|
Глvа, к~е”
|
Κεφάλαιο 25
|
|
1
|
1
|
|
И$ ё'мре само'илъ, и^ събра'ся ве'сь і^и^л~ь. и^ пла'кашеся е^го и^ погребо'ша и& в до'мђ е^го въ саръмаџе'мњ. и^ въста'въ дв~дъ сни'де въ пђсты'ню маа'ню вънђтре'нюю”
|
ΚΑΙ ἀπέθανε Σαμουήλ, καὶ συναθροίζονται πᾶς ᾿Ισραὴλ καὶ κόπτονται αὐτὸν καὶ θάπτουσιν αὐτὸν ἐν οἴκῳ αὐτοῦ ἐν ᾿Αρμαθαίμ. καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ κατέβη εἰς τὴν ἔρημον Μαάν.
|
|
2
|
2
|
|
И$ б^њ чл~къ въ маа'нњ. и^ ста'да е^мђ своя на карми'лњ, и^ чл~къ с^и вели'къ ѕњ'ло, и^ сего ѓ^вецъ б^њ, Wг~, а^ ко'зъ Wа~. и^ бы'сть е^гда` стрижаще стада своя на каrми'лњ”
|
καὶ ἦν ἄνθρωπος ἐν τῇ Μαάν, καὶ τὰ ποίμνια αὐτοῦ ἐν τῷ Καρμήλῳ· καὶ ὁ ἄνθρωπος μέγας σφόδρα, καὶ τούτῳ ποίμνια τρισχίλια καὶ αἶγες χίλιαι· καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ κείρειν τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐν τῷ Καρμήλῳ.
|
|
3
|
3
|
|
И$мя' же чл~кђ нава'нъ, і^ и'мя женњ` е^го и^а^вигњя, и^ бя'ше жена` е^го бл~га и^ смысле'на, и^ възоро'мъ ви'дњти ѕњ'ло добра`, а^ мђжъ е^я` чл~къ твръдъ, и^ лђка'въ при всњмъ, и^ не ѓ^бщи'въ”
|
καὶ ὄνομα τῷ ἀνθρώπῳ Νάβαλ, καὶ ὄνομα τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ᾿Αβιγαία· καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀγαθὴ συνέσει καὶ καλὴ τῷ εἴδει σφόδρα, καὶ ὁ ἄνθρωπος σκληρὸς καὶ πονηρὸς ἐν ἐπιτηδεύμασι, καὶ ὁ ἄνθρωπος κυνικός.
|
|
4
|
4
|
|
И$ слы'ша дв~дъ въ пђсты'ни, ја%ко стрижетъ нава'нъ на каръми'лњ ста'да своя”
|
καὶ ἤκουσε Δαυὶδ ἐν τῇ ἐρήμῳ ὅτι κείρει Νάβαλ ὁ Καρμήλιος τὸ ποίμνιον αὐτοῦ,
|
|
5
|
5
|
|
И$ посла` дв~дъ, і~, ѓ%троковъ, и^ рече ѓ%трокомъ възы'дњте на карми'ль, і^ и^де'те къ нава'нђ и^ въпроси'те и& эT мене` с мироM”
|
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ δέκα παιδάρια καὶ εἶπε τοῖς παιδαρίοις· ἀνάβητε εἰς Κάρμηλον καὶ ἀπέλθατε πρὸς Νάβαλ καὶ ἐρωτήσατε αὐτὸν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου εἰς εἰρήνην
|
|
6
|
6
|
|
Негли здра'въ е^си и^ до'мъ тво'и, и^ вс^я твоя здра'ва л^и сђть”
|
καὶ ἐρεῖτε τάδε· εἰς ὥρας· καὶ σὺ ὑγιαίνων, καὶ ὁ οἶκός σου, καὶ πάντα τὰ σὰ ὑγιαίνοντα.
