|
Е$сџі'ръ
|
ΕΣΘΗΡ
|
|
Глvа, а~”
|
Κεφάλαιο 1
|
|
0
|
0
|
|
Влњто второ'е црsтва а^ртаће'рћа вели'кого. въ прьвыи дн~ь мsца ниса'на, со'нъ ви'дᲇ мардохе'и сн~ъ и^а^ровъ семе'ие^въ, эT племени венїами'ня. чл~къ і^ё^деяни'нъ ѓ^бита'яи въ сђсњ гра'дњ. чл~къ вели'къ слђжа въ дворњ цр~евњ. бњ же эT плњне'нїя е^гоже плњни навходоносо'ръ цр~ь вављ=ло'ньскїи эT і^ерsлима, съ е^хонїемъ цр~еM и^ё^де'искимъ” И$ си'цево б^њ видњнїе сна` е^го и^же видњ, и^ се гла'съ ё^жасныи, и^ гро'мныи трђсъ, и^ смяте'нїе на ꙁемли`” И$ се дв^а ѕмїа вели'ки гото'ви прїидо'ша межDђ собо'ю борю'щеся” И$ бы'сть гла'съ и^хъ вели'къ, и^ гла'сомъ и^хъ ё^готовися вся'къ ја^ꙁы'къ на' брань, да и^стребя'тъ роD пра'веDныхъ” И$ се дн~ь тмы` и^ мра'ка, ско'рбь и^ тњснота и^ ѓ^ꙁлобле'нїе и^ смяте'нїе велїе на ꙁемли`, и^ въꙁмђти'ся вся'къ ја^ꙁы'къ пра'веденъ боя'щеся ꙁло'бы е^го, и^ ё^готови'шася на поги'бель и^ воꙁопи'ша къ г~ђ. эT во'пля же иX быs ꙁна'менїе, а^ки` эT ма'лаh и^стоqника рњка велїя вода мно'га, и^ свњтъ и^ сл~нце воZсїя, и^ смире'ннїи въꙁнесо'шася, и^ појадо'ша сла'вныхъ” И$ възбнђвъ мардохе'и видњвыи со'нїе сїе е^же б~ъ въсхотњ` сотвори'ти. и^ дрᲆжа'ше со'нїе сїе въ срDцы си, и^ въ вся'комъ словеси` хотяше раꙁђмњти е& даже до нощи, и^ ё^моlча` мардохе'и въ дворњ со гава'џомъ и^ џа'рром# двњма е^внђхома цр~евома, и^же стрежа'хђ дво'рь. и^ слы'ша помышле'нїя и^ совњты и^хъ и^спыта`, и^ разђмњ` ја%ко гото'вятъ рђцњ свои ё^би'ти цр~я а^ртаће'рћа. и^ сказа` цр~ю ја%же ѓ^на` помышля'ютъ, і^ и^спыта` я& цр~ь, і^ и^сповњда'шася, и^ повњшени бы'ша. и^ написа` цр~ь словеса` сїя на па'мять, и^ мардохе'я написа` ѓ^ словесе'хъ си'хъ. и^ повелњ` цр~ь мардохе'ю слђжити въ дворњ`, и^ да'сть е^мђ да'ры сего ради. и^ бњ` а^ма'нъ, а^мада'џовъ, вђге'ѓвъ сла'венъ преD цр~емъ, и^ въсхотњ` ѓ^ꙁлоби'ти мардохе'я и^ людїи е^го, двђхъ ради е^внђховъ цр~евыхъ”
|
ΕΤΟΥΣ δευτέρου βασιλεύοντος ᾿Αρταξέρξου τοῦ μεγάλου βασιλέως τῇ μιᾷ τοῦ Νισάν, ἐνύπνιον εἶδε Μαρδοχαῖος ὁ τοῦ ᾿Ιαΐρου, τοῦ Σεμεΐου, τοῦ Κισσαίου, ἐκ φυλῆς Βενιαμίν, 1β ἄνθρωπος ᾿Ιουδαῖος οἰκῶν ἐν Σούσοις τῇ πόλει, ἄνθρωπος μέγας, θεραπεύων ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ βασιλέως. 1γ ἦν δὲ ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας, ἧς ᾐχμαλώτευσε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ μετὰ ᾿Ιεχονίου τοῦ βασιλέως τῆς ᾿Ιουδαίας. 1δ καὶ τοῦτο αὐτοῦ τὸ ἐνύπνιον· καὶ ἰδοὺ φωναὶ καὶ θόρυβος, βρονταὶ καὶ σεισμός, τάραχος ἐπὶ τῆς γῆς. 1ε καὶ ἰδοὺ δύο δράκοντες μεγάλοι ἕτοιμοι προῆλθον ἀμφότεροι παλαίειν, καὶ ἐγένετο αὐτῶν φωνὴ μεγάλη· 1ζ καὶ τῇ φωνῇ αὐτῶν ἡτοιμάσθη πᾶν ἔθνος εἰς πόλεμον, ὥστε πολεμῆσαι δικαίων ἔθνος. 1η καὶ ἰδοὺ ἡμέρα σκότος καὶ γνόφου, θλῖψις καὶ στενοχωρία, κάκωσις καὶ τάραχος μέγας ἐπὶ τῆς γῆς· 1θ καὶ ἐταράχθη πᾶν ἔθνος δίκαιον φοβούμενοι τὰ ἑαυτῶν κακὰ καὶ ἡτοιμάσθησαν ἀπολέσθαι καὶ ἐβόησαν πρὸς τὸν Θεόν. 1ι ἀπὸ δὲ τῆς βοῆς αὐτῶν ἐγένετο ὡσανεὶ ἀπὸ μικρᾶς πηγῆς ποταμὸς μέγας, ὕδωρ πολύ· 1κ καὶ φῶς καὶ ἥλιος ἀνέτειλε, καὶ οἱ ταπεινοὶ ὑψώθησαν καὶ κατέφαγον τοὺς ἐνδόξους. 1λ καὶ διεγερθεὶς Μαρδοχαῖος ὁ ἑωρακὼς τὸ ἐνύπνιον τοῦτο καὶ τί ὁ Θεὸς βεβούλευται ποιῆσαι, εἶχεν αὐτὸ ἐν τῇ καρδίᾳ καὶ ἐν παντὶ λόγῳ ἤθελεν ἐπιγνῶναι αὐτὸ ἕως τῆς νυκτός. 