|
Κεφάλαιο 15
|
Глvа, е~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΣΥ δὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν χρηστὸς καὶ ἀληθής, μακρόθυμος καὶ ἐν ἐλέει διοικῶν τὰ πάντα.
|
Ты же б~ъ нашъ бл~гъ и^стинеn е^си, долготръпеливъ и^ ми'лостивъ расмотря'я вс^я.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ γὰρ ἐὰν ἁμάρτωμεν, σοί ἐσμεν, εἰδότες σου τὸ κράτος· οὐχ ἁμαρτησόμεθα δέ, εἰδότες ὅτι σοὶ λελογίσμεθα.
|
и^б^о а^ще съгрњшае^м# твои` е^смы` вњдђще деrжа'вђ ᲄвою. и^ а'ще не съгрњша'емъ вњмы ја%ко тебњ въмњнихомся.
|
|
3
|
3
|
|
τὸ γὰρ ἐπίστασθαί σε ὁλόκληρος δικαιοσύνη, καὶ εἰδέναι τὸ κράτος σου ρίζα ἀθανασίας.
|
позна'ти б^о тебе вс^есъвръшена е^сть пра'вда, и^ вњдњти си'лђ твою ко'рень е^сть бесмр~тїя”
|
|
4
|
4
|
|
οὔτε γὰρ ἐπλάνησεν ἡμᾶς ἀνθρώπων κακότεχνος ἐπίνοια, οὐδὲ σκιαγράφων πόνος ἄκαρπος, εἶδος σπιλωθὲν χρώμασι διηλλαγμένοις,
|
Ниже б^о прельсти на'съ чл~къ ѕл~охи'трьныхъ помышленїе, ниже сњнїю пи'саныи. трDђ бес плода ѓ%бразъ и^зваянᲆ различными виды,
|
|
5
|
5
|
|
ὧν ὄψις ἄφροσιν εἰς ὄνειδος ἔρχεται, ποθεῖ τε νεκρᾶς εἰκόνος εἶδος ἄπνουν.
|
и^же дасть безђмномђ похотњнїе, и^ любятъ мр~твыX ѓ^бразовъ виды безъ дш~я.
|
|
6
|
6
|
|
κακῶν ἐρασταὶ ἄξιοί τε τοιούτων ἐλπίδων, καὶ οἱ δρῶντες καὶ οἱ ποθοῦντες καὶ οἱ σεβόμενοι.
|
тњмже лђкавымъ любители достоини смр~ти сђть, и^же творятъ таковая ја%коже чествђютъ и^миже дњиствђютъ и^хже любятъ”
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ γὰρ κεραμεὺς ἁπαλὴν γῆν θλίβων ἐπίμοχθον πλάσσει πρὸς ὑπηρεσίαν ἡμῶν ἓν ἕκαστον· ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ ἀνεπλάσατο τά τε τῶν καθαρῶν ἔργων δοῦλα σκεύη τά τε ἐναντία, πάνθ᾿ ὁμοίως· τούτων δὲ ἑκατέρου τίς ἑκάστῳ ἐστὶν ἡ χρῆσις, κριτὴς ὁ πηλουργός·
|
И$бо скђделникъ мя'къкїя земля` мнђщи съ трђдомъ дњла'етъ, ко и^зъѓ^билїю насъ кое^гождо. но эT сего же бренїя соꙁда, и^ ја%же чи'стыхᲆ дњлъ слђженїя сосђды и^ съпротивныя же вся` подобне. сиX же и^ на кое^гождо е^сᲄь потреба, сђдїя е^сть бренодњ'латель.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ κακόμοχθος θεὸν μάταιον ἐκ τοῦ αὐτοῦ πλάσσει πηλοῦ, ὃς πρὸ μικροῦ γῆς γεννηθεὶς μετ᾿ ὀλίγον πορεύεται ἐξ ἧς ἐλήφθη, τὸ τῆς ψυχῆς ἀπαιτηθεὶς χρέος.
|
и^ ꙁл^отрђдникъ бога сђетна эT сегоже творитъ бренїя” И$же въ ма'лњ преже эT ꙁемли сътворенъ бысть, и^ по ма'лњ и%детъ и^ꙁ нея'же въспрїя'тъ бы'сть дш~ею домъ”
|
|
9
|
9
|
|
ἀλλ᾿ ἔστιν αὐτῷ φροντὶς οὐχ ὅτι μέλλει κάμνειν, ἀλλ᾿ ὅτι βραχυτελῆ βίον ἔχει, ἀλλ᾿ ἀντερείδεται μέν χρυσουργοῖς καὶ ἀργυροχόοις, χαλκοπλάστας τε μιμεῖται καὶ δόξαν ἡγεῖται ὅτι κίβδηλα πλάσσει.
