|
Глава 2
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
|
И помоли́ся а́нна и рече́: утверди́ся се́рдце моє́ въ Го́сподѣ, вознесе́ся ро́гъ мо́й въ Бо́зѣ моє́мъ, разшири́шася уста́ моя́ на враги́ моя́, возвесели́хся о спасе́ніи твоє́мъ:
|
ΕΣΤΕΡΕΩΘΗ ἡ καρδία μου ἐν Κυρίῳ, ὑψώθη κέρας μου ἐν Θεῷ μου· ἐπλατύνθη ἐπ᾿ ἐχθρούς μου τὸ στόμα μου, εὐφράνθην ἐν σωτηρίᾳ σου.
|
|
2
|
2
|
|
я́ко нѣ́сть свя́тъ я́ко Госпо́дь, и нѣ́сть пра́веденъ я́ко Бо́гъ на́шъ, и нѣ́сть свя́тъ па́че тебе́:
|
ὅτι οὐκ ἔστιν ἅγιος ὡς Κύριος, καὶ οὐκ ἔστι δίκαιος ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν· οὐκ ἔστιν ἅγιος πλήν σου.
|
|
3
|
3
|
|
не хвали́теся и не глаго́лите высо́кая въ горды́ни, ниже́ да изы́детъ велерѣ́чіє изъ у́стъ ва́шихъ: я́ко Бо́гъ ра́зумовъ Госпо́дь, и Бо́гъ уготовля́яй начина́нія своя́:
|
μὴ καυχᾶσθε, καὶ μὴ λαλεῖτε ὑψηλά, μὴ ἐξελθέτω μεγαλορρημοσύνη ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν, ὅτι Θεὸς γνώσεων Κύριος καὶ Θεὸς ἑτοιμάζων ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ.
|
|
4
|
4
|
|
лу́къ си́льныхъ изнемо́же, и немощству́ющіи препоя́сашася си́лою:
|
τόξον δυνατῶν ἠσθένησε, καὶ ἀσθενοῦντες περιεζώσαντο δύναμιν·
|
|
5
|
5
|
|
испо́лненніи хлѣ́ба лиши́шася, и а́лчущіи прише́лствоваша зе́млю: я́ко непло́ды роди́ се́дмь, и мно́гая въ ча́дѣхъ изнемо́же:
|
πλήρεις ἄρτων ἠλαττώθησαν, καὶ οἱ πεινῶντες παρῆκαν γῆν· ὅτι στεῖρα ἔτεκεν ἑπτά, καὶ ἡ πολλὴ ἐν τέκνοις ἠσθένησε.
|
|
6
|
6
|
|
Госпо́дь мертви́тъ и живи́тъ, низво́дитъ во а́дъ и возво́дитъ,
|
Κύριος θανατοῖ καὶ ζωογονεῖ, κατάγει εἰς ᾅδου καὶ ἀνάγει·
|
|
7
|
7
|
|
Госпо́дь убо́житъ и богати́тъ, смиря́єтъ и вы́ситъ,
|
Κύριος πτωχίζει καὶ πλουτίζει, ταπεινοῖ καὶ ἀνυψοῖ.
|
|
8
|
8
|
|
возставля́єтъ от земли́ убо́га и от гно́ища воздвиза́єтъ ни́ща посади́ти єго́ съ могу́щими люді́й, и престо́лъ сла́вы дая́ въ наслѣ́діє и́мъ:
|
ἀνιστᾷ ἀπὸ γῆς πένητα καὶ ἀπὸ κοπρίας ἐγείρει πτωχὸν καθίσαι μετὰ δυναστῶν λαοῦ καὶ θρόνον δόξης κατακληρονομῶν αὐτοῖς.
|
|
9
|
9
|
|
дая́й моли́тву моля́щемуся и благослови́ лѣ́та пра́веднаго, я́ко не въ крѣ́пости си́ленъ му́жъ:
|
διδοὺς εὐχὴν τῷ εὐχομένῳ καὶ εὐλόγησεν ἔτη δικαίου· ὅτι οὐκ ἐν ἰσχύϊ δυνατὸς ἀνήρ,
|
|
10
|
10
|
|
Госпо́дь не́мощна сотвори́ сопоста́та єго́, Госпо́дь свя́тъ: да не хва́лится прему́дрый прему́дростію своє́ю, и да не хва́лится си́льный си́лою своє́ю, и да не хва́лится бога́тый бога́тствомъ свои́мъ: но о се́мъ да хва́лится хваля́йся, є́же разумѣ́ти и зна́ти Го́спода, и твори́ти су́дъ и пра́вду посредѣ́ земли́: Госпо́дь взы́де на небеса́ и возгремѣ́: то́й су́дитъ конце́мъ земли́, пра́веденъ сы́й, и да́стъ крѣ́пость царе́мъ на́шымъ и вознесе́тъ ро́гъ хріста́ своєго́.