1μ καὶ ἡσύχασε Μαρδοχαῖος ἐν τῇ αὐλῇ μετὰ Γαβαθὰ καὶ Θάρα τῶν δύο εὐνούχων τοῦ βασιλέως τῶν φυλασσόντων τὴν αὐλὴν 1ν ἤκουσέ τε αὐτῶν τοὺς λογισμοὺς καὶ τὰς μερίμνας αὐτῶν ἐξηρεύνησε καὶ ἔμαθεν, ὅτι ἑτοιμάζουσι τὰς χεῖρας ἐπιβαλεῖν ᾿Αρταξέρξῃ τῷ βασιλεῖ, καὶ ὑπέδειξε τῷ βασιλεῖ περὶ αὐτῶν. 1ξ καὶ ἐξήτασεν ὁ βασιλεὺς τοὺς δύο εὐνούχους, καὶ ὁμολογήσαντες ἀπήχθησαν. 1ο καὶ ἔγραψεν ὁ βασιλεὺς τοὺς λόγους τούτους εἰς μνημόσυνον, καὶ Μαρδοχαῖος ἔγραψεν περὶ τῶν λόγων τούτων. 1π καὶ ἐπέταξεν ὁ βασιλεὺς Μαρδοχαίῳ θεραπεύειν ἐν τῇ αὐλῇ καὶ ἔδωκεν αὐτῷ δόματα περὶ τούτων. 1ρ καὶ ἦν ᾿Αμὰν ᾿Αμαδάθου Βουγαῖος ἔνδοξος ἐνώπιον τοῦ βασιλέως· καὶ ἐζήτησε κακοποιῆσαι τὸν Μαρδοχαῖον καὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ ὑπὲρ τῶν δύο εὐνούχων τοῦ βασιλέως.
|
|
1
|
1
|
|
И$ бы'сть по словесе'хъ сихъ въ днеX а^ртаће'рћа. сїи а^ртаће'рћъ эT синдикїя, и^же ѓ^блада` рк~з, страна'ми и^ндњ'искими”
|
Καὶ ἐγένετο μετὰ τοὺς λόγους τούτους ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Αρταξέρξου —οὗτος ὁ ᾿Αρταξέρξης ἀπὸ τῆς ᾿Ινδικῆς ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ χωρῶν ἐκράτησεν—
|
|
2
|
2
|
|
Въ дни же ты'я е^гда сњде на столњ црsтва свое^го а^ртаће'рћъ, в сђса'нњ гра'дњ.
|
ἐν αὐταῖς ταῖς ἡμέραις ὅτε ἐθρονίσθη βασιλεὺς ᾿Αρταξέρξης ἐν Σούσοις τῇ πόλει,
|
|
3
|
3
|
|
въ тре'тїе же лњто црsтва свое^го, сътвори` пи'ръ вельмо'жамъ свои^мъ, и^ прочимъ ја^ꙁы'коM, прьскимъ и^ ме'дъскимъ сла'внымъ и^ нача'лнымъ.
|
ἐν τῷ τρίτῳ ἔτει βασιλεύοντος αὐτοῦ, δοχὴν ἐποίησε τοῖς φίλοις καὶ τοῖς λοιποῖς ἔθνεσι καὶ τοῖς Περσῶν καὶ Μήδων ἐνδόξοις καὶ τοῖς ἄρχουσι τῶν σατραπῶν.
|
|
4
|
4
|
|
и посемъ е^гда` показA бога'т#ства и^ честь црsтва свое^го” По покаꙁа'нїи же бога'тества црsтва свое^го, и^ красоты` весе'лїя свое^го въ р~п днїи.
|
καὶ μετὰ ταῦτα μετὰ τὸ δεῖξαι αὐτοῖς τὸν πλοῦτον τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ τὴν δόξαν τῆς εὐφροσύνης τοῦ πλούτου αὐτοῦ ἐν ἡμέραις ἑκατὸν ὀγδοήκοντα,
|
|
5
|
5
|
|
е^гда' же и^спол#ня'ше дни пи'рђ, сътвори` цр~ь всњмъ лю'демъ е^ли'коже и^хъ ѓ^брњте` в сђса'нњ, эT вели'ка даже и^ до ма'ла. бы'сть же пи'р# по седмь днїи въ дворњ` цр~евњ
|
ὅτε δὲ ἀνεπληρώθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ γάμου, ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς πότον τοῖς ἔθνεσι τοῖς εὑρεθεῖσιν εἰς τὴν πόλιν ἐπὶ ἡμέρας ἓξ ἐν αὐλῇ οἴκου τοῦ βασιλέως
|
|
6
|
6
|
|
ё^краше'немъ вис#со'н#ными ꙁеле'ными ꙁавњсами ё^чине'ными на ё'жахъ си'нятныхъ и^ чрьвлени'чныхъ, въ крђꙁехъ зла'тыхъ и^ сре'бряныхъ. на столпњхъ
|
κεκοσμημένῃ βυσσίνοις καὶ καρπασίνοις τεταμένοις ἐπὶ σχοινίοις βυσσίνοις καὶ πορφυροῖς, ἐπὶ κύβοις χρυσοῖς καὶ ἀργυροῖς, ἐπὶ στύλοις παρίνοις καὶ λιθίνοις· κλῖναι χρυσαῖ καὶ ἀργυραῖ ἐπὶ λιθοστρώτου σμαραγδίτου λίθου καὶ πιννίνου καὶ παρίνου λίθου καὶ στρώμναι διαφανεῖς ποικίλως διηνθισμέναι, κύκλῳ ρόδα πεπασμένα·
|
|
7
|
7
|
|
ло'жа ꙁла'та и^ сребряна, и^ намо'щена ка'менїемъ ꙁмарагдовыM и^ пини'нъским# и^ мраморомъ бњлыM, и^ плащени'цы съ пестрота'ми разлиqными, и^ ја%ко и^ꙁрасᲄающая на ниX вњтвїа ши'пковъ”
|
ποτήρια χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ καὶ ἀνθράκινον κυλίκιον προκείμενον ἀπὸ ταλάντων τρισμυρίων· οἶνος πολὺς καὶ ἡδύς, ὃν αὐτὸς ὁ βασιλεὺς ἔπινεν.
