ја%коже эTе'млетᲆ тђкъ эT тре'бы спsнїя, и^ да въꙁложи'тъ жрецъ на ѓ^лта'рь, вᲆ воню` бл~гово'нїя г~ђ, и^ да помолится жре'ц# ѓ^ немъ и^ ѓ^ста'вится е^мђ”
καὶ πᾶν τὸ στέαρ περιελεῖ, ὃν τρόπον περιαιρεῖται στέαρ ἀπὸ θυσίας σωτηρίου, καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ· καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεύς, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ.
32
32
а^ще ли ѓ^вцђ` принесетъ да'ръ свои грњха` ради же'нескъ поl, непоро'ченъ да принесе'тъ ю&”
ἐὰν δὲ πρόβατον προσενέγκῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ περὶ τῆς ἁμαρτίας, θῆλυ ἄμωμον προσοίσει αὐτό.
33
33
И$ да възложи'тъ рђкђ свою на главђ` е^же ѓ^ грњсњ, и^ да ꙁако'лютъ ю& грњха ра'ди, на мњсте на немже ꙁакала'ютъ вс^есъж#же'нїя на мњстњ ст~њ.
καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ τῆς ἁμαρτίας, καὶ σφάξουσιν αὐτὸ ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα.
34
34
и^ вꙁемъ жре'цъ эT кро'ви е^же ѓ^ грњсњ пе'рстомъ свои^мᲆ и^ да въꙁложи'тъ на ё%глы ѓ^лтаря` вс^есъж#же'ныхъ, и^ всю кро'вь ея` да пролїе'тъ ё^ стоя'ла ѓ^лтаря` вс^есъж#же'нїя,
καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς ἁμαρτίας τῷ δακτύλῳ, ἐπιθήσει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῆς ὁλοκαρπώσεως. καὶ πᾶν αὐτοῦ τὸ αἷμα ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῆς ὁλοκαυτώσεως.
35
35
и^ весь тkђ ея` да эTлђчиT, ја%коже эTе'млетъ тђкъ ѓ^вцы` эT тре'бы спsнїя. и^ да въꙁложи'тъ жре'цъ на ѓ^лта'рь на вс^есъж#же'нїе гн~е, и^ да помо'лится ѓ^ немъ жре'ц#, ѓ^ грњсњ е^го и^же съгрњши`, и^ ѓ^ста'вится е^мђ”
καὶ πᾶν αὐτοῦ τὸ στέαρ περιελεῖ, ὃν τρόπον περιαιρεῖται στέαρ προβάτου ἐκ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, καὶ ἐπιθήσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα Κυρίου. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας, ἧς ἥμαρτε, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ.
Глvа, е~”
Κεφάλαιο 5
1
1
Аще ли дш~а съгрњшитъ, слы'шащи глsа кля'твеныи и^ по'слђхᲆ сего бђдђще, а^ще е^сть видњл#, и^л^и совњсᲄь, и^ а'ще не повњсть, прїиметᲆ грњхъ”
ΕΑΝ δὲ ψυχὴ ἁμάρτῃ, καὶ ἀκούσῃ φωνὴν ὁρκισμοῦ, καὶ οὗτος μάρτυς, ἢ ἑώρακεν, ἢ σύνοιδεν, ἐὰν μὴ ἀπαγγείλῃ, λήψεται τὴν ἁμαρτίαν.
2
2
И$л^и дш~а ја%же а^ще прико'снеTся къ вся'кои ве'щи нечи'стњи, и^л^и ме'рᲄвечинᲇ, и^л^и ѕвњроја%динњ нечи'стњи, и^л^и ме'ртвечинах# и^л^и гнђсеX нечи'стыхᲆ и^ли мерᲄвечины скоT нечи'стыX, и^ мертвечине гадъ нечи'стыX и^ забывᲆ и^хъ ѓ^сквернится,
ἡ ψυχὴ ἐκείνη, ἥτις ἐὰν ἅψηται παντὸς πράγματος ἀκαθάρτου, ἢ θνησιμαίου, ἢ θηριαλώτου ἀκαθάρτου, ἢ τῶν θνησιμαίων βδελυγμάτων τῶν ἀκαθάρτων, ἢ τῶν θνησιμαίων κτηνῶν τῶν ἀκαθάρτων,
3
3
и^ли прико'снеᲄся нечи'сᲄотᲇ чл~чи, эT вся'коя нечистоты` е^го, и^же прикоснђ'вся ѓ^скверниTся, и^ забђдеT. посем же ё^вᲇсть повинеn грᲇхђ”
ἢ ἅψηται ἀπὸ ἀκαθαρσίας ἀνθρώπου, ἀπὸ πάσης ἀκαθαρσίας αὐτοῦ, ἧς ἂν ἁψάμενος μιανθῇ, καί ἔλαθεν αὐτόν, μετὰ τοῦτο δὲ γνῷ, καὶ πλημμελήσῃ·
4
4
дш~а и^же а%ще ѓ^бњща'етъ ё^стна'ма свои'ма злњ` и^л^и до'брњ сътвори'ти, по всемђ` е^ли'ко намњни'тъ чл~къ сᲆ кля'твою`, и^ забђ'детъ, а^ потомъ ё^вњсть и^же съгрњши'тъ е^ді'но эT си'хъ,
ἡ ψυχή, ἣ ἂν ὀμόσῃ διαστέλλουσα τοῖς χείλεσι κακοποιῆσαι ἢ καλῶς ποιῆσαι κατὰ πάντα, ὅσα ἐὰν διαστείλῃ ὁ ἄνθρωπος μεθ᾿ ὅρκου, καὶ λάθῃ αὐτὸν πρὸ ὀφθαλμῶν, καὶ οὗτος γνῷ, καὶ ἁμάρτῃ ἕν τι τούτων,
5
5
і^ и^сповњсть грњхъ, е^гоже дњлма съгрњшиl е^сть в немъ”
καὶ ἐξαγορεύσει τὴν ἁμαρτίαν, περὶ ὧν ἡμάρτηκε κατ᾿ αὐτῆς,
6
6
И$ да принесе'тъ г~ђ ѓ^ грњсњ и%мже съгрњши`, же'нескъ поl эT ѓ^ве'цъ, а%гницђ, и^л^и козђ` эT коZ грњха` ра'ди, и^ да помо'лится ѓ^ неM жре'цъ грњха` ра'ди и%мже съгрњши` и^ ѓ^ста'вится е^мђ”
καὶ οἴσει περὶ ὧν ἐπλημμέλησε Κυρίῳ, περὶ τῆς ἁμαρτίας ἧς ἥμαρτε, θῆλυ ἀπὸ τῶν προβάτων, ἀμνάδα ἢ χίμαιραν ἐξ αἰγῶν, περὶ ἁμαρτίας· καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, ἧς ἥμαρτε, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ ἡ ἁμαρτία.
7
7
А/ще ли не мо'жеT рђка` е^го спости'гнђти съ ѓ^вцђ, да принесе'тъ грњха` ра'ди свое^го и%мже съгрњши`, дв^њ го'рлицы и^л^и дв^а птенца` голђ'бина г~ђ, е^ді'нъ грњха` раd и^ е^ді'нъ въ вс^есъж#же'нїе.
᾿Εὰν δὲ μὴ ἰσχύῃ ἡ χεὶρ αὐτοῦ τὸ ἱκανὸν εἰς τὸ πρόβατον, οἴσει περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, ἧς ἥμαρτε, δύο τρυγόνας, ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν Κυρίῳ, ἕνα περὶ ἁμαρτίας καὶ ἕνα εἰς ὁλοκαύτωμα.
8
8
и^ да принесе'тъ я& къ жерцђ`, и^ възме'тъ жре'ц# е^же ꙁа грњхъ пре'же. и^ да ё^рњж'ет# жре'цъ главђ` е^го, съꙁа'ди н^о да не перерњж'етъ,
καὶ οἴσει αὐτὰ πρὸς τὸν ἱερέα, καὶ προσάξει ὁ ἱερεὺς τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας πρότερον· καὶ ἀποκνίσει ὁ ἱερεὺς τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ σφονδύλου, καὶ οὐ διελεῖ·
9
9
и^ да покро'питъ эT кро'ви и^же ꙁа грᲇх#, на стњнђ ѓ^лᲄаря`. ѓ^ста'нокъ же кро'ви да и^сцњдитъ ё^ стоя'ла ѓ^лтаря`, ѓ^ грњсњ б^о е^сть,
καὶ ρανεῖ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἐπὶ τὸν τοῖχον τοῦ θυσιαστηρίου, τὸ δὲ κατάλοιπον τοῦ αἵματος καταστραγγιεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου· ἁμαρτία γάρ ἐστι.
10
10
вторы'м же да сътворитъ вс^есъж#женїе, ја%коже е^сть” И$ да помо'лится ѓ^ немъ жре'цъ, грњха` ради и^же съгрњши` и^ ѓ^ста'вится е^мђ”
καὶ τὸ δεύτερον ποιήσει ὁλοκάρπωμα, ὡς καθήκει. καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, ἧς ἥμαρτε, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ.
11
11
А$ще ли не ѓ^бря'щетъ рђка` е^го сђпрђга го'рлицъ, ил^и двою` голђ'бичищђ, да принесетъ да'рᲆ свои за грњхъ, деся'тђю ча'сть мњры е^фи мђки` пшени'чны ꙁа грњхъ, и^ да не въꙁлива'етъ на ню` е^ле'я, н^и да въꙁложи'тъ на ню` џїмїя'ма бњлаго, понеже ѓ^ грњсњ` е^сть,
ἐὰν δὲ μὴ εὑρίσκῃ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ζεῦγος τρυγόνων, ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, καὶ οἴσει τὸ δῶρον αὐτοῦ, περὶ οὗ ἥμαρτε, τὸ δέκατον τοῦ οἰφὶ σεμιδάλεως περὶ ἁμαρτίας· οὐκ ἐπιχεεῖ ἐπ᾿ αὐτὸ ἔλαιον, οὐδὲ ἐπιθήσει ἐπ᾿ αὐτῷ λίβανον, ὅτι περὶ ἁμαρτίας ἐστί·
12
12
н^о да принесетъ ю& къ жерцђ`, и^ да въꙁметъ жре'цъ эT нея` по'лнђ го'рсᲄь в па'мять е^го, и^ да въꙁложи'тъ на тре'бникъ вс^есᲆж#же'нїя гн~я, ѓ^ грњсњ` б^о е^сᲄь”
καὶ οἴσει αὐτὸ πρὸς τὸν ἱερέα. καὶ δραξάμενος ὁ ἱερεὺς ἀπ᾿ αὐτῆς πλήρη τὴν δράκα, τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἐπιθήσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων Κυρίῳ· ἁμαρτία ἐστί.
13
13
И$ да помо'лится ѓ^ неM жре'цъ, грњха` ра'ди и^мже съгрњши` эT е^ді'наго сихъ и^ ѓ^ста'вится е^мђ, ѓ^ста'нокъ же бђдетᲆ жерцђ`, ја%коже тре'ба мђки` пшени'чны”
καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, ἧς ἥμαρτεν, ἀφ᾿ ἑνὸς τούτων, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ. τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔσται τῷ ἱερεῖ, ὡς ἡ θυσία τῆς σεμιδάλεως.
14
14
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν, λέγων·
15
15
дш~а а^ще ꙁабы'вшися забве'нїемъ, и^ съгрᲇши'тъ не хотя` эT ст~ынь гн~ь, и^ да принесе'тъ ѓ^ престђпле'нїи своеM г~ђ, ѓ^ве'нъ непоро'ченъ эT ѓ^ве'цъ, е^мђже цњна` сребра` си'клевъ дв^а, по си'клемъ ст~ымъ,
ψυχὴ ἣ ἂν λάθῃ αὐτὸν λήθῃ καὶ ἁμάρτῃ ἀκουσίως ἀπὸ τῶν ἁγίων Κυρίου, καὶ οἴσει τῆς πλημμελείας αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ κριὸν ἄμωμον ἐκ τῶν προβάτων, τιμῆς ἀργυρίου σίκλων, τῷ σίκλῳ τῶν ἁγίων, περὶ οὗ ἐπλημμέλησε.
16
16
ѓ^ ни'хже съгрᲇши, эT ст~ыхъ да эTдасть, и^ пя'тђю ча'сть приложи'тъ на'нь, и^ даs е& жерцђ`” жре'ц же да помо'лится ѓ^ немъ прDе гм~ъ престђпле'нїя е^го, и^ ѓ^ста'вится е^мђ”
καὶ ὃ ἥμαρτεν ἀπὸ τῶν ἁγίων ἀποτίσει αὐτό. καὶ τὸ ἐπίπεμπτον προσθήσει ἐπ᾿ αὐτὸ καὶ δώσει αὐτὸ τῷ ἱερεῖ· καὶ ὁ ἱερεὺς ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ἐν τῷ κριῷ τῆς πλημμελείας, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ.
17
17
И$ дш~а ја%же а^ще съгрњшитъ и^ сътвориT е^ді'нђ эT всњхъ ꙁа'повњдїи гн~ь, и^хже не лњпотвори'ти, и^ не ё^вњ'де, съгрњши'тъ, и^ ё^вњсть грњх# свой”
Καὶ ἡ ψυχὴ ἣ ἂν ἁμάρτῃ καὶ ποιήσῃ μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου, ὧν οὐ δεῖ ποιεῖν, καὶ οὐκ ἔγνω, καὶ πλημμελήσῃ καὶ λάβῃ τὴν ἁμαρτίαν,
18
18
да принесе'тъ ѓ^ве'нъ непороченъ эT ѓ^ве'цъ цњно'ю сребра`, грњха ради къ жерцђ`. и^ да помо'лится ѓ^ немъ жре'цъ ѓ^ невњ'денїи е^го е^гоже невњ'де и^ ѓ^ста'вится е^мђ, и^ са'мъ б^о невњдяше,
καὶ οἴσει κριὸν ἄμωμον ἐκ τῶν προβάτων, τιμῆς ἀργυρίου εἰς πλημμέλειαν πρὸς τὸν ἱερέα. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἀγνοίας αὐτοῦ, ἧς ἠγνόησε, καὶ αὐτὸς οὐκ ᾔδει, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ·
19
19
сътвори` б^о ꙁабве'нїемᲆ грXњ преD гм~ъ”
ἐπλημμέλησε γὰρ πλημμελείᾳ ἔναντι Κυρίου.
Глvа, ѕ~”
Κεφάλαιο 6
1
1
И$ реq г~ь къ мољ=сїю гл~я,
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
дш~а а%ще съгрњши'тъ, и^ преꙁрњ'въ пре'зриᲄъ ꙁа'повњди гн~я, и^ съл#же'тъ къ дрђ'гђ ѓ^ вда'нїи, и^л^и ѓ^ ѓ'бщинњ, и^л^и ѓ^ хище'нїи`, и^л^и преѓ^би'дилъ чиM дрђ'га,
ἔντειλαι ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, λέγων· οὗτος ὁ νόμος τῆς ὁλοκαυτώσεως· αὐτὴ ἡ ὁλοκαύτωσις ἐπὶ τῆς καύσεως αὐτῆς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ὅλην τὴν νύκτα ἕως τὸ πρωΐ, καὶ τὸ πῦρ τοῦ θυσιαστηρίου καυθήσεται ἐπ᾿ αὐτοῦ, οὐ σβεσθήσεται.
3
3
и^л^и ѓ^брњлъ что` погђбле'наh и^ съ'лжетъ ѓ^ не'мъ, и^ клене'тся въ непра'вдђ, е^ді'наго ради ѓ^ всњхъ, эT ни'хже а^ще сътвори'тъ чл~къ, ја%ко съгрњше'нїе в ни'хъ,
καὶ ἐνδύσεται ὁ ἱερεὺς χιτῶνα λινοῦν καὶ περισκελὲς λινοῦν ἐνδύσεται περὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ, καὶ ἀφελεῖ τὴν κατακάρπωσιν, ἣν ἂν καταναλώσῃ τὸ πῦρ, τὴν ὁλοκαύτωσιν, ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ παραθήσει αὐτὸ ἐχόμενον τοῦ θυσιαστηρίου.
4
4
и^ бђдетъ е^гда` съгрњши'тъ и^ престђ'питъ, и^ эTда'сть эTня'тїе е^же е^сть эTняl, и^л^и ѓ^би'дђ е^ю'же преѓ^би'дњ, и^л^и вда'нїе е^мђже е^сᲄь вдано`, и^л^и поги'бшее и^же а^ще ѓ^брњлъ
καὶ ἐκδύσεται τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐνδύσεται στολὴν ἄλλην, καὶ ἐξοίσει τὴν κατακάρπωσιν ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἰς τόπον καθαρόν.
5
5
эT всњхъ ве'щїи е^гоже ради кля'ся въ непра'вдђ, да эTда'стᲆ само'е т^о и%стое, и^ пя'тђю ча'сть свою приложи'тъ к томђ, е^гоже е^сть томђ` да эTда'стъ” Во'ньже дн~ь ѓ^бли'чится,
καὶ πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καυθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ οὐ σβεσθήσεται, καὶ καύσει ἐπ᾿ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ξύλα τὸ πρωΐ πρωΐ· καὶ στοιβάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ ἐπιθήσει ἐπ᾿ αὐτὸ τὸ στέαρ τοῦ σωτηρίου·
6
6
ѓ^ престђпле'нїи свое^мъ, да принесе'тᲆ г~ђ ѓ^ве'нᲆ эT ѓ^ве'цъ непороченъ, цњны` по рассђжде'нїю престђпле'нїя,
καὶ πῦρ διὰ παντὸς καυθήσεται ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, οὐ σβεσθήσεται.
7
7
и^ да помо'лиTся жре'цъ ѓ^ немᲆ прDе гм~ъ, и^ ѓ^ста'виTся е^мђ вся'къ грњхъ е^гоже сътвори` престђпле'нїемъ”
Οὗτος ὁ νόμος τῆς θυσίας, ἣν προσάξουσιν αὐτὴν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν ἔναντι Κυρίου ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου·
8
8
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
καὶ ἀφελεῖ ἀπ᾿ αὐτοῦ τῇ δρακὶ ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως τῆς θυσίας σὺν τῷ ἐλαίῳ αὐτῆς καὶ σὺν παντὶ τῷ λιβάνῳ αὐτῆς τὰ ὄντα ἐπὶ τῆς θυσίας καὶ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα, ὀσμὴν εὐωδίας, τὸ μνημόσυνον αὐτῆς τῷ Κυρίῳ.
9
9
ꙁаповњж'ᲆ а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го рекїи сїй за'конᲆ вс^есъж#же'нїя” Сїе вс^есᲆж#же'нїе е^го, ё^ ѓ^лта'ря вс^ю но'щь до ꙁаё%тра ѓ%гнь ѓ^лтаря да гори'тъ ё^ него` и^ не ё^гаса'етъ,
τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπ᾿ αὐτῆς ἔδεται ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· ἄζυμα βρωθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔδονται αὐτήν.
10
10
и^ да ѓ^блече'тся жре'цъ въ срачи'цђ лня'нђ, и^ надра'ги лня'ны да вᲆꙁвлече'т# на тњло свое” и^ да и^ꙁнесетъ приноs и^же а%ще и^ж#же'тъ ѓ^гнь. всегосъж#женїа, эT ѓ^л#та'ря, и^ да посᲄа'виᲄъ подлњ ѓ^л#та'ря”
οὐ πεφθήσεται ἐζυμωμένη· μερίδα αὐτὴν ἔδωκα αὐτοῖς ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου· ἅγια ἁγίων ἐστίν, ὥσπερ τὸ τῆς ἁμαρτίας καὶ ὥσπερ τὸ τῆς πλημμελείας.
11
11
И$ да съвлече'тъ ри'ꙁы своя, и^ да ѓ^блече'тся в ри'зы и%ны, и^ да и^знесе'тъ прино'съ внњ` полка` на мњ'сто чи'сто”
πᾶν ἀρσενικὸν τῶν ἱερέων ἔδονται αὐτήν· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου. πᾶς ὃς ἐὰν ἅψηται αὐτῶν, ἁγιασθήσεται.
12
12
А$ ѓ'гнь ё^ ѓ^л#таря да гори'тъ на не'мᲆ и^ не ё^гаса'етъ, и^ да и^ж#же'тъ ё^ него жре'цᲆ дрова` по вся` ё^тра, и^ да въскладе'т# на'нь, вс^есᲆж#же'нїе, и^ да вᲆꙁложи'т# на ня тђ'къ ѓ^ мирᲇ,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
13
13
ѓ%гнь же по вся` часы` да гори'тъ и^ не ё^гаса'етъ на ѓ^лтари”
τοῦτο τὸ δῶρον ᾿Ααρὼν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ὃ προσοίσουσι Κυρίῳ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν χρίσῃς αὐτόν· τὸ δέκατον τοῦ οἰφὶ σεμιδάλεως εἰς θυσίαν διὰ παντός, τὸ ἥμισυ αὐτῆς τὸ πρωΐ, καὶ τὸ ἥμισυ αὐτῆς τὸ δειλινόν.
14
14
И$ сїи ꙁако'нъ тре'бы ю%же принесђтᲆ е^я` сн~ове а^а^ро'ни жеrцы` пря'мо ѓ^л#та'ря прDе гм~ъ”
ἐπὶ τηγάνου ἐν ἐλαίῳ ποιηθήσεται, πεφυραμένην οἴσει αὐτήν, ἑλικτά, θυσίαν ἐκ κλασμάτων, θυσίαν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.
15
15
И$ да въꙁметъ жре'цъ горъсть мђки пшеничны, эT ѓ^лта'ря, съ е^леѓ'мᲆ и^ съ џїмїя'момъ бњлымъ е^я` сђщимъ съ тре'бою, да принесе'тъ къ ѓ^лᲄа'рђ приносъ въ воню` бл~гово'нїя, въ па'мяᲄь е^я` г~ђ”
ὁ ἱερεὺς ὁ χριστὸς ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ποιήσει αὐτήν· νόμος αἰώνιος, ἅπαν ἐπιτελεσθήσεται.
16
16
И$ эT и^ꙁбы'тка е^я` да ја%стъ а^а^ронъ и^ сн~ове е^го, прњсна да ја%дя'тся въ мњстњ ст~њ, въ притво'рњ хра'ма свњдњнїя да я^дяT я&,
καὶ πᾶσα θυσία ἱερέως ὁλόκαυτος ἔσται καὶ οὐ βρωθήσεται.
17
17
да не и^спече'тся ква'сна, ꙁане ча'сть ея` далъ е^смь и^мъ эT прино'съ гн~ь, ст~ая б^о ст~ыхъ е^сть” ЈА/коже грњха ради, та'ко и^ престђпле'нїя
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
18
18
всяk мђжескъ поl жре'ческъ да я'сть я&, зако'нно вњ'чно въ ро'ды ва'ша. и^ эT прино'съ гн~ь, вся'къ и^же а^ще прико'снется и^хъ ѓ^ст~ится”
λάλησον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ λέγων· οὗτος ὁ νόμος τῆς ἁμαρτίας· ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα, σφάξουσι τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἔναντι Κυρίου· ἅγια ἁγίων ἐστίν.
19
19
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
ὁ ἱερεὺς ὁ ἀναφέρων αὐτὴν ἔδεται αὐτήν· ἐν τόπῳ ἁγίῳ βρωθήσεται, ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
20
20
сїе дарова'нїе а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го, и^же принесђтъ г~ђ. въ дн~ь вънже а^ще пома'жеши и^хъ, деся'тђю ча'сть мњры е^фи` мђки` пшени'чны въ тре'бђ всегда`, по'л# еа` заё'тра, по'лъ же ея` эT ве'чера,
πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν κρεῶν αὐτῆς ἁγιασθήσεται· καὶ ᾧ ἐὰν ἐπιρραντισθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς ἐπὶ τὸ ἱμάτιον, ὃς ἐὰν ραντισθῇ ἐπ᾿ αὐτό, πλυθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ.
21
21
въ сковрадњ` въ е^ле'ю да сътвори'тся, съпря'женђ да принесетъ ю&, требђ эT ё^крђхъ, ᲄребђ въ воню` бл~гово'нїя г~ђ”
καὶ σκεῦος ὀστράκινον, οὗ ἐὰν ἑψηθῇ ἐν αὐτῷ, συντριβήσεται· ἐὰν δὲ ἐν σκεύει χαλκῷ ἑψηθῇ, ἐκτρίψει αὐτὸ καὶ ἐκκλύσει ὕδατι.
22
22
Жре'цᲆ пома'ꙁаныи и^же вᲆ него` мњсто эT сн~овъ е^го, да сътвори'т# ю& ꙁако'нно вњчно, всегда` да съвершиTся”
πᾶς ἄρσην ἐν τοῖς ἱερεῦσι φάγεται αὐτά· ἅγια ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ.
23
23
И$ всяка же'ртва жре'ческа, вс^есᲆж#же'нїа да бђдђт#, и^ да не ја%ст#ся”
καὶ πάντα τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας, ὧν ἐὰν εἰσενεχθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῶν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ, οὐ βρωθήσεται· ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται.
24
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
25
гл~и а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го, и^ сїи ꙁако'нъ съгрњше'нїя, на мњстњ, на немже ꙁакала'ютъ вс^есъж#же'нїя” да ꙁакала'ютъ и& е^же грњха ради прDе гм~ъ ст~ая б^о ст~ых# е^сть.
26
жре'ц же принося'й ю& да ја%сть ю&, въ мњстњ ст~њ, да ја%сться, вᲆ притво'рᲇ храма свњдњ'нїя,
27
вся'къ прикаса'яйся мя'сеX ея` ѓ^ст~ится” Є$мђже ся въскро'пиT эT кро'ви ея` на ри'ꙁђ, е^мђже ся а%ще въскро'питъ на ню` да ся и^спере'тъ на мњ'стњ ст~њ.
28
и^ всякъ съсђдъ гли'нянъ в не'мже ся вариT да раꙁбїе'тся. а%ще ли в мњдянњ съсђ'дњ ся свари'тъ, да и& пож#же` и^ ѓ^мы'етъ водо'ю.
29
вся'къ мђжескъ полъ въ жерцњхъ да ја%сть ю& ст~ая б^о ст~ыхъ еs г~ђ”
30
Приноше'нїя же е^же грњха ради эT негоже кро'вь вно'сится въ храмъ свњдњнїя, къ ѓ^чище'нїю въ ст~ыни да ся не ја%сть н^о на ѓ^гни` да сᲆж#жеTся”
Глvа, з~”
Κεφάλαιο 7
1
1
И$ с^е ꙁако'нъ гн~ь ѓ^ престђпле'нїи, и^же е^сть ст~аа ст~ыX”
ΚΑΙ οὗτος ὁ νόμος τοῦ κριοῦ τοῦ περὶ τῆς πλημμελείας· ἅγια ἁγίων ἐστίν.
2
2
На мњ'сᲄњ на не'мже ꙁакала'ютъ вс^есъж#же'нїе, да ꙁако'лютъ ѓ^ве'нъ и^же престђпле'нїя ради преD гм~ъ, а^ кро'вь да пролию'тъ ѓ%крsтъ стоя'ла ѓ^л#таря,
ἐν τόπῳ οὗ σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα, σφάξουσι τὸν κριὸν τῆς πλημμελείας ἔναντι Κυρίου, καὶ τὸ αἷμα προσχεεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ.
3
3
и^ ве'сь тђ'къ е^го да принесе'тᲆ эT него`. и^ чресла` и^ тђ'къ покрыва'ющїи ё^тро'бђ” І$ ве'сь тђ'къ и^же въ ё^тробњ
καὶ πᾶν τὸ στέαρ αὐτοῦ προσοίσει ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ τὴν ὀσφὺν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὰ ἐνδόσθια καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων
4
4
и^ ѓ'бњ и^сте'си и^ тђ'къ и^же на не'ю, і^ и^же на стегнђ`. и^ по'враꙁᲆ јаᲄренїи сᲆ и^сте'сами да эTи'метъ я&,
καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς, περιελεῖ αὐτά,
5
5
и^ принесеT я& жре'цъ къ ѓ^лтарю, приносъ въ воню` бл~гово'нїа г~ђ престђпле'нїа б^о ра'ди е^сть”
καὶ ἀνοίσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα τῷ Κυρίῳ· περὶ πλημμελείας ἐστί.
6
6
Вся'къ мђж'ескъ по'лъ эT жре'цъ да ја%стъ я& на мњ'стњ ст~њ да ја%дя'тъ ю& поне'же б^о ст~аа ст~ыX еs”
πᾶς ἄρσην ἐκ τῶν ἱερέων ἔδεται αὐτά, ἐν τόπῳ ἁγίῳ ἔδονται αὐτά· ἅγια ἁγίων ἐστίν.
7
7
ЈА/коже грњха` ра'ди, та'ко и^ престђпле'нїа ра'ди ꙁако'нъ, е^ді'нъ и%мать, жре'цъ и^же мо'лится ѓ^ не'мъ, е^мђ да бђ'детъ”
ὥσπερ τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας, οὕτω καὶ τὸ τῆς πλημμελείας, νόμος εἷς αὐτῶν· ὁ ἱερεὺς ὅστις ἐξιλάσσεται ἐν αὐτῷ, αὐτῷ ἔσται.
8
8
І$ жре'цъ принося'и вс^ясъж#же'нїя чл~ча, ко'жа вс^есъж#же'нїя, е^же прино'ситъ ѓ%нъ е^мђ` да бђдетᲆ”
καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ προσάγων ὁλοκαύτωμα ἀνθρώπου, τὸ δέρμα τῆς ὁλοκαυτώσεως, ἧς προσφέρει αὐτός, αὐτῷ ἔσται.
9
9
И$ вся'ка тре'ба ја%же сътвори'тся в пещи`, и^ вся'ка е^же твори'тся на ѓ%гнищи, и^л^и въ сковрадњ`, жер#цђ и^же прино'сиT ю&, томђ` да бђдеT”
καὶ πᾶσα θυσία, ἥτις ποιηθήσεται ἐν τῷ κλιβάνῳ, καὶ πᾶσα, ἥτις ποιηθήσεται ἐπ᾿ ἐσχάρας ἢ ἐπὶ τηγάνου, τοῦ ἱερέως τοῦ προσφέροντος αὐτήν, αὐτῷ ἔσται.
10
10
И$ вс^я тре'ба сᲆпря'жена съ е^ле'ѓмъ, и^ ја%же не съпря'жена, всњмъ сн~омъ а^а^ро'нимъ комђжDо ра'вно да бђдеT”
καὶ πᾶσα θυσία ἀναπεποιημένη ἐν ἐλαίῳ καὶ μὴ ἀναπεποιημένη πᾶσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν ἔσται, ἑκάστῳ τὸ ἴσον.
11
11
Сїи ꙁако'нъ тре'бы ми'рны, ю%же принесђтъ г~ђ.
Οὗτος ὁ νόμος θυσίας σωτηρίου, ἣν προσοίσουσι Κυρίῳ.
12
12
а%ще ё^б^о похвале'нїа раd принесђтъ ю&. и^ да принесе'тъ сᲆ тре'бою похвале'нїа хлњ'бы, эT мђки` пшени'чны пря'жены вᲆ і^е^ле'ю, и^ ѓ^прњ'сноки пома'ꙁаны е^ле'ѓмъ. и^ мђкђ` пшени'чнђ съ е^леѓмъ
ἐὰν μὲν περὶ αἰνέσεως προσφέρῃ αὐτήν, καὶ προσοίσει ἐπὶ τῆς θυσίας τῆς αἰνέσεως ἄρτους ἐκ σεμιδάλεως ἀναπεποιημένους ἐν ἐλαίῳ, λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ·
13
13
съ хлњбы прњсными. да принесеT даръ е^го, съ требою ᲄре'бы похвале'нїа сп~се'ннаго
ἐπ᾿ ἄρτοις ζυμίταις προσοίσει τὰ δῶρα αὐτοῦ ἐπὶ θυσίᾳ αἰνέσεως σωτηρίου.
14
14
и^ да принесе'тъ эT него` е^ді'нъ эT всњ'хъ да'ръ свой ё^ча'стїе г~ђ, жерцђ` вᲆꙁлива'ющемђ кро'вь же'ртвы сп~се'ныя томђ` да бђ'детъ,
καὶ προσάξει ἓν ἀπὸ πάντων τῶν δώρων αὐτοῦ, ἀφαίρεμα Κυρίῳ. τῷ ἱερεῖ τῷ προσχέοντι τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου, αὐτῷ ἔσται.
15
15
и^ мя'са тре'бы похвале'нїй ми'рныхъ томђ` да бђдеT” Во'нже дн~ь принесется, да и^зъја%стᲆся, да не ѓ^ста'неT эT нея` на ё%трїа”
καὶ τὰ κρέα θυσίας αἰνέσεως σωτηρίου αὐτῷ ἔσται, καὶ ἐν ᾗ ἡμέρᾳ δωρεῖται, βρωθήσεται· οὐ καταλείψουσιν ἀπ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸ πρωΐ.
16
16
А/ще ли мл~твђ во'лнђю даръ свои принесе'тъ, во'нже дн~ь же'ртвђ свою` принесе'тъ въ то'и да ся и^ꙁја%стъ и^ на ё%трїе,
καὶ ἐὰν εὐχὴ ᾖ, ἢ ἑκούσιον θυσιάζῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ προσαγάγῃ τὴν θυσίαν αὐτοῦ, βρωθήσεται, καὶ τῇ αὔριον·
17
17
и^ ѓ^ста'вшее мяs ѓ^лтарьныX до дн~е тре'тїаго на ѓ^гни да сᲆж#жеTся.
καὶ τὸ καταλειφθὲν ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας ἕως ἡμέρας τρίτης, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται.
18
18
А/ще ли ја^ды'и ја%сть эT мя'сᲆ, въ дн~ь треᲄїи не прїимеTся принося'щемђ ю&, не и^ въмᲇни'тся е^мђ, ѓ^скверне'нїе бо е^сть. и^ дш~а ја^же а'ще ја%стᲆ эT ниX грXњ прїиметъ,
ἐὰν δὲ φαγὼν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, οὐ δεχθήσεται αὐτῷ τῷ προσφέροντι αὐτό, οὐ λογισθήσεται αὐτῷ, μίασμά ἐστιν· ἡ δὲ ψυχή, ἥτις ἐὰν φάγῃ ἀπ᾿ αὐτοῦ, τὴν ἁμαρτίαν λήψεται.
19
19
и^ мя'са ја%же а%ще ся приткнђт'ъ къ всемђ` нечи'стђ, да ся не ја'дяT, н^о на ѓ^гни` да съжгђтся, и^ вся'къ чи'стыи да не ја%стъ мя'са”
καὶ κρέα ὅσα ἐὰν ἅψηται παντὸς ἀκαθάρτου, οὐ βρωθήσεται, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται. πᾶς καθαρὸς φάγεται κρέα.
20
20
И$ дш~а ја%же а%ще ја%стᲆ эT мя'са тре'бы сп~се'ныя ја%же е^сть г~ђ, и^ нечистота` е^го на не'мъ, погђби'тся дш~а ѓ^на` эT людїи свои^хᲆ”
ἡ δὲ ψυχή, ἥτις ἐὰν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, ὅ ἐστι Κυρίου, καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
21
21
І$ дш~а ја%же а%ще приткнеTся къ вся'кои ве'щи нечи'стњи. и^л^и эT нечистоты` чл~ча, и^л^и эT чеᲄвероно'гихъ нечи'стыX, и^ вся'кои ѓ^скверне'нњи нечистотњ, и^ ја^стᲆ эT мя'са тре'бы сп~се'нїя и^же е^сть гн~я, погђби'тся дш~а т^а эT людїи своиX”
καὶ ψυχή, ἣ ἂν ἅψηται παντὸς πράγματος ἀκαθάρτου, ἢ ἀπὸ ἀκαθαρσίας ἀνθρώπου, ἢ τῶν τετραπόδων τῶν ἀκαθάρτων, ἢ παντὸς βδελύγματος ἀκαθάρτου, καὶ φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, ὅ ἐστι Κυρίου, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
22
22
І$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
23
23
рц^ы сн~омᲆ і^и~левыM рекїи, всего` тђ'ка говя'жа, и^ ѓ'вча, и^ ко'ꙁїа, да не ја%сте,
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγων· πᾶν στέαρ βοῶν, καὶ προβάτων, καὶ αἰγῶν οὐκ ἔδεσθε.
24
24
и^ тђ'кᲆ мертвечи'ненъ и^ ѕвњроја%дныи да сътвориTся на все` дњ'ло, въ ја%де'нїихъ же да ся не ја%стъ.
καὶ στέαρ θνησιμαίων καὶ θηριαλώτων ποιηθήσεται εἰς πᾶν ἔργον, καὶ εἰς βρῶσιν οὐ βρωθήσεται.
25
25
вся'къ ја%ды'и тђ'къ эT скоᲄа`, и^же принесе'те эT ниX даръ г~ђ, погђби'тся дш~а т^а эT людїи своиX,
πᾶς ὁ ἔσθων στέαρ ἀπὸ τῶν κτηνῶν, ὧν προσάξει ἀπ᾿ αὐτῶν κάρπωμα Κυρίῳ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
26
26
и^ всея` кро'ви да не ја%сте, въ всњхъ селе'нїиX ва'шихъ, и^ эT скота` и^ эT пти'цъ.
πᾶν αἷμα οὐκ ἔδεσθε ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν ἀπό τε τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν.
27
27
и^ вс^я дш~а а%ще ја^стᲆ кро'вь погђби'ᲄся дш~а т^а эT людїи своиX”
πᾶσα ψυχή, ἣ ἂν φάγῃ αἷμα, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
28
28
І$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
29
29
да реqши сн~омъ і^и~левыM рекїи. принося'и тре'бы сп~се'нїа г~ђ, да принесе'тъ да'ръ свои г~ђ, эT тре'бы сп~се'нїя”
καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λαλήσεις, λέγων· ὁ προσφέρων θυσίαν σωτηρίου, οἴσει τὸ δῶρον αὐτοῦ Κυρίῳ καὶ ἀπὸ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου.
30
30
Рђцњ же е^го да принесе'та прино'съ г~ђ, тђ'къ и^же на' грђдехᲆ, и^ по'враꙁъ ја%тренїи, да да принесеT я&, ја^коже въꙁложи я& преD г~ь.
αἱ χεῖρες αὐτοῦ προσοίσουσι τὰ καρπώματα Κυρίῳ· τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τοῦ στηθυνίου, καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος, προσοίσει αὐτά, ὥστε ἐπιτιθέναι δόμα ἔναντι Κυρίου.
31
31
и^ да възложи'тъ жре'цъ тђ'къ и^же на' грђдехᲆ, на ѓ^лтарь, а^ грђди да бђдTђ а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го,
καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ στέαρ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἔσται τὸ στηθύνιον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ.
32
32
и^ ра'мо десно'е да ся даст# ё^ча'стїе же'рцђ, эT тре'бъ сп~сенїи ва'шихъ”
καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιὸν δώσετε ἀφαίρεμα τῷ ἱερεῖ ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου ὑμῶν·
33
33
И$ приносящемђ же кро'вь сп~сенђю и^ тђкъ, эT сн~овъ а^а^ро'новыX томђ да бђ'детъ ра'мо десно'е ё^ча'стїе.
ὁ προσφέρων τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου καὶ τὸ στέαρ τὸ ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ααρών, αὐτῷ ἔσται ὁ βραχίων ὁ δεξιὸς ἐν μερίδι·
34
34
грђди вᲆзложе'нїя, ра'мо же ё^ча'стїя взя'хъ эT сн~овъ і^ил~въ, эT тре'бъ сп~сеныхъ ва'шихъ, и^ да'хᲆ я& а^а^ро'нђ же'рцђ и^ сн~омъ е^го вᲆ закоn вњ'чныи, эT сн~овᲆ і^ил~вᲆ”
τὸ γὰρ στηθύνιον τοῦ ἐπιθέματος καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος εἴληφα παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου ὑμῶν καὶ ἔδωκα αὐτὰ ᾿Ααρὼν τῷ ἱερεῖ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, νόμιμον αἰώνιον παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
35
35
Сїе пома'занїе а^а^ро'нђ, и^ помаꙁа'нїе сн~омъ е^го эT прино'съ гн~ь, во'нже дн~ь приведе'тъ я& жрњти г~ђ,
Αὕτη ἡ χρῖσις ᾿Ααρὼν καὶ ἡ χρῖσις τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου, ἐν ᾗ ἡμέρᾳ προσηγάγετο αὐτοὺς τοῦ ἱερατεύειν τῷ Κυρίῳ.
36
36
ја%коже ꙁаповᲇда` г~ь, да'ти и%мъ” Во'ньже дн~ь помаꙁа' я& эT сн~овъ і^ил~въ, зако'нъ вњчный в ро'ды и^хъ”
καθὰ ἐνετείλατο Κύριος δοῦναι αὐτοῖς ᾗ ἡμέρᾳ ἔχρισεν αὐτοὺς παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν.
37
37
Се'и ꙁако'нъ вс^есож#же'ныX и^ тре'бы за грњхи`. и^л^и ꙁа престђпле'нїе, и^л^и съверше'нїю тре'бы сп~сенїа,
οὗτος ὁ νόμος τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσίας καὶ περὶ ἁμαρτίας καὶ τῆς πλημμελείας καὶ τῆς τελειώσεως καὶ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου,
38
38
ја^коже ꙁаповњда` г~ь мољ=сїю, на горњ сина'истњй” Во'н#же дн~ь ꙁаповњда` сн~омъ і^ил~вымъ, приноси'ти да'ры своя` прDе г~а, въ пђсты'ни сина'истњй”
ὃν τρόπον ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ ἐν τῷ ὄρει Σινά, ᾗ ἡμέρᾳ ἐνετείλατο τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ προσφέρειν τὰ δῶρα αὐτῶν ἔναντι Κυρίου ἐν τῇ ἐρήμῳ Σινά.
Глvа, и~”
Κεφάλαιο 8
1
1
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
пои^ми` а^а^ро'на и^ сн~ы е^го и^ ри'ꙁы е^го, и^ е^ле'и пома'занїа” И$ ю'нецъ и^же за грᲇхъ и^ дв^а ѓ^вна, и^ кошницђ ѓ^прњсно'чнђю.
λάβε ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς στολὰς αὐτοῦ καὶ τὸ ἔλαιον τῆς χρίσεως καὶ τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας καὶ τοὺς δύο κριοὺς καὶ τὸ κανοῦν τῶν ἀζύμων,
3
3
и^ весь со'ньмъ цр~кви ја%же б^њ преD две'ри храма свњдњнїа,
καὶ πᾶσαν τὴν συναγωγὴν ἐκκλησίασον ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
4
4
и^ сᲆтвори` мољ=сїи ја^коже повелᲇ е^мђ г~ь, и^ звDе сонмᲆ преD две'ри храма свᲇдᲇнїя
καὶ ἐποίησε Μωυσῆς ὃν τρόπον συνέταξεν αὐτῷ Κύριος, καὶ ἐξεκκλησίασε τὴν συναγωγὴν ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
5
5
И$ реq мољ=сїи къ соnмђ, се е^сᲄь сло'во и^же завᲇща` г~ь твори'ти.
καὶ εἶπε Μωυσῆς τῇ συναγωγῇ· τοῦτό ἐστι τὸ ρῆμα, ὃ ἐνετείλατο Κύριος ποιῆσαι.
6
6
и^ приведе` мољ=сїи а^аро'на и^ сн~ы е^го, і^ и^змы` я& водо'ю
καὶ προσήνεγκε Μωυσῆς τὸν ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, καὶ ἔλουσεν αὐτοὺς ὕδατι·
7
7
и^ ѓ^блече` е^го, въ срачи`цђ, и^ ѓ^поя'са е^го по'ясомъ и^ ѓ^блече` и& в ри'ꙁђ, и^ възвлече` на'нь верхнюю ри'зђ,
καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν τὸν χιτῶνα καὶ ἔζωσεν αὐτὸν τὴν ζώνην καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν τὸν ὑποδύτην καὶ ἐπέθηκεν ἐπ᾿ αὐτὸν τὴν ἐπωμίδα καὶ συνέζωσεν αὐτὸν κατὰ τὴν ποίησιν τῆς ἐπωμίδος καὶ συνέσφιγξεν αὐτὸν ἐν αὐτῇ,
8
8
и^ ѓ^поя'са е^го поя'сомъ ефђ'днымъ и^ стиснlђ е^го вᲆ неM. и^ вᲆꙁложи` нань сло'во, и^ вᲆзложи` на сло'во проповњ'данїе и^сᲄинны
καὶ ἐπέθηκεν ἐπ᾿ αὐτὴν τὸ λογεῖον καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ λογεῖον τὴν δήλωσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν·
9
9
и^ въꙁложи` ё^вя'сло на главђ` е^го, и^ въꙁложи` на ё^вя'сло проти'въ лица` е^го, дьскђ` златђю ѓ^сщ~нђю ст~ым# ја%коже повелњ` г~ь мољ=сїю”
καὶ ἐπέθηκε τὴν μίτραν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὴν μίτραν κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ τὸ πέταλον τὸ χρυσοῦν τὸ καθηγιασμένον ἅγιον, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
10
10
И$ вꙁя` мољ=сїи эT е^ле'я пома'ꙁанїа,
καὶ ἔλαβε Μωυσῆς ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τῆς χρίσεως
11
11
и^ въскропи` эT него на ѓ^лта'рь седми'жды, и^ пома'за ѓ^лта'рь и^ ѓ^ст~и и& и^ вс^я сосђ'ды е^го, и^ ё^мыва'лницђ, и^ стоя'ла е^я`, ѓ^ст~и я&. и^ пома'за хра'мъ и^ вс^я съсђ'ды е^го и^ ѓ^ст~и я&”
καὶ ἔρρανεν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἑπτάκις καὶ ἔχρισε τὸ θυσιαστήριον καὶ ἡγίασεν αὐτὸ καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ καὶ τὸν λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ, καὶ ἡγίασεν αὐτά· καὶ ἔχρισε τὴν σκηνὴν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ ἡγίασεν αὐτήν.
12
12
И$ въз#лїя мољ=сїи е^ле'и пома'занїа на главђ` а^а^ро'ню, и^ пома'за и& и^ ѓ^ст~и и&”
καὶ ἐπέχεε Μωυσῆς ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τῆς χρίσεως ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ᾿Ααρὼν καὶ ἔχρισεν αὐτὸν καὶ ἡγίασεν αὐτόν.