|
Κύριος ἀσθενῆ ποιήσει ἀντίδικον αὐτοῦ, Κύριος ἅγιος. μὴ καυχάσθω ὁ φρόνιμος ἐν τῇ φρονήσει αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ δυνατὸς ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐν τούτῳ καυχάσθω ὁ καυχώμενος, συνιεῖν καὶ γινώσκειν τὸν Κύριον καὶ ποιεῖν κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐν μέσῳ τῆς γῆς. Κύριος ἀνέβη εἰς οὐρανοὺς καὶ ἐβρόντησεν, αὐτὸς κρινεῖ ἄκρα γῆς, καὶ δίδωσιν ἰσχὺν τοῖς βασιλεῦσιν ἡμῶν καὶ ὑψώσει κέρας χριστοῦ αὐτοῦ.
|
|
11
|
11
|
|
И оста́виша єго́ та́мо предъ Го́сподемъ и отидо́ша во Армаѳе́мъ въ до́мъ сво́й: отроча́ же бѣ́ служа́ лицу́ Госпо́дню предъ лице́мъ илі́и жерца́.
|
Καὶ κατέλιπεν αὐτὸν ἐκεῖ ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἀπῆλθεν εἰς ᾿Αρμαθαίμ, καὶ τὸ παιδάριον ἦν λειτουργῶν τῷ προσώπῳ Κυρίου ἐνώπιον ῾Ηλὶ τοῦ ἱερέως.
|
|
12
|
12
|
|
Сы́нове же илі́и жерца́ [бы́ша] сы́нове поги́белніи, не вѣ́дуще Го́спода,
|
Καὶ οἱ υἱοὶ ῾Ηλὶ τοῦ ἱερέως υἱοὶ λοιμοὶ οὐκ εἰδότες τὸν Κύριον. καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ ἱερέως παρὰ τοῦ λαοῦ, παντὸς τοῦ θύοντος·
|
|
13
|
13
|
|
ни оправда́нія жре́ческа предъ людьми́ всѣ́ми жру́щими. И прихожда́ше о́трокъ жре́ческъ, єгда́ варя́тся мяса́, и у́дица трезу́бна въ руку́ єго́,
|
καὶ ἤρχετο τὸ παιδάριον τοῦ ἱερέως, ὡς ἂν ἡψήθη τὸ κρέας, καὶ κρεάγρα τριόδους ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ,
|
|
14
|
14
|
|
и влага́ше ю́ въ коно́бъ вели́кій, или́ въ мѣ́дяный сосу́дъ, или́ горне́цъ, и все́ є́же вонзе́ся на у́дицу, взима́ше є́ себѣ́ жре́цъ: и та́ко творя́ху всему́ Ізра́илеви приходя́щему пожре́ти Го́сподеви въ Сило́мѣ.
|
καὶ ἐπάταξεν αὐτὴν εἰς τὸν λέβητα τὸν μέγαν ἢ εἰς τὸ χαλκεῖον ἢ εἰς τὴν χύτραν· καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἀνέβη ἐν τῇ κρεάγρᾳ, ἐλάμβανεν ἑαυτῷ ὁ ἱερεύς· κατὰ τάδε ἐποίουν παντὶ ᾿Ισραὴλ τοῖς ἐρχομένοις θῦσαι Κυρίῳ ἐν Σηλὼμ.
|
|
15
|
15
|
|
И пре́жде кажде́нія ту́ка, прихожда́ше о́трокъ жре́ческъ и глаго́лаше му́жеви жру́щему: да́ждь мя́са испещи́ жерцу́, и не возму́ от тебе́ мя́са варе́наго от коно́ба.
|
καὶ πρὶν θυμιαθῆναι τὸ στέαρ, ἤρχετο τὸ παιδάριον τοῦ ἱερέως καὶ ἔλεγε τῷ ἀνδρὶ τῷ θύοντι· δὸς κρέας ὀπτῆσαι τῷ ἱερεῖ, καὶ οὐ μὴ λάβω παρὰ σοῦ κρέας ἑφθὸν ἐκ τοῦ λέβητος.
