Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Глава 42 з 66
Глава 42
Главa м7в
1
1
Іа́ковъ о́трокъ мо́й, воспріиму́ и́: Ізра́иль избра́нный мо́й, прія́тъ єго́ душа́ моя́, да́хъ Ду́хъ мо́й на́нь, су́дъ язы́комъ возвѣсти́тъ:
Їaкwвъ џтрокъ м0й, воспріимY и5: ї}ль и3збрaнный м0й, пріsтъ є3го2 дш7A моS, дaхъ д¦ъ м0й нaнь, сyдъ kзhкwмъ возвэсти1тъ:
2
2
не возопіє́тъ, ниже́ осла́битъ, ниже́ услы́шится внѣ́ гла́съ єго́:
не возопіeтъ, нижE њслaбитъ, нижE ўслhшитсz внЁ глaсъ є3гw2:
3
3
тро́сти сокруше́ны не сотре́тъ и льна́ куря́щася не угаси́тъ, но во и́стину изнесе́тъ су́дъ:
тр0сти сокрушeны не сотрeтъ и3 льнA курsщасz не ўгаси1тъ, но во и4стину и3знесeтъ сyдъ:
4
4
возсія́єтъ и не поту́хнетъ, до́ндеже положи́тъ на земли́ су́дъ, и на и́мя єго́ язы́цы упова́ти и́мутъ.
возсіsетъ и3 не потyхнетъ, д0ндеже положи1тъ на земли2 сyдъ, и3 на и4мz є3гw2 kзhцы ўповaти и4мутъ.
5
5
Та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ, сотвори́вый не́бо и водрузи́вый є́, утвержде́й зе́млю и я́же на не́й, и дая́й дыха́ніє лю́демъ, и́же на не́й, и ду́хъ ходя́щымъ на не́й:
Тaкw гlетъ гDь бGъ, сотвори1вый нeбо и3 водрузи1вый є5, ўтверждeй зeмлю и3 ±же на нeй, и3 даsй дыхaніе лю1демъ, и5же на нeй, и3 дyхъ ходsщымъ на нeй:
6
6
а́зъ Госпо́дь Бо́гъ призва́хъ тя́ въ пра́вдѣ, и удержу́ за ру́ку твою́ и укрѣплю́ тя: и да́хъ тя́ въ завѣ́тъ ро́да Ізра́илева, во свѣ́тъ язы́ковъ,
ѓзъ гDь бGъ призвaхъ тS въ прaвдэ, и3 ўдержY за рyку твою2 и3 ўкрэплю1 тz: и3 дaхъ тS въ завётъ р0да ї}лева, во свётъ kзhкwвъ,
7
7
отве́рсти о́чи слѣпы́хъ, извести́ от у́зъ свя́занныя и изъ до́му темни́цы и сѣдя́щыя во тмѣ́.
tвeрсти џчи слэпhхъ, и3звести2 t ќзъ св‰занныz и3 и3з8 д0му темни1цы и3 сэдsщыz во тмЁ.
8
8
А́зъ Госпо́дь Бо́гъ, сіє́ моє́ є́сть и́мя, сла́вы моєя́ ино́му не да́мъ, ниже́ добродѣ́телей мои́хъ истука́ннымъ.
Ѓзъ гDь бGъ, сіE моE є4сть и4мz, слaвы моеS и3н0му не дaмъ, нижE добродётелей мои1хъ и3стук†ннымъ.
9
9
Я́же изъ нача́ла, се́, пріидо́ша, и но́вая, я́же а́зъ возвѣщу́, и пре́жде не́же возвѣсти́ти, яви́шася ва́мъ.
Я%же и3з8 начaла, сE, пріид0ша, и3 нHваz, ±же ѓзъ возвэщY, и3 прeжде нeже возвэсти1ти, kви1шасz вaмъ.
10
10
Воспо́йте Го́сподеви пѣ́снь но́ву: нача́лство єго́, просла́вите и́мя єго́ от коне́цъ земли́, сходя́щіи въ мо́ре и пла́вающіи по нему́, о́строви и живу́щіи на ни́хъ.
Восп0йте гDеви пёснь н0ву: начaлство є3гw2, прослaвите и4мz є3гw2 t конє1цъ земли2, сходsщіи въ м0ре и3 плaвающіи по немY, џстрови и3 живyщіи на ни1хъ.
11
11
Возвесели́ся, пусты́не, и ве́си єя́, придво́рія, и живу́щіи въ Кида́рѣ: возвеселя́тся живу́щіи на ка́мени, от кра́я го́ръ возопію́тъ,
Возвесели1сz, пустhне, и3 вє1си є3S, придвHріz, и3 живyщіи въ кидaрэ: возвеселsтсz живyщіи на кaмени, t крaz г0ръ возопію1тъ,
12
12
дадя́тъ Бо́гу сла́ву, добродѣ́тели єго́ во о́стровѣхъ возвѣстя́тъ.
дадsтъ бGу слaву, добродётєли є3гw2 во џстровэхъ возвэстsтъ.
13
13
Госпо́дь Бо́гъ си́лъ изы́детъ и сокруши́тъ ра́ть, воздви́гнетъ рве́ніє и возопіє́тъ на враги́ своя́ со крѣ́постію.