|
|
8
|
8
|
|
И$ сосђды зла'ты и^ сре'бряны и^ ка'менїи а^н#џракїискими и^ киликїискими предᲆлежа'ща цњно'ю ꙁлата тала'нт#, Wл~. и^ вина` мно'го е^гоy са'мъ цр~ь пїя'ше. и^ пи'тїе с^е не по ё^ставле'нномђ ꙁако'нђ бы'сть” Та'ко б^о ё^ста'въ б^њ цр~евъ на всњх# старњ'ишинахъ до'мђ свое^го. и^ заповњда` и^кономомъ сотвори'ти во'лю мђжем#.
|
ὁ δὲ πότος οὗτος οὐ κατὰ προκείμενον νόμον ἐγένετο, οὕτως δὲ ἠθέλησεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐπέταξε τοῖς οἰκονόμοις ποιῆσαι τὸ θέλημα αὐτοῦ καὶ τῶν ἀνθρώπων.
|
|
9
|
9
|
|
та'кожде и^ а^сти'нь цр~ца сътвори` пи'ръ жена'мъ в домђ` цр~вњ
|
καὶ ᾿Αστὶν ἡ βασίλισσα ἐποίησε πότον ταῖς γυναιξὶν ἐν τοῖς βασιλείοις, ὅπου ὁ βασιλεὺς ᾿Αρταξέρξης,
|
|
10
|
10
|
|
е^гда` цр~ь а^ртаће'ћъ въ дн~ь седмыи ё^добря'ше мысль свою во винњ`, и^ реq а^манђ, и^ ваза'нђ, и^ џа'рђ и^ вара'ꙁђ и^ ꙁаџал#џа'вђ, и^ а^ваᲄа'ꙁђ, и^ џара'вђ, седьми'мъ е^внђхомъ, и^же слђжа'хђ преD цр~емъ.
|
ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἡδέως γενόμενος ὁ βασιλεὺς εἶπε τῷ ᾿Αμὰν καὶ Βαζὰν καὶ Θάρᾳ καὶ Βαραζὶ καὶ Ζαθολθὰ καὶ ᾿Αβαταζὰ καὶ Θαραβά, τοῖς ἑπτὰ εὐνούχοις τοῖς διακόνοις τοῦ βασιλέως ᾿Αρταξέρξου,
|
|
11
|
11
|
|
привести` а^сти'нь цр~цђ предъ него, е^же въцрsтви'ти е^я`, и^ въꙁложи'ти на ню` вњне'ць цр~ьскїи, и^ пока'ꙁати ея` всњмъ началъствђю^щимъ ја^ꙁы'комъ, ꙁане` прекра'сна бысть,
|
εἰσαγαγεῖν τὴν βασίλισσαν πρὸς αὐτόν, βασιλεύειν αὐτὴν καὶ περιθεῖναι αὐτῇ τὸ διάδημα καὶ δεῖξαι τοῖς ἄρχουσι καὶ τοῖς ἔθνεσι τὸ κάλλος αὐτῆς, ὅτι καλὴ ἦν.
|
|
12
|
12
|
|
и^ не послђша е^го а^сти'нь цр~ца пои^ти` со е^внђхи.
|
καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτοῦ ᾿Αστὶν ἡ βασίλισσα ἐλθεῖν μετὰ τῶν εὐνούχων. καὶ ἐλυπήθη ὁ βασιλεὺς καὶ ὠργίσθη
|
|
13
|
13
|
|
и^ ѓ^печали'ся цр~ь и^ прогнњвася, и^ гнњвъ е^го раждеже'ся в немъ. и^ рече бли'жнимъ свои^мъ, си'це рече а^сти'нь, сего раd ё^бо сътвори'те ꙁако'нъ и^ сђдъ ѓ^ сеM
|
καὶ εἶπε τοῖς φίλοις αὐτοῦ· κατὰ ταῦτα ἐλάλησεν ᾿Αστίν, ποιήσατε οὖν περὶ τούτου νόμον καὶ κρίσιν.
|
|
14
|
14
|
|
и^ пристђпи'ша к немђ а^ркесе'и и^ сарсоџе'и и^ малисе'ар#, нача'лницы прь'скїи и^ ме'д#скїи, и^же видяхђ лице` цр~ево і^ и^же сњдя'хђ прьвње близъ цр~я.
|
καὶ προσῆλθεν αὐτῷ ᾿Αρκεσαῖος καὶ Σαρσαθαῖος καὶ Μαλησεὰρ οἱ ἄρχοντες Περσῶν καὶ Μήδων, οἱ ἐγγὺς τοῦ βασιλέως, οἱ πρῶτοι παρακαθήμενοι τῷ βασιλεῖ,
|
|
15
|
15
|
|
и^ въꙁвњстиша е^мђ по ꙁако'нђ чт^о подоба'етъ сътвори'ти цр~ци а^сᲄи'ни и^же не сътвори` повеле'нїя цр~я а^ртаће'рћа, не прїиде б^о со е^внђхи.
|
καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ κατὰ τοὺς νόμους, ὡς δεῖ ποιῆσαι ᾿Αστὶν τῇ βασιλίσσῃ, ὅτι οὐκ ἐποίησε τὰ ὑπὸ τοῦ βασιλέως προσταχθέντα διὰ τῶν εὐνούχων.
