|
ΨΑΛΜΟΙ
|
ўалты'рь
|
|
Κεφάλαιο 1
|
ўало'мъ а~
|
|
1
|
0
|
|
ΜΑΚΑΡΙΟΣ ἀνήρ, ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη καὶ ἐπὶ καθέδρᾳ λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν.
|
ўлоM двDвъ а~, неѓ^пи'санъ эT е^вреи”
|
|
2
|
1
|
|
ἀλλ᾿ ἤ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός.
|
Блаже'нъ мђж#, и%же не йде на совњтъ нечести'выхъ, и^ на пђти` грњш'ныX не ста`, и^ на сњда'лищи гђби'тель не сњ'де”
|
|
3
|
2
|
|
καὶ ἔσται ὡς τὸ ξύλον τὸ πεφυτευμένον παρὰ τὰς διεξόδους τῶν ὑδάτων, ὃ τὸν καρπὸν αὐτοῦ δώσει ἐν καιρῷ αὐτοῦ, καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐκ ἀποῤῥυήσεται· καὶ πάντα, ὅσα ἂν ποιῇ, κατευοδωθήσεται.
|
Но въ зако'нњ гн~и во'ля е^го. и^ въ ꙁако'нњ е^го поё^чи'т#ся дн~ь и^ но'щъ”
|
|
4
|
3
|
|
οὐχ οὕτως οἱ ἀσεβεῖς, οὐχ οὕτως, ἀλλ᾿ ἢ ὡσεὶ χνοῦς, ὃν ἐκρίπτει ὁ ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
|
И$ бђ'деть ја%ко дре'во сажено прї и^схо'дищихъ во'дъ, и%же пло'дъ свои да'стъ въ вре'мя свое`. и^ ли'стъ е^го не эTпаде'тъ, И$ вся` е^ли'ка а%ще твори'тъ, ё^спњетъ”
|
|
5
|
4
|
|
διὰ τοῦτο οὐκ ἀναστήσονται ἀσεβεῖς ἐν κρίσει, οὐδὲ ἁμαρτωλοὶ ἐν βουλῇ δικαίων·
|
Не та'ко нечести'вїи, не та'ко” Но ја%ко пра'хъ е^го'же въꙁмњта'ет# вњтръ, эT лица` ꙁемли`”
|
|
6
|
5
|
|
ὅτι γινώσκει Κύριος ὁδὸν δικαίων, καὶ ὁδὸς ἀσεβῶν ἀπολεῖται.
|
Сего` ра'ди не въскре'снђтъ нечести'вїи на сђдъ, ни грᲇшницы въ совTњ пра'веDныхъ”
|
|
Κεφάλαιο 2
|
ўало'мъ в~
|
|
1
|
0
|
|
ΙΝΑΤΙ ἐφρύαξαν ἔθνη, καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά;
|
ўалоM двDвъ, в~”
|
|
2
|
1
|
|
παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ κατὰ τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ. (διάψαλμα).
|
Въскђю шата'шася ја%ꙁы'ци, и^ лю'дїе поё^чи'шася тъще'тнымъ;
|
|
3
|
2
|
|
Διαῤῥήξωμεν τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν καὶ ἀποῤῥίψωμεν ἀφ᾿ ἡμῶν τὸν ζυγὸν αὐτῶν.
|
ПреDста'ша цр~їе зем#стїи, и^ кня'ѕи събрашася въкђпњ, на г~а и^ на х~а е^го`”
|
|
4
|
3
|
|
ὁ κατοικῶν ἐν οὐρανοῖς ἐκγελάσεται αὐτούς, καὶ ὁ Κύριος ἐκμυκτηριεῖ αὐτούς.
|
Растръгнемъ ё^ꙁы и^хъ, и^ эTве'ржемъ эT насъ и%го и^хъ”
|
|
5
|
4
|
|
τότε λαλήσει πρὸς αὐτοὺς ἐν ὀργῇ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ ταράξει αὐτούς.
|
Живы'и на' нб~сехъ посмње^тся и%мъ, и^ г~ь порђга'ется и%мъ”
|
|
6
|
5
|
|
᾿Εγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ
|
тогда` въз#гл~етъ къ ни'мъ гнњвомъ свои^м#, и^ ја^ростїю свое^ю смђтитъ я&”
|
|
7
|
6
|
|
διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα Κυρίου. Κύριος εἶπε πρός με· υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε.
|
А/з# же поста'вленъ е^смь цр~ь эT него`, наD сиэ'номъ горђ ст~ђю его`,
|
|
8
|
7
|
|
αἴτησαι παρ᾿ ἐμοῦ, καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς.
|
възвњща'я повелњнїе гн~е” г~ь реq къ мнњ`, сн~ъ ми е^си т^ы, А/зъ дне'сь роди'хᲆ тя”
|
|
9
|
8
|
|
ποιμανεῖς αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ, ὡς σκεύη κεραμέως συντρίψεις αὐτούς.
|
проси эT мене, и^ да'мъ ти ја%зы'ки достоя'нїе твое`, И$ ѓ%держа'нїе твое` конца ꙁемли”
|
|
10
|
9
|
|
καὶ νῦν, βασιλεῖς, σύνετε, παιδεύθητε, πάντες οἱ κρίνοντες τὴν γῆν.
|
ё^пасе'ши я& па'лицею желњꙁною, ја%ко съсђды скђде'льничя сᲆкрђши'ши я&”
|
|
11
|
10
|
|
δουλεύσατε τῷ Κυρίῳ ἐν φόβῳ καὶ ἀγαλλιᾶσθε αὐτῷ ἐν τρόμῳ.
|
И$ нн~њ цр~їе раꙁђмњйте, накажитеся вси сђдящеи` ꙁемли`”
|
|
12
|
11
|
|
δράξασθε παιδείας, μήποτε ὀργισθῇ Κύριος καὶ ἀπολεῖσθε ἐξ ὁδοῦ δικαίας.
|
Рабо'таи^те гв~и съ стра'хомъ, и^ ра'дђитеся е^мђ съ трепетомᲆ”
|
|
13
|
12
|
|
ὅταν ἐκκαυθῇ ἐν τάχει ὁ θυμὸς αὐτοῦ, μακάριοι πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτῷ.
|
Прїимњте накаꙁа'нїе, да не когда` прогнњвае^тся г~ь, и^ поги'бнеᲄе эT пђти пра'веDнаh” е^гда` въꙁгори'тся въско'рњ ја%рость еh” бл~же'ни въси надњющеи`ся на'нь”
|
|
Κεφάλαιο 3
|
ўало'мъ г~
|
|
1
|
1
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ, ὁπότε ἀπεδίδρασκεν ἀπὸ προσώπου ᾿Αβεσσαλὼμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ
|
ўлоM двDвъ г~, вънегда` эTбњгаше эT лица а^весалома сн~а свое^го”
|
|
2
|
2
|
|
ΚΥΡΙΕ, τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με; πολλοὶ ἐπανίστανται ἐπ᾿ ἐμέ·
|
Ги~, что'ся ё^мно'жиша стђжаю^щеи^ ми; Мно'ѕи въста'ютъ на' мя”
|
|
3
|
3
|
|
πολλοὶ λέγουσι τῇ ψυχῇ μου· οὐκ ἔστι σωτηρία αὐτῷ ἐν τῷ Θεῷ αὐτοῦ. (διάψαλμα).
|
мно'ѕи гл~ют# дш~и моеи, нњсть сп~се'нїа е^мђ ѓ^ бѕ~њ е^го”
|
|
4
|
4
|
|
σὺ δέ, Κύριε, ἀντιλήπτωρ μου εἶ, δόξα μου καὶ ὑψῶν τὴν κεφαλήν μου.
|
ты' же г~и застђпникᲆ мои е^си`, сла'ва моя, и^ въꙁнося главђ мою`”
|
|
5
|
5
|
|
φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα, καὶ ἐπήκουσέ μου ἐξ ὄρους ἁγίου αὐτοῦ. (διάψαλμα).
|
Гла'сомъ мои^мъ къ г~ђ въꙁва'хъ, и^ ё^слы'ша мя эT горы ст~ыя свое^я`”
|
|
6
|
6
|
|
ἐγὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα· ἐξηγέρθην, ὅτι Κύριος ἀντιλήψεταί μου.
|
а%з же ё^снXђ и^ спа'хъ, Въста'хъ, ја%ко г~ь ꙁастђпитъ мя”
|
|
7
|
7
|
|
οὐ φοβηθήσομαι ἀπὸ μυριάδων λαοῦ τῶν κύκλῳ συνεπιτιθεμένων μοι.
|
не ё^бою^ся эT темъ лю'дїи, ѓ%крестᲆ нападающиX на' мя”
|
|
8
|
8
|
|
ἀνάστα, Κύριε, σῶσόν με, ὁ Θεός μου, ὅτι σὺ ἐπάταξας πάντας τοὺς ἐχθραίνοντάς μοι ματαίως, ὀδόντας ἁμαρτωλῶν συνέτριψας.
|
въскрsни` г~и, сп~и' мя бж~е мо'и” ја%ко ты пораꙁи вᲆся вражDђющая ми вᲆсђе, зђбы грᲇшникомъ съкрђши'лъ е^си”
|
|
9
|
9
|
|
τοῦ Κυρίου ἡ σωτηρία, καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου ἡ εὐλογία σου.
|
Гн~е е^сть сп~се'нїе, и^ на людехᲆ твои^х# блгsлве`нїе твое”
|
|
Κεφάλαιο 4
|
ўало'мъ д~
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ἐν ψαλμοῖς· ᾠδὴ τῷ Δαυΐδ.
|
ўлоM двDвъ д~. Въ конецъ, пњ'снеи”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΝ τῷ ἐπικαλεῖσθαί με εἰσήκουσάς μου, ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης μου· ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς με. οἰκτείρησόν με καὶ εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου.
|
Вънегда` вᲆꙁваX, ё^слы'ша мя бг~ъ пра'вды мое^я” въ скорби распространи'л# мя е^си” ё^щедри мя и^ ё^слы'ши молитвђ мою”
|
|
3
|
3
|
|
υἱοὶ ἀνθρώπων, ἕως πότε βαρυκάρδιοι; ἱνατί ἀγαπᾶτε ματαιότητα καὶ ζητεῖτε ψεῦδος; (διάψαλμα).
|
Сн~ве члвчsтїи, доко'лњ тяжкосе'рдїи; въскђю лю'бите сђетная и^ и'щете лжа;
|
|
4
|
4
|
|
καὶ γνῶτε ὅτι ἐθαυμάστωσε Κύριος τὸν ὅσιον αὐτοῦ· Κύριος εἰσακούσεταί μου ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς αὐτόν.
|
и^ ё^вᲇдиᲄе, ја%ко ё^диви г~ь прпDбнаго своеh. г~ь ё^слы'шит мя, вънегда` воZꙁовђ къ немђ”
|
|
5
|
5
|
|
ὀργίζεσθε, καὶ μὴ ἁμαρτάνετε· ἃ λέγετε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, ἐπὶ ταῖς κοίταις ὑμῶν κατανύγητε. (διάψαλμα).
|
гнњ'ваитеся, и^ не съгрњша'ите” ја%же гл~ете въ срDцыхъ ва'шихъ, на ло'жихъ ва'шихъ ё^милитеся”
|
|
6
|
6
|
|
θύσατε θυσίαν δικαιοσύνης καὶ ἐλπίσατε ἐπὶ Κύριον.
|
пожрите жертвђ пра'вдњ, и^ ё^пова'ите на г~а”
|
|
7
|
7
|
|
πολλοὶ λέγουσι· τίς δείξει ἡμῖν τὰ ἀγαθά; ᾿Εσημειώθη ἐφ᾿ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, Κύριε.
|
Мно'ѕи гл~ют#, кто ја%витъ на'мъ бл~га'я; ꙁна'менася на на'съ свњтъ лица` твое^го г~и,
|
|
8
|
8
|
|
ἔδωκας εὐφροσύνην εἰς τὴν καρδίαν μου· ἀπὸ καρποῦ σίτου, οἴνου καὶ ἐλαίου αὐτῶν ἐπληθύνθησαν.
|
да'лъ е^си весе'лїе въ срDцы мое^мъ” эT плода пшеница, вина` і^ е^ле'я свое^го ё^мно'жишася”
|
|
9
|
9
|
|
ἐν εἰρήνῃ ἐπὶ τὸ αὐτὸ κοιμηθήσομαι καὶ ὑπνώσω, ὅτι σύ, Κύριε, κατὰ μόνας ἐπ᾿ ἐλπίδι κατῴκισάς με.
|
въ мирњ въкђпњ ё^снђ, и^ почїю” ја%ко ты г~и е^ді'наго на ё^пова'нїе въсели'лъ мя е^си.
|
|
Κεφάλαιο 5
|
ўало'мъ е~
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῆς κληρονομούσης· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
ўлоM двDвъ е~” ѓ^ наслDњствђющыхъ.
|
|
2
|
2
|
|
ΤΑ ρήματά μου ἐνώτισαι, Κύριε, σύνες τῆς κραυγῆς μου·
|
Гл~ы моя внђши г~и, раꙁђмњи зва'нїе мое,
|
|
3
|
3
|
|
πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου, ὁ βασιλεύς μου καὶ ὁ Θεός μου. ὅτι πρὸς σὲ προσεύξομαι, Κύριε·
|
воньми` глsа мл~твы мое^я, цр~ю мо'й и^ бж~е мой” ЈА/ко к тебᲇ помолю'ся г~и,
|
|
4
|
4
|
|
τὸ πρωΐ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς μου, τὸ πρωΐ παραστήσομαί σοι καὶ ἐπόψει με,
|
ꙁаё%тра ё^слы'ши глsа мои” Заё%тра преDста'нђ ти, и^ ё'зриши мя,
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι οὐχὶ Θεὸς θέλων ἀνομίαν σὺ εἶ· οὐ παροικήσει σοι πονηρευόμενος,
|
ја%ко бг~ъ не хотя беꙁако'нїе ты е^си” Не прїидетъ к тебњ лђка'внђяи`,
|
|
6
|
6
|
|
οὐδὲ διαμενοῦσι παράνομοι κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν σου. ἐμίσησας πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν·
|
ни пребђдђтъ же ꙁако'нопрестђ'пницы преD ѓ^чи'ма твои'ма” Въꙁненавидњлъ е^си вся творя'щая беꙁако'нїе,
|
|
7
|
7
|
|
ἀπολεῖς πάντας τοὺς λαλοῦντας τὸ ψεῦδος. ἄνδρα αἱμάτων καὶ δόλιον βδελύσσεται Κύριος.
|
погђбиши вся гл~ющая лжђ” Мђж'а кро'ви и^ льстива гнђша'е^тъся г~ь”
|
|
8
|
8
|
|
ἐγὼ δὲ ἐν τῷ πλήθει τοῦ ἐλέους σου εἰσελεύσομαι εἰς τὸν οἶκόν σου, προσκυνήσω πρὸς ναὸν ἅγιόν σου ἐν φόβῳ σου.
|
А/зъ же мно'жествомъ млsти твоея, внидђ в до'мъ твой, поклоню'ся къ црк~ви ст~њи твоей, въ стра'сњ твое^мъ”
|
|
9
|
9
|
|
Κύριε, ὁδήγησόν με ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἕνεκα τῶν ἐχθρῶν μου, κατεύθυνον ἐνώπιόν σου τὴν ὁδόν μου.
|
г~и наста'ви мя пра'вдою твое^ю, вра'гъ мои^хъ ра'ди и^спра'ви преD собо'ю пђть мо'и”
|
|
10
|
10
|
|
ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ἀλήθεια, ἡ καρδία αὐτῶν ματαία· τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν, ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν.
|
ЈА/ко нњсть въ ё^стњхъ иX и%стины, срDце и%хъ сђе'тно” Гро'бъ эTвръстъ горта'нь и%хъ, ја%ꙁы'ки свои^ми льща'хђ,
|
|
11
|
11
|
|
κρῖνον αὐτούς, ὁ Θεός. ἀποπεσάτωσαν ἀπὸ τῶν διαβουλιῶν αὐτῶν· κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ἀσεβειῶν αὐτῶν ἔξωσον αὐτούς, ὅτι παρεπίκρανάν σε, Κύριε.
|
сђди и^мᲆ бж~е” да эTпадђтъ эT мы'слеи свои^хъ, по мно'жествђ нече'стїя и%хъ и^ꙁрини я&, ја%ко прогнњваша тя г~и”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εὐφρανθείησαν πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπὶ σέ· εἰς αἰῶνα ἀγαλλιάσονται, καὶ κατασκηνώσεις ἐν αὐτοῖς, καὶ καυχήσονται ἐν σοὶ πάντες οἱ ἀγαπῶντες τὸ ὄνομά σου.
|
И$ въꙁвеселя'тся вси ё^пова'ющей на' тя” Въ вњ'ки въꙁра'дђются и^ всели'шися в ниX” и^ похва'лятся ѓ^ тебњ вси любя'щеи` и%мя твое,
|
|
13
|
13
|
|
ὅτι σὺ εὐλογήσεις δίκαιον· Κύριε, ὡς ὅπλῳ εὐδοκίας ἐστεφάνωσας ἡμᾶς.
|
ЈА/ко ты блгsви'ши пра'веDника. г~и, ја%ко ѓ^рђжїемъ блг~оволенїя вњнча'лъ е^си насъ”
|
|
Κεφάλαιο 6
|
ўало'мъ ѕ~
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ἐν ὕμνοις, ὑπὲρ τῆς ὀγδόης· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
ўлоM двDвъ ѕ~, В конеw въ пᲇснеX ѓ^ э%смыX”
|
|
2
|
2
|
|
ΚΥΡΙΕ, μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με, μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με.
|
Ги~, да не ја%росᲄїю твое'ю ѓ^бличиши мене`, ниже гнњвомъ твои^мъ пока'жеши мене`”
|
|
3
|
3
|
|
ἐλέησόν με, Κύριε, ὅτι ἀσθενής εἰμι· ἴασαί με, Κύριε, ὅτι ἐταράχθη τὰ ὀστᾶ μου,
|
Поми'лђи мя г~и, ја%ко не'мощеn е^смь. и^сцњли' мя г~и, ја%ко смятошася ко'сᲄи моя”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα· καὶ σύ, Κύριε, ἕως πότε;
|
И$ дш~а моя` смђти'ся ѕњло`, и^ ты г~и доко'лњ;
|
|
5
|
5
|
|
ἐπίστρεψον, Κύριε, ρῦσαι τὴν ψυχήν μου, σῶσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους σου.
|
ѓ^брати` г~и, і^ и^ꙁми дш~ђ мою`” Сп~си' мя ра'ди млsти твое^я`.
|
|
6
|
6
|
|
ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ θανάτῳ ὁ μνημονεύων σου· ἐν δὲ τῷ ῞ᾼδῃ τίς ἐξομολογήσεταί σοι;
|
ја%ко нњсть въ сме'рти помина'яй тебе`, въ а%дњ же кто и^сповњсть ти ся;
|
|
7
|
7
|
|
ἐκοπίασα ἐν τῷ στεναγμῷ μου, λούσω καθ᾿ ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου, ἐν δάκρυσί μου τὴν στρωμνήν μου βρέξω.
|
ё^трђди'хся въꙁдыха'нїемъ мои^мъ, И$ꙁмы'ю на вся'кђ но'щъ ло'же мое`, слеꙁа'ми мои^ми посте'лю мою` ѓ^мочю`”
|
|
8
|
8
|
|
ἐταράχθη ἀπὸ θυμοῦ ὁ ὀφθαλμός μου, ἐπαλαιώθην ἐν πᾶσι τοῖς ἐχθροῖς μου.
|
смђтися эT ја%рости ѓ%ко мое, ѓ^бетᲆшаX въ всњхъ вра'ѕњхъ мои^хъ.
|
|
9
|
9
|
|
ἀπόστητε ἀπ᾿ ἐμοῦ πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν, ὅτι εἰσήκουσε Κύριος τῆς φωνῆς τοῦ κλαυθμοῦ μου·
|
эTстђпи'те эT мене вси` творя'щеи' беꙁако'нїе, ја%ко ё^слы'ша г~ь глsа пла'чя мое^го`”
|
|
10
|
10
|
|
ἤκουσε Κύριος τῆς δεήσεώς μου, Κύριος τὴν προσευχήν μου προσεδέξατο.
|
ё^слы'ша г~ь моле'нїе мое, г~ь мл~твђ мою прїя'тъ”
|
|
11
|
11
|
|
αἰσχυνθείησαν καὶ ταραχθείησαν σφόδρα πάντες οἱ ἐχθροί μου, ἀποστραφείησαν καὶ καταισχυνθείησαν σφόδρα διὰ τάχους.
|
да постыдя'тся и^ смятђтся вси вра'ѕи мои`, въꙁвратя'тся и^ ё^стыдя'тся ѕњло въско'рњ”
|
|
Κεφάλαιο 7
|
ўало'мъ з~
|
|
1
|
1
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ, ὃν ᾖσε τῷ Κυρίῳ ὑπὲρ τῶν λόγων Χουσὶ υἱοῦ ᾿Ιεμενεί.
|
ўлоM двDвъ, з~, е^го'же въспњтъ гв~и ѓ^ словесњхъ хђсі'евъ, сн~а е^мені'ина”
|
|
2
|
2
|
|
ΚΥΡΙΕ ὁ Θεός μου, ἐπὶ σοὶ ἤλπισα· σῶσόν με ἐκ πάντων τῶν διωκόντων με καὶ ῥῦσαί με,
|
Ги~ б~е мой на' тя ё^пова'хъ, сп~си м^я эT всњхъ гоня'щихъ м^я, і^ и^ꙁва'ви м^я”
|
|
3
|
3
|
|
μήποτε ἁρπάσῃ ὡς λέων τὴν ψυχήν μου, μὴ ὄντος λυτρουμένου μηδὲ σῴζοντος.
|
да не когда` похи'ти'тъ ја%ко ле'въ мою`, ни сђщ'ђ и^ꙁбавля'ющђ, ниже сп~са'ющђ”
|
|
4
|
4
|
|
Κύριε ὁ Θεός μου, εἰ ἐποίησα τοῦτο, εἰ ἔστιν ἀδικία ἐν χερσί μου,
|
г~и б~е мой а%ще сътвори'хъ с^е, а%ще е^сть непра'вда въ рђ'кђ моею,
|
|
5
|
5
|
|
εἰ ἀνταπέδωκα τοῖς ἀνταποδιδοῦσί μοι κακά, ἀποπέσοιμι ἄρα ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν μου κενός·
|
а^ще въꙁдахъ възда'ющимъ м^и ѕл^а, да эTпадђ` ё^бо эT вра'гъ мои'хъ то'щь”
|
|
6
|
6
|
|
καταδιώξαι ἄρα ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου καὶ καταλάβοι καὶ καταπατήσαι εἰς γῆν τὴν ζωήν μου καὶ τὴν δόξαν μου εἰς χοῦν κατασκηνώσαι. (διάψαλμα).
|
да пожене'т# ё^бо вра'гъ дш~ђ мою, и^ посᲄи'гнет#, и^ попере'тъ в ꙁе'млю живо'тъ мой, и^ сла'вђ мою в пе'рсть всели'тъ”
|
|
7
|
7
|
|
ἀνάστηθι, Κύριε, ἐν ὀργῇ σου, ὑψώθητι ἐν τοῖς πέρασι τῶν ἐχθρῶν σου. ἐξεγέρθητι, Κύριε ὁ Θεός μου, ἐν προστάγματι, ᾧ ἐνετείλω,
|
Въскрsни г~и гнњвомъ твои'мъ, възнесися въ концыхъ вра'гъ твои%хᲆ” И$ въста'ни г~и бж~е мой по велњнїемъ и^мже заповњда,
|
|
8
|
8
|
|
καὶ συναγωγὴ λαῶν κυκλώσει σε, καὶ ὑπὲρ ταύτης εἰς ὕψος ἐπίστρεψον.
|
и^ со'нмъ людїи ѓ^бы'детъ т^я. и^ ѓ^ то'мъ на высотђ` ѓ^брати'ся.
|
|
9
|
9
|
|
Κύριος κρινεῖ λαούς. κρῖνόν με, Κύριε, κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν ἀκακίαν μου ἐπ᾿ ἐμοί.
|
г~ь сђ'дитъ людемъ” Сђди м^и г~и по пра'вдњ моей, и^ по неꙁло'бњ моей на мя”
|
|
10
|
10
|
|
συντελεσθήτω δὴ πονηρία ἁμαρτωλῶν καὶ κατευθυνεῖς δίκαιον, ἐτάζων καρδίας καὶ νεφροὺς ὁ Θεός.
|
Да сконча'ется зло'ба грњшныX, и^ і^спра'виши правеDнаго, и^спыта'я срDца и^ ё^тро'бы бж~е” праведна
|
|
11
|
11
|
|
δικαία ἡ βοήθειά μου παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ σῴζοντος τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ.
|
по'мощъ моя эT б~а сп~са'ющаго пра'выя срDцемъ”
|
|
12
|
12
|
|
ὁ Θεὸς κριτὴς δίκαιος καὶ ἰσχυρὸς καὶ μακρόθυμος καὶ μὴ ὀργὴν ἐπάγων καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν.
|
Бг~ъ сђди'тель пра'веденъ, и^ крњпокъ и^ долготерпелиv, и^ не гнњвъ наводя` на всяk дн~ь”
|
|
13
|
13
|
|
ἐὰν μὴ ἐπιστραφῆτε, τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ στιλβώσει, τὸ τόξον αὐτοῦ ἐνέτεινε καὶ ἡτοίμασεν αὐτό·
|
А/ще не ѓ^братите'ся, ѓ^рђжїе свое ѓ^цисᲄитъ, лђкъ свой напряже`, и^ ё^гото'ва и&”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐν αὐτῷ ἡτοίμασε σκεύη θανάτου, τὰ βέλη αὐτοῦ τοῖς καιομένοις ἐξειργάσατο.
|
и^ въ немъ ё^гото'ва съсђ'ды сме'ртныя`, стрњ'лы своя` съгоря'щими сᲆдњ'ла”
|
|
15
|
15
|
|
ἰδοὺ ὠδίνησεν ἀδικίαν, συνέλαβε πόνον καὶ ἔτεκεν ἀνομίαν.
|
Се^ болњ` непра'вдђ, ꙁача'тᲆ болњꙁнь, и^ роди` безако'нїе”
|
|
16
|
16
|
|
λάκκον ὤρυξε καὶ ἀνέσκαψεν αὐτόν, καὶ ἐμπεσεῖται εἰς βόθρον, ὃν εἰργάσατο·
|
ро'въ и^зры`, и^ і^скопа и&, и^ впадется въ я%мђ, ю%же съдњ'ла”
|
|
17
|
17
|
|
ἐπιστρέψει ὁ πόνος αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ κορυφὴν αὐτοῦ ἡ ἀδικία αὐτοῦ καταβήσεται.
|
ѓ^брати'т#ся болњꙁнь е^го на главђ е^го, и^ на ве'рхᲆ е^го непра'вда е^го сни'детъ”
|
|
18
|
18
|
|
ἐξομολογήσομαι τῷ Κυρίῳ κατὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ καὶ ψαλῶ τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ ῾Υψίστου.
|
И$сповњмся гв~и по пра'вдњ е^го, и^ пою и%мени гн~ю вы'шне'мђ”
|
|
Κεφάλαιο 8
|
ўало'мъ и~
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν ληνῶν· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
ўаломъ двDвъ, и~” Въ конецъ ѓ^ точи'лехъ,
|
|
2
|
2
|
|
ΚΥΡΙΕ ὁ Κύριος ἡμῶν, ὡς θαυμαστὸν τὸ ὄνομά σου ἐν πάσῃ τῇ γῇ· ὅτι ἐπήρθη ἡ μεγαλοπρέπειά σου ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν.
|
Ги~ г~ь на'шъ, ја%ко чю'дно и%мя твое по все'й ꙁемли`” ЈА/ко вꙁя'тся велелњп'ота твоя` превы'ше нб~съ”
|
|
3
|
3
|
|
ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον ἕνεκα τῶν ἐχθρῶν σου τοῦ καταλῦσαι ἐχθρὸν καὶ ἐκδικητήν.
|
И$ꙁъ ё^стᲆ младе'нецъ и^ с#сђщ'ихъ съвер#ши'лъ еси хвалђ, вра'гъ твои^хъ раd, раꙁрђши'ши врага` и^ ме'сᲄника”
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι ὄψομαι τοὺς οὐρανούς, ἔργα τῶν δακτύλων σου, σελήνην καὶ ἀστέρας, ἃ σὺ ἐθεμελίωσας·
|
ЈА/ко ё^зрю` нб~са, дњ'ла пе'р#стъ твои'хъ, лђнђ и^ ѕвњзды, ја%же ты ѓ^снова`”
|
|
5
|
5
|
|
τί ἐστιν ἄνθρωπος, ὅτι μιμνῄσκῃ αὐτοῦ; ἢ υἱὸς ἀνθρώπου, ὅτι ἐπισκέπτῃ αὐτόν;
|
Что` е^сть чл~къ ја%ко по'мниши и&, и^ли сн~ъ чл~чь, ја%ко посњща'еши и&;
|
|
6
|
6
|
|
ἠλάττωσας αὐτὸν βραχύ τι παρ᾿ ἀγγέλους, δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφάνωσας αὐτόν,
|
ё^ма'лилъ е^си и& ма'ломъ чи'мъ эT а%гг~лъ, сла'вою и^ че'стїю вњнча'лъ е^си е^го,
|
|
7
|
7
|
|
καὶ κατέστησας αὐτὸν ἐπὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου· πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ,
|
и^ поста'вилъ е^си е^го наD дњ'лы рђкђ твоею`” вс^я покори'лъ е^си поD ноѕњ е^го,
|
|
8
|
8
|
|
πρόβατα, καὶ βόας ἁπάσας, ἔτι δὲ καὶ τὰ κτήνη τοῦ πεδίου,
|
ѓ^вца` и^ волы вся`, е^ще' же и^ скоᲄы полскїа”
|
|
9
|
9
|
|
τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης, τὰ διαπορευόμενα τρίβους θαλασσῶν.
|
Пти'ца нбsныя, и^ ры'бы морскы'я, преходя'щая стеѕя` морскїя”
|
|
10
|
10
|
|
Κύριε ὁ Κύριος ἡμῶν, ὡς θαυμαστὸν τὸ ὄνομά σου ἐν πάσῃ τῇ γῇ!
|
г~и г~ь нашъ, ја%ко чю'дно и%мя твое по все'й земли`”
|
|
Κεφάλαιο 9
|
ўало'мъ џ~
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν κρυφίων τοῦ υἱοῦ· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
ўа'лоM, дввDъ џ~” В коне'цъ ѓ^ таи'нныX сн~а. каg в~”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΜΑΙ σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, διηγήσομαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου·
|
Исповњм#ся тебњ г~и всњмъ срDцемъ мои'мъ, повњмъ вся чюдеса` твоя`”
|
|
3
|
3
|
|
εὐφρανθήσομαι καὶ ἀγαλλιάσομαι ἐν σοί, ψαλῶ τῷ ὀνόματί σου, ῞Υψιστε.
|
Въꙁвеселю'ся и^ въꙁра'дђюся ѓ^ тебњ, пою` и^мени твое^мђ вы'шнїи”
|
|
4
|
4
|
|
ἐν τῷ ἀποστραφῆναι τὸν ἐχθρόν μου εἰς τὰ ὀπίσω, ἀσθενήσουσι καὶ ἀπολοῦνται ἀπὸ προσώπου σου,
|
Внегда` вᲆꙁврати'тися врагђ мое^мђ въспя'ть, и^знемо'гђтъ и^ поги'бнђтъ эT лица твое^го”
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι ἐποίησας τὴν κρίσιν μου καὶ τὴν δίκην μου, ἐκάθισας ἐπὶ θρόνου ὁ κρίνων δικαιοσύνην.
|
ја%ко сътвори'лъ е^си сђ'дъ мои и^ прю` мою. сњлъ е^си на престо'лњ сђдя'и правдђ”
|
|
6
|
6
|
|
ἐπετίμησας ἔθνεσι, καὶ ἀπώλετο ὁ ἀσεβής· τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐξήλειψας εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
Запрњтилъ е^си ја%зы'комᲆ, и^ поги'бе нечести'выи. и%мя е^го потреби'лъ е^си въ вњкъ, и^ въ вњкъ вњка”
|
|
7
|
7
|
|
τοῦ ἐχθροῦ ἐξέλιπον αἱ ῥομφαῖαι εἰς τέλος, καὶ πόλεις καθεῖλες· ἀπώλετο τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ μετ᾿ ἤχου,
|
Врагђ ѓ^скђдњша ѓ^рђжїя в коне'цъ, и^ гра'ды разрђши'лъ е^си” Поги'бе па'мять е^го с шђ'момъ,
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ὁ Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα μένει. ἡτοίμασεν ἐν κρίσει τὸν θρόνον αὐτοῦ,
|
и^ г~ь въ вњки пребыва'етᲆ” ё^готова на сђ'дъ престо'лъ свой,
|
|
9
|
9
|
|
καὶ αὐτὸς κρινεῖ τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ, κρινεῖ λαοὺς ἐν εὐθύτητι.
|
и^ то'и сђдиT вселе'ннњи в пра'вдђ, сђди'тъ лю'демъ в пра'вдђ”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐγένετο Κύριος καταφυγὴ τῷ πένητι, βοηθὸς ἐν εὐκαιρίαις ἐν θλίψεσι·
|
и^ бы'сть г~ь прибњжище ё^бо'гомђ, помощни'къ въ бл~го время в печя'лехъ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐλπισάτωσαν ἐπὶ σοὶ οἱ γινώσκοντες τὸ ὄνομά σου, ὅτι οὐκ ἐγκατέλιπες τοὺς ἐκζητοῦντάς σε, Κύριε.
|
И$ да ё^пова'ютъ на' тя зна'ющеи и%мя твое, ја%ко не ѓ^ста'виl е^си въꙁыска'ющихᲆ т^я г~и”
|
|
12
|
12
|
|
ψάλατε τῷ Κυρίῳ, τῷ κατοικοῦντι ἐν Σιών, ἀναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ,
|
По'ите гв~и живё'щемђ в сїѓ'нњ, въꙁвњсти'те въ ја%ꙁы'цехъ начинанїя е^го”
|
|
13
|
13
|
|
ὅτι ἐκζητῶν τὰ αἵματα αὐτῶν ἐμνήσθη, οὐκ ἐπελάθετο τῆς κραυγῆς τῶν πενήτων.
|
ја%ко възыская кро'ви и^хъ помянђ`, не ꙁабы` ꙁва'нїя ё^бо'гиX”
|
|
14
|
14
|
|
ἐλέησόν με, Κύριε, ἴδε τὴν ταπείνωσίν μου ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, ὁ ὑψῶν με ἐκ τῶν πυλῶν τοῦ θανάτου,
|
Поми'лђи м^я г~и, ви'жDь смире'нїе мое эT вра'гъ мои^хъ. въꙁнося'и м^я эT вра'тъ сме'ртныхᲆ,
|
|
15
|
15
|
|
ὅπως ἂν ἐξαγγείλω πάσας τὰς αἰνέσεις σου ἐν ταῖς πύλαις τῆς θυγατρὸς Σιών. ἀγαλλιάσομαι ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ σου.
|
ја%ко да въꙁвњщђ вся^ хвалы` твоя`, въ вратXњ дще'ря сїѓ'ня” Въꙁра'дђемся ѓ^ сп~се'нїи твое'мъ,
|
|
16
|
16
|
|
ἐνεπάγησαν ἔθνη ἐν διαφθορᾷ, ᾗ ἐποίησαν, ἐν παγίδι ταύτῃ, ᾗ ἔκρυψαν, συνελήφθη ὁ ποὺς αὐτῶν.
|
ё^глњбо'ша ја%зыцы в па'гђбњ, ю%же сътвори'ша” въ сњти се'й, ю%же съкры'ша ё^вязе` нога` и^хъ”
|
|
17
|
17
|
|
γινώσκεται Κύριος κρίματα ποιῶν, ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτοῦ συνελήφθη ὁ ἁμαρτωλός. (ᾠδὴ διαψάλματος).
|
Зна'емъ е^сть г~ь сђдбы` творя`, въ дњлеX рђ'кђ своею ё^вязе` грњшникᲆ”
|
|
18
|
18
|
|
ἀποστραφήτωσαν οἱ ἁμαρτωλοὶ εἰς τὸν ᾅδην, πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐπιλανθανόμενα τοῦ Θεοῦ,
|
да възвратя'тся грᲇшницы въ а'дъ, вси ја%зы'цы ꙁабыва'ющеи` бг~а”
|
|
19
|
19
|
|
ὅτι οὐκ εἰς τέλος ἐπιλησθήσεται ὁ πτωχός, ἡ ὑπομονὴ τῶν πενήτων οὐκ ἀπολεῖται εἰς τέλος.
|
ја%ко не до конца ꙁабве'нъ бђ'детᲆ ни'щїи, и^ терпњнїе ёбо'гихъ не поги'бнетъ до конца”
|
|
20
|
20
|
|
ἀνάστηθι, Κύριε, μὴ κραταιούσθω ἄνθρωπος, κριθήτωσαν ἔθνη ἐνώπιόν σου.
|
Въскрsни г~и да не крњпи'тся чл~къ. да сђдя'тся ја%ꙁы'цы прDе тобо'ю”
|
|
21
|
21
|
|
κατάστησον, Κύριε, νομοθέτην ἐπ᾿ αὐτούς, γνώτωσαν ἔθνη ὅτι ἄνθρωποί εἰσιν. (διάψαλμα).
|
Поста'ви г~и законодавца наD ни'ми, да раꙁђмњюT ја%зы'цы, ја%ко чл~цы сђть”
|
|
22
|
22
|
|
῾Ινατί, Κύριε, ἀφέστηκας μακρόθεν, ὑπερορᾷς ἐν εὐκαιρίαις ἐν θλίψεσιν;
|
Вскђ'ю г~и эTстоя` дале'че, пре'ꙁриши въ бл~го вре'мя въ печа'лехъ;
|
|
23
|
23
|
|
ἐν τῷ ὑπερηφανεύεσθαι τὸν ἀσεβῆ ἐμπυρίζεται ὁ πτωχός, συλλαμβάνονται ἐν διαβουλίοις, οἷς διαλογίζονται.
|
въ го'рдости нечести'ваго вᲆꙁгара'ется ни'щїи, ё^вяꙁа'ютъ в совњтехъ ја%же помышля'ютъ”
|
|
24
|
24
|
|
ὅτι ἐπαινεῖται ὁ ἁμαρτωλὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, καὶ ὁ ἀδικῶν ἐνευλογεῖται·
|
ЈА/ко хвали'мᲆ е^сть грњшныи в по'хотехъ дш~а своея`, И$ ѓ^бидяи` блгsвимъ”
|
|
25
|
25
|
|
παρώξυνε τὸν Κύριον ὁ ἁμαρτωλός· κατὰ τὸ πλῆθος τῆς ὀργῆς αὐτοῦ οὐκ ἐκζητήσει· οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς ἐνώπιον αὐτοῦ.
|
РаꙁрDажи` г~а грњшныи, по мно'жестђ гнњва свое^го не възы'щетъ” нњсть бг~а преD ни'мъ,
|
|
26
|
26
|
|
βεβηλοῦνται αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ, ἀνταναιρεῖται τὰ κρίματά σου ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ κατακυριεύσει·
|
ѓ^скверня'юᲄся пђтїе е^го на вся'ко вре'мя” эTе'млются сђдбы твоя эT лица` е^го, всњмъ враго'мᲆ свои^мъ ѓ^долњ'ет#”
|
|
27
|
27
|
|
εἶπε γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐ μὴ σαλευθῶ, ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεὰν ἄνευ κακοῦ.
|
Реq бо въ срDци своеM, не подви'жђся эT рода в ро'дъ без# ꙁла”
|
|
28
|
28
|
|
οὗ ἀρᾶς τὸ στόμα αὐτοῦ γέμει καὶ πικρίας καὶ δόλου, ὑπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ κόπος καὶ πόνος.
|
Є$мђже кля'твы ё^сᲄа е^го по'лна сђть, и^ го'рести и^ льсти, поD ја%зы'комъ е^го трђдъ и^ болњꙁнь”
|
|
29
|
29
|
|
ἐγκάθηται ἐνέδρᾳ μετὰ πλουσίων, ἐν ἀποκρύφοις τοῦ ἀποκτεῖναι ἀθῷον· οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἰς τὸν πένητα ἀποβλέπουσιν·
|
Присњди'тъ въ лови'телеX съ бога'тыми, в таи'нныX ё^би'ти непови'ннаго” ѓ%чи е^го на ни'щаго приꙁира'етᲇ,
|
|
30
|
30
|
|
ἐνεδρεύει ἐν ἀποκρύφῳ ὡς λέων ἐν τῇ μάνδρᾳ αὐτοῦ, ἐνεδρεύει τοῦ ἁρπάσαι πτωχόν, ἁρπάσαι πτωχὸν ἐν τῷ ἑλκύσαι αὐτόν·
|
ло'виᲄъ в таи'нныX ја%ко ле'въ въ ѓ^гра'дњ свое'й” Ло'витъ въсхити'ти ё^бо'гаго, вᲆсхити'ти ни'щаго, внегда привлещї и&” въ сᲇти свое'й
|
|
31
|
31
|
|
ἐν τῇ παγίδι αὐτοῦ ταπεινώσει αὐτόν, κύψει καὶ πεσεῖται ἐν τῷ αὐτὸν κατακυριεῦσαι τῶν πενήτων.
|
смиритъ и&, прекло'нится и^ падетъ, е^гда ё^долњ'етъ ё^бо'гиM”
|
|
32
|
32
|
|
εἶπε γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· ἐπιλέλησται ὁ Θεός, ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ μὴ βλέπειν εἰς τέλος.
|
Рече б^о въ срDци своемъ, ꙁабы бг~ъ, эTврати лице свое, да не ви'дитъ до конца”
|
|
33
|
33
|
|
ἀνάστηθι, Κύριε ὁ Θεός μου, ὑψωθήτω ἡ χείρ σου, μὴ ἐπιλάθῃ τῶν πενήτων.
|
Въскрsни г~и бж~е мой, да въꙁнесе'тся рђка твоя, не ꙁабђди ни'щихъ свои^хᲆ до конца`”
|
|
34
|
34
|
|
ἕνεκεν τίνος παρώργισεν ὁ ἀσεβὴς τὸν Θεόν; εἶπε γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐκ ἐκζητήσει.
|
Чесо` радиD прогнњва нечести'выи бг~а; реq бо в срDцы свое'мъ, не вꙁы'щетᲆ”
|
|
35
|
35
|
|
βλέπεις, ὅτι σὺ πόνον καὶ θυμὸν κατανοεῖς τοῦ παραδοῦναι αὐτοὺς εἰς χεῖράς σου· σοὶ ἐγκαταλέλειπται ὁ πτωχός, ὀρφανῷ σὺ ᾖσθα βοηθός.
|
види'ши. ја%ко ты болᲇꙁнь и^ ја%росᲄь сматря'еши, да преда'нъ бђ'детъ въ рђцњ твои`” тебњ ѓ^ста'вленъ е^сть ни'щїи, си'рђ ты бђ'ди помо'щникᲆ”
|
|
36
|
36
|
|
σύντριψον τὸν βραχίονα τοῦ ἁμαρτωλοῦ καὶ πονηροῦ, ζητηθήσεται ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ.
|
съкрђши` мы'шцђ грњшномђ и^ лђка'вомђ. вꙁы'щется грXњ е^го, и^ не ѓ^бря'щется”
|
|
37
|
37
|
|
βασιλεύσει Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ἀπολεῖσθε ἔθνη ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ.
|
г~ь цр~ь в# вњкъ, и^ въ вњкъ вњка, поги'бнете ја%зы'цы эT ꙁемля е^го”
|
|
38
|
38
|
|
τὴν ἐπιθυμίαν τῶν πενήτων εἰσήκουσε Κύριος, τὴν ἑτοιμασίαν τῆς καρδίας αὐτῶν προσέσχε τὸ οὖς σου
|
Жела'нїе ё^бо'гихъ ё^слы'шалᲆ е^си г~и, ё^гото'ванїе срDца и^хᲆ внятъ ё%хо твое”
|
|
39
|
39
|
|
κρῖναι ὀρφανῷ καὶ ταπεινῷ, ἵνα μὴ προσθῇ ἔτι μεγαλαυχεῖν ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς.
|
сђди` си'рђ и^ смире'нђ, да не приложиT потомъ велича'тися чл~кᲆ на зеMли`”
|
|
Κεφάλαιο 10
|
ўало'мъ і~
|
|
1
|
0
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. ΕΠΙ τῷ Κυρίῳ πέποιθα· πῶς ἐρεῖτε τῇ ψυχῇ μου· μεταναστεύου ἐπὶ τὰ ὄρη ὡς στρουθίον;
|
Въ конецъ, ўлоM двDвᲆ, і~”
|
|
2
|
1
|
|
ὅτι ἰδοὺ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἐνέτειναν τόξον, ἡτοίμασαν βέλη εἰς φαρέτραν τοῦ κατατοξεῦσαι ἐν σκοτομήνῃ τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ.
|
На' г~а ё^пова'хъ, ка'ко речеT дш~и мое'и, превита'и по гора'мъ ја%ко пти'ца;
|
|
3
|
2
|
|
ὅτι ἃ σὺ κατηρτίσω, αὐτοὶ καθεῖλον· ὁ δὲ δίκαιος τί ἐποίησε;
|
ја%ко с^е грњшницы напряго'ша лђкъ, ё^гото'ваша стрњ'лы въ тђлњ, състрњля'ти въ мра'цᲇ пра'выя срDцеM”
|
|
4
|
3
|
|
Κύριος ἐν ναῷ ἁγίῳ αὐτοῦ· Κύριος ἐν οὐρανῷ ὁ θρόνος αὐτοῦ. οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἰς τὸν πένητα ἀποβλέπουσι, τὰ βλέφαρα αὐτοῦ ἐξετάζει τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων.
|
Зане ја%же ты съверши`, ѓ^ни раꙁDрђши'ша” пра'веDникъ же что сътвори`;
|
|
5
|
4
|
|
Κύριος ἐξετάζει τὸν δίκαιον καὶ τὸν ἀσεβῆ, ὁ δὲ ἀγαπῶν τὴν ἀδικίαν μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν.
|
г~ь въ цр~кви ст~њй своей. г~ь, на нб~си прsтлъ е^го” ѓ%чи е^го на ни'щаго призира'етњ, вњжди е^го и^спыта'етњ сн~ы чл~чьскїа”
|
|
6
|
5
|
|
ἐπιβρέξει ἐπὶ ἁμαρτωλοὺς παγίδας, πῦρ καὶ θεῖον καὶ πνεῦμα καταιγίδος ἡ μερὶς τοῦ ποτηρίου αὐτῶν.
|
г~ь и^спыта'етъ пра'вед#наго, и^ нечести'ваго. любя'и же непра'вдђ, ненави'дитъ свою дш~ђ”
|
|
7
|
6
|
|
ὅτι δίκαιος Κύριος, καὶ δικαιοσύνας ἠγάπησεν, εὐθύτητας εἶδε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ.
|
ѓ^дожди'тᲆ на грᲇшники сњти. ѓ%гнь и^ жђ'пелъ и^ дђхᲆ бђ'ренᲆ, ча'сть ча'ша и^хъ”
|
|
Κεφάλαιο 11
|
ўало'мъ а~і
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῆς ὀγδόης· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
въ конеw ѓ^ э^смњй ўлоM двDвъ а~і”
|
|
2
|
2
|
|
ΣΩΣΟΝ με, Κύριε, ὅτι ἐκλέλοιπεν ὅσιος, ὅτι ὠλιγώθησαν αἱ ἀλήθειαι ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων.
|
Сп~си мя г~и, ја%ко ѓ^скђдњ преподобныи, ја%ко ё^ма'лишася и%стины эT сн~о'вᲆ чл~чьскихъ,
|
|
3
|
3
|
|
μάταια ἐλάλησεν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ, χείλη δόλια ἐν καρδίᾳ, καὶ ἐν καρδίᾳ ἐλάλησε κακά.
|
Сђе'тная гл~а ко'ждо къ и^скренемђ свое^мђ” ё^стны льсᲄи'выя въ срDци, и^ въ срDци гл~аша ꙁла'я”
|
|
4
|
4
|
|
ἐξολοθρεύσαι Κύριος πάντα τὰ χείλη τὰ δόλια καὶ γλῶσσαν μεγαλοῤῥήμονα.
|
Потреби'тᲆ г~ь вся ё^сᲄны льсти'выа, и ја%ꙁы'кᲆ велерњ'чивᲆ,
|
|
5
|
5
|
|
τοὺς εἰπόντας· τὴν γλῶσσαν ἡμῶν μεγαλυνοῦμεν, τὰ χείλη ἡμῶν παρ᾿ ἡμῖν ἐστι· τίς ἡμῶν Κύριός ἐστιν;
|
ре'кшая, ја%ꙁы'къ нашь въꙁвели'чимъ, ё^стны` на'ша при на'съ сђть. кто намъ г~ь е^сть;
|
|
6
|
6
|
|
ἀπὸ τῆς ταλαιπωρίας τῶν πτωχῶν καὶ ἀπὸ τοῦ στεναγμοῦ τῶν πενήτων, νῦν ἀναστήσομαι, λέγει Κύριος· θήσομαι ἐν σωτηρίῳ, παῤῥησιάσομαι ἐν αὐτῷ.
|
страсти ра'ди ни'щихᲆ и^ въꙁдыха'нїа ё^бо'гихъ, нн~њ въскрsнђ гл~еть г~ь” положђся въ сп~се'нїе, не ѓ^бинђ'яся ѓ^ немъ”
|
|
7
|
7
|
|
τὰ λόγια Κυρίου λόγια ἁγνά, ἀργύριον πεπυρωμένον, δοκίμιον τῇ γῇ κεκαθαρισμένον ἑπταπλασίως.
|
Словеса` гн~я, словеса` чи'ста. сребро` раждеже'но, и^скђше'но земли`, ѓ^чище'но седмори'цею”
|
|
8
|
8
|
|
σύ, Κύριε, φυλάξαις ἡμᾶς καὶ διατηρήσαις ἡμᾶς ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ εἰς τὸν αἰῶνα.
|
Ты г~и съхрани'ши ны, и^ съблюде'ши ны эT рода сего, и^ въ вњки”
|
|
9
|
9
|
|
κύκλῳ οἱ ἀσεβεῖς περιπατοῦσι· κατὰ τὸ ὕψος σου ἐπολυώρησας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων.
|
ѓ^крsтъ нечести'вїи хо'дятъ, по высотњ твое'й ё^мно'жилъ е^си сн~ы чл~ческия”
|
|
Κεφάλαιο 12
|
ўало'мъ в~і
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
В коне'цъ, ўлоM, двDвъ, в~і”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΩΣ πότε, Κύριε, ἐπιλήσῃ μου εἰς τέλος; ἕως πότε ἀποστρέψεις τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ;
|
Доколњ г~и забђ'деши мя до кон#ца`; доко'лњ эTвраща'еши лице свое эT мене`;
|
|
3
|
3
|
|
ἕως τίνος θήσομαι βουλὰς ἐν ψυχῇ μου, ὀδύνας ἐν καρδίᾳ μου ἡμέρας καὶ νυκτός; ἕως πότε ὑψωθήσεται ὁ ἐχθρός μου ἐπ᾿ ἐμέ;
|
доко'лњ положђ совњты въ дш~и моей, болњзни въ срDци мое^мъ дн~ь и но'щь; доколњ въꙁнесе'тся врагъ мой на мя;
|
|
4
|
4
|
|
ἐπίβλεψον, εἰσάκουσόν μου, Κύριε ὁ Θεός μου· φώτισον τοὺς ὀφθαλμούς μου, μήποτε ὑπνώσω εἰς θάνατον,
|
при'ꙁри, и^ ё^слы'ши мя г~и бж~е мои” просвњти` ѓ%чи мои`, да не когда` ё^снђ в сме'рть,
|
|
5
|
5
|
|
μήποτε εἴπῃ ὁ ἐχθρός μου· ἴσχυσα πρὸς αὐτόν· οἱ θλίβοντές με ἀγαλλιάσονται, ἐὰν σαλευθῶ.
|
да не когда` рече'тъ вра'гᲆ мой, ё^крᲇпиXся на'нь” стђжа'ющеи` ми вᲆꙁра'дђются, а^ще ся подви'жђ,
|
|
6
|
6
|
|
ἐγὼ δὲ ἐπὶ τῷ ἐλέει σου ἤλπισα, ἀγαλλιάσεται ἡ καρδία μου ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ σου· ᾄσω τῷ Κυρίῳ τῷ εὐεργετήσαντί με καὶ ψαλῶ τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ ῾Υψίστου.
|
а^ꙁᲆ же на млsть твою ё^повахъ” Въꙁра'дђется срDце мое ѓ^ сп~се'нїи твое'мъ. въспою гв~и бл~годњя^вшемђ мн^њ, и^ пою` и%мени гн~ю вы'ш#немђ”
|
|
Κεφάλαιο 13
|
ўало'мъ г~і
|
|
1
|
0
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. ΕΙΠΕΝ ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐκ ἔστι Θεός. διεφθάρησαν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἐπιτηδεύμασιν, οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός.
|
Въ конеw ўа'лоM, двDвъ, г~і”
|
|
2
|
1
|
|
Κύριος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἰδεῖν εἰ ἔστι συνιὼν ἢ ἐκζητῶν τὸν Θεόν.
|
Рече беꙁђменᲆ вᲆ срDцы сво'емъ, нњсть бг~а” растлњша, и^ ѓ^мраꙁи'шася в начина'ниX, нњсть творяи` бл~госты'ня, нњсть до е^ді'наго”
|
|
3
|
2
|
|
πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν, οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός*.
|
г~ь сᲆ нб~се приниче на' сн~ы чл~ческїя, ви'дњти, а^ще е^сть раꙁђмᲇва'яи`, и^ли вꙁыска'яи` бг~а”
|
|
4
|
3
|
|
οὐχὶ γνώσονται πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν; οἱ ἐσθίοντες τὸν λαόν μου βρώσει ἄρτου τὸν Κύριον οὐκ ἐπεκαλέσαντο.
|
вси ё^клони'шася, вкђпњ неключи'ми быша. нᲇсть ᲄворяй бл~госты'ня, нњсть до е^ді'наго”
|
|
5
|
4
|
|
ἐκεῖ ἐδειλίασαν φόβῳ, οὗ οὐκ ἦν φόβος, ὅτι ὁ Θεὸς ἐν γενεᾷ δικαίᾳ.
|
ни` ли разђмᲇюᲄъ вс^и дњ'лающей безако'нїе, снњда'ющеи` лю'ди моя въ мњсто хлᲇба” г~а не приꙁва'ша.
|
|
6
|
5
|
|
βουλὴν πτωχοῦ κατῃσχύνατε, ὁ δὲ Κύριος ἐλπὶς αὐτοῦ ἐστι.
|
та'мо ё^бояшася стра'ха, и^дᲇже не бњ стра'ха” ЈА/ко г~ь в ро'дњ пра'веDныхъ.
|
|
7
|
6
|
|
τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ ᾿Ισραήλ; ἐν τῷ ἐπιστρέψαι Κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀγαλλιάσεται ᾿Ιακὼβ καὶ εὐφρανθήσεται ᾿Ισραήλ. —————————————— * τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν, ταῖς γλώσσαις αὑτῶν ἐδολιοῦσαν· ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν, ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει, ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα, σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν, καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν· οὐκ ἔστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.
|
съвњтъ ни'щаго посрами'сте, ја%ко г~ь ё^пова'нїе е^го е^сть”
|
|
Κεφάλαιο 14
|
ўало'мъ д~і
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. ΚΥΡΙΕ, τίς παροικήσει ἐν τῷ σκηνώματί σου; ἢ τίς κατασκηνώσει ἐν ὄρει ἁγίῳ σου;
|
Въ конеw, ўлоM, двDвъ, д~і”
|
|
2
|
1
|
|
πορευόμενος ἄμωμος καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην, λαλῶν ἀλήθειαν ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ,
|
Ги~, кто` ѓ^бита'етъ въ жили'щи твое'мъ; ли` кто всели'тся въ ст~ђ'ю го'рђ твою;
|
|
3
|
2
|
|
ὃς οὐκ ἐδόλωσεν ἐν γλώσσῃ αὐτοῦ, οὐδὲ ἐποίησε τῷ πλησίον αὐτοῦ κακὸν καὶ ὀνειδισμὸν οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ τοῖς ἔγγιστα αὐτοῦ.
|
ходя'и бес поро'ка, и^ дњ'лаяй пра'вдђ, гл~яи` и^стинђ вᲆ срDцы своемъ,
|
|
4
|
3
|
|
ἐξουδένωται ἐνώπιον αὐτοῦ πονηρευόμενος, τοὺς δὲ φοβουμένους τὸν Κύριον δοξάζει· ὁ ὀμνύων τῷ πλησίον αὐτοῦ καὶ οὐκ ἀθετῶν·
|
и^же не ё^льсᲄи ја%зыкоM своиM” и^ не сътвори` и%скренемђ свое^мђ ѕла`, и^ поноше'ния не прия'тъ на бли'жняа своя`”
|
|
5
|
4
|
|
τὸ ἀργύριον αὐτοῦ οὐκ ἔδωκεν ἐπὶ τόκῳ καὶ δῶρα ἐπ᾿ ἀθῴοις οὐκ ἔλαβεν. ὁ ποιῶν ταῦτα, οὐ σαλευθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
|
ё^ничиже'нъ е^сть пред ни'мъ лђка'выи, боя%щая же ся г~а сла'виT” Клены'ися и%скренемђ свое^мђ. и^ не эTмᲇа'яся.
|
|
Κεφάλαιο 15
|
ўало'мъ е~і
|
|
1
|
0
|
|
Στηλογραφία τῷ Δαυΐδ. ΦΥΛΑΞΟΝ με, Κύριε, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα.
|
Столпописа'нїе” ўало'мъ, двDвъ, е~і”
|
|
2
|
1
|
|
εἶπα τῷ Κυρίῳ· Κύριός μου εἶ σύ, ὅτι τῶν ἀγαθῶν μου οὐ χρείαν ἔχεις.
|
Съхрани` мя г~и, ја%ко на тя ё^повахъ”
|
|
3
|
2
|
|
τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος, πάντα τὰ θελήματα αὐτοῦ ἐν αὐτοῖς.
|
рњхᲆ гв~и, г~ь мои е^си ты, ја%ко бл~гыX мои^хъ не требђ'еши”
|
|
4
|
3
|
|
ἐπληθύνθησαν αἱ ἀσθένειαι αὐτῶν, μετὰ ταῦτα ἐτάχυναν· οὐ μὴ συναγάγω τὰς συναγωγὰς αὐτῶν ἐξ αἱμάτων, οὐδ᾿ οὐ μὴ μνησθῶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν διὰ χειλέων μου.
|
Ст~ы'мᲆ и^же сђтᲆ на ꙁемли` е^го ё^диви` г~ь, вся хотњнїа своя в ни'хъ”
|
|
5
|
4
|
|
Κύριος μερὶς τῆς κληρονομίας μου καὶ τοῦ ποτηρίου μου· σὺ εἶ ὁ ἀποκαθιστῶν τὴν κληρονομίαν μου ἐμοί.
|
ё^мно'жишася не'мощи и^хъ, по си'хъ ё^скори'ша” не съберђ събо'ры иX эT кровїи, ни помянђ же и^ме'нъ и%хъ ё^стна'ма мои'ма”
|
|
6
|
5
|
|
σχοινία ἐπέπεσέ μοι ἐν τοῖς κρατίστοις· καὶ γὰρ ἡ κληρονομία μου κρατίστη μοί ἐστιν.
|
г~ь ча'сть достоа'нїа мое^го, и^ ча'ша моея`. ты е^си ё^строа'й достоя'нїе мое мнњ`”
|
|
7
|
6
|
|
εὐλογήσω τὸν Κύριον τὸν συνετίσαντά με· ἔτι δὲ καὶ ἕως νυκτὸς ἐπαίδευσάν με οἱ νεφροί μου.
|
ю^жа допадо'ша ми вᲆ держа'вныхъ” и^бо достоа'нїе мое держа'вно ми е^сть”
|
|
8
|
7
|
|
προωρώμην τὸν Κύριον ἐνώπιόν μου διαπαντός, ὅτι ἐκ δεξιῶν μού ἐστιν, ἵνα μὴ σαλευθῶ.
|
Блгsвлю г~а враꙁђми'вшаго мя, е^ще же и^ до' нощи покаꙁа мя ё^тро'ба моя`”
|
|
9
|
8
|
|
διὰ τοῦτο ηὐφράνθη ἡ καρδία μου, καὶ ἠγαλλιάσατο ἡ γλῶσσά μου, ἔτι δὲ καὶ ἡ σάρξ μου κατασκηνώσει ἐπ᾿ ἐλπίδι,
|
преDꙁрњхъ г~а предо мною вы'нђ, ја%ко ѓ^деснђю мене е^сть, да ся не подви'жђ”
|
|
10
|
9
|
|
ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδην, οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν.
|
Сего ра'ди въꙁвесели'ся срDце мое, и^ вᲆꙁра'довася ја%зыкъ мо'и, е^ще' же и^ плоть моя` всели'тся на ё^пова'нїе”
|
|
11
|
10
|
|
ἐγνώρισάς μοι ὁδοὺς ζωῆς· πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώπου σου, τερπνότητες ἐν τῇ δεξιᾷ σου εἰς τέλος.
|
ЈА/ко не ѓ^ста'виши дш~ђ мою въ а^дњ, ни даси же преподо'бномђ свое^мђ ви'дњти и^стлњнїа”
|
|
Κεφάλαιο 16
|
ўало'мъ ѕ~і
|
|
1
|
0
|
|
Προσευχὴ τοῦ Δαυΐδ. ΕΙΣΑΚΟΥΣΟΝ, Κύριε, τῆς δικαιοσύνης μου, πρόσχες τῇ δεήσει μου, ἐνώτισαι τὴν προσευχήν μου οὐκ ἐν χείλεσι δολίοις.
|
Моли'тва двд~ва. ѕ~і”
|
|
2
|
1
|
|
ἐκ προσώπου σου τὸ κρῖμά μου ἐξέλθοι, οἱ ὀφθαλμοί μου ἰδέτωσαν εὐθύτητας.
|
Оу^слы'ши г~и пра'вдђ мою`, вънми` моле'нїе мое” внђши` мл~твђ мою, не вᲆ ё^стна'хᲆ льсти'вахᲆ”
|
|
3
|
2
|
|
ἐδοκίμασας τὴν καρδίαν μου, ἐπεσκέψω νυκτός· ἐπύρωσάς με, καὶ οὐχ εὑρέθη ἐν ἐμοὶ ἀδικία.
|
эT лица твое^го сђдба` моя и^ꙁы'детъ, ѓ%чи мои да видњта правоты”
|
|
4
|
3
|
|
ὅπως ἂν μὴ λαλήσῃ τὸ στόμα μου τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων, διὰ τοὺς λόγους τῶν χειλέων σου ἐγὼ ἐφύλαξα ὁδοὺς σκληράς.
|
и^скђси'лᲆ е^си срDце мое, посњти'лъ е^си но'щїю. и^скђсилъ мя е^си, и^ не ѓ^брњтеся въ мнњ` непра'вда”
|
|
5
|
4
|
|
κατάρτισαι τὰ διαβήματά μου ἐν ταῖς τρίβοις σου, ἵνα μὴ σαλευθῶσι τὰ διαβήματά μου.
|
ја%ко да не въꙁ#гл~ют# ё^ста` моя` дњ'лъ чл~чьскихᲆ, ꙁа словеса ё^сте'нъ твои^хъ а%ꙁъ съхранихъ пђти` жестоки”
|
|
6
|
5
|
|
ἐγὼ ἐκέκραξα, ὅτι ἐπήκουσάς μου, ὁ Θεός· κλῖνον τὸ οὖς σου ἐμοὶ καὶ εἰσάκουσον τῶν ῥημάτων μου.
|
сᲆверши` стопы моа` въ стеꙁяхъ твои^хᲆ да не подви'жђт#ся стопы` моя`”
|
|
7
|
6
|
|
θαυμάστωσον τὰ ἐλέη σου, ὁ σῴζων τοὺς ἐλπίζοντας ἐπὶ σὲ ἐκ τῶν ἀνθεστηκότων τῇ δεξιᾷ σου.
|
А/ꙁъ възва'хъ ја%ко ё^слы'ша м^я б~е. приклони` ё^хо ᲄвое мнњ, и^ ё^слы'ши гл~ы моя”
|
|
8
|
7
|
|
φύλαξόν με ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ· ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου σκεπάσεις με
|
ё^диви` млsти твоя, сп~сааи` ё^пова'ющихъ на' тя” эT проти'вящихся десници твоей,
|
|
9
|
8
|
|
ἀπὸ προσώπου ἀσεβῶν τῶν ταλαιπωρησάντων με. οἱ ἐχθροί μου τὴν ψυχήν μου περιέσχον·
|
съхрани` мя г~и ја%ко ѕњницђ ѓ%ка” Въ кровᲇ крилђ твоею покры'еши мя,
|
|
10
|
9
|
|
τὸ στέαρ αὐτῶν συνέκλεισαν, τὸ στόμα αὐτῶν ἐλάλησεν ὑπερηφανίαν.
|
эT лица нечести'выхъ ѓ^стра'стьшихᲆ мя” Вра'ѕи мои` дш~ђ мою` ё^держаша,
|
|
11
|
10
|
|
ἐκβαλόντες με νυνὶ περιεκύκλωσάν με, τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἔθεντο ἐκκλῖναι ἐν τῇ γῇ.
|
тђкъ свои ꙁатвори'ша, ё^ста иX гл~аша горды'ню”
|
|
12
|
11
|
|
ὑπέλαβόν με ὡσεὶ λέων ἕτοιμος εἰς θήραν καὶ ὡσεὶ σκύμνος οἰκῶν ἐν ἀποκρύφοις.
|
и^ꙁгоня'щеи мя нн~њ ѓ^быдоша мя, ѓ%чи свои` вᲆꙁложи'ша ё^клони'ти на' ꙁемлю”
|
|
13
|
12
|
|
ἀνάστηθι, Κύριε, πρόφθασον αὐτοὺς καὶ ὑποσκέλισον αὐτούς, ρῦσαι τὴν ψυχήν μου ἀπὸ ἀσεβοῦς, ρομφαίαν σου ἀπὸ ἐχθρῶν τῆς χειρός σου.
|
ѓ^бья'ша мя ја%ко ле'вᲆ гото'въ на ловᲆ, и^ ја%ко ски'менъ ѓ^бита'я въ скро'вищихᲆ”
|
|
14
|
13
|
|
Κύριε, ἀπὸ ὀλίγων ἀπὸ γῆς διαμέρισον αὐτοὺς ἐν τῇ ζωῇ αὐτῶν, καὶ τῶν κεκρυμμένων σου ἐπλήσθη ἡ γαστὴρ αὐτῶν, ἐχορτάσθησαν υἱῶν*, καὶ ἀφῆκαν τὰ κατάλοιπα τοῖς νηπίοις αὐτῶν.
|
Въскрsни` г~и, предвари` я&, и^ ꙁапни иM” и^зми дш~ђ мою эT нечести'выхъ, ѓ^рђжїа твоя
|
|
15
|
14
|
|
ἐγὼ δὲ ἐν δικαιοσύνῃ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ σου, χορτασθήσομαι ἐν τῷ ὀφθῆναί μοι τὴν δόξαν σου. —————————————— * ῎Αλλη γραφή· ὑείων. —————————————— * ῎Αλλη γραφή· ὑείων.
|
эT рђкъ врагᲆ твои^хъ” г~и, эT маль эT ꙁемля раздњли я& в животᲇ и^хъ, и^ съкрове'ныхᲆ твои^хᲆ и^спо'лнися ё^тро'ба и^хᲆ” насы'тишася сн~оv, и^ ѓ^ста'виша ѓ^ста'нки младе'нцемъ свои'мъ”
|
|
Κεφάλαιο 17
|
ўало'мъ з~і
|
|
1
|
0
|
|
Εἰς τὸ τέλος· τῷ παιδὶ Κυρίου τῷ Δαυΐδ, ἃ ἐλάλησεν τῷ Κυρίῳ τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐῤῥύσατο αὐτὸν ὁ Κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ χειρὸς Σαούλ,
|
|
|
2
|
1
|
|
καὶ εἶπεν· ΑΓΑΠΗΣΩ σε, Κύριε, ἡ ἰσχύς μου.
|
в# конеw ѓ^трока гн~я двDва, ја%же гл~а гв~и словеса` пњ'сни сея`, в# дн~ь воньже и^зба'ви е^го г~ь и^з рђкъ всXњ врагъ е^го, и^ і^з рђки` саё^ля и^ реq. ꙁ~і. каg г~”
|
|
3
|
2
|
|
Κύριος στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου καὶ ρύστης μου. ῾Ο Θεός μου βοηθός μου, ἐλπιῶ ἐπ᾿ αὐτόν, ὑπερασπιστής μου καὶ κέρας σωτηρίας μου καὶ ἀντιλήπτωρ μου.
|
Въꙁлю`блю тя г~и крњ'пости моя`.
|
|
4
|
3
|
|
αἰνῶν ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι.
|
г~ь ё^тверже'нїе мое, и^ прибњжище мое, и^ і^ꙁба'витель мой” бг~ъ мой помо'щ#никᲆ мой, и^ ё^пова'ю на'нь” Защи'титель мой, и^ рогъ сп~се'нїя мое^го, и^ застђ'пникъ мой”
|
|
5
|
4
|
|
περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου, καὶ χείμαρροι ἀνομίας ἐξετάραξάν με.
|
ХвалаM приꙁовђ г~а, и^ эT вра'гъ моиX сп~сђ'ся”
|
|
6
|
5
|
|
ὠδῖνες ᾅδου περιεκύκλωσάν με, προέφθασάν με παγίδες θανάτου.
|
ѓ^держа'ша мя болњꙁни сме'ртныя, и^ пото'ци беꙁако'нїя смђти'ша мя”
|
|
7
|
6
|
|
καὶ ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου ἐκέκραξα· ἤκουσεν ἐκ ναοῦ ἁγίου αὐτοῦ φωνῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου ἐνώπιον αὐτοῦ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ.
|
Болњꙁни а%довы ѓ^быдо'ша мя, преDвари'ша мя сњти сме'ртныя”
|
|
8
|
7
|
|
καὶ ἐσαλεύθη καὶ ἔντρομος ἐγενήθη ἡ γῆ, καὶ τὰ θεμέλια τῶν ὀρέων ἐταράχθησαν καὶ ἐσαλεύθησαν, ὅτι ὠργίσθη αὐτοῖς ὁ Θεός.
|
И$ вънегда` скорбњти ми приꙁвахᲆ г~а, и^ къ бг~ђ мое^мђ въꙁваX” ё^слыша эT цр~кве ст~ы'я свое^я гла'съ мои, и^ во'пль мой преD ни'мъ вни'детъ въ ё^ши е^го”
|
|
9
|
8
|
|
ἀνέβη καπνὸς ἐν ὀργῇ αὐτοῦ καὶ πῦρ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ καταφλεγήσεται, ἄνθρακες ἀνήφθησαν ἀπ᾿ αὐτοῦ.
|
и^ подви'жася и^ трепетна бы'сть ꙁеMля`, и^ ѓ^снова'нїя го'ръ смђти'шася, и^ подвиꙁа'шася. ја%ко прогнњвася на' ня бг~ъ”
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη, καὶ γνόφος ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ.
|
в#ꙁы'де ды'мъ гнњвомъ е^го, и^ ѓ%гнь эT лица е^го въспланеTся, ё%глїа въꙁгорњшася эT него”
|
|
11
|
10
|
|
καὶ ἐπέβη ἐπὶ Χερουβὶμ καὶ ἐπετάσθη, ἐπετάσθη ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων.
|
И$ преклони` нб~са, и^ сни'де, и^ примракъ поD нога'ма е^го”
|
|
12
|
11
|
|
καὶ ἔθετο σκότος ἀποκρυφὴν αὐτοῦ· κύκλῳ αὐτοῦ ἡ σκηνὴ αὐτοῦ, σκοτεινὸν ὕδωρ ἐν νεφέλαις ἀέρων.
|
и^ въꙁы'де на херђви'мъ, и^ летњ, възлетњ на крилђ вњтреню,
|
|
13
|
12
|
|
ἀπὸ τῆς τηλαυγήσεως ἐνώπιον αὐτοῦ αἱ νεφέλαι διῆλθον, χάλαζα καὶ ἄνθρακες πυρός.
|
и^ положи` ᲄмђ ꙁа кровᲆ свой, ѓ^крsтᲆ е^го селе'нїе е^го, темна` вода` въ ѓ^блацехᲆ въꙁдђш'ныX”
|
|
14
|
13
|
|
καὶ ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανοῦ Κύριος, καὶ ὁ ῞Υψιστος ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ·
|
эT ѓ^блиста'нїя преD ниM ѓ%блацы проидо'ша, граD и^ ё'глїе ѓ^гненно”
|
|
15
|
14
|
|
ἐξαπέστειλε βέλη καὶ ἐσκόρπισεν αὐτοὺς καὶ ἀστραπὰς ἐπλήθυνε καὶ συνετάραξεν αὐτούς.
|
И$ въꙁгремњ съ нб~се г~ь, и^ вы'шнїи да'сть глаs свой”
|
|
16
|
15
|
|
καὶ ὤφθησαν αἱ πηγαὶ τῶν ὑδάτων, καὶ ἀνεκαλύφθη τὰ θεμέλια τῆς οἰκουμένης ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου, Κύριε, ἀπὸ ἐμπνεύσεως πνεύματος ὀργῆς σου.
|
пђсти` стрњлы, и^ разгна я&, и^ моlнїя ё^множи, и^ смђти иX”
|
|
17
|
16
|
|
ἐξαπέστειλεν ἐξ ὕψους καὶ ἔλαβέ με, προσελάβετό με ἐξ ὑδάτων πολλῶν.
|
и^ ја%ви'шася и^сто'чницы воднїи, и^ эTкры'шася ѓ^снова'нїя вселе'нныя” эT ꙁапреще'нїа твое^го г~и, эT дᲆхнове'нїа дх~а гнњва твое^го”
|
|
18
|
17
|
|
ρύσεταί με ἐξ ἐχθρῶν μου δυνατῶν, καὶ ἐκ τῶν μισούντων με, ὅτι ἐστερεώθησαν ὑπὲρ ἐμέ.
|
посла` свы'ше, и^ прїа'тᲆ мя, въспрїяT м^я эT водъ мно'гъ”
|
|
19
|
18
|
|
προέφθασάν με ἐν ἡμέρᾳ κακώσεώς μου, καὶ ἐγένετο Κύριος ἀντιστήριγμά μου
|
И$зба'витᲆ мя эT вра'гъ мои^хᲆ си'лныX, и^ эT ненави'дящихъ м^я, ја%ко ё^крњпи'шася па'че мене”
|
|
20
|
19
|
|
καὶ ἐξήγαγέ με εἰς πλατυσμόν, ρύσεταί με, ὅτι ἠθέλησέ με.
|
Предвари'ша мя въ дн~ь ѓ^ꙁлобле'нїя мое^го, и^ бы'сть г~ь ё^тверже'нїе мое`”
|
|
21
|
20
|
|
καὶ ἀνταποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀνταποδώσει μοι,
|
и^ и^ꙁведе м^я на широтђ. и^ꙁба'витъ мя, ја%ко въсхотњ мя”
|
|
22
|
21
|
|
ὅτι ἐφύλαξα τὰς ὁδοὺς Κυρίου καὶ οὐκ ἠσέβησα ἀπὸ τοῦ Θεοῦ μου,
|
и^ въꙁда'стъ м^и г~ь по пра'вдњ моей, и^ по чи'стотњ рђкђ мое^ю` въꙁда'стъ ми”
|
|
23
|
22
|
|
ὅτι πάντα τὰ κρίματα αὐτοῦ ἐνώπιόν μου, καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ οὐκ ἀπέστησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ.
|
ја%ко съхраниX пђти` гн~я, и^ не нече'ствовахъ эT бг~а мое^го”
|
|
24
|
23
|
|
καὶ ἔσομαι ἄμωμος μετ᾿ αὐτοῦ καὶ φυλάξομαι ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου.
|
ја%ко вс^я сђдбы` е^го предо мно'ю, и^ ѓ^правда'нїя е^го не эTстђпи'ша эT мене”
|
|
25
|
24
|
|
καὶ ἀνταποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.
|
и^ бђ'дђ непороченъ с ни'мъ, и^ съхраню'ся эT беꙁако'нїя мое^го”
|
|
26
|
25
|
|
μετὰ ὁσίου ὅσιος ἔσῃ, καὶ μετὰ ἀνδρὸς ἀθῴου ἀθῷος ἔσῃ,
|
и^ възда'сть м^и г~ь по пра'вдњ моей, и^ по чи'стотњ рђкђ моею, преD ѓ^чи'ма е^го”
|
|
27
|
26
|
|
καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ διαστρέψεις.
|
Съ прпDбныM прпDбнъ бђ'деши, и^ съ мђжемъ непови'нномъ непови'ненъ бђдеши,
|
|
28
|
27
|
|
ὅτι σὺ λαὸν ταπεινὸν σώσεις καὶ ὀφθαλμοὺς ὑπερηφάνων ταπεινώσεις.
|
и^ съ и^ꙁбра'ннымъ и^ꙁбра'нъ бђ'деши, и^ сᲆ стропти'вымъ раꙁ#врати'шися”
|
|
29
|
28
|
|
ὅτι σὺ φωτιεῖς λύχνον μου, Κύριε ὁ Θεός μου, φωτιεῖς τὸ σκότος μου.
|
ја%ко ты люди смире'ныя сп~се'ши, и^ ѓ%чи гордыхъ смири'ши”
|
|
30
|
29
|
|
ὅτι ἐν σοὶ ῥυσθήσομαι ἀπὸ πειρατηρίου καὶ ἐν τῷ Θεῷ μου ὑπερβήσομαι τεῖχος.
|
ЈА/ко ты просвᲇща'еши свњти'лникᲆ мой г~и, б~е мой просвᲇща'еши тмђ мою`”
|
|
31
|
30
|
|
ὁ Θεός μου, ἄμωμος ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, τὰ λόγια Κυρίου πεπυρωμένα, ὑπερασπιστής ἐστι πάντων τῶν ἐλπιζόντων ἐπ᾿ αὐτόν.
|
ја%ко тобо'ю и^ꙁба'влюся эT и^скђше'нїя, и^ ѓ' бз~њ моемъ прелњꙁђ стњнђ”
|
|
32
|
31
|
|
ὅτι τίς Θεὸς πλὴν τοῦ Κυρίου, καὶ τίς Θεὸς πλὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν;
|
Бг~ъ мой, непоро'ченъ пђтъ е^го, словеса` гн~я ражDеже'на. ꙁащи'титель е^сть всњм# ё^пова'ющимъ на'нь”
|
|
33
|
32
|
|
ὁ Θεὸς ὁ περιζωννύων με δύναμιν καὶ ἔθετο ἄμωμον τὴν ὁδόν μου·
|
ја%ко кт^о бг~ъ ра'ꙁвњ г~а; и^ли кт^о бг~ъ ра'звњ бг~а на'шего;
|
|
34
|
33
|
|
καταρτιζόμενος τοὺς πόδας μου ὡσεὶ ἐλάφου καὶ ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ἱστῶν με·
|
бг~ъ препоа'са мя си'лою, и^ положи` непоро'ченъ пђть мои”
|
|
35
|
34
|
|
διδάσκων χεῖράς μου εἰς πόλεμον καὶ ἔθου τόξον χαλκοῦν τοὺς βραχίονάς μου·
|
Съверша'а но'ѕњ мои` ја%ко е^ле'ни, и^ на высо'киX поставля'а м^я”
|
|
36
|
35
|
|
καὶ ἔδωκάς μοι ὑπερασπισμὸν σωτηρίας, καὶ ἡ δεξιά σου ἀντελάβετό μου, καὶ ἡ παιδεία σου ἀνώρθωσέ με εἰς τέλος, καὶ ἡ παιδεία σου αὐτή με διδάξει.
|
наё^ча'а рђцњ мои` на' брань, и^ положи лђкъ мњдянᲆ мы'шцамъ мои^мъ”
|
|
37
|
36
|
|
ἐπλάτυνας τὰ διαβήματά μου ὑποκάτω μου, καὶ οὐκ ἠσθένησαν τὰ ἴχνη μου.
|
и^ да'лъ м^и е^си ꙁащище'нїе сп~се'нїа, и^ десни'ца твоя` прїятъ мя” и^ накаꙁа'нїе твое, и^спра'витъ м^я в ко'нецъ, и^ накаꙁа'нїе твое т^о мя наё^чи'тᲆ”
|
|
38
|
37
|
|
καταδιώξω τοὺς ἐχθρούς μου καὶ καταλήψομαι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀποστραφήσομαι, ἕως ἂν ἐκλίπωσιν·
|
ё^ши'рил# е^си стопы моа подо мно'ю, и^ не и^ꙁнемо'жетњ плеснњ мои`”
|
|
39
|
38
|
|
ἐκθλίψω αὐτούς, καὶ οὐ μὴ δύνωνται στῆναι, πεσοῦνται ὑπὸ τοὺς πόδας μου.
|
поженђ врагы моя`, и^ пости'гнђ я&, и^ не въꙁвращђся до'ндеже сконча'ются”
|
|
40
|
39
|
|
καὶ περιέζωσάς με δύναμιν εἰς πόλεμον, συνεπόδισας πάντας τοὺς ἐπανισταμένους ἐπ᾿ ἐμὲ ὑποκάτω μου.
|
ѓ^скорблю и^хъ, и^ не вᲆꙁмо'гђтъ сᲄа'ти, падђтъ поD нога'ма мои'ма”
|
|
41
|
40
|
|
καὶ τοὺς ἐχθρούς μου ἔδωκάς μοι νῶτον καὶ τοὺς μισοῦντάς με ἐξωλόθρευσας.
|
И$ препоя'сал# м^я е^си си'лою на' брань, спя'лъ е^си въся воста'ющая на мя поD мя”
|
|
42
|
41
|
|
ἐκέκραξαν, καὶ οὐκ ἦν ὁ σῴζων, πρὸς Κύριον, καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν.
|
и^ вра'г# мои^хъ да'лъ ми е^си хребе'тъ, и^ ненави'дящая мя потреби'лъ е^си”
|
|
43
|
42
|
|
καὶ λεπτυνῶ αὐτοὺς ὡσεὶ χνοῦν κατὰ πρόσωπον ἀνέμου, ὡς πηλὸν πλατειῶν λεανῶ αὐτούς.
|
въꙁва'ша, и^ не бњ сп~са'яи`. кᲆ г~ђ, и^ не ё^слы'шаше и^хъ”
|
|
44
|
43
|
|
ρύσῃ με ἐξ ἀντιλογίας λαοῦ, καταστήσεις με εἰς κεφαλὴν ἐθνῶν. λαός, ὃν οὐκ ἔγνων, ἐδούλευσέ μοι,
|
и^ і^стню и^хъ ја%ко праX преD лицемъ вњтрђ, ја%ко бренїе пђти погла'жDђ и^хᲆ”
|
|
45
|
44
|
|
εἰς ἀκοὴν ὠτίου ὑπήκουσέ μου· υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι,
|
И$ꙁба'виᲄъ мя эT прерᲇка'нїа людїи, поста'виши мя въ главђ ја%зы'комъ” людїе и%хже не видњх#, поработа'ша м^и,
|
|
46
|
45
|
|
υἱοὶ ἀλλότριοι ἐπαλαιώθησαν καὶ ἐχώλαναν ἀπὸ τῶν τρίβων αὐτῶν.
|
въ слђхъ ё^ха ё^слы'шаша м^я. сн~ове чюжїи сълга'ша м^и,
|
|
47
|
46
|
|
ζῇ Κύριος, καὶ εὐλογητὸς ὁ Θεός μου καὶ ὑψωθήτω ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου,
|
сн~ове чюжїи ѓ^бетша`ша, и^ ѓ^хромо'ша эT сте'ѕь свои%хъ”
|
|
48
|
47
|
|
ὁ Θεὸς ὁ διδοὺς ἐκδικήσεις ἐμοί, καὶ ὑποτάξας λαοὺς ὑπ᾿ ἐμέ,
|
Жи'въ г~ь, и^ блгsве'нъ бг~ъ” и^ въꙁнсе'тся бг~ъ сп~се'нїя моего`”
|
|
49
|
48
|
|
ὁ ῥύστης μου ἐξ ἐχθρῶν μου ὀργίλων, ἀπὸ τῶν ἐπανισταμένων ἐπ᾿ ἐμὲ ὑψώσεις με, ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδίκου ρῦσαί με.
|
бг~ъ даяи` эTмще'нїе мн^њ, и^ повинђяи` люди поD мя,
|
|
50
|
49
|
|
διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἔθνεσι, Κύριε, καὶ τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ,
|
и^ꙁба'витель мой эT вра'гъ моиX гнњвли'выхъ” эT въста'ющиX на' мя въꙁнесе'ши м^я, эT мђжа непра'ведна и^ꙁба'виши м^я”
|
|
51
|
50
|
|
μεγαλύνων τὰς σωτηρίας τοῦ βασιλέως αὐτοῦ, καὶ ποιῶν ἔλεος τῷ χριστῷ αὐτοῦ, τῷ Δαυΐδ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ ἕως αἰῶνος.
|
Сего раd и^сповMњ'ся тебњ въ ја%ꙁыцеX г~и, и^ і^мени твое^мђ пою”
|
|
Κεφάλαιο 18
|
ўало'мъ и~і
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
В коне'цъ, ўало'мъ двд~въ, и~і”
|
|
2
|
2
|
|
ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα.
|
Нб~са повᲇдђютᲆ сла'вђ бж~їю, творе'нїе же рђкђ е^го въꙁвњща'етъ твердь”
|
|
3
|
3
|
|
ἡμέρα τῇ ἡμέρᾳ ἐρεύγεται ῥῆμα, καὶ νὺξ νυκτὶ ἀναγγέλλει γνῶσιν.
|
дн~ь дн~и эTрыга'етъ гл~ъ, и^ нощъ но'щи въꙁвњща'етъ ра'ꙁђмᲆ”
|
|
4
|
4
|
|
οὐκ εἰσὶ λαλιαὶ οὐδὲ λόγοι, ὧν οὐχὶ ἀκούονται αἱ φωναὶ αὐτῶν·
|
нњ' сђть рњчи ни словеса, и%хже не слы'шатся гла'си и%хъ”
|
|
5
|
5
|
|
εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν.
|
Въ всю` ꙁе'млю и^зы'де вњщанїе ихъ, и^ в кон#ца вселе'нныя гл~ы и^хъ” въ слн~ци положи селе'нїе свое,
|
|
6
|
6
|
|
ἐν τῷ ἡλίῳ ἔθετο τὸ σκήνωμα αὐτοῦ· καὶ αὐτὸς ὡς νυμφίος ἐκπορευόμενος ἐκ παστοῦ αὐτοῦ, ἀγαλλιάσεται ὡς γίγας δραμεῖν ὁδὸν αὐτοῦ.
|
и то'и ја%ко женихъ и^сходя` эT черто'га свое^го” Вᲆꙁрадђется ја%ко и^споли'нᲆ тещи` пђть,
|
|
7
|
7
|
|
ἀπ᾿ ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ ἡ ἔξοδος αὐτοῦ, καὶ τὸ κατάντημα αὐτοῦ ἕως ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἀποκρυβήσεται τῆς θέρμης αὐτοῦ.
|
эT конца нб~съ и^схо'дъ е^го. и^ срњтенїе е^го до конца` нб~съ, и^ нњ'сть и^же ё^кры'ется тепло'ты е^го”
|
|
8
|
8
|
|
ὁ νόμος τοῦ Κυρίου ἄμωμος, ἐπιστρέφων ψυχάς· ἡ μαρτυρία Κυρίου πιστή, σοφίζουσα νήπια.
|
ꙁако'нъ гн~ь непоро'ченᲆ, ѓ^браща'а дш~а. свњдителство гн~е вњрно, ё^мђдря'а младе'нца”
|
|
9
|
9
|
|
τὰ δικαιώματα Κυρίου εὐθέα, εὐφραίνοντα καρδίαν· ἡ ἐντολὴ Κυρίου τηλαυγής, φωτίζουσα ὀφθαλμούς·
|
ѓ^правда'нїа гн~я пра'ва, веселящая срDце, за'повњдь гн~я свњтла, просвњща'ющи ѓ%чи”
|
|
10
|
10
|
|
ὁ φόβος Κυρίου ἁγνός, διαμένων εἰς αἰῶνα αἰῶνος· τὰ κρίματα Κυρίου ἀληθινά, δεδικαιωμένα ἐπὶ τὸ αὐτό,
|
страX гн~ь чистъ, пребывая въ вњкъ вњка” сђдбы` гн~я и^стин#ны, ѓ^правда'нны въкђ'пњ,
|
|
11
|
11
|
|
ἐπιθυμητὰ ὑπὲρ χρυσίον καὶ λίθον τίμιον πολὺν καὶ γλυκύτερα ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον.
|
въжDелᲇнны па'че ꙁла'та, и^ ка'мене че'стна мно'га, и^ сла'жDьша паq ме'да и^ со'та”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ γὰρ ὁ δοῦλός σου φυλάσσει αὐτά· ἐν τῷ φυλάσσειν αὐτὰ ἀνταπόδοσις πολλή.
|
и^бо ра'бъ тво'и храниT и%хъ. внегда` съхрани'ти и%хъ въздая'нїе мно'го”
|
|
13
|
13
|
|
παραπτώματα τίς συνήσει; ἐκ τῶν κρυφίων μου καθάρισόν με.
|
грњхопаде'нїа кт^о разђмњ'етъ; эT таинныхъ мои^хъ ѓ^чи'сти м^я,
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἀπὸ ἀλλοτρίων φεῖσαι τοῦ δούλου σου· ἐὰν μή μου κατακυριεύσωσι, τότε ἄμωμος ἔσομαι καὶ καθαρισθήσομαι ἀπὸ ἁμαρτίας μεγάλης.
|
и^ эT чюжDихъ пощади раба` твое^го” А/ще не ё^долњ'ютᲆ ми, тогда` непорочен# бђ'дђ, и^ ѓ^чи'щђся эT грњха` велика”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἔσονται εἰς εὐδοκίαν τὰ λόγια τοῦ στόματός μου καὶ ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου ἐνώπιόν σου διὰ παντός, Κύριε, βοηθέ μου καὶ λυτρωτά μου.
|
и^ бђ'дђтъ въ бл~говоле'нїе словеса` ё^сᲄъ мои^хъ, и^ поё^че'нїе срDца мое^го предᲆ тобою вы'нђ” г~и помо'щниче мой, и^ і^ꙁба'вителю мой”
|
|
Κεφάλαιο 19
|
ўало'мъ џ~і
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
В конецъ ўлоM двд~въ, џі”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΠΑΚΟΥΣΑΙ σου Κύριος ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως, ὑπερασπίσαι σου τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ ᾿Ιακώβ.
|
Оу^слы'шитᲆ т^я г~ь в дн~ь печа'ли, защи'титъ т^я и%мя бг~а і^а'ковля”
|
|
3
|
3
|
|
ἐξαποστείλαι σοι βοήθειαν ἐξ ἁγίου καὶ ἐκ Σιὼν ἀντιλάβοιτό σου.
|
после'тъ ти по'мощъ эT ст~ого, и^ эT сїѓ^на застђ'питъ т^я”
|
|
4
|
4
|
|
μνησθείη πάσης θυσίας σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου πιανάτω. (διάψαλμα).
|
помяне'тъ вся'кђ же'ртвђ твою`, и^ всясъжже'нїа ᲄвоя тђ'чна бђди”
|
|
5
|
5
|
|
δῴη σοι Κύριος κατὰ τὴν καρδίαν σου καὶ πᾶσαν τὴν βουλήν σου πληρώσαι.
|
да'жDь т^и г~ь по' срDцђ твоемђ, и^ ве'сь совњтъ твой и^спо'лнитъ”
|
|
6
|
6
|
|
ἀγαλλιασόμεθα ἐν τῷ σωτηρίῳ σου καὶ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα. πληρώσαι Κύριος πάντα τὰ αἰτήματά σου.
|
възра'дђемся ѓ^ сп~се'нїи твоемъ, и^ въ и^мя г~а бг~а на'шего вᲆꙁвели'чимся” и^сполнитъ г~ь вс^я проше'нїа твоя”
|
|
7
|
7
|
|
νῦν ἔγνων ὅτι ἔσωσε Κύριος τὸν χριστὸν αὐτοῦ· ἐπακούσεται αὐτοῦ ἐξ οὐρανοῦ ἁγίου αὐτοῦ· ἐν δυναστείαις ἡ σωτηρία τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ.
|
нн~њ поꙁнаX, ја%ко спsлъ е^сᲄь г~ь х~а свое^го” ё^слы'шиT е^го, съ нб~се` ст~го свое^го, въ си'лахᲆ сп~се'нїе десни'ца е^го”
|
|
8
|
8
|
|
οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα.
|
сїи на колесни'цахъ, и^ сїи на кониX, мы же въ и^мя г~а бг~а на'шего призове'мᲆ”
|
|
9
|
9
|
|
αὐτοὶ συνεποδίσθησαν καὶ ἔπεσαν, ἡμεῖς δὲ ἀνέστημεν καὶ ἀνωρθώθημεν.
|
Тїи спя'ти бы'ша, и^ падо'ша. мы же въста'хомъ и^ и^спра'вихомся”
|
|
10
|
10
|
|
Κύριε, σῶσον τὸν βασιλέα, καὶ ἐπάκουσον ἡμῶν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλεσώμεθά σε.
|
г~и, сп~си цр~я, и^ ё^слы'ши ны, во'нже дн~ь а%ще приꙁовемъ т^я”
|
|
Κεφάλαιο 20
|
ўало'мъ к~
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
ўалоM двд~въ, к~”
|
|
2
|
2
|
|
ΚΥΡΙΕ, ἐν τῇ δυνάμει σου εὐφρανθήσεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ σου ἀγαλλιάσεται σφόδρα.
|
Ги~ си'лою ᲄвоею` вᲆꙁвесели'тся цр~ь, и^ ѓ^ сп~се'нїи твоемъ възра'дђется ѕњло`”
|
|
3
|
3
|
|
τὴν ἐπιθυμίαν τῆς καρδίας αὐτοῦ ἔδωκας αὐτῷ καὶ τὴν θέλησιν τῶν χειλέων αὐτοῦ οὐκ ἐστέρησας αὐτόν. (διάψαλμα).
|
жела'нїе срDца е^го да'лъ е^си е^мђ, и^ хотњнїе ё^стнђ е^го нᲇси лишилъ е^го”
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι προέφθασας αὐτὸν ἐν εὐλογίαις χρηστότητος, ἔθηκας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ στέφανον ἐκ λίθου τιμίου.
|
ја%ко прDевари'лъ е^си е^го блгsве'нїемъ бл~госты'ннымъ, поло'жилъ е^си на главᲇ е^го вᲇнеw эT ка'мене чтsна”
|
|
5
|
5
|
|
ζωὴν ᾐτήσατό σε, καὶ ἔδωκας αὐτῷ, μακρότητα ἡμερῶν εἰς αἰῶνα αἰῶνος.
|
Живота` проси'лъ е^сть эT тебе, и^ дал# е^си е^мђ долготђ дн~їи въ вњкъ вњка”
|
|
6
|
6
|
|
μεγάλη ἡ δόξα αὐτοῦ ἐν τῷ σωτηρίῳ σου, δόξαν καὶ μεγαλοπρέπειαν ἐπιθήσεις ἐπ᾿ αὐτόν·
|
ве'лїа сла'ва е^го сп~се'нїемъ твои^мъ, сла'вђ и^ велелњпїе въꙁложиши на'нь”
|
|
7
|
7
|
|
ὅτι δώσεις αὐτῷ εὐλογίαν εἰς αἰῶνα αἰῶνος, εὐφρανεῖς αὐτὸν ἐν χαρᾷ μετὰ τοῦ προσώπου σου.
|
ја%ко даси` е^мђ блгsве'нїе въ вњкᲆ вњка, въꙁвесели'ши е^го ра'достїю съ лицемᲆ твои^мъ”
|
|
8
|
8
|
|
ὅτι ὁ βασιλεὺς ἐλπίζει ἐπὶ Κύριον καὶ ἐν τῷ ἐλέει τοῦ ῾Υψίστου οὐ μὴ σαλευθῇ.
|
ЈА/ко цр~ь ё^пова'етъ на' г~а, и^ млsтїю вы'шняго не подви'жит#ся”
|
|
9
|
9
|
|
εὑρεθείη ἡ χείρ σου πᾶσι τοῖς ἐχθροῖς σου, ἡ δεξιά σου εὕροι πάντας τοὺς μισοῦντάς σε.
|
ѓ^бря'щется рђка твоя` всњм# врагомъ твои^мъ, десни'ца твоя ѓбря'щетᲆ вс^я ненавидящая ᲄебе”
|
|
10
|
10
|
|
θήσεις αὐτοὺς εἰς κλίβανον πυρὸς εἰς καιρὸν τοῦ προσώπου σου· Κύριος ἐν ὀργῇ αὐτοῦ συνταράξει αὐτούς, καὶ καταφάγεται αὐτοὺς πῦρ.
|
ја%ко положи'ши и^хъ ја%ко пещь ѓ%гненнђ въ время лица твоего, г~ь гнњ'вомъ своимъ смђтитъ я&, и^ снњсть и%хᲆ ѓ%гнь”
|
|
11
|
11
|
|
τὸν καρπὸν αὐτῶν ἀπὸ τῆς γῆς ἀπολεῖς καὶ τὸ σπέρμα αὐτῶν ἀπὸ υἱῶν ἀνθρώπων,
|
пло'дъ и%хъ эT земля погђби'ши, и^ сњмя и^хъ эT сн~о'въ члчsкыX”
|
|
12
|
12
|
|
ὅτι ἔκλιναν εἰς σὲ κακά, διελογίσαντο βουλάς, αἷς οὐ μὴ δύνωνται στῆναι.
|
ЈА/ко ё^клониша на' тя ꙁла'я, помыслиша совњты и%хже не въꙁмого'ша съста'вити”
|
|
13
|
13
|
|
ὅτι θήσεις αὐτοὺς νῶτον· ἐν τοῖς περιλοίποις σου ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπον αὐτῶν.
|
ја%ко положи'ши я& хребе'тъ въ и^ꙁбы'тцњхъ твои^хъ, ё^гото'ваеши лице и^хъ”
|
|
14
|
14
|
|
ὑψώθητι, Κύριε, ἐν τῇ δυνάμει σου· ᾄσομεν καὶ ψαλοῦμεν τὰς δυναστείας σου.
|
Въꙁнеси'ся г~и си'лою твоею`, въспое^мъ и^ пое^мъ си'лы твоя”
|
|
Κεφάλαιο 21
|
ўало'мъ к~а
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῆς ἀντιλήψεως τῆς ἑωθινῆς· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
В коне'цъ, ѓ^ ꙁастђпле'нїи ё^тренемъ. ўало'мъ, двд~въ, к~а”
|
|
2
|
2
|
|
Ο ΘΕΟΣ, ὁ Θεός μου, πρόσχες μοι· ἵνα τί ἐγκατέλιπές με; μακρὰν ἀπὸ τῆς σωτηρίας μου οἱ λόγοι τῶν παραπτωμάτων μου.
|
Бж~е бж~е мой вонми` м^и, въскђ'ю ѓ^ста'ви мя; дале'че эT сп~се'нїа мое^го словеса` грњхопаде'нїи мои^хъ”
|
|
3
|
3
|
|
ὁ Θεός μου, κεκράξομαι ἡμέρας, καὶ οὐκ εἰσακούσῃ, καὶ νυκτός, καὶ οὐκ εἰς ἄνοιαν ἐμοί.
|
бж~е мои въз#ꙁовђ въ днеX, и^ не ё^слы'шиши. и^ в нощи, и^ не в безђ'мїе мнњ”
|
|
4
|
4
|
|
σὺ δὲ ἐν ἁγίῳ κατοικεῖς, ὁ ἔπαινος τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
ты же въ ст~њмъ живе'ши, хвала` і^ил~ва”
|
|
5
|
5
|
|
ἐπὶ σοὶ ἤλπισαν οἱ πατέρες ἡμῶν, ἤλπισαν, καὶ ἐῤῥύσω αὐτούς·
|
на' тя ё^пова'ша эTц~ы на'ши. ё^пова'ша, и^ и^ꙁба'вилъ е^си и^хъ”
|
|
6
|
6
|
|
πρὸς σὲ ἐκέκραξαν καὶ ἐσώθησαν, ἐπὶ σοὶ ἤλπισαν καὶ οὐ κατῃσχύνθησαν.
|
к тебњ въꙁва'ша, и^ сп~сошася. на' тя ё^пова'ша, и^ не постыдњшася”
|
|
7
|
7
|
|
ἐγὼ δέ εἰμι σκώληξ καὶ οὐκ ἄνθρωπος, ὄνειδος ἀνθρώπων καὶ ἐξουθένημα λαοῦ.
|
А$зъ же е^смь че'рвь, а^ не чл~къ. поноше'нїе чл~комъ, и^ ё^ничиже'нїе лю'демъ”
|
|
8
|
8
|
|
πάντες οἱ θεωροῦντές με ἐξεμυκτήρισάν με, ἐλάλησαν ἐν χείλεσιν, ἐκίνησαν κεφαλήν·
|
Вс^и ви'дящеи` мя порђга'ша ми ся, гл~аша ё^стна'ми, покива'ша главђ`”
|
|
9
|
9
|
|
ἤλπισεν ἐπὶ Κύριον, ῥυσάσθω αὐτόν· σωσάτω αὐτόν, ὅτι θέλει αὐτόν.
|
ё^пова` на' г~а, да и^ꙁба'витъ и&. да сп~се'тᲆ е^го, ја%ко хо'щетъ е^го”
|
|
10
|
10
|
|
ὅτι σὺ εἶ ὁ ἐκσπάσας με ἐκ γαστρός, ἡ ἐλπίς μου ἀπὸ μαστῶν τῆς μητρός μου·
|
ја%ко ᲄы е^си и^з#тръгїи мя иꙁ чре'ва, ё^пова'нїе мое эT сосцђ мт~ре моея.
|
|
11
|
11
|
|
ἐπὶ σὲ ἐπεῤῥίφην ἐκ μήτρας, ἐκ κοιλίας μητρός μου Θεός μου εἶ σύ·
|
к тебњ приве'рженъ е^смь эT ложе'снъ, эT чрева мт~ре моея` бг~ъ мой е^си ты”
|
|
12
|
12
|
|
μὴ ἀποστῇς ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι θλῖψις ἐγγύς, ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ βοηθῶν.
|
не эTсᲄђпи` эT мене, ја%ко ско'рбь бли'ꙁъ, ја%ко нњ'сть помага'ющаго м^и”
|
|
13
|
13
|
|
περιεκύκλωσάν με μόσχοι πολλοί, ταῦροι πίονες περιέσχον με·
|
ѓ^быдо'ша м^я телцы мно'ѕи, ю^нъцы тђчънїи ѓ^держа'шя мя”
|
|
14
|
14
|
|
ἤνοιξαν ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ στόμα αὐτῶν ὡς λέων ἁρπάζων καὶ ὠρυόμενος.
|
эTверꙁо'ша на' мя ё^сᲄа своя`, ја%ко ле'в# въсхища'я и^ рыка'я”
|
|
15
|
15
|
|
ὡσεὶ ὕδωρ ἐξεχύθην, καὶ διεσκορπίσθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου, ἐγενήθη ἡ καρδία μου ὡσεὶ κηρὸς τηκόμενος ἐν μέσῳ τῆς κοιλίας μου·
|
ја%ко вода` и^ꙁлїа^ся, и^ раZсыпашася вся ко'сᲄи моя” бысть срDце мое ја%ко во'скᲆ та'а, посредњ чре'ва мое^го”
|
|
16
|
16
|
|
ἐξηράνθη ὡσεὶ ὄστρακον ἡ ἰσχύς μου, καὶ ἡ γλῶσσά μου κεκόλληται τῷ λάρυγγί μου, καὶ εἰς χοῦν θανάτου κατήγαγές με.
|
и%сше ја%ко скђде'ль крњпость моя, и^ ја%зы'кᲆ мой прильпе гор#та'ни мое^мђ, и^ в пе'рсть сме'рти съве'лъ мя е^си”
|
|
17
|
17
|
|
ὅτι ἐκύκλωσάν με κύνες πολλοί, συναγωγὴ πονηρευομένων περιέσχον με, ὤρυξαν χεῖράς μου καὶ πόδας.
|
ја%ко ѓ^быдо'ша мя ўи мно'ѕи, со'нмъ лђка'выхъ ѓ^держа'ша мя” и^скопа'ша рђцᲇ мои и^ но'ѕᲇ мои`,
|
|
18
|
18
|
|
ἐξηρίθμησαν πάντα τὰ ὀστᾶ μου, αὐτοὶ δὲ κατενόησαν καὶ ἐπεῖδόν με.
|
и^счето'ша вся ко'сти моя. тїи же смоᲄриша, и^ презрњша мя”
|
|
19
|
19
|
|
διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον.
|
раздњли'ша ри'ꙁы моя себњ, и^ ѓ^ э^де'жDи мое'и мета'ша жре'бїа”
|
|
20
|
20
|
|
σὺ δέ, Κύριε, μὴ μακρύνῃς τὴν βοήθειάν μου ἀπ᾿ ἐμοῦ, εἰς τὴν ἀντίληψίν μου πρόσχες.