|
|
7
|
7
|
|
И$ нн~њ ё^бо слы'шђ ја%ко стригђтъ пастђси твои`, и^же бњша с на'ми въ пђсты'ни, и^ не възбра'нихомъ и^мъ, и^ не сътвори'хомъ ничесо'же въ вс^я дн~и, е^гда бњша на карми'лњ”
|
καὶ νῦν ἰδοὺ ἀκήκοα ὅτι κείρουσί σοι νῦν οἱ ποιμένες σου, οἳ ἦσαν μεθ᾿ ἡμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ οὐκ ἀπεκωλύσαμεν αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐνετειλάμεθα αὐτοῖς οὐθὲν πάσας τὰς ἡμέρας ὄντων αὐτῶν ἐν Καρμήλῳ·
|
|
8
|
8
|
|
Въпроси` ѓ%троки своя, и^ възвњстя'т# ти, и^ ѓ^брњто'шася ѓ^тро'цы твои` съ радостїю преD ѓ^чи'ма твои'ма. ја%ко въ дн~ь бл~гъ прїидо'хоM, т^о да' же нн~њ сн~ови твое^мђ дв~дђ, е^же а%ще хо'щеши”
|
ἐρώτησον τὰ παιδάριά σου καὶ ἀπαγγελοῦσί σοι. καὶ εὑρέτωσαν τὰ παιδάρια χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, ὅτι ἐφ᾿ ἡμέραν ἀγαθὴν ἥκομεν· δὸς δὴ ὃ ἐὰν εὕρῃ ἡ χείρ σου τῷ υἱῷ σου τῷ Δαυίδ.
|
|
9
|
9
|
|
И$ прїидо'ша ѓ%троцы дв~дви и^ гл~аша словеса` с^и къ нава'нђ. и^ вс^я гл~ы сїа и^менеM дв~двыM”
|
καὶ ἔρχονται τὰ παιδάρια καὶ λαλοῦσι τοὺς λόγους τούτους πρὸς Νάβαλ κατὰ πάντα τὰ ρήματα ταῦτα ἐν τῷ ὀνόματι Δαυίδ. καὶ ἀνεπήδησε
|
|
10
|
10
|
|
И$ въско'чи наваn эTвњща ѓ%трокоM двDвыM рекъ. чт^о еs двDъ и^л^и чт^о е^сть сн~ъ і^е^с#сеѓv. днsь ё^множе'ни сђть раби`, эTходя'ще ко'жDо эT лица` господи'на свое^го,
|
καὶ ἀπεκρίθη Νάβαλ τοῖς παισὶ Δαυὶδ καὶ εἶπε· τίς ὁ Δαυὶδ καὶ τίς ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαί; σήμερον πεπληθυμμένοι εἰσὶν οἱ δοῦλοι ἀναχωροῦντες ἕκαστος ἐκ προσώπου τοῦ κυρίου αὐτοῦ.
|
|
11
|
11
|
|
и^ возмђ` хлњба и^ вина` и^ закла'нїа моя` ја%же заклаX стригђщиM моя` ѓ%вца. тота` л^и даM мђжеM иXже не вњ'дњ эTкђ'дђ сђть”
|
καὶ λήψομαι τοὺς ἄρτους μου καὶ τὸν οἶνόν μου καὶ τὰ θύματά μου, ἃ τέθυκα τοῖς κείρουσί μου τὰ πρόβατα, καὶ δώσω αὐτὰ ἀνδράσιν, οἷς οὐκ οἶδα πόθεν εἰσί;
|
|
12
|
12
|
|
И$ възврати'шася ѓ%троцы дв~дви пђтемъ свои^м#. и^ възвра'щ#шеся прїидо'ша и^ възвњсти'ша дв~дђ по гл~ђ семђ`”
|
καὶ ἀπεστράφησαν τὰ παιδάρια Δαυὶδ εἰς ὁδὸν αὐτῶν καὶ ἀνέστρεψαν καὶ ἦλθον καὶ ἀνήγγειλαν τῷ Δαυὶδ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα.
|
|
13
|
13
|
|
И$ рече дв~дъ мђж'емъ своиM, ѓ^поя'шися ко'ждо ваs ѓ^рђжїемъ своиM і^ и^до'ша въ слDњ дв~дъ. ја%ко у~, мQђ. а^ с~ и^хъ ѓ^ста` ё^ сосђдовъ”
|
καὶ εἶπε Δαυὶδ τοῖς ἀνδράσιν αὐτοῦ· ζώσασθε ἕκαστος τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ· καὶ ἀνέβησαν ὀπίσω Δαυὶδ ὡς τετρακόσιοι ἄνδρες, καὶ οἱ διακόσιοι ἐκάθισαν μετὰ τῶν σκευῶν.
