|
Глава 25
|
Главa к7є
|
|
1
|
1
|
|
Го́споди Бо́же мо́й, просла́влю тя́, воспою́ и́мя твоє́, я́ко сотвори́лъ єси́ чу́дная дѣла́, совѣ́тъ дре́вній и́стинный: да бу́детъ, Го́споди.
|
ГDи б9е м0й, прослaвлю тS, воспою2 и4мz твоE, ћкw сотвори1лъ є3си2 ч{днаz дэлA, совётъ дрeвній и4стинный: да бyдетъ, гDи.
|
|
2
|
2
|
|
Я́ко положи́лъ єси́ гра́ды въ пе́рсть, гра́ды тве́рдыя, є́же па́сти основа́ніємъ и́хъ, нечести́выхъ гра́дъ да не сози́ждется во вѣ́къ.
|
Ћкw положи1лъ є3си2 грaды въ пeрсть, грaды твє1рдыz, є4же пaсти њсновaніємъ и4хъ, нечести1выхъ грaдъ да же сози1ждетсz во вёкъ.
|
|
3
|
3
|
|
Сего́ ра́ди благословя́тъ тя́ лю́діє ни́щіи, и гра́ди человѣ́ковъ оби́димыхъ возблагословя́тъ тя́.
|
Сегw2 рaди благословsтъ тS лю1діе ни1щіи, и3 грaди человёкwвъ њби1димыхъ возблагословsтъ тS.
|
|
4
|
4
|
|
Бы́лъ бо єси́ вся́кому гра́ду смире́нному помо́щникъ, и изнемога́ющымъ за оскудѣ́ніє покро́въ, от человѣ́къ злы́хъ изба́виши и́хъ: покро́въ жа́ждущихъ, и ду́хъ человѣ́ковъ оби́димыхъ.
|
Бhлъ бо є3си2 всsкому грaду смирeнному пом0щникъ, и3 и3знемогaющымъ за њскудёніе покр0въ, t человBкъ ѕлhхъ и3збaвиши и5хъ: покр0въ жaждущихъ, и3 дyхъ человёкwвъ њби1димыхъ.
|
|
5
|
5
|
|
А́ки человѣ́цы малоду́шніи жа́ждущіи въ Сіо́нѣ, я́ко изба́виши и́хъ от человѣ́къ нечести́выхъ, и́мже на́съ пре́далъ єси́.
|
Ѓки человёцы малодyшніи жaждущіи въ сіHнэ, ћкw и3збaвиши и5хъ t человBкъ нечести1выхъ, и5мже нaсъ прeдалъ є3си2.
|
|
6
|
6
|
|
И сотвори́тъ Госпо́дь Савао́ѳъ всѣ́мъ язы́комъ: на горѣ́ се́й испію́тъ ра́дость, испію́тъ віно́,
|
И# сотвори1тъ гDь саваHfъ всBмъ kзhкwмъ: на горЁ сeй и3спію1тъ рaдость, и3спію1тъ віно2,
|
|
7
|
7
|
|
пома́жутся ми́ромъ на горѣ́ се́й: преда́ждь сія́ вся́ язы́комъ: то́й бо совѣ́тъ на вся́ язы́ки.
|
помaжутсz мЂромъ на горЁ сeй: предaждь сі‰ вс‰ kзhкwмъ: т0й бо совётъ на вс‰ kзhки.
|
|
8
|
8
|
|
Пожре́ сме́рть {Євр.: поже́рта бу́детъ сме́рть} возмо́гши, и па́ки отъя́тъ Госпо́дь Бо́гъ вся́кую сле́зу от вся́каго лица́: поноше́ніє люді́й отъя́тъ от всея́ земли́, уста́ бо Госпо́дня глаго́лаша [сія́].
|
ПожрE смeрть [Е#вр.: пожeрта бyдетъ смeрть] возм0гши, и3 пaки tsтъ гDь бGъ всsкую слeзу t всsкагw лицA: поношeніе людjй tsтъ t всеS земли2, ўстa бо гDнz гlаша (сі‰).
|
|
9
|
9
|
|
И реку́тъ въ де́нь о́ный: се́, Бо́гъ на́шъ, на́ньже упова́хомъ, и спасе́тъ на́съ: се́й Госпо́дь, потерпѣ́хомъ єго́, и возра́довахомся и возвесели́хомся о спасе́ніи на́шемъ.
|
И# рекyтъ въ дeнь џный: сE, бGъ нaшъ, нaньже ўповaхомъ, и3 сп7сeтъ нaсъ: сeй гDь, потерпёхомъ є3го2, и3 возрaдовахомсz и3 возвесели1хомсz њ спcніи нaшемъ.
|
|
10
|
10
|
|
Поко́й да́стъ Бо́гъ на горѣ́ се́й, и попере́тся Моаві́тіда, я́коже то́пчутъ то́къ колесни́цами.
|
Пок0й дaстъ бGъ на горЁ сeй, и3 поперeтсz мwавjтіда, ћкоже т0пчутъ т0къ колесни1цами.
|
|
11
|
11
|
|
И воздви́гнетъ ру́цѣ свои́, я́коже и то́й смири́, є́же погуби́ти: и смири́тъ горды́ню єго́, на ня́же ру́цѣ возложи́.
|
И# воздви1гнетъ рyцэ свои2, ћкоже и3 т0й смири2, є4же погуби1ти: и3 смири1тъ гордhню є3гw2, на нsже рyцэ возложи2.
|
|
12
|
12
|
|
И высоту́ убѣ́жища огра́ды твоєя́ смири́тъ, и обни́зится да́же до земли́.
|
И# высотY ўбёжища њгрaды твоеS смири1тъ, и3 њбни1зитсz дaже до земли2.
|