|
Глава 10
|
Κεφάλαιο 10
|
|
1
|
1
|
|
И взя́ самуи́лъ сосу́дъ съ єле́ємъ, и возлія́ на главу́ єго́, и лобыза́ єго́, и рече́ єму́: не пома́за ли тебе́ Госпо́дь на ца́рство лю́демъ свои́мъ и́же во Ізра́или? и ты́ ца́рствовати бу́деши въ лю́дехъ Госпо́днихъ, и ты́ спасе́ши я́ от руки́ вра́гъ и́хъ о́крестъ: и сіє́ тебѣ́ зна́меніє, я́ко пома́за тя́ Госпо́дь надъ наслѣ́діємъ свои́мъ въ кня́зя:
|
ΚΑΙ ἔλαβε Σαμουὴλ τὸν φακὸν τοῦ ἐλαίου καὶ ἐπέχεεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἐφίλησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· οὐχὶ κέκχρικέ σε Κύριος εἰς ἄρχοντα ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, ἐπὶ ᾿Ισραήλ; καὶ σὺ ἄρξεις ἐν λαῷ Κυρίου, καὶ σὺ σώσεις αὐτὸν ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν αὐτοῦ κυκλόθεν.
|
|
2
|
2
|
|
єгда́ отъи́деши дне́сь от мене́, обря́щеши два́ му́жа при гробѣ́хъ Рахи́линыхъ въ предѣ́лѣхъ Веніамі́нихъ въ Сило́мѣ, въ вакала́ѳѣ ска́чущихъ зѣ́лно, и реку́тъ тебѣ́: обрѣто́шася осля́та, и́хже ходи́сте иска́ти: и се́, оте́цъ тво́й отве́рже глаго́лъ о осля́техъ и зѣло́ пече́тся ва́съ ра́ди, глаго́ля: что́ сотворю́ о сы́нѣ моє́мъ?
|
καὶ τοῦτό σοι τὸ σημεῖον ὅτι ἔχρισέ σε Κύριος ἐπὶ κληρονομίαν αὐτοῦ εἰς ἄρχοντα· ὡς ἂν ἀπέλθῃς σήμερον ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ εὑρήσεις δύο ἄνδρας πρὸς τοῖς τάφοις Ραχὴλ ἐν τῷ ὄρει Βενιαμὶν ἁλλομένους μεγάλα, καὶ ἐροῦσί σοι· εὕρηνται αἱ ὄνοι, ἃς ἐπορεύθητε ζητεῖν, καὶ ἰδοὺ ὁ πατήρ σου ἀποτετίνακται τὸ ρῆμα τῶν ὄνων καὶ ἐδαψιλεύσατο δι᾿ ὑμᾶς λέγων· τί ποιήσω ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ μου;
|
|
3
|
3
|
|
и отъи́деши отту́ду, и да́лѣє пріи́деши до дубра́вы Ѳаво́ра, и обря́щеши та́мо три́ му́жы восходя́щыя къ Бо́гу въ Веѳи́ль, єди́наго веду́ща тро́є козля́тъ, а друга́го несу́ща три́ вре́тища хлѣ́бовъ, а тре́тіяго несу́ща мѣ́хъ віна́:
|
καὶ ἀπελεύσῃ ἐκεῖθεν καὶ ἐπέκεινα ἥξεις ἕως τῆς δρυὸς Θαβὼρ καὶ εὑρήσεις ἐκεῖ τρεῖς ἄνδρας ἀναβαίνοντας πρὸς τὸν Θεὸν εἰς Βαιθήλ, ἕνα αἴροντα τρία αἰγίδια καὶ ἕνα αἴροντα τρία ἀγγεῖα ἄρτων καὶ ἕνα αἴροντα ἀσκὸν οἴνου.
