|
Глава 28
|
Κεφάλαιο 28
|
|
1
|
1
|
|
И бы́сть во дни́ о́ны, и собра́шася иноплеме́нницы въ полки́ своя́ изы́ти бра́тися со Ізра́илтяны. И рече́ агху́съ къ даві́ду: разумѣ́я разумѣ́й, я́ко со мно́ю изы́деши на бра́нь ты́ и му́жіє твои́.
|
ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ συναθροίζονται ἀλλόφυλοι ἐν ταῖς παρεμβολαῖς αὐτῶν ἐξελθεῖν πολεμεῖν μετὰ ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς Δαυίδ· γινώσκων γνώσῃ ὅτι μετ᾿ ἐμοῦ ἐξελεύσῃ εἰς πόλεμον σὺ καὶ οἱ ἄνδρες σου.
|
|
2
|
2
|
|
И рече́ даві́дъ ко агху́су: та́ко ны́нѣ уразумѣ́єши, я́же сотвори́тъ ра́бъ тво́й. И рече́ агху́съ къ даві́ду: тѣ́мже нача́лника храни́телей тѣ́лу [моєму́] поста́влю тя́ во вся́ дни́.
|
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς· οὕτω νῦν γνώσῃ ἃ ποιήσει ὁ δοῦλός σου· καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς Δαυίδ· οὕτως ἀρχισωματοφύλακα θήσομαί σε πάσας τὰς ἡμέρας.
|
|
3
|
3
|
|
И самуи́лъ у́мре, и рыда́ше по не́мъ ве́сь Ізра́иль, и погребо́ша єго́ во Армаѳе́мѣ во гра́дѣ єго́: и Сау́лъ изби́ чревоба́сники и волхвы́ земли́ своєя́.
|
Καὶ Σαμουὴλ ἀπέθανε, καὶ ἐκόψαντο αὐτὸν πᾶς ᾿Ισραὴλ καὶ θάπτουσιν αὐτὸν ἐν ᾿Αρμαθαὶμ ἐν πόλει αὐτοῦ. καὶ Σαοὺλ περιεῖλε τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς γνώστας ἀπὸ τῆς γῆς.
|
|
4
|
4
|
|
И собра́шася иноплеме́нницы и пріидо́ша и ополчи́шася въ сона́мѣ: и собра́ Сау́лъ вся́ му́жы Ізра́илевы, и ополчи́шася въ гелвує́.
|
καὶ συναθροίζονται οἱ ἀλλόφυλοι καὶ ἔρχονται καὶ παρεμβάλλουσιν εἰς Σωμάν, καὶ συναθροίζει Σαοὺλ πάντα ἄνδρα ᾿Ισραήλ, καὶ παρεμβάλλουσιν εἰς Γελβουέ.
|
|
5
|
5
|
|
И ви́дѣ Сау́лъ полки́ иноплеме́нничи, и убоя́ся, и ужасе́ся се́рдце єго́ зѣло́.
|
καὶ εἶδε Σαοὺλ τὴν παρεμβολὴν τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἐφοβήθη, καὶ ἐξέστη ἡ καρδία αὐτοῦ σφόδρα.
|
|
6
|
6
|
|
И вопроси́ Сау́лъ Го́спода, и не отвѣща́ єму́ Госпо́дь ни во снѣ́, ни во явле́ніихъ, ни во проро́цѣхъ.
|
καὶ ἐπηρώτησε Σαοὺλ διὰ Κυρίου, καὶ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ Κύριος ἐν τοῖς ἐνυπνίοις καὶ ἐν τοῖς δήλοις καὶ ἐν τοῖς προφήταις.
|
|
7
|
7
|
|
И рече́ Сау́лъ отроко́мъ свои́мъ: поищи́те ми́ жены́ волше́бницы, и по́йду къ не́й, и вопрошу́ єя́. И рѣ́ша о́троцы єго́ къ нему́: се́, жена́ волше́бница во аєндо́рѣ.