|
|
14
|
14
|
|
И$ а^вигњи` женњ` нава'новњ повњ'да е^ді'нъ ѓ%трокъ гл~я. с^е присыла` дв~дъ послы` эT пђсты'ня блsви'ти господи'на на'шего. н^о ѓ%нъ ё^врати'ся эT ниX” Сїи
|
καὶ τῇ ᾿Αβιγαίᾳ γυναικὶ Νάβαλ ἀπήγγειλεν ἓν τῶν παιδαρίων λέγων· ἰδοὺ Δαυὶδ ἀπέστειλεν ἀγγέλους ἐκ τῆς ἐρήμου εὐλογῆσαι τὸν κύριον ἡμῶν, καὶ ἐξέκλινεν ἀπ᾿ αὐτῶν.
|
|
15
|
15
|
|
же мђж'и бла'ѕи бњша на'мъ ѕњ'ло, и^ не възбраня'хђ на'м# ѕњ'ло, н^и сътвори'ша н^ы ѕл^а ничт^оже въ вс^я дн~и в ня'же бњхоM с ни'ми”
|
καὶ οἱ ἄνδρες ἀγαθοὶ ἡμῖν σφόδρα· οὐκ ἀπεκώλυσαν ἡμᾶς οὐδὲ ἐνετείλαντο ἡμῖν οὐδὲν πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἦμεν παρ᾿ αὐτοῖς·
|
|
16
|
16
|
|
И$ сђщиM наM т^ђ, ја%ко стњны бњша ѓ^ наs, въ нощи` и^ въ дн~и по вс^я дн~и сђщиM с ни'ми, на селњ` пасђщ'е ста'да”
|
καὶ ἐν τῷ εἶναι ἡμᾶς ἐν ἀγρῷ ὡς τεῖχος ἦσαν περὶ ἡμᾶς καὶ τὴν νύκτα καὶ τὴν ἡμέραν πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἤμεθα παρ᾿ αὐτοῖς ποιμαίνοντες τὸ ποίμνιον.
|
|
17
|
17
|
|
А$ нн~њ разђмњи и^ ви'ждъ т^ы чт^о сътвори'ши ја%ко съверши'ся вс^я ѕло'ба господи'на на'шего, и^ на домђ` е^го. и^ семђ` глаDнђ сђщђ, нел#зњ гл~ати к немђ`”
|
καὶ νῦν γνῶθι καὶ ἰδὲ σὺ τί ποιήσεις, ὅτι συντετέλεσται ἡ κακία εἰς τὸν κύριον ἡμῶν καὶ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ· καὶ οὗτος υἱὸς λοιμός, καὶ οὐκ ἔστι λαλῆσαι πρὸς αὐτόν.
|
|
18
|
18
|
|
И$ пот#щася а^вигњя'. и^ взя`, с~, хлњбъ и^ дв^њ корча'ѕњ вина`, и^ е~, ѓ%венъ, и^ е~, хлњбъ смида'ленъ чи'стъ, и^ ко'шницђ гро'здїя, и^ с~, вя'заницъ смо'квеи, и^ възложи` на ѓ^сля'та”
|
καὶ ἔσπευσεν ᾿Αβιγαία καὶ ἔλαβε διακοσίους ἄρτους καὶ δύο ἀγγεῖα οἴνου καὶ πέντε πρόβατα πεποιημένα καὶ πέντε οἰφὶ ἀλφίτου καὶ γόμορ ἓν σταφίδος καὶ διακοσίας παλάθας καὶ ἔθετο ἐπὶ τοὺς ὄνους
|
|
19
|
19
|
|
И$ рече къ ѓ%трокомъ своиM пои^дњте предо мно'ю, и^ с^е а%зъ въ слDњ ваs и^дђ`. и^ мђжђ свое^мђ с^и не възвњсти`”
|
καὶ εἶπε τοῖς παιδαρίοις αὐτῆς· προπορεύεσθε ἔμπροσθέν μου, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ὀπίσω ὑμῶν παραγίνομαι. καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς οὐκ ἀπήγγειλε.