|
|
16
|
16
|
|
И глаго́лаше му́жъ жря́й: да покади́тся пе́рвѣє ту́къ, я́коже подоба́єтъ, и тогда́ во́змеши себѣ́ от всѣ́хъ, є́же хо́щетъ душа́ твоя́. И рече́: ни́, ны́нѣ да́ждь: а́ще же не да́си, возму́ си́лою.
|
καὶ ἔλεγεν ὁ ἀνὴρ ὁ θύων· θυμιαθήτω πρῶτον, ὡς καθήκει, τὸ στέαρ, καὶ λάβε σεαυτῷ ἐκ πάντων, ὧν ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου. καὶ εἶπεν· οὐχί, ὅτι νῦν δώσεις, καὶ ἐὰν μή, λήψομαι κραταιῶς.
|
|
17
|
17
|
|
И бѣ́ предъ Го́сподемъ грѣ́хъ отроко́въ ве́лій зѣло́, я́ко отмета́ху же́ртву Госпо́дню.
|
καὶ ἦν ἡ ἁμαρτία ἐνώπιον Κυρίου τῶν παιδαρίων μεγάλη σφόδρα, ὅτι ἠθέτουν τὴν θυσίαν Κυρίου.
|
|
18
|
18
|
|
И самуи́лъ бѣ́ служа́ предъ Го́сподемъ, о́трочищь сы́й опоя́санъ во Єфу́дъ льня́нъ.
|
καὶ Σαμουὴλ ἦν λειτουργῶν ἐνώπιον Κυρίου παιδάριον περιεζωσμένον ἐφοὺδ βάρ,
|
|
19
|
19
|
|
И хлами́ду ма́лу сотвори́ єму́ ма́ти єго́, и приноша́ше єму́ от дні́й во дни́, єгда́ восхожда́ше съ му́жемъ свои́мъ пожре́ти же́ртву дні́й.
|
καὶ διπλοΐδα μικρὰν ἐποίησεν αὐτῷ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἀνέφερεν αὐτῷ ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτὴν μετὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς θῦσαι τὴν θυσίαν τῶν ἡμερῶν.
|
|
20
|
20
|
|
И благослови́ илі́й Єлкану́ и жену́ єго́, глаго́ля: да возда́стъ ти́ Госпо́дь сѣ́мя от жены́ сея́ за да́ръ, єго́же дарова́лъ єси́ Го́сподеви. И отъи́де человѣ́къ въ мѣ́сто своє́.
|
καὶ εὐλόγησεν ῾Ηλὶ τὸν ῾Ελκανὰ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ λέγων· ἀποτίσαι σοι Κύριος σπέρμα ἐκ τῆς γυναικὸς ταύτης ἀντὶ τοῦ χρέους, οὗ ἔχρησας τῷ Κυρίῳ. καὶ ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ,
|
|
21
|
21
|
|
И посѣти́ Госпо́дь Бо́гъ а́нну, и зача́, и роди́ єще́ три́ сы́ны и дще́ри двѣ́. И возвели́чися о́трокъ самуи́лъ предъ Го́сподемъ.
|
καὶ ἐπεσκέψατο Κύριος τὴν ῎Ανναν, καὶ ἔτεκεν ἔτι τρεῖς υἱοὺς καὶ δύο θυγατέρας. καὶ ἐμεγαλύνθη τὸ παιδάριον Σαμουὴλ ἐνώπιον Κυρίου.
|
|
22
|
22
|
|
Илі́й же состарѣ́ся зѣло́: и услы́ша, я́же творя́ху сы́нове єго́ всѣ́мъ сыно́мъ Ізра́илевымъ, и я́ко быва́ху съ жена́ми предстоя́щими у две́рій ски́ніи свидѣ́нія,
|
Καὶ ῾Ηλὶ πρεσβύτης σφόδρα· καὶ ἤκουσεν ἃ ἐποίουν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ,
|
|
23
|
23
|
|
и рече́ и́мъ: почто́ твори́те по глаго́лу сему́, єго́же а́зъ слы́шу изъ у́стъ всѣ́хъ люді́й Госпо́днихъ [о ва́съ]?