13
13
И$ приведе` мољ=сїи сн~ы а^а^ро'ня и^ ѓ^блече` я& въ срачи'ця, и^ ѓ^поя'са я& по'ясы, И$ въꙁложи` на' ня клобђки`, ја%коже повелњ г~ь мољ=сїю”
καὶ προσήγαγε Μωυσῆς τοὺς υἱους ᾿Ααρὼν καὶ ἐνέδυσεν αὐτοὺς χιτῶνας καί ἔζωσεν αὐτοὺς ζώνας καὶ περιέθηκεν αὐτοῖς κιδάρεις, καθάπερ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
14
14
И$ приведе` мољ=сїи теле'цъ и^же ꙁа грњхъ, и^ възложи'ша а^а^ро'нъ и^ сн~ове е^го рђ'ки на главђ` ᲄе'лцђ и^же ꙁа грњхи`,
καὶ προσήγαγε Μωυσῆς τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας, καὶ ἐπέθηκεν ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου τοῦ τῆς ἁμαρτίας.
15
15
и^ ꙁакла` е^го мољ=сїи” И$ взя` эT крови, пе'ръстоM е^го, и^ въꙁложи` на ёглы ѓ^крsтъ ѓ^л#таря, и^ ѓ^цы'сти ѓ^л#тарь, и^ кро'вь пролїя` ё^ стоя'ла ѓ^л#таря, и^ ѓ^ст~и и& е^же моли'тися ё^ него”
καὶ ἔσφαξεν αὐτόν, καὶ ἔλαβε Μωυσῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ τῷ δακτύλῳ καὶ ἐκαθάρισε τὸ θυσιαστήριον· καὶ τὸ αἷμα ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἡγίασεν αὐτό, τοῦ ἐξιλάσασθαι ἐπ᾿ αὐτοῦ.
16
16
И$ взя` мољ=сїи весь тђ'къ и%же въ ё^тро'бњ и^ по'враꙁᲆ ја%тре'нїи, и^ ѓ'бњ и^сте'си, и^ тђ'къ и^же на нею, и^ принесе` мољ=сїи къ ѓ^л#тарю”
καὶ ἔλαβε Μωυσῆς πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος καὶ ἀμφοτέρους τοὺς νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἀνήνεγκε Μωυσῆς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
17
17
А$ теле'цъ и^ ко'жђ е^го, и^ мя'са е^го и^ моᲄы'лы е^го, съж#же на ѓ^гни` внᲇ полка`, ја^коже повелњ, г~ь мољ=сїю”
καὶ τὸν μόσχον καὶ τὴν βύρσαν αὐτοῦ καὶ τὰ κρέα αὐτοῦ καὶ τὴν κόπρον αὐτοῦ κατέκαυσεν αὐτὰ πυρὶ ἔξω τῆς παρεμβολῆς, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
18
18
И$ приведе` мољ=сїи ѓ%венъ, и^же въ все`съж#же'нїе” И$ възложи` а^а^ро'нᲆ и^ сн~ове е^го рђ'цњ свои` на главђ` ѓ%вню.
καὶ προσήγαγε Μωυσῆς τὸν κριὸν τὸν εἰς ὁλοκαύτωμα, καὶ ἐπέθηκεν ᾿Ααρὼν καὶ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ κριοῦ.
19
19
и^ закла` мољ=сїи ѓ%венᲆ, и^ пролїя` мољ=сїи кро'вь ѓ%крsтъ ѓ^л#таря,
καὶ ἔσφαξε Μωυσῆς τὸν κριόν, καὶ προσέχεε Μωυσῆς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
20
20
а^ ѓ^венъ раꙁдроби` на ё%ды е^го” И$ въꙁя` мољ=сїи главђ` и^ ё%ды и^ тђ'къ, и^ ё^тро'бђ и^ но'ги і^ и^змы'и я& водо'ю”
καὶ τὸν κριὸν ἐκρεανόμησε κατὰ μέλη καὶ ἀνήνεγκε Μωυσῆς τὴν κεφαλὴν καὶ τὰ μέλη καὶ τὸ στέαρ·
21
21
И$ въꙁложи` мољ=сїи ве^сь ѓ%венъ на ѓ%л#тарь въ все`съж#же'нїе, и%же е^сть воня` бл~гово'нїя, прино'съ е^сть г~ђ ја^коже ꙁаповњда` г~ь мољ=сїю”
καὶ τὴν κοιλίαν καὶ τοὺς πόδας ἔπλυνεν ὕδατι, καὶ ἀνήνεγκε Μωυσῆς ὅλον τὸν κριὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· ὁλοκαύτωμά ἐστιν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας, κάρπωμά ἐστι τῷ Κυρίῳ, καθάπερ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ.
22
22
И$ приве'дъ мољ=сїи ѓ%венъ вторы'и, ѓ%венᲆ съверъше'нїа. и^ възложи` а^а^ро'нъ и^ сн~ове е^го рђц'њ свои` на главђ` ѓ%вню,
καὶ προσήγαγε Μωυσῆς τὸν κριὸν τὸν δεύτερον, κριὸν τελειώσεως· καὶ ἐπέθηκεν ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ κριοῦ.
23
23
и^ ꙁакла` и&” И$ взя` мољ=сїи эT кро'ви е^го и^ вᲆꙁложи` на ѓ^бђшїе ё%ха а^а^ро'ня десна'го, и^ на конеw рђк'и е^го десныя`, и^ на коне'цᲆ ноги` е^го десны'я”
καὶ ἔσφαξεν αὐτὸν καὶ ἔλαβε Μωυσῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτοῦ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς ᾿Ααρὼν τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ.
24
24
И$ приведе` мољ=сїи сн~ы а^а^ро'ня, и^ вᲆꙁложи` мољ=сїи эT кро'ви на ѓ^бђшїе ё^шесђ иX деснђю, и^ на коне'цᲆ рђ'кђ и^хъ деснђю и^ на коне'цᲆ но'гђ и^хъ деснђю” И$ пролїя` мољ=сїи кро'вь ѓ%крsтъ ѓ^л#таря”
καὶ προσήγαγε Μωυσῆς τοὺς υἱοὺς ᾿Ααρών, καὶ ἐπέθηκε Μωυσῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος ἐπὶ τοὺς λοβοὺς τῶν ὤτων τῶν δεξιῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν χειρῶν αὐτῶν τῶν δεξιῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν ποδῶν αὐτῶν τῶν δεξιῶν, καὶ προσέχεε Μωυσῆς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
25
25
И$ вꙁя` мољ=сїи тђ'къ и^ чресла` и^ ᲄђкᲆ и^же на ё^тро'бњ, и^ повра'зᲆ ја^тренїи и^ ѓ^бњ и^сте'си и^ тђ'къ и^же на не'ю, и^ ра'мо десно'е
καὶ ἔλαβε τὸ στέαρ καὶ τὴν ὀσφὺν καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆς κοιλίας καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιόν·
26
26
эT ко'шницы съверше'нїю и^же е%сть прDе гм~ъ” И$ вꙁя` хлњбъ е^ді'нᲆ прњсны'и, и^ хлњбъ е^леенᲆ е^диn и^ ѓ^прњ'снокъ е^ді'нъ, и^ въꙁложи` на тђ'кᲆ, и^ ра'мо десно'е”
καὶ ἀπὸ τοῦ κανοῦ τῆς τελειώσεως, τοῦ ὄντος ἔναντι Κυρίου, ἔλαβεν ἄρτον ἕνα ἄζυμον καὶ ἄρτον ἐξ ἐλαίου ἕνα καὶ λάγανον ἓν καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ στέαρ καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιόν·
27
27
И$ въꙁложи` вс^е на рђцњ а^а^ро'ни, и^ на рђцњ сн~овъ е^го, и^ приведе` я& ё^ча'стїе прDе г~ь”
καὶ ἐπέθηκεν ἅπαντα ἐπὶ τὰς χεῖρας ᾿Ααρὼν καὶ ἐπὶ τὰς χεῖρας τῶν υἱῶν αὐτοῦ· καὶ ἀνήνεγκεν αὐτά ἀφαίρεμα ἔναντι Κυρίου.
28
28
И$ взя` иX мољ=сїи эT рђ'кђ иX, и^ принесе я& къ ѓ%л#тарю къ все`съж#женїю съверъше'нїя, е%же е^сть воня` бл~гово'нїя, прино'сᲆ бо е^стᲆ г~ђ”
καὶ ἔλαβε Μωυσῆς ἀπὸ τῶν χειρῶν αὐτῶν, καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὰ Μωυσῆς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα τῆς τελειώσεως, ὅ ἐστιν ὀσμὴ εὐωδίας· κάρπωμά ἐστι τῷ Κυρίῳ.
29
29
И$ вꙁя` мољ=сїи грђди эTлђчи` я& положе'нїа прDе гм~ъ. эT ѓ^вна` съверше'нїа, и^ бы'сᲄь мољ=сїю ё^ча'стїе, ја%коже повелњ` г~ь мољ=сїю
καὶ λαβὼν Μωυσῆς τὸ στηθύνιον ἀφεῖλεν αὐτὸ ἐπίθεμα ἔναντι Κυρίου ἀπὸ τοῦ κριοῦ τῆς τελειώσεως, καὶ ἐγένετο Μωυσῇ ἐν μερίδι, καθὰ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ.
30
30
И$ взя` мољ=сїи эT е^ле'я пома'ꙁанїа. и^ эT кро'ви ја%же на ѓ^л#тарђ” И$ въскропи` на а^а^ро'на и^ на ри'ꙁы е^го, и^ на сн~ы е^го и^ на ри'ꙁы сн~овъ е^го с ни'мъ” И$ ѓ^ст~и а^а^ро'на, и^ ри'ꙁы е^го, и^ сн~ы е^го и^ ри'зы сн~овъ е^го с ни'мᲆ”
καὶ ἔλαβε Μωυσῆς ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τῆς χρίσεως καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ προσέρρανεν ἐπὶ ᾿Ααρὼν καὶ τὰς στολὰς αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἡγίασεν ᾿Ααρὼν καὶ τὰς στολὰς αὐτοῦ καὶ τούς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ.
31
31
И$ рече мољ=сїи а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го. свари'те мя'са ё^ две'реи хра'ма свњдњ'нїа. вᲆ мњстњ ст~њ, и та'мо да и^ꙁъя'сте я&, и' хлњбы и^же вᲆ ко'шницы сᲆверше'нїа да я^дя'тъ я&, а^а^ро'нъ и^ сн~ове е^го, ја%коже ꙁаповњ'да мн^њ г~ь гл~я.
καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ· ἑψήσατε τὰ κρέα ἐν τῇ αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐν τόπῳ ἁγίῳ καὶ ἐκεῖ φάγεσθε αὐτὰ καὶ τοὺς ἄρτους τοὺς ἐν τῷ κανῷ τῆς τελειώσεως, ὃν τρόπον συντέτακταί μοι, λέγων· ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ φάγονται αὐτά·
32
32
и^ ѓ^ста'нокъ мя'съ и^ хлњ'бовъ на ѓ^гни` да съж#же'те
καὶ τὸ καταλειφθὲν τῶν κρεῶν καὶ τῶν ἄρτων ἐν πυρὶ κατακαύσατε.
33
33
и^з две'рїи хра`ма свᲇ'дњнїа, да не и^схо'дите. з~, дн~їи, до'ньдеже сконча'ется дн~ь дн~е съверше'нїя вашего” Въ се'дмь б^о дн~їи да съвершиᲄе рђ'цњ ва'ши,
καὶ ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου οὐκ ἐξελεύσεσθε ἑπτὰ ἡμέρας, ἕως ἡμέρα πληρωθῇ, ἡμέρα τελειώσεως ὑμῶν· ἑπτὰ γὰρ ἡμέρας τελειώσει τὰς χεῖρας ὑμῶν,
34
34
ја%коже съᲄвори` въ дн~ь сїи, во'нже ꙁаповњда` г~ь твори'ти, ја%ко моли'тися ѓ^ васᲆ”
καθάπερ ἐποίησεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ᾗ ἐνετείλατο Κύριος τοῦ ποιῆσαι, ὥστε ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν.
35
35
И$ да ё^ две'рїи хра'ма свњдњ'нїа, сњди'те се'дмь дн~їи, дн~ь и^ но'щъ, и^ съхрани'те повелњ'нїа гн~я, да не ё^мрете та'ко б^о ми повелњ` г~ь”
καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καθήσεσθε ἑπτὰ ἡμέρας, ἡμέραν καὶ νύκτα· φυλάξεσθε τὰ φυλάγματα Κυρίου, ἵνα μὴ ἀποθάνητε· οὕτω γὰρ ἐνετείλατό μοι Κύριος ὁ Θεός.
36
36
И$ сътвори` а^а^ро'нᲆ и^ сн~ове е^го, вс^я словеса`, ја^коy повелњ` г~ь мољ=сїю”
καὶ ἐποίησεν ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ πάντας τοὺς λόγους, οὓς συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
Глvа, џ~”
Κεφάλαιο 9
1
1
И$ бы'сᲄь въ дн~ь ѓ^смы'и, и^ приꙁва` мољ=сїи а^а^ро'на и^ сн~ы е^го и^ сᲄа'рцы і^ил~вы”
ΚΑΙ ἐγενήθη τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, ἐκάλεσε Μωυσῆς ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὴν γερουσίαν ᾿Ισραήλ.
2
2
И$ рече мољ=сїи кᲆ аа^ро'нђ. пои^ми` себњ теле'цъ эT говяD, грњха` раd и^ ѓ^венъ непороченъ въ все`съж#же'нїе и^ принеси` я& прDе г~а”
καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρών· λάβε σεαυτῷ μοσχάριον ἐκ βοῶν περὶ ἁμαρτίας καὶ κριὸν εἰς ὁλοκαύτωμα, ἄμωμα, καὶ προσένεγκε αὐτὰ ἔναντι Κυρίου·
3
3
И$ ста'рцемъ і^и~левымъ. рече'ши гл~я, да възмђтъ козе'лъ эT ко'ꙁъ е^ді'нъ грᲇха` ра'ди, и^ ѓ^ве'нъ и^ теле'цъ и^ а%гнецъ е^ді'нолњтны'и, непоро'чный, вᲆ прино'сы”
καὶ τῇ γερουσίᾳ ᾿Ισραὴλ λάλησον, λέγων· λάβετε χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας, καὶ μοσχάριον, καὶ ἀμνὸν ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκάρπωσιν, ἄμωμα,
4
4
И$ теле'цъ эT говя'дъ, и^ ѓ^ве'н# на же'ртвђ сп~сенїа прDе г~ь, и^ мђкђ` пшени'чнђ съпря'женђ съ е^леѓ^мъ ꙁане` днsь г~ь ја%ви'тся въ ва'съ,
καὶ μόσχον καὶ κριὸν εἰς θυσίαν σωτηρίου ἔναντι Κυρίου καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ· ὅτι σήμερον Κύριος ὀφθήσεται ἐν ὑμῖν.
5
5
и^ поя^ша ја%коже ꙁаповњда` мољ=сїи прDе хра'момъ свњ'дњ'нїа” И$ прїиде весь сонмъ и^ ста' прDе гм~ъ”
καὶ ἔλαβον, καθὸ ἐνετείλατο Μωυσῆς, ἀπέναντι τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσῆλθε πᾶσα συναγωγὴ καὶ ἔστησαν ἔναντι Κυρίου.
6
6
И$ ре'че мољ=сїи, с^е сло'во и%же, рече` г~ь сътвори'те, и^ я^ви'тся въ ва'съ сла'ва гн~я”
καὶ εἶπε Μωυσῆς· τοῦτο τὸ ρῆμα, ὃ εἶπε Κύριος, ποιήσατε, καὶ ὀφθήσεται ἐν ὑμῖν ἡ δόξα Κυρίου.
7
7
И$ рече мољ=сїи а^а^ро'нђ, пристђпи` кᲆ ѓ^л#тарђ. и^ сътвори` грњха` ра'ди свое^го вс^есъж#же'нїе свое, и^ помоли'ся ѓ^ себњ, и^ ѓ^ до'мђ твое^мъ. и^ сътвори` да'ръ люDскїи, и^ помоли'ся ѓ^ ни'хъ ја%коже заповњда` г~ь”
καὶ εἶπε Μωυσῆς τῷ ᾿Ααρών· πρόσελθε πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ ποίησον τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου καὶ ἐξίλασαι περὶ σεαυτοῦ καὶ τοῦ οἴκου σου· καὶ ποίησον τὰ δῶρα τοῦ λαοῦ καὶ ἐξίλασαι περὶ αὐτῶν, καθάπερ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ.
8
8
И$ пристђпи` а^а^ро'нъ къ ѓ^л#тарђ, и^ ꙁакла` теле'цᲆ и^же грњха` ра'ди е^го”
καὶ προσῆλθεν ᾿Ααρὼν πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἔσφαξε τὸ μοσχάριον τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ.
9
9
И$ принесо'ша сн~ове а^а^ро'ни кро'вь к немђ, и^ ѓ^мочи` пръс'тъ сво'и въ кро'вь, и^ въꙁложи` на ё^глы ѓ^л#та'ря, а^ кро'вь пролїи ё^ стоя'ла ѓ^л#та'ря”
καὶ προσήνεγκαν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν τὸ αἷμα πρὸς αὐτόν, καὶ ἔβαψε τὸν δάκτυλον εἰς τὸ αἷμα καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τὸ αἷμα ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου·
10
10
Тђ'къ же и^ ѓ^бњ и^сте'си, и^ повра'зъ ја^тре'нїи и^же грњха` ра'ди, въꙁложи` на ѓ^л#та'ръ, ја%коже ꙁаповњда` г~ь мољ=сїю”
καὶ τὸ στέαρ καὶ τοὺς νεφροὺς καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος τοῦ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἀνήνεγκεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃν τρόπον ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ.
11
11
Мя'со же и^ ко'жђ съж#же` на ѓ^гни` вн^њ полка`
καὶ τὰ κρέα καὶ τὴν βύρσαν κατέκαυσεν αὐτὰ πυρί, ἔξω τῆς παρεμβολῆς.
12
12
ꙁакла' же въвсе`съж#же'ное, и^ принесо'ша сн~ове а^а^ро'ни кро'вь к не'мђ. и^ пролїя ѓ%крsтъ ѓ^л#та'ря,
καὶ ἔσφαξε τὸ ὁλοκαύτωμα· καὶ προσήνεγκαν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν τὸ αἷμα πρὸς αὐτόν. καὶ προσέχεεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ·
13
13
и^ все`съжже'нїе принесо'ша к немђ`, и^ ё%ды ѓ%ны и^ главђ`, и^ вᲆꙁложи` на ѓ^л#та'рᲆ
καὶ τὸ ὁλοκαύτωμα προσήνεγκαν αὐτὸ κατὰ μέλη, αὐτὰ καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπέθηκεν ἐπί τὸ θυσιαστήριον·
14
14
і^ и^змы' ё^тро'бђ и^ но'ги водо'ю, и^ въꙁложи` въ все`сᲆж#же'нїе на ѓ^лта'ръ”
καὶ ἔπλυνε τὴν κοιλίαν καὶ τοὺς πόδας ὕδατι καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
15
15
Принесе' же и^ да'ръ люDскїи, и^ взя` козла` и^же грњха` ра'ди люDска, и^ ꙁакла` и&, и^ ѓ^цысти и& ја^коже пе'рвы'и,
καὶ προσήνεγκε τὸ δῶρον τοῦ λαοῦ· καὶ ἔλαβε τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ καὶ ἔσφαξεν αὐτόν, καὶ ἐκαθάρισεν αὐτόν, καθὰ καὶ τὸν πρῶτον.
16
16
и^ принесе` вс^есъж#же'нїе и^ сътвори` ја%коже досто'итᲆ”
καὶ προσήνεγκε τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἐποίησεν αὐτό, ὡς καθήκει.
17
17
Принесе' же и^ тре'бђ и^ напо'лни рђцњ эT нея`, и^ въꙁложи` на ѓ^л#та'ръ, кромњ` съж#же'нїя ꙁаё%треняго”
καὶ προσήνεγκε τὴν θυσίαν, καὶ ἔπλησε τὰς χεῖρας ἀπ᾿ αὐτῆς καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον χωρὶς τοῦ ὁλοκαυτώματος τοῦ πρωϊνοῦ.
18
18
Закла` же те'лецъ и^ ѓ%ве'нъ тре'бы сп~сенїа люDска. и^ принесо'ша сн~ове а^а^ро'ни кро'вь к не'мђ, и^ пролїя` ѓ%крsтъ ѓ^л#та'ря”
καὶ ἔσφαξε τὸν μόσχον, καὶ τὸν κριὸν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου τῆς τοῦ λαοῦ· καὶ προσήνεγκαν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν τὸ αἷμα πρὸς αὐτόν, καὶ προσέχεε πρὸς τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ·
19
19
Тђкъ же те'лчїи и^ ѓ%внїи и^ чресла`, и^ тђкъ покрыва'ющїи ё^тро'бђ. и^ ѓ^бᲇ и^сᲄе'си, і^ тђк# и^же на нею`, и^ повра'ꙁъ ја%тре'нїи,
καὶ τὸ στέαρ τὸ ἀπὸ τοῦ μόσχου καὶ τοῦ κριοῦ, τὴν ὀσφὺν καὶ τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον ἐπὶ τῆς κοιλίας καὶ τοὺς δύο νεφρούς, καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος,
20
20
и^ възложи` тђки на грђ'ди. И$ принесе` тђки на ѓ^л#та'ръ,
καὶ ἐπέθηκε τὰ στέατα ἐπὶ τὰ στηθύνια, καὶ ἀνήνεγκε τὰ στέατα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
21
21
грђ'ди же и^ ра'мо десно'е. раздњли` а^а^ро'нъ ё^ча'стїе прDе гм~ъ, ја^коже повелњ мољ=сїи”
καὶ τὸ στηθύνιον, καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιὸν ἀφεῖλεν ᾿Ααρὼν ἀφαίρεμα ἔναντι Κυρίου, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
22
22
И$ вᲆꙁдви'гъ а^а^ро'нъ рђцњ к лю'деM и^ блsви я& и^ снїиде сътвори'ти приноше'нїе грњха` ра'ди, и^ все`съж#же'нїе, и^ е'же ѓ^ сп~сенїи`”
καὶ ἐξάρας ᾿Ααρὼν τὰς χεῖρας ἐπὶ τὸν λαόν, εὐλόγησεν αὐτούς· καὶ κατέβη ποιήσας τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου.
23
23
И$ въше'дъ мољ=сїи і^ а^а^ро'нъ вᲆ хра'мъ свњ'дњнїа, і^ и^ꙁшеDше блsви'ста вс^я лю'ди, и^ ја%ви'ся слава гн~я всњмъ лю'демъ”
καὶ εἰσῆλθε Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ ἐξελθόντες εὐλόγησαν πάντα τὸν λαόν, καὶ ὤφθη ἡ δόξα Κυρίου παντὶ τῷ λαῷ.
24
24
І$ и^ꙁы'иде ѓ%гнь эT г~а, и^ съж#же е%же на ѓ^л#та'ри, и^ все`съж#же'нїе и^ тkђ, И$ ви'дњша вс^и лю'дїе и^ ё^жасо'шася, и^ падо'ша на лица`”
καὶ ἐξῆλθε πῦρ παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγε τὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, τά τε ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ στέατα, καὶ εἶδε πᾶς ὁ λαὸς καὶ ἐξέστη καὶ ἔπεσαν ἐπὶ πρόσωπον.
Глvа, і~”
Κεφάλαιο 10
1
1
И$ въꙁя'ста ѓ%ба сн~а а^а^ро'ня нада'въ, и^ а^виё%дъ, ко'ждо свою` кади'лницђ, и въложи'ста в н^я ѓ%гнь. и^ вᲆꙁложи'ста на'нь џїмїяM, и^ принесо'ста прDе г~а ѓ%гнь чюжDъ е^гоже не повелњ и%ма г~ь”
Καὶ λαβόντες οἱ δύο υἱοὶ ᾿Ααρὼν Ναδὰβ καὶ ᾿Αβιοὺδ ἕκαστος τὸ πυρεῖον αὐτοῦ ἐπέθηκαν ἐπ᾿ αὐτὸ πῦρ καὶ ἐπέβαλον ἐπ᾿ αὐτὸ θυμίαμα καὶ προσήνεγκαν ἔναντι Κυρίου πῦρ ἀλλότριον, ὃ οὐ προσέταξε Κύριος αὐτοῖς.
2
2
И$зы'иде же ѓ%гнь эT г~а и^ потре'би я&, и^ ё^мро'ста прDе гм~ъ”
καὶ ἐξῆλθε πῦρ παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγεν αὐτούς, καὶ ἀπέθανον ἔναντι Κυρίου.
3
3
И$ рече мољ=сїи къ а^а^ро'нђ с^е е%сть и^же рече г~ь гл~я. вᲆ приближа'ю^щихъся мн^њ ѓ^сщ~ђся, и^ въ все'м# со'нмњ прославлю'ся” Оу^боя' же ся а^а^ро'нъ и^ ѓ^печа'лися
καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρών· τοῦτό ἐστιν, ὃ εἶπε Κύριος λέγων· ἐν τοῖς ἐγγίζουσί μοι ἁγιασθήσομαι καὶ ἐν πάσῃ τῇ συναγωγῇ δοξασθήσομαι. καὶ κατενύχθη ᾿Ααρών.
4
4
и^ въꙁва` мољ=сїи миса'ила, и^ е^лисафа'на. сн~ы ѓ^ꙁи'илевы, сн~ы бра'та ѓ^ц~а а^а^ро'ня, и^ реq и%ма пристђпи'та и^ въꙁмᲇта брата своя` эT мњста ст~а вн^њ по'лка”
καὶ ἐκάλεσε Μωυσῆς τὸν Μισαδάη καὶ τὸν ᾿Ελισαφάν, υἱοὺς ᾿Οζιήλ, υἱοὺς τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρὸς ᾿Ααρών, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· προσέλθατε καὶ ἄρατε τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν ἐκ προσώπου τῶν ἁγίων ἔξω τῆς παρεμβολῆς.
5
5
И$ пристђпи'ша и^ вꙁя'ша и^хъ в ри'ꙁы своя`, і^ и^ꙁнесо'ша вн^њ полка` ја%коже рече мољ=сїи”
καὶ προσῆλθον καὶ ᾖραν αὐτοὺς ἐν τοῖς χιτῶσιν αὐτῶν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, ὃν τρόπον εἶπε Μωυσῆς.
6
6
И$ рече мољ=сїи кᲆ а^а^ро'нђ и^ е^леа^ꙁа'рђ и^ џама'рђ, сн~ома е^го ѓ^ста'вшима. гла'въ вашихъ не эTкрыва'ите, и^ ри'ꙁъ вашихъ не раꙁдира'ите, да не ё%мрете, и^ на ве'сь сънмъ бђ'детъ гнњ'въ” Бра'тїя же ваша ве'сь до'мᲆ і^ил~въ да ся пла'чют# запале'нїя, и%мже запали'шася эT г~а,
καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρὼν καὶ ᾿Ελεάζαρ καὶ ᾿Ιθάμαρ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ τοὺς καταλελειμμένους· τὴν κεφαλὴν ὑμῶν οὐκ ἀποκιδαρώσετε καὶ τὰ ἱμάτια ὑμῶν οὐ διαρρήξετε, ἵνα μὴ ἀποθάνητε, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν συναγωγὴν ἔσται θυμός· οἱ δὲ ἀδελφοὶ ὑμῶν πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ κλαύσονται τὸν ἐμπυρισμόν, ὃν ἐνεπυρίσθησαν ὑπὸ Κυρίου.
7
7
і^ и^ꙁ две'рїи хра'ма свњдњ'нїа не и^сходи'те, да не ё%мрете” Є$ле'и бо пома'занїя е^же е%сть эT г~а на ва'съ е%сть и^ сътвори'ша по словеси` мољ=сїѓ^вђ”
καὶ ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου οὐκ ἐξελεύσεσθε, ἵνα μὴ ἀποθάνητε· τὸ ἔλαιον γὰρ τῆς χρίσεως τὸ παρὰ Κυρίου ἐφ᾿ ὑμῖν. καὶ ἐποίησαν κατὰ τὸ ρῆμα Μωυσῆ.
8
8
И$ гл~а г~ь къ а^а^ро'нђ рекїи,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος τῷ ᾿Ααρών, λέγων·
9
9
вина` и^ сике'ра не пїи ты` и^ сн~ове твои` с тобо'ю” Є$гда` въхо'дите вᲆ хра'мᲆ свњдњ'нїа. и^л^и пристђпа'ющимъ вамъ къ ѓ^лтарю`, да не ё%мрете, и^ бђ'детъ с^е въ ꙁако'нъ вњ'чныи вᲆ ро'дњхъ ва'шихъ.
οἶνον καὶ σίκερα οὐ πίεσθε, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου μετὰ σοῦ, ἡνίκα ἐὰν εἰσπορεύησθε εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, ἢ προσπορευομένων ὑμῶν πρὸς τὸ θυσιαστήριον, καὶ οὐ μὴ ἀποθάνητε (νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν)
10
10
эTлђчи'те междђ ве'щьми ст~ыми, и^ междђ скверна'выми, и^ междђ` нечи'стыми, и^ междђ` чи'стыми.
διαστεῖλαι ἀνὰ μέσον τῶν ἁγίων καὶ τῶν βεβήλων, καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ἀκαθάρτων καὶ τῶν καθαρῶν.
11
11
и^ да ё^стро'ите сн~оM і^и~левыM вс^е ꙁако'н#ное е%же гл~а г~ь к ни'мᲆ рђко'ю мољ=сїѓ^вою”
καὶ συμβιβάσεις τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἅπαντα τὰ νόμιμα, ἃ ἐλάλησε Κύριος πρὸς αὐτοὺς διὰ χειρὸς Μωυσῆ.
12
12
И$ рече мољ=сїи кᲆ а^а^ро'нђ, и^ е^лиа^ꙁарђ, и^ џамарђ сн~ома е^го ѓ^ста'вшима. въꙁъмњте тре'бђ ѓ^ста'вленђю эT прино'съ гн~ь. и^ я^ди'те ѓ^прњ'сноки ё^ ѓ^лтаря`, ја%ко ст~ая ст~ыхъ е%сть,
Καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρὼν καὶ πρὸς ᾿Ελεάζαρ καὶ ᾿Ιθάμαρ τοὺς υἱοὺς ᾿Ααρὼν τοὺς καταλειφθέντας· λάβετε τὴν θυσίαν τὴν καταλειφθεῖσαν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου, καὶ φάγεσθε ἄζυμα παρὰ τὸ θυσιαστήριον· ἅγια ἁγίων ἐστί.
13
13
и^ да я%сте я& в мњ'стњ ст~њ” Зако'нно б^оᲄебњ е%сть, и^ ꙁако'нно сн~ома твои'ма, с^е эT прино'сᲆ гн~ь. си'це б^о ми заповњда` г~ь”
καὶ φάγεσθε αὐτὴν ἐν τόπῳ ἁγίῳ· νόμιμον γάρ σοί ἐστι, καὶ νόμιμον τοῖς υἱοῖς σου τοῦτο ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου· οὕτω γὰρ ἐντέταλταί μοι.
14
14
И$ грђ'ди ё^ча'стїа, и^ ра'мо ё^ча'стїя. да я^ди'те в мњстњ ст~њ т^ы и^ сн~ове твои` и^ до'мъ твои, с тобо'ю” ꙁако'нно ботебњ` и^ ꙁако'нно сн~ома твои'ма, да'стъся и^ эT тре'бы сп~сен#ныя сн~овъ і^и^л~въ”
καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφορίσματος καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος φάγεσθε ἐν τόπῳ ἁγίῳ, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ὁ οἶκός σου μετὰ σοῦ· νόμιμον γὰρ σοὶ καὶ νόμιμον τοῖς υἱοῖς σου ἐδόθη ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
15
15
Ра'мо ё^ча'стїя и^ грђ'ди ё^ча'стїя, въ прино'сехъ тђчныхъ да принесђтъ, ё^ча'стїя и%же прино'сятъ прDе г~ь” И$ да бђ'детъ тебњ и^ сн~омъ твои^мъ, и^ дще'ремъ твои^мъ с тобо'ю, въ ꙁако'нъ вњ'чныи, ја%коже повелњ г~ь мољ=сїю”
τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφορίσματος ἐπὶ τῶν καρπωμάτων τῶν στεάτων προσοίσουσιν, ἀφόρισμα ἀφορίσαι ἔναντι Κυρίου· καὶ ἔσται σοι καὶ τοῖς υἱοῖς σου καὶ ταῖς θυγατράσι σου μετὰ σοῦ νόμιμον αἰώνιον, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
16
16
Посем же мољ=сїи възыска'я въꙁыска` коꙁла`, и%же грњха` ра'ди, се'иже съж#же'нъ бя'ше” И$ раꙁгнњвася мољ=сїи на е^лиа^ꙁа'ра, и^ џама'ра сн~ы а^а^ро'ня ѓ^ставшая, гл~я”
Καὶ τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας ζητῶν ἐξεζήτησε Μωυσῆς. καὶ ὅδε ἐνεπεπύριστο· καὶ ἐθυμώθη Μωυσῆς ἐπὶ ᾿Ελεάζαρ καὶ ᾿Ιθάμαρ τοὺς υἱοὺς ᾿Ααρὼν τοὺς καταλελειμμένους, λέγων·
17
17
Почᲄо не я'сте вᲆ мњстᲇ ст~њ, е%же грњха` ра'ди. ја%ко ст~ая ст~ыхъ е%сть” Се дастъся вамъ ја%сти. да эTве'ржеᲄе грњхъ сънма`, и^ помоли'теся ѓ^ ниX прDе гм~ъ”
διατί οὐκ ἐφάγετε τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἐν τόπῳ ἁγίῳ; ὅτι γὰρ ἅγια ἁγίων ἐστί, τοῦτο ἔδωκεν ὑμῖν φαγεῖν, ἵνα ἀφέλητε τὴν ἁμαρτίαν τῆς συναγωγῆς καὶ ἐξιλάσησθε περὶ αὐτῶν ἔναντι Κυρίου·
18
18
Не внесе` б^о ся эT кро'ви е^го въ ст~о'е. на лице внђтрь да я'сте е&, въ мњ'стᲇ ст~њ, ја%коже повелњ мн^њ г~ь”
οὐ γὰρ εἰσήχθη τοῦ αἵματος αὐτοῦ εἰς τὸ ἅγιον· κατὰ πρόσωπον ἔσω φάγεσθε αὐτὸ ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ὃν τρόπον μοι συνέταξε Κύριος.
19
19
И$ рече а^а^ро'нъ къ мољ=сїю гл~я, а%ще днsе принесђтъ грњха` ра'ди иX и^ вс^есъж#же'нїе и%хъ прDе г~а” И$ лђчи'тъ ми ся т'ако, и^ я'мъ е%же грњха` ра'ди днsе. бђ'дет ли го'де г~ђ.
καὶ ἐλάλησεν ᾿Ααρὼν πρὸς Μωυσῆν, λέγων· εἰ σήμερον προσαγηόχασι τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν ἔναντι Κυρίου, καὶ συμβέβηκέ μοι τοιαῦτα· καὶ φάγομαι τὰ περί τῆς ἁμαρτίας σήμερον, μὴ ἀρεστὸν ἔσται Κυρίῳ;
20
20
и^ слы'ша мољ=сїи и^ ё^годно е^мђ бы'сть”
καὶ ἤκουσε Μωυσῆς, καὶ ἤρεσεν αὐτῷ.
Глvа, а~і”
Κεφάλαιο 11
1
1
И$ рече` г~ь къ мољ=сїю і^ а^а^ро'нђ гл~я,
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων·
2
2
гл~ите сн~омъ і^и^л~выM рекђщ'е. сїи ско'ты и^же ја%сте эT всњхъ ско'тъ и^же на ꙁемли`”
λαλήσατε τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· ταῦτα τὰ κτήνη, ἃ φάγεσθε ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς·
3
3
Вся'къ ско'тъ на двое дњля` па'ꙁноготь, и^ копы'то копытя на' двое, эTрижа'и жва'нїе, въ ско'тњхъ сїя` да я%сте”
πᾶν κτῆνος διχηλοῦν ὁπλὴν καὶ ὀνυχιστῆρας ὀνυχίζον δύο χηλῶν καὶ ἀνάγον μηρυκισμὸν ἐν τοῖς κτήνεσι, ταῦτα φάγεσθε.
4
4
Ра'ꙁвњ эT си'хъ да не я'сте, и%же не эTры'жђтᲆ жва'нїе” І$ и^же на' двое дњ'лятъ па'ꙁногти, а^ не копы'тятᲆ. вельблђда, ја%ко и^ꙁно'ситъ жва'нїя но па'зногти не дњ'литъ на' двое, нечи'стъ сїи ва'мъ”
πλὴν ἀπὸ τούτων οὐ φάγεσθε, ἀπὸ τῶν ἀναγόντων μηρυκισμὸν καὶ ἀπὸ τῶν διχηλούντων τὰς ὁπλὰς καὶ ὀνυχιζόντων ὀνυχιστῆρας· τὸν κάμηλον, ὅτι ἀνάγει μηρυκισμὸν τοῦτο, ὁπλὴν δὲ οὐ διχηλεῖ, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν·
5
5
Хирогри'ль ја%ко не и^ꙁносиT жва'нїа и^ па'ꙁногти не дњ'литъ нечи'стъ сїи ва'мъ”
καὶ τὸν δασύποδα, ὅτι οὐκ ἀνάγει μηρυκισμὸν τοῦτο, καὶ ὁπλὴν οὐ διχηλεῖ, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν·
6
6
И$ ꙁая'цъ и%же эTры'жетъ жва'нїе но па'ꙁногти не дњлиT на' двое, нечи'стъ сїи ва'мъ”
καὶ τὸν χοιρογρύλλιον, ὅτι οὐκ ἀνάγει μηρυκισμὸν τοῦτο, καὶ ὁπλὴν οὐ διχηλεῖ, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν·
7
7
И$ свинїа ја%ко дњ'литъ па'ꙁногти на двое, и^ копы'то копытитъ, н^о не эTры'жеT жва'нїа, нечи'сᲄа сїя` вамъ.
καὶ τὸν ὗν, ὅτι διχηλεῖ ὁπλὴν τοῦτο, καὶ ὀνυχίζει ὄνυχας ὁπλῆς, καὶ τοῦτο οὐκ ἀνάγει μηρυκισμόν, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν·
8
8
эT мя'съ и^хъ да не я'сте, и^ мертвечи'не иX да не прикаса'етеся нечи'ста сїа ваM,
ἀπὸ τῶν κρεῶν αὐτῶν οὐ φάγεσθε καὶ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν οὐχ ἅψεσθε, ἀκάθαρτα ταῦτα ὑμῖν.
9
9
и^ сїя` да я'сте эT всњхᲆ ја%же вᲆ водах#” Всњмᲆ и%мже сђть пера` и^ чешђя` въ вода'хъ и^ въ мори'хъ, и^ въ е'ꙁерехъ. сїя` да я'сте”
Καὶ ταῦτα, ἃ φάγεσθε ἀπὸ πάντων τῶν ἐν τοῖς ὕδασι· πάντα ὅσα ἐστὶν αὐτοῖς πτερύγια καὶ λεπίδες ἐν τοῖς ὕδασι καὶ ἐν ταῖς θαλάσσαις καὶ ἐν τοῖς χειμάρροις, ταῦτα φάγεσθε.
10
10
И$ всњмᲆ и%мже нњсть пера` и^ чешђя`. въ вода'хъ и^ въ мо'риX и^ въ е'ꙁереX, эT всњхъ и^хъ ја%же и^зᲆно'сятъ воды” И$ вся'ка дш~а живђщая` въ водњ. скве'рна е^сть, и^ скве'рна да бђ'дђтъ вам#
καὶ πάντα ὅσα οὐκ ἔστιν αὐτοῖς πτερύγια, οὐδὲ λεπίδες ἐν τῷ ὕδατι, ἢ ἐν ταῖς θαλάσσαις καὶ ἐν τοῖς χειμάρροις, ἀπὸ πάντων, ὧν ἐρεύγεται τὰ ὕδατα, καὶ ἀπὸ πάσης ψυχῆς τῆς ζώσης ἐν τῷ ὕδατι, βδέλυγμά ἐστι·
11
11
эT мя'съ и%хᲆ да не я'сте, и^ мертвечи'ны и^хъ гнђша'и^теся”
καὶ βδελύγματα ἔσονται ὑμῖν· ἀπὸ τῶν κρεῶν αὐτῶν οὐκ ἔδεσθε καὶ τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν βδελύξεσθε·
12
12
И$ всњмᲆ и%мже нњ'сть пера` и^ чешђя` и%же въ вода'хъ скве'рна сїя` е^сть вамъ,
καὶ πάντα ὅσα οὐκ ἔστιν αὐτοῖς πτερύγια, οὐδὲ λεπίδες, τῶν ἐν τοῖς ὕδασι, βδέλυγμα τοῦτό ἐστιν ὑμῖν.
13
13
и^ сихъ гнђша'итеся” эT пти'цъ, и^ да не я'сте и^хъ гнђ'си сђть. ѓ^рла` и^ но'га, и^ морьска'го ѓ^рла`
Καὶ ταῦτα, ἃ βδελύξεσθε ἀπὸ τῶν πετεινῶν, καὶ οὐ βρωθήσεται, βδέλυγμά ἐστι· τὸν ἀετὸν καὶ τὸν γρύπα καὶ τὸν ἁλιαίετον
14
14
и^ нея'сыᲄи, и^ кти'на, и^ е'же к сиM подо'бна.
καὶ τὸν γύπα καὶ τὸν ἴκτινον καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ
15
15
вра'бїя, и^ вра'на, и^ совы` и^ подо'бная и%мᲆ.
καὶ στρουθὸν καὶ γλαῦκα καὶ λάρον καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ
16
16
и^ вы'пелица, и^ сђхола'пля, і^ и^же и%мъ подо'бная, и^ я'стреба и^же подо'бно к немђ,
καὶ πάντα κόρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ ἱέρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ
17
17
и^ вра'на нощнаго, и^ лили'ка і^ и'вина
καὶ νυκτικόρακα καὶ καταρράκτην καὶ ἶβιν
18
18
и^ порфђриѓ'на. пелика'на,
καὶ πορφυρίωνα καὶ πελεκᾶνα καὶ κύκνον
19
19
и^ ѓ^родиѓ'на, и^ харадриѓ'на, и^ е'же подо'бна симъ, и^ вдо'да и^ но'щна нетопыря`,
καὶ ἐρωδιὸν καὶ χαραδριόν, καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ ἔποπα καὶ νυκτερίδα
20
20
и^ вся` га'ды пти'чїя, и^же хо'дятъ на четырехъ скве'рны вамъ да бђ'дђтᲆ”
καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τῶν πετεινῶν, ἃ πορεύεται ἐπὶ τέσσαρα, βδελύγματά ἐστιν ὑμῖν.
21
21
Но сїя же да я'сте, эT всњхъ гадъ пти'чныхъ и^же хо'дятъ четвероноy и^же и'мђтъ го'лени выше пле'снђ и^хᲆ скака'ти и%ми эT земля`”
ἀλλὰ ταῦτα φάγεσθε ἀπὸ τῶν ἑρπετῶν τῶν πετεινῶν, ἃ πορεύεται ἐπὶ τέσσαρα, ἃ ἔχει σκέλη ἀνώτερον τῶν ποδῶν αὐτοῦ, πηδᾶν ἐν αὐτοῖς ἐπὶ τῆς γῆς.
22
22
И$ сїя` да не я'сте, эT сихъ, ё%сеница и^ е'же подобно е^сть е'и. Сверче'къ и^ е'же подо'бно к семђ, и^ прђ'ги и^же подо'бно к ниM и^ сђпротивляю'щагося змия`, и^ е'же подо'бно к немђ”
καὶ ταῦτα φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτῶν· τὸν βροῦχον καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ τὸν ἀττάκην καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ ὀφιομάχην καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ τὴν ἀκρίδα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῇ.
23
23
И$ вся'къ гDа эT птицᲆ и%мже сђть четырино'гы. скверна'во вамъ е%сть, и^ в си'хъ да не ѓ^сквернавитеся,
πᾶν ἑρπετὸν ἀπὸ τῶν πετεινῶν, οἷς εἰσι τέσσαρες πόδες, βδελύγματά ἐστιν ὑμῖν,
24
24
и^ вся'къ и^же прикаса'яся мертвечи'нњ и^хъ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера”
καὶ ἐν τούτοις μιανθήσεσθε, πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας,
25
25
И$ вся'къ нося'и мерᲄвечи'нђ и^хъ да и^спере'тъ риꙁы своя`, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера”
καὶ πᾶς ὁ αἴρων τῶν θνησιμαίων αὐτῶν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
26
26
Вᲆ всXњ скотњхъ, и%мже дњлится на' двое па'зноготь, и^ копы'то копы'титъ и^ жва'нїя не жђе'тᲆ нечи'сти да бђдTђ вамъ. вся'къ прикаса'яся мерᲄвечи'нњ и^хъ нечи'стъ бђде'тъ
καὶ ἐν πᾶσι τοῖς κτήνεσιν, ὅ ἐστι διχηλοῦν ὁπλήν, καὶ ὀνυχιστῆρας ὀνυχίζει καὶ μηρυκισμὸν οὐ μηρυκᾶται, ἀκάθαρτα ἔσονται ὑμῖν· πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
27
27
і^ и^ всяk и^же хо'дитъ на ла'пахъ. въ всњ'хъ ѕвњрехъ ја%же хо'дятъ на четы'рехъ нечи'сто е^сть вамъ” Вся'къ прикаса'ася мертвечи'нњ и^хъ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера,
καὶ πᾶς ὃς πορεύεται ἐπὶ χειρῶν ἐν πᾶσι τοῖς θηρίοις, ἃ πορεύεται ἐπί τέσσαρα, ἀκάθαρτά ἐστιν ὑμῖν· πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας,
28
28
и^ нося'и мертвечинђ и^хъ да и^спере'тъ ри'ꙁы своя` нечи'стъ бђ'детъ до' вечера, нечи'ста сїя бђ'дђтъ вамъ”
καὶ ὁ αἴρων τῶν θνησιμαίων αὐτῶν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας· ἀκάθαρτα ταῦτά ἐστιν ὑμῖν.