|
|
20
|
20
|
|
И$ бы'сть е'й въсњд#ше на ѓ^сля`. і^ и^сходя'щђ въ часть горы`. и^ с^е дв~дъ и^ мђжи е^го и^дђще сђпроти'въ е'й, и^ та` срњте я&”
|
καὶ ἐγενήθη αὐτῆς ἐπιβεβηκυίης ἐπὶ τὴν ὄνον καὶ καταβαινούσης ἐν σκέπῃ τοῦ ὄρους καὶ ἰδοὺ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ κατέβαινον εἰς συνάντησιν αὐτῆς, καὶ ἀπήντησεν αὐτοῖς·
|
|
21
|
21
|
|
И$ рече дв~дъ до'брњ сп~се непра'веDника. а%зъ б^о вся` съхраниX нава'нђ въ пђсты'ни. и^ не помы'слиX поја%ти ничт^оже эT всего е^мђ`. и^ възда'сть м^и ѕла'я въз# бл~гаа”
|
καὶ Δαυὶδ εἶπεν· ἴσως εἰς ἄδικον πεφύλακα πάντα τὰ αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ οὐκ ἐνετειλάμεθα λαβεῖν ἐκ πάντων τῶν αὐτοῦ οὐθέν, καὶ ἀνταπέδωκέ μοι πονηρὰ ἀντὶ ἀγαθῶν·
|
|
22
|
22
|
|
Се^ же сътвори` б~ъ двDви и^ с^и приложи`. а%ще ѓ^ста'нетъ нњ'что эT всего` нава'нђ. да'же и^ до ё'тра ё^ви'ди ја^же полђчи`”
|
τάδε ποιήσαι ὁ Θεὸς τῷ Δαυὶδ καὶ τάδε προσθείη, εἰ ὑπολείψομαι ἐκ πάντων τῶν τοῦ Νάβαλ ἕως πρωΐ οὐροῦντα πρὸς τοῖχον.
|
|
23
|
23
|
|
И$ ё^ви'дњ а^вигњ'я дв~да. и^ потщаvшися ско'чи съ ѓ^сля'те. и^ паде` преD дв~доM, и^ поклони'ся е^мђ до земля`”
|
καὶ εἶδεν ᾿Αβιγαία τὸν Δαυὶδ καὶ ἔσπευσε καὶ κατεπήδησεν ἀπὸ τῆς ὄνου καὶ ἔπεσεν ἐνώπιον Δαυὶδ ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν
|
|
24
|
24
|
|
И$ посе'мъ паде` преD нога'ми е^го. и^ реq, на мн^њ вина с^и господи'не, моа` е^сть непра'вда. а%ще вели'ши да гл~етъ раба` твоа` въ ё'ши твои`, и^ послђшаи словесъ рабы` твое'я”
|
ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἐν ἐμοὶ κύριέ μου ἡ ἀδικία· λαλησάτω δὴ ἡ δούλη σου εἰς τὰ ὦτά σου, καὶ ἄκουσον λόγων τῆς δούλης σου.
|
|
25
|
25
|
|
Не положи` господи'не на срDцы свое^мъ ничесо'же, чл~ка сего` ра'ди глDаствђю'щаго. ја^ко б^о и%мя е^мђ та'ко и^ е^сть нава'нъ б^о е^сть и%мя е^мђ и^ нњсть смы'сла в неM, а%з же раба` твоа` не вњ'да ѓ%троk твоиX господи'на мое^го ја%же е^си посла`”
|
μὴ δὴ θέσθω ὁ κύριός μου καρδίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον τὸν λοιμὸν τοῦτον, ὅτι κατὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ οὗτός ἐστι· Νάβαλ ὄνομα αὐτῷ, καὶ ἀφροσύνη μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐγὼ ἡ δούλη σου οὐκ εἶδον τὰ παιδάρια τοῦ κυρίου μου, ἃ ἀπέστειλας.