|
ᲄы же г~и не ё^да'ли по'мощъ твою эT мене`, на застђпле'нїе мое воньми`”
|
|
21
|
21
|
|
ρῦσαι ἀπὸ ῥομφαίας τὴν ψυχήν μου, καὶ ἐκ χειρὸς κυνὸς τὴν μονογενῆ μου·
|
и^ꙁми` эT ѓ^рђжїа дш~ђ мою, и^ і^з рђки` пе'сїа е^ді'нороDнђю мою”
|
|
22
|
22
|
|
σῶσόν με ἐκ στόματος λέοντος καὶ ἀπὸ κεράτων μονοκερώτων τὴν ταπείνωσίν μου.
|
сп~си` мя эT ё%стъ льво'въ, и^ эT ро'гъ е^ді'норождь, смире'нїе мое”
|
|
23
|
23
|
|
διηγήσομαι τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου, ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε.
|
повњмъ и%мя твое бра'тїи мое'и, посредњ цр~кве въспою' тя”
|
|
24
|
24
|
|
οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον, αἰνέσατε αὐτόν, ἅπαν τὸ σπέρμα ᾿Ιακώβ, δοξάσατε αὐτόν, φοβηθήτωσαν αὐτὸν ἅπαν τὸ σπέρμα ᾿Ισραήλ,
|
боя'щеися г~а въсхвали'те и&, все сњмя і^а'ковле просла'вите и&” да ё^бои'т же ся эT него все` сњмя і^ил~ево,
|
|
25
|
25
|
|
ὅτι οὐκ ἐξουδένωσεν οὐδὲ προσώχθισε τῇ δεήσει τοῦ πτωχοῦ, οὐδὲ ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς αὐτὸν εἰσήκουσέ μου.
|
ја%ко не ё^ничижи` ни негодова` мл~твы ни'щаго” ни эTврати же лица` свое^го эT мене`. и^ е^гда` възва'хъ къ немђ, ё^слы'ша мя”
|
|
26
|
26
|
|
παρὰ σοῦ ὁ ἔπαινός μου ἐν ἐκκλησίᾳ μεγάλῃ, τὰς εὐχάς μου ἀποδώσω ἐνώπιον τῶν φοβουμένων αὐτόν.
|
ѓ^ тебњ похвала моя, в# цр~кви вели'цњ и^сповњмся тебњ” мл~твы моя въздаM прDе боя'щимися е^го”
|
|
27
|
27
|
|
φάγονται πένητες καὶ ἐμπλησθήσονται, καὶ αἰνέσουσι Κύριον οἱ ἐκζητοῦντες αὐτόν· ζήσονται αἱ καρδίαι αὐτῶν εἰς αἰῶνα αἰῶνος.
|
ја%дя'тъ ни'щїи, и^ насы'тятся” и^ въсхва'лятъ г~а взыскаю^щеи` е^го, жива бђдђтъ срDца и^хъ въ вњкъ вњка”
|
|
28
|
28
|
|
μνησθήσονται καὶ ἐπιστραφήσονται πρὸς Κύριον πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιον αὐτοῦ πᾶσαι αἱ πατριαὶ τῶν ἐθνῶν,
|
Помянђтся, и^ ѓ^братя'тся къ г~ђ вси концы` земля`, и^ покло'нятся преD ниM вся эTч~ьствїа ја%зы'къ”
|
|
29
|
29
|
|
ὅτι τοῦ Κυρίου ἡ βασιλεία, καὶ αὐτὸς δεσπόζει τῶν ἐθνῶν.
|
ЈА/ко гн~е е^сть црsтвїе, и^ то'и ѓ^блада'етᲆ ја%ꙁы'ки”
|
|
30
|
30
|
|
ἔφαγον καὶ προσεκύνησαν πάντες οἱ πίονες τῆς γῆς, ἐνώπιον αὐτοῦ προπεσοῦνται πάντες οἱ καταβαίνοντες εἰς γῆν. καὶ ἡ ψυχή μου αὐτῷ ζῇ,
|
ја%до'ша и^ поклони'шася вси тђчнїи ꙁемля, преD ни'мᲆ преDпадђтᲆ вси низ#ходя'щеи въ ꙁе'млю” и^ дш~а моа томђ живе'тъ,
|
|
31
|
31
|
|
καὶ τὸ σπέρμα μου δουλεύσει αὐτῷ· ἀναγγελήσεται τῷ Κυρίῳ γενεὰ ἡ ἐρχομένη,
|
и^ сњмя мое порабо'таетᲆ е^мђ” Въꙁвњститъ гв~и ро'дъ грядђщ'їи,
|
|
32
|
32
|
|
καὶ ἀναγγελοῦσι τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ λαῷ τῷ τεχθησομένῳ, ὃν ἐποίησεν ὁ Κύριος.
|
и^ въꙁвњстятъ пра'вдђ е^го лю'демъ ро'ждьшимся, и%хже сътвори` г~ь”
|
|
Κεφάλαιο 22
|
ўало'мъ к~в
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. ΚΥΡΙΟΣ ποιμαίνει με καὶ οὐδέν με ὑστερήσει.
|
ўлоM двDвъ, к~в”
|
|
2
|
1
|
|
εἰς τόπον χλόης, ἐκεῖ με κατεσκήνωσεν, ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέ με,
|
Гь~ пасе'тᲆ мя, и^ ничᲄо'же мя лиши'тъ,
|
|
3
|
2
|
|
τὴν ψυχήν μου ἐπέστρεψεν. ὡδήγησέ με ἐπὶ τρίβους δικαιοσύνης ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.
|
на мњ'стњ ꙁла'ч#нњ, та'мо всели` мя” на водњ поко'йнњ въспита` мя,
|
|
4
|
3
|
|
ἐὰν γὰρ καὶ πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου, οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ᾿ ἐμοῦ εἶ· ἡ ράβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὗταί με παρεκάλεσαν.
|
дш~ђ мою ѓ^брати`” наста'ви мя на стеѕя` пра'вы, и^мени ра'ди е^го”
|
|
5
|
4
|
|
ἡτοίμασας ἐνώπιόν μου τράπεζαν, ἐξεναντίας τῶν θλιβόντων με· ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου, καὶ τὸ ποτήριόν σου μεθύσκον με ὡσεὶ κράτιστον.
|
А/ще бо и^ пойдђ посредњ сњнїи сме'ртныхъ, не ё^бою'ся ꙁла, ја^ко ты съ мною е^си” Же'ꙁлъ твой и^ па'лица твоя, та мя ё^тњшиста”
|
|
6
|
5
|
|
καὶ τὸ ἔλεός σου καταδιώξει με πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, καὶ τὸ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου εἰς μακρότητα ἡμερῶν.
|
ё^готовалъ е^си предо мно'ю трапе'ꙁђ, преD стђжа'ющимъ ми`” ё^мастиl е^си е^ле'ѓ^мъ главђ` мою`, и^ ча'ша твоя` ё^поя'ющи мя ја%ко держа'вна”
|
|
Κεφάλαιο 23
|
ўало'мъ к~г
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ· τῆς μιᾶς Σαββάτων. ΤΟΥ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, ἡ οἰκουμένη καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ.
|
ўлоM двDвᲆ к~г, въ е^ді'нђ эT сђботъ”
|
|
2
|
1
|
|
αὐτὸς ἐπὶ θαλασσῶν ἐθεμελίωσεν αὐτὴν καὶ ἐπὶ ποταμῶν ἡτοίμασεν αὐτήν.
|
Гн~я е^сть ꙁемля`, и^ и^сполне'нїе ея`. вселе'н#ная, и^ вси живђщей на не'й”
|
|
3
|
2
|
|
τίς ἀναβήσεται εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου καὶ τίς στήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ;
|
то'й на' морњхъ ѓ^снова'лъ ю& е^сть, и^ на рњкаX ё^гото'валъ ю& е^сть”
|
|
4
|
3
|
|
ἀθῷος χερσὶ καὶ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ, ὃς οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ ματαίῳ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ οὐκ ὤμοσεν ἐπὶ δόλῳ τῷ πλησίον αὐτοῦ.
|
кто взыдетъ на' горђ гн~ю, и^ли кто ста'нетᲆ на мњ'стњ ст~њмᲆ е^го;
|
|
5
|
4
|
|
οὗτος λήψεται εὐλογίαν παρὰ Κυρίου καὶ ἐλεημοσύνην παρὰ Θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ.
|
непови'ненъ рђка'ма и^ чи'стъ срDцемъ, и^же не прїя'тъ на сђ'е дш~ђ свою`, и^ не кля'тся ле'стїю и%скренемђ свое^мђ”
|
|
6
|
5
|
|
αὕτη ἡ γενεὰ ζητούντων τὸν Κύριον, ζητούντων τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ ᾿Ιακώβ. (διάψαλμα).
|
се'и прїиметъ блsве'нїе эT г~а, и^ млsтыню эT бг~а сп~са свое^го”
|
|
7
|
6
|
|
ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.
|
сїи ро'дъ и%щђщиX г~а, и%щђщиX лице бг~а і^а'ковля”
|
|
8
|
7
|
|
τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης; Κύριος κραταιὸς καὶ δυνατός, Κύριος δυνατὸς ἐν πολέμῳ.
|
Въꙁмњте врата кня'ѕи ваша, и^ вᲆзмњтеся вра'та вњ'чная, и^ вни'деT цр~ь славы”
|
|
9
|
8
|
|
ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.
|
кто е^сть се'и цр~ь сла'вы; г~ь крњпокъ и^ си'ленᲆ, г~ь си'ленᲆ въ бра'ни”
|
|
10
|
9
|
|
τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης; Κύριος τῶν δυνάμεων αὐτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.
|
Въꙁмњте врата` княѕи ва'ша, и^ въꙁмњтеся врата вњ'чнаа, и^ вни'детъ цр~ь сла'вы”
|
|
Κεφάλαιο 24
|
ўало'мъ к~д
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. ΠΡΟΣ σέ, Κύριε, ἦρα τὴν ψυχήν μου, ὁ Θεός μου.
|
ўлоM двDвъ, к~д.
|
|
2
|
1
|
|
ἐπὶ σοὶ πέποιθα· μὴ καταισχυνθείην, μηδὲ καταγελασάτωσάν με οἱ ἐχθροί μου.
|
К тебњ г~и въꙁдвиго'хъ дш~ђ мою, б~е мо'и на' тя ёповаX, да не постыжђ'ся въ вњкъ” ни посмњюT ми ся вра'ѕи мои`.
|
|
3
|
2
|
|
καὶ γὰρ πάντες οἱ ὑπομένοντές σε οὐ μὴ καταισχυνθῶσιν· αἰσχυνθήτωσαν οἱ ἀνομοῦντες διακενῆς.
|
и^бо вси терпя'щеи` тя, не постидя'тся”
|
|
4
|
3
|
|
τὰς ὁδούς σου, Κύριε, γνώρισόν μοι, καὶ τὰς τρίβους σου δίδαξόν με.
|
да постыдя'тся беꙁако'нђющеи` всђ'е”
|
|
5
|
4
|
|
ὁδήγησόν με ἐπὶ τὴν ἀλήθειάν σου καὶ δίδαξόν με, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεὸς ὁ σωτήρ μου, καὶ σὲ ὑπέμεινα ὅλην τὴν ἡμέραν.
|
пђти` твоа` г~и скажи` ми, и^ стезя'мъ твои^мъ наё^чи` мя”
|
|
6
|
5
|
|
μνήσθητι τῶν οἰκτιρμῶν σου, Κύριε, καὶ τὰ ἐλέη σου, ὅτι ἀπὸ τοῦ αἰῶνός εἰσιν.
|
Наста'ви мя на и^сᲄинђ твою, и^ наё^чи мя” ја%ко ты е^си б~ъ сп~съ мои, и^ тебе терпXњ ве'сь дн~ь”
|
|
7
|
6
|
|
ἁμαρτίας νεότητός μου καὶ ἀγνοίας μου μὴ μνησθῇς· κατὰ τὸ ἔλεός σου μνήσθητί μου, σύ, ἕνεκεν χρηστότητός σου, Κύριε.
|
помяни` щедро'тъ твоихъ г~и, и^ ми'лости твоя, ја%ко эT вᲇка сђть”
|
|
8
|
7
|
|
χρηστὸς καὶ εὐθὴς ὁ Κύριος· διὰ τοῦτο νομοθετήσει ἁμαρτάνοντας ἐν ὁδῷ.
|
грXњ ю%ности моея` и^ невњ'денїя мое^го не помяни`. по млsти твоей помяни` мя ты, ра'ди блгsти твоея г~и”
|
|
9
|
8
|
|
ὁδηγήσει πραεῖς ἐν κρίσει, διδάξει πραεῖς ὁδοὺς αὐτοῦ.
|
бл~гᲆ и^ пра'въ г~ь, сего ра'ди ꙁако'нополо'житᲆ съгрᲇша'ющимъ на пђти`”
|
|
10
|
9
|
|
πᾶσαι αἱ ὁδοὶ Κυρίου ἔλεος καὶ ἀλήθεια τοῖς ἐκζητοῦσι τὴν διαθήκην αὐτοῦ καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ.
|
наста'витъ кроткі'я на сђ'дъ, наё^чи'тъ кро'тъкїа пђте'мъ свои^мᲆ”
|
|
11
|
10
|
|
ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, καὶ ἱλάσῃ τῇ ἁμαρτίᾳ μου, πολλὴ γάρ ἐστι.
|
Вси пђтїе гн~и млsть и^ и'стинна, въꙁыска'ющимъ завњта е^го и^ свњдᲇнїя е^го”
|
|
12
|
11
|
|
τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον; νομοθετήσει αὐτῷ ἐν ὁδῷ, ᾗ ᾑρετίσατο.
|
ра'ди и%мени твое^го г~и и^ ѓ^ци'сти грXњ мой, мно'гъ бо` е^сть”
|
|
13
|
12
|
|
ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν ἀγαθοῖς αὐλισθήσεται, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ κληρονομήσει γῆν.
|
кто е^сть чл~къ боя'и^ся г~а; ꙁако'нополо'житъ е^мђ на пђти и^же и^ꙁво'ли”
|
|
14
|
13
|
|
κραταίωμα Κύριος τῶν φοβουμένων αὐτόν, καὶ ἡ διαθήκη αὐτοῦ δηλώσει αὐτοῖς.
|
дш~а е^го въ бл~гихᲆ въдворится, и^ сњмя е^го наслњдит# зе'млю”
|
|
15
|
14
|
|
οἱ ὀφθαλμοί μου διὰ παντὸς πρὸς τὸν Κύριον, ὅτι αὐτὸς ἐκσπάσει ἐκ παγίδος τοὺς πόδας μου.
|
держа'ва г~ь боя%щиMся е^го, и^ завњтъ е^го ја%ви'тъ и^м#”
|
|
16
|
15
|
|
ἐπίβλεψον ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με, ὅτι μονογενὴς καὶ πτωχός εἰμι ἐγώ.
|
ѓ%чи мои` вы'нђ къ г~ђ, ја%ко то'и и^сто'ргнетъ эT сњти но'ѕњ мои`”
|
|
17
|
16
|
|
αἱ θλίψεις τῆς καρδίας μου ἐπληθύνθησαν· ἐκ τῶν ἀναγκῶν μου ἐξάγαγέ με.
|
При'ꙁри на' мя, и^ поми'лђи мя, ја%ко е^ді'нородъ и^ ни'щь е^смь а^ꙁъ”
|
|
18
|
17
|
|
ἴδε τὴν ταπείνωσίν μου καὶ τὸν κόπον μου καὶ ἄφες πάσας τὰς ἁμαρτίας μου.
|
ско'рби срDца моего ё^мно'жишася, эT бњдъ моиX и^ꙁведи мя`”
|
|
19
|
18
|
|
ἴδε τοὺς ἐχθρούς μου, ὅτι ἐπληθύνθησαν καὶ μῖσος ἄδικον ἐμίσησάν με.
|
ви'жDь смире'нїе мое` и^ трђдъ мой, и^ эTпђсти` вся` грњхи моя`”
|
|
20
|
19
|
|
φύλαξον τὴν ψυχήν μου καὶ ῥῦσαί με· μὴ καταισχυνθείην, ὅτι ἤλπισα ἐπὶ σέ.
|
ви'жDь враги' моя, ја%ко ё^мно'жишася, и^ ненавидњнїемъ непра'ведным въꙁненавидњша мя`”
|
|
21
|
20
|
|
ἄκακοι καὶ εὐθεῖς ἐκολλῶντό μοι, ὅτι ὑπέμεινά σε, Κύριε.
|
съхрани` дш~ђ мою, и^ і^зба'ви мя`. да не постыжђ'ся, ја%ко ё^повахᲆ на' тя”
|
|
22
|
21
|
|
λύτρωσαι, ὁ Θεός, τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ.
|
неꙁло'бивїи и^ пра'вїи прилњпляхђся мнњ, ја%ко потерпXњ тя г~и”
|
|
Κεφάλαιο 25
|
ўало'мъ к~е
|
|
1
|
0
|
|
Τοῦ Δαυΐδ. ΚΡΙΝΟΝ με, Κύριε, ὅτι ἐγὼ ἐν ἀκακίᾳ μου ἐπορεύθην καὶ ἐπὶ τῷ Κυρίῳ ἐλπίζων, οὐ μὴ ἀσθενήσω.
|
ўало'мъ двд~въ, к~е”
|
|
2
|
1
|
|
δοκίμασόν με, Κύριε, καὶ πείρασόν με, πύρωσον τοὺς νεφρούς μου καὶ τὴν καρδίαν μου.
|
Сђди` ми г~и, ја%ко аZ незло'бою моею` ходи'хъ. и^ на' г~а ё^пова'я не и^ꙁнемогђ`”
|
|
3
|
2
|
|
ὅτι τὸ ἔλεός σου κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μού ἐστι, καὶ εὐηρέστησα ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου.
|
И$скђси' мя г~и, и^ и^стяжи` мя`, раждези` ё^тро'бы моя`, и^ срDце мое”
|
|
4
|
3
|
|
οὐκ ἐκάθισα μετὰ συνεδρίου ματαιότητος καὶ μετὰ παρανομούντων οὐ μὴ εἰσέλθω·
|
ја%ко млsть твоя` преD ѓ^чи'ма мои^ма е%сть, и^ бл~гоё^годи'хъ въ и%стинњ твое'й”
|
|
5
|
4
|
|
ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων καὶ μετὰ ἀσεβῶν οὐ μὴ καθίσω.
|
не сњдо'хъ съ сонмомъ сђе^тнымᲆ, и^ съ ꙁаконопрестђ'пными не въни'дђ”
|
|
6
|
5
|
|
νίψομαι ἐν ἀθῴοις τὰς χεῖράς μου καὶ κυκλώσω τὸ θυσιαστήριόν σου, Κύριε,
|
въꙁненави'дњхъ цр~кви лђка'внђющихъ, и^ съ нечести'выми не ся'дђ”
|
|
7
|
6
|
|
τοῦ ἀκοῦσαί με φωνῆς αἰνέσεώς σου καὶ διηγήσασθαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου.
|
ё^мы'ю в непови'нныхъ рђцњ мои`, и^ ѓ^бы'дђ ѓ^лта'рь тво'и г~и”
|
|
8
|
7
|
|
Κύριε, ἠγάπησα εὐπρέπειαν οἴκου σου καὶ τόπον σκηνώματος δόξης σου.
|
ё^слы'шати ми глsа хвалы` твоея`, и^ повњдати вся` чюдеса твоя”
|
|
9
|
8
|
|
μὴ συναπολέσῃς μετὰ ἀσεβῶν τὴν ψυχήν μου καὶ μετὰ ἀνδρῶν αἱμάτων τὴν ζωήν μου,
|
г~и въꙁлюби'хъ бл~голњпїе до'мђ твоего, и^ мњ'сто вселе'нїа сла'вы твоея”
|
|
10
|
9
|
|
ὧν ἐν χερσὶν ἀνομίαι, ἡ δεξιὰ αὐτῶν ἐπλήσθη δώρων.
|
да не погђби'ши сᲆ нечесᲄи'выми дш~ђ мою, и^ с мђ'жи кро'вїи живоT мой.
|
|
11
|
10
|
|
ἐγὼ δὲ ἐν ἀκακίᾳ μου ἐπορεύθην· λύτρωσαί με καὶ ἐλέησόν με.
|
и%хъ же в рђ'кђ беꙁако'нїя, десни'ца и^хъ спо'лнися м#ꙁды”
|
|
12
|
11
|
|
ὁ πούς μου ἔστη ἐν εὐθύτητι· ἐν ἐκκλησίαις εὐλογήσω σε, Κύριε.
|
А$зᲆ же неꙁло'бою моею` ходиX, и^зба'ви мя г~и и^ поми'лђи мя”
|
|
Κεφάλαιο 26
|
ўало'мъ к~ѕ
|
|
1
|
0
|
|
Τοῦ Δαυΐδ· πρὸ τοῦ χρισθῆναι. ΚΥΡΙΟΣ φωτισμός μου καὶ σωτήρ μου· τίνα φοβηθήσομαι; Κύριος ὑπερασπιστὴς τῆς ζωῆς μου· ἀπὸ τίνος δειλιάσω;
|
ўлоM двDвъ к~ѕ, прежDе пома'ꙁанїя”
|
|
2
|
1
|
|
ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ᾿ ἐμὲ κακοῦντας τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου, οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί μου, αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν.
|
Гь~ просвњще'нїе мое, и^ сп~си'тель мои, кого' ся ё^бою; г~ь защи'тиᲄель животђ` моемђ`, эT кого` ся ё^страшђ;
|
|
3
|
2
|
|
ἐὰν παρατάξηται ἐπ᾿ ἐμὲ παρεμβολή, οὐ φοβηθήσεται ἡ καρδία μου· ἐὰν ἐπαναστῇ ἐπ᾿ ἐμὲ πόλεμος, ἐν ταύτῃ ἐγὼ ἐλπίζω.
|
Внегда` приближаᲄися на мя ꙁлобђюще, снњ'сти плоᲄїи моихᲆ” ѓ^скорбля'ющеи` м^я и^ вра'ѕи мои`, тїи и^знемого'ша, и^ падо'ша”
|
|
4
|
3
|
|
μίαν ᾐτησάμην παρὰ Κυρίου, ταύτην ἐκζητήσω· τοῦ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, τοῦ θεωρεῖν με τὴν τερπνότητα Κυρίου καὶ ἐπισκέπτεσθαι τὸν ναὸν τὸν ἅγιον αὐτοῦ.
|
а%ще ѓ^пол#чи'тся на' мя по'лкъ, не ё^бои'тᲆся срDце мое” а%ще въста'нетъ на' мя брань, на'нь а%ꙁъ ё^пова'ю”
|
|
5
|
4
|
|
ὅτι ἔκρυψέ με ἐν σκηνῇ αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ κακῶν μου, ἐσκέπασέ με ἐν ἀποκρύφῳ τῆς σκηνῆς αὑτοῦ, ἐν πέτρᾳ ὕψωσέ με.
|
е^ді'но проси'хъ эT г~а, то вꙁыщђ, е^же жи'ти ми въ домђ гн~и вся` дн~и живота' моего, ꙁрᲇти ми красоᲄы` гн~я, и^ посњща'ти цр~ковь ст~ђ'ю е^го”
|
|
6
|
5
|
|
καὶ νῦν ἰδοὺ ὕψωσε κεφαλήν μου ἐπ᾿ ἐχθρούς μου· ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ τῷ Κυρίῳ.
|
ја%ко съкры` мя въ кровњ свое'мъ, в# дн~ь ꙁла моего покры` мя в та'инᲇ кро'ва свое^го” на ка'мень вᲆꙁнесе` мя,
|
|
7
|
6
|
|
εἰσάκουσον, Κύριε, τῆς φωνῆς μου, ἧς ἐκέκραξα· ἐλέησόν με καὶ εἰσάκουσόν μου.
|
и^ нн~њ с^е възнесе` главђ` мою на враги` моя” ѓ^быдоX, и^ пожрохъ въ кро'вњ е^го жертвђ хвале'нїя и^ въскликнове'нїя, въспою, и^ пою` гв~и”
|
|
8
|
7
|
|
σοὶ εἶπεν ἡ καρδία μου· ἐξεζήτησέ σε τὸ πρόσωπόν μου· τὸ πρόσωπόν σου, Κύριε, ζητήσω.
|
ё^слы'ши г~и глsа мои, и%м#же въꙁва'хъ. поми'лђи мя, и^ ё^слы'ши мя”
|
|
9
|
8
|
|
μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ μὴ ἐκκλίνῃς ἐν ὀργῇ ἀπὸ τοῦ δούλου σου· βοηθός μου γενοῦ, μὴ ἀποσκορακίσῃς με καὶ μὴ ἐγκαταλίπῃς με, ὁ Θεός, ὁ σωτήρ μου.
|
тебњ рече срDце мое, г~а въꙁы'щђ. вᲆꙁыска` тебе лице мое`, лица` твоего г~и въꙁы'щђ”
|
|
10
|
9
|
|
ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με, ὁ δὲ Κύριος προσελάβετό με.
|
не эTврати лица` твоего эT мене, и^ не ё^клони'ся гнњ'вомъ эT раба` твоего” помощниk ми` бђди, не эTри'ни мене`, и^ не ѓ^ста'ви мене б~е сп~си'телю мой”
|
|
11
|
10
|
|
νομοθέτησόν με, Κύριε, ἐν τῇ ὁδῷ σου καὶ ὁδήγησόν με ἐν τρίβῳ εὐθείᾳ ἕνεκα τῶν ἐχθρῶν μου.
|
ја%ко эTц~ъ мои и^ ма'ти моя` ѓ^ста'виста мя, г~ь же въсприя'тъ мя”
|
|
12
|
11
|
|
μὴ παραδῷς με εἰς ψυχὰς θλιβόντων με, ὅτι ἐπανέστησάν μοι μάρτυρες ἄδικοι, καὶ ἐψεύσατο ἡ ἀδικία ἑαυτῇ.
|
ꙁако'ноположи ми г~и въ пђти` твоемᲆ, и^ наста'ви мя на пђть пра'выи, вра'гъ моихъ ра'ди”
|
|
13
|
12
|
|
πιστεύω τοῦ ἰδεῖν τὰ ἀγαθὰ Κυρίου ἐν γῇ ζώντων.
|
не преда'жDь мене въ дш~ахъ стђжа'ющимъ ми, ја%ко въста'ша на' мя свњдњтеле непра'веднїи, и^ солга` непра'вда себᲇ”
|
|
14
|
13
|
|
ὑπόμεινον τὸν Κύριον· ἀνδρίζου, καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία σου, καὶ ὑπόμεινον τὸν Κύριον.
|
вњрою ви'дњти бл~гаа гн~я, на ꙁемли` живыX”
|
|
Κεφάλαιο 27
|
ўало'мъ к~з
|
|
1
|
0
|
|
Τοῦ Δαυΐδ. ΠΡΟΣ σέ, Κύριε, ἐκέκραξα, ὁ Θεός μου, μὴ παρασιωπήσῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ, μήποτε παρασιωπήσῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον.
|
ўлоM двDъ к~з.
|
|
2
|
1
|
|
εἰσάκουσον τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου ἐν τῷ δέεσθαί με πρὸς σέ, ἐν τῷ αἴρειν με χεῖράς μου πρὸς ναὸν ἅγιόν σου.
|
К тебњ г~и въз#ꙁовђ, бж~е мои не премолчи` эT мене, да не когда` премолчи'ши эT мене`, и^ ё^подо'блюся низходя'щиM в ровъ.
|
|
3
|
2
|
|
μὴ συνελκύσῃς μετὰ ἁμαρτωλῶν τὴν ψυχήν μου καὶ μετὰ ἐργαζομένων ἀδικίαν μὴ συναπολέσῃς με τῶν λαλούντων εἰρήνην μετὰ τῶν πλησίον αὐτῶν, κακὰ δὲ ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν.
|
ё^слы'ши г~и гласъ моле'нїя мое^го, е^гда` молю'ся к тебњ, внегда` въꙁдњти м^и рђцњ мои` к цр~ькви ст~њи твоеи”
|
|
4
|
3
|
|
δὸς αὐτοῖς, Κύριε, κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ κατὰ τὴν πονηρίαν τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν· κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν δὸς αὐτοῖς, ἀπόδος τὸ ἀνταπόδομα αὐτῶν αὐτοῖς.
|
Не привлецы мене съ грњшники, и^ сᲆ дњла'ющими непра'вдђ не погђби мене, гл~ющими ми'ръ съ бли'жними свои'ми, зла' же в# срDцыX свои^хъ”
|
|
5
|
4
|
|
ὅτι οὐ συνῆκαν εἰς τὰ ἔργα Κυρίου καὶ εἰς τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ· καθελεῖς αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ οἰκοδομήσεις αὐτούς.
|
Да'жDь и^мъ г~и по дњл'омъ и^хъ, и^ по лђка'вствђ начина'нїя иX” По дњломъ рђкђ и^хъ, да'жDь и^мъ, въздаждᲆ въꙁданїе и^хъ и%мъ”
|
|
6
|
5
|
|
εὐλογητὸς Κύριος, ὅτι εἰσήκουσε τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου.
|
ЈА/ко не разђмњша в дњла гн~я, и^ в дњла рђкђ е^го” Разори'ши иX, и^ не съѕи'ждеши и^хъ”
|
|
7
|
6
|
|
Κύριος βοηθός μου καὶ ὑπερασπιστής μου· ἐπ᾿ αὐτῷ ἤλπισεν ἡ καρδία μου, καὶ ἐβοηθήθην, καὶ ἀνέθαλεν ἡ σάρξ μου· καὶ ἐκ θελήματός μου ἐξομολογήσομαι αὐτῷ.
|
блsвенъ г~ь, ја%ко ё^слы'ша гласъ моле'нїя мое^го”
|
|
8
|
7
|
|
Κύριος κραταίωμα τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ ὑπερασπιστὴς τῶν σωτηρίων τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ ἐστι.
|
г~ь помо'щникъ мои, и^ ꙁащи'титель мо'и” На'нь ё^пова` срDце мое`, и^ помо'же м^и. и^ процъвете плоть моя`, и^ во'лею мое^ю` и^сповњмся е^мђ”
|
|
9
|
8
|
|
σῶσον τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου καὶ ποίμανον αὐτοὺς καὶ ἔπαρον αὐτοὺς ἕως τοῦ αἰῶνος.
|
г~ь ё^тверже'нїе лю'дем# своимъ, И$ ꙁащитиᲄель сп~се'нїемъ хsа свое^го е^сть”
|
|
Κεφάλαιο 28
|
ўало'мъ к~и
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ· ἐξοδίου σκηνῆς. ΕΝΕΓΚΑΤΕ τῷ Κυρίῳ, υἱοὶ Θεοῦ, ἐνέγκατε τῷ Κυρίῳ υἱοὺς κριῶν, ἐνέγκατε τῷ Κυρίῳ δόξαν καὶ τιμήν,
|
ўлоM двDвъ к~и” и^схода сњннаго.
|
|
2
|
1
|
|
ἐνέγκατε τῷ Κυρίῳ δόξαν ὀνόματι αὐτοῦ, προσκυνήσατε τῷ Κυρίῳ ἐν αὐλῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ.
|
Принесњте гв~и сн~ове бж~їи, принесњте гв~и сн~ы ѓ%вня” принесњте гв~и сла'вђ и^ че'сᲄь,
|
|
3
|
2
|
|
φωνὴ Κυρίου ἐπὶ τῶν ὑδάτων, ὁ Θεὸς τῆς δόξης ἐβρόντησε, Κύριος ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν.
|
принесњте гв~и сла'вђ и^мени е^го” Поклони'теся гв~и въ дворњ ст~њмъ е^го”
|
|
4
|
3
|
|
φωνὴ Κυρίου ἐν ἰσχύϊ, φωνὴ Κυρίου ἐν μεγαλοπρεπείᾳ.
|
Глsа гн~ь на водаX. бг~ъ сла'вы въꙁ#грњмњ, г~ь на вода'хъ мно'гахъ”
|
|
5
|
4
|
|
φωνὴ Κυρίου συντρίβοντος κέδρους, καὶ συντρίψει Κύριος τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου
|
гласъ гн~ь в крњпости, гласъ гн~ь в велелњпотњ”
|
|
6
|
5
|
|
καὶ λεπτυνεῖ αὐτὰς ὡς τὸν μόσχον τὸν Λίβανον, καὶ ὁ ἠγαπημένος ὡς υἱὸς μονοκερώτων.
|
Глsа гн~ь съкрђша'ющаго ке'дры, и^ сътры'етᲆ г~ь ке'дры лїван#скїя”
|
|
7
|
6
|
|
φωνὴ Κυρίου διακόπτοντος φλόγα πυρός,
|
И$ и^стънит# я& ја%ко теле'ць лљ=ва'нъскїи, и^ възлюбленныи ја%ко сн~ъ е^ді'норожDь”
|
|
8
|
7
|
|
φωνὴ Κυρίου συσσείοντος ἔρημον καὶ συσσείσει Κύριος τὴν ἔρημον Κάδης.
|
Гла'съ гн~ь пресњца'ющаго пла'мень ѓ^гня,
|
|
9
|
8
|
|
φωνὴ Κυρίου καταρτιζομένη ἐλάφους, καὶ ἀποκαλύψει δρυμούς· καὶ ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ πᾶς τις λέγει δόξαν.
|
глsа' гн~ь сътряса'ющаго пђсты'ню, и^ сътрясе'тъ г~ь пђсты'ню каDдїискђю”
|
|
10
|
9
|
|
Κύριος τὸν κατακλυσμὸν κατοικιεῖ, καὶ καθιεῖται Κύριος βασιλεὺς εἰς τὸν αἰῶνα.
|
гла'съ гн~ь съвръша'ющаго е^ле'ни, и^ эTкры'етъ дђбра'вы, и^ въ цр~кви е^го вся'къ кт^о гл~етъ сла'вђ”
|
|
11
|
10
|
|
Κύριος ἰσχὺν τῷ λαῷ αὐτοῦ δώσει, Κύριος εὐλογήσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ.
|
г~ь пото'пᲆ населя'етъ, и^ сњди'ть г~ь цр~ь въ вњкъ”
|
|
Κεφάλαιο 29
|
ўало'мъ к~џ
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς ᾠδῆς τοῦ ἐγκαινισμοῦ τοῦ οἴκου· Δαυΐδ.
|
ўало'мъ двд~въ к~џ” пњсни ѓ^бновленїя хра'ма”
|
|
2
|
2
|
|
ΥΨΩΣΩ σε, Κύριε, ὅτι ὑπέλαβές με καὶ οὐκ εὔφρανας τοὺς ἐχθρούς μου ἐπ᾿ ἐμέ.
|
Възнесђ тя г~и, ја%ко подъя'т# м^я, и^ не вᲆꙁвесели'лᲆ е^си вра'гъ моиX ѓ^ мнњ”
|
|
3
|
3
|
|
Κύριε ὁ Θεός μου, ἐκέκραξα πρὸς σέ, καὶ ἰάσω με·
|
г~и бж~е мои, въꙁва'хъ к тебњ, и^ і^сцњли м^я”
|
|
4
|
4
|
|
Κύριε, ἀνήγαγες ἐξ ᾅδου τὴν ψυχήν μου, ἔσωσάς με ἀπὸ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.
|
г~и възве'лъ е^си эT а%да дш~ђ мою, сплsъ мя е^си эT низ#ходя'щиX в ро'въ”
|
|
5
|
5
|
|
ψάλατε τῷ Κυρίῳ, οἱ ὅσιοι αὐτοῦ, καὶ ἐξομολογεῖσθε τῇ μνήμῃ τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ·
|
По'йте гвsи прпDбнїи е^го, і^ и^сповњ'даите па'мяT ст~ыня е^го”
|
|
6
|
6
|
|
ὅτι ὀργὴ ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ, καὶ ζωὴ ἐν τῷ θελήματι αὐτοῦ· τὸ ἑσπέρας αὐλισθήσεται κλαυθμὸς καὶ εἰς τὸ πρωΐ ἀγαλλίασις.
|
ЈА/ко гнњвъ въ ја%рости е^го, и^ живо'тъ въ во'ли е^го” Ве'черъ въдвориTся плаq, и^ ꙁаё%тра ра'дость”
|
|
7
|
7
|
|
ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ εὐθηνίᾳ μου· οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα.
|
А/ꙁ же рњхъ въ ѓ^билїи моеM, не подви'жђся въ вњкᲆ.
|
|
8
|
8
|
|
Κύριε, ἐν τῷ θελήματί σου παρέσχου τῷ κάλλει μου δύναμιν· ἀπέστρεψας δὲ τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἐγενήθην τεταραγμένος.
|
г~и во'лею твоею, пода'ждь добро'тњ моей си'лђ” эTвратилᲆ же е^си лица` свое^го, и^ бы'хъ смђще'нъ”
|
|
9
|
9
|
|
πρὸς σέ, Κύριε, κεκράξομαι, καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου δεηθήσομαι.
|
К тебњ г~и въз#ꙁовђ, и^ к б~ђ моемђ помолю'ся.
|
|
10
|
10
|
|
τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου ἐν τῷ καταβαίνειν με εἰς διαφθοράν; μὴ ἐξομολογήσεταί σοι χοῦς ἢ ἀναγγελεῖ τὴν ἀλήθειάν σου;
|
кая' польꙁа в кро'ви моей, внегда` сходи'ти ми въ и^стлњнїе; е^да` и^сповњсть ти ся пе'рсть, и^ли въꙁвњстиᲄъ и%стинђ твою`;
|
|
11
|
11
|
|
ἤκουσε Κύριος, καὶ ἠλέησέ με, Κύριος ἐγενήθη βοηθός μου.
|
слы'ша г~ь, и^ поми'лова м^я, г~ь бы'сть помо'щникъ мой”
|
|
12
|
12
|
|
ἔστρεψας τὸν κοπετόν μου εἰς χαρὰν ἐμοί, διέῤῥηξας τὸν σάκκον μου καὶ περιέζωσάς με εὐφροσύνην,
|
ѓ^братилъ е^си пла'чъ мой въ ра'дость мнњ`, расᲄерза'лъ е^си вре'тище мое`, и^ препоя'сал мя е^си весе'лїемъ”
|
|
13
|
13
|
|
ὅπως ἂν ψάλῃ σοι ἡ δόξα μου καὶ οὐ μὴ κατανυγῶ. Κύριε ὁ Θεός μου, εἰς τὸν αἰῶνα ἐξομολογήσομαί σοι.
|
ја%ко да въспое'тъ ᲄебњ сла'ва моя`, и^ не ё^милю'ся. г~и бж~е мои`, вᲆ вњки и^сповњм ти ся”
|
|
Κεφάλαιο 30
|
ўало'мъ л~
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ· ἐκστάσεως.
|
ўлоM двDвᲆ, л~” В коне'цъ и^стђпленїя”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΠΙ σοί, Κύριε, ἤλπισα, μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰῶνα· ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με καὶ ἐξελοῦ με.
|
На' тя г~и ё^пова'хъ, да не постыжDђся в# вњкъ, пра'вдою твоею и^ꙁба'ви мя, и^ і^ꙁми' мя”
|
|
3
|
3
|
|
κλῖνον πρός με τὸ οὖς σου, τάχυνον τοῦ ἐξελέσθαι με· γενοῦ μοι εἰς Θεὸν ὑπερασπιστὴν καὶ εἰς οἶκον καταφυγῆς τοῦ σῶσαί με.
|
Приклони` кᲆ мнњ ё^хо твое, ё^скори` и^ꙁя'ти мя. бђ'ди ми в# бг~ъ ꙁащититель, и^ въ до'мъ прибњжища спsти м^я”
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι κραταίωμά μου καὶ καταφυγή μου εἶ σὺ καὶ ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου ὁδηγήσεις με καὶ διαθρέψεις με·
|
ја%ко дръжа'ва моа, и^ прибњжище мое е^си ты`, и^ і'мени твоего ради насᲄа'виши мя, и^ препита'еши мя”
|
|
5
|
5
|
|
ἐξάξεις με ἐκ παγίδος ταύτης, ἧς ἔκρυψάν μοι, ὅτι σὺ εἶ ὁ ὑπερασπιστής μου, Κύριε.
|
и^стр'ъгнеши мя` эT сњти сеа` ю%же съкры'ша ми, ја%ко ты' е^си ꙁащи'титеl мои г~и.
|
|
6
|
6
|
|
εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου· ἐλυτρώσω με, Κύριε ὁ Θεὸς τῆς ἀληθείας.
|
в рђцњ твои` предаю дх~ъ мои`” И$ꙁба'вилъ мя е^си г~и бж~е и%стинњ”
|
|
7
|
7
|
|
ἐμίσησας τοὺς διαφυλάσσοντας ματαιότητας διακενῆς· ἐγὼ δὲ ἐπὶ τῷ Κυρίῳ ἤλπισα.
|
Въꙁненави'дњлъ е^си храня'щая сђ'етная` затще'е, а%ꙁъ же на' г~а ё^поваX”
|
|
8
|
8
|
|
ἀγαλλιάσομαι καὶ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τῷ ἐλέει σου, ὅτι ἐπεῖδες τὴν ταπείνωσίν μου, ἔσωσας ἐκ τῶν ἀναγκῶν τὴν ψυχήν μου
|
възра'дђюся и^ възвеселю'ся ѓ^ млsти твое'й, ја%ко призрњлᲆ е^си на смире'нїе мое`, спsлъ е^си эT бњдъ дш~ђ мою”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ οὐ συνέκλεισάς με εἰς χεῖρας ἐχθρῶν, ἔστησας ἐν εὐρυχώρῳ τοὺς πόδας μου.
|
и^ нњ'си мене` затвори'лъ в рђка'хъ вра'жїаX, поста'виl е^си на пространнњ но'ѕᲇ мои`.
|
|
10
|
10
|
|
ἐλέησόν με, Κύριε, ὅτι θλίβομαι· ἐταράχθη ἐν θυμῷ ὁ ὀφθαλμός μου, ἡ ψυχή μου καὶ ἡ γαστήρ μου.
|
поми'лђй мя г~и, ја%ко скоръблю`. смђти'ся эT ја%рости ѓ%ко мое`, дш~а моа` и^ ё^тро'ба моя`”
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι ἐξέλιπεν ἐν ὀδύνῃ ἡ ζωή μου καὶ τὰ ἔτη μου ἐν στεναγμοῖς· ἠσθένησεν ἐν πτωχείᾳ ἡ ἰσχύς μου, καὶ τὰ ὀστᾶ μου ἐταράχθησαν.
|
ЈА/ко и^счеꙁе` въ болњꙁни живо'тъ мой, и^ лњта моя` въ воꙁдыха'нїихъ” И$ꙁнеможе ни'щетою крњпость моя`, и^ ко'сти моя смђти'шася”
|
|
12
|
12
|
|
παρὰ πάντας τοὺς ἐχθρούς μου ἐγενήθην ὄνειδος καὶ τοῖς γείτοσί μου σφόδρα, καὶ φόβος τοῖς γνωστοῖς μου· οἱ θεωροῦντες με ἔξω ἔφυγον ἀπ᾿ ἐμοῦ.
|
эT всњхъ вра'гъ мои^хᲆ быхъ поношенїе, и^ съсњдоM моимъ ѕњло, и^ стра'хъ ꙁна'емымъ мои^мᲆ” Ви'дящеи^ мя во'нъ бњжа'ша эT мене,
|
|
13
|
13
|
|
ἐπελήσθην ὡσεὶ νεκρὸς ἀπὸ καρδίας, ἐγενήθην ὡσεὶ σκεῦος ἀπολωλός.
|
ꙁабвеn быхъ ја%ко ме'ртвъ эT срDца” Быхъ ја%ко съсђдъ погђбленъ,
|
|
14
|
14
|
|
ὅτι ἤκουσα ψόγον πολλῶν παροικούντων κυκλόθεν· ἐν τῷ ἐπισυναχθῆναι αὐτοὺς ἅμα ἐπ᾿ ἐμὲ τοῦ λαβεῖν τὴν ψυχήν μου ἐβουλεύσαντο.
|
ја%ко слы'шах# гажденїе мно'гихъ живђщиX ѓ^крsтъ. внегда` събира'тися и^мъ вкђпњ на' мя, прїа'ти дш~ђ мою съвњща'ша”
|
|
15
|
15
|
|
ἐγὼ δὲ ἐπὶ σοὶ ἤλπισα, Κύριε, εἶπα· σὺ εἶ ὁ Θεός μου.
|
А$з# же на тя г~и ё^поваX” Рњхъ ты е^си бг~ъ мои,
|
|
16
|
16
|
|
ἐν ταῖς χερσί σου οἱ κλῆροί μου*· ρῦσαί με ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν μου καὶ ἐκ τῶν καταδιωκόντων με.
|
въ рђ'кђ твоею жрњбїи мой” И$ꙁба'ви мя и^ꙁ рђки вра'гъ мои^хъ, и^ эT гоня'щихъ мя”
|
|
17
|
17
|
|
ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου, σῶσόν με ἐν τῷ ἐλέει σου.
|
Просвњти` лице твое на раба` твое^го, сп~си мя ми'лостїю твое^ю.
|
|
18
|
18
|
|
Κύριε, μὴ καταισχυνθείην, ὅτι ἐπεκαλεσάμην σε· αἰσχυνθείησαν οἱ ἀσεβεῖς καὶ καταχθείησαν εἰς ᾅδου.
|
г~и да не постыжђ'ся, ја%ко приꙁва'х тя” да постидятся нечести'вїи, и^ снидђтъ въ а%дъ”
|
|
19
|
19
|
|
ἄλαλα γενηθήτω τὰ χείλη τὰ δόλια τὰ λαλοῦντα κατὰ τοῦ δικαίου ἀνομίαν ἐν ὑπερηφανίᾳ καὶ ἐξουδενώσει.
|
Нњмы да бђдёT ё^стны` льсти'выя, гл~ющая на пра'веднаго без#ꙁаконїе, горды'нею и^ ё^ничиже'нїемъ”
|
|
20
|
20
|
|
ὡς πολὺ τὸ πλῆθος τῆς χρηστότητός σου, Κύριε, ἧς ἔκρυψας τοῖς φοβουμένοις σε, ἐξειργάσω τοῖς ἐλπίζουσιν ἐπὶ σὲ ἐναντίον τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων.
|
Ко'ль мно'го мно'жество бл~гости твоея г~и, я%же съкры'лъ еси боя'щимся тебе`. съдњ'лалъ е^си ё^пова'ющимъ на' тя, преD сн~ы чл~чьскими”
|
|
21
|
21
|
|
κατακρύψεις αὐτοὺς ἐν ἀποκρύφῳ τοῦ προσώπου σου ἀπὸ ταραχῆς ἀνθρώπων, σκεπάσεις αὐτοὺς ἐν σκηνῇ ἀπὸ ἀντιλογίας γλωσσῶν.
|
Съкры'еши иX, в та'инњ лица` твоего, эT мњте'жа чл~чьска” Покры'еши и^хъ въ кровњ эT пре'рњканїя я^ꙁы'къ”
|
|
22
|
22
|
|
εὐλογητὸς Κύριος, ὅτι ἐθαυμάστωσε τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐν πόλει περιοχῆς.
|
Бл~гослове'нъ г~ь, ја%ко ё^диви` млsть свою` въ градњ ѓ^бьстоя'нїя”
|
|
23
|
23
|
|
ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ ἐκστάσει μου· ἀπέῤῥιμμαι ἀπὸ προσώπου τῶν ὀφθαλμῶν σου. διὰ τοῦτο εἰσήκουσας τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς σέ.
|
А/ꙁ же рњхъ въ и^з#стђпле'нїи мое'мᲆ, эTверженъ е^смь эT лица` ѓ%чїю твоею” Сего ра'ди ё^слы'ша глsа мл~твы моея`, вънегда` въꙁва'хъ к тебњ”
|
|
24
|
24
|
|
ἀγαπήσατε τὸν Κύριον πάντες οἱ ὅσιοι αὐτοῦ, ὅτι ἀληθείας ἐκζητεῖ Κύριος καὶ ἀνταποδίδωσι τοῖς περισσῶς ποιοῦσιν ὑπερηφανίαν.
|
Въꙁлюби'те г~а вси прпDбнїи е^го, ја%ко и^стины въꙁыска'етъ г~ь, и^ въꙁдае'тъ и^ꙁли'ха творя'щимъ гор#ды'ню”
|
|
25
|
25
|
|
ἀνδρίζεσθε, καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία ὑμῶν, πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπὶ Κύριον. —————————————— * ῎Αλλη γραφή· οἱ καιροί μου.
|
Мђжа'итеся, и^ да крᲇпиTся срDце ва'ше, вси ё^пова'ющеи на' г~а”
|
|
Κεφάλαιο 31
|
ўало'мъ л~а
|
|
1
|
0
|
|
Τῷ Δαυΐδ· συνέσεως. ΜΑΚΑΡΙΟΙ ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι·
|
ўало'мъ двд~въ, л~а, ра'зђма”
|
|
2
|
1
|
|
μακάριος ἀνήρ, ᾧ οὐ μὴ λογίσηται Κύριος ἁμαρτίαν, οὐδέ ἐστιν ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ δόλος.
|
Блае'жни*, и%мже эTпђсти'шася без#ꙁако'нїя, и^ і%мже прикры'шася грњси`”
|
|
3
|
2
|
|
ὅτι ἐσίγησα, ἐπαλαιώθη τὰ ὀστᾶ μου ἀπὸ τοῦ κράζειν με ὅλην τὴν ἡμέραν·
|
Бл~же'нъ мёQ, е^мђже не въмњни'тъ г~ь грњха`, ниже е%сть въ ё^стњхъ е^го лесть”
|
|
4
|
3
|
|
ὅτι ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐβαρύνθη ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ χείρ σου, ἐστράφην εἰς ταλαιπωρίαν ἐν τῷ ἐμπαγῆναί μοι ἄκανθαν. (διάψαλμα).
|
ја%ко ё^молчаX, ѓ^бет#ша'ша ко'сти моя`, ꙁовђщђ ми ве'сь дн~ь.
|
|
5
|
4
|
|
τὴν ἁμαρτίαν μου ἐγνώρισα καὶ τὴν ἀνομίαν μου οὐκ ἐκάλυψα· εἶπα· ἐξαγορεύσω κατ᾿ ἐμοῦ τὴν ἀνομίαν μου τῷ Κυρίῳ· καὶ σὺ ἀφῆκας τὴν ἀσέβειαν τῆς καρδίας μου. (διάψαλμα).
|
ја%ко дн~ь и^ нощь ѓ^тяготњ на мнњ рђка твоя`, възврати'хъся на' страсть е^гда` ё^ньꙁе' ми те'рнъ”
|
|
6
|
5
|
|
ὑπὲρ ταύτης προσεύξεται πρὸς σὲ πᾶς ὅσιος ἐν καιρῷ εὐθέτῳ· πλὴν ἐν κατακλυσμῷ ὑδάτων πολλῶν πρὸς αὐτὸν οὐκ ἐγγιοῦσι.
|
Без#ꙁако'нїе мое` поꙁнаX, и^ грњха мое^го не покрыX” Рњхъ, и^сповњмъ на' мя без#ꙁако'нїе мое` гв~и, и^ ты эTпђсти'лᲆ е^си нечестїе срDца мое^го”
|
|
7
|
6
|
|
σύ μου εἶ καταφυγὴ ἀπὸ θλίψεως τῆς περιεχούσης με· τὸ ἀγαλλίαμά μου, λύτρωσαί με ἀπὸ τῶν κυκλωσάντων με. (διάψαλμα).
|
За то` помо'лится к тебњ вся'къ преподо'бный, въ вре'мя бл~гопотре'бно” ѓ^ба'че в потопњ во'дъ мно'гъ, к немђ не прибли'жатся”
|
|
8
|
7
|
|
συνετιῶ σε καὶ συμβιβῶ σε ἐν ὁδῷ ταύτῃ, ᾗ πορεύσῃ, ἐπιστηριῶ ἐπὶ σὲ τοὺς ὀφθαλμούς μου.
|
Ты' еси прибњжище мое` эT скорби ѓ^держа'щая мя, радости моя` и^ꙁба'ви мя эT ѓ^быше'дъшихъ мя`”
|
|
9
|
8
|
|
μὴ γίνεσθε ὡς ἵππος καὶ ἡμίονος, οἷς οὐκ ἔστι σύνεσις, ἐν κημῷ καὶ χαλινῷ τὰς σιαγόνας αὐτῶν ἄγξαις τῶν μὴ ἐγγιζόντων πρὸς σέ.
|
Въраꙁђмлю` т^я, и^ наставлю т^я на пђть се'и во'ньже по'идеши, ё^твержђ на ᲄя ѓ%чи мои`”
|
|
10
|
9
|
|
πολλαὶ αἱ μάστιγες τοῦ ἁμαρτωλοῦ, τὸν δὲ ἐλπίζοντα ἐπὶ Κύριον ἔλεος κυκλώσει.
|
Не бђдњте ја%ко конь и^ мᲆскъ, и^мъже нњсть ра'зђма” Броꙁда'ми и^ ё^ꙁдо'ю челюсти и^хъ въстягнеши, не приближа'ющимся к тебњ”
|
|
11
|
10
|
|
εὐφράνθητε ἐπὶ Κύριον καὶ ἀγαλλιᾶσθε, δίκαιοι, καὶ καυχᾶσθε, πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ.
|
Мно'ги ра'ны грњшномђ, ё^пова'ющаго же на' г~а млsть ѓ^бы'детъ”
|
|
Κεφάλαιο 32
|
ўало'мъ л~в
|
|
1
|
0
|
|
Τῷ Δαυΐδ. ΑΓΑΛΛΙΑΣΘΕ, δίκαιοι, ἐν Κυρίῳ· τοῖς εὐθέσι πρέπει αἴνεσις.
|
ўалоM двDвъ. л~в, неѓ^пи'санᲆ эT е^вре'и.
|
|
2
|
1
|
|
ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ ἐν κιθάρᾳ, ἐν ψαλτηρίῳ δεκαχόρδῳ ψάλατε αὐτῷ.
|
Ра'дђйтеся пра'веднїи ѓ' г~њ, пра'вымъ подобаеT похвала`”
|
|
3
|
2
|
|
ᾄσατε αὐτῷ ᾆσμα καινόν, καλῶς ψάλατε αὐτῷ ἐν ἀλαλαγμῷ.
|
И$сповњдайтеся гв~и вᲆ гђ'слеX, Въ ўалты'ри десятострђннMњ по'ите е^мђ”
|
|
4
|
3
|
|
ὅτι εὐθὴς ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, καὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πίστει·
|
въспо'ите е^мђ пњснь но'вђ, до'брњ по'йте е^мђ съ въсклица'нїемъ”
|
|
5
|
4
|
|
ἀγαπᾷ ἐλεημοσύνην καὶ κρίσιν, τοῦ ἐλέους Κυρίου πλήρης ἡ γῆ.
|
ЈА/ко право сло'во гн~е, и^ вся дњ'ла е^го въ вњрњ”
|
|
6
|
5
|
|
τῷ λόγῳ τοῦ Κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν καὶ τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτῶν·
|
Лю'битъ млsтню и^ сђдъ г~ь, млsти гн~я и^сполнь ꙁемля`”
|
|
7
|
6
|
|
συνάγων ὡσεὶ ἀσκὸν ὕδατα θαλάσσης, τιθεὶς ἐν θησαυροῖς ἀβύσσους.
|
Словесе'мъ гн~имъ нб~са ё^тверди'шася, и^ дх~омъ ё^стъ е^го вся си'ла и%хъ”
|
|
8
|
7
|
|
φοβηθήτω τὸν Κύριον πᾶσα ἡ γῆ, ἀπ᾿ αὐτοῦ δὲ σαλευθήτωσαν πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην·
|
Събира'я ја^ко мњхъ воды мор#скїя, полага'я въ скро'вищиX бе'ꙁDны”
|
|
9
|
8
|
|
ὅτι αὐτὸς εἶπε καὶ ἐγενήθησαν, αὐτὸς ἐνετείλατο καὶ ἐκτίσθησαν.
|
да ё^бои'тъся г~а вся` ꙁемля, эT негоже подви'жатся вси` живђщеи` на вселе'ннњи”
|
|
10
|
9
|
|
Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων·
|
ЈА/ко то'и рече, и^ быша. то'и повелњ, и^ сᲆꙁда'шася.
|
|
11
|
10
|
|
ἡ δὲ βουλὴ τοῦ Κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει, λογισμοὶ τῆς καρδίας αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
|
г~ь раꙁаря'етъ совњты я^зы'комъ, эTмњта'етъ же мы'сли лю'демъ, и^ эTмњта'етъ совњты княѕь”
|
|
12
|
11
|
|
μακάριον τὸ ἔθνος, οὗ ἐστι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ, λαός, ὃν ἐξελέξατο εἰς κληρονομίαν ἑαυτῷ.
|
Совњт же гн~ь въ вњки пребыва'етъ, помы'шле'нїя срDца е^го в родъ и^ родъ”
|
|
13
|
12
|
|
ἐξ οὐρανοῦ ἐπέβλεψεν ὁ Κύριος, εἶδε πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων·
|
Бл~жен# ја%зыкᲆ, е^мђже е^сть г~ь бг~ъ е^го, лю'ди я%же и^ꙁбра` въ достоя'нїе себњ”
|
|
14
|
13
|
|
ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου αὐτοῦ ἐπέβλεψεν ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν,
|
Съ нб~се` приꙁрњ` г~ь, видњ вся` сн~ы чл~чьскїя”
|
|
15
|
14
|
|
ὁ πλάσας κατὰ μόνας τὰς καρδίας αὐτῶν, ὁ συνιεὶς πάντα τὰ ἔργα αὐτῶν.
|
Съ гото'ваго жили'ща свое^го приꙁрњ` на въся` живђщ'ая на ꙁемли`”
|
|
16
|
15
|
|
οὐ σῴζεται βασιλεὺς διὰ πολλὴν δύναμιν, καὶ γίγας οὐ σωθήσεται ἐν πλήθει ἰσχύος αὐτοῦ.
|
съꙁдавый на е^ді'нњ срDца и%хъ, разђмњва'яи` на въся` дњла и%хъ”
|
|
17
|
16
|
|
ψευδὴς ἵππος εἰς σωτηρίαν, ἐν δὲ πλήθει δυνάμεως αὐτοῦ οὐ σωθήσεται.
|
не сп~се'тся цр~ь мно'гою силою, и^ и^споли'нъ не сп~се'тся мно'жествоM си'лы своея`”
|
|
18
|
17
|
|
ἰδοὺ οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτὸν τοὺς ἐλπίζοντας ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ,
|
ло'жь конь въ сп~се'нїе, въ мно'жествњ же си'лы своея` не сп~сеTся”
|
|
19
|
18
|
|
ρύσασθαι ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς αὐτῶν καὶ διαθρέψαι αὐτοὺς ἐν λιμῷ.
|
с^е ѓ%чи гн~и на боя'щаяся е^го, ё^пова'ющая на млsть е^го,
|
|
20
|
19
|
|
ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὑπομενεῖ τῷ Κυρίῳ, ὅτι βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς ἡμῶν ἐστιν·
|
и^ꙁба'вити эT сᲆмр~ти дш~а и%хъ, и^ препита'ти и%хъ въ гладъ”
|
|
21
|
20
|
|
ὅτι ἐν αὐτῷ εὐφρανθήσεται ἡ καρδία ἡμῶν, καὶ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ ἠλπίσαμεν.
|
дш~а же на'ша чя'еᲄъ г~а, ја%ко помо'щᲆникъ и^ ꙁащи'тникᲆ на'шь е^сть”
|
|
22
|
21
|
|
γένοιτο, Κύριε, τὸ ἔλεός σου ἐφ᾿ ἡμᾶς, καθάπερ ἠλπίσαμεν ἐπὶ σέ.
|
ја%ко ѓ^ немъ възвесели'тся срDце на'ше, и^ въ и^мя ст~о'е е^го ё^пова'хомъ”
|
|
Κεφάλαιο 33
|
ўало'мъ л~г
|
|
1
|
1
|
|
Τῷ Δαυΐδ, ὁπότε ἠλλοίωσε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐναντίον ᾿Αβιμέλεχ, καὶ ἀπέλυσεν αὐτόν, καὶ ἀπῆλθεν.
|
ўало'м# двDвъ л~г, вънегда и^змњни` лице свое преD а^вимеле'ха. и^ эTпђсти е^го, и^ эTи^де”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΥΛΟΓΗΣΩ τὸν Κύριον ἐν παντὶ καιρῷ, διὰ παντὸς ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν τῷ στόματί μου.
|
Бл~гословлю г~а на вся^ко врᲇмя, вы'нђ хвала` е^го въ ё^стњхъ мои%хъ”
|
|
3
|
3
|
|
ἐν τῷ Κυρίῳ ἐπαινεθήσεται ἡ ψυχή μου· ἀκουσάτωσαν πρᾳεῖς, καὶ εὐφρανθήτωσαν.
|
ѓ^ г~њ похва'лится дш~а моя, да' ё^слы'шатᲆ кроTці'и, и^ въꙁвеселятся”
|
|
4
|
4
|
|
μεγαλύνατε τὸν Κύριον σὺν ἐμοί, καὶ ὑψώσωμεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό.
|
вᲆзвели'чите г~а съ мною, и^ въꙁнесемъ и^мя е^го въкђпњ`”
|
|
5
|
5
|
|
ἐξεζήτησα τὸν Κύριον, καὶ ἐπήκουσέ μου καὶ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεών μου ἐῤῥύσατό με.
|
въꙁы'скахъ г~а, и^ ё^слы'ша мя” и^ эT въсњх# скорбїй мои^хъ и^зба'ви мя^”
|
|
6
|
6
|
|
προσέλθετε πρὸς αὐτὸν καὶ φωτίσθητε, καὶ τὰ πρόσωπα ὑμῶν οὐ μὴ καταισχυνθῇ.
|
пристђпи'те к немђ, и^ просвњтитеся, и^ ли'ца ва'ша не постыдятся”
|
|
7
|
7
|
|
οὗτος ὁ πτωχὸς ἐκέκραξε καὶ ὁ Κύριος εἰσήκουσεν αὐτοῦ καὶ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ ἔσωσεν αὐτόν.
|
с^е ни'щїи въꙁва`, и^ г~ь ё^слы'ша и&, и^ эT всњхъ скорбїй е^го сп~се и&”
|
|
8
|
8
|
|
παρεμβαλεῖ ἄγγελος Κυρίου κύκλῳ τῶν φοβουμένων αὐτὸν καὶ ῥύσεται αὐτούς.
|
ѓ^полчится а^г~глъ гн~ь ѓ^крестъ боя'щихся е^го, и^ и^зба'витъ иX.
|
|
9
|
9
|
|
γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος· μακάριος ἀνήρ, ὃς ἐλπίζει ἐπ᾿ αὐτόν.
|
Въкђсите, и^ ви'дите, ја%ко бл~гъ г~ь. бл~же'нъ мђжᲆ, и^же ё^пова'етᲆ нань”
|
|
10
|
10
|
|
φοβήθητε τὸν Κύριον πάντες οἱ ἅγιοι αὐτοῦ, ὅτι οὐκ ἔστιν ὑστέρημα τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.
|
бо'итеся г~а въси ст~їи е^го, ја%ко нњсть лише'нїя боя'щим#ся е^го”
|
|
11
|
11
|
|
πλούσιοι ἐπτώχευσαν καὶ ἐπείνασαν, οἱ δὲ ἐκζητοῦντες τὸν Κύριον οὐκ ἐλαττωθήσονται παντὸς ἀγαθοῦ. (διάψαλμα).
|
бога'тїи ѓ^бнища'ша и^ въꙁалка'ша. въꙁыска'ющїи` же г~а, не лишатся эT въсякого бл~га”
|
|
12
|
12
|
|
δεῦτε, τέκνα, ἀκούσατέ μου· φόβον Κυρίου διδάξω ὑμᾶς.
|
прїидњте чя'да, послђшаите мене, стра'хђ гн~ю наё^чю ваs”
|
|
13
|
13
|
|
τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ θέλων ζωήν, ἀγαπῶν ἡμέρας ἰδεῖν ἀγαθάς;
|
кто е^сть чл~къ хотяи` живоT, любяи` дн~и ви'дњти бл~ги;
|
|
14
|
14
|
|
παῦσον τὴν γλῶσσάν σου ἀπὸ κακοῦ καὶ χείλη σου τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον.
|
ё^держи' я^ꙁыкᲆ свой эT ꙁла`, и^ ё^стнњ` свои` е^же не гл~ати льсти”
|
|
15
|
15
|
|
ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ καὶ ποίησον ἀγαθόν, ζήτησον εἰρήνην καὶ δίωξον αὐτήν.
|
ё^клонися эT ꙁла`, и^ сътвори` бл~го” въꙁыщи` ми'ръ, и^ пожени` и&.
|
|
16
|
16
|
|
ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους, καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν.
|
ѓ%чи гн~и на праведныя, и^ ё^ши' его въ моли'твђ и%хᲆ”
|
|
17
|
17
|
|
πρόσωπον δὲ Κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακὰ τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν.
|
лице' же гн~е на творя'щаа ꙁла'а, е^же потреби'ти эT зеMля па'мять и%х#”
|
|
18
|
18
|
|
ἐκέκραξαν οἱ δίκαιοι, καὶ ὁ Κύριος εἰσήκουσεν αὐτῶν, καὶ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτῶν ἐῤῥύσατο αὐτούς.
|
възва'ша пра'венїи`, и^ г~ь ё^слы'ша иX, и^ эT всњхᲆ печа'лей иX, и^зба'ви и%хъ”
|
|
19
|
19
|
|
ἐγγὺς Κύριος τοῖς συντετριμμένοις τὴν καρδίαν καὶ τοὺς ταπεινοὺς τῷ πνεύματι σώσει.
|
бли'ꙁъ г~ь съкрђше'ныX срDцемъ, и^ смире'нныя дх~омъ сп~сеT”
|
|
20
|
20
|
|
πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων, καὶ ἐκ πασῶν αὐτῶν ῥύσεται αὐτοὺς ὁ Κύριος·
|
мно'гы ско'рби пра'веднымъ, и^ эT всXњ и^хъ и^ꙁба'витъ я& г~ь”
|
|
21
|
21
|
|
φυλάσσει Κύριος πάντα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν, ἓν ἐξ αὐτῶν οὐ συντριβήσεται.
|
храни'тъ г~ь въся ко'сти и^х#, ни е^ді'на эT нихъ, не съкрђши'тся”
|
|
22
|
22
|
|
θάνατος ἁμαρτωλῶν πονηρός, καὶ οἱ μισοῦντες τὸν δίκαιον πλημμελήσουσι.
|
съмр~ть грњшникоM люта`, и^ ненави'дящеи пра'веднаго прегрњшатъ”
|
|
23
|
23
|
|
λυτρώσεται Κύριος ψυχὰς δούλων αὐτοῦ, καὶ οὐ μὴ πλημμελήσουσι πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπ᾿ αὐτόν.
|
и^ꙁба'витъ г~ь дш~а рабъ своихъ, и^ не прегрњшатъ въси ё^пова'ющеи на'нь”
|
|
Κεφάλαιο 34
|
ўало'мъ л~д
|
|
1
|
0
|
|
Τῷ Δαυΐδ. ΔΙΚΑΣΟΝ, Κύριε, τοὺς ἀδικοῦντάς με, πολέμησον τοὺς πολεμοῦντάς με.
|
ўало'мъ давы'довъ, л~д”
|
|
2
|
1
|
|
ἐπιλαβοῦ ὅπλου καὶ θυρεοῦ καὶ ἀνάστηθι εἰς τὴν βοήθειάν μου,
|
Сђди` г~и ѓ^би'дящая мя, въꙁбрани` борю'щая мя”
|
|
3
|
2
|
|
ἔκχεον ῥομφαίαν καὶ σύγκλεισον ἐξ ἐναντίας τῶν καταδιωκόντων με· εἶπον τῇ ψυχῇ μου· Σωτηρία σού εἰμι ἐγώ.
|
прїими` ѓ^рђжїе и^ щитъ, и^ въста'ни въ по'мощь мою”
|
|
4
|
3
|
|
αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐντραπήτωσαν οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου, ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθήτωσαν οἱ λογιζόμενοί μοι κακά.
|
и^ꙁᲆсђни ѓ^рђжїе, и^ ꙁаври` сᲆпротиv гонящихъ мя^” ръцы дш~и моеи, сп~сенїе твое е^смь а%зъ”
|
|
5
|
4
|
|
γενηθήτωσαν ὡσεὶ χνοῦς κατὰ πρόσωπον ἀνέμου, καὶ ἄγγελος Κυρίου ἐκθλίβων αὐτούς·
|
да посты'дятся, и^ посрамяTся и%щђщеи дш~ђ мою” да въꙁвратяTся въспяᲄь, и^ постыдяᲄся мыслящеи^ ми ꙁла'я.
|
|
6
|
5
|
|
γενηθήτω ἡ ὁδὸς αὐτῶν σκότος καὶ ὀλίσθημα, καὶ ἄγγελος Κυρίου καταδιώκων αὐτούς·
|
да бђ'дђть ја%ко прахᲆ пред# лицемᲆ вњтрђ, и^ а%г~глᲆ гн~ь ѓ^скорбля'я и%хᲆ”
|
|
7
|
6
|
|
ὅτι δωρεὰν ἔκρυψάν μοι διαφθορὰν παγίδος αὐτῶν, μάτην ὠνείδισαν τὴν ψυχήν μου.
|
бђ'ди пђть иX тма^ и^ полꙁокᲆ, и^ а%гг~лъ гн~ь погоня'а и%хъ”
|
|
8
|
7
|
|
ἐλθέτω αὐτῷ παγίς, ἣν οὐ γινώσκει, καὶ ἡ θήρα, ἣν ἔκρυψε, συλλαβέτω αὐτόν, καὶ ἐν τῇ παγίδι πεσεῖται ἐν αὐτῇ.
|
ја%ко въсђ'е съкры'ша ми^ пагђбђ сњти своей, въсђе поносиша дш~и моеи”
|
|
9
|
8
|
|
ἡ δὲ ψυχή μου ἀγαλλιάσεται ἐπὶ τῷ Κυρίῳ, τερφθήσεται ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ αὐτοῦ.
|
да прїидетъ е^мђ сњть ю%же не съвњсть, и^ лови'тва ю%же съкры`, да ѓ^бъи'метъ и&, и^ в сњть да въпаде'ться въ ню`”
|
|
10
|
9
|
|
πάντα τὰ ὀστᾶ μου ἐροῦσι· Κύριε, τίς ὅμοιός σοι; ρυόμενος πτωχὸν ἐκ χειρὸς στερεωτέρων αὐτοῦ καὶ πτωχὸν καὶ πένητα ἀπὸ τῶν διαρπαζόντων αὐτόν.
|
дш~а же моя възра'дђется ѓ^ г~њ, въꙁвеселится ѓ^ сп~се'нїи твоемъ”
|
|
11
|
10
|
|
ἀναστάντες μοι μάρτυρες ἄδικοι, ἃ οὐκ ἐγίνωσκον, ἐπηρώτων με.
|
въся` кости моя рекђтъ, г~и г~и, кт^о подо'бенᲆ тебњ; и^ꙁбавля'аи` ні'ща и^ꙁ рђкъ крњпльших# е^го, и^ ни'ща и^ ё^бо'га эT расхыща'ющихъ е^го”
|
|
12
|
11
|
|
ἀνταπεδίδοσάν μοι πονηρὰ ἀντὶ ἀγαθῶν καὶ ἀτεκνίαν τῇ ψυχῇ μου.
|
въста'ша ми свњдњтеле непра'ведни, ја%же не вњдяхъ въпрашя'хђ мя”
|
|
13
|
12
|
|
ἐγὼ δὲ ἐν τῷ αὐτοὺς παρενοχλεῖν μοι ἐνεδυόμην σάκκον καὶ ἐταπείνουν ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου, καὶ ἡ προσευχή μου εἰς κόλπον μου ἀποστραφήσεται.
|
въꙁда'ша ми лђка'вая въз бл~га'я, и^ без#чядїе дш~и мо'ей”
|
|
14
|
13
|
|
ὡς πλησίον, ὡς ἀδελφῷ ἡμετέρῳ οὕτως εὐηρέστουν· ὡς πενθῶν καὶ σκυθρωπάζων, οὕτως ἐταπεινούμην.
|
а%ꙁъ же вънегда ѓ^ни` стђжа'хђ ми, ѓ^бла'чяXся въ врᲇтище” и^ смиряхъ посто'мъ дш~ђ мою, и^ мл~тва моя въ нњдра' моя вњꙁврати'тся”
|
|
15
|
14
|
|
καὶ κατ᾿ ἐμοῦ εὐφράνθησαν καὶ συνήχθησαν, συνήχθησαν ἐπ᾿ ἐμὲ μάστιγες, καὶ οὐκ ἔγνων, διεσχίσθησαν καὶ οὐ κατενύγησαν.
|
ја%ко бли'ж#немђ, ја%ко братђ на'шемђ, тако ё^га'жахъ” ја%ко пла'чя и^ сњтђя, тако смиряXся”
|
|
16
|
15
|
|
ἐπείρασάν με, ἐξεμυκτήρισάν με μυκτηρισμῷ, ἔβρυξαν ἐπ’ ἐμὲ τοὺς ὀδόντας αὐτῶν.
|
и^ на' мя въꙁвесели'шяся, и^ събра'шася” събра'шася на' мя ра'ны, и^ не чюX. раздњли'шася, и^ не ё^мили'шася”
|
|
17
|
16
|
|
Κύριε, πότε ἐπόψῃ; ἀποκατάστησον τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῆς κακουργίας αὐτῶν, ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου.
|
и^скђсі'ша мя`, подража'ша мя поDража'нїеM, поскрежеᲄа'ша на' мя ꙁђбы` свои'ми”
|
|
18
|
17
|
|
ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἐκκλησίᾳ πολλῇ, ἐν λαῷ βαρεῖ αἰνέσω σε.
|
г~и, къгда ё^зриши; ё^стро'й дш~ђ мою эT ꙁлодњ'иства иX, эT ле'въ е^ді'нороднђю мою”
|
|
19
|
18
|
|
μὴ ἐπιχαρείησάν μοι οἱ ἐχθραίνοντές μοι ἀδίκως, οἱ μισοῦντες με δωρεὰν καὶ διανεύοντες ὀφθαλμοῖς.
|
И$сповњмся тебњ въ цр~кви мно'ѕњ, в# лю'дехъ тяж#цњхъ въсхвалю тя”
|
|
20
|
19
|
|
ὅτι ἐμοὶ μὲν εἰρηνικὰ ἐλάλουν καὶ ἐπ᾿ ὀργὴν δόλους διελογίζοντο.
|
да не вᲆзрадђюT ми ся вра'ждђющеи` ми бес пра'вды, ненави'дящеи` м^я всђ'е, и^ помиꙁа'юще ѓ^чи'ма”
|
|
21
|
20
|
|
καὶ ἐπλάτυναν ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ στόμα αὐτῶν, εἶπαν· εὖγε, εὖγε, εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν.
|
ја%ко мн^њ ё^бо ми'рно гл~ахђ, и^ на гнњвъ льсти` помышля'хђ”
|
|
22
|
21
|
|
εἶδες, Κύριε, μὴ παρασιωπήσῃς, Κύριε, μὴ ἀποστῇς ἀπ᾿ ἐμοῦ·
|
и^ раꙁши'риша на мя ё^ста` своя, рњша, бл~гоже бл~гоже, видњша ѓ%чи на'ши”
|
|
23
|
22
|
|
ἐξεγέρθητι, Κύριε, καὶ πρόσχες τῇ κρίσει μου, ὁ Θεός μου καὶ ὁ Κύριός μου, εἰς τὴν δίκην μου.
|
ви'дњлъ е^си г~и, да не премолчи'ши, г~и не эTстђпи эT мене”
|
|
24
|
23
|
|
κρῖνόν με, Κύριε, κατὰ τὴν δικαιοσύνην σου, Κύριε ὁ Θεός μου, καὶ μὴ ἐπιχαρείησάν μοι.
|
въста'ни г~и, и^ вонми` сђд мой. бж~е мой и^ г~и мой на прю мою`”
|
|
25
|
24
|
|
μὴ εἴποισαν ἐν καρδίαις αὐτῶν· εὖγε, εὖγε τῇ ψυχῇ ἡμῶν· μηδὲ εἴποιεν· Κατεπίομεν αὐτόν.
|
сђди' ми^ г~и по пра'вдњ твое'и” г~и бж~е мои, и^ да не пора'дђютъ ми ся”
|
|
26
|
25
|
|
αἰσχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ἐπιχαίροντες τοῖς κακοῖς μου, ἐνδυσάσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ μεγαλοῤῥημονοῦντες ἐπ᾿ ἐμέ.
|
да не рекђтъ въ срDцыхъ свои^хъ, бл~гоже бл~гоже дш~и нашей” и^ да не рекђтъ, пожремᲆ и&”
|
|
27
|
26
|
|
ἀγαλλιάσθωσαν καὶ εὐφρανθήτωσαν οἱ θέλοντες τὴν δικαιοσύνην μου καὶ εἰπάτωσαν διαπαντός· μεγαλυνθήτω ὁ Κύριος, οἱ θέλοντες τὴν εἰρήνην τοῦ δούλου αὐτοῦ.
|
да посᲄыдя'тся и^ посрамятся вкђпњ ра'дђющеи`ся зломъ мои%мъ” да ѓ^блекђт#ся в стђдъ и^ срамъ велерњчюю^щеи` на мя”
|
|
28
|
27
|
|
καὶ ἡ γλῶσσά μου μελετήσει τὴν δικαιοσύνην σου, ὅλην τὴν ἡμέραν τὸν ἔπαινόν σου.
|
да въꙁрадђются и^ въꙁвеселятся хотящеи пра'вдњ моей” и^ рекёT вы'нђ да възвели'чится г~ь, хоᲄя'щеи` миръ рабђ е^го”
|
|
Κεφάλαιο 35
|
ўало'мъ л~е
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· τῷ δούλῳ Κυρίου τῷ Δαυΐδ.
|
В конеw раба бж~їя двDа” л~е
|
|
2
|
2
|
|
ΦΗΣΙΝ ὁ παράνομος τοῦ ἁμαρτάνειν ἐν ἑαυτῷ, οὐκ ἔστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ·
|
Рече ꙁаконопрестђ'пныи съгрᲇшати в себњ, нњ'сть стра'ха бж~їя преD ѓ^чима е^го”
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι ἐδόλωσεν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ εὑρεῖν τὴν ἀνομίαν αὐτοῦ καὶ μισῆσαι.
|
ја%ко ё^льсти` пред ни'мъ” ѓ^брњсти` беꙁаконїе свое`, и^ въꙁненави'дњти”
|
|
4
|
4
|
|
τὰ ῥήματα τοῦ στόματος αὐτοῦ ἀνομία καὶ δόλος, οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι τοῦ ἀγαθῦναι·
|
гл~ы ё%стъ е^го беꙁаконїе и^ лесть, не въсхотњ разђмњти да ё^бл~жиT”
|
|
5
|
5
|
|
ἀνομίαν διελογίσατο ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ, παρέστη πάσῃ ὁδῷ οὐκ ἀγαθῇ, κακίᾳ δὲ οὐ προσώχθισε.
|
беꙁаконїе помы'сли на ло'жи своемъ, предъста` вся'комђ пђти` не бл~гђ, ѓ^ зло'бњ же не негодова`”
|
|
6
|
6
|
|
Κύριε, ἐν τῷ οὐρανῷ τὸ ἔλεός σου, καὶ ἡ ἀλήθειά σου ἕως τῶν νεφελῶν·
|
г~и на' нб~си млsть твоя, и^ і^стина твоа` до ѓ%блакъ”
|
|
7
|
7
|
|
ἡ δικαιοσύνη σου ὡς ὄρη Θεοῦ, τὰ κρίματά σου ὡσεὶ ἄβυσσος πολλή· ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις, Κύριε.
|
пра'вда твоя` ја%ко го'ры бж~їя, сђдбы` твоя бе'ꙁдна мно'га” чл~кы и^ скоты` сп~се'ши г~и,
|
|
8
|
8
|
|
ὡς ἐπλήθυνας τὸ ἔλεός σου, ὁ Θεός· οἱ δὲ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἐλπιοῦσι.
|
ја%ко ё^мно'жилъ е^си млsть ᲄвою бж~е” сн~ове же члчsтїи вᲆ кровњ крилђ твоею` надњются”
|
|
9
|
9
|
|
μεθυσθήσονται ἀπὸ πιότητος οἴκου σου, καὶ τὸν χειμάῤῥουν τῆς τρυφῆς σου ποτιεῖς αὐτούς·
|
и^ ё^пию'тся эT ѓ^би'лїа до'мђ твое^го, и^ пото'комъ пи'ща твоея напои'ши и%хъ”
|
|
10
|
10
|
|
ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς, ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς.
|
ја%ко эT тебе и^сто'чникъ животђ, въ свњтњ тво'емъ ё%ꙁриM свњтъ”
|
|
11
|
11
|
|
παράτεινον τὸ ἔλεός σου τοῖς γινώσκουσί σε καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ.
|
пробави млsть твою вњ'дђщим т^я, и^ пра'вдђ твою пра'выM срDцемъ”
|
|
12
|
12
|
|
μὴ ἐλθέτω μοι ποὺς ὑπερηφανίας, καὶ χεὶρ ἁμαρτωλοῦ μὴ σαλεύσαι με.
|
да не прїидетъ мн^њ нога` горды'ня, и^ рђка` грᲇшничя да не поDві'житъ мене.
|
|
13
|
13
|
|
ἐκεῖ ἔπεσον πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν, ἐξώσθησαν καὶ οὐ μὴ δύνωνται στῆναι.
|
та'мо падоша вси` дњлающеи` безако'нїе, и^ꙁринове'ни быша, и^ не мо'гђтъ ста'ти”
|
|
Κεφάλαιο 36
|
ўало'мъ л~ѕ
|
|
1
|
0
|
|
Τῷ Δαυΐδ. ΜΗ ΠΑΡΑΖΗΛΟΥ ἐν πονηρευομένοις μηδὲ ζήλου τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν·
|
ўлоM дввDъ” л~ѕ”
|
|
2
|
1
|
|
ὅτι ὡσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσονται καὶ ὡσεὶ λάχανα χλόης ταχὺ ἀποπεσοῦνται.
|
Не ревнђй лђка'внђющиM, ниже ꙁави'ди творя'щимъ беꙁаконїе”
|
|
3
|
2
|
|
ἔλπισον ἐπὶ Κύριον καὶ ποίει χρηστότητα καὶ κατασκήνου τὴν γῆν, καὶ ποιμανθήσῃ ἐπὶ τῷ πλούτῳ αὐτῆς.
|
зане ја%ко трава ско'ро и'съшђтᲆ, и^ ја^ко ꙁе'лїе злака ско'ро эTпадђтъ”
|
|
4
|
3
|
|
κατατρύφησον τοῦ Κυρίου, καὶ δώσει σοι τὰ αἰτήματα τῆς καρδίας σου.
|
ё^пова'й на г~а, и^ твори` бл~госты'ню” и^ насели` зе'млю, и^ ё^пасе'шися в бога'тьствњ е^я`”
|
|
5
|
4
|
|
ἀποκάλυψον πρὸς Κύριον τὴν ὁδόν σου καὶ ἔλπισον ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ αὐτὸς ποιήσει
|
наслади'ся гв~и, и^ да'стъ т^и проше'нїе срDца твое^го.
|
|
6
|
5
|
|
καὶ ἐξοίσει ὡς φῶς τὴν δικαιοσύνην σου καὶ τὸ κρῖμά σου ὡς μεσημβρίαν.
|
эTкры'и кᲆ г~ђ пђть твой, и^ ё^повай на'нь, и^ тои сътвори'тъ”
|
|
7
|
6
|
|
ὑποτάγηθι τῷ Κυρίῳ καὶ ἱκέτευσον αὐτόν· μὴ παραζήλου ἐν τῷ κατευοδουμένῳ ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐν ἀνθρώπῳ ποιοῦντι παρανομίαν.
|
и^ і^ꙁведе'тъ ја%ко свњтъ пра'вдђ твою, и^ сђдбђ твою ја%ко полђдн~е”
|
|
8
|
7
|
|
παῦσαι ἀπὸ ὀργῆς καὶ ἐγκατάλιπε θυμόν, μὴ παραζήλου ὥστε πονηρεύεσθαι·
|
повини'ся гв~и, и^ ђмоли' и&” не ревнђй спњющемђ пђтеM свои'м#, чл~кђ творя'щемђ законопрестђпле'нїе”
|
|
9
|
8
|
|
ὅτι οἱ πονηρευόμενοι ἐξολοθρευθήσονται, οἱ δὲ ὑπομένοντες τὸν Κύριον αὐτοὶ κληρονομήσουσι γῆν.
|
преста'ни эT гнњ'ва, и^ ѓ^ста'ви ја%рость, не ревнђй е^же лђка'в#новати”
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἔτι ὀλίγον καὶ οὐ μὴ ὑπάρξῃ ὁ ἁμαρτωλός, καὶ ζητήσεις τὸν τόπον αὐτοῦ, καὶ οὐ μὴ εὕρῃς·
|
ја%ко лђка'внђющеи` потребяᲄся” терпя'щеи же г~а, тїи наслњдятъ ꙁе'млю”
|
|
11
|
10
|
|
οἱ δὲ πραεῖς κληρονομήσουσι γῆν καὶ κατατρυφήσουσιν ἐπὶ πλήθει εἰρήνης.
|
и^ е^ще ма'ло, и^ не бђдетъ грњшника, и^ въꙁы'щеши мњ'ста е^го, и^ не ѓ^бря'щеши”
|
|
12
|
11
|
|
παρατηρήσεται ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον καὶ βρύξει ἐπ᾿ αὐτὸν τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ·
|
праведницы же наслњдя'тъ ꙁе'млю, и^ насладятся ѓ^ мно'жествњ ми'ра”
|
|
13
|
12
|
|
ὁ δὲ Κύριος ἐκγελάσεται αὐτόν, ὅτι προβλέπει ὅτι ἥξει ἡ ἡμέρα αὐτοῦ.
|
назира'етъ грњшныи пра'веднаго, и^ поскреже'щетъ на'нь зђбы` свои'ми”
|
|
14
|
13
|
|
ρομφαίαν ἐσπάσαντο οἱ ἁμαρτωλοί, ἐνέτειναν τόξον αὐτῶν τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα, τοῦ σφάξαι τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ·
|
г~ь же посмњ'ется емђ, ја%ко про'ꙁритъ, ја%ко прїиде дн~ь е^го”
|
|
15
|
14
|
|
ἡ ρομφαία αὐτῶν εἰσέλθοι εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν καὶ τὰ τόξα αὐτῶν συντριβείη.
|
ѓ^рђжїе и%ꙁвлекоша грњшници, напряго'шя лђкъ свои`” състрᲇля'ти нища и^ ё^бо'га, закла'ти пра'выя срDцемъ.
|
|
16
|
15
|
|
κρεῖσσον ὀλίγον τῷ δικαίῳ ὑπὲρ πλοῦτον ἁμαρτωλῶν πολύν·
|
ѓ^рђжїе и%хъ внидетъ въ срDца и%хъ, и^ лђ'цы и%хъ съкрђшатся”
|
|
17
|
16
|
|
ὅτι βραχίονες ἁμαρτωλῶν συντριβήσονται, ὑποστηρίζει δὲ δικαίους ὁ Κύριος.
|
лђ'че ма'ло пра'веDникђ, па'че бога'тъства грњшныхъ мно'га”
|
|
18
|
17
|
|
γινώσκει Κύριος τὰς ὁδοὺς τῶν ἀμώμων, καὶ ἡ κληρονομία αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται·
|
ја%ко мы'шца грњшныхъ съкрђшатся, ё^твержа'ет же правед#ныя г~ь”
|
|
19
|
18
|
|
οὐ καταισχυνθήσονται ἐν καιρῷ πονηρῷ καὶ ἐν ἡμέραις λιμοῦ χορτασθήσονται.
|
съвњсть г~ь пђти непоро'чьныхъ, и^ достоя'нїе и%хъ, в вњкъ бђдетъ”
|
|
20
|
19
|
|
ὅτι οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπολοῦνται, οἱ δὲ ἐχθροὶ τοῦ Κυρίου ἅμα τῷ δοξασθῆναι αὐτοὺς καὶ ὑψωθῆναι ἐκλείποντες ὡσεὶ καπνὸς ἐξέλιπον.
|
не просты`дяᲄся въ время люто, и% въ дн~ехъ гла'да насытят#ся, ја%ко грњшницы поги'бнђт#.
|
|
21
|
20
|
|
δανείζεται ὁ ἁμαρτωλὸς καὶ οὐκ ἀποτίσει, ὁ δὲ δίκαιος οἰκτείρει καὶ δίδωσιν·
|
вра'ѕи же гн~и кђ'пно, просла'витися иM и^ вᲆꙁнести`, и%счеꙁа'юще ја%ко ды'мъ и%счезо'ша”
|
|
22
|
21
|
|
ὅτι οἱ εὐλογοῦντες αὐτὸν κληρονομήσουσι γῆν, οἱ δὲ καταρώμενοι αὐτὸν ἐξολοθρευθήσονται.
|
зае%млетъ грњшныи, и^ не въꙁвраща'етъ. пра'ведный же, щедритъ и^ дае'тъ”
|
|
23
|
22
|
|
παρὰ Κυρίου τὰ διαβήματα ἀνθρώπου κατευθύνεται, καὶ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ θελήσει σφόδρα·
|
ја%ко блsвящеи` е^го наслњдяT ꙁе'млю, кленђщеи` же е^го потребяTся.
|
|
24
|
23
|
|
ὅταν πέσῃ, οὐ καταῤῥαχθήσεται, ὅτι Κύριος ἀντιστηρίζει χεῖρα αὐτοῦ.
|
эT г~а стопы чл~кђ и^спра'вятся, и^ пђти` е^го въсхо'щетъ ѕњло”
|
|
25
|
24
|
|
νεώτερος ἐγενόμην καὶ γὰρ ἐγήρασα καὶ οὐκ εἶδον δίκαιον ἐγκαταλελειμμένον, οὐδὲ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ζητοῦν ἄρτους·
|
е^гда ся паде'тъ, не разбїе'тся, ја%ко г~ь поDкрњпля'етъ рђкђ е^го”
|
|
26
|
25
|
|
ὅλην τὴν ἡμέραν ἐλεεῖ καὶ δανείζει ὁ δίκαιος, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς εὐλογίαν ἔσται.
|
ю^нњишїи быхъ, и^бо съста'рњхся, и^ не видњхъ пра'ведника ѓ^ста'влена, ниже сњмени е^го прося'ща хлњбы”
|
|
27
|
26
|
|
ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ καὶ ποίησον ἀγαθὸν καὶ κατασκήνου εἰς αἰῶνα αἰῶνος·
|
весь дн~ь ми'лђетъ и^ въꙁаи'мъ дае'тъ пра'ведныи, и^ сњмя е^го въ бл~гослове'нїи бђ'детъ”
|
|
28
|
27
|
|
ὅτι Κύριος ἀγαπᾷ κρίσιν καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει τοὺς ὁσίους αὐτοῦ, εἰς τὸν αἰῶνα φυλαχθήσονται· ἄνομοι δὲ ἐκδιωχθήσονται, καὶ σπέρμα ἀσεβῶν ἐξολοθρευθήσεται.
|
ё^клони'ся эT ꙁла`, и^ съᲄвори` бл~го, и^ всели'ся въ вњкъ вњка”
|
|
29
|
28
|
|
δίκαιοι δὲ κληρονομήσουσι γῆν καὶ κατασκηνώσουσιν εἰς αἰῶνα αἰῶνος ἐπ᾿ αὐτῆς.
|
ја%ко г~ь лю'битᲆ сђдъ, и^ не ѓ^ста'витъ прпDбныхъ свои^хъ, въ вњкы съхраня'тся” беꙁаконницы же и^жденђтся” и^ сњмя нечести'выхъ потреби'тся,
|
|
30
|
29
|
|
στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ λαλήσει κρίσιν.
|
правеDницы же наслњдять ꙁе'млю, и^ вселяTся въ вњкъ вњка на не'й”
|
|
31
|
30
|
|
ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ, καὶ οὐχ ὑποσκελισθήσεται τὰ διαβήματα αὐτοῦ.
|
ё^ста` правеDнаго поё^чя'тся премё'дросᲄи, и^ я^ꙁыk е^го въꙁ#гл~тъ сђдъ.
|
|
32
|
31
|
|
κατανοεῖ ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον καὶ ζητεῖ τοῦ θανατῶσαι αὐτόν,
|
ꙁаконᲆ бг~а е^го в# срDцы е^го, и^ не ꙁа'пнђтся сᲄопы е^го”
|
|
33
|
32
|
|
ὁ δὲ Κύριος οὐ μὴ ἐγκαταλίπῃ αὐτὸν εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ, οὐδὲ μὴ καταδικάσηται αὐτόν, ὅταν κρίνηται αὐτῷ.
|
Сматря'етъ грњшныи пра'веDнаго, и^ і'щетъ е^же ё^мр~тви'ти е^го”
|
|
34
|
33
|
|
ὑπόμεινον τὸν Κύριον καὶ φύλαξον τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ ὑψώσει σε τοῦ κατακληρονομῆσαι γῆν· ἐν τῷ ἐξολοθρεύεσθαι ἁμαρτωλοὺς ὄψει.
|
г~ь же не ѓ^ста'виᲄъ е^го въ рђкђ е^го, ниже ѓ^сђ'дитъ е^го, е^гда` сђ'диT е^мђ”
|
|
35
|
34
|
|
εἶδον τὸν ἀσεβῆ ὑπερυψούμενον καὶ ἐπαιρόμενον ὡς τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου·
|
потер#пи` г~а, и^ съхрани` пђти е^го” и^ възнесе'тъ тя е^же наслᲇдити ꙁе'млю, вънегда` потребля'тися грњшникомᲆ, ё^ꙁриши”
|
|
36
|
35
|
|
καὶ παρῆλθον, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν, καὶ ἐζήτησα αὐτόν, καὶ οὐχ εὑρέθη ὁ τόπος αὐτοῦ.
|
ви'дњхъ нечести'ваго превъзнося'щася, и^ вы'сящася, ја^ко ке'дры лива'н#скыя”
|
|
37
|
36
|
|
φύλασσε ἀκακίαν καὶ ἴδε εὐθύτητα, ὅτι ἐστὶν ἐγκατάλειμμα ἀνθρώπῳ εἰρηνικῷ·
|
и^ мимои^дохъ, и^ се` не бњ. и^ вꙁыска'хъ е^го, и не ѓ^брњтеся мњ'сто е^го”
|
|
38
|
37
|
|
οἱ δὲ παράνομοι ἐξολοθρευθήσονται ἐπὶ τὸ αὐτό, τὰ ἐγκαταλείμματα τῶν ἀσεβῶν ἐξολοθρευθήσονται.
|
храни` незлѓ'бїе, и^ ви'жDъ правотђ`, ја^ко е^сть ѓ^сᲄа'нокъ чл~кђ ми'рнђ,
|
|
39
|
38
|
|
σωτηρία δὲ τῶν δικαίων παρὰ Κυρίου, καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν ἐν καιρῷ θλίψεως,
|
беꙁако'нницы же, потребя'тся вкђпњ, ѓ^ста'нцы же нечести'выхъ потребя'тся,
|
|
40
|
39
|
|
καὶ βοηθήσει αὐτοῖς Κύριος καὶ ῥύσεται αὐτοὺς καὶ ἐξελεῖται αὐτοὺς ἐξ ἁμαρτωλῶν καὶ σώσει αὐτούς, ὅτι ἤλπισαν ἐπ᾿ αὐτόν.
|
сп~се'нїе же пра'веднымᲆ эT г~а, и^ защи'титель и^мъ е^сть въ вре'мя ско'рби”
|
|
Κεφάλαιο 37
|
ўало'мъ л~з
|
|
1
|
1
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ· εἰς ἀνάμνησιν περὶ τοῦ σαββάτου.
|
ўлоM двDвъ, л~ꙁ” Вспомина'нїе ѓ^ сђбо'тњ”
|
|
2
|
2
|
|
ΚΥΡΙΕ, μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με, μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με.
|
Ги~ не ја^ростїю твоею ѓ^бличи` мене, ни гнњвоM твои^мᲆ покажи` мене”
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι τὰ βέλη σου ἐνεπάγησάν μοι, καὶ ἐπεστήριξας ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου·
|
ја^ко стрњ'лы ᲄвоя ё^нзо'ша м^и, и^ ё^твердиl е^си на мнњ рђ'кђ твою`”
|
|
4
|
4
|
|
οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου ἀπὸ προσώπου τῆς ὀργῆς σου, οὐκ ἔστιν εἰρήνη ἐν τοῖς ὀστέοις μου ἀπὸ προσώπου τῶν ἁμαρτιῶν μου.
|
нњсть и^сцњле'нїя въ плоти мое'й эT лица` гнњва твоего, нњсть мира в ко'стеX мои^хъ эT лица` грњхъ мои^хъ”
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι αἱ ἀνομίαι μου ὑπερῇραν τὴν κεφαλήν μου, ὡσεὶ φορτίον βαρὺ ἐβαρύνθησαν ἐπ᾿ ἐμέ.
|
ја%ко безаконїа моа превꙁыдо'ша главђ` мою, ја%ко бремя тя'жко ѓ^тяготњша на мнњ”
|
|
6
|
6
|
|
προσώζεσαν καὶ ἐσάπησαν οἱ μώλωπές μου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀφροσύνης μου·
|
въсмердњша и^ сᲆгни'шася ра'ны моя, эT лица` беꙁђмїа моего”
|
|
7
|
7
|
|
ἐταλαιπώρησα καὶ κατεκάμφθην ἕως τέλους, ὅλην τὴν ἡμέραν σκυθρωπάζων ἐπορευόμην.
|
Пострадахъ и^ сми'рихся до конца`, весь дн~ь сњтђя хождаX”
|
|
8
|
8
|
|
ὅτι αἱ ψόαι μου ἐπλήσθησαν ἐμπαιγμάτων, καὶ οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου·
|
ја%ко лядвїа моя напо'лнишася порђга'нїй, и^ нњсть и^сцњле'нїа вᲆ плоти` мое'й”
|
|
9
|
9
|
|
ἐκακώθην καὶ ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα, ὠρυόμην ἀπὸ στεναγμοῦ τῆς καρδίας μου.
|
ѓ^ꙁлоблен# быхъ и^ смириXся до ѕњла, рыкахъ эT вᲆꙁдыха'нїа срDца моего”
|
|
10
|
10
|
|
Κύριε, ἐναντίον σου πᾶσα ἡ ἐπιθυμία μου, καὶ ὁ στεναγμός μου ἀπὸ σοῦ οὐκ ἀπεκρύβη.
|
г~и, преD тобо'ю все желанїе мое, и^ въꙁдыханїе мое эT тебе` не ё^ᲄаи^ся”
|
|
11
|
11
|
|
ἡ καρδία μου ἐταράχθη, ἐγκατέλιπέ με ἡ ἰσχύς μου, καὶ τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου, καὶ αὐτὸ οὐκ ἔστι μετ᾿ ἐμοῦ.
|
срDце мое смђтися, ѓ^ста'ви мя си'ла моа`. и^ свTњ ѓ^чїю моею`, и^ той нњсть съ мною”
|
|
12
|
12
|
|
οἱ φίλοι μου καὶ οἱ πλησίον μου ἐξ ἐναντίας μου ἤγγισαν καὶ ἔστησαν, καὶ οἱ ἔγγιστά μου ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν·
|
Дрђ'зи мои` и^ і'скрьнїи мои`, пря'мо мнᲇ приближишася, и^ ста'ша”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐξεβιάζοντο οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου, καὶ οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι ἐλάλησαν ματαιότητας, καὶ δολιότητας ὅλην τὴν ἡμέραν ἐμελέτησαν.
|
и^ бли'ж#нїи мои` эTдале'че мене ста'ша, и^ нђж#дахђся и^щђщеи` дш~ђ мою`” И$ и'щђщеи` ѕлая мн^њ гл~ахђ сђе'тная, и^ льсти'вная весь дн~ь поё^ча'хђся”
|
|
14
|
14
|
|
ἐγὼ δὲ ὡσεὶ κωφὸς οὐκ ἤκουον καὶ ὡσεὶ ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτοῦ·
|
а%ꙁᲆ же ја%ко глђхъ не слышаX, и^ ја%ко нњмъ не эTверꙁая ё^стъ своиX”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἐγενόμην ὡσεὶ ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων καὶ οὐκ ἔχων ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ἐλεγμούς.
|
и^ быхъ ја%ко чл~къ не слы'ша, и^ не и^мы` въ ё^стњх# свои^хъ ѓ^бличе'нїа”
|
|
16
|
16
|
|
ὅτι ἐπὶ σοί, Κύριε, ἤλπισα· σὺ εἰκακούσῃ, Κύριε ὁ Θεός μου.
|
ја%ко на тя г~и ё^поваX, ты ё^слы'шиши г~и, б~е мой”
|
|
17
|
17
|
|
ὅτι εἶπα· μήποτε ἐπιχαρῶσί μοι οἱ ἐχθροί μου· καὶ ἐν τῷ σαλευθῆναι πόδας μου ἐπ᾿ ἐμὲ ἐμεγαλοῤῥημόνησαν.
|
ја%ко рњхъ, да не когда` пора'дђюT ми ся вра'ѕи мои'. и^ внегда` подвижа'тися нога'мъ моиM, на' мя велерњчеваша”
|
|
18
|
18
|
|
ὅτι ἐγὼ εἰς μάστιγας ἕτοιμος, καὶ ἡ ἀλγηδών μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός.
|
ЈА/ко а^ꙁъ на ра'ны готовъ, и^ болњꙁнь моа предо мною е^сть вынђ”
|
|
19
|
19
|
|
ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ ἀναγγελῶ καὶ μεριμνήσω ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας μου.
|
ЈА/ко безако'нїе мое а^ꙁᲆ въꙁвњщђ, и^ попекђ'ся ѓ^ грњсᲇ моеM”
|
|
20
|
20
|
|
οἱ δὲ ἐχθροί μου ζῶσι καὶ κεκραταίωνται ὑπὲρ ἐμέ, καὶ ἐπληθύνθησαν οἱ μισοῦντές με ἀδίκως·
|
Враꙁи же мои` живђтᲆ, и^ ё^крњпи'шася па'че мене, и^ ё^мно'жишася ненави'дящеи` м^я без пра'вды”
|
|
21
|
21
|
|
οἱ ἀνταποδιδόντες μοι κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν ἐνδιέβαλλόν με, ἐπεὶ κατεδίωκον ἀγαθωσύνην.
|
Вᲆꙁдаю'щеи` м^и зл^а вᲆꙁ бл~гаа, ѓ^болга'хђ мя, зане гоняX блsгты'ню”
|
|
22
|
22
|
|
μὴ ἐγκαταλίπῃς με, Κύριε· ὁ Θεός μου, μὴ ἀποστῇς ἀπ᾿ ἐμοῦ·
|
Не ѓ^стави мене г~и б~е мой, не эTстђпи` эT мене”
|
|
23
|
23
|
|
πρόσχες εἰς τὴν βοήθειάν μου, Κύριε τῆς σωτηρίας μου.
|
вᲆньми` в# по'мощь мою, г~и сп~се'нїа мое^го”
|
|
Κεφάλαιο 38
|
ўало'мъ л~и
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, τῷ ᾿Ιδιθούν· ᾠδὴ τῷ Δαυΐδ.
|
в коне'цъ, ѓ^и^диџђ'мњ пњснь двDва, л~и”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΙΠΑ· φυλάξω τὰς ὁδούς μου τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν με ἐν γλώσσῃ μου· ἐθέμην τῷ στόματί μου φυλακὴν ἐν τῷ συστῆναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐναντίον μου.
|
Рњхъ, съхраню` пђти` моя`, е^же не съгрњшати ја%ꙁы'ком# мои^мъ” положихъ ё^стоM мои^мᲆ храни'ло, внегда въстаᲄи грᲇшномђ предо мною”
|
|
3
|
3
|
|
ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν, καὶ τὸ ἄλγημά μου ἀνεκαινίσθη.
|
ѓ^немњхъ, и^ смири'хся, и^ ё^молчаX эT бл~гъ, и^ болњꙁнь моа` ѓ^бновися”
|
|
4
|
4
|
|
ἐθερμάνθη ἡ καρδία μου ἐντός μου, καὶ ἐν τῇ μελέτῃ μου ἐκκαυθήσεται πῦρ. ἐλάλησα ἐν γλώσσῃ μου·
|
съгрња'ся срDце мое въ мнњ, и^ в поё^ченїи мое'мъ разгори'тся ѓ^гнь” гл~ахᲆ ја^зы'комᲆ моиM,
|
|
5
|
5
|
|
γνώρισόν μοι, Κύριε, τὸ πέρας μου καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν μου, τίς ἐστιν, ἵνα γνῶ τί ὑστερῶ ἐγώ.
|
скажи м^и г~и кончи'нђ мою, и^ число` дн~їи мои^хᲆ кое е^сть, да разђмњю, что` лишаюся а^ꙁъ”
|
|
6
|
6
|
|
ἰδοὺ παλαιστὰς ἔθου τὰς ἡμέρας μου, καὶ ἡ ὑπόστασίς μου ὡσεὶ οὐθὲν ἐνώπιόν σου· πλὴν τὰ σύμπαντα ματαιότης, πᾶς ἄνθρωπος ζῶν. (διάψαλμα).