|
|
4
|
4
|
|
и вопро́сятъ тя́ я́же о ми́рѣ, и даду́тъ ти́ два́ нача́тка хлѣ́бовъ, и во́змеши от ру́къ и́хъ:
|
καὶ ἐρωτήσουσί σε τὰ εἰς εἰρήνην καὶ δώσουσί σοι δύο ἀπαρχὰς ἄρτων, καὶ λήψῃ ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
|
|
5
|
5
|
|
и по си́хъ да взы́деши на хо́лмъ Бо́жій, идѣ́же є́сть собра́ніє иноплеме́нникъ, та́мо нача́лницы иноплеме́нничи: и бу́детъ єгда́ вни́деши та́мо во гра́дъ, сря́щеши ли́къ проро́ковъ исходя́щихъ от ва́мы, и предъ ни́ми свирѣ́ли и тимпа́ны, и сопѣ́ли и гу́сли, и ті́и прорица́ющіи:
|
καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσῃ εἰς τὸν βουνὸν τοῦ Θεοῦ, οὗ ἐστιν ἐκεῖ τὸ ἀνάστημα τῶν ἀλλοφύλων, ἐκεῖ Νασὶβ ὁ ἀλλόφυλος. καὶ ἔσται ὡς ἂν εἰσέλθητε ἐκεῖ εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἀπαντήσεις χορῷ προφητῶν καταβαινόντων ἐκ τῆς Βαμᾶ, καὶ ἔμπροσθεν αὐτῶν νάβλα καὶ τύμπανον καὶ αὐλὸς καὶ κινύρα, καὶ αὐτοὶ προφητεύοντες·
|
|
6
|
6
|
|
и сни́детъ на тя́ Ду́хъ Госпо́день, и воспроро́чествуєши съ ни́ми, и обрати́шися въ му́жа ино́го:
|
καὶ ἐφαλεῖται ἐπὶ σὲ πνεῦμα Κυρίου, καὶ προφητεύσεις μετ᾿ αὐτῶν καὶ στραφήσῃ εἰς ἄνδρα ἄλλον.
|
|
7
|
7
|
|
и бу́детъ єгда́ пріи́дутъ знаме́нія сія́ на тя́, твори́ вся́, єли́ка обря́щетъ рука́ твоя́, я́ко Бо́гъ съ тобо́ю:
|
καὶ ἔσται ὅταν ἥξει τὰ σημεῖα ταῦτα ἐπὶ σέ, ποίει πάντα, ὅσα ἐὰν εὕρῃ ἡ χείρ σου, ὅτι Θεὸς μετὰ σοῦ.
|
|
8
|
8
|
|
и сни́деши пре́жде мене́ въ Галга́лы, и се́, а́зъ сни́ду къ тебѣ́ вознести́ всесожже́ніє и пожре́ти же́ртвы ми́рны: се́дмь дні́й пожде́ши, до́ндеже пріиду́ къ тебѣ́, и покажу́ ти, что́ сотвори́ши.
|
καὶ καταβήσῃ ἔμπροσθεν τῆς Γαλγάλ, καὶ ἰδοὺ καταβαίνω πρός σε ἀνενεγκεῖν ὁλοκαύτωσιν καὶ θυσίας εἰρηνικάς· ἑπτὰ ἡμέρας διαλείψεις ἕως τοῦ ἐλθεῖν με πρός σε, καὶ γνωρίσω σοι ἃ ποιήσεις.
|
|
9
|
9
|
|
И бы́сть внегда́ отврати́ти єму́ плещы́ своя́ отити́ от самуи́ла, преложи́ єму́ Бо́гъ се́рдце на и́но. И пріидо́ша вся́ знаме́нія сія́ въ де́нь о́нъ.
|
καὶ ἐγενήθη ὥστε ἐπιστραφῆναι τῷ ὤμῳ αὐτοῦ ἀπελθεῖν ἀπὸ Σαμουήλ, μετέστρεψεν αὐτῷ ὁ Θεὸς καρδίαν ἄλλην· καὶ ἦλθε πάντα τὰ σημεῖα ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
|
|
10
|
10
|
|
И взы́де отту́ду на хо́лмъ, и се́, ли́къ проро́ческій проти́ву єму́: и взы́де на́нь Ду́хъ Бо́жій, и прорица́ше средѣ́ и́хъ.
|
καὶ ἔρχεται ἐκεῖθεν εἰς τὸν βουνόν, καὶ ἰδοὺ χορὸς προφητῶν ἐξεναντίας αὐτοῦ· καὶ ἥλατο ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα Θεοῦ, καὶ προεφήτευσεν ἐν μέσῳ αὐτῶν.
|
|
11
|
11
|
|
И бы́ша вси́ ви́дѣвшіи єго́ вчера́ и тре́тіяго дне́, и ви́дѣша, и се́, то́й посредѣ́ проро́къ прорица́яй. И рѣ́ша лю́діє кі́йждо ко и́скреннему своєму́: что́ сіє́ бы́вшеє сы́ну кі́сову? єда́ и Сау́лъ во проро́цѣхъ?
|
καὶ ἐγενήθησαν πάντες οἱ εἰδότες αὐτὸν ἐχθὲς καὶ τρίτης καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐν μέσῳ τῶν προφητῶν. καὶ εἶπεν ὁ λαὸς ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· τί τοῦτο τὸ γεγονὸς τῷ υἱῷ Κίς; ἦ καὶ Σαοὺλ ἐν προφήταις;
|
|
12
|
12
|
|
И отвѣща́ нѣ́кто от ни́хъ и рече́: и кто́ оте́цъ єму́? не кі́съ ли? И сего́ ра́ди бы́сть въ при́тчу: єда́ и Сау́лъ во проро́цѣхъ?
