|
Глава 16
|
Глvа, ѕ~і”
|
|
1
|
1
|
|
И даві́дъ пре́йде ма́ло что́ от Ро́са, и се́, Сіва́ о́трокъ мемфівосѳе́овъ въ срѣ́теніє єму́: и супру́гъ осля́тъ осѣ́дланыхъ, и на ни́хъ двѣ́сти хлѣ́бовъ, и сто́ гро́здій, и сто́ фі́ніковъ, и мѣ́хъ віна́.
|
И$ внегда` дв~дъ пре'иде ма'ло эT рђ'са, и^ с^е прїиде си'ва ѓ%трокъ мемъџивостеѓ^въ на срњте'нїе е^мђ. и^ сђпрђгᲆ ѓ^сля'тъ ѓ^сњ'дланыхъ, и^ на не'ю, с~. хлњ'бъ. и^ ко'шница гро'здїя ви'нна. и^ мњ'ра смо'квеи, и^ мXњ вина`. и^ сто` фини'къ”
|
|
2
|
2
|
|
И рече́ ца́рь къ Сівѣ́: что́ сія́ тебѣ́? И рече́ Сіва́: осля́та на яжде́ніє до́му царе́ву, а хлѣ́бы и фі́ніки на снѣде́ніє отроко́мъ, и віно́ пи́ти ослабѣ́вшымъ въ пусты́ни.
|
И$ реq цр~ъ к си'вњ что` сђть с^и. и^ рече си'ва съпря'женая на снњде'нїе ё^гото'вана е^ста цр~ю, и^ хлњ'би и^ фини'къ на снњде'нїе ѓ%трокомъ, и^ вино` пи'ти. ѓ^слабњ'вшимъ въ пђсты'ни”
|
|
3
|
3
|
|
И рече́ ца́рь: и гдѣ́ сы́нъ господи́на твоєго́? И рече́ Сіва́ ко царю́: се́, сѣди́тъ во Ієрусали́мѣ, я́ко рече́: дне́сь возвратя́тъ ми́ ве́сь до́мъ Ізра́илевъ ца́рство отца́ моєго́.
|
И$ рече цр~ь т^о гдњ` е^сть сн~ъ господи'на т^и. и^ рече си'ва къ цр~ю, с^е сњди'тъ въ і^ерsли'мњ, ја%ко рече дне'сь възвратяT м^и весь до'мъ і^и^л~евъ, црsтво эTц~а мое^го”
|
|
4
|
4
|
|
И рече́ ца́рь къ Сівѣ́: се́, тебѣ́ вся́ єли́ка су́ть мемфівосѳе́ова. И рече́ Сіва́ поклони́вся: да обря́щу благода́ть предъ очи́ма твои́ма, го́споди мо́й царю́.
|
И$ рече цр~ь къ си'вњ. с^е тебњ вс^е е^ли'ко е^сть мем#џивосте'ѓво. и^ рече си'ва покло'нься. ѓ^брњто'хъ блгDть преD ѓ^чи'ма твои'ма г~и мой цр~ю”
|
|
5
|
5
|
|
И пріи́де даві́дъ ца́рь до ваѳірі́ма, и се́, отту́ду му́жъ исхожда́ше от ро́да до́му Сау́ля, и́мя же єму́ Семе́й сы́нъ Гира́нь: изы́де же исходя́ и проклина́я
|
И прїиде дв~дъ цр~ь до ваџири'ма. и^ с^е эTтђдђ мђж'ъ и^схожда'ше эT ро'да до'мђ саё'ля, и%мя е^мђ симеи, сн~ъ гиро'вль. и^зы'иде же и^сходя' и проклина'я”
|
|
6
|
6
|
|
и ка́меніємъ мета́я на даві́да и на вся́ о́троки царя́ даві́да: и вси́ лю́діє и вси́ си́льніи одесну́ю и ошу́юю царя́ бя́ху.
|
И$ ка'менїемъ меща на дв~да и^ на вся` ѓ%троки цр~я давы'довы и^ на вся` лю'ди и^же бњша с ниM и^ на вся` си'лныя ѓ^деснђ'ю и^ ѓ^шђю'ю цр~я”
|
|
7
|
7
|
|
И та́ко рече́ Семе́й проклина́я єго́: изы́ди, изы́ди, му́жу крове́й и му́жу беззако́нный:
|
И$ та'ко рече симе'и проклина'я е^го, и^зыиди` и^зыиди` мђжђ кро'ви. и^ мђ'жђ безако'ненъ”
|
|
8
|
8
|
|
возврати́ на тя́ Госпо́дь вся́ кро́ви до́му Сау́ля, поне́же воцари́лся єси́ вмѣ́сто єго́: и даде́ Госпо́дь ца́рство въ ру́цѣ Авессало́ма сы́на твоєго́: и се́, ты́ въ зло́бѣ твоє́й, я́ко му́жъ крове́й ты́.