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἱνατί ποιεῖτε κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο, ὃ ἐγὼ ἀκούω ἐκ στόματος παντὸς τοῦ λαοῦ Κυρίου;
|
|
24
|
24
|
|
ни́, ча́да, ни́: я́ко не бла́гъ слу́хъ, єго́же а́зъ слы́шу о ва́съ: не твори́те та́ко, я́ко не добры́ слу́хи, я́же а́зъ слы́шу, є́же не рабо́тати лю́демъ Бо́гу:
|
μή, τέκνα, ὅτι οὐκ ἀγαθὴ ἡ ἀκοή, ἣν ἐγὼ ἀκούω· μὴ ποιεῖτε οὕτως, ὅτι οὐκ ἀγαθαὶ αἱ ἀκοαί, ἃς ἐγὼ ἀκούω, τοῦ μὴ δουλεύειν λαὸν Θεῷ.
|
|
25
|
25
|
|
а́ще согрѣша́я согрѣши́тъ му́жъ му́жеви, помо́лятся о не́мъ ко Го́споду: а́ще же Го́сподеви согрѣши́тъ, кто́ помо́лится о не́мъ? И не послу́шаста гла́са отца́ своєго́, я́ко хотя́й восхотѣ́ Госпо́дь погуби́ти я́.
|
ἐὰν ἁμαρτάνων ἁμάρτῃ ἀνὴρ εἰς ἄνδρα, καὶ προσεύξονται ὑπὲρ αὐτοῦ πρὸς Κύριον· καὶ ἐὰν τῷ Κυρίῳ ἁμάρτῃ, τίς προσεύξεται ὑπὲρ αὐτοῦ; καὶ οὐκ ἤκουον τῆς φωνῆς τοῦ πατρὸς αὐτῶν, ὅτι βουλόμενος ἐβούλετο Κύριος διαφθεῖραι αὐτούς.
|
|
26
|
26
|
|
О́трокъ же самуи́лъ хожда́ше предуспѣва́я, и бѣ́ бла́гъ предъ Го́сподемъ и человѣ́ки.
|
καὶ τὸ παιδάριον Σαμουὴλ ἐπορεύετο καὶ ἐμεγαλύνετο καὶ ἦν ἀγαθὸν μετά Κυρίου καὶ μετὰ ἀνθρώπων.
|
|
27
|
27
|
|
И пріи́де человѣ́къ Бо́жій ко илі́ю и рече́: сія́ глаго́летъ Госпо́дь: открыва́яся откры́хся въ дому́ отца́ твоєго́, су́щымъ и́мъ въ земли́ Єги́петстѣй рабо́мъ въ до́му фарао́ни,
|
καὶ ἦλθεν ὁ ἄνθρωπος Θεοῦ πρὸς ῾Ηλὶ καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἀποκαλυφθεὶς ἀπεκαλύφθην πρὸς οἶκον τοῦ πατρός σου ὄντων αὐτῶν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ δούλων τῷ οἴκῳ Φαραὼ
|
|
28
|
28
|
|
и избра́хъ до́мъ отца́ твоєго́ от всѣ́хъ домо́въ Ізра́илевыхъ мнѣ́ служи́ти, є́же восходи́ти ко олтарю́ моєму́ и кади́ти кади́ломъ и носи́ти Єфу́дъ, и да́хъ до́му отца́ твоєго́ вся́, я́же огня́ же́ртвенная сыно́въ Ізра́илевыхъ, въ снѣ́дь:
|
καὶ ἐξελεξάμην τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου ἐκ πάντων τῶν σκήπτρων ᾿Ισραὴλ ἐμοὶ ἱερατεύειν καὶ ἀναβαίνειν ἐπὶ θυσιαστήριόν μου καὶ θυμιᾶν θυμίαμα καὶ αἴρειν ἐφοὺδ καὶ ἔδωκα τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου τὰ πάντα τοῦ πυρὸς υἱῶν ᾿Ισραὴλ εἰς βρῶσιν· 29ἱνατί ἐπέβλεψας ἐπὶ τὸ θυμίαμά μου καὶ εἰς τὴν θυσίαν μου ἀναιδεῖ ὀφθαλμῷ καὶ ἐδόξασας τοὺς υἱούς σου ὑπὲρ ἐμὲ ἐνευλογεῖσθαι ἀπαρχῆς πάσης θυσίας τοῦ ᾿Ισραὴλ ἔμπροσθέν μου;
|
|
29
|
30
|
|
и почто́ ты́ воззрѣ́лъ єси́ на ѳиміа́мъ мо́й и на же́ртву мою́ безсту́днымъ о́комъ, и просла́вилъ сы́ны твоя́ па́че мене́, є́же благословля́ти нача́токъ вся́кія же́ртвы Ізра́илевы предо мно́ю?
