|
Κεφάλαιο 54
|
Псалом 54
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ἐν ὕμνοις· συνέσεως τῷ Δαυΐδ.
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ ра́зума, Аса́фу, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
ΕΝΩΤΙΣΑΙ, ὁ Θεός, τὴν προσευχήν μου καὶ μὴ ὑπερίδῃς τὴν δέησίν μου,
|
Внуши́, Бо́же, моли́тву мою́ и не пре́зри моле́нія моєго́:
|
|
3
|
3
|
|
πρόσχες μοι καὶ εἰσάκουσόν μου. ἐλυπήθην ἐν τῇ ἀδολεσχίᾳ μου καὶ ἐταράχθην
|
вонми́ ми и услы́ши мя́: возскорбѣ́хъ печа́лію моє́ю {во искуше́ніи моє́мъ}, и смято́хся
|
|
4
|
4
|
|
ἀπὸ φωνῆς ἐχθροῦ καὶ ἀπὸ θλίψεως ἁμαρτωλοῦ, ὅτι ἐξέκλιναν ἐπ᾿ ἐμὲ ἀνομίαν καὶ ἐν ὀργῇ ἐνεκότουν μοι.
|
от гла́са вра́жія и от стуже́нія грѣ́шнича: я́ко уклони́ша на мя́ беззако́ніє и во гнѣ́вѣ враждова́ху ми́.
|
|
5
|
5
|
|
ἡ καρδία μου ἐταράχθη ἐν ἐμοί, καὶ δειλία θανάτου ἐπέπεσεν ἐπ᾿ ἐμέ·
|
Се́рдце моє́ смяте́ся во мнѣ́, и боя́знь сме́рти нападе́ на мя́:
|
|
6
|
6
|
|
φόβος καὶ τρόμος ἦλθεν ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ ἐκάλυψέ με σκότος.
|
стра́хъ и тре́петъ пріи́де на мя́, и покры́ мя тма́.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἶπα· τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ περιστερᾶς καὶ πετασθήσομαι καὶ καταπαύσω;
|
И рѣ́хъ: кто́ да́стъ ми́ крилѣ́ я́ко голуби́нѣ? И полещу́, и почі́ю.
|
|
8
|
8
|
|
ἰδοὺ ἐμάκρυνα φυγαδεύων καὶ ηὐλίσθην ἐν τῇ ἐρήμῳ. (διάψαλμα).
|
Се́, удали́хся бѣ́гая и водвори́хся въ пусты́ни.
|
|
9
|
9
|
|
προσεδεχόμην τὸν σῴζοντά με, ἀπὸ ὀλιγοψυχίας καὶ ἀπὸ καταιγίδος.
|
Ча́яхъ Бо́га спаса́ющаго мя́ от малоду́шія и от бу́ри.
|
|
10
|
10
|
|
καταπόντισον, Κύριε, καὶ καταδίελε τὰς γλώσσας αὐτῶν, ὅτι εἶδον ἀνομίαν καὶ ἀντιλογίαν ἐν τῇ πόλει.
|
Потопи́, Го́споди, и раздѣли́ язы́ки и́хъ: я́ко ви́дѣхъ беззако́ніє и прерѣка́ніє во гра́дѣ.
|
|
11
|
11
|
|
ἡμέρας καὶ νυκτὸς κυκλώσει αὐτὴν ἐπὶ τὰ τείχη αὐτῆς, καὶ ἀνομία καὶ κόπος ἐν μέσῳ αὐτῆς
|
Дне́мъ и но́щію обы́детъ и́ по стѣна́мъ єго́: беззако́ніє и тру́дъ посредѣ́ єго́, и непра́вда:
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἀδικία, καὶ οὐκ ἐξέλιπεν ἐκ τῶν πλατειῶν αὐτῆς τόκος καὶ δόλος.
|
и не оскудѣ́ от сто́гнъ єго́ ли́хва и ле́сть.
|
|
13
|
13
|
|
ὅτι εἰ ἐχθρὸς ὠνείδισέ με, ὑπήνεγκα ἄν, καὶ εἰ ὁ μισῶν ἐπ᾿ ἐμὲ ἐμεγαλορρημόνησεν, ἐκρύβην ἂν ἀπ᾿ αὐτοῦ.
|
Я́ко а́ще бы вра́гъ поноси́лъ ми́, претерпѣ́лъ бы́хъ у́бо: и а́ще бы ненави́дяй мя́ на мя́ велерѣ́чевалъ, укры́лбыхся от него́.