|
се пя'дїю и^ꙁмњрены положи'лъ е^си дн~и моя, и^ съставъ мой ја^ко ни вᲆчтоже преD тобою” ѓ^ба'че всяческаа сђе'та, всякъ чл~къ живыи” и%де
|
|
7
|
7
|
|
μέντοιγε ἐν εἰκόνι διαπορεύεται ἄνθρωπος, πλὴν μάτην ταράσσεται· θησαυρίζει καὶ οὐ γινώσκει τίνι συνάξει αὐτά.
|
ё^бо ѓ%браꙁоM ходитъ чл~къ, ѓ^ба'че въсђе' мяте'т#ся” съкрывае^тᲆ, и^ не вњсть комђ събираетъ я&”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ νῦν τίς ἡ ὑπομονή μου; οὐχὶ ὁ Κύριος; καὶ ἡ ὑπόστασίς μου παρὰ σοί ἐστιν.
|
и^ нн~њ кт^о терпњнїе мое, не г~ь л^и; и^ състаv мой эT тебе е^сть”
|
|
9
|
9
|
|
ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν μου ῥῦσαί με, ὄνειδος ἄφρονι ἔδωκάς με.
|
эT всњхъ беꙁако'нїи моиX и^ꙁба'ви мя, поношенїе беꙁђ'мномђ далъ мя е^си”
|
|
10
|
10
|
|
ἐκωφώθην καὶ οὐκ ἤνοιξα τὸ στόμα μου, ὅτι σὺ ἐποίησας.
|
ѓ^немњхъ, и^ не эTверзо'хъ ё%стъ свои^хъ, ја^ко ты съᲄвори.
|
|
11
|
11
|
|
ἀπόστησον ἀπ᾿ ἐμοῦ τὰς μάστιγάς σου· ἀπὸ γὰρ τῆς ἰσχύος τῆς χειρός σου ἐγὼ ἐξέλιπον.
|
эTста'ви эT мене ра'ны твоя” эT крњпости бо рђки тоеа` а^ꙁъ и^ꙁчеꙁоX.
|
|
12
|
12
|
|
ἐν ἐλεγμοῖς ὑπὲρ ἀνομίας ἐπαίδευσας ἄνθρωπον καὶ ἐξέτηξας ὡς ἀράχνην τὴν ψυχὴν αὐτοῦ· πλὴν μάτην ταράσσεται πᾶς ἄνθρωπος. (διάψαλμα).
|
въ ѓ^бличенїи ѓ^ безако'нїи покаꙁалъ е^си чл~ка. и^ и^стая^лъ е^си ја%ко паё^чи'нђ дш~ђ е^го, ѓ^ба'че всђе всякъ чл~къ”
|
|
13
|
13
|
|
εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, Κύριε, καὶ τῆς δεήσεώς μου, ἐνώτισαι τῶν δακρύων μου· μὴ παρασιωπήσῃς, ὅτι πάροικος ἐγώ εἰμι παρὰ σοὶ καὶ παρεπίδημος καθὼς πάντες οἱ πατέρες μου.
|
ё^слы'ши мл~твђ мою г~и, и^ моле'нїе мое. внђши` слезъ моиX, не премолчи, ја%ко пресе'лниk а^зъ эT тебе, и^ пришлеw, ја%коже вси эTц~и мои`”
|
|
14
|
14
|
|
ἄνες μοι, ἵνα ἀναψύξω πρὸ τοῦ με ἀπελθεῖν καὶ οὐκέτι μὴ ὑπάρξω.
|
ѓ^слаби ми, да почїю прежде даже не эTи^дђ и^ кᲄомђ` не бђ'дђ”
|
|
Κεφάλαιο 39
|
ўало'мъ л~џ
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
В коw ўлоM двDв# л~џ
|
|
2
|
2
|
|
ΥΠΟΜΕΝΩΝ ὑπέμεινα τὸν Κύριον, καὶ προσέσχε μοι καὶ εἰσήκουσε τῆς δεήσεώς μου
|
Терпя` потерпᲇхᲆ г~а, и^ вняT ми, и^ ё^слыши м~лᲄвђ мою”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἀνήγαγέ με ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας καὶ ἀπὸ πηλοῦ ἰλύος καὶ ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου καὶ κατηύθυνε τὰ διαβήματά μου
|
и^ вᲆꙁведе мя эT рова стрsте'й, и^ эT тимњнїа глђбины`. и^ поста'ви на ка'мени но'ѕњ мои`, и%спра'ви стопы` моя”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐνέβαλεν εἰς τὸ στόμα μου ᾆσμα καινόν, ὕμνον τῷ Θεῷ ἡμῶν· ὄψονται πολλοὶ καὶ φοβηθήσονται καὶ ἐλπιοῦσιν ἐπὶ Κύριον.
|
и^ вложи въ ё^ста` моя пњ'снь но'вђ, пњнїе б~а на'шего” ё^зрят# мно'ѕи, и^ ё%боя'тся, и^ ё^пова'ютъ на' г~а”
|
|
5
|
5
|
|
μακάριος ἀνήρ, οὗ ἐστι τὸ ὄνομα Κυρίου ἐλπὶς αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐπέβλεψεν εἰς ματαιότητας καὶ μανίας ψευδεῖς.
|
блаже'нᲆ мђж#, е^мђже е^сть и^мя гн~е ё^пова'нїе е^го, и^ не приꙁрњв# сђе'тнаа, и^ неи^стовленїа ло'жна”
|
|
6
|
6
|
|
πολλὰ ἐποίησας σύ, Κύριε ὁ Θεός μου, τὰ θαυμάσιά σου, καὶ τοῖς διαλογισμοῖς σου οὐκ ἔστι τίς ὁμοιωθήσεταί σοι· ἀπήγγειλα καὶ ἐλάλησα, ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ ἀριθμόν.
|
мно'га съᲄворил# е^си т^ы г~и бж~е мой чюдеса` твоа, и^ помышле'нїеM ᲄвои^мъ нњ'сть кт^о ё^подо'биT ти ся” ВъꙁвњстиX и^ гл~ахᲆ, ё^мно'жишася паче числа”
|
|
7
|
7
|
|
θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας, σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι· ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ἐζήτησας.
|
же'ртвђ и^ приношенїе не въсхотᲇ, тњ'ло же сᲆвершиl ми е^си” всесъжже'нїа и^ ѓ^ грњсњхъ не вꙁыскаl е^си.
|
|
8
|
8
|
|
τότε εἶπον· ἰδοὺ ἥκω, ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ·
|
тогда рњх#, с^е прїидђ” въ глави'ꙁнњ книжнњ пи'шетъ ѓ^ мнњ,
|
|
9
|
9
|
|
τοῦ ποιῆσαι τὸ θέλημά σου, ὁ Θεός μου, ἐβουλήθην καὶ τὸν νόμον σου ἐν μέσῳ τῆς κοιλίας μου.
|
сътвори'ти во'лю твою б~е мой въсхотXњ, и^ зако'нъ твой посредњ чрева мое^го”
|
|
10
|
10
|
|
εὐηγγελισάμην δικαιοσύνην ἐν ἐκκλησίᾳ μεγάλῃ· ἰδοὺ τὰ χείλη μου οὐ μὴ κωλύσω· Κύριε, σὺ ἔγνως.
|
бл~говњстиX пра'вдђ в# цр~кви мно'ѕњ, с^е ё^стнњ мои` не вᲆꙁбраню. г~и т^ы разђмњ”
|
|
11
|
11
|
|
τὴν δικαιοσύνην σου οὐκ ἔκρυψα ἐν τῇ καρδίᾳ μου, τὴν ἀλήθειάν σου καὶ τὸ σωτήριόν σου εἶπα, οὐκ ἔκρυψα τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἀπὸ συναγωγῆς πολλῆς.
|
пра'вдђ твою не съкрыX въ срDци мое'мъ, и^стинђ твою и^ сп~се'нїе твое рњхъ” не съкрыX млsть твою, и^ и'стинђ твою эT со'нма мно'га”
|
|
12
|
12
|
|
σὺ δέ, Κύριε, μὴ μακρύνῃς τοὺς οἰκτιρμούς σου ἀπ᾿ ἐμοῦ· τὸ ἔλεός σου καὶ ἡ ἀλήθειά σου διαπαντὸς ἀντιλάβοιντό μου.
|
ты же г~и не ё^да'ли щедро'тъ твои^хᲆ эT мене, млsть твоя и^ и^стина твоа вы'нђ ꙁастђпи'ста мя”
|
|
13
|
13
|
|
ὅτι περιέσχον με κακά, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός, κατέλαβόν με αἱ ἀνομίαι μου, καὶ οὐκ ἠδυνήθην τοῦ βλέπειν· ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς μου, καὶ ἡ καρδία μου ἐγκατέλιπέ με.
|
ЈА/ко ѓ^держа'ша мя ꙁла, и^мже нњсть числа`. постиго'ша мя беꙁако'нїя моя, и^ не въꙁмого'хъ ꙁрњти” ё^мно'жишася паче власъ главы моея`, и^ срDце мое ѓ^ста'ви мя”
|
|
14
|
14
|
|
εὐδόκησον, Κύριε, τοῦ ρύσασθαί με· Κύριε, εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι πρόσχες.
|
блг~оволи г~и и^ꙁбавиᲄи мя, г~и помощи` м^и потщися”
|
|
15
|
15
|
|
καταισχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξᾶραι αὐτήν· ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθείησαν οἱ θέλοντές μοι κακά·
|
да посᲄыдятся и^ посрамятся вкђ'пњ и^щђщеи` дш~ђ мою, и^ꙁяти` ю&” да въꙁвраᲄятся въспять и^ постыдяᲄся хотя'щеи` м^и ꙁлаа”
|
|
16
|
16
|
|
κομισάσθωσαν παραχρῆμα αἰσχύνην αὐτῶν οἱ λέγοντές μοι· εὖγε, εὖγε.
|
да прїимђтᲆ а%бїе стђдъ свой, гл~ющеи` м^и, бл~гоже бл~гоже”
|
|
17
|
17
|
|
ἀγαλλιάσθωσαν καὶ εὐφρανθήτωσαν ἐπὶ σοὶ πάντες οἱ ζητοῦντές σε, Κύριε, καὶ εἰπάτωσαν διαπαντός· μεγαλυνθήτω ὁ Κύριος, οἱ ἀγαπῶντες τὸ σωτήριόν σου.
|
да въꙁрадђются и^ въꙁвеселятся ѓ^ тебᲇ, вси и^щђщеи` тебе` г~и” и^ рекђтъ. вы'нђ да въꙁвели'чится г~ь, любящеи` сп~се'нїе твое”
|
|
18
|
18
|
|
ἐγὼ δὲ πτωχός εἰμι καὶ πένης, Κύριος φροντιεῖ μου. βοηθός μου καὶ ὑπερασπιστής μου εἶ σύ· ὁ Θεός μου, μὴ χρονίσῃς.
|
А$ꙁ# же ё^богъ е^смь и^ ни'щъ, г~ь попече'нїе мое” Помощникъ мой и^ ꙁащититель мои е^си ты, б~е мой, не ꙁакосни`”
|
|
Κεφάλαιο 40
|
ўало'мъ м~
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
В коне'цъ ўлоM двDвъ” м~”
|
|
2
|
2
|
|
ΜΑΚΑΡΙΟΣ ὁ συνιῶν ἐπὶ πτωχὸν καὶ πένητα· ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ ρύσεται αὐτὸν ὁ Κύριος.
|
Блаже'нъ раꙁђмњва'ай на ни'ща и^ ё^бо'га, в# дн~ь лютъ и^збавитъ и& г~ь”
|
|
3
|
3
|
|
Κύριος διαφυλάξαι αὐτὸν καὶ ζήσαι αὐτὸν καὶ μακαρίσαι αὐτὸν ἐν τῇ γῇ καὶ μὴ παραδῷ αὐτὸν εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτοῦ.
|
г~ь съхраниT и&, и^ живитᲆ и&, и^ ё^блажиT и& на ꙁемли`, и^ не преда'стъ е^го в рђкы врагомъ е^го”
|
|
4
|
4
|
|
Κύριος βοηθήσαι αὐτῷ ἐπὶ κλίνης ὀδύνης αὐτοῦ· ὅλην τὴν κοίτην αὐτοῦ ἔστρεψας ἐν τῇ ἀῤῥωστίᾳ αὐτοῦ.
|
г~ь помо'жеT е^мђ на ѓ^дрњ болњꙁни е^го, все ло'же е^го ѓ^братилъ е^си в болњꙁни е^го”
|
|
5
|
5
|
|
ἐγὼ εἶπα· Κύριε, ἐλέησόν με, ἴασαι τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἥμαρτόν σοι.
|
а^зъ рњхᲆ, г~и поми'лђй мя, и^сцњли` дш~ђ мою, ја%ко съгрњшиX ти”
|
|
6
|
6
|
|
οἱ ἐχθροί μου εἶπαν κακά μοι· πότε ἀποθανεῖται, καὶ ἀπολεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ;
|
враѕи мои` рњша мнᲇ ꙁла'а, когда` ё^мретъ и^ поги'бнетъ и^мя е^го;
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἰσεπορεύετο τοῦ ἰδεῖν, μάτην ἐλάλει· ἡ καρδία αὐτοῦ συνήγαγεν ἀνομίαν ἑαυτῷ, ἐξεπορεύετο ἔξω καὶ ἐλάλει ἐπὶ τὸ αὐτό.
|
и^ вхождаше ви'дњти, всђ'е гл~аше срDце е^го. събра` беꙁако'нїе е^мђ, и^схождааше вонъ, и^ гл~аше в#кђ'пњ”
|
|
8
|
8
|
|
κατ᾿ ἐμοῦ ἐψιθύριζον πάντες οἱ ἐχθροί μου, κατ᾿ ἐμοῦ ἐλογίζοντο κακά μοι·
|
На' мя шепта'хђ вс^и вра'ѕи мои`, на' мя помышля'хђ ꙁла'я мн^њ”
|
|
9
|
9
|
|
λόγον παράνομον κατέθεντο κατ᾿ ἐμοῦ· μὴ ὁ κοιμώμενος οὐχὶ προσθήσει τοῦ ἀναστῆναι;
|
сло'во ꙁако'нопрестђпно въъꙁложиша на' мя, е^да` спяи` не приложитᲆ въскрsнђти;
|
|
10
|
10
|
|
καὶ γὰρ ὁ ἄνθρωπος τῆς εἰρήνης μου, ἐφ᾿ ὃν ἤλπισα, ὁ ἐσθίων ἄρτους μου, ἐμεγάλυνεν ἐπ᾿ ἐμὲ πτερνισμόν.
|
и^бо чл~къ ми'ра моего наньже ё^повах#, ја%дыи хлњбы моа, въꙁвеличи на' мя пя'тђ”
|
|
11
|
11
|
|
σὺ δέ, Κύριε, ἐλέησόν με καὶ ἀνάστησόν με, καὶ ἀνταποδώσω αὐτοῖς.
|
ты же г~и поми'лђй м^я и^ въꙁдви'гни мя, и^ въꙁдамъ и^м#”
|
|
12
|
12
|
|
ἐν τούτῳ ἔγνων ὅτι τεθέληκάς με, ὅτι οὐ μὴ ἐπιχαρῇ ὁ ἐχθρός μου ἐπ᾿ ἐμέ.
|
ѓ^ семъ познаX ја%ко вᲆсхотњ мя, ја%ко не въꙁрадђ'ется враh мой ѓ^ мн^њ”
|
|
13
|
13
|
|
ἐμοῦ δὲ διὰ τὴν ἀκακίαν ἀντελάβου, καὶ ἐβεβαίωσάς με ἐνώπιόν σου εἰς τὸν αἰῶνα.
|
Мене же ꙁа неꙁло'бїе прия'тъ, и^ ё^тверди'л# мя е^си преD собо'ю в# вњкъ”
|
|
14
|
14
|
|
εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ εἰς τὸν αἰῶνα. γένοιτο, γένοιτο.
|
Блгsве'нъ г~ь бг~ъ і^ил~евъ, эT вњка и^ до' вњка. бђ'детъ бђ'дет#”
|
|
Κεφάλαιο 41
|
ўало'мъ м~а
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· εἰς σύνεσιν τοῖς υἱοῖς Κορέ.
|
в конеw, ра'ꙁђм# сн~в# коре'ѓ^в#, м~а.
|
|
2
|
2
|
|
ΟΝ ΤΡΟΠΟΝ ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων, οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρός σέ, ὁ Θεός.
|
Им#же ѓ%браꙁомъ жела'етъ е^ле'нь на и^сточникы водны'а, сі'це жела'етъ дш~а моя к тебњ бж~е”
|
|
3
|
3
|
|
ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ζῶντα· πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ;
|
възжада дш~а моя к# б~ђ, крᲇпкомђ, живо'мђ” когда прїидђ, и^ ја^влюся лицђ бж~їю;
|
|
4
|
4
|
|
ἐγενήθη τὰ δάκρυά μου ἐμοὶ ἄρτος ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ λέγεσθαί μοι καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν· ποῦ ἐστιν ὁ Θεός σου;
|
быша сле'зы моя мнњ хлњбъ дн~ь и^ ноu, внегда гл~ати м^и на вся'къ дн~ь, гдњ е^сть б~ъ твой;
|
|
5
|
5
|
|
ταῦτα ἐμνήσθην καὶ ἐξέχεα ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν ψυχήν μου, ὅτι διελεύσομαι ἐν τόπῳ σκηνῆς θαυμαστῆς ἕως τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως καὶ ἐξομολογήσεως ἤχου ἑορτάζοντος.
|
Сїа помянђхъ, и^ и^ꙁлїахъ на' мя дш~ђ мою, ја%ко проидђ` в мњсто кро'ва ди'вна, да'же до до'мђ бж~їа, въ гласњ ра'дованїа, и^ и^сповњданїа шђма праꙁнDђющаго”
|
|
6
|
6
|
|
ἱνατί περίλυπος εἶ, ἡ ψυχή μου, καὶ ἱνατί συνταράσσεις με; ἔλπισον ἐπὶ τὸν Θεόν, ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ· σωτήριον τοῦ προσώπου μου καὶ ὁ Θεός μου.
|
в#скђ'ю приско'рбна е^си дш~е моя, и^ в#скђю съмђща'еши мя; ё^пова'й на' б~а, ја%ко и^сповњмся е^мђ, сп~се'нїе лицђ мое^мђ и^ б~ъ мои”
|
|
7
|
7
|
|
πρὸς ἐμαυτὸν ἡ ψυχή μου ἐταράχθη· διὰ τοῦτο μνησθήσομαί σου ἐκ γῆς ᾿Ιορδάνου καὶ ᾿Ερμωνιείμ, ἀπὸ ὄρους μικροῦ.
|
къ мнњ дш~а моя смђтися, сего ради помянђхъ т^я эT ꙁемля и^ѓ^рда'нскы і^ е^рмонїимскы, эT горы ма'лы”
|
|
8
|
8
|
|
ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται εἰς φωνὴν τῶν καταῤῥακτῶν σου, πάντες οἱ μετεωρισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ᾿ ἐμὲ διῆλθον.
|
безнDа бе'ꙁднђ приꙁываеT, въ гласњ хля'бїи твои^х#” вс^я высоты` твоя` и^ волны` твоа по мнњ преидо'ша”
|
|
9
|
9
|
|
ἡμέρας ἐντελεῖται Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ, καὶ νυκτὸς ᾠδὴ αὐτῷ παρ᾿ ἐμοί, προσευχὴ τῷ Θεῷ τῆς ζωῆς μου.
|
в дн~ь заповњсть г~ь млsть свою, и^ но'щїю пњснь е^го эT мене” мл~тва б~ђ живота` мое^го,
|
|
10
|
10
|
|
ἐρῶ τῷ Θεῷ· ἀντιλήπτωρ μου εἶ· διατί μου ἐπελάθου; καὶ ἱνατί σκυθρωπάζων πορεύομαι ἐν τῷ ἐκθλίβειν τὸν ἐχθρόν μου;
|
рекђ` б~ђ, ꙁастђ'пникъ мой е^си” Почто` мя ꙁабы`, и^ в#скђ'ю сњтђа хождђ внегда стђжа'етъ ми врагъ;
|
|
11
|
11
|
|
ἐν τῷ καταθλᾶσθαι τὰ ὀστᾶ μου ὠνείδιζόν με οἱ ἐχθροί μου, ἐν τῷ λέγειν αὐτούς μοι καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν· Ποῦ ἐστιν ὁ Θεός σου;
|
Внегда съкрђшахђся косᲄи моя, понашахђ ми враѕи мои`” в#негда гл~ати и^мъ мн^њ на всяk дн~ь, гд^њ е^сть б~ъ ᲄвой;
|
|
12
|
12
|
|
ἱνατί περίλυπος εἶ, ἡ ψυχή μου; καὶ ἱνατί συνταράσσεις με; ἔλπισον ἐπὶ τὸν Θεόν, ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ· σωτήριον τοῦ προσώπου μου καὶ ὁ Θεός μου.
|
Вскђю прискорбна е^си дш~е моя`, и^ в#скђю смђща'еши мя`; ё^повай на' б~а, ја%ко и^сповᲇмся` е^мђ. сп~се'нїе лицђ моемђ, и^ б~ъ мой”
|
|
Κεφάλαιο 42
|
ўало'мъ м~в
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. ΚΡΙΝΟΝ με, ὁ Θεός, καὶ δίκασον τὴν δίκην μου ἐξ ἔθνους οὐχ ὁσίου· ἀπὸ ἀνθρώπου ἀδίκου καὶ δολίου ῥῦσαί με.
|
ўлоM двDвъ м~в, неѓ^пі'санъ эT е^вре'й”
|
|
2
|
1
|
|
ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεὸς κραταίωμά μου· ἱνατί ἀπώσω με; καὶ ἱνατί σκυθρωπάζων πορεύομαι ἐν τῷ ἐκθλίβειν τὸν ἐχθρόν μου;
|
Сђди` ми бж~е, и^ раꙁсђди` прю мою, эT ја^зы'ка непреподо'б#на, эT чл~ка неправеDна и^ льсᲄи'ва и^ꙁба'ви м^я”
|
|
3
|
2
|
|
ἐξαπόστειλον τὸ φῶς σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου· αὐτά με ὡδήγησαν καὶ ἤγαγόν με εἰς ὄρος ἅγιόν σου καὶ εἰς τὰ σκηνώματά σου.
|
ЈА/ко т^ы е^си бж~е держа'ва моя`, в#скђ'ю эTри'нђ мя, и^ в#скђю сњтђя хожDђ внегда стђжа'етъ врагъ;
|
|
4
|
3
|
|
καὶ εἰσελεύσομαι πρὸς τὸ θυσιαστήριον τοῦ Θεοῦ, πρὸς τὸν Θεὸν τὸν εὐφραίνοντα τὴν νεότητά μου· ἐξομολογήσομαί σοι ἐν κιθάρᾳ, ὁ Θεός, ὁ Θεός μου.
|
посли свTњ твой, и^ і'стинђ твою. та` м^я насᲄа'виста, и^ в#ведо'ста м^я в# горђ ст~ђ'ю твою, и^ в# жили`ща твоя”
|
|
5
|
4
|
|
ἱνατί περίλυπος εἶ, ἡ ψυχή μου; καὶ ἱνατί συνταράσσεις με; ἔλπισον ἐπὶ τὸν Θεόν, ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ· σωτήριον τοῦ προσώπου μου καὶ ὁ Θεός μου.
|
И$ в#ни'дђ к# жертвеникђ бж~їю, к# бг~ђ веселящемђ ю'ность мою” и^сповњмся тебњ в# гђ'слеX б~е, б~е мой”
|
|
Κεφάλαιο 43
|
ўало'мъ м~г
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· τοῖς υἱοῖς Κορὲ εἰς σύνεσιν ψαλμός.
|
В конеw, сн~въ коре'ѓv, разђмъ” м~г”
|
|
2
|
2
|
|
Ο ΘΕΟΣ, ἐν τοῖς ὠσὶν ἡμῶν ἠκούσαμεν, καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν ἀνήγγειλαν ἡμῖν ἔργον, ὃ εἰργάσω ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν, ἐν ἡμέραις ἀρχαίαις.
|
Бе~ ё^ши'ма на'шіма ё^слы'шахоM, и^ эTц~ы на'ши възвњсᲄі'ша нам#” дњ'ло, е^же сᲆдњ'ла въ дн~ехᲆ иX, вᲆ дн~ех# пе'рвыX”
|
|
3
|
3
|
|
ἡ χείρ σου ἔθνη ἐξωλόθρευσε, καὶ κατεφύτευσας αὐτούς, ἐκάκωσας λαοὺς καὶ ἐξέβαλες αὐτούς.
|
Рђка` твоя` ја^ꙁы'кы потреби` и^ насади я&” ѓ^зло'би лю'ди, и^ і^ꙁгна я&”
|
|
4
|
4
|
|
οὐ γὰρ ἐν τῇ ῥομφαίᾳ αὐτῶν ἐκληρονόμησαν γῆν, καὶ ὁ βραχίων αὐτῶν οὐκ ἔσωσεν αὐτούς, ἀλλ᾿ ἡ δεξιά σου καὶ ὁ βραχίων σου καὶ ὁ φωτισμὸς τοῦ προσώπου σου, ὅτι ηὐδόκησας ἐν αὐτοῖς.
|
не ѓ^рђжїем# бо свои^м# наслњдиша ꙁе'млю, и^ мы'шца и^х# не сп~се` иX” н^о десни'ца твоя` и^ мы'шца твоя`, и^ просвᲇщенїе лица твое^го, ја%ко бл~говолил# е^си в нихъ”
|
|
5
|
5
|
|
σὺ εἶ αὐτὸς ὁ Βασιλεύς μου καὶ ὁ Θεός μου ὁ ἐντελλόμενος τὰς σωτηρίας ᾿Ιακώβ·
|
Ты е^си саM цр~ю мой и^ б~е мой, ꙁаповњдааи` сп~се'нїа і^а'ковля”
|
|
6
|
6
|
|
ἐν σοὶ τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν κερατιοῦμεν καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἐξουδενώσομεν τοὺς ἐπανισταμένους ἡμῖν.
|
ѓ^ тебњ врагы` на'ша и^ꙁбодемъ рогы`, и^ ѓ^ и'мени твое^м# ё^ничижи'м# вᲆста'ющаа на ны”
|
|
7
|
7
|
|
οὐ γὰρ ἐπὶ τῷ τόξῳ μου ἐλπιῶ, καὶ ἡ ρομφαία μου οὐ σώσει με·
|
не на лђкъ бо^ мой ё^пова'ю, и^ ѓ^рђжїе мое не сп~се'т# мене”
|
|
8
|
8
|
|
ἔσωσας γὰρ ἡμᾶς ἐκ τῶν θλιβόντων ἡμᾶς καὶ τοὺς μισοῦντας ἡμᾶς κατῄσχυνας.
|
спsлъ бо е^си насᲆ эT стђжа'ющыX нам#, и^ ненавидящиX насᲆ посрамилъ е^си”
|
|
9
|
9
|
|
ἐν τῷ Θεῷ ἐπαινεθησόμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἐξομολογηθησόμεθα εἰς τὸν αἰῶνα. (διάψαλμα).
|
ѓ% бѕ~њ похва'лимся весь дн~ь, и^ ѓ^ и'мени твоеM и^сповњмыся въ вњкы”
|
|
10
|
10
|
|
νυνὶ δὲ ἀπώσω καὶ κατῄσχυνας ἡμᾶς καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ, ὁ Θεός, ἐν ταῖς δυνάμεσιν ἡμῶν.
|
Нн~њ же эTри'нђ, и^ посрамилъ е^си наs, и^ не и^ꙁы'деши б~е в си'лахъ на'шиX”
|
|
11
|
11
|
|
ἀπέστρεψας ἡμᾶς εἰς τὰ ὀπίσω παρὰ τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν, καὶ οἱ μισοῦντες ἡμᾶς διήρπαζον ἑαυτοῖς.
|
Възвратил# е^си наs в#спять при враѕᲇх# нашиX, и^ ненави'дящеи насъ расхыща'хђ себњ”
|
|
12
|
12
|
|
ἔδωκας ἡμᾶς ὡς πρόβατα βρώσεως καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσι διέσπειρας ἡμᾶς·
|
дал# е^си насъ ја%ко ѓ^вця снњди, и^ въ ја^ꙁы'цехᲆ раꙁ#сњялᲆ ны е^си”
|
|
13
|
13
|
|
ἀπέδου τὸν λαόν σου ἄνευ τιμῆς, καὶ οὐκ ἦν πλῆθος ἐν τοῖς ἀλαλάγμασιν αὐτῶν.
|
эTдастъ люди своя бес цњны`, и^ не бњ мно'жество в# восклица'ниX на'шиX”
|
|
14
|
14
|
|
ἔθου ἡμᾶς ὄνειδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν, μυκτηρισμὸν καὶ χλευασμὸν τοῖς κύκλῳ ἡμῶν·
|
Положилᲆ е^си наs поношенїе съсњ'домъ на'шим#, подража'нїе и^ порђга'нїе сђщыM ѓ^крsтъ насъ”
|
|
15
|
15
|
|
ἔθου ἡμᾶς εἰς παραβολὴν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, κίνησιν κεφαλῆς ἐν τοῖς λαοῖς.
|
положилъ е^си наs в# при'тчђ въ ја%ꙁы'цеX, покива'нїю главᲇ в лю'деX”
|
|
16
|
16
|
|
ὅλην τὴν ἡμέραν ἡ ἐντροπή μου κατεναντίον μού ἐστι, καὶ ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου μου ἐκάλυψέ με
|
Ве'сь дн~ь сраM мой предо' мною е^сть, и^ стђдъ лица` мое^го покры` мя”
|
|
17
|
17
|
|
ἀπὸ φωνῆς ὀνειδίζοντος καὶ καταλαλοῦντος, ἀπὸ προσώπου ἐχθροῦ καὶ ἐκδιώκοντος.
|
эT гласа понаша'ющиX и^ ѓ^клевета'ющыX, эT лица` вражїя и^ і^ꙁгоня'щаго”
|
|
18
|
18
|
|
ταῦτα πάντα ἦλθεν ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ οὐκ ἐπελαθόμεθά σου καὶ οὐκ ἠδικήσαμεν ἐν τῇ διαθήκῃ σου,
|
Сїа вс^я прїидо'ша на ны, и^ не ꙁабы'хом# тебе`, и^ не непра'вдихоM в# ꙁавњтњ твое'мᲆ.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ οὐκ ἀπέστη εἰς τὰ ὀπίσω ἡ καρδία ἡμῶν καὶ ἐξέκλινας τὰς τρίβους ἡμῶν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ σου.
|
и^ не эTстђпи` въспять срDце на'ше, и^ ё^клонил# е^си стеѕя на'ша эT пђти` твое^го”
|
|
20
|
20
|
|
ὅτι ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἐν τόπῳ κακώσεως, καὶ ἐπεκάλυψεν ἡμᾶς σκιὰ θανάτου.
|
ја%ко смириl е^си наs на мњ'стњ ѓ^ꙁлобле'нїя, и^ прикры` н^ы сњнь смертная”
|
|
21
|
21
|
|
εἰ ἐπελαθόμεθα τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ εἰ διεπετάσαμεν χεῖρας ἡμῶν πρὸς Θεὸν ἀλλότριον,
|
А/ще ꙁабы'хом# и'мя б~а на'шего, и^ а'ще въꙁдњхоM рђ'ки на'ша к# бг~ђ чюжемђ,
|
|
22
|
22
|
|
οὐχὶ ὁ Θεὸς ἐκζητήσει ταῦτα; αὐτὸς γὰρ γινώσκει τὰ κρύφια τῆς καρδίας.
|
не бг~ъ ли взы'щетъ сихъ; той б^о совᲇсть таи'нная срDца”
|
|
23
|
23
|
|
ὅτι ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν, ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς.
|
ЈА/ко тебе ради ё^мерщ#вя'еми е^смы весь дн~ь, в#мᲇнихомся ја%ко ѓ^вця` ꙁаколенїа”
|
|
24
|
24
|
|
ἐξεγέρθητι· ἱνατί ὑπνοῖς, Κύριε; ἀνάστηθι καὶ μὴ ἀπώσῃ εἰς τέλος.
|
в#ста'ни, вᲆскђ'ю спи'ши г~и; въскрsни, и^ не эTри'ни до конца”
|
|
25
|
25
|
|
ἱνατί τὸ πρόσωπόν σου ἀποστρέφεις; ἐπιλανθάνῃ τῆς πτωχείας ἡμῶν καὶ τῆς θλίψεως ἡμῶν;
|
в#скђю лице твое эTвраща'еши, ꙁабыва'еши ни'щетђ на'шђ и^ печаль на'шђ;
|
|
26
|
26
|
|
ὅτι ἐταπεινώθη εἰς χοῦν ἡ ψυχὴ ἡμῶν, ἐκολλήθη εἰς γῆν ἡ γαστὴρ ἡμῶν.
|
ја%ко смирися в# перьсть дш~а на'ша, прилпе ꙁемли ё^тро'ба на'ша”
|
|
27
|
27
|
|
ἀνάστα, Κύριε, βοήθησον ἡμῖν καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
|
Вᲆскрsни г~и, помоѕи` наM, и^ и^ꙁба'ви насъ и^мени ради твое^го”
|
|
Κεφάλαιο 44
|
ўало'мъ м~д
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων· τοῖς υἱοῖς Κορὲ εἰς σύνεσιν· ᾠδὴ ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ.
|
В конеw, ѓ^ и^ꙁмᲇншиXся сн~в# коре'ѓv в# ра'зMђ, пњснь ѓ^ въꙁлюбленнеM м~д
|
|
2
|
2
|
|
ΕΞΗΡΕΥΞΑΤΟ ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν, λέγω ἐγὼ τὰ ἔργα μου τῷ βασιλεῖ, ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου.
|
Оры'гнђ срDце мое сло'во бл~го, гл~ю а%ꙁъ дњла моя цр~е'ви” ЈА/ꙁыk мой, тросᲄь кни'жника скоропі'сца”
|
|
3
|
3
|
|
ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων, ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσί σου· διὰ τοῦτο εὐλόγησέ σε ὁ Θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα.
|
красе'нъ добро'тою паче сн~въ члчsкыX, и^ꙁлїа'ся блгDдть въ ё^стнаX твои^х#, сего ради блsви тя б~ъ в# вњкъ”
|
|
4
|
4
|
|
περίζωσαι τὴν ρομφαίαν σου ἐπὶ τὸν μηρόν σου, δυνατέ, τῇ ὡραιότητί σου καὶ τῷ κάλλει σου
|
Препоя'ши ѓ^рђжїе свое по' бедрᲇ твой си'лне”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἔντεινον καὶ κατευοδοῦ καὶ βασίλευε ἕνεκεν ἀληθείας καὶ πρᾳότητος καὶ δικαιοσύνης, καὶ ὁδηγήσει σε θαυμαστῶς ἡ δεξιά σου.
|
Красото'ю твоею` и^ добро'тою твоею`, и^ наляци, и^ ё^спњва'й, и^ црsтвђй” и%стины раd и^ кро'тосᲄи и^ пра'вды, и^ наста'виT тя ди'вно десни'ца твоя`”
|
|
6
|
6
|
|
τὰ βέλη σου ἠκονημένα, δυνατέ —λαοὶ ὑποκάτω σου πεσοῦνται— ἐν καρδίᾳ τῶν ἐχθρῶν τοῦ βασιλέως.
|
стрњлы твоя и^з#ѓ^щре'ны си'лне, людїе поD тобою падђт#, в# срDци врагъ цр~е'въ”
|
|
7
|
7
|
|
ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ράβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου.
|
прsтлъ твой б~е в# вњкъ вњка, же'ꙁлъ пра'вости, же'ꙁлᲆ црsтвїа твоего”
|
|
8
|
8
|
|
ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς ὁ Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου.
|
вᲆꙁлюбилъ е^си правдђ, и^ въꙁненави'дњ безаконїе” Сего ради пома'ꙁа т^я бж~е б~ъ твой, е^ле'ѓ^мъ радости паче прича'стникᲆ твоиX”
|
|
9
|
9
|
|
σμύρνα καὶ στακτὴ καὶ κασσία ἀπὸ τῶν ἱματίων σου ἀπὸ βάρεων ἐλεφαντίνων, ἐξ ὧν εὔφρανάν σε.
|
Змљ=рна и^ стакти и^ касі'а, эT ри'ꙁъ твоиX, эT тяжести слоновых#, и^ꙁ ниXже въꙁвесели'ша т^я
|
|
10
|
10
|
|
θυγατέρας βασιλέων ἐν τῇ τιμῇ σου· παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη, πεποικιλμένη.
|
дще'ря цре'й въ чsти` твоей” ПреDста цр~ца ѓ^деснђ'ю тебе, в ри'ꙁаX поꙁлаще'ннахъ ѓ^дња'на, преё^краше'нна”
|
|
11
|
11
|
|
ἄκουσον, θύγατερ, καὶ ἴδε καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου·
|
Слы'ши дщи`, и^ ви'ждь, и^ приклони` ё^хо твое`, и^ ꙁабђ'ди лю'ди твоя, и^ домъ эTц~а твоего”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐπιθυμήσει ὁ βασιλεὺς τοῦ κάλλους σου, ὅτι αὐτός ἐστι Κύριός σου,
|
И$ вожделњеT цр~ь добро'тњ твой, ја%ко ᲄой е^сть г~ь твой, и^ поклони'шися е^мђ”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ προσκυνήσεις αὐτῷ. καὶ θυγάτηρ Τύρου ἐν δώροις· τὸ πρόσωπόν σου λιτανεύσουσιν οἱ πλούσιοι τοῦ λαοῦ.
|
и^ дщи` ти'рова съ да'ры, лицђ твое^мђ помо'лятся бога'тїи людьстїи”
|
|
14
|
14
|
|
πᾶσα ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς τοῦ βασιλέως ἔσωθεν, ἐν κροσσωτοῖς χρυσοῖς περιβεβλημένη, πεποικιλμένη.
|
Вся` сла'ва дщере цр~е'вы в#нђт'рь, рясны` ꙁлаты'ми ѓ^дња'на преё^краше'на”
|
|
15
|
15
|
|
ἀπενεχθήσονται τῷ βασιλεῖ παρθένοι ὀπίσω αὐτῆς, αἱ πλησίον αὐτῆς ἀπενεχθήσονταί σοι·
|
приведђтся цр~ю дв~ы в# слњдъ ея`, бли'ж#няа` ея` приведђт'ся тебᲇ,
|
|
16
|
16
|
|
ἀπενεχθήσονται ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἀγαλλιάσει, ἀχθήσονται εἰς ναὸν βασιλέως.
|
приведђт'ся въ весе'лїе и^ радость. в#ведђтся в# цр~ковь цр~е'вђ”
|
|
17
|
17
|
|
ἀντὶ τῶν πατέρων σου ἐγενήθησαν υἱοί σου· καταστήσεις αὐτοὺς ἄρχοντας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
|
Вмњ'сто эTц~ъ твоиX быша сн~ове твои`, ё^ста'виши иX кн~ѕя по все'й ꙁемли`”
|
|
18
|
18
|
|
μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ· διὰ τοῦτο λαοὶ ἐξομολογήσονταί σοι εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
Помянђ` и%мя твое` во вся'коM ро'дњ и^ ро'дњ” Сего ради людїе и^сповњдятся тебᲇ в# вњк#, и^ вᲆ вњк# вњка”
|
|
Κεφάλαιο 45
|
ўало'мъ м~е
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ὑπὲρ τῶν υἱῶν Κορέ, ὑπὲρ τῶν κρυφίων ψαλμός.
|
В конеw, сн~въ, коре'ѓ^въ, ѓ^ таи'нныX ўало'мъ, м~е”
|
|
2
|
2
|
|
Ο ΘΕΟΣ ἡμῶν καταφυγὴ καὶ δύναμις, βοηθὸς ἐν θλίψεσι ταῖς εὑρούσαις ἡμᾶς σφόδρα.
|
Бг~ъ намъ прибᲇжище и^ си'ла, помо'щникъ в# скорбехъ ѓ^брᲇтших# ны ѕњло”
|
|
3
|
3
|
|
διὰ τοῦτο οὐ φοβηθησόμεθα ἐν τῷ ταράσσεσθαι τὴν γῆν καὶ μετατίθεσθαι ὄρη ἐν καρδίαις θαλασσῶν.
|
Сего ради не ё^бои'мся в#негда смђщае^тся ꙁемля, и^ прелагаюTся го'ры в срDця морская”
|
|
4
|
4
|
|
ἤχησαν καὶ ἐταράχθησαν τὰ ὕδατα αὐτῶν, ἐταράχθησαν τὰ ὄρη ἐν τῇ κραταιότητι αὐτοῦ. (διάψαλμα).
|
Въꙁ#шђмњша и^ смђти'шася во'ды и^х#, смђти'шася го'ры крњпостїю е^го”
|
|
5
|
5
|
|
τοῦ ποταμοῦ τὰ ὁρμήματα εὐφραίνουσι τὴν πόλιν τοῦ Θεοῦ· ἡγίασε τὸ σκήνωμα αὐτοῦ ὁ ῞Υψιστος.
|
Рњчная ё^стромле'нїа веселятъ граD бж~їи, ѓ^ст~илъ е^сть село` свое вы'шнїи”
|
|
6
|
6
|
|
ὁ Θεὸς ἐν μέσῳ αὐτῆς καὶ οὐ σαλευθήσεται· βοηθήσει αὐτῇ ὁ Θεὸς τὸ πρὸς πρωΐ πρωΐ.
|
Бг~ъ посредњ` е^го, и^ не подви'жится, помо'жетъ е^мђ бг~ъ ё%тро ꙁаё%тра”
|
|
7
|
7
|
|
ἐταράχθησαν ἔθνη, ἔκλιναν βασιλεῖαι· ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ, ἐσαλεύθη ἡ γῆ.
|
Смђтишася ја^зы'ци, ё^клони'шася црsтвїа, дастъ глаs свой вы'шнїи, потрясе'ся земля”
|
|
8
|
8
|
|
Κύριος τῶν δυνάμεων μεθ᾿ ἡμῶν, ἀντιλήπτωρ ἡμῶν ὁ Θεὸς ᾿Ιακώβ. (διάψαλμα).
|
г~ь силъ с на'ми, ꙁастђ'пниk нашь бг~ъ і^а'ковль”
|
|
9
|
9
|
|
δεῦτε καὶ ἴδετε τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ, ἃ ἔθετο τέρατα ἐπὶ τῆς γῆς.
|
Прїидњте, и^ ви'дњте дњ'ла бж~їя, ја^же положи чюдеса` на ꙁемли`,
|
|
10
|
10
|
|
ἀνταναιρῶν πολέμους μέχρι τῶν περάτων τῆς γῆς τόξον συντρίψει καὶ συνθλάσει ὅπλον καὶ θυρεοὺς κατακαύσει ἐν πυρί.
|
эTе^мля бра'ни до конца ꙁемли” Лђ'къ съкрђшиT, и^ сло'митъ ѓ^рђжїе, и^ щиты` съж#жеT ѓ^гнемъ”
|
|
11
|
11
|
|
σχολάσατε καὶ γνῶτε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός· ὑψωθήσομαι ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὑψωθήσομαι ἐν τῇ γῇ.
|
ё^пра'знDитеся, и^ раꙁђмњите, ја^ко а^ꙁъ е^смь бг~ъ. въꙁнесђ'ся въ ја%зы'цеX, въꙁнесђ'ся на ꙁеMли`”
|
|
12
|
12
|
|
Κύριος τῶν δυνάμεων μεθ᾿ ἡμῶν, ἀντιλήπτωρ ἡμῶν ὁ Θεὸς ᾿Ιακώβ.
|
г~ь си'лъ с нами, ꙁастђ'пникъ на'шъ бг~ъ і^а'ковлъ”
|
|
Κεφάλαιο 46
|
ўало'мъ м~ѕ
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ὑπὲρ τῶν υἱῶν Κορὲ ψαλμός.
|
В конеw сн~въ коре'ѓv. ўалоM, м~ѕ” кgа з~”
|
|
2
|
2
|
|
ΠΑΝΤΑ τὰ ἔθνη κροτήσατε χεῖρας, ἀλαλάξατε τῷ Θεῷ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως.
|
Вси ја^ꙁы'цы вᲆсплеща'те рђка'ми, въскли'кнњте бг~ђ гла'сомъ ра'дости.
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι Κύριος ὕψιστος, φοβερός, βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
|
ја%ко г~ь вы'ш#нїи, стра'шенъ, цр~ь ве'леи по всеи ꙁеMли`,
|
|
4
|
4
|
|
ὑπέταξε λαοὺς ἡμῖν καὶ ἔθνη ὑπὸ τοὺς πόδας ἡμῶν·
|
покори люd наM, и^ ја^зы'кы поD ногы на'шя”
|
|
5
|
5
|
|
ἐξελέξατο ἡμῖν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ, τὴν καλλονὴν ᾿Ιακώβ, ἣν ἠγάπησεν. (διάψαλμα).
|
и^збра на'м# достоа'нїе свое, добро'тђ і^а'ковлю ю&же въꙁлюби`”
|
|
6
|
6
|
|
ἀνέβη ὁ Θεὸς ἐν ἀλαλαγμῷ, Κύριος ἐν φωνῇ σάλπιγγος.
|
в#зы'де б~ъ в# въскликнове'нїи, г~ь въ гла'сњ трђ'бнᲇ”
|
|
7
|
7
|
|
ψάλατε τῷ Θεῷ ἡμῶν, ψάλατε, ψάλατε τῷ βασιλεῖ ἡμῶν, ψάλατε,
|
по'йте б~ђ на'шемђ, по'иᲄе. по'ите цр~е'ви на'шемђ, по'ите”
|
|
8
|
8
|
|
ὅτι βασιλεὺς πάσης τῆς γῆς ὁ Θεός, ψάλατε συνετῶς.
|
ја%ко цр~ь всей зеMли б~ъ, по'иᲄе раꙁђ'мно”
|
|
9
|
9
|
|
ἐβασίλευσεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τὰ ἔθνη, ὁ Θεὸς κάθηται ἐπὶ θρόνου ἁγίου αὐτοῦ.
|
Въц~ри'ся б~ъ наD ја%зы'кы, б~ъ сњди'тъ на престо'лњ ст~њм# свое^мъ”
|
|
10
|
10
|
|
ἄρχοντες λαῶν συνήχθησαν μετὰ τοῦ Θεοῦ ῾Αβραάμ, ὅτι τοῦ Θεοῦ οἱ κραταιοὶ τῆς γῆς σφόδρα ἐπήρθησαν.
|
Кн~ѕи люDстїи събра'шася съ бм~ъ а^враа'млем#, ја%ко бж~їи держа'внїи земли ѕњло` възнесо'шася”
|
|
Κεφάλαιο 47
|
ўало'мъ м~з
|
|
1
|
1
|
|
Ψαλμὸς ᾠδῆς τοῖς υἱοῖς Κορέ· δευτέρα σαββάτου.
|
Пњснь ўалма, сн~въ коре'ѓвъ, втораго сђбо'ты, м~з”
|
|
2
|
2
|
|
ΜΕΓΑΣ Κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα ἐν πόλει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἐν ὄρει ἁγίῳ αὐτοῦ,
|
Ве'леи г~ь, и^ хваленъ ѕњло, в# градњ бг~а нашего, в# горњ ст~њй е^го,
|
|
3
|
3
|
|
εὐρίζῳ ἀγαλλιάματι πάσης τῆς γῆς. ὄρη Σιών, τὰ πλευρὰ τοῦ Βορρᾶ, ἡ πόλις τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου.
|
бл~гокоре'нномᲆ ра'дованїем# всея` ꙁемля`, го'ры сїѓ'нскїа ре'бра сњ'верова, граD цр~я вели'каго”
|
|
4
|
4
|
|
ὁ Θεὸς ἐν τοῖς βάρεσιν αὐτῆς γινώσκεται, ὅταν ἀντιλαμβάνηται αὐτῆς.
|
бг~ъ в тяжестеX е^го зна'ем# е^сть, е^гда ꙁастђпа'етъ и&”
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι ἰδοὺ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς συνήχθησαν, ἤλθοσαν ἐπὶ τὸ αὐτό·
|
ја^ко с^е цр~їе ꙁем#стїи събра'шася, снидошася в#кђ'пњ”
|
|
6
|
6
|
|
αὐτοὶ ἰδόντες οὕτως ἐθαύμασαν, ἐταράχθησαν, ἐσαλεύθησαν,
|
тїи видњвше та'ко диви'шася, смђти'шася поDвиза'шася,
|
|
7
|
7
|
|
τρόμος ἐπελάβετο αὐτῶν, ἐκεῖ ὠδῖνες ὡς τικτούσης.
|
тре'петъ прїа'тъ я&” т^ђ болњꙁни ја%ко раждающой,
|
|
8
|
8
|
|
ἐν πνεύματι βιαίῳ συντρίψεις πλοῖα Θαρσίς.
|
дх~омъ бђрноM съкрђши'ши корабля` џарсїискїа”
|
|
9
|
9
|
|
καθάπερ ἠκούσαμεν, οὕτω καὶ εἴδομεν ἐν πόλει Κυρίου τῶν δυνάμεων, ἐν πόλει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ὁ Θεὸς ἐθεμελίωσεν αὐτὴν εἰς τὸν αἰῶνα. (διάψαλμα).
|
ја%коже слы'шахом#, тако и^ видњхоM. въ градњ г~а си'лъ, въ градњ бг~а на'шего” б~ъ ѓ^снова` и& в# вњкъ”
|
|
10
|
10
|
|
ὑπελάβομεν, ὁ Θεός, τὸ ἔλεός σου ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου.
|
Прїа'хомъ б~е млsть твою, посредњ` людїи ᲄвоиX”
|
|
11
|
11
|
|
κατὰ τὸ ὄνομά σου, ὁ Θεός, οὕτω καὶ ἡ αἴνεσίς σου ἐπὶ τὰ πέρατα τῆς γῆς· δικαιοσύνης πλήρης ἡ δεξιά σου.
|
по' и^мени твое^мђ бж~е, та'ко и^ хвала` твоя` на концыX ꙁемля`, пра'вды и^сполнь десни'ца твоя”
|
|
12
|
12
|
|
εὐφρανθήτω τὸ ὄρος Σιών, ἀγαλλιάσθωσαν αἱ θυγατέρες τῆς ᾿Ιουδαίας ἕνεκεν κριμάτων σου, Κύριε.
|
да въꙁвесели'т#ся гора сїѓ'нская, и^ въꙁрадђются дще'ря і^ю^де'йскыя, сђдебъ ради твои^хъ г~и”
|
|
13
|
13
|
|
κυκλώσατε Σιὼν καὶ περιλάβετε αὐτήν, διηγήσασθε ἐν τοῖς πύργοις αὐτῆς,
|
ѓ^быдњте сїѓ'нъ, и^ прїимᲇте и&, въꙁвњсти'те в# столпXњ е^го”
|
|
14
|
14
|
|
θέσθε τὰς καρδίας ὑμῶν εἰς τὴν δύναμιν αὐτῆς καὶ καταδιέλεσθε τὰς βάρεις αὐτῆς, ὅπως ἂν διηγήσησθε εἰς γενεὰν ἑτέραν.
|
положи'те срDца ва'ша в^ си'лђ е^го, и^ раꙁдњли'те домъ е^го, ја%ко да повњ'сте в ро'дњ и^номᲆ”
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Θεὸς ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· αὐτὸς ποιμανεῖ ἡμᾶς εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
ја%ко то'и е^сть б~ъ нашᲆ в вњкᲆ, и^ въ вᲇкъ вњка, то'и ё^пасе'тъ насъ въ вњ'кы”
|
|
Κεφάλαιο 48
|
ўало'мъ м~и
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· τοῖς υἱοῖς Κορὲ ψαλμός.
|
В конеw сн~въ коре'ѓвъ, ўалоM, м~и”
|
|
2
|
2
|
|
ΑΚΟΥΣΑΤΕ ταῦτα, πάντα τὰ ἔθνη, ἐνωτίσασθε πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην,
|
Оу^слы'шите сїя вс^и ја^зы'цы, вънђши'те вс^и живђщеи` по вселе'ннњй”
|
|
3
|
3
|
|
οἵ τε γηγενεῖς καὶ οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, ἐπὶ τὸ αὐτὸ πλούσιος καὶ πένης.
|
земнїи же, и^ сн~ве члчsтїи, в#кђ'пњ богатъ и^ ё^богъ”
|
|
4
|
4
|
|
τὸ στόμα μου λαλήσει σοφίαν καὶ ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου σύνεσιν·
|
ё^ста` моя` въꙁ#гл~тюᲆ премђ'дросᲄь, и^ поё^че'нїе срDца мое^го ра'ꙁёM”
|
|
5
|
5
|
|
κλινῶ εἰς παραβολὴν τὸ οὖς μου, ἀνοίξω ἐν ψαλτηρίῳ τὸ πρόβλημά μου.
|
Приклоню въ притчяX ё^хо мое, эTве'рꙁђ въ ўалты'ри гана'нїе мое,
|
|
6
|
6
|
|
ἱνατί φοβοῦμαι ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ; ἡ ἀνομία τῆς πτέρνης μου κυκλώσει με.
|
в#скђю бою'ся в# дн~ь лют#; беꙁако'нїе пяты` моеа` ѓ^быдеT м^я”
|
|
7
|
7
|
|
οἱ πεποιθότες ἐπὶ τῇ δυνάμει αὐτῶν καὶ ἐπὶ τῷ πλήθει τοῦ πλούτου αὐτῶν καυχώμενοι,
|
надњющеи`ся си'лᲇ своей, и^ мно'жествоM бога'т#ства свое^го хваля'щеся”
|
|
8
|
8
|
|
ἀδελφὸς οὐ λυτροῦται, λυτρώσεται ἄνθρωπος; οὐ δώσει τῷ Θεῷ ἐξίλασμα ἑαυτοῦ
|
браT не и^ꙁба'витъ, и^ꙁба'вить л^и чл~къ; не дастᲆ бг~ђ и^змњны ꙁа ся,
|
|
9
|
9
|
|
καὶ τὴν τιμὴν τῆς λυτρώσεως τῆς ψυχῆς αὐτοῦ. καὶ ἐκοπίασεν εἰς τὸν αἰῶνα
|
и^ цњнђ збавле'нїа дш~а своеа`, и^ ё^трђди'ся в# вњкъ,
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ζήσεται εἰς τέλος· οὐκ ὄψεται καταφθοράν,
|
и^ живъ бђдет# до конца” не ё^ꙁритъ па'гђбы,
|
|
11
|
11
|
|
ὅταν ἴδῃ σοφοὺς ἀποθνήσκοντας. ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἄφρων καὶ ἄνους ἀπολοῦνται καὶ καταλείψουσιν ἀλλοτρίοις τὸν πλοῦτον αὐτῶν,
|
е^гда ви'дитъ премђ'дрыя ё^мира'ющя” в#кђ'пњ безђ'менъ и^ несмы'сленъ поги'бнета, и^ ѓ^ста'вяT чюжи'мъ богатᲆство свое,
|
|
12
|
12
|
|
καὶ οἱ τάφοι αὐτῶν οἰκίαι αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα, σκηνώματα αὐτῶν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. ἐπεκαλέσαντο τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐπὶ τῶν γαιῶν αὐτῶν.
|
и^ гро'би и^хъ, жили'ща и^хъ в# вњкъ” селе'нїа и^хъ в ро'дъ и^ ро'дъ, нареко'ша и^мена` своя на земных#”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς.
|
И$ чл~къ въ чести` сый не разђмњ`, приложи'ся скотомъ несмы'сленымᲆ, и^ ё^подобися и^мъ”
|
|
14
|
14
|
|
αὕτη ἡ ὁδὸς αὐτῶν σκάνδαλον αὐτοῖς, καὶ μετὰ ταῦτα ἐν τῷ στόματι αὐτῶν εὐδοκήσουσι. (διάψαλμα).
|
Сей пђть иX съблазнъ иM, и^ по си'х# въ ё^стњхъ своиX бл~гои^зво'ляT”
|
|
15
|
15
|
|
ὡς πρόβατα ἐν ᾅδῃ ἔθεντο, θάνατος ποιμανεῖ αὐτούς· καὶ κατακυριεύσουσιν αὐτῶν οἱ εὐθεῖς τὸ πρωΐ, καὶ ἡ βοήθεια αὐτῶν παλαιωθήσεται ἐν τῷ ᾅδῃ, ἐκ τῆς δόξης αὐτῶν ἐξώσθησαν.
|
ЈА/ко ѓ^вця въ а'дњ положе'ни сђть, смерть ё^пасе'тъ и^х#, и^ ѓ^блада'ютᲆ и^ми пра'вїи заё^тра, и^ по'мощъ и^хᲆ ѓ^бетшае^тъ въ а^дњ, эT сла'вы своеа` и^зриновени бы'ша”
|
|
16
|
16
|
|
πλὴν ὁ Θεὸς λυτρώσεται τὴν ψυχήν μου ἐκ χειρὸς ᾅδου, ὅταν λαμβάνῃ με. (διάψαλμα).
|
ѓ^баче б~ъ и^зба'віT дш~ђ мою` и^з рђкы а%довы, е^гда прїеMлеT мя”
|
|
17
|
17
|
|
μὴ φοβοῦ, ὅταν πλουτήσῃ ἄνθρωπος καὶ ὅταν πληθυνθῇ ἡ δόξα τοῦ οἴκου αὐτοῦ·
|
не ёбо'йся, е^гда разбога'тњетъ чл~кᲆ, и^ли е^гда ё^мно'жится сла'ва до'мђ е^го”
|
|
18
|
18
|
|
ὅτι οὐκ ἐν τῷ ἀποθνήσκειν αὐτὸν λήψεται τὰ πάντα, οὐδὲ συγκαταβήσεται αὐτῷ ἡ δόξα αὐτοῦ.
|
ЈА/ко е^гда ё^мира'етъ, не ѓ^ста'вит# ли вс^я, ниже сни'детъ с ни'мъ слава е^го.
|
|
19
|
19
|
|
ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ εὐλογηθήσεται· ἐξομολογήσεταί σοι, ὅταν ἀγαθύνῃς αὐτῷ.
|
ја%ко дш~а е^го во животњ` е^го блsви'тся, и^сповњсть ти ся е^гда бл~го сътвори'ши е^мђ”
|
|
20
|
20
|
|
εἰσελεύσεται ἕως γενεᾶς πατέρων αὐτοῦ, ἕως αἰῶνος οὐκ ὄψεται φῶς.
|
вселится да'же до ро'да эTц~ь свои'хъ, да'же до' вњка не ё'зритъ свњта”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς.
|
и^ чл~къ въ чsти сый не разђмᲇ, приложи'ся скотњхъ несмы'сленыX, и^ ё^подо'бися иM”
|
|
Κεφάλαιο 49
|
ўало'мъ м~џ
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ ᾿Ασάφ. ΘΕΟΣ θεῶν Κύριος ἐλάλησε καὶ ἐκάλεσε τὴν γῆν ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν.
|
ўлоM а^са'фовᲆ м~џ”
|
|
2
|
1
|
|
ἐκ Σιὼν ἡ εὐπρέπεια τῆς ὡραιότητος αὐτοῦ,
|
Бг~ъ бг~о'мъ г~ь гл~а, и^ приꙁва ꙁе'млю, эT въстокᲆ сл~нца до ꙁападъ.
|
|
3
|
2
|
|
ὁ Θεὸς ἐμφανῶς ἥξει, ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ οὐ παρασιωπήσεται· πῦρ ἐνώπιον αὐτοῦ καυθήσεται, καὶ κύκλῳ αὐτοῦ καταιγὶς σφόδρα.
|
эT сїѓ'на бл~голᲇпїе красоты е^го”
|
|
4
|
3
|
|
προσκαλέσεται τὸν οὐρανὸν ἄνω καὶ τὴν γῆν τοῦ διακρῖναι τὸν λαὸν αὐτοῦ·
|
Бг~ъ ја^вњ прїидетъ, б~ъ нашъ, и^ не премолчи'тъ” ѓ%гнь преD ни'мъ въꙁгори'тся” и^ ѓ'крестъ е^го бђ'ря ѕњлна”
|
|
5
|
4
|
|
συναγάγετε αὐτῷ τοὺς ὁσίους αὐτοῦ, τοὺς διατιθεμένους τὴν διαθήκην αὐτοῦ ἐπὶ θυσίαις,
|
Призоветъ нб~о свы'ше, и^ ꙁемлю раз#сђди'ти лю'ди своя”
|
|
6
|
5
|
|
καὶ ἀναγγελοῦσιν οἱ οὐρανοὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, ὅτι ὁ Θεὸς κριτής ἐστι. (διάψαλμα).
|
Съберњте е^мђ прпDбныя е^го, ꙁавњща'ющая завᲇт# е^го ѓ^ жертваX”
|
|
7
|
6
|
|
ἄκουσον, λαός μου, καὶ λαλήσω σοι, ᾿Ισραήλ, καὶ διαμαρτύρομαί σοι· ὁ Θεὸς ὁ Θεός σού εἰμι ἐγώ.
|
и^ въꙁвњстятᲆ нб~са пра'вдђ е^го, ја%ко бг~ъ сђдїи е^сть”
|
|
8
|
7
|
|
οὐκ ἐπὶ ταῖς θυσίαις σου ἐλέγξω σε, τὰ δὲ ὁλοκαυτώματά σου ἐνώπιόν μου ἐστὶ διαπαντός.
|
Слы'шите людїе мои`, и^ въꙁг~лю вамъ і^ил~ю, И$ ꙁасвњдительствђю т^и. бг~ъ бг~ъ твой е^смь а^ꙁъ”
|
|
9
|
8
|
|
οὐ δέξομαι ἐκ τοῦ οἴκου σου μόσχους οὐδὲ ἐκ τῶν ποιμνίων σου χιμάρους.
|
не ѓ^ жертвах# твои^хъ ѓ^бличю` т^я, вс^есож#женїа же предо мно'ю сђть вы'нђ”
|
|
10
|
9
|
|
ὅτι ἐμά ἐστι πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ, κτήνη ἐν τοῖς ὄρεσι καὶ βόες·
|
не прїимђ эT домђ твоего телця`, ни эT стDа твои^хъ козлы`”
|
|
11
|
10
|
|
ἔγνωκα πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ὡραιότης ἀγροῦ μετ᾿ ἐμοῦ ἐστιν.
|
ЈА/ко мои` сђть вс^и ѕвњ'рїе дђбра'внїи, скоти в горахъ и^ въло'ве”
|
|
12
|
11
|
|
ἐὰν πεινάσω, οὐ μή σοι εἴπω· ἐμὴ γάρ ἐστιν ἡ οἰκουμένη καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς.
|
Позн^ахъ вс^я птица небесныя, и^ красота се'льнаа` съ мною е^сть;
|
|
13
|
12
|
|
μὴ φάγομαι κρέα ταύρων, ἢ αἷμα τράγων πίομαι;
|
А/ще вза'лчю, не рекђ тебњ” моя` бо е^сть вселе'н#ная, и^ и^сполне'нїе е^я`”
|
|
14
|
13
|
|
θῦσον τῷ Θεῷ θυσίαν αἰνέσεως καὶ ἀπόδος τῷ ῾Υψίστῳ τὰς εὐχάς σου·
|
е^да я'мъ мяса` ю'нча; и^ли кро'вь козлїю пїю;
|
|
15
|
14
|
|
καὶ ἐπικάλεσαί με ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς σου, καὶ ἐξελοῦμαί σε, καὶ δοξάσεις με. (διάψαλμα).
|
пожри` бв~и жер#твђ хвалњ, и^ възда'ждь вы'шнемђ ѓ^бњты твоя”
|
|
16
|
15
|
|
τῷ δὲ ἁμαρτωλῷ εἶπεν ὁ Θεός· ἱνατί σὺ διηγῇ τὰ δικαιώματά μου καὶ ἀναλαμβάνεις τὴν διαθήκην μου διὰ στόματός σου;
|
И$ призови` м^я в# дн~ь печя'ли твоеа, и^ и^зба'влю т^я, и^ просла'виши м^я”
|
|
17
|
16
|
|
σὺ δὲ ἐμίσησας παιδείαν καὶ ἐξέβαλες τοὺς λόγους μου εἰς τὰ ὀπίσω.
|
Грњшникђ же рече бг~ъ, в#скђ'ю ты повњдаеши ѓ^правDанїя моя, и^ въспрїе'млеши завњтъ мои ё^сты` твои'ми;
|
|
18
|
17
|
|
εἰ ἐθεώρεις κλέπτην, συνέτρεχες αὐτῷ, καὶ μετὰ μοιχοῦ τὴν μερίδα σου ἐτίθεις.
|
Ты же възненавидњ наказа'нїе, и^ эTврьже словеса моя в#спять;
|
|
19
|
18
|
|
τὸ στόμα σου ἐπλεόνασε κακίαν, καὶ ἡ γλῶσσά σου περιέπλεκε δολιότητα·
|
А$ще видяше та'тя, теча'ше с нимъ, и^ съ прелюбодње'мъ ё^ча'стїе свое полага'ше”
|
|
20
|
19
|
|
καθήμενος κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ σου κατελάλεις καὶ κατὰ τοῦ υἱοῦ τῆς μητρός σου ἐτίθεις σκάνδαλον.
|
Оу^ста ᲄвоа` ё^мно'жиша зло'бђ, и^ ја^зы'къ твой съплета'ше льще'нїя”
|
|
21
|
20
|
|
ταῦτα ἐποίησας, καὶ ἐσίγησα· ὑπέλαβες ἀνομίαν, ὅτι ἔσομαί σοι ὅμοιος· ἐλέγξω σε καὶ παραστήσω κατὰ πρόσωπόν σου τὰς ἁμαρτίας σου.
|
Сњдя на браᲄа' своего клевета'ше, и^ на сн~а мт~ре свое^я полага'ше събла'знъ”
|
|
22
|
21
|
|
σύνετε δὴ ταῦτα, οἱ ἐπιλανθανόμενοι τοῦ Θεοῦ, μήποτε ἁρπάσῃ, καὶ οὐ μὴ ᾖ ὁ ρυόμενος.
|
Сїя сътворилъ е^си, и^ ё^молчах#” възнепщевалъ е^си беꙁаконїе, ја%ко бђдђ тебњ подо'бенъ” ѓ^бличю' т^я, и^ предьпоста'влю пред# лицемъ твои'мъ грњхи твоя”
|
|
23
|
22
|
|
θυσία αἰνέσεως δοξάσει με, καὶ ἐκεῖ ὁδός, ᾗ δείξω αὐτῷ τὸ σωτήριόν μου.
|
разђмњте же сїя` ꙁабываю'щеи` бг~а, да не когда` похи'титъ, и^ не бђ'детᲆ и^збавляаи`,
|
|
Κεφάλαιο 50
|
ўало'мъ н~
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ
|
В конеw ўлоM двDвъ н~” внегда прїити к немђ наџа'нђ пррoкђ”
|
|
2
|
2
|
|
ἐν τῷ ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν Νάθαν τὸν προφήτην, ἡνίκα εἰσῆλθε πρὸς Βηρσαβεέ.
|
е^гда вниде к вирсавеи` к женњ ё^рїевњ”
|
|
3
|
3
|
|
ΕΛΕΗΣΟΝ με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου·
|
Поми'лђи м^я бж~е, по велицей млsти твоей” И$ по мно'жествђ щедро'т# твои^хᲆ, ѓ^цысти беꙁако'нїа моа`”
|
|
4
|
4
|
|
ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με.
|
наи^паче ѓ^мы'и мя эT беꙁако'нїя мое^го`, и^ эT грњха` мое^го` ѓ^чисти м^я”
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός.
|
ја%ко беꙁако'нїе мое` а^ꙁъ ꙁна'ю, и^ грњх# мой предо мною е^сть вынђ”
|
|
6
|
6
|
|
σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε.
|
тебњ е^ді'номђ съгрњшихъ, и^ лђка'вое преD тобою сътворихᲆ” ја%ко да ѓ^правди'шися в# слов#есњхъ свои^хъ, и^ побњдиши внегда сђдити т^и”
|
|
7
|
7
|
|
ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου.
|
Се б^о въ беꙁако'нихъ ꙁачатъ е^смь, и^ вᲆ грᲇсњхъ роди м^я мт~и моа”
|
|
8
|
8
|
|
ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι.
|
се` б^о и'стинђ въꙁлюбилъ е^си, беꙁвњстная и^ та'инная премђдрости твоеа` ја%ви'л# м^и е^си”
|
|
9
|
9
|
|
ραντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι.
|
ѓ^кропи'ши м^я љ=ссо'помъ, и^ ѓ^чи'щђся. ѓ^мые'ши м^я, и^ паче снњга ё^бњлю'ся”
|
|
10
|
10
|
|
ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα.
|
слђ'хђ мое^мђ даси ра'дость и^ веселїе, вᲆꙁрадђются кости` смире'нныя”
|
|
11
|
11
|
|
ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον.
|
эTврати` лице твое эT грњхъ мои^хъ, и^ вся беꙁаконїя моа ѓ^цисти”
|
|
12
|
12
|
|
καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου.
|
СрDце чи'сто съѕи'жди въ мнњ бж~е, и^ дх~ъ пра'въ ѓ^бнови` въ ё^тробњ мое'й”
|
|
13
|
13
|
|
μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου καὶ τὸ πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ.
|
Не эTве'рѕи мене эT лица твое^го, и^ дх~а ст~аго твое^го не эTи'ми эT мене”
|
|
14
|
14
|
|
ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με.
|
воздажDь м^и ра'дость сп~се'нїа твое^го, и^ дх~ом# влDчномъ ё^тверди' мя”
|
|
15
|
15
|
|
διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου, καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι.
|
Наё^чю беꙁако'нныа` пђтеM твои'мᲆ, и^ нечести'вїи к тебњ ѓ^братя'тся”
|
|
16
|
16
|
|
ρῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου.
|
и^ꙁба'ви м^я эT кровїи б~е, бж~е сп~се'нїя моего, възра'дђется ја%ꙁы'къ мой пра'вдњ твоей
|
|
17
|
17
|
|
Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου.
|
г~и ё^стнᲇ мой эTве'рꙁеши, и^ ё^ста` моя` въꙁвњстят# хвалђ` твою”
|
|
18
|
18
|
|
ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις.
|
ЈА/ко а%ще бы въсхотњлъ же'ртвњ, далъ бымъ' ё^бо” Всесож#же'нїя не бл~говоли'ши.
|
|
19
|
19
|
|
θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει.
|
жрьтва бг~ђ, дх~ъ съкрђшеn” срDце съкрђшено и^ смиренно бг~ъ не ё^ничижи'тъ”
|
|
20
|
20
|
|
ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη ῾Ιερουσαλήμ·
|
Оу^блажи` г~и бл~говоле'нїем# твои'мъ сїѓ'на, и^ да съѕи'ждђтся стњны і^ерsли'мъскїа”
|
|
21
|
21
|
|
τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.
|
Тогда бл~говолиши жертвђ пра'вдњ, въꙁноше'нїе и^ всесъжега'емая” тогда въꙁложа'тъ на ѓ^лта'рь твой телця”
|
|
Κεφάλαιο 51
|
ўало'мъ н~а
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· συνέσεως τῷ Δαυΐδ·
|
В конеw разђма дввDъ, н~а.
|
|
2
|
2
|
|
ἐν τῷ ἐλθεῖν Δωὴκ τὸν ᾿Ιδουμαῖον καὶ ἀναγγεῖλαι τῷ Σαοὺλ καὶ εἰπεῖν αὐτῷ· ἦλθε Δαυΐδ εἰς τὸν οἶκον ᾿Αβιμέλεχ.
|
внегда` прїити дои'кђ и^дђме'искђ, и^ въꙁвњстити саё^лђ, и^ рещи` е^мђ, прїиде двDъ, в доM а^ві'мелехоv”
|
|
3
|
3
|
|
ΤΙ ΕΓΚΑΥΧᾼ ἐν κακίᾳ, ὁ δυνατός, ἀνομίαν ὅλην τὴν ἡμέραν;
|
Что' ся хва'лиши в# зло'бњ си'лне, беꙁа'конїе ве'сь дн~ь;
|
|
4
|
4
|
|
ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ γλῶσσά σου· ὡσεὶ ξυρὸν ἠκονημένον ἐποίησας δόλον.
|
Непра'вдђ ё^мы'сли ја%ꙁыкъ твой, ја^ко бри'тва и^ꙁᲆѓ^щре'на сътворилъ е^си лесть”
|
|
5
|
5
|
|
ἠγάπησας κακίαν ὑπὲρ ἀγαθωσύνην, ἀδικίαν ὑπὲρ τὸ λαλῆσαι δικαιοσύνην. (διάψαλμα).
|
Въꙁлюби'лъ е^си ꙁлобђ па'че бл~гостыня, непра'вдђ неже гл~ати правдђ”
|
|
6
|
6
|
|
ἠγάπησας πάντα τὰ ρήματα καταποντισμοῦ, γλῶσσαν δολίαν.
|
въꙁлюбилъ е^си вс^я гл~ы потопныа`, ја^зыкъ льсти'въ”
|
|
7
|
7
|
|
διὰ τοῦτο ὁ Θεὸς καθέλοι σε εἰς τέλος· ἐκτίλαι σε καὶ μεταναστεύσαι σε ἀπὸ σκηνώματός σου καὶ τὸ ρίζωμά σου ἐκ γῆς ζώντων. (διάψαλμα).
|
Сего ради бг~ъ раꙁрђшиT т^я до конца, вᲆсто'ргнеT т^я, и^ пресели'тъ т^я эT селе'нїя твое^го, и^ ко'рень твой эT ꙁемля` живыхᲆ”
|
|
8
|
8
|
|
ὄψονται δίκαιοι καὶ φοβηθήσονται καὶ ἐπ᾿ αὐτὸν γελάσονται καὶ ἐροῦσιν·
|
ё^ꙁрятъ пра'веднїи и^ ё^боя'тся, и^ ѓ^ немъ въсмњю'тся и^ рекђтъ”
|
|
9
|
9
|
|
ἰδοὺ ἄνθρωπος, ὃς οὐκ ἔθετο τὸν Θεὸν βοηθὸν αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐπήλπισεν ἐπὶ τὸ πλῆθος τοῦ πλούτου αὐτοῦ καὶ ἐνεδυναμώθη ἐπὶ τῇ ματαιότητι αὐτοῦ.
|
с^е чл~къ, и^же не положи бг~а помощника себњ” но^ ё^пова` на мно'жество богаTства свое^го, и^ въꙁмо'же сђетою своею.
|
|
10
|
10
|
|
ἐγὼ δὲ ὡσεὶ ἐλαία κατάκαρπος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ· ἤλπισα ἐπὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
А$ꙁъ же ја%ко ма'слина плодови'та в# домђ бж~їи” Оу^пова'хъ на млsть бж~їю в# вњкъ, и^ въ вњкъ вњка”
|
|
11
|
11
|
|
ἐξομολογήσομαί σοι εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι ἐποίησας, καὶ ὑπομενῶ τὸ ὄνομά σου, ὅτι χρηστὸν ἐναντίον τῶν ὁσίων σου.
|
и^сповᲇмся тебњ в# вњкъ, ја%ко сътворилъ е^си” и^ теръплю` и%мя твое, ја%ко бл~го преD прпDбными твои^ми”
|
|
Κεφάλαιο 52
|
ўало'мъ н~в
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ μαελέθ· συνέσεως τῷ Δαυΐδ.
|
В конецъ, ѓ^ мае^ле'џњ, раꙁђмъ дввDъ, н~в”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΙΠΕΝ ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· Οὐκ ἔστι Θεός. διεφθάρησαν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἀνομίαις, οὐκ ἔστι ποιῶν ἀγαθόν.
|
Рече беꙁђ'менᲆ в# срDци свое'мъ, нњсть бг~а” Растлњша и^ ѓ^мраꙁи'шася в безако'нихъ, нњсть творяи` блгsты'ня”
|
|
3
|
3
|
|
ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἰδεῖν εἰ ἔστι συνιὼν ἢ ἐκζητῶν τὸν Θεόν.
|
б~ъ сᲆ нб~се прини'че на' сн~ы чл~ческыа, ви'дњти, а%ще е^сть разђмᲇва'а, и^ли в#ꙁыска'я б~а”
|
|
4
|
4
|
|
πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν, οὐκ ἔστι ποιῶν ἀγαθόν, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός.
|
вс^и ё^клони'шася, в#кђпᲇ непоᲄребни бы'ша. нњсть творяи` бл~гое, нᲇсть до е^ді'ного”
|
|
5
|
5
|
|
οὐχί γνώσονται πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν; οἱ κατεσθίοντες τὸν λαόν μου ἐν βρώσει ἄρτου τὸν Κύριον οὐκ ἐπεκαλέσαντο.
|
Ни` л^и раꙁђмњваютъ вс^и дњ'лающеи` беꙁаконїе, снњда'ющеи` люди моя в# хлњба мњсто; Бг~а не приꙁва'ша,
|
|
6
|
6
|
|
ἐκεῖ ἐφοβήθησαν φόβον, οὗ οὐκ ἦν φόβος, ὅτι ὁ Θεὸς διεσπόρπισεν ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων· κατῃσχύνθησαν, ὅτι ὁ Θεὸς ἐξουδένωσεν αὐτούς.
|
та'мо ё^страши'шася сᲄра'ха, и^дњже не бњ` страха” ЈА/ко б~ъ рассы'па кости чл~коё^гоDником#. постыдᲇшася, ја%ко б~ъ ё^ничижи` и^х#”
|
|
7
|
7
|
|
τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ ᾿Ισραήλ; ἐν τῷ ἀποστρέψαι τὸν Θεὸν τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀγαλλιάσεται ᾿Ιακὼβ καὶ εὐφρανθήσεται ᾿Ισραήλ.
|
кт^о дасть эT сїѓ'на сп~се'нїе і^ил~ево; в#негда въꙁвратиT б~ъ плњне'нїе людїи свои^хъ, въꙁра'дђется і^а'ковъ, и^ възвесели'тся і^ил~ь”
|
|
Κεφάλαιο 53
|
ўало'мъ н~г
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ἐν ὕμνοις· συνέσεως τῷ Δαυΐδ
|
В конеw В пњснеX ра'ꙁђма дввDъ.
|
|
2
|
2
|
|
ἐν τῷ ἐλθεῖν τοὺς Ζιφαίους καὶ εἰπεῖν τῷ Σαούλ· οὐκ ἰδοὺ Δαυΐδ κέκρυπται παρ᾿ ἡμῖν;
|
в#негда прїити ѕифе'ѓм#, и^ ре'щи саё^ло'ви. не се л^и двDъ кры'ется в# наs, н~г”
|
|
3
|
3
|
|
Ο ΘΕΟΣ, ἐν τῷ ὀνόματί σου σῶσόν με καὶ ἐν τῇ δυνάμει σου κρῖνόν με.
|
Бе~ въ и^мя твое сп~си' мя, и^ вᲆ си'лњ твое'й сђди` ми”
|
|
4
|
4
|
|
ὁ Θεός, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὰ ρήματα τοῦ στόματός μου.
|
б~е ё^слы'ши мл~твђ мою, в#нђши` гл~ы ё^стᲆ моиX”
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι ἀλλότριοι ἐπανέστησαν ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ κραταιοὶ ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου καὶ οὐ προέθεντο τὸν Θεὸν ἐνώπιον αὐτῶν. (διάψαλμα). ἰδοὺ γὰρ ὁ Θεὸς βοηθεῖ μοι, καὶ ὁ Κύριος ἀντιλήπτωρ τῆς ψυχῆς μου.
|
ЈА/ко чюжді'и в#ста'ша на' мя, и^ крњпці'и вꙁыскаша дш~ђ мою`, и^ не преDложи'ша б~а преD собою”
|
|
7
|
6
|
|
ἀποστρέψει τὰ κακὰ τοῖς ἐχθροῖς μου· ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου ἐξολόθρευσον αὐτούς.
|
Се` бо^ б~ъ помога'етъ м^и, и^ г~ь ꙁастђ'пникъ дш~и мое'й”
|
|
8
|
7
|
|
ἑκουσίως θύσω σοι, ἐξομολογήσομαι τῷ ὀνόματί σου, Κύριε, ὅτι ἀγαθόν·
|
эTврати'тъ ꙁла'я врагом# мои^мъ, и^стиною твоею` потреби` иX”
|
|
9
|
8
|
|
ὅτι ἐκ πάσης θλίψεως ἐρρύσω με, καὶ ἐν τοῖς ἐχθροῖς μου ἐπεῖδεν ὁ ὀφθαλμός μου.
|
во'лею пожрђ` тебњ, и^сповњмся и^мени твое^мђ г~и, ја%ко бл~го”
|
|
Κεφάλαιο 54
|
ўало'мъ н~д
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ἐν ὕμνοις· συνέσεως τῷ Δαυΐδ.
|
В конеw пњснеX, раꙁђмъ а^са'фовъ, н~д
|
|
2
|
2
|
|
ΕΝΩΤΙΣΑΙ, ὁ Θεός, τὴν προσευχήν μου καὶ μὴ ὑπερίδῃς τὴν δέησίν μου,
|
Внђши` б~е мл~твђ мою, и^ не преꙁри` моле'нїа мое^го.
|
|
3
|
3
|
|
πρόσχες μοι καὶ εἰσάκουσόν μου. ἐλυπήθην ἐν τῇ ἀδολεσχίᾳ μου καὶ ἐταράχθην
|
воньми` м^и, и^ ё^слы'ши м^я” Въꙁ#скор#бњх# печалїю моею`, и^ смђтиXся
|
|
4
|
4
|
|
ἀπὸ φωνῆς ἐχθροῦ καὶ ἀπὸ θλίψεως ἁμαρτωλοῦ, ὅτι ἐξέκλιναν ἐπ᾿ ἐμὲ ἀνομίαν καὶ ἐν ὀργῇ ἐνεκότουν μοι.
|
эT гласа вражїа, и^ эT стђженїа грᲇшнича” ја%ко ё^клони'ша на мя беꙁако'нїе, и^ въ гнњвњ враждова'хђ м^и”
|
|
5
|
5
|
|
ἡ καρδία μου ἐταράχθη ἐν ἐμοί, καὶ δειλία θανάτου ἐπέπεσεν ἐπ᾿ ἐμέ·
|
срDце мое смђти'ся въ мнњ, и^ страX смерти нападе` на' мя”
|
|
6
|
6
|
|
φόβος καὶ τρόμος ἦλθεν ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ ἐκάλυψέ με σκότος.
|
боя^ꙁнь и^ тре'петъ прїиде на' мя, и^ покры` м^я тм^а”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἶπα· τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ περιστερᾶς καὶ πετασθήσομαι καὶ καταπαύσω;
|
и^ рњхъ, кто` дасть м^и крилњ` ја%ко голђби; и^ полещђ, и^ почі'ю”
|
|
8
|
8
|
|
ἰδοὺ ἐμάκρυνα φυγαδεύων καὶ ηὐλίσθην ἐν τῇ ἐρήμῳ. (διάψαλμα).
|
Се^ ё^да'лихся бњгаа, и^ въдвориXся в# пђсты'ни”
|
|
9
|
9
|
|
προσεδεχόμην τὸν σῴζοντά με, ἀπὸ ὀλιγοψυχίας καὶ ἀπὸ καταιγίδος.
|
чаяX б~а сп~сающаго м^я, эT малодш~їа, и^ бђ'ря”
|
|
10
|
10
|
|
καταπόντισον, Κύριε, καὶ καταδίελε τὰς γλώσσας αὐτῶν, ὅτι εἶδον ἀνομίαν καὶ ἀντιλογίαν ἐν τῇ πόλει.
|
Потопи` г~и, и^ раꙁдњли` ја^ꙁы'кы и^х#. ја^ко видњх# безаконїе, и^ прерњканїе въ градњ”
|
|
11
|
11
|
|
ἡμέρας καὶ νυκτὸς κυκλώσει αὐτὴν ἐπὶ τὰ τείχη αὐτῆς, καὶ ἀνομία καὶ κόπος ἐν μέσῳ αὐτῆς
|
дн~ь и^ но'щъ ѓ^бы'детъ и& по стњнам# е^го, и^ беꙁако'нїе и^ трђдъ посредњ е^го, и^ непра'вда”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἀδικία, καὶ οὐκ ἐξέλιπεν ἐκ τῶν πλατειῶν αὐτῆς τόκος καὶ δόλος.
|
и^ не ѓ^скђдњ` эT пђти` е^го ли'хва и^ лесᲄь”
|
|
13
|
13
|
|
ὅτι εἰ ἐχθρὸς ὠνείδισέ με, ὑπήνεγκα ἄν, καὶ εἰ ὁ μισῶν ἐπ᾿ ἐμὲ ἐμεγαλορρημόνησεν, ἐκρύβην ἂν ἀπ᾿ αὐτοῦ.
|
ја%ко а^ще бы врагᲆ поносиl ми, претерпњлъ бым# ё^бо” И$ а'ще бы ненаві'дяи` м^я на' мя велерњчевалъ, ё^крылᲆ би ся эT него”
|
|
14
|
14
|
|
σὺ δέ, ἄνθρωπε ἰσόψυχε, ἡγεμών μου καὶ γνωστέ μου,
|
ᲄы же чл~че равнодш~не, влDко мой, и^ ꙁна'емый мой”
|
|
15
|
15
|
|
ὃς ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐγλύκανάς μοι ἐδέσματα, ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ ἐπορεύθην ἐν ὁμονοίᾳ.
|
и^же кђпно наслади'лъ м^я е^си бра'шна, в# храмњ бж~їи ходи'ховᲇ е^ді'номышле'нїеM”
|
|
16
|
16
|
|
ἐλθέτω δὴ θάνατος ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ καταβήτωσαν εἰς ᾅδου ζῶντες· ὅτι πονηρία ἐν ταῖς παροικίαις αὐτῶν ἐν μέσῳ αὐτῶν.
|
да прїидеT же смр~ть на ня, и^ сни'дђт# въ а'дъ жи'ви” ја%ко лђка'в#ство в# жили'щыX и^хъ посредњ и^хъ”
|
|
17
|
17
|
|
ἐγὼ πρὸς τὸν Θεὸν ἐκέκραξα, καὶ ὁ Κύριος εἰσήκουσέ μου.
|
А$ꙁъ к# б~ђ въꙁвахъ, и^ г~ь ё^слыша м^я”
|
|
18
|
18
|
|
ἑσπέρας καὶ πρωΐ καὶ μεσημβρίας διηγήσομαι καὶ ἀπαγγελῶ, καὶ εἰσακούσεται τῆς φωνῆς μου.
|
Вечер# и^ заё^тра и^ полђ'дне повњмъ и^ вᲆꙁвњщђ, и^ ё^слы'шиT гласъ мой”
|
|
19
|
19
|
|
λυτρώσεται ἐν εἰρήνῃ τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῶν ἐγγιζόντων μοι, ὅτι ἐν πολλοῖς ἦσαν σὺν ἐμοί.
|
и^ꙁба'витъ ми'ромъ дш~ю мою` эT приближа'ющих#ся мн^њ, ја%ко въ мноѕњ бᲇхђ со мною”
|
|
20
|
20
|
|
εἰσακούσεται ὁ Θεὸς καὶ ταπεινώσει αὐτοὺς ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων. (διάψαλμα). οὐ γάρ ἐστιν αὐτοῖς ἀντάλλαγμα, ὅτι οὐκ ἐφοβήθησαν τὸν Θεόν.
|
ё^слы'шитъ б~ъ, и^ смириT и^хъ, сый прежDе вњкъ” нњсть бо^ иM и^ꙁмњне'нїа, ја%ко не ё^боя'шася б~а.
|
|
21
|
21
|
|
ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐν τῷ ἀποδιδόναι· ἐβεβήλωσαν τὴν διαθήκην αὐτοῦ.
|
про'стретᲆ рё'кђ свою на въꙁдаа'нїе. ѓ^скверни'ша ꙁвњтъ е^го,
|
|
22
|
22
|
|
διεμερίσθησαν ἀπὸ ὀργῆς τοῦ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἤγγισαν αἱ καρδίαι αὐτῶν· ἡπαλύνθησαν οἱ λόγοι αὐτοῦ ὑπὲρ ἔλαιον, καὶ αὐτοί εἰσι βολίδες.
|
раꙁдњли'шася эT гнњва лица` е^го, и^ приблі'жишася срDца иX” Оу^мя'кнђша словеса` иX паче е^ле'я, и^ та сђть срњлы”
|
|
23
|
23
|
|
ἐπίρριψον ἐπὶ Κύριον τὴν μέριμνάν σου, καὶ αὐτός σε διαθρέψει· οὐ δώσει εἰς τὸν αἰῶνα σάλον τῷ δικαίῳ.
|
Въꙁве'рꙁи на' г~а печа'ль твою и^ той т^я препита'етъ” не дасть в# вᲇкъ млъвы правеDникђ”
|
|
24
|
24
|
|
σὺ δέ, ὁ Θεός, κατάξεις αὐτοὺς εἰς φρέαρ διαφθορᾶς· ἄνδρες αἱμάτων καὶ δολιότητος οὐ μὴ ἡμισεύσωσι τὰς ἡμέρας αὐτῶν, ἐγὼ δέ, Κύριε, ἐλπιῶ ἐπὶ σέ.
|
ты же бж~е ниꙁведе'ши иX въ стђденецъ и^стлњнїа” мђжїе кро'ви и^ льсти`, не преполовяT дн~і'и своиX, а^ꙁ же г~и ё^пова'ю на' тя”
|
|
Κεφάλαιο 55
|
ўало'мъ н~е
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τοῦ ἀπὸ τῶν ἁγίων μεμακρυμμένου· τῷ Δαυΐδ εἰς στηλογραφίαν, ὁπότε ἐκράτησαν αὐτὸν οἱ ἀλλόφυλοι ἐν Γέθ.
|
в конеw ѓ^ людехъ, е^же эT ст~ыX ё^да'леныхъ, двDвъ, в# столпописанїе, в#негда ё^держа'ша и& и^ноплеменници в ге'џњ, н~е” Каg и~”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΛΕΗΣΟΝ με, ὁ Θεός, ὅτι κατεπάτησέ με ἄνθρωπος, ὅλην τὴν ἡμέραν πολεμῶν ἔθλιψέ με.
|
Помилђй мя^ бж~е, ја%ко попра' м^я чл~къ ве'сь дн~ь боря сᲄђжи` м^и”
|
|
3
|
3
|
|
κατεπάτησάν με οἱ ἐχθροί μου ὅλην τὴν ἡμέραν, ὅτι πολλοὶ οἱ πολεμοῦντες με ἀπὸ ὕψους.
|
Попраша м^я вра'ѕи мои` ве'сь дн~ь, ја%ко мноѕи борю'щеи` м^я свы'ше”
|
|
4
|
4
|
|
ἡμέρας οὐ φοβηθήσομαι, ἐγὼ δὲ ἐλπιῶ ἐπὶ σέ.
|
Вᲆ дн~е не ё^боюся а^з же ё^пова'ю на ᲄя”
|
|
5
|
5
|
|
ἐν τῷ Θεῷ ἐπαινέσω τοὺς λόγους μου, ἐπὶ τῷ Θεῷ ἤλπισα, οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι σάρξ.
|
ѓ^ бз~њ похвалю` словеса` моя, на' б~а ё^поваX, не ё^бою'ся, чт^о сᲆтвориT мн^њ плоть”
|
|
6
|
6
|
|
ὅλην τὴν ἡμέραν τοὺς λόγους μου ἐβδελύσσοντο, κατ᾿ ἐμοῦ πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν εἰς κακόν.
|
Ве'сь дн~ь словесъ мои^хъ гнђша'хђся, на мя вс^я помышле'нїа и^хъ на ꙁло`”
|
|
7
|
7
|
|
παροικήσουσι καὶ κατακρύψουσιν· αὐτοὶ τὴν πτέρναν μου φυλάξουσι, καθάπερ ὑπέμειναν τῇ ψυχῇ μου.
|
Вселя'тся и^ съкры'ютъ. тїи пя'тђ мою хранятᲆ” ЈА/коже потръпњша дш~ю мою,
|
|
8
|
8
|
|
ὑπὲρ τοῦ μηθενὸς σώσεις αὐτούς, ἐν ὀργῇ λαοὺς κατάξεις. ὁ Θεός,
|
ни ѓ^ че'сом# же ѓ^сᲄа'виши иX, гнњвомъ люди ниꙁбїе'ши”
|
|
9
|
9
|
|
τὴν ζωήν μου ἐξήγγειλά σοι, ἔθου τὰ δάκρυά μου ἐνώπιόν σου ὡς καὶ ἐν τῇ ἐπαγγελίᾳ σου.
|
Бж~е живо'тъ мой въꙁвњстихъ тебњ, положилъ е^си сле'зы моя прDе собою, ја%ко и^ вᲆ ѓ^бњтованїи твое'мъ”
|
|
10
|
10
|
|
ἐπιστρέψουσιν οἱ ἐχθροί μου εἰς τὰ ὀπίσω, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλέσωμαί σε· ἰδοὺ ἔγνων ὅτι Θεός μου εἶ σύ.
|
Да въꙁрвратятся вра'ꙁи мои` в#спять. во'ньже дн~ь а^ще приꙁовђ т^я, с^е поꙁнахъ ја%ко б~ъ мой е^си ты”
|
|
11
|
11
|
|
ἐπὶ τῷ Θεῷ αἰνέσω ρῆμα, ἐπὶ τῷ Κυρίῳ αἰνέσω λόγον.
|
ѓ^ бз~њ похвалю` гл~ъ, ѓ^ г~њ похвалю` сло'во”
|
|
12
|
12
|
|
ἐπὶ τῷ Θεῷ ἤλπισα, οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος.
|
На' б~а ё^повах#, не ё^боюся чт^о сътвориT мн^њ чл~къ”
|
|
13
|
13
|
|
ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, εὐχαί, ἃς ἀποδώσω αἰνέσεώς σου,
|
Во мнњ бж~е мл~ивы, ја%же възда'мъ хвалњ` твое'й”
|
|
14
|
14
|
|
ὅτι ἐρρύσω τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου καὶ τοὺς πόδας μου ἐξ ὀλισθήματος· εὐαρεστήσω ἐνώπιον Κυρίου ἐν φωτὶ ζώντων.
|
ЈА/ко и^ꙁятъ дш~ю мою эT смр~ти, ѓ%чи мои` эT слеZ, и^ но'зњ мой эT поплъꙁнове'нїа” Бл~гоё^гожDё прDе гм~ъ, въ' свњтњ живыхъ”
|
|
Κεφάλαιο 56
|
ўало'мъ н~ѕ
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· μὴ διαφθείρῃς· τῷ Δαυΐδ εἰς στηλογραφίαν ἐν τῷ αὐτὸν ἀποδιδράσκειν ἀπὸ προσώπου Σαοὺλ εἰς τὸ σπήλαιον.
|
В коне'цъ да не растли'ши, двDвъ, в столпописа'нїе, внегда е^мђ эTбњгаᲄи эT лица саё^лова в пеще'рђ. н~ѕ”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΛΕΗΣΟΝ με, ὁ Θεός, ἐλέησόν με, ὅτι ἐπὶ σοὶ πέποιθεν ἡ ψυχή μου καὶ ἐν τῇ σκιᾷ τῶν πτερύγων σου ἐλπιῶ, ἕως οὗ παρέλθῃ ἡ ἀνομία.
|
Поми'лђи м^я бж~е, поми'лђй м^я, ја%ко на тя ё^пова` дш~а моа`” И$ на сᲇнь крилђ твоею` надњ'юся, до'ндеже прейдеT беꙁако'нїе”
|
|
3
|
3
|
|
κεκράξομαι πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ῞Υψιστον, τὸν Θεὸν τὸν εὐεργετήσαντά με.
|
Въз#ꙁовђ к# б~ђ вы'шнемђ, б~ђ бл~годњ'авшемђ мнњ”
|
|
4
|
4
|
|
ἐξαπέστειλεν ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἔσωσέ με, ἔδωκεν εἰς ὄνειδος τοὺς καταπατοῦντάς με. (διάψαλμα). ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ
|
Посла` съ нб~се, и^ сп~се` м^я, дастъ в# поношенїе попира'ющая м^я” Посла бг~ъ млsть свою`, и^ і'стинђ свою,
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐρρύσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ μέσου σκύμνων. ἐκοιμήθην τεταραγμένος· υἱοὶ ἀνθρώπων, οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὅπλα καὶ βέλη, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν μάχαιρα ὀξεῖα.
|
и^ и^ꙁяT дш~ђ мою эT среды` скљ=менъ, поспаX смђщенъ” Сн~ве члчsтїи, ꙁё'бы и^хъ ѓ^рђжїя и^ стрњ'лы, ја^зы'къ и^хъ мечᲆ ѓ%стрᲆ”
|
|
6
|
6
|
|
ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ Θεός, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.
|
Въꙁнеси'ся на нб~са б~е, и^ по всей ꙁемли` сла'ва твоя”
|
|
7
|
7
|
|
παγίδα ἡτοίμασαν τοῖς ποσί μου καὶ κατέκαμψαν τὴν ψυχήν μου· ὤρυξαν πρὸ προσώπου μου βόθρον καὶ ἐνέπεσαν εἰς αὐτόν. (διάψαλμα).
|
Сњть ё^гото'вашя ногамъ мои'мъ, и^ смири'шя дш~ђ мою” И$скопа'ша прDе лицеM мои'мъ ја%мђ, и^ впадо'шася в н^ю”
|
|
8
|
8
|
|
ἑτοίμη ἡ καρδία μου, ὁ Θεός, ἑτοίμη ἡ καρδία μου, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ ἐν τῇ δόξῃ μου.
|
Гото'во срDце мое б~е, гото'во срDце мое`” пою`, и^ въспою` в# сла'вњ мое'и”
|
|
9
|
9
|
|
ἐξεγέρθητι, ἡ δόξα μου· ἐξεγέρθητι, ψαλτήριον καὶ κιθάρα· ἐξεγερθήσομαι ὄρθρου.
|
Въста'ни сла'ва моа`, вᲆста'ни ўалты'рю и^ гђсли, в#ста'нђ ра'но”
|
|
10
|
10
|
|
ἐξομολογήσομαί σοι ἐν λαοῖς, Κύριε, ψαλῶ σοι ἐν ἔθνεσι,
|
И$сповњмся тебњ в# лю'дех# г~и, пою` тебњ въ ја%ѕы'цеX”
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι ἐμεγαλύνθη ἕως τῶν οὐρανῶν τὸ ἔλεός σου καὶ ἕως τῶν νεφελῶν ἡ ἀλήθειά σου.
|
ЈА/ко въꙁвели'чися до нб~съ, млsть твоа, и^ да'же до ѓ'блакъ и^стинна твоа”
|
|
12
|
12
|
|
ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ Θεός, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.
|
Въꙁнеси'ся на нб~са бж~е, и^ по всеи ꙁемли` сла'ва твоа`”
|
|
Κεφάλαιο 57
|
ўало'мъ н~з
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· μὴ διαφθείρῃς· τῷ Δαυΐδ εἰς στηλογραφίαν.
|
В конецъ да не растли'ши, двDвᲆ в# столпописа'нїе, н~з”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΙ ΑΛΗΘΩΣ ἄρα δικαιοσύνην λαλεῖτε; εὐθείας κρίνετε οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων;
|
Аще въи^стинђ ё^бо правDђ гл~ете, пра'вая сђди'те сн~ве чл~чьстїи”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ γὰρ ἐν καρδίᾳ ἀνομίαν ἐργάζεσθε ἐν τῇ γῇ, ἀδικίαν αἱ χεῖρες ὑμῶν συμπλέκουσιν.
|
И$бо в# срDци безаконїе дњ'лае^те на ꙁемли, неправдђ рђ'кы вашя съплета'ютъ”
|
|
4
|
4
|
|
ἀπηλλοτριώθησαν οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ μήτρας, ἐπλανήθησαν ἀπὸ γαστρός, ἐλάλησαν ψευδῆ.
|
эTчюжени быша грᲇшницы эT ложе'снъ, заблђдиша эT чрева, гл~ашя лжђ`”
|
|
5
|
5
|
|
θυμὸς αὐτοῖς κατὰ τὴν ὁμοίωσιν τοῦ ὄφεως, ὡσεὶ ἀσπίδος κωφῆς καὶ βυούσης τὰ ὦτα αὐτῆς,
|
ЈА/рость и^хъ по подо'бїю змїи'нђ, ја%ко а%спидъ глђхїи и^ заᲄыкааи` ё%ши свои`”
|
|
6
|
6
|
|
ἥτις οὐκ εἰσακούσεται φωνῆς ἐπᾳδόντων, φαρμάκου τε φαρμακευομένου παρὰ σοφοῦ.
|
и^же не слы'шитъ гла'са ѓ^бава'ющыхᲆ, ѓ^баваеM ѓ^бава'ется эT премђдра”
|
|
7
|
7
|
|
ὁ Θεὸς συντρίψει τοὺς ὀδόντας αὐτῶν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, τὰς μύλας τῶν λεόντων συνέθλασεν ὁ Κύριος·
|
Бг~ъ сᲆкрђшитъ ꙁђбы и^хъ въ ё^стњхъ иX, члњно'вныа львомъ сᲆкрђшилъ е^сть г~ь”
|
|
8
|
8
|
|
ἐξουδενωθήσονται ὡσεὶ ὕδωρ διαπορευόμενον· ἐκτενεῖ τὸ τόξον αὐτοῦ ἕως οὗ ἀσθενήσουσιν.
|
ё^ничижа'тся ја%ко вода` мимотекђщїа, напря'жетъ лђкъ сво'й дондеже и^ꙁнемогђтъ”
|
|
9
|
9
|
|
ὡσεὶ κηρὸς τακεὶς ἀνταναιρεθήσονται· ἔπεσε πῦρ ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ οὐκ εἶδον τὸν ἥλιον.
|
ЈА/ко воскъ растаяв# эTи^мђтся. паде ѓ^гнь на ни^хᲆ, и^ не видњша сл~нца”
|
|
10
|
10
|
|
πρὸ τοῦ συνιέναι τὰς ἀκάνθας αὐτῶν τὴν ράμνον, ὡσεὶ ζῶντας, ὡσεὶ ἐν ὀργῇ καταπίεται αὐτούς.
|
ПрежDе даже разђмᲇти те'рьнїа вашего ра'мна, ја%ко жи'вы, ја%ко въ гнњвњ по'жретъ и^хъ”
|
|
11
|
11
|
|
εὐφρανθήσεται δίκαιος, ὅταν ἴδῃ ἐκδίκησιν· τὰς χεῖρας αὐτοῦ νίψεται ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἁμαρτωλοῦ.
|
Въꙁвесели'тся пра'вDеникъ, е^гда ви'дитъ эTмще'нїе, рђцњ свои` ё^мы'ет# в# крови` грњшника”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐρεῖ ἄνθρωπος· εἰ ἄρα ἐστὶ καρπὸς τῷ δικαίῳ, ἄρα ἐστὶν ὁ Θεὸς κρίνων αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ.
|
И$ речетъ чл~к#, а^ще ё^бо е^сть плDо праведника, ё^бо е^сть б~ъ сђдя` и^мъ на земли”
|
|
Κεφάλαιο 58
|
ўало'мъ н~и
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· μὴ διαφθείρῃς· τῷ Δαυΐδ εἰς στηλογραφίαν, ὁπότε ἀπέστειλε Σαοὺλ καὶ ἐφύλαξε τὸν οἶκον αὐτοῦ τοῦ θανατῶσαι αὐτόν.
|
В коне'цъ да не растли'ши. двDвъ. в# столпописа'нїе. е'гда посла` саё^лъ, и^ ё^дръжа` домъ е^го, е^же ё^морити е^го” н~и”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΞΕΛΟΥ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, ὁ Θεός, καὶ ἐκ τῶν ἐπανισταμένων ἐπ᾿ ἐμὲ λύτρωσαί με·
|
Изми` м^я эT врагъ мои'хъ б~е, и^ эT въста'ющиX на' мя и^ꙁба'ви м^я”
|
|
3
|
3
|
|
ρῦσαί με ἐκ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν καὶ ἐξ ἀνδρῶν αἱμάτων σῶσόν με.
|
И$зми` м^я эT творящыхᲆ безако'нїе, и^ эT мђжъ кровїи сп~си' м^я”
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι ἰδοὺ ἐθήρευσαν τὴν ψυχήν μου, ἐπέθεντο ἐπ᾿ ἐμὲ κραταιοί. οὔτε ἡ ἀνομία μου οὔτε ἡ ἁμαρτία μου, Κύριε·
|
ЈА/ко с^е ё^лови'шя дш~ђ мою, напа'дошя на мя крњпцїи” Ни беꙁаконїе мое`, ни грњхъ мой г~и,
|
|
5
|
5
|
|
ἄνευ ἀνομίας ἔδραμον καὶ κατεύθυνα· ἐξεγέρθητι εἰς συνάντησίν μου καὶ ἴδε.
|
без беꙁако'нїа текоX, и^ напра'вихᲆ” Въстани въ срᲇтенїе мое, и^ вижDь”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ σύ, Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραήλ, πρόσχες τοῦ ἐπισκέψασθαι πάντα τὰ ἔθνη, μὴ οἰκτειρήσῃς πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν. (διάψαλμα).
|
И$ ты` г~и б~е силъ, бж~е і^ил~евъ” Вонми` посњтити вс^я ја^зы'кы, не ё^щедриши вс^я дњлающая безако'нїе”
|
|
7
|
7
|
|
ἐπιστρέψουσιν εἰς ἑσπέραν καὶ λιμώξουσιν ὡς κύων καὶ κυκλώσουσι πόλιν.