29
29
И$ сїя вамъ нечи'ста эT гDа плњжђщихъ по земли`. ла'сица, черепа'ха, и^ мы'шъ, коркоди'лъ земны'и,
Καὶ ταῦτα ὑμῖν ἀκάθαρτα ἀπὸ τῶν ἑρπετῶν τῶν ἐπί τῆς γῆς· ἡ γαλῆ καὶ ὁ μῦς καὶ ὁ κροκόδειλος ὁ χερσαῖος,
30
30
пня'вица е%жь мигали`, хамалеѓ'нъ, бњ'лка, и^ калавотисъ, и^ я'щеръ, и^ кроторы'я”
μυγάλη καὶ χαμαιλέων, καὶ χαλαβώτης καὶ σαῦρα καὶ ἀσπάλαξ.
31
31
Сїи` нечи'сти ва'мъ, эT всњхъ га'дъ плњжђщихся по земли`. вся'къ прикаса'яся мерᲄвечи'нᲇ и^хъ, нечи'стᲆ бђ'детъ до' вечера”
ταῦτα ἀκάθαρτα ὑμῖν ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς· πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῶν τεθνηκότων ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
32
32
И$ вся'кᲆ и^же а%ще впаде'тъ эT нихъ в нњчто, эT мерътвечи'ны и^хъ нечи'сто бђ'детъ” Въ вся'кᲆ съсђдъ дре'вянъ, и^л^и въ риꙁђ, и^л^и вᲆ мᲇхъ, и^л^и вᲆ вре'тище и^л^и въ вся'кїи сосђдъ в не'мже твори'тся дњло. въ водњ да и^ꙁмо'чиᲄся, и^ нечи'стъ бђ'деᲄъ до' вечера, и^ паки чи'стъ бђ'детъ”
καὶ πᾶν, ἐφ᾿ ὃ ἂν ἐπιπέσῃ ἀπ᾿ αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτὸ τεθνηκότων αὐτῶν, ἀκάθαρτον ἔσται ἀπὸ παντὸς σκεύους ξυλίνου ἢ ἱματίου ἢ δέρματος ἢ σάκκου· πᾶν σκεῦος, ὃ ἂν ποιηθῇ ἔργον ἐν αὐτῷ, εἰς ὕδωρ βαφήσεται καὶ ἀκάθαρτον ἔσται ἕως ἑσπέρας· καὶ καθαρὸν ἔσται.
33
33
И$ вся'къ съсђ'дъ гли'ненъ во'ньже а%ще впаде'тъ эT сиX внђтръ а^ е'же е%сть в не'мъ. нечи'сто бђ'детъ, и^ сосђ'дъ да раꙁбие'тся,
καὶ πᾶν σκεῦος ὀστράκινον, εἰς ὃ ἐὰν πέσῃ ἀπὸ τούτων ἔνδον, ὅσα ἐὰν ἔνδον ᾖ, ἀκάθαρτα ἔσται, καὶ αὐτὸ συντριβήσεται.
34
34
и^ вся'кђ ја^дь ю^же ја%сᲄе. на ню'же а%ще въꙁлие'тся вода`, и^ впаде'тъ эT мертвечи'ны и^хъ нечи'сто бђ'детъ ваM и^ вс^е питїе е%же пїе'те въ вся'комъ сосђдњ, нечи'сто бђ'детъ вамъ,
καὶ πᾶν βρῶμα, ὃ ἔσθεται, εἰς ὃ ἂν ἐπέλθῃ ἐπ᾿ αὐτὸ ὕδωρ, ἀκάθαρτον ἔσται· καὶ πᾶν ποτόν, ὃ πίνεται ἐν παντὶ ἀγγείῳ, ἀκάθαρτον ἔσται.
35
35
и^ вс^е е%же а%ще въпаде'тъ в н^е эT мертвечи'ны и^хъ нечи'сто бђ'детᲆ” Пе'щи ѓ%гнища да съкрђша'тся нечи'сты бо сђтъ, и^ нечи'сты да бђ'дђтъ вамъ
καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἐπιπέσῃ ἀπὸ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτό, ἀκάθαρτον ἔσται· κλίβανοι καὶ χυτρόποδες καθαιρεθήσονται· ἀκάθαρτα ταῦτά ἐστι καὶ ἀκάθαρτα ταῦτα ὑμῖν ἔσονται·
36
36
ра'звњ и^сто'чникъ водныхъ, и^ потоk и^ сне'мъ водныX, да бђ'дђтъ чи'сᲄы” А$ и'же прикаса'ется мертвечи'намъ и^хъ нечи'стъ бђ'детᲆ,
πλὴν πηγῶν ὑδάτων καὶ λάκκου καὶ συναγωγῆς ὕδατος, ἔσται καθαρόν· ὁ δὲ ἁπτόμενος τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτος ἔσται.
37
37
и^ а'ще впадеT эT мертвечи'ны и^хъ на вс^е сњмя сњмянное е^же сње'тся чи'сто бђ'дет#,
ἐὰν δὲ ἐπιπέσῃ ἀπὸ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἐπὶ πᾶν σπέρμα σπόριμον, ὃ σπαρήσεται, καθαρὸν ἔσται.
38
38
а%ще ли возлие'тся вода` на вс^е сᲇмя, и^ въпаде'тъ эT мерᲄвечи'ны иX на не`, нечи'сто бђ'детъ вамъ,
ἐὰν δὲ ἐπιχυθῇ ὕδωρ ἐπί πᾶν σπέρμα καὶ ἐπιπέσῃ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτό, ἀκάθαρτόν ἐστιν ὑμῖν.
39
39
а%ще ли ё%мретᲆ эT скота`, и%же ва'мъ ја%сти, а^ прикаса'яся мертвечи'нᲇ е^го, нечи'стъ бђ'детъ до' вечера.
ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ τῶν κτηνῶν, ὃ ἐστιν ὑμῖν φαγεῖν τοῦτο, ὁ ἁπτόμενος τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας·
40
40
и^ ја^ды'и эT мертвечи'нъ и^хъ, да и^спере'тᲆ риꙁы своя`, нечи'стъ бђ'детъ до' вечера. и^ нося'и мертвечи'нђ и^хъ, да и^ꙁмые^тъ ри'ꙁы своя нечи'стъ бђ'детъ до вечера”
καὶ ὁ ἐσθίων ἀπὸ τῶν θνησιμαίων τούτων πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας· καὶ ὁ αἴρων ἀπὸ θνησιμαίων αὐτῶν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
41
41
И$ всяk га'дᲆ плњ'жђщїися по земли`, скверна'во ва'мъ е^сть с^е да ся не я'стъ”
Καὶ πᾶν ἑρπετόν, ὃ ἕρπει ἐπὶ τῆς γῆς, βδέλυγμα ἔσται τοῦτο ὑμῖν, οὐ βρωθήσεται.
42
42
Вся'къ ходя'и чре'воM и^ вся'кᲆ ходя'и на четве'рехъ, и^ вся'ко многоно'жное, въ всњхъ га'дњхъ, и%же плњжђтъ по земли`. да не я'сᲄе и^хъ, ја%ко скверна'во ва'мъ е%сть,
καὶ πᾶς ὁ πορευόμενος ἐπὶ κοιλίας καὶ πᾶς ὁ πορευόμενος ἐπὶ τέσσαρα διαπαντός, ὃ πολυπληθεῖ ποσὶν ἐν πᾶσι τοῖς ἑρπετοῖς τοῖς ἕρπουσιν ἐπὶ τῆς γῆς, οὐ φάγεσθε αὐτό, ὅτι βδέλυγμα ὑμῖν ἐστι.
43
43
и^ да не ѓ^скверна'вите дш~ъ вашихъ” Въ всњ'хъ гадњхъ плњжђщихся на земли`, да не ѓ^скверна'витеся в ни'х# и^ да не бђ'дете нечи'сти в ниX.
καὶ οὐ μὴ βδελύξητε τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἐν πᾶσι τοῖς ἑρπετοῖς τοῖς ἕρπουσιν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ οὐ μιανθήσεσθε ἐν τούτοις καὶ οὐκ ἀκάθαρτοι ἔσεσθε ἐν αὐτοῖς,
44
44
ја%ко а^зъ е^смь г~ь б~ъ ва'шъ, и^ да ѓ^ст~ите'ся и бђ'дете ст~и, ја%ко ст~ъ е%смь а^ꙁъ г~ь б~ъ вашъ” И$ да не ѓ^скверна'вите дш~ъ вашихъ въ всњ'хъ гадњхъ, дви'жђщихся по земли`,
ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, καὶ ἁγιασθήσεσθε καὶ ἅγιοι ἔσεσθε, ὅτι ἅγιός εἰμι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, καὶ οὐ μιανεῖτε τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἐν πᾶσι τοῖς ἑρπετοῖς τοῖς κινουμένοις ἐπὶ τῆς γῆς·
45
45
ја^ко а^зъ е^смь г~ь, и^зведы'и васъ иZ ꙁемля` е^гљ=пеTскїя да бђ'дђ вамъ б~ъ, и^ бђ'дете ст~и, ја%ко а%ꙁᲆ е^смь ст~ъ”
ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ἀναγαγὼν ὑμᾶς ἐκ τῆς Αἰγύπτου εἶναι ὑμῶν Θεός, καὶ ἔσεσθε ἅγιοι, ὅτι ἅγιός εἰμι ἐγὼ Κύριος.
46
46
Се^ закоn ѓ^ ско'тњхъ, и^ ѓ^ пти'цахъ и^ вся'кои дш~и дви'жђщеися въ вода'хᲆ, и^ вся'кои дш~и дви'жђщеися по земли`”
Οὗτος ὁ νόμος περὶ τῶν κτηνῶν καὶ τῶν πετεινῶν καὶ πάσης ψυχῆς τῆς κινουμένης ἐν τῷ ὕδατι καὶ πάσης ψυχῆς ἑρπούσης ἐπὶ τῆς γῆς,
47
47
Раꙁлђчи'ти ме'ждђ нечи'стыми и^ междђ чи'стыми. кᲆ наё^че'нїю сн~овᲆ і^ил~выX ме'ждђ ѓ^живля'ющими, ја%домыми и^ ме'ждђ ѓ^живля'ющими нея^до'мыми”
διαστεῖλαι ἀνὰ μέσον τῶν ἀκαθάρτων καὶ ἀνὰ μέσον τῶν καθαρῶν καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ζωογονούντων τὰ ἐσθιόμενα, καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ζωογονούντων τὰ μὴ ἐσθιόμενα.
Глvа, в~і”
Κεφάλαιο 12
1
1
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я.
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
гл~и сн~омъ і^и~лвымъ, и^ речеши к ни'мъ гл~я. жена` и%же а%ще за'чнеT и^ роди'тъ мђжескъ полъ нечи'ста бђ'детъ ꙁ~ дн~їи, и^ по дн~ехъ е%стестве'наго разлђче'нїя скве'рны е^я` нечи'сᲄа бђдеT”
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· γυνή, ἥτις ἐὰν σπερματισθῇ καὶ τέκῃ ἄρσεν, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἑπτὰ ἡμέρας, κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ χωρισμοῦ τῆς ἀφέδρου αὐτῆς, ἀκάθαρτος ἔσται·
3
3
И въ дн~ь ѓ%смыи да ѓ^брњжетъ пло'ть коне'чнђю е^го,
καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ περιτεμεῖ τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ·
4
4
и^ да сњди'тъ, л~, и^ г~ дн~и, вᲆ кро'ви ѓ^чище'нїа е^я`, и^ вся'кои ве'щи ст~њи да не прикаса'ется, и^ въ ст~илище да не въхо'дитъ, до'ньдеже сконча'юᲄся дн~їе ѓ^чище'нїю е^я`.
καὶ τριάκοντα καὶ τρεῖς ἡμέρας καθήσεται ἐν αἵματι ἀκαθάρτῳ αὐτῆς, παντὸς ἁγίου οὐχ ἅψεται καὶ εἰς τὸ ἁγιαστήριον οὐκ εἰσελεύσεται, ἕως ἂν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι καθάρσεως αὐτῆς.
5
5
а%ще ли же'нескъ полъ родитъ. нечи'ста бђде'тъ д~і дн~їи. по е^стественњи скве'рнњ е^я`, ћ~, и^ ѕ~ дн~їи да сᲇди'тъ въ кро'ви нечистоты` е^я`”
ἐὰν δὲ θῆλυ τέκῃ, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται δὶς ἑπτὰ ἡμέρας, κατὰ τὴν ἄφεδρον αὐτῆς· καὶ ἑξήκοντα ἡμέρας καὶ ἓξ καθεσθήσεται ἐν αἵματι ἀκαθάρτῳ αὐτῆς.
6
6
И$ е^гда` ся сконча'ютъ дн~їе ѓ^чище'нїя е^я`. ѓ^ сн~ђ и^л^и дще'ри да принесе'тъ а%гнецъ непоро'ченъ е^ді'нолњте'нъ, въ все`съж#женїе” И$ голђби'чища, и^л^и го'рличища грњха` раd, прDе две'ри хра'ма свњдњнїа кᲆ жерцђ`,
καὶ ὅταν ἀναπληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι καθάρσεως αὐτῆς ἐφ᾿ υἱῷ ἢ ἐπὶ θυγατρί, προσοίσει ἀμνὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον, εἰς ὁλοκαύτωμα, καὶ νεοσσὸν περιστερᾶς ἢ τρυγόνα περὶ ἁμαρτίας ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα,
7
7
и^ да принесетъ е& прDе г~ь. и^ помолится ѓ^ не'и жре'цъ, и^ да ѓ^чи'ститъ ю& эT вре'да кро'ви е^я`” Се'и ꙁако'нъ ража'ющеи мђжескъ полъ и^ же'нескъ,
καὶ προσοίσει αὐτὸν ἔναντι Κυρίου καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτῆς ὁ ἱερεύς καὶ καθαριεῖ αὐτὴν ἀπὸ τῆς πηγῆς τοῦ αἵματος αὐτῆς. οὗτος ὁ νόμος τῆς τικτούσης ἄρσεν ἢ θῆλυ.
8
8
а%ще ли не пости'гнетъ рђка` е^я` съ а%гнеца, и^ да въꙁ'метъ дв^њ го'рлицњ и^л^и дв^а голђ'бичища” Є$ді'нъ на все`съж#же'нїе а% дрђгїи грњха` ра'ди, и^ помо'лится ѓ^ неи жре'цъ, и^ ѓ^цы'стиᲄся”
ἐὰν δὲ μὴ εὑρίσκῃ ἡ χεὶρ αὐτῆς τὸ ἱκανὸν εἰς ἀμνόν, καὶ λήψεται δύο τρυγόνας ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα καὶ μίαν περὶ ἁμαρτίας, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτῆς ὁ ἱερεύς, καὶ καθαρισθήσεται
Глvа, г~і”
Κεφάλαιο 13
1
1
И$ гл~а г~ь къ мољ=сїю і^ а^а^ро'нђ рекїи.
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων·
2
2
чл~кђ е^мђже а%ще бђдетᲆ на ко'жи плоᲄи е^го стрpђ ꙁна'менїа, и^л^и нача'ло прокаже'нїю, и^ бђ'деᲄъ на ко'жи плоти е^го бле'скᲆ прокаже'нїя. да прїведется къ а^а^ро'нђ жръцђ, и^л^и къ е^ді'номђ эT сн~овъ е^го жрᲆцђ`,
ἀνθρώπῳ ἐάν τινι γένηται ἐν δέρματι χρωτὸς αὐτοῦ οὐλὴ σημασίας τηλαυγής, καὶ γένηται ἐν δέρματι χρωτὸς αὐτοῦ ἁφὴ λέπρας, ἀχθήσεται πρὸς ᾿Ααρὼν τὸν ἱερέα, ἢ ἕνα τῶν υἱῶν αὐτοῦ τῶν ἱερέων.
3
3
и^ ё'зриT жре'цъ бле'скъ на ко'жи плоти е^го, и^ вла'съ в бле'скђ и^ꙁмњни'лся бђ'детъ в бњ'ло” И$ взо'рᲆ бле'скђ ё^маля'ется эT ко'жа плотныя е^го. бле'скъ прокаже'нїя е%сть и^ ё'ꙁритъ жре`цъ, и^ ѓ^скверна'витъ и&”
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν ἐν δέρματι τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ, καὶ ἡ θρὶξ ἐν τῇ ἁφῇ μεταβάλῃ λευκή, καὶ ἡ ὄψις τῆς ἁφῆς ταπεινὴ ἀπὸ τοῦ δέρματος τοῦ χρωτός, ἁφὴ λέπτρας ἐστί· καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ μιανεῖ αὐτόν.
4
4
А/ще ли прокаже'нїе бњло е%сть на кожи пло'тнᲇи е^го, и^ не хђдње бђ'детъ взо'ръ плоти е^го эT кожа пло'тныя, и^ вла'сᲆ е^го нњсть ся и^змњни'лᲆ в бњ'ло, и^ сїе е%сть ᲄеменъ и^ эTлђчи'тъ жре'цъ бле'скъ на ꙁ~ дн~їи
ἐὰν δὲ τηλαυγὴς λευκὴ ᾖ ἐν τῷ δέρματι τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ, καὶ ταπεινὴ μὴ ᾖ ἡ ὄψις αὐτῆς ἀπὸ τοῦ δέρματος, καὶ ἡ θρὶξ αὐτοῦ οὐ μετέβαλε τρίχα λευκήν, αὐτὴ δέ ἐστιν ἀμαυρά, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν ἑπτὰ ἡμέρας.
5
5
и^ ё'ꙁритъ жре'цъ бле'скъ въ дн~ь сед#мы'и” И$ се` бле'скъ пребыва'етъ прDе нимъ, и^ не и^змњниlся бле'скᲆ в кожи и^ эTлђчи'тъ е^го жре'цъ на дрђгђю ꙁ~, дн~їи,
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, καὶ ἰδοὺ ἡ ἁφὴ μένει ἐναντίον αὐτοῦ, οὐ μετέπεσεν ἡ ἁφὴ ἐν τῷ δέρματι, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἑπτὰ ἡμέρας τὸ δεύτερον.
6
6
и^ ё'зритᲆ е^го жре'цъ в седмы'и дн~ь втори'цею, и^ се` бле'скъ поᲄемнlњ и^ не и^ꙁмњни'лъся бле'скъ в ко'жи, и^ ѓ^циститъ е^го жре'цъ ꙁна'менїе б^о е^сть” И$спра'въ риꙁы своя чи'стъ бђ'детъ.
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς αὐτὸν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ τὸ δεύτερον. καὶ ἰδοὺ ἀμαυρὰ ἡ ἁφή, οὐ μετέπεσεν ἡ ἁφὴ ἐν τῷ δέρματι· καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς· σημασία γάρ ἐστι· καὶ πλυνάμενος τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καθαρὸς ἔσται.
7
7
а%ще ли и^ꙁмњня'ющи и^з#мњни'тся зна'менїе в кожи. по видᲇнїи е^го же'рцђ и^ ѓ^цы'ститъ е^го, и^ ја%ви'тся второ'е жръцђ`. и^ ё'зритъ е^го жре'цъ, и^ с^е и^змᲇни'ся ꙁна'менїе в ко'жи,
ἐὰν δὲ μεταβαλοῦσα μεταπέσῃ ἡ σημασία ἐν τῷ δέρματι, μετὰ τὸ ἰδεῖν αὐτὸν τὸν ἱερέα τοῦ καθαρίσαι αὐτόν, καὶ ὀφθήσεται τὸ δεύτερον τῷ ἱερεῖ.
8
8
и^ да ѓ^скверна'витъ и& жре'цъ прокаже'нїе бо е^сть”
καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ μετέπεσεν ἡ σημασία ἐν τῷ δέρματι, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς· λέπρα ἐστί.
9
9
И$ бле'ск# прокаже'нїя а%ще бђ'детъ на чл~цњ, и^ прїиде къ жерцђ
καὶ ἁφὴ λέπρας ἐὰν γένηται ἐν ἀνθρώπῳ, καὶ ἥξει πρὸς τόν ἱερέα·
10
10
и^ ё'зриT и& жре'цᲆ и^ с^е стрђпъ бњлъ на ко'жи. сїи же и^ꙁмњни'лъ бђдетъ вла'сы въ бњлы” И$ эT ꙁдра'вїя пл`оᲄи живы'я вᲆ стрђпᲇ
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ οὐλὴ λευκὴ ἐν τῷ δέρματι, καὶ αὕτη μετέβαλε τρίχα λευκήν, καὶ ἀπὸ τοῦ ὑγιοῦς τῆς σαρκὸς τῆς ζώσης ἐν τῇ οὐλῇ,
11
11
прокаже'нїа, ве'тхо е^сть въ ко'жи плоти е^го, и^ ѓ^скверна'витъ и& жрецᲆ и^ эTлђч'иᲄъ и& ја%ко нечи'стъ е^сть”
λέπρα παλαιουμένη ἐστὶν ἐν τῷ δέρματι τοῦ χρωτός, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καὶ ἀφοριεῖ αὐτόν, ὅτι ἀκάθαρτός ἐστιν.
12
12
А/ще ли же процвњтая` процвњте'тъ прокаже'нїе въ ко'жи, и^ покры'етъ прокаже'нїе вс^ю ко'жђ блескомъ, эT главы` до ногђ` е^го, по всемђ` взо'рђ жерьцо'вђ”
ἐὰν δὲ ἀνθοῦσα ἐξανθήσῃ ἡ λέπρα ἐν τῷ δέρματι, καὶ καλύψῃ ἡ λέπρα πᾶν τὸ δέρμα τῆς ἁφῆς ἀπὸ κεφαλῆς ἕως ποδῶν, καθ᾿ ὅλην τὴν ὅρασιν τοῦ ἱερέως,
13
13
И$ ё'зритъ жре'цᲆ. и^ с^е покры'ло прокаже'нїе вс^ю кожђ пло'ти е^го, и^ да ѓ^цы'стиT жре'цъ бле'скъ. ја^ко весь и^змњниlся е%сть въ бњло, чи'стъ е^сть”
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς καὶ ἰδού ἐκάλυψεν ἡ λέπρα πᾶν τὸ δέρμα τοῦ χρωτός, καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφήν, ὅτι πᾶν μετέβαλε λευκόν, καθαρόν ἐστι.
14
14
И$ во' иже дн~ь а%ще ја^ви'тся в немъ пло'ть жива` ѓ^скверна'вится,
καὶ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ὀφθῇ ἐν αὐτῷ χρὼς ζῶν, μιανθήσεται,
15
15
и^ ё'зритъ жре'цъ плоᲄь цњлђ, и^ ѓ^скверна'вит# ю& плоть здра'ва нечи'ста е^сть, прокаже'нїе е^сть”
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὸν χρῶτα τὸν ὑγιῆ, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ χρὼς ὁ ὑγιής, ὅτι ἀκάθαρτός ἐστι· λέπρα ἐστί.
16
16
А/ще ли съста'виᲄся плоть здра'вая, і^ и^ꙁмњнится въ бњ'ло, и^ прїидетъ къ же'рцђ.
ἐὰν δέ ἀποκαταστῇ ὁ χρὼς ὁ ὑγιής, καὶ μεταβάλῃ λευκή, καὶ ἐλεύσεται πρὸς τὸν ἱερέα,
17
17
и^ ё%зритъ жре'цъ, и^ с^е и^ꙁмњни'лъся бле'скъ въ бњло, и^ да ѓ^цы'ститъ жре'цъ бле'скъ чи'сᲄъ е^сть”
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ μετέβαλεν ἡ ἁφὴ εἰς τὸ λευκόν, καὶ καθαριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφήν· καθαρός ἐστι.
18
18
И$ тᲇло а%ще л^и бђ'детъ на ко'жи е^го боля'чка гно'ина, і^ и^сцњлње'тъ,
Καὶ σὰρξ ἐὰν γένηται ἐν τῷ δέρματι αὐτοῦ ἕλκος καὶ ὑγιασθῇ,
19
19
и^ бђ'детъ на мњстњ боля'чки стрђпъ бњлъ, и^л^и прокаже'нїе бњлђя'ся и^л^и рдя'ся и^ я^ви'тся жрьцђ.
καὶ γένηται ἐν τῷ τόπῳ τοῦ ἕλκους οὐλὴ λευκή, ἢ τηλαυγὴς λευκαίνουσα, ἢ πυρρίζουσα, καὶ ὀφθήσεται τῷ ἱερεῖ,
20
20
и^ ё'зритъ жре'цъ и^ с^е взоръ хђдњ'е кожи, и^ вла'съ е^го и^змњнилᲆся вᲆ бњ'ло, и^ ѓ^скверна'виT ю& жре'цъ бле'скъ прокаже'нїя е^сть, на боля'чки процве'лъ”
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ ἡ ὄψις ταπεινοτέρα τοῦ δέρματος, καὶ ἡ θρὶξ αὐτῆς μετέβαλεν εἰς λευκήν, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς, ὅτι λέπρα ἐστίν, ἐν τῷ ἕλκει ἐξήνθησεν.
21
21
А/ще л^и ви'диT жре'цъ, и^ се` нњсть в неM вла'съ бњлъ и^ не хђдњи е^сть эT ко'жа пло'тныя” и^ сїи же е^сть те'менъ, и^ эTлђчи'тъ е^го жре'цъ на ꙁ~. дн~їи”
ἐὰν δὲ ἴδῃ ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ θρὶξ λευκή, καὶ ταπεινὸν μὴ ᾖ ἀπὸ τοῦ δέρματος τοῦ χρωτός, καὶ αὐτὴ ᾖ ἀμαυρά, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἑπτὰ ἡμέρας.
22
22
А/ще л^и раZсы'панїемъ разсы'плется в кожи да ѓ^скверна'витъ и& жре'цъ бле'скъ прокаженїя е^сть, въ гно'и процвелъ”
ἐὰν δὲ διαχύσει διαχέηται ἐν τῷ δέρματι, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς, ἁφὴ λέπρας ἐστίν, ἐν τῷ ἕλκει ἐξήνθησεν.
23
23
А@ще л^и в тњ'ле пребыва'етъ прокаже'нїе и^ не разсыпа'ется, стрђпъ боля'чки е^сть, да ѓ^цы'стиᲄъ и& жре'цъ”
ἐὰν δὲ κατὰ χώραν μείνῃ τὸ τηλαύγημα καὶ μὴ διαχέηται, οὐλὴ τοῦ ἕλκους ἐστί, καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς.
24
24
И$ плоть а%ще бђ'детъ в ко'жи е^го и^ж#женїе ѓ%гнено, и^ бђ'детъ въ ко'жи е^го немощь и^сцᲇлᲇвши, и^ж#же'нїе блескђя^ся прокаже'нїя бњ'ло и^ли червле'но, и^ли пробњлђе'тся
Καὶ σὰρξ ἐὰν γένηται ἐν τῷ δέρματι αὐτοῦ κατάκαυμα πυρός, καὶ γένηται ἐν τῷ δέρματι αὐτοῦ τὸ ὑγιασθὲν τοῦ κατακαύματος αὐγάζον τηλαυγὲς λευκόν, ὑποπυρρίζον ἢ ἔκλευκον,
25
25
и^ ё'зритᲆ и& жре'цᲆ и^ с^е премњни'лся е^сᲄь вла'съ вᲆ блеща'нїе. и^ взо'рᲆ е^мђ хђдње' эT ко'жа. прокаже'нїе е^сть, въж#же'нїю процвело`, и^ да ѓ^скверни'тъ и& жре'цъ, бле'скъ прокаже'нїя е%сᲄь.
καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ μετέβαλε θρὶξ λευκὴ εἰς τὸ αὐγάζον, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ ταπεινὴ ἀπὸ τοῦ δέρματος, λέπρα ἐστίν, ἐν τῷ κατακαύματι ἐξήνθησε· καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς, ἁφὴ λέπρας ἐστίν.
26
26
А/ще ли ё^ви'дитᲆ и& жре'цъ, и^ се` нњ'сть въ блеща'нїю вла'са бњл'а, и^ не хђдње е^сть эT ко'жа, са'мо же те'мно. да эTлђ'читъ и& жре'цъ на, ꙁ~, дн~їи,
ἐὰν δὲ ἴδῃ ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ἐν τῷ αὐγάζοντι θρὶξ λευκή, καὶ ταπεινὸν μὴ ᾖ ἀπὸ τοῦ δέρματος, αὐτὸ δὲ ἀμαυρόν, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἑπτὰ ἡμέρας.
27
27
и^ ё%ꙁритъ и& жре'цъ въ дн~ь сеDмыи. и^ а'ще раꙁсы'панїемъ раꙁсы'плется в ко'жи. да ѓ^скверна'виT и& жре'цъ бле'скъ прокаже'нїя е^сть, сᲆ гно'емъ процве'лъ”
καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεὺς τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ· ἐὰν δὲ διαχύσει διαχέηται ἐν τῷ δέρματι, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς· ἁφὴ λέπρας ἐστίν, ἐν τῷ ἕλκει ἐξήνθησεν.
28
28
А/ще ли в тњ'лњ пребђ'детъ блеща'нїе, и^ не разсы'пае^тся в кожи. сїе же те'мно е^сть, стрђпъ сᲆж#же'нїя е^сᲄь. да ѓ^цы'стиT и& жре'цъ, ѓ%браꙁᲆ бо съж#же'нїа е^сᲄь”
ἐὰν δὲ κατὰ χώραν μείνῃ τὸ αὐγάζον, καὶ μὴ διαχυθῇ ἐν τῷ δέρματι, αὐτὴ δὲ ἀμαυρὰ ᾖ, οὐλὴ τοῦ κατακαύμαστός ἐστι, καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς· ὁ γὰρ χαρακτὴρ τοῦ κατακαύματός ἐστι.
29
29
Мђжђ же и^л^и женњ`, е^мђже а%ще бђдетъ в нихъ прокаже'нїя, на главњ`, и^л^и на брадњ`”
Καὶ ἀνδρὶ ἢ γυναικὶ ἐὰν γένηται ἐν αὐτοῖς ἁφὴ λέπρας ἐν τῇ κεφαλῇ ἢ ἐν τῷ πώγωνι,
30
30
И$ ё%зриT жре'цъ бле'скъ. и^ с^е ѓ^бли'чїе е^го хђдње ко'жа, в не'мже вла'сᲆ желтђя'ся то'нокъ, и^ ѓ^скверна'витъ и& жре'цъ вре'дъ е^сть, прокаже'нїе главы`, и^л^и прокаже'нїе брады` е^сть”
καί ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφήν, καὶ ἰδοὺ ἡ ὄψις αὐτῆς ἐγκοιλοτέρα τοῦ δέρματος, ἐν αὐτῇ δὲ θρὶξ ξανθίζουσα λεπτή, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς· θραῦσμά ἐστι, λέπρα τῆς κεφαλῆς ἢ λέπρα τοῦ πώγωνός ἐστι.
31
31
И$ а%ще ё%ви'дитъ жре'цъ бле'скъ вре'дныи и^ с^е не бђ'детъ ѓ^бли'чїе хђдње' ко'жа, и^ вла'съ желтђя'ся не бђ'детъ в не'м#, и^ да эTлђ'читъ жре'цъ бле'скᲆ вре'дныи на ꙁ~, дн~їи”
καὶ ἐὰν ἴδῃ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν τοῦ θραύσματος, καὶ ἰδοὺ οὐχ ἡ ὄψις ἐγκοιλοτέρα τοῦ δέρματος, καὶ θρὶξ ξανθίζουσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῇ, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν τοῦ θραύσματος ἑπτὰ ἡμέρας.
32
32
И$ ё'зритъ жре'цъ бле'скъ въ дн~ь сеDмы'и, и^ не разсы'пася вре'д#, и^ вла'сᲆ сᲆжелтђя'ся нᲇсть в неM, и ѓ^бли'чїе вре'да нњ'сть хђдњ'е ко'жа,
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, καὶ ἰδοὺ οὐ διεχύθη τὸ θραῦσμα, καὶ θρὶξ ξανθίζουσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῇ, καὶ ἡ ὄψις τοῦ θραύσματος οὐκ ἔστι κοίλη ἀπὸ τοῦ δέρματος.
33
33
и^ ѓ^стрижетъ ко'жђ. а^ вре'дъ да ся не бро'снетъ, да эTлђч'иᲄъ жре'цъ вреD на ꙁ~, дн~їи второе,
καὶ ξυρηθήσεται τὸ δέρμα, τὸ δὲ θραῦσμα οὐ ξυρηθήσεται, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὸ θραῦσμα ἑπτὰ ἡμέρας τὸ δεύτερον.
34
34
и^ ё%зритъ жреw вре'дъ въ дн~ь седмы'и, и^ с^е не раꙁсы'пася вреD въ ко'жи по ѓ^бросне'нїю е^го, и^ ѓ^бли'чїе вре'да нњ'сть хђдње' ко'жа, и^ да ѓ^цы'ститᲆ и& жре'цъ, і^ и^спра'въ ри'ꙁы чи'стъ бђ'деᲄъ”
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὸ θραῦσμα τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, καὶ ἰδοὺ οὐ διεχύθη τὸ θραῦσμα ἐν τῷ δέρματι μετὰ τὸ ξυρηθῆναι αὐτόν, καὶ ἡ ὄψις τοῦ θραύσματος οὐκ ἔστι κοίλη ἀπὸ τοῦ δέρματος, καὶ καθαριεῖ αὐτὴν ὁ ἱερεύς, καὶ πλυνάμενος τὰ ἱμάτια καθαρὸς ἔσται.
35
35
А/ще ли разсы'панїемъ раꙁсы'плеᲄся вре'дъ въ ко'жи по ѓ^цыщенїю е^го.
ἐὰν δὲ διαχύσει διαχέηται τὸ θραῦσμα ἐν τῷ δέρματι μετὰ τὸ καθαρισθῆναι αὐτόν,
36
36
и^ ё'ꙁритъ и& жреw и^ с^е раꙁсы'пася вре'дъ вᲆ ко'жи, да не присњща'етъ жре'цъ ѓ^ вла'сњ желтђю^щемся, нечи'стъ е^сть”
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ διακέχυται τὸ θραῦσμα ἐν τῷ δέρματι, οὐκ ἐπισκέψεται ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς τριχὸς τῆς ξανθῆς, ὅτι ἀκάθαρτός ἐστιν.
37
37
А/ще ли пребђ'детъ в тњ'ле вре'дъ, и^ вла'съ че'рнъ ја%ви'тся в не'мъ, і^ и^сцњлњ вреD чи'стᲆ е^сᲄь, и^ ѓ^цы'ститъ и& жре'цъ”
ἐὰν δὲ ἐνώπιον μείνῃ ἐπὶ χώρας τὸ θραῦσμα, καὶ θρὶξ μέλαινα ἀνατείλῃ ἐν αὐτῷ, ὑγίακε τὸ θραῦσμα· καθαρός ἐστι, καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς.
38
38
Мђжђ и^л^и женњ е^мђже а%ще бђдетᲆ на ко'жи плоти е^го блеща'нїя блеща'ся бњлђ'ющее^ся,
Καὶ ἀνδρὶ ἢ γυναικί, ἐὰν γένηται ἐν δέρματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ αὐγάσματα αὐγάζοντα λευκανθίζοντα,
39
39
и^ ё^ви'дитъ жре'цъ, и^ с^е на ко'жи пло'ти е^го бле'скᲆ, и^ блеща'ся бњлђется, вла'га е^сть, процвела` ко'жа пло'ти е^го чи'стъ еs”
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ ἐν δέρματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ αὐγάσματα αὐγάζοντα λευκανθίζοντα, ἀλφός ἐστιν ἐξανθεῖ ἐν τῷ δέρματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, καθαρός ἐστι.
40
40
А/ще комђ` ѓ^ползе глава` плᲇшиv е^сть чи'стᲆ е^сть.
᾿Εὰν δέ τινι μαδήσῃ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ, φαλακρός ἐστι, καθαρός ἐστιν.
41
41
а%ще ли съ преди` ѓ^поlꙁе глава` възлы'съ е%сть, чи'стъ е^сᲄь.
ἐὰν δὲ κατὰ πρόσωπον μαδήσῃ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ, ἀναφάλαντός ἐστι, καθαρός ἐστιν.
42
42
а^ще ли бђ'детъ на плњши е^го, и^л^и на въꙁлы'синњ е^го, бле'скъ бњлъ, и^л^и червленђ'яся, прокаже'нїе процвита'юще на плњши е^го, и^ на въꙁлы'синњ е^го”
ἐὰν δὲ γένηται ἐν τῷ φαλακρώματι αὐτοῦ ἢ ἐν τῷ ἀναφαλαντώματι αὐτοῦ ἀφὴ λευκὴ ἢ πυρρίζουσα, λέπρα ἐστὶν ἐν τῷ φαλακρώματι αὐτοῦ, ἢ ἐν τῷ ἀναφαλαντώματι αὐτοῦ.
43
43
И$ ё^ви'дитъ и& жре'цъ и^ с^е ѓ^бли'чїе бле'ска бњла, и^ли червле'на, на плњши е^го, и^л^и на възлы'синᲇ е^го ја%ко ѓ^бли'чїе прокаже'нїа на ко'жи пло'ти е^го”
καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ ἡ ὄψις τῆς ἁφῆς λευκὴ ἢ πυρρίζουσα ἐν τῷ φαλακρώματι αὐτοῦ ἢ ἐν τῷ φαλαντώματι αὐτοῦ, ὡς εἶδος λέπρας ἐν δέρματι τῆς σαρκός αὐτοῦ,
44
44
Чл~къ прокаже'нъ е^сть, ѓ^скверне'нїемъ ѓ^скверна'витъ жре'цъ на главњ` е^го бле'скъ е^сть”
ἄνθρωπος λεπρός ἐστι· μιάνσει μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς, ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ ἡ ἁφὴ αὐτοῦ.
45
45
И$ прокаже'нъ на немже е^сть бле'скъ, ри'ꙁы е^го да бђ'дђтъ взя'ты, и^ глава` е^го непокровена, и^ ѓ^коло ё%стъ е^го да ѓ^бвїе'тся, нечи'стъ прозове'тся.
Καὶ ὁ λεπρὸς ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφή, τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἔστω παραλελυμένα καὶ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἀκάλυπτος, καὶ περὶ τὸ στόμα αὐτοῦ περιβαλέσθω, καὶ ἀκάθαρτος κεκλήσεται·
46
46
вс^я дн~и в ня'же бђ'детъ в не'мᲆ бле'скъ нечи'стъ е^сть, и^ нечи'стъ бђ'детᲆ эTлђченъ кромњ да сњди'тъ вн^њ по'л#чища да бђ'детъ е^мђ пребыва'нїе”
πάσας τὰς ἡμέρας, ὅσας ἐὰν ᾖ ἐπ᾿ αὐτὸν ἡ ἁφή, ἀκάθαρτος ὢν ἀκάθαρτος ἔσται, κεχωρισμένος καθήσεται, ἔξω τῆς παρεμβολῆς αὐτοῦ ἔσται ἡ διατριβή.
47
47
И$ ри'ꙁа а%ще бђ'деᲄъ на не'и бле'скъ прокаже'нїа, на ри'ꙁњ сђкня'нњ, и^л^и на и^ꙁгре'бнњ
Καὶ ἱματίῳ ἐὰν γένηται ἁφὴ ἐν αὐτῷ λέπρας ἐν ἱματίῳ ἐρέῳ, ἢ ἐν ἱματίῳ στυππυίνῳ,
48
48
и^л^и на пря'денњ, и^л^и на кло'кахъ, и^л^и на лнњ'хъ, и^л^и на во'л#нњ, и^л^и на ко'жи, и^л^и на вся'кои ко'жи ква'шенњ”
ἢ ἐν στήμονι, ἢ ἐν κρόκῃ, ἢ ἐν τοῖς λινοῖς, ἢ ἐν τοῖς ἐρέοις, ἢ ἐν δέρματι, ἢ ἐν παντὶ ἐργασίμῳ δέρματι,
49
49
И$ ја%ви'т ся бле'скᲆ ꙁеленъ и^л^и червленђ'яся на ко'жи, и^л^и на ри'зњ, и^л^и на пря'денехъ, и^л^и на кло'кахъ, и^ на все'мᲆ сᲆсђдњ ква'шенᲇ бле'скъ прокаже'нїа е^сть” И$ пока'жеT жерцђ,
καὶ γένηται ἡ ἁφή χλωρίζουσα ἢ πυρρίζουσα ἐν τῷ δέρματι, ἢ ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ, ἢ ἐν παντὶ σκεύει ἐργασίμῳ δέρματος, ἁφὴ λέπρας ἐστί, καὶ δείξει τῷ ἱερεῖ.
50
50
и^ ё^ви'дитъ жре'цъ бле'скъ да эTлђчиᲄъ жре'цᲆ бле'скᲆ на ꙁ~, дн~їи
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφήν, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν ἑπτὰ ἡμέρας.
51
51
и^ да ё^ви'дитъ жре'цъ бле'скъ въ дн~ь седмы'и а%ще ся раꙁсы'палъ бле'скъ по ри'ꙁњ, и^ по пряденђ и^л^и по кло'ках# и^л^и по ко'жи. по всемђ е^ли'котвори'тся ко'жа ква'шенїемъ. прокаже'но и%сто е^сть, бле'скъ нечи'стъ е^сть.
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ· ἐὰν δὲ διαχέηται ἡ ἁφὴ ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ, ἢ ἐν τῷ δέρματι, κατὰ πάντα ὅσα ἐὰν ποιηθῇ δέρματα ἐν τῇ ἐργασίῳ, λέπρα ἔμμονός ἐστιν ἡ ἁφή, ἀκάθαρτός ἐστι.
52
52
да съж#же'тᲆ ри'ꙁђ и^ пря'денїя, и^ кло'ки, и^л^и на во'лнњ, и^л^и на лнњ, и^л^и на вся'комъ сосђдњ ко'жанᲇ. на неMже а%ще бђ'деᲄъ прокаже'нїе, поне'же прокаже'нїе и%сто е^сть на ѓ^гни` да сож#же'тся”
κατακαύσει τὸ ἱμάτιον, ἢ τὸν στήμονα, ἢ τὴν κρόκην ἐν τοῖς ἐρέοις, ἢ ἐν τοῖς λινοῖς, ἢ ἐν παντὶ σκεύει δερματίνῳ, ἐν ᾧ ἂν ᾖ ἐν αὐτῷ ἡ ἁφή, ὅτι λέπρα ἔμμονός ἐστιν, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται.
53
53
А/ще ли ё%зритъ жре'цъ, и^ не раꙁсы'плется бле'скᲆ по ри'ꙁњ, и^л^и по пря'денђ, и^ по кло'коM, и^л^и по вся'комђ сосђдњ ко'жанњ
ἐὰν δὲ ἴδῃ ὁ ἱερεύς, καὶ μὴ διαχέηται ἡ ἁφὴ ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ, ἢ ἐν παντὶ σκεύει δερματίνῳ,
54
54
да повели'тᲆ жреw да и^спере'тъ, на не'мже бђ'детъ бле'скъ, да эTлђч'итъ жре'цъ бле'скъ на дрђгђю седмь дн~їи,
καὶ συντάξει ὁ ἱερεύς, καὶ πλυνεῖ ἐφ᾿ οὗ ἐὰν ᾖ ἐπ᾿ αὐτοῦ ἡ ἁφή, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν ἑπτὰ ἡμέρας τὸ δεύτερον·
55
55
и^ да ви'диT жреw по и^спра'нїи` е^го бле'скъ” И$ а^ще не бђдетъ бле'скъ и^змњни'лᲆ лица свое^го и^ бле'скъ не раꙁсы'палъся нечи'стъ е^сть, на ѓ^гни` да ся съж#же'тᲆ, и^л^и на ри'ꙁњ, и^л^и на пря'денњ” И$л^и на кло'кахъ,
καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς μετὰ τὸ πλυθῦναι αὐτὸ τὴν ἁφήν, καὶ ἥδε οὐ μὴ μετέβαλεν ἡ ἁφὴ τὴν ὄψιν, καὶ ἡ ἁφὴ οὐ διαχεῖται, ἀκάθαρτόν ἐστιν, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται· ἐστήρικται ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ.
56
56
и^ ви'дитъ жре'цъ. и^ бђдеT темнње бле'скъ по и^спра'нїи е^го, да эTвержеᲄъ е& эT ри'зы, и^л^и эT пря'дена и^л^и эT ко'жа, и^л^и эT кло'къ”
καὶ ἐὰν ἴδῃ ὁ ἱερεύς, καὶ ᾖ ἀμαυρὰ ἡ ἁφὴ μετὰ τὸ πλυθῆναι αὐτό, ἀπορρήξει αὐτὸ ἀπὸ τοῦ ἱματίου, ἢ ἀπὸ τοῦ στήμονος, ἢ ἀπὸ τῆς κρόκης, ἢ ἀπὸ τοῦ δέρματος.
57
57
И$ а'ще ся ё^ви'дитъ е%ще на ри'ꙁњ, и^ли на пря'денњ, и^л^и на кло'кахъ, и^л^и на вся'комъ съсђдњ ко'жанњ. прокаже'нїе процвᲇта'я, на ѓ^гни` да ся сож#жетᲆ на не'мже е^сть бле'скъ.
ἐὰν δὲ ὀφθῇ ἔτι ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ, ἢ ἐν παντὶ σκεύει δερματίνῳ, λέπρα ἐξανθοῦσά ἐστιν· ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφή.
58
58
а^ ри'за и^ пря'дено и^ кло'ки, и^ вся'къ сосђдъ ко'жаn и^же и^спере'тся, и^ да эTи'деᲄъ эT него` бле'скъ, і^ и^спере'тся второ'е, и^ чи'стъ бђ'детъ”
καὶ τὸ ἱμάτιον, ἢ ὁ στήμων, ἢ ἡ κρόκη, ἢ πᾶν σκεῦος δερμάτινον, ὃ πλυθήσεται, καὶ ἀποστήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ ἡ ἁφή, καὶ πλυθήσεται τὸ δεύτερον, καὶ καθαρὸν ἔσται.
59
59
Сїи е^сть зако'нъ бле'скђ, прокаже'нїя ри'зњ сђкня'нњ и^л^и згре'бнњ, и^л^и пря'денᲇ, и^ кло'коM и^ вся'комђ съсђ'дђ ко'жанђ на ѓ^цыще'нїе е^мђ, и^л^и не на ѓ^цыще'нїе”
οὗτος ὁ νόμος ἁφῆς λέπρας ἱματίου ἐρέου, ἢ στυππυίνου, ἢ στήμονος, ἢ κρόκης, ἢ παντὸς σκεύους δερματίνου, εἰς τὸ καθαρίσαι αὐτό, ἢ μιᾶναι αὐτό.
