|
Глава 61
|
Глава 61
|
|
1
|
1
|
|
Ду́хъ Госпо́день на Мнѣ́, єго́же ра́ди пома́за Мя́, благовѣсти́ти ни́щымъ посла́ Мя, исцѣли́ти сокруше́нныя се́рдцемъ, проповѣ́дати плѣ́нникомъ отпуще́ніє и слѣпы́мъ прозрѣ́ніє,
|
Дух Госпо́день на Мні, єго́же ра́ди пома́за М'я, благовісти́ти ни́щим посла́ М'я, ісціли́ти сокруше́нния се́рдцем, пропові́дати плі́нником отпуще́ніє і сліпи́м прозрі́ніє,
|
|
2
|
2
|
|
нарещи́ лѣ́то Госпо́дне прія́тно и де́нь воздая́нія, утѣ́шити вся́ пла́чущыя,
|
нарещи́ лі́то Госпо́днє прия́тно і день воздая́нія, уті́шити вся пла́чущия,
|
|
3
|
3
|
|
да́ти пла́чущымъ Сіо́на сла́ву вмѣ́сто пе́пела, пома́заніє весе́лія пла́чущымъ, украше́ніє сла́вы вмѣ́сто ду́ха уны́нія: и нареку́тся ро́дове пра́вды, насажде́ніє Госпо́дне во сла́ву.
|
да́ти пла́чущим Сіо́на сла́ву вмі́сто пе́пела, пома́заніє весе́лія пла́чущим, украше́ніє сла́ви вмі́сто ду́ха уни́нія; і нареку́ться ро́дове пра́вди, насажде́ніє Госпо́днє во сла́ву.
|
|
4
|
4
|
|
И сози́ждутъ пусты́ни вѣ́чныя, запустѣ́вшыя пре́жде воздви́гнутъ: и обновя́тъ гра́ды пусты́я, опустоше́нныя въ ро́ды.
|
І сози́ждуть пусти́ни ві́чния, запусті́вшия пре́жде воздви́гнуть; і обнов'я́ть гра́ди пусти́я, опустоше́нния в ро́ди.
|
|
5
|
5
|
|
И пріи́дутъ иноро́дніи, пасу́щіи о́вцы твоя́, и иноплеме́нницы ора́теліє и віногра́даріє ва́ши:
|
І при́йдуть іноро́днії, пасу́щії о́вці твоя́, і іноплеме́нници ора́теліє і виногра́даріє ва́ші;
|
|
6
|
6
|
|
вы́ же свяще́нницы Госпо́дни нарече́теся, служи́теліє Бо́га ва́шего, рече́тся ва́мъ: крѣ́пость язы́къ снѣ́сте и въ бога́тствѣ и́хъ чу́дни бу́дете.
|
ви же свяще́нници Госпо́дні нарече́теся, служи́теліє Бо́га ва́шего, рече́ться вам: крі́пость язи́к сні́сте і в бога́тстві їх чу́дні бу́дете.
|
|
7
|
7
|
|
Си́це зе́млю свою́ втори́цею наслѣ́дятъ, и весе́ліє вѣ́чноє надъ главо́ю и́хъ.
|
Си́це зе́млю свою́ втори́цею наслі́дять, і весе́ліє ві́чноє над главо́ю їх.
|
|
8
|
8
|
|
А́зъ бо є́смь Госпо́дь любя́й пра́вду и ненави́дяй грабле́нія от непра́вды: и да́мъ тру́дъ и́хъ пра́ведникомъ и завѣ́тъ вѣ́ченъ завѣща́ю и́мъ.
|
Аз бо єсьм Госпо́дь люб'я́й пра́вду і ненави́дяй грабле́нія от непра́вди; і дам труд їх пра́ведником і заві́т ві́чен завіща́ю їм.
|
|
9
|
9
|
|
И позна́єтся во язы́цѣхъ сѣ́мя и́хъ, и вну́цы и́хъ посредѣ́ люді́й: вся́къ ви́дяй я́ позна́єтъ я́, я́ко сі́и су́ть сѣ́мя благослове́но от Бо́га, и ра́достію возра́дуются о Го́сподѣ.
|
І позна́ється во язи́ціх сі́м'я їх, і вну́ці їх посреді́ люді́й; всяк ви́дяй я позна́єть я, я́ко сі́ї суть сі́м'я благослове́нно от Бо́га, і ра́достію возра́дуються о Го́споді.
|
|
10
|
10
|
|
Да возра́дуєтся душа́ моя́ о Го́сподѣ: облече́ бо мя́ въ ри́зу спасе́нія и оде́ждею весе́лія (одѣ́я мя́): я́ко на жениха́ возложи́ на мя́ вѣне́цъ, и я́ко невѣ́сту украси́ мя красото́ю.
|
Да возра́дується душа́ моя́ о Го́споді; облече́ бо м'я в ри́зу спаcе́нія і оде́ждею весе́лія (оді́я м'я); я́ко на жениха́ возложи́ на м'я віне́ць, і я́ко неві́сту украси́ м'я красото́ю.
|
|
11
|
11
|
|
И я́ко земля́ растя́щая цвѣ́тъ сво́й, и я́ко вертогра́дъ сѣ́мена своя́ прозяба́єтъ: та́ко возрасти́тъ Госпо́дь Госпо́дь пра́вду и весе́ліє предъ всѣ́ми язы́ки.
|
І я́ко земля́ растя́щая цвіт свой, і я́ко вертогра́д сі́мена своя́ прозяба́єть, та́ко возрасти́ть Госпо́дь Госпо́дь пра́вду і весе́ліє пред всі́ми язи́ки.
|