|
Въꙁвратя'тся на' вечеръ, й взалчютъ ја^ко пе'съ, и^ ѓ^быдђтъ грDа”
|
|
8
|
8
|
|
ἰδοὺ ἀποφθέγξονται ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ ρομφαία ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν, ὅτι τίς ἤκουσε;
|
Се` тїи эTвњща'ютъ ё^сты` свои'ми, и^ ѓ^рђжїе въ ё^стнаX и^хъ. ја%ко кт^о слы'ша;
|
|
9
|
9
|
|
καὶ σύ, Κύριε, ἐκγελάσῃ αὐτούς, ἐξουδενώσεις πάντα τὰ ἔθνη.
|
И$ ты г~и посмње'шися и^мъ, ё^ничижи'ши вс^я ја^зы'кы”
|
|
10
|
10
|
|
τὸ κράτος μου, πρὸς σὲ φυλάξω, ὅτι σύ, ὁ Θεός, ἀντιλήπτωρ μου εἶ.
|
дрᲆжа'вђ мою к# тебњ съхраню`, ја%ко т^ы бж~е ѕастђп'никъ мой е^си”
|
|
11
|
11
|
|
ὁ Θεός μου, τὸ ἔλεος αὐτοῦ προφθάσει με· ὁ Θεός μου δείξει μοι ἐν τοῖς ἐχθροῖς μου.
|
Бг~ъ мой, млsть е^го прDевари'т# м^я, бг~ъ мой ја^ви'тъ мн^њ на враѕXњ мои^хъ”
|
|
12
|
12
|
|
μὴ ἀποκτείνῃς αὐτούς, μήποτε ἐπιλάθωνται τοῦ νόμου σου· διασκόρπισον αὐτοὺς ἐν τῇ δυνάμει σου καὶ κατάγαγε αὐτούς, ὁ ὑπερασπιστής μου, Κύριε.
|
Не ё^бі'й и^хъ, да не когда` забђ'дђтъ ꙁаконъ твой” РажDени` и^хъ си'лою твоею`, и^ ниꙁложи и^хъ защи'тниче мой г~и”
|
|
13
|
13
|
|
ἁμαρτία στόματος αὐτῶν, λόγος χειλέων αὐτῶν, καὶ συλληφθήτωσαν ἐν τῇ ὑπερηφανίᾳ αὐτῶν· καὶ ἐξ ἀρᾶς καὶ ψεύδους διαγγελήσονται ἐν συντελείᾳ,
|
Грњхъ ё^стъ иX, сло'во ё^стенъ и^хъ, и^ ја%ти бђ'дђтъ в# грᲆдыни своей” И$ эT кля'твы и^ лжа` възвњстяᲄся в кончі'нњ,
|
|
14
|
14
|
|
ἐν ὀργῇ συντελείας, καὶ οὐ μὴ ὑπάρξουσι· καὶ γνώσονται, ὅτι Θεὸς δεσπόζει τοῦ ᾿Ιακὼβ τῶν περάτων τῆς γῆς. (διάψαλμα).
|
въ гнњвᲇ кон#чи'ны, и^ не бђ'дђтъ” И$ ё^вᲇдяT ја%ко б~ъ ѓ^блада'етъ і^а'ковомъ, и^ концы ꙁемля”
|
|
15
|
15
|
|
ἐπιστρέψουσιν εἰς ἑσπέραν, καὶ λιμώξουσιν ὡς κύων καὶ κυκλώσουσι πόλιν.
|
Възвратя'тся на' вечеръ, и^ взалчютᲆ ја%ко ўи, и^ ѓ^бы'дђтᲆ грDа”
|
|
16
|
16
|
|
αὐτοὶ διασκορπισθήσονται τοῦ φαγεῖν· ἐὰν δὲ μὴ χορτασθῶσι, καὶ γογγύσουσιν.
|
Тїи разы'дђтся ја%сти. а^ще ли же не насы'тятся, и^ поропъщђтъ”
|
|
17
|
17
|
|
ἐγὼ δὲ ᾄσομαι τῇ δυνάμει σου καὶ ἀγαλλιάσομαι τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐγενήθης ἀντιλήπτωρ μου καὶ καταφυγή μου ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου.
|
А$з же въспою` си'лђ твою, и^ възрадђюся ꙁаё^тра млsти ᲄвоей” ЈА/ко бысть ꙁастђ'пникъ мой, и^ прибњжище мое, в# дн~ь печа'ли моеа”
|
|
18
|
18
|
|
βοηθός μου εἶ, σοὶ ψαλῶ, ὅτι σύ, ὁ Θεός, ἀντιλήπτωρ μου εἶ, ὁ Θεός μου, τὸ ἔλεός μου.
|
Помощникъ мой е^си, тебњ пою. ја%ко бг~ъ ꙁастђ'пникъ мой е^си. бж~е мой, млsть моа`”
|
|
Κεφάλαιο 59
|
ўало'мъ н~џ
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· τοῖς ἀλλοιωθησομένοις ἔτι, εἰς στηλογραφίαν τῷ Δαυΐδ, εἰς διδαχήν,
|
В конецъ, и^змњншихъся е^ще в# столпописа'нїе, двDвъ, в накаꙁа'нїе,
|
|
2
|
2
|
|
ὁπότε ἐνεπύρισε τὴν Μεσοποταμίαν Συρίας καὶ τὴν Συρίαν Σοβά, καὶ ἐπέστρεψεν ᾿Ιωάβ, καὶ ἐπάταξε τὴν φάραγγα τῶν ἁλῶν, δώδεκα χιλιάδας.
|
е^гда ꙁажDеже` средорᲇчїе сљ=рїиское и^ сљ=рїа совалъ. и^ възвратися и^ѓ^а'въ, и^ порази` е^до'ма. вᲆ ю^доли а^ло'ни, в~і, тысђщъ” н~џ”
|
|
3
|
3
|
|
Ο ΘΕΟΣ, ἀπώσω ἡμᾶς καὶ καθεῖλες ἡμᾶς, ὠργίσθης καὶ οἰκτείρησας ἡμᾶς.
|
Бе~ эTри'нђлъ н^ы е^си, и^ низложилъ е^си наs, разгнњвался е^си, и^ ё^щеDриl еси наs”
|
|
4
|
4
|
|
συνέσεισας τὴν γῆν καὶ συνετάραξας αὐτήν· ἴασαι τὰ συντρίμματα αὐτῆς ὅτι ἐσαλεύθη.
|
Сᲆᲄря'слᲆ е^си зеMлю, и^ смђтї ю&. и^сцњли` сᲆкрђше'нїе еа`, ја%ко поDвижася”
|
|
5
|
5
|
|
ἔδειξας τῷ λαῷ σου σκληρά, ἐπότισας ἡμᾶς οἶνον κατανύξεως.
|
ЈА/вилъ е^си лю'демъ своиM жестокаа`, напои'лъ е^си насъ вино'мᲆ ё^миле'нїа”
|
|
6
|
6
|
|
ἔδωκας τοῖς φοβουμένοις σε σημείωσιν τοῦ φυγεῖν ἀπὸ προσώπου τόξου. (διάψαλμα).
|
далъ е^си боя'щим#ся ᲄебе зна'менїе, е^же ё^бњжа'ти эT лица лђкђ”
|
|
7
|
7
|
|
ὅπως ἂν ῥυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοί σου, σῶσον τῇ δεξιᾷ σου καὶ ἐπάκουσόν μου.
|
ЈА/ко да и^зба'вятся въꙁлюбленїи твои`, сп~си десни'цею твоею`, и^ ё^слы'ши м^я”
|
|
8
|
8
|
|
ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ· ἀγαλλιάσομαι καὶ διαμεριῶ Σίκιμα καὶ τὴν κοιλάδα τῶν σκηνῶν διαμετρήσω.
|
Бг~ъ въꙁгл~а вᲆ ст~њмъ свое'мъ, въꙁра'дђюся, и^ раꙁдњлю` сики'мђ, и^ ю^долъ жили'щъ раꙁмњрю”
|
|
9
|
9
|
|
ἐμός ἐστι Γαλαάδ, καὶ ἐμός ἐστι Μανασσῆ, καὶ ᾿Εφραὶμ κραταίωσις τῆς κεφαλῆς μου, ᾿Ιούδας βασιλεύς μου·
|
мой е^сть галаа'дъ, и^ мой е^сть манассїи, и^ е^фрњмъ крњпость главы` моеа`” И$ё%да цр~ь мой,
|
|
10
|
10
|
|
Μωὰβ λέβης τῆς ἐλπίδος μου, ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν ἐκτενῶ τὸ ὑπόδημά μου, ἐμοὶ ἀλλόφυλοι ὑπετάγησαν.
|
моа'въ коно'бъ ё^пованїа моего” На и^дђме'ю прострђ` сапогъ мой, мнњ и^ноплеменници покори'шася”
|
|
11
|
11
|
|
τίς ἀπάξει με εἰς πόλιν περιοχῆς; ἢ τίς ὁδηγήσει με ἕως τῆς ᾿Ιδουμαίας;
|
Кт^о в#ведетъ м^я въ грDа ѓ^бъстоа'нїа; и^ли кт^о наста'вит# м^я до љ=дђме'я;
|
|
12
|
12
|
|
οὐχὶ σύ, ὁ Θεός, ὁ ἀπωσάμενος ἡμᾶς; καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ, ὁ Θεός, ἐν ταῖς δυνάμεσιν ἡμῶν;
|
не ты ли б~е эTрі'нђвыи` насъ; и^ не и^зыдеши бж~е в силахъ нашиX”
|
|
13
|
13
|
|
δὸς ἡμῖν βοήθειαν ἐκ θλίψεως, καὶ ματαία σωτηρία ἀνθρώπου.
|
дажDь наM по'мощъ эT печали, и^ сђе'тно сп~се'нїе чл~чьско”
|
|
14
|
14
|
|
ἐν τῷ Θεῷ ποιήσωμεν δύναμιν, καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς θλίβοντας ἡμᾶς.
|
Э/ бз~њ сътворимъ си'лђ, и^ то'и ё^ничижиT стђжа'ющая нам#”
|
|
Κεφάλαιο 60
|
ўало'мъ ћE~
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ἐν ὕμνοις· τῷ Δαυΐδ.
|
в# конеw в пњснеX ўлоM двDв# ћE”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΙΣΑΚΟΥΣΟΝ, ὁ Θεός, τῆς δεήσεώς μου, πρόσχες τῇ προσευχῇ μου.
|
Оу^слы'ши бж~е моле'нїе мое, вонми` мл~твњ мое'й”
|
|
3
|
3
|
|
ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς πρὸς σὲ ἐκέκραξα ἐν τῷ ἀκηδιάσαι τὴν καρδίαν μου· ἐν πέτρᾳ ὕψωσάς με, ὡδήγησάς με,
|
эT коне'цъ земля, к тебњ въз#вахъ, е^гда ё^ны` срDце мое, на ка'мень възнесе` м^я” Наста'вилъ м^я е^си,
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι ἐγενήθης ἐλπίς μου, πύργος ἰσχύος ἀπὸ προσώπου ἐχθροῦ.
|
ја%ко бысть ё^пова'нїе мое, сто'лпъ крњпости эT лица` вражїя”
|
|
5
|
5
|
|
παροικήσω ἐν τῷ σκηνώματί σου εἰς τοὺς αἰῶνας, σκεπασθήσομαι ἐν σκέπει τῶν πτερύγων σου. (διάψαλμα).
|
Вселюся в# жили'щи твое^м# в вњкъ, покры'юся въ кровњ крилъ твои^хъ”
|
|
6
|
6
|
|
ὅτι σύ, ὁ Θεός, εἰσήκουσας τῶν εὐχῶν μου, ἔδωκας κληρονομίαν τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομά σου.
|
ја%ко т^ы б~е ё^слы'ша мл~итвы моя, далъ е^си достоа'нїе боя'щїмся и'мени ᲄвое^го”
|
|
7
|
7
|
|
ἡμέρας ἐφ᾿ ἡμέρας τοῦ βασιλέως προσθήσεις, τὰ ἔτη αὐτοῦ ἕως ἡμέρας γενεᾶς καὶ γενεᾶς.
|
Дн~ь эT дн~е цр~е'ви приложи'ши, лњта его до' дне ро'да и^ ро'да”
|
|
8
|
8
|
|
διαμενεῖ εἰς τὸν αἰῶνα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ· ἔλεος καὶ ἀλήθειαν αὐτοῦ τίς ἐκζητήσει;
|
Пребыва'етъ в# вњкъ прDе бг~оM. млsть и^ і'стинђ е^го кт^о в#ꙁы'щетъ;
|
|
9
|
9
|
|
οὕτως ψαλῶ τῷ ὀνόματί σου εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος τοῦ ἀποδοῦναί με τὰς εὐχάς μου ἡμέραν ἐξ ἡμέρας.
|
та'ко пою и'мени ᲄвое^мђ въ вњкы, вᲆздати м^и мл~твы моа` дн~ь дн~е”
|
|
Κεφάλαιο 61
|
ўало'мъ ћE~а
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ ᾿Ιδιθούν· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
В конецъ, ѓ^ и^диџђмњ, ўлоM двDвъ, ћEа”
|
|
2
|
2
|
|
ΟΥΧΙ τῷ Θεῷ ὑποταγήσεται ἡ ψυχή μου; παρ᾿ αὐτῷ γὰρ τὸ σωτήριόν μου·
|
Не б~ђ л^и повинеTся дш~а моа`; эT того б^о сп~се'нїе мое”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ γὰρ αὐτὸς Θεός μου καὶ σωτήρ μου, καὶ ἀντιλήπτωρ μου, οὐ μὴ σαλευθῶ ἐπὶ πλεῖον.
|
И$б^о то'и бг~ъ мой, и^ сп~съ мой, застђ'пникъ мой, не поDви'жђся паче”
|
|
4
|
4
|
|
ἕως πότε ἐπιτίθεσθε ἐπ᾿ ἄνθρωπον; φονεύετε πάντες ὡς τοίχῳ κεκλιμένῳ καὶ φραγμῷ ὠσμένῳ.
|
доко'лᲇ належите` на чл~ка; ё^бива'ете вс^и вы, ја%ко стњнђ преклоненђ, и^ плотᲆ възринове'нъ”
|
|
5
|
5
|
|
πλὴν τὴν τιμήν μου ἐβουλεύσαντο ἀπώσασθαι, ἔδραμον ἐν δίψει, τῷ στόματι αὐτῶν εὐλόγουν καὶ τῇ καρδίᾳ αὐτῶν κατηρῶντο. (διάψαλμα).
|
Э$баче цњнђ мою съвᲇща'ша эTри'нђти, теко'шя в# жажDи” ё^сты свои'ми блsвя'хђ, и^ срDцем# своиM кленя'хђ”
|
|
6
|
6
|
|
πλὴν τῷ Θεῷ ὑποτάγηθι, ἡ ψυχή μου, ὅτι παρ᾿ αὐτῷ ἡ ὑπομονή μου.
|
Э$ба'че бв~и повинися дш~е моа`, ја%ко эT того` трьпњнїе мое”
|
|
7
|
7
|
|
ὅτι αὐτὸς Θεός μου καὶ σωτήρ μου, ἀντιλήπτωρ μου, οὐ μὴ μεταναστεύσω.
|
И$бо то'и б~ъ мой, и^ сп~съ мой, засᲄђпникъ мой, не подви'жюся”
|
|
8
|
8
|
|
ἐπὶ τῷ Θεῷ τὸ σωτήριόν μου καὶ ἡ δόξα μου· ὁ Θεὸς τῆς βοηθείας μου, καὶ ἡ ἐλπίς μου ἐπὶ τῷ Θεῷ.
|
ѓ^ б~зᲇ сп~се'нїе мое, и^ сла'ва моа” Бг~ъ по'мощи моеа`, и^ ё^пова'нїе мое` на' б~а.
|
|
9
|
9
|
|
ἐλπίσατε ἐπ᾿ αὐτὸν πᾶσα συναγωγὴ λαοῦ· ἐκχέετε ἐνώπιον αὐτοῦ τὰς καρδίας ὑμῶν, ὅτι ὁ Θεὸς βοηθὸς ἡμῶν. (διάψαλμα).
|
ё^пова'ите нань весь со'нмъ людїи” И$злїа'ите прDе нимъ срDця ваша, ја%ко бг~ъ помощникъ нашь”
|
|
10
|
10
|
|
πλὴν μάταιοι οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, ψευδεῖς οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν ζυγοῖς τοῦ ἀδικῆσαι αὐτοὶ ἐκ ματαιότητος ἐπὶ τὸ αὐτό.
|
Э$ба'че сђе'тни сн~ове чл~чьсᲄїи, лжи'ви сн~ве члчsтїи в# мњрилехъ, не ѓ^пра'вдити тїи эT сђе'ты в#кђпњ”
|
|
11
|
11
|
|
μὴ ἐλπίζετε ἐπ᾿ ἀδικίαν καὶ ἐπὶ ἁρπάγματα μὴ ἐπιποθεῖτε· πλοῦτος ἐὰν ρέῃ, μὴ προστίθεσθε καρδίαν.
|
Не ё^пова^иᲄе на непра'вдђ, и^ на въсхище'нїе не жела'ите” Бога'тьство аще течетъ, не прилага'ите срDца”
|
|
12
|
12
|
|
ἅπαξ ἐλάλησεν ὁ Θεός, δύο ταῦτα ἤκουσα, ὅτι τὸ κράτος τοῦ Θεοῦ,
|
Є$ді'ною гл~а б~ъ, двое с^е слы'шахъ. ја%ко дръжа'ва бж~їа,
|
|
13
|
13
|
|
καὶ σοῦ, Κύριε, τὸ ἔλεος, ὅτι σὺ ἀποδώσεις ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ.
|
и^ твоа` г~и млsть” ЈА/ко т^ы въздаси` комђжDо по дњ'ломъ е^го”
|
|
Κεφάλαιο 62
|
ўало'мъ ћE~в
|
|
1
|
1
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς ᾿Ιουδαίας.
|
ўлоM двDвъ, ћEв. Внегда` быти е^мђ в пђстыни и^ю^дейстњи”
|
|
2
|
2
|
|
Ο ΘΕΟΣ ὁ Θεός μου, πρὸς σὲ ὀρθρίζω· ἐδίψησέ σε ἡ ψυχή μου, ποσαπλῶς σοι ἡ σάρξ μου ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀβάτῳ καὶ ἀνύδρῳ.
|
Бж~е, б~е мой, к тебњ ё^тренюю” Възжада` тебе дш~а моа, коль мно'жицею тебњ плоть моа`” в# земли` пђстњ и^ непрохо'днњ и^ беꙁво'днњ,
|
|
3
|
3
|
|
οὕτως ἐν τῷ ἁγίῳ ὤφθην σοι τοῦ ἰδεῖν τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν δόξαν σου.
|
та'ко въ ст~њмъ ја^ви'хᲆся тебњ, ви'дњти си'лђ твою, и^ сла'вђ твою”
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι κρεῖσσον τὸ ἔλεός σου ὑπὲρ ζωάς· τὰ χείλη μου ἐπαινέσουσί σε.
|
ЈА/ко лђч'е млsть твоа паче животъ, ё^стнњ мои` похвали'та т^я”
|
|
5
|
5
|
|
οὕτως εὐλογήσω σε ἐν τῇ ζωῇ μου καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀρῶ τὰς χεῖράς μου.
|
Та'ко блsвя т^я в# животњ` мое'мъ, ѓ% и^мени твое'мъ въꙁдежђ` рђ'кы моя”
|
|
6
|
6
|
|
ὡς ἐκ στέατος καὶ πιότητος ἐμπλησθείη ἡ ψυχή μου, καὶ χείλη ἀγαλλιάσεως αἰνέσει τὸ στόμα μου.
|
ЈА/ко эT тђка и^ масти и^спо'лнися дш~а моа`, и^ ё^стнњ ра'дости въсхва'ляT т^я ё^ста моа”
|
|
7
|
7
|
|
εἰ ἐμνημόνευόν σου ἐπὶ τῆς στρωμνῆς μου, ἐν τοῖς ὄρθροις ἐμελέτων εἰς σέ·
|
А/ще поминахъ т^я на постели моей, на ё%тренихᲆ поё^ча'хъся в т^я”
|
|
8
|
8
|
|
ὅτι ἐγενήθης βοηθός μου, καὶ ἐν τῇ σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἀγαλλιάσομαι.
|
ЈА/ко бысть помо'щьникъ мой, и^ въ кровњ крилђ твоею възра'дђю`ся”
|
|
9
|
9
|
|
ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου, ἐμοῦ δὲ ἀντελάβετο ἡ δεξιά σου.
|
Прилпе дш~а моа` по тебᲇ, мене же прїатъ десни'ца твоа”
|
|
10
|
10
|
|
αὐτοὶ δὲ εἰς μάτην ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου, εἰσελεύσονται εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς·
|
Тїи же всђ'е и^ска'ша дш~ю мою, в#ни'дђтъ в# преи^споDняа` земли”
|
|
11
|
11
|
|
παραδοθήσονται εἰς χεῖρας ρομφαίας, μερίδες ἀλωπέκων ἔσονται.
|
Предадя'тся в рђ'кы ѓ^рђжїю, чя'сти лисовомъ бђдђтъ”
|
|
12
|
12
|
|
ὁ δὲ βασιλεὺς εὐφρανθήσεται ἐπὶ τῷ Θεῷ, ἐπαινεθήσεται πᾶς ὁ ὀμνύων ἐν αὐτῷ, ὅτι ἐνεφράγη στόμα λαλούντων ἄδικα.
|
Цр~ь же въꙁвесели'т#ся ѓ^ бз~њ, похва'лится всякъ кленыи`ся и^мъ” ЈА/ко ꙁагради'шася ё^ста` гл~ющыхᲆ непра'вдђ”
|
|
Κεφάλαιο 63
|
ўало'мъ ћE~г
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
В конеw ўалоM двDвъ, ћEг”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΙΣΑΚΟΥΣΟΝ, ὁ Θεός, τῆς φωνῆς μου, ἐν τῷ δέεσθαί με πρὸς σέ, ἀπὸ φόβου ἐχθροῦ ἐξελοῦ τὴν ψυχήν μου.
|
Оу^слы'ши бж~е глsа мой, в#негда` моли'ти ми ся к тебњ” эT страха вра'жїя и^ꙁми` дш~ђ мою”
|
|
3
|
3
|
|
ἐσκέπασάς με ἀπὸ συστροφῆς πονηρευομένων, ἀπὸ πλήθους ἐργαζομένων ἀδικίαν,
|
Покрыи м^я эT со'нма лђка'внђю^щыхъ, эT мно'жества дњ'лающых# неправдђ”
|
|
4
|
4
|
|
οἵτινες ἠκόνησαν ὡς ρομφαίαν τὰς γλώσσας αὐτῶν, ἐνέτειναν τόξον αὐτῶν πρᾶγμα πικρὸν
|
и^же и^ꙁъѓ^стрі'шя ја%ко ѓ^рђжїе ја%ѕы'кы своя, напрягошя лђкъ свой, вещь го'ркђ.
|
|
5
|
5
|
|
τοῦ κατατοξεῦσαι ἐν ἀποκρύφοις ἄμωμον, ἐξάπινα κατατοξεύσουσιν αὐτὸν καὶ οὐ φοβηθήσονται.
|
състрњля'ти в таи'ныхъ непоро'чна, в#неꙁа'пђ състрњля'ютъ е^го, и^ не ё^бояTся”
|
|
6
|
6
|
|
ἐκραταίωσαν ἑαυτοῖς λόγον πονηρόν, διηγήσαντο τοῦ κρύψαι παγίδας, εἶπαν· τίς ὄψεται αὐτούς;
|
ё^тверди'шя себњ сло'во лђка'во, повњдашя съкры'ти сњть” Рњша, кт^о ё'зритъ и^хъ;
|
|
7
|
7
|
|
ἐξηρεύνησαν ἀνομίαν, ἐξέλιπον ἐξερευνῶντες ἐξερευνήσεις. προσελεύσεται ἄνθρωπος, καὶ καρδία βαθεῖα,
|
и^спыта'ша беꙁаконїе, и^ꙁчезо'шя и^спыᲄа'ющеи` и^спыта'нїа” Пристђп'итъ чл~кь, и^ срDце глђбоко,
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ὑψωθήσεται, ὁ Θεός. βέλος νηπίων ἐγενήθησαν αἱ πληγαὶ αὐτῶν,
|
и^ въꙁнесе'тся б~ъ” стрњлы младе'нецъ бы'шя ја%звы иX,
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐξησθένησαν ἐπ᾿ αὐτοὺς αἱ γλῶσσαι αὐτῶν. ἐταράχθησαν πάντες οἱ θεωροῦντες αὐτούς,
|
и^ і^знемго'шя в нихъ ја%ѕы'ци и^хъ” Смђти'шяся вс^и видящеи` и^хъ,
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐφοβήθη πᾶς ἄνθρωπος. καὶ ἀνήγγειλαν τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ ποιήματα αὐτοῦ συνῆκαν.
|
и^ ё^боа'ся вся'къ чл~къ” И$ възвњсᲄи'шя дњла бж~їа, и^ творе'нїя е^го разђмњша”
|
|
11
|
11
|
|
εὐφρανθήσεται δίκαιος ἐν τῷ Κυρίῳ καὶ ἐλπιεῖ ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ ἐπαινεθήσονται πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ.
|
Възвесели'тся правеDникᲆ ѓ% г~њ и^ ё^пова'етъ нань. и^ похва'лятся вс^и пра'вїи срDцемъ”
|
|
Κεφάλαιο 64
|
ўало'мъ ћE~д
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ, ᾠδή· ῾Ιερεμίου καὶ ᾿Ιεζεκιήλ ἐκ τοῦ λαοῦ τῆς παροικίας, ὅτε ἔμελλον ἐκπορεύεσθαι.
|
В конецъ, ўалоM пњснїи двDвъ. пњснь и^е^ремі'ева, и^ е^зекі'илева, лдюїи прише'лствїа е^гDа хотяхђ и^ ходи'ти” ћEд” Каg, џ~”
|
|
2
|
2
|
|
ΣΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ὕμνος, ὁ Θεός, ἐν Σιών, καὶ σοὶ ἀποδοθήσεται εὐχὴ ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
Тебњ подоба`етъ пњ'снь б~е в сїѓ'нњ, и^ тебњ възда'стᲆся млт~ва въ і^е^рsли'мњ”
|
|
3
|
3
|
|
εἰσάκουσον προσευχῆς μου· πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει.
|
ё^слы'ши мл~твђ мою, к тебњ вся'ка плоть прїидетъ”
|
|
4
|
4
|
|
λόγοι ἀνόμων ὑπερεδυνάμωσαν ἡμᾶς, καὶ ταῖς ἀσεβείαις ἡμῶν σὺ ἱλάσῃ.
|
Словеса' беꙁако'нникᲆ премого'ша нsа, и^ нече'стїа на'шя т^ы ѓ^чи'стиши”
|
|
5
|
5
|
|
μακάριος ὃν ἐξελέξω καὶ προσελάβου· κατασκηνώσει ἐν ταῖς αὐλαῖς σου. πλησθησόμεθα ἐν τοῖς ἀγαθοῖς τοῦ οἴκου σου· ἅγιος ὁ ναός σου,
|
блаже'нъ, е^гоже и^збра`, и^ прї'атъ, всели'ши въ дворы` своя” И$спо'лним#ся въ бл~гыхъ до'мђ твоего. ст~а цр~к#ви твоа,
|
|
6
|
6
|
|
θαυμαστὸς ἐν δικαιοσύνῃ. ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ Θεός, ὁ σωτὴρ ἡμῶν, ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν,
|
дивна в# пра'вдђ” ё^слы'ши н^ы б~е сп~си'телю нашь, ё^пова'нїе всњмъ концемъ земли`, и^ сђщ'имъ в# мо'ри дале'че”
|
|
7
|
7
|
|
ἑτοιμάζων ὄρη ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, περιεζωσμένος ἐν δυναστείᾳ,
|
Готовая го'ры крњпостїю своею, препоя'санᲆ силою,
|
|
8
|
8
|
|
ὁ συνταράσσων τὸ κῦτος τῆς θαλάσσης, ἤχους κυμάτων αὐτῆς. ταραχθήσονται τὰ ἔθνη,
|
смђща'аи` глђбины` морскїа`. шђмђ во'лнᲆ е^го кт^о постои'т#; смђтяᲄся ја^зы'цы,
|
|
9
|
9
|
|
καὶ φοβηθήσονται οἱ κατοικοῦντες τὰ πέρατα ἀπὸ τῶν σημείων σου· ἐξόδους πρωΐας καὶ ἑσπέρας τέρψεις.
|
и^ ё^боя'тся живђщеи в концыX эT зна'менїи твои^хъ” И$схо'ды ё%трђ и^ ве'черђ ё^красиши,
|
|
10
|
10
|
|
ἐπεσκέψω τὴν γῆν καὶ ἐμέθυσας αὐτήν, ἐπλήθυνας τοῦ πλουτίσαι αὐτήν· ὁ ποταμὸς τοῦ Θεοῦ ἐπληρώθη ὑδάτων· ἡτοίμασας τὴν τροφὴν αὐτῶν, ὅτι οὕτως ἡ ἑτοιμασία.
|
посњтилъ е^си ꙁемлю, и^ ё^пои` еа`, ё^мно'жилᲆ е^си ѓ^бога'тити еа`” Рњка' бж~їа наплъ'нися водъ” ё^гото'валъ е^си пи'щђ и^мъ, ја%ко тако е^сть ё^гото'ванїе,
|
|
11
|
11
|
|
τοὺς αὔλακας αὐτῆς μέθυσον, πλήθυνον τὰ γεννήματα αὐτῆς, ἐν ταῖς σταγόσιν αὐτῆς εὐφρανθήσεται ἀνατέλλουσα.
|
браѕды еа` ё^пои`” Оу^мно'жи жита еа`, в# капляX еа` въꙁвесели'тся въз#сїа'ющи”
|
|
12
|
12
|
|
εὐλογήσεις τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου, καὶ τὰ πεδία σου πλησθήσονται πιότητος·
|
Блsві'ши вњнецъ лњтђ бл~гости твоеа`, и^ поля` твоя насы'тятся тђ'ка”
|
|
13
|
13
|
|
πιανθήσεται τὰ ὄρη τῆς ἐρήμου, καὶ ἀγαλλίασιν οἱ βουνοὶ περιζώσονται.
|
Раз#ботњ'ютъ кра'сная пђсты'ни, и^ радостїю хо'лми препоя'шђтся”
|
|
14
|
14
|
|
ἐνεδύσαντο οἱ κριοὶ τῶν προβάτων, καὶ αἱ κοιλάδες πληθυνοῦσι σῖτον· κεκράξονται, καὶ γὰρ ὑμνήσουσι.
|
ѓ^дᲇяшася ѓ^вни` ѓ^вчїи, і^ ё^до'лїа ё^мно'жятъ пшени'цђ, въз#ꙁовђтъ, и^бо въспою'тъ”
|
|
Κεφάλαιο 65
|
ўало'мъ ћE~е
|
|
1
|
0
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ᾠδὴ ψαλμοῦ· ἀναστάσεως. ΑΛΑΛΑΞΑΤΕ τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ,
|
В конецъ, пњснь ўалъма въскресе'нїя” ћEе”
|
|
2
|
1
|
|
ψάλατε δὴ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. δότε δόξαν αἰνέσει αὐτοῦ.
|
Въспо'ите гв~и вс^я земля,
|
|
3
|
2
|
|
εἴπατε τῷ Θεῷ· ὡς φοβερὰ τὰ ἔργα σου· ἐν τῷ πλήθει τῆς δυνάμεώς σου ψεύσονταί σε οἱ ἐχθροί σου.
|
по'йте же и%мени е^го. дади'те сла'вђ хвалњ е^го”
|
|
4
|
3
|
|
πᾶσα ἡ γῆ προσκυνησάτωσάν σοι καὶ ψαλάτωσάν σοι, ψαλάτωσαν τῷ ὀνόματί σου. (διάψαλμα).
|
Рцњте б~ђ, коль страшна дњла твоя; въ мно'жествњ си'лы твоеа со'лжђтᲆ тебњ вра'ѕи ᲄвои`”
|
|
5
|
4
|
|
δεῦτε καὶ ἴδετε τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ· φοβερὸς ἐν βουλαῖς ὑπὲρ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων,
|
Вс^я земля да покло'нит# ти ся, и^ поетъ тебњ, да пое'тъ же и'мени твое^мђ вы'шне”
|
|
6
|
5
|
|
ὁ μεταστρέφων τὴν θάλασσαν εἰς ξηράν, ἐν ποταμῷ διελεύσονται ποδί. ἐκεῖ εὐφρανθησόμεθα ἐπ᾿ αὐτῷ,
|
Прїидњте и^ ви'дите дњ'ла бж~їа, ко'ль стра'шенъ в совњтеX паче сн~овъ члчsкыхъ”
|
|
7
|
6
|
|
τῷ δεσπόζοντι ἐν τῇ δυναστείᾳ αὐτοῦ τοῦ αἰῶνος. οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὰ ἔθνη ἐπιβλέπουσιν, οἱ παραπικραίνοντες μὴ ὑψούσθωσαν ἐν ἑαυτοῖς. (διάψαλμα).
|
Э$браща'ай море в# сђшђ, в рњцњ пройдђтъ нога'ми” т^ђ въꙁвесели'мся ѓ^ немъ,
|
|
8
|
7
|
|
εὐλογεῖτε, ἔθνη, τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ ἀκουτίσασθε τὴν φωνὴν τῆς αἰνέσεως αὐτοῦ,
|
ѓ%блада'ющемђ си'лою своею` вњкђ” ѓ^чи е^го на ја^зы'кы приꙁира'етᲇ” Прогнњвающеи` да не възно'сяᲄся в себᲇ”
|
|
9
|
8
|
|
τοῦ θεμένου τὴν ψυχήν μου εἰς ζωήν, καὶ μὴ δόντος εἰς σάλον τοὺς πόδας μου.
|
блsви'те ја^зыцы б~а на'шего, и^ ё^слы'шанъ сътвори'те гласᲆ хвалы е^го.
|
|
10
|
9
|
|
ὅτι ἐδοκίμασας ἡμᾶς, ὁ Θεός, ἐπύρωσας ἡμᾶς, ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον·
|
поло'жшаго дш~ђ мою в# живо'тъ, и^ не давшаго в# смяте'нїе но'гъ мои^хъ”
|
|
11
|
10
|
|
εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν παγίδα, ἔθου θλίψεις ἐπὶ τὸν νῶτον ἡμῶν.
|
ЈА/ко и^скђси'л# н^ы е^си б~е, ражDежен^ы, ја%коже ражDиза'ется сребро`,
|
|
12
|
11
|
|
ἐπεβίβασας ἀνθρώπους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν, διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος, καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν.
|
в#велъ н^ы е^си в сњть” Положи` ско'рби на хрептњ на'шемᲆ,
|
|
13
|
12
|
|
εἰσελεύσομαι εἰς τὸν οἶκόν σου ἐν ὁλοκαυτώμασιν, ἀποδώσω σοι τὰς εὐχάς μου,
|
възведе чл~ки на главы` на'шя” Проидо'хомᲆ сквозᲇ ѓ^гнь и^ во'дђ, и^ і^зведе` насъ в поко'й”
|
|
14
|
13
|
|
ἃς διέστειλε τὰ χείλη μου καὶ ἐλάλησε τὸ στόμα μου ἐν τῇ θλίψει μου·
|
Вни'дђ в домъ твои` съ всесъжже'нїемъ. въздамъ тебњ мл~твы моя,
|
|
15
|
14
|
|
ὁλοκαυτώματα μεμυελωμένα ἀνοίσω σοι μετὰ θυμιάματος καὶ κριῶν, ἀνοίσω σοι βόας μετὰ χιμάρων. (διάψαλμα).
|
ја%же и^зреко'ста ё^стнњ мой, и^ гл~ашя ё^ста` моа в# печали мо'ей.
|
|
16
|
15
|
|
δεῦτε ἀκούσατε, καὶ διηγήσομαι, πάντες οἱ φοβούμενοι τὸν Θεόν, ὅσα ἐποίησε τῇ ψυχῇ μου.
|
вс^есъжже'нїа тђчна вᲆзнесђ тебᲇ с кади'ломъ и^ ѓ^вны`, въꙁдамъ тебњ волы` с козлы`”
|
|
17
|
16
|
|
πρὸς αὐτὸν τῷ στόματί μου ἐκέκραξα καὶ ὕψωσα ὑπὸ τὴν γλῶσσάν μου.
|
Прїидњте ё^слы'шите и^ повњмъ вамъ, вси` боя'щеи'ся б~а, е^ли'ка сътвори дш~и моеи`”
|
|
18
|
17
|
|
ἀδικίαν εἰ ἐθεώρουν ἐν καρδίᾳ μου, μὴ εἰσακουσάτω μου Κύριος.
|
К немђ` ё^сты` мои'ми възвахъ, и^ възнесохъ пDо ја%ꙁы'комᲆ мои^мъ”
|
|
19
|
18
|
|
διὰ τοῦτο εἰσήκουσέ μου ὁ Θεός, προσέσχε τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου.
|
Непра'вдђ а^ще позрњхᲆ в# срDци мо'емъ, да не ё^слы'шитъ мене г~ь”
|
|
20
|
19
|
|
εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὃς οὐκ ἀπέστησε τὴν προσευχήν μου καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀπ᾿ ἐμοῦ.
|
сего ради ё^слы'ша м^я бг~ъ, внятъ глsа моленїя моего”
|
|
Κεφάλαιο 66
|
ўало'мъ ћE~ѕ
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ἐν ὕμνοις· ψαλμὸς ᾠδῆς τῷ Δαυΐδ.
|
В конецъ, в# пњнихъ, ўало'мъ двDвъ” ћEѕ”
|
|
2
|
2
|
|
Ο ΘΕΟΣ οἰκτειρήσαι ἡμᾶς καὶ εὐλογήσαι ἡμᾶς, ἐπιφάναι τὸ πρόσωπον αὑτοῦ ἐφ᾿ ἡμᾶς. (διάψαλμα).
|
Бж~е ё^щедри н^ы, и^ блsви' н^ы, просвњти лице твое` на ны`, и^ поми'лђй н^ы.
|
|
3
|
3
|
|
τοῦ γνῶναι ἐν τῇ γῇ τὴν ὁδόν σου, ἐν πᾶσιν ἔθνεσι τὸ σωτήριόν σου.
|
позна'ти на ꙁемли` пђть твой, вᲆ всᲇхъ я^зы'цехъ сп~се'нїе твое”
|
|
4
|
4
|
|
ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοί, ὁ Θεός, ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοὶ πάντες.
|
Да и^сповњдятся тебњ людїе бж~е, да и^сповњдятся тебњ людїе вс^и”
|
|
5
|
5
|
|
εὐφρανθήτωσαν καὶ ἀγαλλιάσθωσαν ἔθνη, ὅτι κρινεῖς λαοὺς ἐν εὐθύτητι καὶ ἔθνη ἐν τῇ γῇ ὁδηγήσεις. (διάψαλμα).
|
да възвеселя'тся и^ възра'дђются ја%зы'цы, ја%ко сђдиши лю'демъ. правотою, и^ ја^ѕы'кы на земли` наста'виши”
|
|
6
|
6
|
|
ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοί, ὁ Θεός, ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοὶ πάντες.
|
Да и^сповњдятся тебњ людїе бж~е, да и^сповњдятся тебњ лю'дїе вс^и,
|
|
7
|
7
|
|
γῆ ἔδωκε τὸν καρπὸν αὐτῆς· εὐλογήσαι ἡμᾶς ὁ Θεός, ὁ Θεὸς ἡμῶν.
|
земля дастъ плодъ свой” блsви` н^ы б~е, б~е нашь,
|
|
8
|
8
|
|
εὐλογήσαι ἡμᾶς ὁ Θεός, καὶ φοβηθήτωσαν αὐτὸν πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς.
|
блsви` н^ы б~е” И$ да ё^бояTся е^го вс^и концы зеMля”
|
|
Κεφάλαιο 67
|
ўало'мъ ћE~з
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ᾠδῆς ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
В конецъ, пњснїи ўалоM двDвъ” ћEз”
|
|
2
|
2
|
|
ΑΝΑΣΤΗΤΩ ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν.
|
Да въскрsнетъ б~ъ, и^ разы'дђтся враѕи е^го, и^ да бњжатᲆ эT лица е^го ненави'дящей е^го”
|
|
3
|
3
|
|
ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλιπέτωσαν· ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός, οὕτως ἀπολοῦνται οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ.
|
ЈА$ко и^зчеꙁа'етъ дыM, да и^зчеꙁнђтъ. ја%ко та'ет# во'скъ эT лица ѓ^гню, та'ко да поги'бнђтъ грњшници эT лица` бж~їя”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ οἱ δίκαιοι εὐφρανθήτωσαν, ἀγαλλιάσθωσαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, τερφθήτωσαν ἐν εὐφροσύνῃ.
|
А$ правеDници да възвеся'тся, възрадђются прDе бг~оM, насладя'тся в# весе'лїи”
|
|
5
|
5
|
|
ᾄσατε τῷ Θεῷ, ψάλατε τῷ ὀνόματι αὐτοῦ· ὁδοποιήσατε τῷ ἐπιβεβηκότι ἐπὶ δυσμῶν, Κύριος ὄνομα αὐτῷ, καὶ ἀγαλλιᾶσθε ἐνώπιον αὐτοῦ.
|
Вᲆспо'ите б~ђ по'ите и'мени е^го, пђть сᲆтвори'те възшDешемђ на ꙁа'пады” г~ь и^мя е^мђ, и^ радђитеся прDе ни'мъ”
|
|
6
|
6
|
|
ταραχθήσονται ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, τοῦ πατρὸς τῶν ὀρφανῶν καὶ κριτοῦ τῶν χηρῶν· ὁ Θεὸς ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ.
|
Смятђт'ся эT лица` е^го, эTц~а си'рыX, и^ сђдїа в#дови'ц#” Бг~ъ в мњстњ ст~њмъ свое^мъ”
|
|
7
|
7
|
|
ὁ Θεὸς κατοικίζει μονοτρόπους ἐν οἴκῳ ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ, ὁμοίως τοὺς παραπικραίνοντας, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τάφοις.
|
б~ъ вселя'етъ е^ді'номысленыа в# домъ, възводя` ѓ^кова'ныя мђжествомъ, такоже прогнњвающая, живђщ'аа въ гробњхъ”
|
|
8
|
8
|
|
ὁ Θεός, ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαί σε ἐνώπιον τοῦ λαοῦ σου, ἐν τῷ διαβαίνειν σε ἐν τῇ ἐρήμῳ. (διάψαλμα).
|
Бж~е, е^гда и^схожDаше прDе люDми` свои'ми, е^гда мимохожа'ше в# пђсты'ни,
|
|
9
|
9
|
|
γῆ ἐσείσθη, καὶ γὰρ οἱ οὐρανοὶ ἔσταξαν ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ τοῦ Σινᾶ, ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραήλ.
|
ꙁемля поᲄрясе'ся” И$бо нб~са ка'нђша эT лица` б~а сїна'ина, эT лица б~а і^ил~ева”
|
|
10
|
10
|
|
βροχὴν ἑκούσιον ἀφοριεῖς, ὁ Θεός, τῇ κληρονομίᾳ σου, καὶ ἠσθένησε, σὺ δὲ κατηρτίσω αὐτήν.
|
До'жDь во'ленᲆ эTлђчи'ши б~е достоа'нїю твое^мђ, и^ і^знемо'же, ты же съверши ю&”
|
|
11
|
11
|
|
τὰ ζῷά σου κατοικοῦσιν ἐν αὐτῇ· ἡτοίμασας ἐν τῇ χρηστότητί σου τῷ πτωχῷ, ὁ Θεός.
|
Живот#ная твоя живђтъ на не'й, ё^гото'валъ е^си блгsтїю твоею` нищемђ б~е”
|
|
12
|
12
|
|
Κύριος δώσει ρῆμα τοῖς εὐαγγελιζομένοις δυνάμει πολλῇ,
|
г~ь дасть гл~ъ бл~говњствђющиM си'лђ мно'гђ,
|
|
13
|
13
|
|
ὁ βασιλεὺς τῶν δυνάμεων τοῦ ἀγαπητοῦ, τῇ ὡραιότητι τοῦ οἴκου διελέσθαι σκῦλα.
|
цр~ь силъ възлюбленаго, лњпотою до'мђ раꙁдњли'ти користь”
|
|
14
|
14
|
|
ἐὰν κοιμηθῆτε ἀνὰ μέσον τῶν κλήρων, πτέρυγες περιστερᾶς περιηργυρωμέναι, καὶ τὰ μετάφρενα αὐτῆς ἐν χλωρότητι χρυσίου.
|
А$ще поспите` посредњ предњлъ, крилњ` голђбинњ посребренњ, и^ междора'мїа еа` в# блеща'нїи зла'та”
|
|
15
|
15
|
|
ἐν τῷ διαστέλλειν τὸν ἐπουράνιον βασιλεῖς ἐπ᾿ αὐτῆς, χιονωθήσονται ἐν Σελμών.
|
Є$гда разньстви'тъ нбsныи цр~я на не'й, ѓ^снᲇжа'тся в селмо'нњ”
|
|
16
|
16
|
|
ὄρος τοῦ Θεοῦ, ὄρος πῖον, ὄρος τετυρωμένον, ὄρος πῖον.
|
Гора бж~їа, гора тђчнаа, гора ё^сы'ренаа, гора тђчная”
|
|
17
|
17
|
|
ἱνατί ὑπολαμβάνετε, ὄρη τετυρωμένα, τὸ ὄρος, ὃ εὐδόκησεν ὁ Θεὸς κατοικεῖν ἐν αὐτῷ; καὶ γὰρ ὁ Κύριος κατασκηνώσει εἰς τέλος.
|
Вскђ'ю непщђе'те горы ё^сы'реныа; гора ю&же бл~говоли б~ъ жити в не'и” И$бо г~ь всели'тся до конца,
|
|
18
|
18
|
|
τὸ ἅρμα τοῦ Θεοῦ μυριοπλάσιον, χιλιάδες εὐθηνούντων· Κύριος ἐν αὐτοῖς ἐν Σινᾷ ἦν, ἐν τῷ ἁγίῳ.
|
колесни'ца бж~їа тмами темъ, ты'сящя гобзђ'ющыхъ” г~ь в нихъ в# синаинњ въ ст~емъ”
|
|
19
|
19
|
|
ἀνέβης εἰς ὕψος, ᾐχμαλώτευσας αἰχμαλωσίαν, ἔλαβες δόματα ἐν ἀνθρώποις, καὶ γὰρ ἀπειθοῦντας τοῦ κατασκηνῶσαι.
|
Вᲆз#шел# е^си на высотђ`, плњнилъ е^си плњнъ” Прїа'лъ е^си даа'нїе в# чл~цехъ, и^бо не покаря'ющаа`ся е^же вселитися”
|
|
20
|
20
|
|
Κύριος ὁ Θεὸς εὐλογητός, εὐλογητὸς Κύριος ἡμέραν καθ᾿ ἡμέραν· κατευοδώσαι ἡμῖν ὁ Θεὸς τῶν σωτηρίων ἡμῶν. (διάψαλμα).
|
г~ь бг~ъ блsвенъ, блsвенъ г~ь дн~ь дн~е” Поспᲇшитъ намъ б~ъ сп~се'нїи нашихъ,
|
|
21
|
21
|
|
ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ Θεὸς τοῦ σῴζειν, καὶ τοῦ Κυρίου Κυρίου αἱ διέξοδοι τοῦ θανάτου.
|
б^ъ нашь, б~ъ сп~са'ти, и^ гн~я гн~я и^сходища смр~тнаа”
|
|
22
|
22
|
|
πλὴν ὁ Θεὸς συνθλάσει κεφαλὰς ἐχθρῶν αὐτοῦ, κορυφὴν τριχὸς διαπορευομένων ἐν πλημμελείαις αὐτῶν.
|
Э$баче б~ъ съкрђшитъ главы` врагъ своиX, врьхъ власъ преходящыхъ в# прегрњше'них# свои^хъ”
|
|
23
|
23
|
|
εἶπε Κύριος· ἐκ Βασὰν ἐπιστρέψω, ἐπιστρέψω ἐν βυθοῖς θαλάσσης.
|
Рече г~ь, эT васа'на ѓ^бращђ, ѓ^бращђ въ глђбинахᲆ морскыX.
|
|
24
|
24
|
|
ὅπως ἂν βαφῇ ὁ πούς σου ἐν αἵματι, ἡ γλῶσσα τῶν κυνῶν σου ἐξ ἐχθρῶν παρ᾿ αὐτοῦ.
|
ја%ко да ѓ^мо'чится нога твоа в# крови`, ја%зы'къ псовъ твоиX эT врагъ эT него”
|
|
25
|
25
|
|
ἐθεωρήθησαν αἱ πορεῖαί σου, ὁ Θεός, αἱ πορεῖαι τοῦ Θεοῦ μου τοῦ βασιλέως τοῦ ἐν τῷ ἁγίῳ.
|
Видњна бы'шя шествїа твоа бж~е, шествїа б~а мое^го цр~я е^же въ ст~ем#”
|
|
26
|
26
|
|
προέφθασαν ἄρχοντες ἐχόμενοι ψαλλόντων ἐν μέσῳ νεανίδων τυμπανιστριῶν.
|
Предвари'шя кн~ѕи близъ пою'щиX, посредњ дв~ъ тљ=мпа'нницъ”
|
|
27
|
27
|
|
ἐν ἐκκλησίαις εὐλογεῖτε τὸν Θεόν, Κύριον ἐκ πηγῶν ᾿Ισραήλ.
|
Въ цр~квахъ блsвите б~а, г~а эT и^сто'чниk іил~евъ”
|
|
28
|
28
|
|
ἐκεῖ Βενιαμὶν νεώτερος ἐν ἐκστάσει, ἄρχοντες ᾿Ιούδα ἡγεμόνες αὐτῶν, ἄρχοντες Ζαβουλών, ἄρχοντες Νεφθαλείμ.
|
т^ђ венїами'нь ю'ношя въ ё^жасњ, кн~ѕи і^ё^дови влDкы и^хъ, кн~ѕи завђло'ни, кня'ѕи нефџали'мли”
|
|
29
|
29
|
|
ἔντειλαι, ὁ Θεός, τῇ δυνάμει σου, δυνάμωσον, ὁ Θεός, τοῦτο, ὃ κατειργάσω ἐν ἡμῖν.
|
ЗаповњжDь бж~е си'лђ твою, ё^крњпи бж~е с^е, е^же съдњла в насъ,
|
|
30
|
30
|
|
ἀπὸ τοῦ ναοῦ σου ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ σοὶ οἴσουσι βασιλεῖς δῶρα.
|
эT цр~кви твоеа` въ і^е^рлsи'мъ” Тебњ` принесђтъ цр~їе да'ры,
|
|
31
|
31
|
|
ἐπιτίμησον τοῖς θηρίοις τοῦ καλάμου· ἡ συναγωγὴ τῶν ταύρων ἐν ταῖς δαμάλεσι τῶν λαῶν τοῦ ἐγκλεισθῆναι τοὺς δεδοκιμασμένους τῷ ἀργυρίῳ· διασκόρπισον ἔθνη τὰ τοὺς πολέμους θέλοντα.
|
запрети` ѕвњремъ тростнымъ” Со'нмъ ю^нецъ въ ю'ницяхъ лDюскыхъ, ꙁатвори'ти и^скђшеныа сребромъ” Разрђши` ја%зы'кы хотящая бра'немъ”
|
|
32
|
32
|
|
ἥξουσι πρέσβεις ἐξ Αἰγύπτου, Αἰθιοπία προφθάσει χεῖρα αὐτῆς τῷ Θεῷ.
|
Прїидђтъ молитвеницы эT е^гљ=пта, е^џїѓ'пїа прDевари`тъ рђка е^а` б~ђ”
|
|
33
|
33
|
|
αἱ βασιλεῖαι τῆς γῆς, ᾄσατε τῷ Θεῷ, ψάλατε τῷ Κυρίῳ. (διάψαλμα).
|
Цр~ьства ꙁемна'я по'ите б~ђ, въспо'ите гв~и”
|
|
34
|
34
|
|
ψάλατε τῷ Θεῷ τῷ ἐπιβεβηκότι ἐπὶ τὸν οὐρανὸν τοῦ οὐρανοῦ κατὰ ἀνατολάς· ἰδοὺ δώσει τῇ φωνῇ αὐτοῦ φωνὴν δυνάμεως.
|
ВъзшеDшемђ на' нб~о нбsное на въсто'кы” Се^ дасть гла'сђ свое^мђ глsа си'лы,
|
|
35
|
35
|
|
δότε δόξαν τῷ Θεῷ· ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ ἡ μεγαλοπρέπεια αὐτοῦ, καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ ἐν ταῖς νεφέλαις.
|
дади'те сла'вђ бв~и” На і^ил~и велелњ'пота е^го, и^ си'ла е^го на ѓ%блацехъ”
|
|
36
|
36
|
|
θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ· ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, αὐτὸς δώσει δύναμιν καὶ κραταίωσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ. εὐλογητὸς ὁ Θεός.
|
ди'венъ бг~ъ въ ст~ыX своиX, б~ъ і^ил~евъ” То'и дастъ си'лђ и^ дръжа'вђ лю'демъ свои^мъ. бла'гословенъ бг~ъ”
|
|
Κεφάλαιο 68
|
ўало'мъ ћE~и
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων· τῷ Δαυΐδ.
|
В конецъ, ўало'мъ дввDъ. ћEи” Э$ и^змњншиXся”
|
|
2
|
2
|
|
ΣΩΣΟΝ με, ὁ Θεός, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου.
|
Сп~си м^я б~е, ја%ко внидоша во'ды до дш~а моеа`”
|
|
3
|
3
|
|
ἐνεπάγην εἰς ἰλὺν βυθοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὑπόστασις· ἦλθον εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης καὶ καταιγὶς κατεπόντισέ με.
|
Оу^глњбоX в# тимњнїа глђбины, и^ нњсть постоа'нїа. прїидоX въ глђбины` морскы'а, и^ бђ'ря потопи` м^я”
|
|
4
|
4
|
|
ἐκοπίασα κράζων, ἐβραγχίασεν ὁ λάρυγξ μου, ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου ἀπὸ τοῦ ἐλπίζειν με ἐπὶ τὸν Θεόν μου.
|
Оу^трђдиXся ꙁовы`, и^змолче горта'нь мо'и” И$ꙁчеѕо'сᲄњ ѓ%чи мои`, ё^пова'ющђ м^и на' б~а мое^го”
|
|
5
|
5
|
|
ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς μου οἱ μισοῦντές με δωρεάν, ἐκραταιώθησαν οἱ ἐχθροί μου οἱ ἐκδιώκοντές με ἀδίκως· ἃ οὐχ ἥρπαζον, τότε ἀπετίννυον.
|
Оу^мно'жишася паче влsа главы моеа`, ненави'дящеи` м^я всђе” Оу^крњпи'шася враѕи мои, и^ꙁгоня'щеи` м^я беꙁ пра'в#ды” ЈА/же не въсхищааX, тогда въздаяхъ”
|
|
6
|
6
|
|
ὁ Θεός, σὺ ἔγνως τὴν ἀφροσύνην μου καὶ αἱ πλημμέλειαί μου ἀπὸ σοῦ οὐκ ἀπεκρύβησαν.
|
Бж~е т^ы ё^вњдњ беꙁђ'мїе мое`, и^ прегрᲇше'нїа моя эT тебе не ё^таи'шяся”
|
|
7
|
7
|
|
μὴ αἰσχυνθείησαν ἐπ᾿ ἐμὲ οἱ ὑπομένοντές σε, Κύριε, Κύριε τῶν δυνάμεων, μὴ ἐντραπείησαν ἐπ᾿ ἐμὲ οἱ ζητοῦντές σε, ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραήλ,
|
да не постыдятся ѓ^ мнњ трьпя'щеи` тебе г~и, г~и силъ, ниже посрамятся ѓ^ мнњ и^щђщеи` тебе, бж~е і^и^л~евъ”
|
|
8
|
8
|
|
ὅτι ἕνεκά σου ὑπήνεγκα ὀνειδισμόν, ἐκάλυψεν ἐντροπὴ τὸ πρόσωπόν μου.
|
ЈА/ко тебе ради прїа'хъ поноше'нїе, покры` срамота лице` мое”
|
|
9
|
9
|
|
ἀπηλλοτριωμένος ἐγενήθην τοῖς ἀδελφοῖς μου καὶ ξένος τοῖς υἱοῖς τῆς μητρός μου,
|
Чю'жь быхъ братїи мое'й, и^ стра'ненъ сн~овомъ матере моеа`”
|
|
10
|
10
|
|
ὅτι ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου κατέφαγέ με, καὶ οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ᾿ ἐμέ.
|
ЈА/ко ре'вность до'мђ твоего снњсть м^я, и^ поношенїа поно'сящиX т^и нападошя на' мя”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ συνεκάλυψα ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου, καὶ ἐγενήθη εἰς ὀνειδισμοὺς ἐμοί·
|
И$ покрыхъ посто'мъ дш~ђ мою, и^ бысть в поноше'нїе мн^њ”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐθέμην τὸ ἔνδυμά μου σάκκον, καὶ ἐγενόμην αὐτοῖς εἰς παραβολήν.
|
И$ положиX ѓ^дњянїе мое вретище, и^ быX и^мᲆ в# при'тчю”
|
|
13
|
13
|
|
κατ᾿ ἐμοῦ ἠδολέσχουν οἱ καθήμενοι ἐν πύλαις, καὶ εἰς ἐμὲ ἔψαλλον οἱ πίνοντες οἶνον.
|
Э$ мнњ глђмля'хђся сњдящеи` вᲆ вратњх#, и^ ѓ^ мнᲇ поя'хђ пїющеи` вино`”
|
|
14
|
14
|
|
ἐγὼ δὲ τῇ προσευχῇ μου πρὸς σέ, Κύριε· καιρὸς εὐδοκίας, ὁ Θεός, ἐν τῷ πλήθει τοῦ ἐλέους σου· ἐπάκουσόν μου, ἐν ἀληθείᾳ τῆς σωτηρίας σου.
|
А$ꙁъ же мл~твою моею к ᲄебњ бж~е, вре'мя бл~говоленїя” Бж~е, въ множествњ млsти твоея ёслыши м^я” Въ и^стинᲇ сп~се'нїа твоего,
|
|
15
|
15
|
|
σῶσόν με ἀπὸ πηλοῦ, ἵνα μὴ ἐμπαγῶ· ῥυσθείην ἐκ τῶν μισούντων με καὶ ἐκ τῶν βαθέων τῶν ὑδάτων.
|
сп~си м^я эT бренїя, да не ё^глᲇбнђ” И$зба'ви м^я эT ненави'дящыX м^я, и^ эT глђбо'кыX водъ”
|
|
16
|
16
|
|
μή με καταποντισάτω καταιγὶς ὕδατος, μηδὲ καταπιέτω με βυθός, μηδὲ συσχέτω ἐπ᾿ ἐμὲ φρέαρ τὸ στόμα αὐτοῦ.
|
да не потопи'тъ мене бђ'ря воDна'я, ниже пожреᲄъ мене глђбина, ниже сведетъ ѓ^ мнњ ровеникъ ё^стᲆ свои'х#”
|
|
17
|
17
|
|
εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ὅτι χρηστὸν τὸ ἔλεός σου· κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐπίβλεψον ἐπ᾿ ἐμέ.
|
Оу^слы'ши м^я г~и, ја%ко бл~га млsть твоа, по мно'жествђ щедро'т# твоиX при'зри на мя”
|
|
18
|
18
|
|
μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τοῦ παιδός σου, ὅτι θλίβομαι, ταχὺ ἐπάκουσόν μου.
|
Не эTврати лица твоего эT ѓ^трока твоего, ја%ко скорблю`. ско'ро ё^слы'ши м^я,
|
|
19
|
19
|
|
πρόσχες τῇ ψυχῇ μου καὶ λύτρωσαι αὐτήν, ἕνεκα τῶν ἐχθρῶν μου ρῦσαί με.
|
вонми` дш~и мое'й, и^ і^ꙁба'ви еа`” Врагᲆ моиX ради и^ꙁба'ви м^я.
|
|
20
|
20
|
|
σὺ γὰρ γινώσκεις τὸν ὀνειδισμόν μου καὶ τὴν αἰσχύνην μου καὶ τὴν ἐντροπήν μου· ἐναντίον σου πάντες οἱ θλίβοντές με.
|
ты` б^о съвᲇси` поноше'нїе мое, и^ стђд# мой, и^ срамотђ` мою” ПреD тобою вс^и стђжа'ющеи` м^и,
|
|
21
|
21
|
|
ὀνειδισμὸν προσεδόκησεν ἡ ψυχή μου καὶ ταλαιπωρίαν, καὶ ὑπέμεινα συλλυπούμενον, καὶ οὐχ ὑπῆρξε, καὶ παρακαλοῦντας, καὶ οὐχ εὗρον.
|
поношенїе прича'я дш~а моа и страсть” И$ ждаX и^же со мною поскорби'тъ, и^ не бњ`. и^ ё^тњша'ющыхъ, и^ не ѓ^брњтохъ”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἔδωκαν εἰς τὸ βρῶμά μου χολὴν καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος.
|
И$ дашя в снњдь мою же'лчь, и^ в жа'жDђ мою напои'шя м^я ѓ^цта`”
|
|
23
|
23
|
|
γενηθήτω ἡ τράπεζα αὐτῶν ἐνώπιον αὐτῶν εἰς παγίδα καὶ εἰς ἀνταπόδοσιν καὶ εἰς σκάνδαλον.
|
да бђ'деT трапе'ꙁа иX преD ними в сњть, и^ въ въздаа'нїе, и^ в собла'ꙁнъ”
|
|
24
|
24
|
|
σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν, καὶ τὸν νῶτον αὐτῶν διαπαντὸς σύγκαμψον.
|
Помрачы'тњся ѓ%чи иX не ви'дњти, и^ хребе'тъ и^хъ эTнќдь сляци`”
|
|
25
|
25
|
|
ἔκχεον ἐπ᾿ αὐτοὺς τὴν ὀργήν σου, καὶ ὁ θυμὸς τῆς ὀργῆς σου καταλάβοι αὐτούς.
|
Пролњй на' ня гнњвъ твой, и^ ја%рость гнᲇва твоего пости'гнетъ и^хъ”
|
|
26
|
26
|
|
γενηθήτω ἡ ἔπαυλις αὐτῶν ἠρημωμένη, καὶ ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτῶν μὴ ἔστω ὁ κατοικῶν·
|
да бђ'деT дворъ и^хъ пђстъ, и^ в жили'щыхъ и^хъ да не бђ'детᲆ живђщаго”
|
|
27
|
27
|
|
ὅτι ὃν σὺ ἐπάταξας, αὐτοὶ κατεδίωξαν, καὶ ἐπὶ τὸ ἄλγος τῶν τραυμάτων μου προσέθηκαν.
|
Зане е^гоже т^ы порази`, тїи погна'шя, и^ к# болᲇꙁни ја%ꙁвᲆ моиX приложи'шя”
|
|
28
|
28
|
|
πρόσθες ἀνομίαν ἐπὶ τῇ ἀνομίᾳ αὐτῶν, καὶ μὴ εἰσελθέτωσαν ἐν δικαιοσύνῃ σου·
|
Приложи безаконїе къ беꙁако'нїю и^хᲆ, и^ да не вни'дђтъ в# пра'вдђ твою”
|
|
29
|
29
|
|
ἐξαλειφθήτωσαν ἐκ βίβλου ζώντων καὶ μετὰ δικαίων μὴ γραφήτωσαν.
|
да потребя'тся эT книгъ живо'тныхъ, и^ с правеDными не напи'шђтся”
|
|
30
|
30
|
|
πτωχὸς καὶ ἀλγῶν εἰμι ἐγώ· ἡ σωτηρία σου, ὁ Θεός, ἀντιλάβοιτό μου.
|
Ни'щъ и^ боля` е^смь а^ꙁъ, сп~се'нїе твое б~е прїа'тъ м^я”
|
|
31
|
31
|
|
αἰνέσω τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ μου μετ᾿ ᾠδῆς, μεγαλυνῶ αὐτὸν ἐν αἰνέσει,
|
Въсхвалю` и%мя б~а моего с пњ'снїю, въꙁвели'чю е^го въ хвале'нїи”
|
|
32
|
32
|
|
καὶ ἀρέσει τῷ Θεῷ ὑπὲρ μόσχον νέον κέρατα ἐκφέροντα καὶ ὁπλάς.
|
И$ ё^гоDно бђ'детᲆ б~ђ паче телца` ю'на, ро'гы и^ꙁдаю'ща и^ па'ꙁнокᲄи.
|
|
33
|
33
|
|
ἰδέτωσαν πτωχοὶ καὶ εὐφρανθήτωσαν· ἐκζητήσατε τὸν Θεόν, καὶ ζήσεται ἡ ψυχὴ ὑμῶν,
|
да ё^ꙁряT ни'щїи, и^ въꙁвеселяTся” Вꙁыщате б~а, и^ жива бђ'детъ дш~а башя”
|
|
34
|
34
|
|
ὅτι εἰσήκουσε τῶν πενήτων ὁ Κύριος καὶ τοὺς πεπεδημένους αὐτοῦ οὐκ ἐξουδένωσεν.
|
ЈА/ко ё^слы'ша ни'щая г~ь, и^ ѓ^кова'ныхъ своиX не ё^ничижи'тъ”
|
|
35
|
35
|
|
αἰνεσάτωσαν αὐτὸν οἱ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ, θάλασσα καὶ πάντα τὰ ἕρποντα ἐν αὐτῇ.
|
да въсхвалятъ е^го нб~са и^ земля, море, и вся живђщая в немᲆ”
|
|
36
|
36
|
|
ὅτι ὁ Θεὸς σώσει τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήσονται αἱ πόλεις τῆς ᾿Ιουδαίας, καὶ κατοικήσουσιν ἐκεῖ καὶ κληρονομήσουσιν αὐτήν·
|
ЈА/ко бг~ъ сп~се'тъ сїѓ'на, и^ съѕи'ждђтся гради і^ю^де'истїи. и^ вселятся та'мо, и^ наслњдятъ и&,
|
|
37
|
37
|
|
καὶ τὸ σπέρμα τῶν δούλων αὐτοῦ καθέξουσιν αὐτήν, καὶ οἱ ἀγαπῶντες τὸ ὄνομά σου κατασκηνώσουσιν ἐν αὐτῇ.
|
и^ сњмя рабъ твоиX ё^дръжиT и&” И$ любящеи` и'мя твое, вселятся в немъ”
|
|
Κεφάλαιο 69
|
ўало'мъ ћE~џ
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· τῷ Δαυΐδ εἰς ἀνάμνησιν, εἰς τὸ σῶσαί με Κύριον.
|
В конецъ, двDвъ. в#спомина'нїе, вᲆ е^же сп~си м^я г~и. ћEџ”
|
|
2
|
2
|
|
Ο ΘΕΟΣ, εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες· Κύριε, εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι σπεῦσον.
|
Бе~ в# по'мощь мою` вонми`, г~и помощи` м^и потщи'ся”
|
|
3
|
3
|
|
αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐντραπήτωσαν οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου· ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθήτωσαν οἱ βουλόμενοί μου κακά·
|
да постыдя'тся и посрамятся и^щђщеи` дш~ђ мою” да вᲆꙁвратятся в#спять, и^ постыдятся мы'слящеи` м^и ѕла'а”
|
|
4
|
4
|
|
ἀποστραφήτωσαν παραυτίκα αἰσχυνόμενοι οἱ λέγοντές μοι· εὖγε εὖγε.
|
да въꙁ#вратя'тся а'бїе стыдя'щеся, гл~ющеи м^и, бл~гоже бл~гоже”
|
|
5
|
5
|
|
ἀγαλλιάσθωσαν καὶ εὐφρανθήτωσαν ἐπὶ σοὶ πάντες οἱ ζητοῦντές σε, ὁ Θεός, καὶ λεγέτωσαν διαπαντός· μεγαλυνθήτω ὁ Κύριος, οἱ ἀγαπῶντες τὸ σωτήριόν σου.
|
да въꙁрадђются и^ вᲆꙁвеселя'тся ѓ^ тебњ, вс^и и^щђщеи` тебе бж~е” И$ гл~юT вынђ, да въꙁвели'чится г~ь, любящеи` сп~се'нїе твое”
|
|
6
|
6
|
|
ἐγὼ δὲ πτωχός εἰμι καὶ πένης· ὁ Θεός, βοήθησόν μοι. βοηθός μου καὶ ρύστης μου εἶ σύ· Κύριε, μὴ χρονίσῃς.
|
А@з# же ни'щъ е^смь и^ ё^бо'гъ, бж~е помоꙁи` м^и. помощ#никъ мой и^ і^зба'витель мой е^си т^ы, г~и не ꙁакосни`”
|
|
Κεφάλαιο 70
|
ўало'мъ ѓ~
|
|
1
|
0
|
|
Τῷ Δαυΐδ· υἱῶν ᾿Ιωναδὰβ καὶ τῶν πρώτων αἰχμαλωτισθέντων. ΕΠΙ ΣΟΙ, Κύριε, ἤλπισα, μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰῶνα.
|
ўлоM двDвᲆ, сн~овᲆ и^ѓ^нада'воv. и^ пе'рвыхъ плњншиXся. неѓ^пи'санъ эT е^вре'й. ѓ~” каg і~”
|
|
2
|
1
|
|
ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με καὶ ἐξελοῦ με, κλῖνον πρός με τὸ οὖς σου καὶ σῶσόν με.
|
На тя г~и ё^поваX, да не посᲄыжђ'ся в# вњкᲆ”
|
|
3
|
2
|
|
γενοῦ μοι εἰς Θεὸν ὑπερασπιστὴν καὶ εἰς τόπον ὀχυρὸν τοῦ σῶσαί με, ὅτι στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου εἶ σύ.
|
Пра'вдою твоею и^ꙁбави м^я, і^ изми` м^я” Приклони` къ мнᲇ ё^хо ᲄвое, и сп~си м^я”
|
|
4
|
3
|
|
ὁ Θεός μου, ρῦσαί με ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος·
|
Бђ'ди м^и в# бг~ъ ꙁащи'титель, и^ в мњ'сто крᲇпко спасти м^я” ЈА/ко ё^тверженїе мое`, и^ прибњжище мое` е^си т^ы”
|
|
5
|
4
|
|
ὅτι σὺ εἶ ἡ ὑπομονή μου, Κύριε· Κύριε, ἡ ἐλπίς μου ἐκ νεότητός μου,
|
Бж~е мой и^зми` м^я и^ꙁ рђкы` грњш#наго, и^ꙁ рђкы` ꙁаконопрестђпнаго, и^ ѓ^бидящаго”
|
|
6
|
5
|
|
ἐπὶ σὲ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρός, ἐκ κοιλίας μητρός μου σύ μου εἶ σκεπαστής· ἐν σοὶ ἡ ὕμνησίς μου διαπαντός.
|
ЈА/ко т^ы е^си тръпњнїе мое г~и, г~и ё^пованїе мое эT ю'носᲄи моеа`”
|
|
7
|
6
|
|
ὡσεὶ τέρας ἐγενήθην τοῖς πολλοῖς, καὶ σὺ βοηθὸς κραταιός.
|
В ᲄебњ ё^твердиXся эT ё^тро'бы, эT чрева мт~ре моеа` т^ы е^си мой покровиᲄель” ѓ^ тебњ пᲇнїе мое вы'нђ,
|
|
8
|
7
|
|
πληρωθήτω τὸ στόμα μου αἰνέσεως, ὅπως ὑμνήσω τὴν δόξαν σου, ὅλην τὴν ἡμέραν τὴν μεγαλοπρέπειάν σου.
|
ја%ко чю'дђ быX мно'гымъ. и^ ты` помощникъ мой крњпокъ”
|
|
9
|
8
|
|
μὴ ἀπορρίψῃς με εἰς καιρὸν γήρως, ἐν τῷ ἐκλείπειν τὴν ἰσχύν μου μὴ ἐγκαταλίπῃς με.
|
да и^сполнятся ё^ста` моа` похвалы`, ја%ко да въспою сла'вђ твою, весь дн~ь велелњпотђ твою”
|
|
10
|
9
|
|
ὅτι εἶπαν οἱ ἐχθροί μου ἐμοὶ καὶ οἱ φυλάσσοντες τὴν ψυχήν μου ἐβουλεύσαντο ἐπὶ τὸ αὐτό
|
Не эTвръзи мене въ время ста'росᲄи, внегда и^ꙁ#чеꙁати крњпости моей не ѓ^ста'ви мене”
|
|
11
|
10
|
|
λέγοντες· ὁ Θεὸς ἐγκατέλιπεν αὐτόν· καταδιώξατε καὶ καταλάβετε αὐτόν, ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ ρυόμενος.
|
ЈА/ко рᲇшя враѕи мои` мн^њ, и^ стрегђщеи` дш~ђ мою совᲇща'шя в#кђпњ,
|
|
12
|
11
|
|
ὁ Θεός μου, μὴ μακρύνῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ· ὁ Θεός μου, εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες.
|
гл~юще, б~ъ ѓ^ста'вилᲆ е^сть е^го. поженњте и^ і^мњте е^го, ја%ко нњсть и^збавля'аи`”
|
|
13
|
12
|
|
αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐκλιπέτωσαν οἱ ἐνδιαβάλλοντες τὴν ψυχήν μου, περιβαλλέσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι.
|
Бж~е мой, не ё^да'лися эT мене, б~е мой в# по'мощ# мою вонми`”
|
|
14
|
13
|
|
ἐγὼ δὲ διαπαντὸς ἐλπιῶ ἐπὶ σὲ καὶ προσθήσω ἐπὶ πᾶσαν τὴν αἴνεσίν σου.
|
да постыдя'тся и^ і^ꙁ#че'ꙁ#нђтᲆ ѓ^клевета'ющеи` дш~ђ мою, да ѓ^блекђтся в# стDђ и^ срамᲆ и%щђщеи` ѕла'я мн^њ”
|
|
15
|
14
|
|
τὸ στόμα μου ἐξαγγελεῖ τὴν δικαιοσύνην σου, ὅλην τὴν ἡμέραν τὴν σωτηρίαν σου, ὅτι οὐκ ἔγνων γραμματείας.
|
А/зъ же всегда ё^пова'ю на' тя, и^ приложђ` на вся'кђ похвалђ` твою”
|
|
16
|
15
|
|
εἰσελεύσομαι ἐν δυναστείᾳ Κυρίου· Κύριε, μνησθήσομαι τῆς δικαιοσύνης σοῦ μόνου.
|
Оу^ста` моа` възвњстя'тъ пра'вдђ твою, ве'сь дн~ь сп~се'нїе ᲄвое” ЈА/ко не поꙁнаX кни'жна,
|
|
17
|
16
|
|
ὁ Θεός, ἃ ἐδίδαξάς με ἐκ νεότητός μου, καὶ μέχρι τοῦ νῦν ἀπαγγελῶ τὰ θαυμάσιά σου.
|
вни'дђ в си'лњ гн~и. г~и помянђ` правдђ твою е^ді'ного”
|
|
18
|
17
|
|
καὶ ἕως γήρως καὶ πρεσβείου, ὁ Θεός, μὴ ἐγκαταλίπῃς με, ἕως ἂν ἀπαγγελῶ τὸν βραχίονά σου τῇ γενεᾷ πάσῃ τῇ ἐπερχομένῃ,
|
Бж~е мой ја%же наё^чилъ м^я е^си эT ю'ности моеа`, и^ до нн~њ въꙁвњщђ чюдеса твоя,
|
|
19
|
18
|
|
τὴν δυναστείαν σου καὶ τὴν δικαιοσύνην σου. ὁ Θεός, ἕως ὑψίστων ἃ ἐποίησας μεγαλεῖα· ὁ Θεός, τίς ὅμοιός σοι;
|
и^ даже до ста'рости и^ ма'тор#ства” Бж~е мой, не ѓ^ста'ви мене, до'ндеже въꙁвњщђ мы'шцђ твою ро'дђ всемђ грядђщемђ,
|
|
20
|
19
|
|
ὅσας ἔδειξάς μοι θλίψεις πολλὰς καὶ κακάς, καὶ ἐπιστρέψας ἐζωοποίησάς με, καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με.
|
си'лђ твою и^ пра'вдђ твою, б~е, даже до вы'шниX, ја%же сътвори'лъ м^и е^си вели'чїа” Бж~е, кто` подо'бенъ тебᲇ;
|
|
21
|
20
|
|
ἐπλεόνασας ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν μεγαλωσύνην σου καὶ ἐπιστρέψας παρεκάλεσάς με καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με.
|
е^ли'кы ја%вилъ м^и е^си ско'рби мно'гы и^ ѕлы`, и^ ѓ^бра'щъ ѓ^живилъ м^я е^си, и^ эT беꙁнDъ ꙁемли` въꙁведе` м^я”
|
|
22
|
21
|
|
καὶ γὰρ ἐγὼ ἐξομολογήσομαί σοι ἐν σκεύει ψαλμοῦ τὴν ἀλήθειάν σου, ὁ Θεός· ψαλῶ σοι ἐν κιθάρᾳ, ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
Оу^мно'жилъ е^си на мнᲇ вели'чествїе ᲄвое, и^ ѓ^бращъ ё^тњшилъ м^я е^си. и^ эT безднъ земли` па'кы възведе` м^я”
|
|
23
|
22
|
|
ἀγαλλιάσονται τὰ χείλη μου, ὅταν ψάλω σοι, καὶ ἡ ψυχή μου, ἣν ἐλυτρώσω.
|
И$бо а^зъ и^сповњмся тебњ в лю'де г~и, в# сосђ'дехъ ўало'мъскыхъ и'стиннђ твою б~е” Пою` тебњ в# гђ'слеX, ст~ыи і^и^л~евъ”
|
|
24
|
23
|
|
ἔτι δὲ καὶ ἡ γλῶσσά μου ὅλην τὴν ἡμέραν μελετήσει τὴν δικαιοσύνην σου, ὅταν αἰσχυνθῶσι καὶ ἐντραπῶσιν οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι.
|
Въꙁра'дђетася ё^стнњ` мои` е^гда пою` тебњ, и^ дш~а моя` ю^же е^си и^зба'вил#”
|
|
Κεφάλαιο 71
|
ўало'мъ ѓ~а
|
|
1
|
0
|
|
Εἰς Σαλωμών. Ο ΘΕΟΣ, τὸ κρίμα σου τῷ βασιλεῖ δὸς καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τῷ υἱῷ τοῦ βασιλέως
|
Въ соло'монь ўлоM двDвъ о~а”
|
|
2
|
1
|
|
κρίνειν τὸν λαόν σου ἐν δικαιοσύνῃ καὶ τοὺς πτωχούς σου ἐν κρίσει.
|
Бе~, сђдъ твой цр~е'ви дажDь, и^ правдђ твою сн~ђ ц~ре'вђ,
|
|
3
|
2
|
|
ἀναλαβέτω τὰ ὄρη εἰρήνην τῷ λαῷ σου καὶ οἱ βουνοὶ δικαιοσύνην.
|
сђдити лю'демъ твои'мъ в# пра'вдђ, и^ ни'щымъ твоиM в сDђ”
|
|
4
|
3
|
|
κρινεῖ τοὺς πτωχοὺς τοῦ λαοῦ καὶ σώσει τοὺς υἱοὺς τῶν πενήτων καὶ ταπεινώσει συκοφάντην
|
да вᲆспрїимђтᲆ го'ры ми'ръ людїи, и^ хо'лми правдђ”
|
|
5
|
4
|
|
καὶ συμπαραμενεῖ τῷ ἡλίῳ καὶ πρὸ τῆς σελήνης γενεὰς γενεῶν.
|
Сђдитъ ни'щимъ люDскымъ, и^ сп~се'т# сн~ы ё^бо'гыX” И$ смиритᲆ клеветника`,
|
|
6
|
5
|
|
καταβήσεται ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον καὶ ὡσεὶ σταγὼν ἡ στάζουσα ἐπὶ τὴν γῆν.
|
и^ пребђ'детъ съ сл~нцемъ, и^ пре'жде лђны` ро'да родовᲆ”
|
|
7
|
6
|
|
ἀνατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιοσύνη καὶ πλῆθος εἰρήνης, ἕως οὗ ἀνταναιρεθῇ ἡ σελήνη.
|
Снидетъ ја%ко дожDь на рђно`, и^ ја%ко ка'пля ка'плющїа на ꙁемлю”
|
|
8
|
7
|
|
καὶ κατακυριεύσει ἀπὸ θαλάσσης ἕως θαλάσσης καὶ ἀπὸ ποταμῶν ἕως περάτων τῆς οἰκουμένης.
|
Восїа'етъ въ дн~ехъ е^го правда, и^ мно'жество ми'ра, дондеже эTи'мется лђна`”
|
|
9
|
8
|
|
ἐνώπιον αὐτοῦ προπεσοῦνται Αἰθίοπες, καὶ οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ χοῦν λείξουσι.
|
И$ ѓ^блада'етъ эT моря до' моря, и^ эT рњкъ до конецъ вселе'нныа”
|
|
10
|
9
|
|
βασιλεῖς Θαρσὶς καὶ νῆσοι δῶρα προσοίσουσι, βασιλεῖς ᾿Αράβων καὶ Σαβᾶ δῶρα προσάξουσι.
|
ПреD ни'мъ припа'даютъ е^џїѓ'пляне, и вра'ѕи е^го пръсть поли'жђтᲆ”
|
|
11
|
10
|
|
καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, πάντα τὰ ἔθνη δουλεύσουσιν αὐτῷ.
|
Цр~їе џарсїистїи и^ ѓ'строви да'ры принесђтъ” Цр~їе а^ра'в#сᲄїи и^ са'ва да'ры приведђтᲆ”
|
|
12
|
11
|
|
ὅτι ἐρρύσατο πτωχὸν ἐκ δυνάστου καὶ πένητα, ᾧ οὐχ ὑπῆρχε βοηθός.
|
И$ покло'нятся е^мђ вс^и цр~їе зеMстїи, вс^и ја%ѕы'цы порабо'таютᲆ е^мђ”
|
|
13
|
12
|
|
φείσεται πτωχοῦ καὶ πένητος καὶ ψυχὰς πενήτων σώσει.
|
ЈА/ко и^ꙁба'ви ни'ща эT си'лна, и^ ё^бо'га е^мђже не бњ` помощника”
|
|
14
|
13
|
|
ἐκ τόκου καὶ ἐξ ἀδικίας λυτρώσεται τὰς ψυχὰς αὐτῶν, καὶ ἔντιμον τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐνώπιον αὐτῶν.
|
Пощади'тъ ни'ща и^ ё^бо'га, и^ дш~а ё^бо'гыхъ сп~се'тъ”
|
|
15
|
14
|
|
καὶ ζήσεται, καὶ δοθήσεται αὐτῷ ἐκ τοῦ χρυσίου τῆς ᾿Αραβίας, καὶ προσεύξονται περὶ αὐτοῦ διαπαντός, ὅλην τὴν ἡμέραν εὐλογήσουσιν αὐτόν.
|
эT ли'хвы и^ эT непра'вды и^ꙁба'виT дш~я и^хъ, и^ че'стно и'мя е^го преD ни'ми”
|
|
16
|
15
|
|
ἔσται στήριγμα ἐν τῇ γῇ ἐπ᾿ ἄκρων τῶν ὀρέων· ὑπεραρθήσεται ὑπὲρ τὸν Λίβανον ὁ καρπὸς αὐτοῦ, καὶ ἐξανθήσουσιν ἐκ πόλεως ὡσεὶ χόρτος τῆς γῆς.
|
И$ живъ бђ'детъ, и^ дасться е^мђ эT ꙁлата а^равїиска, и^ помо'ляᲄся ѓ^ неM вы'нђ” Ве'сь дн~ь блsвя'тъ и&,
|
|
17
|
16
|
|
ἔσται τὸ ὄνομα αὐτοῦ εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας, πρὸ τοῦ ἡλίου διαμένει τὸ ὄνομα αὐτοῦ· καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν αὐτῷ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, πάντα τὰ ἔθνη μακαριοῦσιν αὐτόν.
|
бђ'дет# ё^твеженїе на ꙁеMли`, на ве'рхᲆ го'рᲆ” Превъꙁнесе'тся паче лљ=вана плоD е^го, и^ процвњтђтъ эT града ја^ко трава ꙁемна'а”
|
|
18
|
17
|
|
εὐλογητὸς Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραήλ, ὁ ποιῶν θαυμάσια μόνος,
|
Бђ'детъ и'мя е^го блsве'но въ вњки, прежDе сл~нца пребыва'еᲄъ и'мя е^го” и^ блsвятся ѓ^ немᲆ вс^я колњна ꙁеMна'я, вс^и ја%ѕы'цы ё^блажя'тᲆ и&”
|
|
19
|
18
|
|
καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομα τῆς δόξης αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, καὶ πληρωθήσεται τῆς δόξης αὐτοῦ πᾶσα ἡ γῆ. γένοιτο, γένοιτο. ᾿Εξέλιπον οἱ ὕμνοι Δαυΐδ τοῦ υἱοῦ ᾿Ιεσσαί.
|
блsве'нъ г~ь б~ъ і^и^л~евъ, творя'и чюдеса` е^ді'нъ”
|
|
Κεφάλαιο 72
|
ўало'мъ ѓ~в
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ ᾿Ασάφ. ΩΣ ΑΓΑΘΟΣ ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ισραήλ, τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ.
|
ўлоM а^са'фовъ, о~в”
|
|
2
|
1
|
|
ἐμοῦ δὲ παραμικρὸν ἐσαλεύθησαν οἱ πόδες, παρ᾿ ὀλίγον ἐξεχύθη τὰ διαβήματά μου.
|
Ко'ль бл~гъ б~ъ і^ил~евᲆ, пра'выM срDцемъ”
|
|
3
|
2
|
|
ὅτι ἐζήλωσα ἐπὶ τοῖς ἀνόμοις εἰρήνην ἁμαρτωλῶν θεωρῶν,
|
Мнњ же в#ма'лњ не подвижя'стњся ноѕњ, в#ма'лњ не пролїа'шяся стопы моя”
|
|
4
|
3
|
|
ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνάνευσις ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῶν καὶ στερέωμα ἐν τῇ μάστιγι αὐτῶν·
|
ЈА/ко възревновахъ на беꙁако'нныя, ми'ръ грњшникомъ зря`”
|
|
5
|
4
|
|
ἐν κόποις ἀνθρώπων οὐκ εἰσὶ καὶ μετὰ ἀνθρώπων οὐ μαστιγωθήσονται.
|
ЈА/ко нњсть въсклоненїя в# смерти и^хъ, и^ ё^тверженїе в ра'нњ иX”
|
|
6
|
5
|
|
διὰ τοῦτο ἐκράτησεν αὐτοὺς ἡ ὑπερηφανία, περιεβάλοντο ἀδικίαν καὶ ἀσέβειαν ἑαυτῶν.
|
В трђдњхъ члчsкыхъ нњ' сђть, и^ съ чл~кы не прїимђтъ ра'нъ,
|
|
7
|
6
|
|
ἐξελεύσεται ὡς ἐκ στέατος ἡ ἀδικία αὐτῶν, διῆλθον εἰς διάθεσιν καρδίας·
|
сего ради ё^дръжа` и^хъ гръдыни до конца`” ѓ^дњ'ашяся непра'вдою и^ нече'стїемъ свои'мъ,
|
|
8
|
7
|
|
διενοήθησαν καὶ ἐλάλησαν ἐν πονηρίᾳ, ἀδικίαν εἰς τὸ ὕψος ἐλάλησαν·
|
и^зы'детъ ја%ко и^с тђка непра'вда иX” Преидо'ша в# любовь срDца,
|
|
9
|
8
|
|
ἔθεντο εἰς οὐρανὸν τὸ στόμα αὐτῶν, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν διῆλθεν ἐπὶ τῆς γῆς.
|
помы'слишя и^ гла~шя в# лђка'в#ствᲇ, непра'вдђ в# высотђ` гл~аша”
|
|
10
|
9
|
|
διὰ τοῦτο ἐπιστρέψει ὁ λαός μου ἐνταῦθα, καὶ ἡμέραι πλήρεις εὑρεθήσονται ἐν αὐτοῖς.
|
Положи'шя на нб~си` ё^ста` своя, и^ ја%зыкъ иX пре'иде по ꙁемли`”
|
|
11
|
10
|
|
καὶ εἶπαν· πῶς ἔγνω ὁ Θεός; καὶ εἰ ἔστι γνῶσις ἐν τῷ ῾Υψίστῳ;
|
Сего ради ѓ^братя'тся людїе мои` сњмо, и^ дн~їе и^сполнь ѓ^бря'щђтся в ниX”
|
|
12
|
11
|
|
ἰδοὺ οὗτοι οἱ ἁμαρτωλοὶ καὶ εὐθηνοῦντες· εἰς τὸν αἰῶνα κατέσχον πλούτου.
|
И$ рњшя, како ё^вњдњ б~ъ, и^ а'ще е^сть ра'ꙁђмъ в# вы'шнемъ;
|
|
13
|
12
|
|
καὶ εἶπα· ἄρα ματαίως ἐδικαίωσα τὴν καρδίαν μου καὶ ἐνιψάμην ἐν ἀθῴοις τὰς χεῖράς μου·
|
с^е сїи грњшници, и^ гобꙁђюще в# вњкᲆ ё^дръжа'шя богаTство”
|
|
14
|
13
|
|
καὶ ἐγενόμην μεμαστιγωμένος ὅλην τὴν ἡμέραν, καὶ ὁ ἔλεγχός μου εἰς τὰς πρωΐας.
|
И рXњ, е^да всђ'е ѓ^пра'вдихъ срDце мое, и^ ё^мыхъ в непови'нныхъ рђцњ мои`”
|
|
15
|
14
|
|
εἰ ἔλεγον· διηγήσομαι οὕτως, ἰδοὺ τῇ γενεᾷ τῶν υἱῶν σου ἠσυνθέτηκα.
|
И$ быхъ јаꙁвенᲆ весь дн~ь, и^ ѓ^бли'чник# мой на ё^трениX”
|
|
16
|
15
|
|
καὶ ὑπέλαβον τοῦ γνῶναι τοῦτο· κόπος ἐστὶν ἐνώπιόν μου,
|
А/ще гл~ахъ повMњ та'ко, с^е ро'дђ сн~овᲆ твоиX е^мђже ѓ^бᲇщаXся
|
|
17
|
16
|
|
ἕως εἰσέλθω εἰς τὸ ἁγιαστήριον τοῦ Θεοῦ καὶ συνῶ εἰς τὰ ἔσχατα αὐτῶν.
|
и^ непщевахъ раꙁђмᲇти” Се^ трђдъ е^сᲄь предо мною,
|
|
18
|
17
|
|
πλὴν διὰ τὰς δολιότητας αὐτῶν ἔθου αὐτοῖς κακά, κατέβαλες αὐτοὺς ἐν τῷ ἐπαρθῆναι.
|
до'ндеже вни'дђ вᲆ ст~и'ло бж~їе, и^ раꙁђмᲇю в# послDњняа иX”
|
|
19
|
18
|
|
πῶς ἐγένοντο εἰς ἐρήμωσιν ἐξάπινα· ἐξέλιπον, ἀπώλοντο διὰ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν.
|
ѓ^баче ꙁа лще'нїа и^хᲆ положиl и^мъ е^си ѕлая, ниꙁложилъ я& е^си в#негда разгръдњти”
|
|
20
|
19
|
|
ὡσεὶ ἐνύπνιον ἐξεγειρομένου, Κύριε, ἐν τῇ πόλει σου τὴν εἰκόνα αὐτῶν ἐξουδενώσεις.
|
Ка'ко бы'шя в# ꙁапђстњнїе внеꙁа'пђ; и^ꙁчеѕо'шя, погибо'шя ꙁа беꙁаконїе свое”
|
|
21
|
20
|
|
ὅτι ἐξεκαύθη ἡ καρδία μου, καὶ οἱ νεφροί μου ἠλλοιώθησαν,
|
ЈА/ко со'нїе въста'ющаго, г~и въ градњ твоеM ѓ^браꙁъ иX ё^ничижи'ши”
|
|
22
|
21
|
|
κἀγὼ ἐξουδενωμένος καὶ οὐκ ἔγνων, κτηνώδης ἐγενόμην παρά σοι.
|
ЈА/ко ражDеже'ся срDце мое`, и^ ё^тро'бы моа` и^ꙁмњнишяся”
|
|
23
|
22
|
|
κἀγὼ διαπαντὸς μετὰ σοῦ, ἐκράτησας τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς μου
|
И$ а'ꙁъ ё^ничиженъ, и^ не раꙁђмњхъ, ско'тенᲆ быX ё^ тебе`,
|
|
24
|
23
|
|
καὶ ἐν τῇ βουλῇ σου ὡδήγησάς με καὶ μετὰ δόξης προσελάβου με.
|
и^ аꙁъ вы'нђ с тобою” Оу^дръжалъ е^си рђ'кђ деснђю мою,
|
|
25
|
24
|
|
τί γάρ μοι ὑπάρχει ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ παρὰ σοῦ τί ἠθέλησα ἐπὶ τῆς γῆς;
|
и^ съ совњтомᲆ твои'мъ наста'вилᲆ м^я е^си, и^ съ сла'вою прїа'тъ м^я”
|
|
26
|
25
|
|
ἐξέλιπεν ἡ καρδία μου καὶ ἡ σάρξ μου, ὁ Θεὸς τῆς καρδίας μου καὶ ἡ μερίς μου ὁ Θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα.
|
Чт^о б^о ми е^сть на нб~си, и^ эT тебе что` въсхотXњ на ꙁем#ли`;
|
|
27
|
26
|
|
ὅτι ἰδοὺ οἱ μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ ἀπολοῦνται, ἐξωλόθρευσας πάντα τὸν πορνεύοντα ἀπὸ σοῦ.
|
и^ꙁчезе` срDце мое и^ плоть моа, б~е срDца моего, и^ часть моя б~е мои въ вњкы”
|
|
28
|
27
|
|
ἐμοὶ δὲ τὸ προσκολλᾶσθαι τῷ Θεῷ ἀγαθόν ἐστι, τίθεσθαι ἐν τῷ Κυρίῳ τὴν ἐλπίδα μου τοῦ ἐξαγγεῖλαί με πάσας τὰς αἰνέσεις σου ἐν ταῖς πύλαις τῆς θυγατρὸς Σιών.
|
ЈА/ко с^е ё^даля'ющеи`ся эT тебе` поги'бнђтъ, потребилᲆ е^си вся'кого любы` дњющаго эT тебе`”
|
|
Κεφάλαιο 73
|
ўало'мъ ѓ~г
|
|
1
|
0
|
|
Συνέσεως τῷ ᾿Ασάφ. ΙΝΑΤΙ ἀπώσω, ὁ Θεός, εἰς τέλος; ὠργίσθη ὁ θυμός σου ἐπὶ πρόβατα νομῆς σου;
|
ра'ꙁђма а^са'фова, ѓ~г”
|
|
2
|
1
|
|
μνήσθητι τῆς συναγωγῆς σου, ἧς ἐκτήσω ἀπ᾿ ἀρχῆς· ἐλυτρώσω ράβδον κληρονομίας σου, ὄρος Σιὼν τοῦτο, ὃ κατεσκήνωσας ἐν αὐτῷ.
|
Вскђю б~е эTри'нђ до конца, раꙁгнњвася ја%рость твоа на ѓ^вця` па'ствы ᲄвоеа`;
|
|
3
|
2
|
|
ἔπαρον τὰς χεῖράς σου ἐπὶ τὰς ὑπερηφανίας αὐτῶν εἰς τέλος, ὅσα ἐπονηρεύσατο ὁ ἐχθρὸς ἐν τοῖς ἁγίοις σου.
|
помяни` со'нмъ твой, и^же стяжа` и^спе'рва, и^ꙁба'вилъ е^си же'злъ достоа'нїа твоего” Гора сїѓ'нъ с^и ја%же всели'ся в ней,
|
|
4
|
3
|
|
καὶ ἐνεκαυχήσαντο οἱ μισοῦντές σε ἐν μέσῳ τῆς ἑορτῆς σου, ἔθεντο τὰ σημεῖα αὐτῶν σημεῖα καὶ οὐκ ἔγνωσαν.
|
въздви'гни рђцњ твои` на гръды'ня иX вконецъ” Є$ли'ка лђка'внова врагᲆ въ ст~њмъ твоемъ,
|
|
5
|
4
|
|
ὡς εἰς τὴν ἔξοδον ὑπεράνω,
|
и^ въсхвали'шяся ненавидящеи` т^я, посредњ пра'ꙁдника твое^го” Положиша ѕна'менїа своя зна'менїя, и^ не поꙁна'шя,
|
|
6
|
5
|
|
ὡς ἐν δρυμῷ ξύλων ἀξίναις ἐξέκοψαν τὰς θύρας αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐν πελέκει καὶ λαξευτηρίῳ κατέρραξαν αὐτήν.
|
ја%ко въ и^схо'дњ превы'ше” ЈА/ко в# дђбра'вњ дре'вянњ, секи'рами разсњко'шя
|
|
7
|
6
|
|
ἐνεπύρισαν ἐν πυρὶ τὸ ἁγιαστήριόν σου, εἰς τὴν γῆν ἐβεβήλωσαν τὸ σκήνωμα τοῦ ὀνόματός σου.
|
двери е^го вкђ'пњ, сᲇчивомъ и^ ѓ^скордомъ разрђшишя и&”
|
|
8
|
7
|
|
εἶπαν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν αἱ συγγένειαι αὐτῶν ἐπὶ τὸ αὐτό· δεῦτε καὶ καταπαύσωμεν πάσας τὰς ἑορτὰς τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τῆς γῆς.
|
Вжего'шя ѓ^гнемъ ст~и'ло твое, на ꙁемли ѓ^скверни'ша жили'ще и'мени твоего”
|
|
9
|
8
|
|
τὰ σημεῖα αὐτῶν οὐκ εἴδομεν, οὐκ ἔστιν ἔτι προφήτης, καὶ ἡμᾶς οὐ γνώσεται ἔτι.
|
Рњшя в# срDцыX своихъ ю'жикы и^хъ вкђ'пњ, прїидњте и^ эTста'вимъ вся пра'здникы бж~їа эT ꙁемля”
|
|
10
|
9
|
|
ἕως πότε, ὁ Θεός, ὀνειδιεῖ ὁ ἐχθρός, παροξυνεῖ ὁ ὑπεναντίος τὸ ὄνομά σου εἰς τέλος;
|
Зна'менїа и^хᲆ не видњхоM, нњсть ктомђ` пррoка, и^ наs не поꙁна'етъ ктомђ”
|
|
11
|
10
|
|
ἱνατί ἀποστρέφεις τὴν χεῖρά σου καὶ τὴν δεξιάν σου ἐκ μέσου τοῦ κόλπου σου εἰς τέλος;
|
доко'лњ б~е понашает# врагъ, раздража'етъ проти'вныи и'мя твое до конца`;
|
|
12
|
11
|
|
ὁ δὲ Θεὸς βασιλεὺς ἡμῶν πρὸ αἰώνων, εἰργάσατο σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς.
|
в#скђ'ю эTвраща'еши рђ'кђ твою, и^ десни'цђ твою эT среды` ја^дръ твоиX в коне'цъ;
|
|
13
|
12
|
|
σὺ ἐκραταίωσας ἐν τῇ δυνάμει σου τὴν θάλασσαν, σὺ συνέτριψας τὰς κεφαλὰς τῶν δρακόντων ἐπὶ τοῦ ὕδατος.
|
б~ъ же цр~ь нашь прежDе вњкᲆ, съдњ'ла сп~се'нїе посредњ земля”
|
|
14
|
13
|
|
σὺ συνέθλασας τὴν κεφαλὴν τοῦ δράκοντος, ἔδωκας αὐτὸν βρῶμα λαοῖς τοῖς Αἰθίοψι.
|
Ты^ ё^твердилъ е^си си'лою твоею` море. ты сте'рлᲆ е^си главы ꙁмїе'мъ в# водњ”
|
|
15
|
14
|
|
σὺ διέρρηξας πηγὰς καὶ χειμάρρους, σὺ ἐξήρανας ποταμοὺς ᾿Ηθάμ.
|
Ты^ съкрђшилᲆ е^си главђ` ꙁмїе'вђ, далъ е^си ᲄого бра'шно лю'демъ е^џїѓ'пскымъ”
|
|
16
|
15
|
|
σή ἐστιν ἡ ἡμέρα, καὶ σή ἐστιν ἡ νύξ, σὺ κατηρτίσω φαῦσιν καὶ ἥλιον.
|
Ты` растрᲆже и^сто'чникы и^ пото'кы, т^ы и^ссђши` рњки и^џа'м#скыа”
|
|
17
|
16
|
|
σὺ ἐποίησας πάντα τὰ ὡραῖα τῆς γῆς· θέρος καὶ ἔαρ, σὺ ἔπλασας αὐτά.
|
Твой е^сть дн~ь, и^ твоа е^сть но'щъ. т^ы съверши` заря` и^ сл~нце”
|
|
18
|
17
|
|
μνήσθητι ταύτης· ἐχθρὸς ὠνείδισε τὸν Κύριον, καὶ λαὸς ἄφρων παρώξυνε τὸ ὄνομά σου.
|
Ты^ сътвори вс^я предњлы земли`, лᲇто и^ ве'снђ, т^ы сътворилъ е^си иX,
|
|
19
|
18
|
|
μὴ παραδῷς τοῖς θηρίοις ψυχὴν ἐξομολογουμένην σοι, τῶν ψυχῶν τῶν πενήτων σου μὴ ἐπιλάθῃ εἰς τέλος.
|
помяни` сїа” Враг# поноси` гв~и, и^ лю'дїе беꙁђ'мнїи раꙁрDажишя и%мя твое”
|
|
20
|
19
|
|
ἐπίβλεψον εἰς τὴν διαθήκην σου, ὅτι ἐπληρώθησαν οἱ ἐσκοτισμένοι τῆς γῆς οἴκων ἀνομιῶν.
|
Не преда'жDь ѕвњре'мъ дш~я и^сповњдающая ти ся, дш~ъ ё^бо'гыX твоиX не ꙁабђ'ди до коnца”
|
|
21
|
20
|
|
μὴ ἀποστραφήτω τεταπεινωμένος καὶ κατῃσχυμένος· πτωχὸς καὶ πένης αἰνέσουσι τὸ ὄνομά σου.
|
Призри на ꙁавњтъ твой, ја%ко и^сполнишяся помраче'нїи ꙁемля домо'вᲆ непра'ведныхъ”
|
|
22
|
21
|
|
ἀνάστα, ὁ Θεός, δίκασον τὴν δίκην σου· μνήσθητι τοῦ ὀνειδισμοῦ σου τοῦ ὑπὸ ἄφρονος ὅλην τὴν ἡμέραν.
|
да не въꙁ#врати'т#ся смиренъ сра'мленъ. ни'щъ и^ ё^бо'гъ вᲆсхвалита и'мя твое”
|
|
23
|
22
|
|
μὴ ἐπιλάθῃ τῆς φωνῆς τῶν ἱκετῶν σου· ἡ ὑπερηφανία τῶν μισούντων σε ἀνέβη διὰ παντός.
|
Встани б~е, сђди пр^ю ᲄвою, помяни поноше'нїе твое е^же эT беꙁђ'мнаго весь дн~ь”
|
|
Κεφάλαιο 74
|
ўало'мъ ѓ~д
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· μὴ διαφθείρῃς· ψαλμὸς ᾠδῆς τῷ ᾿Ασάφ.
|
в# конецᲆ дн~е растли'ши. ўлоM пњ'сни а^са'фовъ, о~д”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΜΕΘΑ σοι, ὁ Θεός, ἐξομολογησόμεθά σοι καὶ ἐπικαλεσόμεθα τὸ ὄνομά σου.
|
Исповњмыся тебњ бж~е, и^сповњмыся тебњ, и^ приꙁовемъ и'мя твое” Повњм# вс^я чюдеса твоа,
|
|
3
|
3
|
|
διηγήσομαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου, ὅταν λάβω καιρόν· ἐγὼ εὐθύτητας κρινῶ.
|
е^гда прїимђ вре'мя, а'ꙁъ пра'воты сђжDђ”
|
|
4
|
4
|
|
ἐτάκη ἡ γῆ καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ, ἐγὼ ἐστερέωσα τοὺς στύλους αὐτῆς. (διάψαλμα).
|
Разтаася ꙁеMля, и^ вси живђщеи` на не'й” А$ꙁъ ё^твердиX столпы` еа`”
|
|
5
|
5
|
|
εἶπα τοῖς παρανομοῦσι· μὴ παρανομεῖτε, καὶ τοῖς ἁμαρτάνουσι· μὴ ὑψοῦτε κέρας,
|
Рњхъ беꙁако'ннђющымъ, не безако'ннђите. и^ съгрᲇшя'ющыM, не въꙁноси'те ро'га”
|
|
6
|
6
|
|
μὴ ἐπαίρετε εἰς ὕψος τὸ κέρας ὑμῶν καὶ μὴ λαλεῖτε κατὰ τοῦ Θεοῦ ἀδικίαν.
|
Не въздви'жите на высотђ` ро'га ва'шего, и^ не гл~ите на' б~а непра'вдђ”
|
|
7
|
7
|
|
ὅτι οὔτε ἐξ ἐξόδων οὔτε ἀπὸ δυσμῶν οὔτε ἀπὸ ἐρήμων ὀρέων,
|
ЈА/ко ни эT сходъ ни эT ꙁапаD, ни эT пђстъ горъ,
|
|
8
|
8
|
|
ὅτι ὁ Θεὸς κριτής ἐστι, τοῦτον ταπεινοῖ καὶ τοῦτον ὑψοῖ.
|
ја%ко б~ъ сђди'и е^сть” Сего смиря'еᲄъ, и^ сего въꙁно'ситᲆ.