|
καὶ εἶπε Σαοὺλ τοῖς παισὶν αὐτοῦ· ζητήσατέ μοι γυναῖκα ἐγγαστρίμυθον, καὶ πορεύσομαι πρὸς αὐτὴν καὶ ζητήσω ἐν αὐτῇ· καὶ εἶπαν οἱ παῖδες αὐτοῦ πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ γυνὴ ἐγγαστρίμυθος ἐν ᾿Αενδώρ.
|
|
8
|
8
|
|
И прикры́ся Сау́лъ и облече́ся въ ри́зы и́ны, и и́де са́мъ и два́ му́жа съ ни́мъ, и пріи́де но́щію къ женѣ́ и рече́ є́й: поволхву́й ми́ чревоволше́бствомъ, и возведи́ ми, єго́же реку́ ти.
|
καὶ συνεκαλύψατο Σαοὺλ καὶ περιεβάλετο ἱμάτια ἕτερα καὶ πορεύεται αὐτὸς καὶ δύο ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἔρχονται πρὸς τὴν γυναῖκα νυκτὸς καὶ εἶπεν αὐτῇ· μάντευσαι δή μοι ἐν τῷ ἐγγαστριμύθῳ καὶ ἀνάγαγέ μοι ὃν ἐὰν εἴπω σοι.
|
|
9
|
9
|
|
И рече́ єму́ жена́: се́, ны́нѣ ты́ са́мъ вѣ́си, єли́ка сотвори́ Сау́лъ, ка́ко истреби́ чревоба́сники и волхвы́ от земли́, и вску́ю ты́ ло́виши ду́шу мою́, є́же умертви́ти ю́?
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνή· ἰδοὺ δὴ σὺ οἶδας ὅσα ἐποίησε Σαούλ, ὡς ἐξωλόθρευσε τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς γνώστας ἀπὸ τῆς γῆς· καὶ ἱνατί σὺ παγιδεύεις τὴν ψυχήν μου θανατῶσαι αὐτήν;
|
|
10
|
10
|
|
И кля́тся є́й Сау́лъ, глаго́ля: жи́въ Госпо́дь, а́ще сря́щетъ тя́ непра́вда о словеси́ се́мъ.
|
καὶ ὤμοσεν αὐτῇ Σαοὺλ λέγων· ζῇ Κύριος, εἰ ἀπαντήσεταί σοι ἀδικία ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ.
|
|
11
|
11
|
|
И рече́ жена́ Сау́лу: кого́ возведу́ ти? И рече́ Сау́лъ: самуи́ла возведи́ ми.
|
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· τίνα ἀναγάγω σοι; καὶ εἶπε· τὸν Σαμουὴλ ἀνάγαγέ μοι.
|
|
12
|
12
|
|
И ви́дѣ жена́ самуи́ла, и возгласи́ гла́сомъ ве́ліимъ, и рече́ жена́ къ Сау́лу: почто́ мя́ прельсти́лъ єси́? и ты́ єси́ Сау́лъ.
|
καὶ εἶδεν ἡ γυνὴ τὸν Σαμουὴλ καὶ ἀνεβόησε φωνῇ μεγάλῃ· καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸς Σαούλ· ἱνατί παρελογίσω με; καὶ σὺ εἶ Σαούλ.
|
|
13
|
13
|
|
И рече́ є́й ца́рь: не бо́йся, рцы́ кого́ ви́дѣла єси́? И рече́ єму́ жена́: бо́ги ви́дѣхъ восходя́щыя от земли́.
|
καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ βασιλεύς· μὴ φοβοῦ, εἰπὸν τίνα ἑώρακας. καὶ εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνή· θεοὺς ἑώρακα ἀναβαίνοντας ἐκ τῆς γῆς.
|
|
14
|
14
|
|
И рече́ є́й: что́ позна́ла єси́? И рече́ єму́ [жена́]: [ви́дѣхъ] му́жа ста́ра восходя́ща от земли́, и се́й оболче́нъ одѣя́ніємъ до́лгимъ. И уразумѣ́ Сау́лъ, я́ко се́й самуи́лъ [є́сть], и преклони́ лице́ своє́ на зе́млю и поклони́ся єму́.
