Господ ме напаса, и ничега ме неће лишити. На зеленој паши пасе ме, на тихој води одгаја ме. Душу моју опоравља, води ме стазама правде имена Свога ради. Ако пођем и посред сени смрти, нећу се бојати зла, јер си Ти са мном. Штап Твој и палица Твоја, они ме теше. Поставио си преда мном трпезу на видику непријатеља мојих; намазао си уљем главу моју, и препуна је чаша Твоја којом ме појиш. Да, милост Твоја пратиће ме у све дане живота мога, и ја ћу наставати у дому Господњем задуго.

Госпо́дь пасе́ть м'я, і нічто́же м'я лиши́ть. На мі́сті зла́чні, та́мо всели́ м'я, на воді́ поко́йні воспита́ м'я. Ду́шу мою́ обрати́, наста́ви м'я на стезі́ пра́вди, і́мене ра́ди Своєго́. А́ще бо і пойду́ посреді́ сі́ні сме́ртния, не убою́ся зла, я́ко Ти со мно́ю єси́; жезл Твой і па́лиця Твоя́, та м'я уті́шиста. Угото́вал єси́ предо мно́ю трапе́зу сопроти́в стужа́ющим мні; ума́стил єси́ єле́йом главу́ мою́, і ча́ша Твоя́ упоява́ющи м'я, я́ко держа́вна. І ми́лость Твоя́ пожене́ть м'я вся дні живота́ моєго́; і є́же всели́ти мі ся в дом Госпо́день в долготу́ дній.