Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Глава 14 з 66
Глава 14
Главa д7i
1
1
Ско́ро и́детъ и не уме́длитъ: и поми́луєтъ Госпо́дь Іа́кова и избере́тъ па́ки Ізра́иля, и почі́ютъ на земли́ своє́й, и пришле́цъ приложи́тся къ ни́мъ и приложи́тся къ до́му Іа́ковлю,
Ск0рw и4детъ и3 не ўмeдлитъ: и3 поми1луетъ гDь їaкwва и3 и3зберeтъ пaки ї}лz, и3 почjютъ на земли2 своeй, и3 пришлeцъ приложи1тсz къ ни6мъ и3 приложи1тсz къ д0му їaкwвлю,
2
2
и по́ймутъ и́хъ язы́цы и введу́тъ на мѣ́сто и́хъ, и наслѣ́дятъ и умно́жатся на земли́ Бо́жіи въ рабы́ и рабы́ни: и бу́дутъ плѣне́ни плѣни́вшіи я́, и облада́ни бу́дутъ облада́вшіи и́ми.
и3 п0ймутъ и5хъ kзhцы и3 введyтъ на мёсто и4хъ, и3 наслёдzтъ и3 ўмн0жатсz на земли2 б9іи въ рабы6 и3 рабы6ни: и3 бyдутъ плэнeни плэни1вшіи |, и3 њбладaни бyдутъ њбладaвшіи и4ми.
3
3
И бу́детъ въ то́й де́нь, упоко́итъ тя́ Госпо́дь от болѣ́зни и я́рости твоєя́ и от рабо́ты жесто́кія, є́юже рабо́талъ єси́ и́мъ.
И# бyдетъ въ т0й дeнь, ўпок0итъ тS гDь t болёзни и3 ћрости твоеS и3 t раб0ты жест0кіz, є4юже раб0талъ є3си2 и5мъ.
4
4
И пріи́меши пла́чь се́й {Євр.: при́тчу сію́.} на царя́ Вавило́нска и рече́ши въ то́й де́нь: ка́ко преста́ истязу́яй и преста́ понужда́яй?
И# пріи1меши плaчь сeй [Е#вр.: при1тчу сію2.] на царS вавmлHнска и3 речeши въ т0й дeнь: кaкw престA и3стzзyzй и3 престA понуждazй;
5
5
Сокруши́ Бо́гъ яре́мъ грѣ́шниковъ, яре́мъ князе́й,
Сокруши2 бGъ kрeмъ грёшникwвъ, kрeмъ кнzзeй,
6
6
порази́въ язы́къ я́ростію, я́звою неисцѣ́льною, поража́яй язы́къ я́звою я́рости, є́юже не пощадѣ́, почи́ упова́ющи.
порази1въ kзhкъ ћростію, ћзвою неисцёльною, поражazй kзhкъ ћзвою ћрости, є4юже не пощадЁ, почи2 ўповaющи.
7
7
Вся́ земля́ вопіє́тъ со весе́ліємъ,
ВсS землS вопіeтъ со весeліемъ,
8
8
и древа́ Ліва́нова возвесели́шася о тебѣ́ и ке́дръ Ліва́нскій: оне́лѣже ты́ усну́лъ єси́, не взы́де посѣка́яй на́съ.
и3 древA лівaнwва возвесели1шасz њ тебЁ и3 кeдръ лівaнскій: њнeлэже ты2 ўснyлъ є3си2, не взhде посэкazй нaсъ.
9
9
А́дъ до́лѣ огорчи́ся, срѣ́тъ тя́: воста́ша съ тобо́ю вси́ исполи́ни облада́вшіи земле́ю, подвиза́вшіи от престо́ловъ свои́хъ всѣ́хъ царе́й язы́ческихъ.
Ѓдъ д0лэ њгорчи1сz, срётъ тS: востaша съ тоб0ю вси2 и3споли1ни њбладaвшіи землeю, подвизaвшіи t прест0лwвъ свои1хъ всёхъ царeй kзhческихъ.
10
10
Вси́ отвѣща́ютъ и реку́тъ тебѣ́: и ты́ плѣне́нъ єси́, я́коже и мы́: и въ на́съ вмѣне́нъ єси́.
Вси2 tвэщaютъ и3 рекyтъ тебЁ: и3 ты2 плэнeнъ є3си2, ћкоже и3 мы2: и3 въ нaсъ вмэнeнъ є3си2.
11
11
Сни́де сла́ва твоя́ во а́дъ, мно́гоє весе́ліє твоє́: подъ тобо́ю посте́лютъ гни́лость, и покро́въ тво́й че́рвь.