|
|
16
|
16
|
|
и^ рече мђхеи преD цр~емъ и^ боляры, не цр~я е^ді'наго посрами` а^сти'нь цр~ца, н^о и^ вся` кня'ꙁя и^ нача'лники и^же предъ цр~емъ”
|
καὶ εἶπεν ὁ Μουχαῖος πρὸς τὸν βασιλέα καὶ τοὺς ἄρχοντας· οὐ τὸν βασιλέα μόνον ἠδίκησεν ᾿Αστὶν ἡ βασίλισσα, ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς ἡγουμένους τοῦ βασιλέως (
|
|
17
|
17
|
|
І$ и^сповњсться гл~ъ цр~цы ја%ко съпроти'вися цр~ю.
|
καὶ γὰρ διηγήσατο αὐτοῖς τὰ ρήματα τῆς βασιλίσσης καὶ ὡς ἀντεῖπε τῷ βασιλεῖ). ὡς οὖν ἀντεῖπε τῷ βασιλεῖ ᾿Αρταξέρξῃ,
|
|
18
|
18
|
|
си'це и^ днесь мђчи'телницы же'ны про'чихъ кн~ѕеи прьскихъ и^ ме'д#скихъ, ё^слы'шатъ цр~ю реченная эT нея, дръꙁнђтъ та'коже бесчествовати мђжїи своиX
|
οὕτω σήμερον αἱ τυραννίδες αἱ λοιπαὶ τῶν ἀρχόντων Περσῶν καὶ Μήδων ἀκούσασαι τὰ τῷ βασιλεῖ λεχθέντα ὑπ᾿ αὐτῆς, τολμήσουσιν ὁμοίως ἀτιμάσαι τοὺς ἄνδρας αὐτῶν.
|
|
19
|
19
|
|
а^ще лю'бо е^сть цр~ю повели` црsкимъ повеле'нїемъ, и^ да напи'шетъ по ё^ста'вђ ме'дъскомђ и^ прьскомђ да не бђдетъ и%нако, ниже да внидетъ ктомђ цр~ца къ немђ. и^ црsтво ея` да предасть цр~ь лђ'чшеи ея`.
|
εἰ οὖν δοκεῖ τῷ βασιλεῖ, προσταξάτω βασιλικόν, καὶ γραφήτω κατὰ τοὺς νόμους Μήδων καὶ Περσῶν· καὶ μὴ ἄλλως χρησάσθω, μηδὲ εἰσελθέτω ἔτι ἡ βασίλισσα πρὸς αὐτόν, καὶ τὴν βασιλείαν αὐτῆς δότω ὁ βασιλεὺς γυναικὶ κρείττονι αὐτῆς.
|
|
20
|
20
|
|
и^ да бђдетъ послђшанъ ё^ста'въ эT цр~я, и^же сътвори'тъ въ всемъ црsтвїи е^го. и^ си'це вся` же'ны въꙁложатъ честь на мђжи своя`, эT вели'ка да'же и^ од ма'ла.
|
καὶ ἀκουσθήτω ὁ νόμος ὁ ὑπὸ τοῦ βασιλέως, ὃν ἐὰν ποιῇ ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ, καὶ οὕτω πᾶσαι αἱ γυναῖκες περιθήσουσι τιμὴν τοῖς ἀνδράσιν ἑαυτῶν, ἀπὸ πτωχοῦ ἕως πλουσίου.
|
|
21
|
21
|
|
и^ годњ бысть сло'во предᲆ цр~емъ, и^ вла'стьми. и^ сътвори` цр~ь ја%коже рече е^мђ мђхе'и,
|
καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος τῷ βασιλεῖ καὶ τοῖς ἄρχουσι, καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς καθὰ ἐλάλησεν ὁ Μουχαῖος·
|
|
22
|
22
|
|
и^ посла` кни'ги къ всњмъ вла'стелемъ своиM, къ вла'сти и^ власти по гл~ђ и^хъ. ја%ко да боя'тся иX же'ны, ё^твердиTся вся'комђ мђжђ вла'сть в домђ` е^го, ја%коже и^ ја^зыk людїи ко'ждо иX”
|
καὶ ἀπέστειλεν εἰς πᾶσαν τὴν βασιλείαν κατὰ χώραν, κατὰ τὴν λέξιν αὐτῶν, ὥστε εἶναι φόβον αὐτοῖς ἐν ταῖς οἰκίαις αὐτῶν.
|
|
Глvа, в~”
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
|
И$ по словесе'хъ сиX ё^ста'вися цр~ь эT гнњва. и^ не въспомянђ ктомђ` а^сти'ны, въспомина'яи е^ли'ко гл~а ја^ко ѓ^сђди` ея`.
|
ΚΑΙ μετὰ τοὺς λόγους τούτους ἐκόπασεν ὁ βασιλεὺς τοῦ θυμοῦ καὶ οὐκέτι ἐμνήσθη τῆς ᾿Αστίν, μνημονεύων οἷα ἐλάλησε καὶ ὡς κατέκρινεν αὐτήν.
|
|
2
|
2
|
|
и^ рᲇша цр~ви слђги е^го, да вꙁы'щђтъ цр~ю дв~цы нерастлњнны кра'сны ꙁракомъ.