|
καὶ ἀπεκρίθη τις αὐτῶν καὶ εἶπε· καὶ τίς πατὴρ αὐτοῦ; καὶ διὰ τοῦτο ἐγενήθη εἰς παραβολήν, ἦ καὶ Σαοὺλ ἐν προφήταις;
|
|
13
|
13
|
|
И сконча́ проро́чествуя, и пріи́де отту́ду на хо́лмъ.
|
καὶ συνετέλεσε προφητεύων καὶ ἔρχεται εἰς τὸν βουνόν.
|
|
14
|
14
|
|
И рече́ у́жикъ єго́ къ нему́ и ко о́трочищу єго́: ка́мо ходи́сте? И рѣ́ша: осля́тъ иска́ти, и ви́дѣхомъ, я́ко нѣ́сть и́хъ, и внидо́хомъ къ самуи́лу.
|
καὶ εἶπεν ὁ οἰκεῖος αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν καὶ πρὸς τὸ παιδάριον αὐτοῦ· ποῦ ἐπορεύθητε; καὶ εἶπαν· ζητεῖν τὰς ὄνους· καὶ εἴδαμεν ὅτι οὐκ εἰσί, καὶ εἰσήλθομεν πρὸς Σαμουήλ.
|
|
15
|
15
|
|
И рече́ у́жикъ къ Сау́лу: возвѣсти́ ми ны́нѣ, что́ ти рече́ самуи́лъ?
|
καὶ εἶπεν ὁ οἰκεῖος πρὸς Σαούλ· ἀπάγγειλον δή μοι, τί εἶπέ σοι Σαμουήλ;
|
|
16
|
16
|
|
И рече́ Сау́лъ у́жику своєму́: вѣ́стію возвѣсти́ ми, я́ко обрѣто́шася осля́та. Словесе́ же о ца́рствѣ не возвѣсти́ єму́, є́же рече́ самуи́лъ.
|
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸν οἰκεῖον αὐτοῦ· ἀπήγγειλεν ἀπαγγέλλων μοι ὅτι εὕρηνται αἱ ὄνοι. τὸ δὲ ρῆμα τῆς βασιλείας οὐκ ἀπήγγειλεν αὐτῷ.
|
|
17
|
17
|
|
И заповѣ́да самуи́лъ всѣ́мъ лю́демъ пріити́ ко Го́споду въ Массифа́ѳъ.
|
Καὶ παρήγγειλε Σαμουὴλ παντὶ τῷ λαῷ πρὸς Κύριον εἰς Μασσηφὰθ
|
|
18
|
18
|
|
И рече́ самуи́лъ къ сыно́мъ Ізра́илевымъ: сія́ рече́ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ, глаго́ля: а́зъ изведо́хъ отцы́ ва́шя сы́ны Ізра́илевы изъ Єги́пта, и изъя́хъ вы́ от руки́ фарао́на царя́ Єги́петскаго и от всѣ́хъ ца́рствъ оскорбля́ющихъ вы́:
|
καὶ εἶπε πρὸς υἱοὺς ᾿Ισραήλ· τάδε εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ λέγων· ἐγὼ ἀνήγαγον τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἐξειλάμην ὑμᾶς ἐκ χειρὸς Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου καὶ ἐκ πασῶν τῶν βασιλειῶν τῶν θλιβουσῶν ὑμᾶς·
|
|
19
|
19
|
|
и вы́ дне́сь уничижи́сте Бо́га ва́шего, и́же са́мъ є́сть спаса́яй вы́ от всѣ́хъ зо́лъ ва́шихъ и скорбе́й ва́шихъ, и рѣ́сте: ни́, но царя́ да поста́виши надъ на́ми: и ны́нѣ ста́ните предъ Го́сподемъ по хору́гвамъ ва́шымъ и по племене́мъ ва́шымъ и по ты́сящамъ ва́шымъ.
|
καὶ ὑμεῖς σήμερον ἐξουδενήκατε τὸν Θεόν, ὃς αὐτός ἐστιν ὑμῶν σωτὴρ ἐκ πάντων τῶν κακῶν ὑμῶν καὶ θλίψεων ὑμῶν, καὶ εἴπατε· οὐχί, ἀλλ᾿ ἢ ὅτι βασιλέα καταστήσεις ἐφ᾿ ἡμῶν· καὶ νῦν κατάστητε ἐνώπιον Κυρίου κατὰ τὰ σκῆπτρα ὑμῶν καὶ κατὰ τὰς φυλὰς ὑμῶν.