|
тяжетно е^сть и^хᲆ прилежа'нїе, не помышля'а ја%ко бђдетᲆ твори'ти” ниже ја%ко крато конечно житїе и%маT, зла'тодњлателемъ и^ сребро`лїятелемъ, и^ мњ'ди зда'телемъ подоби'ся, и^ сла'вђ мнитъ и^же хи'тре дњла'етъ”
|
|
10
|
10
|
|
σποδὸς ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ γῆς εὐτελεστέρα ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ, πηλοῦ τε ἀτιμότερος ὁ βίος αὐτοῦ,
|
Пепелъ б^о е^сть срDце е^го, и^ ꙁемля` про'ста ё^пова'нїе е^го, и^ бренїя хђж#ши животъ е^го,
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι ἠγνόησε τὸν πλάσαντα αὐτὸν καὶ τὸν ἐμπνεύσαντα αὐτῷ ψυχὴν ἐνεργοῦσαν καὶ ἐμφυσήσαντα πνεῦμα ζωτικόν·
|
ја%ко не ё^вњде съꙁда'вшаго е^го, и^ воDхнђвшаго е^мђ дш~ђ дњлателнђ. и^ въд#хнђвшаго дх~ъ животныи.
|
|
12
|
12
|
|
ἀλλ᾿ ἐλογίσαντο παίγνιον εἶναι τὴν ζωὴν ἡμῶν καὶ τὸν βίον πανηγυρισμὸν ἐπικερδῆ· δεῖν γάρ φησιν ὅθεν δή, κἂν ἐκ κακοῦ, πορίζειν.
|
н^о въмњниша порђга'нїе быти животъ на'шъ, и^ житїе вс^е ё^празнено е^сть на приѓ^брњтенїе” Подоба'етъ б^о рещи эTнђдђже а^ще и^ эT ꙁл^а приѓ^бристи.
|
|
13
|
13
|
|
οὗτος γὰρ παρὰ πάντας οἶδεν ὅτι ἁμαρτάνει, ὕλης γεώδους εὔθραυστα σκεύη καὶ γλυπτὰ δημιουργῶν.
|
се'и б^о паче всXњ вњдњ ја%ко съгрњша'етᲆ, вещи ꙁе'мленыя съкрђшены сосђды і^ и^ꙁвая'нїя рододњлныхъ.
|
|
14
|
14
|
|
πάντες δ᾿ ἀφρονέστατοι καὶ τάλαντες ὑπὲρ ψυχὴν νηπίου οἱ ἐχθροὶ τοῦ λαοῦ σου καταδυναστεύσαντες αὐτόν,
|
всњ же пребеꙁђмнњишїи и^ беꙁъчестнњиши, паче дш~и младеnца, вра'ѕи людїи твои^хъ понђди'вшїи их#.
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι καὶ πάντα εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἐλογίσαντο θεούς, οἷς οὔτε ὀμμάτων χρῆσις εἰς ὅρασιν οὔτε ρῖνες εἰς συνολκὴν ἀέρος οὔτε ὦτα ἀκούειν οὔτε δάκτυλοι χειρῶν εἰς ψηλάφησιν, καὶ οἱ πόδες αὐτῶν ἀργοὶ πρὸς ἐπίβασιν.
|
ја%ко вс^я и%долы ја^зы'чески мени'ша бо'ги, и%мже ниже ѓ%чїю бы'ти въ виденїе, ниже но'ꙁдри въ привлеченїе а%е^ра, ниже ё'ши слђшати ниже перᲆсты рђкъ въ ѓ^сяѕа'нїе, и^ но'ги и^хъ пра'ꙁны ко хожDенїю.
|
|
16
|
16
|
|
ἄθρωπος γὰρ ἐποίησεν αὐτούς, καὶ τὸ πνεῦμα δεδανεισμένος ἔπλασεν αὐτούς· οὐδεὶς γὰρ αὐτῷ ὅμοιον ἄνθρωπος ἰσχύει πλάσαι Θεόν.
|
чл~кᲆ б^о сътвори и^хъ, и^ дђхъ въꙁа'именыи соꙁда и^хъ. н^и е^ді'нъ б^о чл~къ мо'жетъ себњ подобна б~а соꙁдати,
|
|
17
|
17
|
|
θνητὸς δὲ ὢν νεκρὸν ἐργάζεται χερσὶν ἀνόμοις· κρείττων γάρ ἐστι τῶν σεβασμάτων αὐτοῦ, ὧν αὐτὸς μὲν ἔζησεν, ἐκεῖνα δὲ οὐδέποτε.
|
смр~тенъ же сы'и, мр~тва дњ'лаетъ рђка'ма беꙁако'нныма” Лђ'че б^о еs е^го и%долъ ја%ко се'и ё^бо поживе ѓ%н же нико'гда.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ τὰ ζῷα δὲ τὰ ἔχθιστα σέβονται· ἀνοίᾳ γὰρ συγκρινόμενα τῶν ἄλλων ἐστὶ χείρονα·
|
и^ животная же бњдная чтђTся, беꙁђмїе б^о сърас#сђдное и%ныX е^сᲄь хђжшее”
|
|
19
|
19
|
|
οὐδ᾿ ὅσον ἐπιποθῆσαι ὡς ἐν ζῴων ὄψει καλὰ τυγχάνει, ἐκπέφευγε δὲ καὶ τὸν τοῦ Θεοῦ ἔπαινον καὶ τὴν εὐλογίαν αὐτοῦ.
|
Ниже е^ли'ко вожделњти ја%ко въ животныX лица` бл~га бђдTђ, эTбњжа же и^ бж~їя хвала и^ блsве'нїе е^го”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.