|
καὶ εἶπαν οἱ διάκονοι τοῦ βασιλέως· ζητηθήτω τῷ βασιλεῖ κοράσια ἄφθορα καλὰ τῷ εἴδει·
|
|
3
|
3
|
|
и^ да поста'витъ цр~ь в#зыска'теля, въ всњхъ сᲄрана'хъ црsтвїя свое^го. да съберђтъ дв~цы дњвъстве'нїи, доброꙁра'чны, къ сђса'нђ градђ в черто'гъ же'ньскїи. и^ да эTдадTђ е^внђхови цр~евђ е^же стреже'тъ, и^ да даs ѓде'жда и^ прочїи потре'бы,
|
καὶ καταστήσει ὁ βασιλεὺς κωμάρχας ἐν πάσαις ταῖς χώραις τῆς βασιλείας αὐτοῦ, καὶ ἐπιλεξάτωσαν κοράσια παρθενικὰ καλὰ τῷ εἴδει εἰς Σοῦσαν τὴν πόλιν εἰς τὸν γυναικῶνα· καὶ παραδοθήτωσαν τῷ εὐνούχῳ τοῦ βασιλέως τῷ φύλακι τῶν γυναικῶν, καὶ δοθήτω σμῆγμα καὶ ἡ λοιπὴ ἐπιμέλεια·
|
|
4
|
4
|
|
и^же ю& въꙁлю'битъ цр~ь. да поста'витъ въ а^сти'ны мњсто, и^ годњ бы'сть цр~ю, и^ сътвори` та'ко.
|
καὶ ἡ γυνή, ἣ ἂν ἀρέσῃ τῷ βασιλεῖ, βασιλεύσει ἀντὶ ᾿Αστίν. καὶ ἤρεσε τῷ βασιλεῖ τὸ πρᾶγμα, καὶ ἐποίησεν οὕτως.
|
|
5
|
5
|
|
и^ мђжъ б^њ і^ё^де'искїи в сђса'нњ гра'дњ и'мя е^мђ мардохе'и, сн~ъ а^и'ровъ, сн~а симаи^на, сн~а ки'сова, эT пле'мени вениа^ми'ня,
|
καὶ ἄνθρωπος ἦν ᾿Ιουδαῖος ἐν Σούσοις τῇ πόλει, καὶ ὄνομα αὐτοῦ Μαρδοχαῖος ὁ τοῦ ᾿Ιαΐρου, τοῦ Σεμεΐου, τοῦ Κισσαίου, ἐκ φυλῆς Βενιαμίν,
|
|
6
|
6
|
|
и^же бя'ше плене'нᲆ эT і^ерsлі'ма навходосо'ромъ цр~емъ вављ=лонъскимъ.
|
ὃς ἦν αἰχμάλωτος ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, ἣν ᾐχμαλώτευσε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος.
|
|
7
|
7
|
|
и^ бя'ше е^мђ дв~ца эT племеня а^минода'вля бра'та эTц~а е^го, и%мя е'и е^сџи'ръ д#щи` ё'я е^го” и^ бя'ше дв~ца кра'сна и^ доброꙁра'чна. по преставле'нїи же роди'телеи ея`, прїяT ю& мардохе'и въ дщере мњсто.
|
καὶ ἦν τούτῳ παῖς θρεπτή, θυγάτηρ ᾿Αμιναδὰβ ἀδελφοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ ὄνομα αὐτῇ ᾿Εσθήρ· ἐν δὲ τῷ μεταλλάξαι αὐτῆς τοὺς γονεῖς ἐπαίδευσεν αὐτὴν ἑαυτῷ εἰς γυναῖκα· καὶ ἦν τὸ κοράσιον καλὸν τῷ εἴδει.
|
|
8
|
8
|
|
и^ вънегда ё^слы'шанъ бысть гл~ъ цр~евъ и^ ꙁако'нъ е^го. собра'ша же дв~ца мно'ги в сђса'нњ гра'дњ по рђкою га'ня. и^ бы'сть поя'та е^сџи'ръ в доM цр~евъ рђко'ю га'ня, и^же бя'ше храни'тель женьскїи.
|
καὶ ὅτε ἠκούσθη τὸ τοῦ βασιλέως πρόσταγμα, συνήχθησαν πολλὰ κοράσια εἰς Σοῦσαν τὴν πόλιν ὑπὸ χεῖρα Γαΐ, καὶ ἤχθη ᾿Εσθὴρ πρὸς Γαΐ τὸν φύλακα τῶν γυναικῶν.
|
|
9
|
9
|
|
и^ ё^люби` цр~ь дв~цђ ѓ^чи'ма свои^ма, и^ ѓ^брњте млsть преD нимъ. и^ ё^бор#зи пристро'ю е'и да'ры дая'ти. и^ седмь дв~ць и^же стоя'хђ да'ти е'и и^ꙁ до'мђ цр~ева. и^ пристроя дв~цњ ея` ё^добрњла в домђ` же'ньстњмъ.
|
καὶ ἤρεσεν αὐτῷ τὸ κοράσιον καὶ εὗρε χάριν ἐνώπιον αὐτοῦ· καὶ ἔσπευσε δοῦναι αὐτῇ τὸ σμῆγμα καὶ τὴν μερίδα καὶ τὰ ἑπτὰ κοράσια τὰ ὑποδεδειγμένα αὐτῇ ἐκ βασιλικοῦ καὶ ἐχρήσατο αὐτῇ καλῶς καὶ ταῖς ἅβραις αὐτῆς ἐν τῷ γυναικῶνι.
|
|
10
|
10
|
|
и^ не повњда е^сџи'р# людїи свои^хъ и^ ро'дђ свое^го. мардохе'и б^о ꙁаповњда е'и не възвњща'ти,
|
καὶ οὐχ ὑπέδειξε ᾿Εσθὴρ τὸ γένος αὐτῆς οὐδὲ τὴν πατρίδα· ὁ γὰρ Μαρδοχαῖος ἐνετείλατο αὐτῇ μὴ ἀπαγγεῖλαι·
|
|
11
|
11
|
|
и на вся'къ дн~ь мардохе'и въсхожа'ше противђ до'мђ же'ньскаго ё^вњдњти ми'ръ е^сџи'ри чт^о бы сътвори'ли е'и.
|
καθ’ ἑκάστην δὲ ἡμέραν περιεπάτει ὁ Μαρδοχαῖος κατὰ τὴν αὐλὴν τὴν γυναικείαν ἐπισκοπῶν τί ᾿Εσθὴρ συμβήσεται.