Глvа, д~і”
Κεφάλαιο 14
1
1
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
с^е ꙁако'нъ прокаже'номђ, во'н#же дн~ь а%ще ѓ^цы'стиᲄся, и^ приведе'тся къ жерцђ`.
οὗτος ὁ νόμος τοῦ λεπροῦ, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ καθαρισθῇ· καὶ προσαχθήσεται πρὸς τὸν ἱερέα,
3
3
да и^зы'идетъ жре'цъ во'нъ полка, и ё'зритъ жре'цᲆ, и^ с^е и^сцᲇлᲇ бле'скъ прокаже'нїя эT прокаже'ннаго”
καὶ ἐξελεύσεται ὁ ἱερεὺς ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδοὺ ἰᾶται ἡ ἁφὴ τῆς λέπρας ἀπὸ τοῦ λεπροῦ.
4
4
и^ повели'тъ жре'цъ да ся во'ꙁметъ ѓ^цыще'номђ двњ кђряᲄи жи'вњ чи'стᲇ и^ дре'во кедрово, и^ соска'нђ червленицђ і^ и^ссопъ”
καὶ προστάξει ὁ ἱερεύς, καὶ λήψονται τῷ κεκαθαρισμένῳ δύο ὀρνίθια ζῶντα καθαρὰ καὶ ξύλον κέδρινον καὶ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ ὕσσωπον·
5
5
И$ повели'тъ жре'цъ. да зако'лютъ кђ'ря е^ді'но вᲆ ст~ое, въ сосђдᲆ гли'нянᲆ, наD водо'ю живо'ю
καὶ προστάξει ὁ ἱερεύς, καὶ σφάξουσι τὸ ὀρνίθιον τὸ ἓν εἰς ἀγγεῖον ὀστράκινον ἐφ᾿ ὕδατι ζῶντι.
6
6
живо' е^же кђ'ря да въꙁмеᲄъ и^ дре'во кедрово и^ соска'нђ червленицђ і^ и^ссопъ, и^ да ѓ^мо'читъ и^хъ и^ кђ'ря живо'е въ кро'ви закла'наго кђ'ряти, е%же ся закла` наD водо'ю живо'ю,
καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν λήψεται αὐτὸ καὶ τὸ ξύλον τὸ κέδρινον καὶ τὸ κλωστὸν κόκκινον καὶ τὸν ὕσσωπον, καὶ βάψει αὐτὰ καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν εἰς τὸ αἷμα τοῦ ὀρνιθίου τοῦ σφαγέντος ἐφ᾿ ὕδατι ζῶντι·
7
7
и^ да въскро'пиᲄъ на ѓ^цыстившагося эT прокаже'нїя, сеDмижды, и^ чи'стᲆ бђ'деᲄъ” И$ да эTпђстится кђ'ря живо'е на' поле,
καὶ περιρρανεῖ ἐπὶ τὸν καθαρισθέντα ἀπὸ τῆς λέπρας ἑπτάκις, καὶ καθαρὸς ἔσται· καὶ ἐξαποστελεῖ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν εἰς τὸ πεδίον.
8
8
и^ да и^сперетᲆ ѓ^цысти'выися ри'ꙁы своя` и^ да ѓ^бро'снетъ вс^я вла'сы е^го, и^ да и^змыется водо'ю, и^ чистъ бђ'детᲆ” и^ по семъ да вни'детъ въ полкъ, и^ да хо'дитъ в полчищи, ꙁ~, дн~їи, кромњ` до'мђ свое^го,
καὶ πλυνεῖ ὁ καθαρισθεὶς τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ξυρηθήσεται αὐτοῦ πᾶσαν τὴν τρίχα, καὶ λούσεται ἐν ὕδατι, καὶ καθαρὸς ἔσται, καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολήν, καὶ διατρίψει ἔξω τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἑπτὰ ἡμέρας.
9
9
и^ бђ'детъ въ дн~ь седмы'и, да ѓ^бро'снђтся вс^и вла'сы е^го главђ` е^го, и^ брадђ`, и^ бро'ви, и^ вся'къ вла'съ е^го, да ѓ^бро'снется, и^ да и^спере'тъ ри'зы своя`, и^ да ѓ^мы'ется пло'ть е^го водо'ю, и^ чи'стъ бђдеT
καὶ ἔσται τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, ξυρηθήσεται πᾶσαν τὴν τρίχα αὐτοῦ, τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ τὸν πώγωνα καὶ τὰς ὀφρῦς καὶ πᾶσαν τὴν τρίχα αὐτοῦ ξυρηθήσεται· καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια, καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι, καὶ καθαρὸς ἔσται.
10
10
въ дн~ь же ѓ^смы'и да въꙁметъ дв^а а%гньца е^ді'нолњтна непоро'чна, и^ ѓ^вцђ е^ді'нђ е^ді'нолњтнђ непоро'чнђ” И$ три'десяᲄе ча'сᲄи мђки пшени'ч#ны въ тре'бђ съпря'женђ съ е^леѓ^мъ, и^ ча'шђ е^лея е^ді'нђ”
καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ λήψεται δύο ἀμνοὺς ἀμώμους ἐνιαυσίους καὶ πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον καὶ τρία δέκατα σεμιδάλεως εἰς θυσίαν περυραμένης ἐν ἐλαίῳ καὶ κοτύλην ἐλαίου μίαν.
11
11
И$ да поста'витъ жре'цъ ѓ^цыща'я чл~ка ѓ^цыща'емаh. се же прDе гм~ъ ё^ две'рїи хра'ма свњдњнїя.
καὶ στήσει ὁ ἱερεὺς ὁ καθαρίζων τὸν ἄνθρωπον τὸν καθαριζόμενον καὶ ταῦτα ἔναντι Κυρίου, ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
12
12
и^ да въꙁметъ жре'цъ, а%гнец# е^ді'нъ. и^ да приведетъ е^го престђпле'нїя ради и^ ча'шђ е^ле'я, и^ да эTлђчитъ е^го жрецъ эTлђче'нїеM прDе гм~ъ.
καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς τὸν ἀμνὸν τὸν ἕνα, καὶ προσάξει αὐτὸν τῆς πλημμελείας, καὶ τὴν κοτύλην τοῦ ἐλαίου, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὰ ἀφόρισμα ἔναντι Κυρίου·
13
13
и^ заколютъ а%гнецъ на мњстњ, и^дњже ꙁакала'ютъ вс^есъжже'нїе, е^же грњха ради на мњстᲇ ст~њ, еs б^о е^же грњха ради ја%коже и^ престђпле'нїя ра'ди да бђ'детъ жрьцђ, ст~ая ст~ыхъ е^сть,
καὶ σφάξουσι τὸν ἀμνὸν ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ περὶ ἁμαρτίας, ἐν τόπῳ ἁγίῳ· ἔστι γὰρ τὸ περὶ ἁμαρτίας, ὥσπερ τὸ τῆς πλημμελείας ἐστὶ τῷ ἱερεῖ, ἅγια ἁγίων ἐστί.
14
14
и^ възметъ жре'цъ эT крови ја%же престепле'нїя ра'ди” И$ възложи'тъ жре'цъ на ѓ^бђшїе ё%ха десна'го ѓ^цища'емаго, и^ на коне'цъ рђки` е^го десны'я, и^ на коне'цᲆ ноги` е^го десны'я”
καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς πλημμελείας, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ, καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ.
15
15
И$ възе'мъ жрецъ эT ча'ши е^ле'я, да възлїетъ жре'цъ на' рђкђ лњ'вђю свою`,
καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τῆς κοτύλης τοῦ ἐλαίου ἐπιχεεῖ ἐπὶ τὴν χεῖρα τοῦ ἱερέως τὴν ἀριστερὰν
16
16
и^ да ѓ^мо'читъ жре'цъ прьсᲄъ свои десны'и, въ е^ле'и е^же е^сᲄь въ рђцњ е^го лњ'вњи” И$ да вᲆскро'питъ эT е^ле'я прьсᲄом#, з~ жды, преD гм~ъ
καὶ βάψει τὸν δάκτυλον τὸν δεξιὸν ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ὄντος ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτοῦ τῆς ἀριστερᾶς καὶ ρανεῖ τῷ δακτύλῳ ἑπτάκις ἔναντι Κυρίου·
17
17
і^ и^збы'вшее` е^ле'я е^же е^сᲄь вᲆ рђцњ е^го да възложи'тъ жре'цъ, на ѓ^бђшїе ё%ха, ѓ^цыща'емаго десно'е, и^ на коне'цъ рђки е^го десны'я, и^ на коне'цъ ноги е^го десны'я, и^ на мњс'то кро'ви е%же престђпле'нїя”
τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔλαιον τὸ ὂν ἐν τῇ χειρὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ. ἐπὶ τὸν τόπον τοῦ αἵματος τοῦ τῆς πλημμελείας·
18
18
ѓ^ста'вшее' же е^ле'я, е^же въ рђцњ жрьцђ` да вᲆзлїе'т# жре'цъ на главђ` ѓ^цыще'номђ, и^ да помо'лится ѓ^ не'мъ жре'цъ прDе гм~ъ,
τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔλαιον τὸ ἐπὶ τῆς χειρὸς τοῦ ἱερέως ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ καθαρισθέντος, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου.
19
19
и^ да сътвори'тъ жре'цъ е^же грњха` раd и^ да ѓ^цы'ститъ жре'цъ ѓ^цыщающагося эT грњха` е^го” По се'м же заколеT жре'цъ вс^есъж#же'нїе,
καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺς τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας, καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τοῦ καθαριζομένου ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ· καὶ μετά τοῦτο σφάξει ὁ ἱερεὺς τὸ ὁλοκαύτωμα.
20
20
и^ да възнесе'т# жре'цъ вс^есᲆж#же'нїе, и^ тре'бђ на ѓ^лтарь прDе гм~ъ” да помо'лится ѓ^ неM жре'цъ, и^ ѓ^цы'стится,
καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὴν θυσίαν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἔναντι Κυρίου· καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεύς, καὶ καθαρισθήσεται.
21
21
а%ще л^и ё^богъ е^сть и^ рђка е^го не пости'гнетъ да по'иметъ а%гне'цъ е^ді'нолњтенъ е^ді'нъ, во'нже е^сть престђпи'лъ на эTлђче'нїе, ја^ко ѓ^цы'ститися ѓ^ неM” И$ де'сять ча'стїи мђки` пшени'чны спря'жены съ е^ле'ѓM въ ᲄре'бђ, и^ ча'шђ е^ле'я е^ді'нђ,
᾿Εὰν δὲ πένηται καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ μὴ εὑρίσκῃ, λήψεται ἀμνὸν ἕνα εἰς ὃ ἐπλημμέλησεν εἰς ἀφαίρεμα, ὥστε ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ, καὶ δέκατον σεμιδάλεως πεφυραμένης ἐν ἐλαίῳ εἰς θυσίαν, καὶ κοτύλην ἐλαίου μίαν,
22
22
и^ дв^а го'рличища, и^л^и дв^а голђ'бичища, ја%ко пости'гнетъ рђка` е^го, и^ да бђ'детъ е^ді'нъ грњха` ра'ди, а^ дрђгїи въ вс^есъж#же'нїе”
καὶ δύο τρυγόνας, ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, ὅσα εὗρεν ἡ χεὶρ αὐτοῦ, καὶ ἔσται ἡ μία περὶ ἁμαρτίας καὶ ἡ μία εἰς ὁλοκαύτωμα·
23
23
И$ да принесе'тъ я& въ дн~ь ѓ^смы'и, въ е^же ѓ^цы'стити е^го къ жрьцђ, прDе две'ри хра'ма свњдњ'нїя преD г~ь,
καὶ προσοίσει αὐτὰ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ εἰς τὸ καθαρίσαι αὐτὸν πρὸς τὸν ἱερέα, ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔναντι Κυρίου.
24
24
и^ да по'иметъ жре'цъ а%гньца е^же престђпле'нїя ра'ди, и^ ча'шђ е^ле'я възложиT е^я`, ја%ко възложе'нїе прDе гм~ъ,
καὶ λαβὼν ὁ ἱερεύς τὸν ἀμνὸν τῆς πλημμελείας καὶ τὴν κοτύλην τοῦ ἐλαίου, ἐπιθήσει αὐτὰ ἐπίθεμα ἔναντι Κυρίου.
25
25
и^ зако'летъ а%гньца престђпле'нїя, и^ да възметъ жре'цъ эT кро'ви престђпле'нїя” И$ да възло'житъ на ѓ^бђшїе ё%ха ѓ^цыща'емаго десно'е, и^ на конеw рђки е^го десны'а, и^ на коне'цᲆ ноги` е^го десны'я”
καὶ σφάξει τὸν ἀμνὸν τὸν τῆς πλημμελείας, καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς πλημμελείας καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ.
26
26
И$ эT е^ле'я въꙁлїетᲆ жре'цᲆ на' рђкђ свою лњ'вђю,
καὶ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου ἐπιχεεῖ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὴν χεῖρα τοῦ ἱερέως τὴν ἀριστεράν,
27
27
и^ да въскро'питᲆ прьстомъ свои^мъ десны'мъ эT е^ле'я е^же въ рђцњ е^го лњ'вњи, седми'жды прDе гм~ъ”
καὶ ρανεῖ ὁ ἱερεὺς τῷ δακτύλῳ τῷ δεξιῷ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τῇ ἀριστερᾷ ἑπτάκις ἔναντι Κυρίου·
28
28
И$ эT е^ле'я сђщаго въ рђцњ жрьцђ, да възло'житъ на ѓ^бђшїе ё%ха ѓ^цыща'емаго де'сное, и^ на конеw рђки е^го десны'я, и^ на коне'цᲆ ноги` е^го десны'я на мњстњ кро'ви ја%же престђпле'нїя”
καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτοῦ ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς αὐτοῦ τῆς δεξιᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς αὐτοῦ τοῦ δεξιοῦ, ἐπὶ τὸν τόπον τοῦ αἵματος τοῦ τῆς πλημμελείας·
29
29
ѓ^ста'вши же эT е^ле'я е^же е^сть въ рђцњ жрьцђ`. да възлїе'тъ на главђ` ѓ'цысти'вшемђся, и^ да помо'лится ѓ^ не'мъ жре'цъ прDе гм~ъ”
τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τὸ ὂν ἐπὶ τῆς χειρὸς τοῦ ἱερέως ἐπιθήσει ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ καθαρισθέντος, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου.
30
30
И$ да сътвори'тъ е^ді'нђ эT го'рлицъ, и^л^и голђб'ичищᲆ, ја^коже посᲄи'гнђла рђка е^го,
καὶ ποιήσει μίαν ἀπὸ τῶν τρυγόνων ἢ ἀπὸ τῶν νεοσσῶν τῶν περιστερῶν, καθότι εὗρεν αὐτοῦ ἡ χείρ,
31
31
е^ді'нᲆ грњха` раd, а^ дрђгїи въ вс^есъж#же'нїе съ тре'бою, и^ да помо'лится жре'цъ ѓ^ ѓ^цыщае'мњмъ прDе гм~ъ,
τὴν μίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ τὴν μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα σὺν τῇ θυσίᾳ, καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τοῦ καθαριζομένου ἔναντι Κυρίου.
32
32
сїи ꙁако'нъ въ не'мже е^сть бле'скᲆ прокаже'нїя, и^ не ѓ^брњᲄа'юще рђкою ѓ^цище'нїя свое^го”
οὗτος ὁ νόμος, ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφὴ τῆς λέπρας, καὶ τοῦ μὴ εὑρίσκοντος τῇ χειρὶ εἰς τὸν καθαρισμὸν αὐτοῦ.
33
33
И$ рече г~ь къ мољ=сїю і^ а^а^ро'нђ гл~я,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων·
34
34
ја%ко а%ще вни'дете въ ꙁе'млю ханаѓ^ньскђ ја^же а%ꙁъ даю` ва'мъ въ притяжа'нїе, и^ дамъ бле'скъ прокаже'нїа въ домђ вᲆ всњх'ъ ꙁемля'хъ притяжа'нныхᲆ ваM
ὡς ἂν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν ἐν κτήσει, καὶ δώσω ἁφὴν λέπρας ἐν ταῖς οἰκίαις τῆς γῆς τῆς ἐγκτήτου ὑμῖν,
35
35
и^ прїидетъ къ кото'ромђ до'мђ иX, и^ повњсть жрьцђ` гл~я а^ки бле'скъ ја^вляе^тся въ домђ мое^мᲆ,
καὶ ἥξει τινὸς αὐτοῦ ἡ οἰκία, καὶ ἀναγγελεῖ τῷ ἱερεῖ λέγων· ὥσπερ ἁφὴ ἑώραταί μοι ἐν τῇ οἰκίᾳ.
36
36
и^ да велиT жре'цъ и^спразни'ти сосђды до'мђ” Преже вни'тїя и^ видњнїа жрьцђ бле'ска и^ а^ще не не бђ'детъ, нечи'сто е^сть вс^е е^же въ домђ`” По се'м же вни'дет# жре'цъ съгляда'ти до'мъ,
καὶ προστάξει ὁ ἱερεὺς ἀποσκευάσαι τὴν οἰκίαν, πρὸ τοῦ εἰσελθόντα τὸν ἱερέα ἰδεῖν τὴν ἁφήν, καὶ οὐ μὴ ἀκάθαρτα γένηται ὅσα ἂν ᾖ ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται ὁ ἱερεὺς καταμαθεῖν τὴν οἰκίαν.
37
37
и^ ё'зриT жре'цъ бле'скъ, и^ се бле'скъ на стњнаX до'мђ, ё^доли ја%ко зеленђ'ющася, и^л^и червленђ'ющася, и^ ѓ^бли'чїе и^хъ хђдњ'е стњнъ”
καὶ ὄψεται τὴν ἁφήν, καὶ ἰδοὺ ἡ ἁφὴ ἐν τοῖς τοίχοις τῆς οἰκίας, κοιλάδας χλωριζούσας, ἢ πυρριζούσας, καὶ ἡ ὄψις αὐτῶν ταπεινοτέρα τῶν τοίχων,
38
38
И$зы'иде же жре'цъ и^с до'мђ къ две'ремᲆ до'мђ, да эTлђчиT жре'цъ до'мъ на ꙁ~, дн~їи,
καὶ ἐξελθὼν ὁ ἱερεὺς ἐκ τῆς οἰκίας ἐπὶ τὴν θύραν τῆς οἰκίας, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν οἰκίαν ἑπτὰ ἡμέρας.
39
39
да ѓ^братится жре'цъ въ ꙁ~ дн~ь, и^ ё'ꙁри'т# до'мъ, и^ с^е раꙁсы'пался бле'скъ по стњна'хъ до'мђ,
καὶ ἐπανήξει ὁ ἱερεὺς τῇ ἑβδόμῃ καὶ ὄψεται τὴν οἰκίαν, καὶ ἰδοὺ διεχύθη ἡ ἁφὴ ἐν τοῖς τοίχοις τῆς οἰκίας,
40
40
и^ да повели'тъ жреw да и^змђтᲆ ка'мыки на ни'хъже е^сть бле'скъ, и^ да и^знесђтъ вонᲆ иZ гра'да на мњ'сто нечи'сто”
καὶ προστάξει ὁ ἱερεύς, καὶ ἐξελοῦσι τοὺς λίθους, ἐν οἷς ἐστιν ἡ ἁφή, καὶ ἐκβαλοῦσιν αὐτοὺς ἔξω τῆς πόλεως εἰς τόπον ἀκάθαρτον.
41
41
И$ да пострђжTђ и^з внђтри до'мъ ѓ%крsтъ, и^ да просы'плютъ прьс'ть посострога'нђю вн^њ гра'да на мњ'стњ нечи'стњ”
καὶ τὴν οἰκίαν ἀποξύσουσιν ἔσωθεν κύκλῳ καὶ ἐκχεοῦσι τὸν χοῦν τὸν ἀπεξυσμένον ἔξω τῆς πόλεως εἰς τόπον ἀκάθαρτον.
42
42
И$ да възмђтъ ка'мыки и%ны ѓ^стро'ганы, и^ да вложа'тъ я& въ ка'мыкъ мњсто и^ пе'рсть и%нђ да възмђтъ, да и^стребя'тъ до'мᲆ”
καὶ λήψονται λίθους ἀπεξυσμένους ἑτέρους, καὶ ἀντιθήσουσιν ἀντὶ τῶν λίθων καὶ χοῦν ἕτερον λήψονται καὶ ἐξαλείψουσι τὴν οἰκίαν.
43
43
А/ще ли па'ки наи'дет# бле'скъ, и^ я^ви'тся в до'мђ, по и^знесе'нїю ка'мыкъ, и^ по строга'нїю до'мђ и^ по и^сᲄребле'нїи`,
ἐὰν δὲ ἐπέλθῃ πάλιν ἁφὴ καὶ ἀνατείλῃ ἐν τῇ οἰκίᾳ μετὰ τὸ ἐξελεῖν τοὺς λίθους καὶ μετά τὸ ἀποξυσθῆναι τὴν οἰκίαν καὶ μετὰ τὸ ἐξαλειφθῆναι,
44
44
и^ вᲆни'дет# жре'цъ, и^ ё'зритъ а%ще разсы'пался бђ'детᲆ бле'скъ по домђ`, вᲆ прокаже'нїе пребывае^тъ въ до'мђ, нечи'стъ е^сть,
καὶ εἰσελεύσεται ὁ ἱερεὺς καὶ ὄψεται· εἰ διακέχυται ἡ ἁφὴ ἐν τῇ οἰκίᾳ, λέπρα ἔμμονός ἐστιν ἐν τῇ οἰκίᾳ, ἀκάθαρτός ἐστι.
45
45
и^ да разори'тъ до'мᲆ, и^ дре'ва е^го и^ ка'менїе е^го, и^ вс^ю пе'рсᲄь до'мђ и^звн^њ гра'да на мњсто нечи'сто,
καὶ καθελοῦσι τὴν οἰκίαν καὶ τὰ ξύλα αὐτῆς καὶ τοὺς λίθους αὐτῆς καὶ πάντα τὸν χοῦν ἐξοίσουσιν ἔξω τῆς πόλεως εἰς τόπον ἀκάθαρτον.
46
46
и^ входя'и въ до'мъ вс^я дн~и, в ня'же е%сть эTлђче'нъ нечи'сᲄъ бђ'деᲄъ до' вечера”
καὶ ὁ εἰσπορευόμενος εἰς τὴν οἰκίαν πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἀφωρισμένη ἐστίν, ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
47
47
А$ лежа'и въ домђ` да и^спере'тъ ри'ꙁы своя`, и^ нечи'стъ бђ'деᲄъ до' вечера, и^ ја%ды'и въ домђ, да и^спере'тъ ри'зы своя`, и^ нечи'стъ бђ'детᲆ до' вечера,
καὶ ὁ κοιμώμενος ἐν τῇ οἰκίᾳ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας· καὶ ὁ ἔσθων ἐν τῇ οἰκίᾳ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
48
48
а%ще ли пришеды'и вни'детъ жре'цъ, и^ ви'дитъ, и^ с^е раꙁсы'панїемъ не раꙁ#сы'пался е^сть бле'скъ въ домђ`” По построга'нїи` до'мђ, да ѓ^цы'ститъ жре'цᲆ до'м#, ја%ко и^сцњлᲇлᲆ е^сть бле'ск#
ἐὰν δὲ παραγενόμενος εἰσέλθῃ ὁ ἱερεὺς καὶ ἴδῃ, καὶ ἰδοὺ διαχύσει οὐ διαχεῖται ἡ ἁφὴ ἐν τῇ οἰκίᾳ μετὰ τὸ ἐξαλειφθῆναι τὴν οἰκίαν, καὶ καθαριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν οἰκίαν, ὅτι ἰάθη ἡ ἁφή.
49
49
и^ да възметъ ѓ^цы'стити до'мъ дв^а кђ'ряти жи'вњ чи'стњ” И$ дре'во ке'дрово и^ соска'нђ червлени'цђ, і^ и'ссопъ
καὶ λήψεται ἀφαγνίσαι τὴν οἰκίαν δύο ὀρνίθια ζῶντα καθαρὰ καὶ ξύλον κέδρινον καὶ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ ὕσσωπον·
50
50
и^ да ꙁако'летъ кђ'ря е^ді'но, въ сосђ'дъ гли'нянъ наD водо'ю живо'ю”
καὶ σφάξει τὸ ὀρνίθιον τὸ ἓν εἰς σκεῦος ὀστράκινον ἐφ᾿ ὕδατι ζῶντι,
51
51
И$ да въꙁ#метъ дре'во ке'дрово, и^ съска'нїе черᲆвле'ное, І$ и^ссопъ, и^ кђ'ря живо'е, и^ да ѓ^мо'читъ я& въ кро'въ ꙁаколе'наго кђрятᲇ наD водо'ю живо'ю, и^ да ѓ^кро'пит# и%ми въ домђ з~ жды,
καὶ λήψεται τὸ ξύλον τὸ κέδρινον καὶ τὸ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ τὸν ὕσσωπον καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν, καὶ βάψει αὐτὸ εἰς τὸ αἷμα τοῦ ὀρνιθίου τοῦ ἐσφαγμένου ἐφ᾿ ὕδατι ζῶντι, καὶ περιρρανεῖ ἐν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἑπτάκις,
52
52
и^ ѓ^чи'ститъ до'мъ кро'вию кђ'рячїю, и^ водо'ю живо'ю, и^ кђ'рятемъ живы'мᲆ, и^ дре'воM ке'дровомъ і^ и'ссопомъ и^ соска'ною червлени'цею,
καὶ ἀφαγνιεῖ τὴν οἰκίαν ἐν τῷ αἵματι τοῦ ὀρνιθίου καὶ ἐν τῷ ὕδατι τῷ ζῶντι καὶ ἐν τῷ ὀρνιθίῳ τῷ ζῶντι καὶ ἐν τῷ ξύλῳ τῷ κεδρίνῳ καὶ ἐν τῷ ὑσσώπῳ καὶ ἐν τῷ κεκλωσμένῳ κοκκίνῳ.
53
53
и^ да эTпђститъ кђря живо'е вонъ и^ꙁ гра'да на' поле ѓ^чистиT ѓ^ домђ и^ чи'стъ бђ'детъ,
καὶ ἐξαποστελεῖ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν ἔξω τῆς πόλεως εἰς τὸ πεδίον καὶ ἐξιλάσεται περὶ τῆς οἰκίας, καὶ καθαρὰ ἔσται.
54
54
сїи зако'н# ѓ^ въсе'мᲆ бле'скђ прокаже'нїя”
Οὗτος ὁ νόμος κατὰ πᾶσαν ἁφὴν λέπρας καὶ θραύσματος
55
55
И$ прокаже'нїя ри'ꙁы и^ до'мђ и^ ја%звы и^ зна'менїя блеща'щагося,
καὶ τῆς λέπρας ἱματίου καὶ οἰκίας
56
56
и^сповњ'даᲄи воньже дн~ь нечи'сᲄо и^ во'ньже дн~ь ѓ^цы'стите, сїи законъ прокаже'нїя”
καὶ οὐλῆς καὶ σημασίας καὶ τοῦ αὐγάζοντος
Глvа, е~і”
Κεφάλαιο 15
1
1
И$ рече г~ь къ мољ=сїю і^ а^а^ро'нђ гл~я,
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων·
2
2
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ и^ рече'ши к нимъ, мђжђ мђжђ е^мђже а%ще бђ'детъ и^злїянїе эT тᲇ'ла е^го, и^ꙁлїя'нїе е^го нечи'сᲄо е%сть”
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ἀνδρὶ ἀνδρί, ᾧ ἐὰν γένηται ρύσις ἐκ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ἡ ρύσις αὐτοῦ ἀκάθαρτός ἐστι.
3
3
Сїи же закоn нечи'стоты е^сть и^злива'яй сњмя эT тњла е^го, эT и^злїя'нїя и%мже сᲆста'влено е^сᲄь ᲄњ'ло е^го, въ и^злїя'нїе” Сїя нечистота` е^го е^сть, вс^я дн~и и^злїя'нїе тњла е^го, и%мже съста'влено е^сть тњ'ло е^го въ и^злїя'нїе е^го нечи'стота е^го е^сть,
καὶ οὗτος ὁ νόμος τῆς ἀκαθαρσίας αὐτοῦ· ρέων γόνον ἐκ σώματος αὐτοῦ, ἐκ τῆς ρύσεως, ἧς συνέστηκε τὸ σῶμα αὐτοῦ διὰ τῆς ρύσεως, αὕτη ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐν αὐτῷ· πᾶσαι αἱ ἡμέραι ρύσεως σώματος αὐτοῦ, ᾗ συνέστηκε τὸ σῶμα αὐτοῦ διά τῆς ρύσεως, ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐστι.
4
4
вся'ко ложе на немже а%ще ля'жетъ и^злива'яй сᲇмя нечи'сто бђ'детъ, и^ вся'къ сосђдъ на не'мже а%ще ся'детъ ве'рхъ е^го и^з#лива'яй сњмя, нечи'сᲄъ бђ'детъ”
πᾶσα κοίτη, ἐφ᾿ ἧς ἐὰν κοιμηθῇ ἐπ᾿ αὐτῆς ὁ γονορρυής, ἀκάθαρτός ἐστι, καὶ πᾶν σκεῦος ἐφ᾿ ὃ ἂν καθίσῃ ἐπ᾿ αὐτὸ ὁ γονορρυής, ἀκάθαρτον ἔσται.
5
5
И$ чл~къ и%же а%ще прико'снется ло'жа е^го, да и^спере'тъ ри'ꙁы своя`, и^ да ѓ^мы'етъ тᲇ'ло свое водо'ю, и^ нечи'сᲄъ бђ'детъ до' вечера,
καὶ ἄνθρωπος, ὃς ἐὰν ἅψηται τῆς κοίτης αὐτοῦ, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας·
6
6
и^ сњдя'и на сосђдᲇ на не'мже а%ще ся'детъ ве'рхъ е^го и^ꙁлива'яи сњмя, да и^спере'тъ ри'ꙁы своя, и^ да ѓ^мы'ется водо'ю, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера,
καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ σκεύους, ἐφ᾿ ὃ ἐὰν καθίσῃ ὁ γονορρυής, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας·
7
7
и^ прикоснђвыися къ плоти и^ꙁлива'ющаго сᲇмя да и^спере'тъ ри'зы своя`, и^ да ѓ^мы'ется водо'ю и^ нечи`стъ бђ'детъ до' вечера,
καὶ ὁ ἁπτόμενος τοῦ χρωτὸς τοῦ γονορρυοῦς πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
8
8
и^ а%ще прико'снеᲄся и^ꙁлива'яй сњмя кᲆ чистомђ да и^спере'тᲆ ри'ꙁы своя`, и^ да и^ꙁмы'ется водо'ю и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера”
ἐὰν δὲ προσσιελίσῃ ὁ γονορρυὴς ἐπὶ τὸν καθαρόν, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
9
9
И$ на вся'ко сњдло ѓ%слее на неже а%ще вся'детъ, и^злива'яи` сњмя, нечи'сто бђ'дет# до' вечера,
καὶ πᾶν ἐπίσαγμα ὄνου, ἐφ᾿ ὃ ἂν ἐπιβῇ ἐπ᾿ αὐτὸ ὁ γονορρυής, ἀκάθαρτον ἔσται ἕως ἑσπέρας.
10
10
и^ вся'къ прикоснђ'выися эT всњхъ ја^же сђть поD нимъ, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера” І$ и^же въꙁ#дви'жетᲆ я&, да и^спере'тᲆ ри'ꙁы своя и^ ѓ^мы'ется водо'ю, и^ нечи'стъ бђдеT до' ве'чера”
καὶ πᾶς ὁ ἁπτόμενος ὅσα ἂν ᾖ ὑποκάτω αὐτοῦ, ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας· καί ὁ αἴρων αὐτὰ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
11
11
І$ иXже ся прико'снетъ и^ꙁлива'яи сњмя, и^ рђкъ свои^хъ не ѓ^мыl водо'ю, да и^спере'тъ ри'ꙁы своя` и^ ѓ^мы'етъ с^и тњ'ло водо'ю, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера”
καὶ ὅσον ἐὰν ἅψηται ὁ γονορρυής, καὶ τὰς χεῖρας οὐ νένιπται ὕδατι, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
12
12
И$ сосђдъ гли'няn е^мђже а%ще прико'снется и^злива'яи сњмя, да раꙁбие'тся а^ сосђдъ древя'ныи да ся и^ꙁмы'етъ водо'ю, и^ чи'стъ бђ'детъ”
καὶ σκεῦος ὀστράκινον, οὗ ἂν ἅψηται ὁ γονορρυής, συντριβήσεται· καὶ σκεῦος ξύλινον νιφήσεται ὕδατι καὶ καθαρὸν ἔσται.
13
13
А/ще ли ѓ^чи'стиᲄся и^злива'яи сњмя, эT и^ꙁлива'нїя свое^го, да съчтеᲄъ себњ` се'дмь дн~їи на ѓ^цыще'нїе е^го, да и^спере'тᲆ ри'ꙁы своя`, и^ да ѓ^мы'еть ᲄњ'ло свое водо'ю живо'ю и^ чи'стъ бђ'детъ”
ἐὰν δὲ καθαρισθῇ ὁ γονορρυὴς ἐκ τῆς ρύσεως αὐτοῦ, καὶ ἐξαριθμηθήσεται αὐτῷ ἑπτὰ ἡμέρας εἰς τὸν καθαρισμὸν αὐτοῦ, καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται τὸ σῶμα ὕδατι καὶ καθαρὸς ἔσται.
14
14
И$ вᲆ дн~ь ѓ^смы'и да въꙁметъ дв^а го'рличища, и^л^и дв^а голђби'чища, и^ да принесе'тъ я& прDе г~ь, къ две'ремᲆ хра'ма свњдњ'нїа и^ дасть я& жрьцђ,
καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ λήψεται ἑαυτῷ δύο τρυγόνας ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν καὶ οἴσει αὐτὰ ἔναντι Κυρίου ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ δώσει αὐτὰ τῷ ἱερεῖ.
15
15
и^ да сътвори'тᲆ я& жре'цъ, е^ді'нъ грњха` ра'ди, а^ дрђгїи въ вс^есъж#же'нїе” И$ да помо'лится ѓ^ не'мъ жре'цᲆ прDе гм~ъ, ѓ^ и^злия'нїи` е^го”
καὶ ποιήσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς μίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου ἀπὸ τῆς ρύσεως αὐτοῦ.
16
16
И$ чл~къ е^мђже а%ще и^ꙁы'детᲆ эT ло'жа е^го сᲇмя, и^ да ѓ^мы'еᲄъ водо'ю вс^е тњло свое`, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера,
Καὶ ἄνθρωπος, ᾧ ἂν ἐξέλθῃ ἐξ αὐτοῦ κοίτη σπέρματος, καὶ λούσεται ὕδατι πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
17
17
и^ вся'ка ри'за, и^ вся'ка ко'жа на ни'х же а%ще бђ'деT ложе сњмянное, да и^спере'тся водо'ю, и^ нечи'сᲄо бђдеT до' вечера”
καὶ πᾶν ἱμάτιον καὶ πᾶν δέρμα, ἀφ᾿ ὃ ἐὰν ᾖ ἐπ᾿ αὐτὸ κοίτη σπέρματος, καὶ πλυθήσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτον ἔσται ἕως ἑσπέρας.
18
18
И$ а'ще ля'жетъ мђжъ сᲆ женою своею ложа сњмени, да и^ꙁмы'ю^тся ѓ%ба водо'ю и^ нечи'сты бђ'дђтᲆ до' вечера,
καὶ γυνὴ ἐὰν κοιμηθῇ ἀνὴρ μετ᾿ αὐτῆς κοίτην σπέρματος, καὶ λούσονται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοι ἔσονται ἕως ἑσπέρας.
19
19
и^ жена' а%ще бђ'детъ кро'вь точа'щи, и^ бђ'детъ тече'нїе е^я` въ тњ'леси е^я` ꙁ~ дн~їи, да бђ'детъ въ скве'рнњ е^я`” И$ вся'кᲆ прикаса'яи'ся е^и нечи'стъ бђ'детъ до' вечера,
Καὶ γυνή, ἥτις ἐὰν ᾖ ρέουσα αἵματι, καὶ ἔσται ἡ ρύσις αὐτῆς ἐν τῷ σώματι αὐτῆς, ἑπτὰ ἡμέρας ἔσται ἐν τῇ ἀφέδρῳ αὐτῆς· πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῆς ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας,
20
20
и^ вс^е на не'мже а%ще сњдиᲄъ въ тече'нїю е^я` нечи'сто бђ'детъ, и^ вся'ко на не'же а%ще прися'детъ ѓ^на` нечи'ста бђдеT
καὶ πᾶν, ἐφ᾿ ὃ ἐὰν κοιτάζηται ἐπ᾿ αὐτὸ ἐν τῇ ἀφέδρῳ αὐτῆς, ἀκάθαρτον ἔσται. καὶ πᾶν ἐφ᾿ ὃ ἐὰν ἐπικαθίσῃ ἐπ᾿ αὐτό, ἀκάθαρτον ἔσται.
21
21
и^ вся'къ и^же а^ще прико'снется ло'жа е^я` да и^спере'тъ ри'ꙁы своя` и^ да ѓ^мы'е^тъ водо'ю тњ'ло свое`, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера”
καὶ πᾶς ὃς ἐὰν ἅψηται τῆς κοίτης αὐτῆς, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
22
22
И$ вся'къ прикаса'яи^ся вся'комђ съсђ'дђ, на не'мже а%ще сњдитъ, да и^спере'тъ ри'ꙁы своя`, и^ да и^змы'ется водо'ю и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера”
καὶ πᾶς ὁ ἁπτόμενος παντὸς σκεύους, οὗ ἐὰν καθίσῃ ἐπ᾿ αὐτό, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
23
23
А/ще же и^ на ло'жи сђщи е'и, и^л^и на сосђ'дњ на не'мже а%ще сњди'тъ ѓ^на`, е^льма же прико'снется е'и, нечи'стъ бђ'детъ до' вечера,
ἐὰν δὲ ἐν τῇ κοίτῃ αὐτῆς οὔσης, ἢ ἐπὶ τοῦ σκεύους, οὗ ἐὰν καθίσῃ ἐπ᾿ αὐτῷ ἐν τῷ ἅπτεσθαι αὐτὸν αὐτῆς, ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
24
24
а%ще л^и кто` бђдеT на ло'жи с не'ю и^ бђ'детъ нечистота` е^я` на неM нечи'стъ бђ'детъ ꙁ~ дн~їи, и^ вся'ко ло'же на не'мже а%ще ля'жетъ нечи'сᲄо бђ'детъ”
ἐὰν δὲ κοίτῃ κοιμηθῇ τις μετ᾿ αὐτῆς καὶ γένηται ἡ ἀκαθαρσία αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτῷ, ἀκάθαρτος ἔσται ἑπτὰ ἡμέρας. καὶ πᾶσα κοίτη, ἐφ᾿ ᾗ ἂν κοιμηθῇ ἐπ᾿ αὐτῇ, ἀκάθαρτος ἔσται.
25
25
И$ жена` а%ще тече'тᲆ, тече'нїе кро'ви, дн~и многи не въ в'ремя скве'рны е^я`, и^ а'ще тече'тъ по скве'рненїи` е^я`, вс^я дн~и тече'нїя нечисᲄоты` е^я`. ја%коже въ дн~и скве'рны е^я`, нечи'ста бђ'детъ”
Καὶ γυνὴ ἐὰν ρέῃ ρύσει αἵματος ἡμέρας πλείους, οὐκ ἐν καιρῷ τῆς ἀφέδρου αὐτῆς, ἐὰν καὶ ρέῃ μετὰ τὴν ἄφεδρον αὐτῆς, πᾶσαι αἱ ἡμέραι ρύσεως ἀκαθαρσίας αὐτῆς, καθάπερ αἱ ἡμέραι τῆς ἀφέδρου αὐτῆς, ἔσται ἀκάθαρτος.
26
26
И$ вся'ко ло'же на не'мже а%ще лежи'тъ вс^я дн~и ᲄече'нїе е^я` ја%коже скве'рны е^сть, и^ вся'къ съсђдъ на не'мже ся'детъ нечи'стъ бђдетъ” По нечисᲄотњ` скве'рны е^я`,
καὶ πᾶσα κοίτη, ἐφ᾿ ἧς ἐὰν κοιμηθῇ ἐπ᾿ αὐτῆς πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ρύσεως, κατὰ τὴν κοίτην τῆς ἀφέδρου ἔσται αὐτῇ, καὶ πᾶν σκεῦος, ἐφ᾿ ὃ ἐὰν καθίσῃ ἐπ᾿ αὐτό, ἀκάθαρτον ἔσται κατὰ τὴν ἀκαθαρσίαν τῆς ἀφέδρου.
27
27
и^ вся'къ прикаса'яи^ся е'и нечи'стъ бђ'детъ, да и^спере'тъ ри'ꙁы своя`, и^ ѓ^мы'етъ водо'ю тњ'ло свое`, и^ нечи'стъ бђ'детъ до' вечера,
πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῆς ἀκάθαρτος ἔσται, καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.
28
28
а%ще л^и ѓ^чи'стится эT тече'нїя е^я`, да сᲆчте'т# себњ ꙁ~ дн~їи, и^ по сиX да ѓ^чи'стиᲄся.
ἐὰν δὲ καθαρισθῇ ἀπὸ τῆς ρύσεως, καὶ ἐξαριθμήσεται αὐτῇ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ μετὰ ταῦτα καθαρισθήσεται.
29
29
и^ въ ѓ'смы'и дн~ь да въꙁ'метъ дв^а го'рличища, и^л^и дв^а птенца` голђ'бина и^ принесе'тъ я& къ же'рцђ, къ две'рем# хра'ма свњдњ'нїа,
καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ λήψεται αὕτη δύο τρυγόνας, ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, καὶ οἴσει αὐτὰ πρὸς τὸν ἱερέα ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
30
30
и^ да сътвори'тъ жре'цъ е^ді'нъ грњха` ра'ди, а^ дрђгїи въ все`съж#же'нїе, и^ да помо'лится ѓ^ не'и жре'цᲆ прDе гм~ъ, ѓ^ тече'нїи` нечистоты` е^я`,
καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺς τὴν μίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ τὴν μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτῆς ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου ἀπὸ ρύσεως ἀκαθαρσίας αὐτῆς.
31
31
и^ бл~гобоя'ꙁнены съᲄвори'тъ сн~ы і^ил~вы” эT нечисто'тъ иX да не ё%мрђтъ нечистоты` ра'ди иX, вънегда` ѓ^скверни'ти и^мъ хра'мъ свњдњ'нїа собо'ю”
Καὶ εὐλαβεῖς ποιήσεται τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν αὐτῶν, καὶ οὐκ ἀποθανοῦνται διὰ τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτῶν ἐν τῷ μιαίνειν αὐτοὺς τὴν σκηνήν μου τὴν ἐν αὐτοῖς.
32
32
Сїи ꙁако'нъ и^ꙁлива'ющемђ сњмя, а^ще комђ` и^ꙁы'идеT и^ꙁ него` ло'же сᲇменное, ја%коже ѓ^скверна'витися в неM,
οὗτος ὁ νόμος τοῦ γονορρυοῦς. καὶ ἐάν τινι ἐξέλθῃ ἐξ αὐτοῦ κοίτη σπέρματος, ὥστε μιανθῆναι ἐν αὐτῇ,
33
33
и^ точа'щеи кро'вь вᲆ скве'рнњ е^я`” И$ꙁлива'й сњмя и^злия'нїемъ своиM мђжескђ по'лђ и^ же'ньскђ, и^ мQђ и^же а^ще бђдеT съ скверна'вою”
καὶ τῇ αἱμορροούσῃ ἐν τῇ ἀφέδρῳ αὐτῆς, καὶ ὁ γονορρυὴς ἐν τῇ ρύσει αὐτοῦ, τῷ ἄρσενι ἢ τῇ θηλείᾳ, καὶ τῷ ἀνδρί, ὃς ἐὰν κοιμηθῇ μετὰ ἀποκαθημένης.
Глvв, ѕ~і”
Κεφάλαιο 16
1
1
И$ гл~а г~ь къ мољ=сїю по ё%мрътвїи` дв^ђ а^а^ро'нихᲆ сн~овъ, вънегда` принесо'ста ѓ%гнь чю'ждь прDе г~ь, и^ скончасᲄася
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν μετὰ τὸ τελευτῆσαι τοὺς δύο υἱοὺς ᾿Ααρὼν ἐν τῷ προσάγειν αὐτοὺς πῦρ ἀλλότριον ἔναντι Κυρίου καὶ ἐτελεύτησαν.
2
2
и^ рече г~ь къ мољ=сїю. гл~и а^а^ро'нђ бра'тђ твое^мђ, да не вни'деT по вс^я часы` въ ст~ое, внђтръ завњсы, прDе лице` ѓ^цыще'нїю, и^же е^сть прDе киѓ'томᲆ свњдњ'нїя да не ё%мреT, въ ѓ'блацњ б^о ја%влю'ся ё^ ѓ^цыще'нїа,
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· λάλησον πρὸς ᾿Ααρὼν τὸν ἀδελφόν σου, καὶ μὴ εἰσπορευέσθω πᾶσαν ὥραν εἰς τὸ ἅγιον ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος εἰς πρόσωπον τοῦ ἱλαστηρίου, ὅ ἐστιν ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου, καὶ οὐκ ἀποθανεῖται· ἐν γὰρ νεφέλῃ ὀφθήσομαι ἐπὶ τοῦ ἱλαστηρίου.
3
3
си'це вни'идетъ а^а^ронъ въ ст~ое, съ телце'мᲆ эT говядᲆ грњха` ра'ди, а^ ѓ^ве'нъ въ вс^есъж#же'нїе,
οὕτως εἰσελεύσεται ᾿Ααρὼν εἰς τὸ ἅγιον· ἐν μόσχῳ ἐκ βοῶν περὶ ἁμαρτίας, καὶ κριὸν εἰς ὁλοκαύτωμα·
4
4
и^ въ ри'ꙁђ плаᲄня'нђ ѓ^сщ~еннђ да ся ѓ^блечеT” Надра'ги платня'ны да бђ'дђтъ на тњ'ло е^го, и^ поя'сомъ платня'ным# да ся ѓ^поя'шетъ, и^ клобђ'къ платня'нъ да възложи'тъ, ри'зы ст~ы сђть, и^ да ѓ^мы'етъ водо'ю вс^е тњ'ло свое, и^ да ѓ^блечеTся в н^я,
καὶ χιτῶνα λινοῦν ἡγιασμένον ἐνδύσεται, καὶ περισκελὲς λινοῦν ἔσται ἐπὶ τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ, καὶ ζώνῃ λινῇ ζώσεται καὶ κίδαριν λινῆν περιθήσεται, ἱμάτια ἅγιά ἐστι, καὶ λούσεται ὕδατι πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ, καὶ ἐνδύσεται αὐτά.
