Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Глава 8 з 16
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
Глава 8
Глvа, и~”
1
1
Въ ты дьни пакы мъногу сѫщу народу и не имѫщемъ чесо эсти призъвавъ ученикы своѩ исусъ глагола имъ:
В ты'а дн~и ѕњло мно'гђ наро'дђ сђщђ, и^ не и^мђщимъ чесо` ја%сти, приꙁва'въ і^с~, оу^ченикы своа, гл~а иM.
2
2
милъ ми ѥсть народъ сь. яко уже три дьни присэдzть мънэ и не имѫть чесо эсти.
млsрдђю ѓ^ наро'дᲇ, ја^ко оу^же тр^и дн~и присњдятъ мн^њ, и^ не и^мђть чесо` ја%сти.
3
3
и аще отъпущѫ ѩ не эдъшz въ домы своѩ ослабэѭть на пѫти. друзии бо ихъ издалече сѫть пришьли.
и^ а'ще эTпђщђ и^хъ не ја^дшя в# до'мы своя, ѓ^слабњютъ на пђти`. мно'ѕи б^о эT нихъ и^здале'че пришли` сђть”
4
4
и отъвэщашz ѥму ученици ѥго: отъкѫду сиѩ можеть къто сьде насытити хлэбъ на пустыни;
И$ эTвњща'ша е^мђ оу^чн~цы е^го. эTкђ'дђ сихъ възможетъ кт^о зд^њ насы'тити хлњба в# пђсты'ни;
5
5
и въпроси ѩ: колико имате хлэбъ; они же рэшz: седмь.
и^ въпроси` и^хъ, коли'ко и%мате хлњ'бы; ѓ^ни же рњша, сеDмь.
6
6
и повелэ народу възлещи на земли. и приѥмъ седмь тѫ хлэбъ хвалѫ въздавъ прэломи. и даяше ученикомъ своимъ да прэдълагаѭть. и положишz прэдъ народъмъ.
и^ повелњ наро'дђ въꙁлежти на ꙁемли. и^ прїемъ сеDмь хлᲇбы, хвалђ въꙁдавъ преломи, и^ даа'ше оу^чн~комъ свои^мъ, да преDлага'юT. и^ преDложи'шя преD наро'домъ.
7
7
и имэахѫ и рыбиць мало. и ты благословивъ рече: прэдъложите и ты.
и^ і^мя'хђ ры'бицъ ма'ло, и^ сїа блsвивъ, рече преDложи'ти и^ тыа`,
8
8
эдошz же и насытишz сz и възzшz избытъкы укрухъ седмь кошьниць.
ја%до'шя же и^ насы'тишяся. и^ вꙁя'шя и^ꙁбы'ткы оу^крXђ, сеDмь ко'шницъ”
9
9
бэ же эдъшиихъ яко четыре тысzщz и отъпусти ѩ.
бњхђ же ја%дшеи` ја%ко четы'ри ты'сђщя, и эTпђсти и^хъ.
10
10
и абиѥ вълэзъ въ корабль приде въ страны далъмануfаньскы.
и^ а'бїе влњꙁъ в# кора'бль съ оу^чн~кы свои'ми, прїиде въ страны далманђџа'н#скы”
11
11
и изидошz фарисеи и начzшz сътzзати сz съ нимь ищѭще отъ нѥго знамения съ небесе искѫшаѭще и.
И/ ізыдо'шя фарисе'е, и^ нача'шя стяꙁа'тися с нимъ, и%щђще эT него зна'менїа с# нб~се, и^скђша'юще е^го.
12
12
и въздъхнѫвъ духомь своимъ глагола: чьто родъ сь знамения ищеть; аминь глаголѭ вамъ аще дасть сz роду сему знамениѥ.
и^ въꙁдохнђвъ дх~омъ своимъ, гл~а. чесо` родъ се'и ꙁна'менїа и%щетъ; а^ми'нь гл~ю вамъ, а^ще да'сться ро'дђ семђ ꙁна'менїе.
13
13
и оставль ѩ вълэзъ пакы въ корабль иде на онъ полъ.
и^ ѓ^ставль и^хъ, влњꙁъ па'кы в кора'бль, и%де на ѓ^нъ полъ.
14
14
и забыша ученицы ѥго възzти хлэбы и развэ ѥдиного хлэба не имэахѫ съ собоѭ въ корабли.
