|
Глава 30
|
Chapter 31
|
|
1
|
10
|
|
Сія́ глаго́летъ му́жъ вѣ́рующымъ богови, и почива́ю:
|
Who shall find a virtuous woman? for such a one is more valuable than precious stones.
|
|
2
|
11
|
|
безу́мнѣє бо є́смь от всѣ́хъ человѣ́къ, и ра́зума человѣ́ческаго нѣ́сть во мнѣ́:
|
The heart of her husband trusts in her: such a one shall stand in no need of fine spoils.
|
|
3
|
12
|
|
Бо́гъ же научи́ мя прему́дрости, и ра́зумъ святы́хъ уразумѣ́хъ.
|
For she employs all her living for her husband's good.
|
|
4
|
13
|
|
Кто́ взы́де на не́бо и сни́де? кто́ собра́ вѣ́тры въ нѣ́дра? кто́ возврати́ во́ду въ ри́зу? кто́ обдержа́ вся́ концы́ земли́? ко́є и́мя єго́? или́ ко́є и́мя сы́ну єго́, да разумѣ́єши?
|
Gathering wool and flax, she makes it serviceable with her hands.
|
|
5
|
14
|
|
Вся́ бо словеса́ Бо́жія раздеже́на: защища́єтъ же са́мъ благоговѣ́ющихъ єму́.
|
She is like a ship trading from a distance: so she procures her livelihood.
|
|
6
|
15
|
|
Не приложи́ ко словесе́мъ єго́, да не обличи́тъ тя́, и ло́жь бу́деши.
|
And she rises by night, and gives food to her household, and appointed tasks to her maidens.
|
|
7
|
16
|
|
Дво́є прошу́ у тебе́: не отими́ от мене́ благода́ти пре́жде уме́ртвія моєго́:
|
She views a farm, and buys it: and with the fruit of her hands she plants a possession.
|
|
8
|
17
|
|
су́єтно сло́во и ло́жно дале́че от мене́ сотвори́, бога́тства же и нищеты́ не да́ждь ми́: устро́й же ми́ потре́бная и самодово́лная,
|
She strongly girds her loins, and strengthens her arms for work.
|
|
9
|
18
|
|
да не насы́щься ло́жь бу́ду и реку́: кто́ мя ви́дитъ? или́ обнища́въ укра́ду и клену́ся и́менемъ Бо́жіимъ.
|
And she finds by experience that working is good; and her candle goes not out all night.
|
|
10
|
19
|
|
Не преда́ждь раба́ въ ру́цѣ господи́на, да не когда́ проклене́тъ тя́, и исче́знеши.
|
She reaches forth her arms to needful works, and applies her hands to the spindle.
|
|
11
|
20
|
|
Ча́до зло́ клене́тъ отца́ и ма́терь не благослови́тъ.
|
And she opens her hands to the needy, and reaches out fruit to the poor.
|
|
12
|
21
|
|
Ча́до зло́ пра́ведна себе́ су́дитъ, исхо́да же своєго́ не измы́.
|
Her husband is not anxious about those at home when he tarries anywhere abroad: for all her household are clothed.
|
|
13
|
22
|
|
Ча́до зло́ высо́ки о́чи и́мать, вѣ́ждома же свои́ма возно́сится.
|
She makes for her husband clothes of double texture, and garments for herself of fine linen and scarlet.
|
|
14
|
23
|
|
Ча́до зло́ ме́чь зу́бы [своя́] и́мать, и члено́вныя я́ко сѣ́чиво, є́же губи́ти и пояда́ти смире́нныя от земли́ и убо́гія и́хъ от человѣ́къ.
|
And her husband becomes a distinguished person in the gates, when he sits in council with the old inhabitants of the land.
|
|
15
|
24
|
|
Пія́вица имѣ́ три́ дще́ри, любо́вію возлю́блены, и три́ сія́ не насы́тишася єя́, и четве́ртая не удовли́ся рещи́: дово́лно [ми́ є́сть].
|
She makes fine linens, and sells girdles to the Chananites: she opens her mouth heedfully and with propriety, and controls her tongue.