|
καὶ εἶπεν αὐτῇ· τί ἔγνως; καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἄνδρα ὄρθιον ἀναβαίνοντα ἐκ τῆς γῆς, καὶ οὗτος διπλοΐδα ἀναβεβλημένος. καὶ ἔγνω Σαούλ, ὅτι οὗτος Σαμουήλ, καὶ ἔκυψεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ.
|
|
15
|
15
|
|
И рече́ єму́ самуи́лъ: почто́ пону́дилъ єси́ мя́ взы́ти ми́? И рече́ Сау́лъ: скорблю́ зѣло́, я́ко иноплеме́нницы вою́ютъ на мя́, и Бо́гъ отступи́ от мене́, и не услы́ша мене́ ктому́ ни въ рука́хъ проро́ческихъ, ни во снѣ́хъ, ни во явле́ніихъ: и ны́нѣ призва́хъ тя́, да ска́жеши ми́, что́ сотворю́.
|
καὶ εἶπε Σαμουήλ· ἱνατί παρηνώχλησάς μοι ἀναβῆναί με; καὶ εἶπε Σαούλ· θλίβομαι σφόδρα, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι πολεμοῦσιν ἐν ἐμοί, καὶ ὁ Θεὸς ἀφέστηκεν ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ οὐκ ἐπακήκοέ μοι ἔτι καὶ ἐν χειρὶ τῶν προφητῶν καὶ ἐν τοῖς ἐνυπνίοις· καὶ νῦν κέκληκά σε γνωρίσαι μοι τί ποιήσω.
|
|
16
|
16
|
|
И рече́ самуи́лъ: почто́ вопроша́єши мя́, а Госпо́дь отступи́ от тебе́ и бы́сть со бли́жнимъ твои́мъ?
|
καὶ εἶπε Σαμουήλ· ἱνατί ἐπερωτᾷς με; καὶ Κύριος ἀφέστηκεν ἀπὸ σοῦ καὶ γέγονε μετὰ τοῦ πλησίον σου·
|
|
17
|
17
|
|
и сотвори́ Госпо́дь тебѣ́, я́коже глаго́ла Госпо́дь руко́ю моє́ю, и исто́ргнетъ Госпо́дь ца́рство твоє́ изъ руку́ твоє́ю и вда́стъ є́ бли́жнему твоєму́ даві́ду,
|
καὶ πεποίηκε Κύριός σοι καθὼς ἐλάλησε Κύριος ἐν χειρί μου, καὶ διαρρήξει Κύριος τὴν βασιλείαν σου ἐκ χειρός σου καὶ δώσει αὐτὴν τῷ πλησίον σου τῷ Δαυίδ.
|
|
18
|
18
|
|
поне́же не послу́шалъ єси́ гла́са Госпо́дня и не испо́лнилъ єси́ гнѣ́ва я́рости єго́ на Амали́кѣ, глаго́ла ра́ди того́ сотвори́ тебѣ́ Госпо́дь въ де́нь се́й:
|
διότι οὐκ ἤκουσας φωνῆς Κυρίου καὶ οὐκ ἐποίησας θυμὸν ὀργῆς αὐτοῦ ἐν ᾿Αμαλήκ, διὰ τοῦτο τὸ ρῆμα ἐποίησε Κύριός σοι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.
|
|
19
|
19
|
|
и преда́стъ Госпо́дь Ізра́иля съ тобо́ю въ ру́ки иноплеме́нничи, и зау́тра ты́ и сы́нове твои́ паду́тъ съ тобо́ю, и по́лкъ Ізра́илевъ преда́стъ Госпо́дь въ ру́ки иноплеме́нничи.
