|
Глvа, к~а”
|
Κεφάλαιο 21
|
|
1
|
1
|
|
И$ прїиде дв~дъ въ цр~ковь къ а^вимеле'хђ і^е^ре'ю. і^ и^зы'иде а^вимеле'хъ въ срњте'нїе е^мђ. и^ рече` е^мђ чт^о с^е ты` е^ді'нъ е^си, и^ нњсть никогоy с тобо'ю”
|
ΚΑΙ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἀπῆλθε, καὶ ᾿Ιωνάθαν εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν.
|
|
2
|
2
|
|
И$ рече` дв~дъ і^е^ре'ѓ^ви цр~ь заповњ'да м^и гл~ъ дне'сь, и^ рече къ мн^њ, никто'же да не разђмњ'ет# гл~а е^гоже а^зъ ради пђща'ю т^я. и^ ѓ^ неMже а^зъ заповњ'даю ти и^ ѓ'троки ѓ^ста'вихъ. на мњсте гл~емемъ е^мъмо'нмъ”
|
καὶ ἔρχεται Δαυὶδ εἰς Νομβὰ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ τὸν ἱερέα. καὶ ἐξέστη ᾿Αβιμέλεχ τῇ ἀπαντήσει αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί ὅτι σὺ μόνος καὶ οὐθεὶς μετὰ σοῦ;
|
|
3
|
3
|
|
И$ нн~њ е%сть л^и гдњ` ё^ тебе`, е~ хлњбъ да'ждь м^и е^ли'ко и%маши”
|
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ ἱερεῖ· ὁ βασιλεὺς ἐντέταλταί μοι ρῆμα σήμερον καὶ εἶπέ μοι· μηδεὶς γνώτω τὸ ρῆμα, περὶ οὗ ἐγὼ ἀποστέλλω σε καὶ ὑπὲρ οὗ ἐγὼ ἐντέταλμαί σοι· καὶ τοῖς παιδαρίοις διαμεμαρτύρημαι ἐν τῷ τόπῳ τῷ λεγομένῳ Θεοῦ πίστις, Φελλανὶ ᾿Αλεμωνί· καὶ νῦν εἰ εἰσὶν ὑπὸ τὴν χεῖρά σου πέντε ἄρτοι, δὸς εἰς χεῖρά μου τὸ εὑρεθέν.
|
|
4
|
4
|
|
И$ эTвњща` і^е^ре'и дв~дви и^ реq нњ'сть хлњбы про'сты ё^ мене`. н^о сђть хлњби ё^ мене` сщ~ени. храни'ми тњмъ, и^же чи'сти сђть эT жеn и^ тїи ја^дя'тъ я&”
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἱερεὺς τῷ Δαυίδ, καὶ εἶπεν· οὐκ εἰσὶν ἄρτοι βέβηλοι ὑπὸ τὴν χεῖρά μου, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ ἄρτοι ἅγιοί εἰσιν· εἰ πεφυλαγμένα τὰ παιδάριά ἐστιν ἀπὸ γυναικός, καὶ φάγεται.
|
|
5
|
5
|
|
И$ эTвњща` дв~дъ і^е^ре'ѓ^ви рече`. и^ м^ы е^смы чи'сти эT же'нъ. эT тре'тїја^го дн~е, и^ до дн~е, эTне'лњже и^зыидо'хомъ на пђт'ь. и^ сђт'ь ѓ%троцы вс^и чи'сти, и^ пђт'ь се'и е^сть чи'стъ. зане ѓ^ст~ятся дне'сь сосђдъ ради мои^хъ”
|
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ τῷ ἱερεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀλλὰ ἀπὸ γυναικὸς ἀπεσχήμεθα ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν· ἐν τῷ ἐξελθεῖν με εἰς ὁδὸν γέγονε πάντα τὰ παιδία ἡγνισμένα, καὶ αὐτὴ ἡ ὁδὸς βέβηλος, διότι ἁγιασθήσεται σήμερον διὰ τὰ σκεύη μου.
|
|
6
|
6
|
|
И$ да'сть е^мђ і^е^ре'и а^вимеле'хъ хлњ'бы преDложе'ныя, ја%ко не бњ` т^ђ и%ного хлњба тїи б^о бњхђ е^ді'ни хлњби прине'сени и^хже взя'ша преD лице'мъ гн~имъ. и^ то'и да'сть я& е^мђ в то'и дн~ь”
|
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ᾿Αβιμέλεχ ὁ ἱερεὺς τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως, ὅτι οὐκ ἦν ἐκεῖ ἄρτος, ἀλλ᾿ ἢ ἄρτοι τοῦ προσώπου οἱ ἀφῃρημένοι ἐκ προσώπου Κυρίου τοῦ παρατεθῆναι ἄρτον θερμὸν ᾗ ἡμέρᾳ ἔλαβεν αὐτούς.
|
|
7
|
7
|
|
И$ б^њ т^ђ е^ді'нъ ѓ%трокъ саё'ловъ въ дн~ь ѓ%нъ, держа'и ю%ное ста'до преD гм~ъ. і^ и'мя е^мђ и^дои'къ сљ=ринъ. старњ'ишина эT па'стырь саё'ловыхъ. и^ се'и пася` м#ски` саё'ловы”
|
καὶ ἐκεῖ ἦν ἓν τῶν παιδαρίων τοῦ Σαοὺλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συνεχόμενος νεεσσαρὰν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ὄνομα αὐτῷ Δωὴκ ὁ Σύρος νέμων τὰς ἡμιόνους Σαούλ.