|
|
9
|
9
|
|
ὅτι ποτήριον ἐν χειρὶ Κυρίου οἴνου ἀκράτου πλῆρες κεράσματος. καὶ ἔκλινεν ἐκ τούτου εἰς τοῦτο, πλὴν ὁ τρυγίας αὐτοῦ οὐκ ἐξεκενώθη, πίονται πάντες οἱ ἁμαρτωλοὶ τῆς γῆς·
|
ја%ко ча'шя в рђцњ гн~и вина` нерастворе'на и^сполнь расᲄворе'нїа, и^ ё^клони` эT сеа` в сїю, ѓ^баче дро'ждїе е^го не и^скы'дашяся” И$спїю'тъ вс^и грњшнїи ꙁемля,
|
|
10
|
10
|
|
ἐγὼ δὲ ἀγαλλιάσομαι εἰς τὸν αἰῶνα, ψαλῶ τῷ Θεῷ ᾿Ιακώβ· καὶ πάντα τὰ κέρατα τῶν ἁμαρτωλῶν συνθλάσω, καὶ ὑψωθήσεται τὰ κέρατα τοῦ δικαίου.
|
а^ꙁъ же въꙁрадђюся в# вњкъ, пою` б~ђ і^а'ковлю”
|
|
Κεφάλαιο 75
|
ўало'мъ ѓ~е
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ἐν ὕμνοις· ψαλμὸς τῷ ᾿Ασάφ, ᾠδὴ πρὸς τὸν ᾿Ασσύριον.
|
В конецъ, в пњснехъ ўлоM а^са'фовъ, пњснь къ а^ссљ=рїю. о~е”
|
|
2
|
2
|
|
ΓΝΩΣΤΟΣ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ ὁ Θεός, ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ μέγα τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
|
Вњдомъ въ і^ю^де'и` б~ъ, въ і^ил~и велїе и'мя е^го”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐγενήθη ἐν εἰρήνῃ ὁ τόπος αὐτοῦ, καὶ τὸ κατοικητήριον αὐτοῦ ἐν Σιών·
|
И$ бысᲄь в# ми'рњ мњсто е^го, и^ жили'ще е^го в сїѓ'нњ”
|
|
4
|
4
|
|
ἐκεῖ συνέτριψε τὰ κράτη τῶν τόξων, ὅπλον καὶ ρομφαίαν καὶ πόλεμον. (διάψαλμα).
|
Тђ съкрђши` крњпости лђкъ, щиT, и^ ѓ^рђжїе и^ брань”
|
|
5
|
5
|
|
φωτίζεις σὺ θαυμαστῶς ἀπὸ ὀρέων αἰωνίων·
|
Просвᲇща'еши т^ы ди'вно эT го'ръ вњчныхъ,
|
|
6
|
6
|
|
ἐταράχθησαν πάντες οἱ ἀσύνετοι τῇ καρδίᾳ, ὕπνωσαν ὕπνον αὐτῶν καὶ οὐχ εὗρον οὐδὲν πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ πλούτου ταῖς χερσὶν αὐτῶν.
|
смђти'шяся вс^и нераꙁђ'мнїи срDцемъ” Оу^снђшя сномъ свои'мъ, и^ не ѓ^брњто'шя ничтоже, вс^и мђжїе бога'тьства рђ'къ своиX”
|
|
7
|
7
|
|
ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου, ὁ Θεὸς ᾿Ιακώβ, ἐνύσταξαν οἱ ἐπιβεβηκότες τοῖς ἵπποις.
|
эT ꙁапрещенїя твоего б~е і^а'ковль, въꙁдрњма'шя всDњшеи` на коня”
|
|
8
|
8
|
|
σὺ φοβερὸς εἶ, καὶ τίς ἀντιστήσεταί σοι; ἀπὸ τότε ἡ ὀργή σου.
|
Ты^ страшенᲆ е^си, и^ кто проти'вђ станетъ т^и; эTтолњ гнњвᲆ твой.
|
|
9
|
9
|
|
ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠκούτισας κρίσιν, γῆ ἐφοβήθη καὶ ἡσύχασεν
|
с# нб~се` слы'шанъ съᲄворилъ е^си сђдъ” Земля` ё^боася и^ ё^молча,
|
|
10
|
10
|
|
ἐν τῷ ἀναστῆναι εἰς κρίσιν τὸν Θεὸν τοῦ σῶσαι πάντας τοὺς πραεῖς τῆς γῆς. (διάψαλμα).
|
в#негда въстати на сDђ б~ђ, спsти` вс^я крот#кы'я ꙁемли`”
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι ἐνθύμιον ἀνθρώπου ἐξομολογήσεταί σοι, καὶ ἐγκατάλειμμα ἐνθυμίου ἑορτάσει σοι.
|
ЈА/ко помышленїе члчsко и^сповњсться тебњ, и^ ѓ^ста'нокъ помышленїя пра'зднђетъ т^и”
|
|
12
|
12
|
|
εὔξασθε καὶ ἀπόδοτε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν· πάντες οἱ κύκλῳ αὐτοῦ οἴσουσι δῶρα
|
Помоли'теся и^ въздади'те гв~и б~ђ на'шемђ, вс^и и^же ѓ%крестъ е^го принесTђ дары
|
|
13
|
13
|
|
τῷ φοβερῷ καὶ ἀφαιρουμένῳ πνεύματα ἀρχόντων, φοβερῷ παρὰ τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς.
|
сᲄрашно'мђ и^ эTе'млющемђ дђхы кн~ѕемъ, страшномђ паче цр~їи ꙁемныхъ”
|
|
Κεφάλαιο 76
|
ўало'мъ ѓ~ѕ
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ ᾿Ιδιθούν· ψαλμὸς τῷ ᾿Ασάφ.
|
В концъ, ѓ^ і^дїџђмњ, ўлоM а^са'фовъ, о~ѕ”
|
|
2
|
2
|
|
ΦΩΝῌ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα, φωνῇ μου πρὸς τὸν Θεόν, καὶ προσέσχε μοι.
|
Гла'сомъ моиM къ г~ђ въꙁваX, гла'сомᲆ моиM к# б~ђ, и^ внят# м^и”
|
|
3
|
3
|
|
ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου τὸν Θεὸν ἐξεζήτησα, ταῖς χερσί μου νυκτὸς ἐναντίον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠπατήθην· ἀπηνήνατο παρακληθῆναι ἡ ψυχή μου.
|
в# дн~ь печа'ли моеа` б~а в#ꙁыскаX, рђка'ма мои'ма но'щїю преD нимᲆ, и^ не прелщен# быхъ” эTврьжеся ё^тњшитися дш~а моа`,
|
|
4
|
4
|
|
ἐμνήσθην τοῦ Θεοῦ καὶ εὐφράνθην· ἠδολέσχησα, καὶ ὠλιγοψύχησε τὸ πνεῦμά μου. (διάψαλμα).
|
помянђхъ б~а, и^ въꙁвеселиXся” Въꙁ#скорбњх#, и^ пренемо'же дх~ь мой”
|
|
5
|
5
|
|
προκατελάβοντο φυλακὰς οἱ ὀφθαλμοί μου, ἐταράχθην καὶ οὐκ ἐλάλησα.
|
Предвари'стњ стражбы ѓ%чи мои`” СмђтиXся, и^ не гл~ах#”
|
|
6
|
6
|
|
διελογισάμην ἡμέρας ἀρχαίας, καὶ ἔτη αἰώνια ἐμνήσθην καὶ ἐμελέτησα·
|
Помы'слиX дн~и пе'рвыа, и^ лњта вњчная помянђхъ, и^ поё^чиXся”
|
|
7
|
7
|
|
νυκτὸς μετὰ τῆς καρδίας μου ἠδολέσχουν, καὶ ἔσκαλλε τὸ πνεῦμά μου.
|
Но'щїю срDцемъ мои'мъ глђмляXся, и тђжаше дђхъ мой”
|
|
8
|
8
|
|
μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπώσεται Κύριος καὶ οὐ προσθήσει τοῦ εὐδοκῆσαι ἔτι;
|
Є$да въ вњкы эTри'неT г~ь, и^ не приложитъ бл~говолити па'кы,
|
|
9
|
9
|
|
ἢ εἰς τέλος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀποκόψει; συνετέλεσε ρῆμα ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν;
|
и^ли до конца млsть свою эTсᲇчеT; сконча гл~ы эT рода в родъ”
|
|
10
|
10
|
|
μὴ ἐπιλήσεται τοῦ οἰκτειρῆσαι ὁ Θεός; ἢ συνέξει ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ τοὺς οἰκτιρμοὺς αὐτοῦ; (διάψαλμα).
|
Є$да ꙁабђдетъ ё^щедрити б~ъ, и^ли ё^дръжиT въ гнњвњ свое'мъ щедро'ты своа;
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπα· νῦν ἠρξάμην, αὕτη ἡ ἀλλοίωσις τῆς δεξιᾶς τοῦ ῾Υψίστου.
|
и^ рњхъ, нн~њ начахъ. си и^змњна десни'ца вы'шняго”
|
|
12
|
12
|
|
ἐμνήσθην τῶν ἔργων Κυρίου, ὅτι μνησθήσομαι ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῶν θαυμασίων σου
|
Помянђхъ дњла гн~я. ја%ко помянђ` эT зачала чюдесъ твоиX,
|
|
13
|
13
|
|
καὶ μελετήσω ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασί σου ἀδολεσχήσω.
|
и^ поё^чюся въ всXњ дњлеX твоиX, и^ в начинаниX твои'хъ поглђмлюся”
|
|
14
|
14
|
|
ὁ Θεός, ἐν τῷ ἁγίῳ ἡ ὁδός σου· τίς Θεὸς μέγας ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν;
|
Бж~е, въ ст~емъ пђть твой” Кт^о б~ъ ве'лїи, ја%ко б~ъ нашъ;
|
|
15
|
15
|
|
σὺ εἶ ὁ Θεὸς ὁ ποιῶν θαυμάσια, ἐγνώρισας ἐν τοῖς λαοῖς τὴν δύναμίν σου·
|
т^ы е^си б~ъ творя'и` чюдеса`” Поꙁна'нђ сътвориl е^си в лю'дехъ си'лђ твою,
|
|
16
|
16
|
|
ἐλυτρώσω ἐν τῷ βραχίονί σου τὸν λαόν σου, τοὺς υἱοὺς ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ιωσήφ. (διάψαλμα).
|
и^ꙁба'вилъ е^си мы'шцею твоею` лю'ди твоя, сы'ны і^а'ковля, и^ і^ѓ'сифовы”
|
|
17
|
17
|
|
εἴδοσάν σε ὕδατα, ὁ Θεός, εἴδοσάν σε ὕδατα καὶ ἐφοβήθησαν, ἐταράχθησαν ἄβυσσοι,
|
Видᲇша т^я во'ды б~е, видњшя т^я во'ды, и^ ё^боа'шяся” Смђти'шяся бе'ꙁ#дны,
|
|
18
|
18
|
|
πλῆθος ἤχους ὑδάτων, φωνὴν ἔδωκαν αἱ νεφέλαι, καὶ γὰρ τὰ βέλη σου διαπορεύονται·
|
мно'жествомъ шђма водъ. глsа да'шя ѓ%блацы” И$бо стрњ'лы твоя прехо'дятъ
|
|
19
|
19
|
|
φωνὴ τῆς βροντῆς σου ἐν τῷ τροχῷ, ἔφαναν αἱ ἀστραπαί σου τῇ οἰκουμένῃ, ἐσαλεύθη καὶ ἔντρομος ἐγενήθη ἡ γῆ.
|
глsа грома твоего в колеси” ѓ^свњти'шя млънїа твоа вселе'ннђю, подвижася, и^ трепет#на бысть ꙁемля”
|
|
20
|
20
|
|
ἐν τῇ θαλάσσῃ αἱ ὁδοί σου, καὶ αἱ τρίβοι σου ἐν ὕδασι πολλοῖς, καὶ τὰ ἴχνη σου οὐ γνωσθήσονται.
|
В мо'ри пђтїе твои`, и^ стеꙁя твоя в# водаX мно'гах#, и^ стопы твоя не поꙁна'ются”
|
|
21
|
21
|
|
ὡδήγησας ὡς πρόβατα τὸν λαόν σου ἐν χειρὶ Μωϋσῆ καὶ ᾿Ααρών.
|
Наставиl е^си ја%ко ѓ^вця люди твоя, рђко'ю мољ=се'ѓвою и^ а^а^ро'нею”
|
|
Κεφάλαιο 77
|
ўало'мъ ѓ~з
|
|
1
|
0
|
|
Συνέσεως τῷ ᾿Ασάφ. ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ, λαός μου, τῷ νόμῳ μου, κλίνατε τὸ οὖς ὑμῶν εἰς τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου·
|
ра'зђм# а^са'фовъ, о~з” кgа а~і”
|
|
2
|
1
|
|
ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου, φθέγξομαι προβλήματα ἀπ᾿ ἀρχῆς.
|
Внемлњте лю'дїе мои` ꙁако'нъ мой, приклони'те ё^хо ва'ше въ гл~ы ё^стъ мои'хъ”
|
|
3
|
2
|
|
ὅσα ἠκούσαμεν καὶ ἔγνωμεν αὐτὰ καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν διηγήσαντο ἡμῖν,
|
эTвръꙁђ въ притчяX ё^ста` моа, провњща'ю гана'нїа и^спе'рва,
|
|
4
|
3
|
|
οὐκ ἐκρύβη ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῶν εἰς γενεὰν ἑτέραν, ἀπαγγέλλοντες τὰς αἰνέσεις Κυρίου καὶ τὰς δυναστείας αὐτοῦ καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε.
|
е^ли'ка слы'шахомъ, и^ раꙁђмњхомъ я&, и^ эTц~ы на'ши повᲇдаша намъ.
|
|
5
|
4
|
|
καὶ ἀνέστησε μαρτύριον ἐν ᾿Ιακὼβ καὶ νόμον ἔθετο ἐν ᾿Ισραήλ, ὅσα ἐνετείλατο τοῖς πατράσιν ἡμῶν τοῦ γνωρίσαι αὐτὰ τοῖς υἱοῖς αὐτῶν,
|
не ё^таи'ся эT чядъ и^хъ в род# и'нъ” Възвњща'юще хвалы гн~я, и^ си'лы е^го, и^ чюдеса е^го ја%же сътвори.
|
|
6
|
5
|
|
ὅπως ἂν γνῷ γενεὰ ἑτέρα, υἱοὶ οἱ τεχθησόμενοι, καὶ ἀναστήσονται καὶ ἀπαγγελοῦσιν αὐτὰ τοῖς υἱοῖς αὐτῶν·
|
и^ въꙁDви'же свDњнїе въ і^а'ковњ, и^ ꙁакоn положи` въ і^ил~и” Є$ли'ка ꙁаповњда эTц~емъ на'шимъ, скаꙁа'ти я& сн~овоM свои'мъ,
|
|
7
|
6
|
|
ἵνα θῶνται ἐπὶ τὸν Θεὸν τὴν ἐλπίδα αὐτῶν καὶ μὴ ἐπιλάθωνται τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἐκζητήσωσιν·
|
ја%ко да поꙁна'етъ родᲆ и'н#, сн~ве родящеи`ся, и^ въста'нђтъ и^ повњдятъ я& сн~вомъ свои^м#” ЈА/ко
|
|
8
|
7
|
|
ἵνα μὴ γένωνται ὡς οἱ πατέρες αὐτῶν, γενεὰ σκολιὰ καὶ παραπικραίνουσα, γενεά, ἥτις οὐ κατηύθυνε τὴν καρδίαν ἑαυτῆς καὶ οὐκ ἐπιστώθη μετὰ τοῦ Θεοῦ τὸ πνεῦμα αὐτῆς.
|
да поло'жятъ на' б~а ё^пова'нїе свое`, и^ не ꙁабђ'дђтъ дњлъ бж~їиX, и^ за'повᲇди е^го в#зы'щђтъ” ЈА/ко
|
|
9
|
8
|
|
υἱοὶ ᾿Εφραὶμ ἐντείνοντες καὶ βάλλοντες τόξοις ἐστράφησαν ἐν ἡμέρᾳ πολέμου.
|
да не бђ'дђт# ја%коже эTц~ы и^хъ, родъ стропти'въ и^ прегръчева'а, роD и^же не и^спра'ви срDца свое^го, и^ не ё^вњ'ри съ бм~ъ дх~а свое^го”
|
|
10
|
9
|
|
οὐκ ἐφύλαξαν τὴν διαθήκην τοῦ Θεοῦ καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ οὐκ ἠβουλήθησαν πορεύεσθαι.
|
Сн~ове е^фрњмли напряꙁа'юще и^ спњюще лђкы, въꙁ#врати'шяся в# дн~ь бра'ни”
|
|
11
|
10
|
|
καὶ ἐπελάθοντο τῶν εὐεργεσιῶν αὐτοῦ καὶ τῶν θαυμασίων αὐτοῦ, ὧν ἔδειξεν αὐτοῖς,
|
Не съхрани'шя завњта бж~їа, и^ в законњ е^го не и^ꙁволиша ходи'ти”
|
|
12
|
11
|
|
ἐναντίον τῶν πατέρων αὐτῶν ἃ ἐποίησε θαυμάσια ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἐν πεδίῳ Τάνεως.
|
И$ ꙁабыша бл~годњянїи е^го и^ чюде'съ е^го, и%хъже ја%ви` и^мъ.
|
|
13
|
12
|
|
διέρρηξε θάλασσαν καὶ διήγαγεν αὐτούς, παρέστησεν ὕδατα ὡσεὶ ἀσκὸν
|
преD эTц~ы иX ја%же сᲆтвори` чюдеса`, в# ꙁемли` е^гљ'пет#стᲇй, на' поли ᲄанеѓ'си”
|
|
14
|
13
|
|
καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς ἐν νεφέλῃ ἡμέρας καὶ ὅλην τὴν νύκτα ἐν φωτισμῷ πυρός.
|
Раꙁве'рзе мо'ре, и^ проведе` иX, преDста'ви во'ды ја%ко мXњ”
|
|
15
|
14
|
|
διέρρηξε πέτραν ἐν ἐρήμῳ καὶ ἐπότισεν αὐτοὺς ὡς ἐν ἀβύσσῳ πολλῇ
|
И$ наста'ви я& ѓ%блакомᲆ въ дн~е, и^ всю` нощъ просвњще'нїеM ѓ^гня`”
|
|
16
|
15
|
|
καὶ ἐξήγαγεν ὕδωρ ἐκ πέτρας καὶ κατήγαγεν ὡς ποταμοὺς ὕδατα.
|
Разве'рꙁе ка'мень в# пђсты'ни, и^ напои и^хᲆ ја%ко в# без#днњ мно'ѕᲇ”
|
|
17
|
16
|
|
καὶ προσέθεντο ἔτι τοῦ ἁμαρτάνειν αὐτῷ, παρεπίκραναν τὸν ῞Υψιστον ἐν ἀνύδρῳ
|
И$ і^ꙁведе во'дђ и^с ка'мене, и^ низведе` ја^ко рњкы во'ды.
|
|
18
|
17
|
|
καὶ ἐξεπείρασαν τὸν Θεὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, τοῦ αἰτῆσαι βρώματα ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν
|
и^ приложи'шя е^ще сᲆгрњшя'ти е^мђ” Прегръчи'шя вышняго в# безводнњ,
|
|
19
|
18
|
|
καὶ κατελάλησαν τοῦ Θεοῦ καὶ εἶπαν· μὴ δυνήσεται ὁ Θεὸς ἑτοιμάσαι τράπεζαν ἐν ἐρήμῳ;
|
и^ іскђси'шя б~а в# срDцыX свои'х#, въспроси'ти бра'шна дш~ямъ свои'мъ”
|
|
20
|
19
|
|
ἐπεὶ ἐπάταξε πέτραν καὶ ἐρρύησαν ὕδατα καὶ χείμαρροι κατεκλύσθησαν, μὴ καὶ ἄρτον δύναται δοῦναι ἢ ἑτοιμάσαι τράπεζαν τῷ λαῷ αὐτοῦ;
|
И$ клевета'шя на' б~а, и^ рњшя. е^да възмо'жетъ б~ъ ё^гото'вати трапе'ꙁђ в# пђсᲄы'ни;
|
|
21
|
20
|
|
διὰ τοῦτο ἤκουσε Κύριος καὶ ἀνεβάλετο, καὶ πῦρ ἀνήφθη ἐν ᾿Ιακώβ, καὶ ὀργὴ ἀνέβη ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ,
|
понеже пораꙁи` ка'мень, и^ потеко'шя воды, и^ пото'цы навоDни'шяся” Є$да и^ хлњбъ мо'жеT да'ти, и^ли ё^готоваᲄи трапе'ꙁђ лю'демъ свои'мъ;
|
|
22
|
21
|
|
ὅτι οὐκ ἐπίστευσαν ἐν τῷ Θεῷ οὐδὲ ἤλπισαν ἐπὶ τὸ σωτήριον αὐτοῦ.
|
сего ради слы'ша б~ъ и^ преꙁрᲇ, и^ ѓ'гнь възгорњся въ і^а'ковњ, и^ гнњв# в#зы'де на і^ил~я”
|
|
23
|
22
|
|
καὶ ἐνετείλατο νεφέλαις ὑπεράνωθεν καὶ θύρας οὐρανοῦ ἀνέῳξε
|
ЈА/ко не вњ'ровашя бв~и, ни ё^пова'ша на сп~се'нїе е^го”
|
|
24
|
23
|
|
καὶ ἔβρεξεν αὐτοῖς μάννα φαγεῖν καὶ ἄρτον οὐρανοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς·
|
И$ заповњда ѓ^блакомᲆ свы'ше, и^ двери нб~се` эTве'рꙁе”
|
|
25
|
24
|
|
ἄρτον ἀγγέλων ἔφαγεν ἄνθρωπος, ἐπισιτισμὸν ἀπέστειλεν αὐτοῖς εἰς πλησμονήν.
|
И$ ѓ^дожди и^мᲆ ма'ннђ ја^сти, и^ хлњбъ нбsный дасть и^м#”
|
|
26
|
25
|
|
ἀπῇρε Νότον ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἐπήγαγεν ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ Λίβα
|
Хлњбъ а%гг~льскїи ја^де` чл~кᲆ, бра'шно посла` и^мъ до ѓ^билїа”
|
|
27
|
26
|
|
καὶ ἔβρεξεν ἐπ᾿ αὐτοὺς ὡσεὶ χοῦν σάρκας καὶ ὡσεὶ ἄμμον θαλασσῶν πετεινὰ πτερωτά,
|
ВъꙁDви'же ю^гᲆ с# нб~се`, и^ наведе` си'лою своею ли'вђ,
|
|
28
|
27
|
|
καὶ ἐπέπεσον ἐν μέσῳ παρεμβολῆς αὐτῶν κύκλῳ τῶν σκηνωμάτων αὐτῶν,
|
и^ ѓ^дожди` на' ня ја%ко праX плоти, и^ ја%ко песо'къ морскїи пти'ця перна'ты,
|
|
29
|
28
|
|
καὶ ἔφαγον καὶ ἐνεπλήσθησαν σφόδρα, καὶ τὴν ἐπιθυμίαν αὐτῶν ἤνεγκεν αὐτοῖς,
|
и^ нападо'шя посредњ ста'на и^хъ, ѓ%крестъ жили'щъ и^хъ”
|
|
30
|
29
|
|
οὐκ ἐστερήθησαν ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας αὐτῶν. ἔτι τῆς βρώσεως οὔσης ἐν τῷ στόματι αὐτῶν,
|
И$ ја^до'шя, и^ насы'тишяся ѕњло. и^ жела'нїе и^хᲆ принесе` и^мъ,
|
|
31
|
30
|
|
καὶ ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἀνέβη ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἀπέκτεινεν ἐν τοῖς πλείοσιν αὐτῶν, καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς τοῦ ᾿Ισραὴλ συνεπόδισεν.
|
не лиши'шяся эT жела'нїи своиX” Є$ще бра'шнђ сђщђ въ ё^стњхъ и^хъ,
|
|
32
|
31
|
|
ἐν πᾶσι τούτοις ἥμαρτον ἔτι καὶ οὐκ ἐπίστευσαν ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ,
|
и^ гнњвᲆ бж~їи вꙁыде на ня” И$ ё^би` мно'жайшая и^хъ, и^ и^ꙁбра'ннымъ і^ил~евомъ ꙁапятъ”
|
|
33
|
32
|
|
καὶ ἐξέλιπον ἐν ματαιότητι αἱ ἡμέραι αὐτῶν καὶ τὰ ἔτη αὐτῶν μετὰ σπουδῆς.
|
Въ всњхъ сихъ съгрњши'шя е^ще, и^ не вњ'роваша чюдесемъ е^го”
|
|
34
|
33
|
|
ὅταν ἀπέκτειναν αὐτούς, τότε ἐξεζήτουν αὐτὸν καὶ ἐπέστρεφον καὶ ὤρθριζον πρὸς τὸν Θεὸν
|
И$ і^ꙁчеѕо'шя в сђе'тњ дн~їе и^хъ, и^ лњта и^х# съ тща'нїемᲆ”
|
|
35
|
34
|
|
καὶ ἐμνήσθησαν ὅτι ὁ Θεὸς βοηθὸς αὐτῶν ἐστι καὶ ὁ Θεὸς ὁ ῞Υψιστος λυτρωτὴς αὐτῶν ἐστι.
|
Є$гда ё^бива'ше иX, ᲄогда в#зыска'хђ е^го. и^ въꙁвраща'ахђся, и^ ётреневахђ к# б~ђ”
|
|
36
|
35
|
|
καὶ ἠγάπησαν αὐτὸν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τῇ γλώσσῃ αὐτῶν ἐψεύσαντο αὐτῷ,
|
И помянђшя, ја^ко б~ъ помощникᲆ и^мъ е^сть, и^ б~ъ вы'шнїи и^ꙁба'витель и^мᲆ е^сть”
|
|
37
|
36
|
|
ἡ δὲ καρδία αὐτῶν οὐκ εὐθεῖα μετ᾿ αὐτοῦ, οὐδὲ ἐπιστώθησαν ἐν τῇ διαθήκῃ αὐτοῦ.
|
И$ въꙁлюби'шя е^го ё^сты` свои'ми, и^ ја^зы'комъ свои^мъ солга'шя е^мђ”
|
|
38
|
37
|
|
αὐτὸς δέ ἐστιν οἰκτίρμων καὶ ἱλάσκεται ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν καὶ οὐ διαφθερεῖ καὶ πληθυνεῖ τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμὸν αὐτοῦ καὶ οὐχὶ ἐκκαύσει πᾶσαν τὴν ὀργὴν αὐτοῦ.
|
СрDце же и^хъ не бњ` пра'во с нимъ, ни ё^вњ'ришяся в завњтњ е^го,
|
|
39
|
38
|
|
καὶ ἐμνήσθη ὅτι σάρξ εἰσι, πνεῦμα πορευόμενον καὶ οὐκ ἐπιστρέφον.
|
То'иже е^сть ще'дръ, и^ ѓ^ци'ститᲆ грᲇхы иX, и^ не растлитъ. и^ ё^множитъ въз#врати'ти ја^росᲄь свою, и^ не ражDеже'т# всего гнњва своего”
|
|
40
|
39
|
|
ποσάκις παρεπίκραναν αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ, παρώργισαν αὐτὸν ἐν γῇ ἀνύδρῳ;
|
И$ помянђ ја%ко плоть сђть, дх~ъ ходя и^ не ѓ^браща'ася” Коль
|
|
41
|
40
|
|
καὶ ἐπέστρεψαν καὶ ἐπείρασαν τὸν Θεὸν καὶ τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραὴλ παρώξυναν.
|
краты прогнᲇвашя и& в# пђсты'ни, раздра'жишя и& в# ꙁемли без#во'днњ;
|
|
42
|
41
|
|
καὶ οὐκ ἐμνήσθησαν τῆς χειρὸς αὐτοῦ, ἡμέρας, ἧς ἐλυτρώσατο αὐτοὺς ἐκ χειρὸς θλίβοντος,
|
и^ ѓ^брати'шяся, и^ і^скђси'шя б~а, и^ ст~го і^ил~ева прогнᲇваша”
|
|
43
|
42
|
|
ὡς ἔθετο ἐν Αἰγύπτῳ τὰ σημεῖα αὐτοῦ καὶ τὰ τέρατα αὐτοῦ ἐν πεδίῳ Τάνεως.
|
И$ не помянђша рђкы е^го дн~е, воньже иꙁба'ви и^хъ и^ꙁ рђкы` ѓ^скръбля'ющаго”
|
|
44
|
43
|
|
καὶ μετέστρεψεν εἰς αἷμα τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν καὶ τὰ ὀμβρήματα αὐτῶν, ὅπως μὴ πίωσιν·
|
ЈА/коже положи въ е^гљ=птњ ѕна'менїя своя, и^ чюдеса` своя на' поли ᲄанеѓ'си”
|
|
45
|
44
|
|
ἐξαπέστειλεν εἰς αὐτοὺς κυνόμυιαν, καὶ κατέφαγεν αὐτούς, καὶ βάτραχον, καὶ διέφθειρεν αὐτούς·
|
И$ преложи в# кро'вь рњкы иX, и^ и^сто'чникы и^хᲆ, ја^ко да не пию'т#”
|
|
46
|
45
|
|
καὶ ἔδωκε τῇ ἐρυσίβῃ τοὺς καρποὺς αὐτῶν καὶ τοὺς πόνους αὐτῶν τῇ ἀκρίδι·
|
Посла` на' ня пе'сїа мђхы, и^ поядо'шя ихъ. и^ жя'бы, и^ растли` и^хъ”
|
|
47
|
46
|
|
ἀπέκτεινεν ἐν χαλάζῃ τὴν ἄμπελον αὐτῶν καὶ τὰς συκαμίνους αὐτῶν ἐν τῇ πάχνῃ·
|
И$ дастъ ржњ плодъ и^хъ, и^ трђды` и^х# прђгомъ”
|
|
48
|
47
|
|
καὶ παρέδωκεν εἰς χάλαζαν τὰ κτήνη αὐτῶν καὶ τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν τῷ πυρί·
|
И$ ё^би` градо'мъ виногра'ды и^хъ, и^ трънїе и^хъ мра'зомъ.
|
|
49
|
48
|
|
ἐξαπέστειλεν εἰς αὐτοὺς ὀργὴν θυμοῦ αὐτοῦ, θυμὸν καὶ ὀργὴν καὶ θλῖψιν, ἀποστολὴν δι᾿ ἀγγέλων πονηρῶν.
|
и$ преда'сть градђ` скоты` иX, и і^мᲇнїе иX ѓ^гню`”
|
|
50
|
49
|
|
ὡδοποίησε τρίβον τῇ ὀργῇ αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐφείσατο ἀπὸ θανάτου τῶν ψυχῶν αὐτῶν καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν εἰς θάνατον συνέκλεισε
|
Посла` на' ня гнњвъ ја%рости своеа`, ја%рость и^ гнњвъ и^ ско'рбь, посла'нїе а%гг~лы лђка'выми”
|
|
51
|
50
|
|
καὶ ἐπάταξε πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἀπαρχὴν παντὸς πόνου αὐτῶν ἐν τοῖς σκηνώμασι Χάμ,
|
Пђть сътвори'ти стеꙁю гнњвђ своемђ, и^ не пощадњ эT смр~ти дш~я и^хъ и^ скоты` и^хъ в# смр~ти ꙁаᲄвори`”
|
|
52
|
51
|
|
καὶ ἀπῇρεν ὡς πρόβατα τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἀνήγαγεν αὐτοὺς ὡσεὶ ποίμνιον ἐν ἐρήμῳ
|
И$ пораꙁи всяk пръвенецъ в# ꙁемли` е^ги'петᲆстњи, эT начатка вся'кого трђда` и^хъ, в селе'ниX ха'мовыX”
|
|
53
|
52
|
|
καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς ἐπ᾿ ἐλπίδι, καὶ οὐκ ἐδειλίασαν, καὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν ἐκάλυψε θάλασσα.
|
И$ въꙁдви'же ја%ко ѓ^в#ця` лю'ди своя, и въꙁведе` я& ја%ко ста'до в# пђсты'ни”
|
|
54
|
53
|
|
καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς εἰς ὄρος ἁγιάσματος αὐτοῦ, ὄρος τοῦτο, ὃ ἐκτήσατο ἡ δεξιὰ αὐτοῦ,
|
И$ наста'ви я& на ё^пованїе, и^ не ё^страши'шяся, и^ врагы` и^хᲆ покры` мо'ре”
|
|
55
|
54
|
|
καὶ ἐξέβαλεν ἀπὸ προσώπου αὐτῶν ἔθνη καὶ ἐκληροδότησεν αὐτοὺς ἐν σχοινίῳ κληροδοσίας καὶ κατεσκήνωσεν ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτῶν τὰς φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
И$ введе` я& в# горђ ст~ня своеа, гора` с^и, ю^же сᲄяжа` десни'ца е^го”
|
|
56
|
55
|
|
καὶ ἐπείρασαν καὶ παρεπίκραναν τὸν Θεὸν τὸν ῞Υψιστον καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ οὐκ ἐφυλάξαντο
|
И$ і^ꙁгна` эT лица` и^хᲆ ја%ѕы'ки, и^ по жребїю дастъ и^мъ ю'жемъ дњло мњрномᲆ. и^ всели` в селехъ иX колњна і^ил~ева”
|
|
57
|
56
|
|
καὶ ἀπέστρεψαν καὶ ἠθέτησαν, καθὼς καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν, μετεστράφησαν εἰς τόξον στρεβλὸν
|
И$ і^скђси'ша, и^ прогнњвашя б~а вы'шняго, и^ свњдњнїа е^го не съхрани'ша”
|
|
58
|
57
|
|
καὶ παρώργισαν αὐτὸν ἐν τοῖς βουνοῖς αὐτῶν, καὶ ἐν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν παρεζήλωσαν αὐτόν.
|
И$ ѓ^брати'шася, и^ эTверго'шася, ја%коже и^ эTц~ы иX, преврати'шяся в# лђкъ раꙁвращенᲆ”
|
|
59
|
58
|
|
ἤκουσεν ὁ Θεὸς καὶ ὑπερεῖδε καὶ ἐξουδένωσε σφόδρα τὸν ᾿Ισραήλ.
|
И$ прогнњвашя и& в# холмњхъ своиX, и^ вᲆ и^стђка'нныхъ своиX раꙁдражишя и&”
|
|
60
|
59
|
|
καὶ ἀπώσατο τὴν σκηνὴν Σιλώμ, σκήνωμα, ὃ κατεσκήνωσεν ἐν ἀνθρώποις.
|
Слы'ша б~ъ, и^ презрњ, и^ ё^ничижи` ѕњло і^ил~я”
|
|
61
|
60
|
|
καὶ παρέδωκεν εἰς αἰχμαλωσίαν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν καὶ τὴν καλλονὴν αὐτῶν εἰς χεῖρα ἐχθρῶν
|
И$ эTри'нђ ски'нїю силом#скђю, селе'нїе е^же всели'ся в# чл~цехᲆ”
|
|
62
|
61
|
|
καὶ συνέκλεισεν ἐν ρομφαίᾳ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ ὑπερεῖδε.
|
И$ предастᲆ в# плњнъ крњпость и^хъ, и^ добро'тђ иX в рђ'кы враго'мъ”
|
|
63
|
62
|
|
τοὺς νεανίσκους αὐτῶν κατέφαγε πῦρ, καὶ αἱ παρθένοι αὐτῶν οὐκ ἐπενθήθησαν·
|
И$ ꙁатвори` въ ѓ^рђжїи люди своя, и^ досᲄоа'нїе свое` презрњ”
|
|
64
|
63
|
|
οἱ ἱερεῖς αὐτῶν ἐν ρομφαίᾳ ἔπεσον, καὶ αἱ χῆραι αὐτῶν οὐ κλαυθήσονται.
|
ю^ношя и^хъ поја%сᲄь ѓ'гнь, и^ дв~ы иX не ѓ^сᲇтоганы быша”
|
|
65
|
64
|
|
καὶ ἐξηγέρθη ὡς ὁ ὑπνῶν Κύριος, ὡς δυνατὸς κεκραιπαληκὼς ἐξ οἴνου,
|
Сщ~енницы иX ѓ^рђжїемъ падошя, и^ вдови'ця и^хъ не ѓ^пла'каны бышя”
|
|
66
|
65
|
|
καὶ ἐπάταξε τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, ὄνειδος αἰώνιον ἔδωκεν αὐτοῖς.
|
И$ въста` ја%ко спя` г~ь, ја^ко си'ленᲆ и^ шђменъ эT вина`”
|
|
67
|
66
|
|
καὶ ἀπώσατο τὸ σκήνωμα ᾿Ιωσὴφ καὶ τὴν φυλὴν ᾿Εφραὶμ οὐκ ἐξελέξατο·
|
И$ пораꙁи` врагы` своя в#спять, поноше'нїе вњ'чно дастъ и^хъ”
|
|
68
|
67
|
|
καὶ ἐξελέξατο τὴν φυλὴν ᾿Ιούδα, τὸ ὄρος τὸ Σιών, ὃ ἠγάπησε,
|
И$ эTри'нђ селе'нїе і^ѓ'сифово, и^ колњно е^фрᲇмово не и^збра`”
|
|
69
|
68
|
|
καὶ ᾠκοδόμησεν ὡς μονοκέρωτος τὸ ἁγίασμα αὐτοῦ, ἐν τῇ γῇ ἐθεμελίωσεν αὐτὴν εἰς τὸν αἰῶνα.
|
И$ і^ꙁбра` колњно і^ю'дово, го'рђ сїѓ'ню, ю'же въꙁлюби`”
|
|
70
|
69
|
|
καὶ ἐξελέξατο Δαυΐδ τὸν δοῦλον αὐτοῦ καὶ ἀνέλαβεν αὐτὸν ἐκ τῶν ποιμνίων τῶν προβάτων,
|
И$ соꙁда` ја%ко и^норо'гᲆ ст~ы'ню свою`, на земли`, ѓ^снова` ю& в# вњкъ”
|
|
71
|
70
|
|
ἐξόπισθεν τῶν λοχευομένων ἔλαβεν αὐτόν ποιμαίνειν ᾿Ιακὼβ τὸν δοῦλον αὐτοῦ καὶ ᾿Ισραὴλ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ
|
И$ і^збра` дв~да раба` свое^го, и^ вᲆспрїаT и& эT стадъ ѓ%вчиX”
|
|
72
|
71
|
|
καὶ ἐποίμανεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἀκακίᾳ τῆς καρδίας αὐτοῦ, καὶ ἐν τῇ συνέσει τῶν χειρῶν αὐτοῦ ὡδήγησεν αὐτούς.
|
эT дои'лицъ поя'тъ е^го, пасти` і^а'кова раба` свое^го, і^и^л~я достоа'нїе свое”
|
|
Κεφάλαιο 78
|
ўало'мъ ѓ~и
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ ᾿Ασάφ. Ο ΘΕΟΣ, ἤλθοσαν ἔθνη εἰς τὴν κληρονομίαν σου, ἐμίαναν τὸν ναὸν τὸν ἅγιόν σου, ἔθεντο ῾Ιερουσαλὴμ ὡς ὀπωροφυλάκιον.
|
ўлоM а^са'фовъ, ѓ~и”
|
|
2
|
1
|
|
ἔθεντο τὰ θνησιμαῖα τῶν δούλων σου βρώματα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ, τὰς σάρκας τῶν ὁσίων σου τοῖς θηρίοις τῆς γῆς·
|
Бе~, прїидо'ша ја%ѕы'цы в# досᲄоя'нїе твое, ѓ^скверни'шя цр~ковь ст~ђю ᲄвою”
|
|
3
|
2
|
|
ἐξέχεαν τὸ αἷμα αὐτῶν ὡσεὶ ὕδωρ κύκλῳ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἦν ὁ θάπτων.
|
Положи'ша і^ерsли'ма ја^ко ѓ^во'щное храни'лище, положишя ᲄрђпїа рабъ твоиX бра'шно пти'цамъ нбsныM, плоти прпDбныX твои'хъ ѕвњремъ земнымъ”
|
|
4
|
3
|
|
ἐγενήθημεν ὄνειδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν, μυκτηρισμὸς καὶ χλευασμὸς τοῖς κύκλῳ ἡμῶν.
|
пролїа'ша кровь и^хъ ја%ко во'дђ ѓ%крестъ і^ерsли'ма, и^ не бњ погреба'аи`”
|
|
5
|
4
|
|
ἕως πότε, Κύριε, ὀργισθήσῃ εἰς τέλος, ἐκκαυθήσεται ὡς πῦρ ὁ ζῆλός σου;
|
Бы'хомъ поноше'нїе съсњдомъ на'шимъ, подража'нїе и^ порђганїе сђщымᲆ ѓ%крстъ наs”
|
|
6
|
5
|
|
ἔκχεον τὴν ὀργήν σου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ γινώσκοντά σε καὶ ἐπὶ βασιλείας, αἳ τὸ ὄνομά σου οὐκ ἐπεκαλέσαντο,
|
доко'лњ г~и прогнњваешися до конца, ражDеже'тся ја%ко ѓ%гнь рвенїе твое;
|
|
7
|
6
|
|
ὅτι κατέφαγον τὸν ᾿Ιακώβ, καὶ τὸν τόπον αὐτοῦ ἠρήμωσαν.
|
пролњи гнњвᲆ твой на ја^ѕы'кы не зна'ющая` тебе, и^ на црsтвїя ја%же и'мени твое^го не призваша”
|
|
8
|
7
|
|
μὴ μνησθῇς ἡμῶν ἀνομιῶν ἀρχαίων· ταχὺ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου, Κύριε, ὅτι ἐπτωχεύσαμεν σφόδρα.
|
ЈА/ко поја%до'ша і^а'кова, и^ мᲇсто е^го ѓ^пђсти'ша”
|
|
9
|
8
|
|
βοήθησον ἡμῖν, ὁ Θεός, ὁ σωτὴρ ἡμῶν· ἕνεκεν τῆς δόξης τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ρῦσαι ἡμᾶς καὶ ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν ἕνεκα τοῦ ὀνόματός σου,
|
Не помяни` на'шихъ беꙁако'нїй пе'рвыхᲆ” Ско'ро да преDварятъ н^ы щедро'ты твоя г~и, ја%ко ѓ^бнищахомъ ѕњло”
|
|
10
|
9
|
|
μή ποτε εἴπωσι τὰ ἔθνη· ποῦ ἔστιν ὁ Θεὸς αὐτῶν; καὶ γνωσθήτω ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν ἡμῶν ἡ ἐκδίκησις τοῦ αἵματος τῶν δούλων σου τοῦ ἐκκεχυμένου.
|
Помоꙁи` наM б~е сп~си'телю нашъ” Славы ради и%мени твое^го г~и и^ꙁми` насъ” И$ ѓ^цысти грњхы на'шя, ради и%мени твое^го”
|
|
11
|
10
|
|
εἰσελθέτω ἐνώπιόν σου ὁ στεναγμὸς τῶν πεπεδημένων, κατὰ τὴν μεγαλωσύνην τοῦ βραχίονός σου περιποίησαι τοὺς υἱοὺς τῶν τεθανατωμένων.
|
да не когда рекђтъ ја%ѕы'цы, гдњ` е^сть б~ъ и^хъ; и^ ё^вњсться въ ја%ѕы'цеX преD ѓ%чима нашима, эTмщенїе кро'ве рабъ твоиX пролиты'я”
|
|
12
|
11
|
|
ἀπόδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν ἑπταπλασίονα εἰς τὸν κόλπον αὐτῶν τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, ὃν ὠνείδισάν σε, Κύριε.
|
да вни'детъ преD т^я въꙁдыха'нїе ѓ^кованыхъ” По вели'чїю мышца твоеа, снабди` сн~ы ё^мр~щве'ныX”
|
|
13
|
12
|
|
ἡμεῖς δὲ λαός σου καὶ πρόβατα νομῆς σου ἀνθομολογησόμεθά σοι εἰς τὸν αἰῶνα, εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἐξαγγελοῦμεν τὴν αἴνεσίν σου.
|
Възда'жDь съсњдомъ нашымᲆ сеDмори'цею в# нᲇдра и^хъ поноше'нїе и^хъ, и%мже поноси'ша т^я г~и”
|
|
Κεφάλαιο 79
|
ўало'мъ ѓ~џ
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων· μαρτύριον τῷ ᾿Ασάφ, ψαλμὸς ὑπὲρ τοῦ ᾿Ασσυρίου.
|
В конецъ, ѓ^ и^ꙁмњншихся свњдᲇнїе, а^са'фово, ўлоM ѓ^ а^ссљ=рїи ѓ~џ”
|
|
2
|
2
|
|
Ο ΠΟΙΜΑΙΝΩΝ τὸν ᾿Ισραήλ, πρόσχες, ὁ ὁδηγῶν ὡσεὶ πρόβατα τὸν ᾿Ιωσήφ. ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβίμ, ἐμφάνηθι.
|
Пасы'и і^ил~я вонми`, наставля'аи` ја%ко ѓ^вча` і^ѓ'сифа” Сњдяи` на херђві'мᲇ ја^ви'ся,
|
|
3
|
3
|
|
ἐναντίον ᾿Εφραὶμ καὶ Βενιαμὶν καὶ Μανασσῆ ἐξέγειρον τὴν δυναστείαν σου καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς.
|
преD е^фрњмомъ, и^ венїами'номъ и^ мана сїемъ” Въз#дви'гни си'лђ твою, и^ прїиди` спасти` насъ”
|
|
4
|
4
|
|
ὁ Θεός, ἐπίστρεψον ἡμᾶς καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου καὶ σωθησόμεθα.
|
Бж~е ѓ^брати н^ы, и^ просвњти` лице твое, и^ сп~се'мся”
|
|
5
|
5
|
|
Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἕως πότε ὀργίζῃ ἐπὶ τὴν προσευχὴν τῶν δούλων σου;
|
г~и б~е сил#, доко'лњ гнњ'ваешися на мл~твђ ра'бъ твоиX;
|
|
6
|
6
|
|
ψωμιεῖς ἡμᾶς ἄρτον δακρύων; καὶ ποτιεῖς ἡμᾶς ἐν δάκρυσιν ἐν μέτρῳ;
|
пита'еши насъ хлњбомᲆ слеꙁным#, и^ пои'ши насᲆ слеѕъ в мњ'рђ”
|
|
7
|
7
|
|
ἔθου ἡμᾶς εἰς ἀντιλογίαν τοῖς γείτοσιν ἡμῶν, καὶ οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν ἐμυκτήρισαν ἡμᾶς.
|
положилъ е^си насъ в# прерᲇканїе съсњ'доM на'шымᲆ, и^ вра'ѕи на'ши подражаша насъ”
|
|
8
|
8
|
|
Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἐπίστρεψον ἡμᾶς καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου, καὶ σωθησόμεθα. (διάψαλμα).
|
г~и б~е силъ ѓ^брати` н^ы, и^ просвњти` лице твое, и^ сп~се'ни бђдем#”
|
|
9
|
9
|
|
ἄμπελον ἐξ Αἰγύπτου μετῇρας, ἐξέβαλες ἔθνη καὶ κατεφύτευσας αὐτήν·
|
Виноградъ и^ꙁъ е^гљ=пта пренесе`, и^ꙁ#гналъ е^си ја%ѕы'ки, и^ насадилᲆ е^си и&” пђть
|
|
10
|
10
|
|
ὡδοποίησας ἔμπροσθεν αὐτῆς καὶ κατεφύτευσας τὰς ρίζας αὐτῆς, καὶ ἐπλήρωσε τὴν γῆν.
|
сътворилъ е^си преD ни'мъ, и^ насади коренїа е^го, і^ и^сполни ꙁемлю”
|
|
11
|
11
|
|
ἐκάλυψεν ὄρη ἡ σκιὰ αὐτῆς καὶ αἱ ἀναδενδράδες αὐτῆς τὰς κέδρους τοῦ Θεοῦ·
|
Покры` го'ры сњнь е^го, и^ сте'блїа е^го ке'дры бж~їа”
|
|
12
|
12
|
|
ἐξέτεινε τὰ κλήματα αὐτῆς ἕως θαλάσσης καὶ ἕως ποταμῶν τὰς παραφυάδας αὐτῆς.
|
Про'стретъ ро'ꙁги е^го до' моря, и^ да'же до рњкъ эTрасли е^го”
|
|
13
|
13
|
|
ἱνατί καθεῖλες τὸν φραγμὸν αὐτῆς καὶ τρυγῶσιν αὐτὴν πάντες οἱ παραπορευόμενοι τὴν ὁδόν;
|
Вскђ'ю раꙁори` ѓ^пло'тᲆ е^го, и^ ѓ^бъи^маютъ и& вс^и мимоходя'щеи` пђтемᲆ;
|
|
14
|
14
|
|
ἐλυμήνατο αὐτὴν ὗς ἐκ δρυμοῦ, καὶ μονιὸς ἄγριος κατενεμήσατο αὐτήν.
|
ѓ^ꙁоба` и& ве'прь эT лђга, і^ и'нокᲆ ди'вїи поя'лъ и& е^сть”
|
|
15
|
15
|
|
ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἐπίστρεψον δή, καὶ ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἴδε καὶ ἐπίσκεψαι τὴν ἄμπελον ταύτην
|
Бж~е силъ ѓ^браᲄи же, и^ приꙁри съ нб~се, и^ ви'жDь” И$ посᲇти` виноградъ сеи,
|
|
16
|
16
|
|
καὶ κατάρτισαι αὐτήν, ἣν ἐφύτευσεν ἡ δεξιά σου, καὶ ἐπὶ υἱὸν ἀνθρώπου, ὃν ἐκραταίωσας σεαυτῷ.
|
и^ сверши` е^го. е^гоже насади десни'ца твоа`” И$ на сн~ы чл~чьскыа, ја%же ё^крњпилъ е^си себњ.
|
|
17
|
17
|
|
ἐμπεπυρισμένη πυρὶ καὶ ἀνεσκαμμένη· ἀπὸ ἐπιτιμήσεως τοῦ προσώπου σου ἀπολοῦνται.
|
пож#женъ ѓ^гнемъ и^ раско'панъ” эT ꙁапрњщенїя лица твоего погы'бнђт#”
|
|
18
|
18
|
|
γενηθήτω ἡ χείρ σου ἐπ᾿ ἄνδρα δεξιᾶς σου καὶ ἐπὶ υἱὸν ἀνθρώπου, ὃν ἐκραταίωσας σεαυτῷ·
|
Бђди рђка` твоа` на' мђжа десни'ца твоя, и^ на' сн~а чл~ча е^гоже ё^крњпилᲆ е^си себњ.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ οὐ μὴ ἀποστῶμεν ἀπὸ σοῦ, ζωώσεις ἡμᾶς, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικαλεσόμεθα.
|
и^ не эTстђпимъ эT тебе, живи'ши н^ы, и^ і'мя твое призовемъ”
|
|
20
|
20
|
|
Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἐπίστρεψον ἡμᾶς καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου, καὶ σωθησόμεθα.
|
г~и бж~е силъ ѓ^брати` н^ы, и^ ја%ви` лице твое, и^ сп~се'ни бђдемъ”
|
|
Κεφάλαιο 80
|
ўало'мъ п~
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν ληνῶν· ψαλμὸς τῷ ᾿Ασάφ.
|
В конец#, ѓ^ точи'леX, ўлоM пњснїи а^са'фов#, п~”
|
|
2
|
2
|
|
ΑΓΑΛΛΙΑΣΘΕ τῷ Θεῷ τῷ βοηθῷ ἡμῶν, ἀλαλάξατε τῷ Θεῷ ᾿Ιακώβ·
|
Радђитеся б~ђ помощникђ на'шемђ, въскли'кнᲇте б~ђ і^а'ковлю”
|
|
3
|
3
|
|
λάβετε ψαλμὸν καὶ δότε τύμπανον, ψαλτήριον τερπνὸν μετὰ κιθάρας·
|
Прїимњте ўлоM, и^ дади'те тљ=мпанъ, ўал#ты'рь красе'нъ съ гђ'сльми”
|
|
4
|
4
|
|
σαλπίσατε ἐν νεομηνίᾳ σάλπιγγι, ἐν εὐσήμῳ ἡμέρᾳ ἑορτῆς ὑμῶν·
|
Въꙁ#трђби'те новомᲇсячною ᲄрђбою, в наро'читыи дн~ь пра'зDника ва'шего”
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι πρόσταγμα τῷ ᾿Ισραήλ ἐστι καὶ κρῖμα τῷ Θεῷ ᾿Ιακώβ.
|
ЈА/ко повелњ'нїе і^ил~ево е^сть, и сDђба` б~а і^а'ковля”
|
|
6
|
6
|
|
μαρτύριον ἐν τῷ ᾿Ιωσὴφ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ ἐξελθεῖν αὐτὸν ἐκ γῆς Αἰγύπτου· γλῶσσαν, ἣν οὐκ ἔγνω, ἤκουσεν·
|
свᲇдњнїе въ і^ѓ'сїфᲇ положи` е^мђ, в#негда и^зыᲄи е^мђ эT ꙁемля` е^ги'петскыа” ЈА/зы'ка е^гоже не вњ'дяше, ё^слыша,
|
|
7
|
7
|
|
ἀπέστησεν ἀπὸ ἄρσεων τὸν νῶτον αὐτοῦ, αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐν τῷ κοφίνῳ ἐδούλευσαν.
|
эTя'тᲆ эT бремене хребе'тᲆ е^го” Рђцњ е^го в# коши` порабо'тасᲄњ,
|
|
8
|
8
|
|
ἐν θλίψει ἐπεκαλέσω με, καὶ ἐρρυσάμην σε· ἐπήκουσά σου ἐν ἀποκρύφῳ καταιγίδος, ἐδοκίμασά σε ἐπὶ ὕδατος ἀντιλογίας. (διάψαλμα).
|
в скорби приꙁва` м^я и^ і^збавиX т^я” ё^слы'шаX тя в та'инњ бђр#нᲇ” И$скђсиX т^я на водњ` прерᲇка'нїа”
|
|
9
|
9
|
|
ἄκουσον, λαός μου, καὶ διαμαρτύρομαί σοι, ᾿Ισραήλ, ἐὰν ἀκούσῃς μου,
|
Слы'шите людїе мои`, и^ ꙁасвDњтельствђю ваM” І$ил~ю а%ще послђшаеши мене,
|
|
10
|
10
|
|
οὐκ ἔσται ἐν σοὶ Θεὸς πρόσφατος, οὐδὲ προσκυνήσεις Θεῷ ἀλλοτρίῳ·
|
не бђ'деT в тебњ б~ъ новъ, ниже покло'нїшися бо'гђ чюже'мђ”
|
|
11
|
11
|
|
ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου ὁ ἀναγαγών σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου· πλάτυνον τὸ στόμα σου, καὶ πληρώσω αὐτό.
|
А/зъ б^о е^смь г~ь бг~ъ твои, и^ꙁведы'и` т^я эT ꙁемля` е^гљ=пеTскыя” Разши'ри ё^ста` твоя, и^ і^спо'лню я&”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ οὐκ ἤκουσεν ὁ λαός μου τῆς φωνῆς μου, καὶ ᾿Ισραὴλ οὐ προσέσχε μοι·
|
И$ не послђшашя людїе мои` гласа мое^го, и^ і^ил~ь не вняT м^и”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐξαπέστειλα αὐτοὺς κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα τῶν καρδιῶν αὐτῶν, πορεύσονται ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν.
|
И$ эTпђстиX и^хъ по начина'нїю срDцъ иX, поидђтъ в# начина'ниX своиX”
|
|
14
|
14
|
|
εἰ ὁ λαός μου ἤκουσέ μου, ᾿Ισραὴλ ταῖς ὁδοῖς μου εἰ ἐπορεύθη,
|
А$ще бы'шя людїе мои послђшали мене, і^ил~ь а%ще б^ы в# пђти` моа ходилъ,
|
|
15
|
15
|
|
ἐν τῷ μηδενὶ ἂν τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν ἐταπείνωσα καὶ ἐπὶ τοὺς θλίβοντας αὐτοὺς ἐπέβαλον ἂν τὴν χεῖρά μου.
|
ни ѓ^ чесо'мьже ё^бо врагы` е^го смирилъ быхъ, и^ на стђжа'ющаа и^мъ възложилъ быM рђ'кђ мою”
|
|
16
|
16
|
|
οἱ ἐχθροὶ Κυρίου ἐψεύσαντο αὐτῷ, καὶ ἔσται ὁ καιρὸς αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
|
Вра'ѕи гн~и сᲆлга'ша е^мђ, и^ бђ'детъ время иX в# вњкъ”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐψώμισεν αὐτοὺς ἐκ στέατος πυροῦ καὶ ἐκ πέτρας μέλι ἐχόρτασεν αὐτούς.
|
И$ напита и^хъ эT тђка пшени'чна, и^ эT ка'мене меда насы'ти и^хъ” Сла'ва,
|
|
Κεφάλαιο 81
|
ўало'мъ п~а
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ ᾿Ασάφ. Ο ΘΕΟΣ ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν, ἐν μέσῳ δὲ θεοὺς διακρινεῖ.
|
ўлоM, а^сафовъ, п~а”
|
|
2
|
1
|
|
ἕως πότε κρίνετε ἀδικίαν καὶ πρόσωπα ἁμαρτωλῶν λαμβάνετε; (διάψαλμα).
|
Бг~ъ ста` в сонмњ бого'въ, посредњ же бого'въ разсђ'диT”
|
|
3
|
2
|
|
κρίνατε ὀρφανῷ καὶ πτωχῷ, ταπεινὸν καὶ πένητα δικαιώσατε·
|
доко'лњ сђ'дите неправдђ, и^ лицъ грњшничь ѓ^бинђетеся;
|
|
4
|
3
|
|
ἐξέλεσθε πένητα καὶ πτωχόν, ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ρύσασθε αὐτόν.
|
сђди'те си'рђ и^ ё^богђ, смире'на и^ нища ѓ^правдайте”
|
|
5
|
4
|
|
οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν, ἐν σκότει διαπορεύονται· σαλευθήσονται πάντα τὰ θεμέλια τῆς γῆς.
|
И$з#мњте ни'ща и ё^бога, и^з рђкы` грњшнича и^ꙁба'вите и&”
|
|
6
|
5
|
|
ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ῾Υψίστου πάντες·
|
Не ё^вњдњша ниже разђмњшя, въ тмњ` хо'дяT” да подви'жяᲄся вс^я ѓ^снова'нїа зеMли`”
|
|
7
|
6
|
|
ὑμεῖς δὲ ὡς ἄνθρωποι ἀποθνήσκετε καὶ ὡς εἷς τῶν ἀρχόντων πίπτετε.
|
А/ꙁъ рњхъ, бо'ѕи бђ'дњте и^ сн~ве вы'шняго вс^и.
|
|
8
|
7
|
|
ἀνάστα, ὁ Θεός, κρίνων τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι.
|
вы же ја%ко чл~цы ё^мира'ете” и^ ја%ко е^ді'нъ эT княѕь па'даете”
|
|
Κεφάλαιο 82
|
ўало'мъ п~в
|
|
1
|
1
|
|
᾿ῼδὴ ψαλμοῦ τῷ ᾿Ασάφ.
|
Пњснь ўа'лма аса'фова п~в”
|
|
2
|
2
|
|
Ο ΘΕΟΣ, τίς ὁμοιωθήσεταί σοι; μὴ σιγήσῃς μηδὲ καταπραΰνῃς, ὁ Θεός·
|
Бж~е, кт^о ё^подо'бится тебњ; не премолчи`, ни ё^кроти` б~е”
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι ἰδοὺ οἱ ἐχθροί σου ἤχησαν, καὶ οἱ μισοῦντές σε ᾖραν κεφαλήν,
|
ЈА/ко с^е вра'ѕи твои` възшђмњша, и^ ненави'дящеи` т^я въꙁдвиго'шя главђ.
|
|
4
|
4
|
|
ἐπὶ τὸν λαόν σου κατεπανουργεύσαντο γνώμην καὶ ἐβουλεύσαντο κατὰ τῶν ἁγίων σου·
|
на' люди твоя лђка'вновашя во'лею, и^ съвᲇщаша на ст~ы'а твоя”
|
|
5
|
5
|
|
εἶπαν· δεῦτε καὶ ἐξολοθρεύσωμεν αὐτοὺς ἐξ ἔθνους, καὶ οὐ μὴ μνησθῇ τὸ ὄνομα ᾿Ισραὴλ ἔτι.
|
Рњша, прїидњте, и^ потребимъ я& эT ја%зы'къ, и^ не помяне'тся и'мя і^ил~ево кᲄомђ”
|
|
6
|
6
|
|
ὅτι ἐβουλεύσαντο ἐν ὁμονοίᾳ ἐπὶ τὸ αὐτό, κατὰ σοῦ διαθήκην διέθεντο
|
ЈА/ко съвњща'шя е^ді'номышле'нїемъ в#кђпњ, на' тя ꙁавTњ завњщашя”
|
|
7
|
7
|
|
τὰ σκηνώματα τῶν ᾿Ιδουμαίων καὶ οἱ ᾿Ισμαηλῖται, Μωὰβ καὶ οἱ ᾿Αγαρηνοί,
|
Селе'нїа и^дђме'йска, и^ і^смаилите, моа'въ, и^ а^гарњне.
|
|
8
|
8
|
|
Γεβὰλ καὶ ᾿Αμμὼν καὶ ᾿Αμαλὴκ καὶ ἀλλόφυλοι μετὰ τῶν κατοικούντων Τύρον.
|
гевалъ, и^ а^м#мо'нъ, и^ а^мали'к#. и^ноплеме'нницы съ живђщими в тљ=рњ”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ γὰρ καὶ ᾿Ασσοὺρ συμπαρεγένετο μετ᾿ αὐτῶν, ἐγενήθησαν εἰς ἀντίληψιν τοῖς υἱοῖς Λώτ. (διάψαλμα).
|
И/бо и^ а^ссђръ прїиде с ни'ми, бышя в# ꙁастђпле'нїе сн~во'мъ лотовомъ”
|
|
10
|
10
|
|
ποίησον αὐτοῖς ὡς τῇ Μαδιὰμ καὶ τῷ Σισάρᾳ, ὡς τῷ ᾿Ιαβεὶμ ἐν τῷ χειμάρρῳ Κεισών·
|
Сътвори` и^м# ја%ко мадїа'мђ, и^ сиса'рᲇ, ја%ко и^а^ві'мђ в# потоцњ ки'ссовњ”
|
|
11
|
11
|
|
ἐξωλοθρεύθησαν ἐν ᾿Αενδώρ, ἐγενήθησαν ὡσεὶ κόπρος τῇ γῇ.
|
Потреби'шася въ а^ендо'рњ, быша ја%ко гной ꙁеMныи`”
|
|
12
|
12
|
|
θοῦ τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν ὡς τὸν ᾿Ωρὴβ καὶ Ζὴβ καὶ Ζεβεὲ καὶ Σαλμανὰ πάντας τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν,
|
Положи кн~ѕя и^хъ ја%ко ѓ^ри'ва и^ ꙁи'ва и^ зиве'е и^ салмана, вс^я кн~ѕя иX,
|
|
13
|
13
|
|
οἵτινες εἶπαν· Κληρονομήσωμεν ἑαυτοῖς τὸ ἁγιαστήριον τοῦ Θεοῦ.
|
и^же рњшя, да наслњдимъ себњ ст~и'ло бж~їе”
|
|
14
|
14
|
|
ὁ Θεός μου, θοῦ αὐτοὺς ὡς τροχόν, ὡς καλάμην κατὰ πρόσωπον ἀνέμου·
|
Бж~е мой положи иX ја%ко коло, ја%ко трость преD лице'мᲆ вњтрђ”
|
|
15
|
15
|
|
ὡσεὶ πῦρ, ὃ διαφλέξει δρυμόν, ὡσεὶ φλόξ, ἣ κατακαύσει ὄρη,
|
ЈА/ко ѓ^гнь попаляаи` дђбра'вы, ја%ко пламень пожига'аи` го'ры.
|
|
16
|
16
|
|
οὕτως καταδιώξεις αὐτοὺς ἐν τῇ καταιγίδι σου, καὶ ἐν τῇ ὀργῇ σου συνταράξεις αὐτούς.
|
тако пожене'ши я& бђ'рею твоею`, и^ гнњвомъ твои'мъ смђти'ши я&”
|
|
17
|
17
|
|
πλήρωσον τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἀτιμίας, καὶ ζητήσουσι τὸ ὄνομά σου, Κύριε.
|
И$спо'лни лиця` и^хъ безче'стїа, и^ в#ꙁы'щђтᲆ и%мени твое^го г~и”
|
|
18
|
18
|
|
αἰσχυνθήτωσαν καὶ ταραχθήτωσαν εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος καὶ ἐντραπήτωσαν καὶ ἀπολέσθωσαν
|
да постыдятся, и^ смятђт#ся въ вњкъ вњка, и^ посрамя'тся, и^ поги'бнђтъ”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ γνώτωσαν ὅτι ὄνομά σοι Κύριος· σὺ μόνος ῞Υψιστος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
|
И$ ё^вњдятᲆ, ја%ко и%мя тебњ г~ь, т^ы е^ді'нъ вы'шнїи по все'й ꙁемли`”
|
|
Κεφάλαιο 83
|
ўало'мъ п~г
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν ληνῶν· τοῖς υἱοῖς Κορὲ ψαλμός.
|
В конецъ, ѓ^ точи'леX, сн~овъ коре'ѓв#, ўлоM, п~г”
|
|
2
|
2
|
|
ΩΣ ΑΓΑΠΗΤΑ τὰ σκηνώματά σου, Κύριε τῶν δυνάμεων.
|
Ко'ль въꙁлюбленна се'ла твоа, г~и силъ”
|
|
3
|
3
|
|
ἐπιποθεῖ καὶ ἐκλείπει ἡ ψυχή μου εἰς τὰς αὐλὰς τοῦ Κυρίου, ἡ καρδία μου καὶ ἡ σάρξ μου ἠγαλλιάσαντο ἐπὶ Θεὸν ζῶντα.
|
Желаетъ и^ скон#чева'ется дш~а моа въ дворы` гн~я” СрDце мое и^ плоть моа въꙁрадовастася ѓ% бѕ~њ живњ”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ γὰρ στρουθίον εὗρεν ἑαυτῷ οἰκίαν καὶ τρυγὼν νοσσιὰν ἑαυτῇ, οὗ θήσει τὰ νοσσία ἑαυτῆς, τὰ θυσιαστήριά σου, Κύριε τῶν δυνάμεων, ὁ Βασιλεύς μου καὶ ὁ Θεός μου.
|
Ибо птица ѓ^брњте себᲇ хра'минђ, и^ го'рьлица гнњꙁдо себњ, идњже положи птенця своа” ѓ^лтаря ᲄвоа г~и силъ, цр~ю мой и^ б~е мой”
|
|
5
|
5
|
|
μακάριοι οἱ κατοικοῦντες ἐν τῷ οἴκῳ σου, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων αἰνέσουσί σε. (διάψαλμα).
|
Блаже'ни живђщеи` в# домђ` твое'мъ, въ вњк# вњка въсхва'лятъ т^я”
|
|
6
|
6
|
|
μακάριος ἀνήρ, ᾧ ἐστιν ἡ ἀντίληψις αὐτοῦ παρὰ σοί· ἀναβάσεις ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ διέθετο
|
Блаже'нъ мђжъ, е^мђже е^сть ꙁастђпле'нїе е^го эT тебе, въсхожде'нїа в# срDцы свое'мъ положи`.
|
|
7
|
7
|
|
εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ κλαυθμῶνος, εἰς τὸν τόπον, ὃν ἔθετο· καὶ γὰρ εὐλογίας δώσει ὁ νομοθετῶν.
|
въ юдо'ли плачевнњ, в мњстњ и^дњже положи`” И/бо блsве'нїе дастъ за'конъ дааи`”
|
|
8
|
8
|
|
πορεύσονται ἐκ δυνάμεως εἰς δύναμιν, ὀφθήσεται ὁ Θεὸς τῶν θεῶν ἐν Σιών.
|
Поидђтᲆ эT си'лы в си'лђ, ја%ви'тся б~ъ бого'м# в сїѓ'нњ”
|
|
9
|
9
|
|
Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι, ὁ Θεὸς ᾿Ιακώβ. (διάψαλμα).
|
г~и б~е си'лъ ё^слы'ши мл~твђ мою`, внђши` б~е і^а'ковль”
|
|
10
|
10
|
|
ὑπερασπιστὰ ἡμῶν, ἴδε, ὁ Θεός, καὶ ἐπίβλεψον εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ χριστοῦ σου.
|
Защи'тниче нашь ві'жDь б~е, и^ призри на лице` х~а ᲄвое^го”
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι κρείσσων ἡμέρα μία ἐν ταῖς αὐλαῖς σου ὑπὲρ χιλιάδας· ἐξελεξάμην παραρριπτεῖσθαι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ μου μᾶλλον ἢ οἰκεῖν με ἐν σκηνώμασιν ἁμαρτωλῶν.
|
ЈА/ко лђче дн~ь е^дінъ въ дворњхъ твоиX паче ты'сящъ” И$зво'лихъ примњта'тися в домђ б~а мое^го, паче неже жи'ти м^и в се'лњхъ грњшничих#”
|
|
12
|
12
|
|
ὅτι ἔλεος καὶ ἀλήθειαν ἀγαπᾷ Κύριος ὁ Θεός, χάριν καὶ δόξαν δώσει· Κύριος οὐ στερήσει τὰ ἀγαθὰ τοῖς πορευομένοις ἐν ἀκακίᾳ.
|
ЈА/ко млsть и^ і'стинђ лю'битъ г~ь, б~ъ блгDть и^ сла'вђ дастъ, г~ь не лиши'т# бл~гая ходя'щихъ неꙁло'бїе^мъ”
|
|
13
|
13
|
|
Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, μακάριος ἄνθρωπος ὁ ἐλπίζων ἐπὶ σέ.
|
г~и бж~е силъ, бл~же'нъ чл~къ ё^поваяи` на тя”
|
|
Κεφάλαιο 84
|
ўало'мъ п~д
|
|
1
|
1
|
|
Εἰς τὸ τέλος· τοῖς υἱοῖς Κορὲ ψαλμός.
|
В конецъ, сн~о'въ коре'ѓвъ, ўлоM, п~д”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΥΔΟΚΗΣΑΣ, Κύριε, τὴν γῆν σου, ἀπέστρεψας τὴν αἰχμαλωσίαν ᾿Ιακώβ·
|
Бл~говолилᲆ е^си г~и ꙁеMлю твою, въꙁвратилъ е^си плᲇнъ і^а'ковль”
|
|
3
|
3
|
|
ἀφῆκας τὰς ἀνομίας τῷ λαῷ σου, ἐκάλυψας πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. (διάψαλμα).
|
ѓ^ста'вилъ е^си беꙁако'нїа лю'демъ твои'мъ, покрылъ е^си вс^я грњхы иX”
|
|
4
|
4
|
|
κατέπαυσας πᾶσαν τὴν ὀργήν σου, ἀπέστρεψας ἀπὸ ὀργῆς θυμοῦ σου.
|
Оу^кроти'лъ е^си весь гнњвъ твой, въꙁ#вратилъ е^си эT гнњва ја%рости твоеа”
|
|
5
|
5
|
|
ἐπίστρεψον ἡμᾶς, ὁ Θεὸς τῶν σωτηρίων ἡμῶν, καὶ ἀπόστρεψον τὸν θυμόν σου ἀφ᾿ ἡμῶν.
|
Възврати` насᲆ б~е сп~се'нїи нашиX, и^ вᲆꙁврати ја%рость твою эT насъ”
|
|
6
|
6
|
|
μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ὀργισθῇς ἡμῖν; ἢ διατενεῖς τὴν ὀργήν σου ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν;
|
Є$да` въ вњкы прогнњваешися на ны; и^ли про'стреши гнњвъ свой эT рода в родъ;
|
|
7
|
7
|
|
ὁ Θεός, σὺ ἐπιστρέψας ζωώσεις ἡμᾶς, καὶ ὁ λαός σου εὐφρανθήσεται ἐπὶ σοί.
|
б~е т^ы ѓ^бращь живи'ши н^ы, и^ людїе твои` въꙁвеселя'тся ѓ^ тебњ”
|
|
8
|
8
|
|
δεῖξον ἡμῖν, Κύριε, τὸ ἔλεός σου καὶ τὸ σωτήριόν σου δῴης ἡμῖν.
|
ЈА/ви` намъ г~и млsть твою, и^ сп~се'нїе твое да'жDь намъ”
|
|
9
|
9
|
|
ἀκούσομαι τί λαλήσει ἐν ἐμοὶ Κύριος ὁ Θεός, ὅτι λαλήσει εἰρήνην ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς ὁσίους αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς ἐπιστρέφοντας καρδίαν ἐπ᾿ αὐτόν.
|
Оу^слы'шђ что` речетъ ѓ^ мнњ г~ь б~ъ, ја%ко речетъ ми'ръ на люd своя` и^ на прпDбныя своя, и^ на ѓ^браща'ющая срDця к# немђ”
|
|
10
|
10
|
|
πλὴν ἐγγὺς τῶν φοβουμένων αὐτὸν τὸ σωτήριον αὐτοῦ τοῦ κατασκηνῶσαι δόξαν ἐν τῇ γῇ ἡμῶν.
|
ѓ^баче бли'ꙁъ боа'щимся е^го сп~сенїе е^го, всели'ти сла'вђ в# ꙁемлю нашђ”
|
|
11
|
11
|
|
ἔλεος καὶ ἀλήθεια συνήντησαν, δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη κατεφίλησαν·
|
Млsть и^ і'стина срњто'стася, пра'вда и^ ми'рᲆ ѓ^блобыза'стася”
|
|
12
|
12
|
|
ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε, καὶ δικαιοσύνη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψε.
|
И$стина эT ꙁемля восїа, и^ пра'вда съ нб~се прини'че”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ γὰρ ὁ Κύριος δώσει χρηστότητα, καὶ ἡ γῆ ἡμῶν δώσει τὸν καρπὸν αὐτῆς·
|
И/бо г~ь дасть бл~гость, и^ ꙁемля на'шя дасть плоD свой”
|
|
14
|
14
|
|
δικαιοσύνη ἐναντίον αὐτοῦ προπορεύσεται καὶ θήσει εἰς ὁδὸν τὰ διαβήματα αὐτοῦ.
|
Пра'вда преD ни'мъ преDи'деT, и^ положитъ в пђть стопы` своя”
|
|
Κεφάλαιο 85
|
ўало'мъ п~е
|
|
1
|
0
|
|
Προσευχὴ τῷ Δαυΐδ. ΚΛΙΝΟΝ, Κύριε, τὸ οὖς σου καὶ ἐπάκουσόν μου, ὅτι πτωχὸς καὶ πένης εἰμὶ ἐγώ.
|
молитва двDва, п~е” кgа, в~і”
|
|
2
|
1
|
|
φύλαξον τὴν ψυχήν μου, ὅτι ὅσιός εἰμι· σῶσον τὸν δοῦλόν σου, ὁ Θεός μου, τὸν ἐλπίζοντα ἐπὶ σέ.
|
Приклони` г~и ё^хо твое, и^ ё^слы'ши м^я, ја%ко ни'щъ и^ ё^бо'гъ е^смь а%зъ”
|
|
3
|
2
|
|
ἐλέησόν με, Κύριε, ὅτι πρὸς σὲ κεκράξομαι ὅλην τὴν ἡμέραν.
|
съхрани дш~ђ мою, ја%ко прпDбеn е^смь. сп~си` раба твое^го б~е мой ё^повающаго на тя”
|
|
4
|
3
|
|
εὔφρανον τὴν ψυχὴν τοῦ δούλου σου, ὅτι πρὸς σέ, Κύριε, ἦρα τὴν ψυχήν μου.
|
Поми'лђй м^я г~и, ја%ко к тебᲇ въз#ꙁовђ весь дн~ь”
|
|
5
|
4
|
|
ὅτι σύ, Κύριε, χρηστὸς καὶ ἐπιεικὴς καὶ πολυέλεος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις σε.
|
Въꙁвесели` дш~ђ раба` твоего, ја%ко к тебњ взяхъ дш~ђ мою`”
|
|
6
|
5
|
|
ἐνώτισαι, Κύριε, τὴν προσευχήν μου καὶ πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου.
|
ЈА/ко т^ы г~и бл~гᲆ, и^ длъготрьпњливъ, и^ мно'гомлsтив# всњмъ приꙁыва'ющиM т^я”
|
|
7
|
6
|
|
ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου ἐκέκραξα πρὸς σέ, ὅτι ἐπήκουσάς μου.
|
Внђши` г~и мл~твђ мою`, и вонми` гла'сђ моле'нїа мое^го”
|
|
8
|
7
|
|
οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς, Κύριε, καὶ οὐκ ἔστι κατὰ τὰ ἔργα σου.
|
В дн~ь печали моеа` въꙁваX к# тебњ, ја%ко ё^слы'ша м^я”
|
|
9
|
8
|
|
πάντα τὰ ἔθνη, ὅσα ἐποίησας, ἥξουσι καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου, Κύριε, καὶ δοξάσουσι τὸ ὄνομά σου.
|
Нᲇсть подобенъ тебњ в# бѕ~њхъ г~и, и нᲇсть по дњ'ломъ твои'мъ”
|
|
10
|
9
|
|
ὅτι μέγας εἶ σὺ καὶ ποιῶν θαυμάσια, σὺ εἶ Θεὸς μόνος.
|
Вси` ја%ꙁы'цы, е^ли'ко съᲄвори` прїидђть, и^ покло'нятся преD тобою г~и, и^ просла'вятъ и%мя твое”
|
|
11
|
10
|
|
ὁδήγησόν με, Κύριε, ἐν τῇ ὁδῷ σου, καὶ πορεύσομαι ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου· εὐφρανθήτω ἡ καρδία μου τοῦ φοβεῖσθαι τὸ ὄνομά σου.
|
ЈА/ко ве'лїй е^си т^ы, и^ творяи` чюдеса` т^ы е^си б~ъ е^ді'нъ”
|
|
12
|
11
|
|
ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε ὁ Θεός μου, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, καὶ δοξάσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα.
|
Насᲄа'ви м^я г~и на пђть твой, и^ поидђ въ и'стинњ твое'й” да въꙁвесели'тся срDце мое, боя'тися и'мени твое^го”
|
|
13
|
12
|
|
ὅτι τὸ ἔλεός σου μέγα ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐρρύσω τὴν ψυχήν μου ἐξ ᾅδου κατωτάτου.
|
Исповњмся тебњ г~и б~е мой всњмъ срDцемъ моиM, и^ просла'влю и'мя твое в вњкъ”
|
|
14
|
13
|
|
ὁ Θεός, παράνομοι ἐπανέστησαν ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ συναγωγὴ κραταιῶν ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου καὶ οὐ προέθεντό σε ἐνώπιον αὐτῶν.
|
ЈА/ко млsть твоя ве'лїа на мнњ, и^ꙁба'ви дш~ђ мою эT а'да преи^споDняго”
|
|
15
|
14
|
|
καὶ σύ, Κύριε ὁ Θεός μου, οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός.
|
б~е ꙁако'нопрестђпници въста'шя на' мя, и^ со'нмъ дръжяв#ныхᲆ в#ꙁыска'ша дш~ђ мою, и^ не преDложишя тебе преD собою”
|
|
16
|
15
|
|
ἐπίβλεψον ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με, δὸς τὸ κράτος σου τῷ παιδί σου καὶ σῶσον τὸν υἱὸν τῆς παιδίσκης σου.
|
И$ т^ы г~и б~е мой щедръ и^ млsтивъ, длъготрьпᲇливъ и^ мно'гомлsтивᲆ, и^ і'стинен#”
|
|
17
|
16
|
|
ποίησον μετ᾿ ἐμοῦ σημεῖον εἰς ἀγαθόν, καὶ ἰδέτωσαν οἱ μισοῦντές με καὶ αἰσχυνθήτωσαν, ὅτι σύ, Κύριε, ἐβοήθησάς μοι καὶ παρεκάλεσάς με.
|
Призри на' мя, и^ поми'лђй м^я. даждь дрᲆжа'вђ твою ѓ%трокђ твоемђ, и^ сп~си` сн~а рабы` твоеа`”
|
|
Κεφάλαιο 86
|
ўало'мъ п~ѕ
|
|
1
|
1
|
|
Τοῖς υἱοῖς Κορὲ ψαλμὸς ᾠδῆς. ΟΙ ΘΕΜΕΛΙΟΙ αὐτοῦ ἐν τοῖς ὄρεσι τοῖς ἁγίοις·
|
Сн~овъ коре'ѓвъ, ўало'мъ пњсни” п~ѕ”
|
|
2
|
2
|
|
ἀγαπᾷ Κύριος τὰς πύλας Σιὼν ὑπὲρ πάντα τὰ σκηνώματα ᾿Ιακώβ.
|
Основа'нїа е^го на гораX ст~ыX” Лю'битъ г~ь врата сїѓ'ня, паче всXњ селе'нїи и^а'ковлиX”
|
|
3
|
3
|
|
δεδοξασμένα ἐλαλήθη περὶ σοῦ ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ. (διάψαλμα).
|
Пресла'вная гл~ашяся ѓ^ тебњ гра'де бж~їи”
|
|
4
|
4
|
|
μνησθήσομαι Ραὰβ καὶ Βαβυλῶνος τοῖς γινώσκουσί με· καὶ ἰδοὺ ἀλλόφυλοι καὶ Τύρος καὶ λαὸς τῶν Αἰθιόπων, οὗτοι ἐγενήθησαν ἐκεῖ.
|
Помянђ раа'въ и^ вавило'на, свњдђщих# м^я” И$ с^е и^ноплеме'нницы, и^ тљ'ръ и^ лю'дїе е^џїѓ'пстїи, сїи бы'ша т^ђ”
|
|
5
|
5
|
|
μήτηρ Σιών, ἐρεῖ ἄνθρωπος, καὶ ἄνθρωπος ἐγενήθη ἐν αὐτῇ, καὶ αὐτὸς ἐθεμελίωσεν αὐτὴν ὁ ῞Υψιστος.
|
ма'ти сїѓ'нъ речетъ, чл~къ. и^ чл~кь роди'ся в немъ, и^ тои ѓ^снова и& вы'шнїи”
|
|
6
|
6
|
|
Κύριος διηγήσεται ἐν γραφῇ λαῶν καὶ ἀρχόντων τούτων τῶν γεγενημένων ἐν αὐτῇ. (διάψαλμα).
|
г~ь повњсть в# кни'гаX лю'демъ, и^ кн~ѕе'м# симъ бывшымъ в немъ”
|
|
7
|
7
|
|
ὡς εὐφραινομένων πάντων ἡ κατοικία ἐν σοί.
|
ЈА/ко веселя'щимся всњмъ жили'ще ё^ тебе`”
|
|
Κεφάλαιο 87
|
ўало'мъ п~з
|
|
1
|
1
|
|
᾿ῼδὴ ψαλμοῦ τοῖς υἱοῖς Κορέ· εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ μαελὲθ τοῦ ἀποκριθῆναι· συνέσεως Αἰμὰν τῷ ᾿Ισραηλίτῃ.
|
Пњснь ўалма сн~овъ кореѓвъ, В конецъ, ѓ^ маеле'џњ эTвњщати. раꙁђм# е^џа'ма і^ил~ьтенина” п~з”
|
|
2
|
2
|
|
ΚΥΡΙΕ ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου, ἡμέρας ἐκέκραξα καὶ ἐν νυκτὶ ἐναντίον σου·
|
Ги~, б~е сп~се'нїа мое^го, въ дн~е въꙁвахъ, и^ в нощи преD тобою”
|
|
3
|
3
|
|
εἰσελθέτω ἐνώπιόν σου ἡ προσευχή μου, κλῖνον τὸ οὖς σου εἰς τὴν δέησίν μου.
|
да вни'детъ преD тя мл~тва моа, приклони` ё^хо твое` к# моленїю мое^мђ”
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισε·
|
ЈАко испо'лнися ꙁолъ дш~а моа`, и^ живо'тъ мой а'дђ прибли'жися”
|
|
5
|
5
|
|
προσελογίσθην μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον, ἐγενήθην ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος,
|
Привмњненᲆ быX с ниZходя'щыми в ровъ” Быхᲆ ја%ко чл~кь беꙁ помощи,
|
|
6
|
6
|
|
ὡσεὶ τραυματίαι καθεύδοντες ἐν τάφῳ, ὧν οὐκ ἐμνήσθης ἔτι καὶ αὐτοὶ ἐκ τῆς χειρός σου ἀπώσθησαν.
|
в# мр~твыX свободь” ЈА/ко ја%ѕвенїи спящеи` вᲆ гробњхъ, и%хъже не помянђлъ е^си ктомђ. и^ тїи эT рђкы твоеа` эTрїновени бышя”
|
|
7
|
7
|
|
ἔθεντό με ἐν λάκκῳ κατωτάτῳ, ἐν σκοτεινοῖς καὶ ἐν σκιᾷ θανάτου.
|
Положи'шя м^я в ро'вњ преи^споDнемъ, в те'мныхᲆ и^ сњни смр~тънњй”
|
|
8
|
8
|
|
ἐπ᾿ ἐμὲ ἐπεστηρίχθη ὁ θυμός σου, καὶ πάντας τοὺς μετεωρισμούς σου ἐπήγαγες ἐπ᾿ ἐμέ. (διάψαλμα).
|
На мнњ` ё^тверди'ся ја%рость твоя, и вся` волны` твоя наведе` на мя”
|
|
9
|
9
|
|
ἐμάκρυνας τοὺς γνωστούς μου ἀπ᾿ ἐμοῦ, ἔθεντό με βδέλυγμα ἑαυτοῖς, παρεδόθην καὶ οὐκ ἐξεπορευόμην.
|
Оу^далилъ е^си ѕна'емыX мои^х# эT мене, положи'шя м^я ме'рзость себњ” Преданъ быхъ, и^ не и^схождаахъ,
|
|
10
|
10
|
|
οἱ ὀφθαλμοί μου ἠσθένησαν ἀπὸ πτωχείας· ἐκέκραξα πρὸς σέ, Κύριε, ὅλην τὴν ἡμέραν, διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου·
|
ѓ^чи мои` и^ꙁнемого'стњ эT ни'щеты” Възвахъ к тебњ г~и весь дн~ь, въꙁдњхъ к# тебњ рђцњ` мои`”
|
|
11
|
11
|
|
μὴ τοῖς νεκροῖς ποιήσεις θαυμάσια; ἢ ἰατροὶ ἀναστήσουσι, καὶ ἐξομολογήσονταί σοι;
|
Є$да мр~твыми твори'ши чюдеса`, ли вра'чеве въскреся'тъ, и^ і^сповњдя'тся тебњ;
|
|
12
|
12
|
|
μὴ διηγήσεταί τις ἐν τῷ τάφῳ τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν τῇ ἀπωλείᾳ;
|
е^да повњсть кт^о въ гробњ млsть твою, и^ і'стинђ твою в# поги'бели;
|
|
13
|
13
|
|
μὴ γνωσθήσεται ἐν τῷ σκότει τὰ θαυμάσιά σου καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ἐν γῇ ἐπιλελησμένῃ;
|
е^да поꙁна'на бђ'дђтъ во тмњ` чюдеса` твоя, и^ пра'вда твоа` в ꙁеMли` ꙁабве'ннњй;
|
|
14
|
14
|
|
κἀγὼ πρὸς σέ, Κύριε, ἐκέκραξα, καὶ τὸ πρωΐ ἡ προσευχή μου προφθάσει σε.
|
и^ а'зъ к# тебњ г~и въꙁъвахъ, и^ ё%тро мл~тва моа` прDеварит# т^я”
|
|
15
|
15
|
|
ἱνατί, Κύριε, ἀπωθῇ τὴν ψυχήν μου, ἀποστρέφεις τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ;
|
Вскђю г~и эTрњеши дш~ђ мою, эTвращаеши лице` свое эT мене;
|
|
16
|
16
|
|
πτωχός εἰμι ἐγὼ καὶ ἐν κόποις ἐκ νεότητός μου, ὑψωθεὶς δὲ ἐταπεινώθην καὶ ἐξηπορήθην.
|
ни'щᲆ е^смь а^ꙁъ, и^ въ трђдњхъ эT ю'ности моеа`” Въꙁне'съ же смирихся, и^ і^ꙁнемогохъ”
|
|
17
|
17
|
|
ἐπ᾿ ἐμὲ διῆλθον αἱ ὀργαί σου, οἱ φοβερισμοί σου ἐξετάραξάν με,
|
На мнњ` преи^доша гнњви твои`, ё^страшенїа твоя въꙁ#мђтишя м^я,
|
|
18
|
18
|
|
ἐκύκλωσάν με ὡσεὶ ὕδωρ ὅλην τὴν ἡμέραν, περιέσχον με ἅμα.
|
ѓ^быдоша м^я ја%ко вода. весь дн~ь ѓ^дрᲆжа'шя м^я в#кђ'пᲇ”
|
|
19
|
19
|
|
ἐμάκρυνας ἀπ᾿ ἐμοῦ φίλον καὶ πλησίον καὶ τοὺς γνωστούς μου ἀπὸ ταλαιπωρίας.
|
Оу^далилъ е^си эT мене дрђга и^ і'скреняго, и^ ѕна'емыX мои'хъ эT страсте'й”
|
|
Κεφάλαιο 88
|
ўало'мъ п~и
|
|
1
|
1
|
|
Συνέσεως Αἰθὰμ τῷ ᾿Ισραηλίτῃ.
|
Ра'ꙁђма е^џа'ма, і^ил~ьтянина, п~и”
|
|
2
|
2
|
|
ΤΑ ΕΛΕΗ σου, Κύριε, εἰς τὸν αἰῶνα ᾄσομαι, εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἀπαγγελῶ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν τῷ στόματί μου,
|
Ми'лости твоя г~и въ вњкы въспою, в рDо и^ ро'дъ въꙁвњщђ и'стиннђ твою у^сты` мои'ми”
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι εἶπας· εἰς τὸν αἰῶνα ἔλεος οἰκοδομηθήσεται· ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἑτοιμασθήσεται ἡ ἀλήθειά σου·
|
ЈА/ко рече, в# вњкъ ми'лость сᲆѕи'жDется, на нб~сеX ё^гото'вается и'стина твоа”
|
|
4
|
4
|
|
διεθέμην διαθήκην τοῖς ἐκλεκτοῖς μου, ὤμοσα Δαυΐδ τῷ δούλῳ μου·
|
ЗавњщаX ꙁавњтъ и^збра'ннымъ мои'м#, кляхся дв~дђ рабђ` мое^мђ
|
|
5
|
5
|
|
ἕως τοῦ αἰῶνος ἑτοιμάσω τὸ σπέρμα σου καὶ οἰκοδομήσω εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν τὸν θρόνον σου. (διάψαλμα).
|
до' вњка” Оу^готоваю сњмя твое, и^ съѕи'жDђ в рDо и^ ро'дъ прsтлъ твой”
|
|
6
|
6
|
|
ἐξομολογήσονται οἱ οὐρανοὶ τὰ θαυμάσιά σου, Κύριε, καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν ἐκκλησίᾳ ἁγίων.
|
И$сповњдяT нб~са чюдеса` твоя, г~и, и%бо и'стинђ твою в# цр~кви ст~ых#”
|
|
7
|
7
|
|
ὅτι τίς ἐν νεφέλαις ἰσωθήσεται τῷ Κυρίῳ; καὶ τίς ὁμοιωθήσεται τῷ Κυρίῳ ἐν υἱοῖς Θεοῦ;
|
ЈА/ко кт^о въ ѓ^блацехъ сравнится гв~и, ё^подо'биTся гв~и в# сн~охъ бж~їихъ;
|
|
8
|
8
|
|
ὁ Θεὸς ἐνδοξαζόμενος ἐν βουλῇ ἁγίων, μέγας καὶ φοβερὸς ἐπὶ πάντας τοὺς περικύκλῳ αὐτοῦ.
|
бг~ъ прославля'емъ в# совњтехъ ст~ыхъ, ве'леи и^ стра'шенъ е^сть наD всњми ѓ'крестными е^го”
|
|
9
|
9
|
|
Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, τίς ὅμοιός σοι; δυνατὸς εἶ, Κύριε, καὶ ἡ ἀλήθειά σου κύκλῳ σου.
|
г~и б~е силъ, кт^о подо'бенъ тебᲇ; си'ленъ е^си г~и, и^ і'стина ᲄвоа ѓ%крестъ тебе`”
|
|
10
|
10
|
|
σὺ δεσπόζεις τοῦ κράτους τῆς θαλάσσης, τὸν δὲ σάλον τῶν κυμάτων αὐτῆς σὺ καταπραΰνεις.
|
Ты` владњ'еши дръжа'вою мор#ско'ю, въꙁмђще'нїе же воlн# е^го т^ы ё^кротиши”
|
|
11
|
11
|
|
σὺ ἐταπείνωσας ὡς τραυματίαν ὑπερήφανον, ἐν τῷ βραχίονι τῆς δυνάμεώς σου διεσκόρπισας τοὺς ἐχθρούς σου.
|
Ты` смирилъ е^си ја^ко ја%ꙁвена гордаго, мы'шцею си'лы твоеа раꙁгналъ е^си врагы твоя”
|
|
12
|
12
|
|
σοί εἰσιν οἱ οὐρανοί, καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ· τὴν οἰκουμένην καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς σὺ ἐθεμελίωσας.
|
твоя сђтъ нб~са, и^ твоя` е^сть зем#ля. вселе'ннђю и^ конця` еа` т^ы ѓ^сновалъ е^си,
|
|
13
|
13
|
|
τὸν βορρᾶν καὶ τὴν θάλασσαν σὺ ἔκτισας, Θαβὼρ καὶ ῾Ερμὼν ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται.
|
сњверъ и^ мо'ре т^ы съꙁда`” Џаво'ръ и^ е^рмо'нъ ѓ^ и^мени твое'мъ въꙁрадђетася.
|
|
14
|
14
|
|
σὸς ὁ βραχίων μετὰ δυναστείας· κραταιωθήτω ἡ χείρ σου, ὑψωθήτω ἡ δεξιά σου.
|
твоя мы'шца съ си'лою” да ё^тверди'тся рђка` твоа`, вᲆꙁнесе'тся десница твоа”
|
|
15
|
15
|
|
δικαιοσύνη καὶ κρίμα ἑτοιμασία τοῦ θρόνου σου, ἔλεος καὶ ἀλήθεια προπορεύσονται πρὸ προσώπου σου.
|
Пра'вда и^ сђдба`, ё^готованїе престола твое^го” Млsть и^ і'стина преDи'дета преD лицемъ твои'мъ”
|
|
16
|
16
|
|
μακάριος ὁ λαὸς ὁ γινώσκων ἀλαλαγμόν· Κύριε, ἐν τῷ φωτὶ τοῦ προσώπου σου πορεύσονται
|
Бл~же'ни людїе вᲇдђщеи` въскликнове'нїе” г~и въ свњтњ лица твоего по'идђтъ,
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ὑψωθήσονται.
|
и^ ѓ^ и^мени твоемъ възрадђются весь дн~ь, и^ пра'вдою твоею вᲆзнесђтся”
|
|
18
|
18
|
|
ὅτι καύχημα τῆς δυνάμεως αὐτῶν σὺ εἶ, καὶ ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου ὑψωθήσεται τὸ κέρας ἡμῶν.
|
ЈА/ко похвала` си'лы иX т^ы е^си, и^ въ бл~говоленїи твое'мъ въꙁнесе'тся ро'гъ наш#”
|
|
19
|
19
|
|
ὅτι τοῦ Κυρίου ἡ ἀντίληψις καὶ τοῦ ἁγίου ᾿Ισραὴλ βασιλέως ἡμῶν.
|
ЈА/ко гн~е е^сть застђпленїе, и^ ст~го і^ил~ева цр~я на'шего”
|
|
20
|
20
|
|
τότε ἐλάλησας ἐν ὁράσει τοῖς υἱοῖς σου καὶ εἶπας· ἐθέμην βοήθειαν ἐπὶ δυνατόν, ὕψωσα ἐκλεκτὸν ἐκ τοῦ λαοῦ μου·
|
Тогда гл~алъ е^си в# видњнїи сн~ово'мъ твои'мъ, и^ рече`, положихъ по'мощъ на си'лнаго, възнесоX и^ꙁбра'ннаго эT людїи моиX”
|
|
21
|
21
|
|
εὗρον Δαυΐδ τὸν δοῦλόν μου, ἐν ἐλέει ἁγίῳ μου ἔχρισα αὐτόν.
|
ѓ^брњтохъ дв~да раба` мое^го, е^ле'ѓм# ст~ымъ мои'мъ пома'ꙁахъ и&”
|
|
22
|
22
|
|
ἡ γὰρ χείρ μου συναντιλήψεται αὐτῷ καὶ ὁ βραχίων μου κατισχύσει αὐτόν·
|
И$бо рђка` моа` застђ'питъ и&; и^ мы'шца моа` ё^крњпитᲆ и&”
|
|
23
|
23
|
|
οὐκ ὠφελήσει ἐχθρὸς ἐν αὐτῷ, καὶ υἱὸς ἀνομίας οὐ προσθήσει τοῦ κακῶσαι αὐτόν.
|
Ничтоже ё^спᲇетъ врагъ на'нь и^ сынъ беꙁако'нїя не приложитъ ѓ^ꙁло'бити е^го”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ συγκόψω ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς μισοῦντας αὐτὸν τροπώσομαι.
|
И$ссњкђ эT лица е^го врагы` е^го, и^ ненави'дящая е^го побњждђ”
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἡ ἀλήθειά μου καὶ τὸ ἔλεός μου μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ ὀνόματί μου ὑψωθήσεται τὸ κέρας αὐτοῦ.
|
И$ і'стина моя` и млsть моа` с ни'мъ, и^ ѓ^ и'мени моем# въꙁнесе'тся рогъ е^го”
|
|
26
|
26
|
|
καὶ θήσομαι ἐν θαλάσσῃ χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐν ποταμοῖς δεξιὰν αὐτοῦ.
|
И$ положђ на мори рђ'кђ е^го, и^ на рњкахъ десницђ е^го”
|
|
27
|
27
|
|
αὐτὸς ἐπικαλέσεταί με· πατήρ μου εἶ σύ, Θεός μου καὶ ἀντιλήπτωρ τῆς σωτηρίας μου·
|
Тои въз#ꙁове'тᲆ м^я, эTц~ь мой е^си т^ы, бг~ъ мой, и^ ꙁастђпникъ сп~се'нїа моего”
|
|
28
|
28
|
|
κἀγὼ πρωτότοκον θήσομαι αὐτόν, ὑψηλὸν παρὰ τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς.
|
И$ а'ꙁъ первенца положђ и&, высока` паче цр~е'й ꙁемныX”
|
|
29
|
29
|
|
εἰς τὸν αἰῶνα φυλάξω αὐτῷ τὸ ἔλεός μου, καὶ ἡ διαθήκη μου πιστὴ αὐτῷ·
|
В вњкъ сᲆхраню` е^мђ млsть мою, и^ ꙁавTњ мой вњ'ренъ е^мђ”
|
|
30
|
30
|
|
καὶ θήσομαι εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος τὸ σπέρμα αὐτοῦ καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ ὡς τὰς ἡμέρας τοῦ οὐρανοῦ.
|
И$ положђ въ вњкъ вњка сњмя е^го, и^ престо'лᲆ е^го ја%ко дн~їе нб~ђ”
|
|
31
|
31
|
|
ἐὰν ἐγκαταλίπωσιν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὸν νόμον μου καὶ τοῖς κρίμασί μου μὴ πορευθῶσιν,
|
А$ще ѓ^ста'вятъ сн~ове е^го законъ мой, и^ в сDђбахъ моиX не по'идTђ.
|
|
32
|
32
|
|
ἐὰν τὰ δικαιώματά μου βεβηλώσωσι καὶ τὰς ἐντολάς μου μὴ φυλάξωσιν,
|
а^ще ѓ^правданїа моя ѓ^сквернятъ, и^ ꙁаповњди моя не съхранятъ,
|
|
33
|
33
|
|
ἐπισκέψομαι ἐν ῥάβδῳ τὰς ἀνομίας αὐτῶν καὶ ἐν μάστιξι τὰς ἀδικίας αὐτῶν·
|
посњщђ` жеꙁло'мъ беꙁако'нїа и^хъ, и^ ранами непра'вды и^хᲆ”
|
|
34
|
34
|
|
τὸ δὲ ἔλεός μου οὐ μὴ διασκεδάσω ἀπ᾿ αὐτῶν, οὐδ᾿ οὐ μὴ ἀδικήσω ἐν τῇ ἀληθείᾳ μου,
|
Млsть же мою не раꙁорю` эT нихъ, ни приврежDђ въ и'стинњ моей”
|
|
35
|
35
|
|
οὐδ᾿ οὐ μὴ βεβηλώσω τὴν διαθήκην μου καὶ τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τῶν χειλέων μου οὐ μὴ ἀθετήσω.
|
Ни ѓ^скверню же ꙁавњта мое^го, и^ і^сходящая эT ё^стъ мои'хъ не эTврьгђся”
|
|
36
|
36
|
|
ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαυΐδ ψεύσομαι·
|
Є$ді'ною кляхса в# ст~о'е мое, а^ще дв~дђ солжђ”
|
|
37
|
37
|
|
τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μενεῖ καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος ἐναντίον μου
|
Сњмя е^го в# вњкъ пребђ'детъ, и^ прsто'л# е^го ја%ко слн~це предо мною,
|
|
38
|
38
|
|
καὶ ὡς ἡ σελήνη κατηρτισμένη εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ ὁ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστός. (διάψαλμα).
|
и^ ја%ко лђна` съверше'на в# вњкъ, и^ свњдњтель на нб~си вњ'ренъ”
|
|
39
|
39
|
|
σὺ δὲ ἀπώσω καὶ ἐξουδένωσας, ἀνεβάλου τὸν χριστόν σου·
|
Ты` же эTринђ, и^ ё^ничижи, негодова пома'ꙁанаго твое^го”
|
|
40
|
40
|
|
κατέστρεψας τὴν διαθήκην τοῦ δούλου σου, ἐβεβήλωσας εἰς τὴν γῆν τὸ ἁγίασμα αὐτοῦ.
|
Разорилъ е^си завњтъ раба` твое^го, ѓ^сквернилъ е^си на ꙁемли` ст~ыню е^го.
|
|
41
|
41
|
|
καθεῖλες πάντας τοὺς φραγμοὺς αὐτοῦ, ἔθου τὰ ὀχυρώματα αὐτοῦ δειλίαν·
|
раꙁорилъ е^си вс^я ѓ^пло'ты е^го” Положилъ е^си тве'рдая е^го страхъ”
|
|
42
|
42
|
|
διήρπασαν αὐτὸν πάντες οἱ διοδεύοντες ὁδόν, ἐγενήθη ὄνειδος τοῖς γείτοσιν αὐτοῦ.
|
Расхищя'хђть и& вс^и мимоходящеи` пђтемъ, бысть поноше'нїе съсњдомъ своиM”
|
|
43
|
43
|
|
ὕψωσας τὴν δεξιὰν τῶν θλιβόντων αὐτόν, εὔφρανας πάντας τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ.
|
Въꙁвы'силᲆ е^си десни'цђ стђжя'ющыX е^мђ, въꙁ#веселилъ еси вс^я врагы е^го”
|
|
44
|
44
|
|
ἀπέστρεψας τὴν βοήθειαν τῆς ῥομφαίας αὐτοῦ καὶ οὐκ ἀντελάβου αὐτοῦ ἐν τῷ πολέμῳ.
|
Въꙁвратилъ е^си по'мощъ ѓ^рђжїа его, и^ не застђпи` е^го в# браны”
|
|
45
|
45
|
|
κατέλυσας ἀπὸ καθαρισμοῦ αὐτοῦ, τὸν θρόνον αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν κατέρραξας.
|
Разорилъ е^си эT ѓ^чище'нїа е^го, прsтлъ е^го на' ꙁемлю поврьже”
|
|
46
|
46
|
|
ἐσμίκρυνας τὰς ἡμέρας τοῦ χρόνου αὐτοῦ, κατέχεας αὐτοῦ αἰσχύνην. (διάψαλμα).
|
Оу^ма'лилъ е^си дн~и вре'мени е^го, ѓ^блїа'лъ е^си и& стђдомъ”
|
|
47
|
47
|
|
ἕως πότε, Κύριε, ἀποστρέφῃ εἰς τέλος, ἐκκαυθήσεται ὡς πῦρ ἡ ὀργή σου;
|
доко'лњ г~и эTвраща'ешися в# коне'ць, ражDежется ја%ко ѓ^гнь гнњвъ твой;
|
|
48
|
48
|
|
μνήσθητι τίς μου ἡ ὑπόστασις· μὴ γὰρ ματαίως ἔκτισας πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων;
|
помяни`, кі'и мой състав#, е^да б^о всђе съꙁда` вс^я сн~ы члчsкыа;
|
|
49
|
49
|
|
τίς ἐστιν ἄνθρωπος, ὃς ζήσεται, καὶ οὐκ ὄψεται θάνατον; ῥύσεται τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ χειρὸς ᾅδου; (διάψαλμα).
|
кт^о е^сть чл~кь, и^же поживетъ, и^ не ё'ꙁрит# смерти, и^ꙁба'витъ дш~ђ свою и^ꙁ рђкы` а'довы;
|
|
50
|
50
|
|
ποῦ ἐστι τὰ ἐλέη σου τὰ ἀρχαῖα, Κύριε, ἃ ὤμοσας τῷ Δαυΐδ ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου;
|
гдњ сђть млsти твоя древняа г~и, ја%же кляᲄся дв~дђ въ и'стинњ твоей;
|
|
51
|
51
|
|
μνήσθητι, Κύριε, τοῦ ὀνειδισμοῦ τῶν δούλων σου, οὗ ὑπέσχον ἐν τῷ κόλπῳ πολλῶν ἐθνῶν,
|
помяни г~и поноше'нїе раb твоиX, е^же ё^дръжа в# надрњ мое'мъ мно'гы ја%зы'кы”
|
|
52
|
52
|
|
οὗ ὠνείδισαν οἱ ἐχθροί σου, Κύριε, οὗ ὠνείδισαν τὸ ἀντάλλαγμα τοῦ χριστοῦ σου.