5
5
и^ эT со'ньма сн~овъ і^ил~въ, да въ'ꙁметъ дв^а коZла` эT ко'зъ грњха` ра'ди, и^ ѓ^ве'нъ е^ді'нъ въ вс^есъж#же'нїе”
καὶ παρὰ τῆς συναγωγῆς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ λήψεται δύο χιμάρους ἐξ αἰγῶν περὶ ἁμαρτίας καὶ κριὸν ἕνα εἰς ὁλοκαύτωμα.
6
6
И$ да приведе'тъ а^а^ро'нъ телеw и^же грњха ра'ди свое^го и^ да помо'лится ѓ^ себњ, и^ ѓ^ до'мђ свое^мъ,
καὶ προσάξει ᾿Ααρὼν τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ.
7
7
и^ да въꙁ'метъ дв^а козла`, и^ поста'витъ я& прDе гм~ъ, ё^ две'рїи хра'ма свњдњ'нїя,
καὶ λήψεται τοὺς δύο χιμάρους καὶ στήσει αὐτοὺς ἔναντι Κυρίου παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου·
8
8
и^ да въꙁложи'тъ а^а^ро'нᲆ на ѓ^ба козла` жре'бїя, жре'бїи е^ді'нъ гн~ь, а^ жре'бїи дрђгїи эTпђще'нїю,
καὶ ἐπιθήσει ᾿Ααρὼν ἐπὶ τοὺς δύο χιμάρους κλήρους, κλῆρον ἕνα τῷ Κυρίῳ καὶ κλῆρον ἕνα τῷ ἀποπομπαίῳ.
9
9
и^ да приведе'тъ а^а^ро'нъ козла` на не'мже па'лъ е^сть жре'бїи г~ђ, и^ да принесе'тъ грњха` ра'ди”
καὶ προσάξει ᾿Ααρὼν τὸν χίμαρον, ἐφ᾿ ὃν ἐπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτὸν ὁ κλῆρος τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσει περὶ ἁμαρτίας·
10
10
а^ коꙁла` на не'мже па'лъ е^сть жре'бїи эTпђще'нїа да поста'витъ и& прDе гм~ъ жи'ва, ја%ко помоли'тися ѓ^ немъ и^ ја%ко эTпђсти'ти е^го въ эTпђще'нїе” И$ да пђститъ е^го въ пђсты'ню, и^ да въꙁметъ козе'лъ на' ся безако'нїя и^хъ въ зе'млю непроходи'мђ,
καὶ τὸν χίμαρον, ἐφ᾿ ὃν ἐπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτὸν ὁ κλῆρος τοῦ ἀποπομπαίου, στήσει αὐτὸν ζῶντα ἔναντι Κυρίου, τοῦ ἐξιλάσασθαι ἐπ᾿ αὐτοῦ, ὥστε ἀποστεῖλαι αὐτὸν εἰς τὴν ἀποπομπήν, καὶ ἀφήσει αὐτὸν εἰς τὴν ἔρημον.
11
11
и^ да приведеT а^а^ро'нъ телца` и^же грњха^ ра'ди свое^го и^ да помо'лиᲄся ѓ^ себњ` и^ ѓ^ до'мђ своеM, и^ да ꙁако'летъ телца` и^же грᲇха` ра'ди свое^го,
καὶ προσάξει ᾿Ααρὼν τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, καὶ ἐξιλάσεται περὶ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ. καὶ σφάξει τὸν μόσχον περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ.
12
12
и^ да въ'ꙁметъ кади'лникъ по'лнъ ё%глия` ѓ^гнена эT ѓ^лтаря и^же прDе гм~ъ, и^ да напо'лнитъ рђцњ џимїа'ма сложе'наго чи'сᲄа” И$ да принесе'тъ внђтрьё%дђ ꙁавњсы,
καὶ λήψεται τὸ πυρεῖον πλῆρες ἀνθράκων πυρὸς ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, τοῦ ἀπέναντι Κυρίου, καὶ πλήσει τὰς χεῖρας θυμιάματος συνθέσεως λεπτῆς καὶ εἰσοίσει ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος.
13
13
и^ да възложи'тъ џимїя'ма на ѓ%гнь прDе гм~ъ, и^ покры'етъ ды'мъ џимия'м#ны'и ѓ^цыще'нїя е^же е^сть на свњдњнїи` и^хъ, и^ да не ё%мретъ,
καὶ ἐπιθήσει τὸ θυμίαμα ἐπὶ τὸ πῦρ ἔναντι Κυρίου· καὶ καλύψει ἡ ἀτμὶς τοῦ θυμιάματος τὸ ἱλαστήριον τὸ ἐπὶ τῶν μαρτυρίων, καὶ οὐκ ἀποθανεῖται.
14
14
и^ да въз#метъ эT кро'ви телца`, и^ да вᲆскропиT пе'ръстомъ на ѓ^цыще'нїю на въсᲄо'ки прDе лице'мъ ѓ^цыще'нїю, да вᲆскропиT седми'жды, эT кро'ви пе'рстоM своиM”
καὶ λήψεται ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου καὶ ρανεῖ τῷ δακτύλῳ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον κατὰ ἀνατολάς· κατὰ πρόσωπον τοῦ ἱλαστηρίου ρανεῖ ἑπτάκις ἀπὸ τοῦ αἵματος τῷ δακτύλῳ.
15
15
И$ да ꙁако'лет# коꙁе'лᲆ и^же грњха` ра'ди е^же ꙁа' люди прDе гм~ъ, и^ да внесетъ эT кро'ви е^го внђтрь завњ'сы, и^ да сътвори'тъ кро'вь е^го, ја^коже съᲄвори` кро'ви телчи, и^ да въскропиT кро'вїю е^го на ѓ^лта'рь прDе лицеM ѓ^чище'нїю”
καὶ σφάξει τὸν χίμαρον τὸν περὶ ἁμαρτίας, τὸν περὶ τοῦ λαοῦ, ἔναντι Κυρίου καὶ εἰσοίσει τοῦ αἵματος αὐτοῦ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος καὶ ποιήσει τὸ αἷμα αὐτοῦ, ὃν τρόπον ἐποίησε τὸ αἷμα τοῦ μόσχου. καὶ ρανεῖ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον, κατὰ πρόσωπον τοῦ ἱλαστηρίου
16
16
И$ да ѓ^цы'ститъ эT ст~ыхъ ст~ое, эT нечисто'тъ сн~овъ і^ил~въ, и^ эT непра'вды и^хъ, ѓ^ всњ'хъ грњсњхъ и^хъ, и^ та'ко сътвориT хра'мђ свњдњ'нїя” Сътворенђ в ни'хъ посредњ` нечистоты` и^хъ,
καὶ ἐξιλάσεται τὸ ἅγιον ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ ἀπὸ τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν περὶ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. καὶ οὕτω ποιήσει τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου τῇ ἐκτισμένῃ ἐν αὐτοῖς ἐν μέσῳ τῆς ἀκαθαρσίας αὐτῶν.
17
17
и^ всякъ чл~кᲆ да не бђ'дет# въ храмњ свњдњ'нїя, е^гда` въхо'диT моли'тися въ ст~ое. дондеже и^ꙁы'детъ, и^ да помо'лится ѓ^ себњ`, и^ ѓ^ до'мђ свое^мъ и^ ѓ^ все'мъ сᲆньмᲇ сн~вᲆ і^ил~въ”
καὶ πᾶς ἄνθρωπος οὐκ ἔσται ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, εἰσπορευομένου αὐτοῦ ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ, ἕως ἂν ἐξέλθῃ· καὶ ἐξιλάσεται περὶ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ περὶ πάσης συναγωγῆς υἱῶν ᾿Ισραήλ.
18
18
І$ и^ꙁы'идетъ къ ѓ^лта'рю, и^же е%сть прDе гм~ъ, и^ да помо'лится ѓ^ немъ, и^ да въꙁ'меT эT кро'ви телца` и^ эT кро'ви коꙁла`, и^ да въꙁ'ложитъ на ё%глы ѓ^лта'ря ѓ%крsтъ,
καὶ ἐξελεύσεται ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ὂν ἀπέναντι Κυρίου καὶ ἐξιλάσεται ἐπ᾿ αὐτοῦ. καὶ λήψεται ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ χιμάρου καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ
19
19
и^ да въскропи'тъ прьстомъ свои^мъ нань седьмижды, эT крови, и^ ѓ^чи'ститъ и&, и^ ѓ^ст~и'тъ эT нечисᲄоты сн~вᲆ і^ил~въ,
καὶ ρανεῖ ἐπ᾿ αὐτὸ ἀπὸ τοῦ αἵματος τῷ δακτύλῳ ἑπτάκις, καὶ καθαριεῖ αὐτὸ καὶ ἁγιάσει αὐτὸ ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
20
20
и^ съверши'тъ ѓ^цыща'я ст~ое и^хъ, и^ хра'мъ свњдњ'нїя, и^ ѓ^лта'рь, и^ ѓ^ жерцњ'хъ ѓ^цы'стиᲄъ” И$ да приведеT козла` жива'го,
καὶ συντελέσει ἐξιλασκόμενος τὸ ἅγιον καὶ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον, καὶ περὶ τῶν ἱερέων καθαριεῖ· καὶ προσάξει τὸν χίμαρον τὸν ζῶντα.
21
21
и^ да въꙁ'ложитъ а^а^ро'нъ ѓ^бᲇ рђцњ` свои, на главђ` коꙁла` жива'го, и^ да и^сповњсть на не'м# вс^я беꙁако'нїя сн~въ і^ил~въ. и^ вс^я непра'вды и^хъ, и^ вс^я грњхи` и^хъ, и^ въꙁ#ложи'тъ я& на главђ` козла` жива'го, и^ да эTпђститъ рђко'ю чл~ка ё^гото'ваннаго, въ пђсты'ню
καὶ ἐπιθήσει ᾿Ααρὼν τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ χιμάρου τοῦ ζῶντος καὶ ἐξαγορεύσει ἐπ᾿ αὐτοῦ πάσας τὰς ἀνομίας τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ πάσας τὰς ἀδικίας αὐτῶν καὶ πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ ἐπιθήσει αὐτὰς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ χιμάρου τοῦ ζῶντος καὶ ἐξαποστελεῖ ἐν χειρὶ ἀνθρώπου ἑτοίμου εἰς τὴν ἔρημον,
22
22
и^ въꙁ'метъ коꙁе'лъ на' ся непра'вды иX, въ ꙁе'млю непроходи'мђ, и^ да эTпђ'ститъ коꙁла` жива'го въ пђсты'ню,
καὶ λήψεται ὁ χίμαρος ἐφ᾿ ἑαυτῷ τὰς ἀδικίας αὐτῶν εἰς γῆν ἄβατον, καὶ ἐξαποστελεῖ τὸν χίμαρον εἰς τὴν ἔρημον.
23
23
и^ да вни'идетᲆ а^а^ро'нъ въ хра'мъ свњдњ'нїа, и^ да съвлече'тъ ри'ꙁы платня'ны в ня'же ѓ^бол#че'нъ въходя'щђ е^мђ въ ст~ое, да положи'тъ я& та'мъ,
καὶ εἰσελεύσεται ᾿Ααρὼν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ ἐκδύσεται τὴν στολὴν τὴν λινήν, ἣν ἐνδεδύκει εἰσπορευομένου αὐτοῦ εἰς τὸ ἅγιον, καὶ ἀποθήσει αὐτὴν ἐκεῖ.
24
24
да ѓ^мы'етᲆ тњ'ло свое` водо'ю на мњ'стњ ст~њ, и^ да ѓ^блече'тся в ри'ꙁы своя` і^ и^ꙁше'дъ да сътвори'тъ вс^есъж#же'нїе свое` и^ лю'дское, и^ да помо'лится ѓ^ себњ` и^ ѓ^ до'мђ свое'мъ, и^ ѓ^ людехъ ја%коже и^ ѓ^ жерце'хъ”
καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι ἐν τόπῳ ἁγίῳ καὶ ἐνδύσεται τὴν στολὴν αὐτοῦ, καὶ ἐξελθὼν ποιήσει τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτοῦ καὶ τὸ ὁλοκάρπωμα τοῦ λαοῦ καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ καὶ περὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ περὶ τοῦ λαοῦ, ὡς περὶ τῶν ἱερέων.
25
25
А$ тђкъ и^же грњха` ра'ди да въꙁложиT на ѓ^лᲄа'рь,
καὶ τὸ στέαρ τὸ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
26
26
эTпђсᲄивы' же козла` эTпђще'наго, въ эTпђще'нїе, да и^спереT ри'зы своя`, и^ да ѓ^мы'етъ пло'ть свою` водо'ю, и^ посе'мᲆ да и'дет# въ по'лкᲆ”
καὶ ὁ ἐξαποστέλλων τὸν χίμαρον τὸν διεσταλμένον εἰς ἄφεσιν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολήν.
27
27
И$ те'лца` и^же грᲇха` ра'ди и^ козла` и^же грњха` ра'ди, и^хже кро'вь вънесе'ся ѓ^цы'стити въ мњсᲄо ст~ое да и^знесђтъ я& вн^њ полка`, и^ да съж#гђтъ я& на ѓ^гни, и^ ко'жи и^хᲆ и^ мя'са и^хъ, и^ моты'ла и^хъ”
καἱ τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας καὶ τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας, ὧν τὸ αἷμα εἰσηνέχθη ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ, ἐξοίσουσιν αὐτὰ ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ κατακαύσουσιν αὐτὰ ἐν πυρί, καί τὰ δέρματα αὐτῶν καὶ τὰ κρέα αὐτῶν καὶ τὴν κόπρον αὐτῶν.
28
28
И$ жгїи ја^же жжетъ да и^спере'тъ ри'зы своя`, и^ да ѓ^мы'етъ тњ'ло свое` водо'ю, и^ по сеM да вни'детъ в# полкъ,
ὁ δὲ κατακαίων αὐτὰ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ μετά ταῦτα εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολήν.
29
29
и^ да бђ'детъ се ва'мъ закоn вњчны'и, въ мцsъ ꙁ~ и^ въ і~, дн~ь мцsа, покори'те дш~а ва'ша, и^ вся'каh дᲇ'ла да не съᲄвори'те н^и т^ђзе'мецъ н^и прише'леw прилежа'и въ ва'съ”
Καὶ ἔσται τοῦτο ὑμῖν νόμιμον αἰώνιον· ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ δεκάτῃ τοῦ μηνὸς ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν καὶ πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε ὁ αὐτόχθων καὶ ὁ προσήλυτος ὁ προσκείμενος ἐν ὑμῖν·
30
30
Въ то'и б^о дн~ь мо'лится ѓ^ ва'съ, и^ ѓ^чи'ститеся вы` эT грњхъ вашихъ, прDе гм~ъ, и^ чи'сти бђдете”
ἐν γὰρ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐξιλάσεται περὶ ὑμῶν, καθαρίσαι ὑμᾶς ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν ἔναντι Κυρίου, καὶ καθαρισθήσεσθε.
31
31
Сђбота сђбо'тъ поко'и да бђ'детъ сїя ва'мъ, покори'те дш~а ва'ша, зако'нъ вњчны'и”
σάββατα σαββάτων ἀνάπαυσις αὕτη ἔσται ὑμῖν, καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν, νόμιμον αἰώνιον.
32
32
И$ да помо'лится за ня жре'цъ, е^гоже а%ще помажђтъ и%мъ, е^мђже съвръше'нњ рђцњ е^го, жре'ти е^мђ по эTц~ы своеM, и^ да ѓ^блече'тся в ри'ꙁы платня'ны еh, ри'зы ст~ы,
ἐξιλάσεται ὁ ἱερεύς, ὃν ἂν χρίσωσιν αὐτὸν καὶ ὃν ἂν τελειώσωσι τὰς χεῖρας αὐτοῦ, ἱερατεύειν μετὰ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐνδύσεται τὴν στολὴν τὴν λινῆν, στολὴν ἁγίαν.
33
33
и^ да ѓ^цы'стиT ст~ое ст~ого и^ хра'мъ свњдњ'нїя, и^ ѓ^лта'рь да ѓ^цыститъ, и^ ѓ^ жрецњхъ и^ ѓ^ все'мъ сонмњ да ѓ^цыститъ,
καὶ ἐξιλάσεται τὸ ἅγιον τοῦ ἁγίου καὶ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον ἐξιλάσεται, καὶ περὶ τῶν ἱερέων καὶ περί πάσης συναγωγῆς ἐξιλάσεται.
34
34
и^ да бђ'дет# се` ва'мъ зако'нᲆ вњ'чныи” Моли'тися ѓ^ сн~њхъ і^ил~выхъ, ѓ^ всњ'хъ грњсњх# и^хъ, е^ді'ною въ лњто да сᲆтвори'те ја%коже ꙁаповњда г~ь мољ=сїю”
καὶ ἔσται τοῦτο ὑμῖν νόμιμον αἰώνιον ἐξιλάσκεσθαι περὶ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν· ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ ποιηθήσεται, καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
Глvа, з~і”
Κεφάλαιο 17
1
1
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я,
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
гл~и а^а^ро'нђ и^ сн~ом# е^го, и^ кᲆ всMњ сн~омъ і^ил~евым#, и^ рече'ши къ нимъ. с^е сло'во е^же заповњда г~ь гл~я,
λάλησον πρός ᾿Ααρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τοῦτο τὸ ρῆμα, ὃ ἐνετείλατο Κύριος, λέγων·
3
3
чл~къ эT сн~вᲆ і^и~левъ, и^л^и эT прише'лецъ и^же прилежа'тъ въ васᲆ” И$же а^ще зако'леT теле'цъ, и^л^и ѓ^вцђ` и^л^и козђ`, въ полкђ” И$же зако'летъ вн^њ полка`,
ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἐὰν σφάξῃ μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἶγα ἐν τῇ παρεμβολῇ καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω τῆς παρεμβολῆς,
4
4
и^ прDе две'ри хра'ма свњдњ'нїя да не принесе'тъ, ја%коже съᲄвори'тъ е& въ вс^есъж#же'нїе, и^л^и сп~сенїе г~ђ прїя'тно въ воню` бл~гово'нїя” И$же а%ще ꙁако'летъ вн^њ и^ прDе две'ри хра'ма свᲇдњнїа да не принесе'тъ е^го, ја%ко принести` даръ г~ђ, прDе хра'мъ свњдњнїа” Кро'вь въмњни'тся чл~кђ томђ` кро'вь пролияl, да потреби'тся дш~а ѓ^на эT людїи свои^хъ,
καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ, ὥστε ποιῆσαι αὐτὸ εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ σωτήριον Κυρίῳ δεκτὸν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας, καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ αὐτό, ὥστε προσενέγκαι δῶρον τῷ Κυρίῳ ἀπέναντι τῆς σκηνῆς Κυρίου, καὶ λογισθήσεται τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ αἷμα· αἷμα ἐξέχεεν, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς·
5
5
ја%ко да принесTђ сн~ове і^ил~вы тре'бы своя`” Є$ли'ко же а%ще сїи закала'ютъ на' поли и^ да принесђтъ е& къ две'ремъ хра'ма свњдњнїя къ жерцђ, и^ положа'тъ тре'бђ сп~сенїя г~ђ,
ὅπως ἀναφέρωσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὰς θυσίας αὐτῶν, ὅσας ἂν αὐτοὶ σφάξουσιν ἐν τοῖς πεδίοις, καὶ οἴσουσι τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα καὶ θύσουσι θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ αὐτά.
6
6
и^ да въꙁлие'тъ жре'цъ кро'вь на ѓ^лта'рь ѓ^крsтъ, прDе гм~ъ, ё^ две'рїи хра'ма свᲇдњ'нїя” И$ да въз#несе'тъ тђкъ, въ воню` бл~гово'нїя г~ђ,
καὶ προσχεεῖ ὁ ἱερεὺς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ ἀπέναντι Κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνοίσει τὸ στέαρ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.
7
7
и^ посе'мъ да не полага'ютъ тре'б# свои^хъ, сђе'тнымъ. и%мже са'ми и^ꙁы'идђтъ въ слњдъ и^хъ, ꙁако'нъ вњ'чныи бђ'детъ вамъ в роже'нїи^хъ ва'шихъ,
καὶ οὐ θύσουσιν ἔτι τὰς θυσίας αὐτῶν τοῖς ματαίοις, οἷς αὐτοὶ ἐκπορνεύουσιν ὀπίσω αὐτῶν· νόμιμον αἰώνιον ἔσται ὑμῖν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν.
8
8
и^ да рече'ши к ни'мᲆ” Чл~кᲆ эT сн~въ і^ил~въ, и^ эT сн~овᲆ прише'лецъ и^же прилежитъ въ васъ, и^же а%ще сътвори'тъ вс^есᲆж#же'нїе, и^ли тре'бђ
Καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν ποιήσῃ ὁλοκαύτωμα ἢ θυσίαν
9
9
и^ къ две'ремъ хра'ма свњдњ'нїя, да не принесе'тъ сᲆтвори'ти е& гв~и. потре'бится дш~а т^а эT людїи свои^х#”
καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ ποιῆσαι αὐτὸ τῷ Κυρίῳ, ἐξολοθρευθήσεται ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
10
10
И$ чл~къ эT сн~въ і^и~лвъ, и^л^и эT прише'лецъ, прилежа'щихъ въ ва'сᲆ, и^же а^ще ја%сть вся'кђю кро'вь, т^о ѓ^прђ лице` мое на дш~и ја%дђщеи кро'вь, и^ погђблю ю& эT людїи свои^хъ”
Καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν φάγῃ πᾶν αἷμα, καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἔσθουσαν τὸ αἷμα καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς·
11
11
Зане'же дш~а вся'кїя плоти кро'вь е^го е^сть, а^ꙁ же дахъ ю& вамъ ё^ ѓ^лта'ря ѓ^цища'ти ѓ дш~ахъ ва'шихъ, кро'вь бо ихъ въ дш~и мњсто ѓ^цыща'ется”
ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι, καὶ ἐγὼ δέδωκα αὐτὸ ὑμῖν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐξιλάσκεσθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν· τὸ γὰρ αἷμα αὐτοῦ ἀντὶ ψυχῆς ἐξιλάσεται.
12
12
Сего` ра'ди реко'хъ сн~омъ і^ил~вымᲆ, вся'ка дш~а эT васъ да не я^сть кро'ви, и^л^и прише'лецъ прилежащїи въ васъ не ја^сть кро'ви”
διὰ τοῦτο εἴρηκα τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· πᾶσα ψυχὴ ἐξ ὑμῶν οὐ φάγεται αἷμα, καὶ ὁ προσήλυτος ὁ προσκείμενος ἐν ὑμῖν οὐ φάγεται αἷμα.
13
13
И$ чл~къ эT сн~овᲆ і^ил~вᲆ и^л^и эT прише'лецъ прилежа'щихъ въ васъ, и^же а^ще ё^лови'тъ звњрь, и^л^и пти'цђ, е^же ся ја%ст#, и^ пролиюT кро'вь е^я` и' покры'ютъ ю& ꙁемле'ю”
καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν θηρεύσῃ θήρευμα θηρίον ἢ πετεινόν, ὃ ἔσθεται, καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα καὶ καλύψει αὐτὸ τῇ γῇ·
14
14
дш~а бо вся'кїя пло'ти кро'вь е^я` е^сᲄь. и^ рекохъ сн~омъ і^ил~вымъ кро'ви вся'кїя пло'ти да не я'сте, ја%ко дш~а вся'кїя пло'ти кро'вь е^я` е^сть, вся'къ ја%ды'и ю& потреби'тся”
ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι. καὶ εἶπα τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· αἷμα πάσης σαρκὸς οὐ φάγεσθε, ὅτι ἡ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι· πᾶς ὁ ἔσθων αὐτὸ ἐξολοθρευθήσεται.
15
15
И$ вся'ка дш~а ја%же ја%сть мертвечи'ны и%л^и ꙁвњроя%динђ эT то^ꙁе'мецъ, и^л^и эT прише'лецъ, да и^спере'тъ ри'ꙁы своя`, и^ да ѓ^мы'етъ тњ'ло водо'ю, и^ нечи'ст# бђ'детъ до' вечера, посе'м же чи'стъ бђ'детъ”
Καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτις φάγεται θνησιμαῖον ἢ θηριάλωτον ἐν τοῖς αὐτόχθοσιν ἢ ἐν τοῖς προσηλύτοις, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας καὶ καθαρὸς ἔσται.
16
16
А$ще ли не и^спере'тъ ри'ꙁъ свои^хъ, н^и ѓ^мы'етъ тњ'ла водо'ю, т^о прїиметъ безако'нїе свое`”
ἐὰν δὲ μὴ πλύνῃ τὰ ἱμάτια καὶ τὸ σῶμα μὴ λούσηται ὕδατι, καὶ λήψεται ἀνόμημα αὐτοῦ.
Глvа, и~і”
Κεφάλαιο 18
1
1
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
гл~и сн~омъ і^ил~вымъ, и^ рцы` къ нимъ, а^ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ”
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
3
3
Потваре'нїемъ ꙁемля` е^гљ=петъскїя в не'иже ѓ^бита'сте да не сᲆтвори'те. потваре'нїеM ꙁемля` ханане'искїя в ню'же аZ ведђ` в^ы та'мъ да не сътвори'те, и^ по ꙁако'ноM и^хъ да не ходи'те”
κατά τὰ ἐπιτηδεύματα Αἰγύπτου, ἐν ᾗ κατῳκήσατε ἐπ᾿ αὐτῇ, οὐ ποιήσετε καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα γῆς Χαναάν, εἰς ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶς ἐκεῖ, οὐ ποιήσετε καὶ τοῖς νομίμοις αὐτῶν οὐ πορεύσεσθε.
4
4
Сђды` моя` да сътвори'те, и^ повелњ'нїя моя` снабди'ᲄе, да ходи'те в нихᲆ, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ”
τὰ κρίματά μου ποιήσετε καὶ τὰ προστάγματά μου φυλάξεσθε καὶ πορεύεσθε ἐν αὐτοῖς· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
5
5
И$ снабди'те вс^я повелњнїя моя`, и^ вся` сђды` моя` да съᲄвори'те я&, а% сътвори'выи я& чл~къ жи'въ бђдетъ в нихъ, а%ꙁъ г~ь б~ъ вашъ”
καὶ φυλάξεσθε πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ πάντα τὰ κρίματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά, ἃ ποιήσας αὐτά ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
6
6
Чл~къ свое^мђ бли'жнемђ да не престђпитъ эTкры'ти сᲄыдњ'нїе, а%ꙁъ г~ь”
῎Ανθρωπος ἄνθρωπος πρὸς πάντα οἰκεῖα σαρκὸς αὐτοῦ οὐ προσελεύσεται ἀποκαλύψαι ἀσχημοσύνην· ἐγὼ Κύριος.
7
7
Стыдњ'нїе эTц~а твое^го, и^ стыдњнїе ма'тери твое^я` да не эTкры'еши, мт~и б^отвоя е^сть. да не эTкры'еши стыдњ'нїя е^я`”
ἀσχημοσύνην πατρός σου καὶ ἀσχημοσύνην μητρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις, μήτηρ γάρ σού ἐστιν, οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
8
8
Стыдњ'нїя жены` эTц~а твое^го да не эTкры'еши, стыдњ'нїе б^о эTц~а твое^го е^сть”
ἀσχημοσύνην γυναικὸς πατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις, ἀσχημοσύνη πατρὸς σού ἐστιν.
9
9
Стыдњнїе сестры` твое^я` ја^же эT ѓ^ц~а твое^го и^ мате'ри твое^я' роже'нои эT нихъ, и^л^и роже'нои вн^њ, да не эTкры'еши стыдњнїя иX”
ἀσχημοσύνην τῆς ἀδελφῆς σου ἐκ πατρός σου ἢ ἐκ μητρός σου ἐνδογενοῦς ἢ γεγεννημένης ἔξω, οὐκ ἀποκαλύψεις ἀσχημοσύνην αὐτῶν.
10
10
Стыдњ'нїя дще'ри сн~а твое^го, и^л^и дще'ри дще'ри ᲄвое^я` да не эTкры'еши стыдњ'нїя и^хᲆ, ја%котвое стыдњ'нїе е^сть”
ἀσχημοσύνην θυγατρὸς υἱοῦ σου ἢ θυγατρὸς θυγατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῶν, ὅτι σὴ ἀσχημοσύνη ἐστίν.
11
11
Стыдњ'нїя дще'ри жены` эTц~а твое^го, не эTкры'е^ши е^ді'на'ко роже'ны эT ѓ^ц~а твое^го, сестра` б^оти` е^сть, да не эTкры'еши стыдњ'нїя е^я`”
ἀσχημοσύνην θυγατρὸς γυναικὸς πατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις, ὁμοπατρία ἀδελφή σού ἐστιν, οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
12
12
Стыдњ'нїя сестры эTц~а твоеh да не эTкры'еши, и^ꙁ до'мђ б^о эTц~а твоеh е^сᲄь”
ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς πατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις, οἰκεία γὰρ πατρός σού ἐστιν.
13
13
Стидᲇ'нїя сесᲄры мате'ри твое^я` да не эTкры'еши, ё%жика б^о мате'ри ти` е^сть”
ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς μητρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις, οἰκεία γὰρ μητρός σού ἐστιν.
14
14
Стыдњнїя бра'та эTц~а твоеh да не эTкры'еши и^ къ женњ` е^го да не вни'деши, сро'дниk б^оти` е^сть”
ἀσχημοσύνην ἀδελφοῦ τοῦ πατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ οὐκ εἰσελεύσῃ, συγγενής γάρ σού ἐστιν.
15
15
Стыдњ'нїя невњ'стки твое^я` да не эTкры'еши, жена` б^о сн~а твое^го е^сть, да не эTкры'и стыдњ'нїа е^я`”
ἀσχημοσύνην νύμφης σου οὐκ ἀποκαλύψεις, γυνὴ γὰρ υἱοῦ σού ἐστιν, οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
16
16
Стыдњ'нїя жены` бра'та ᲄвое^го да не эTкры'еши, стыдњнїе бра'та твоеh е^сть,
ἀσχημοσύνην γυναικὸς ἀδελφοῦ σου οὐκ ἀποκαλύψεις, ἀσχημοσύνη ἀδελφοῦ σού ἐστιν.
17
17
сᲄыдњнїе жены` и^ дще'ри е^я` да не эTкры'еши, дще'ри сн~а е^я` и^ дще'ри дще'ри е^я` да не по'имеши эTкры'ти стыдњ'нїя` и^хъ бли'жнїи` б^оти` сђть, бесче'стїе е^сть.
ἀσχημοσύνην γυναικὸς καὶ θυγατρὸς αὐτῆς οὐκ ἀποκαλύψεις· τὴν θυγατέρα τοῦ υἱοῦ αὐτῆς καὶ τὴν θυγατέρα τῆς θυγατρὸς αὐτῆς οὐ λήψῃ ἀποκαλύψαι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῶν, οἰκεῖαι γὰρ σού εἰσιν· ἀσέβημά ἐστι.
18
18
Жены` сестры` е^я`, не приводи` на ню`, ре'вности, эTкры'ти стыдᲇ'нїе е^я` прDе не'ю е^же жи'вњ сђщи е'и”
γυναῖκα ἐπ᾿ ἀδελφῇ αὐτῆς οὐ λήψῃ ἀντίζηλον ἀποκαλύψαι τήν ἀσχημοσύνην αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτῇ, ἔτι ζώσης αὐτῆς.
19
19
И$ къ женњ` эTлђче'нои въ нечистотњ` е^я`, да не вни'деши эTкры'ти сᲄыдњ'нїя` е^я`”
Καὶ πρὸς γυναῖκα ἐν χωρισμῷ ἀκαθαρσίας αὐτῆς οὐκ εἰσελεύσῃ ἀποκαλύψαι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
20
20
И$ кᲆ женњ` дрђ'га своег'о да не даси` ло'жа сњмени твое^го ѓ^скверни'тися къ не'и.
καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου οὐ δώσεις κοίτην σπέρματός σου, ἐκμιανθῆναι πρὸς αὐτήν.
21
21
и эT сњмени ᲄвое^го да не даси` рабоᲄати кня'ѕю и^долђ. да не ѓ^скверни'ши и^мени ст~аго, а%ꙁъ г~ь”
καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρματός σου οὐ δώσεις λατρεύειν ἄρχοντι καὶ οὐ βεβηλώσεις τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον· ἐγὼ Κύριος·
22
22
И$ с мђжемъ да не ля'жеши же'ньска ло'жа, ѓ^скверне'нїе б^о е^сть”
καὶ μετά ἄρσενος οὐ κοιμηθήσῃ κοίτην γυναικείαν, βέλυγμα γάρ ἐστι.
23
23
И$ къ вся'комђ чеᲄвероно'гомђ да не да'си ло'жа свое^го, въ сњменїе, ѓ^скверни'тися в неM, и^ жена да не сᲄа'неT къ вся'комђ чеᲄвероно'гомђ, ѓ^скверни'тися, нечи'сто е^сть.
καὶ πρὸς πᾶν τετράπουν οὐ δώσεις τὴν κοίτην σου εἰς σπερματισμόν, ἐκμιανθῆναι πρὸς αὐτό. καὶ γυνὴ οὐ στήσεται πρὸς πᾶν τετράπουν βιβασθῆναι, μυσαρὸν γάρ ἐστι.
24
24
да не ѓ^скверня'итеся. въ всњхъ б^о сиX ѓ^скверни'шася ја%ꙁы'цы, и^хже а%ꙁъ эTженђ` прDе лице'мъ ва'шимᲆ.
Μὴ μιαίνεσθε ἐν πᾶσι τούτοις· ἐν πᾶσι γὰρ τούτοις ἐμιάνθησαν τὰ ἔθνη, ἃ ἐγὼ ἐξαποστέλλω πρὸ προσώπου ὑμῶν,
25
25
и^ ѓ^скверни'ся ꙁемля` и^ въꙁда'хъ непра'вдђ иX е^я` ра'ди, и^ въꙁненави'дњ ꙁемля` сњдя'щих# на не'и”
καὶ ἐξεμιάνθη ἡ γῆ, καὶ ἀνταπέδωκα ἀδικίαν αὐτοῖς δι᾿ αὐτήν, καὶ προσώχθισεν ἡ γῆ τοῖς ἐγκαθημένοις ἐπ᾿ αὐτῆς.
26
26
И$ да сᲆхрани'те вс^я законы моя`, и^ вс^я повелᲇнїя моя`, и^ да не сътвори'те эT всњ'хъ гнђ'съ сиX т^ђзе'мецᲆ и^ прибы'вшихᲆ пришеле'цᲆ вᲆ васᲆ.
καὶ φυλάξεσθε πάντα τὰ νόμιμά μου καὶ πάντα τὰ προστάγματά μου, καὶ οὐ ποιήσετε ἀπὸ πάντων τῶν βδελυγμάτων τούτων, ὁ ἐγχώριος καὶ ὁ προσγενόμενος προσήλυτος ἐν ὑμῖν·
27
27
вся` б^о сїя` гнђ'сы сᲆтвори`ша члц~ы зе'мнїи, бы'вшїи` преже васъ и^ ѓ^скверни'ся земля`”
πάντα γὰρ τὰ βδελύγματα ταῦτα ἐποίησαν οἱ ἄνθρωποι τῆς γῆς οἱ ὄντες πρότερον ὑμῶν, καὶ ἐμιάνθη ἡ γῆ.
28
28
И$ да не ѓ^печа'лится вами земля` внегда` ѓ^скверни'ти вамᲆ ю&, и%мже ѓ%браꙁоM ѓ^печа'лися ја%зы'ками, и^же прежде васᲆ
καὶ ἵνα μὴ προσοχθίσῃ ὑμῖν ἡ γῆ ἐν τῷ μιαίνειν ὑμᾶς αὐτήν, ὃν τρόπον προσώχθισε τοῖς ἔθνεσι τοῖς πρὸ ὑμῶν.
29
29
ја%ко всяk и^же а%ще сътвори'т# эT всњхъ гнђсᲆ сих# потребя'тся дш~и творя'щя с^е эT людїй своиX”
ὅτι πᾶς, ὃς ἐὰν ποιήσῃ ἀπὸ πάντων τῶν βδελυγμάτων τούτων, ἐξολοθρευθήσονται αἱ ψυχαὶ αἱ ποιοῦσαι ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῶν.
30
30
И$ да съхрани'те повелњнїа моя`. ја%ко да не сътвори'те эT всᲇх# зако'нъ гнђ'сных#, и^же бњша прежDе васъ. да не ѓ^скверни'теся в ниX, јако а%зᲆ г~ь б~ъ вашᲆ”
καὶ φυλάξετε τὰ προστάγματά μου, ὅπως μὴ ποιήσητε ἀπὸ πάντων τῶν νομίμων τῶν ἐβδελυγμένων, ἃ γέγονε πρὸ τοῦ ὑμᾶς, καὶ οὐ μιανθήσεσθε ἐν αὐτοῖς, ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
Глvа, џ~і
Κεφάλαιο 19
1
1
И$ рече г~ь къ мољ=сі'ю гл~я,
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
гл~и всемђ` со'ньмђ сн~въ і^и~левъ и^ рече'ши к ни'мᲆ, ст~и бђ'деᲄе, ја%коже а%ꙁъ ст~ъ е'смь г~ь б~ъ ва'шъ”
λάλησον τῇ συναγωγῇ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἅγιοι ἔσεσθε, ὅτι ἅγιος ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
3
3
Ко'ждо эTц~а свое^го и^ мт~ри свое'я да бои'тся, и^ сђбо'ты моя` да съхрани'те ја^ко а%ꙁъ г~ь б~ъ ваj,
ἕκαστος πατέρα αὐτοῦ καὶ μητέρα αὐτοῦ φοβείσθω, καὶ τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
4
4
не послњ'дђите и%доломъ, и^ бо'гъ сълїанъ не сътвори'те себњ`, а%ꙁᲆ г~ь б~ъ вашъ,
οὐκ ἐπακολουθήσετε εἰδώλοις καὶ θεοὺς χωνευτοὺς οὐ ποιήσετε ὑμῖν· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
5
5
и^ а'ще положи'те же'ртвђ сп~сенїя г~ђ, прїя'тнђ ва'шђ да положи'те”
καὶ ἐὰν θύσητε θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ, δεκτὴν ὑμῶν θύσετε.
6
6
Во'нже дн~ь а^ще положи'те въ то'и дн~ь да и^ꙁъя^дя'тᲆ я&, и^ наё%трїя” И$ а'ще ѓ^ста'нется дотре'тїяго дн~е, на ѓ^гни` да сᲆж#же'тся”
ᾗ ἂν ἡμέρᾳ θύσετε, βρωθήσεται καὶ τῇ αὔριον· καὶ ἐὰν καταλειφθῇ ἕως ἡμέρας τρίτης, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται.
7
7
А$ще л^и ја%де'нїемъ съя'стъся вᲆ дн~ь тре'тїи нетре'бно е^сть, и^ не прїимется,
ἐὰν δὲ βρώσει βρωθῇ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ἄθυτόν ἐστιν, οὐ δεχθήσεται.
8
8
і^ и^же ја%стᲆ я& грњхъ прїимеT. ја%ко ст~ая гн~я ѓ^скверни`, и^ потреби'тся дш~а иX ја%дђщая` эT людїи своиX”
ὁ δὲ ἔσθων αὐτὸ ἁμαρτίαν λήψεται, ὅτι τὰ ἅγια Κυρίου ἐβεβήλωσε· καὶ ἐξολοθρευθήσονται αἱ ψυχαὶ αἱ ἔσθουσαι ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῶν.
9
9
И пожина'ющимъ вамᲆ жа'твђ нивᲆ вашихъ, и^ да не скончава'ете жа'твы ва'шея, ни'вы твое^я пожина'нїя, и^ эTпа'дающиX кла'сь жа'твы ва'шея, да не побира'еши”
Καὶ ἐκθεριζόντων ὑμῶν τὸν θερισμὸν τῆς γῆς ὑμῶν, οὐ συντελέσετε τὸν θερισμὸν ὑμῶν τοῦ ἀγροῦ σου ἐκθερίσαι, καὶ τὰ ἀποπίπτοντα τοῦ θερισμοῦ σου οὐ συλλέξεις.
10
10
И$ виногра'да ᲄвое^го да не ѓ^бира'еши, и^ зе'рно виногра'да ᲄвоего да не събира'еши, ни'щемђ и^ прише'лцђ да ѓ^ста'виши е&” А/ꙁъ г~ь б~ъ вашᲆ,
καὶ τὸν ἀμπελῶνά σου οὐκ ἐπανατρυγήσεις, οὐδὲ τὰς ρῶγας τοῦ ἀμπελῶνός σου συλλέξεις· τῷ πτωχῷ καὶ τῷ προσηλύτῳ καταλείψεις αὐτά· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
11
11
да не ё^кра'деᲄе, н^и сълже'те и^ не ѓ^болже'те ко'ждо подрђга,
Οὐ κλέψετε, οὐ ψεύσεσθε, οὐδὲ συκοφαντήσει ἕκαστος τὸν πλησίον.
12
12
и^ не клени'теся и%менемъ мои^мъ на непра'вдђ, и^ да не ѓ^скверни'те и%мени ст~го б~а ва'шего. а%ꙁъ г~ь б~ъ вашᲆ.
καὶ οὐκ ὀμεῖσθε τῷ ὀνόματί μου ἐπ᾿ ἀδίκῳ καὶ οὐ βεβηλώσετε τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον τοῦ Θεοῦ ὑμῶν· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
13
13
да не ѓ^би'диши бли'жняго, и^ да не эTи^меши, и^ да не прележи'тъ мъꙁда нае'мника твое^го ё^ тебе` до ё%трїя
οὐκ ἀδικήσεις τὸν πλησίον καὶ οὐχ ἁρπάσεις καὶ οὐ μὴ κοιμηθήσεται ὁ μισθὸς τοῦ μισθωτοῦ σου παρὰ σοὶ ἕως πρωΐ.
14
14
ꙁл^а да не рече'ши глђхо'мђ, и^ преD слњпымᲆ да не положи'ши препо'ны, и^ да ё^бои'шися г~а б~а ᲄвое^го, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ”
οὐ κακῶς ἐρεῖς κωφόν, καὶ ἀπέναντι τυφλοῦ οὐ προσθήσεις σκάνδαλον, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
15
15
И$ да не съᲄвори'те неправды въ сђдњ. не пре'зри лица` ни'щаго, н^и въꙁ'ри лица` могђщаго, по пра'вдњ да сђ'диши бли'жнемђ твое^мђ,
Οὐ ποιήσετε ἄδικον ἐν κρίσει· οὐ λήψῃ πρόσωπον πτωχοῦ, οὐδὲ μὴ θαυμάσῃς πρόσωπον δυνάστου· ἐν δικαιοσύνῃ κρινεῖς τὸν πλησίον σου.
16
16
да не хо'диши ле'стїю въ свое^мъ ја%ꙁы'цњ, и^ не въста'ни на кро'вь бли'жняготвоеh а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ”
οὐ πορεύσῃ δόλῳ ἐν τῷ ἔθνει σου, οὐκ ἐπιστήσῃ ἐφ᾿ αἷμα τοῦ πλησίον σου· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
17
17
да не въꙁненави'диши бра'та ᲄвое^го въ ё^мᲇ свое^мъ, ѓ^бличе^нїемᲆ да ѓ^бличи'ши бли'жнеготвое^го, да не прїимеши еh ра'ды грᲇха`
οὐ μισήσεις τὸν ἀδελφόν σου τῇ διανοίᾳ σου· ἐλεγμῷ ἐλέγξεις τὸν πλησίον σου καί οὐ λήψῃ δι᾿ αὐτὸν ἁμαρτίαν.
18
18
да не эTмсти'тъ ти ся рђка`, и^ да не дръжи'ши лю'тости до сыно'въ людїи свои^хъ, люби' же бли'жняго свое^го а^ки са'мъ себе`, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ”
καὶ οὐκ ἐκδικᾶταί σου ἡ χείρ, καὶ οὐ μηνιεῖς τοῖς υἱοῖς τοῦ λαοῦ σου, καὶ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν· ἐγώ εἰμι Κύριος.
19
19
Зако'нъ мои съхрани'те, и^ скота` твое^го да не спряже'ши съ и^ны'мъ ја%р#мо'мъ, и^ виногра'да твое^го да не насади'ши раꙁли'чь, и^ в ри'зђ и^стка'нђ разноли'чнђ не ѓ^дежи'ся в ню`”
Τὸν νόμον μου φυλάξεσθε· τὰ κτήνη σου οὐ κατοχεύσεις ἑτεροζύγῳ, καὶ τὸν ἀμπελῶνά σου οὐ κατασπερεῖς διάφορον, καὶ ἱμάτιον ἐκ δύο ὑφασμένον κίβδηλον οὐκ ἐπιβαλεῖς σεαυτῷ.
20
20
А$ще кто` бђ'детъ съ жено'ю, ло'же сњменњ, с^и же раба` снабдњ'нїя чл~кђ, с^и же цњно'ю да не и^зба'влена е^сть, и^л^и свобода` не дана` е^сᲄь е'й, даби ᲄы бђ'дђтъ, а^ не ё%мрђтъ, ја%ко не свободи'ся”
Καὶ ἐάν τις κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸς κοίτην σπέρματος, καὶ αὕτη ᾖ οἰκέτις διαπεφυλαγμένη ἀνθρώπῳ, καὶ αὐτὴ λύτροις οὐ λελύτρωται, ἢ ἐλευθερία οὐκ ἐδόθη αὐτῇ, ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτοῖς, οὐκ ἀποθανοῦνται, ὅτι οὐκ ἀπηλευθερώθη.