|
|
12
|
12
|
|
си'це б^о бњ` время дв~цъ и^же вни'ти къ цр~ю, е^гда и^спо'лниTся зако'нъ, в~і мsць, ја%кота'ко напол#ня'хђся днїе ѓ^чище'нїю, ѕ~ мsць, въ а^рома'таX, и^ въ пристро'яX женьскиX ѕ~ мsць нама'зђющися ми'ромъ ѓ^ле'ѓ^вымъ,
|
οὗτος δὲ ἦν καιρὸς κορασίου εἰσελθεῖν πρὸς τὸν βασιλέα, ὅταν ἀναπληρώσῃ μῆνας δεκαδύο· οὕτως γὰρ αναπληροῦνται αἱ ἡμέραι τῆς θεραπείας, μῆνας ἓξ ἀλειφόμεναι ἐν σμυρνίνῳ ἐλαίῳ καὶ μῆνας ἓξ ἐν τοῖς ἀρώμασι καὶ ἐν τοῖς σμήγμασι τῶν γυναικῶν,
|
|
13
|
13
|
|
и^ тогда прихожда'ше къ цр~еви. и^ все и^же а^ще рече дадя'ше е^и. прїити` с не'ю и^ꙁ домђ же'ньскаго да'же и^ до до'мђ цр~ева.
|
καὶ τότε εἰσπορεύεται πρὸς τὸν βασιλέα. καὶ ᾧ ἐὰν εἴπῃ, παραδώσει αὐτὴν συνεισέρχεσθαι αὐτῷ ἀπὸ τοῦ γυναικῶνος ἕως τῶν βασιλείων.
|
|
14
|
14
|
|
и^ на вечеръ т^а бњ` приходя'щи. и^ заё'тра б^њ въꙁвраща'ющися к до'мђ же'ньскомђ къ дрђгомђ е^внђхђ цр~евђ по рђцњ храни'телю ло'жницњ, и^ не прихожда'ше па'ки къ цр~ю. н^о е^гда не бђдетъ поꙁва'на и%менемъ.
|
δείλης εἰσπορεύεται καὶ πρὸς ἡμέραν ἀποτρέχει εἰς τὸν γυναικῶνα τὸν δεύτερον, οὗ Γαΐ ὁ εὐνοῦχος τοῦ βασιλέως ὁ φύλαξ τῶν γυναικῶν, καὶ οὐκέτι εἰσπορεύεται πρὸς τὸν βασιλέα, ἐὰν μὴ κληθῇ ὀνόματι.
|
|
15
|
15
|
|
и^ внегда достђпи` жре'бїи е^сџи'ринъ дщери а^минода'вли, бра'та эTц~а мардохе'ѓва и^же поя'лъ ю& себњ въ дщери мњсто, прїити` къ цр~еви ничто'же приложи` е^же ꙁаповњда е^и е^внђхъ храни'тель же'ньскїи. б^њ б^о е^сџи'ръ ѓ^брᲇта'ющи млsть преD всњми зря'щими ея”
|
ἐν δὲ τῷ ἀναπληροῦσθαι τὸν χρόνον ᾿Εσθὴρ τῆς θυγατρὸς ᾿Αμιναδὰβ ἀδελφοῦ πατρὸς Μαρδοχαίου εἰσελθεῖν πρὸς τὸν βασιλέα οὐδὲν ἠθέτησεν, ὧν ἐνετείλατο ὁ εὐνοῦχος ὁ φύλαξ τῶν γυναικῶν· ἦν γὰρ ᾿Εσθὴρ εὑρίσκουσα χάριν παρὰ πάντων τῶν βλεπόντων αὐτήν.
|
|
16
|
16
|
|
И$ бысть поя'та е^сџи'ръ къ цр~ю а^ртаће'рћђ въ в~і мsць и^же е^сть а^да'ръ, в лњто седмо'е црsтва е^го.
|
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Εσθὴρ πρὸς ᾿Αρταξέρξην τὸν βασιλέα τῷ δωδεκάτῳ μηνί, ὅς ἐστιν ᾿Αδάρ, τῷ ἑβδόμῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ.
|
|
17
|
17
|
|
и^ ѓ^блюби` цр~ь е^сџи'ръ па'че всXњ дв~ць дв~сᲄвениw, и^ ѓ^брњте блгDть паq всXњ и^ воZложи` вњнецъ црsкїи на главђ` е^я.
|
καὶ ἠράσθη ὁ βασιλεὺς ᾿Εσθήρ, καὶ εὗρε χάριν παρὰ πάσας τὰς παρθένους, καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὸ διάδημα τὸ γυναικεῖον.
|
|
18
|
18
|
|
и^ сътвори` цр~ь пи'ръ вели'къ, всњм# вельмо'жамъ свои^мъ, и^ рабо'мᲆ своиM ꙁ~ днїи, и^ воZнесе браk е^сџи'риn и^ соᲄвори` ё^тњ'хђ зеMля'мᲆ е^го,
|
καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς πότον πᾶσι τοῖς φίλοις αὐτοῦ καὶ ταῖς δυνάμεσιν ἐπὶ ἡμέρας ἑπτὰ καὶ ὕψωσε τοὺς γάμους ᾿Εσθὴρ καὶ ἄφεσιν ἐποίησε τοῖς ὑπὸ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ.
|
|
19
|
19
|
|
мардохе'и же слђжаше въ дворњ цр~евњ.
|
ὁ δὲ Μαρδοχαῖος ἐθεράπευεν ἐν τῇ αὐλῇ.
|
|
20
|
20
|
|
и^ е^сџи'р же не повњда'ющи рода свое^го, н^и лю'дїи свои^хъ. сице б^о заповњ'да е'и мардохе'и боя'тися б~а и^ твори'ти ꙁа'повњди е^го. ја%коже бя'ше ё^тврᲆди'лася с ни'мъ во' дн~и т^ы, е^сџи'р же не и^змᲇни ѓ^бы'чаа свое^го.