|
|
8
|
8
|
|
И$ рече дв~дъ къ а^вимеле'хђ. ви'ждь а^ще е^сть здњ ё тебе` копїе` и^ щи'тъ ја%ко копїя` мое^го ни ѓ^рђжїя мое^го не взя'хъ съ собо'ю. ја%ко цр~во повеле'нїе напра'сно м^и бњ`”
|
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ· ἰδὲ εἰ ἔστιν ἐνταῦθα ὑπὸ τὴν χεῖρά σου δόρυ ἢ ρομφαία, ὅτι τὴν ρομφαίαν μου καὶ τὰ σκεύη οὐκ εἴληφα ἐν τῇ χειρί μου, ὅτι ἦν τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέως κατὰ σπουδήν.
|
|
9
|
9
|
|
И$ рече і^е^ре'и. с^е копїе голија%да и^ноплеме'нника е^гоже т^ы ё^би` на ё^до'лїи, и^ то` в ри'зђ ѓ^би'тое стоитъ за ст~ою трапе'зою. и^ т^о възми` а^ще т^и е^сть на потре'бђ, нњсть б^о и%ного здњ` кромњ сего`. и^ реq дв~дъ ја%ко нњсть и%но ѓ^ба'че да'ждь м^и е&. и^ да'сть е^мђ е&”
|
καὶ εἶπεν ὁ ἱερεύς· ἰδοὺ ἡ ρομφαία Γολιὰθ τοῦ ἀλλοφύλου, ὃν ἐπάταξας ἐν τῇ κοιλάδι ᾿Ηλά, καὶ αὐτὴν ἐνειλημμένη ἦν ἐν ἱματίῳ· εἰ ταύτην λήψῃ, σεαυτῷ λαβέ, ὅτι οὐκ ἔστιν ἑτέρα πάρεξ ταύτης ἐνταῦθα. καὶ εἶπε Δαυίδ· ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ὥσπερ αὐτή, δός μοι αὐτήν.
|
|
10
|
10
|
|
И$ въста'въ дв~дъ в то'и дн~ь, бњжа` эT лица` саё'лова. и^ прїиде дв~дъ къ а^кхђсђ цр~ю ге'џскђ,
|
καὶ ἔδωκεν αὐτὴν αὐτῷ· καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἔφυγεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ προσώπου Σαούλ. Καὶ ἦλθε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς βασιλέα Γέθ.
|
|
11
|
11
|
|
и^ рњша ѓ%троцы а^кхђ'сови к немђ нњсть л^и се'и дв~дъ бы'выи цр~ь въ свое'и земли`, и^ не семђ л^и и^зыидо'ша проти'вђ же'ны ликђ'юще гл~я. побњди` саёl соты'сящами свои'ми. а^ дв~дъ съ тма'ми свои'ми,
|
καὶ εἶπον οἱ παῖδες ᾿Αγχοῦς πρὸς αὐτόν· οὐχὶ οὗτος Δαυὶδ ὁ βασιλεὺς τῆς γῆς; οὐχὶ τούτῳ ἐξῆρχον αἱ χορεύουσαι λέγουσαι· ἐπάταξε Σαοὺλ ἐν χιλιάσιν αὐτοῦ καὶ Δαυὶδ ἐν μυριάσιν αὐτοῦ;
|
|
12
|
12
|
|
и^ положи` дв~дъ гласъ сїи на срDцы своеM и^ ё^боја%ся ѕњло, а^кхђса цр~я ге'џъска”
|
καὶ ἔθετο Δαυὶδ τὰ ρήματα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ καὶ ἐφοβήθη σφόδρα ἀπὸ προσώπου ᾿Αγχοῦς βασιλέως Γέθ.
|
|
13
|
13
|
|
І$ и^змњни'ся лице` е^мђ пред ниM эT ё%жасти. и^ претвори'ся въ дн~ь то'и. и^ бїја%ше ё^ вра'та гра'дђ ја%ко въ тим#па'нъ, и^ треся'ше рђка'ми свои'ми, и^ паде` ё^ вра'тъ гра'дђ. и^ сли'ны е^готеча'ше по бра'дњ е^го”
|
καὶ ἠλλοίωσε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ προσεποιήσατο ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἐτυμπάνιζεν ἐπὶ ταῖς θύραις τῆς πόλεως καὶ παρεφέρετο ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ καὶ ἔπιπτεν ἐπὶ τὰς θύρας τῆς πύλης, καὶ τὰ σίελα αὐτοῦ κατέρρει ἐπὶ τὸν πώγωνα αὐτοῦ.
|
|
14
|
14
|
|
И$ рече` а^кхђсъ къ ѓ%трокомъ свои^мъ с^е ви'дњсте мђжа скђдна ра'зђмом# почт^о и& въведо'сте къ мн^њ.
|
καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἰδοὺ ἴδετε ἄνδρα ἐπίληπτον, ἱνατί εἰσηγάγετε αὐτὸν πρός με;
|
|
15
|
15
|
|
е^гда не и^мњхъ л^и а^зъ тако'го мђжа того л^и ради въведо'сте и&, да бњснђе^тся предо мно'ю, а^ще та'ко да не вхо'дитъ въ до'мъ мои
|
μὴ ἐλαττοῦμαι ἐπιλήπτων ἐγώ, ὅτι εἰσαγηόχατε αὐτὸν ἐπιληπτεύεσθαι πρός με; οὗτος οὐκ εἰσελεύσεται εἰς οἰκίαν.
|