ГDь бGъ си1лъ и3зhдетъ и3 сокруши1тъ рaть, воздви1гнетъ рвeніе и3 возопіeтъ на враги2 сво‰ со крёпостію.
14
14
Молча́хъ, єда́ и всегда́ умолчу́ и потерплю́? Терпѣ́хъ я́ко ражда́ющая, истреблю́ и изсушу́ вку́пѣ,
Молчaхъ, є3дA и3 всегдA ўмолчY и3 потерплю2; Терпёхъ ћкw раждaющаz, и3стреблю2 и3 и3зсушY вкyпэ,
15
15
опустошу́ го́ры и хо́лмы, и вся́ку траву́ и́хъ изсушу́, и положу́ рѣ́ки во о́стровы, и лу́ги изсушу́:
њпустошY г0ры и3 х0лмы, и3 всsку травY и4хъ и3зсушY, и3 положY рёки во џстровы, и3 лyги и3зсушY:
16
16
и наведу́ слѣпы́я на пу́ть, єго́же не ви́дѣша, и по стезя́мъ, и́хже не зна́ша, ходи́ти сотворю́ и́мъ: сотворю́ и́мъ тму́ во свѣ́тъ и стро́потная въ пра́вая: сія́ глаго́лы сотворю́, и не оста́влю и́хъ.
и3 наведY слэпы6z на пyть, є3гHже не ви1дэша, и3 по стезsмъ, и4хже не знaша, ходи1ти сотворю2 и5мъ: сотворю2 и5мъ тмY во свётъ и3 стр0пwтнаz въ пр†ваz: сі‰ гlг0лы сотворю2, и3 не њстaвлю и4хъ.
17
17
Ті́и же возврати́шася вспя́ть: посрами́теся стыдѣ́ніємъ, упова́ющіи на изва́янная, глаго́лющіи слія́ннымъ: вы́ єсте́ бо́зи на́ши.
Тjи же возврати1шасz вспsть: посрами1тесz стыдёніемъ, ўповaющіи на и3зв†zннаz, глаг0лющіи слі‰ннымъ: вы2 є3стE б0зи нaши.
18
18
Глусі́и, услы́шите, и слѣпі́и, прозри́те ви́дѣти.
Глусjи, ўслhшите, и3 слэпjи, прозри1те ви1дэти.
19
19
И кто́ слѣ́пъ, ра́звѣ раби́ мои́? и глу́си, ра́звѣ владѣ́ющіи и́ми? и ослѣпо́ша раби́ Бо́жіи.
И# кто2 слёпъ, рaзвэ раби2 мои2; и3 глyси, рaзвэ владёющіи и4ми; и3 њслэп0ша раби2 б9іи.
20
20
Ви́дѣсте мно́гажды, и не сохрани́сте: отве́рсты у́шы [иму́ще], и не слы́шасте.
Ви1дэсте мн0гажды, и3 не сохрани1сте: tвє1рсты ќшы (и3мyще), и3 не слhшасте.
21
21
Госпо́дь Бо́гъ восхотѣ́, да оправди́тся и возвели́читъ хвалу́.
ГDь бGъ восхотЁ, да њправди1тсz и3 возвели1читъ хвалY.
22
22
И ви́дѣхъ, и бы́ша лю́діє расхище́ни и разгра́блени: пругло́ бо въ ло́жахъ вездѣ́, и въ домѣ́хъ вку́пѣ, идѣ́же скры́ша я́, бы́ша въ плѣ́нъ: и не бы́сть изъима́яй разграбле́нія и не бѣ́ глаго́лющаго: отда́ждь.
И# ви1дэхъ, и3 бhша лю1діе расхищeни и3 разгрaблени: пругл0 бо въ л0жахъ вездЁ, и3 въ домёхъ вкyпэ, и3дёже скрhша |, бhша въ плёнъ: и3 не бhсть и3з8имazй разграблeніz и3 не бЁ глаг0лющагw: tдaждь.
23
23
Кто́ въ ва́съ, и́же внуши́тъ сія́? и услы́шитъ во гряду́щая.
Кто2 въ вaсъ, и4же внуши1тъ сі‰; и3 ўслhшитъ во грzд{щаz.
24
24
Кто́ даде́ на разграбле́ніє Іа́кова, и Ізра́иля плѣня́ющымъ єго́? не Бо́гъ ли, єму́же согрѣши́ша и не восхотѣ́ша въ путе́хъ єго́ ходи́ти, ни слу́шати зако́на єго́?
Кто2 дадE на разграблeніе їaкwва, и3 ї}лz плэнsющымъ є3го2; не бGъ ли, є3мyже согрэши1ша и3 не восхотёша въ путeхъ є3гw2 ходи1ти, ни слyшати зак0на є3гw2;
25
25
И наведе́ на ня́ гнѣ́въ я́рости своєя́, и укрѣпи́ся на ня́ ра́ть, и паля́щіи и́хъ о́крестъ, и не увѣ́дѣша кі́йждо и́хъ, ниже́ положи́ша на умѣ́.
И# наведE на нS гнёвъ ћрости своеS, и3 ўкрэпи1сz на нS рaть, и3 палsщіи и5хъ w4крестъ, и3 не ўвёдэша кjйждо и4хъ, нижE положи1ша на ўмЁ.

Глава 42 з 66