Сни1де слaва твоS во ѓдъ, мн0гое весeліе твоE: под8 тоб0ю постeлютъ гни1лость, и3 покр0въ тв0й чeрвь.
12
12
Ка́ко спаде́ съ небесе́ денни́ца восходя́щая зау́тра? сокруши́ся на земли́ посыла́яй ко всѣ́мъ язы́комъ.
Кaкw спадE съ небесE денни1ца восходsщаz заyтра; сокруши1сz на земли2 посылazй ко всBмъ kзhкwмъ.
13
13
Ты́ же ре́клъ єси́ во умѣ́ твоє́мъ: на не́бо взы́ду, вы́ше звѣ́здъ небе́сныхъ поста́влю престо́лъ мо́й, ся́ду на горѣ́ высо́цѣ, на гора́хъ высо́кихъ, я́же къ сѣ́веру:
Тh же рeклъ є3си2 во ўмЁ твоeмъ: на нeбо взhду, вhше ѕвёздъ небeсныхъ постaвлю прест0лъ м0й, сsду на горЁ выс0цэ, на горaхъ выс0кихъ, ±же къ сёверу:
14
14
взы́ду вы́ше о́блакъ, бу́ду подо́бенъ вы́шнему.
взhду вhше w4блакъ, бyду под0бенъ вhшнему.
15
15
Ны́нѣ же во а́дъ сни́деши и во основа́нія земли́.
Нн7э же во ѓдъ сни1деши и3 во њснwвaніz земли2.
16
16
Ви́дѣвшіи тя́ удивя́тся о тебѣ́ и реку́тъ: се́й человѣ́къ раздража́яй зе́млю, потряса́яй цари́,
Ви1дэвшіи тS ўдивsтсz њ тебЁ и3 рекyтъ: сeй человёкъ раздражazй зeмлю, потрzсazй цари6,
17
17
положи́вый вселе́нную всю́ пу́сту и гра́ды єя́ разсы́па, плѣне́ныхъ не разрѣши́.
положи1вый вселeнную всю2 пyсту и3 грaды є3S разсhпа, плэнeныхъ не разрэши2.
18
18
Вси́ ца́ріє язы́ковъ успо́ша въ че́сти, кі́йждо въ дому́ своє́мъ.
Вси2 цaріе kзhкwвъ ўсп0ша въ чeсти, кjйждо въ домY своeмъ.
19
19
Ты́ же пове́рженъ бу́деши въ гора́хъ, я́ко мертве́цъ ме́рзкій со мно́гими мертвецы́ изсѣ́чеными мече́мъ, сходя́щими во а́дъ.
Тh же повeрженъ бyдеши въ горaхъ, ћкw мертвeцъ мeрзкій со мн0гими мертвєцы2 и3зсёчеными мечeмъ, сходsщими во ѓдъ.
20
20
Я́коже ри́за въ кро́ви намоче́на не бу́детъ чиста́, та́кожде и ты́ не бу́деши чи́стъ, зане́ зе́млю мою́ погуби́лъ єси́ и лю́ди моя́ изби́лъ єси́: не пребу́деши въ вѣ́чноє вре́мя, сѣ́мя зло́є.
Ћкоже ри1за въ кр0ви намочeна не бyдетъ чистA, тaкожде и3 ты2 не бyдеши чи1стъ, занE зeмлю мою2 погуби1лъ є3си2 и3 лю1ди мо‰ и3зби1лъ є3си2: не пребyдеши въ вёчное врeмz, сёмz ѕл0е.
21
21
Угото́ви ча́да твоя́ на убіє́ніє грѣха́ми отца́ твоєго́, да воста́нутъ и наслѣ́дятъ зе́млю и напо́лнятъ зе́млю ра́тьми.
Ўгот0ви ч†да тво‰ на ўбіeніе грэхaми nтцA твоегw2, да востaнутъ и3 наслёдzтъ зeмлю и3 нап0лнzтъ зeмлю рaтьми.
22
22
И воста́ну на ня́, глаго́летъ Госпо́дь Савао́ѳъ, и погублю́ и́мя и́хъ, и оста́нокъ, и сѣ́мя: сія́ глаго́летъ Госпо́дь.
И# востaну на нS, гlетъ гDь саваHfъ, и3 погублю2 и4мz и4хъ, и3 њстaнокъ, и3 сёмz: сі‰ гlетъ гDь.