|
ἡ δὲ ᾿Εσθὴρ οὐχ ὑπέδειξε τὴν πατρίδα αὐτῆς· οὕτως γὰρ ἐνετείλατο αὐτῇ Μαρδοχαῖος, φοβεῖσθαι τὸν Θεὸν καὶ ποιεῖν τὰ προστάγματα αὐτοῦ, καθὼς ἦν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ᾿Εσθὴρ οὐ μετήλλαξε τὴν ἀγωγὴν αὐτῆς.
|
|
21
|
21
|
|
начаlнњишїи сᲄра'жи ло'жа е^го, і^ ѓ^скорблени бы'ша дв^а е^внђха, ја%ко преDпочтенᲆ бы'сᲄь мар#дохе'и, и^ска'хђ ё^би'ти а^ртаћерћа цр~я.
|
Καὶ ἐλυπήθησαν οἱ δύο εὐνοῦχοι τοῦ βασιλέως, οἱ ἀρχισωματοφύλακες, ὅτι προήχθη Μαρδοχαῖος, καὶ ἐζήτουν ἀποκτεῖναι ᾿Αρταξέρξην τὸν βασιλέα.
|
|
22
|
22
|
|
и^ въꙁвњсти'ша сло'во мардохею, и^ сказа е^сџи'ри, ѓ^на' же повᲇда цр~ю ја^же навњтђ'ютъ.
|
καὶ ἐδηλώθη Μαρδοχαίῳ ὁ λόγος, καὶ ἐσήμανεν ᾿Εσθήρ, καὶ αὐτὴ ἐνεφάνισε τῷ βασιλεῖ τὰ τῆς ἐπιβουλῆς
|
|
23
|
23
|
|
цр~ь же и^спыта дв^ђ е^внђхов#, і^ и^сповњда'шася. и^ сего ради ѓ^бњси иX” И$ повелњ цр~ь положи'ти на па'мятъ въ цр~ьстеи кни'гохрани'телницы. ѓ^ бл~гоё^мїи мардохеѓ'вᲇ въ похва'лђ”
|
ὁ δὲ βασιλεὺς ἤτασε τοὺς δύο εὐνούχους καὶ ἐκρέμασεν αὐτούς· καὶ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς καταχωρίσαι εἰς μνημόσυνον ἐν τῇ βασιλικῇ βιβλιοθήκῃ ὑπὲρ τῆς εὐνοίας Μαρδοχαίου ἐν ἐγκωμίῳ.
|
|
Глvа, г~”
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
|
И$ по си'хъ прослави цр~ь а^ртаћерћъ а^мана сн~а а^мадаџђина вђсе'искаго, и^ въꙁнесе е^го и^ преDпочиташеся всXњ дрђговъ е^го,
|
ΜΕΤΑ δὲ ταῦτα ἐδόξασεν ὁ βασιλεὺς ᾿Αρταξέρξης ᾿Αμὰν ᾿Αμαδάθου Βουγαῖον καὶ ὕψωσεν αὐτόν, καὶ ἐπρωτοβάθρει πάντων τῶν φίλων αὐτοῦ.
|
|
2
|
2
|
|
и^ вс^и и^же въ дворњ цр~я поклоня'хђся е^мђ, си'це б^о повелњ цр~ь твори'ти” Мар#дохеи же не кла'няшеся е^мђ,
|
καὶ πάντες οἱ ἐν τῇ αὐλῇ προσεκύνουν αὐτῷ, οὕτως γὰρ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς ποιῆσαι· ὁ δὲ Μαρδοχαῖος οὐ προσεκύνει αὐτῷ.
|
|
3
|
3
|
|
и^ гл~аша вс^и раби` и^же въ дворњ цр~евњ мардохе'ю. мардохе'ю чт^о ради пресᲄђпа'еши за'повњдь цр~евђ,
|
καὶ ἐλάλησαν οἱ ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ βασιλέως τῷ Μαρδοχαίῳ· Μαρδοχαῖε, τί παρακούεις τὰ ὑπὸ τοῦ βασιλέως λεγόμενα;
|
|
4
|
4
|
|
по вся же дн~и гл~ахђ е^мђ и^ не послђшаше и^хъ” И$ въꙁвњстиша а^ма'нђ, ја%ко мардохе'и съпротивля'ется повелњнїю цр~вђ” И$ повњда и^мъ мардохе'и ја%ко і^ё^де'янинъ е^сть.
|
καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν ἐλάλουν αὐτῷ, καὶ οὐχ ὑπήκουεν αὐτῶν· καὶ ὑπέδειξαν τῷ ᾿Αμὰν Μαρδοχαῖον τοῖς τοῦ βασιλέως λόγοις ἀντιτασσόμενον· καὶ ὑπέδειξεν αὐτοῖς ὁ Μαρδοχαῖος ὅτι ᾿Ιουδαῖός ἐστι.
|
|
5
|
5
|
|
и^ ви'дњ а^манъ ја%ко не покланя'ется е^мђ мардохе'и, и^ раз#гнњ'вася ѕᲇло”
|
καὶ ἐπιγνοὺς ᾿Αμὰν ὅτι οὐ προσκυνεῖ αὐτῷ Μαρδοχαῖος, ἐθυμώθη σφόδρα
|
|
6
|
6
|
|
И$ въсхоᲄњ погђбиᲄи вс^я і^ё^де'я, и^же въ всемъ цр~ьствњ а^ртаћер#ћовᲇ,
|
καὶ ἐβουλεύσατο ἀφανίσαι πάντας τοὺς ὑπὸ τὴν ᾿Αρταξέρξου βασιλείαν ᾿Ιουδαίους.
|
|
7
|
7
|
|
и^ сътвори'ти совњтъ” В лњто же, в~і, црsтва а^ртаћер#ћова меташа жребїи дн~ь эT дн~я, и мsць эT мsца” ЈА/ко погђби'ти въ е^ді'нъ дн~ь роD мардохе'ѓвъ. и^ паде жре'бїи въ д~і дн~ь мsца, и^же е^сть а^даръ.