|
Възврати` на' тя г~ь вс^ю кро'вь домђ саё'ля, понеже црsтвова` въ е^го мњсто. и^ даs г~ь црsтво в рђ'цњ а^весоло'мђ сн~ђ твое^мђ, и^ с^е ты` въ ѕло'бњ свое'и, ја%ко мђ'жъ кро'ви е^си ты`”
|
|
9
|
9
|
|
И рече́ Аве́сса сы́нъ сару́инъ ко царю́: почто́ проклина́єтъ пе́съ уме́ршій се́й господи́на моєго́ царя́? ны́нѣ пойду́, и отиму́ главу́ єго́.
|
И$ рече а^ве'са сн~ъ сарђи'нъ къ цр~ю. почто` проклина'етъ пе'съ се'и ме'ртвыи господи'на мое^го цр~я. с^е нн~њ пришеD, и^ эTи^мђ` главђ` е^мђ”
|
|
10
|
10
|
|
И рече́ ца́рь ко Аве́ссѣ: что́ мнѣ́ и ва́мъ, сы́нове сару́ины? оста́вите єго́, и та́ко да проклина́єтъ, я́ко Госпо́дь рече́ єму́ проклина́ти даві́да: и кто́ рече́тъ: почто́ сотвори́лъ єси́ та́ко?
|
И$ рече цр~ь къ а^ве'сњ чт^о мнњ` и^ ва'ма сн~ђ сарђ'инъ. ѓ^сᲄа'ви е^го. да проклина'етъ, ја%ко г~ь реq е^мђ проклина'ти дв~да. и^ кт^о речеT к немђ`, чт^о с^е сътвори` та'ко”
|
|
11
|
11
|
|
И рече́ даві́дъ ко Аве́ссѣ и ко всѣ́мъ отроко́мъ свои́мъ: се́, сы́нъ мо́й изше́дый изъ чре́ва моєго́ и́щетъ души́ моєя́, а кольми́ па́че сы́нъ Ієміні́євъ: оста́вите єго́ проклина́ти мя́, я́ко рече́ єму́ Госпо́дь:
|
И$ рече дв~дъ къ а^ве'сњ и^ къ всMњ ѓ%трокомъ свои^мъ, с^е сн~ъ мо'и и^зше'дъ и^з чре'ва мое^го, и%щетъ дш~а моея и^ с^е нн~њ и^ сн~ъ е^минњ'евъ ѓ^стави'те е^го, проклина'ти м^я, ја%ко рече е^мђ г~ь”
|
|
12
|
12
|
|
не́гли при́зритъ Госпо́дь на смире́ніє моє́, и возврати́тъ ми́ блага́я вмѣ́сто кля́твы єго́ во дне́шній де́нь.
|
Негли` ви'дитъ м^я г~ь вᲆ смире'нїи мое^мъ. и^ възвратиT м^и бл~га'я. въ проклина'нїя сего` мњ'сто въ дне'шнїи дн~ь”
|
|
13
|
13
|
|
И идя́ше даві́дъ и вси́ му́жіє єго́ путе́мъ: а Семе́й идя́ше со страны́ горы́ бли́зъ єго́ иды́й и проклина́я, и ка́меніємъ меща́ со страны́ єго́, и пе́рстію сы́пая.
|
І$ и^дя'ше дв~дъ и^ вс^и мђ'жи е^го пђтемъ, и^ симе'рᲆ и^дя'ше блиꙁђ посре'дњ горы` проклина'я и^ ка'менїемъ меща по странњ себе`, и^ пе'рсть сы'пля на вся`”
|
|
14
|
14
|
|
И пріи́де ца́рь и вси́ лю́діє и́же съ ни́мъ утружде́ни, и препочи́ша ту́.
|
И$ прїиде цр~ь и^ вс^и лю'дїе и^же с ни'мъ, ё^трђже'ни и^ препочи'ша т^ђ”
|
|
15
|
15
|
|
Авессало́мъ же и вси́ му́жіє Ізра́илевы внидо́ша во Ієрусали́мъ, и Ахітофе́лъ съ ни́мъ.