|
|
14
|
14
|
|
σὺ δέ, ἄνθρωπε ἰσόψυχε, ἡγεμών μου καὶ γνωστέ μου,
|
Ты́ же, человѣ́че равноду́шне, влады́ко мо́й и зна́ємый мо́й,
|
|
15
|
15
|
|
ὃς ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐγλύκανάς μοι ἐδέσματα, ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ ἐπορεύθην ἐν ὁμονοίᾳ.
|
и́же ку́пно наслажда́лся єси́ со мно́ю бра́шенъ: въ дому́ Бо́жіи ходи́хомъ єдиномышле́ніємъ.
|
|
16
|
16
|
|
ἐλθέτω δὴ θάνατος ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ καταβήτωσαν εἰς ᾅδου ζῶντες· ὅτι πονηρία ἐν ταῖς παροικίαις αὐτῶν ἐν μέσῳ αὐτῶν.
|
Да пріи́детъ же сме́рть на ня́, и да сни́дутъ во а́дъ жи́ви: я́ко лука́вство въ жили́щихъ и́хъ, посредѣ́ и́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
ἐγὼ πρὸς τὸν Θεὸν ἐκέκραξα, καὶ ὁ Κύριος εἰσήκουσέ μου.
|
А́зъ къ Бо́гу воззва́хъ, и Госпо́дь услы́ша мя́.
|
|
18
|
18
|
|
ἑσπέρας καὶ πρωΐ καὶ μεσημβρίας διηγήσομαι καὶ ἀπαγγελῶ, καὶ εἰσακούσεται τῆς φωνῆς μου.
|
Ве́черъ и зау́тра и полу́дне повѣ́мъ и возвѣщу́, и услы́шитъ гла́съ мо́й.
|
|
19
|
19
|
|
λυτρώσεται ἐν εἰρήνῃ τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῶν ἐγγιζόντων μοι, ὅτι ἐν πολλοῖς ἦσαν σὺν ἐμοί.
|
Изба́витъ ми́ромъ ду́шу мою́ от приближа́ющихся мнѣ́: я́ко во мно́зѣ бя́ху со мно́ю.
|
|
20
|
20
|
|
εἰσακούσεται ὁ Θεὸς καὶ ταπεινώσει αὐτοὺς ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων. (διάψαλμα). οὐ γάρ ἐστιν αὐτοῖς ἀντάλλαγμα, ὅτι οὐκ ἐφοβήθησαν τὸν Θεόν.
|
Услы́шитъ Бо́гъ, и смири́тъ я́ сы́й пре́жде вѣ́къ: нѣ́сть бо и́мъ измѣне́нія, я́ко не убоя́шася Бо́га.
|
|
21
|
21
|
|
ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐν τῷ ἀποδιδόναι· ἐβεβήλωσαν τὴν διαθήκην αὐτοῦ.
|
Простре́ ру́ку свою́ на воздая́ніє: оскверни́ша завѣ́тъ Єго́.
|
|
22
|
22
|
|
διεμερίσθησαν ἀπὸ ὀργῆς τοῦ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἤγγισαν αἱ καρδίαι αὐτῶν· ἡπαλύνθησαν οἱ λόγοι αὐτοῦ ὑπὲρ ἔλαιον, καὶ αὐτοί εἰσι βολίδες.
|
Раздѣли́шася от гнѣ́ва лица́ Єго́, и прибли́жишася сердца́ и́хъ: умя́кнуша словеса́ и́хъ па́че єле́а, и та́ су́ть стрѣ́лы.
|
|
23
|
23
|
|
ἐπίρριψον ἐπὶ Κύριον τὴν μέριμνάν σου, καὶ αὐτός σε διαθρέψει· οὐ δώσει εἰς τὸν αἰῶνα σάλον τῷ δικαίῳ.
|
Возве́рзи на Го́спода печа́ль твою́, и То́й тя́ препита́єтъ: не да́стъ въ вѣ́къ молвы́ пра́веднику.
|
|
24
|
24
|
|
σὺ δέ, ὁ Θεός, κατάξεις αὐτοὺς εἰς φρέαρ διαφθορᾶς· ἄνδρες αἱμάτων καὶ δολιότητος οὐ μὴ ἡμισεύσωσι τὰς ἡμέρας αὐτῶν, ἐγὼ δέ, Κύριε, ἐλπιῶ ἐπὶ σέ.
|
Ты́ же, Бо́же, низведе́ши и́хъ въ студене́цъ истлѣ́нія: му́жіє крове́й и льсти́ не преполовя́тъ дні́й свои́хъ. А́зъ же, Го́споди, упова́ю на Тя́.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.