|
|
20
|
20
|
|
И приведе́ самуи́лъ вся́ колѣ́на Ізра́илева, и паде́ жре́бій на хору́гвь Веніамі́ню.
|
καὶ προσήγαγε Σαμουὴλ πάντα τὰ σκῆπτρα ᾿Ισραήλ, καὶ κατακληροῦται σκῆπτρον Βενιαμίν·
|
|
21
|
21
|
|
И приведе́ хору́гвь Веніамі́ню по племена́мъ, и паде́ жре́бій на пле́мя маттарі́ино: и приведо́ша пле́мя маттарі́ино по муже́мъ, и паде́ жре́бій на Сау́ла сы́на кі́сова: и иска́ху єго́, и не обрѣта́шеся.
|
καὶ προσάγει σκῆπτρον Βενιαμὶν εἰς φυλάς, καὶ κατακληροῦται φυλὴ Ματταρί· καὶ προσάγουσι τὴν φυλὴν Ματταρὶ εἰς ἄνδρας, καὶ κατακληροῦται Σαοὺλ υἱὸς Κίς. καὶ ἐζήτει αὐτόν, καὶ οὐχ εὑρίσκετο.
|
|
22
|
22
|
|
И вопроси́ самуи́лъ єще́ Го́спода, глаго́ля: а́ще пріи́детъ сѣ́мо му́жъ єще́? И рече́ Госпо́дь: се́, то́й сокры́ся въ сосу́дѣхъ.
|
καὶ ἐπηρώτησε Σαμουὴλ ἔτι ἐν Κυρίῳ· εἰ ἔρχεται ὁ ἀνὴρ ἐνταῦθα; καὶ εἶπε Κύριος· ἰδοὺ αὐτὸς κέκρυπται ἐν τοῖς σκεύεσι.
|
|
23
|
23
|
|
И тече́ самуи́лъ, и взя́ єго́ отту́ду, и поста́ви єго́ посредѣ́ люді́й: и бы́сть вы́шше всѣ́хъ люді́й, от ра́менъ и вы́шше.
|
καὶ ἔδραμε καὶ λαμβάνει αὐτὸν ἐκεῖθεν καὶ κατέστησεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ, καὶ ὑψώθη ὑπὲρ πάντα τὸν λαὸν ὑπερωμίαν καὶ ἐπάνω.
|
|
24
|
24
|
|
И рече́ самуи́лъ ко всѣ́мъ лю́демъ: ви́дѣсте ли, єго́же избра́ себѣ́ Госпо́дь, я́ко нѣ́сть подо́бенъ єму́ во всѣ́хъ ва́съ? И позна́ша вси́ лю́діє и рѣ́ша: да живе́тъ ца́рь.
|
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς πάντα τὸν λαόν· εἰ ἑωράκατε ὃν ἐκλέλεκται ἑαυτῷ Κύριος, ὅτι οὐκ ἔστιν ὅμοιος αὐτῷ ἐν πᾶσιν ὑμῖν; καὶ ἔγνωσαν πᾶς ὁ λαὸς καὶ εἶπαν· ζήτω ὁ βασιλεύς.
|
|
25
|
25
|
|
И рече́ самуи́лъ къ лю́демъ оправда́нія ца́рствія, и написа́ въ кни́зѣ, и положи́ предъ Го́сподемъ.
|
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς τὸν λαὸν τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως καὶ ἔγραψεν ἐν βιβλίῳ καὶ ἔθηκεν ἐνώπιον Κυρίου. καὶ ἐξαπέστειλε Σαμουὴλ πάντα τὸν λαόν, καὶ ἀπῆλθεν ἕκαστος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
|
|
26
|
26
|
|
И отпусти́ самуи́лъ вся́ лю́ди, и идо́ша кі́йждо во своя́ си, и Сау́лъ и́де въ до́мъ сво́й въ гаваю́: и идо́ша съ ни́мъ сы́нове си́лъ, и́хже косне́ся Госпо́дь серде́цъ и́хъ, съ Сау́ломъ.
|
καὶ Σαοὺλ ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰς Γαβαά· καὶ ἐπορεύθησαν υἱοὶ δυνάμεων, ὧν ἥψατο Κύριος καρδίας αὐτῶν μετὰ Σαούλ.
|
|
27
|
27
|
|
Сы́нове же поги́белніи рѣ́ша: кто́ спасе́тъ на́съ, се́й ли? И безче́ствоваша єго́, и не принесо́ша єму́ даро́въ.
|
καὶ υἱοὶ λοιμοὶ εἶπαν· τίς σώσει ὑμᾶς οὗτος; καὶ ἠτίμασαν αὐτὸν καὶ οὐκ ἤνεγκαν αὐτῷ δῶρα.
|