|
Κεφάλαιο 40
|
Псалом 40
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
ΜΑΚΑΡΙΟΣ ὁ συνιῶν ἐπὶ πτωχὸν καὶ πένητα· ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ ρύσεται αὐτὸν ὁ Κύριος.
|
Блаже́нъ разумѣва́яй на ни́ща и убо́га, въ де́нь лю́тъ изба́витъ єго́ Госпо́дь.
|
|
3
|
3
|
|
Κύριος διαφυλάξαι αὐτὸν καὶ ζήσαι αὐτὸν καὶ μακαρίσαι αὐτὸν ἐν τῇ γῇ καὶ μὴ παραδῷ αὐτὸν εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτοῦ.
|
Госпо́дь да сохрани́тъ єго́ и живи́тъ єго́, и да ублажи́тъ єго́ на земли́ и да не преда́стъ єго́ въ ру́ки враго́въ єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Κύριος βοηθήσαι αὐτῷ ἐπὶ κλίνης ὀδύνης αὐτοῦ· ὅλην τὴν κοίτην αὐτοῦ ἔστρεψας ἐν τῇ ἀῤῥωστίᾳ αὐτοῦ.
|
Госпо́дь да помо́жетъ єму́ на одрѣ́ болѣ́зни єго́: все́ ло́же єго́ обрати́лъ єси́ въ болѣ́зни єго́.
|
|
5
|
5
|
|
ἐγὼ εἶπα· Κύριε, ἐλέησόν με, ἴασαι τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἥμαρτόν σοι.
|
А́зъ рѣ́хъ: Го́споди, поми́луй мя́, изцѣли́ ду́шу мою́, я́ко согрѣши́хъ Ти́.
|
|
6
|
6
|
|
οἱ ἐχθροί μου εἶπαν κακά μοι· πότε ἀποθανεῖται, καὶ ἀπολεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ;
|
Врази́ мои́ рѣ́ша мнѣ́ зла́я: когда́ у́мретъ, и поги́бнетъ и́мя єго́?
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἰσεπορεύετο τοῦ ἰδεῖν, μάτην ἐλάλει· ἡ καρδία αὐτοῦ συνήγαγεν ἀνομίαν ἑαυτῷ, ἐξεπορεύετο ἔξω καὶ ἐλάλει ἐπὶ τὸ αὐτό.
|
И вхожда́ше ви́дѣти, всу́є глаго́лаше се́рдце єго́: собра́ беззако́ніє себѣ́, исхожда́ше во́нъ и глаго́лаше вку́пѣ.
|
|
8
|
8
|
|
κατ᾿ ἐμοῦ ἐψιθύριζον πάντες οἱ ἐχθροί μου, κατ᾿ ἐμοῦ ἐλογίζοντο κακά μοι·
|
На мя́ шепта́ху вси́ врази́ мои́, на мя́ помышля́ху зла́я мнѣ́.
|
|
9
|
9
|
|
λόγον παράνομον κατέθεντο κατ᾿ ἐμοῦ· μὴ ὁ κοιμώμενος οὐχὶ προσθήσει τοῦ ἀναστῆναι;
|
Сло́во законопресту́пноє возложи́ша на мя́: єда́ спя́й не приложи́тъ воскресну́ти?
|
|
10
|
10
|
|
καὶ γὰρ ὁ ἄνθρωπος τῆς εἰρήνης μου, ἐφ᾿ ὃν ἤλπισα, ὁ ἐσθίων ἄρτους μου, ἐμεγάλυνεν ἐπ᾿ ἐμὲ πτερνισμόν.
|
И́бо человѣ́къ ми́ра моєго́, на него́же упова́хъ, яды́й хлѣ́бы моя́, возвели́чи на мя́ запина́ніє.
|
|
11
|
11
|
|
σὺ δέ, Κύριε, ἐλέησόν με καὶ ἀνάστησόν με, καὶ ἀνταποδώσω αὐτοῖς.
|
Ты́ же, Го́споди, поми́луй мя́ и возста́ви мя́, и возда́мъ и́мъ.
|
|
12
|
12
|
|
ἐν τούτῳ ἔγνων ὅτι τεθέληκάς με, ὅτι οὐ μὴ ἐπιχαρῇ ὁ ἐχθρός μου ἐπ᾿ ἐμέ.
|
Въ се́мъ позна́хъ, я́ко восхотѣ́лъ мя́ єси́, я́ко не возра́дуєтся вра́гъ мо́й о мнѣ́.
|
|
13
|
13
|
|
ἐμοῦ δὲ διὰ τὴν ἀκακίαν ἀντελάβου, καὶ ἐβεβαίωσάς με ἐνώπιόν σου εἰς τὸν αἰῶνα.
|
Мене́ же за незло́біє прія́лъ, и утверди́лъ мя́ єси́ предъ Тобо́ю въ вѣ́къ.
|
|
14
|
14
|
|
εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ εἰς τὸν αἰῶνα. γένοιτο, γένοιτο.
|
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ от вѣ́ка и до вѣ́ка: бу́ди, бу́ди.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.