|
Є$же поноси'шя вра'ѕи твои` г~и, е^же поноси'шя и^змњне'нїе х~а твоего”
|
|
53
|
53
|
|
εὐλογητὸς Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα. γένοιτο γένοιτο.
|
Блsве'нъ г~ь в# вњкъ. бђ'детъ, бђ'детъ”
|
|
Κεφάλαιο 89
|
ўало'мъ п~џ
|
|
1
|
1
|
|
Προσευχὴ τοῦ Μωυσῆ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ. ΚΥΡΙΕ, καταφυγὴ ἐγενήθης ἡμῖν ἐν γενεᾷ καὶ γενεᾷ·
|
Мл~тва мољ=се'а чл~ка бж~їа, п~џ”
|
|
2
|
2
|
|
πρὸ τοῦ ὄρη γενηθῆναι καὶ πλασθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην, καὶ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος σὺ εἶ.
|
Ги~ прибњжище бысть нам#, в роD и^ ро'дъ”
|
|
3
|
3
|
|
μὴ ἀποστρέψῃς ἄνθρωπον εἰς ταπείνωσιν· καὶ εἶπας· ἐπιστρέψατε υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων.
|
прежDе да'же горамъ не быти, и^ създатися ꙁемли и^ вселе'ннњй, и^ эT вњка и^ до вњка т^ы е^си”
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου ὡς ἡμέρα ἡ ἐχθές, ἥτις διῆλθε, καὶ φυλακὴ ἐν νυκτί.
|
Не въꙁврати чл~ка въ смире'нїе. и^ ре'клᲆ е^си, ѓ^брати'теся сн~ове члчsтїи”
|
|
5
|
5
|
|
τὰ ἐξουδενώματα αὐτῶν ἔτη ἔσονται. τὸ πρωΐ ὡσεὶ χλόη παρέλθοι,
|
ЈА/ко ты'сяща лњтъ преD ѓ^чи'ма твои'ма г~и, ја%ко дн~ь вчера'шнїи и^же ми'мои'де, и^ стра'жа нощнаа”
|
|
6
|
6
|
|
τὸ πρωΐ ἀνθήσαι καὶ παρέλθοι, τὸ ἑσπέρας ἀποπέσοι, σκληρυνθείη καὶ ξηρανθείη.
|
Оу^ничиже'нїа и^хъ е^ще бђ'дђтъ” Оу^тро ја%ко трава` ми'мои'детъ, ё^тро процвњте'тъ и^ пре'идетъ, на вечеръ эTпадетъ, ѓ^жестњ'етъ, и^ і^схнеT”
|
|
7
|
7
|
|
ὅτι ἐξελίπομεν ἐν τῇ ὀργῇ σου καὶ ἐν τῷ θυμῷ σου ἐταράχθημεν.
|
ЈА/ко и^счеꙁо'хомъ гнњвомъ твои'мᲆ, и^ ја%ростїю твоею смђти'хомся”
|
|
8
|
8
|
|
ἔθου τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἐναντίον σου· αἰὼν ἡμῶν εἰς φωτισμὸν τοῦ προσώπου σου.
|
Положилᲆ е^си безако'нїа наша преD собою, вњкъ нашь в# просвњщенїе лица твоего”
|
|
9
|
9
|
|
ὅτι πᾶσαι αἱ ἡμέραι ἡμῶν ἐξέλιπον, καὶ ἐν τῇ ὀργῇ σου ἐξελίπομεν· τὰ ἔτη ἡμῶν ὡσεὶ ἀράχνη ἐμελέτων.
|
ЈА/ко вс^и дн~їе наши ѓ^скђдњша, и^ гнњвомъ твои'мъ и^ꙁчеѕо'хомъ”
|
|
10
|
10
|
|
αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν ἡμῶν ἐν αὐτοῖς ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐὰν δὲ ἐν δυναστείαις, ὀγδοήκοντα ἔτη, καὶ τὸ πλεῖον αὐτῶν κόπος καὶ πόνος· ὅτι ἐπῆλθε πρᾳότης ἐφ᾿ ἡμᾶς, καὶ παιδευθησόμεθα.
|
Лњта нашя ја%ко паё^чи'на паё^ча'хђся, дн~їе лњтъ нашихъ в ниX же сеDмьдесятъ лњтъ. а%ще же в си'лахъ, ѓ^смъдесятъ лњтъ. и^ множае и^х# трђдъ и^ болњзнь” ЈА/ко прїиде кротость на ны, и^ нака'жемся”
|
|
11
|
11
|
|
τίς γινώσκει τὸ κράτος τῆς ὀργῆς σου καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου σου τὸν θυμόν σου ἐξαριθμήσασθαι;
|
Кто` съвњсть дръжа'вђ гнњва твоего, и^ эT страха твоего ја%рость твою и^ꙁчести`;
|
|
12
|
12
|
|
τὴν δεξιάν σου οὕτω γνώρισόν μοι καὶ τοὺς πεπαιδευμένους τῇ καρδίᾳ ἐν σοφίᾳ.
|
десни'цђ твою та'ко скажи` м^и, и^ ѓ^коаанныа срDцемъ в# мђ'дрости”
|
|
13
|
13
|
|
ἐπίστρεψον, Κύριε· ἕως πότε; καὶ παρακλήθητι ἐπὶ τοῖς δούλοις σου.
|
ѓ^брати г~и доко'лњ, и^ ё^моленъ бђ'ди на рабы` своя”
|
|
14
|
14
|
|
ἐνεπλήσθημεν τὸ πρωΐ τοῦ ἐλέους σου, Κύριε, καὶ ἠγαλλιασάμεθα καὶ εὐφράνθημεν ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις ἡμῶν· εὐφρανθείημεν
|
И$спо'лнихомся ꙁаё'тра млsти твоя г~и, и^ въꙁрадовахомся и^ въꙁвеселихомся”
|
|
15
|
15
|
|
ἀνθ᾿ ὧν ἡμερῶν ἐταπείνωσας ἡμᾶς, ἐτῶν, ὧν εἴδομεν κακά.
|
Въ вся` дн~и нашя въꙁвеселихомся, ꙁа дн^и в# няже смирилъ н^ы е^си, лᲇта в ня'же видᲇхомъ злая”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἴδε ἐπὶ τοὺς δούλους σου καὶ ἐπὶ τὰ ἔργα σου καὶ ὁδήγησον τοὺς υἱοὺς αὐτῶν,
|
И$ призри на рабы` своя и на дњ'ла твоя, и^ насᲄа'ви сн~ы иX”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἔστω ἡ λαμπρότης Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐφ᾿ ἡμᾶς, καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ τὸ ἔργον τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον.
|
И$ бђ'ди свњтлость г~а б~а на'шего на насъ, и^ дњ'ла рђкъ на'шихъ и^справи на насъ, и^ дњло рђкᲆ наших# и^спра'ви”
|
|
Κεφάλαιο 90
|
ўало'мъ ч~
|
|
1
|
0
|
|
Αἶνος ᾠδῆς τῷ Δαυΐδ. Ο ΚΑΤΟΙΚΩΝ ἐν βοηθείᾳ τοῦ ῾Υψίστου, ἐν σκέπῃ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται.
|
Хвала` пњснїи двDвъ. неѓ^пи'санъ эT е^вре'й, ч~”
|
|
2
|
1
|
|
ἐρεῖ τῷ Κυρίῳ· ἀντιλήπτωρ μου εἶ καὶ καταφυγή μου, ὁ Θεός μου, καὶ ἐλπιῶ ἐπ᾿ αὐτόν,
|
Живый в по'мощи вы'шняго, въ кровњ б~а нбsнаго въдворится”
|
|
3
|
2
|
|
ὅτι αὐτὸς ρύσεταί σε ἐκ παγίδος θηρευτῶν καὶ ἀπὸ λόγου ταραχώδους.
|
Рече'тъ гв~и, ꙁастђ'пникъ мой е^си, и^ прибᲇжище мое, б~ъ мой, и^ ё^поваю нань”
|
|
4
|
3
|
|
ἐν τοῖς μεταφρένοις αὐτοῦ ἐπισκιάσει σοι, καὶ ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐλπιεῖς· ὅπλῳ κυκλώσει σε ἡ ἀλήθεια αὐτοῦ.
|
ЈА/ко тои и^ꙁба'витъ т^я эT сњти ло'вча и^ эT словесе` мяте'жна”
|
|
5
|
4
|
|
οὐ φοβηθήσῃ ἀπὸ φόβου νυκτερινοῦ, ἀπὸ βέλους πετομένου ἡμέρας,
|
Пле'щма свои'ма ѓ^сњнитъ т^я, и^ поD крилњ` е^го надњ'ешися” ѓ^рђжїе ѓ^бы'детᲆ т^я и^стина е^го,
|
|
6
|
5
|
|
ἀπὸ πράγματος ἐν σκότει διαπορευομένου, ἀπὸ συμπτώματος καὶ δαιμονίου μεσημβρινοῦ.
|
не ёбои'шися эT страха нощна'го, эT стрᲇлы` летящаа въ дн~е,
|
|
7
|
6
|
|
πεσεῖται ἐκ τοῦ κλίτους σου χιλιὰς καὶ μυριὰς ἐκ δεξιῶν σου, πρὸς σὲ δὲ οὐκ ἐγγιεῖ·
|
эT вещи въ тмњ преходя'щая, эT сря'ща и бњса полђдн~ьнаго”
|
|
8
|
7
|
|
πλὴν τοῖς ὀφθαλμοῖς σου κατανοήσεις καὶ ἀνταπόδοσιν ἁμαρτωλῶν ὄψει.
|
Падетъ эT страны` твоеа` ты'сяща, и^ тма` ѓ^деснђю тебе`, к тебњ же не прибли'жится”
|
|
9
|
8
|
|
ὅτι σύ, Κύριε, ἡ ἐλπίς μου· τὸν ῞Υψιστον ἔθου καταφυγήν σου.
|
ѓ^ба'че ѓ^чи'ма свои'ма смо'триши, и^ въздаа'нїе грњшникомъ ё^ꙁриши”
|
|
10
|
9
|
|
οὐ προσελεύσεται πρὸς σὲ κακά, καὶ μάστιξ οὐκ ἐγγιεῖ ἐν τῷ σκηνώματί σου.
|
ЈА/ко т^ы г~и ё^пова'нїе мое, вы'шняго положил# е^си прибњжище твое,
|
|
11
|
10
|
|
ὅτι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ τοῦ διαφυλάξαι σε ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς σου·
|
Не прїидетъ к тебњ ѕл^о, и^ ра'на не прибли'жится тњлеси твое^мђ”
|
|
12
|
11
|
|
ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσί σε, μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου·
|
ЈА/ко а^гг~ломъ свои'мъ ꙁаповњсть ѓ^ тебњ, съхранити т^я въ всњхъ пђтехъ твоих#”
|
|
13
|
12
|
|
ἐπὶ ἀσπίδα καὶ βασιλίσκον ἐπιβήσῃ καὶ καταπατήσεις λέοντα καὶ δράκοντα.
|
На рђкаX въꙁмђтъ т^я, да не когда пре'ткнеши ѓ^ камень ногы твоеа”
|
|
14
|
13
|
|
ὅτι ἐπ᾿ ἐμὲ ἤλπισε, καὶ ρύσομαι αὐτόν· σκεπάσω αὐτόν, ὅτι ἔγνω τὸ ὄνομά μου.
|
На а'спидђ и^ васили'ска настђ'пиши, и^ попере'ши лва` и^ змїа”
|
|
15
|
14
|
|
κεκράξεται πρός με, καὶ ἐπακούσομαι αὐτοῦ, μετ᾿ αὐτοῦ εἰμι ἐν θλίψει· ἐξελοῦμαι αὐτόν, καὶ δοξάσω αὐτόν.
|
ЈА/ко на мя ё^пова, и^ і^ꙁба'влю и&. покры'ю и&, ја^ко позна и'мя мое`”
|
|
16
|
15
|
|
μακρότητα ἡμερῶν ἐμπλήσω αὐτὸν καὶ δείξω αὐτῷ τὸ σωτήριόν μου.
|
Въз#ꙁоветъ къ мнњ, и^ ё^слы'шђ и&, с нимᲆ е^смь в# скорби” И$змђ` и&, и^ просла'влю е^го”
|
|
Κεφάλαιο 91
|
ўало'мъ ч~а
|
|
1
|
1
|
|
Ψαλμὸς ᾠδῆς, εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου.
|
ўлоM пњсни в# дн~ь сђбо'тныи” ч~а” кgа г~і”
|
|
2
|
2
|
|
ΑΓΑΘΟΝ τὸ ἐξομολογεῖσθαι τῷ Κυρίῳ καὶ ψάλλειν τῷ ὀνόματί σου, ῞Υψιστε,
|
Бл~го е^сть и^сповњдатися гв~и, и^ пњти и'мени ᲄвоемђ вы'шне.
|
|
3
|
3
|
|
τοῦ ἀναγγέλλειν τῷ πρωΐ τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου κατὰ νύκτα
|
въꙁвњщати ꙁа ё^тра млsть твою, и^ і'стинђ твою на вся'кђ нощь.
|
|
4
|
4
|
|
ἐν δεκαχόρδῳ ψαλτηρίῳ μετ᾿ ᾠδῆς ἐν κιθάρᾳ.
|
в# десятострђннемᲆ ўалты'ри, с пᲇснїю в# гђ'слехъ”
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι εὔφρανάς με, Κύριε, ἐν τοῖς ποιήμασί σου, καὶ ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν σου ἀγαλλιάσομαι.
|
ЈА/ко въꙁвеселилъ м^я е^си г~и в тва'ри твоей, и^ в дњлехъ рђ'кђ твоею въꙁрадђюся”
|
|
6
|
6
|
|
ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου Κύριε· σφόδρα ἐβαθύνθησαν οἱ διαλογισμοί σου.
|
ЈА/ко въꙁвели'чишяся дњла твоя г~и, ѕњло` ё^глђби'шяся помышле'нїа твоа”
|
|
7
|
7
|
|
ἀνὴρ ἄφρων οὐ γνώσεται, καὶ ἀσύνετος οὐ συνήσει ταῦτα.
|
Мђжᲆ беꙁђ'менъ не позна'етъ, и^ нераꙁђмивъ, не раꙁђмњетъ сихъ”
|
|
8
|
8
|
|
ἐν τῷ ἀνατεῖλαι ἁμαρτωλοὺς ὡσεὶ χόρτον καὶ διέκυψαν πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν, ὅπως ἂν ἐξολοθρευθῶσιν εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
Є$гда проꙁябошя грњшницы ја%ко трава`, и^ проникоша вси дњ'лающеи` беꙁако'нїе, ја%ко да потребятся въ вњкъ вњка”
|
|
9
|
9
|
|
σὺ δὲ ῞Υψιστος εἰς τὸν αἰῶνα, Κύριε·
|
Ты же вышнїи в# вњкъ г~и”
|
|
10
|
10
|
|
ὅτι ἰδοὺ οἱ ἐχθροί σου, Κύριε, ἰδοὺ οἱ ἐχθροί σου ἀπολοῦνται, καὶ διασκορπισθήσονται πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν,
|
ЈА/ко с^е враѕи твои` г~и, ја%ко с^е вра'ѕи твои` поги'бнђт#, и^ раꙁы'дђтся вс^и дњ'лающеи` беꙁако'нїе”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ὑψωθήσεται ὡς μονοκέρωτος τὸ κέρας μου καὶ τὸ γῆράς μου ἐν ἐλαίῳ πίονι·
|
И$ въꙁнесе'т#ся ја%ко и^норо'га рогъ мой, и^ ста'рос`ть моа въ е^леи масти'тњ”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐπεῖδεν ὁ ὀφθαλμός μου ἐν τοῖς ἐχθροῖς μου, καὶ ἐν τοῖς ἐπανισταμένοις ἐπ᾿ ἐμὲ πονηρευομένοις ἀκούσατε τὸ οὖς μου.
|
И$ въꙁрњ ѓ%ко мое на врагы` моя, и^ въстающаа на' мя, лђка'внђющая ё^слы'шитъ ё^хо мое`”
|
|
13
|
13
|
|
δίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει, ὡσεὶ ἡ κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται.
|
Пра'ведникъ ја%ко фљ=нићᲆ процвњтетъ, ја%ко ке'дръ и^же в лљ=ванњ ё^мно'жится”
|
|
14
|
14
|
|
πεφυτευμένοι ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐξανθήσουσιν·
|
Насаждени в домђ гн~и, въ дворXњ б~а на'шего процвњтђтъ”
|
|
15
|
15
|
|
ἔτι πληθυνθήσονται ἐν γήρει πίονι καὶ εὐπαθοῦντες ἔσονται τοῦ ἀναγγεῖλαι
|
Є$ще ё^мно'жатся в# ста'рости масти'тњ, и^ бл~гопрїе'млюще бђдђтъ,
|
|
16
|
16
|
|
ὅτι εὐθὴς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔστιν ἀδικία ἐν αὐτῷ.
|
да въꙁвњстятъ” ЈА/ко правъ г~ь б~ъ нашь, и^ нњсть неправды в немъ”
|
|
Κεφάλαιο 92
|
ўало'мъ ч~в
|
|
1
|
0
|
|
Εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ προσαββάτου, ὅτε κατῴκισται ἡ γῆ· αἶνος ᾠδῆς τῷ Δαυΐδ. Ο Κύριος ἐβασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο, ἐνεδύσατο Κύριος δύναμιν καὶ περιεζώσατο· καὶ γὰρ ἐστερέωσε τὴν οἰκουμένην, ἥτις οὐ σαλευθήσεται.
|
В дн~ь сђбо'тныи, в#негда насели'ся земля. хвала` пњсни двDвы, ч~в”
|
|
2
|
1
|
|
ἕτοιμος ὁ θρόνος σου ἀπὸ τότε, ἀπὸ τοῦ αἰῶνος σὺ εἶ.
|
Гь~ въцр~ися, в лњпотђ ся ѓ^блече`” ѓ^блече'ся г~ь в си'лђ, и^ препоя'сася. и%бо ё^твер#ди` вселе'ннђю, ја%же не поDвижится”
|
|
3
|
2
|
|
ἐπῆραν οἱ ποταμοί, Κύριε, ἐπῆραν οἱ ποταμοὶ φωνὰς αὐτῶν· ἀροῦσιν οἱ ποταμοὶ ἐπιτρίψεις αὐτῶν.
|
Готовъ прsтлъ твой эTто'лњ, эT вњка ты е^си”
|
|
4
|
3
|
|
ἀπὸ φωνῶν ὑδάτων πολλῶν θαυμαστοὶ οἱ μετεωρισμοὶ τῆς θαλάσσης, θαυμαστὸς ἐν ὑψηλοῖς ὁ Κύριος.
|
Въꙁдвигошя рњки г~и въꙁдвигошя рњкы` глsа свой” Во'змђтъ рњкы стрђгы своя
|
|
5
|
4
|
|
τὰ μαρτύριά σου ἐπιστώθησαν σφόδρα· τῷ οἴκῳ σου πρέπει ἁγίασμα, Κύριε, εἰς μακρότητα ἡμερῶν.
|
эT гласовъ воD мно'гᲆ” ди'вны высоты мор#скыа, ди'венъ в# высокыX г~ь”
|
|
Κεφάλαιο 93
|
ўало'мъ ч~г
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ, τετράδι σαββάτου. ΘΕΟΣ ἐκδικήσεων Κύριος, Θεὸς ἐκδικήσεων ἐπαρρησιάσατο.
|
ўлоM дввDъ, четвори'ца сђботы. неѓ^пи'санъ эT е^вреи” ч~г”
|
|
2
|
1
|
|
ὑψώθητι ὁ κρίνων τὴν γῆν, ἀπόδος ἀνταπόδοσιν τοῖς ὑπερηφάνοις.
|
Бг~ъ эTм#ще'нїи г~ь, бг~ъ эTм#щенїи не ѓ^бинђлся е^сть”
|
|
3
|
2
|
|
ἕως πότε ἁμαρτωλοί, Κύριε, ἕως πότε ἁμαρτωλοὶ καυχήσονται,
|
Въꙁнеси'ся сђдяи` ꙁемли`, вᲆꙁдажDь вᲆꙁдаа'нїе гордыM”
|
|
4
|
3
|
|
φθέγξονται καὶ λαλήσουσιν ἀδικίαν, λαλήσουσι πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν;
|
доко'лњ грњшници г~и, доколњ грњшницы въсхва'лятся;
|
|
5
|
4
|
|
τὸν λαόν σου, Κύριε, ἐταπείνωσαν καὶ τὴν κληρονομίαν σου ἐκάκωσαν,
|
провњща'ютъ, и^ въꙁгл~ють неправдђ, въꙁгл~ютъ вс^и дњ'лающеи` беꙁако'нїе”
|
|
6
|
5
|
|
χήραν καὶ ὀρφανὸν ἀπέκτειναν, καὶ προσήλυτον ἐφόνευσαν
|
Люди твоа г~и смири'ша, и^ досто'анїе твое ѓ^ꙁло'биша”
|
|
7
|
6
|
|
καὶ εἶπαν· οὐκ ὄψεται Κύριος, οὐδὲ συνήσει ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ιακώβ.
|
Вдови'цђ и^ си'ра ё^мори'шя, и^ пришельца ё^би'ша”
|
|
8
|
7
|
|
σύνετε δή, ἄφρονες ἐν τῷ λαῷ· καί, μωροί, ποτὲ φρονήσατε.
|
И$ рњшя, не ё^зритъ г~ь. ниже раꙁђмњетъ б~ъ і^аковль”
|
|
9
|
8
|
|
ὁ φυτεύσας τὸ οὖς οὐχὶ ἀκούει; ἢ ὁ πλάσας τὸν ὀφθαλμὸν οὐχὶ κατανοεῖ;
|
Раꙁђмњите же безђ'мнїи` в людехъ, и^ бђ'ии нњкогда ё^мђдритеся”
|
|
10
|
9
|
|
ὁ παιδεύων ἔθνη οὐχὶ ἐλέγξει; ὁ διδάσκων ἄνθρωπον γνῶσιν;
|
Насаждеи` ё^хо, не слы'шитᲆ л^и; и^ли съꙁда'выи ѓко, не сматряетъ ли;
|
|
11
|
10
|
|
Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν ἀνθρώπων ὅτι εἰσὶ μάταιοι.
|
наказааи` ја%ѕыки, не ѓ^бличи'тъ л^и, ё^чаи` чл~ка ра'зђмђ;
|
|
12
|
11
|
|
μακάριος ὁ ἄνθρωπος, ὃν ἂν παιδεύσῃς, Κύριε, καὶ ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξῃς αὐτὸν
|
г~ь съвњсть помыш#ле'нїя члчsка, ја%ко сђть сђе'тна”
|
|
13
|
12
|
|
τοῦ πραΰναι αὐτὸν ἀφ᾿ ἡμερῶν πονηρῶν, ἕως οὗ ὀρυγῇ τῷ ἁμαρτωλῷ βόθρος.
|
Блаже'нъ чл~къ, е^гоже а^ще накажеши г~и, и^ эT зако'на твое^го наё^чи'ши и&”
|
|
14
|
13
|
|
ὅτι οὐκ ἀπώσεται Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ οὐκ ἐγκαταλείψει,
|
ё^кроᲄи'ти е^го эT дн~їи лютъ, до'ндеже и^зры'ется грᲇшномђ я'ма”
|
|
15
|
14
|
|
ἕως οὗ δικαιοσύνη ἐπιστρέψῃ εἰς κρίσιν καὶ ἐχόμενοι αὐτῆς πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ. (διάψαλμα).
|
ЈА/ко не эTри'нетъ г~ь людїи свои^хъ, и^ достоянїа свое^го не ѓ^ста'витᲆ,
|
|
16
|
15
|
|
τίς ἀναστήσεταί μοι ἐπὶ πονηρευομένοις; ἢ τίς συμπαραστήσεταί μοι ἐπὶ τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν;
|
дон#деже пра'вда ѓ^брати'тъся на сђ'дъ, и^ блиꙁъ еа` вс^и правїи срDцемъ”
|
|
17
|
16
|
|
εἰ μὴ ὅτι Κύριος ἐβοήθησέ μοι, παρὰ βραχὺ παρῴκησε τῷ ᾅδῃ ἡ ψυχή μου.
|
кт^о въста'нетъ м^и на лђкавнђющаа`, и^ли кт^о съпрDеста'нетъ м^и на дњ'лающая безако'нїе;
|
|
18
|
17
|
|
εἰ ἔλεγον· σεσάλευται ὁ πούς μου, τὸ ἔλεός σου, Κύριε, ἐβοήθει μοι.
|
а^ще не г~ь помо'глᲆ б^ы ми в ма'лᲇ вселилася б^ы вᲆ а'дъ дш~а моа”
|
|
19
|
18
|
|
Κύριε, κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν μου ἐν τῇ καρδίᾳ μου αἱ παρακλήσεις σου εὔφραναν τὴν ψυχήν μου.
|
А$ще гл~ахъ поDвижася нога` моа” Млsть твоа г~и помага'ше м^и”
|
|
20
|
19
|
|
μὴ συμπροσέστω σοι θρόνος ἀνομίας, ὁ πλάσσων κόπον ἐπὶ πρόσταγμα.
|
По мно'жествђ болњꙁнїи мои^хᲆ в# срDци мое'мъ, ё^тњшенїа твоя възвесели'шя дш~ђ мою”
|
|
21
|
20
|
|
θηρεύσουσιν ἐπὶ ψυχὴν δικαίου καὶ αἷμα ἀθῷον καταδικάσονται.
|
да не пребђ'детъ тебњ престолъ безако'нїа, съѕидааи` трђдъ на повелњнїе”
|
|
22
|
21
|
|
καὶ ἐγένετό μοι Κύριος εἰς καταφυγὴν καὶ ὁ Θεός μου εἰς βοηθὸν ἐλπίδος μου·
|
ё^ловя'тᲆ на' дш~ђ правеDничђ, и^ кро'вь непови'ннђю ѓ^сђ'дятъ”
|
|
23
|
22
|
|
καὶ ἀποδώσει αὐτοῖς Κύριος τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, καὶ κατὰ τὴν πονηρίαν αὐτῶν ἀφανιεῖ αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεός.
|
И$ бысть мн^њ г~ь в# прибњжище, и^ б~ъ мой в# помощᲆ ё^пова'нїа моего”
|
|
Κεφάλαιο 94
|
ўало'мъ ч~д
|
|
1
|
0
|
|
Αἶνος ᾠδῆς τῷ Δαυΐδ. ΔΕΥΤΕ ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ, ἀλαλάξωμεν τῷ Θεῷ τῷ Σωτῆρι ἡμῶν·
|
Хвала пњснїи дввDъ. неѓ^пи'санъ эT е^врей, ч~д”
|
|
2
|
1
|
|
προφθάσωμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει καὶ ἐν ψαλμοῖς ἀλαλάξωμεν αὐτῷ.
|
Прїидњте вᲆзрадђемся гв~и, въскли'кнемъ б~ђ, сп~си'телю на'шемђ”
|
|
3
|
2
|
|
ὅτι Θεὸς μέγας Κύριος καὶ Βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν·
|
ПрDеваримъ лице е^го въ и^сповњданїи, и^ въ ўалмњхъ въскли'кнемъ е^мђ”
|
|
4
|
3
|
|
ὅτι ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὰ πέρατα τῆς γῆς, καὶ τὰ ὕψη τῶν ὀρέων αὐτοῦ εἰσιν·
|
ЈА/ко б~ъ ве'лей г~ь, и^ цр~ь ве'лей по все'й ꙁемли”
|
|
5
|
4
|
|
ὅτι αὐτοῦ ἐστιν ἡ θάλασσα, καὶ αὐτὸς ἐποίησεν αὐτήν, καὶ τὴν ξηρὰν αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἔπλασαν.
|
ја%ко в рђцњ е^го вс^и концы` земля`, и^ высоᲄы` го'ръ того сTђ”
|
|
6
|
5
|
|
δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ καὶ κλαύσωμεν ἐναντίον Κυρίου, τοῦ ποιήσαντος ἡμᾶς·
|
ЈА/ко того` е^сть мо'ре, и^ той съᲄвори е&, и^ сђ'шђ рђцњ е^го създа'стњ”
|
|
7
|
6
|
|
ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ ἡμεῖς λαὸς νομῆς αὐτοῦ καὶ πρόβατα χειρὸς αὐτοῦ.
|
Прїидᲇте покло'нимся, и^ припадемъ е^мђ, и^ въсплаче'мся прDе гм~ъ сътвор#шим# насъ”
|
|
8
|
7
|
|
σήμερον, ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν, ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ,
|
ЈА/ко той е^сть б~ъ нашь, и^ мы` людїе па'ствы е^го, и^ ѓ^вця рђкы` е^го. днsе а^ще глsа е^го ё^слышите,
|
|
9
|
8
|
|
οὗ ἐπείρασάν με οἱ πατέρες ὑμῶν, ἐδοκίμασάν με καὶ εἶδον τὰ ἔργα μου.
|
не ѓ^жести'те срDцъ вашихъ, ја%ко въ прогнњванїи, по дн~и и^скђшенїа в# пђсты'ни,
|
|
10
|
9
|
|
τεσσαράκοντα ἔτη προσώχθισα τῇ γενεᾷ ἐκείνῃ καὶ εἶπα· ἀεὶ πλανῶνται τῇ καρδίᾳ, αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὰς ὁδούς μου,
|
воньже и^скђси'ша м^я эTц~ы ваши” И$скђси'ша м^я, и^ видњшя дњ'ла моа.
|
|
11
|
10
|
|
ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου· εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου.
|
четы'редесятъ лњтъ негодоваX ро'да того” И$ рњхъ, прнsо блђдятъ срDцемъ, тїи же не позна'шя пђтїи мои'хъ”
|
|
Κεφάλαιο 95
|
ўало'мъ ч~е
|
|
1
|
0
|
|
῞Οτε ὁ οἶκος ᾠκοδομεῖτο μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν· ᾠδὴ τῷ Δαυΐδ. ΑΣΑΤΕ τῷ Κυρίῳ ᾆσμα καινόν, ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ·
|
Хвала` пњснїи дввDъ, в#негда храмъ ѕида'шеся по плененїи. неѓ^писанъ эT е^вре'и^, ч~е
|
|
2
|
1
|
|
ᾄσατε τῷ Κυρίῳ· εὐλογήσατε τὸ ὄνομα αὐτοῦ, εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον αὐτοῦ·
|
Въспо'ите гв~и пњснь новђ, въспо'ите гв~и вс^я ꙁемля”
|
|
3
|
2
|
|
ἀναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὴν δόξαν αὐτοῦ, ἐν πᾶσι τοῖς λαοῖς τὰ θαυμάσια αὐτοῦ.
|
въспо'ите гв~и, блsвиᲄе и'мя е^го” Бл~говњстите дн~ь, эT дн~е сп~се'нїе бж~їе”
|
|
4
|
3
|
|
ὅτι μέγας Κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα, φοβερός ἐστιν ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς·
|
Възвᲇсти'те въ ја^ѕы'цехᲆ сла'вђ е^го, въ всXњ лю'дехᲆ чюдеса е^го”
|
|
5
|
4
|
|
ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια, ὁ δὲ Κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησεν.
|
ЈА/ко ве'леи г~ь и^ хва'ленъ ѕњло, стра'шенъ е^сть нDа всњми бо'гы”
|
|
6
|
5
|
|
ἐξομολόγησις καὶ ὡραιότης ἐνώπιον αὐτοῦ. ἁγιωσύνη καὶ μεγαλοπρέπεια ἐν τῷ ἁγιάσματι αὐτοῦ.
|
ЈА/ко вси бо'ѕи ја^зы'къ бњ'сове, г~ь же нб~са сътвои”
|
|
7
|
6
|
|
ἐνέγκατε τῷ Κυρίῳ, αἱ πατριαὶ τῶν ἐθνῶν, ἐνέγκατε τῷ Κυρίῳ δόξαν καὶ τιμήν·
|
И$сповњданїе и^ красота прDе ни'мᲆ, ст~ы'ни и^ велелњпїе въ ст~и'лњ е^го”
|
|
8
|
7
|
|
ἐνέγκατε τῷ Κυρίῳ δόξαν ὀνόματι αὐτοῦ, ἄρατε θυσίας καὶ εἰσπορεύεσθε εἰς τὰς αὐλὰς αὐτοῦ·
|
Принесњте гв~и эTч~ьствїа ја^ѕыкъ, принесњте гв~и славђ и^ честь”
|
|
9
|
8
|
|
προσκυνήσατε τῷ Κυρίῳ ἐν αὐλῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ, σαλευθήτω ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ πᾶσα ἡ γῆ.
|
принесњте гв~и сла'вђ и'мени е^го” Прїимњте жрътвы, и^ входи'те в# дворы е^го”
|
|
10
|
9
|
|
εἴπατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν· ὁ Κύριος ἐβασίλευσε, καὶ γὰρ κατώρθωσε τὴν οἰκουμένην, ἥτις οὐ σαλευθήσεται, κρινεῖ λαοὺς ἐν εὐθύτητι.
|
поклони'теся гв~и в# дворњ` ст~емъ е^го” да подви'жится эT лица` е^го вс^я земля`”
|
|
11
|
10
|
|
εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοὶ καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ, σαλευθήτω ἡ θάλασσα καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς·
|
Рцњте въ ја^ѕы'цехъ, ја^ко г~ь въцр~и'ся” И$бо и^справи вселе'ннђю ја^же не поDви'жится, сђдитъ лю'демъ пра'востїю”
|
|
12
|
11
|
|
χαρήσεται τὰ πεδία καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς· τότε ἀγαλλιάσονται πάντα τὰ ξύλα τοῦ δρυμοῦ
|
да вᲆзвеселяTся нб~са`, и^ радђется ꙁемля” да подви'жится мо'ре и^ і^сполненїе еа`”
|
|
13
|
12
|
|
πρὸ προσώπου τοῦ Κυρίου, ὅτι ἔρχεται, ὅτι ἔρχεται κρῖναι τὴν γῆν. κρινεῖ τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ καὶ λαοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ αὐτοῦ.
|
възрадђюTся поля и^ вс^я ја^же на нихᲆ” Тогда възрадђюTся вс^я дре'ва дђбравная,
|
|
Κεφάλαιο 96
|
ўало'мъ ч~ѕ
|
|
1
|
0
|
|
Τῷ Δαυΐδ, ὅτε ἡ γῆ αὐτοῦ καθίσταται. Ο ΚΥΡΙΟΣ ἐβασίλευσεν, ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ, εὐφρανθήτωσαν νῆσοι πολλαί.
|
ўало'мъ дввDъ,. е^гда земля` е^мђ населяшеся. неѓ^пи'санъ эT е^врей, ч~ѕ”
|
|
2
|
1
|
|
νέφη καὶ γνόφος κύκλῳ αὐτοῦ, δικαιοσύνη καὶ κρίμα κατόρθωσις τοῦ θρόνου αὐτοῦ.
|
Гь~ воцр~и'ся, да радђется земля, да веселя'тся ѓ%строви мно'ѕи”
|
|
3
|
2
|
|
πῦρ ἐναντίον αὐτοῦ προπορεύσεται καὶ φλογιεῖ κύκλῳ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ·
|
ѓ^блакъ и^ примракъ ѓ^кресᲄъ е^го, правда и^ сђдьба и^справленїе престо'ла е^го”
|
|
4
|
3
|
|
ἔφαναν αἱ ἀστραπαὶ αὐτοῦ τῇ οἰκουμένῃ, εἶδε καὶ ἐσαλεύθη ἡ γῆ.
|
ѓ^гнь прDе ни'мъ прDеи'детъ, и^ попа'литъ ѓ^крестъ врагы е^го”
|
|
5
|
4
|
|
τὰ ὄρη ὡσεὶ κηρὸς ἐτάκησαν ἀπὸ προσώπου Κυρίου, ἀπὸ προσώπου Κυρίου πάσης τῆς γῆς.
|
Э$свњти'ша млънїа е^го вселе'ннђю, видњ и^ поDвижася земля”
|
|
6
|
5
|
|
ἀνήγγειλαν οἱ οὐρανοὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ εἴδοσαν πάντες οἱ λαοὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ.
|
Го'ры ја%ко воскъ раста'яша эT лица гн~я, эT лица г~а всея земля”
|
|
7
|
6
|
|
αἰσχυνθήτωσαν πάντες οἱ προσκυνοῦντες τοῖς γλυπτοῖς, οἱ ἐγκαυχώμενοι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν· προσκυνήσατε αὐτῷ, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ.
|
Възвњсти'шя нб~са пра'вдђ е^го, и^ видњшя вс^и людїе сла'вђ е^го”
|
|
8
|
7
|
|
ἤκουσε καὶ εὐφράνθη ἡ Σιών, καὶ ἠγαλλιάσαντο αἱ θυγατέρες τῆς ᾿Ιουδαίας ἕνεκεν τῶν κριμάτων σου, Κύριε·
|
Да посты'дятся вси, кланяющеи`ся и^стђка'ннымъ, хваля'щеи`ся ѓ^ и^долњхъ свои^хᲆ” Поклони'теся е^мђ в#си а^гг~ли е^го”
|
|
9
|
8
|
|
ὅτι σὺ εἶ Κύριος ὕψιστος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, σφόδρα ὑπερυψώθης ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς.
|
Слыша и^ въꙁвесели'ся сїѓ'нъ и^ възрадовашася дщеря і^ю^де'йскыя, сђде'бъ ради твои^хъ г~и”
|
|
10
|
9
|
|
οἱ ἀγαπῶντες τὸν Κύριον, μισεῖτε πονηρά· φυλάσσει Κύριος τὰς ψυχὰς τῶν ὁσίων αὐτοῦ, ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλῶν ρύσεται αὐτούς.
|
ЈА/ко т^ы г~ь вышнїи нDа всею ꙁемле'ю, ѕњло превъзнесе'ся нDа всњми бо'гы”
|
|
11
|
10
|
|
φῶς ἀνέτειλε τῷ δικαίῳ καὶ τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ εὐφροσύνη.
|
Лю'бящей г~а, ненавиди'те ѕл^а” Хранитъ г~ь дш~я преподобныX свои^хъ, и^з рђкы` грњшнича и^зба'витъ и^хъ”
|
|
12
|
11
|
|
εὐφράνθητε, δίκαιοι, ἐν τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐξομολογεῖσθε τῇ μνήμῃ τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ.
|
Свњтъ восїа правDеникђ, и^ правымъ срDцемъ весе'лїе”
|
|
Κεφάλαιο 97
|
ўало'мъ ч~з
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. ΑΣΑΤΕ τῷ Κυρίῳ ᾆσμα καινόν, ὅτι θαυμαστὰ ἐποίησεν ὁ Κύριος· ἔσωσεν αὐτὸν ἡ δεξιὰ αὐτοῦ καὶ ὁ βραχίων ὁ ἅγιος αὐτοῦ.
|
ўлоM дввDъ, ч~з”
|
|
2
|
1
|
|
ἐγνώρισε Κύριος τὸ σωτήριον αὐτοῦ, ἐναντίον τῶν ἐθνῶν ἀπεκάλυψε τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ.
|
Въспо'ите гв~и пњснь но'вђ, ја%ко ди'вна сътвори г~ь” спасе е^го десни'ца е^го, и^ мы'шца ст~а'а е^го”
|
|
3
|
2
|
|
ἐμνήσθη τοῦ ἐλέους αὐτοῦ τῷ ᾿Ιακὼβ καὶ τῆς ἀληθείας αὐτοῦ τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ· εἴδοσαν πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
|
ЈА/ви' г~ь сп~се'нїе свое, прDе ја%зы'кы эTкры` пра'вдђ свою”
|
|
4
|
3
|
|
ἀλαλάξατε τῷ Θεῷ, πᾶσα ἡ γῆ, ᾄσατε καὶ ἀγαλλιᾶσθε καὶ ψάλατε·
|
Помянђ` млsть свою` і^а'ковђ, и^ і'стины своеа` до'мђ і^ил~евђ” Видњшя вс^и концы` земля сп~се'нїе б~а на'шего”
|
|
5
|
4
|
|
ψάλατε τῷ Κυρίῳ ἐν κιθάρᾳ, ἐν κιθάρᾳ καὶ φωνῇ ψαλμοῦ·
|
въскли'кнњте бв~и вся земля`, въспо'ите и^ радђитеся и^ по'ите”
|
|
6
|
5
|
|
ἐν σάλπιγξιν ἐλαταῖς καὶ φωνῇ σάλπιγγος κερατίνης ἀλαλάξατε ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως Κυρίου.
|
по'ите гв~и в# гђ'слехъ в гђслеX, и^ гла'сᲇ ўалоMстњ,
|
|
7
|
6
|
|
σαλευθήτω ἡ θάλασσα καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, ἡ οἰκουμένη καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ.
|
в# трђбахᲆ кова'ныM, и^ гла'сомъ трђбы` ро'жаны” въстрђбите прDе цр~емъ гм~ъ”
|
|
8
|
7
|
|
ποταμοὶ κροτήσουσι χειρὶ ἐπὶ τὸ αὐτό, τὰ ὄρη ἀγαλλιάσονται,
|
да поDви'жит#ся мо'ре и^ і^сполне'нїе е^го, вселе'ннаа и^ вс^и живђщеи` на не'й”
|
|
9
|
8
|
|
ὅτι ἥκει κρῖναι τὴν γῆν· κρινεῖ τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ καὶ λαοὺς ἐν εὐθύτητι.
|
Рњкы` вᲆспле'щђтъ рђками вкђ'пњ, го'ры възрадђются
|
|
Κεφάλαιο 98
|
ўало'мъ ч~и
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. Ο ΚΥΡΙΟΣ ἐβασίλευσεν, ὀργιζέσθωσαν λαοί· ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβίμ, σαλευθήτω ἡ γῆ.
|
ўлоM дввDъ, ч~и”
|
|
2
|
1
|
|
Κύριος ἐν Σιὼν μέγας καὶ ὑψηλός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς λαούς.
|
Гь~ въц~ри'ся, да гнњваются людїе” Сњдя'и на херђви'мњ, да подви'жится земля”
|
|
3
|
2
|
|
ἐξομολογησάσθωσαν τῷ ὀνόματί σου τῷ μεγάλῳ, ὅτι φοβερὸν καὶ ἅγιόν ἐστι.
|
г~ь в# сїѓ'нњ великъ, и^ высокъ е^сть нDа въсњми люDми”
|
|
4
|
3
|
|
καὶ τιμὴ βασιλέως κρίσιν ἀγαπᾷ· σὺ ἡτοίμασας εὐθύτητας, κρίσιν καὶ δικαιοσύνην ἐν ᾿Ιακὼβ σὺ ἐποίησας.
|
да и^сповњдятся и^мени твое^мђ вели'комђ” ја^ко стра'шно и^ ст~о е^сть,
|
|
5
|
4
|
|
ὑψοῦτε Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν αὐτοῦ, ὅτι ἅγιός ἐστι.
|
и^ чесᲄь цр~е'ва, сђдъ лю'биT” Ты ё^готова пра'вины`, сђд# и^ правдђ въ і^а'ковњ т^ы сътвори`”
|
|
6
|
5
|
|
Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν ἐν τοῖς ἱερεῦσιν αὐτοῦ, καὶ Σαμουὴλ ἐν τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα αὐτοῦ· ἐπεκαλοῦντο τὸν Κύριον, καὶ αὐτὸς εἰσήκουσεν αὐτῶν,
|
Възносите г~а б~а нашего, и^ кла'няитеся пDоножїю но'гђ е^го ја^ко ст~ъ е^сть”
|
|
7
|
6
|
|
ἐν στύλῳ νεφέλης ἐλάλει πρὸς αὐτούς· ὅτι ἐφύλασσον τὰ μαρτύρια αὐτοῦ καὶ τὰ προστάγματα αὐτοῦ, ἃ ἔδωκεν αὐτοῖς.
|
Мољ=сїи і^ а^а^ро'нъ въ і^ереѓ'х# е^го, и^ самђилъ в призыва'ющиX и^мя е^го” призыва'хђ г~а, и^ той послђшаше и^хᲆ.
|
|
8
|
7
|
|
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, σὺ ἐπήκουσε αὐτῶν· ὁ Θεός, σὺ εὐίλατος ἐγίνου αὐτοῖς καὶ ἐκδικῶν ἐπὶ πάντα τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν.
|
в# столпњ` ѓ%блачнњ гл~аше к ним#” ЈА/ко храняхђ свњдњнїа е^го, и^ повелњнїа его я^же дастъ и^мъ”
|
|
9
|
8
|
|
ὑψοῦτε Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ προσκυνεῖτε εἰς ὄρος ἅγιον αὐτοῦ, ὅτι ἅγιος Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν.
|
г~и б~е нашь т^ы послђшаше и^хъ. бж~е т^ы млsтивъ бываше и^мъ, и^ мща'я на вся` начина'нїа иX”
|
|
Κεφάλαιο 99
|
ўало'мъ ч~џ
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς εἰς ἐξομολόγησιν. ΑΛΑΛΑΞΑΤΕ τῷ Κυρίῳ, πᾶσα ἡ γῆ,
|
ўало'мъ дввDъ, въ и^сповњданїе, ч~џ”
|
|
2
|
1
|
|
δουλεύσατε τῷ Κυρίῳ ἐν εὐφροσύνῃ, εἰσέλθετε ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν ἀγαλλιάσει.
|
Въскли'кнᲇте бв~и вс^я земля`
|
|
3
|
2
|
|
γνῶτε ὅτι Κύριος, αὐτός ἐστιν ὁ Θεὸς ἡμῶν, αὐτὸς ἐποίησεν ἡμᾶς καὶ οὐχ ἡμεῖς· ἡμεῖς δὲ λαὸς αὐτοῦ καὶ πρόβατα τῆς νομῆς αὐτοῦ.
|
рабо'таите гв~и в# весе'лїи” внидњте преD ним# в ра'досᲄи,
|
|
4
|
3
|
|
εἰσέλθετε εἰς τὰς πύλας αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει, εἰς τὰς αὐλὰς αὐτοῦ ἐν ὕμνοις. ἐξομολογεῖσθε αὐτῷ, αἰνεῖτε τὸ ὄνομα αὐτοῦ,
|
ё^вњдите, ја%ко г~ь той е^сть бг~ъ нашь” Той съᲄвори насъ, а^ не мы. мы же людїе е^го, и ѓ^вця па'жити е^го”
|
|
5
|
4
|
|
ὅτι χρηστὸς Κύριος, εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ, καὶ ἕως γενεᾶς καὶ γενεᾶς ἡ ἀλήθεια αὐτοῦ.
|
Внидњте въ врата его въ и^сповњданїи, в# дворы` е^го в# пњнїи^хъ” И$сповњдаитеся е^мђ, хвалите и^мя е^го.
|
|
Κεφάλαιο 100
|
ўало'мъ р~
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. ΕΛΕΟΣ καὶ κρίσιν ᾄσομαί σοι, Κύριε·
|
ўалоM двDвъ, р~”
|
|
2
|
1
|
|
ψαλῶ καὶ συνήσω ἐν ὁδῷ ἀμώμῳ· πότε ἥξεις πρός με; διεπορευόμην ἐν ἀκακίᾳ καρδίας μου ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου.
|
Ми'лость и^ сђ'дъ въспою тебњ г~и,
|
|
3
|
2
|
|
οὐ προεθέμην πρὸ ὀφθαλμῶν μου πρᾶγμα παράνομον, ποιοῦντας παραβάσεις ἐμίσησα· οὐκ ἐκολλήθη μοι καρδία σκαμβή.
|
пою` и^ раꙁђмњю в пђти` непоро'чнњ” Когда прїидеши ко мн^њ; прехожаX в неꙁло'бїи срDца мое^го, посредњ` до'мђ мое^го”
|
|
4
|
3
|
|
ἐκκλίνοντος ἀπ᾿ ἐμοῦ τοῦ πονηροῦ οὐκ ἐγίνωσκον.
|
Не прDелага'хъ прDе ѓ^чи'ма мои'ма вещь ꙁаконопрестђ'пнђ, творящая престђпле'нїе вᲆꙁненави'дњхъ”
|
|
5
|
4
|
|
τὸν καταλαλοῦντα λάθρᾳ τὸν πλησίον αὐτοῦ, τοῦτον ἐξεδίωκον· ὑπερηφάνῳ ὀφθαλμῷ καὶ ἀπλήστῳ καρδίᾳ, τούτῳ οὐ συνήσθιον.
|
Не прилпе мн^њ срDце лђка'во, ё^кланя'ющагося эT мене лђка'ваго не поꙁнахъ”
|
|
6
|
5
|
|
οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπὶ τοὺς πιστοὺς τῆς γῆς τοῦ συγκαθῆσθαι αὐτοὺς μετ᾿ ἐμοῦ· πορευόμενος ἐν ὁδῷ ἀμώμῳ, οὗτός μοι ἐλειτούργει.
|
ѓ^клевета'ющаго та'й и^скреняго свое^го, сего и^згоняхъ” Гръдымъ ѓ'комъ и^ несы'тымъ срDцемъ, с# си'мъ не ја^дя'хъ”
|
|
7
|
6
|
|
οὐ κατῴκει ἐν μέσῳ τῆς οἰκίας μου ποιῶν ὑπερηφανίαν, λαλῶν ἄδικα οὐ κατεύθυνεν ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν μου.
|
ѓ%чи мои на вњрныа` ꙁемли` посаждати иX с# собою” ходя'и по пђти` непоро'чнђ, сей м^и слђжаше”
|
|
8
|
7
|
|
εἰς τὰς πρωίας ἀπέκτεινον πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐκ πόλεως Κυρίου πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν.
|
Не живяше посредњ до'мђ мое^го, творяи` горды'ню” Гл~яи` неправеднаа, не и^справля'ше прDе ѓ^чи'ма мои'ма”
|
|
Κεφάλαιο 101
|
ўало'мъ ра~
|
|
1
|
1
|
|
Προσευχὴ τῷ πτωχῷ, ὅταν ἀκηδιάσῃ καὶ ἐναντίον Κυρίου ἐκχέῃ τὴν δέησιν αὐτοῦ.
|
мл~тва ё^бо'гаго е^гда ё^ны'етᲆ, и^ прDе бг~омъ пролње'т# мольбђ свою`, р~а. каg д~і”
|
|
2
|
2
|
|
ΚΥΡΙΕ, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου πρὸς σὲ ἐλθέτω.
|
Ги~, ё^слы'ши мл~твђ мою`, и^ во'пль мой к# тебњ` да прїидетъ”
|
|
3
|
3
|
|
μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ· ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ θλίβωμαι, κλῖνον πρός με τὸ οὖς σου· ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλέσωμαί σε, ταχὺ ἐπάκουσόν μου,
|
Не эTврати лица твое^го эT мене`” Во'ньже дн~ь а^ще скорблю` приклони` ко мн^њ ё^хо твое” Воньже дн~ь а^ще призовђ т^я, ско'ро ё^слы'ши мя”
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι ἐξέλιπον ὡσεὶ καπνὸς αἱ ἡμέραι μου, καὶ τὰ ὀστᾶ μου ὡσεὶ φρύγιον συνεφρύγησαν.
|
ЈА/ко и^ꙁчеѕо'шя ја%ко дымъ дн~їе мои`, и^ ко'сти моя ја%ко сђши'ло съсхошяся”
|
|
5
|
5
|
|
ἐπλήγην ὡσεὶ χόρτος καὶ ἐξηράνθη ἡ καρδία μου, ὅτι ἐπελαθόμην τοῦ φαγεῖν τὸν ἄρτον μου.
|
ё^я'ꙁвенъ быхъ ја%ко трава`, и^ і'сше срDце мое`, ја^ко забыхъ снњ'сти хлњбᲆ мой”
|
|
6
|
6
|
|
ἀπὸ φωνῆς τοῦ στεναγμοῦ μου ἐκολλήθη τὸ ὀστοῦν μου τῇ σαρκί μου.
|
эT гла'са въꙁдыханїа мое^го, прилпе кость моа пло'ти моей”
|
|
7
|
7
|
|
ὡμοιώθην πελεκᾶνι ἐρημικῷ, ἐγενήθην ὡσεὶ νυκτικόραξ ἐν οἰκοπέδῳ,
|
ё^подобихся неја%сыти пђстыннњй, быX ја^ко нощный вранъ на ныри'щи”
|
|
8
|
8
|
|
ἠγρύπνησα καὶ ἐγενόμην ὡς στρουθίον μονάζον ἐπὶ δώματος.
|
Забдњхъ, и^ бых# ја^ко пти'ца ѓ^со'бящїася на здњ`”
|
|
9
|
9
|
|
ὅλην τὴν ἡμέραν ὠνείδιζόν με οἱ ἐχθροί μου, καὶ οἱ ἐπαινοῦντές με κατ᾿ ἐμοῦ ὤμνυον.
|
Весь дн~ь понашяхђ м^и вра'ѕи мой, и^ хваля'щеи м^я мною кленя'хђся”
|
|
10
|
10
|
|
ὅτι σποδὸν ὡσεὶ ἄρτον ἔφαγον καὶ τὸ πόμα μου μετὰ κλαυθμοῦ ἐκίρνων
|
Зане пе'пелъ ја%ко хлњбъ ја^дяхъ, и^ питїе мое съ плачемъ растворяхъ”
|
|
11
|
11
|
|
ἀπὸ προσώπου τῆς ὀργῆς σου καὶ τοῦ θυμοῦ σου, ὅτι ἐπάρας κατέῤῥαξάς με.
|
эT лица гнњва твое^го и^ ја%рости твоеа`, ја^ко възнесᲆ ниꙁвер#же м^я”
|
|
12
|
12
|
|
αἱ ἡμέραι μου ὡσεὶ σκιὰ ἐκλίθησαν, κἀγὼ ὡσεὶ χόρτος ἐξηράνθην.
|
дн~їе мо'и ја%ко сњнь ё^клони'шася, и^ а^ꙁъ ја%ко сњно и^схоX”
|
|
13
|
13
|
|
σὺ δέ, Κύριε, εἰς τὸν αἰῶνα μένεις, καὶ τὸ μνημόσυνόν σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
|
ты` же г~и в# вњкᲆ пребыва'еши, и^ па'мяT твоа в роD и^ родъ”
|
|
14
|
14
|
|
σὺ ἀναστὰς οἰκτειρήσεις τὴν Σιών, ὅτι καιρὸς τοῦ οἰκτειρῆσαι αὐτήν, ὅτι ἥκει καιρός·
|
т^ы вᲆскр~съ ё^ще'дриши сїѓ'на ја^ко вре'мя ё^щедриᲄи е^го, ја%ко прїиде вре'мя”
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι εὐδόκησαν οἱ δοῦλοί σου τοὺς λίθους αὐτῆς, καὶ τὸν χοῦν αὐτῆς οἰκτειρήσουσι.
|
ЈА$ко бл~говоли'шя раби` твои` ка'менїе е^го, и^ пе'рсᲄь е^го ё^щеDрятъ”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ φοβηθήσονται τὰ ἔθνη τὸ ὄνομά σου, Κύριε, καὶ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς τὴν δόξαν σου,
|
и^ ё^бояTся ја^ꙁы'цы и^мени гн~я, и^ вси цр~їе ꙁеMстїи сла'вы твоеа`”
|
|
17
|
17
|
|
ὅτι οἰκοδομήσει Κύριος τὴν Σιὼν καὶ ὀφθήσεται ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ.
|
ЈА/ко съѕиждетъ г~ь сїѓ'на, и^ ја%виTся въ сла'вњ своей”
|
|
18
|
18
|
|
ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν προσευχὴν τῶν ταπεινῶν καὶ οὐκ ἐξουδένωσε τὴν δέησιν αὐτῶν.
|
Призрњ` на мл~твђ ё^бо'гыхъ, и^ не ё^ничижи моленїя и^хъ”
|
|
19
|
19
|
|
γραφήτω αὕτη εἰς γενεὰν ἑτέραν, καὶ λαὸς ὁ κτιζόμενος αἰνέσει τὸν Κύριον.
|
да напишђтся сїи в родъ и^нъ, и^ лю'дїе ѕи'ждемїи въсхва'лятᲆ г~а”
|
|
20
|
20
|
|
ὅτι ἐξέκυψεν ἐξ ὕψους ἁγίου αὐτοῦ, Κύριος ἐξ οὐρανοῦ ἐπὶ τὴν γῆν ἐπέβλεψε
|
ја%ко призрњ с высоты ст~ы'а своеа`, г~ь съ нб~се на' ꙁемлю призрњ`”
|
|
21
|
21
|
|
τοῦ ἀκοῦσαι τοῦ στεναγμοῦ τῶν πεπεδημένων, τοῦ λῦσαι τοὺς υἱοὺς τῶν τεθανατωμένων,
|
Оу^слы'шати въꙁдыха'нїе ѓ^кованныхъ, разрᲇши'ти сн~ы ё^мръщвеныX”
|
|
22
|
22
|
|
τοῦ ἀναγγεῖλαι ἐν Σιὼν τὸ ὄνομα Κυρίου καὶ τὴν αἴνεσιν αὐτοῦ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ
|
Въꙁвњсти'ти в# сїѓ'нњ и'мя гн~е, и^ хвалђ` е^го въ і^ерsли'мњ”
|
|
23
|
23
|
|
ἐν τῷ συναχθῆναι λαοὺς ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ βασιλεῖς τοῦ δουλεύειν τῷ Κυρίῳ.
|
внегда събратися лю'демъ в#кђ'пњ, и^ цр~їе рабоᲄати гв~и” эT
|
|
24
|
24
|
|
ἀπεκρίθη αὐτῷ ἐν ὁδῷ ἰσχύος αὐτοῦ· τὴν ὀλιγότητα τῶν ἡμερῶν μου ἀνάγγειλόν μοι·
|
вњща е^мђ на пђти крњпости е^го, ё^мале'нїе днїи моиX въꙁвњсти` ми”
|
|
25
|
25
|
|
μὴ ἀναγάγῃς με ἐν ἡμίσει ἡμερῶν μου· ἐν γενεᾷ γενεῶν τὰ ἔτη σου.
|
Не въꙁведи' мене вᲆ преполовле'нїе дн~їи мои^хъ, в рDо и^ ро'дъ лњта твоя”
|
|
26
|
26
|
|
κατ᾿ ἀρχὰς σύ, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί·
|
в# нача'лњхъ т^ы г~и землю ѓ^снова`, и^ дњ'ла рђкъ твои^хъ сђть нб~са”
|
|
27
|
27
|
|
αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις, καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτοὺς καὶ ἀλλαγήσονται·
|
т^а поги'бнђтᲆ, ты же пребыва'еши” И$ вси` ја%ко ри'за ѓ^бетшя'ютъ, и^ ја^ко ѓ^де'ждђ съвњ'еши и^хъ, и^ і^змњня'т#ся”
|
|
28
|
28
|
|
σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσιν.
|
Ты же то'жде еси, и^ лњта твоа не ѓ^скђдњютъ”
|
|
29
|
29
|
|
οἱ υἱοὶ τῶν δούλων σου κατασκηνώσουσι, καὶ τὸ σπέρμα αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα κατευθυνθήσεται.
|
Сн~ве рабъ твои^х# в#селятся, и^ сњмя и^хъ въ вњкъ и^спра'вится”
|
|
Κεφάλαιο 102
|
ўало'мъ рв~
|
|
1
|
0
|
|
Τῷ Δαυΐδ. ΕΥΛΟΓΕΙ, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον καί, πάντα τὰ ἐντός μου, τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ·
|
ўалоM дввDъ, р~в”
|
|
2
|
1
|
|
εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον καὶ μὴ ἐπιλανθάνου πάσας τὰς ἀνταποδόσεις αὐτοῦ·
|
Блsви` дш~е моа г~а, и^ вс^я внђтреняа" моя и'мя ст~о'е е^го”
|
|
3
|
2
|
|
τὸν εὐιλατεύοντα πάσας τὰς ἀνομίας σου, τὸν ἰώμενον πάσας τὰς νόσους σου·
|
блsви дш~е моа г~а, и^ не забывай всњхъ въздая'нїи е^го,
|
|
4
|
3
|
|
τὸν λυτρούμενον ἐκ φθορᾶς τὴν ζωήν σου, τὸν στεφανοῦντά σε ἐν ἐλέει καὶ οἰκτιρμοῖς·
|
ѓ^чищающаго вс^я беꙁаконїа твоя, и^сцњля'ющаго вс^я недђ'гы твоя,
|
|
5
|
4
|
|
τὸν ἐμπιπλῶντα ἐν ἀγαθοῖς τὴν ἐπιθυμίαν σου, ἀνακαινισθήσεται ὡς ἀετοῦ ἡ νεότης σου.
|
и^ꙁбавля'ющаго эT и^стлњнїа животъ твой” Вњнча'ющаго т^я млsтїю и^ щедро'тами,
|
|
6
|
5
|
|
ποιῶν ἐλεημοσύνας ὁ Κύριος καὶ κρῖμα πᾶσι τοῖς ἀδικουμένοις.
|
и^сплъня'ющаго въ бл~гыхᲆ жела'нїе твое” ѓ^бнови'тся ја%ко ѓ^рлђ ю'ность твоа”
|
|
7
|
6
|
|
ἐγνώρισε τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ τῷ Μωυσῇ, τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ τὰ θελήματα αὐτοῦ.
|
Творяи' млsтыню г~ь, и^ сђдбђ` всњмъ ѓ^би'димымъ”
|
|
8
|
7
|
|
οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ Κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος·
|
Скаꙁа' пђти` своя мољ=се'ѓ^ви, сн~вомъ і^ил~евоM хотњнїа своа”
|
|
9
|
8
|
|
οὐκ εἰς τέλος ὀργισθήσεται, οὐδὲ εἰς τὸν αἰῶνα μηνιεῖ·
|
ще'дръ и^ млsтивъ г~ь, длъготръпњливъ, и^ мно'гомлsтивъ”
|
|
10
|
9
|
|
οὐ κατὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἐποίησεν ἡμῖν, οὐδὲ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν,
|
Не до конца` прогнњва'ется, ни в# вњкъ враждђе^тъ.
|
|
11
|
10
|
|
ὅτι κατὰ τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τῆς γῆς ἐκραταίωσε Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν·
|
не по беꙁаконїемъ нашимъ сᲆтворилъ е^сть намъ, ни по грњхо'м# нашимъ въздалъ е^сть намᲆ”
|
|
12
|
11
|
|
καθόσον ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν, ἐμάκρυνεν ἀφ᾿ ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν.
|
ЈА/ко по высотњ нбsнњй эT земля, ё^тврᲆди'лъ е^сть г~ь млsть свою на боя'щихся е^го”
|
|
13
|
12
|
|
καθὼς οἰκτείρει πατὴρ υἱούς, ᾠκτείρησε Κύριος τοὺς φοβουμένους αὐτόν,
|
Є$ли'ко эTстоя'тъ въстоцы эT запDа, ё^далилъ е^сть эT насъ беꙁаконїя нашя”
|
|
14
|
13
|
|
ὅτι αὐτὸς ἔγνω τὸ πλάσμα ἡμῶν, ἐμνήσθη ὅτι χοῦς ἐσμεν.
|
ја%коже ще'дритъ эTц~ь сн~ы, ё^ще'дритъ г~ь боя'щиXся е^го”
|
|
15
|
14
|
|
ἄνθρωπος, ὡσεὶ χόρτος αἱ ἡμέραι αὐτοῦ· ὡσεὶ ἄνθος τοῦ ἀγροῦ, οὕτως ἐξανθήσει·
|
ЈА/ко тои позна създа'нїе на'ше, помянђ` ја%ко пе'рсть е^смы”
|
|
16
|
15
|
|
ὅτι πνεῦμα διῆλθεν ἐν αὐτῷ, καὶ οὐχ ὑπάρξει καὶ οὐκ ἐπιγνώσεται ἔτι τὸν τόπον αὐτοῦ.
|
члк~ъ, ја%ко трава днїе е^го, ја%ко цвњтъ се'лныи та'ко ѓ^цвњтетᲆ”
|
|
17
|
16
|
|
τὸ δὲ ἔλεος τοῦ Κυρίου ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν, καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ ἐπὶ υἱοῖς υἱῶν
|
ја%ко дх~ъ про'идеT в немъ, и^ не бђ'детъ, и^ не позна'ет# ктомђ` мњста свое^го”
|
|
18
|
17
|
|
τοῖς φυλάσσουσι τὴν διαθήκην αὐτοῦ καὶ μεμνημένοις τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι αὐτάς.
|
Млsть же гн~я эT вњка и^ до' вњка на боя'щиXся е^го
|
|
19
|
18
|
|
Κύριος ἐν τῷ οὐρανῷ ἡτοίμασε τὸν θρόνον αὐτοῦ, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ πάντων δεσπόζει.
|
и^ пра'вда е^го на сн~ехъ сн~въ, храня'щихъ ꙁавњтъ е^го, и^ помнящихъ за'повњди е^го твори'ти я&”
|
|
20
|
19
|
|
εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ, δυνατοὶ ἰσχύϊ ποιοῦντες τὸν λόγον αὐτοῦ τοῦ ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς τῶν λόγων αὐτοῦ.
|
г~ь на нбс~и ё^готова престо'лъ свой, и^ црsтво е^го всњми ѓ^блада'етъ”
|
|
21
|
20
|
|
εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ, λειτουργοὶ αὐτοῦ ποιοῦντες τὸ θέλημα αὐτοῦ·
|
блsвите г~а вс^и а%гг~ли е^го, си'лнїи крњпостїю творя'щеи` сло'во е^го, ё^слы'шати гласъ словесъ е^го”
|
|
22
|
21
|
|
εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἐν παντὶ τόπῳ τῆς δεσποτείας αὐτοῦ· εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον.
|
блsви'те г~а вс^я си'лы е^го, слђгы е^го творящеи` во'лю е^го”
|
|
Κεφάλαιο 103
|
ўало'мъ рг~
|
|
1
|
0
|
|
Τῷ Δαυΐδ. ΕΥΛΟΓΕΙ, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον. Κύριε ὁ Θεός μου, ἐμεγαλύνθης σφόδρα, ἐξομολόγησιν καὶ μεγαλοπρέπειαν ἐνεδύσω
|
ўлоM дввDъ” ѓ^ мирьстњмъ бы'тїи, р~г”
|
|
2
|
1
|
|
ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον, ἐκτείνων τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ δέρριν·
|
Блsви дш~е моа` г~а” г~и б~е мой възвели'чилъся е^си ѕњло” вᲆ и^сповњданїе и^ велелњпоᲄђ ся ѓ^блече`”
|
|
3
|
2
|
|
ὁ στεγάζων ἐν ὕδασι τὰ ὑπερῷα αὐτοῦ, ὁ τιθεὶς νέφη τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ, ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων·
|
ѓ^дњ'ася свњтоM ја%ко ри'зою, пропина'я нб~о ја^ко ко'жђ”
|
|
4
|
3
|
|
ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα.
|
Покрыва'аи` водами превы'спреняа своя, полага'яи` ѓ%блакы на въсхоже'нїе свое” ходяи` на крилђ вњтреню,
|
|
5
|
4
|
|
ὁ θεμελιῶν τὴν γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς, οὐ κλιθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
творяи` а%гг~лы своя дх~ы, и^ слђгы` своя ѓ^гнь палящъ”
|
|
6
|
5
|
|
ἄβυσσος ὡς ἱμάτιον τὸ περιβόλαιον αὐτοῦ, ἐπὶ τῶν ὀρέων στήσονται ὕδατα·
|
ѓ^сновааи` землю на тверди еа`, не приклониTся въ вњкъ вњка,
|
|
7
|
6
|
|
ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου φεύξονται, ἀπὸ φωνῆς βροντῆς σου δειλιάσουσιν.
|
бе'знDа ја^ко ри'ꙁа ѓ^дња`нїе еа`, на горахъ ста'нђтъ во'ды”
|
|
8
|
7
|
|
ἀναβαίνουσιν ὄρη καὶ καταβαίνουσι πεδία εἰς τὸν τόπον ὃν ἐθεμελίωσας αὐτά·
|
эT запрњщенїа твое^го побњгнђтъ, эT гласа гро'ма твое^го ё^страшаᲄся”
|
|
9
|
8
|
|
ὅριον ἔθου, ὃ οὐ παρελεύσονται, οὐδὲ ἐπιστρέψουσι καλύψαι τὴν γῆν.
|
Въсхо'дятъ горы, и^ нисхо'дятъ поля` в# мњсто е^же ѓ^сновалъ е^си и^мъ”
|
|
10
|
9
|
|
ὁ ἐξαποστέλλων πηγὰς ἐν φάραγξιν, ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων διελεύσονται ὕδατα·
|
Предњлъ положи, е^гоже не пре'идђт#, ниже ѓ^братя'тся покрыти ꙁе'млю”
|
|
11
|
10
|
|
ποτιοῦσι πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, προσδέξονται ὄναγροι εἰς δίψαν αὐτῶν·
|
Посылаяи` и^сто'чникы в# де'брехъ, посредњ` горъ про'йдђтъ во'ды”
|
|
12
|
11
|
|
ἐπ᾿ αὐτὰ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσει, ἐκ μέσου τῶν πετρῶν δώσουσι φωνήν.
|
Напая'ютъ вс^я звњря се'лныа, ждђтᲆ ѓ^на'гри в# жаждђ свою`”
|
|
13
|
12
|
|
ποτίζων ὄρη ἐκ τῶν ὑπερῴων αὐτοῦ, ἀπὸ καρποῦ τῶν ἔργων σου χορτασθήσεται ἡ γῆ.
|
На ты` пти'ця небесныа привита'ютъ, эT среды ка'менїя дадя'тъ гласъ”
|
|
14
|
13
|
|
ὁ ἐξανατέλλων χόρτον τοῖς κτήνεσι καὶ χλόην τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἐξαγαγεῖν ἄρτον ἐκ τῆς γῆς·
|
напаа'а го'ры эT превы'спренихъ свои^хъ, эT плода` дњлъ твои^хъ насы'тится ꙁемля”
|
|
15
|
14
|
|
καὶ οἶνος εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου τοῦ ἱλαρῦναι πρόσωπον ἐν ἐλαίῳ, καὶ ἄρτος καρδίαν ἀνθρώπου στηρίζει.
|
Прозяба'а па'жить ското'мъ, и^ травђ на слђж'бђ чл~ком#, и^звести хлњбъ эT ꙁемля`,
|
|
16
|
15
|
|
χορτασθήσονται τὰ ξύλα τοῦ πεδίου, αἱ κέδροι τοῦ Λιβάνου, ἃς ἐφύτευσας.
|
и^ вино` веселиT срDце чл~кђ” ё^мастити лице` е^леѓ^мъ, и^ хлњбᲆ срDце чл~кђ ё^крњпи'тъ”
|
|
17
|
16
|
|
ἐκεῖ στρουθία ἐννοσσεύσουσι, τοῦ ἐρωδιοῦ ἡ οἰκία ἡγεῖται αὐτῶν.
|
Насы'тят#ся дре'ва полска'я, ке'дри лива'н#стїи и^хже е^си насадилъ”
|
|
18
|
17
|
|
ὄρη τὰ ὑψηλὰ ταῖς ἐλάφοις, πέτρα καταφυγὴ τοῖς λαγωοῖς.
|
т^ђ пти'ця въгнњздяTся, е^роди'ево жили'ще ѓ^блада'етъ и'ми”
|
|
19
|
18
|
|
ἐποίησε σελήνην εἰς καιρούς, ὁ ἥλιος ἔγνω τὴν δύσιν αὐτοῦ.
|
Го'ры высо'кыа е^ленеM, камень прибњжище за'јацемъ”
|
|
20
|
19
|
|
ἔθου σκότος, καὶ ἐγένετο νύξ· ἐν αὐτῇ διελεύσονται πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ.
|
Сътворилъ е^си лђнђ` въ времена, слн~це позна` ꙁапDа свой”
|
|
21
|
20
|
|
σκύμνοι ὠρυόμενοι τοῦ ἁρπάσαι καὶ ζητῆσαι παρὰ τῷ Θεῷ βρῶσιν αὐτοῖς.
|
положи` тмђ` и^ бысть нощь, в не'иже про'идTђ вс^и ѕвњ'рїе дђбра'внїи”
|
|
22
|
21
|
|
ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος, καὶ συνήχθησαν καὶ εἰς τὰς μάνδρας αὐτῶν κοιτασθήσονται.
|
Ски'мни рыка'юще въсхити'ти, и^ і^спроси'ти эT б~а пи'щђ себњ”
|
|
23
|
22
|
|
ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας.
|
Восїа слн~це, и^ събра'шяся, и^ в ло'жахъ свои'хъ ля'гђтъ”
|
|
24
|
23
|
|
ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε· πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας, ἐπληρώθη ἡ γῆ τῆς κτίσεώς σου.
|
И$ꙁы' детъ чл~кь на дњ'ло свое`, и^ на дњланїе свое` до' вечера”
|
|
25
|
24
|
|
αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος, ἐκεῖ ἑρπετά, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός, ζῷα μικρὰ μετὰ μεγάλων·
|
ЈА/ко възвели'чишася дњ'ла твоя г~и, вс^я премђ'дростїю сътворилъ е^си” И$сполнися земля тва'ри твоеа`,
|
|
26
|
25
|
|
ἐκεῖ πλοῖα διαπορεύονται, δράκων οὗτος, ὃν ἔπλασας ἐμπαίζειν αὐτῇ.
|
с^е мо'ре вели'ко и^ простра'нно” т^ђ га'ди, и^мже нњсть числа`, живо'тна малая с# вели'кими”
|
|
27
|
26
|
|
πάντα πρὸς σὲ προσδοκῶσι, δοῦναι τὴν τροφὴν αὐτῶν εἰς εὔκαιρον.
|
т^ђ корабле` препла'ваютъ, змі'и се'и, е^гоже съꙁда` рђга'тися е^мђ”
|
|
28
|
27
|
|
δόντος σου αὐτοῖς συλλέξουσιν, ἀνοίξαντός σου τὴν χεῖρα, τὰ σύμπαντα πλησθήσονται χρηστότητος.
|
Вс^я к# тебњ чяютъ, да'ти пищђ и^мъ въ' бл~го вре'мя.
|
|
29
|
28
|
|
ἀποστρέψαντος δέ σου τὸ πρόσωπον ταραχθήσονται· ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν, καὶ ἐκλείψουσι καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν.
|
да'вшђ тебњ и^мъ, съберђтᲆ” эTвръзшђ тебњ рђкђ, вся'ческая и^сполнятся бл~гости”
|
|
30
|
29
|
|
ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου, καὶ κτισθήσονται, καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.
|
эTвра'щђ же тебњ лице, въꙁмятђтся” эTи'меши дх~ъ и^хъ, и^ і^сче'ꙁнђтъ, и^ в# пе'рсть свою вз#вратятся”
|
|
31
|
30
|
|
ἤτω ἡ δόξα Κυρίου εἰς τοὺς αἰῶνας, εὐφρανθήσεται Κύριος ἐπὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ·
|
послеши дх~ъ свой, и^ съѕи'ждђтся, и^ ѓ^бнови'ши лице ꙁемли`”
|
|
32
|
31
|
|
ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν, ὁ ἁπτόμενος τῶν ὀρέων καὶ καπνίζονται.
|
Бђ'ди сла'ва гн~я въ' вњкы” Възвеселится г~ь ѓ^ дњлехъ свои^хъ”
|
|
33
|
32
|
|
ᾄσω τῷ Κυρίῳ ἐν τῇ ζωῇ μου, ψαλῶ τῷ Θεῷ μου ἕως ὑπάρχω·
|
Приꙁира'аи` на' землю, и творя ю& трясти'ся. прикаса'яи`ся гораX, и^ въꙁды'мятся”
|
|
34
|
33
|
|
ἡδυνθείη αὐτῷ ἡ διαλογή μου, ἐγὼ δὲ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τῷ Κυρίῳ.
|
въспою гв~и в животњ` мое^мᲆ, пою` б~ђ мое^мђ дондеже е^смъ”
|
|
35
|
34
|
|
ἐκλείποιεν ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἄνομοι, ὥστε μὴ ὑπάρχειν αὐτούς. εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον.
|
да наслади'тся е^мђ бесњда моа`, а^з же въꙁвеселюся ѓ^ г~и”
|
|
Κεφάλαιο 104
|
ўало'мъ рд~
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπικαλεῖσθε τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ἀπαγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὰ ἔργα αὐτοῦ·
|
а^ллилђйа, р~д”
|
|
2
|
1
|
|
ᾄσατε αὐτῷ καὶ ψάλατε αὐτῷ, διηγήσασθε πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ.
|
Исповњ'даитеся гв~и, и^ призыва'ите и'мя е^го” Въꙁвњсти'те въ ја%зы'цеX дњ'ла е^го,
|
|
3
|
2
|
|
ἐπαινεῖσθε ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ. εὐφρανθήτω καρδία ζητούντων τὸν Κύριον·
|
Въспо'ите е^мђ, и^ по'ите е^мђ” Повњдите вс^я чюдеса` е^го,
|
|
4
|
3
|
|
ζητήσατε τὸν Κύριον καὶ κραταιώθητε, ζητήσατε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ διαπαντός.
|
хвали'теся въ и^мя ст~ое е^го” да воꙁвесели'тся срDце и'щђщиX г~а”
|
|
5
|
4
|
|
μνήσθητε τῶν θαυμασίων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, τὰ τέρατα αὐτοῦ καὶ τὰ κρίματα τοῦ στόματος αὐτοῦ,
|
в#ꙁыща'те г~а, и^ ё^тверди'теся” в#ꙁыща'те лица е^го вынђ,
|
|
6
|
5
|
|
σπέρμα ῾Αβραὰμ δοῦλοι αὐτοῦ, υἱοὶ ᾿Ιακὼβ ἐκλεκτοὶ αὐτοῦ.
|
помянњте чюдеса е^го ю&же сътвори`” Чюдеса е^го, и^ сђдбы` ё^стъ е^го”
|
|
7
|
6
|
|
αὐτὸς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐν πάσῃ τῇ γῇ τὰ κρίματα αὐτοῦ.
|
сњмя а^враа'мле раби е^го, сн~ве і^а'ковли и^ꙁбра'ннїи е^го”
|
|
8
|
7
|
|
ἐμνήσθη εἰς τὸν αἰῶνα διαθήκης αὐτοῦ, λόγου, οὗ ἐνετείλατο εἰς χιλίας γενεάς,
|
То'и г~ь бг~ъ нашъ, по все'й ꙁемли` сђдбы е^го”
|
|
9
|
8
|
|
ὃν διέθετο τῷ ῾Αβραάμ, καὶ τοῦ ὅρκου αὐτοῦ τῷ ᾿Ισαὰκ
|
Помянђ` в# вњкъ ꙁавњтъ свои, слово е^же ꙁаповњда в ты'сяща родо'въ”
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἔστησεν αὐτὸν τῷ ᾿Ιακὼβ εἰς πρόσταγμα καὶ τῷ ᾿Ισραὴλ εἰς διαθήκην αἰώνιον
|
Є$же завњща` а^враа'мђ, и^ кля'твђ свою і^саа'кђ”
|
|
11
|
10
|
|
λέγων· σοὶ δώσω τὴν γῆν Χαναὰν σχοίνισμα κληρονομίας ὑμῶν.
|
И$ поста'ви я& і^а'ковђ в# повелњнїе, и^ і^ил~ю в# завњтъ вњченъ”
|
|
12
|
11
|
|
ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἀριθμῷ βραχεῖς, ὀλιγοστοὺς καὶ παροίκους ἐν αὐτῇ
|
Гл~я, тебњ дам# ꙁе'млю ханаа'ню, ю^же достоа'нїа ва'шего”
|
|
13
|
12
|
|
καὶ διῆλθον ἐξ ἔθνους εἰς ἔθνος, καὶ ἐκ βασιλείας εἰς λαὸν ἕτερον.
|
Зане быти и^мъ ма'ломъ число'мъ, и^ не мно'ѕи пришельцы в не'й.
|
|
14
|
13
|
|
οὐκ ἀφῆκεν ἄνθρωπον ἀδικῆσαι αὐτοὺς καὶ ἤλεγξεν ὑπὲρ αὐτῶν βασιλεῖς·
|
и^ преидо'ша эT ја^ѕы'ка въ ја^ѕыкъ, и^ эT црsтвїа в лю'ди и'ны”
|
|
15
|
14
|
|
μὴ ἅπτεσθε τῶν χριστῶν μου καὶ ἐν τοῖς προφήταις μου μὴ πονηρεύεσθε.
|
Не ѓ^ста'ви чл~ка ѓ^би'дњти иX, и^ ѓ^бличи` ѓ^ ниX цр~я`”
|
|
16
|
15
|
|
καὶ ἐκάλεσε λιμὸν ἐπὶ τὴν γῆν, πᾶν στήριγμα ἄρτου συνέτριψεν·
|
Не прикасайтеся помаꙁа'номђ мое^мђ, и^ въ пррoцехъ моиX не лђка'внђите”
|
|
17
|
16
|
|
ἀπέστειλεν ἔμπροσθεν αὐτῶν ἄνθρωπον, εἰς δοῦλον ἐπράθη ᾿Ιωσήφ.
|
И$ приꙁва` глаD на' ꙁемлю, вся'ко ё^тверженїе хлњбное сътры`”
|
|
18
|
17
|
|
ἐταπείνωσαν ἐν πέδαις τοὺς πόδας αὐτοῦ, σίδηρον διῆλθεν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ
|
Посла` предᲆ ними чл~ка, в# рабъ проданъ бысть і^ѓ'сифъ”
|
|
19
|
18
|
|
μέχρι τοῦ ἐλθεῖν τὸν λόγον αὐτοῦ, τὸ λόγιον τοῦ Κυρίου ἐπύρωσεν αὐτόν.
|
Смири'ша въ ѓ^ко'вахъ но'ѕњ е^го, желњꙁо про'иде дш~а е^го.
|
|
20
|
19
|
|
ἀπέστειλε βασιλεὺς καὶ ἔλυσεν αὐτόν, ἄρχων λαοῦ, καὶ ἀφῆκεν αὐτόν.
|
до'ндеже прїиде слово е^го, сло'во гн~е ражDеже и&”
|
|
21
|
20
|
|
κατέστησεν αὐτὸν κύριον τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἄρχοντα πάσης τῆς κτήσεως αὐτοῦ
|
Посла цр~ь и^ разрњши` и& кн~ѕя людїи, и^ ѓ^ста'ви е^го”
|
|
22
|
21
|
|
τοῦ παιδεῦσαι τοὺς ἄρχοντας αὐτοῦ ὡς ἑαυτὸν καὶ τοὺς πρεσβυτέρους αὐτοῦ σοφίσαι.
|
Оу^сᲄа'ви е^го господи'на до'мђ свое^мђ, и^ кня'ѕя всемђ стяжа'нїю свое^мђ,
|
|
23
|
22
|
|
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ισραὴλ εἰς Αἴγυπτον, καὶ ᾿Ιακὼβ παρῴκησεν ἐν γῇ Χάμ.
|
наказати кн~ѕя е^го ја^ко себе`, и^ старця е^го ё^мђ'дрити”
|
|
24
|
23
|
|
καὶ ηὔξησε τὸν λαὸν αὐτοῦ σφόδρα καὶ ἐκραταίωσεν αὐτὸν ὑπὲρ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ.
|
И$ вни'де і^ил~ь въ е^гі'пеT, и^ і^а'ковъ пришельствова в зе'млю ха'мовђ”
|
|
25
|
24
|
|
μετέστρεψε τὴν καρδίαν αὐτοῦ τοῦ μισῆσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ, τοῦ δολιοῦσθαι ἐν τοῖς δούλοις αὐτοῦ.
|
И$ возрасти` люди своа ѕњло, и^ ё^крњпи` и& паче врагъ е^го”
|
|
26
|
25
|
|
ἐξαπέστειλε Μωϋσῆν τὸν δοῦλον αὐτοῦ, ᾿Ααρών, ὃν ἐξελέξατο ἑαυτῷ.
|
Преврати` срDце и^хъ, въꙁненави'дњти лю'ди е^го, лесть сътвори'ти в рабњхъ е^го”
|
|
27
|
26
|
|
ἔθετο ἐν αὐτοῖς τοὺς λόγους τῶν σημείων αὐτοῦ καὶ τῶν τεράτων αὐτοῦ ἐν γῇ Χάμ.
|
Посла` мољ=се'я раба` свое^го, и^ а^аро'на, е^гоже и^збра` себњ”
|
|
28
|
27
|
|
ἐξαπέστειλε σκότος καὶ ἐσκότασεν, ὅτι παρεπίκραναν τοὺς λόγους αὐτοῦ·
|
Положи в нихъ словеса` ꙁна'менїи е^го, и^ чюдесъ е^го в# ꙁемли` ха'мовњ”
|
|
29
|
28
|
|
μετέστρεψε τὰ ὕδατα αὐτῶν εἰς αἷμα, καὶ ἀπέκτεινε τοὺς ἰχθύας αὐτῶν.
|
Посла` тмђ`, и^ померче, ја^ко прегръчиша словеса` е^го.
|
|
30
|
29
|
|
ἐξῆρψεν ἡ γῆ αὐτῶν βατράχους ἐν τοῖς ταμιείοις τῶν βασιλέων αὐτῶν.
|
преложи во'ды и^хъ в# кровь и^ і^ꙁмори` ры'бы ихᲆ”
|
|
31
|
30
|
|
εἶπε, καὶ ἦλθε κυνόμυια καὶ σκνῖπες ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῶν.
|
Въскипњ` земля и^хъ жя'бами, въ скро'вищихъ цр~і'и и^хᲆ”
|
|
32
|
31
|
|
ἔθετο τὰς βροχὰς αὐτῶν χάλαζαν, πῦρ καταφλέγον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν,
|
Рече` и^ прїидо'шя песїа мђхы и^ скни'пы въ вся предњлы и^хъ”
|
|
33
|
32
|
|
καὶ ἐπάταξε τὰς ἀμπέλους αὐτῶν καὶ τὰς συκᾶς αὐτῶν καὶ συνέτριψε πᾶν ξύλον ὁρίου αὐτῶν.
|
Положи дожда и^хъ грады, ѓ^гнь попаля'ющь в земли и^хъ”
|
|
34
|
33
|
|
εἶπε καὶ ἦλθεν ἀκρίς, καὶ βροῦχος, οὗ οὐκ ἦν ἀριθμός,
|
И$ пораꙁи` винограды и^хъ, и^ смокви и^хъ, и^ сътры вся'ко древо предњлъ и^хъ”
|
|
35
|
34
|
|
καὶ κατέφαγε πάντα τὸν χόρτον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, καὶ κατέφαγε τὸν καρπὸν τῆς γῆς αὐτῶν.
|
Рече, и^ прїидо'шя прђѕи, и^ гђсе'ница, и%мже не бњ числа`.
|
|
36
|
35
|
|
καὶ ἐπάταξε πᾶν πρωτότοκον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, ἀπαρχὴν παντὸς πόνου αὐτῶν.
|
и^ снњдо'ша всякђ травђ` в ꙁемли` иX. и^ поја^до'ша вся'къ плоD земля иX”
|
|
37
|
36
|
|
καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐν ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ, καὶ οὐκ ἦν ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν ὁ ἀσθενῶν.
|
И$ пораꙁи` всякъ прьвенец# в земли` и^хъ, эT нача'тка всякого ᲄрђда` и^хъ”
|
|
38
|
37
|
|
εὐφράνθη Αἴγυπτος ἐν τῇ ἐξόδῳ αὐτῶν, ὅτι ἐπέπεσεν ὁ φόβος αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτούς.
|
И$ꙁведе` иX съ среброM и^ зла'томъ и^ не бњ` в колњнехъ иX боляи`”
|
|
39
|
38
|
|
διεπέτασε νεφέλην εἰς σκέπην αὐτοῖς καὶ πῦρ τοῦ φωτίσαι αὐτοῖς τὴν νύκτα.
|
Въꙁвесели'ся е^гипетᲆ въ и^схожденїи и^хъ, ја%ко нападе` страX и^хъ на' ня”
|
|
40
|
39
|
|
ᾔτησαν, καὶ ἦλθεν ὀρτυγομήτρα, καὶ ἄρτον οὐρανοῦ ἐνέπλησεν αὐτούς·
|
Распро'стретъ ѓ%блакъ в покровъ иM, и^ ѓ^гнь просвњти'ти иM но'щїю”
|
|
41
|
40
|
|
διέρρηξε πέτραν, καὶ ἐρρύησαν ὕδατα, ἐπορεύθησαν ἐν ἀνύδροις ποταμοί.
|
Проси'шя, и^ прїидо'ша крастели, и^ хлњба нбsнаго насы'ти иX”
|
|
42
|
41
|
|
ὅτι ἐμνήσθη τοῦ λόγου τοῦ ἁγίου αὐτοῦ τοῦ πρὸς ῾Αβραὰμ τὸν δοῦλον αὐτοῦ
|
Разверз#е камень и^ потеко'ша воды`, и^ потеко'ша въ безвоDныX рњки`”
|
|
43
|
42
|
|
καὶ ἐξήγαγε τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν ἀγαλλιάσει καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐν εὐφροσύνῃ.
|
ЈА/ко помянђ` сло'во ст~ое свое е^же къ а^враа'мђ рабђ` свое^мђ.
|
|
44
|
43
|
|
καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς χώρας ἐθνῶν, καὶ πόνους λαῶν κατεκληρονόμησαν,
|
и^ і^зведе` лю'ди своа в радости, и^ і^збра'нныя своя в# веселїи”
|
|
45
|
44
|
|
ὅπως ἂν φυλάξωσι τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, καὶ τὸν νόμον αὐτοῦ ἐκζητήσωσιν.
|
И$ дастъ иM страны` ја^ѕы'кᲆ, и^ трDђ людїи наслњдоваша.
|
|
Κεφάλαιο 105
|
ўало'мъ ре~
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ τῷ Κυρίῳ, ὅτι χρηστός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
А$ллилђйа, р~е” каg, е~і”
|
|
2
|
1
|
|
τίς λαλήσει τὰς δυναστείας τοῦ Κυρίου, ἀκουστὰς ποιήσει πάσας τὰς αἰνέσεις αὐτοῦ;
|
Исповњ'даитеся гв~и, ја^ко бл~гъ, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
3
|
2
|
|
μακάριοι οἱ φυλάσσοντες κρίσιν καὶ ποιοῦντες δικαιοσύνην ἐν παντὶ καιρῷ.
|
Кт^о и^з#гл~етъ си'лы гн~я слы'шаны сътворит# вс^я хвалы` е^го;
|
|
4
|
3
|
|
μνήσθητι ἡμῶν, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ τοῦ λαοῦ σου, ἐπίσκεψαι ἡμᾶς ἐν τῷ σωτηρίῳ σου
|
Блаже'ни храня'щеи сђдъ, и^ творящеи` правDђ въ вся'ко вре'мя”
|
|
5
|
4
|
|
τοῦ ἰδεῖν ἐν τῇ χρηστότητι τῶν ἐκλεκτῶν σου, τοῦ εὐφρανθῆναι ἐν τῇ εὐφροσύνῃ τοῦ ἔθνους σου, τοῦ ἐπαινεῖσθαι μετὰ τῆς κληρονομίας σου.
|
Помяни насъ г~и въ бл~говоле'нїи людїи твои'хъ, посњти` насъ спс~е'нїемъ твоимъ”
|
|
6
|
5
|
|
ἡμάρτομεν μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν, ἠνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν.
|
Ви'дњти въ бл~госᲄи и^збра'нныа твоя, въꙁвесели'тися в# весе'лїи ја^ѕы'ка твое^го, хвали'тися съ достоа'нїемᲆ твои'м#”
|
|
7
|
6
|
|
οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν Αἰγύπτῳ οὐ συνῆκαν τὰ θαυμάσιά σου καὶ οὐκ ἐμνήσθησαν τοῦ πλήθους τοῦ ἐλέους σου καὶ παρεπίκραναν ἀναβαίνοντες ἐν τῇ ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ.
|
Съгрњши'хомъ съ эTц~ы на'шими, безако'нновахом#, не ѓ^прав#дихоM”
|
|
8
|
7
|
|
καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ τοῦ γνωρίσαι τὴν δυναστείαν αὐτοῦ·
|
эTц~ы на'ши въ еги'птњ не разђмњшя чюде'съ твои^хᲆ, ни помянђ'ша мно'жества млsти твое'я” И$ прогнњваша вᲆсходяще в# черьмно'е море
|
|
9
|
8
|
|
καὶ ἐπετίμησε τῇ ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ, καὶ ἐξηράνθη, καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς ἐν ἀβύσσῳ ὡς ἐν ἐρήμῳ·
|
и^ спасе и^хᲆ имени своего ради, да ꙁна'ема бђдетᲆ си'ла е^го”
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς ἐκ χειρὸς μισοῦντος καὶ ἐλυτρώσατο αὐτοὺς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν·
|
И$ ꙁапрњти чрьмномђ мо'рю, и^ і^з#сяче. и^ наста'ви я& в# безднњ ја%ко в# пђсты'ни,
|
|
11
|
10
|
|
ἐκάλυψεν ὕδωρ τοὺς θλίβοντας αὐτούς, εἷς ἐξ αὐτῶν οὐχ ὑπελείφθη.
|
и^ сп~се и^хъ и^ꙁ рђкы` ненави'дящыхᲆ, и^ і^збави иX и^з рђкы` врага`”
|
|
12
|
11
|
|
καὶ ἐπίστευσαν τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ᾖσαν τὴν αἴνεσιν αὐτοῦ.
|
Покры вода` стђжа'ю^щая и^мъ, ни е^ді'нъ эT нихъ не и^ꙁбысть”
|
|
13
|
12
|
|
ἐτάχυναν, ἐπελάθοντο τῶν ἔργων αὐτοῦ, οὐχ ὑπέμειναν τὴν βουλὴν αὐτοῦ·
|
И$ вњ'роваша словеси е^го, и^ въспњша хвалђ е^го,
|
|
14
|
13
|
|
καὶ ἐπεθύμησαν ἐπιθυμίαν ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἐπείρασαν τὸν Θεὸν ἐν ἀνύδρῳ.
|
ё^скори'шя, забы'шя дњлъ е^го, не стрьпњша совњта е^го”
|
|
15
|
14
|
|
καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς τὸ αἴτημα αὐτῶν, καὶ ἐξαπέστειλε πλησμονὴν εἰς τὰς ψυχὰς αὐτῶν.
|
И$ похотњшя жела'нїю в# пђсты'ни, и^ і^скђси'шя б~а в# безвоDнњ.
|
|
16
|
15
|
|
καὶ παρώργισαν Μωυσῆν ἐν τῇ παρεμβολῇ, τὸν ᾿Ααρὼν τὸν ἅγιον Κυρίου·
|
и^ дастъ и^мъ прошенїе и^хъ, посла` сы'тость в# дш~яхъ иX”
|
|
17
|
16
|
|
ἠνοίχθη ἡ γῆ καὶ κατέπιε Δαθὰν καὶ ἐκάλυψεν ἐπὶ τὴν συναγωγὴν ᾿Αβειρών·
|
И$ прогнњвашя мољ=се'я в# станђ, а^а^ро'на ст~го гн~я”
|
|
18
|
17
|
|
καὶ ἐξεκαύθη πῦρ ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν, φλὸξ κατέφλεξεν ἁμαρτωλούς.
|
эTврьзеся ꙁемля`, и^ пожрет# даџа'на, и^ покры` на со'нмищи а^виро'на”
|
|
19
|
18
|
|
καὶ ἐποίησαν μόσχον ἐν Χωρὴβ καὶ προσεκύνησαν τῷ γλυπτῷ.
|
И$ ражDеже'ся ѓ%гнь в# со'нмњ иX, пла'мень попали` грњшники.
|
|
20
|
19
|
|
καὶ ἠλλάξαντο τὴν δόξαν αὐτῶν ἐν ὁμοιώματι μόσχου ἐσθίοντος χόρτον.
|
и^ сътвори'шя телецъ в# хори'вњ, и^ поклони'шяся и^стђка'нномђ”
|
|
21
|
20
|
|
καὶ ἐπελάθοντο τοῦ Θεοῦ τοῦ σῴζοντος αὐτούς, τοῦ ποιήσαντος μεγάλα ἐν Αἰγύπτῳ,
|
И$ и^змњни'шя славђ е^го в# подо'бїе телца` јадђщаго травђ`.
|
|
22
|
21
|
|
θαυμαστὰ ἐν γῇ Χάμ, φοβερὰ ἐπὶ θαλάσσης ἐρυθρᾶς.
|
и^ забы'шя ба~ сп~са'ющаго и^хъ, сътворшаго ве'лїа вᲆ е^ги'птњ
|
|
23
|
22
|
|
καὶ εἶπε τοῦ ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς, εἰ μὴ Μωυσῆς ὁ ἐκλεκτὸς αὐτοῦ ἔστη ἐν τῇ θραύσει ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμὸν αὐτοῦ τοῦ μὴ ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς.
|
чюдеса` в ꙁемли` ха'мовњ, страшна в# мо'ри чрьмнњм#”
|
|
24
|
23
|
|
καὶ ἐξουδένωσαν γῆν ἐπιθυμητήν, οὐκ ἐπίστευσαν τῷ λόγῳ αὐτοῦ·
|
И$ рече потребити и^хъ, а^ще не бы` мољ=сїи и^збра'нныи е^го сталъ в# сокрђшенїе пред нимъ, въꙁврати'ти ја^рость е^го да не погђбитъ и^хъ”
|
|
25
|
24
|
|
καὶ ἐγόγγυσαν ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτῶν, οὐκ εἰσήκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου.
|
И$ ё^ничижи'шя зе'млю жела'ннђю, не я%ша вњ'ры словеси` е^го,
|
|
26
|
25
|
|
καὶ ἐπῆρε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτοὺς τοῦ καταβαλεῖν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ
|
И$ поропта'ша в селенихъ свои^хъ, не ё^слы'шашя гла'са гн~я”
|
|
27
|
26
|
|
καὶ τοῦ καταβαλεῖν τὸ σπέρμα αὐτῶν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ διασκορπίσαι αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις.
|
И$ възDви'же рђкђ свою` на' ня, низложи'ти и^хъ в пђстыни,
|
|
28
|
27
|
|
καὶ ἐτελέσθησαν τῷ Βεελφεγὼρ καὶ ἔφαγον θυσίας νεκρῶν·
|
и^ ниꙁложи'ти сњмя и^хᲆ въ ја^зы'цехъ, и^ расᲄочи'ти я& въ страны`.
|
|
29
|
28
|
|
καὶ παρώξυναν αὐτὸν ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν, καὶ ἐπληθύνθη ἐν αὐτοῖς ἡ πτῶσις.
|
и^ причасти'шяся во е^льфегор#, и^ снњдо'яша жрътвы мр~твыхъ”
|
|
30
|
29
|
|
καὶ ἔστη Φινεὲς καὶ ἐξιλάσατο, καὶ ἐκόπασεν ἡ θραῦσις·
|
И$ прогнњвашя и& в# начина'нихъ свои^хъ, и^ ё^мно'жися в нихᲆ паденїе”
|
|
31
|
30
|
|
καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἕως τοῦ αἰῶνος.
|
И$ ста фљнее'съ, и^ ё^годи`, и^ преста` сњчь,
|
|
32
|
31
|
|
καὶ παρώργισαν αὐτὸν ἐπὶ ὕδατος ἀντιλογίας καὶ ἐκακώθη Μωυσῆς δι᾿ αὐτούς,
|
и вмњнися е^мђ в# пра'вдђ, в рDо и^ ро'дъ до' вњка”
|
|
33
|
32
|
|
ὅτι παρεπίκραναν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ διέστειλεν ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ.
|
И$ прогнњваша и& на водњ` прерњка'нїя, и^ ѓ^ѕло'бленнъ бы'сть мољ=сїи иX ра'ди,
|
|
34
|
33
|
|
οὐκ ἐξωλόθρευσαν τὰ ἔθνη, ἃ εἶπε Κύριος αὐτοῖς,
|
ја%ко ѓ^горчи'шя дх~ъ е^го, и^ ра'ꙁньствова ё^стна'ма своима”
|
|
35
|
34
|
|
καὶ ἐμίγησαν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἔμαθον τὰ ἔργα αὐτῶν·
|
Не потреби'шя ја^зы'кы ја%же рече г~ь и^мъ,
|
|
36
|
35
|
|
καὶ ἐδούλευσαν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν, καὶ ἐγενήθη αὐτοῖς εἰς σκάνδαλον·
|
и^ смњси'шяся въ ја^зы'цехъ, и^ навыко'ша дњла и^хъ,
|
|
37
|
36
|
|
καὶ ἔθυσαν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν τοῖς δαιμονίοις
|
и^ порабо'ташя и^стђка'нныM и^хъ, и^ бы'сть и^мъ в събла'ꙁнъ”
|
|
38
|
37
|
|
καὶ ἐξέχεαν αἷμα ἀθῷον, αἷμα υἱῶν αὐτῶν καὶ θυγατέρων, ὧν ἔθυσαν τοῖς γλυπτοῖς Χαναὰν καὶ ἐφονοκτονήθη ἡ γῆ ἐν τοῖς αἵμασι
|
И$ пожро'ша сн~ы своя и^ дще'ря своя бњсовомъ”
|
|
39
|
38
|
|
καὶ ἐμιάνθη ἐν τοῖς ἔργοις αὐτῶν, καὶ ἐπόρνευσαν ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν.
|
И$ пролїа'ша кро'вь непови'ннђ, кро'вь сн~овь свои'хъ и^ дще'рїи, ја%же пожро'ша и^стђка'нныM ханаанскимъ” И$ ё^бїена бы'сть земля и^хъ кро'вьми,
|
|
40
|
39
|
|
καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐβδελύξατο τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ·
|
и^ ѓ^скверни'ся в# дᲇлехъ и^хъ, и^ съблђди'ша в начина'ниX свои^хъ”
|
|
41
|
40
|
|
καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς χεῖρας ἐχθρῶν, καὶ ἐκυρίευσαν αὐτῶν οἱ μισοῦντες αὐτούς.
|
и^ раꙁгнњ'вася ја%ростїю г~ь на' люди своя, и^ ѓ^мрази` достоа'нїе свое.
|
|
42
|
41
|
|
καὶ ἔθλιψαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν, καὶ ἐταπεινώθησαν ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῶν.
|
и^ преда'стъ и^хъ в рђ'кы врагоM, и^ ѓ^блада'шя и'ми ненави'дящеи иX”
|
|
43
|
42
|
|
πλεονάκις ἐρρύσατο αὐτούς, αὐτοὶ δὲ παρεπίκραναν αὐτὸν ἐν τῇ βουλῇ αὐτῶν καὶ ἐταπεινώθησαν ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν.
|
И$ стђжи'шя и^мъ вра'ѕи и^х#, и^ смири'шяся поD рђка'ми и^хъ”
|
|
44
|
43
|
|
καὶ εἶδε Κύριος ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς, ἐν τῷ αὐτὸν εἰσακοῦσαι τῆς δεήσεως αὐτῶν·
|
Множицею и^ꙁба'ви и^хъ, тїи же разгнњвишя и& совњтомъ свои'мъ, и^ смири'шяся въ безако'нихъ свои^хъ”
|
|
45
|
44
|
|
καὶ ἐμνήσθη τῆς διαθήκης αὐτοῦ καὶ μετεμελήθη κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους αὐτοῦ
|
И$ ви'дњ г~ь в#негда` скорбњти и^мъ, в#негда ё^слы'шаше моленїе и^хъ”
|
|
46
|
45
|
|
καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς εἰς οἰκτιρμοὺς ἐναντίον πάντων τῶν αἰχμαλωτευσάντων αὐτούς.
|
И$ помянђ` ꙁавњт# свой, и^ раскаа'ся по мно'жесᲄвђ млsти своеа”
|
|
47
|
46
|
|
σῶσον ἡμᾶς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ ἐπισυνάγαγε ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματί σου τῷ ἁγίῳ, τοῦ ἐγκαυχᾶσθαι ἐν τῇ αἰνέσει σου.
|
И$ дастъ я& в# щедро'ты прDе всњми плњни'вшими я&”
|
|
48
|
47
|
|
εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. καὶ ἐρεῖ πᾶς ὁ λαός· γένοιτο γένοιτο.
|
Сп~си насъ г~и б~е нашь, и^ сᲆбери` н^ы эT ја^зыкъ, и^сповњда'тися и'мени твое^мђ ст~мђ, хвали'тися въ хвалњ твое'й”
|
|
Κεφάλαιο 106
|
ўало'мъ рѕ~
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ τῷ Κυρίῳ, ὅτι χρηστός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
а^ллїлђїа, р~ѕ”
|
|
2
|
1
|
|
εἰπάτωσαν οἱ λελυτρωμένοι ὑπὸ Κυρίου, οὓς ἐλυτρώσατο ἐκ χειρὸς ἐχθροῦ.
|
Исповњда'ите гв~и, ја^ко бл~гъ ја^ко в# вњкъ млsть е^го.
|
|
3
|
2
|
|
ἐκ τῶν χωρῶν συνήγαγεν αὐτούς, ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν καὶ βοῤῥᾶ καὶ θαλάσσης.