|
καὶ παραδώσει Κύριος τὸν ᾿Ισραὴλ μετὰ σοῦ εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων, καὶ αὔριον σὺ καὶ οἱ υἱοί σου μετὰ σοῦ πεσοῦνται, καὶ τὴν παρεμβολὴν ᾿Ισραὴλ δώσει Κύριος εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων.
|
|
20
|
20
|
|
И потща́ся Сау́лъ, и паде́ стоя́щь на зе́млю, и убоя́ся зѣло́ от слове́съ самуи́ловыхъ, и не бы́сть ктому́ крѣ́пости въ не́мъ: я́ко не яде́ хлѣ́ба во ве́сь де́нь то́й и во всю́ но́щь ту́.
|
καὶ ἔσπευσε Σαοὺλ καὶ ἔπεσεν ἑστηκὼς ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἐφοβήθη σφόδρα ἀπὸ τῶν λόγων Σαμουήλ· καὶ ἐν αὐτῷ οὐκ ἦν ἰσχὺς ἔτι, οὐ γὰρ ἔφαγεν ἄρτον ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην.
|
|
21
|
21
|
|
И вни́де жена́ къ Сау́лу, и ви́дѣ єго́, я́ко смяте́ся зѣло́, и рече́ къ нему́: се́, ны́нѣ послу́ша раба́ твоя́ гла́са твоєго́, и положи́хъ ду́шу мою́ въ ру́цѣ мои́, и послу́шахъ слове́съ, я́же ми́ глаго́лалъ єси́:
|
καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ πρὸς Σαοὺλ καὶ εἶδεν ὅτι ἔσπευσε σφόδρα, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ δὴ ἤκουσεν ἡ δούλη σου τῆς φωνῆς σου καὶ ἐθέμην τὴν ψυχήν μου ἐν τῇ χειρί μου καὶ ἤκουσα τοὺς λόγους, οὓς ἐλάλησάς μοι·
|
|
22
|
22
|
|
и ны́нѣ послу́шай гла́са рабы́ твоєя́, и положу́ предъ тобо́ю укру́хъ хлѣ́ба, и я́ждь, и бу́детъ въ тебѣ́ крѣ́пость, я́ко и́деши въ пу́ть.
|
καὶ νῦν ἄκουσον δὴ φωνῆς τῆς δούλης σου, καὶ παραθήσω ἐνώπιόν σου ψωμὸν ἄρτου, καὶ φάγε, καὶ ἔσται σοι ἰσχύς, ὅτι πορεύῃ ἐν ὁδῷ.
|
|
23
|
23
|
|
И не хотя́ше я́сти: и пону́диша єго́ о́троцы єго́ и жена́, и послу́ша гла́са и́хъ, и воста́ от земли́, и сѣ́де на сѣда́лищи.
|
καὶ οὐκ ἐβουλήθη φαγεῖν· καὶ παρεβιάζοντο αὐτὸν οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ ἡ γυνή, καὶ ἤκουσε τῆς φωνῆς αὐτῶν καὶ ἀνέστη ἀπὸ τῆς γῆς καί ἐκάθισεν ἐπὶ τὸν δίφρον.
|
|
24
|
24
|
|
Женѣ́ же бя́ше ю́ница пито́мая въ дому́: и потща́ся, и закла́ ю́: и взя́ муку́ и смѣси́, и испече́ опрѣсно́ки,
|
καὶ τῇ γυναικὶ ἦν δάμαλις νομὰς ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ἔσπευσε καὶ ἔθυσεν αὐτὴν καὶ ἔλαβεν ἄλευρα καὶ ἐφύρασε καὶ ἔπεψεν ἄζυμα
|
|
25
|
25
|
|
и принесе́ предъ Сау́ла и предъ о́троки єго́: и ядо́ша, и воста́ша и отидо́ша въ но́щь о́ну.
|
καὶ προσήγαγεν ἐνώπιον Σαοὺλ καὶ ἐνώπιον τῶν παιδῶν αὐτοῦ, καὶ ἔφαγον. καὶ ἀνέστησαν καὶ ἀπῆλθον τὴν νύκτα ἐκείνην.
|