|
|
26
|
26
|
|
И$ нн~њ господи'не мо'и живъ г~ь и^ жива дш~а твоя`, ја^ко въз#брани` т^и г~ь. да прїидеши на кро'вь непови'ннђ, и^ сп~се рђ'кђ свою самъ. и^ нн~њ да бђдђT ја%ко и^ нава'нъ вра'ѕи твои` и%щђще господи'нђ мое^мђ ѕл^а”
|
καὶ νῦν, κύριέ μου, ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου,καθὼς ἐκώλυσέ σε Κύριος τοῦ μὴ ἐλθεῖν εἰς αἷμα ἀθῷον καὶ σώζειν τὴν χεῖρά σού σοι, καὶ νῦν γένοιντο ὡς Νάβαλ οἱ ἐχθροί σου καὶ οἱ ζητοῦντες τῷ κυρίῳ μου κακά.
|
|
27
|
27
|
|
И$ нн~њ возми` принесе'нїе с^е е^же бњ` принесла` раба` господи'нђ свое^мђ. и^ даждъ ѓ%трокоM преDстоа'щимъ господи'нђ мое^мђ”
|
καὶ νῦν λαβὲ τὴν εὐλογίαν ταύτην, ἣν ἐνήνοχεν ἡ δούλη σου τῷ κυρίῳ μου, καὶ δώσεις τοῖς παιδαρίοις τοῖς παρεστηκόσι τῷ κυρίῳ μου.
|
|
28
|
28
|
|
эTи^ми` нн~њ непра'вдђ рабы` твое'я. ја%котворя` сътвори'тъ г~ь до'мъ вњренъ господи'на мое^го. ја^ко бра'нїю господи'на мое^го г~ь побо'ретъ, и^ ѕло'ба не ѓ^бря'щет#ся въ тебњ` нико'лиже”
|
ἆρον δὴ τὸ ἀνόμημα τῆς δούλης σου, ὅτι ποιῶν ποιήσει Κύριος τῷ κυρίῳ μου οἶκον πιστόν, ὅτι πόλεμον κυρίου μου ὁ Κύριος πολεμεῖ, καὶ κακία οὐχ εὑρεθήσεται ἐν σοὶ πώποτε.
|
|
29
|
29
|
|
А/ще же и^ въста` чл~къ гоня'и тя, и%ща дш~а твое'я. и^ е^сть дш~а господи'на мое^го привя'зана при ё'зомъ живы'мъ эT г~а б~а, и^ дш~ђ врага` своеh ё^рази'ши пра'щею”
|
καὶ ἀναστήσεται ἄνθρωπος καταδιώκων σε καὶ ζητῶν τὴν ψυχήν σου, καὶ ἔσται ψυχὴ κυρίου μου ἐνδεδεμένη ἐν δεσμῷ τῆς ζωῆς παρὰ Κυρίῳ τῷ Θεῷ, καὶ ψυχὴν ἐχθρῶν σου σφενδονήσεις ἐν μέσῳ τῆς σφενδόνης.
|
|
30
|
30
|
|
И$ бђдетъ е^гда` сътвори'тъ г~ь господи'нђ мое^мђ вс^я е^ли'ко гл~а бл~готебњ`. и^ съвръшиT т^я г~ь на влDчество въ і^и^л~и.
|
καὶ ἔσται ὅτι ποιήσῃ Κύριος τῷ κυρίῳ μου πάντα, ὅσα ἐλάλησεν ἀγαθὰ ἐπὶ σέ, καὶ ἐντελεῖταί σοι εἰς ἡγούμενον ἐπὶ ᾿Ισραήλ,
|
|
31
|
31
|
|
и^ не бђдетъ с^е на ме'рзость и^ на собла'знь срDцђ господи'на мое^го, е^же и^злїа'ти кро'вь непови'ннђ безђма`. и^ сп~си рђкђ свою` господи'нђ мое^мђ. и^ да ё^бла'житъ г~ь господи'на мое^го. и^ помяне'ши рабђ` свою ё^блажи'ти ю&”
|
καὶ οὐκ ἔσται σοι τοῦτο βδελυγμὸς καὶ σκάνδαλον τῷ κυρίῳ μου, ἐκχέαι αἷμα ἀθῷον δωρεὰν καὶ σῶσαι χεῖρα κυρίῳ μου αὐτῷ, καὶ ἀγαθώσει Κύριος τῷ κυρίῳ μου, καὶ μνησθήσῃ τῆς δούλης σου ἀγαθῶσαι αὐτῇ.