|
да рекђтъ и^ꙁба'вленїи гм~ь и^хже и^зба'ви и^ꙁ рђки врагъ,
|
|
4
|
3
|
|
ἐπλανήθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν γῇ ἀνύδρῳ, ὁδὸν πόλεως κατοικητηρίου οὐχ εὗρον,
|
и^ эT стра'нᲆ собра` и^хъ, эT востокъ и^ запDа, и^ сњвера и^ мо'ря”
|
|
5
|
4
|
|
πεινῶντες καὶ διψῶντες, ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἐν αὐτοῖς ἐξέλιπε·
|
Заблђди'шя в# пђсты'ни беꙁвоDнњ, пђти` гра'да ѓ^би'телна не ѓ^брᲇто'ша
|
|
6
|
5
|
|
καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς, καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἐῤῥύσατο αὐτοὺς
|
а%лчюще и^ жа'ждђще, дш~я и^хъ в ниX и^зчеѕе”
|
|
7
|
6
|
|
καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς εἰς ὁδὸν εὐθεῖαν τοῦ πορευθῆναι εἰς πόλιν κατοικητηρίου.
|
И$ възва'шя къ г~ђ внегда` скорбњти и^мъ. и^ эT бњдъ и^хъ и^ꙁба'ви и^хъ”
|
|
8
|
7
|
|
ἐξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων,
|
И$ наста'ви и^хъ на пђть пра'въ, внити въ градъ ѓ^би'телныи
|
|
9
|
8
|
|
ὅτι ἐχόρτασε ψυχὴν κενὴν καὶ πεινῶσαν ἐνέπλησεν ἀγαθῶν.
|
да и^сповњдятся гв~и млsти е^го, и^ чюдеса` е^го сн~ово'мъ члчsкымъ”
|
|
10
|
9
|
|
καθημένους ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου, πεπεδημένους ἐν πτωχείᾳ καὶ σιδήρῳ,
|
ЈА/ко насы'тилъ е^сть дш~ђ тщђ`, и^ дш~ђ а^л#чющђ и^спо'лни бл~гъ”
|
|
11
|
10
|
|
ὅτι παρεπίκραναν τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν βουλὴν τοῦ ῾Υψίστου παρώξυναν,
|
Сњдя'щая вᲆ тмњ и^ сњ'ни смр~тнњй, ѓ^кова'ныхъ ни'щетою и^ желњ'зомъ”
|
|
12
|
11
|
|
καὶ ἐταπεινώθη ἐν κόποις ἡ καρδία αὐτῶν, ἠσθένησαν, καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν·
|
ЈА/ко разгнᲇва'шя словеса` бж~їя, и^ совњтᲆ выш#няго раздра'жиша”
|
|
13
|
12
|
|
καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς, καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἔσωσεν αὐτοὺς
|
И$ смири'ся в# трђдњхъ срDце и^хъ, и^ꙁнемого'шя, и^ не бњ пома'гаи`.
|
|
14
|
13
|
|
καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ σκότους καὶ σκιᾶς θανάτου καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν διέρρηξεν.
|
и^ възва'шя къ г~ђ внегда скорбњти и^мъ. и^ эT бњ'дъ иX сп~се и^хъ”
|
|
15
|
14
|
|
ἐξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων,
|
И$зведе иX и^з# тмы` и^ сњни см~рътныа, и^ ю'зы и^хъ разтръза`”
|
|
16
|
15
|
|
ὅτι συνέτριψε πύλας χαλκᾶς καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συνέθλασεν.
|
Да и^сповњдятся гв~и млsти е^го, и^ чюдеса` е^го сн~вом# члчsкымᲆ”
|
|
17
|
16
|
|
ἀντελάβετο αὐτῶν ἐξ ὁδοῦ ἀνομίας αὐτῶν, διὰ γὰρ τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐταπεινώθησαν·
|
ЈА/ко съкрђши` врата` мњдная, и^ вереа` желњ'ꙁныа сломи`”
|
|
18
|
17
|
|
πᾶν βρῶμα ἐβδελύξατο ἡ ψυχὴ αὐτῶν, καὶ ἤγγισαν ἕως τῶν πυλῶν τοῦ θανάτου·
|
Въспрїа'тъ и^хъ эT пђти безако'нїи и^хъ, беꙁако'нїи б^о ради своиX смири'шяся”
|
|
19
|
18
|
|
καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς, καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἔσωσεν αὐτούς,
|
Вся'кого брашна въꙁ#гнђшяся дш~а иX, и^ прибли'жишяся до вратъ смр~тныхъ”
|
|
20
|
19
|
|
ἀπέστειλε τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ ἰάσατο αὐτοὺς καὶ ἐρρύσατο αὐτοὺς ἐκ τῶν διαφθορῶν αὐτῶν.
|
И$ възва'шя къ г~ђ внегда скорбњти и^мъ, и^ эT бњд# и^хъ сп~се и^хъ”
|
|
21
|
20
|
|
ἐξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων
|
Посла` сло'во свое и^ і^сцᲇли и^хъ, и і^зба'ви и^хᲆ эT поги'бели иX”
|
|
22
|
21
|
|
καὶ θυσάτωσαν αὐτῷ θυσίαν αἰνέσεως καὶ ἐξαγγειλάτωσαν τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν ἀγαλλιάσει.
|
да и^сповњдяᲄся гв~и млsти е^го, и^ чюдеса` е^го сн~вомъ члчsкымъ”
|
|
23
|
22
|
|
οἱ καταβαίνοντες εἰς θάλασσαν ἐν πλοίοις, ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς,
|
И$ по'жрTђ е^мђ жрътвђ хвалњ`, и^ да повњдят# дњ'ла е^го в ра'дости”
|
|
24
|
23
|
|
αὐτοὶ εἶδον τὰ ἔργα Κυρίου καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ.
|
Сходя'щеи` в# мо'ри в# кораблиX, творя'щеи дњ'ланїа в# водаX мно'гах#,
|
|
25
|
24
|
|
εἶπε, καὶ ἔστη πνεῦμα καταιγίδος, καὶ ὑψώθη τὰ κύματα αὐτῆς·
|
тїи видњша дњ'ла гн~я, и^ чюдеса` его въ глђбинњ`”
|
|
26
|
25
|
|
ἀναβαίνουσιν ἕως τῶν οὐρανῶν καὶ καταβαίνουσιν ἕως τῶν ἀβύσσων, ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἐν κακοῖς ἐτήκετο·
|
Рече и^ ста` дђхъ бђ'ренᲆ, и^ въꙁнесо'шяся волны` его”
|
|
27
|
26
|
|
ἐταράχθησαν, ἐσαλεύθησαν ὡς ὁ μεθύων, καὶ πᾶσα ἡ σοφία αὐτῶν κατεπόθη·
|
Въсхо'дятъ до нб~съ, и^ ниꙁхо'дятъ до беꙁDнъ” дш~я и^хъ в# злыхъ та'яше.
|
|
28
|
27
|
|
καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς, καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἐξήγαγεν αὐτοὺς
|
смђти'шася, поDвиꙁа'шася ја^ко пїа'ныи, и^ вс^я мђ'дрость и^хъ поглаще'на бысть”
|
|
29
|
28
|
|
καὶ ἐπέταξε τῇ καταιγίδι, καὶ ἔστη εἰς αὔραν, καὶ ἐσίγησαν τὰ κύματα αὐτῆς·
|
И$ въꙁваша къ г~ђ в#негда` скорбњти и^мъ, и^ эT бњдъ и^х# и^зведе` и^хъ”
|
|
30
|
29
|
|
καὶ εὐφράνθησαν, ὅτι ἡσύχασαν, καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς ἐπὶ λιμένα θελήματος αὐτοῦ.
|
и^ повелњ бђ'ри, и^ ста в тишинђ, и^ ё^млᲆко'шя волны` е^го”
|
|
31
|
30
|
|
ἐξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων.
|
и^ възвесели'шяся, ја^ко ё^млъко'ша и^ наста'вї я& в# приста'нище хотњнїа свое^го”
|
|
32
|
31
|
|
ὑψωσάτωσαν αὐτὸν ἐν ἐκκλησίᾳ λαοῦ καὶ ἐν καθέδρᾳ πρεσβυτέρων αἰνεσάτωσαν αὐτόν.
|
да и^сповњдяᲄся гв~и млsти е^го, и^ чюдеса' е^го сн~овомъ члчsкымᲆ”
|
|
33
|
32
|
|
ἔθετο ποταμοὺς εἰς ἔρημον καὶ διεξόδους ὑδάτων εἰς δίψαν,
|
да въꙁнесђтъ е^го вᲆ црк~ви лDюстњй, и^ на сњда'лищи ста'рецъ въсхва'лят# е^го”
|
|
34
|
33
|
|
γῆν καρποφόρον εἰς ἅλμην ἀπὸ κακίας τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ.
|
положилъ е^сть рњкы` в пђсты'ня, и^ і^схо'дища воDнаа в жа'жDђ.
|
|
35
|
34
|
|
ἔθετο ἔρημον εἰς λίμνας ὑδάτων καὶ γῆν ἄνυδρον εἰς διεξόδους ὑδάτων.
|
землю плодоно'снђю в# слати'нђ, эT зло'б# живђщыX на не'й.
|
|
36
|
35
|
|
καὶ κατῴκισεν ἐκεῖ πεινῶντας, καὶ συνεστήσαντο πόλεις κατοικεσίας
|
Положи'лъ е^сть пђсты'ня въ е^ѕе'ра вDона'я, и^ ꙁемлю беꙁвоDнђю вᲆ и^сходища воDнаа”
|
|
37
|
36
|
|
καὶ ἔσπειραν ἀγροὺς καὶ ἐφύτευσαν ἀμπελῶνας καὶ ἐποίησαν καρπὸν γεννήματος,
|
И$ насели` т^ђ а%лчющая, и^ съста'вишя грады ѓ^би'телны”
|
|
38
|
37
|
|
καὶ εὐλόγησεν αὐτούς, καὶ ἐπληθύνθησαν σφόδρα, καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν οὐκ ἐσμίκρυνε.
|
И$ насњяшя се'ла, и^ насадишя виногра'ды, и^ сътвори'шя плDо жи'тенъ”
|
|
39
|
38
|
|
καὶ ὠλιγώθησαν καὶ ἐκακώθησαν ἀπὸ θλίψεως κακῶν καὶ ὀδύνης.
|
И$ блsви` и^хъ, и^ ё^мно'жишяся ѕњло, и^ скоты` и^хъ не ё^ма'ли,
|
|
40
|
39
|
|
ἐξεχύθη ἐξουδένωσις ἐπ᾿ ἄρχοντας αὐτῶν, καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς ἐν ἀβάτῳ καὶ οὐχ ὁδῷ.
|
и^ ё^ма'лишяся ѓ^ꙁло'бишася эT печали золъ и^ болњзни”
|
|
41
|
40
|
|
καὶ ἐβοήθησε πένητι ἐκ πτωχείας καὶ ἔθετο ὡς πρόβατα πατριάς.
|
и^злїа'ся ё^ничиженїе на' кн~ѕя и^хъ, и^ ѓ^блазни` иX по непроходнњ, а^ не по пђти”
|
|
42
|
41
|
|
ὄψονται εὐθεῖς καὶ εὐφρανθήσονται, καὶ πᾶσα ἀνομία ἐμφράξει τὸ στόμα αὐτῆς.
|
И$ помо'же ё^богђ эT ни'щеты, и^ положи ја^ко ѓ^вца эTч~ьствїа”
|
|
43
|
42
|
|
τίς σοφὸς καὶ φυλάξει ταῦτα καὶ συνήσει τὰ ἐλέη τοῦ Κυρίου;
|
Оу%зрятъ пра'вїи, и^ въꙁвеселя'тся, и^ всяко безако'нїе заградитъ ё^ста` своа`”
|
|
Κεφάλαιο 107
|
ўало'мъ рз~
|
|
1
|
1
|
|
᾿ῼδὴ ψαλμοῦ τῷ Δαυΐδ.
|
пњснь ўалъма дввDъ, р~з”
|
|
2
|
2
|
|
ΕΤΟΙΜΗ ἡ καρδία μου, ὁ Θεός, ἑτοίμη ἡ καρδία μου, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ ἐν τῇ δόξῃ μου.
|
Гото'во срDце мое б~е, гото'во срDце мое`. въспою` и^ пою в# сла'вњ моей”
|
|
3
|
3
|
|
ἐξεγέρθητι, ψαλτήριον καὶ κιθάρα· ἐξεγερθήσομαι ὄρθρου.
|
Въста'ни сла'ва моа`, въста'ни ўалты'рю и^ гђ'сли, въста'нђ рано”
|
|
4
|
4
|
|
ἐξομολογήσομαί σοι ἐν λαοῖς, Κύριε, ψαλῶ σοι ἐν ἔθνεσιν,
|
И$сповњмся тебњ в людехъ г~и, пою тебњ въ я^ѕы'цњхᲆ”
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι μέγα ἐπάνω τῶν οὐρανῶν τὸ ἔλεός σου καὶ ἕως τῶν νεφελῶν ἡ ἀλήθειά σου.
|
ЈА/ко ве'лїа верхђ` нб~съ млsть твоя, и^ до ѓ'блакъ и'стина твоя”
|
|
6
|
6
|
|
ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ Θεός, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.
|
Възнеси'ся на нб~са б~е, и^ по все'й ꙁемли` сла'ва твоя”
|
|
7
|
7
|
|
ὅπως ἂν ρυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοί σου, σῶσον τῇ δεξιᾷ σου καὶ ἐπάκουσόν μου.
|
ја^ко да и^зба'вятся възлюбленїи твои`, сп~си` десни'цею твоею`, и^ ё^слы'ши м^я”
|
|
8
|
8
|
|
ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ· ὑψωθήσομαι καὶ διαμεριῶ Σίκιμα, καὶ τὴν κοιλάδα τῶν σκηνῶν διαμετρήσω·
|
б~ъ възгл~а въ ст~е'мъ свое^м#, възнесђ'ся и^ раздᲇлю` сики'мђ, и^ ю^доl селе'нїемъ размњ'рю”
|
|
9
|
9
|
|
ἐμός ἐστι Γαλαάδ, καὶ ἐμός ἐστι Μανασσῆς, καὶ ᾿Εφραὶμ ἀντίληψις τῆς κεφαλῆς μου, ᾿Ιούδας βασιλεύς μου,
|
Мой е^сть галааD, и^ мой е^сть манасїи, и^ е^фрњм# ꙁастђпленїе главы` моеа`” И$ ю'да цр~ь мой,
|
|
10
|
10
|
|
Μωὰβ λέβης τῆς ἐλπίδος μου, ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν ἐπιβαλῶ τὸ ὑπόδημά μου, ἐμοὶ ἀλλόφυλοι ὑπετάγησαν.
|
моа'въ коно'бъ ё^пова'нїа мое^го” На љ=дђме'ю наложђ` сапо'гᲆ мой мнњ и^ноплеме'нницы` покори'шяся”
|
|
11
|
11
|
|
τίς ἀπάξει με εἰς πόλιν περιοχῆς; ἢ τίς ὁδηγήσει με ἕως τῆς ᾿Ιδουμαίας;
|
Кт^о в#ведетъ м^я въ' градъ ѓ^бъстоа'нїа; и^ли кт^о наста'витᲆ м^я до љ=дђме'а;
|
|
12
|
12
|
|
οὐχὶ σύ, ὁ Θεός, ὁ ἀπωσάμενος ἡμᾶς; καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ, ὁ Θεός, ἐν ταῖς δυνάμεσιν ἡμῶν;
|
не ты` ли б~е эTри'нђвыи` насъ, и^ не и^зы'деши б~е в# силахъ на'шыхъ”
|
|
13
|
13
|
|
δὸς ἡμῖν βοήθειαν ἐκ θλίψεως, καὶ ματαία σωτηρία ἀνθρώπου.
|
да'жDь намᲆ по'мощь эT печали, и^ сђе'т#но сп~се'нїе члчsко”
|
|
14
|
14
|
|
ἐν τῷ Θεῷ ποιήσωμεν δύναμιν, καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν.
|
ѓ% бѕ~њ сътворимъ си'лђ, и^ той ё^ничижитъ врагы` наша.
|
|
Κεφάλαιο 108
|
ўало'мъ ри~
|
|
1
|
0
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. Ο Θεός, τὴν αἴνεσίν μου μὴ παρασιωπήσῃς,
|
в# конецъ, ўаломъ дввDъ, р~и”
|
|
2
|
1
|
|
ὅτι στόμα ἁμαρτωλοῦ καὶ στόμα δολίου ἐπ᾿ ἐμὲ ἠνοίχθη, ἐλάλησαν κατ᾿ ἐμοῦ γλώσσῃ δολίᾳ
|
Бж~е хвалђ мою` не премолчи`,
|
|
3
|
2
|
|
καὶ λόγοις μίσους ἐκύκλωσάν με καὶ ἐπολέμησάν με δωρεάν.
|
ја%ко ё^ста грњшнича, и^ ё^ста` льсти'ваго на' мя эTврьзо'шася” Гл~ашя на' мя ја^ꙁы'комъ льсти'вымъ,
|
|
4
|
3
|
|
ἀντὶ τοῦ ἀγαπᾶν με ἐνδιέβαλλόν με, ἐγὼ δὲ προσηυχόμην·
|
и^ словесы` ненави'стными ѓ^быдо'шя м^я, и^ бра'шяся со мно'ю тђ'не”
|
|
5
|
4
|
|
καὶ ἔθεντο κατ᾿ ἐμοῦ κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν καὶ μῖσος ἀντὶ τῆς ἀγαπήσεώς μου.
|
Вᲆ мњсто любве` ѓ^блъга'хђ м^я, а^з же мл~твђ дњ'ахъ”
|
|
6
|
5
|
|
κατάστησον ἐπ᾿ αὐτὸν ἁμαρτωλόν, καὶ διάβολος στήτω ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ·
|
И$ положи'ша на' м^я ѕл^а въꙁ#блага'я, и^ не'нависть ꙁа въꙁлюбле'нїе мое`”
|
|
7
|
6
|
|
ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν ἐξέλθοι καταδεδικασμένος, καὶ ἡ προσευχὴ αὐτοῦ γενέσθω εἰς ἁμαρτίαν.
|
Поста'ви на'нь грњш#ника, и^ дїа'волъ да ста'нетъ ѓ^деснђю е^го”
|
|
8
|
7
|
|
γενηθήτωσαν αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ὀλίγαι, καὶ τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λάβοι ἕτερος.
|
Внегда` сђди'тися е^мђ да и^ꙁы'детъ ѓ^сђже'нъ, и^ мл~тва е^го бђ'ди вᲆ грњхъ”
|
|
9
|
8
|
|
γενηθήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ὀρφανοὶ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ χήρα·
|
да бђ'дђтъ днїе е^го ма'ли, и^ е^пі'скоп#ство е^го прїйметъ и'нъ”
|
|
10
|
9
|
|
σαλευόμενοι μεταναστήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἐπαιτησάτωσαν, ἐκβληθήτωσαν ἐκ τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν.
|
да бђ'дђтᲆ сн~ве е^го сљ=ры, и^ жена` е^го вдова`”
|
|
11
|
10
|
|
ἐξερευνησάτω δανειστὴς πάντα, ὅσα ὑπάρχει αὐτῷ, καὶ διαρπασάτωσαν ἀλλότριοι τοὺς πόνους αὐτοῦ·
|
дви'жащеся да преселятся сн~ове е^го, и^ въꙁ#про'сятъ, да и^ꙁгнани бђ'дђтъ и^ꙁ домовъ свои'хъ”
|
|
12
|
11
|
|
μὴ ὑπαρξάτω αὐτῷ ἀντιλήπτωρ, μηδὲ γενηθήτω οἰκτίρμων τοῖς ὀρφανοῖς αὐτοῦ·
|
да вꙁы'щетъ ꙁаимода'вецъ вся е^ли'ка сђть е^го, и^ да въсхи'тятъ чђжїи трђды` е^го”
|
|
13
|
12
|
|
γενηθήτω τὰ τέκνα αὐτοῦ εἰς ἐξολόθρευσιν, ἐν γενεᾷ μιᾷ ἐξαλειφθείη τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
|
да не бђдетъ е^мђ ꙁасᲄђ'пника, ниже бђ'детъ и^же ё^ще'дритъ сљ=роты е^го”
|
|
14
|
13
|
|
ἀναμνησθείη ἡ ἀνομία τῶν πατέρων αὐτοῦ ἔναντι Κυρίου, καὶ ἡ ἁμαρτία τῆς μητρὸς αὐτοῦ μὴ ἐξαλειφθείη·
|
да бђ'дђтъ чяда е^го в па'гђбђ, в роD е^ді'нъ да потребится и'мя е^го”
|
|
15
|
14
|
|
γενηθήτωσαν ἐναντίον Κυρίου διαπαντός, καὶ ἐξολοθρευθείη ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν,
|
да въспомяне'тся беꙁако'нїе эTц~ъ е^го преD гм~ь, и^ грᲇхъ ма'тере е^го да не ѓ^чи'стится”
|
|
16
|
15
|
|
ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἐμνήσθη ποιῆσαι ἔλεος καὶ κατεδίωξεν ἄνθρωπον πένητα καὶ πτωχὸν καὶ κατανενυγμένον τῇ καρδίᾳ τοῦ θανατῶσαι.
|
да бђдђтъ преD гм~ь вы'нђ, и^ да потреби'тся эT земля память иX”
|
|
17
|
16
|
|
καὶ ἠγάπησε κατάραν, καὶ ἥξει αὐτῷ· καὶ οὐκ ἠθέλησεν εὐλογίαν, καὶ μακρυνθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.
|
ꙁанеже не помянђ` сътворити млsть, и^ погна` чл~ка ни'ща и^ ё^бога, и^ смире'на срDцемъ ё^мрьтви'ти”
|
|
18
|
17
|
|
καὶ ἐνεδύσατο κατάραν ὡς ἱμάτιον, καὶ εἰσῆλθεν ὡσεὶ ὕδωρ εἰς τὰ ἔγκατα αὐτοῦ καὶ ὡσεὶ ἔλαιον ἐν τοῖς ὀστέοις αὐτοῦ.
|
И$ въꙁлюби кля'твђ, и^ прїидетъ е^мђ. и^ не въсхотњ блsве'нїа, и^ ё^да'лится эT него”
|
|
19
|
18
|
|
γενηθήτω αὐτῷ ὡς ἱμάτιον, ὃ περιβάλλεται, καὶ ὡσεὶ ζώνη, ἣν διαπαντὸς περιζώννυται.
|
И$ ѓ^блече'ся в# кляᲄвђ ја%ко в ри'ꙁђ, и^ вни'де ја%ко вода` въ ё^тробђ е^го, и^ ја^ко е^лей въ ко'сти е^го”
|
|
20
|
19
|
|
τοῦτο τὸ ἔργον τῶν ἐνδιαβαλλόντων με παρὰ Κυρίου καὶ τῶν λαλούντων πονηρὰ κατὰ τῆς ψυχῆς μου.
|
да бђдет# е^мђ ја%ко ри'ꙁа в нюже ѓ^блачи'тся, и^ ја^ко по'ясъ, и'миже вы'нђ ѓ^поя'сђется
|
|
21
|
20
|
|
καὶ σύ, Κύριε Κύριε, ποίησον μετ᾿ ἐμοῦ ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, ὅτι χρηστὸν τὸ ἔλεός σου. ρῦσαί με,
|
Се^ дњ'ло ѓ^блъга'ющихъ м^я эT г~а, и^ гл~ющыхъ лђкавая на дш~ђ мою”
|
|
22
|
21
|
|
ὅτι πτωχὸς καὶ πένης εἰμὶ ἐγώ, καὶ ἡ καρδία μου τετάρακται ἐντός μου.
|
И$ ты г~и г~и сътвори со мною и'мени ради своего, ја%ко бл~га млsть твоа”
|
|
23
|
22
|
|
ὡσεὶ σκιὰ ἐν τῷ ἐκκλῖναι αὐτὴν ἀντανῃρέθην, ἐξετινάχθην ὡσεὶ ἀκρίδες.
|
Иꙁба'ви м^я, ја%ко ни'щь и^ ё^бо'гъ е^смь а^ꙁ# и^ срDце мое, смђтися во мнᲇ”
|
|
24
|
23
|
|
τὰ γόνατά μου ἠσθένησαν ἀπὸ νηστείας, καὶ ἡ σάρξ μου ἠλλοιώθη δι᾿ ἔλαιον.
|
ЈА/ко сњнь е^гда ё^кло'нится эTяXся, сътрясохся ја%ко прђ'ѕи”
|
|
25
|
24
|
|
κἀγὼ ἐγενήθην ὄνειδος αὐτοῖς· εἴδοσάν με, ἐσάλευσαν κεφαλὰς αὐτῶν.
|
Колњнњ мои` и^ꙁнемого'стњ эT поста, и^ плоть моа` и^змᲇни'ся е^ле'я ради”
|
|
26
|
25
|
|
βοήθησόν μοι, Κύριε ὁ Θεός μου, καὶ σῶσόν με κατὰ τὸ ἔλεός σου.
|
И$ а'ꙁъ быX поноше'нїе и^мъ. видњшя мя, покиваша глава'ми свои'ми”
|
|
27
|
26
|
|
καὶ γνώτωσαν ὅτι ἡ χείρ σου αὕτη καὶ σύ, Κύριε, ἐποίησας αὐτήν.
|
Помози` м^и г~и бж~е мой, и^ сп~си` м^я по млsти твое'й”
|
|
28
|
27
|
|
καταράσονται αὐτοί, καὶ σὺ εὐλογήσεις· οἱ ἐπανιστάμενοί μοι αἰσχυνθήτωσαν, ὁ δὲ δοῦλός σου εὐφρανθήσεται.
|
и^ раꙁђмњютъ, ја%ко рђка твоа` си, и^ т^ы г~и сътворилъ е^си я&”
|
|
29
|
28
|
|
ἐνδυσάσθωσαν οἱ ἐνδιαβάλλοντές με ἐντροπὴν καὶ περιβαλέσθωσαν ὡς διπλοΐδα αἰσχύνην αὐτῶν.
|
ПрокленTђ тїи, и^ ты` блsви'ши” Въста'ющеи` на мя постыдятся, ра'бъ же твой въꙁвесели'тся”
|
|
30
|
29
|
|
ἐξομολογήσομαι τῷ Κυρίῳ σφόδρα ἐν τῷ στόματί μου καὶ ἐν μέσῳ πολλῶν αἰνέσω αὐτόν,
|
да ѓ^блекђтся ѓ^блъга'ющеи` м^я в# срамъ, и^ ѓ^де'жют#ся ја^ко ѓ^дежею стђдо'мъ свои'мъ”
|
|
31
|
30
|
|
ὅτι παρέστη ἐκ δεξιῶν πένητος τοῦ σῶσαι ἐκ τῶν καταδιωκόντων τὴν ψυχήν μου.
|
И$сповњмся гв~и ѕᲇло` ё^сты` мои'ми, и^ посредњ мно'гᲆ въсхваю` и&”
|
|
Κεφάλαιο 109
|
ўало'мъ рџ~
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. ΕΙΠΕΝ ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου· κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.
|
а^ллїлђі"а ўлоM двDв# р~џ, каg ѕ~і”
|
|
2
|
1
|
|
ράβδον δυνάμεως ἐξαποστελεῖ σοι Κύριος ἐκ Σιών, καὶ κατακυρίευε ἐν μέσῳ τῶν ἐχθρῶν σου.
|
Рече` г~ь гв~и моемђ, сᲇди` ѓ^деснђю мене, дондеже положђ врагы` твоа поDно'жїе ногама твои'ма”
|
|
3
|
2
|
|
μετὰ σοῦ ἡ ἀρχὴ ἐν ἡμέρᾳ τῆς δυνάμεώς σου ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν ἁγίων σου· ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε.
|
Же'ꙁлъ си'лы по'слетъ т^и г~ь эT сїѓ'на, и^ ё^долњеши посредњ врагъ твои'хъ”
|
|
4
|
3
|
|
ὤμοσε Κύριος καὶ οὐ μεταμεληθήσεται· σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.
|
С тобою началсᲄво в# дн~ь си'лы твоеа`, въ свњтлостеX ст~ыхъ твои^х#” И$ꙁ# чрева прежDе дн~ьни'ца родиX т^я.
|
|
5
|
4
|
|
Κύριος ἐκ δεξιῶν σου συνέθλασεν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς αὐτοῦ βασιλεῖς·
|
клятся г~ь и^ не раска'ется” т^ы і^ере'й вᲆ вњкы, чинђ мельхиседе'ковђ”
|
|
6
|
5
|
|
κρινεῖ ἐν τοῖς ἔθνεσι, πληρώσει πτώματα, συνθλάσει κεφαλὰς ἐπὶ γῆς πολλῶν.
|
г~ь ѓ^деснђю тебе, съкрђшилъ е^сть въ дн~ь гнњва свое^го цр~я”
|
|
7
|
6
|
|
ἐκ χειμάρρου ἐν ὁδῷ πίεται· διὰ τοῦτο ὑψώσει κεφαλήν.
|
Сђ'дитъ въ ја^ѕы'цехъ, и^сполнитъ паде'нїа, съкрђши'тъ главы` на ꙁемли` мно'гыM”
|
|
Κεφάλαιο 110
|
ўало'мъ рі~
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΜΑΙ σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐν βουλῇ εὐθέων καὶ συναγωγῇ.
|
А$ллилђйа. р~і”
|
|
2
|
1
|
|
μεγάλα τὰ ἔργα Κυρίου, ἐξεζητημένα εἰς πάντα τὰ θελήματα αὐτοῦ·
|
Исповњмся тебњ г~и всњмъ срDцемъ мои'мъ, в# совњтеX пра'выхъ и^ сонмњ”
|
|
3
|
2
|
|
ἐξομολόγησις καὶ μεγαλοπρέπεια τὸ ἔργον αὐτοῦ, καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
Ве'лїа дњла гн~я, и^ꙁы'скана во всXњ во'ляхъ е^го,
|
|
4
|
3
|
|
μνείαν ἐποιήσατο τῶν θαυμασίων αὐτοῦ, ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων ὁ Κύριος·
|
И$сповњданїе и^ велелњпота дњ'ло е^го, и^ пра'вда е^го пребыва'етъ въ вњкъ вњка”
|
|
5
|
4
|
|
τροφὴν ἔδωκε τοῖς φοβουμένοις αὐτόν, μνησθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα διαθήκης αὐτοῦ.
|
Память сътворилъ е^сть чюде'съ свои'хъ” Ми'лостивъ и^ щедръ г~ь,
|
|
6
|
5
|
|
ἰσχὺν ἔργων αὐτοῦ ἀνήγγειλε τῷ λαῷ αὐτοῦ τοῦ δοῦναι αὐτοῖς κληρονομίαν ἐθνῶν.
|
пи'щђ далъ е^ст# боя'щимся е^го” Помяне'тъ в# вњкᲆ завњтъ свой,
|
|
7
|
6
|
|
ἔργα χειρῶν αὐτοῦ ἀλήθεια καὶ κρίσις· πισταὶ πᾶσαι αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ,
|
крњпость дњлъ своиX вњзвњсти` лю'демъ свои^мъ” да'ти и^мъ достоа'нїе ја^ѕыкъ,
|
|
8
|
7
|
|
ἐστηριγμέναι εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, πεποιημέναι ἐν ἀληθείᾳ καὶ εὐθύτητι.
|
дњ'ла рђкъ е^го и^стина и^ сђдъ” Вњрны вся ꙁа'повњди е^го,
|
|
9
|
8
|
|
λύτρωσιν ἀπέστειλε τῷ λαῷ αὐτοῦ, ἐνετείλατο εἰς τὸν αἰῶνα διαθήκην αὐτοῦ· ἅγιον καὶ φοβερὸν τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
|
ё^тверже'ны въ вњкъ вњка, сътворены въ и^стинњ и^ пра'вотњ”
|
|
10
|
9
|
|
ἀρχὴ σοφίας φόβος Κυρίου, σύνεσις δὲ ἀγαθὴ πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτήν. ἡ αἴνεσις αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
И$ꙁбавленїе посла` лю'демъ свои'мъ” Заповњда в# вњкᲆ ꙁавњт# свой” Ст~о и^ стра'шно и^мя е^го”
|
|
Κεφάλαιο 111
|
ўало'мъ ра~і
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΜΑΚΑΡΙΟΣ ἀνὴρ ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον, ἐν ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ θελήσει σφόδρα·
|
А$ллилђйа. ра~і”
|
|
2
|
1
|
|
δυνατὸν ἐν τῇ γῇ ἔσται τὸ σπέρμα αὐτοῦ, γενεὰ εὐθέων εὐλογηθήσεται.
|
Блаже'нъ мђжъ боаи`ся г~а, в# ꙁа'повњдехъ е^го въсхо'щеT ѕњло`”
|
|
3
|
2
|
|
δόξα καὶ πλοῦτος ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
Силно на ꙁемли бђдетъ сњмя е^го, родᲆ пра'выX блsвится”
|
|
4
|
3
|
|
ἐξανέτειλεν ἐν σκότει φῶς τοῖς εὐθέσιν ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων καὶ δίκαιος.
|
Сла'ва и^ бога'т#ство в домђ е^го, и^ пра'вда е^го пребыва'етъ въ вњкъ вњка”
|
|
5
|
4
|
|
χρηστὸς ἀνὴρ ὁ οἰκτείρων καὶ κιχρῶν· οἰκονομήσει τοὺς λόγους αὐτοῦ ἐν κρίσει,
|
Въ сїа` во тмњ` свњтъ пра'вымъ, млsтивъ и^ ще'дръ и^ пра'веденъ”
|
|
6
|
5
|
|
ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα οὐ σαλευθήσεται, εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος.
|
Бл~гъ мђжъ щедряи` и^ даа`, расмо'тритъ словеса своа` на сђдњ, ја%ко в# вњкъ не подви'жится”
|
|
7
|
6
|
|
ἀπὸ ἀκοῆς πονηρᾶς οὐ φοβηθήσεται· ἑτοίμη ἡ καρδία αὐτοῦ ἐλπίζειν ἐπὶ Κύριον.
|
в# па'мять вњчнђю бђ'детъ пра'веDник#,
|
|
8
|
7
|
|
ἐστήρικται ἡ καρδία αὐτοῦ, οὐ μὴ φοβηθῇ, ἕως οὗ ἐπίδῃ ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ·
|
эT слђха ѕла` не ё^бои'тся,
|
|
9
|
8
|
|
ἐσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν· ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, τὸ κέρας αὐτοῦ ὑψωθήσεται ἐν δόξῃ.
|
гото'во срᲆдце е^го ё^пова'ти на' г~а, ё^тверди'ся срDце е^го, не ё^бои'тся, дондеже во'ꙁ#ритъ на врагы` своя”
|
|
10
|
9
|
|
ἁμαρτωλὸς ὄψεται καὶ ὀργισθήσεται, τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ βρύξει καὶ τακήσεται· ἐπιθυμία ἁμαρτωλοῦ ἀπολεῖται.
|
расточи, дастъ ё^бо'гымъ, пра'вда е^го пребыва'е^тъ въ вњкъ вњка, ро'гъ е^го въꙁнесется въ сла'вњ”
|
|
Κεφάλαιο 112
|
ўало'мъ рв~і
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΑΙΝΕΙΤΕ, παῖδες, Κύριον, αἰνεῖτε τὸ ὄνομα Κυρίου·
|
а^ллилђі"а” рв~і
|
|
2
|
1
|
|
εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.
|
Хвали'те ѓ^троцы г~а, хвали'те и^мя гн~е”
|
|
3
|
2
|
|
ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν αἰνετὸν τὸ ὄνομα Κυρίου.
|
Бђди и'мя гн~е блsве'но, эT нн~ᲇ и^ до' вᲇка”
|
|
4
|
3
|
|
ὑψηλὸς ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη ὁ Κύριος, ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς ἡ δόξα αὐτοῦ.
|
эT въсто'къ сл~нца до ꙁа'пад#, хва'лно и'мя гн~е”
|
|
5
|
4
|
|
τίς ὡς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν; ὁ ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν
|
высо'къ наD всњми ја^зы'кы г~ь, нDа нб~сы` сла'ва е^го”
|
|
6
|
5
|
|
καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορῶν ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ γῇ,
|
Кт^о ја^ко г~ь б~ъ нашь, на высо'кыX живыи`,
|
|
7
|
6
|
|
ὁ ἐγείρων ἀπὸ γῆς πτωχὸν καὶ ἀπὸ κοπρίας ἀνυψῶν πένητα
|
и^ на смиреныа приꙁираа; на нб~си и^ на ꙁемли`”
|
|
8
|
7
|
|
τοῦ καθίσαι αὐτὸν μετὰ ἀρχόντων, μετὰ ἀρχόντων λαοῦ αὐτοῦ·
|
Въздвиꙁа'аи` эT земля` ё^бога, и^ эT гно'ища въꙁнося` ни'ща”
|
|
9
|
8
|
|
ὁ κατοικίζων στεῖραν ἐν οἴκῳ, μητέρα ἐπὶ τέκνοις εὐφραινομένην.
|
Посадити е^го с# кн~ѕи`, съ кн~ѕи` людїи своиX”
|
|
Κεφάλαιο 113
|
ўало'мъ рг~і
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΕΝ ΕΞΟΔῼ ᾿Ισραὴλ ἐξ Αἰγύπτου, οἴκου ᾿Ιακὼβ ἐκ λαοῦ βαρβάρου,
|
А$ллилђйа. рг~і”
|
|
2
|
1
|
|
ἐγενήθη ᾿Ιουδαία ἁγίασμα αὐτοῦ, ᾿Ισραὴλ ἐξουσία αὐτοῦ.
|
Въ и^сходњ і^ил~евњ эT е^ги'пта, до'мђ і^а'ковля и^з людїи ва'рᲆваръ,
|
|
3
|
2
|
|
ἡ θάλασσα εἶδε καὶ ἔφυγεν, ὁ ᾿Ιορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω·
|
бысть і^ю^де'я ст~ни е^го, і^ил~ь ѓ%бласть е^го”
|
|
4
|
3
|
|
τὰ ὄρη ἐσκίρτησαν ὡσεὶ κριοὶ καὶ οἱ βουνοὶ ὡς ἀρνία προβάτων.
|
Мо'ре видњ` и^ побњже, и^ѓ'рданъ възврати'ся в#спяT”
|
|
5
|
4
|
|
τί σοί ἐστι, θάλασσα, ὅτι ἔφυγες, καὶ σύ, ᾿Ιορδάνη, ὅτι ἐστράφης εἰς τὰ ὀπίσω;
|
Го'ры въꙁыгра'шяся ја^ко ѓ'вни, и^ хлъми` ја^ко а%гньцы ѓ^вчїи”
|
|
6
|
5
|
|
τὰ ὄρη, ὅτι ἐσκιρτήσατε ὡσεὶ κριοί, καὶ οἱ βουνοὶ ὡς ἀρνία προβάτων;
|
Что т^и бысть мо'ре ја^ко побњже. и^ тебњ и^ѓ^рда'ню, ја^ко възврати'ся в#спять;
|
|
7
|
6
|
|
ἀπὸ προσώπου Κυρίου ἐσαλεύθη ἡ γῆ, ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ ᾿Ιακὼβ
|
го'ры ја%ко вꙁыграстеся, ја^ко ѓ^вни. и^ хлъми, ја%ко а^гньцы ѓ^вчїи;
|
|
8
|
7
|
|
τοῦ στρέψαντος τὴν πέτραν εἰς λίμνας ὑδάτων καὶ τὴν ἀκρότομον εἰς πηγὰς ὑδάτων.
|
эT лица` гн~я поDвижася ꙁемля`, эT лица бг~а і^а'ковля,
|
|
9
|
8
|
|
μὴ ἡμῖν, Κύριε, μὴ ἡμῖν, ἀλλ᾿ ἢ τῷ ὀνόματί σου δὸς δόξαν, ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀληθείᾳ σου,
|
ѓ^бращшаго ка'мень въ е^зе'ра воDна'я, и^ несњко'мыи въ и^сточникы вDоныя”
|
|
10
|
9
|
|
μήποτε εἴπωσι τὰ ἔθνη· ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς αὐτῶν;
|
Не намъ г~и не на'мъ, н^о и'мени твоемђ дажDь сла'вђ” Э$ млsти твое'и, и^ і'стинњ твоей,
|
|
11
|
10
|
|
ὁ δὲ Θεὸς ἡμῶν ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ γῇ πάντα, ὅσα ἠθέλησεν, ἐποίησε.
|
да не когда` рекђтъ ја^ѕы'цы, гдњ е^сть б~ъ и^х#;
|
|
12
|
11
|
|
τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν, ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων·
|
б~ъ же наj на нб~си и^ на ꙁемли`” Вс^я е^ли'ка въсхотњ`, сътвори`”
|
|
13
|
12
|
|
στόμα ἔχουσι, καὶ οὐ λαλήσουσιν, ὀφθαλμοὺς ἔχουσι, καὶ οὐκ ὄψονται,
|
И/доли ја%ѕыкᲆ, сребро` и^ ꙁла'то, дњ'ла рђкъ чл~чьскъ”
|
|
14
|
13
|
|
ὦτα ἔχουσι, καὶ οὐκ ἀκούσονται, ρῖνας ἔχουσι, καὶ οὐκ ὀσφρανθήσονται,
|
Оу^ста` и'мђтъ, и^ не гл~ютъ” ѓ^чи и^мђтъ, и^ не ви'дятъ”
|
|
15
|
14
|
|
χεῖρας ἔχουσι, καὶ οὐ ψηλαφήσουσι, πόδας ἔχουσι καὶ οὐ περιπατήσουσιν, οὐ φωνήσουσιν ἐν τῷ λάρυγγι αὐτῶν.
|
ё^ши и^мђтъ, и^ не слы'шятъ” Ноꙁдри и^мђтъ, и^ не ѓ^боня'ютъ”
|
|
16
|
15
|
|
ὅμοιοι αὐτοῖς γένοιντο οἱ ποιοῦντες αὐτὰ καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτοῖς.
|
Рђцњ и^мђтъ, и^ не ѓ^ся'жђтъ” Но'ѕњ и^мђтъ, и^ не по'идђтъ” Не въꙁгласяT горта'немъ свои'мъ”
|
|
17
|
16
|
|
οἶκος ᾿Ισραὴλ ἤλπισεν ἐπὶ Κύριον· βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν.
|
Подо'бни и'мъ да бђдђтъ творящеи` я&, и^ в#си` надњющеи`ся на ня”
|
|
18
|
17
|
|
οἶκος ᾿Ααρὼν ἤλπισεν ἐπὶ Κύριον· βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν.
|
домъ і^ил~евъ ё^пова` на г~а, помощникъ и^ защи'титель иM е^сть”
|
|
19
|
18
|
|
οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον ἤλπισαν ἐπὶ Κύριον· βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν.
|
доM а^аро'нь ё^пова` на' г~а, помощниk и^ ꙁащи'тиᲄель иM е^сть”
|
|
20
|
19
|
|
Κύριος μνησθεὶς ἡμῶν εὐλόγησεν ἡμᾶς, εὐλόγησε τὸν οἶκον ᾿Ισραήλ, εὐλόγησε τὸν οἶκον ᾿Ααρών,
|
Боя'щеи`ся г~а ё^пова'шя на' г~а, помощникъ и^ защитиᲄель иM е^сть”
|
|
21
|
20
|
|
εὐλόγησε τοὺς φοβουμένους τὸν Κύριον, τοὺς μικροὺς μετὰ τῶν μεγάλων.
|
г~ь помянђв# н^ы, блsвилъ е^сть наs” блsвилъ е^сть доM і^ил~ев#, блsвилъ е^сть домᲆ а^а^ро'нь”
|
|
22
|
21
|
|
προσθείη Κύριος ἐφ᾿ ὑμᾶς, ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ὑμῶν.
|
блsвилᲆ е^сть боя'щася г~а ма'лая с# вели'кы ми”
|
|
23
|
22
|
|
εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ τῷ ποιήσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
|
приложитъ г~ь на в^ы, на' вы и^ на сн~ы вашя”
|
|
24
|
23
|
|
ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ τῷ Κυρίῳ, τὴν δὲ γῆν ἔδωκε τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων.
|
блsве'ни в^ы гв~и, сътво'ршемђ нб~о и^ ꙁе'млю”
|
|
25
|
24
|
|
οὐχ οἱ νεκροὶ αἰνέσουσί σε, Κύριε, οὐδὲ πάντες οἱ καταβαίνοντες εἰς ᾅδου,
|
Нб~о нб~си гв~и, ꙁе'млю же дастъ сн~овомъ чл~чьскыM”
|
|
26
|
25
|
|
ἀλλ᾿ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εὐλογήσομεν τὸν Κύριον, ἀπὸ τοῦ νῦν, καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.
|
Не мр~твїи въсхва'ляT тя г~и, ни вси низходящеи` въ а^дъ”
|
|
Κεφάλαιο 114
|
ўало'мъ рд~і
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΗΓΑΠΗΣΑ, ὅτι εἰσακούσεται Κύριος τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου,
|
А$ллилђйа. рд~і”
|
|
2
|
1
|
|
ὅτι ἔκλινε τὸ οὖς αὐτοῦ ἐμοί, καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις μου ἐπικαλέσομαι.
|
Възлюбихъ, ја^ко ё^слы'шиT г~ь глsа моленїа мое^го”
|
|
3
|
2
|
|
περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου, κίνδυνοι ᾅδου εὕροσάν με· θλῖψιν καὶ ὀδύνην εὗρον,
|
ЈА/ко приклони` ё^хо свое` мн^њ, и^ въ дн~и моа приꙁовђ”
|
|
4
|
3
|
|
καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπεκαλεσάμην· ὦ Κύριε, ρῦσαι τὴν ψυχήν μου.
|
ѓ^бья'ша м^я болᲇꙁни см~ртныа, бњды` а^довы ѓ^брњто'ша м^я” Ско'рбь и^ болњзнь ѓ^брњтохъ, и^ і'мя гн~е приꙁвах#”
|
|
5
|
4
|
|
ἐλεήμων ὁ Κύριος καὶ δίκαιος, καὶ ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐλεεῖ.
|
ЭO г~и и^зба'ви дш~ђ мою” Млsтивъ г~ь и^ пра'веденъ, и^ б~ъ нашь ми'лђетъ”
|
|
6
|
5
|
|
φυλάσσων τὰ νήπια ὁ Κύριος· ἐταπεινώθην, καὶ ἔσωσέ με.
|
Храня'и` младенця г~ь, сми'рихся и^ сп~се м^я”
|
|
7
|
6
|
|
ἐπίστρεψον, ψυχή μου, εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου, ὅτι Κύριος εὐηργέτησέ σε,
|
Възврати'ся дш~е моя в# покой твой, ја^ко г~ь бл~го сᲆтвори` тебњ”
|
|
8
|
7
|
|
ὅτι ἐξείλετο τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου, τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀπὸ δακρύων καὶ τοὺς πόδας μου ἀπὸ ὀλισθήματος.
|
ја^ко и^зба'ви дш~ђ мою эT сме'рти, ѓ%чи мои` эT слеѕъ, и^ но'ѕᲇ мои` эT въспополъзнове'нїа”
|
|
9
|
8
|
|
εὐαρεστήσω ἐνώπιον Κυρίου, ἐν χώρᾳ ζώντων.
|
Бл~гоё^жDђ прDе гм~ь въ странњ живыX”
|
|
Κεφάλαιο 115
|
ўало'мъ ре~і
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΕΠΙΣΤΕΥΣΑ, διὸ ἐλάλησα· ἐγὼ δὲ ἐταπεινώθην σφόδρα.
|
Аeллїлђйа. ре~і”
|
|
2
|
1
|
|
ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ ἐκστάσει μου· πᾶς ἄνθρωπος ψεύστης.
|
Вњровахъ тњмже възгл~аX. а^з же смирихъся ѕњло”
|
|
3
|
2
|
|
τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων, ὧν ἀνταπέδωκέ μοι;
|
А$з# же рњхъ въ ё^жасњ моемъ, всякъ чл~кь ло'жъ”
|
|
4
|
3
|
|
ποτήριον σωτηρίου λήψομαι καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπικαλέσομαι.
|
Чт^о въздамъ гв~и ѓ^ всњхъ, и%хже въздастъ м^и;
|
|
5
|
4
|
|
τὰς εὐχάς μου τῷ Κυρίῳ ἀποδώσω ἐναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
|
Ча'шђ сп~сенїа прїимђ и^ і'мя гн~е призовђ`”
|
|
6
|
5
|
|
τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ.
|
Мл~твы моа гв~и въздамъ прDе всњми лDюми е^го”
|
|
7
|
6
|
|
ὦ Κύριε, ἐγὼ δοῦλος σός, ἐγὼ δοῦλος σὸς καὶ υἱὸς τῆς παιδίσκης σου. διέρρηξας τοὺς δεσμούς μου,
|
Честна прDе гм~ь смр~ть прпDбныхᲆ е^го”
|
|
8
|
7
|
|
σοὶ θύσω θυσίαν αἰνέσεως καὶ ἐν ὀνόματι Κυρίου ἐπικαλέσομαι.
|
ЭO г~и, а^зъ ра'бъ твой, а^ꙁъ ра'бъ твой, и^ сн~ъ рабы твоеа`. растръза` ю%зы моя”
|
|
9
|
8
|
|
τὰς εὐχάς μου τῷ Κυρίῳ ἀποδώσω ἐναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ,
|
Тебњ пожрђ жр~твђ хвалњ, и^ въ и^мя гн~е призовђ”
|
|
10
|
9
|
|
ἐν αὐλαῖς οἴκου Κυρίου ἐν μέσῳ σου, ῾Ιερουσαλήμ.
|
Мо'литвы моя гв~и въꙁда'мъ, прDе всњми лDюми е^го.
|
|
Κεφάλαιο 116
|
ўало'мъ рѕ~і
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΑΙΝΕΙΤΕ τὸν Κύριον, πάντα τὰ ἔθνη, ἐπαινέσατε αὐτόν, πάντες οἱ λαοί,
|
А/ллилђйа. рѕ~і”
|
|
2
|
1
|
|
ὅτι ἐκραταιώθη τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐφ᾿ ἡμᾶς, καὶ ἡ ἀλήθεια τοῦ Κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
|
Хвали'те г~а вс^и ја^ѕы'ци, похвали'те е^го вс^и лю'дїе.
|
|
Κεφάλαιο 117
|
ўало'мъ рз~і
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
А/ллилђйа, рз~і”
|
|
2
|
1
|
|
εἰπάτω δὴ οἶκος ᾿Ισραὴλ ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
Исповњдаитеся гв~и, ја^ко бл~гᲆ ја^ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
3
|
2
|
|
εἰπάτω δὴ οἶκος ᾿Ααρὼν ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
да рече'тъ ё^бо домъ і^ил~евъ, ја^ко бл~гъ, ја^ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
4
|
3
|
|
εἰπάτωσαν δὴ πάντες οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
да рече'тъ ё^бо домъ а^а^ро'нь, ја^ко бл~гъ, ја^ко в' вњкъ млsть е^го”
|
|
5
|
4
|
|
ἐκ θλίψεως ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον, καὶ ἐπήκουσέ μου εἰς πλατυσμόν.
|
да рекTђ ё^бо вс^и боя'щеи`ся г~а, ЈА/ко бл~гъ, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
6
|
5
|
|
Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος.
|
эT скорби приꙁвахъ г~а, и^ приꙁва` м^я в# простра'нтво”
|
|
7
|
6
|
|
Κύριος ἐμοὶ βοηθός, κἀγὼ ἐπόψομαι τοὺς ἐχθρούς μου.
|
г~ь мн^њ помщникъ, и^ не ё^бою'ся чт^о съᲄворитъ мнњ чл~к#”
|
|
8
|
7
|
|
ἀγαθὸν πεποιθέναι ἐπὶ Κύριον ἢ πεποιθέναι ἐπ᾿ ἄνθρωπον·
|
г~ь мн^њ помощникᲆ, и^ а%зъ въз#ꙁрю на врагы моя”
|
|
9
|
8
|
|
ἀγαθὸν ἐλπίζειν ἐπὶ Κύριον ἢ ἐλπίζειν ἐπ᾿ ἄρχουσι.
|
Бл~го е^сть надњ'атися на' г~а, не'жели надᲇ'атися на чл~ка”
|
|
10
|
9
|
|
πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς·
|
Бл~го е^сть ё^повати на' г~а, не'же ё^повати на' кн~зя”
|
|
11
|
10
|
|
κυκλώσαντες ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
|
Вс^и ја^ѕы'ци ѓ^быдошя м^я, и^ і'менемъ гн~имъ противляXся и^мъ”
|
|
12
|
11
|
|
ἐκύκλωσάν με ὡσεὶ μέλισσαι κηρίον καὶ ἐξεκαύθησαν ὡς πῦρ ἐν ἀκάνθαις, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
|
ѓ^бышDеше ѓ^быдо'шя м^я, и^ і'менеM гн~имъ противляXся иM”
|
|
13
|
12
|
|
ὠσθεὶς ἀνετράπην τοῦ πεσεῖν, καὶ ὁ Κύριος ἀντελάβετό μου.
|
ѓ^быдо'ша мя ја^ко пче'лы сот#, и^ раз#горњшася ја^ко ѓ%гнь в# терьнїи, и^ і'менеM гн~иM противляXся и^м#”
|
|
14
|
13
|
|
ἰσχύς μου καὶ ὕμνησίς μου ὁ Κύριος καὶ ἐγένετό μοι εἰς σωτηρίαν.
|
Възриновенᲆ преклониXся па'сти, и^ г~ь прїа'т# мя”
|
|
15
|
14
|
|
φωνὴ ἀγαλλιάσεως καὶ σωτηρίας ἐν σκηναῖς δικαίων· δεξιὰ Κυρίου ἐποίησε δύναμιν,
|
Крњпость моа и^ пњнї мое` г~ь, и^ бы'сть м^и въ сп~се'нїе”
|
|
16
|
15
|
|
δεξιὰ Κυρίου ὕψωσέ με, δεξιὰ Κυρίου ἐποίησε δύναμιν.
|
Глsа ра'дости и^ сп~се'нїа в се'лехᲆ правDеникᲆ” десни'ца гн~я сътвори си'лђ,
|
|
17
|
16
|
|
οὐκ ἀποθανοῦμαι, ἀλλὰ ζήσομαι καὶ διηγήσομαι τὰ ἔργα Κυρίου.
|
десни'ца гн~я възнес'е м^я” десни'ца гн~я сътвори` си'лђ”
|
|
18
|
17
|
|
παιδεύων ἐπαίδευσέ με ὁ Κύριος καὶ τῷ θανάτῳ οὐ παρέδωκέ με.
|
не ё^мрђ` н^о живᲆ бђдђ, и^ повњм# дњ'ла гн~я”
|
|
19
|
18
|
|
ἀνοίξατέ μοι πύλας δικαιοσύνης· εἰσελθὼν ἐν αὐταῖς ἐξομολογήσομαι τῷ Κυρίῳ.
|
Показђа накаꙁа` м^я г~ь, см~рьти же не предастъ м^я”
|
|
20
|
19
|
|
αὕτη ἡ πύλη τοῦ Κυρίου, δίκαιοι εἰσελεύσονται ἐν αὐτῇ.
|
эTврьзњте мнњ враᲄа` пра'вды, и^ вшDе в н^я и^сповњмся гв~и”
|
|
21
|
20
|
|
ἐξομολογήσομαί σοι, ὅτι ἐπήκουσάς μου καὶ ἐγένου μοι εἰς σωτηρίαν.
|
Сїи врата гн~я пра'вDенїи вни'дђтъ в ня”
|
|
22
|
21
|
|
λίθον, ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας·
|
И$сповњмся тебњ, ја^ко ё^слы'ша м^я, и^ бысть мн^њ вᲆ спасе'нїе”
|
|
23
|
22
|
|
παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
|
Ка'мень е^гоже небрего'шя ѕи'ждђщей, сей бысть вᲆ главђ` ё^глђ”
|
|
24
|
23
|
|
αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος· ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ.
|
эT г~а бысть с^и, и^ е^сть ди'вна въ ѓ^чїю на'шею”
|
|
25
|
24
|
|
ὦ Κύριε, σῶσον δή, ὦ Κύριε, εὐόδωσον δή.
|
Сі'и дн~ь и^же сътвори` г~ь, възрадђемся и^ вᲆзвеселимся вонь”
|
|
26
|
25
|
|
εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου· εὐλογήκαμεν ὑμᾶς ἐξ οἴκου Κυρίου.
|
ЭO г~и сп~си же, ЭO г~и поспњши же”
|
|
27
|
26
|
|
Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν· συστήσασθε ἑορτὴν ἐν τοῖς πυκάζουσιν ἕως τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου.
|
блsве'нъ грядыи` въ и^мя гн~е, блsви'хоM в^ы и^з домђ гн~я”
|
|
28
|
27
|
|
Θεός μου εἶ σύ, καὶ ἐξομολογήσομαί σοι· Θεός μου εἶ σύ, καὶ ὑψώσω σε· ἐξομολογήσομαί σοι, ὅτι ἐπήκουσάς μου καὶ ἐγένου μοι εἰς σωτηρίαν.
|
б~ъ г~ь, и^ ја^ви'ся намᲆ” Съста'вите празDникᲆ въ ё^крашеныX, до ро'гъ ѓ^лтаре'выхъ”
|
|
29
|
28
|
|
ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
б~ъ мой е^си т^ы, и^ і^сповњмтися” б~ъ мой е^си т^ы, и^ възнесђ` т^я” и^сповᲇмся тебњ, ја^ко ё^слы'ша м^я, и^ бысть мн^њ вᲆ сп~се'нїе”
|
|
Κεφάλαιο 118
|
ўало'мъ ри~і
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΜΑΚΑΡΙΟΙ οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ Κυρίου.
|
А$ллилђйа, ри~і” Каg з~і”
|
|
2
|
1
|
|
μακάριοι οἱ ἐξερευνῶντες τὰ μαρτύρια αὐτοῦ· ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐκζητήσουσιν αὐτόν.
|
Блаже'ни непоро'чнїи в# пђть, ходя'щеи` в# ꙁако'нњ гн~и”
|
|
3
|
2
|
|
οὐ γὰρ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἐπορεύθησαν.
|
блаже'ни и^спыта'ющеи` свњдњнїа е^го, всњмъ срDцемъ в#ꙁы'щђтъ е^го”
|
|
4
|
3
|
|
σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου τοῦ φυλάξασθαι σφόδρα.
|
Не дњлающеи б^о беꙁако'нїе в пђтеX его ходиша”
|
|
5
|
4
|
|
ὄφελον κατευθυνθείησαν αἱ ὁδοί μου τοῦ φυλάξασθαι τὰ δικαιώματά σου.
|
Ты^ ꙁаповњда ѕа'повњди твоя, съхранити ѕњло”
|
|
6
|
5
|
|
τότε οὐ μὴ αἰσχυνθῶ ἐν τῷ με ἐπιβλέπειν ἐπὶ πάσας τὰς ἐντολάς σου.
|
Є$да и^спра'вилися бышя пђтїе мои`, съхранити ѓ^правданїа твоа”
|
|
7
|
6
|
|
ἐξομολογήσομαί σοι ἐν εὐθύτητι καρδίας ἐν τῷ μεμαθηκέναι με τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.
|
Тогда` не постыжDђся е^гда призрю` на вся` ꙁа'повᲇди твоа”
|
|
8
|
7
|
|
τὰ δικαιώματά σου φυλάξω· μή με ἐγκαταλίπῃς ἕως σφόδρα. —
|
И$сповњмся тебњ в# пра'вости срDца, внегда` наё^чи'ти ми ся сђдбам# пра'в#ды твоеа`”
|
|
9
|
8
|
|
᾿Εν τίνι κατορθώσει νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; ἐν τῷ φυλάξασθαι τοὺς λόγους σου.
|
ѓ^правданїа твоя съхраню`, не ѓ^ста'ви мене до ѕњла”
|
|
10
|
9
|
|
ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξεζήτησά σε· μὴ ἀπώσῃ με ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου.
|
в чеM и^спра'витъ ю'нный пђть свой; в#негда съхранити словеса` твоя”
|
|
11
|
10
|
|
ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἔκρυψα τὰ λόγιά σου, ὅπως ἂν μὴ ἁμάρτω σοι.
|
ВсMњ срDцемъ мои'мъ вꙁыскахъ тебе, не эTри'ни мене эT ꙁа'повњдей твои'хъ”
|
|
12
|
11
|
|
εὐλογητὸς εἶ, Κύριε· δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.
|
в# срDци мое'мъ съкрыX словеса` твоя, да не съгрᲇшю` тебњ”
|
|
13
|
12
|
|
ἐν τοῖς χείλεσί μου ἐξήγγειλα πάντα τὰ κρίματα τοῦ στόματός σου.
|
Блsве'нъ е^си г~и, наё^чи` м^я ѓ^правда'нїемъ твои'м#”
|
|
14
|
13
|
|
ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην ὡς ἐπὶ παντὶ πλούτῳ.
|
Оу^стна'ма мои'ма въꙁвњстихъ вся сђдбы` ё^стъ твои'хъ”
|
|
15
|
14
|
|
ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχήσω καὶ κατανοήσω τὰς ὁδούς σου.
|
На пђти` свᲇдњнїи твоиX насладихся, ја%ко ѓ^ вся'комъ бога'тьствњ”
|
|
16
|
15
|
|
ἐν τοῖς δικαιώμασί σου μελετήσω, οὐκ ἐπιλήσομαι τῶν λόγων σου. —
|
В ꙁа'повњдехᲆ твоиX поглђмлю'ся, и^ раꙁђмᲇю пђти твоя”
|
|
17
|
16
|
|
᾿Ανταπόδος τῷ δούλῳ σου· ζήσομαι καὶ φυλάξω τοὺς λόγους σου.
|
Въ ѓ^правда'нихъ твои'х# поё^чюся, не ꙁабђ'дђ словесъ твоих#”
|
|
18
|
17
|
|
ἀποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ κατανοήσω τὰ θαυμάσια ἐκ τοῦ νόμου σου.
|
въꙁда'жDь рабђ твоемђ, живи` м^я, и^ съхраню словеса твоа”
|
|
19
|
18
|
|
πάροικος ἐγώ εἰμι ἐν τῇ γῇ· μὴ ἀποκρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ τὰς ἐντολάς σου.
|
эTкрый ѓ'чи мои`, и^ раꙁђмᲇю чђдеса` эT ꙁако'на твое^го”
|
|
20
|
19
|
|
ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου τοῦ ἐπιθυμῆσαι τὰ κρίματά σου ἐν παντὶ καιρῷ.
|
Пришле'цъ а^зъ е^смь на ꙁеMли`, не съкрый эT мене ѕа'повњди твоя”
|
|
21
|
20
|
|
ἐπετίμησας ὑπερηφάνοις· ἐπικατάρατοι οἱ ἐκκλίνοντες ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου.
|
Въꙁлюби` дш~а моа, въжделњти сDђбы` твоя на вся'ко вре'мя”
|
|
22
|
21
|
|
περίελε ἀπ᾿ ἐμοῦ ὄνειδος καὶ ἐξουδένωσιν, ὅτι τὰ μαρτύριά σου ἐξεζήτησα.
|
Запрњтилъ е^си гръды'мъ, про'кляти ё^кланя'ющеися эT ꙁа'повњдей твоиX”
|
|
23
|
22
|
|
καὶ γὰρ ἐκάθισαν ἄρχοντες καὶ κατ᾿ ἐμοῦ κατελάλουν, ὁ δὲ δοῦλός σου ἠδολέσχει ἐν τοῖς δικαιώμασί σου.
|
эTи'ми эT мене поно'съ и^ ё^ничиже'нїе, ја^ко свњдњнїи твоиX вꙁыскахъ”
|
|
24
|
23
|
|
καὶ γὰρ τὰ μαρτύριά σου μελέτη μού ἐστι, καὶ αἱ συμβουλίαι μου τὰ δικαιώματά σου. —
|
И$бо сњдоша кня'ѕи, и^ на мя клевеᲄа'хђ. ра'бъ же твой глђмля'шеся въ ѓ^прав#да'нихъ твоиX”
|
|
25
|
24
|
|
᾿Εκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μου· ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
|
И$бо свњдњнїа твоа поё^че'нїе мое` е^сть, и^ совњти мои` ѓ^правданїа твоа”
|
|
26
|
25
|
|
τὰς ὁδούς μου ἐξήγγειλα, καὶ ἐπήκουσάς μου· δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.
|
Прильпе ꙁемли дш~а моя`, живи` мя по словеси` твоемђ”
|
|
27
|
26
|
|
ὁδὸν δικαιωμάτων σου συνέτισόν με, καὶ ἀδολεσχήσω ἐν τοῖς θαυμασίοις σου.
|
пђти моя и^сповњдахᲆ, и^ ё^слы'ша м^я. наё^чи м^я ѓ^правда'нїем# твои'мъ”
|
|
28
|
27
|
|
ἐνύσταξεν ἡ ψυχή μου ἀπὸ ἀκηδίας· βεβαίωσόν με ἐν τοῖς λόγοις σου.
|
Пђти ѓ^правда'нїи твоиX вразђми` м^я, и^ поглђмлюся в чюдесеX твои'хъ”
|
|
29
|
28
|
|
ὁδὸν ἀδικίας ἀπόστησον ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ τῷ νόμῳ σου ἐλέησόν με.
|
Въꙁдрњма` дш~а моа эT ё^ны'нїа, ё^тверди` м^я в# словесњхъ ᲄвои'хъ”
|
|
30
|
29
|
|
ὁδὸν ἀληθείας ᾑρετισάμην καὶ τὰ κρίματά σου οὐκ ἐπελαθόμην.
|
Пђть непра'вды эTстави эT мене, и^ ꙁако номъ твои'мъ поми'лђй м^я”
|
|
31
|
30
|
|
ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου, Κύριε· μή με καταισχύνῃς.
|
Пђть и'стинный и^ꙁ волихъ, и^ сDђбы` твоя не ꙁабыX”
|
|
32
|
31
|
|
ὁδὸν ἐντολῶν σου ἔδραμον, ὅταν ἐπλάτυνας τὴν καρδίαν μου.—
|
Прилњпихся свњдњнїи твои'хъ, г~и, не посрами` мене”
|
|
33
|
32
|
|
Νομοθέτησόν με, Κύριε, τὴν ὁδὸν τῶν δικαιωμάτων σου, καὶ ἐκζητήσω αὐτὴν διαπαντός.
|
Пђть ꙁа'повњдей твоих# текоX, е^гда разши'рилъ е^си срDце мое”
|
|
34
|
33
|
|
συνέτισόν με, καὶ ἐξερευνήσω τὸν νόμον σου καὶ φυλάξω αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου.
|
Законополо'жи мн^њ г~и пђть ѓ^правданїи твои'хъ, и^ вꙁы'щђ и& вы'нђ”
|
|
35
|
34
|
|
ὁδήγησόν με ἐν τῇ τρίβῳ τῶν ἐντολῶν σου, ὅτι αὐτὴν ἠθέλησα.
|
вразђми` м^я, и^ і^спытаю ꙁаконъ ᲄвой, и^ съхраню` и& всњмъ срDцемъ мои'мъ”
|
|
36
|
35
|
|
κλῖνον τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου καὶ μὴ εἰς πλεονεξίαν.
|
Настави м^я на пђть ꙁа'повњдей твоихъ, ја%ко тои въсхотњхъ”
|
|
37
|
36
|
|
ἀπόστρεψον τοὺς ὀφθαλμούς μου τοῦ μὴ ἰδεῖν ματαιότητα, ἐν τῇ ὁδῷ σου ζῆσόν με.
|
Приклони` срDце мое въ свњдᲇнїа твоа, а^ не в лихои'м#ство”
|
|
38
|
37
|
|
στῆσον τῷ δούλῳ σου τὸ λόγιόν σου εἰς τὸν φόβον σου.
|
эTврати` ѓ%чи мои`, не ви'дњти сђе'ты, в пђти твое'мъ живи` м^я”
|
|
39
|
38
|
|
περίελε τὸν ὀνειδισμόν μου, ὃν ὑπώπτευσα· ὅτι τὰ κρίματά σου χρηστά.
|
Поста'ви рабђ твоемђ сло'во твое, въ страX твой”
|
|
40
|
39
|
|
ἰδοὺ ἐπεθύμησα τὰς ἐντολάς σου· ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ζῆσόν με. —
|
эTи'ми поноше'нїе мое, е^же непщевахъ, ја%ко сђдбы твоя бл~гы”
|
|
41
|
40
|
|
Καὶ ἔλθοι ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ ἔλεός σου, Κύριε, τὸ σωτήριόν σου κατὰ τὸν λόγον σου.
|
Се^ въжделњхъ за'повњди твоя, в# правдњ твое'й живи` м^я”
|
|
42
|
41
|
|
καὶ ἀποκριθήσομαι τοῖς ὀνειδίζουσί μοι λόγον, ὅτι ἤλπισα ἐπὶ τοῖς λόγοις σου.
|
И$ да прїидетъ на мя млsть твоя, г~и, сп~се'нїе твое по словеси твое^мђ”
|
|
43
|
42
|
|
καὶ μὴ περιέλῃς ἐκ τοῦ στόματός μου λόγον ἀληθείας ἕως σφόδρα, ὅτι ἐπὶ τοῖς κρίμασί σου ἐπήλπισα.
|
И$ эTвњща'ю поношя'ющиM м^и сло'во, ја%ко ё^поваX на словеса ᲄвоа”
|
|
44
|
43
|
|
καὶ φυλάξω τὸν νόμον σου διαπαντός, εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
И$ не эTи'ми эT ё^стъ мои'хъ словесе и'стинна до ѕњла`, ја%ко на сђдбы твоя ё^повахъ”
|
|
45
|
44
|
|
καὶ ἐπορευόμην ἐν πλατυσμῷ, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα.
|
И$ сохраню зако'нъ твой всегда, в# вњкъ, и^ въ вњкъ вњка”
|
|
46
|
45
|
|
καὶ ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην.
|
И$ хождахъ в# широтњ, ја%ко ꙁа'повᲇди твоя в#ꙁыскахъ”
|
|
47
|
46
|
|
καὶ ἐμελέτων ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου, ἃς ἠγάπησα σφόδρα.
|
И$ гл~ахъ ѓ^ свњдњнихᲆ твоиX пред# цр~и, и^ не стыдяXся”
|
|
48
|
47
|
|
καὶ ἦρα τὰς χεῖράς μου πρὸς τὰς ἐντολάς σου ἃς ἠγάπησα, καὶ ἠδολέσχουν ἐν τοῖς δικαιώμασί σου. —
|
И$ поё^чахся в# за'повњдехъ твои'хᲆ, ихже въꙁлюбиX ѕњло`”
|
|
49
|
48
|
|
Μνήσθητι τῶν λόγων σου τῷ δούλῳ σου, ὧν ἐπήλπισάς με.
|
И$ въꙁдигох# рђцњ мои` к# ꙁаповњдемъ твои'мъ, и%хже въꙁлюбихъ, и^ глђмля'х#ся вᲆ ѓ^правданихъ твои'хъ”
|
|
50
|
49
|
|
αὕτη με παρεκάλεσεν ἐν τῇ ταπεινώσει μου, ὅτι τὸ λόγιόν σου ἔζησέ με.
|
Помяни слове'съ твоихъ рабђ твоемђ, и'хже ё^пова'нїе далъ м^и е^си,
|
|
51
|
50
|
|
ὑπερήφανοι παρηνόμουν ἕως σφόδρα, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐξέκλινα.
|
та мя ё^тᲇши въ смиренїи моемᲆ, ја%ко сло'во ᲄвое живи м^я”
|
|
52
|
51
|
|
ἐμνήσθην τῶν κριμάτων σου ἀπ᾿ αἰῶνος, Κύριε, καὶ παρεκλήθην.
|
Гръдїи ꙁаконопрестђпова'хђ ѕњло`, эT ꙁако'на же твоего не ё^клонихся”
|
|
53
|
52
|
|
ἀθυμία κατέσχε με ἀπὸ ἁμαρτωλῶν τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον σου.
|
Помянђхъ сDђбы твоя эT вњка, г~и, и^ ё^тњшихся”
|
|
54
|
53
|
|
ψαλτὰ ἦσάν μοι τὰ δικαιώματά σου ἐν τόπῳ παροικίας μου.
|
Печаль прїа'тъ м^я, эT грњшникъ, ѓ^ставля'ющыхъ ꙁаконъ твой”
|
|
55
|
54
|
|
ἐμνήσθην ἐν νυκτὶ τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, καὶ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου.
|
Пњта бњхђ мн^њ ѓ^правда'нїя твоя, на мњстњ пришельствїа мое^го”
|
|
56
|
55
|
|
αὕτη ἐγενήθη μοι, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα. —
|
Помянђхъ в нощи` и^мя твое г~и, и^ съхранихъ законъ твой”
|
|
57
|
56
|
|
Μερίς μου εἶ, Κύριε, εἶπα τοῦ φυλάξασθαι τὸν νόμον σου.
|
Си^ бысть мнњ ја^ко ѓ^правда'нїи твои'хъ вꙁыскахъ”
|
|
58
|
57
|
|
ἐδεήθην τοῦ προσώπου σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου· ἐλέησόν με κατὰ τὸ λόγιόν σου.
|
Часть моа` е^си г~и, рњхъ съхрани'ти законъ твой”
|
|
59
|
58
|
|
διελογισάμην τὰς ὁδούς σου καὶ ἐπέστρεψα τοὺς πόδας μου εἰς τὰ μαρτύριά σου.
|
Помолихся лицђ твое^мђ всњмъ срDцемъ моиM, поми'лђй м^я по словеси` твоемђ”
|
|
60
|
59
|
|
ἡτοιμάσθην καὶ οὐκ ἐταράχθην τοῦ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς σου.
|
Помыслихъ пђти` твоя, и^ възвратихъ но'ѕњ мои` въ свњдњнїа твоя”
|
|
61
|
60
|
|
σχοινία ἁμαρτωλῶν περιεπλάκησάν μοι, καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην.
|
ёгото'вихᲆся и^ не смђтихся съхрани'ти ꙁа'повњди твоя”
|
|
62
|
61
|
|
μεσονύκτιον ἐξηγειρόμην τοῦ ἐξομολογεῖσθαί σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.
|
ю^жя грњшникъ ѓ^бяꙁа'шяся мн^њ, и^ закона твоего не ꙁабых#”
|
|
63
|
62
|
|
μέτοχος ἐγώ εἰμι πάντων τῶν φοβουμένων σε καὶ τῶν φυλασσόντων τὰς ἐντολάς σου.
|
Полђнощи въстаа'хъ, и^сповњдатися тебᲇ на сђдбы` правды твоеа`”
|
|
64
|
63
|
|
τοῦ ἐλέους σου, Κύριε, πλήρης ἡ γῆ· τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με. —
|
прича'стникъ а^ꙁъ е^смь всњмᲆ боя'щиMся тебе, и^ храня'щиM за'повњди твоя”
|
|
65
|
64
|
|
Χρηστότητα ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου, Κύριε, κατὰ τὸν λόγον σου.
|
Млsти твоеа` г~и и^сполнь ꙁемля`, ѓ^правданїемъ твои'мъ наё^чи м^я”
|
|
66
|
65
|
|
χρηστότητα καὶ παιδείαν καὶ γνῶσιν δίδαξόν με, ὅτι ταῖς ἐντολαῖς σου ἐπίστευσα.
|
бла'гость сътворилъ е^си с рабомъ твои^м# г~и, по словеси твое^мђ”
|
|
67
|
66
|
|
πρὸ τοῦ με ταπεινωθῆναι ἐγὼ ἐπλημμέλησα, διὰ τοῦτο τὸ λόγιόν σου ἐφύλαξα.
|
Бл~гости и^ накаꙁа'нїю и^ ра'зђмђ наё^чи` м^я, ја^ко заповњдемъ твои'мъ вњ'ровахъ”
|
|
68
|
67
|
|
χρηστὸς εἶ σύ, Κύριε, καὶ ἐν τῇ χρηστότητί σου δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.
|
ПрежDе даже не смирихся а^зъ прегрњших#, сего ради слово твое сᲆхраних”
|
|
69
|
68
|
|
ἐπληθύνθη ἐπ᾿ ἐμὲ ἀδικία ὑπερηφάνων, ἐγὼ δὲ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξερευνήσω τὰς ἐντολάς σου.
|
Бл~гъ е^си ты г~и, и^ бл~гостїю твоею` наё^чи м^я ѓ^правда'нїемъ твои'мᲆ”
|
|
70
|
69
|
|
ἐτυρώθη ὡς γάλα ἡ καρδία αὐτῶν, ἐγὼ δὲ τὸν νόμον σου ἐμελέτησα.
|
ё^множися на мя непра'вда гордыX; Аз же всњмъ срDцемъ мои'мъ и^спыᲄа'ю за'повњди твоя”
|
|
71
|
70
|
|
ἀγαθόν μοι ὅτι ἐταπείνωσάς με, ὅπως ἂν μάθω τὰ δικαιώματά σου.
|
ё^сы'рися ја%ко млеко срDце и^хъ, а^з же зако'нђ твоемђ поё^чихся”
|
|
72
|
71
|
|
ἀγαθός μοι ὁ νόμος τοῦ στόματός σου ὑπὲρ χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου. —
|
Бл~го мн^њ, ја^ко смирилъ мя е^си, да наё^чю'ся ѓ^правда'нїемъ твои'мъ”
|
|
73
|
72
|
|
Αἱ χεῖρές σου ἐποίησάν με καὶ ἔπλασάν με· συνέτισόν με καὶ μαθήσομαι τὰς ἐντολάς σου.
|
Бл~гъ мн^њ зако'нъ ё^стъ твои'хъ, паче ты'сђщъ злата` и^ сребра`”
|
|
74
|
1001
|
|
οἱ φοβούμενοί σε ὄψονταί με καὶ εὐφρανθήσονται, ὅτι εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα.
|
Сла'ва”
|
|
75
|
73
|
|
ἔγνων, Κύριε, ὅτι δικαιοσύνη τὰ κρίματά σου, καὶ ἀληθείᾳ ἐταπείνωσάς με.
|
Рђцњ` твои` сътвори'ста м^я, и^ създа'ста м^я” Вразђми` м^я, и^ і^спыта'ю ꙁаповњди твоя”
|
|
76
|
74
|
|
γενηθήτω δὴ τὸ ἔλεός σου τοῦ παρακαλέσαι με κατὰ τὸ λόγιόν σου τῷ δούλῳ σου.
|
Боя'щеи`ся тебе ё^зрятъ м^я, и^ въꙁвеселятся, ја^ко на словеса твоя ё^повах#”
|
|
77
|
75
|
|
ἐλθέτωσάν μοι οἱ οἰκτιρμοί σου, καὶ ζήσομαι, ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν.
|
Раꙁђмњхᲆ г~и, ја^ко правда повелњнїа твоя и^ въи^стинђ смирилъ м^я е^си”
|
|
78
|
76
|
|
αἰσχυνθήτωσαν ὑπερήφανοι, ὅτι ἀδίκως ἠνόμησαν εἰς ἐμέ· ἐγὼ δὲ ἀδολεσχήσω ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου.
|
Бђди же млsть твоа`, да ё^тњшитᲆ м^я по словеси твое^мђ раба твоего”
|
|
79
|
77
|
|
ἐπιστρεψάτωσάν με οἱ φοβούμενοί σε καὶ οἱ γινώσκοντες τὰ μαρτύριά σου.
|
да прїидђтъ мн^њ щедро'ты твоя, и^ живъ бђ'дђ, ја^ко законъ твой поё^че мое е^сть.
|
|
80
|
78
|
|
γενηθήτω ἡ καρδία μου ἄμωμος ἐν τοῖς δικαιώμασί σου, ὅπως ἂν μὴ αἰσχυνθῶ. —
|
да постыдяᲄся грᲆдїи, ја^ко без# пра'вды беꙁаконоваша на' мя. а%з же поглђмлюся в# заповњдехъ твои^хъ”
|
|
81
|
79
|
|
᾿Εκλείπει εἰς τὸ σωτήριόν σου ἡ ψυχή μου, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα.
|
да ѓ^братят# м^я боящеи`ся тебе, и^ вњдђщеи` свDњнїа твоя”
|
|
82
|
80
|
|
ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου εἰς τὸ λόγιόν σου λέγοντες· πότε παρακαλέσεις με;
|
Бђди срDце мое непоро'чно въ ѓ^правданиX твои^хъ, ја^ко да ся не постыждђ”
|
|
83
|
81
|
|
ὅτι ἐγενήθην ὡς ἀσκὸς ἐν πάχνῃ· τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην.
|
И$счеꙁа'етъ въ сп~се'нїе твое дш~а моа, в# сло'во твое ё^повахъ”
|
|
84
|
82
|
|
πόσαι εἰσὶν αἱ ἡμέραι τοῦ δούλου σου; πότε ποιήσεις μοι ἐκ τῶν καταδιωκόντων με κρίσιν;
|
И$ꙁчезо'шя ѓ%чи мои` в# сло'во твое, гл~юще, когда ё^тњшиши м^я;
|
|
85
|
83
|
|
διηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίας, ἀλλ᾿ οὐχ ὡς ὁ νόμος σου, Κύριε.
|
ја%ко быхъ ја%ко мњхъ на сланњ, ѓ^правда'нїи твои^хъ не забыхъ”
|
|
86
|
84
|
|
πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια· ἀδίκως κατεδίωξάν με, βοήθησόν μοι.
|
коли'ко е^сть днїи раба твое^го, когда сътвори'ши эT гоня'щыхъ м^я сђдъ;
|
|
87
|
85
|
|
παρὰ βραχὺ συνετέλεσάν με ἐν τῇ γῇ, ἐγὼ δὲ οὐκ ἐγκατέλιπον τὰς ἐντολάς σου.
|
повњдашя мн^њ ꙁаконопрестђпницы глђмле'нїа, н^о не ја%ко закон# твой г~и”
|
|
88
|
86
|
|
κατὰ τὸ ἔλεός σου ζῆσόν με, καὶ φυλάξω τὰ μαρτύρια τοῦ στόματός σου. —
|
Вс^я ꙁа'повњди твоя и^стина” Беꙁ пра'вды погна'ша м^я помози м^и”
|
|
89
|
87
|
|
Εἰς τὸν αἰῶνα, Κύριε, ὁ λόγος σου διαμένει ἐν τῷ οὐρανῷ.
|
Ма'ла не сконча'ша мене на земли`, а^з же не ѓ^ставихᲆ ꙁаповњди твоя”
|
|
90
|
88
|
|
εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἡ ἀλήθειά σου· ἐθεμελίωσας τὴν γῆν καὶ διαμένει.
|
По млsти твоей живи м^я, и^ съхраню` свњдњнїа ё^стъ твои'хᲆ”
|
|
91
|
89
|
|
τῇ διατάξει σου διαμένει ἡμέρα, ὅτι τὰ σύμπαντα δοῦλα σά.
|
Въ' вњкы г~и сло'во твое пребыва'етъ на' нб~си,
|
|
92
|
90
|
|
εἰ μὴ ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστι, τότε ἂν ἀπωλόμην ἐν τῇ ταπεινώσει μου.
|
в роD и^ родᲆ и^сти'на твоа” ѓ^сновалъ е^си землю, и^ пребыва'етъ
|
|
93
|
91
|
|
εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ ἐπιλάθωμαι τῶν δικαιωμάτων σου, ὅτι ἐν αὐτοῖς ἔζησάς με.
|
ё^чиненїемъ твои'мъ. пребываеT дн~ь, ја%ко вся'ческая рабо'тна тебњ”
|
|
94
|
92
|
|
σός εἰμι ἐγώ, σῶσόν με, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα.
|
ЈА/ко а^ще не законъ твой поё^ченїе мое е^сть тогда ё^бо поги'блъ быхᲆ въ смиренїи моемъ”
|
|
95
|
93
|
|
ἐμὲ ὑπέμειναν ἁμαρτωλοὶ τοῦ ἀπολέσαι με· τὰ μαρτύριά σου συνῆκα.
|
Въ вњкъ не ꙁабђдђ ѓ^правDанїи твои^хъ, ја%ко въ нихъ живи'лъ м^я е^си”
|
|
96
|
94
|
|
πάσης συντελείας εἶδον πέρας· πλατεῖα ἡ ἐντολή σου σφόδρα. —
|
Статїя, в~” Твой е^смь а^ꙁъ, сп~си м^я, ја%ко ѓ^правда'нїи твоиX в#ꙁыскахъ”
|
|
97
|
95
|
|
῾Ως ἠγάπησα τὸν νόμον σου, Κύριε· ὅλην τὴν ἡμέραν μελέτη μού ἐστιν.
|
Мене жда'шя грᲇшницы, погђбити м^я. свњдњнїа твоя раꙁђмXњ”
|
|
98
|
96
|
|
ὑπὲρ τοὺς ἐχθρούς μου ἐσόφισάς με τὴν ἐντολήν σου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐμή ἐστιν.
|
Всякоа кончи'ны видњхъ конецъ, широка ꙁа'повњдь твоя ѕњло`”
|
|
99
|
97
|
|
ὑπὲρ πάντας τοὺς διδάσκοντάς με συνῆκα, ὅτι τὰ μαρτύριά σου μελέτη μού ἐστιν.
|
Коль въꙁлюбихъ ꙁаконъ твой г~и, весь дн~ь поё^ченїе мое е^сть”
|
|
100
|
98
|
|
ὑπὲρ πρεσβυτέρους συνῆκα, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα.
|
Паче вра'гᲆ мои'хъ ё^мђ'дрилъ м^я е^си ꙁа'повᲇдїю твоею, ја%ко в вњкъ моя е^сть.
|
|
101
|
99
|
|
ἐκ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς ἐκώλυσα τοὺς πόδας μου, ὅπως ἂν φυλάξω τοὺς λόγους σου.
|
па'че всњхъ ё^чящыхъ м^я раꙁђмњх#, ја%ко свњдњнїа ᲄвоа поё^че'нїе мое е^сть”
|
|
102
|
100
|
|
ἀπὸ τῶν κριμάτων σου οὐκ ἐξέκλινα, ὅτι σὺ ἐνομοθέτησάς με.
|
Па'че ста'рецъ раꙁђмњхᲆ, ја^ко ꙁа'повњди твоя вꙁыскахъ”
|
|
103
|
101
|
|
ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου.
|
эT вся'кого пђти лђкава въꙁбранихъ ногамᲆ мои'м#, ја%ко да съхраню` словеса` твоя”
|
|
104
|
102
|
|
ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου συνῆκα· διὰ τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ἀδικίας. —
|
эT сђдебъ твои'хъ не ё^да'лихся, ја%ко ты ꙁаконополо'жилъ м^я е^си”
|
|
105
|
103
|
|
Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου.
|
Коль слDака грᲆтани моемђ словеса` твоя, паче ме'да ё^сто'мъ мои'мъ”
|
|
106
|
104
|
|
ὤμοσα καὶ ἔστησα τοῦ φυλάξασθαι τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.
|
эT ꙁаповњдей твои'хъ раꙁђмXњ, сего ради въꙁненавидњхъ всякъ пђть непра'вды”
|
|
107
|
105
|
|
ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα· Κύριε, ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
|
Свњтилникᲆ нога'ма мои'ма ꙁаконъ твой, и^ свњтъ стеѕямъ мои'мъ”
|
|
108
|
106
|
|
τὰ ἑκούσια τοῦ στόματός μου εὐδόκησον δή, Κύριε, καὶ τὰ κρίματά σου δίδαξόν με.
|
Кляхся, и^ поста'вихъ съхрани'ти сђдбы` пра'вды твоеа`”
|
|
109
|
107
|
|
ἡ ψυχή μου ἐν ταῖς χερσί σου διαπαντός, καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην.
|
Смирихся до ѕњла, г~и, живи` м^я по словеси твоемђ”
|
|
110
|
108
|
|
ἔθεντο ἁμαρτωλοὶ παγίδα μοι, καὶ ἐκ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἐπλανήθην.
|
Во'лная ё^стъ мои'хъ бл~говоли же г~и, и^ сђдбы` твоа наё^чи` м^я”
|
|
111
|
109
|
|
ἐκληρονόμησα τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι ἀγαλλίαμα τῆς καρδίας μού εἰσιν.
|
дш~а моа в рђ'кђ твоею вы'нђ, и^ ꙁако'на твоего не ꙁабыхъ”
|
|
112
|
110
|
|
ἔκλινα τὴν καρδίαν μου τοῦ ποιῆσαι τὰ δικαιώματά σου εἰς τὸν αἰῶνα δι᾿ ἀντάμειψιν. —
|
Положи'шя грњшницы сњть мн^њ, и эT ꙁаповњдей твои'хъ не ꙁаблђдиX”
|
|
113
|
111
|
|
Παρανόμους ἐμίσησα, τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα.
|
наслњдовахъ свњдᲇнїа твоя в# вњк#, ја^ко радованїе срDца моего сђть”
|
|
114
|
112
|
|
βοηθός μου, καὶ ἀντιλήπτωρ μου εἶ σύ· εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα.
|
ѓ^братихъ срDце мое, сътвори'ти ѓ^правDанїя твоя в# вᲇкъ ꙁа въꙁдаа'нїе”
|
|
115
|
113
|
|
ἐκκλίνατε ἀπ᾿ ἐμοῦ, πονηρευόμενοι, καὶ ἐξερευνήσω τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ μου.
|
Законопрестђпныа въꙁненавидXњ, ꙁаконъ же твой въꙁлюбихъ”
|
|
116
|
114
|
|
ἀντιλαβοῦ μου κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ ζῆσόν με, καὶ μὴ καταισχύνῃς με ἀπὸ τῆς προσδοκίας μου.
|
Помощникъ мой, и^ ꙁастђпникъ мои е^си т^ы, на словеса твоя ё^повахъ”
|
|
117
|
115
|
|
βοήθησόν μοι, καὶ σωθήσομαι καὶ μελετήσω ἐν τοῖς δικαιώμασί σου διαπαντός.
|
ё^клони'теся эT мене лђка'внђющеи`, и^ і'спытаю ꙁа'повњди б~а моего”
|
|
118
|
116
|
|
ἐξουδένωσας πάντας τοὺς ἀποστατοῦντας ἀπὸ τῶν δικαιωμάτων σου, ὅτι ἄδικον τὸ ἐνθύμημα αὐτῶν.
|
Застђпи` м^я по словеси` твое^мђ, и^ жив# бђ'дђ. и^ не посрами` мене эT чаа'нїа моего”
|
|
119
|
117
|
|
παραβαίνοντας ἐλογισάμην πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς· διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰ μαρτύριά σου.
|
Помоꙁи м^и и^ сп~сђся, и^ поё^чюся въ ѓ^правда'нихъ твоиX вынђ”
|
|
120
|
118
|
|
καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τὰς σάρκας μου· ἀπὸ γὰρ τῶν κριμάτων σου ἐφοβήθην. —
|
Оу^ничижилъ е^си вс^я эTстђпа'ющая эT ѓ^правда'нїи твоиX, ја%ко неправеDно помышленїе и'хъ”
|
|
121
|
119
|
|
᾿Εποίησα κρῖμα καὶ δικαιοσύνην· μὴ παραδῷς με τοῖς ἀδικοῦσί με.
|
Престђпа'ющаа непщевахъ вся грњшныя ꙁемли, сего ради възлюбиX свњдњнїа твоя”
|
|
122
|
120
|
|
ἔκδεξαι τὸν δοῦλόν σου εἰς ἀγαθόν· μὴ συκοφαντησάτωσάν με ὑπερήφανοι.
|
Пригвозди` эT страха твое^го плоти моя, эT сђдебъ бо твоиX ё^боя'хся”
|
|
123
|
121
|
|
οἱ ὀφθαλμοί μου ἐξέλιπον εἰς τὸ σωτήριόν σου καὶ εἰς τὸ λόγιον τῆς δικαιοσύνης σου.
|
сътворихъ сђдъ и^ пра'вдђ, не преда'жDь мене ѓби'дящымъ м^я”
|
|
124
|
122
|
|
ποίησον μετὰ τοῦ δούλου σου κατὰ τὸ ἔλεός σου καὶ τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με.
|
Вᲆспрїими` раба` твоего въ бл~го, да не ѓ^клеветаютъ мене грᲆдїи”
|
|
125
|
123
|
|
δοῦλός σού εἰμι ἐγώ· συνέτισόν με, καὶ γνώσομαι τὰ μαρτύριά σου.
|
ѓ%чи мои` и^счеꙁо'стњ въ сп~се'нїе твое`, и^ в# сло'во правды твоеа`”
|
|
126
|
124
|
|
καιρὸς τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ· διεσκέδασαν τὸν νόμον σου.
|
Сътвори` с# рабомъ твои'мъ по млsти твоей, и^ сђдбамᲆ твои'мъ наё^чи` м^я”
|
|
127
|
125
|
|
διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰς ἐντολάς σου ὑπὲρ χρυσίον καὶ τοπάζιον.
|
Рабъ твой е^смь а^ꙁъ, враꙁђми` м^я, и^ наё^чюся свᲇдњнїемъ твои'мъ”
|
|
128
|
126
|
|
διὰ τοῦτο πρὸς πάσας τὰς ἐντολάς σου κατωρθούμην, πᾶσαν ὁδὸν ἄδικον ἐμίσησα. —
|
Вре'мя сътворити гв~и, раꙁориша ꙁаконᲆ твой”
|
|
129
|
127
|
|
Θαυμαστὰ τὰ μαρτύριά σου· διὰ τοῦτο ἐξηρεύνησεν αὐτὰ ἡ ψυχή μου.
|
Сего ради възлюбиX ꙁа'повᲇди твоя, паче зла'та и^ топаꙁи'а”
|
|
130
|
128
|
|
ἡ δήλωσις τῶν λόγων σου φωτιεῖ καὶ συνετιεῖ νηπίους.
|
Сего ради къ всњмъ ꙁа'повњдемъ твои'мъ направляхся, всякъ пђть неправды въꙁненавидњхᲆ”
|
|
131
|
129
|
|
τὸ στόμα μου ἤνοιξα καὶ εἵλκυσα πνεῦμα, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐπεπόθουν.
|
ди'вна свњдњнїа твоя, сего ради и^спытаетᲆ я& дш~а моя”
|
|
132
|
130
|
|
᾿Επίβλεψον ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με κατὰ τὸ κρίμα τῶν ἀγαπώντων τὸ ὄνομά σου.
|
ЈА/вленїе словесъ твои'хъ просвњщаетъ, и^ вразђмля'етᲆ младенца”
|
|
133
|
131
|
|
τὰ διαβήματά μου κατεύθυνον κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ μὴ κατακυριευσάτω μου πᾶσα ἀνομία.
|
Оу^ста` моя` эTвръꙁохъ, и^ привлекохъ дх~ъ, ја%ко ꙁа'повњди твоя` желахъ”
|
|
134
|
1002
|
|
λύτρωσαί με ἀπὸ συκοφαντίας ἀνθρώπων, καὶ φυλάξω τὰς ἐντολάς σου.
|
Сла'ва”
|
|
135
|
132
|
|
τὸ πρόσωπόν σου ἐπίφανον ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου καὶ δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.
|
Призри на' мя, и^ поми'лђй м^я, по сђдђ` любящиX и'мя твое”
|
|
136
|
133
|
|
διεξόδους ὑδάτων κατέδυσαν οἱ ὀφθαλμοί μου, ἐπεὶ οὐκ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου. —
|
Стопы` моя напра'ви по словеси твоемђ, и^ да не ѓ^долњетъ м^и вся'ко безаконїе”
|
|
137
|
134
|
|
Δίκαιος εἶ, Κύριε, καὶ εὐθεῖαι αἱ κρίσεις σου.
|
И$зба'ви м^я эT клеветы` члчsкыа, и^ съхраню` за'повњди твоа”
|
|
138
|
135
|
|
ἐνετείλω δικαιοσύνην τὰ μαρτύριά σου καὶ ἀλήθειαν σφόδρα.
|
Лице твое просвњти` на раба ᲄвое^го, и^ наё^чи м^я ѓ^правда'нїемъ твоиM”
|
|
139
|
136
|
|
ἐξέτηξέ με ὁ ζῆλός σου, ὅτι ἐπελάθοντο τῶν λόγων σου οἱ ἐχθροί μου.
|
И$схо'дища вDона'я и^зведо'ста ѓ^чи мои`, понеже не съхранихᲆ ꙁаконъ ᲄвой”
|
|
140
|
137
|
|
πεπυρωμένον τὸ λόγιόν σου σφόδρα, καὶ ὁ δοῦλός σου ἠγάπησεν αὐτό.
|
пра'веденъ е^си г~и, и^ пра'ви сђди` твой”
|
|
141
|
138
|
|
νεώτερος ἐγώ εἰμι καὶ ἐξουδενωμένος· τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην.
|
Заповњда пра'вдђ свњдᲇнїа твоя, и^ і'стинђ ѕњло`”
|
|
142
|
139
|
|
ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια.
|
и^ста'яла м^я е^сть жа'лость твоа, ја%ко ꙁабы'ша словеса твоя вра'ѕи мои`”
|
|
143
|
140
|
|
θλίψεις καὶ ἀνάγκαι εὕροσάν με· αἱ ἐντολαί σου μελέτη μου.
|
РажDеже'но сло'во твое ѕњло`, и^ рабъ твой възлюби е&”
|
|
144
|
141
|
|
δικαιοσύνη τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα· συνέτισόν με, καὶ ζήσομαι. —
|
ю'ноша а^зъ е^смь, и^ ё^ничиженъ, ѓ^правда'нїи твои^хъ не забыхъ”
|
|
145
|
142
|
|
᾿Εκέκραξα ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου· ἐπάκουσόν μου, Κύριε, τὰ δικαιώματά σου ἐκζητήσω.
|
Пра'вда твоа` пра'вда в# вњкъ, и^ законъ твой и'стина”
|
|
146
|
143
|
|
ἐκέκραξά σοι· σῶσόν με, καὶ φυλάξω τὰ μαρτύριά σου.
|
Ско'рби и^ нђжDа ѓ^брᲇто'шя м^я, ꙁа'повњди твоя поё^че'нїе мое”
|
|
147
|
144
|
|
προέφθασα ἐν ἀωρίᾳ καὶ ἐκέκραξα, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα.
|
Пра'вда свDњнїа твоя в# вњкъ, враꙁђми` м^я, и^ жи'въ бђ'дђ”
|
|
148
|
145
|
|
προέφθασαν οἱ ὀφθαλμοί μου πρὸς ὄρθρον τοῦ μελετᾶν τὰ λόγιά σου.
|
Възвахъ всњмъ срDцемъ мои'мъ, ё^слы'ши м^я г~и ѓ^правда'нїи твои^хᲆ взыщђ”
|
|
149
|
146
|
|
τῆς φωνῆς μου ἄκουσον, Κύριε, κατὰ τὸ ἔλεός σου, κατὰ τὸ κρῖμά σου ζῆσόν με.
|
Въꙁва'хъ т^и, сп~си м^я, и^ сᲆхраню` свњдњнїа твоя”
|
|
150
|
147
|
|
προσήγγισαν οἱ καταδιώκοντές με ἀνομίᾳ, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου ἐμακρύνθησαν.
|
ПрDеварихъ в# беZго'дїи, и^ възваX, на словеса твоя ё^повахъ”
|
|
151
|
148
|
|
ἐγγὺς εἶ, Κύριε, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοί σου ἀλήθεια.
|
прDевари'стњ ѓ%чи мои кᲆ ё^трђ, поё^читися словесеM твоиM”
|
|
152
|
149
|
|
κατ᾿ ἀρχὰς ἔγνων ἐκ τῶν μαρτυρίων σου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐθεμελίωσας αὐτά. —
|
Глsа мой ё^слы'ши г~и по млsти твоеи^, по сDђбњ твоей живи' м^я”
|
|
153
|
150
|
|
῎Ιδε τὴν ταπείνωσίν μου καὶ ἐξελοῦ με, ὅτι τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην.
|
Прибли'жишя гонящей м^я беꙁаконїе, эT ꙁако'на же твое^го ё^далишася”
|
|
154
|
151
|
|
κρῖνον τὴν κρίσιν μου καὶ λύτρωσαί με· διὰ τὸν λόγον σου ζῆσόν με.
|
Блиꙁъ е^си т^ы г~и, и^ вс^и пђтїе ᲄвои` и'стина”
|
|
155
|
152
|
|
μακρὰν ἀπὸ ἁμαρτωλῶν σωτηρία, ὅτι τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐξεζήτησαν.
|
И$сперва поꙁнахъ эT свњдњнїи твоиX, ја^ко в# вњкъ ѓ^сновалъ я& е^си”
|
|
156
|
153
|
|
οἱ οἰκτιρμοί σου πολλοί, Κύριε· κατὰ τὸ κρῖμά σου ζῆσόν με.
|
Ви'ждь смире'нїе мое, и^ і^зми м^я, ја%ко ꙁакона твое^го не ꙁабыхъ”
|
|
157
|
154
|
|
πολλοὶ οἱ ἐκδιώκοντές με καὶ θλίβοντές με· ἐκ τῶν μαρτυρίων σου οὐκ ἐξέκλινα.
|
Сђди` сђдъ мой, и^ і^зба'ви м^я, по словеси твое^мђ живи` м^я”
|
|
158
|
155
|
|
εἶδον ἀσυνετοῦντας καὶ ἐξετηκόμην, ὅτι τὰ λόγιά σου οὐκ ἐφυλάξαντο.
|
далече эT грњшникъ сп~се'нїе, ја^ко ѓ^правда'нїи твои^хъ не вꙁыска'шя
|
|
159
|
156
|
|
ἴδε, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα· Κύριε, ἐν τῷ ἐλέει σου ζῆσόν με.
|
щедро'ты твоа мно'гы г~и, по сђдбњ твоей живи` м^я”
|
|
160
|
157
|
|
ἀρχὴ τῶν λόγων σου ἀλήθεια, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα πάντα τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. —
|
Мн'оѕи и^згоня'щеи` м^я и^ стђжа'ющеи` ми, эT свњдњнїи твои^хъ не ё^клонихся.
|
|
161
|
158
|
|
῎Αρχοντες κατεδίωξάν με δωρεάν, καὶ ἀπὸ τῶν λόγων σου ἐδειλίασεν ἡ καρδία μου.
|
видXњ нераꙁђмњва'ющая, и^ и^стаа^хъ, ја^ко словесъ твои^хъ не съхрани'ша”
|
|
162
|
159
|
|
ἀγαλλιάσομαι ἐγὼ ἐπὶ τὰ λόγιά σου ὡς ὁ εὑρίσκων σκῦλα πολλά.
|
ви'ждь ја^ко за'повњди твоя въꙁлюбихъ, г~и, по млsти твоей живи м^я”
|
|
163
|
160
|
|
ἀδικίαν ἐμίσησα καὶ ἐβδελυξάμην, τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα.
|
Нача'ло словесъ твои'хъ и'стина, и^ в вњкъ вс^я сDђбы пра'вды твоеа”
|
|
164
|
161
|
|
ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ᾔνεσά σε ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.
|
Княѕи погна'шя м^я тђ'не, и^ эT словесᲆ твоиX ё^стра'шися срDце мое”
|
|
165
|
162
|
|
εἰρήνη πολλὴ τοῖς ἀγαπῶσι τὸν νόμον σου, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς σκάνδαλον.
|
Възрадђюся а^зъ ѓ^ словесехъ твоиX, ја%ко ѓ^брᲇтааи` користь мно'гђ”
|
|
166
|
163
|
|
προσεδόκων τὸ σωτήριόν σου, Κύριε, καὶ τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα.
|
Неправдђ възненавидњхъ и^ ѓ^мерзњ м^и, зако'н# же твой въꙁлюбиX”
|
|
167
|
164
|
|
ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου καὶ ἠγάπησεν αὐτὰ σφόδρα.
|
СеDми'цею дн~емъ хвали'хъ т^я, ѓ^ сђдбахъ правды твоеа`”
|
|
168
|
165
|
|
ἐφύλαξα τὰς ἐντολάς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ὁδοί μου ἐναντίον σου, Κύριε. —
|
Ми'ръ мно'гᲆ любящиM ꙁако'нъ твой, и^ нњсть и^мъ събла'ѕны”
|
|
169
|
166
|
|
᾿Εγγισάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου, Κύριε· κατὰ τὸ λόγιόν σου συνέτισόν με.
|
Ча'яхᲆ спасе'нїе твое г~и, и^ ꙁаповњди твоя въꙁ#любихъ”
|
|
170
|
167
|
|
εἰσέλθοι τὸ ἀξίωμά μου ἐνώπιόν σου, Κύριε· κατὰ τὸ λόγιόν σου ῥῦσαί με.
|
Съхрани` дш~а моа` свњдњнїя твоя, и^ възлюби я& ѕњло`”
|
|
171
|
168
|
|
ἐξερεύξαιντο τὰ χείλη μου ὕμνον, ὅταν διδάξῃς με τὰ δικαιώματά σου.
|
Съхранихъ за'повњди твоя и^ свњдњнїя твоя, ја%ко вс^и пђтїе мои` прDе тобою г~и”
|
|
172
|
169
|
|
φθέγξαιτο ἡ γλῶσσά μου τὰ λόγιά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου δικαιοσύνη.
|
да прибли'жится мл~тва моя` прDе тя г~и, по словеси твое^мђ вразђми` м^я”
|
|
173
|
170
|
|
γενέσθω ἡ χείρ σου τοῦ σῶσαί με, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ᾑρετισάμην.
|
да вни'детъ прошенїе мое прDе т^я г~и, по словеси твое^мђ и^зба'ви м^я”
|
|
174
|
171
|
|
ἐπεπόθησα τὸ σωτήριόν σου, Κύριε, καὶ ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστι.
|
эTры'гнђтъ ё^стнњ` мои` пњнїе, е^гда` наё^чиши мя ѓ^правда'нїеM твои'мъ”
|
|
175
|
172
|
|
ζήσεται ἡ ψυχή μου καὶ αἰνέσει σε, καὶ τὰ κρίματά σου βοηθήσει μοι.