|
А$весолоM же и^ вс^и мђжїе і^и^л~еви. внидо'ша въ і^ерsли'мъ, и^ а^хитофе'ль с ни'ми”
|
|
16
|
16
|
|
И бы́сть єгда́ пріи́де хусі́й пе́рвый дру́гъ даві́довъ ко Авессало́му: и рече́ хусі́й ко Авессало́му: да живе́тъ ца́рь.
|
И$ бы'сть е^гда` прїиде хђсїи' старыи дрђ'гъ дв~двъ. къ а^весоло'мђ, и^ рече хђсїи' къ а^весоло'мђ, да живеT цр~ь”
|
|
17
|
17
|
|
И рече́ Авессало́мъ къ хусі́ю: сія́ ли ми́лость твоя́ со дру́гомъ твои́мъ? почто́ не отше́лъ єси́ со дру́гомъ твои́мъ?
|
И рече а^весоло'мъ к хђсї'и, с^е ли млsть твоя` с по'дрђгомъ твои^мъ почт^о нњ'си ше'лъ с по'дрђгомъ твои^мъ”
|
|
18
|
18
|
|
И рече́ хусі́й ко Авессало́му: ни́, но вслѣ́дъ [иду́], єго́же избра́ Госпо́дь и лю́діє сі́и и вси́ му́жіє Ізра́илевы, того́ є́смь, и съ тѣ́мъ бу́ду:
|
И$ рече хђсїи къ а^весоло'мђ, н^и, н^о въ слњдъ и^до'хъ е^гоже и^збра` г~ь и^ лю'дїе си`, и^ вси мђж'и і^и^л~еви. того е^смъ и^ с тњ'мъ бђдђ”
|
|
19
|
19
|
|
и второ́є, кому́ а́зъ порабо́таю? не предъ сы́номъ ли єго́? я́коже рабо́тахъ предъ отце́мъ твои́мъ, та́ко бу́ду и предъ тобо́ю.
|
І$ и'номђ же а%зъ не рабо'таю, н^о преD сн~омъ е^го, ја%коже рабо'тахъ преD эTц~емъ твоиM, та'ко бђдђ и^ преD тобо'ю”
|
|
20
|
20
|
|
И рече́ Авессало́мъ ко Ахітофе́лу: дади́те себѣ́ совѣ́тъ, что́ сотвори́мъ?
|
И$ рече а^весоло'мъ къ а^хитофе'лђ дадњте совњтъ. чт^о сътвори'мъ”
|
|
21
|
21
|
|
И рече́ Ахітофе́лъ ко Авессало́му: вни́ди къ подло́жницамъ отца́ твоєго́, я́же оста́ви стрещи́ до́мъ сво́й, и услы́шатъ вси́ Ізра́илтяне, я́ко посрами́лъ єси́ отца́ твоєго́, и возмо́гутъ ру́ки всѣ́хъ су́щихъ съ тобо́ю.
|
И$ рече а^хитофе'ль къ а^весоло'мђ, вни'ди къ поDло'жницамъ эTц~а твое^го, ја%же ѓ^ста'ви стре'щи до'мъ е^го, и^ ё^слы'шатъ вс^и і^и^л~ьтя'не ја%ко посрамиl е^си эTц~а свое^го. и^ възмо'гђтъ рђ'ки всњхъ сђщихъ с тобо'ю”
|
|
22
|
22
|
|
И поста́виша Авессало́му шате́ръ на пала́тѣ, и вни́де Авессало́мъ къ подло́жницамъ отца́ своєго́ предъ очи́ма всѣ́хъ Ізра́илтянъ.
|
И$ поста'виша а^весоломђ поло'гъ на пола'тњ. и вни'де а^весоло'м# къ поDло'жницаM эTц~а свое^го, преD ѓ^чи'ма всXњ і^и^л~ьтяn”
|
|
23
|
23
|
|
И совѣ́тъ Ахітофе́левъ, єго́же совѣщава́ше во дни́ пе́рвыя, и́мже о́бразомъ вопроси́лъ бы кто́ Бо́га о словеси́, та́ко вся́къ совѣ́тъ Ахітофе́левъ, и и́же даві́ду, и и́же Авессало́му.
|
И$ совњтъ а^хитофе'ловъ, и^же б^њ съвњща'лъ въ' дн~и прь'выя. ја%цњмᲆ же ѓ%бразомъ въпроси` кт^о ѓ^ словеси` бж~їи. ᲄако'въ весь совњтъ а^хитофе'ловъ, и^ е^же на дв~да, і^ и^же на а^весоло'ма”
|