|
|
32
|
32
|
|
И$ реq дв~дъ къ а^вигњ'и. блsвеn г~ь б~ъ і^и^л~евъ, и^же посла` т^я днsь на срњте'нїе м^и.
|
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῇ ᾿Αβιγαίᾳ· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ὃς ἀπέστειλέ σε σήμερον ἐν ταύτῃ εἰς ἀπάντησίν μοι.
|
|
33
|
33
|
|
и^ блsвеn совњтъ тво'и. и^ блsве'на т^ы ё^ставле'ши м^я въ дн~ь сїи. во'ньже не прїити м^и на проли'тїе кро'ви, и^ спsти м^и рђкђ свою`”
|
καὶ εὐλογητὸς ὁ τρόπος σου, καὶ εὐλογημένη σὺ ἡ ἀποκωλύσασά με σήμερον ἐν ταύτῃ μὴ ἐλθεῖν εἰς αἵματα καὶ σῶσαι χεῖρά μου ἐμοί.
|
|
34
|
34
|
|
Э$ба'че жиv г~ь б~ъ і^и~леv, и^же възбрани' ми днsь ѕл^а не сътвори'ти. а%ще б^о бы` не пот#щася на срњтенїе м^и. тогда` рњ'хъ, а^ще кт^о ѓ^скђдње^тъ м^и эT нава'на. ё^тро до' свњта полђчи'та ви'димое`”
|
πλὴν ὅτι ζῇ Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ὃς ἀπεκώλυσέ με σήμερον τοῦ κακοποιῆσαί σε, ὅτι εἰ μὴ ἔσπευσας καὶ παρεγένου εἰς ἀπάντησίν μοι, τότε εἶπα· εἰ ὑπολειφθήσεται τῷ Νάβαλ ἕως φωτὸς τοῦ πρωΐ οὐρῶν πρὸς τοῖχον.
|
|
35
|
35
|
|
И$ прїяT дв~дъ эT рђкђ е^я вс^я ја%же принесе` е^мђ и рече е'й и^ди` с ми'ромъ в до'мъ сво'и, ја%ко послђшахъ гла'са твое^го, и^ възлюби'хъ лице` твое.
|
καὶ ἔλαβε Δαυὶδ ἐκ χειρὸς αὐτῆς πάντα, ἃ ἔφερεν αὐτῷ, καὶ εἶπεν αὐτῇ· ἀνάβηθι εἰς εἰρήνην εἰς οἶκόν σου· βλέπε, ἤκουσα τῆς φωνῆς σου καὶ ἠρέτισα τὸ πρόσωπόν σου.
|
|
36
|
36
|
|
і^ и'де а^вигњя' къ наванђ, и^ се'й и^мња'ше пи'ръ в домђ` свое^мъ, ја%ко пи'ръ цр~евъ, и^ срDце нава'ново веселя'ся бњ в не'мъ, пїяn б^о бяше ѕњло. и^ не възвњсти` а^вигњ'я нава'нђ гл~а н^и вели'ка н^и ма'ла, до' свњта ё%треняго”
|
καὶ παρεγενήθη ᾿Αβιγαία πρὸς Νάβαλ, καὶ ἰδοὺ αὐτῷ πότος ἐν οἴκῳ αὐτοῦ ὡς πότος βασιλέως, καὶ ἡ καρδία Νάβαλ ἀγαθὴ ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ αὐτὸς μεθύων ἕως σφόδρα· καὶ οὐκ ἀπήγγειλεν αὐτῷ ρῆμα μικρὸν ἢ μέγα ἕως φωτὸς τοῦ πρωΐ.
|
|
37
|
37
|
|
И$ бы'сть заё%тра ја%ко и^стрезви'ся нава'нъ эT вина` и^ повњ'да е^мђ жена` е^го вс^я гл~ы сїя`, и^ ё'мре срDце е^го в неM, и^ то'й саM бы'сть ја%ко ка'мень”
|
καὶ ἐγένετο πρωΐ, ὡς ἐξένηψεν ἀπὸ τοῦ οἴνου Νάβαλ, ἀπήγγειλεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ τὰ ρήματα ταῦτα, καὶ ἐναπέθανεν ἡ καρδία αὐτοῦ ἐν αὐτῷ, καὶ αὐτὸς γίνεται ὡς λίθος.