|
Провњща'етъ ја%зы'къ мой словеса` твоя, ја%ко вс^я за'повњди твоа правда”
|
|
176
|
173
|
|
ἐπλανήθην ὡς πρόβατον ἀπολωλός· ζήτησον τὸν δοῦλόν σου, ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην.
|
Бђди рђка твоя спsти` м^я, ја%ко за'повњди твоя и^ꙁволихъ”
|
|
Κεφάλαιο 119
|
ўало'мъ рџ~і
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΠΡΟΣ Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐκέκραξα, καὶ εἰσήκουσέ μου.
|
Пњснь степеннаа`, рџ~і” Каg, и~і”
|
|
2
|
1
|
|
Κύριε, ρῦσαι τὴν ψυχήν μου ἀπὸ χειλέων ἀδίκων καὶ ἀπὸ γλώσσης δολίας.
|
Къ г~ђ внегда скорбXњ въꙁваX, и^ ё^слы'ша мя”
|
|
3
|
2
|
|
τί δοθείη σοι καὶ τί προστεθείη σοι πρὸς γλῶσσαν δολίαν;
|
г~и и^ꙁбави дш~ю мою эT ё^стенᲆ непра'веденъ, и^ эT ꙁыка льсти'ва”
|
|
4
|
3
|
|
τὰ βέλη τοῦ δυνατοῦ ἠκονημένα, σὺν τοῖς ἄνθραξι τοῖς ἐρημικοῖς.
|
Чт^о дастᲆ ти ся, и^ли чт^о приложиT ти ся къ ја%ꙁы'кђ льсти'вђ;
|
|
5
|
4
|
|
οἴμοι! ὅτι ἡ παροικία μου ἐμακρύνθη, κατεσκήνωσα μετὰ τῶν σκηνωμάτων Κηδάρ.
|
стрњ'лы си'лнаго и^ꙁъѓ^щре'ны, съ ќ'гльми пђсты'нными”
|
|
6
|
5
|
|
πολλὰ παρῴκησεν ἡ ψυχή μου.
|
Оу^вы` мн^њ, ја%ко пришельсᲄвїе мое ё^далися, вселихся съ се'лы кљ=дарскыми,
|
|
7
|
6
|
|
μετὰ τῶν μισούντων τὴν εἰρήνην ἤμην εἰρηνικός· ὅταν ἐλάλουν αὐτοῖς, ἐπολέμουν με δωρεάν.
|
мно'го прише'лъствова дш~а моя`” Съ ненави'дящыми ми'ра, бњхъ ми'ренъ”
|
|
Κεφάλαιο 120
|
ўало'мъ рк~
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΗΡΑ τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη, ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου.
|
Пњснь степе'ннаа, р~к”
|
|
2
|
1
|
|
ἡ βοήθειά μου παρὰ Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
|
Въꙁведохъ ѓ'чи мои` в# горы, эTнђ'дђ же прїидетᲆ по'мощь моа”
|
|
3
|
2
|
|
μὴ δῴης εἰς σάλον τὸν πόδα σου, μηδὲ νυστάξῃ ὁ φυλάσσων σε.
|
Помощь моа эT г~а, сътворшаго нб~о и^ зе'млю”
|
|
4
|
3
|
|
ἰδοὺ οὐ νυστάξει οὐδὲ ὑπνώσει ὁ φυλάσσων τὸν ᾿Ισραήλ.
|
Не даждь въ смяте'нїе ногы` твоеа`, ниже въꙁдрᲇмлетъ храняи` т^я”
|
|
5
|
4
|
|
Κύριος φυλάξει σε, Κύριος σκέπη σοι ἐπὶ χεῖρα δεξιάν σου·
|
Се^ не въꙁдрњмлетъ ни ё^снеT храняи` і^ил~я”
|
|
6
|
5
|
|
ἡμέρας ὁ ἥλιος οὐ συγκαύσει σε, οὐδὲ ἡ σελήνη τὴν νύκτα.
|
г~ь съхранитъ т^я, г~ь покровъ ᲄвой наD рђкђ деснђ'ю твою”
|
|
7
|
6
|
|
Κύριος φυλάξει σε ἀπὸ παντὸς κακοῦ, φυλάξει τὴν ψυχήν σου ὁ Κύριος.
|
Въ дн~е сл~це не ѓ^жеже'тъ тебе, ни лђна` но'щїю.
|
|
8
|
7
|
|
Κύριος φυλάξει τὴν εἴσοδόν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.
|
г~ь съхрани'тъ т^я эT вся'кого ѕл^а, съхранитъ дш~ђ твою г~ь”
|
|
Κεφάλαιο 121
|
ўало'мъ рк~а
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΕΥΦΡΑΝΘΗΝ ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι· εἰς οἶκον Κυρίου πορευσόμεθα.
|
Пњснь степе'ннаа, рк~а”
|
|
2
|
1
|
|
ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς σου, ῾Ιερουσαλήμ.
|
Въꙁвесели'хся ѓ^ рекшиX мнᲇ, в домъ гн~ь вни'демᲆ”
|
|
3
|
2
|
|
῾Ιερουσαλὴμ οἰκοδομουμένη ὡς πόλις, ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό.
|
Стоя'ще бњхђ но'гы нашя вᲆ дворњхъ твои'хъ і^ерsли'мъ”
|
|
4
|
3
|
|
ἐκεῖ γὰρ ἀνέβησαν αἱ φυλαί, φυλαὶ Κυρίου, μαρτύριον τῷ ᾿Ισραήλ, τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματι Κυρίου·
|
І$е^рsли'мᲆ ѕи'ждемъ ја%ко граD, е^мђже причастїе е^го вкђ'пњ”
|
|
5
|
4
|
|
ὅτι ἐκεῖ ἐκάθισαν θρόνοι εἰς κρίσιν, θρόνοι ἐπὶ οἶκον Δαυΐδ.
|
Тамо б^о вꙁыдоша колњна, колњна гн~я свᲇдњнїе і^ил~ево, и^сповᲇдатися и'мени гн~ю”
|
|
6
|
5
|
|
ἐρωτήσατε δὴ τὰ εἰς εἰρήνην τὴν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ εὐθηνία τοῖς ἀγαπῶσί σε·
|
ЈА/ко т^ђ сᲇдошя прsтли на сDђ, престоли в домђ` двDвњ”
|
|
7
|
6
|
|
γενέσθω δὴ εἰρήνη ἐν τῇ δυνάμει σου καὶ εὐθηνία ἐν ταῖς πυργοβάρεσί σου.
|
Вопроси'те же ја%же ѓ% мирњ і^ерsли'мђ, и^ ѓ^билїе любящымъ т^я”
|
|
8
|
7
|
|
ἕνεκα τῶν ἀδελφῶν μου καὶ τῶν πλησίον μου, ἐλάλουν δὴ εἰρήνην περὶ σοῦ·
|
Бђ'ди же миръ в# си'лᲇ твоей, и^ ѓ^билїе в# столпђстњнахъ твои'хъ”
|
|
9
|
8
|
|
ἕνεκα τοῦ οἴκου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἐξεζήτησα ἀγαθά σοι.
|
Ради братїи моиX и^ ближ#нихъ мои'х#, гл~аX ё^бо ми'ръ ѓ^ тебᲇ”
|
|
Κεφάλαιο 122
|
ўало'мъ рк~в
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΠΡΟΣ σὲ ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου τὸν κατοικοῦντα ἐν τῷ οὐρανῷ.
|
Пњснь степенаа, рк~в”
|
|
2
|
1
|
|
ἰδοὺ ὡς ὀφθαλμοὶ δούλων εἰς χεῖρας τῶν κυρίων αὐτῶν, ὡς ὀφθαλμοὶ παιδίσκης εἰς χεῖρας τῆς κυρίας αὐτῆς, οὕτως οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ἕως οὗ οἰκτειρῆσαι ἡμᾶς.
|
К тебњ` въꙁведохъ ѓ%чи мои`, живђщемђ на нб~си”
|
|
3
|
2
|
|
ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, ὅτι ἐπὶ πολὺ ἐπλήσθημεν ἐξουδενώσεως,
|
Се^ ја%ко ѓ%чи рабъ в рђ'кђ господїи свои'хъ, ја%ко ѓ^чи рабыни в рђ'кђ госпожа` своеа`, ᲄа'ко ѓ^чи на'ши къ г~ђ б~ђ на'шемђ, до'ндеже ё^щедриT н^ы”
|
|
4
|
3
|
|
ἐπὶ πλεῖον ἐπλήσθη ἡ ψυχὴ ἡμῶν. Τὸ ὄνειδος τοῖς εὐθηνοῦσι, καὶ ἡ ἐξουδένωσις τοῖς ὑπερηφάνοις.
|
Поми'лђй наs г~и, поми'лђй насъ, ја^ко по мно'гђ и^сполнихоMся ё^нишиже'нїа”
|
|
Κεφάλαιο 123
|
ўало'мъ рк~г
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΕΙ ΜΗ ὅτι Κύριος ἦν ἐν ἡμῖν, εἰπάτω δὴ ᾿Ισραήλ·
|
Пњснь степе'ннаа рк~г”
|
|
2
|
1
|
|
εἰ μὴ ὅτι Κύριος ἦν ἐν ἡμῖν ἐν τῷ ἐπαναστῆναι ἀνθρώπους ἐφ᾿ ἡμᾶς,
|
ЈАко а%ще не бы` г~ь в# насъ, да речетъ нн~њ і^ил~ь.
|
|
3
|
2
|
|
ἄρα ζῶντας ἂν κατέπιον ἡμᾶς ἐν τῷ ὀργισθῆναι τὸν θυμὸν αὐτῶν ἐφ᾿ ἡμᾶς·
|
ја%ко а^ще не бы г~ь в# насъ, в#негда` въста'ти чл~комъ на' ны`, ё^бо живы по'жръли бышя наs,
|
|
4
|
3
|
|
ἄρα τὸ ὕδωρ ἂν κατεπόντισεν ἡμᾶς, χείμαρρον διῆλθεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν·
|
в#негда прогнњватися ја%росᲄи е^го на' ны” Оу^бо вода потопила б^ы насъ,
|
|
5
|
4
|
|
ἄρα διῆλθεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν τὸ ὕδωρ τὸ ἀνυπόστατον.
|
поток# пре'йде дш~а наша”
|
|
6
|
5
|
|
εὐλογητὸς Κύριος, ὃς οὐκ ἔδωκεν ἡμᾶς εἰς θήραν τοῖς ὀδοῦσιν αὐτῶν.
|
Оу^бо пре'иде дш~а наша во'дђ непостояннђю”
|
|
7
|
6
|
|
ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὡς στρουθίον ἐρρύσθη ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων· ἡ παγὶς συνετρίβη, καὶ ἡμεῖς ἐρρύσθημεν.
|
Блsвенᲆ г~ь, и^же не дастъ насъ в# лови'твђ ѕђбо'мъ и^хъ”
|
|
8
|
7
|
|
ἡ βοήθεια ἡμῶν ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
|
дш~а на'шя ја%ко пти'ца и^ꙁбавися эT сњти ловящыX” Сњть съкрђши'ся, и^ мы и^ꙁбавлени быхоM”
|
|
Κεφάλαιο 124
|
ўало'мъ рк~д
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΟΙ ΠΕΠΟΙΘΟΤΕΣ ἐπὶ Κύριον ὡς ὄρος Σιών· οὐ σαλευθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα ὁ κατοικῶν ῾Ιερουσαλήμ.
|
пњснь степе'ннаа, рк~д”
|
|
2
|
1
|
|
ὄρη κύκλῳ αὐτῆς, καὶ ὁ Κύριος κύκλῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.
|
Надᲇющеи`ся на' г~а, ја^ко гора сиѓ'нъ, не подвижится вᲆ вњкъ живыи` въ і^ерsли'мњ”
|
|
3
|
2
|
|
ὅτι οὐκ ἀφήσει Κύριος τὴν ράβδον τῶν ἁμαρτωλῶν ἐπὶ τὸν κλῆρον τῶν δικαίων, ὅπως ἂν μὴ ἐκτείνωσιν οἱ δίκαιοι ἐν ἀνομίαις χεῖρας αὐτῶν.
|
Го'ры ѓ%крестъ е^го, и^ г~ь ѓ%крестъ людїи своиX, эT нн~њ и^ до' вњка”
|
|
4
|
3
|
|
ἀγάθυνον, Κύριε, τοῖς ἀγαθοῖς καὶ τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ·
|
ЈА/ко не ѓ^ста'витъ г~ь жеꙁла` грњшныхъ, на жребїи правеDныхъ, ја%ко да не про'стрђтᲆ правеDнїи в# беꙁако'нїи рђкъ своиX”
|
|
5
|
4
|
|
τοὺς δὲ ἐκκλίνοντας εἰς τὰς στραγγαλιὰς ἀπάξει Κύριος μετὰ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν εἰρήνη ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ.
|
Оу^блажи` г~и бл~гыM, и^ пра'вымъ срDцемъ”
|
|
Κεφάλαιο 125
|
ўало'мъ рк~е
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΕΝ Τῼ ἐπιστρέψαι Κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν Σιὼν ἐγενήθημεν ὡσεὶ παρακεκλημένοι.
|
Пњснь степе'ннаа, рк~е”
|
|
2
|
1
|
|
τότε ἐπλήσθη χαρᾶς τὸ στόμα ἡμῶν καὶ ἡ γλῶσσα ἡμῶν ἀγαλλιάσεως. τότε ἐροῦσιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν· ἐμεγάλυνε Κύριος τοῦ ποιῆσαι μετ᾿ αὐτῶν.
|
Внегда` въз#вратиT г~ь плњнъ сїѓ'нъ, бы'хомъ ја%ко ё^тњшени”
|
|
3
|
2
|
|
ἐμεγάλυνε Κύριος τοῦ ποιῆσαι μεθ᾿ ἡμῶν, ἐγενήθημεν εὐφραινόμενοι.
|
Тогда и^спо'лнишяся ра'дости ё^ста` нашя, и^ ја%ꙁыкъ нашь веселїа” Тогда рекђтъ въ ја%ꙁы'цехъ, въꙁвели'чилъ е^сть г~ь сътворити с ни'ми”
|
|
4
|
3
|
|
ἐπίστρεψον, Κύριε, τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν ὡς χειμάρρους ἐν τῷ νότῳ.
|
Въꙁвели'чилъ е^сть г~ь сᲆтвори'ти с нами, бы'хомᲆ веселя'щеся”
|
|
5
|
4
|
|
οἱ σπείροντες ἐν δάκρυσιν ἐν ἀγαλλιάσει θεριοῦσι.
|
Въз#врати г~и плененїе на'ше, ја%ко пото'кы ю'гомъ”
|
|
6
|
5
|
|
πορευόμενοι ἐπορεύοντο καὶ ἔκλαιον βάλλοντες τὰ σπέρματα αὐτῶν· ἐρχόμενοι δὲ ἥξουσιν ἐν ἀγαλλιάσει αἴροντες τὰ δράγματα αὐτῶν.
|
Сњющеи` слеѕа'ми, радостїю по'жнђтъ”
|
|
Κεφάλαιο 126
|
ўало'мъ рк~ѕ
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΕΑΝ μὴ Κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες· ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων.
|
Пњснь степеннаа, рк~ѕ”
|
|
2
|
1
|
|
εἰς μάτην ὑμῖν ἐστι τὸ ὀρθρίζειν, ἐγείρεσθαι μετὰ τὸ καθῆσθαι, οἱ ἐσθίοντες ἄρτον ὀδύνης, ὅταν δῷ τοῖς ἀγαπητοῖς αὐτοῦ ὕπνον.
|
Аще не г~ь съꙁи'жDетъ до'мђ, всђе трђди'шяся ѕи'ждђщеи” А$ще не г~ь сᲆхранит# граD, всђе бдњ` стрегїи”
|
|
3
|
2
|
|
ἰδοὺ ἡ κληρονομία Κυρίου υἱοί, ὁ μισθὸς τοῦ καρποῦ τῆς γαστρός.
|
Всђе вамъ е^сть ё^тренева'ти” Въста'нњте посњдани, ја^дђщеи` хлњб# болњꙁни, внегда дасть въꙁлюбленымъ свои'мъ сонъ”
|
|
4
|
3
|
|
ὡσεὶ βέλη ἐν χειρὶ δυνατοῦ, οὕτως οἱ υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων.
|
Се^ достоа'нїе гн~е сн~ове, м#зда` плода чревна'го”
|
|
5
|
4
|
|
μακάριος ὃς πληρώσει τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ ἐξ αὐτῶν· οὐ καταισχυνθήσονται, ὅταν λαλῶσι τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν ἐν πύλαις.
|
ЈА/ко стрњ'лы в рђцњ си'лнаго, тако сн~ве эTя'тыхъ”
|
|
Κεφάλαιο 127
|
ўало'мъ рк~з
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΜΑΚΑΡΙΟΙ πάντες οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον, οἱ πορευόμενοι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ.
|
Пњснь степе'ннаа, рк~з”
|
|
2
|
1
|
|
τοὺς πόνους τῶν καρπῶν σου φάγεσαι· μακάριος εἶ, καὶ καλῶς σοι ἔσται.
|
Блаже'ни вс^и боя'щеи`ся г~а, ходя'щеи` в пђтехъ его”
|
|
3
|
2
|
|
ἡ γυνή σου ὡς ἄμπελος εὐθηνοῦσα ἐν τοῖς κλίτεσι τῆς οἰκίας σου· οἱ υἱοί σου ὡς νεόφυτα ἐλαιῶν κύκλῳ τῆς τραπέζης σου.
|
Трђды` плоD свои^хъ снњ'си, блаже'нъ е^си, и^ добро` тебњ бђ'детъ”
|
|
4
|
3
|
|
ἰδοὺ οὕτως εὐλογηθήσεται ἄνθρωπος ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον.
|
Жена` твоя ја%ко лоꙁа` плодови'та въ странахъ до'мђ твоего” Сн~ве твои` ја%ко лњторасли ма'сличныа ѓ%крестъ трапезы твоеа`”
|
|
5
|
4
|
|
εὐλογήσαι σε Κύριος ἐκ Σιών, καὶ ἴδοις τὰ ἀγαθὰ ῾Ιερουσαλὴμ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου·
|
Се^ тако блsви'тся чл~къ, боаи`ся г~а”
|
|
6
|
5
|
|
καὶ ἴδοις υἱοὺς τῶν υἱῶν σου. εἰρήνη ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ.
|
Блsви'тъ т^я г~ь эT сїѓ'на, и^ ё'зриши бл~агая і^ерsли'мђ вс^я дн~и живота` твоего”
|
|
Κεφάλαιο 128
|
ўало'мъ рк~и
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΠΛΕΟΝΑΚΙΣ ἐπολέμησάν με ἐκ νεότητός μου, εἰπάτω δὴ ᾿Ισραήλ·
|
Пњснь степе'нная, рк~и”
|
|
2
|
1
|
|
πλεονάκις ἐπολέμησάν με ἐκ νεότητός μου, καὶ γὰρ οὐκ ἠδυνήθησάν μοι.
|
Мно'жицею бра'шася со мно'ю эT ю'ности моеа`, да рече'тъ нн~њ і^ил~ь,
|
|
3
|
2
|
|
ἐπὶ τὸν νῶτόν μου ἐτέκταινον οἱ ἁμαρτωλοί, ἐμάκρυναν τὴν ἀνομίαν αὐτῶν.
|
мно'жицею бра'шася со мною эT ю'носᲄи моеа, и^бо не премого'шя м^я”
|
|
4
|
3
|
|
Κύριος δίκαιος συνέκοψεν αὐχένας ἁμαρτωλῶν.
|
На хрњбтњ` моемъ дњ'лаша грњшници, продлъжи'шя безаконїа своя”
|
|
5
|
4
|
|
αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω πάντες οἱ μισοῦντες Σιών.
|
г~ь пра'веденъ съсњчеT вы'я грњшникоM”
|
|
6
|
5
|
|
γενηθήτωσαν ὡσεὶ χόρτος δωμάτων, ὃς πρὸ τοῦ ἐκσπασθῆναι ἐξηράνθη·
|
да постыдятся и^ въꙁвратятся въспять вс^и ненави'дящеи` сїѓ'на”
|
|
7
|
6
|
|
οὗ οὐκ ἐπλήρωσε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ὁ θερίζων καὶ τὸν κόλπον αὐτοῦ ὁ τὰ δράγματα συλλέγων,
|
да бђ'дђтъ ја%ко трава` на зда'них#, ја%же прежDе въсртъже'нїа и'сше”
|
|
8
|
7
|
|
καὶ οὐκ εἶπαν οἱ παράγοντες· εὐλογία Κυρίου ἐφ᾿ ὑμᾶς, εὐλογήκαμεν ὑμᾶς ἐν ὀνόματι Κυρίου.
|
ЈА/же не и^спо'лни рђкы` своеа` жняи`, и^ ло'на свое^го рђкоя'ти събира'аи`”
|
|
Κεφάλαιο 129
|
ўало'мъ рк~џ
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ ἐκέκραξά σοι, Κύριε·
|
Пњснь степе'ннаа, рк~џ”
|
|
2
|
1
|
|
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς φωνῆς μου· γενηθήτω τὰ ὦτά σου προσέχοντα εἰς τὴν φωνὴν τῆς δεήσεώς μου.
|
Из глђбины въꙁва'хъ к тебњ г~и, г~и ё^слы'ши глsа мой”
|
|
3
|
2
|
|
ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσῃς, Κύριε Κύριε, τίς ὑποστήσεται;
|
да бђ'дђтъ ё^ши твои` в#немлюще глsа мл~твы моеа`”
|
|
4
|
3
|
|
ὅτι παρὰ σοὶ ὁ ἱλασμός ἐστιν.
|
А$ще беꙁаконїа назриши г~и, г~и кт^о постои'тᲆ;
|
|
5
|
4
|
|
ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου ὑπέμεινά σε, Κύριε, ὑπέμεινεν ἡ ψυχή μου εἰς τὸν λόγον σου.
|
ја%ко эT тебе` ѓ^цище'нїе е^сть,
|
|
6
|
5
|
|
ἤλπισεν ἡ ψυχή μου ἐπὶ τὸν Κύριον απὸ φυλακῆς πρωΐας μέχρι νυκτός· ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας ἐλπισάτω ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὸν Κύριον.
|
и'мени раd твоего потрьпњхъ т^я, г~и, потрьпњ дш~а моа в# слово твое, ё^пова` дш~а моа` на' г~а”
|
|
7
|
6
|
|
ὅτι παρὰ τῷ Κυρίῳ τὸ ἔλεος καὶ πολλὴ παρ᾿ αὐτῷ λύτρωσις,
|
эT стража ё^треняа до' нощи, эT стража ётреняа да ё^поваетъ і^ил~ь на' г~а”
|
|
8
|
7
|
|
καὶ αὐτὸς λυτρώσεται τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ.
|
ЈА/ко эT г~а млsть, и^ мно'го эT него и^ꙁбавленїе”
|
|
Κεφάλαιο 130
|
ўало'мъ рл~
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΚΥΡΙΕ, οὐχ ὑψώθη ἡ καρδία μου, οὐδὲ ἐμετεωρίσθησαν οἱ ὀφθαλμοί μου, οὐδὲ ἐπορεύθην ἐν μεγάλοις, οὐδὲ ἐν θαυμασίοις ὑπὲρ ἐμέ.
|
Пњснь степе'нная, р~л”
|
|
2
|
1
|
|
εἰ μὴ ἐταπεινοφρόνουν, ἀλλὰ ὕψωσα τὴν ψυχήν μου ὡς τὸ ἀπογεγαλακτισμένον ἐπὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, ὡς ἀνταποδώσεις ἐπὶ τὴν ψυχήν μου.
|
Ги~, не възнесе'ся срDце мое`, ни въꙁнесо'стᲇся ѓ^чи мои`” Ни ходихъ в# вели'кыхъ, ни в дивных паче мене”
|
|
3
|
2
|
|
ἐλπισάτω ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὸν Κύριον, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.
|
А$ще не смиреномђдрᲆствовах#, н^о въꙁнесохъ дш~ђ мою” ЈА/ко эTдое'ное на ма'терь свою`, ја%ко въꙁдаси` на' дш~ђ мою”
|
|
Κεφάλαιο 131
|
ўало'мъ рл~а
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΜΝΗΣΘΗΤΙ, Κύριε, τοῦ Δαυΐδ καὶ πάσης τῆς πρᾳότητος αὐτοῦ,
|
Пњснь степе'нная, рл~а”
|
|
2
|
1
|
|
ὡς ὤμοσε τῷ Κυρίῳ, ηὔξατο τῷ Θεῷ ᾿Ιακώβ·
|
Помяни` г~и двDа, и^ вс^ю кро'тость е^го”
|
|
3
|
2
|
|
εἰ εἰσελεύσομαι εἰς σκήνωμα οἴκου μου, εἰ ἀναβήσομαι ἐπὶ κλίνης στρωμνῆς μου,
|
ЈА/ко кляᲄся гв~и, ѓ^бњщяся бг~ђ і^а'ковлю”
|
|
4
|
3
|
|
εἰ δώσω ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμὸν καὶ ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις μου,
|
А$ще вселюся в# селенїе до'мђ моего, л^и вꙁы'дђ на ѓ%дръ посте'ля моеа`,
|
|
5
|
4
|
|
ἕως οὗ εὕρω τόπον τῷ Κυρίῳ, σκήνωμα τῷ Θεῷ ᾿Ιακώβ.
|
а%ще дамъ со'нъ ѓ^чи'ма мои'ма, и^ вњжDама мои'ма дрᲇма'нїе, и^ поко'й скранїя'мъ мои'мᲆ,
|
|
6
|
5
|
|
ἰδοὺ ἠκούσαμεν αὐτὴν ἐν ᾿Εφραθᾷ, εὕρομεν αὐτὴν ἐν τοῖς πεδίοις τοῦ δρυμοῦ·
|
до'ндеже ѓ^бря'щђ мњсто гв~и, селе'нїе б~ђ і^а'ковлю”
|
|
7
|
6
|
|
εἰσελευσόμεθα εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ, προσκυνήσομεν εἰς τὸν τόπον, οὗ ἔστησαν οἱ πόδες αὐτοῦ.
|
Се^ слы'шяхомъ я& въ е^фраџњ, ѓ^брњто'хомъ я& в# полиX дђбра'вы”
|
|
8
|
7
|
|
ἀνάστηθι, Κύριε, εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου, σὺ καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ ἁγιάσματός σου·
|
Вни'демъ в селе'нїа е^го, покло'нимся на мњстњ, и^дњже стоя'стњ ноѕњ е^го”
|
|
9
|
8
|
|
οἱ ἱερεῖς σου ἐνδύσονται δικαιοσύνην, καὶ οἱ ὅσιοί σου ἀγαλλιάσονται.
|
Въскрsни г~и в# покой твой, т^ы и^ кљ=во'тᲆ ст~ы'ня ᲄвоеа”
|
|
10
|
9
|
|
ἕνεκεν Δαυΐδ τοῦ δούλου σου μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπον τοῦ χριστοῦ σου.
|
Сщ~е'нницы твои` ѓ^блекђтся правдою, и^ прпDбнїи твои` възрадђются,
|
|
11
|
10
|
|
ὤμοσε Κύριος τῷ Δαυΐδ ἀλήθειαν καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτήν· ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπὶ τοῦ θρόνου σου·
|
двDа ради раба` твоего не эTврати лице пома'занаго своего”
|
|
12
|
11
|
|
ἐὰν φυλάξωνται οἱ υἱοί σου τὴν διαθήκην μου καὶ τὰ μαρτύριά μου ταῦτα, ἃ διδάξω αὐτούς, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἕως τοῦ αἰῶνος καθιοῦνται ἐπὶ τοῦ θρόνου σου.
|
Клятся г~ь дв~дђ и'стиною, и^ не эTве'ржеᲄся еа`” эT плода чре'ва твоего посажђ на прsтлᲇ твое'мъ,
|
|
13
|
12
|
|
ὅτι ἐξελέξατο Κύριος τὴν Σιών, ᾑρετίσατο αὐτὴν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ·
|
а^ще съхраняT сн~ве твои` завњтъ мой, и^ свњдњнїа моа` сїа и%мже наё^чю` я&” И$ сн~ве и^хъ до' вњка ся'дђтъ на прsтлњ твоемъ”
|
|
14
|
13
|
|
αὕτη ἡ κατάπαυσίς μου εἰς αἰῶνα αἰῶνος, ᾧδε κατοικήσω, ὅτι ᾑρετισάμην αὐτήν·
|
ЈА/ко и^ꙁбра` г~ь сїѓ'на, и^ꙁволи и& в жили'ще себњ”
|
|
15
|
14
|
|
τὴν θύραν αὐτῆς εὐλογῶν εὐλογήσω, τοὺς πτωχοὺς αὐτῆς χορτάσω ἄρτων,
|
Се^ покой мой в# вњкъ вњка, зд^њ вселюся, ја^ко и^ꙁво'лихъ и&”
|
|
16
|
15
|
|
τοὺς ἱερεῖς αὐτῆς ἐνδύσω σωτηρίαν, καὶ οἱ ὅσιοι αὐτῆς ἀγαλλιάσει ἀγαλλιάσονται.
|
Лови'твђ е^го бл~госло'в#ствђ'а блsвлю, ни'щая е^го насы'щђ хлњ'ба”
|
|
17
|
16
|
|
ἐκεῖ ἐξανατελῶ κέρας τῷ Δαυΐδ, ἡτοίμασα λύχνον τῷ χριστῷ μου·
|
Сщ~е'нникы е^го ѓ^блекђ въ сп~се'нїе, и^ прпDбнїи е^го ра'достїю възрадђются”
|
|
18
|
17
|
|
τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἐνδύσω αἰσχύνην, ἐπὶ δὲ αὐτὸν ἐξανθήσει τὸ ἁγίασμά μου.
|
Тђ възращђ` ро'гъ двDви, ё^гото'ва свњти'лникъ пома'ꙁаномђ моемђ”
|
|
Κεφάλαιο 132
|
ўало'мъ рл~в
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΙΔΟΥ δὴ τί καλὸν ἢ τί τερπνόν, ἀλλ᾿ ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό;
|
Пњснь степе'нная, рл~в”
|
|
2
|
1
|
|
ὡς μύρον ἐπὶ κεφαλῆς τὸ καταβαῖνον ἐπὶ πώγωνα, τὸν πώγωνα τοῦ ᾿Ααρών, τὸ καταβαῖνον ἐπὶ τὴν ᾤαν τοῦ ἐνδύματος αὐτοῦ·
|
Се нн~њ что` добро`, и^ли что` красно`, н^о е^же жиᲄи бра'тїи в#кђ'пᲇ;
|
|
3
|
2
|
|
ὡς δρόσος ᾿Αερμὼν ἡ καταβαίνουσα ἐπὶ τὰ ὄρη Σιών· ὅτι ἐκεῖ ἐνετείλατο Κύριος τὴν εὐλογίαν, ζωὴν ἕως τοῦ αἰῶνος.
|
ја^ко мљ=ро на главђ`, сходя'щее на' брадђ, брадђ а^а^роню” Сходя'щее на ѓ^ме'ты ѓ^дежDа е^го”
|
|
Κεφάλαιο 133
|
ўало'мъ рл~г
|
|
1
|
0
|
|
᾿ῼδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΙΔΟΥ δὴ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οἱ δοῦλοι Κυρίου οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν αὐλαῖς οἴκου Θεοῦ ἡμῶν.
|
Пњ'снь степе'нная, рл~г”
|
|
2
|
1
|
|
ἐν ταῖς νυξὶν ἐπάρατε τὰς χεῖρας ὑμῶν εἰς τὰ ἅγια καὶ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον.
|
Се нн~њ блsви'те г~а вс^и раби` гн~и, стоя'щеи` въ храмњ гн~и, въ дворњхъ домђ б~а нашего”
|
|
3
|
2
|
|
εὐλογήσαι σε Κύριος ἐκ Σιὼν ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
|
В но'щехъ въздњжи'те рђкы ва'шя въ ст~а'а, и^ блsви'те г~а”
|
|
Κεφάλαιο 134
|
ўало'мъ рл~д
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούΐα. ΑΙΝΕΙΤΕ τὸ ὄνομα Κυρίου, αἰνεῖτε, δοῦλοι, Κύριον,
|
а^ллилђїа, рл~д” каg џ~і”
|
|
2
|
1
|
|
οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν αὐλαῖς οἴκου Θεοῦ ἡμῶν.
|
Хвали'те и'мя гн~е, хвали'те раби` г~а,
|
|
3
|
2
|
|
αἰνεῖτε τὸν Κύριον, ὅτι ἀγαθὸς Κύριος· ψάλατε τῷ ὀνόματι αὐτοῦ, ὅτι καλόν·
|
стоя'щеи` въ храмњ гн~и, въ дворњхъ домђ б~а на'шего”
|
|
4
|
3
|
|
ὅτι τὸν ᾿Ιακὼβ ἐξελέξατο ἑαυτῷ ὁ Κύριος, ᾿Ισραὴλ εἰς περιουσιασμὸν ἑαυτῷ.
|
Хвали'те г~а, ја%ко бл~гъ г~ь. по'ите и'мени его, ја^ко добро`”
|
|
5
|
4
|
|
ὅτι ἐγὼ ἔγνωκα ὅτι μέγας ὁ Κύριος, καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν παρὰ πάντας τοὺς θεούς.
|
ЈА/ко і^а'кова и^ꙁбра` себњ г~ь, і^ил~я в# достоа'нїе себњ”
|
|
6
|
5
|
|
πάντα, ὅσα ἠθέλησεν ὁ Κύριος ἐποίησεν ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ γῇ, ἐν ταῖς θαλάσσαις καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἀβύσσοις·
|
ЈА/ко а^ꙁъ поꙁнаX, ја%ко ве'лей г~ь, и^ г~ь нашь наD всњми бо'гы”
|
|
7
|
6
|
|
ἀνάγων νεφέλας ἐξ ἐσχάτου τῆς γῆς, ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησεν· ὁ ἐξάγων ἀνέμους ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ,
|
Вс^я е^ли'ка въсхотњ` г~ь, сътвори`, на нб~си и^ на ꙁемли” В мо'рихъ и^ въ всXњ бе'з#днахъ”
|
|
8
|
7
|
|
ὃς ἐπάταξε τὰ πρωτότοκα Αἰγύπτου ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους.
|
Въꙁводя` ѓ%блакы эT послDњнихъ ꙁемли, млънїю в# до'жDь сътвори`” И$ꙁводяи` вњтры эT съкро'вищь своиX,
|
|
9
|
8
|
|
ἐξαπέστειλε σημεῖα καὶ τέρατα ἐν μέσῳ σου, Αἴγυπτε, ἐν Φαραὼ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς δούλοις αὐτοῦ.
|
и^же пораꙁи пе'рвенца е^гљ=пет#скыя эT чл~ка до скота”
|
|
10
|
9
|
|
ὃς ἐπάταξεν ἔθνη πολλὰ καὶ ἀπέκτεινε βασιλεῖς κραταιούς.
|
Посла` ꙁнаменїа и^ чђдеса` посредњ тебе еги'п#те, на фараѓ'на и^ на вся` рабы` е^го”
|
|
11
|
10
|
|
τὸν Σηὼν βασιλέα τῶν ᾿Αμορραίων καὶ τὸν ῍Ωγ βασιλέα τῆς Βασὰν καὶ πάσας τὰς βασιλείας Χαναάν,
|
И$же пораꙁи` ја%ꙁы'кы мно'гы, и^ і^ꙁби` цр~я крᲇпкы,
|
|
12
|
11
|
|
καὶ ἔδωκε τὴν γῆν αὐτῶν κληρονομίαν, κληρονομίαν ᾿Ισραὴλ λαῷ αὐτοῦ.
|
сїѓ'на цр~я а^мор#ре'иска, и ѓ'га цр~я васанска, и^ вся` црsтвїа ханаа'нска”
|
|
13
|
12
|
|
Κύριε, τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ τὸ μνημόσυνόν σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
|
И$ дастъ зе'млю и^хъ достоа'нїе, достоа'нїе і^ил~ю лю'демъ свои'мъ”
|
|
14
|
13
|
|
ὅτι κρινεῖ Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ παρακληθήσεται.
|
г~и и'мя твое в# вњкъ, и^ па'мять твоа` в роD и^ ро'дъ”
|
|
15
|
14
|
|
τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων·
|
ЈА/ко сђ'диT г~ь лю'демъ свои'мъ, и^ ѓ^ рабњхъ своиX ё^мо'лится”
|
|
16
|
15
|
|
στόμα ἔχουσι καὶ οὐ λαλήσουσιν, ὀφθαλμοὺς ἔχουσι καὶ οὐκ ὄψονται,
|
И@доли ја%ꙁыкъ, сребро` и^ зла'то, дњ'ла рђкъ члчsкъ”
|
|
17
|
16
|
|
ὦτα ἔχουσι καὶ οὐκ ἐνωτισθήσονται, οὐδὲ γάρ ἐστι πνεῦμα ἐν τῷ στόματι αὐτῶν.
|
Оу^ста` и^мђтъ, и^ не гл~ютъ” ѓ^чи и^мђтъ, и^ не ви'дятъ”
|
|
18
|
17
|
|
ὅμοιοι αὐτοῖς γένοιντο οἱ ποιοῦντες αὐτὰ καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτοῖς.
|
Оу%ши и^мђтъ, и^ не слы'шятъ” Ни б^о е^сᲄь дђ'ха въ ё^стехъ и^хъ”
|
|
19
|
18
|
|
οἶκος ᾿Ισραήλ, εὐλογήσατε τὸν Κύριον· οἶκος ᾿Ααρών, εὐλογήσατε τὸν Κύριον.
|
Подо'бни иM да бђ'дђтъ творя'щеи` я&, и^ вси` надњющеи`ся на' ня”
|
|
20
|
19
|
|
οἶκος Λευΐ, εὐλογήσατε τὸν Κύριον· οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον, εὐλογήσατε τὸν Κύριον,
|
до'мъ і^ил~евъ, блsви'те г~а” до'мъ а^аро'нъ, блsви'те г~а” до'мъ левїинъ, блsви'те г~а”
|
|
21
|
20
|
|
εὐλογητὸς Κύριος ἐκ Σιών, ὁ κατοικῶν ῾Ιερουσαλήμ.
|
Боя'щеи`ся г~а блsви'те г~а”
|
|
Κεφάλαιο 135
|
ўало'мъ рл~е
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούΐα. ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
А$ллилђїа, рл~е”
|
|
2
|
1
|
|
ἐξομολογεῖσθε τῷ Θεῷ τῶν θεῶν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
Исповњдайтеся гв~и, ја%ко бл~гъ, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
3
|
2
|
|
ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ τῶν κυρίων, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
И$сповњдайтеся б~ђ бого'мъ, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
4
|
3
|
|
τῷ ποιήσαντι θαυμάσια μεγάλα μόνῳ, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
И$сповњдайтеся гв~и господе'м#, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
5
|
4
|
|
τῷ ποιήσαντι τοὺς οὐρανοὺς ἐν συνέσει, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
Сътво'ршемђ чюдеса` ве'лїа е^ди'номђ, ја%ко в# вᲇкъ млsть е^го”
|
|
6
|
5
|
|
τῷ στερεώσαντι τὴν γῆν ἐπὶ τῶν ὑδάτων, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
Сътво'ршемђ нб~са ра'ꙁђмомъ, ја%ко в# вњкъ млsть е'го”
|
|
7
|
6
|
|
τῷ ποιήσαντι φῶτα μεγάλα μόνῳ, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
ё^тверди'вшемђ ꙁе'млю на водахъ, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
8
|
7
|
|
τὸν ἥλιον εἰς ἐξουσίαν τῆς ἡμέρας, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
Соᲄворшемђ свњти'ла ве'лїа е^ди'номђ, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
9
|
8
|
|
τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας εἰς ἐξουσίαν τῆς νυκτός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
Сл~нце въ ѓ^бласᲄь дн~и, ја%ко в# вњкъ млsтᲆ е^го”
|
|
10
|
9
|
|
τῷ πατάξαντι Αἴγυπτον σὺν τοῖς πρωτοτόκοις αὐτῶν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ,
|
Лђнђ и^ ꙁвњ'ꙁды въ ѓ'бласть но'щи, ја^ко в# вњк# млsть е^го”
|
|
11
|
10
|
|
καὶ ἐξαγαγόντι τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ μέσου αὐτῶν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ,
|
Пораждьшемђ е^гљ=пта с# первенцы е^го, ја%ко в# вњкᲆ млsть е^го”
|
|
12
|
11
|
|
ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
и і^ꙁведшемђ і^и^л~я эT среды иX, ја%ко в# вᲇкъ млsть е^го”
|
|
13
|
12
|
|
τῷ καταδιελόντι τὴν ᾿Ερυθρὰν θάλασσαν εἰς διαιρέσεις, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
рђко'ю крњпкою и^ мы'шцею высо'кою, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
14
|
13
|
|
καὶ διαγαγόντι τὸν ᾿Ισραὴλ διὰ μέσου αὐτῆς, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ,
|
Раꙁдњльшемђ чрьмное мо'ре в раꙁдњленїе, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
15
|
14
|
|
καὶ ἐκτινάξαντι Φαραὼ καὶ τὴν δύναμιν αὐτοῦ εἰς θάλασσαν ᾿Ερυθράν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
И$ провед#шемђ і^и^л~я посредњ е^го, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
16
|
15
|
|
τῷ διαγαγόντι τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
І$ и^стря'сшемђ фараѓ'на и^ си'лђ е^го в мо'ре чермное, ја%ко в вњкъ ми'лость е^го”
|
|
17
|
16
|
|
τῷ πατάξαντι βασιλεῖς μεγάλους, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ,
|
провеDшемђ лю'ди своя в пђстыни, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
18
|
17
|
|
καὶ ἀποκτείναντι βασιλεῖς κραταιούς, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ,
|
Порази'вшемђ цр~я ве'лїа, ја%ко в# вњкᲆ млsть е^го”
|
|
19
|
18
|
|
τὸν Σηὼν βασιλέα τῶν ᾿Αμορραίων, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ,
|
И$ ё^бившемђ цр~я крњпкы'я, ја%ко в# вњкъ млsть е^го.
|
|
20
|
19
|
|
καὶ τὸν ῍Ωγ βασιλέα τῆς Βασάν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ,
|
сїѓ'на цр~я а^морре'иска, ја%ко в# вᲇкъ млsть е^го”
|
|
21
|
20
|
|
καὶ δόντι τὴν γῆν αὐτῶν κληρονομίαν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ,
|
И$ ѓ'га цр~я васа'н#ска, ја%ко в# вᲇкъ млsть е^го”
|
|
22
|
21
|
|
κληρονομίαν ᾿Ισραὴλ δούλῳ αὐτοῦ, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
И$ да'вшемђ зе'млю и^хъ достоа'нїе, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
23
|
22
|
|
ὅτι ἐν τῇ ταπεινώσει ἡμῶν ἐμνήσθη ἡμῶν ὁ Κύριος, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ,
|
достоа'нїе і^и^л~ю рабђ` свое^мђ, ја%ко в# вᲇкъ млsть е^го”
|
|
24
|
23
|
|
καὶ ἐλυτρώσατο ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·
|
ЈА/ко въ смиренїй на'шеM помянђ` н^ы г~ь, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
25
|
24
|
|
ὁ διδοὺς τροφὴν πάσῃ σαρκί, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
И$ і^зба'вїлᲆ н^ы е^сть эT врагъ на'шихъ, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
26
|
25
|
|
ἐξομολογεῖσθε τῷ Θεῷ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
дааи` пи'щђ вся'кой пло'ти, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
Κεφάλαιο 136
|
ўало'мъ рл~ѕ
|
|
1
|
0
|
|
Τῷ Δαυΐδ ῾Ιερεμίου. ΕΠΙ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών.
|
двDвъ, и^ли і^е^ремїиn, рл~ѕ”
|
|
2
|
1
|
|
ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν·
|
На рњцњ` вављ=ло'нстњй, тамо сњдохомъ и^ пла'кахом#, внегда помянђти намъ сїѓ'на”
|
|
3
|
2
|
|
ὅτι ἐκεῖ ἐπηρώτησαν ἡμᾶς οἱ αἰχμαλωτεύσαντες ἡμᾶς λόγους ᾠδῶν καὶ οἱ ἀπαγαγόντες ἡμᾶς ὕμνον· ᾄσατε ἡμῖν ἐκ τῶν ᾠδῶν Σιών.
|
На ве'рбїи посредњ` еа` ѓ^бњсихомᲆ ѓ^рга'ны наша”
|
|
4
|
3
|
|
πῶς ᾄσωμεν τὴν ᾠδὴν Κυρίου ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας;
|
ЈА/ко т^ђ въпросиша насъ плњншеи` насъ, словесъ пњ'сней, и^ веDшеи` нас# пњнїе” Въспо'ите намъ эT пњ'сней сїѓ'нскыхъ”
|
|
5
|
4
|
|
ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου, ῾Ιερουσαλήμ, ἐπιλησθείη ἡ δεξιά μου·
|
Ка'ко въспоемъ пњ'снь гн~ю на земли` чђже'й;
|
|
6
|
5
|
|
κολληθείη ἡ γλῶσσά μου τῷ λάρυγγί μου, ἐὰν μή σου μνησθῶ, ἐὰν μὴ προανατάξωμαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς ἐν ἀρχῇ τῆς εὐφροσύνης μου.
|
а^ще ꙁабђ'дђ тебе і^ерsли'мъ, ꙁабве'на бђди десни'ца моа`”
|
|
7
|
6
|
|
μνήσθητι, Κύριε, τῶν υἱῶν ᾿Εδὼμ τὴν ἡμέραν ῾Ιερουσαλὴμ τῶν λεγόντων· ἐκκενοῦτε, ἐκκενοῦτε, ἕως τῶν θεμελίων αὐτῆς.
|
Прильпни` ја%ꙁыкъ мой грътани мое^мђ, а^ще не помянђ тебе, а^ще не преDложђ і^ерsли'ма ја%ко в нача'ло весе'лїа мое^го”
|
|
8
|
7
|
|
θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος, μακάριος ὃς ἀνταποδώσει σοι τὸ ἀνταπόδομά σου, ὃ ἀνταπέδωκας ἡμῖν·
|
Помяни` г~и сн~ы е^до'м#скыа, в# дн~ь і^ерsли'мль, гл~ющая, и^стоща'те, и'стъща'те до ѓ^снова'нїи е^го”
|
|
9
|
8
|
|
μακάριος ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν.
|
дщи` вављ=ло'ня ѓ^каа'ннаа” Бл~женъ и^же въꙁдасть тебњ въꙁдаа'нїе твое, е^же въꙁдасть намъ”
|
|
Κεφάλαιο 137
|
ўало'мъ рл~з
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ, ᾿Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΜΑΙ σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, καὶ ἐναντίον ἀγγέλων ψαλῶ σοι, ὅτι ἤκουσας πάντα τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου.
|
ўлоM двDвъ, а^гге'а и^ ꙁаха'рїа, рл~з”
|
|
2
|
1
|
|
προσκυνήσω πρὸς ναὸν ἅγιόν σου καὶ ἐξομολογήσομαι τῷ ὀνόματί σου ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀληθείᾳ σου, ὅτι ἐμεγάλυνας ἐπὶ πᾶν τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν σου.
|
Исповњ'мся тебњ г~и всњмъ срDцемъ мои'м#, и^ преD а'гг~лы въспою` тебњ” ЈА/ко ёслы'ша вс^я гл~ы ё^стъ моиX.
|
|
3
|
2
|
|
ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλέσωμαί σε, ταχὺ ἐπάκουσόν μου· πολυωρήσεις με ἐν ψυχῇ μου δυνάμει σου.
|
Поклоню'ся къ цр~кви ст~њй твоеи, и ісповMњся и'мени твое^мђ, ѓ^ млsти твое'й и^ і'стинњ твоей” ЈА/ко възвели'чилъ е^си ѓ^ всњмъ и'мя твое ст~о'е”
|
|
4
|
3
|
|
ἐξομολογησάσθωσάν σοι, Κύριε, πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, ὅτι ἤκουσαν πάντα τὰ ρήματα τοῦ στόματός σου.
|
Во'ньже дн~ь а'ще призовђ т^я, ско'ро ё^слы'ши м^я” Оу^мно'жиши м^я в# дш~и мое'й си'лою твоею`”
|
|
5
|
4
|
|
καὶ ἆσάτωσαν ἐν ταῖς ᾠδαῖς Κυρίου, ὅτι μεγάλη ἡ δόξα Κυρίου,
|
да и^сповњдятся тебњ г~и вс^и цр~їе ꙁем#стїи, ја^ко ё^слы'шашя вся гл~ы ё^стъ твоиX”
|
|
6
|
5
|
|
ὅτι ὑψηλὸς Κύριος καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορᾷ καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀπὸ μακρόθεν γινώσκει.
|
И въспоютъ в# пњснехъ гн~яхъ, ја%ко велїа сла'ва гн~я”
|
|
7
|
6
|
|
ἐὰν πορευθῶ ἐν μέσῳ θλίψεως, ζήσεις με· ἐπ᾿ ὀργὴν ἐχθρῶν μου ἐξέτεινας χεῖράς σου, καὶ ἔσωσέ με ἡ δεξιά σου.
|
ЈА/ко высокъ г~ь, и^ смиреная призирает#, и^ высо'кая и^ꙁдале'ча съвᲇсть”
|
|
8
|
7
|
|
Κύριος ἀνταποδώσει ὑπὲρ ἐμοῦ. Κύριε, τὸ ἔλεός σου εἰς τὸν αἰῶνα, τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου μὴ παρίδῃς.
|
А$ще поидђ` посредњ ско'рби, живи'ши м^я” На гнњвъ врагъ моиX про'стретъ рђкђ свою, и^ сп~се м^я десни'ца твоя”
|
|
Κεφάλαιο 138
|
ўало'мъ рл~и
|
|
1
|
0
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. ΚΥΡΙΕ, ἐδοκίμασάς με, καὶ ἔγνως με·
|
В конецъ, ўлоM, двDвъ, ꙁаха'рїа, рл~и”
|
|
2
|
1
|
|
σὺ ἔγνως τὴν καθέδραν μου καὶ τὴν ἔγερσίν μου, σὺ συνῆκας τοὺς διαλογισμούς μου ἀπὸ μακρόθεν·
|
Ги~ и^скђсилᲆ м^я е^си, и^ поꙁнаl м^я е^си” Ты^ поꙁна сᲇданїе мое, и^ въста'нїе мое”
|
|
3
|
2
|
|
τὴν τρίβον μου καὶ τὴν σχοῖνόν μου ἐξιχνίασας καὶ πάσας τὰς ὁδούς μου προεῖδες,
|
Ты^ раꙁђмњ помышле'нїа моя и^ꙁдале'че”
|
|
4
|
3
|
|
ὅτι οὐκ ἔστι δόλος ἐν γλώσσῃ μου.
|
Стеѕю` мою и^ потлаченђю мою т^ы е^си и^ꙁ#слᲇдоваl” И$ вся пђти` моя провидњ`,
|
|
5
|
4
|
|
ἰδού, Κύριε, σὺ ἔγνως πάντα, τὰ ἔσχατα καὶ τὰ ἀρχαῖα· σὺ ἔπλασάς με καὶ ἔθηκας ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου.
|
ја%ко нњсᲄь льсти въ ја%ꙁыцњ мое'мъ” Се^ г~и, т^ы раꙁђмњ
|
|
6
|
5
|
|
ἐθαυμαστώθη ἡ γνῶσίς σου ἐξ ἐμοῦ· ἐκραταιώθη, οὐ μὴ δύνωμαι πρὸς αὐτήν.
|
вся послDњняа и^ древняа” Ты^ соꙁда м^я, и^ положи на мнњ рђ'кђ твою”
|
|
7
|
6
|
|
ποῦ πορευθῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός σου καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου ποῦ φύγω;
|
Оу^диви'ся ра'ꙁђм# твой эT мене`, ё^твердися, не въꙁмогђ` к немђ”
|
|
8
|
7
|
|
ἐὰν ἀναβῶ εἰς τὸν οὐρανόν, σὺ ἐκεῖ εἶ, ἐὰν καταβῶ εἰς τὸν ᾅδην, πάρει·
|
Ка'мо пойдђ` эT дх~а твое^го, и^ эT лица твоего камо бњжђ;
|
|
9
|
8
|
|
ἐὰν ἀναλάβοιμι τὰς πτέρυγάς μου κατ᾿ ὄρθρον καὶ κατασκηνώσω εἰς τὰ ἔσχατα τῆς θαλάσσης,
|
а^ще взыдђ на' нб~о, т^ы та'мо е^си, а^ще сни'дђ въ а'дъ, тамо е^си”
|
|
10
|
9
|
|
καὶ γὰρ ἐκεῖ ἡ χείρ σου ὁδηγήσει με, καὶ καθέξει με ἡ δεξιά σου.
|
А$ще возмђ крилњ` мои` ра'но, и^ вселю'ся в# послDњнихъ моря,
|
|
11
|
10
|
|
καὶ εἶπα· ἄρα σκότος καταπατήσει με, καὶ νὺξ φωτισμὸς ἐν τῇ τρυφῇ μου·
|
и^ та'мо б^о рђка` твоа наставитъ м^я, и^ ё^дръжитъ м^я десни'ца твоа”
|
|
12
|
11
|
|
ὅτι σκότος οὐ σκοτισθήσεται ἀπὸ σοῦ, καὶ νὺξ ὡς ἡμέρα φωτισθήσεται· ὡς τὸ σκότος αὐτῆς, οὕτως καὶ τὸ φῶς αὐτῆς.
|
И$ рњхъ, е^да тма` попере'тъ м^я, и^ нощъ просвњщенїе в пи'щи моей”
|
|
13
|
12
|
|
ὅτι σὺ ἐκτήσω τοὺς νεφρούς μου, Κύριε, ἀντελάβου μου ἐκ γαστρὸς μητρός μου.
|
ЈА/ко тма` не помрачи'тся эT тебе, и^ нощъ ја%ко дн~ь просвњтится” ЈА/ко тма` еа`, тако и^ свTњ еа`”
|
|
14
|
13
|
|
ἐξομολογήσομαί σοι, ὅτι φοβερῶς ἐθαυμαστώθης· θαυμάσια τὰ ἔργα σου, καὶ ἡ ψυχή μου γινώσκει σφόδρα.
|
ЈА/ко т^ы соꙁда` ё^тробы моя, въспрїяT м^я и^з# чрева ма'тере моеа`”
|
|
15
|
14
|
|
οὐκ ἐκρύβη τὸ ὀστοῦν μου ἀπὸ σοῦ, ὃ ἐποίησας ἐν κρυφῇ, καὶ ἡ ὑπόστασίς μου ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς·
|
И$сповњмся тебњ, ја%ко страшно ё^дивился е^си” ЧюDна дњ'ла твоя, и^ дш~а моя ꙁна'етъ ѕњло`”
|
|
16
|
15
|
|
τὸ ἀκατέργαστόν μου εἶδον οἱ ὀφθαλμοί σου, καὶ ἐπὶ τὸ βιβλίον σου πάντες γραφήσονται· ἡμέρας πλασθήσονται καὶ οὐθεὶς ἐν αὐτοῖς.
|
Не ё^таи'ся ко'сть моа` эT тебе`, ю&же сътвориl е^си в# та'йнњ, и^ съста'въ мои в# преи^споDнихъ ꙁемли`”
|
|
17
|
16
|
|
ἐμοὶ δὲ λίαν ἐτιμήθησαν οἱ φίλοι σου, ὁ Θεός, λίαν ἐκραταιώθησαν αἱ ἀρχαὶ αὐτῶν·
|
Не съдњ'ланое мое` видњста ѓ'чи твои`, и^ въ кни'зњ твое'й вс^и напи'шђтся” Въ дн~е съꙁи'жDђтся, и^ ничтоже в нихъ”
|
|
18
|
17
|
|
ἐξαριθμήσομαι αὐτούς, καὶ ὑπὲρ ἄμμον πληθυνθήσονται· ἐξηγέρθην καὶ ἔτι εἰμὶ μετὰ σοῦ.
|
Мнњ же ѕњло` че'стни бышя дрђ'ѕи ᲄвои` б~е, ѕњло ё^тверди'шяся влDчьствїа иX”
|
|
19
|
18
|
|
ἐὰν ἀποκτείνῃς ἁμαρτωλούς, ὁ Θεός, ἄνδρες αἱμάτων, ἐκκλίνατε ἀπ᾿ ἐμοῦ,
|
И$зъчтђ` и^хъ, и^ паче пњска ё^мно'жатся” Въстахъ и^ е^ще е^смь с тобою,
|
|
20
|
19
|
|
ὅτι ἐρισταί ἐστε εἰς διαλογισμούς· λήψονται εἰς ματαιότητα τὰς πόλεις σου.
|
а^ще иꙁбїе'ши грњшникы б~е” Мђжїе кро'ви ё^клони'теся эT мене,
|
|
21
|
20
|
|
οὐχὶ τοὺς μισοῦντάς σε, Κύριε, ἐμίσησα καὶ ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου ἐξετηκόμην;
|
ја%ко ревни'ви е^сте в помышле'нихъ, прїимђтъ в сђе'тђ грады твоя”
|
|
22
|
21
|
|
τέλειον μῖσος ἐμίσουν αὐτούς, εἰς ἐχθροὺς ἐγένοντό μοι.
|
Не ненави'дящая ли т^я г~и въꙁненавидњхъ, и^ ѓ^ враѕXњ твои'хъ и^ста'яX;
|
|
23
|
22
|
|
δοκίμασόν με, ὁ Θεός, καὶ γνῶθι τὴν καρδίαν μου, ἔτασόν με καὶ γνῶθι τὰς τρίβους μου.
|
съверше'ною ненавистїю вᲆꙁненавидXњ и^хъ; въ врагы` бы'шя м^и”
|
|
24
|
23
|
|
καὶ ἴδε εἰ ὁδὸς ἀνομίας ἐν ἐμοί, καὶ ὁδήγησόν με ἐν ὁδῷ αἰωνίᾳ.
|
И$скђси мя б~е, и^ ё^вњжDь срDце мое`” И$ стяжи` м^я, и^ раꙁђмњй пђти моя”
|
|
Κεφάλαιο 139
|
ўало'мъ рл~џ
|
|
1
|
0
|
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
В конец#, ўлоM двDвъ, рл~џ”
|
|
2
|
1
|
|
ΕΞΕΛΟΥ με, Κύριε, ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ, ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδίκου ρῦσαί με,
|
Изми` м^я г~и эT чл~ка лђка'ва, эT мђжа неправеDна и^ꙁба'ви м^я”
|
|
3
|
2
|
|
οἵτινες ἐλογίσαντο ἀδικίαν ἐν καρδίᾳ, ὅλην τὴν ἡμέραν παρετάσσοντο πολέμους·
|
И$же помыслишя непра'вдђ в# срDци, весь дн~ь ѓ^полча'хђ брани”
|
|
4
|
3
|
|
ἠκόνησαν γλῶσσαν αὐτῶν ὡσεὶ ὄφεως, ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν. (διάψαλμα).
|
И$ꙁъѓ^стри'шя ја%зыкъ свои ја%ко ѕмїи'нъ” ЈА/дъ а'спиденъ под# ё^стнами и^хъ”
|
|
5
|
4
|
|
φύλαξόν με, Κύριε, ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, ἀπὸ ἀνθρώπων ἀδίκων ἐξελοῦ με, οἵτινες διελογίσαντο τοῦ ὑποσκελίσαι τὰ διαβήματά μου·
|
Съхрани` мя г~и и^з рђки` грњшнича, эT чл~къ неправеденъ и^ꙁми` м^я” И$же помы'слишя ꙁапяти` стопы` моя,
|
|
6
|
5
|
|
ἔκρυψαν ὑπερήφανοι παγίδα μοι καὶ σχοινία διέτειναν, παγίδα τοῖς ποσί μου, ἐχόμενα τρίβους σκάνδαλα ἔθεντό μοι. (διάψαλμα).
|
съкры'шя гръдїи сᲇть мн^њ” И$ ю'жи препяшя сњть нога'ма мои'ма,
|
|
7
|
6
|
|
εἶπα τῷ Κυρίῳ· Θεός μου εἶ σύ, ἐνώτισαι, Κύριε, τὴν φωνὴν τῆς δεήσεώς μου.
|
при стеꙁи` събла'ѕны положи'шя м^и”
|
|
8
|
7
|
|
Κύριε, Κύριε, δύναμις τῆς σωτηρίας μου, ἐπεσκίασας ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου ἐν ἡμέρᾳ πολέμου.
|
Рњхъ гв~и, б~ъ мой е^си т^ы, в#нђши г~и гласъ моле'нїа моего”
|
|
9
|
8
|
|
μὴ παραδῷς με, Κύριε, ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας μου ἁμαρτωλῷ· διελογίσαντο κατ᾿ ἐμοῦ, μὴ ἐγκαταλίπῃς με, μήποτε ὑψωθῶσιν. (διάψαλμα).
|
г~и г~и си'ла сп~се'нїа моего, ѓ^сᲇнилъ е^си наD главою моею` в# дн~ь бра'ни”
|
|
10
|
9
|
|
ἡ κεφαλὴ τοῦ κυκλώματος αὐτῶν, κόπος τῶν χειλέων αὐτῶν καλύψει αὐτούς.
|
Не прадажDь мене г~и эT жела'нїа моего грњшникђ” Помы'слишя на' мя, не ѓ^ста'ви мене, да не когда` въꙁнесђтся”
|
|
11
|
10
|
|
πεσοῦνται ἐπ᾿ αὐτοὺς ἄνθρακες, ἐν πυρὶ καταβαλεῖς αὐτούς, ἐν ταλαιπωρίαις οὐ μὴ ὑποστῶσιν.
|
Глава` ѓ^крђже'нїа и^хъ, трDђ ё^сте'нъ и^хъ покрыетъ и^хъ”
|
|
12
|
11
|
|
ἀνὴρ γλωσσώδης οὐ κατευθυνθήσεται ἐπὶ τῆς γῆς, ἄνδρα ἄδικον κακὰ θηρεύσει εἰς διαφθοράν.
|
Падђтъ на ниX ю'глїа ѓгнена ниꙁложи'ши иX, в# страстеX, и^ не постоя'тъ”
|
|
13
|
12
|
|
ἔγνων ὅτι ποιήσει Κύριος τὴν κρίσιν τῶν πτωχῶν καὶ τὴν δίκην τῶν πενήτων.
|
Мђжъ ја%зыченᲆ, не и^спра'вится на земли`” Мђж'а неправеDна зл^о ё^лови'тъ въ и^стлᲇнїе”
|
|
14
|
13
|
|
πλὴν δίκαιοι ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματί σου, κατοικήσουσιν εὐθεῖς σὺν τῷ προσώπῳ σου.
|
Поꙁнахъ ја%ко сътворитъ г~ь сђдъ ни'щымъ, и^ ме'сть ё^бо'гымъ”
|
|
Κεφάλαιο 140
|
ўало'мъ рм~
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. ΚΥΡΙΕ, ἐκέκραξα πρὸς σέ, εἰσάκουσόν μου· πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς σέ.
|
ўлоM двDвъ, р~м”
|
|
2
|
1
|
|
κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου, ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή.
|
Ги~ въꙁваX к тебњ, ё^слы'ши м^я” Вонми гла'съ мл~твы моеа`, е^гда` въз#ꙁовђ` к тебњ”
|
|
3
|
2
|
|
θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόματί μου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου.
|
дася и^справитъ молитва моя ја%ко кади'ло преD тобою, въздњ'анїе рђ'кђ моею` жрътва вечерная”
|
|
4
|
3
|
|
μὴ ἐκκλίνῃς τὴν καρδίαν μου εἰς λόγους πονηρίας τοῦ προφασίζεσθαι προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις σὺν ἀνθρώποις ἐργαζομένοις τὴν ἀνομίαν, καὶ οὐ μὴ συνδυάσω μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν αὐτῶν.
|
Положи` г~и храненїе ё^сто'мъ мои'мъ, и^ две'рь ѓ^граже'нїа ѓ^ ё^стнахъ мои'хъ”
|
|
5
|
4
|
|
παιδεύσει με δίκαιος ἐν ἐλέει καὶ ἐλέγξει με, ἔλαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λιπανάτω τὴν κεφαλήν μου· ὅτι ἔτι καὶ ἡ προσευχή μου ἐν ταῖς εὐδοκίαις αὐτῶν·
|
Не ё^клони срDце мое в# словеса лђкав#сᲄвїа, непщевати вины` ѓ^ грњсњхъ” Съ чл~кы дњ'лающими беꙁаконїе, и^ не съчета'юся съ избранными и^хъ”
|
|
6
|
5
|
|
κατεπόθησαν ἐχόμενα πέτρας οἱ κριταὶ αὐτῶν· ἀκούσονται τὰ ρήματά μου ὅτι ἡδύνθησαν.
|
Пока'жеT м^я правеDникъ млsтїю, и^ ѓ^бличи'т# мя, е^ле'и же грᲇшнаго да не намастиT главы` моеа`” ЈА/ко е^ще и^ мл~тва моа въ вл~говоле'нихъ и^хъ,
|
|
7
|
6
|
|
ὡσεὶ πάχος γῆς ἐρράγη ἐπὶ τῆς γῆς, διεσκορπίσθη τὰ ὀστᾶ αὐτῶν παρὰ τὸν ᾅδην.
|
пожръты бышя при ка'мени сђдїя и^хъ” Оу^слы'шатся гл~и мои`, ја%ко въꙁмо'гшя,
|
|
8
|
7
|
|
ὅτι πρὸς σέ, Κύριε, Κύριε, οἱ ὀφθαλμοί μου· ἐπὶ σοὶ ἤλπισα, μὴ ἀντανέλῃς τὴν ψυχήν μου.
|
ја%ко тлъща ꙁемли` просњдеся на ꙁем#ли. раз#сыпашяся ко'сти и^хъ прї а'дњ”
|
|
9
|
8
|
|
φύλαξόν με ἀπὸ παγίδος, ἧς συνεστήσαντό μοι, καὶ ἀπὸ σκανδάλων τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν.
|
ЈА/ко к тебњ г~и г~и ѓ%чи мои`, на тя ё^повахъ, не эTи'ми дш~ю мою”
|
|
10
|
9
|
|
πεσοῦνται ἐν ἀμφιβλήστρῳ αὐτῶν οἱ ἁμαρτωλοί· κατὰ μόνας εἰμὶ ἐγὼ ἕως ἂν παρέλθω.
|
Съхрани мя эT сᲇти ю&же съста'вїша м^и, и^ эT събла'ѕнъ дњ'лающыX беꙁаконїе”
|
|
Κεφάλαιο 141
|
ўало'мъ рм~а
|
|
1
|
0
|
|
Συνέσεως τῷ Δαυΐδ, ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τῷ σπηλαίῳ· προσευχή.
|
ра'ꙁђма двDвъ. внегда` быти емђ в# пещерњ. мл~тва. рм~а”
|
|
2
|
1
|
|
ΦΩΝῌ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα, φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐδεήθην.
|
Гла'сомъ моиM къ г~ђ въꙁваX, гла'сомъ мои'мъ къ г~ђ помолюся”
|
|
3
|
2
|
|
ἐκχεῶ ἐνώπιον αὐτοῦ τὴν δέησίν μου, τὴν θλῖψίν μου ἐνώπιον αὐτοῦ ἀπαγγελῶ.
|
Пролњю преD ни'мъ мл~твђ мою, печаль мою преD ни'мъ въꙁвњщђ`”
|
|
4
|
3
|
|
ἐν τῷ ἐκλείπειν ἐξ ἐμοῦ τὸ πνεῦμά μου, καὶ σὺ ἔγνως τὰς τρίβους μου· ἐν ὁδῷ ταύτῃ, ᾗ ἐπορευόμην, ἔκρυψαν παγίδα μοι.
|
Внегда` и^зчеꙁаетъ эT мене дђхъ мой, и^ т^ы поꙁна` стеꙁя` моя” На пђти` сем#, по немђже хождааX, съкры'шя сњть мнњ”
|
|
5
|
4
|
|
κατενόουν εἰς τὰ δεξιὰ καὶ ἐπέβλεπον, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐπιγινώσκων με· ἀπώλετο φυγὴ ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὴν ψυχήν μου.
|
сматряхъ ѓ^деснђ'ю, и^ въз#гля'дахъ, и^ не бњ` ꙁнааи` мене” Поги'бе бњг#ство эT мене`, и^ нњсть вꙁыска'аи` дш~ю мою”
|
|
6
|
5
|
|
ἐκέκραξα πρὸς σέ, Κύριε, εἶπα· σὺ εἶ ἡ ἐλπίς μου, μερίς μου εἶ ἐν γῇ ζώντων.
|
ВъꙁваX к тебᲇ г~и, рњхъ, т^ы е^си ё^пованїе мое, часть моа е^си на ꙁемли` живыхъ”
|
|
7
|
6
|
|
πρόσχες πρὸς τὴν δέησίν μου, ὅτι ἐταπεινώθην σφόδρα· ρῦσαί με ἐκ τῶν καταδιωκόντων με, ὅτι ἐκραταιώθησαν ὑπὲρ ἐμέ.
|
Воньми` мл~твђ мою, ја%ко смириXся ѕњло`” И$зба'ви м^я эT гоня'щыхъ м^я, ја%ко ё^крњпи'шяся паче мене”
|
|
8
|
7
|
|
ἐξάγαγε ἐκ φυλακῆς τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματί σου· ἐμὲ ὑπομενοῦσι δίκαιοι, ἕως οὗ ἀνταποδῷς μοι.
|
И$ꙁведи и^с темни'ца дш~ю мою, и^сповњдатїся и^мени твоемђ” Мене` жDђтъ правеDницы, до'ндеже въздаси` мн^њ”
|
|
Κεφάλαιο 142
|
ўало'мъ рм~в
|
|
1
|
0
|
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ, ὅτε αὐτὸν ὁ υἱὸς καταδιώκει. ΚΥΡΙΕ, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου·
|
ўлоM двDвъ, е^гда гоня'ше и& а^весаломᲆ сн~ъ е^го, рм~в”
|
|
2
|
1
|
|
καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν.
|
Ги~ ё^слы'ши мл~твђ мою, вᲆнђши моле'нїе мое въ и'стинᲇ твоей” ё^слы'ши м^я в# пра'вдњ твое'й,
|
|
3
|
2
|
|
ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος·
|
и^ не вни'ди в# сђд# с рабомъ твои'мᲆ, ја%ко не ѓ^пра'вдится преD тобою всяк# живыи`”
|
|
4
|
3
|
|
καὶ ἠκηδίασεν ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου.
|
ЈА$ко погна` врагъ дш~ю мою, смирилᲆ е^сть в ꙁемли` животᲆ мой” Посадил# м^я е^сть в темныX ја%ко ме'рᲄвыа вњкђ,
|
|
5
|
4
|
|
ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων.
|
и^ ё^ны` во мнњ` дх~ь мой” Въ мнњ смђтися срDце мое,
|
|
6
|
5
|
|
διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. (διάψαλμα).
|
помянXђ дн~и дре'вняа” Поё^чиXся въ всњхъ дњлехъ твои'х#, и^ в дњлеX рђкђ твоею поё^чаXся”
|
|
7
|
6
|
|
ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον.
|
ВъздXњ к тебњ рђцњ мои`, дш~а моа` јако ꙁемля` безвоDнаа тебњ”
|
|
8
|
7
|
|
ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα· γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου·
|
Ско'ро ё^слы'ши м^я г~и, и^зчеѕе` дх~ь мои” Не эTврати` лица твоего эT мене, и^ ё^подоблюся низходя'щиM в ров#”
|
|
9
|
8
|
|
ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρὸς σὲ κατέφυγον.
|
Слы'шанђ сътвори мн^њ ꙁаё'тра млsть твою, ја%ко на' тя ё^повахъ” Скажи` м^и г~и пђть, воньже поидђ`, ја%ко к тебњ` вꙁяX дш~ю мою`”
|
|
10
|
9
|
|
δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου· τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ.
|
И$ꙁми` м^я эT врагъ моиX г~и, к тебњ прибњгох#,
|
|
11
|
10
|
|
ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου·
|
наё^чи` м^я творити во'лю ᲄвою” ЈАко т^ы е^си б~ъ мой, дх~ь твой бл~гы'й наста'витᲆ м^я на' землю пра'вђ”
|
|
12
|
11
|
|
καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγὼ δοῦλός σού εἰμι.
|
И@мени твоего ради г~и живиши м^я, пра'вдою ᲄвоею и^ꙁведеши эT печали дш~ђ мою,
|
|
Κεφάλαιο 143
|
ўало'мъ рм~г
|
|
1
|
0
|
|
Τῷ Δαυΐδ, πρὸς τὸν Γολιάδ. ΕΥΛΟΓΗΤΟΣ Κύριος ὁ Θεός μου ὁ διδάσκων τὰς χεῖράς μου εἰς παράταξιν, τοὺς δακτύλους μου εἰς πόλεμον·
|
ўлоM двDвъ къ голїа'џђ, рм~г” кgа к~”
|
|
2
|
1
|
|
ἔλεός μου καὶ καταφυγή μου, ἀντιλήπτωρ μου καὶ ρύστης μου, ὑπερασπιστής μου, καὶ ἐπ᾿ αὐτῷ ἤλπισα, ὁ ὑποτάσσων τὸν λαόν μου ὑπ᾿ ἐμέ.
|
Блвsенъ г~ь б~ъ мой, наё^ча'аи` рђцњ мои` на ѓ^плъченїе, прᲆсты моа н'а брань”
|
|
3
|
2
|
|
Κύριε, τί ἐστιν ἄνθρωπος ὅτι ἐγνώσθης αὐτῷ, ἢ υἱὸς ἀνθρώπου ὅτι λογίζῃ αὐτῷ;
|
Млsть моя и^ прибњжище мое, ꙁастђ'пникᲆ мой и^ і^ꙁба'вител# мой, ꙁащи'ти`тель мой, и^ на'нь ё^повахъ” Повинђ'аи люди моя подъ мя”
|
|
4
|
3
|
|
ἄνθρωπος ματαιότητι ὡμοιώθη, αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ὡσεὶ σκιὰ παράγουσι.
|
г~и, чт^о е^сть чл~кᲆ, ја%ко скаꙁаlся е^си е^мђ, л^и сн~ъ чл~чь, ја%ко вмᲇня'е^ши и&;
|
|
5
|
4
|
|
Κύριε, κλῖνον οὐρανοὺς καὶ κατάβηθι, ἅψαι τῶν ὀρέων, καὶ καπνισθήσονται.
|
чл~къ сђ'етњ ё^подобися дн~їе е^го ја%ко сњнь прехо'дятъ”
|
|
6
|
5
|
|
ἄστραψον ἀστραπὴν καὶ σκορπιεῖς αὐτούς, ἐξαπόστειλον τὰ βέλη σου καὶ συνταράξεις αὐτούς.
|
г~и преклоn нб~са, и^ сни'ди, косни'ся гора'мъ и^ възды'мятся”
|
|
7
|
6
|
|
ἐξαπόστειλον τὴν χεῖρά σου ἐξ ὕψους, ἐξελοῦ με καὶ ρῦσαί με ἐξ ὑδάτων πολλῶν, ἐκ χειρὸς υἱῶν ἀλλοτρίων,
|
Блесни мо'лънїя, и^ ражDене'ши иX” посли` стрњлы твоа, и^ смђти'ши иX”
|
|
8
|
7
|
|
ὧν τὸ στόμα ἐλάλησε ματαιότητα, καὶ ἡ δεξιὰ αὐτῶν δεξιὰ ἀδικίας.
|
Посли` рђ'кђ твою свы'ше, и^ꙁми м^я и^ і^ꙁба'ви м^я эT воD мно'г#, эT рђкъ сн~о'въ чђжихъ”
|
|
9
|
8
|
|
ὁ Θεός, ᾠδὴν καινὴν ᾄσομαί σοι, ἐν ψαλτηρίῳ δεκαχόρδῳ ψαλῶ σοι
|
и^хъ же ё^сᲄа` гл~ашя сђ'етђ, и^ десни'ца и^хъ десни'ца неправды”
|
|
10
|
9
|
|
τῷ διδόντι τὴν σωτηρίαν τοῖς βασιλεῦσι, τῷ λυτρουμένῳ Δαυΐδ τὸν δοῦλον αὐτοῦ ἐκ ρομφαίας πονηρᾶς.
|
Бж~е пњснь но'вђ вᲆспою тебњ, въ ўалᲄы'ри десятострђ'ннњмᲆ пою ᲄебњ”
|
|
11
|
10
|
|
ρῦσαί με καὶ ἐξελοῦ με ἐκ χειρὸς υἱῶν ἀλλοτρίων, ὧν τὸ στόμα ἐλάλησε ματαιότητα καὶ ἡ δεξιὰ αὐτῶν δεξιὰ ἀδικίας.
|
даю'щемђ сп~сенїе цр~емъ, и^ꙁбавля'ющемђ двDа раба свое^го эT ѓ^рђжїя лю'та”
|
|
12
|
11
|
|
ὧν οἱ υἱοὶ ὡς νεόφυτα ἱδρυμένα ἐν τῇ νεότητι αὐτῶν, αἱ θυγατέρες αὐτῶν κεκαλλωπισμέναι, περικεκοσμημέναι ὡς ὁμοίωμα ναοῦ,
|
и^зба'ви м^я и^ і^ꙁми` м^я и^з рђки сн~о'въ чђжихъ” И$хже ё^сᲄа` гл~ашя сђ'етђ, и десница иX десни'ца непра'вды”
|
|
13
|
12
|
|
τὰ ταμιεῖα αὐτῶν πλήρη, ἐξερευγόμενα ἐκ τούτου εἰς τοῦτο, τὰ πρόβατα αὐτῶν πολύτοκα, πληθύνοντα ἐν ταῖς ἐξόδοις αὐτῶν,
|
И$хᲆ же сн~ове и^хᲆ ја%ко новосажDена, вᲆдрђжена вᲆ ю'носᲄи своей” дщеря и^хъ ё^добре'ны, преё^крашены ја%ко подобїе цр~кве”
|
|
14
|
13
|
|
οἱ βόες αὐτῶν παχεῖς, οὐκ ἔστι κατάπτωμα φραγμοῦ, οὐδὲ διέξοδος, οὐδὲ κραυγὴ ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῶν,
|
храни'лищя иX и^спо'лнь, эTрыга'ющя эT сея въ ѓ^нђ” ѓ^вця иX мно'гоплодны, мно'жащася въ исхо'дищыхъ своихъ” Въло'ве иX то'лсти,
|
|
15
|
14
|
|
ἐμακάρισαν τὸν λαόν, ᾧ ταῦτά ἐστι· μακάριος ὁ λαός, οὗ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ.
|
нњсть паде'нїя граде'жђ, ни прохо'да, ни во'пля в# сто'гнахъ иX”
|
|
Κεφάλαιο 144
|
ўало'мъ рм~д
|
|
1
|
0
|
|
Αἴνεσις τοῦ Δαυΐδ. ΥΨΩΣΩ σε, ὁ Θεός μου ὁ βασιλεύς μου, καὶ εὐλογήσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
Хвала`, двDва, рм~д”
|
|
2
|
1
|
|
καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν εὐλογήσω σε καὶ αἰνέσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
Възнесђ` т^я б~е мой цр~ю мой. и^ блsвю и^мя твое в# вњкъ, и^ въ вњкъ вњка”
|
|
3
|
2
|
|
μέγας Κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα, καὶ τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ οὐκ ἔστι πέρας.
|
На всякъ дн~ь блsвя` т^я, и^ въсхвалю` и'мя твое в# вњкъ, и^ въ вᲇкᲆ вњка”
|
|
4
|
3
|
|
γενεὰ καὶ γενεὰ ἐπαινέσει τὰ ἔργα σου καὶ τὴν δύναμίν σου ἀπαγγελοῦσι.
|
Ве'лїй г~ь и^ хваленъ ѕњло`, и^ вели'чїю е^го нњсть конца`”
|
|
5
|
4
|
|
τὴν μεγαλοπρέπειαν τῆς δόξης τῆς ἁγιωσύνης σου λαλήσουσι καὶ τὰ θαυμάσιά σου διηγήσονται.
|
Ро'дъ и^ ро'дъ въсхва'ляᲄъ дњ'ла ᲄвоя, и^ си'лђ твою възвњстяᲄъ”
|
|
6
|
5
|
|
καὶ τὴν δύναμιν τῶν φοβερῶν σου ἐροῦσι καὶ τὴν μεγαλωσύνην σου διηγήσονται.
|
Вели'колњпїе сла'вы ст~ы'ня твоея` въꙁгл~ютъ, и^ чюдеса` твоя повњдятᲆ”
|
|
7
|
6
|
|
μνήμην τοῦ πλήθους τῆς χρηστότητός σου ἐξερεύξονται καὶ τῇ δικαιοσύνῃ σου ἀγαλλιάσονται.
|
и^ си'лђ стра'шныX твои^хъ рекђтъ, и^ величїе твое повњдятъ”
|
|
8
|
7
|
|
οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ Κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος.
|
Па'мять мнѓ'жества бл~гости твоеа` эTрыгнђтъ, и^ пра`вдою твоею въꙁра'дђюᲄся”
|
|
9
|
8
|
|
χρηστὸς Κύριος τοῖς σύμπασι, καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ.
|
ще'дрᲆ и^ млsтивᲆ г~ь, долготрьпњливъ и мнѓ'гомлsтивъ”
|
|
10
|
9
|
|
ἐξομολογησάσθωσάν σοι, Κύριε, πάντα τὰ ἔργα σου, καὶ οἱ ὅσιοί σου εὐλογησάτωσάν σε.
|
Бл~гъ г~ь вся'ческымъ, и^ щедро'ты е^го на всᲇхъ дᲇлехᲆ е^го”
|
|
11
|
10
|
|
δόξαν τῆς βασιλείας σου ἐροῦσι καὶ τὴν δυναστείαν σου λαλήσουσι
|
да исповᲇдяTся тебњ г~и вс^я дњ'ла твоя, и^ прпDбнїи твои` да блsвяᲄъ т^я”
|
|
12
|
11
|
|
τοῦ γνωρίσαι τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων τὴν δυναστείαν σου καὶ τὴν δόξαν τῆς μεγαλοπρεπείας τῆς βασιλείας σου.
|
Сла'вђ црsтвїа твое^го рекTђ, и^ си'лђ твою въꙁгл~юT,
|
|
13
|
12
|
|
ἡ βασιλεία σου βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων, καὶ ἡ δεσποτεία σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ. 13α πιστὸς Κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ.
|
сказати сн~овомъ члчsкыM силђ твою, и^ сла'вђ великолᲇпїа црsтвїа твоего”
|
|
14
|
13
|
|
ὑποστηρίζει Κύριος πάντας τοὺς καταπίπτοντας καὶ ἀνορθοῖ πάντας τοὺς κατερραγμένους.
|
Црsтво твое, црsтво всњхъ вњкъ, и влDчество твое вᲆ всякоM родњ и^ ро'дᲇ” Вњ'ренъ г~ь въ всњхъ словесехъ своиX, и^ прпDбнъ въ всњхъ дњлехъ своиX”
|
|
15
|
14
|
|
οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσι, καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ.
|
ПоDе'млеT г~ь вс^я низпадающая, и^ і^справля'етъ вс^я низве'рженыа”
|
|
16
|
15
|
|
ἀνοίγεις σὺ τὰς χεῖράς σου καὶ ἐμπιπλᾷς πᾶν ζῷον εὐδοκίας.
|
ѓ'чи всXњ на тя ё^поваютъ, и^ т^ы дае'ши и^м# пи'щђ въ бл~говре'мя”
|
|
17
|
16
|
|
δίκαιος Κύριος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ.
|
эTверꙁа'еши ты рђкђ твою, и^ насы'щаеши вся'ко живо'тно бл~говоленїа”
|
|
18
|
17
|
|
ἐγγὺς Κύριος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν, πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ.
|
Пра'веденъ г~ь въ всњхъ пђтехъ своиX, и прпDбнъ въ всњхъ дњлехъ своиX”
|
|
19
|
18
|
|
θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσεται καὶ σώσει αὐτούς.
|
Блиꙁъ г~ь всњм# приꙁывающыM и&, всMњ приꙁыва'ющиM и& въи'стинђ”
|
|
20
|
19
|
|
φυλάσσει Κύριος πάντας τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐξολοθρεύσει.
|
Во'лю боя'щиXся е^го сътворитъ, и^ мл~твђ и^х# ё^слы'шиT, и^ сп~се'тъ и^хъ”
|
|
21
|
20
|
|
αἴνεσιν Κυρίου λαλήσει τὸ στόμα μου· καὶ εὐλογείτω πᾶσα σὰρξ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
Хранитъ г~ь вс^я любя'щая е^го, и^ вся грњшникы потреби'тъ”
|
|
Κεφάλαιο 145
|
ўало'мъ рм~е
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα· ᾿Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ΑΙΝΕΙ, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον·
|
а^ллїлђїа, а^гге'а, і^ ꙁаха'рїа, рм~е”
|
|
2
|
1
|
|
αἰνέσω Κύριον ἐν τῇ ζωῇ μου, ψαλῶ τῷ Θεῷ μου ἕως ὑπάρχω.
|
Хвали` дш~е моа г~а,
|
|
3
|
2
|
|
μὴ πεποίθατε ἐπ᾿ ἄρχοντας, ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία.
|
въсхвалю г~а в# жївотњ` мое'м#” пою` б~ђ моемђ, дондеже е^смь”
|
|
4
|
3
|
|
ἐξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ. καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ· ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπολοῦνται πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ.
|
Не надњитеся на' кн~ѕя, на' сыны члчsкыа, в ниXже нњсть сп~се'нїа”
|
|
5
|
4
|
|
μακάριος οὗ ὁ Θεὸς ᾿Ιακὼβ βοηθὸς αὐτοῦ, ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ
|
И$зы'детъ дх~ь е^го, и^ въз#врати'тся в# ꙁеMлю свою. в# тои дн~ь поги'бнђтъ вс^я помышле'нїа е^го”
|
|
6
|
5
|
|
τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς· τὸν φυλάσσοντα ἀλήθειαν εἰς τὸν αἰῶνα,
|
Блаже'нъ, е^мђже б~ъ і^а'ковль помощник# е^го, ё^пова'нїе е^го, на' г~а б~а своего”
|
|
7
|
6
|
|
ποιοῦντα κρῖμα τοῖς ἀδικουμένοις, διδόντα τροφὴν τοῖς πεινῶσι. Κύριος λύει πεπεδημένους,
|
Сътво'ршаго нб~о и^ ꙁе'млю, мо'ре, и^ вс^я ја%же в ниX” Храня'щаго и'стинђ в# вњкъ,
|
|
8
|
7
|
|
Κύριος σοφοῖ τυφλούς, Κύριος ἀνορθοῖ κατερραγμένους, Κύριος ἀγαπᾷ δικαίους,
|
творя'щаго сDђ ѓ^би'димыM, даю'щаго пи'щђ а%лчющыM” г~ь рњшиT ѓ^кова'нныX,
|
|
9
|
8
|
|
Κύριος φυλάσσει τοὺς προσηλύτους· ὀρφανὸν καὶ χήραν ἀναλήψεται καὶ ὁδὸν ἁμαρτωλῶν ἀφανιεῖ.
|
г~ь ё^мђдряеT слњпця” г~ь възводїтъ низверже'ныа, г~ь любиT правеDникы”
|
|
10
|
9
|
|
βασιλεύσει Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα, ὁ Θεός σου, Σιών, εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
|
г~ь храниT пришельца, си'ра и^ вдовђ` прїе'млет#, и^ пђть грњш#ныX погђби'т#”
|
|
Κεφάλαιο 146
|
ўало'мъ рм~ѕ
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα· ᾿Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ΑΙΝΕΙΤΕ τὸν Κύριον, ὅτι ἀγαθὸν ψαλμός· τῷ Θεῷ ἡμῶν ἡδυνθείη αἴνεσις.
|
а^ллилђїа, рм~ѕ”
|
|
2
|
1
|
|
οἰκοδομῶν ῾Ιερουσαλὴμ ὁ Κύριος, καὶ τὰς διασπορὰς τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπισυνάξει,
|
Хвали'те г~а, ја%ко бл~гъ, ўалоM бв~и на'шемђ, да насладиTся хвале'нїе”
|
|
3
|
2
|
|
ὁ ἰώμενος τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν καὶ δεσμεύων τὰ συντρίμματα αὐτῶν,
|
ЗижDаи` і^ерsли'ма г~ь, раз#сњянная і^ил~ева събереT”
|
|
4
|
3
|
|
ὁ ἀριθμῶν πλήθη ἄστρων, καὶ πᾶσιν αὐτοῖς ὀνόματα καλῶν.
|
И$сцњля'аи` съкрђше'ныа срDцем#, и^ ѓ^бяꙁа'а съкрђше'нїа и^хъ”
|
|
5
|
4
|
|
μέγας ὁ Κύριος ἡμῶν, καὶ μεγάλη ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ, καὶ τῆς συνέσεως αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀριθμός.
|
И$зчитааи` множество ѕвњздъ, и^ всMњ и^мъ и^мена` нарица'а”
|
|
6
|
5
|
|
ἀναλαμβάνων πρᾳεῖς ὁ Κύριος, ταπεινῶν δὲ ἁμαρτωλοὺς ἕως τῆς γῆς.
|
Ве'лей г~ь нашь, и^ велїа крњпость е^го, и^ ра'зђмђ е^го нњсть числа”
|
|
7
|
6
|
|
ἐξάρξατε τῷ Κυρίῳ ἐν ἐξομολογήσει, ψάλατε τῷ Θεῷ ἡμῶν ἐν κιθάρᾳ
|
Прїе'мля кроткы'а г~ь, смиря'а же грњшникы до земля”
|
|
8
|
7
|
|
τῷ περιβάλλοντι τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις, τῷ ἑτοιμάζοντι τῇ γῇ ὑετόν, τῷ ἐξανατέλλοντι ἐν ὄρεσι χόρτον καὶ χλόην τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων,
|
Начнњте гв~и въ и^сповњданїи, по'ите бв~и на'шемђ в# гђслеX”
|
|
9
|
8
|
|
διδόντι τοῖς κτήνεσι τροφὴν αὐτῶν καὶ τοῖς νεοσσοῖς τῶν κοράκων τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν.
|
ѓ^дњва'ющемђ нб~о ѓ^блакы, гото'вающемђ земли` дожDь” Прозяба'ющемђ на гораX сњно, и^ травђ на слђж'бђ чл~ком#.
|
|
10
|
9
|
|
οὐκ ἐν τῇ δυναστείᾳ τοῦ ἵππου θελήσει, οὐδὲ ἐν ταῖς κνήμαις τοῦ ἀνδρὸς εὐδοκεῖ·
|
дающемђ ско'тоM пи'щђ иX, и^ птенцеM врановоM призыва'ющым# и&”
|
|
11
|
10
|
|
εὐδοκεῖ Κύριος ἐν τοῖς φοβουμένοις αὐτὸν καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἐλπίζουσιν ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
Не в си'лњ коньстњи въсхо'щетъ, ни в# лы'стеX мђжескыхъ бл~говолитъ”
|
|
Κεφάλαιο 147
|
ўало'мъ рм~з
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα· ᾿Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ΕΠΑΙΝΕΙ, ῾Ιερουσαλήμ, τὸν Κύριον, αἴνει τὸν Θεόν σου, Σιών,
|
а^ллилђїа, а^гге'а, и^ ꙁаха'рїа рм~з”
|
|
2
|
1
|
|
ὅτι ἐνίσχυσε τοὺς μοχλοὺς τῶν πυλῶν σου, εὐλόγησε τοὺς υἱούς σου ἐν σοί·
|
Похвали` і^ерsли'мъ г~а, хвали` б~а твоего сїѓ'не”
|
|
3
|
2
|
|
ὁ τιθεὶς τὰ ὅριά σου εἰρήνην καὶ στέαρ πυροῦ ἐμπιπλῶν σε·
|
ЈА/ко ё^крњпи` верея` вратъ твоиX, блsви сн~ы твоя в тебњ” ЈА/ко
|
|
4
|
3
|
|
ὁ ἀποστέλλων τὸ λόγιον αὐτοῦ τῇ γῇ, ἕως τάχους δραμεῖται ὁ λόγος αὐτοῦ·
|
положи` предњлы твоа ми'р#, и тђ'ка пшени'чна насыща'а т^я”
|
|
5
|
4
|
|
διδόντος χιόνα αὐτοῦ ὡσεὶ ἔριον, ὁμίχλην ὡσεὶ σποδὸν πάσσοντος·
|
Посылааи` сло'во свое` земли`, до скорости тече'тъ сло'во е^го”
|
|
6
|
5
|
|
βάλλοντος κρύσταλλον αὐτοῦ ὡσεὶ ψωμούς, κατὰ πρόσωπον ψύχους αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται;
|
даю'щаго снњгъ свой ја%ко во'лнђ, м#глђ` ја%ко пе'пелᲆ посыпа'ющаго”
|
|
7
|
6
|
|
ἐξαποστελεῖ τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ τήξει αὐτά· πνεύσει τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ ρυήσεται ὕδατα.
|
Мета'ющаго го'лоᲄь свой ја%ко хлњбы, проти'вђ лицђ мра'за е^го кт^о постои'тъ;
|
|
8
|
7
|
|
ὁ ἀπαγγέλλων τὸν λόγον αὐτοῦ τῷ ᾿Ιακώβ, δικαιώματα καὶ κρίματα αὐτοῦ τῷ ᾿Ισραήλ.
|
послеᲄъ сло'во свое`, и^ і^стаетᲆ я&” д#хне'тъ дх~ь е^го, и^ потекђтъ во'ды”
|
|
9
|
8
|
|
οὐκ ἐποίησεν οὕτως παντὶ ἔθνει καὶ τὰ κρίματα αὐτοῦ οὐκ ἐδήλωσεν αὐτοῖς.
|
Възвњщааи` слово свое і^а'ковђ, ѓ^правда'нїа и^ сђдбы своя і^ил~еви”
|
|
Κεφάλαιο 148
|
ўало'мъ рм~и
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα· ᾿Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ΑΙΝΕΙΤΕ τὸν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν· αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τοῖς ὑψίστοις.
|
а^ллилђїа а^гге'а и^ заха'рїа рм~и”
|
|
2
|
1
|
|
αἰνεῖτε αὐτόν, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ· αἰνεῖτε αὐτόν, πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ.
|
Хвали'те г~а сᲆ нбsъ, хвали'те е^го в# вы'шниX”
|
|
3
|
2
|
|
αἰνεῖτε αὐτὸν ἥλιος καὶ σελήνη, αἰνεῖτε αὐτὸν πάντα τὰ ἄστρα καὶ τὸ φῶς.
|
хвали'те е^го вс^и а'гг~ли е^го, хвали'те е^го вс^я си'лы е^го”
|
|
4
|
3
|
|
αἰνεῖτε αὐτὸν οἱ οὐρανοὶ τῶν οὐρανῶν καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν.
|
хвали'те е^го слн~це и^ лђна`, хвали'те е^го вс^я ѕвњзды и^ свњтᲆ”
|
|
5
|
4
|
|
αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα Κυρίου, ὅτι αὐτὸς εἶπε, καὶ ἐγενήθησαν, αὐτὸς ἐνετείλατο, καὶ ἐκτίσθησαν.
|
хвали'те е^го нб~са нбsъ, и^ вода` ја^же превы'ше нб~съ,
|
|
6
|
5
|
|
ἔστησεν αὐτὰ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· πρόσταγμα ἔθετο, καὶ οὐ παρελεύσεται.
|
да въсхва'лятъ и'мя гн~е” ја^ко тои рече', и^ бы'шя. тои повелᲇ, и^ съꙁ#да'шася”
|
|
7
|
6
|
|
αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐκ τῆς γῆς, δράκοντες καὶ πᾶσαι ἄβυσσοι·
|
Поста'вї я& в# вњкъ, и^ въ вњкъ вњка” повелњнїе положи, и^ не ми'мои'детъ”
|
|
8
|
7
|
|
πῦρ, χάλαζα, χιών, κρύσταλλος, πνεῦμα καταιγίδος, τὰ ποιοῦντα τὸν λόγον αὐτοῦ·
|
хвали'те г~а эT земля`, змие'ве и^ вся безнDы”
|
|
9
|
8
|
|
τὰ ὄρη καὶ πάντες οἱ βουνοί, ξύλα καρποφόρα καὶ πᾶσαι κέδροι·
|
ѓ^гнь, грDа, снњгᲆ, го'лоть, дђхъ бђ'рен#, творя'щая сло'во е^го”
|
|
10
|
9
|
|
τὰ θηρία καὶ πάντα τὰ κτήνη, ἑρπετὰ καὶ πετεινὰ πτερωτά·
|
Го'ры, и^ вси хо'лми. дре'ва плодоно'сна, и^ вси` ке'дри”
|
|
11
|
10
|
|
βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ πάντες λαοί, ἄρχοντες καὶ πάντες κριταὶ γῆς·
|
ѕвњрїе и^ вси` скоти`. га'ды, и^ пти'ця перна'ты”
|
|
12
|
11
|
|
νεανίσκοι καὶ παρθένοι, πρεσβύτεροι μετὰ νεωτέρων·
|
цр~їе зеMстїи&, и^ вси` людїе. кн~ѕи, и^ вси` сђдїе земᲄсїи&”
|
|
13
|
12
|
|
αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα Κυρίου, ὅτι ὑψώθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ μόνου· ἡ ἐξομολόγησις αὐτοῦ ἐπὶ γῆς καὶ οὐρανοῦ.
|
ю'ношя, и^ дв~ы. ста'рцы съ ю'ноᲄами,
|
|
14
|
13
|
|
καὶ ὑψώσει κέρας λαοῦ αὐτοῦ· ὕμνος πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, λαῷ ἐγγίζοντι αὐτῷ.
|
да въсхва'лятъ и%мя гн~е, ја^ко вᲆꙁнесе'ся имя ᲄо'го е^ди'ного” и^сповᲇданїе е^го на ꙁемли` и^ на нбsи,
|
|
Κεφάλαιο 149
|
ўало'мъ рм~џ
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΑΣΑΤΕ τῷ Κυρίῳ ᾆσμα καινόν, ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν ἐκκλησίᾳ ὁσίων.
|
а^ллилђїа, рм~џ”
|
|
2
|
1
|
|
εὐφρανθήτω ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τῷ ποιήσαντι αὐτόν, καὶ οἱ υἱοὶ Σιὼν ἀγαλλιάσθωσαν ἐπὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῶν.
|
Въспо'йте гв~и пњснь но'вђ, хваленїе е^го в# цр~кви преподо'бныхъ”
|
|
3
|
2
|
|
αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν χορῷ, ἐν τυμπάνῳ καὶ ψαλτηρίῳ ψαλάτωσαν αὐτῷ,
|
да въꙁвесели'тся і^ил~ь ѓ^ сътво'ршемъ е^го, и^ сн~ове сїѓ'ни възрадђются ѓ^ цр~и свое'мъ”
|
|
4
|
3
|
|
ὅτι εὐδοκεῖ Κύριος ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ καὶ ὑψώσει πραεῖς ἐν σωτηρίᾳ.
|
да въсхва'лятъ и'мя е^го в# ли'цњ, в# тљ=мпанњ и^ ўалтыри да пою'тъ е^мђ”
|
|
5
|
4
|
|
καυχήσονται ὅσιοι ἐν δόξῃ καὶ ἀγαλλιάσονται ἐπὶ τῶν κοιτῶν αὐτῶν.
|
ЈА/ко бл~говолитъ г~ь в# лю'дехъ своихъ, и^ въꙁнесе'тъ крот#кыа въ сп~сенїе”
|
|
6
|
5
|
|
αἱ ὑψώσεις τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ λάρυγγι αὐτῶν, καὶ ῥομφαῖαι δίστομοι ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν
|
Въсхва'лятся преподобнїи в# славњ, и^ възрадђются на ло'жехъ свои'х#”
|
|
7
|
6
|
|
τοῦ ποιῆσαι ἐκδίκησιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἐλεγμοὺς ἐν τοῖς λαοῖς,
|
Възноше'нїа бж~їа в# горта'ни и'х#, и^ мечи` ѓ^бою'дђ ѓ^стры в рђкахъ и^хъ.
|
|
8
|
7
|
|
τοῦ δῆσαι τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν ἐν πέδαις καὶ τοὺς ἐνδόξους αὐτῶν ἐν χειροπέδαις σιδηραῖς,
|
сътворити эTмще'нїе въ ја%ꙁы'цехъ, ѓ^бличе'нїа в# людехᲆ”
|
|
9
|
8
|
|
τοῦ ποιῆσαι ἐν αὐτοῖς κρῖμα ἔγγραπτον· δόξα αὕτη ἔσται πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ.
|
Связа'ти цр~я иX пђты, и^ сла'вныа иX рђчны'ми ѓ^ко'вы желᲇꙁными,
|
|
Κεφάλαιο 150
|
ўало'мъ рн~
|
|
1
|
0
|
|
᾿Αλληλούϊα. ΑΙΝΕΙΤΕ τὸν Θεὸν ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν στερεώματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ·
|
а^ллилђїа, р~н”
|
|
2
|
1
|
|
αἰνεῖτε αὐτὸν ἐπὶ ταῖς δυναστείαις αὐτοῦ, αἰνεῖτε αὐτὸν κατὰ τὸ πλῆθος τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ.
|
Хвали'те бг~а въ ст~ыхъ е^го, хвали'те е^го вᲆ ё^тверже'нїи силъ е^го”
|
|
3
|
2
|
|
αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος, αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ψαλτηρίῳ καὶ κιθάρᾳ·
|
Хвали'те е^го на си'лахъ е^го, хвали'те е^го по премно'гомђ вели'чествїю е^го”
|
|
4
|
3
|
|
αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τυμπάνῳ καὶ χορῷ, αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν χορδαῖς καὶ ὀργάνῳ·
|
Хвали'те е^го въ гласњ трђб#нњ, хвали'те е^го въ ўалты'ри и^ гђслехъ”
|
|
5
|
4
|
|
αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν κυμβάλοις εὐήχοις, αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν κυμβάλοις ἀλαλαγμοῦ.
|
Хвали'те е^го в тљ=мпанњ и^ ли'цњ, хвали'те е^го въ стрђнахъ и^ ѓ^рганњхъ”
|
|
6
|
5
|
|
πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον. ἀλληλούϊα.
|
Хвали'те е^го в# кљ=мвалXњ доброгла'сныхъ, хвали'те е^го в# кљ=м#ва'лњхъ восклица'нїа”
|
|
Κεφάλαιο 151
|
ўало'мъ рн~а
|
|
1
|
0
|
|
Οὗτος ὁ ψαλμὸς ἰδιόγραφος εἰς Δαυΐδ καὶ ἔξωθεν τοῦ ἀριθμοῦ· ὅτε ἐμονομάχησε τῷ Γολιάθ. ΜΙΚΡΟΣ ἤμην ἐν τοῖς ἀδελφοῖς μου καὶ νεώτερος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός μου· ἐποίμαινον τὰ πρόβατα τοῦ πατρός μου.
|
Сеи ўало'мъ ѓ^собъ пи'санъ, и^ внњ` числа`, двDвъ. е^гда е^ді'нъ бра'ся, и^ ё^би'тъ голїа'џа”
|
|
2
|
1
|
|
αἱ χεῖρές μου ἐποίησαν ὄργανον, καὶ οἱ δάκτυλοί μου ἥρμοσαν ψαλτήριον.
|
Ма'лъ бњхъ в# братїи моей, и^ ю^ннњишїи в# домђ эTц~а моего, пасяхъ ѓ^вця` эTц~а мое^го”
|
|
3
|
2
|
|
καὶ τίς ἀναγγελεῖ τῷ Κυρίῳ μου; αὐτὸς Κύριος, αὐτὸς εἰσακούσει.
|
Рђцњ мои` сътворишя ѓ^рганъ, и^ пе'рсти мои` съста'виша ўалты'рь”
|
|
4
|
3
|
|
αὐτὸς ἐξαπέστειλε τὸν ἄγγελον αὐτοῦ καὶ ἦρέ με ἐκ τῶν προβάτων τοῦ πατρός μου καὶ ἔχρισέ με ἐν τῷ ἐλαίῳ τῆς χρίσεως αὑτοῦ.
|
И$ кто` въꙁвњсти'тъ гв~и моемђ; самъ г~ь, самъ ё^слы'шитъ”
|
|
5
|
4
|
|
οἱ ἀδελφοί μου καλοὶ καὶ μεγάλοι, καὶ οὐκ εὐδόκησεν ἐν αὐτοῖς ὁ Κύριος.
|
Самъ посла` а%гг~ла своего, и^ і^ꙁятъ м^я эT па'ств# ѓ%вчыX эTц~а мое^го, и^ пома'ꙁа м^я е^ле'ѓM пома'ꙁанїа своего”
|
|
6
|
5
|
|
ἐξῆλθον εἰς συνάντησιν τῷ ἀλλοφύλῳ, καὶ ἐπικατηράσατό με ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτοῦ·
|
Бра'тїа моя добри и^ вели'цы, и^ не бл~говоли в ниX г~ь”
|
|
7
|
6
|
|
ἐγὼ δέ, σπασάμενος τὴν παρ᾿ αὐτοῦ μάχαιραν, ἀπεκεφάλισα αὐτὸν καὶ ἦρα ὄνειδος ἐξ υἱῶν ᾿Ισραήλ.
|
Изыдохъ въ срњтенїе и^ноплеме`нникђ, и^ проклятᲆ м^я и'долы свои'ми”
|
Категорії
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.