|
|
16
|
25
|
|
А́дъ и по́хоть жены́, и земля́ ненапоє́ная водо́ю и вода́ и о́гнь не реку́тъ: довлѣ́єтъ.
|
She puts on strength and honour; and rejoices in the last days.
|
|
17
|
26
|
|
О́ко руга́ющеєся отцу́ и досажда́ющеє ста́рости ма́терни, да исто́ргнутъ є́ вра́нове от де́брія и да снѣдя́тъ є́ птенцы́ о́рли.
|
The ways of her household are careful, and she eats not the bread of idleness.
|
|
18
|
27
|
|
Тріє́ ми су́ть невозмо́жная уразумѣ́ти, и четве́ртаго не вѣ́мъ:
|
But she opens her mouth wisely, and according to law.
|
|
19
|
28
|
|
слѣда́ орла́ паря́ща [по возду́ху] и пути́ змі́а [ползу́ща] по ка́мени, и стези́ корабля́ плову́ща по мо́рю и путі́й му́жа въ ю́ности [єго́].
|
And her kindness to them sets up her children for them, and they grow rich, and her husband praises her.
|
|
20
|
29
|
|
Тако́въ пу́ть жены́ блудни́цы: я́же єгда́ сотвори́тъ, и измы́вшися, ничто́же, рече́, содѣ́яхъ нелѣ́по.
|
Many daughters have obtained wealth, many have wrought valiantly; but thou hast exceeded, thou hast surpassed all.
|
|
21
|
30
|
|
Тре́ми трясе́тся земля́, четве́ртаго же не мо́жетъ понести́:
|
Charms are false, and woman's beauty is vain: for it is a wise woman that is blessed, and let her praise the fear of the Lord.
|
|
22
|
31
|
|
а́ще ра́бъ воцари́тся, и безу́мный испо́лнится пи́щею, и раба́ а́ще изжене́тъ свою́ госпожу́,
|
Give her of the fruit of her lips; and let her husband be praised in the gates.
|
|
23
|
|
|
и ме́рзкая жена́ а́ще ключи́тся добру́ му́жу.
|
|
|
24
|
|
|
Четы́ри же су́ть малѣ́йшая на земли́, сія́ же су́ть мудрѣ́йша му́дрыхъ:
|
|
|
25
|
|
|
мра́віє, и́мже нѣ́сть крѣ́пости и уготовля́ютъ въ жа́тву пи́щу:
|
|
|
26
|
|
|
и хірогри́лли, язы́къ не крѣ́покъ, и́же сотвори́ша въ ка́меніихъ до́мы своя́:
|
|
|
27
|
|
|
безца́рни су́ть пру́зіє, и вою́ютъ от єди́наго повелѣ́нія благочи́нно:
|
|
|
28
|
|
|
я́щерица [Євр.: пау́къ.], рука́ми опира́ющися и удо́бь уловля́єма су́щи, живе́тъ во тве́рдехъ царе́выхъ.
|
|
|
29
|
|
|
Тріє́ су́ть, я́же благопоспѣ́шно хо́дятъ, четве́ртоє же, є́же до́брѣ прохо́дитъ:
|
|
|
30
|
|
|
ски́менъ льво́въ крѣпча́є звѣре́й, и́же не отвраща́єтся, ни устраша́єтся скота́,
|
|
|
31
|
|
|
и пѣ́тель ходя́ въ ко́кошѣхъ благоду́шенъ, и козе́лъ предводи́тель ста́ду, и ца́рь глаго́ляй къ наро́ду во язы́цѣ.
|
|
|
32
|
|
|
А́ще вда́си себе́ въ весе́ліє и простре́ши ру́ку твою́ со сва́ромъ, пору́ганъ бу́деши.
|
|
|
33
|
|
|
Мельзи́ млеко́, и бу́детъ ма́сло. А́ще ли но́здри че́шеши, изы́детъ кро́вь: а́ще же извлече́ши словеса́, изы́дутъ су́дове и тя́жбы.
|