|
|
38
|
38
|
|
И$ ја%ко бы'сть де'сять дн~ь, порази` г~ь нава'на и^ ё'мре”
|
καὶ ἐγένετο ὡσεὶ δέκα ἡμέραι καὶ ἐπάταξε Κύριος τὸν Νάβαλ, καὶ ἀπέθανε.
|
|
39
|
39
|
|
И$ слы'шавъ дв~дъ и^ рече, блsвеn г~ь е^же сђди` сђ'дъ поноше'нїа мое^го эT рђки` нава'ня, и^ раба` свое^го въздръжа` эT ѕла`, и^ ѕло'бђ нава'ню възврати г~ь на главђ` е^го. и^ посла` дв~дъ гл~а къ а^вигњ'и, да поимђ` т^я себњ въ женђ`”
|
καὶ ἤκουσε Δαυὶδ καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς Κύριος, ὃς ἔκρινε τὴν κρίσιν τοῦ ὀνειδισμοῦ μου ἐκ χειρὸς Νάβαλ, καὶ τὸν δοῦλον αὐτοῦ περιεποιήσατο ἐκ χειρὸς κακῶν, καὶ τὴν κακίαν Νάβαλ ἀπέστρεψε Κύριος εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ. καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ καὶ ἐλάλησε περὶ ᾿Αβιγαίας, λαβεῖν αὐτὴν ἑαυτῷ εἰς γυναῖκα.
|
|
40
|
40
|
|
И$ прїидо'ша ѓ%троцы двDви къ а^вигњ'и въ карми'лъ, и^ рњша е'й гл~юще, дв~дъ посла` н^ы къ тебњ` да т^я по'иметъ себњ въ женђ`”
|
καὶ ἦλθον οἱ παῖδες Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβιγαίαν εἰς Κάρμηλον καὶ ἐλάλησαν αὐτῇ λέγοντες· Δαυὶδ ἀπέστειλεν ἡμᾶς πρός σε λαβεῖν σε αὐτῷ εἰς γυναῖκα.
|
|
41
|
41
|
|
И$ въста'вши поклони'ся до земля` лице'мъ, и^ ре'че с^е раба` твоя`, ја%ко и^ раба` и^же ё^мыва'етъ но'гы ѓ%трокомъ твоиM”
|
καὶ ἀνέστη καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν ἐπὶ πρόσωπον καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἡ δούλη σου εἰς παιδίσκην νίψαι πόδας τῶν παίδων σου.
|
|
42
|
42
|
|
И$ въста` а^вигњя' и^ въсњдъ на ѓ^сля` и^ е~, дв~ць и^дя'ше въ слњ'дъ е^я` і^ и^дя'ше въ слњ'дъ ѓ%трокъ дв~двыхъ, и^ бы'сть е^мђ в# женђ` а^вигњя'”
|
καὶ ἀνέστη ᾿Αβιγαία καὶ ἐπέβη ἐπί τὴν ὄνον καὶ πέντε κοράσια ἠκολούθουν αὐτῇ, καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω τῶν παίδων Δαυίδ, καὶ γίνεται αὐτῷ εἰς γυναῖκα.
|
|
43
|
43
|
|
И$ по се'мъ и^ нахина'мђ поя'тъ дв~дъ эT і^и^л~я. и^ бњ'ста е^мђ дв~њ женњ`.
|
καὶ τὴν ᾿Αχινόομ ἔλαβε Δαυὶδ ἐξ ᾿Ιεζραέλ, καὶ ἀμφότεραι ἦσαν αὐτῷ γυναῖκες.
|
|
44
|
44
|
|
саё'лъ да'сть мельхо'лђ дще'рь свою` женђ` дв~двђ, џалтїю сн~ђ ами'шђ, и^же эT ро'м#ма”
|
καὶ Σαοὺλ ἔδωκε Μελχὸλ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ τὴν γυναῖκα Δαυὶδ τῷ Φαλτὶ υἱῷ ᾿Αμὶς τῷ ἐκ Ρομμά.
|
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