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· εἶπα· ὁ οἶκός σου καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου διελεύσεται ἐνώπιόν μου ἕως αἰῶνος· καὶ νῦν φησὶ Κύριος· μηδαμῶς ἐμοί, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ τοὺς δοξάζοντάς με δοξάσω, καὶ ὁ ἐξουθενῶν με ἀτιμασθήσεται.
|
|
30
|
31
|
|
сего́ ра́ди сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ, глаго́ля: реко́хъ, до́мъ тво́й и до́мъ отца́ твоєго́ пре́йдетъ предо мно́ю до вѣ́ка: а ны́нѣ глаго́летъ Госпо́дь: ника́коже мнѣ́, зане́ то́кмо прославля́ющыя мя́ просла́влю, и уничижа́яй мя́ безче́стенъ бу́детъ:
|
ἰδοὺ ἔρχονται ἡμέραι καὶ ἐξολοθρεύσω τὸ σπέρμα σου καὶ τὸ σπέρμα οἴκου πατρός σου,
|
|
31
|
32
|
|
се́, дні́є и́дутъ, и потреблю́ сѣ́мя твоє́ и сѣ́мя до́му отца́ твоєго́, и не бу́детъ ста́рца въ дому́ твоє́мъ во вся́ дни́,
|
καὶ οὐκ ἔσται σοι πρεσβύτης ἐν οἴκῳ μου πάσας τὰς ἡμέρας·
|
|
32
|
33
|
|
и у́зриши держа́ву мою́ во всѣ́хъ, и́миже разблажа́єтъ Ізра́иля, и не бу́детъ ста́рца въ дому́ твоє́мъ во вся́ дни́:
|
καὶ ἄνδρα οὐκ ἐξολοθρεύσω σοι ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου μου ἐκλείπειν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ καταρρεῖν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ πᾶς περισσεύων οἴκου σου πεσοῦνται ἐν ρομφαίᾳ ἀνδρῶν.
|
|
33
|
34
|
|
и му́жа не истреблю́ тебѣ́ от олтаря́ моєго́, во є́же оскудѣ́ти очесе́мъ єго́ и иста́яти души́ єго́: и вси́ про́чіи до́му твоєго́ паду́тъ ору́жіємъ му́жескимъ:
|
καὶ τοῦτό σοι τὸ σημεῖον, ὃ ἥξει ἐπὶ τοὺς δύο υἱούς σου, ᾿Οφνὶ καὶ Φινεές· ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἀποθανοῦνται ἀμφότεροι.
|
|
34
|
35
|
|
и сіє́ тебѣ́ зна́меніє, є́же пріи́детъ на о́ба сы́на твоя́ сія́ Офні́ и Фінеє́са: въ де́нь єди́нъ у́мрутъ о́ба:
|
καὶ ἀναστήσω ἐμαυτῷ ἱερέα πιστόν, ὃς πάντα τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ μου καὶ τὰ ἐν τῇ ψυχῇ μου ποιήσει· καὶ οἰκοδομήσω αὐτῷ οἶκον πιστόν, καὶ διελεύσεται ἀνώπιον χριστοῦ μου πάσας τὰς ἡμέρας.
|
|
35
|
36
|
|
и возста́влю себѣ́ жерца́ вѣ́рна, и́же вся́ я́же въ се́рдцы моє́мъ и я́же въ души́ моє́й сотвори́тъ, и сози́жду єму́ до́мъ вѣ́ренъ, и предъи́детъ предъ хрісто́мъ мои́мъ во вся́ дни́:
|
καὶ ἔσται ὁ περισσεύων ἐν οἴκῳ σου ἥξει προσκυνεῖν αὐτῷ ὀβολοῦ ἀργυρίου λέγων· παράρριψόν με ἐπὶ μίαν τῶν ἱερατειῶν σου φαγεῖν ἄρτον.
|
|
36
|
|
|
и бу́детъ вся́къ оста́вшійся въ дому́ твоє́мъ пріи́детъ поклони́тися єму́ съ ца́тою сребра́ и хлѣ́бомъ єди́нымъ, глаго́ля: пріими́ мя къ єди́ному от священнослуже́ній твои́хъ, є́же я́сти хлѣ́бъ.
|