и^ забы'шя оу^чн~цы е^го вꙁяти хлњ'бы, и^ ра'ꙁвњ е^діного хлњб'а не и^мяхђ с# собо'ю в# корабли.
15
15
и прэщааше имъ глаголѩ: видите блюдэте сz отъ кваса фарисеиска и отъ кваса иродова.
и^ прњщаше и^мъ гл~я. ѕри'те, блюдњтеся эT кваса фарисе'иска, и^ эT кваса и%родова.
16
16
и помышляахѫ другъ къ другу глаголѭще яко хлэбъ не имамъ
и^ помыш#ля'хђ дрђгъ къ дрђгђ гл~юще, ја%ко хлᲇбы не и%мамы.
17
17
и разумэвъ исусъ глагола имъ: чьто помышляѥте яко хлэбъ не имате; не у ли чюѥте ни разумэѥте; ѥще окаменѥно ли имате срьдьце ваше;
и^ раꙁђмњвъ і^с~, гл~а и^мъ. что помышля'ете, ја^ко хлњбы не и'мате; не оу& л^и чђе'те, ниже раꙁђмњ'ете; е^ще ли ѓ^ка'менено срDце ваше и%мате;
18
18
очи имѫще не видите и уши имѫще не слышите; и не помьните
ѓ%чи и^мђщ'е не ви'дите, и^ оу^ши и^мђще не слы'шите; и не по'мните ли
19
19
ѥгда пzть хлэбъ прэломихъ въ пzть тысzщь и колико кошь укрухъ испълнь възzсте; глаголаашz ѥму: дъва на десzте.
е^гда пять хлњбы преломихъ в пять ты'сящь, коли`ко, ко'шь и^спо'лнь оу^крђхъ прїа'сте; гл~ашя е^мђ, дв^ана'десяте”
20
20
и ѥгда седмь въ четыри тысzщz колико кошьниць исплънения укрухъ възzсте; они же рэшz седмь.
Є$гда же сеDмь в четы'ри ты'сяща, коли'ко ко'шницъ и^сполненїа оу^крђхъ прїа'сте; ѓ^ни же рњшя, сеDмь”
21
21
и глаголааше имъ: како не разумэѥте;
И$ гл~а и^мъ, ка'ко не раꙁђмњ'ете;
22
22
И приде въ виfсаидѫ и приведоша къ нѥму слэпа и моляахѫ и да и коснеть.
И/ прїиде въ виџсаид'ђ, и^ приведо'ша к н#емђ слњ'па. и^ моля'хђ е^го, да е^го ко'снетъ.
23
23
и ѥмъ за рѫкѫ слэпааго изведе и вънъ из вьси и плинѫ на очи ѥго и възложь рѫцэ на нь въпрашааше и аще чьто видить.
и^ ем'ъ ꙁа' рђкђ слњпа'го, и^ꙁведе` е^го вонъ и^ꙁ веси. и^ плю'нђвъ на' ѓ%чи е^го, въꙁложъ рђцњ на`нь, вᲆпрашаше е^го, а^ще чт^о ви'дитъ.
24
24
и възьрэвъ глаголааше: зьрѭ чловэкы. яко дрэво виждѫ ходzщz.
и^ възрњвъ, гл~аше. ви'жђ чл~кы ја^ко дре'вїе ходя'ще.
25
25
по томь же пакы възложи рѫцэ на очи ѥго и сътвори и прозрэти. и утвори сz и узьрэ вьсz свэтьло.
пото'м же пакы възложи рђцњ на' ѓчи е^го, и^ сотвори е^го прозрњти, и^ оу^творися, и^ оу^зрњ свњтло вс^е.
26
26
и посъла и въ домъ ѥго глаголѩ: ни въ вьсь не въниди ни повэждь ни кому же въ вьси.
и^ посла` е^го в доM е^го гл~я. ни^ в ве'сь вниди, ни повњжDь комђ в# ве'си”
27
27
изиде I© и Uченици ѥго. въ вс7и кесария фvлиповы. и на пUти въпрашаше Uченикы своя. гlя имъ. кого мz гlють члв7ци быти.