21
21
И$ да приведе'тᲆ ꙁа престђпле'нїе свое` г~ђ къ две'рїи хра'ма свњдњнїя, ѓ^ве'нъ престђпле'нїя,
καὶ προσάξει τῆς πλημμελείας αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου κριὸν πλημμελείας·
22
22
и^ да помо'лится ѓ^ не'мъ жре'цъ, въ ѓ^внњ` престђпле'нїя прDе гм~ъ, грњха` ра'ди и%мже сᲆгрᲇши, и^ ѓ^сᲄа'виTся е^мђ грњх# е^го и^же сътвори`
καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἐν τῷ κριῷ τῆς πλημμελείας ἔναντι Κυρίου περὶ τῆς ἁμαρτίας, ἧς ἥμαρτε, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ ἡ ἁμαρτία, ἣν ἥμαρτεν.
23
23
е^гда же вни'дете въ ꙁе'млю, ю^же г~ь б~ъ ва'шᲆ да'сть ваM и^ насади'те вся'ко дре'во снњ'дное, и^ ѓ^чи'стите нечистотђ` е^го, пло'дъ е^готри лњта нечи'стъ да бђ'детъ ва'мъ да не ја%стъся,
῞Οταν δὲ εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν, καὶ καταφυτεύσετε πᾶν ξύλον βρώσιμον καὶ περικαθαριεῖτε τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτοῦ· ὁ καρπὸς αὐτοῦ τρία ἔτη ἔσται ὑμῖν ἀπερικάθαρτος, οὐ βρωθήσεται.
24
24
в лњто же, д~ е всяk пло'дъ е^го ст~ъ и^ похва'ленъ г~ђ”
καὶ τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ ἔσται πᾶς ὁ καρπὸς αὐτοῦ ἅγιος αἰνετὸς τῷ Κυρίῳ.
25
25
В лњто же пя'тое да ја^сте пло'дъ е^го, прибы'токъ ва'мъ пло'дъ е^го, а%зъ г~ь б~ъ ва'шᲆ”
ἐν δὲ τῷ ἔτει τῷ πέμπτῳ φάγεσθε τὸν καρπόν, πρόσθεμα ὑμῖν τὰ γενήματα αὐτοῦ· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
26
26
Не ја%ди'те с кровїю скота и^ не ходи'те на' горы, и^ не вражи'те, и^ ни сря'ща смотри'те эT пти'цъ,
Μὴ ἔσθετε ἐπὶ τῶν ὀρέων καὶ οὐκ οἰωνιεῖσθε, οὐδὲ ὀρνιθοσκοπήσεσθε.
27
27
и^ да не сътвори'те стриже'нїя вла'съ гла'въ ва'шихъ, н^иже брие^те бра'дᲆ ва'шихъ,
οὐ ποιήσετε σισόην ἐκ τῆς κόμης τῆς κεφαλῆς ὑμῶν, οὐδὲ φθερεῖτε τὴν ὄψιν τοῦ πώγωνος ὑμῶν.
28
28
и^ крое'нїя на дш~и да не сътвори'те, въ тњ'лњ ва'шемъ, ја%звъ настреканныX да не сътвори'те въ ва'съ, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ.
καὶ ἐντομίδας οὐ ποιήσετε ἐπὶ ψυχῇ ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ γράμματα στικτὰ οὐ ποιήσετε ἐν ὑμῖν· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
29
29
да не ѓ^скверни'те дще'ри ᲄвое^я` преблђди'ти ю&, и^ да не прелюбы` дњетъ ꙁемля`, и^ напо'лнится ꙁемля` беꙁако'нїи”
οὐ βεβηλώσεις τὴν θυγατέρα σου ἐκπορνεῦσαι αὐτὴν καὶ οὐκ ἐκπορνεύσει ἡ γῆ, καὶ ἡ γῆ πλησθήσεται ἀνομίας.
30
30
Сђбо'ты моя` да съхрани'те, и^ эT ст~ыхъ мои^хᲆ ё^бо'итеся, а%ꙁъ г~ь.
Τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου φοβηθήσεσθε· ἐγώ εἰμι Κύριος.
31
31
да не послњ'дђите ё^тро'бнымъ ба'снеM и^ къ волхво'мъ не прїиди'те и^ не ѓ^скверни'теся въ них#, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шᲆ.
οὐκ ἐπακολουθήσετε ἐγγαστριμύθοις καὶ τοῖς ἐπαοιδοῖς οὐ προσκολληθήσεσθε, ἐκμιανθῆναι ἐν αὐτοῖς· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
32
32
прDе лице'мъ сњда'го въста'ни, и^ почти` лице` ста'рче, и^ да бои'шися г~а б~а твое^го, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шᲆ”
ἀπὸ προσώπου πολιοῦ ἐξαναστήσῃ καὶ τιμήσεις πρόσωπον πρεσβυτέρου καὶ φοβηθήσῃ τὸν Θεόν σου· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
33
33
И$ а^ще кт^о прїидетъ к вамъ прише'лецъ вᲆ зе'млю ва'шђ да не стђжи'те е^мђ,
᾿Εὰν δέ τις προσέλθῃ ὑμῖν προσήλυτος ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, οὐ θλίψετε αὐτόν·
34
34
ја^кот^ђꙁе'мецъ бђ'детъ въ ва'съ” Пришелецъ и^же прїидетъ къ ва'мᲆ, да лю'биши и& ја^ко са'мᲆ себе`, ја%ко и^ в^ы прише'лцы въ земли` бњсте е^гљ=пеᲄъстњи`, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ,
ὡς ὁ αὐτόχθων ἐν ὑμῖν ἔσται ὁ προσήλυτος ὁ προσπορευόμενος πρὸς ὑμᾶς, καὶ ἀγαπήσεις αὐτὸν ὡς σεαυτόν, ὅτι προσήλυτοι ἐγενήθητε ἐν γῇ Αἰγύπτῳ· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
35
35
да не сътвори'те непра'вды въ сђдњ`, въ мњрилехъ, и^ въ стоя'лехъ и^ въ превњсеX
οὐ ποιήσετε ἄδικον ἐν κρίσει, ἐν μέτροις καὶ ἐν σταθμοῖς καὶ ἐν ζυγοῖς.
36
36
прsно правди'вы мњ'ры, и^ сђдъ праведенъ да бђ'детъ въ ва'съ. а%зъ е^смь г~ь б~ъ ва'шъ, и^ꙁведы'и вы` эT ꙁемля` е^гљ=петскїя,
ζυγὰ δίκαια καὶ σταθμία δίκαια καὶ χοῦς δίκαιος ἔσται ἐν ὑμῖν· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
37
37
снабди'те же свњдᲇ'нїа моя и^ ве'сь ꙁако'нъ мои и^ вс^я повелњнїя моя` сътвори'те, ја%ко а%ꙁъ г~ь”
Καὶ φυλάξεσθε πάντα τὸν νόμον μου καὶ πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
Глvа, к~”
Κεφάλαιο 20
1
1
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я,
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
рц~ы сн~омъ і^ил~вымᲆ гл~я. аще кт^о эT сн~овъ і^ил~въ, и^л^и роди'вшихся прише'лецъ вᲆ і^ил~и” и^же а^ще кт^о дасть сᲇмени свое^го кня'ѕю и^долђ, см~рᲄїю да ё%мретъ, лю'дїе ꙁемля`, да побию'тъ и& ка'менїемъ.
καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λαλήσεις· ἐάν τις ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ ἀπὸ τῶν γεγενημένων προσηλύτων ἐν ᾿Ισραήλ, ὃς ἂν δῷ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἄρχοντι, θανάτῳ θανατούσθω· τὸ ἔθνος τὸ ἐπὶ τῆς γῆς λιθοβολήσουσιν αὐτὸν ἐν λίθοις.
3
3
а^ꙁъ же ѓ^прђ лице` мое на чл~ка того` и^ погђблю` и& эT людїи е^го, ја%ко сњмени свое^го да`ст# кня'ѕю и^долђ. да ѓ^скверниT ст~ыня моя, и^ да ѓ^скверни'тᲆ и%мя ѓ^сщ~еныX мн^њ”
καὶ ἐγὼ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ ἀπολῶ αὐτὸν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ὅτι τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἔδωκεν ἄρχοντι, ἵνα μιάνῃ τὰ ἅγιά μου καὶ βεβηλώσῃ τὸ ὄνομα τῶν ἡγιασμένων μοι.
4
4
А$ще л^и презрњнїемъ пре'ꙁряT т^ђꙁе'мцы ꙁемля` ѓ^чи'ма свои^ма, ја'же эT чл~ка того вънегда` даᲄи е^мђ эT сњмени кня'ѕю и^долђ, е^же не ё^би'ти е^го.
ἐὰν δὲ ὑπερόψει ὑπερίδωσιν οἱ αὐτόχθονες τῆς γῆς τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου, ἐν τῷ δοῦναι αὐτὸν τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἄρχοντι, τοῦ μὴ ἀποκτεῖναι αὐτόν,
5
5
и^ ѓ^прђ лице` мое` на чл~ка того`, и^ на сро'дники еh, и^ погђблю` и& и^ вс^и смысля'ющїи е^дина'ко с ни'мъ, ја%коже съблђжа'ти и^мъ къ и'долђ эT людїи и^хъ.
καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καὶ ἀπολῶ αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς ὁμονοοῦντας αὐτῷ, ὥστε ἐκπορνεύειν αὐτὸν εἰς τοὺς ἄρχοντας ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῶν.
6
6
и^ дш~а ја%же а^ще послњ'дђе^тъ ё^тро'бнымъ ба'снемъ, и^л^и къ волъхвованыM, ја%ко ѓ^братиᲄися въ слњдъ иX. ѓ^прђ лице` мое` на' дш~ђ т^ђ, и^ погђблю` ю& эT людїи е^я`.
καὶ ψυχή, ἣ ἐὰν ἐπακολουθήσῃ ἐγγαστριμύθοις ἢ ἐπαοιδοῖς, ὥστε ἐκπορνεῦσαι ὀπίσω αὐτῶν, ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν ἐκείνην καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
7
7
и да бђ'дете ст~и, ја%ко а%ꙁъ ст~ъ г~ь б~ъ ва'шъ”
καὶ ἔσεσθε ἅγιοι, ὅτι ἅγιος ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν·
8
8
Снабди'те же повелњ'нїя моя` и^ сътвори'те я&, ја%ко а%ꙁъ г~ь ѓ^сщ~ая в^ы”
καὶ φυλάξεσθε τὰ προστάγματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά· ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων ὑμᾶς.
9
9
Чл~къ чл~къ и^же а^ще зл^орњчиT, эTц~ђ свое^мђ, и^л^и мт~ри свое^и` смр~тїю да ё%мреT, эTц~а свое^го и^ мт~рь свою` злорњ'чивъ пови'ненъ бђ'детъ”
ἄνθρωπος ἄνθρωπος, ὃς ἂν κακῶς εἴπῃ τὸν πατέρα αὐτοῦ ἢ τὴν μητέρα αὐτοῦ, θανάτῳ θανατούσθω· πατέρα αὐτοῦ ἢ μητέρα αὐτοῦ κακῶς εἶπεν; ἔνοχος ἔσται.
10
10
Чл~къ чл~къ и^же а^ще прелюбы` дње'тᲆ с мђ'жескою жено'ю, и^л^и кт^о прелюбы` дњ'ет# сᲆ жено'ю по'дрђга свое^го, смр~тїю да ё%мреᲄа, прелюбодњи и^ прелюбодњ'ица”
ἄνθρωπος ὃς ἂν μοιχεύσηται γυναῖκα ἀνδρός, ἢ ὃς ἂν μοιχεύσηται γυναῖκα τοῦ πλησίον, θανάτῳ θανατούσθωσαν, ὁ μοιχεύων καὶ ἡ μοιχευομένη.
11
11
І$ и^же а^ще кт^о бђ'детъ съ жено'ю эTц~а свое^го, стыдњнїе эTц~а свое^го эTкры'лᲆ е^сть, смр~тїю да ё%мреᲄа ѓ^ба повиnна сђть.
καὶ ἐάν τις κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἀσχημοσύνην τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἀπεκάλυψε, θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἀμφότεροι ἔνοχοί εἰσι.
12
12
И$ а^ще кт^о бђ'дет# с невњ'сткою свое^ю` смр~тїю ё%мрета ѓ^ба, беꙁче'ствоваста, пови'нна сђть”
καὶ ἐάν τις κοιμηθῇ μετὰ νύμφης αὐτοῦ, θανάτῳ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι· ἠσεβήκασι γάρ, ἔνοχοί εἰσι.
13
13
И$ а'ще кт^о бђ'детъ с мђжескимъ по'ломъ ло'же же'ньско гнђ'съ сътвори'ли ѓ^ба, съмертїю да ё%мрета, повиnна сђть”
καὶ ὃς ἂν κοιμηθῇ μετά ἄρσενος κοίτην γυναικός, βδέλυγμα ἐποίησαν ἀμφότεροι· θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἔνοχοί εἰσιν.
14
14
І$ и^же а^ще по'иметъ женђ` и^ мт~рь е^я` беꙁако'нїе е^сть въ ѓ^гни` да сᲆжгђт# е^го і^ и^хъ, и^ да не бђ'детъ беꙁако'нїе въ ва'съ”
ὃς ἂν λάβῃ γυναῖκα καὶ τὴν μητέρα αὐτῆς, ἀνόμημά ἐστιν, ἐν πυρὶ κατακαύσουσιν αὐτὸν καὶ αὐτάς, καὶ οὐκ ἔσται ἀνομία ἐν ὑμῖν.
15
15
І$ и^же а^ще дастъ ло'же свое` четвероно'жномђ смр~тїю да ё%мрета четвероно'жное же да побїеTся.
καὶ ὃς ἂν δῷ κοιτασίαν αὐτοῦ ἐν τετράποδι, θανάτῳ θανατούσθω, καὶ τὸ τετράπουν ἀποκτενεῖτε.
16
16
и^ жена` ја^же а^ще пристђ'пит# къ всемђ скоᲄђ быти с ни'мъ, да побию'тъ женђ`, и^ ско'тъ смр~тїю да ё%мретъ, пови'нни сђть”
καὶ γυνή, ἥτις προσελεύσεται πρὸς πᾶν κτῆνος βιβασθῆναι αὐτὴν ὑπ᾿ αὐτοῦ, ἀποκτενεῖτε τὴν γυναῖκα καὶ τὸ κτῆνος· θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἔνοχοί εἰσιν.
17
17
І$ и^же а^ще кт^о по'иметъ сестрђ свою` эT ѓ^ц~а свое^го и^л^и эT мт~ри свое^я`, и^ ё^ви'дитъ стыдњ'нїе е^я`, и^ ѓ^на ё^види'тъ стыдњнїе е^го, ё^кори'ꙁна бо е^мђ е^сть, да потребяTся преD сн~ы ро'да и^хъ, стыдњ'нїе сесᲄры` свое^я` эTкры'лъ грњхъ себњ прїемлюT.
ὃς ἂν λάβῃ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ ἐκ πατρὸς αὐτοῦ ἢ ἐκ μητρὸς αὐτοῦ καὶ ἴδῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς καὶ αὕτη ἴδῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ, ὄνειδός ἐστιν, ἐξολοθρευθήσονται ἐνώπιον υἱῶν γένους αὐτῶν· ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν, ἁμαρτίαν κομιοῦνται.
18
18
и^ мђжъ и^же бђ'дет# съ жено'ю сквернавою и^ эTкры'етъ стыдњ'нїе е^я`, тече'нїе е^я` эTкры, и^ ѓ^на` эTкры` тече'нїе кро'ви свое^я, да потребя'тся ѓ%ба эT ро'да и^хъ”
καὶ ἀνήρ, ὃς ἂν κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸς ἀποκαθημένης καὶ ἀποκαλύψῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς, τὴν πηγὴν αὐτῆς ἀπεκάλυψε, καὶ αὕτη ἀπεκάλυψε τὴν ρύσιν τοῦ αἵματος αὐτῆς· ἐξολοθρευθήσονται ἀμφότεροι ἐκ τῆς γενεᾶς αὐτῶν.
19
19
Стыдњ'нїя же сестры` эTц~а твое^го, и^ сестры` мт~ри твое^я` да не эTкры'еши, ё^жичьство б^о эTкры` грњхъ эTнесђтъ.
καὶ ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς πατρός σου καὶ ἀδελφῆς μητρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις· τὴν γὰρ οἰκειότητα ἀπεκάλυψεν, ἁμαρτίαν ἀποίσονται.
20
20
и^же а^ще бђ'дет# съ сро'дницею свое'ю, сᲄыдњ'нїе срDосᲄва е^я` эTкры`, без чадъ да и^змрђтъ”
ὃς ἂν κοιμηθῇ μετὰ τῆς συγγενοῦς αὐτοῦ, ἀσχημοσύνην τῆς συγγενείας αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν, ἄτεκνοι ἀποθανοῦνται.
21
21
И$ чл~кᲆ и^же а^ще поимет# женђ` бра'та свое^го нечи'ст# е^сᲄь, сᲄыдњ'нїе бра'та свое^го эTкры'лъ е^сть бес чаD и^змрђт#”
ὃς ἐὰν λάβῃ γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἀκαθαρσία ἐστίν· ἀσχημοσύνην τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν, ἄτεκνοι ἀποθανοῦνται.
22
22
И$ снабди'те вс^я повелњ'нїя моя, и^ вс^я сђдбы` моя`, и^ сътвори'те я&” И$ а'ще л^и н^и, да не ѓ^печа'лиᲄся ва'ми ꙁемля`, в ню'же а^ꙁъ въведђ вы`, та'мо вселитеся на не'и,
Καὶ φυλάξασθε πάντα τὰ προστάγματά μου, καὶ τὰ κρίματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά, καὶ οὐ μὴ προσοχθίσῃ ὑμῖν ἡ γῆ, εἰς ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶς ἐκεῖ κατοικεῖν ἐπ᾿ αὐτῆς.
23
23
и^ да не ходи'те въ зако'ны стра'ньскїя и^хже аZ эTгоню` эT ва'съ, ја^ко сїя вс^я сътвори'ша, и^ гнђ'си бы'ша мн^њ.
καὶ οὐχὶ πορεύεσθε τοῖς νομίμοις τῶν ἐθνῶν, οὓς ἐξαποστέλλω ἀφ᾿ ὑμῶν· ὅτι ταῦτα πάντα ἐποίησαν, καὶ ἐβδελυξάμην αὐτούς.
24
24
и^ рњхъ къ ва'мъ в^ы наслᲇдите ꙁе'млю и^хъ, и^ а^ꙁъ даM вамъ е^я` въ притяжа'нїе” Земля` и^з нея'же течеT ме'д# и^ мле'ко, а^ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ, эTлђчи'выи ва'съ эT всњх# стра'нᲆ”
καὶ εἶπα ὑμῖν· ὑμεῖς κληρονομήσετε τὴν γῆν αὐτῶν, καὶ ἐγὼ δώσω ὑμῖν αὐτὴν ἐν κτήσει, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὃς διώρισα ὑμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν.
25
25
И$ да эTлђчи'те себе` межи` скотомъ чи'стымъ, и^ межи нечи'стымъ, и^ межи` пти'цами чи'стыми и^ нечи'сᲄыми” И$ да не ѓ^скверни'те дш~ь ва'шихъ, въ ско'тњхъ и^ въ пти'цахъ, и^ въ всњ'хъ га'дехъ ꙁемли`, ја%же а%зъ раꙁдњли'х# я& въ нечистотњ`,
καὶ ἀφοριεῖτε αὐτοὺς ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν τῶν ἀκαθάρτων καὶ ἀνὰ μέσον τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν καὶ τῶν ἀκαθάρτων, καὶ οὐ βδελύξετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἐν τοῖς κτήνεσι, καὶ ἐν τοῖς πετεινοῖς καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἑρπετοῖς τῆς γῆς, ἃ ἐγὼ ἀφώρισα ὑμῖν ἐν ἀκαθαρσίᾳ.
26
26
и^ да бђ'дете ми ст~и ја%ко а%ꙁъ ст~ъ е^смь г~ь б~ъ ва'шъ” И$же эTлђчи'хъ в^ы эT всњ'хъ ја^ꙁы'къ бы'ти мои^мъ,
καὶ ἔσεσθέ μοι ἅγιοι, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ ἀφορίσας ὑμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν, εἶναι ἐμοί.
27
27
и^ мђжъ и^ жена`, и^же а^ще бђ'детъ в нихъ въ ё^тро'бњ ба'сни и^л^и вълъшвленїе, смр~тїю да ё%мреᲄа ѓ^ба. ка'менїем# да побїе'те я& пови'нни сђть”
Καὶ ἀνὴρ ἢ γυνή, ὃς ἂν γένηται αὐτῶν ἐγγαστρίμυθος ἢ ἐπαοιδός, θανάτῳ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι· λίθοις λιθοβολήσετε αὐτούς, ἔνοχοί εἰσι.
Глvа, к~а”
Κεφάλαιο 21
1
1
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, гл~и жерце'мъ сн~омъ а^а^ро'немъ, и рцы` и^мᲆ, въ дш~ах# да ся не ѓ^скверня'ите в лю'дехъ.
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· εἶπον τοῖς ἱερεῦσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἐν ταῖς ψυχαῖς οὐ μιανθήσονται ἐν τῷ ἔθνει αὐτῶν,
2
2
но развњ въ домђ` бли'жнего ва'шего, къ эTц~ђ и^л^и къ ма'тери, и^ къ сн~омъ, и^ къ дще'ремъ, и^ къ бра'тђ,
ἀλλ᾿ ἢ ἐν τῷ οἰκείῳ τῷ ἔγγιστα αὐτῶν, ἐπὶ πατρὶ καὶ μητρὶ καὶ υἱοῖς καὶ θυγατράσιν, ἐπ᾿ ἀδελφῷ
3
3
и^ кᲆ сестрњ` свое'и дв~ци, е^же е^сть бли'жняа е^мђ не да'нои мђжеви в си'хъ да ѓ^скверня'тся”
καὶ ἐπ᾿ ἀδελφῇ παρθένῳ τῇ ἐγγιζούσῃ αὐτῷ, τῇ μὴ ἐκδεδομένῃ ἀνδρί, ἐπὶ τούτοις μιανθήσεται.
4
4
да не ѓ^сквернятся внезаа^пђ в люде'х# свои^хъ, въ ѓ^скверненїи` еh”
οὐ μιανθήσεται ἐξάπινα ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ εἰς βεβήλωσιν αὐτοῦ.
5
5
И$ да не ѓ^броснTђся главы по мр~твњмъ, и^ ѓ^бли'чїе брады` да не ѓ^бро'снђтᲆ” И$ на пло'ти и^хъ да не сътворя'тъ ја%ꙁвы,
καὶ φαλάκρωμα οὐ ξυρηθήσεσθε τὴν κεφαλὴν ἐπὶ νεκρῷ καὶ τὴν ὄψιν τοῦ πώγωνος οὐ ξυρήσονται καὶ ἐπὶ τὰς σάρκας αὐτῶν οὐ κατατεμοῦσιν ἐντομίδας.
6
6
ст~и да бђ'дђтъ б~ђ и^хъ, да не ѓ^скверняT и%мени г~а б~а и^хъ. тре'бы б^о гн~и даr б~а и^хъ, са'ми принесђт#, и^ бђ'дђт# ст~и,
ἅγιοι ἔσονται τῷ Θεῷ αὐτῶν καὶ οὐ βεβηλώσουσι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ αὐτῶν· τὰς γὰρ θυσίας Κυρίου δῶρα τοῦ Θεοῦ αὐτῶν αὐτοὶ προσφέρουσι καὶ ἔσονται ἅγιοι.
7
7
жены` блђдни'ца ѓ^скверне'ны да не пое'млютъ, и^ жены` эTгна'ныя эT мђжа е^я` да не пое'млют#, ја%ко ст~и сђть г~ђ б~ђ свое^мђ”
γυναῖκα πόρνην καὶ βεβηλωμένην οὐ λήψονται καὶ γυναῖκα ἐκβεβλημένην ἀπὸ ἀνδρὸς αὐτῆς, ὅτι ἅγιός ἐστι Κυρίῳ τῷ Θεῷ αὐτοῦ.
8
8
И$ да ѓ^ст~иши е^го, да'ры бо г~а б~а ва'шего сїи да прино'ситъ ст~и бђ'дђтъ, ја^ко ст~ъ а^ꙁᲆ е^смь г~ь б~ъ ва'шъ, ѓ^сщ~ая и^хъ,
καὶ ἁγιάσεις αὐτόν. τὰ δῶρα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν οὗτος προσφέρει· ἅγιος ἔσται, ὅτι ἅγιος ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
9
9
и^ дщи чл~ка жрьца`, а^ще ѓ^скверни'тся проблђди'тъ и%мя эTц~а свое^го сїя ѓ^скверня'етъ, ѓ^гне'м# да съж#же'тся
καὶ θυγάτηρ ἀνθρώπου ἱερέως ἐὰν βεβηλωθῇ τοῦ ἐκπορνεῦσαι, τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτῆς αὐτὴ βεβηλοῖ, ἐπὶ πυρὸς κατακαυθήσεται.
10
10
и^ жре'цъ вели'кїи эT бра'тїя еh, е^мђже воꙁлїенъ на главђ` е^ле'и пома'ꙁанїя, и^ съверше'н#ныи. е^же ѓ^блачи'тся в ри'ꙁы” Главы` да не эTкры'етъ, и^ ри'зъ е^го да не раꙁдре'т#,
Καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, τοῦ ἐπικεχυμένου ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἐλαίου τοῦ χριστοῦ καὶ τετελειωμένου ἐνδύσασθαι τὰ ἱμάτια, τὴν κεφαλὴν οὐκ ἀποκιδαρώσει καὶ τὰ ἱμάτια οὐ διαρρήξει,
11
11
и^ на всю` дш~ђ ё^ме'ршђ да не вни'детъ, н^и наD ѓ^ц~а е^го ни наD мт~ръ, да не ѓ^скверна'вится”
καὶ ἐπὶ πάσῃ ψυχῇ τετελευτηκυίᾳ οὐκ εἰσελεύσεται, ἐπὶ πατρὶ αὐτοῦ οὐδὲ ἐπὶ μητρὶ αὐτοῦ οὐ μιανθήσεται.
12
12
эT ст~ыхъ да не и^ꙁы'идетъ, и^ да не ѓ^скверни'тъ и%мени ст~го б~а свое^го, ја^ко ст~ыи е^ле'и пома'ꙁанїя бг~а е^го на не'мъ, а%ꙁъ г~ь”
καὶ ἐκ τῶν ἁγίων οὐκ ἐξελεύσεται καὶ οὐ βεβηλώσει τὸ ἡγιασμένον τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ὅτι τὸ ἅγιον ἔλαιον τὸ χριστὸν τοῦ Θεοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ· ἐγὼ Κύριος.
13
13
се'и женђ` дњ'вою эT ро'да людїи своиX да по'имеT”
οὗτος γυναῖκα παρθένον ἐκ τοῦ γένους αὐτοῦ λήψεται·
14
14
Вдови'цы же, и^ пђщени'цы, и^ блђд#ницы, си'хъ да не по'иметъ” Но дњви'цђ эT племе'ни свое^го да по'иметъ въ женђ`.
χήραν δὲ καὶ ἐκβεβλημένην καὶ βεβηλωμένην καὶ πόρνην, ταύτας οὐ λήψεται, ἀλλ᾿ ἢ παρθένον ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ λήψεται γυναῖκα.
15
15
да не ѓ^скверни'тъ сњмени свое^го в лю'дехъ свои^хъ, а%зъ г~ь б~ъ ѓ^сщ~ая'и еh”
καὶ οὐ βεβηλώσει τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ· ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτόν.
16
16
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
17
17
рцы` къ а^а^ро'нђ гл~я. чл~къ эT ро'да ᲄвое^го в роже'нїяхъ ва'шиX, и^ а^ще кое^мђ бђ'детъ на немъ поро'къ, да не прихо'дитъ приноси'ти да'ръ б~а свое^го,
εἶπον ᾿Ααρών· ἄνθρωπος ἐκ τοῦ γένους σου εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, τινὶ ἐὰν ᾖ ἐν αὐτῷ μῶμος, οὐ προσελεύσεται προσφέρειν τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ.
18
18
вся'къ чл~къ е^мђже а^ще бђ'дет# на неM поро'къ, да не прихо'дит# чл~къ слњ'пъ и^л^и хро'мъ и^л^и корнъ, и^л^и ё%хомъ ё^рњꙁ'аномъ
πᾶς ἄνθρωπος, ᾧ ἐστιν ἐν αὐτῷ μῶμος, οὐ προσελεύσεται, ἄνθρωπος τυφλὸς ἢ χωλὸς ἢ κολοβόριν ἢ ὠτότμητος
19
19
и^л^и чл~къ е^мђже е^сть съкрђше'нїе рђцњ, и^л^и съкрђше'нїе нозњ`,
ἢ ἄνθρωπος, ᾧ ἂν ᾖ ἐν αὐτῷ σύντριμμα χειρός, ἢ σύντριμμα ποδὸς
20
20
и^л^и горба'т#, и^л^и гноеточиv ѓ^чима, и^л^и бњлмо на' ѓцњ е^мђ” И$л^и чл~къ на немже сђть кра'сты ди'вия`, и^л^и лиша'и, и^л^и ѓ^ е^ді'номъ и^сте'сњ,
ἢ κυρτὸς ἢ ἔφηλος ἢ πτίλλος τοὺς ὀφθαλμοὺς ἢ ἄνθρωπος, ᾧ ἂν ᾖ ἐν αὐτῷ ψώρα ἀγρία, ἢ λειχὴν ἢ μονόρχις,
21
21
вся'къ е^мђже а^ще бђ'детᲆ на немъ поро'къ, эT сњмени а^а^ро'на жерца`, да не пристђпит# принести` тре'бъ б~ђ твоемђ, ꙁане` порокᲆ на неM да'ровъ бж~їихᲆ да не принесе'т#,
πᾶς ᾧ ἐστιν ἐν αὐτῷ μῶμος ἐκ τοῦ σπέρματος ᾿Ααρὼν τοῦ ἱερέως, οὐκ ἐγγιεῖ τοῦ προσενεγκεῖν τὰς θυσίας τῷ Θεῷ σου, ὅτι μῶμος ἐν αὐτῷ· τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ οὐ προσελεύσεται προσενεγκεῖν.
22
22
да'ры б~а е^го ст~ая ст~ыхъ” А$ эT ст~ыхъ да ја%сть
τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων φάγεται·
23
23
ра'ꙁвњ къ ꙁавњсњ да не пристђпитъ, и^ къ ѓ^лтарю да не приближится ја%ко порокъ и%мать, и^ да не ѓ^скверни'тъ и%мени ст~го б~а свое^го, ја%ко а%ꙁъ г~ь ѓ^сщ~ая и^хъ”
πλὴν πρὸς τὸ καταπέτασμα οὐ προσελεύσεται καὶ πρὸς τὸ θυσιαστήριον οὐκ ἐγγιεῖ, ὅτι μῶμον ἔχει· καὶ οὐ βεβηλώσει τὸ ἅγιον τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
24
24
И$ гл~а мољ=сїи къ а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го, и^ къ всњм# сн~омъ і^ил~вымъ”
καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραήλ.
Глvа, к~в”
Κεφάλαιο 22
1
1
И$ рече г~ь кᲆ мољ=се'ю гл~я.
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
рцы` а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го да ся блюдђтъ эT прино'съ ст~ыхъ е^же эT сн~вᲆ і^ил~выхъ, и да не ѓ^скверня'тъ и%мени моеh ст~го е^ли'ка ѓ^ни` сщ~а'ютъ м^и а%ꙁъ г~ь.
εἶπον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ· καὶ προσεχέτωσαν ἀπὸ τῶν ἁγίων τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ οὐ βεβηλώσουσι τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου, ὅσα αὐτοὶ ἁγιάζουσί μοι· ἐγὼ Κύριος.
3
3
рцы` и^мъ в роже'нїя ваша, вся'къ чл~къ и^же а%ще и^ пристђп'итъ эT всего` племе'ни ва'шего къ ст~ы'мъ е^ли'ко ст~я'тъ сн~ве і^ил~вњ г~ђ. и^ нечистота` е^го на не'мъ, потребиTся дш~а е^го эT мене`, а%зъ г~ь,
εἶπον αὐτοῖς· εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν πᾶς ἄνθρωπος, ὃς ἂν προσέλθῃ ἀπὸ παντὸς τοῦ σπέρματος ὑμῶν πρὸς τὰ ἅγια, ὅσα ἂν ἁγιάζωσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τῷ Κυρίῳ, καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ ᾖ, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπ᾿ ἐμοῦ· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
4
4
и^ чл~кᲆ эT сњмени а^а^ро'на жерца` прокаженъ и^л^и сњмя и^ꙁлива'я, эT ст~ыхъ да не ја%стъ до'ндеже ѓ^чи'стится, прикаса'яися вся'кои нечистоᲄњ дш~а и^л^и чл~къ е^мђже а%ще и^ꙁы'идетъ эT е^го ло'жа сᲇмя,
καὶ ἄνθρωπος ἐκ τοῦ σπέρματος ᾿Ααρὼν τοῦ ἱερέως καὶ οὗτος λεπρᾷ ἢ γονορρυεῖ, τῶν ἁγίων οὐκ ἔδεται, ἕως ἂν καθαρισθῇ· καὶ ὁ ἁπτόμενος πάσης ἀκαθαρσίας ψυχῆς ἢ ἄνθρωπος, ᾧ ἂν ἐξέλθῃ ἐξ αὐτοῦ κοίτη σπέρματος,
5
5
І$ и^же а%ще кт^о прико'снется вся'комђ ја%дђ нечи'стђ ѓ^скверни'тся” И$л^и эT чл~ка и^же е^сть ѓ^сквернены'и по вся'кои нечи'сᲄотњ` е^го
ἢ ὅστις ἂν ἅψηται παντὸς ἑρπετοῦ ἀκαθάρτου, ὃ μιανεῖ αὐτόν, ἢ ἐπ᾿ ἀνθρώπῳ, ἐν ᾧ μιανεῖ αὐτὸν κατὰ πᾶσαν ἀκαθαρσίαν αὐτοῦ·
6
6
дш~а и^же а^ще прико'снется и^хъ, нечи'ста бђ'дет# до' вечера, да не ја'сᲄъ эT ст~ыхъ” А$ще ѓ^мы'ет# пло'ть свою водо'ю,
ψυχὴ ἥτις ἐὰν ἅψηται αὐτῶν, ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας· οὐκ ἔδεται ἀπὸ τῶν ἁγίων, ἐὰν μὴ λούσηται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι
7
7
и^ за'идетъ слн~це чи'стъ бђдетъ, и^ тогда` да ја%стъ эT ст~ых#, ја^ко хлњ'бъ е^го е^сть,
καὶ δύῃ ὁ ἥλιος καὶ καθαρὸς ἔσται, καὶ τότε φάγεται τῶν ἁγίων, ὅτι ἄρτος αὐτοῦ ἐστι.
8
8
мертвечины и^ ꙁвњроја%дины да не ја%ст#, ѓ^скверна'витъся въ нихъ. а%зъ г~ь,
θνησιμαῖον καὶ θηριάλωτον οὐ φάγεται, μιανθῆναι αὐτὸν ἐν αὐτοῖς· ἐγὼ Κύριος.
9
9
и^ да снабди'те свњдњнїа моя` да не прїимђт# си'хъ ра'ди грњха`, и^ꙁмрђтъ за ниX а^ще ѓ^скверня'тъ и^хъ” А/ꙁъ г~ь ѓ^сщ~ая и^хъ,
καὶ φυλάξονται τὰ φυλάγματά μου, ἵνα μὴ λάβωσι δι᾿ αὐτὰ ἁμαρτίαν καὶ ἀποθάνωσι δι᾿ αὐτά, ἐὰν βεβηλώσωσιν αὐτά· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
10
10
и^ вся'къ и^ноплеме'нник# да не ја%стъ ст~ыхъ, и^ се'лникъ и^л^и нае'мникъ е^ре'евъ да не ја^сть ст~ыX”
καὶ πᾶς ἀλλογενὴς οὐ φάγεται ἅγια· πάροικος ἱερέως ἢ μισθωτὸς οὐ φάγεται ἅγια.
11
11
А$ще же жре'цъ притя'житъ дш~ђ. притяжа'нїемъ сребра`, сїи да ја%стᲆ хлњбъ е^го, и^ домоча'децъ е^го да ја%стъ хлњ'бъ е^го”
ἐὰν δὲ ἱερεὺς κτήσηται ψυχὴν ἔγκτητον ἀργυρίου, οὗτος φάγεται ἐκ τῶν ἄρτων αὐτοῦ· καὶ οἱ οἰκογενεῖς αὐτοῦ, καὶ οὗτοι φάγονται τὸν ἄρτον αὐτοῦ.
12
12
И$ дщи чл~ка жръца` а^ще пося'гнетъ къ мђжђ и^ноплеменникђ, сїя эT прино'съ ст~ыхъ да не ја%стъ”
καὶ θυγάτηρ ἀνθρώπου ἱερέως ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἀλλογενεῖ, αὐτὴ τῶν ἀπαρχῶν ἁγίου οὐ φάγεται.
13
13
И$ дщи` жрьца` а^ще бђ'детъ вдова` и^л^и эTпђще'на, и^ плода` не бђде эT нея`, ја%же въꙁврати'тся въ до'мᲆ эTц~а е^я`, въ ю'ности е^я`, эT хлњ'бъ эTч~ь да ја%стъ, и^ вся'кᲆ и^ноплемеnник# да не ја%стъ эT них#”
καὶ θυγάτηρ ἱερέως ἐὰν γένηται χήρα ἢ ἐκβεβλημένη, σπέρμα δὲ μὴ ᾖ αὐτῇ, ἐπαναστρέψει ἐπὶ τὸν οἶκον τὸν πατρικὸν κατὰ τὴν νεότητα αὐτῆς, ἀπὸ τῶν ἄρτων τοῦ πατρὸς αὐτῆς φάγεται· καὶ πᾶς ἀλλογενὴς οὐ φάγεται ἀπ᾿ αὐτῶν.
14
14
И$ чл~къ и^же а^ще ја%стъ ст~ая не раꙁђмњвъ, и^ да приложи'тъ пя'тђю е^го ча'сᲄь къ и'сᲄовомђ и^ да да'стъ с^е жрьцђ ст~ое”
καὶ ἄνθρωπος, ὃς ἂν φάγῃ ἅγια κατ᾿ ἄγνοιαν, καὶ προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτὸ καὶ δώσει τῷ ἱερεῖ τὸ ἅγιον.
15
15
И$ да не ѓ^скверна'вятъ прино'съ ст~ыхъ е^же эT сн~овъ і^ил~въ, ја%же ѓ^ни прино'сят# г~ђ,
καὶ οὐ βεβηλώσουσι τὰ ἅγια τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἃ αὐτοὶ ἀφαιροῦσι τῷ Κυρίῳ,
16
16
и^ да не приведђтъ на ни'хъ беꙁако'нїе престђпле'нїя, вънегда` ја%дяT ст~ыня иX, ја%ко а^ꙁъ г~ь ѓ^сщ~ая и^х#”
καὶ ἐπάξουσιν ἐφ᾿ ἑαυτοὺς ἀνομίαν πλημμελείας ἐν τῷ ἐσθίειν αὐτοὺς τὰ ἅγια αὐτῶν· ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
17
17
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
18
18
гл~и а^а^ро'нђ и^ сн~омъ е^го, и^ всемђ` со'ньмђ і^ил~вђ, и^ рече'ши к нимъ. чл~къ чл~къ эT сн~въ і^ил~въ, и^л^и эT прише'лец# прилежащиX въ ва'сᲆ въ і^ил~и, и^же а^ще принесет# даръ, по всемђ` и^сповњ'данїю и^хъ, и^л^и по всемђ` и^зволе'нїю и^хъ, е^ли'ко а^ще принесђт# г~ђ, на всесъж#же'нїе
λάλησον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ πάσῃ συναγωγῇ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων πρὸς αὐτοὺς ἐν ᾿Ισραήλ, ὃς ἂν προσενέγκῃ τὰ δῶρα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν ὁμολογίαν αὐτῶν ἢ κατὰ πᾶσαν αἵρεσιν αὐτῶν, ὅσα ἂν προσενέγκωσι τῷ Θεῷ εἰς ὁλοκαύτωμα,
19
19
въ прїя'тїе эT ва'съ мђжескъ по'лъ непоро'ченъ, эT ста'дъ воло'въ и^л^и эT ѓ^ве'цъ, и^л^и эT коꙁеl.
δεκτὰ ὑμῖν ἄμωμα ἄρσενα ἐκ τῶν βουκολίων ἢ ἐκ τῶν προβάτων καὶ ἐκ τῶν αἰγῶν.
20
20
вся'ко и^же а^ще и%мать поро'къ на себњ`, да не прино'сится г~ђ, поне'же непрїя'тно бђдеT эT ва'сᲆ”
πάντα, ὅσα ἂν ἔχῃ μῶμον ἐν αὐτῷ, οὐ προσάξουσι Κυρίῳ, διότι οὐ δεκτὸν ἔσται ὑμῖν.
21
21
И$ чл~къ е^ли'ко а^ще принесе'т# тре'бђ сп~сенїя г~ђ, раꙁлђчиv молбђ` по и^збра'нїю и^л^и въ пра'зники ваша, и^ эT ста'дъ воло'въ и^л^и эT ѓ^ве'цъ, непоро'чно да бђ'детᲆ вᲆ прїя'тїе, да не бђ'детъ никое^го поро'ка на не'мъ,
καὶ ἄνθρωπος ὃς ἂν προσενέγκῃ θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ διαστείλας εὐχὴν ἢ κατὰ αἵρεσιν ἢ ἐν ταῖς ἑορταῖς ὑμῶν, ἐκ τῶν βουκολίων ἢ ἐκ τῶν προβάτων ἄμωμον ἔσται εἰσδεκτόν, πᾶς μῶμος οὐκ ἔσται ἐν αὐτῷ.
22
22
слњ'по и^л^и съкрђше'но, и^л^и ја^зве'ноh и^л^и черви'во, и^л^и кра'ставо, и^л^и лишаво, да не прино'сятъ тњхъ г~ђ, и^ въ вс^есъж#же'нїе да не да'сться эT ниX на ѓ^лта'рь гв~и”
τυφλὸν ἢ συντετριμμένον ἢ γλωσσότμητον ἢ μυρμηκιῶντα ἢ ψωραγριῶντα ἢ λειχῆνας ἔχοντα, οὐ προσάξουσι ταῦτα τῷ Κυρίῳ. καὶ εἰς κάρπωσιν οὐ δώσετε ἀπ᾿ αὐτῶν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ.
23
23
Теле'цᲆ же и^л^и ѓ^вцђ` и^л^и сляки ё%ды и^мᲇя, вᲆ заколе'нїя съᲄвори'ши по и^зволе'нїю, въ молбђ же твою да не приведеᲄся”
καὶ μόσχον ἢ πρόβατον ὠτότμητον ἢ κολοβόκερκον σφάγια ποιήσεις αὐτὰ σεαυτῷ, εἰς δὲ εὐχήν σου οὐ δεχθήσεται.
24
24
Чище'наh же и^ требенна'го, и^ вреже'на, и^ скопца, да не принесе'те си'хъ г~ђ, и^ вᲆ ꙁемли` ва'шеи да не сътвори'те”
θλαδίαν καὶ ἐκτεθλιμμένον καὶ ἐκτομίαν καὶ ἀπεσπασμένον οὐ προσάξεις αὐτὰ τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ὑμῶν οὐ ποιήσετε.
25
25
эT рђки` же и^ноплеменикъ да не принесе'те даров# б~ђ ва'шемђ эT всњхъ сихъ, ја%ко вреже'нїя е^сть на ни'хъ и^ поро'къ на ни'хᲆ не прїимется сїя эT ва'съ”
καὶ ἐκ χειρὸς ἀλλογενοῦς οὐ προσοίσετε τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἀπὸ πάντων τούτων, ὅτι φθάρματά ἐστιν ἐν αὐτοῖς, μῶμος ἐν αὐτοῖς, οὐ δεχθήσεται ταῦτα ὑμῖν.
26
26
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
27
27
телчя` и^ли ѓ^вчя` и^л^и козля` е^гда` ся роди'т#, да бђ'дет# се'дмь дн~їи поD мтр~їю свое^ю, а^ эT дн~е ѓ^смаго и^ да'леи принесе'тся въ да'ръ прино'съ г~ђ”
μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἶγα, ὡς ἂν τεχθῇ, καὶ ἔσται ἑπτὰ ἡμέρας ὑπὸ τὴν μητέρα, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ καὶ ἐπέκεινα δεχθήσεται εἰς δῶρα, κάρπωμα Κυρίῳ.
28
28
телца` же и^ ѓ^вча'те, въкђпњ съ мт~рїю да не зако'лете въ е^ді'нъ дн~ь,
καὶ μόσχον καὶ πρόβατον, αὐτὴν καὶ τὰ παιδία αὐτῆς, οὐ σφάξεις ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ.
29
29
а%ще ли положи'ши тре'бђ мл~твђ ра'дованїя гв~и, въ прїя'тїе вамъ да положи'те ю&”
ἐὰν δὲ θύσῃς θυσίαν εὐχὴν χαρμοσύνην Κυρίῳ, εἰσδεκτὸν ὑμῖν θύσετε αὐτό·
30
30
Сїя въ дн~ь тои да и^зъја%стᲆся, да не ѓ^ста'нет# эT мя'съ наё%трїя. а%ꙁъ г~ь,
αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ βρωθήσεται, οὐκ ἀπολείψετε ἀπὸ τῶν κρεῶν εἰς τὸ πρωΐ· ἐγώ εἰμι Κύριος.
31
31
и^ да снабди'те за'повњди моя, и^ сътвори'те я& аZ г~ь
Καὶ φυλάξετε τὰς ἐντολάς μου καὶ ποιήσετε αὐτάς.
32
32
и^ не ѓ^скверни'те и%мени ст~го и^ ѓ^сщ~ђся посредњ` сн~въ і^и^л~въ, а%ꙁъ г~ь ѓ^сщ~ая в^ы
καὶ οὐ βεβηλώσετε τὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων ὑμᾶς,
33
33
и^зведы'и в^ы иZ ꙁеMля е^гљ=петъскїя јакоже бы'ти ва'мъ б~ђ а%ꙁъ г~ь
ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὥστε εἶναι ὑμῶν Θεός, ἐγὼ Κύριος.