23
23
И положу́ Вавило́на пу́ста, я́ко вогнѣзди́тися єже́мъ, и бу́детъ ни во что́же: и положу́ и́ бре́нія про́пасть въ па́губу.
И# положY вавmлHна пyста, ћкw вогнэзди1тисz є3жє1мъ, и3 бyдетъ ни во чт0же: и3 положY и5 брeніz пр0пасть въ пaгубу.
24
24
Сія́ глаго́летъ Госпо́дь Савао́ѳъ: я́коже глаго́лахъ, та́ко бу́детъ, и я́коже совѣща́хъ, та́ко пребу́детъ,
Сі‰ гlетъ гDь саваHfъ: ћкоже гlахъ, тaкw бyдетъ, и3 ћкоже совэщaхъ, тaкw пребyдетъ,
25
25
є́же погуби́ти Ассирі́анъ на земли́ моє́й и на гора́хъ мои́хъ: и бу́дутъ въ попра́ніє, и отъи́мется от ни́хъ яре́мъ и́хъ, и сла́ва {Євр.: бре́мя.} и́хъ от ра́менъ и́хъ отъи́мется.
є4же погуби1ти ґссmрjанъ на земли2 моeй и3 на горaхъ мои1хъ: и3 бyдутъ въ попрaніе, и3 tи1метсz t ни1хъ kрeмъ и4хъ, и3 слaва [Е#вр.: брeмz.] и4хъ t рaменъ и4хъ tи1метсz.
26
26
Се́й совѣ́тъ, єго́же совѣща́ Госпо́дь на всю́ вселе́нную, и сія́ рука́ на вся́ язы́ки вселе́нныя:
Сeй совётъ, є3г0же совэщA гDь на всю2 вселeнную, и3 сіS рукA на вс‰ kзhки вселeнныz:
27
27
я́же бо Бо́гъ святы́й совѣща́, кто́ разори́тъ? и ру́ку єго́ высо́кую кто́ отврати́тъ?
±же бо бGъ с™hй совэщA, кто2 разори1тъ; и3 рyку є3гw2 выс0кую кто2 tврати1тъ;
28
28
Въ лѣ́то, въ не́же у́мре Аха́зъ ца́рь, бы́сть глаго́лъ се́й:
Въ лёто, въ нeже ќмре ґхaзъ цaрь, бhсть глаг0лъ сeй:
29
29
не ра́дуйтеся, вси́ иноплеме́нницы, сокруши́ся бо яре́мъ бію́щаго вы́: от сѣ́мене бо зміи́на изы́дутъ исча́дія а́спідовъ, и исча́дія и́хъ изы́дутъ зміи́ паря́щіи:
не рaдуйтесz, вси2 и3ноплемє1нницы, сокруши1сz бо kрeмъ бію1щагw вы2: t сёмене бо ѕміи1на и3зhдутъ и3сч†діz ѓспідwвъ, и3 и3сч†діz и4хъ и3зhдутъ ѕміи6 парsщіи:
30
30
и упасу́тся убо́зіи и́мъ, ни́щіи же человѣ́цы въ ми́рѣ почі́ютъ: и потреби́тъ гла́домъ сѣ́мя твоє́, и оста́нокъ тво́й избіє́тъ.
и3 ўпасyтсz ўб0зіи и4мъ, ни1щіи же человёцы въ ми1рэ почjютъ: и3 потреби1тъ глaдомъ сёмz твоE, и3 њстaнокъ тв0й и3збіeтъ.
31
31
Воспла́читеся, врата́ градо́въ, да возопію́тъ гра́ды смяте́нніи, иноплеме́нницы вси́, зане́ ды́мъ от сѣ́вера и́детъ, и нѣ́сть, и́же пребу́детъ.
Восплaчитесz, вратA градHвъ, да возопію1тъ грaды смzтeнніи, и3ноплемє1нницы вси2, занE дhмъ t сёвера и4детъ, и3 нёсть, и4же пребyдетъ.
32
32
И что́ отвѣща́ютъ ца́ріє язы́ковъ? я́ко Госпо́дь основа́ Сіо́на, и тѣ́мъ спасу́тся смире́нніи люді́й єго́. И что́ отвѣща́ютъ ца́ріє язы́ковъ? я́ко Госпо́дь основа́ Сіо́на, и тѣ́мъ спасу́тся смире́нніи люді́й єго́. Сло́во на Моави́тскую зе́млю.
И# что2 tвэщaютъ цaріе kзhкwвъ; ћкw гDь њсновA сіHна, и3 тёмъ спасyтсz смирeнніи людjй є3гw2.

Глава 14 з 66