И/ ізы'де і^с~, и^ оу^чн~цы е^го в# ве'си кесарїа' фили'пповы. и^ на пђти' въпраша'ше оу^чн~кы своа, гл^я и^мъ. кого` м^я гл~ютъ чл~цы бы'ти;
28
28
они же tвэщаша. ови иоана кр7стля. ини же илию. а дрUзии ѥдиного t прbркъ.
ѓ^ни же эTвњща'ша. і^ѓ^а'нна крsтля, и^ і^нїи і^лїю, дрђѕїи' же е^ді'ного эT пррoкъ.
29
29
и тъ гlа имъ вы же кого мz глаголѥте быти. tвэщавъ же петръ гlа ѥмU. ты ѥси х©ъ.
и^ то'и гл~а и^мъ. вы же кого` м^я гл~ете быти; эTвᲇща'в# же пеTръ гл~а е^мђ, т^ы е^си х~с”
30
30
и запрэти имъ да никомU же гlють о нѥмь.
И/ ꙁапрњти и^мъ, да никомђже гл~юT ѓ^ немъ”
31
31
и нача Uчити ихъ. яко подобаѥть снbви. члв7чю. много пострадати. и искUшенU быти. t старьць и архиереи. и книжьникъ. и UбьѥнU быти. и въ третии дн7ь въскрьснUти.
И$ начатъ оу^чи'ти и^хъ, ја%ко подоба'етъ сн~ђ члчsкомђ мно'го пострада'ти, и^ і^скђше'нђ бы'ти эT ста'рецъ, и^ а^рхїере'й, и^ кни'жник#, и^ оу^бїенђ бы'ти, и^ тре'тїи дн~ь въскрsнђти”
32
32
и не обинуѩ сz слово глаголааше. и приѥмъ и петръ начzтъ прэтити ѥму.
И$ не ѓ^бинђ'ася сло'во гл~аше. и^ прїемь е^го петръ, начатъ прњтити е^мђ”
33
33
онъ же обращь сz и възьрэвъ на ученикы своѩ запрэти петрови глаголѩ: иди за мъноѭ сотоно яко не мыслиши яже сѫть божия нъ яже чловэчьская. Ре? Gь своимъ Uченикомъ.
ѓ%н же ѓ^бра'щься, и^ въз#рњ'въ на оу^чн~кы своя, запрњти петро'ви гл~я. и^ди` ꙁа мно'ю сатана. ја^ко не мы'слиши ја^же сђть бж~їа, н^о ја^же члчsка”
34
34
иже хощеть въ слэдъ мене ити. да tвьржетьсz себе. и възметь крьc свои. и идеть по мнэ.
И$ приꙁвавъ наро'ды съ оу^ченикы свои'ми, рече и^мъ” И/же хощетъ по мнњ и^ти, да эTвр'ъжется себе`, и^ воꙁметъ крsтъ свои, и^ по мнњ` грядетъ”
35
35
иже бо аще хощеть дш7ю свою сп©ти. погUбить ю. а иже погUбить дш7ю свою мене ради и еµаgлиа. тъ сп7сеть ю.
И$же б^о а^ще хо'щетъ дш~ђ свою спsти, погђбиT ю&” а и^же погђбитъ дш~ђ свою мене ради, і^ е^љhлїа, то'и сп~сетъ ю&”
36
36
кая Uбо польза ѥсть члв7кU. аще приобращеть вьсь мирь а дш7ю свою tщетить.
Каа` б^о пол#ꙁа чл~кђ, а%ще приѓ^брящетъ ми'ръ весь, и^ эTщети'тъ дш~ђ свою`;
37
37
ли что подасть члв7къ измэнU на дш} своѥи.
и^ли что^ дастъ чл~кь и^ꙁмњ'нђ на дш~и свое'й;
38
38
иже бо аще постыдитьсz мене. и моихъ словесъ. въ родэ семь прелюбодэинэмь. и грэшьнэмь. и сн7ъ члв7чь постыдытьсz ѥго. ѥгда придеть въ славэ оц7а своѥго. съ анGлы с™ыими.
и^же б^о а^ще постыдится мене`, и^ мои^хъ слове'съ, в ро'дњ' семъ прелюбодњ'инемъ и^ грњшнемъ, и^ сн~ь члчsкїи постыдится е^го, е^гда прїидетъ въ сла'вњ эTц~а свое^го, съ а%гг~лы ст~ыми”

Глава 8 з 16
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16