Глvа, к~г”
Κεφάλαιο 23
1
1
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ, и^ рече'ши къ нимъ, пра'ꙁнDики гн~я, ја%коже прозове'те сїя нареqны ст~ымъ, се сђть пра'знDицы мои,
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· αἱ ἑορταὶ Κυρίου, ἃς καλέσετε αὐτὰς κλητὰς ἁγίας, αὗταί εἰσιν αἱ ἑορταί μου.
3
3
ѕ~ дн~їи да сътвори'ши дњла” А$ въ сеDмы'и дн~ь сђбо'ты поко'и наречены'и ст~ъ гв~и, вся'кого дᲇла да не твори'те сђбота е^сть гв~и” Въ все'мᲆ ѓ^бита'нїи вашемъ,
ἓξ ἡμέρας ποιήσεις ἔργα, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα ἀνάπαυσις κλητὴ ἁγία τῷ Κυρίῳ· πᾶν ἔργον οὐ ποιήσεις, σάββατά ἐστι τῷ Κυρίῳ ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν.
4
4
сїи` пра'ꙁнDицы г~ђ наре'чены ст~ы, ја%коже нарече'те сїя въ времена` и^хъ”
Αὗται αἱ ἑορταὶ τῷ Κυρίῳ κληταὶ ἅγιαι, ἃς καλέσετε αὐτὰς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν.
5
5
Въ а~. мцsъ, д~і, и^ дн~ь мцsа, междђ вече'рными па'сха г~ђ”
ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνός, ἀνὰ μέσον τῶν ἑσπερινῶν πάσχα τῷ Κυρίῳ.
6
6
И$ въ е~і, дн~ь, мцsа а~ го, пра'ꙁнDикъ ѓ^прњснокᲆ г~ђ” Се'дмь дн~їи да ја%сте ѓ^прњсноки,
καὶ ἐν τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τούτου ἑορτὴ τῶν ἀζύμων τῷ Κυρίῳ· ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα ἔδεσθε.
7
7
пръ'выи же дн~ь нарече'нъ ст~ъ бђ'детъ ва'мъ. вся'кого дњ'ла слђ'жня да не твори'те,
καὶ ἡμέρα ἡ πρώτη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε·
8
8
и^ да принесе'те вс^есъж#же'нїе г~ђ, з~, дн~їи, седмы'и же дн~ь нарече'нъ ст~ъ бђ'детъ ва'мъ, вся'кого дњ'ла слђжня да не твори'те”
καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ἑβδόμη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε.
9
9
И$ рече г~ь кᲆ мољ=сїю гл~я,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
10
10
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ, и^ рече'ши къ ни'мъ, е^гда` в#ни'дете въ ꙁе'млю ю^же а%ꙁᲆ даю` вамᲆ, и^ пожнњте жа'твђ е^я`, и^ да принесе'те пе'рвыя снопы` жа'твы ва'шея, къ же'рцђ,
εἶπον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, καὶ θερίζητε τὸν θερισμὸν αὐτῆς, καὶ οἴσετε τὸ δράγμα ἀπαρχὴν τοῦ θερισμοῦ ὑμῶν πρὸς τὸν ἱερέα·
11
11
и^ принесе'тъ сно'пъ прDе г~ь прїя'тенъ вамъ” На ꙁаё%трїе перваго дн~я сђботы, да възнесе'тъ и& жре'цᲆ,
καὶ ἀνοίσει τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου δεκτὸν ὑμῖν, τῇ ἐπαύριον τῆς πρώτης ἀνοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς.
12
12
и^ да сътвори'те въ дн~ь вонже а^ще принесе'те сно'пъ, ѓ^вча` непоро'чно е^ді'нолњтно, въ вс^есъж#же'нїе г~ђ,
καὶ ποιήσετε ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ἐν ᾗ ἂν φέρητε τὸ δράγμα, πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ.
13
13
и^ требђ е^го, дв^а деся'тые ча'сти мђки` пшени'чны, спря'жены въ е^ле'ю, тре'бђ г~ђ въ воню бл~гово'нїя г~ђ, и^ възлїянїе е^го четвертђю ча'сть и%нᲆ вина`,
καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ δύο δέκατα σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ· θυσία τῷ Κυρίῳ, ὀσμὴ εὐωδίας Κυρίῳ· καὶ σπονδὴν αὐτοῦ τὸ τέταρτον τοῦ εἲν οἴνου.
14
14
хлᲇб же и^ пря'жены кла'сы но'вы да не ја^сте, дажᲆ дотого` дн~и самоh, дондеже принесе'те в^ы да'ры б~ђ вашемђ, ꙁако'нъ вᲇчны'и в роже'нїя ва'ша въ все'мъ вселе'нїи ва'шемᲆ
καὶ ἄρτον καὶ πεφρυγμένα χίδρα νέα οὐ φάγεσθε ἕως εἰς αὐτὴν τὴν ἡμέραν ταύτην, ἕως ἂν προσενέγκητε ὑμεῖς τὰ δῶρα τῷ Θεῷ ὑμῶν· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν.
15
15
и^ съчтете себњ`, эT наё%трїя сђбо'ты до дн~е во'ньже а^ще принесе'те снопы` възложенїя сеDмь недель цњлыX”
Καὶ ἀριθμήσετε ὑμῖν ἀπὸ τῆς ἐπαύριον τῶν σαββάτων, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς ἂν προσενέγκητε τὸ δράγμα τοῦ ἐπιθέματος, ἑπτὰ ἑβδομάδας ὁλοκλήρους,
16
16
да сочте'ши даже до наё%трїя послњднїя недели, да съчте'те, н~, дн~їи, и^ да принесе'те ᲄре'бђ но'вђ г~ђ.
ἕως τῆς ἐπαύριον τῆς ἐσχάτης ἑβδομάδος ἀριθμήσετε πεντήκοντα ἡμέρας καὶ προσοίσετε θυσίαν νέαν τῷ Κυρίῳ.
17
17
эT вселе'нїа ва'шего, да принесе'те хлњб'ы” Въꙁложе'нїя, в~, хлњб'а, з двђ деся'тыхъ ча'стеи мђки` пшени'чны, да бђдетъ хлњ'бъ е^ді'нъ ква'шеный” да ся и^спекђтъ с пе'рвыхᲆ жи'тᲆ г~ђ,
ἀπὸ τῆς κατοικίας ὑμῶν προσοίσετε ἄρτους ἐπίθεμα, δύο ἄρτους· ἐκ δύο δεκάτων σεμιδάλεως ἔσονται, ἐζυμωμένοι πεφθήσονται πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ.
18
18
и^ да принесе'те съ хлњ'бы ꙁ~, а%гнецъ, непоро'ченъ е^ді'нолњтныхъ, и^ ѓ^вна` дв^а непоро'чна, и^ телеw е^ді'нъ эT стаD, и^ да бђ'дђтъ въ вс^есож#же'нїе г~ђ, и^ тре'бы и^хъ и^ възлїянїя иX, тре'ба воня` бл~гово'нїя г~ђ”
καὶ προσάξετε μετὰ τῶν ἄρτων ἑπτὰ ἀμνοὺς ἀμώμους ἐνιαυσίους καὶ μόσχον ἕνα ἐκ βουκολίου καὶ κριοὺς δύο ἀμώμους, καὶ ἔσονται ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ καὶ αἱ θυσίαι αὐτῶν καὶ αἱ σπονδαὶ αὐτῶν θυσία ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
19
19
И$ да съᲄвори'те козелъ эT ко'ꙁъ е^ді'нъ грњха` ра'ди и^ дв^а а%гньца е^ді'нолњтна въ тре'бђ спsнїя сᲆ хлᲇбы прьвыX жиT,
καὶ ποιήσουσι χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας καὶ δύο ἀμνοὺς ἐνιαυσίους εἰς θυσίαν σωτηρίου μετὰ τῶν ἄρτων τοῦ πρωτογεννήματος·
20
20
и^ да воꙁложиT я& жреw. съ хлᲇ'бы пе'рвыX жиT, въꙁложе'нїе преD гм~ъ, съ ѓ^бᲇма а%гньцема. ст~а бђдTђ г~ђ и^ жрьцђ и^же прино'сиT я& ᲄомђ` да бђдеT”
καὶ ἐπιθήσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς μετὰ τῶν ἄρτων τοῦ πρωτογεννήματος ἐπίθεμα ἐναντίον Κυρίου μετά τῶν δύο ἀμνῶν· ἅγια ἔσονται τῷ Κυρίῳ, τῷ ἱερεῖ τῷ προσφέροντι αὐτὰ αὐτῷ ἔσται.
21
21
И прозове'те сїи дн~ь, наро'чиT ст~ъ да бђ'детъ ваM, вся'каго дњла слђжня да не твори'те вонь” Закоn вњ'чныи в роже'нїя ва'ша, въ все'мъ въселе'нїи` ва'шемъ,
καὶ καλέσετε ταύτην τὴν ἡμέραν κλητήν· ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν.
22
22
е^гда` пожнете жа'твђ ꙁемля` ва'шея, да не потребиᲄе ѓ^ста'нка жа'твы свое^я`, внегDа жнете, и^ эTпадающая` жа'твы ва'шея`, да не побира'ете, ни'щемђ и^ чюжемђ и^ пришелцђ да ѓ^ста'вите я& а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ”
καὶ ὅταν θερίζητε τὸν θερισμὸν τῆς γῆς ὑμῶν, οὐ συντελέσετε τὸ λοιπὸν τοῦ θερισμοῦ τοῦ ἀγροῦ σου ἐν τῷ θερίζειν σε καὶ τὰ ἀποπίπτοντα τοῦ θερισμοῦ σου οὐ συλλέξεις, τῷ πτωχῷ καὶ τῷ προσηλύτῳ ὑπολείψεις αὐτά· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
23
23
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
24
24
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ рекїи мцsа се'дмаго, въ а~, дн~ь мцsа да бђдетъ ва'мъ поко'и, па'мять тре'бᲆ нарече'на ст~а г~ђ,
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, λέγων· τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου μιᾷ τοῦ μηνὸς ἔσται ὑμῖν ἀνάπαυσις, μνημόσυνον σαλπίγγων, κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν·
25
25
вся'каго дњла слђжня да не твори'те, и^ да принесе'те вс^есъж#же'нїе г~ђ”
πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε, καὶ προσάξετε ὁλοκαύτωμα Κυρίῳ.
26
26
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
27
27
въ і~ и, дн~ь, з~, мцsа сего дн~ь ѓ^цыще'нїя, нарече'нъ ст~ъ, да бђ'детъ ва'мъ” И$ да покори'те дш~а ва'ша, и^ да принесете вс^есъж#же'нїе г~ђ,
καὶ τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου ἡμέρα ἐξιλασμοῦ, κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, καὶ ταπεινώσετε τάς ψυχὰς ὑμῶν, καὶ προσάξετε ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ.
28
28
вся'каго дњла да не ᲄвори'те в сїи дн~ь, е^сть б^о дн~ь ѓ^цыще'нїя сїи ваM ѓ^цы'стити ѓ^ ва'съ, прDе гм~ъ бм~ъ ва'шимъ,
πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ· ἔστι γὰρ ἡμέρα ἐξιλασμοῦ αὕτη ὑμῖν, ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν.
29
29
вся'ка б^о дш~а ја%же не покори'тся въ то'й дн~ь, да потреби'тся эT людїи свои^хъ,
πᾶσα ψυχή, ἥτις μὴ ταπεινωθήσεται ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
30
30
и^ вся'ка дш~а ја%же твори'тъ дњло в сїи дн~ь, поги'бнет# дш~а т^а эT людїи свои^хъ”
καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτις ποιήσει ἔργον ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
31
31
Вся'каго дњ'ла да не ᲄвори'те, ꙁако'нᲆ вњчны'и в роже'нїя ва'ша, въ всњхъ селе'нїиX ва'шихъ,
πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσαις κατοικίαις ὑμῶν.
32
32
пра'ꙁнDикъ пра'ꙁнDиковᲆ да бђд'етъ ва'мъ, и^ да покори'те дш~а ва'ша, эT џ~ го, дн~е мцsа, эT вече'ра даже до деся'таго дн~е мцsа до ве'чера пра'ꙁнDђите пра'ꙁникъ ва'шᲆ”
σάββατα σαββάτων ἔσται ὑμῖν, καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν· ἀπὸ ἐνάτης τοῦ μηνός, ἀπὸ ἑσπέρας ἕως ἑσπέρας σαββατιεῖτε τὰ σάββατα ὑμῶν.
33
33
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
34
34
гл~и сн~омъ і^и^л~выM рекїи, въ е~і, дн~ь, мцsа з~ го сего, пра'ꙁнDикъ кђщныи, з~, дн~їи г~ђ,
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, λέγων· τῇ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου ἑορτὴ σκηνῶν ἑπτὰ ἡμέρας τῷ Κυρίῳ.
35
35
и^ первыи дн~ь нареченъ ст~ъ да бђ'дет# вся'каго дњ'ла слђжня да не твори'те
καὶ ἡ ἡμέρα ἡ πρώτη ἡ κλητὴ ἁγία· πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε.
36
36
з~, дн~їи да приноси'те вс^ясъж#же'нїа г~ђ, ѓ^смы'и же дн~ь нареченъ ст~ъ да бђ'детъ ва'мъ, да принесе'те вс^есъж#же'нїе г~ђ, и^схо'дно е^сть, вся'каго дњ'ла слђжня да не твори'те”
ἑπτὰ ἡμέρας προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ, καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ὀγδόη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ· ἐξόδιόν ἐστι, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε.
37
37
се пра'ꙁнDицы гн~и ја%же наречеᲄе наро'читы ст~ы, ја^коже принесе'те прино'съ г~ђ, и^ вс^есъж#же'нїя, и^ тре'бы и^хъ, и^ вᲆꙁлїянїя и^хъ эT дн~е до дн~е,
Αὗται ἑορταὶ Κυρίῳ, ἃς καλέσετε κλητὰς ἁγίας, ὥστε προσενέγκαι καρπώματα τῷ Κυρίῳ, ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας αὐτῶν καὶ σπονδὰς αὐτῶν τὸ καθ᾿ ἡμέραν εἰς ἡμέραν·
38
38
ра'ꙁвњ сђботъ гн~ь, и^ ра'ꙁвњ да'ръ ва'шихъ и^ ра'ꙁвњ всњхъ моле'нїи ва'шихъ, и^ раꙁвњ бл~говолныхъ ва'шихъ, ја%же да'сте г~ђ,
πλὴν τῶν σαββάτων Κυρίου καὶ πλὴν τῶν δομάτων ὑμῶν καὶ πλὴν πασῶν τῶν εὐχῶν ὑμῶν καὶ πλὴν τῶν ἑκουσίων ὑμῶν, ἃ ἂν δῶτε τῷ Κυρίῳ.
39
39
въ е~і, дн~ь мцsа, з~ го сего, е^гда сконча'ете жи'та ꙁемля`, да пра'ꙁнђете г~ђ, з~, дн~їи, въ дн~ь первы'и поко'и, и^ дн~ь и~, поко'и,
Καὶ ἐν τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου, ὅταν συντελέσητε τὰ γενήματα τῆς γῆς, ἑορτάσετε τῷ Κυρίῳ ἑπτὰ ἡμέρας· τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ ἀνάπαυσις καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἀνάπαυσις.
40
40
и^ и^ да въꙁ'мете себњ` въ дн~ь а~, пло'дъ дре'ва кра'сенᲆ, и^ вњтвь фини'ческђю и^ вњтви дре'ва ча'стаго ли'стїя, и^ ве'рби эT водоте'чи, и^ въꙁвесели'теся прDе гм~ъ бм~ъ ва'шимъ, з~, дн~їи вᲆ лњтњ
καὶ λήψεσθε τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ καρπὸν ξύλου ὡραῖον καὶ κάλλυνθρα φοινίκων, καὶ κλάδους ξύλου δασεῖς καὶ ἰτέας καὶ ἄγνου κλάδους ἐκ χειμάρρου, εὐφρανθῆναι ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἑπτὰ ἡμέρας τοῦ ἐνιαυτοῦ·
41
41
зако'нъ вњ'чныи, в роже'нїя ваша, въ мцsъ, ꙁ~. пра'ꙁнђите,
νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ ἑορτάσετε αὐτήν.
42
42
и^ въ кђщах#, да пребђ'дете, з~, дн~їи вся'къ т^ђꙁе'мецъ въ і^и^л~и, да пребђ'детъ въ кђщахъ
ἐν σκηναῖς κατοικήσετε ἑπτὰ ἡμέρας· πᾶς ὁ αὐτόχθων ἐν ᾿Ισραὴλ κατοικήσει ἐν σκηναῖς,
43
43
ја^ко ви'дятᲆ в роженїя ва'ша, ја%ко въ кђщахъ вселиX сн~ы і^и^л~вы” Є$гда` и^ꙁвожDђ я& и^хъ, и^з ꙁемля` е^гљ=петьскїя” А$ꙁᲆ г~ь б~ъ ва'шъ,
ὅπως ἴδωσιν αἱ γενεαὶ ὑμῶν, ὅτι ἐν σκηναῖς κατῴκισα τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν με αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
44
44
и^сповњда мољ=сїи вся` пра'ꙁнDики гн~я сн~омъ і^и^л~вымъ”
Καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς τὰς ἑορτὰς Κυρίου τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ.
Глvа, к~д”
Κεφάλαιο 24
1
1
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
ꙁаповњждь сн~омъ і^и^л~вымъ, да принесTђ т^и е^ле'и эT дре'ва чи'ста, и^ цњжена вᲆ свњтᲇнїе. да гори'тъ свњти'ло всегда`.
ἔντειλαι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ λαβέτωσάν σοι ἔλαιον ἐλάϊνον καθαρὸν κεκομμένον εἰς φῶς, καῦσαι λύχνον διὰ παντός.
3
3
вн^њё%дђ ꙁа вњсы въ хра'мњ свњдњ'нїя, и^ да ж#гђтъ е&, а^а^ро'нъ и^ сн~ове е^го, эT ве'чера до ꙁаё%тра прDе гм~ъ, не пресᲄа'юще ꙁако'нъ вњчны'и в роже'нїя ва'ша,
ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου καύσουσιν αὐτὸ ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἀπὸ ἑσπέρας ἕως πρωΐ ἐνώπιον Κυρίου ἐνδελεχῶς· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν.
4
4
на свњти'лњ чи'стеM да ж#жетъ въ свњти'лњ прDе гм~ъ до заё%тра,
ἐπὶ τῆς λυχνίας τῆς καθαρᾶς καύσετε τοὺς λύχνους ἐναντίον Κυρίου ἕως εἰς τὸ πρωΐ.
5
5
и^ да въ'ꙁмете мђки` пшени'чны, и^ да сътвори'те эT нея, в~і хлњ'бовъ. дв~ђ десяти'нъ да бђ'дет# хлњ'бъ е^ді'нъ,
Καὶ λήψεσθε σεμίδαλιν καὶ ποιήσετε αὐτὴν δώδεκα ἄρτους, δύο δεκάτων ἔσται ὁ ἄρτος ὁ εἷς·
6
6
и^ въꙁложи'те и^хъ на дв^а положе'нїя” По ѕ~, хлњ'бовъ на трапе'зњ чи'стњ прDе гм~ъ.
καὶ ἐπιθήσετε αὐτοὺς δύο θέματα, ἓξ ἄρτους τὸ ἓν θέμα ἐπὶ τὴν τράπεζαν τὴν καθαρὰν ἔναντι Κυρίου.
7
7
и^ да въꙁложи'те на е^ді'но положе'нїе џимияM чи'стъ и^ со'ль, и^ да бђ'дђтъ хлњ'бы въ память преDлежа'щїи преD гм~ъ,
καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τὸ θέμα λίβανον καθαρὸν καὶ ἅλα, καὶ ἔσονται εἰς ἄρτους εἰς ἀνάμνησιν προκείμενα τῷ Κυρίῳ.
8
8
въ дн~ь сђбо'ты, да преDлежи'тᲆ прDе гм~ъ всегда` эT сн~овъ і^и^л~вᲆ, ꙁавњт# вњ'чныи,
τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων προσθήσεται ἔναντι Κυρίου διὰ παντὸς ἐνώπιον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, διαθήκην αἰώνιον.
9
9
и^ да бђ'дет# а^а^ро'нђ и^ сн~ом# е^го, и^ да ја%дятъ я& въ мњстњ ст~њ сђть б^о ст~ая ст~ыхъ. с^е иM эT тре'бы г~ђ ꙁакоn вњ'чныи”
καὶ ἔσται ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, καὶ φάγονται αὐτὰ ἐν τόπῳ ἁγίῳ· ἔστι γὰρ ἅγια τῶν ἁγίων τοῦτο αὐτῶν ἀπὸ τῶν θυσιαζομένων τῷ Κυρίῳ, νόμιμον αἰώνιον.
10
10
І$ и^ꙁы'де сн~ъ жены` і^и^л~ьтески, и^ се же бњяше сн~ъ е^гљ=пᲆтянина въ сн~њхъ і^и^л~вых#, и^ котороа^шеся въ полчищи, и^же эT і^и^л~ьтеныня мђжᲆ і^и^л~ьтянинъ
Καὶ ἐξῆλθεν υἱὸς γυναικὸς ᾿Ισραηλίτιδος, καὶ οὗτος ἦν υἱὸς Αἰγυπτίου ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐμαχέσαντο ἐν τῇ παρεμβολῇ ὁ ἐκ τῆς ᾿Ισραηλίτιδος καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ ᾿Ισραηλίτης·
11
11
наре'къ сн~ъ жены` і^и^л~ьтяныни и%мя гн~е прокля`” И$ приведо'ша и& къ мољ=сїю, и^мя же мт~ри е^го саломи'џᲆ. д#щи даврі'и^на эT племени` да'нова,
καὶ ἐπονομάσας ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς τῆς ᾿Ισραηλίτιδος τὸ ὄνομα κατηράσατο. καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς Μωυσῆν· καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Σαλωμεὶθ θυγάτηρ Δαβρεὶ ἐκ τῆς φυλῆς Δάν.
12
12
и^ въвергоша и& вᲆ темни'цђ ѓ^сђди'ти и& по велњ'нїемъ гн~имъ”
καὶ ἀπέθεντο αὐτὸν εἰς φυλακὴν διακρῖναι αὐτὸν διὰ προστάγματος Κυρίου.
13
13
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
14
14
и^ꙁведи'те кля'вшаго вн^њ по'лчища, и^ да въꙁложаT вс^и слы'шавшїи` рђцњ` свои` на главђ` е^го, и^ да побию'тъ и& каменїемъ ве'сь со'нм#”
ἐξάγαγε τὸν καταρασάμενον ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐπιθήσουσι πάντες οἱ ἀκούσαντες τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγή.
15
15
И$ сн~омᲆ і^и^л~выM гл~и, и^ рече'ши к ни'мъ, чл~къ чл~къ и^же а^ще проклене'тъ б~а свое^го грњх# прїиметъ”
καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λάλησον καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ὃς ἐὰν καταράσηται Θεόν, ἁμαρτίαν λήψεται·
16
16
Клены'и же и%мя гн~е, смр~тїю да ё%мретъ ка'менїемъ да побию'тъ и& весь со'ньмъ, а^ще л^и ꙁемецъ и^л^и прише'лецъ, внегда` проклене'тъ, и%мя гн~е да ё%мретъ”
ὀνομάζων δὲ τὸ ὄνομα Κυρίου, θανάτῳ θανατούσθω· λίθοις λιθοβολείτω αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγὴ ᾿Ισραήλ· ἐάν τε προσήλυτος, ἐάν τε αὐτόχθων, ἐν τῷ ὀνομάσαι αὐτὸν τὸ ὄνομα Κυρίου, τελευτάτω.
17
17
И чл~къ и^же а^ще ё^бїетъ вся'кђ дш~ђ чл~чђ смр~тїю да ё%мретъ,
καὶ ἄνθρωπος ὃς ἂν πατάξῃ ψυχὴν ἀνθρώπου καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω.
18
18
и^же а^ще кт^о ё^бїетъ говя'до и^ ё'мрет#, да тяжет# дш~ђ вᲆ дш~и мњсто,
καὶ ὃς ἂν πατάξῃ κτῆνος καὶ ἀποθάνῃ, ἀποτισάτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς.
19
19
и^ а'ще кт^о сътвори'тᲆ поро'къ бли'жнемђ, ја^коже сътвори` е^мђ та'коже и^ емђ сътворя'тъ,
καὶ ἐάν τις δῷ μῶμον τῷ πλησίον, ὡς ἐποίησεν αὐτῷ, ὡσαύτως ἀντιποιηθήσεται αὐτῷ·
20
20
и^ꙁломле'нїе въ и^ꙁломле'нїя мњсто, ѓ^ко въ ѓ^ка мњсто, ꙁђбъ въ ꙁђ'ба мњсто. ја%коже съᲄвори'лъ поро'къ чл~кђ та'коже сътворяT и^ емђ,
σύντριμμα ἀντὶ συντρίμματος, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, καθότι ἂν δῷ μῶμον τῷ ἀνθρώπῳ, οὕτω δοθήσεται αὐτῷ.
21
21
и^же а^ще кт^о ё^даритᲆ чл~ка и^ ё'мрет# и^ то'и смр~тїю да ё%мреT”
ὃς ἂν πατάξῃ ἄνθρωπον καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω·
22
22
ѓ^правле'нїе е^ді'но е^сть, прише'лцђ и^ насе'лникђ, ја%ко а^ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ,
δικαίωσις μία ἔσται τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ἐγχωρίῳ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
23
23
и^ гл~а мољ=сїи къ сн~омъ і^и^л~вымъ, і^ и^ꙁведо'ша кля'вшаго вн^њ по'лчища и^ поби'ша и& ка'менїемъ ве'сь соньмъ сн~въ і^и^л~вᲆ, съᲄвори'ша е^же заповᲇда г~ь мољ=сїю”
καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξήγαγον τὸν καταρασάμενον ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν ἐν λίθοις· καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐποίησαν καθάπερ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
Глvа, к~е”
Κεφάλαιο 25
1
1
И$ гл~а г~ь къ мољ=сїю на горњ синаи'стњи рекїи,
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐν τῷ ὄρει Σινὰ λέγων·
2
2
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ, и^ рече'ши къ ниM вънегда` вᲆнидете въ ꙁеMлю ю^же а^ꙁъ даю` вамъ, да почїетъ ꙁемля` ю^же а^ꙁъ даю` ва'мъ сђботы г~ђ,
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, καὶ ἀναπαύσεται ἡ γῆ, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, σάββατα τῷ Κυρίῳ.
3
3
ѕ~, лњтъ да сњеши ни'вђ твою, и^ ѕ~, лTњ, да рњжеши виногра'дъ твои и^ ѓ^бье^млеши пло'дᲆ е^го”
ἓξ ἔτη σπερεῖς τὸν ἀγρόν σου καὶ ἓξ ἔτη τεμεῖς τὴν ἄμπελόν σου καὶ συνάξεις τὸν καρπὸν αὐτῆς.
4
4
А$ въ ꙁ~ е лњто сђбо'та поко'и да бђ'детъ ꙁемли`, сђбота гн~я, ни'вы свое'я не сњ'еши, ви'ногра'да своеh да не рњжеши,
τῷ δὲ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ σάββατα, ἀνάπαυσις ἔσται τῇ γῇ, σάββατα τῷ Κυρίῳ· τὸν ἀγρόν σου οὐ σπερεῖς καὶ τὴν ἄμπελόν σου οὐ τεμεῖς,
5
5
и^ никнђща ѓ^ себњ, ни'вы твое^я` да не жне'ши, и^ виногра'да эTлђченїя твое^го да не ѓ^бье^млеши, лњто поко'я бђдеT ꙁеMли”
καὶ τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα τοῦ ἀγροῦ σου οὐκ ἐκθερίσεις καὶ τὴν σταφυλὴν τοῦ ἁγιάσματός σου οὐκ ἐκτρυγήσεις· ἐνιαυτὸς ἀναπαύσεως ἔσται τῇ γῇ.
6
6
И$ бђ'дђтъ сђбо'ты ꙁемли` ја^дь тебњ и^ дњтищђ твое^мђ, и^ рабђ` твое^мђ и^ рабыни ᲄвое'и, и^ нае'мникђ твое^мђ и^ ѓ^бита'лникђ прилежащемђ тебњ`
καὶ ἔσται τὰ σάββατα τῆς γῆς βρώματά σοι. καὶ τῷ παιδί σου καὶ τῇ παιδίσκῃ σου καὶ τῷ μισθωτῷ σου καὶ τῷ παροίκῳ τῷ προσκειμένῳ πρὸς σὲ
7
7
и^ ско'тђ твое^мђ, и^ ꙁвњри сђщемђ въ земли` твое'и, да бђ'детъ вся'к# пло'дъ е^го въ јадь”
καὶ τοῖς κτήνεσί σου, καὶ τοῖς θηρίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ σου ἔσται πᾶν τό γένημα αὐτοῦ εἰς βρῶσιν.
8
8
И$ съчте'ши ꙁ~, лњтъ поко'ю с^е е^сть ꙁ~, лњтᲆ седьми'жды, и^ бђ'дђтъ тебњ`, ꙁ~, лTњ си'хъ поко'ю, м~џ лњтъ,
Καὶ ἐξαριθμήσεις σεαυτῷ ἑπτὰ ἀναπαύσεις αὐτῶν, ἑπτὰ ἔτη ἑπτάκις, καὶ ἔσονταί σοι ἑπτά ἑβδομάδες ἐτῶν ἐννέα καὶ τεσσαράκοντα ἔτη.
9
9
и^ да расповњсте трђбнымъ гла'сомъ въ все'и земли` ва'шеи” Мцsа ꙁ~ го, і~ го дн~я мцsа, въ дн~ь ѓ^чище'нїя, да расповњсте трђбо'ю въ все'и земли` ва'шеи
καὶ διαγγελεῖτε σάλπιγγος φωνῇ ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὑμῶν ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνός· τῇ ἡμέρᾳ τοῦ ἱλασμοῦ διαγγελεῖτε σάλπιγγι ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὑμῶν.
10
10
и^ да ѓ^ст~ите сїе лњто, лњто н~ е, и^ да просла'вите ѓ^ставле'нїе всњмъ живђщимъ на не'и, лњто ѓ^ставле'нїя, ꙁнаме'нїе се бђдетъ ва'мъ, и^ да эTи^детъ ко'ждо ва'съ въ притя'жанїе свое, и^ ко'ждо въ эTчsтво свое эTи^детъ”
καὶ ἁγιάσετε τὸ ἔτος τὸν πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸν καὶ διαβοήσετε ἄφεσιν ἐπὶ τῆς γῆς πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν αὐτήν· ἐνιαυτὸς ἀφέσεως σημασία αὕτη ἔσται ὑμῖν, καὶ ἀπελεύσεται εἷς ἕκαστος εἰς τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, καὶ ἕκαστος εἰς τὴν πατριὰν αὐτοῦ ἀπελεύσεσθε.
11
11
И$ ѓ^ставле'нїе, ꙁна'менїа да бђ'детъ с^е ва'мъ, лњто, н~ е, лњто бђ'ди ва'мъ, да не сње^те н^и жне'те е^же са'мо и^зни'кнетъ на не'и и^ да не ѓ^бье^млеши ѓ^ставленых#, на неи,
ἀφέσεως σημασία αὕτη, τὸ ἔτος τὸ πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸς ἔσται ὑμῖν· οὐ σπερεῖτε, οὐδὲ ἀμήσετε τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα αὐτῆς, καὶ οὐ τρυγήσετε τὰ ἡγιασμένα αὐτῆς,
12
12
ја%ко ꙁна'менїе е^сть, ѓ^ставле'нїя ст~о да бђ'детъ ва'мъ” эT ни'въ да я'сте жита е^я`,
ὅτι ἀφέσεως σημασία ἐστίν, ἅγιον ἔσται ὑμῖν, ἀπὸ τῶν πεδίων φάγεσθε τὰ γενήματα αὐτῆς.
13
13
и^ въ лњто эTставленїя ꙁна'менїя и^хъ, да прїидет# ко'ждо въ притяжа'нїе свое,
᾿Εν τῷ ἔτει τῆς ἀφέσεως σημασίας αὐτῆς ἐπανελεύσεται ἕκαστος εἰς τὴν κτῆσιν αὐτοῦ.
14
14
а^ще эTдаси кђплю бли'жнемђ твое^мђ а^ще л^и притя'жеши эT бли'жняготвое^го да не ѓ^скорбля'етᲆ чл~къ бли'жняго”
ἐὰν δὲ ἀποδῷ πρᾶσιν τῷ πλησίον σου, ἐὰν δὲ καὶ κτήσῃ παρὰ τοῦ πλησίον σου, μὴ θλιβέτω ἄνθρωπος τὸν πλησίον·
15
15
по числђ лњтъ по ꙁна'менїю да притя'житъ эT бли'жняго по числђ` лTњ жи'тъ да да'сть ти`,
κατά ἀριθμὸν ἐτῶν μετὰ τὴν σημασίαν κτήσῃ παρὰ τοῦ πλησίον, κατὰ ἀριθμὸν ἐνιαυτῶν γενημάτων ἀποδώσεταί σοι.
16
16
ја%коже а^ще бо'лїи лњтъ, ё^мно'житъ притяжа'нїе е^го, ја%коже мнњ'е лњтъ, ё^мен#шитъ притяжа'нїя е^го” Та'ко и^ число` житъ да ти эTда'сть,
καθότι ἂν πλεῖον τῶν ἐτῶν, πληθυνεῖ τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, καὶ καθότι ἂν ἔλαττον τῶν ἐτῶν, ἐλαττονώσει τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, ὅτι ἀριθμὸν γενημάτων αὐτοῦ οὕτως ἀποδώσεταί σοι.
17
17
да не ѓ^скорби'тъ чл~къ бли'жняго, и^ да ё^бои'шися` г~а б~а свое^го, а%ꙁъ г~ь б~ъ ва'шᲆ
μὴ θλιβέτω ἄνθρωπος τὸν πλησίον, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
18
18
и^ да сᲆтворите вс^я ѓ^правда'нїя моя` и^ вся` сђды` моя`, снабди'те и^ сᲆтвори'те я&, и^ вселите'ся на ꙁемли`, ё^пова'юще”
καὶ ποιήσετε πάντα τὰ δικαιώματά μου καὶ πάσας τὰς κρίσεις μου καὶ φυλάξεσθε καὶ ποιήσετε αὐτὰ καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς πεποιθότες.
19
19
И$ да'стᲆ ꙁемля` пло'дъ свои, и^ ја%сте в сы'тость, и^ всели'теся на не'и ё^пова'ющеи,
καὶ δώσει ἡ γῆ τὰ ἐκφόρια αὐτῆς καὶ φάγεσθε εἰς πλησμονὴν καὶ κατοικήσετε πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτῆς.
20
20
а^ще глаголете чт^о н^ы ја%сти бђ'детъ, въ седмо'е лњто, а^ще не сње^мᲆ, н^и събира'емᲆ жи'тᲆ свои^хъ,
ἐὰν δὲ λέγητε, τί φαγόμεθα ἐν τῷ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ τούτῳ, ἐὰν μὴ σπείρωμεν μηδὲ συναγάγωμεν τὰ γενήματα ἡμῶν;
21
21
послю` бл~гослове'нїе мое` ва'мъ, вᲆ лњто ѕ~ е, и^ сᲆтвори'тᲆ жита е^я`, вᲆ г~ лᲇта
καὶ ἀποστέλλω τὴν εὐλογίαν μου ὑμῖν ἐν τῷ ἔτει τῷ ἕκτῳ, καὶ ποιήσει τὰ γενήματα αὐτῆς εἰς τὰ τρία ἔτη.
22
22
да сње^те до лњта ѓ%смаго, и^ да ја%сте эT житᲆ ве'тхиX да'же до лњта џ~ го, до'ндеже приспњю'тᲆ жита ея`, да ја%сте ве'тхая` ве'тхих#,
καὶ σπερεῖτε τὸ ἔτος τὸ ὄγδοον καὶ φάγεσθε ἀπὸ τῶν γενημάτων παλαιὰ ἕως τοῦ ἔτους τοῦ ἐνάτου, ἕως ἂν ἔλθῃ τὸ γένημα αὐτῆς, φάγεσθε παλαιὰ παλαιῶν.
23
23
ꙁемля' же не преда'сте въ ѓ^скверне'нїе, моя` б^о е^сть ꙁемля`, ја^ко прише'лцы и^ ѓ^бита'тели в^ы е^сте предо мно'ю
καὶ ἡ γῆ οὐ πραθήσεται εἰς βεβαίωσιν. ἐμὴ γάρ ἐστιν ἡ γῆ, διότι προσήλυτοι καὶ πάροικοι ὑμεῖς ἐστε ἐναντίον μου·
24
24
по все'и ꙁемли` ѓ^дрᲆжа'нїя ва'шего, и^скђпᲆ да дае^те ꙁемли`,
καὶ κατὰ πᾶσαν γῆν κατασχέσεως ὑμῶν λύτρα δώσετε τῆς γῆς.
25
25
а^ще л^и ни'щђе^тᲆ бра'тᲆ тво'и и^же с тобо'ю, и^ эTдаст# эT ѓ^дрᲆжа'нїя свое^го да прїидетᲆ, ё%жикᲆ бли'жнїи е^мђ и^ да и^скђп'ит# проданїя бра'та свое^го,
ἐὰν δὲ πένηται ὁ ἀδελφός σου ὁ μετὰ σοῦ καὶ ἀποδῶται ἀπὸ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ, καὶ ἔλθῃ ὁ ἀγχιστεύων ὁ ἐγγίζων αὐτῷ, καὶ λυτρώσεται τὴν πρᾶσιν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
26
26
а^ще л^и не бђ'детᲆ е^мђ ё%жикъ, и^ вᲆзмо'жет# рђка е^го посᲄи'гнђти дово'лныи и^скpђ е^го,
ἐὰν δὲ μὴ ᾖ τινι ὁ ἀγχιστεύων καὶ εὐπορηθῇ τῇ χειρὶ καὶ εὑρεθῇ αὐτῷ τὸ ἱκανὸν λύτρα αὐτοῦ,
27
27
и^ да сᲆчтђтся лњта кђ'пли е^го и^ да вᲆзда'ст# е^же и%маᲄь чл~кђ е^мђже долженъ бњ`, и^ въꙁвраᲄи'тся вᲆ ѓ^дрᲆжа'нїе е^го”
καὶ συλλογιεῖται τὰ ἔτη τῆς πράσεως αὐτοῦ καὶ ἀποδώσει ὃ ὑπερέχει τῷ ἀνθρώπῳ, ᾧ ἀπέδοτο αὐτὸ αὐτῷ, καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν κατάσχεσιν αὐτοῦ.
28
28
А$ще л^и не пости'гнетᲆ рђка` е^го дово'лное ја%коже эTда'ти е^мђ да бђ'дет# притяжа'нїе продавшемђ сїя, до лᲇта ѓ^ставле'нїя” Є$гдаy и^зы'иде лњто ѓ^ставле'нїя и^ прїидеT въ ѓ^дрᲆжа'нїе е^го,
ἐὰν δὲ μὴ εὐπορηθῇ αὐτοῦ ἡ χεὶρ τὸ ἱκανόν, ὥστε ἀποδοῦναι αὐτῷ, καὶ ἔσται ἡ πρᾶσις τῷ κτησαμένῳ αὐτὰ ἕως τοῦ ἕκτου ἔτους τῆς ἀφέσεως· καὶ ἐξελεύσεται ἐν τῇ ἀφέσει, καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν κατάσχεσιν αὐτοῦ.
29
29
а^ще л^и кт^о прода'стъ до'мᲆ вселе'нїя ѓ^гражде'нїя въ градњ, да бђ'детᲆ и^скђпле'нїе е^го, до'ндеже скоnчаюTся лњт'а дн~и. и^ да бђдеT и^скђпле'нїе е^го,
᾿Εὰν δέ τις ἀποδῶται οἰκίαν οἰκητὴν ἐν πόλει τετειχισμένῃ, καὶ ἔσται ἡ λύτρωσις αὐτῆς, ἕως πληρωθῇ ἐνιαυτὸς ἡμερῶν, ἔσται ἡ λύτρωσις αὐτῆς.
30
30
а^ще л^и не и^скђпиT до'ндеже сконча'е^тся лњто вс^е, да ѓ^дрᲆжи'тся доM сђщїи въ гра'дњ, и^мђщемђ ѓ^гражDенїе, вᲆ тве'рдь притяжа'вшемђ е&, и^ в роже'нїя е^го, и^ да не вᲆзвратиTся вᲆ ѓ^ставле'нїе”
ἐὰν δὲ μὴ λυτρωθῇ ἕως ἂν πληρωθῇ αὐτῆς ἐνιαυτὸς ὅλος, κυρωθήσεται ἡ οἰκία ἡ οὖσα ἐν πόλει τῇ ἐχούσῃ τεῖχος βεβαίως τῷ κτησαμένῳ αὐτὴν εἰς τὰς γενεὰς αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐξελεύσεται ἐν τῇ ἀφέσει.
31
31
до'ми же и^же на се'лех# и^мже нњсть ѓ^коло и^хᲆ ѓ^гражDенїя, кᲆ селђ ꙁемли` да ся приложаT, и^скђпи е^го всегда` да бђ'дђтъ, и^ въ ѓ^ставле'нїе да ся възвратятъ”
αἱ δὲ οἰκίαι αἱ ἐν ἐπαύλεσιν, αἷς οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς τεῖχος κύκλῳ, πρὸς τὸν ἀγρὸν τῆς γῆς λογισθήσονται· λυτρωταὶ διαπαντὸς ἔσονται καὶ ἐν τῇ ἀφέσει ἐξελεύσονται.
32
32
Гра'ди же леви'тъстїи` и^ до'мы ѓ^дрᲆжанїя иX и^скђпи да бђ'дђт#, прsно леви'томъ”
καὶ αἱ πόλεις τῶν Λευιτῶν, οἰκίαι τῶν πόλεων κατασχέσεως αὐτῶν, λυτρωταὶ διαπαντὸς ἔσονται τοῖς Λευίταις·
33
33
И$н^о и^же кт^о а^ще и^скђпитъ эT леви'тъ да и^ꙁы'идетъ прода'нїе дворовъ грDаныхъ ѓ^дръжанїя и^хъ, въ ѓ^ставле'нїе, ја%ко дворо'ве гра'дъ леви'тъскихъ, ѓ^дръжа'нїя и^хᲆ посреди сн~вᲆ і^и^л~въ,
καὶ ὃς ἂν λυτρώσηται παρὰ τῶν Λευιτῶν καὶ ἐξελεύσεται ἡ διάπρασις αὐτῶν οἰκιῶν πόλεως κατασχέσεως αὐτῶν ἐν τῇ ἀφέσει, ὅτι οἰκίαι τῶν πόλεων τῶν Λευιτῶν κατάσχεσις αὐτῶν ἐν μέσῳ υἱῶν ᾿Ισραήλ.
34
34
и^ се'ла нарече'нїя въ граде'хъ и^хъ, да ся не продадђтъ ја%ко ѓ^дръжа'нїе и^хъ вњ'чное е^сть,
καὶ οἱ ἀγροὶ ἀφωρισμένοι ταῖς πόλεσιν αὐτῶν οὐ πραθήσονται, ὅτι κατάσχεσις αἰωνία τοῦτο αὐτῶν ἐστιν.
35
35
а%ще ли же ни'щђетъ бра'тъ твои, иже с тобо'ю и^ ꙁнемо'жетъ ё^ тебе` рђка'ми, по'дъи^ми е^го. ја^ко прише'лца и^ ѓ^бита'лника” да поживе'тъ бра'тъ твои с тобо'ю
᾿Εὰν δὲ πένηται ὁ ἀδελφός σου ὁ μετὰ σοῦ καὶ ἀδυνατήσῃ ταῖς χερσὶ παρὰ σοί, ἀντιλήψῃ αὐτοῦ ὡς προσηλύτου καὶ παροίκου καὶ ζήσεται ὁ ἀδελφός σου μετὰ σοῦ.
36
36
не въꙁ#меши эT него` лиXвђ, н^иже сђгђ'бины и^ ё^бои'шися б~а твое^го, а%ꙁъ г~ь, да поживе'тъ бра'тъ тво'и с тобо'ю.
οὐ λήψῃ παρ᾿ αὐτοῦ τόκον, οὐδὲ ἐπὶ πλήθει· καὶ φοβηθήσῃ τὸν Θεόν σου, ἐγὼ Κύριος, καὶ ζήσεται ὁ ἀδελφός σου μετὰ σοῦ.
37
37
сребра` твое^го не да'си е^мђ въ ли'хвђ” и^ пи'ща твое^я` не даси` е^мђ въ сђгђбинђ,
τὸ ἀργύριόν σου οὐ δώσεις αὐτῷ ἐπὶ τόκῳ καὶ ἐπὶ πλεονασμῷ οὐ δώσεις αὐτῷ τὰ βρώματά σου.
38
38
а%ꙁъ г~ь б~ъ ваш#, и^ꙁведы'и в^ы и^ꙁъ земля` е^гљ=петъскїя, да'ти вамъ ꙁе'млю ханаа'ньскђ. ја%ко бы'ти мн^њ б~ђ ва'шемђ”
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, δοῦναι ὑμῖν τὴν γῆν Χαναάν, ὥστε εἶναι ὑμῶν Θεός.
39
39
И$ а^ще ѓ^ё^бо'жаеT бра'тъ тво'и ё^ тебе`. и^ продастᲆся тебњ`, да не рабо'тае^тъ тебњ` рабо'ты ра'бїя,
᾿Εὰν δὲ ταπεινωθῇ ὁ ἀδελφός σου παρὰ σοί, καὶ πραθῇ σοι, οὐ δουλεύσει σοι δουλείαν οἰκέτου·
40
40
а^ки нае^мникъ, и^л^и насе'ликъ да бђ'детъ ти до лњта ѓ^ставле'нїя, да дњ'лаетъ ё^ тебе`,
ὡς μισθωτὸς ἢ πάροικος ἔσται σοι, ἕως τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως ἐργᾶται παρὰ σοί,
41
41
и^ да и^ꙁы'идетъ эT тебе` и^ дњти е^го с ни'м# въ лњто ѓ^ставле'нїя, и^ да и'детъ в роже'нїе свое`, и^ въ ѓ^дръжа'нїе эTч~ества е^го да и'детъ”
καὶ ἐξελεύσεται τῇ ἀφέσει καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν γενεὰν αὐτοῦ, εἰς τὴν κατάσχεσιν τὴν πατρικὴν ἀποδραμεῖται,
42
42
Поне'же раби` сђть сїи` мои`, ја%же и^ꙁведо'хъ и^ꙁъ земля` е^гљ=пеᲄьски, да ся не продаст# прода'нїемъ ра'бїем#,
διότι οἰκέται μού εἰσιν οὗτοι, οὓς ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου· οὐ πραθήσεται ἐν πράσει οἰκέτου.
