|
Κεφάλαιο 17
|
Глvа, з~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΜΕΓΑΛΑΙ γάρ σου αἱ κρίσεις καὶ δυσδιήγητοι· διὰ τοῦτο ἀπαίδευτοι ψυχαὶ ἐπλανήθησαν.
|
Вели'ци сђть сђди твои` г~и, и^ не и^ꙁъгл~анны. сего ра'ди ненакаꙁа'нїи дш~а съблазни'ша,
|
|
2
|
2
|
|
ὑπειληφότες γὰρ καταδυναστεύειν ἔθνος ἅγιον ἄνομοι, δέσμιοι σκότους καὶ μακρᾶς πεδῆται νυκτὸς κατακλεισθέντες ὀρόφοις, φυγάδες τῆς αἰωνίου προνοίας ἔκειντο.
|
въспрїяша б^о наси'ловати ја^зы'къ ст~ыи безаконнїи. ё'зники т#мы` и^ долгою но'щїю свя'ꙁани и^ заключе'ни поD кровы бњгльцы вњчнаго провњдњнїя лежа'ша”
|
|
3
|
3
|
|
λανθάνειν γὰρ νομίζοντες ἐπὶ κρυφαίοις ἁμαρτήμασιν, ἀφεγγεῖ λήθης παρακαλύμματι ἐσκορπίσθησαν, θαμβούμενοι δεινῶς καὶ ἰνδάλμασιν ἐκταρασσόμενοι·
|
Оу^таи'ти б^о мня'щеся въ мра'чныхъ грњсехъ, възвњсти'ся приключе'нїе, и^ расточе'ни сђть ё^жаса'ющеся стра'шно, и^ съ ё^дивле'нїемъ злы'мъ възмђщени сђть.
|
|
4
|
4
|
|
οὐδὲ γὰρ ὁ κατέχων αὐτοὺς μυχὸς ἀφόβως διεφύλασσεν, ἦχοι δὲ καταράσσοντες αὐτοὺς περιεκόμπουν, καὶ φάσματα ἀμειδήτοις κατηφῆ προσώποις ἐνεφανίζετο.
|
ниже б^о съдръжа'щїи и^хъ покровъ беꙁъ стра'ха съхрани`, шђ'ми же съходя'ще възмђща'хђ. и^ привидњнїя печа'лны ја^вля'ющися. ё'жасъ тњмъ подавахђ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ πυρὸς μὲν οὐδεμία βία κατίσχυε φωτίζειν, οὔτε ἄστρων ἔκλαμπροι φλόγες καταυγάζειν ὑπέμενον τὴν στυγνὴν ἐκείνην νύκτα.
|
и^ ѓ'гнь б^о ни е^ді'ныя си'лы можаше ᲄњмъ възда'ти ни звњ'зды эT свњтлаго пла'мени просвњти'ти можа'хђ т^ђ но'щъ стра'шнђю.
|
|
6
|
6
|
|
διεφαίνετο δ᾿ αὐτοῖς μόνον αὐτομάτη πυρὰ φόβου πλήρης, ἐκδειματούμενοι δὲ τῆς μὴ θεωρουμένης ἐκείνης ὄψεως ἡγοῦντο χείρω τὰ βλεπόμενα.
|
ја^вля'ше же ся и^мъ токмо скоръ ѓ%гнь стра'ха и^спо'лнъ, и^ стра'хомъ побїени тогда и^же не ви'дњша ѓ^ноя. лица` ча'яхђ го'ршая бы'ти и^хже видя'хђ”
|
|
7
|
7
|
|
μαγικῆς δὲ ἐμπαίγματα κατέκειτο τέχνης, καὶ τῆς ἐπί φρονήσει ἀλαζονείας ἔλεγχος ἐφύβριστος·
|
во'л#хвъ же хђдо'жества преложе'ни бя'хђ въ посмњхъ и^ премђдрђющимъ велича'нїя ѓ^бличе'нїе кля'твено.
|
|
8
|
8
|
|
οἱ γὰρ ὑπισχνούμενοι δείματα καὶ ταραχὰς ἀπελαύνειν ψυχῆς νοσούσης, οὗτοι καταγέλαστον εὐλάβειαν ἐνόσουν.
|
ѓ^бњща'ющїи бо ся сᲄрахи и^ смђще'нїя и^згна'ти эT дш~а болящїя, сїи съ посмњхомъ полни стра'хомъ боля'хђ.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ γὰρ εἰ μηδὲν αὐτοὺς ταραχῶδες ἐφόβει, κνωδάλων παρόδοις καὶ ἑρπετῶν συριγμοῖς ἐκσεσοβημένοι, διώλλυντο ἔντρομοι καὶ τὸν μηθαμόθεν φευκτὸν ἀέρα προσιδεῖν ἀρνούμενοι.
|
и^б^о а^ще и^ни кто' же и^хъ възмђще'не ё^стра'ши и^ четвероно'гихъ прехо'ди, и^ змі'ем# звизда'нїя въздви'гнени стра'шно погиба'хђ. и^ а^е'ра е^гоже никт^о ники'м же пђтеM и^збњжа'ти възмо'же эTмњта'юща себе ви'дњти.
|
|
10
|
10
|
|
δειλὸν γὰρ ἰδίως πονηρία μαρτυρεῖ καταδικαζομένη, ἀεὶ δὲ προσείληφε τὰ χαλεπὰ συνεχομένη τῇ συνειδήσει·
|
нечистота` б^о своистве'не лђка'вая свњдњтельствђ'етъ ѓ^сђжда'ющи. вы'нђ же прїемлюще лю'тая, содръжи'мA совњстїю.
|
|
11
|
11
|
|
οὐθὲν γάρ ἐστι φόβος εἰ μὴ προδοσία τῶν ἀπὸ λογισμοῦ βοηθημάτων.
|
ничтоже б^о е^сть страX токмо преда'нїе эT по'мощеи помышле'нїя.
|
|
12
|
12
|
|
ἔνδοθεν δὲ οὖσα ἥττων ἡ προσδοκία, πλείονα λογίζεται τὴν ἄγνοιαν τῆς παρεχούσης τὴν βάσανον αἰτίας.
|
внђтрь же ме'нше сђще чая'нїе бо'лшђю мни'тъ нечистотђ` настоя'щего мђче'нїя вины`.
|
|
13
|
13
|
|
οἱ δὲ τὴν ἀδύνατον ὄντως νύκτα καὶ ἐξ ἀδυνάτου ᾅδου μυχῶν ἐπελθοῦσαν, τὸν αὐτὸν ὕπνον κοιμώμενοι,
|
тMњже и^же в немощнђю прїидо'ша но'щъ и^ эT не'мощнаго а'да нашеDшђю т#мђ` сно'мъ спя'щи.
|
|
14
|
14
|
|
τὰ μὲν τέρασιν ἠλαύνοντο φαντασμάτων, τὰ δὲ τῆς ψυχῆς παρελύοντο προδοσίᾳ· αἰφνίδιος γὰρ αὐτοῖς καὶ ἀπροσδόκητος φόβος ἐπῆλθεν.
|
ја^же ё^бо чюдесемъ попира'хђся привидᲇнїи ра'ди, и^ ја%же дш~и и^счеза'хђ преда'нїя. скоръ б^о иM и^ ненаде'женъ стра'хъ на'иде.
|
|
15
|
15
|
|
εἶθ᾿ οὕτως, ὃς δήποτ᾿ οὖν ἦν ἐκεῖ καταπίπτων, ἐφρουρεῖτο εἰς τὴν ἀσίδηρον εἱρκτὴν κατακλεισθείς·
|
а^щеy си'це се'и б^њ тђ` ниꙁпада'я. съхраня'шеся ё^ темни'цы беꙁъ желњ'за заключеn.
|
|
16
|
16
|
|
εἴ τε γὰρ γεωργὸς ἦν τις ἢ ποιμὴν ἢ τῶν κατ᾿ ἐρη μίαν ἐργάτης μόχθων, προληφθεὶς τὴν δυσάλυκτον ἔμενεν ἀνάγκην,
|
а^ще б^о землњ` дњлатель кт^о бы'сть и^л^и па'стыръ, и^л^и пђсты'ни дњлатель трђдоM преDѓ^бяT быs неи^ꙁбњж'нђю тръпяше нђж'дђ.
|
|
17
|
17
|
|
μιᾷ γὰρ ἁλύσει σκότους πάντες ἐδέθησαν· εἴτε πνεῦμα συρίζον ἢ περὶ ἀμφιλαφεῖς κλάδους ὀρνέων ἦχος εὐμελὴς ἢ ρυθμὸς ὕδατος πορευομένου βίᾳ ἢ κτύπος ἀπηνὴς καταρριπτομένων πετρῶν,
|
е^ді'нымъ б^о ю%жемъ желњꙁныM тмы` вси бяхђ свяꙁа'ни. и^ли дх~ъ ꙁвидꙁа'ющи и^ли межDђ ча'стыхъ древесныхъ вњтвеи птиченъ шђмъ бл~гъ, и^ли си'ла во'дная текђщи ѕњ'лне,
|
|
18
|
18
|
|
ἢ σκιρτώντων ζώων δρόμος ἀθεώρητος ἢ ὠρυομένων ἀπηνεστάτων θηρίων φωνὴ ἢ ἀντανακλωμένη ἐκ κοιλοτάτων ὀρέων ἠχώ, παρέλυεν αὐτοὺς ἐκφοβοῦντα.
|
и^ли шђмъ ѕњ'лнаго низпаде'нїя ка'менеи, и^ли и^гра'ющимъ ѕвњремъ тече'нїе невидимое, и^ли рыка'нїя ѕњлныX ѕвњреи гла'са, и^ли эTꙁыва'ющся эT де'бреи го'рскихъ глаs ѓ^скђдњва'ти творяще и^хъ стра'хъ”
|
|
19
|
19
|
|
ὅλος γὰρ ὁ κόσμος λαμπρῷ καταλάμπετο φωτὶ καὶ ἀνεμποδίστοις συνείχετο ἔργοις·
|
Вся б^о вселе'нная свњтло просвњща'шеся свњтомъ, несмњша'нымъ дњ'ломъ съдержа'шеся.
|
|
20
|
20
|
|
μόνοις δὲ ἐκείνοις ἐπετέτατο βαρεῖα νύξ, εἰκὼν τοῦ μέλλοντος αὐτοὺς διαδέχεσθαι σκότους, ἑαυτοῖς δὲ ἦσαν βαρύτεροι σκότους.
|
самњ'м же ѓ^нᲇмъ простира'шеся тяжка но'щь, ѓ%браꙁᲆ бђдђщаго и^хъ въспрїа'тїа тмы`, і^ и^мъ самњмъ бяше тяжча'иша”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.