43
43
да не стђжи'ши е^мђ трђдомъ, да ё^бои'шися г~а б~а твое^го,
οὐ κατατενεῖς αὐτὸν ἐν τῷ μόχθῳ, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου.
44
44
ра'бъ же тво'и и^ раба` и^же а%ще бђ'дет# ё^ тебе` эT ја%ꙁы'къ, и^же ѓ^крsтъ тебе` сђть эT тњхъ, да притя'жится ра'бъ и^ рабы'ня,
καὶ παῖς καὶ παιδίσκη, ὅσοι ἂν γένωνταί σοι ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, ὅσοι κύκλῳ σού εἰσιν, ἀπ᾿ αὐτῶν κτήσεσθε δοῦλον καὶ δούλην·
45
45
и^ эT сн~вᲆ населны'хъ и^же сђть въ ва'съ эT си'хᲆ да притяжи'те, и^ эT роже'нїя и^хъ. е^ли'цы и^же а%ще бђ'дђтъ в ꙁемли` ва'шеи да бђ'дет# ва'мᲆ въ ѓ^дръжанїе
καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν παροίκων τῶν ὄντων ἐν ὑμῖν, ἀπὸ τούτων κτήσεσθε καὶ ἀπὸ τῶν συγγενῶν αὐτῶν, ὅσοι ἂν γένωνται ἐν γῇ ὑμῶν, ἔστωσαν ὑμῖν εἰς κατάσχεσιν.
46
46
и^ да раꙁдњли'те я& дњтемъ ва'шимъ по ва'съ, и^ да бђ'детъ ва'мъ во ѓ^дръжанїе въ вњки, бра'тїя же ва'шея` сн~въ і^и^л~въ ко'иждо бра'та свое^го, да не стђжи'тъ трђдо'мъ,
καὶ καταμεριεῖτε αὐτοὺς τοῖς τέκνοις ὑμῶν μεθ᾿ ὑμᾶς, καὶ ἔσονται ὑμῖν κατόχιμοι εἰς τὸν αἰῶνα· τῶν δὲ ἀδελφῶν ὑμῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐ κατατενεῖ αὐτὸν ἐν τοῖς μόχθοις.
47
47
а%ще пости'гне рђка` прише'лцђ и^ ѓ^битаlникђ и^же ё^ тебе`, и^ ѓ^ё'божа'лъ бра'тъ твои и^ прода'сться кᲆ пришеlцђ, и^л^и къ ѓ^бита'лникђ и^же ё^ тебе`, и^л^и ро'дившемђся тђ прише'лцђ
᾿Εὰν δὲ εὕρῃ ἡ χεὶρ τοῦ προσηλύτου ἢ τοῦ παροίκου τοῦ παρὰ σοί, καὶ ἀπορηθεὶς ὁ ἀδελφός σου πραθῇ τῷ προσηλύτῳ ᾒ τῷ παροίκῳ τῷ παρὰ σοὶ ἢ ἐκ γενετῆς προσηλύτῳ,
48
48
по прода'нїи` к немђ, и^скђпъ да бђ'дет# е^мђ, е^ді'номђ эT бра'тїя да и^скђпитъ е^го
μετὰ τὸ πραθῆναι αὐτῷ, λύτρωσις ἔσται αὐτοῦ· εἷς τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ λυτρώσεται αὐτόν.
49
49
бра'тᲆ эTц~а е^го, и^л^и сн~ъ бра'та эTц~а е^го, да и^скђпитъ е^го и^л^и эT сво'исᲄвены'я пло'ти ро'да е^го, и^скђпитᲆ е^го, а^ще л^и воꙁмо'жет# рђка е^го и^скђпи'ти себе`
ἀδελφὸς πατρὸς αὐτοῦ ἢ υἱὸς ἀδελφοῦ πατρὸς λυτρώσεται αὐτὸν ἢ ἀπὸ τῶν οἰκείων τῶν σαρκῶν αὐτοῦ, ἐκ τῆς φυλῆς αὐτοῦ, λυτροῦται αὐτόν· ἐὰν δὲ εὐπορηθεὶς ταῖς χερσὶ λυτρῶται ἑαυτόν,
50
50
да съчте'тся съ притяжа'вшиM е^го, эT лњта е^же вда'ся е^мђ, да'же до лњта ѓ^ставле'нїя`” И$ да бђ'детᲆ сребро` прода'нїя е^го, а^ки дн~ь нае'мъникђ, эT лњта до лњта да бђ'детъ с ни'мъ,
καὶ συλλογιεῖται πρὸς τὸν κεκτημένον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἔτους, οὗ ἀπέδοτο ἑαυτὸν αὐτῷ ἕως τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς ἀφέσεως, καὶ ἔσται τὸ ἀργύριον τῆς πράσεως αὐτοῦ ὡς μισθίου· ἔτος ἐξ ἔτους ἔσται μετ᾿ αὐτοῦ.
51
51
а%ще л^и комђ бо'лїи лTњ е^сть, протиv то'мђ эTдаст# и^скђпъ свои” эT сребра` прода'наго,
ἐὰν δέ τινι πλεῖον τῶν ἐτῶν ᾖ, πρὸς ταῦτα ἀποδώσει τὰ λύτρα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἀργυρίου τῆς πράσεως αὐτοῦ·
52
52
а%ще л^и мало ѓ^ста'нется эT лњтъ, до лњтъ ѓ^ставле'нїя, и^ да съчте'тъ е^мђ по лњтоM е^го, и^ да эTда'стъ и^скђпъ е^го а^ки нае'мникъ
ἐὰν δὲ ὀλίγον καταλειφθῇ ἀπὸ τῶν ἐτῶν εἰς τὸν ἐνιαυτὸν τῆς ἀφέσεως, καὶ συλλογιεῖται αὐτῷ κατὰ τὰ ἔτη αὐτοῦ, καὶ ἀποδώσει τὰ λύτρα αὐτοῦ.
53
53
эT го'да до го'да, да бђ'дет# с ни'мъ” да не стђжи'ши е^мђ трђдоM прDе тобо'ю,
ὡς μισθωτὸς ἐνιαυτὸν ἐξ ἐνιαυτοῦ ἔσται μετ᾿ αὐτοῦ· οὐ κατατενεῖς αὐτὸν ἐν τῷ μόχθῳ ἐνώπιόν σου.
54
54
а%ще л^и не и^скђ'пится, посе'мъ да и^ꙁы'идетъ въ лњто ѓ^ставле'нїя, са'мъ и^ дњти е^го с ни'мъ,
ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται κατὰ ταῦτα, ἐξελεύσεται ἐν τῷ ἔτει τῆς ἀφέσεως αὐτὸς καὶ τὰ παιδία αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ·
55
55
ја'ко мои` раби` сн~ове і^и^л~вы, раби` мои` с^и сђть, и^хже и^зведо'х# и^зъ земля` е^гљ=пеTскїя”
ὅτι ἐμοὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ οἰκέται εἰσί, παῖδές μου οὗτοί εἰσιν, οὓς ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
Глvа, к~ѕ”
Κεφάλαιο 26
1
1
Не сътвори'те себњ ѓ^браза рђкотворе'на, ни'же начерта'ныхъ, ни'же столпа` поста'вите себњ`, и^ не поста'виᲄе себњ` болва'нъ ка'менъ и^стђка'нъ въ ꙁемли` ва'шей, и^ не поклони'теся и^мъ, а%ꙁъ е^смь г~ь б~ъ ва'шъ,
ΟΥ ποιήσετε ὑμῖν αὐτοῖς χειροποίητα, οὐδὲ γλυπτά, οὐδὲ στήλην ἀναστήσετε ὑμῖν, οὐδὲ λίθον σκοπὸν θήσετε ἐν τῇ γῇ ὑμῶν προσκυνῆσαι αὐτῷ· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
2
2
сђбо'ты моя` снабди'те, и^ эT ст~ыхъ мои^хъ ё^бои'теся а%ꙁъ е^смь г~ь”
τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε, καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου φοβηθήσεσθε· ἐγώ εἰμι Κύριος.
3
3
Аще въ повелњнїи^хъ мои^хъ хо'дите и^ за'повњди моя` снабдите` и сътвори'те я&,
᾿Εὰν τοῖς προστάγμασί μου πορεύησθε καὶ τὰς ἐντολάς μου φυλάσσησθε καὶ ποιήσητε αὐτάς,
4
4
и^ дам# до'ждь ваM въ' время свое, и^ ꙁемля` да'сть пло'дъ свои, и^ древеса се'лная дадђт# ѓ^во'щь сво'и,
καὶ δώσω τὸν ὑετὸν ὑμῖν ἐν καιρῷ αὐτοῦ, καὶ ἡ γῆ δώσει τὰ γενήματα αὐτῆς καὶ τὰ ξύλα τῶν πεδίων ἀποδώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν.
5
5
и^ спости'гнетъ васъ млаченїе жи'т# і^ и^манїе вина, и^манїе же вина посᲄигнетᲆ время сњя'нїя, и^ ја%сте хлњб# вашъ в сы'тость, и^ всели'теся беꙁ# стра'ха на земли` ва'шеи и^ ра'ть не прои'детъ сквозњ зе'млю ва'шђ,
καὶ καταλήψεται ὑμῖν ὁ ἁλοητὸς τὸν τρυγητόν, καὶ ὁ τρυγητὸς καταλήψεται τὸν σπόρον, καὶ φάγεσθε τὸν ἄρτον ὑμῶν εἰς πλησμονὴν καὶ κατοικήσετε μετὰ ἀσφαλείας ἐπὶ τῆς γῆς ὑμῶν, καὶ πόλεμος οὐ διελεύσεται διὰ τῆς γῆς ὑμῶν.
6
6
и^ даM ми'ръ в земли` ва'шеи, и^ ё'снете, и^ не бђдетᲆ ё^страша'яй ва`съ, и^ погђблю` ѕвњри лю'тыя` эT ꙁеMля ва'шеа
καὶ δώσω εἰρήνην ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, καὶ κοιμηθήσεσθε, καὶ οὐκ ἔσται ὑμᾶς ὁ ἐκφοβῶν, καὶ ἀπολῶ θηρία πονηρὰ ἐκ τῆς γῆς ὑμῶν.
7
7
и^ раᲄь сквоꙁњ ꙁемля` ва'шея не про'идеT и^ пожене'те врагы` ваша, и^ па'дђтъ прDе ва'ми ё^бо'емъ”
καὶ διώξεσθε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καὶ πεσοῦνται ἐναντίον ὑμῶν φόνῳ·
8
8
И$ поженђтъ эT васъ е~ р~, а^ р~, ва'съ пожене'т# тм^ђ и^ падђтъ вра'ꙁи ва'ши прDе вами мечемъ”
καὶ διώξονται ἐξ ὑμῶν πέντε ἑκατόν, καὶ ἑκατὸν ὑμῶν διώξονται μυριάδας. καὶ πεσοῦνται οἱ ἐχθροὶ ὑμῶν ἐναντίον ὑμῶν μαχαίρᾳ.
9
9
И$ при'ꙁрю на ва'съ и^ блгsвлю` ва'съ, и^ възвращђ ва'съ и^ ё^множђ ва'съ, и^ посᲄа'влю ꙁавTњ мо'и с ва'ми”
καὶ ἐπιβλέψω ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ αὐξανῶ ὑμᾶς καὶ πληθυνῶ ὑμᾶς καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου μεθ᾿ ὑμῶν.
10
10
и^ ја%сте ве'тхая, и^ ветхая ве'тхиX и^ ве'тхая` эT лица` но'выхъ и^ꙁнесе'те
καὶ φάγεσθε παλαιὰ καὶ παλαιὰ παλαιῶν, καὶ παλαιὰ ἐκ προσώπου νέων ἐξοίσετε.
11
11
и^ поста'влю ꙁавњтъ мо'и въ ва'съ и^ не похђ'литъ дш~а моя` ва'съ”
καὶ θήσω τὴν σκηνήν μου ἐν ὑμῖν, καὶ οὐ βδελύξεται ἡ ψυχή μου ὑμᾶς,
12
12
И$ похождђ въ ва'съ, и^ бђ'дђ ва'мъ б~ъ, а^ в^ы бђ'дете м^и вᲆ лю'ди”
καὶ ἐμπεριπατήσω ἐν ὑμῖν· καὶ ἔσομαι ὑμῶν Θεός, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι λαός.
13
13
А/ꙁъ г~ь б~ъ ва'шъ, и^ꙁведы'и в^ы и^ꙁъ земля` е^гљ=петьскїя сђщимъ ва'мъ рабо'мъ, и^ съкрђши'хъ ё%ꙁы ја%рма` ва'шего, и^зведо'хъ в^ы съ вла'стїю”
ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὄντων ὑμῶν δούλων, καὶ συνέτριψα τὸν δεσμὸν τοῦ ζυγοῦ ὑμῶν καὶ ἤγαγον ὑμᾶς μετὰ παρρησίας.
14
14
А$ще л^и не послђша'ете мене` и^ не сътворите` повелњнїи мои^хъ си'хъ,
ἐὰν δέ μὴ ὑπακούσητέ μου, μὴ δὲ ποιήσητε τὰ προστάγματά μου ταῦτα,
15
15
и^ сђпроти'витеся мн^њ, и^ сђдо'мъ мои'мъ не ё^годи'тъ дш~а ва'ша, ја%коже не сътвори'ти ва'мъ всњхъ ꙁа'повњдїи мои^хъ, и^ ја%ко раꙁсы'пати завњтъ мои,
ἀλλὰ ἀπειθήσητε αὐτοῖς καὶ τοῖς κρίμασί μου προσοχθίσῃ ἡ ψυχὴ ὑμῶν, ὥστε ὑμᾶς μὴ ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολάς μου, ὥστε διασκεδάσαι τήν διαθήκην μου,
16
16
и^ а'ꙁъ сътворю` си'це ва'мъ, и^ приста'влю на в^ы неи^мњнїе, и^ ра'ны и^ кра'сты, врњжа'ющи ѓ%чи ва'ши, и^ дш~ђ ва'шђ сђшащђ, и^ всњ'ете въ тще` сњмена ва'ша, и^зъја%дят# б^о е& сђпоста'ты ва'ша.
καὶ ἐγὼ ποιήσω οὕτως ὑμῖν· καὶ ἐπιστήσω ἐφ᾿ ὑμᾶς τὴν ἀπορίαν, τήν τε ψώραν, καὶ τὸν ἴκτερα σφακελίζοντα τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν, καὶ τὴν ψυχὴν ὑμῶν ἐκτήκουσαν, καὶ σπερεῖτε διακενῆς τὰ σπέρματα ὑμῶν, καὶ ἔδονται οἱ ὑπεναντίοι ὑμῶν.
17
17
и^ ѓ^прђ лице` мое` на ваs, и^ паде'те прDе враги` ва'шими, и^ поженђтъ в^ы ненави'дящїи` ва'съ, и^ пробњ'гнете не гони'ми ники'мже”
καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ πεσεῖσθε ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν, καὶ διώξονται ὑμᾶς οἱ μισοῦντες ὑμᾶς, καὶ φεύξεσθε οὐδενὸς διώκοντος ὑμᾶς.
18
18
И$ а'ще до сего` не послђшае^те мене`, и^ приложђ` накаꙁа'ти в^ы вре'дъ з~. ꙁа грњхи` ва'ша,
καὶ ἐὰν ἕως τούτου μὴ ὑπακούσητέ μου, καὶ προσθήσω τοῦ παιδεῦσαι ὑμᾶς ἑπτάκις ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν.
19
19
и^ съкрђшђ` ё^кориZнђ преꙁо'ра ва'шего, и^ положђ нб~о ва'мъ а^ки желњз'но и^ ꙁе'млю ва'шђ а^ки мњдянђ”
καὶ συντρίψω τὴν ὕβριν τῆς ὑπερηφανίας ὑμῶν, καὶ θήσω τὸν οὐρανὸν ὑμῖν σιδηροῦν καὶ τὴν γῆν ὑμῶν ὡσεὶ χαλκῆν.
20
20
И$ бђ'детъ вътще` крњп'ость ва'ша, и^ не да'стъ ꙁемля` ва'ша сњмени свое^го, и^ дре'ва села` ва'шего не дадђт# плода` свое^го”
καὶ ἔσται εἰς κενὸν ἡ ἰσχὺς ὑμῶν, καὶ οὐ δώσει ἡ γῆ ὑμῶν τὸν σπόρον αὐτῆς, καὶ τὸ ξύλον τοῦ ἀγροῦ ὑμῶν οὐ δώσει τὸν καρπὸν αὐτοῦ.
21
21
И$ а'ще посе'мᲆ соблђ'дите на страны`, и^ не и^зво'лите послђшати мене, приложю` на в^ы вре'дъ се'дмь по грњхо'мъ ва'шимъ”
καὶ ἐὰν μετὰ ταῦτα πορεύησθε πλάγιοι, καὶ μὴ βούλησθε ὑπακούειν μου, προσθήσω ὑμῖν πληγὰς ἑπτὰ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν.
22
22
И напђщђ` на в^ы ѕвњри лю'тыя ꙁем#ны'я, і^ и^ꙁъја%дятᲆ в^ы, и^ потребяT ско'тъ ва'шъ, и^ ма'ли сътворю` в^ы, и^ пђсты бђ'дђт# пђтїе ва'ши,
καὶ ἀποστελῶ ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰ θηρία τὰ ἄγρια τῆς γῆς καὶ κατέδεται ὑμᾶς καὶ ἐξαναλώσει τὰ κτήνη ὑμῶν, καὶ ὀλιγοστοὺς ποιήσω ὑμᾶς, καὶ ἐρημωθήσονται αἱ ὁδοὶ ὑμῶν.
23
23
і^ а^ще си'мъ не нака'жетеся, но по'идете кᲆ мн^њ в непра'вдњ,
καὶ ἐπὶ τούτοις ἐὰν μὴ παιδευθῆτε, ἀλλὰ πορεύησθε πρός με πλάγιοι,
24
24
и^ пои^дђ и^ а'ꙁъ противђ ва'мъ во ја%рости мое'и съ рве'нїеM и^ погђблю` в^ы а%ꙁъ се'дми'жды грњхъ ра'ди ва'ших#”
πορεύσομαι κἀγὼ μεθ᾿ ὑμῶν θυμῷ πλαγίῳ, καὶ πατάξω ὑμᾶς κἀγὼ ἑπτάκις ἀντὶ τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν.
25
25
И$ наведђ на' вы мечъ мьстя'и сђда` ꙁавњтнаго, и^ въбњгнете ли вᲆ гра'ды ва'ша, пђщђ на' вы см~рть, и^ въпаде'те въ рђцњ вра'гъ ва'шихъ”
καὶ ἐπάξω ἐφ᾿ ὑμᾶς μάχαιραν ἐκδικοῦσαν δίκην διαθήκης, καὶ καταφεύξεσθε εἰς τὰς πόλεις ὑμῶν· καὶ ἐξαποστελῶ θάνατον εἰς ὑμᾶς, καὶ παραδοθήσεσθε εἰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν.
26
26
Вънегда` скорбњти ва'мᲆ пи'ща хлњ'бовъ. тогда` и^спекђтъ де'сять же'нъ хлњ'бы ва'ша, въ е^ді'нои пе'щи, и^ эTдадя'т# хлњ'бы ва'ша въ мњрђ, и^ я'сте и^ не насыᲄи'теся”
ἐν τῷ θλῖψαι ὑμᾶς σιτοδείᾳ ἄρτων, καὶ πέψουσι δέκα γυναῖκες τοὺς ἄρτους ὑμῶν ἐν κλιβάνῳ ἑνί, καὶ ἀποδώσουσι τοὺς ἄρτους ὑμῶν ἐν σταθμῷ, καὶ φάγεσθε καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῆτε.
27
27
А$ще же и^ симъ не послђшае'те мене`, и^ по'идете къ мнњ` страно'ю
ἐὰν δὲ ἐπὶ τούτοις μὴ ὑπακούσητέ μου, καὶ πορεύησθε πρός με πλάγιοι,
28
28
и^ а'ꙁъ пои^дђ проти'вђ ва'мъ въ ја%рости съ рве'нїемᲆ и^ накажђ` в^ы а%ꙁъ сеDми'жды грњхъ ра'ди ва'шихъ”
καὶ αὐτὸς πορεύσομαι μεθ᾿ ὑμῶν ἐν θυμῷ πλαγίῳ, καὶ παιδεύσω ὑμᾶς ἐγὼ ἑπτάκις κατὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν.
29
29
И$ я'сти бђдете плоти сн~въ ва'ших#, и^ пло'ти дще'реи ва'шихъ ја%сте”
καὶ φάγεσθε τὰς σάρκας τῶν υἱῶν ὑμῶν καὶ τὰς σάρκας τῶν θυγατέρων ὑμῶν φάγεσθε,
30
30
И$ сътворю` пђсты'я ка'пища ва'ша, и^ поᲄреблю` древена'я рђкотворе'нїа ваша, и^ положђ` трђпы ваша на трђ'пњх# кђмиr ва'шихъ, и^ възненавидиT васъ дш~а моя”
καὶ ἐρημώσω τὰς στήλας ὑμῶν, καὶ ἐξολοθρεύσω τὰ ξύλινα χειροποίητα ὑμῶν, καὶ θήσω τὰ κῶλα ὑμῶν ἐπὶ τὰ κῶλα τῶν εἰδώλων ὑμῶν, καὶ προσοχθιεῖ ἡ ψυχή μου ὑμῖν.
31
31
И$ сотворю` гра'ды ва'ша пђсᲄы и^ разсы'плю ст~ая ва'ша, и^ не ѓ^боня'ю воня` тре'бъ ва'шихъ”
καὶ θήσω τὰς πόλεις ὑμῶν ἐρήμους καὶ ἐξερημώσω τὰ ἅγια ὑμῶν, καὶ οὐ μὴ ὀσφρανθῶ τῆς ὀσμῆς τῶν θυσιῶν ὑμῶν.
32
32
И$ сътворю` пђстђ а%зъ ꙁе'млю вашђ, и^ въздивя'тся ѓ^ не'и вра'зи ваши живђщеи на не'и,
καὶ ἐξερημώσω ἐγὼ τὴν γῆν ὑμῶν, καὶ θαυμάσονται ἐπ᾿ αὐτῇ οἱ ἐχθροὶ ὑμῶν οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐτῇ.
33
33
и^ разсы'плю в^ы въ ја%зы'ки и^ потреби'тъ в^ы приходя'и мече'мъ, и^ бђ'детъ ꙁемля` ва'ша пђста`, и^ гра'ди ва'ши бђ'дђтъ пђсты”
καὶ διασπερῶ ὑμᾶς εἰς τὰ ἔθνη, καὶ ἐξαναλώσει ὑμᾶς ἐπιπορευομένη ἡ μάχαιρα· καὶ ἔσται ἡ γῆ ὑμῶν ἔρημος, καὶ αἱ πόλεις ὑμῶν ἔσονται ἔρημοι.
34
34
И$ в^ы бђ'дете въ земли` вра'гъ ва'шихъ, и^ тогда` пра'знђетъ земля`, и^ бл~говоли'тъ пра'зника е^я`,
τότε εὐδοκήσει ἡ γῆ τὰ σάββατα αὐτῆς πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ἐρημώσεως αὐτῆς, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθε ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν· τότε σαββατιεῖ ἡ γῆ, καὶ εὐδοκήσει ἡ γῆ τὰ σάββατα αὐτῆς.
35
35
въ вся` дн~и ѓ^пђстњнїя е^я`, пра'знђетъ ја^же не пра'знова въ пра'зницњхъ ва'шихъ, е^гда живя'сᲄе на не'и”
πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ἐρημώσεως αὐτῆς σαββατιεῖ, ἃ οὐκ ἐσαββάτισεν ἐν τοῖς σαββάτοις ὑμῶν, ἡνίκα κατῳκεῖτε αὐτήν.
36
36
И$ ѓ^ста'вльшиM эT ва'съ вложђ` стра'хъ въ срцDа и^хъ, въ земли` вра'гъ и^хъ, и^ пожене'тъ иX гла'съ листа летя'ща и^ пробњгнђт# ја%ко бњжа'щїи` эT ра'ти, и^ падђтъ н^ики'мже гони'ми.
καὶ τοῖς καταλειφθεῖσιν ἐξ ὑμῶν ἐπάξω δουλείαν εἰς τὴν καρδίαν αὐτῶν ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, καί διώξεται αὐτοὺς φωνὴ φύλλου φερομένου, καὶ φεύξονται ὡς φεύγοντες ἀπὸ πολέμου, καὶ πεσοῦνται οὐδενὸς διώκοντος·
37
37
и^ пре'ꙁритъ браT бра'та а^ки на ра'ти ники'мже гони'ми и^ не въꙁмо'жете сђпроᲄи'виᲄися врагоM ва'шимъ”
καὶ ὑπερόψεται ὁ ἀδελφὸς τὸν ἀδελφὸν ὡσεὶ ἐν πολέμῳ, οὐδενὸς κατατρέχοντος, καὶ οὐ δυνήσεσθε ἀντιστῆναι τοῖς ἐχθροῖς ὑμῶν.
38
38
И$ поги'бнете въ сᲄранаX, и^ сътреби'т# в^ы земля` враh вашиX.
καὶ ἀπολεῖσθε ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ κατέδεται ὑμᾶς ἡ γῆ τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν.
39
39
и^ ѓ^ставшїи` эT ваs и^стлњюT ꙁа грᲇхи` иX и^ за грњхи` эTц~ъ и^хъ, въ ꙁемли` враh и^хъ и^стлњ'ютъ”
καὶ οἱ καταλειφθέντες ἀφ᾿ ὑμῶν καταφθαρήσονται διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων αὐτῶν, ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν τακήσονται.
40
40
І$ и^сповњ'дятъ грњхи` своя` и^ грњхи` эTц~ъ своиX, ја%ко престђпи'ша и^ преꙁрњша мя`, и^ ја%ко ходи'ша предо мно'ю в непра'вдњ,
καὶ ἐξαγορεύσουσι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων αὐτῶν, ὅτι παρέβησαν καὶ ὑπερεῖδόν με, καὶ ὅτι ἐπορεύθησαν ἐναντίον μου πλάγιοι,
41
41
и^ а'з# пои^дђ противђ и^мъ въ гнњ'вњ въ ја%рости страно'ю и^ въведђ я& въ ꙁемли` вра'гъ и^хъ. тогда` смири'тся срцDе и^хъ непокори'вое, и^ тогда` поꙁна'ют# грњхъ и^хъ,
καὶ ἐγὼ ἐπορεύθην μετ᾿ αὐτῶν ἐν θυμῷ πλαγίῳ, καὶ ἀπολῷ αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· τότε ἐντραπήσεται ἡ καρδία αὐτῶν ἡ ἀπερίτμητος, καὶ τότε εὐδοκήσουσι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
42
42
и^ въспомянђ` ꙁавњт# і^а^ковль, и^ завњтъ і^саа'ковъ, и^ завњтъ а^враа'мль помянђ`,
καὶ μνησθήσομαι τῆς διαθήκης ᾿Ιακὼβ καὶ τῆς διαθήκης ᾿Ισαάκ, καὶ τῆς διαθήκης ῾Αβραὰμ μνησθήσομαι, καὶ τῆς γῆς μνησθήσομαι.
43
43
и^ зе'млю помянђ” земля' же ѓ^ста'нется эT ни'хъ, тогда` прїиметъ ꙁемля` пра'зники своя`, вᲆнегда` ѓ^пђстњти е^й и^хъ ра'ди, и^ ѓ^ни прїимђтᲆ своя` беꙁако'нїя, сего` ра'ди и^же преꙁрᲇша сђды` моя`, и^ повелњнїи мои^хъ въꙁ#негодова` дш~а иX”
καὶ ἡ γῆ ἐγκαταλειφθήσεται ἀπ᾿ αὐτῶν· τότε προσδέξεται ἡ γῆ τὰ σάββατα αὐτῆς, ἐν τῷ ἐρημωθῆναι αὐτὴν δι᾿ αὐτούς, καὶ αὐτοὶ προσδέξονται τὰς αὐτῶν ἀνομίας, ἀνθ᾿ ὧν τὰ κρίματά μου ὑπερεῖδον, καὶ τοῖς προστάγμασί μου προσώχθισαν τῇ ψυχῇ αὐτῶν.
44
44
И$ ја%ко не бя'хђ л^и въ ꙁемли` вра'гъ свои^хъ и^ не приꙁрњх# и^хъ, н^иже възнегодова'хъ и^хъ, ја^ко потреби'ти я&, и^ раꙁсы'пати завњтъ мои и^же с ни'ми, а%ꙁъ г~ь б~ъ и^х#.
καὶ οὐδ᾿ ὡς ὄντων αὐτῶν ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν οὐχ ὑπερεῖδον αὐτούς, οὐδὲ προσώχθισα αὐτοῖς ὥστε ἐξαναλῶσαι αὐτούς, τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸς αὐτούς· ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν.
45
45
и^ помянђхъ на ꙁавњт# мо'и прьвы'и, ја%ко и^ꙁведо'хъ и^хъ и^ꙁъ ꙁемля` е^гљ=петьскїя`, эT до'мђ рабо'ты прDе страна'ми е^же быхъ и^мъ бм~ъ а^зъ г~ь”
καί μνησθήσομαι διαθήκης αὐτῶν τῆς προτέρας, ὅτε ἐξήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας ἔναντι τῶν ἐθνῶν, τοῦ εἶναι αὐτῶν Θεός· ἐγώ εἰμι Κύριος.
46
46
Се сђды, и^ повелњ'нїя и^ ꙁакоn, и^же да'лъ г~ь, междђ собо'ю, и' межDђ сн~ы і^и^л~вы въ горњ сина'истњи, рђко'ю мољ=сїевою”
ταῦτα τὰ κρίματά μου καὶ τὰ προστάγματά μου καὶ ὁ νόμος, ὃν ἔδωκε Κύριος ἀνὰ μέσον αὐτοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἐν τῷ ὄρει Σινά, ἐν χειρὶ Μωυσῆ.
Гл~ав, к~з”
Κεφάλαιο 27
1
1
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я,
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
2
2
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ, и^ рече'ши къ ниM гл~я, чл~къ и^же а^ще мо'лится молбо'ю, за и^ꙁъмњнђ дш~а свое^я` г~ђ,
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ὃς ἂν εὔξηται εὐχὴν ὥστε τιμὴν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ,
3
3
да бђдђтъ цњна` мђжеска по'лђ, эT, к~, лњтъ, д^о ћ~, лњтъ, да бђ'детъ цњна е^го, н~, дидра'гмъ сребра` мњрою ст~ою”
ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος ἀπὸ εἰκοσαετοῦς ἕως ἑξηκονταετοῦς, ἔσται αὐτοῦ ἡ τιμὴ πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου τῷ σταθμῷ τῷ ἁγίῳ,
4
4
А$ же'ньска по'лђ да бђ'дет# цњна`, л~, дидра'гмъ.
τῆς δὲ θηλείας ἔσται ἡ συντίμησις τριάκοντα δίδραχμα.
5
5
а^ще же эT е~ лњтъ, д^о к~, лњтъ. да бђ'детъ цњна` мђжескђ по'лђ к~, дидра'гмъ, же'ньскђ же по'лђ і~, дидра'гмъ”
ἐὰν δὲ ἀπὸ πεντεαετοῦς ἕως εἴκοσιν ἐτῶν, ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος εἴκοσι δίδραχμα, τῆς δὲ θηλείας δέκα δίδραχμα.
6
6
эT мцsа же е^ді'наго до, е~, лњт#. да бђдетъ цњна` мђжеска по'лђ е~, дидра'гмъ сребра`. а^ же'ньска по'лђ, г~, дидра'гмы сребра`,
ἀπὸ δὲ μηνιαίου ἕως πενταετοῦς ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος πέντε δίδραχμα, τῆς δὲ θηλείας τρία δίδραχμα ἀργυρίου.
7
7
а^ще л^и эT ћ~, лњт# и^ вы'ше, а%ще л^и е^сть мђжескъ по'лъ да бђ'детъ цњна` е^го, е~і, дидра'гм# сребра`, а^ же'ньска полђ і~, дидрагM”
ἐὰν δὲ ἀπὸ ἑξηκονταετῶν καὶ ἐπάνω, ἐὰν μὲν ἄρσεν ᾖ, ἔσται ἡ τιμὴ αὐτοῦ πεντεκαίδεκα δίδραχμα ἀργυρίου, ἐὰν δὲ θήλεια, δέκα δίδραχμα.
8
8
А$ще л^и ё^бо'гъ е^сть цњною е^го да сᲄа'нетъ прDе жерце'мъ, и^ да ѓ^цњни'тъ е^го жре'цъ ја^коже мо'жетъ рђка` ѓ^бњща'вшагося, та'ко ѓ^цњ'нитъ е^го жре'цъ”
ἐὰν δὲ ταπεινὸς ᾖ τῇ τιμῇ, στήσεται ἐναντίον τοῦ ἱερέως, καὶ τιμήσεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς· καθάπερ ἰσχύει ἡ χεὶρ τοῦ εὐξαμένου, τιμήσεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς.
9
9
А$ще л^и эT скота`, приноси'маго эT ниX да'ръ г~ђ, и^же а^ще да'ст# эT си'хъ г~ђ, бђ'детъ ст~о”
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τῶν πτηνῶν τῶν προσφερομένων ἀπ᾿ αὐτῶν δῶρον τῷ Κυρίῳ, ὃς ἂν δῷ ἀπὸ τούτων τῷ Κυρίῳ, ἔσται ἅγιον.
10
10
да не и^ꙁ#мњни'ши добра` ꙁа зло`, а^ ни зла` за добро`, а^ще л^и и^ꙁмᲇня'я и^змᲇни'ши с^е скотъ скотомъ, да бђ'дет# и^ то'и и^ꙁмњне'нїе ст~о”
οὐκ ἀλλάξει αὐτὸ καλὸν πονηρῷ, οὐδὲ πονηρὸν καλῷ· ἐὰν δὲ ἀλλάσσων ἀλλάξῃ αὐτὸ κτῆνος κτήνει, ἔσται αὐτὸ καὶ τὸ ἄλλαγμα ἅγια.
11
11
А/ще ли вся'къ скоT нечи'стъ е^сть, эT ни'хже не прино'сится даръ г~ђ. да поста'витъ ско'тᲆ прDе жрьце'мъ,
ἐὰν δὲ πᾶν κτῆνος ἀκάθαρτον, ἀφ᾿ ὧν οὐ προσφέρεται ἀπ᾿ αὐτῶν δῶρον τῷ Κυρίῳ, στήσει τὸ κτῆνος ἔναντι τοῦ ἱερέως,
12
12
и^ ѓ^цњн'итъ и& жре'цъ междђ до'брымъ и^ междђ ꙁлы'мъ, ја%коже ѓ^цњн'итъ жре'цъ та'ко да бђдетᲆ”
καὶ τιμήσεται αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἀνὰ μέσον καλοῦ καὶ ἀνὰ μέσον πονηροῦ, καὶ καθότι ἂν τιμήσηται αὐτὸ ὁ ἱερεύς, οὕτω στήσεται.
13
13
А$ще л^и и^скђ'пляя` и^скђпиT и& да приложиT пя'тђю ча'сть къ цњнњ` е^го”
ἐὰν δέ λυτρούμενος λυτρώσηται αὐτό, προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον πρὸς τὴν τιμὴν αὐτοῦ.
14
14
и^ чл~къ а^ще ст~итъ до'мъ сво'и ст~ынею г~ђ, да ѓ^цњ'нитъ и& жре'цъ междђ` до'брымъ и^ междђ` злы'мъ. ја%коже ѓ^цњ'нитъ и& жре'цъ, та'ко да ста'нетъ”
Καὶ ἄνθρωπος, ὃς ἂν ἁγιάσῃ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἁγίαν τῷ Κυρίῳ, καὶ τιμήσεται αὐτὴν ὁ ἱερεύς, ἀνὰ μέσον καλῆς καὶ ἀνὰ μέσον πονηρᾶς· ὡς ἂν τιμήσηται αὐτὴν ὁ ἱερεύς, οὕτω σταθήσεται.
15
15
А$ще л^и ѓ^сщ~ая е^го и^скђпитъ хра'мъ сво'и, да приложи'тъ на се` пятђю ча'сть сребра` цњны` е^го и^ да бђ'детъ е^мђ.
ἐὰν δὲ ὁ ἁγιάσας αὐτὴν λυτρῶται τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, προσθήσει ἐπ᾿ αὐτὸ τὸ ἐπίπεμπτον τοῦ ἀργυρίου τῆς τιμῆς, καὶ ἔσται αὐτῷ.
16
16
а%ще л^и эT ни'въ ѓ^дръжа'нїя е^го, ѓ^ст~итъ чл~къ г~ђ, и^ да бђ'детᲆ цњна` е^го по сњя'нїю е^го, спђ'дъ ја^чме'ню и~, дидра'гмъ сребра`
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ ἁγιάσῃ ἄνθρωπος τῷ Κυρίῳ, καὶ ἔσται ἡ τιμὴ κατὰ τὸν σπόρον αὐτοῦ, κόρου κριθῶν πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου.
17
17
а^ще л^и эT лњта ѓ^ставле'нїя, ѓ^ст~иT ни'вђ свою`, по цњнњ` е^я` да ста'нет#”
ἐὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς ἀφέσεως ἁγιάσῃ τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ, κατὰ τὴν τιμὴν αὐτοῦ στήσεται.
18
18
А$ще л^и послњди ѓ^сᲄавле'нїя` ѓ^ст~ит# ни'вђ е^го, да съчтеT е^мђ сребро` жре`ц#, ꙁ~, лњтъ ѓ^сᲄа'вшая` до лњта ѓ^ставле'нїя`, и^ да ё^имет# эT цњны` е^го”
ἐὰν δὲ ἔσχατον μετὰ τήν ἄφεσιν ἁγιάσῃ τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ, προσλογιεῖται αὐτῷ ὁ ἱερεὺς τὸ ἀργύριον ἐπὶ τὰ ἔτη τὰ ἐπίλοιπα, ἕως εἰς τὸν ἐνιαυτὸν τῆς ἀφέσεως, καὶ ἀνθυφαιρεθήσεται ἀπὸ τῆς συντιμήσεως αὐτοῦ.
19
19
И$ а^ще и^скђ'питᲆ ни'вђ свою` ѓ^сщ~ая ю& да приложиT, пя'тђю ча`сть сребра`, къ цњнњ е^го и^ да бђ'дет# е^мђ”
ἐὰν δὲ λυτρῶται τὸν ἀγρὸν ὁ ἁγιάσας αὐτόν, προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον τοῦ ἀργυρίου πρὸς τὴντιμὴν αὐτοῦ, καὶ ἔσται αὐτῷ.
20
20
А$ще л^и не скђ'питъ ни'вы да эTда'ст# ни'вђ и^номђ чл~кђ по се'м# да не и^скђ'пит# и&”
ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται τὸν ἀγρόν, καὶ ἀποδῶται τὸν ἀγρὸν ἀνθρώπῳ ἑτέρῳ, οὐκέτι μὴ λυτρώσηται αὐτόν.
21
21
Но да бђ'детъ ни'ва минђвша'го ѓ^сᲄавле'нїя, ст~а и^ хва'лна г~ђ, а^ки ꙁеMля` эTлђче'ная жрьцђ, да бђ'детъ въ ѓ^дръжа'нїе е^го”
ἀλλ᾿ ἔσται ὁ ἀγρὸς ἐξεληλυθυίας τῆς ἀφέσεως ἅγιος τῷ Κυρίῳ, ὥσπερ ἡ γῆ ἡ ἀφωρισμένῃ· τῷ ἱερεῖ ἔσται κατάσχεσις αὐτοῦ.
22
22
А$ще л^и эT ни'вы приᲄяжетъ, и^же нњсть эT села` ѓ^дръжа'нїя е^го ѓ^ст~и'тъ г~ђ,
᾿Εὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ οὗ κέκτηται, ὃς οὐκ ἔστιν ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ, ἁγιάσῃ τῷ Κυρίῳ,
23
23
да съчте'тъ е^мђ жреw съврᲆше'нїе цњны`, эT лњта ѓ^ставле'нїя, и^ да эTда'стъ цњнђ въ то'и дн~ь въ ст~ыню г~ђ”
ὁ ἱερεὺς λογιεῖται πρὸς αὐτὸν τὸ τέλος τῆς τιμῆς ἐκ τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς ἀφέσεως, καί ἀποδώσει τὴν τιμὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἅγιον τῷ Κυρίῳ.
24
24
И$ въ лᲇто ѓ^ставле'нїя да ся эTда'ст# ни'ва чл~кђ эT него'же е^сть притяжа'лъ ю&, е^гоже бњ ѓ^дръжа'нїе ꙁемно'е”
καὶ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῆς ἀφέσεως ἀποδοθήσεται ὁ ἀγρὸς τῷ ἀνθρώπῳ παρ᾿ οὗ κέκτηται αὐτόν, οὗ ἦν ἡ κατάσχεσις τῆς γῆς.
25
25
И$ вся'ка цњна` да бђ'детъ въ мњрђ ст~ђ к~, мњръ да бђ'детᲆ дидра'гм#”
καὶ πᾶσα τιμὴ ἔσται σταθμίοις ἁγίοις· εἴκοσιν ὀβολοὶ ἔσται τὸ δίδραχμον.
26
26
Вся'к# прьвенеw и^же а%ще роди'тся въ ско'тњ твое^мᲆ да бђ'дет# г~ђ, и^ да не ѓ^ст~ит# е^го никто'же, а^ще телеw а^ще ѓ^вча` г~ђ е^сть”
Καὶ πᾶν πρωτότοκον ὃ ἐὰν γένηται ἐν τοῖς κτήνεσί σου, ἔσται τῷ Κυρίῳ, καὶ οὐ καθαγιάσει αὐτὸ οὐδείς· ἐάν τε μόσχον ἐάν τε πρόβατον, τῷ Κυρίῳ ἐστίν.
27
27
А/ще ли эT четвероно'жныхᲆ нечи'стыхъ да и^ꙁмњни'тъ по цњнњ е^го, и^ да приложи'тъ е~ ю ча'сть е^го к семђ, и^ да бђ'детъ е^мђ” А$ще ли не и^скђ'пится. да ся прода'ст# по цᲇнᲇ е^го”
ἐὰν δὲ τῶν τετραπόδων τῶν ἀκαθάρτων ἀλλάξῃ κατὰ τὴν τιμὴν αὐτοῦ, καὶ προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον πρὸς αὐτό, καὶ ἔσται αὐτῷ· ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται, πραθήσεται κατὰ τὸ τίμημα αὐτοῦ.
28
28
Вся'к же ѓ^бњтъ и^же а^ще ѓ^бњща'етᲆ чл~къ г~ђ, эT всего` е^ли'ко е^мђ е^сть эT чл~ка до скота`, и^ эT ни'въ ѓ^дрᲆжа'нїя е^го, не эTда'стᲆ ни'же и^скђпиT вся'каго ѓ^бњта ст~ая ст~ых# бђ'дет# г~ђ”
πᾶν δὲ ἀνάθεμα, ὃ ἐὰν ἀναθῇ ἄνθρωπος τῷ Κυρίῳ ἀπὸ πάντων, ὅσα αὐτῷ ἐστιν, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἀπὸ ἀγροῦ κατασχέσεως αὐτοῦ, οὐκ ἀποδώσεται, οὐδὲ λυτρώσεται· πᾶν ἀνάθεμα ἅγιον ἁγίων ἔσται τῷ Κυρίῳ.
29
29
И$ эT вся'каго ѓ^бњта и^же а^ще ѓ^бњща'етъ чл~къ, не и^скђ'пится, см~ртїю да ё%мретъ”
καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἀνατεθῇ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, οὐ λυτρωθήσεται, ἀλλὰ θανάτῳ θανατωθήσεται.
30
30
Вся'ка десяти'на ꙁемна'я эT сњмене ꙁемна'го и^ эT плода` дре'внаh, г~ђ е^сть, ст~о г~ђ”
Πᾶσα δεκάτη τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς γῆς καὶ τοῦ καρποῦ τοῦ ξυλίνου τῷ Κυρίῳ ἐστίν, ἅγιον τῷ Κυρίῳ.
31
31
А$ще ли и^скђпа'я и^скђ'питъ чл~къ десяти'нђ е^го е~ ю ча'сть е^го да приложиT к немђ, и^ да бђ'детъ е^мђ”
ἐὰν δὲ λυτρῶται λύτρῳ ἄνθρωπος τὴν δεκάτην αὐτοῦ, τὸ ἐπίπεμπτον προσθήσει πρὸς αὐτόν, καὶ ἔσται αὐτῷ.
32
32
И$ вся'ка десяти'на воло'въ и^ ѓ^ве'цъ, и^ вся'ко е^же а^ще прїидетъ въ число` поD жеꙁлᲆ деся'тое да бђ'детъ ст~о г~ђ”
καὶ πᾶσα δεκάτη βοῶν, καὶ προβάτων καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἔλθῃ ἐν τῷ ἀριθμῷ ὑπὸ τὴν ράβδον, τὸ δέκατον ἔσται ἅγιον τῷ Κυρίῳ.
33
33
Не и^ꙁ#мњни` до'браго злы'мъ а^ ни до'брымъ зла'го, а^ще ли и^змњне'нїемъ и^ꙁ#мњни'ши е& тогда` т^о и^ и^ꙁмњне'нїе е^го бђдетᲆ ст~о, да ся не и^скђ'питᲆ”
οὐκ ἀλλάξεις καλὸν πονηρῷ, οὐδὲ πονηρὸν καλῷ· ἐὰν δὲ ἀλλάσσων ἀλλάξῃς αὐτό, καὶ τὸ ἄλλαγμα αὐτοῦ ἔσται ἅγιον, οὐ λυτρωθήσεται.
34
34
Се сђть ꙁа'повњди, ја%же ꙁаповњда` г~ь мољ=сїю и^ къ сн~ом# і^и^л~вымъ въ горњ` сина'истᲇи”
Αὗταί εἰσιν αἱ ἐντολαί, ἃς ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ὄρει Σινά.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.