|
καὶ ἐποίησε ψήφισμα ἐν ἔτει δωδεκάτῳ τῆς βασιλείας ᾿Αρταξέρξου καὶ ἔβαλε κλήρους ἡμέραν ἐξ ἡμέρας καὶ μῆνα ἐκ μηνός, ὥστε ἀπολέσαι ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ τὸ γένος Μαρδοχαίου, καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος εἰς τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην τοῦ μηνός, ὅς ἐστιν ᾿Αδάρ.
|
|
8
|
8
|
|
и^ гл~а а^манъ къ цр~ю а^ртаћерћђ гл~я, е^сть лю'ди раꙁ#сїаны въ всњхᲆ ја%зы'цњхъ, по все'и земли црsтва твое^го. и^ зако'нъ иX и^ноэTбраZныи и^ стра'нныи, паче всXњ ја^зы'къ. и^ зако'на цр~ьска не слђша'ютъ, не наё^стихъ цр~ю ѓ^ставити и^хъ.
|
καὶ ἐλάλησε πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Αρταξέρξης λέγων· ὑπάρχει ἔθνος διεσπαρμένον ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ σου, οἱ δὲ νόμοι αὐτῶν ἔξαλλοι παρὰ πάντα τὰ ἔθνη, τῶν δὲ νόμων τοῦ βασιλέως παρακούουσι, καὶ οὐ συμφέρει τῷ βασιλεῖ ἐᾶσαι αὐτούς·
|
|
9
|
9
|
|
и^ а'ще годњ е^сть цр~ви да повелитъ погђби'ти я&” А/з же запишђ въ сокровище цр~ево, Wі~, тала'нтъ сребра`.
|
εἰ δοκεῖ τῷ βασιλεῖ, δογματισάτω ἀπολέσαι αὐτούς, κἀγὼ διαγράψω εἰς τὸ γαζοφυλάκιον τοῦ βασιλέως ἀργυρίου τάλαντα μύρια.
|
|
10
|
10
|
|
и^ снемъ цр~ь прьстеn сво'и съ рђки свое'я и^ да` а^манђ, да запечатлњ'етъ писа'нїе, е^же напи'санно на і^ё^деи`”
|
καὶ περιελόμενος ὁ βασιλεὺς τὸ δακτύλιον ἔδωκεν εἰς χεῖρας τῷ ᾿Αμὰν σφραγίσαι κατὰ τῶν γεγραμμένων κατὰ τῶν ᾿Ιουδαίων.
|
|
11
|
11
|
|
И$ ре'че цр~ь а^ма'нђ, сребро` ё^бо и^мњи ты себњ, людеM же сътвори` ја%ко хощеши.
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ ᾿Αμάν· τὸ μὲν ἀργύριον ἔχε, τῷ δὲ ἔθνει χρῶ ὡς βούλει.
|
|
12
|
12
|
|
и^ приꙁва'ни бы'ша писцы` цр~еви, въ г~і дн~ь, мsца пр'ьваго. и^ написа'ша ја%коже повелњ и^мъ а^ма'нъ. вое^водамъ и^ нача'лникомъ по всњхъ стра'нахъ, эT и^ндїискїя ѓ%бласти, да'же и^ до е^фїѓ^пїи`, рк~з, стра'намъ начал#ствђю^щимъ наD ја^зыки по и^хъ ја^зы'кђ, по повелњнїю а^ртаћерћа цр~я”
|
καὶ ἐκλήθησαν οἱ γραμματεῖς τοῦ βασιλέως μηνὶ πρώτῳ τῇ τρισκαιδεκάτῃ καὶ ἔγραψαν, ὡς ἐπέταξεν ᾿Αμάν, τοῖς στρατηγοῖς, καὶ τοῖς ἄρχουσι κατὰ πᾶσαν χώραν ἀπὸ ᾿Ινδικῆς ἕως τῆς Αἰθιοπίας, ταῖς ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ χώραις, τοῖς τε ἄρχουσι τῶν ἐθνῶν κατὰ τὴν αὐτῶν λέξιν δι᾿ ᾿Αρταξέρξου τοῦ βασιλέως.
|
|
13
|
13
|
|
И$ посла` послы` съ писанїемъ а^ма'нъ, въ все` црsтво а^ртаћерћово, да побїюT роD жидовъскїи въ дн~ь е^ді'нъ. мsца в~і, и^же е^сть а^даръ, и^ да въсхитяT и^мњнїя и^хъ. писа'нїе же е^пистолїи сицево б^њ” Цр~ь вели'кїи а^ртаћерћъ, начал#ствђющиM, рк~з, стра'намъ, и^ поDѓ^бла'стнымъ вла'стелеM и^же эT и^ндїискїя земли`, да'же и^ до е^фїѓ^пїи сїя пи'шеT. наD мно'гими цр~ьствова ја^зы'ки, и^ вс^ю ѓ^бᲆдръжа` вселеннђю. и^ въсхотXњ не дръзосᲄїю възносиM ѓ%бласти, н^о кроᲄостїю и^ тихосᲄїю всегда` правя. беZмяᲄе'жна жи'тїя ё^сᲄро'ити поDрђчникоv на'шиX, и^ црsтвїе свое беZмол#вно и^ неволнђ'емо даy до конецъ соблюда'я” и^ ѓ^бновити жела'емыи всњмъ чл~комъ ми'ръ. и^ въспроси'вшђ м^и совњтники моа`, ка'ко ё^бо мо'щно е^сть сїе съвръшити. и^же ё^ насъ цњломђ'дрїемᲆ пресловђтыи, и^ въ бл~говоленїи неи^змњнны и^ твердњи вњрњ ё^твержDенᲆ, и^ вто'рђю часть въ црsкихъ полђчиv, а^манъ, сказа наM въ всњхъ по вселеннњи колњнахᲆ смњша'емыхъ вражебныхъ лю'дехъ нњ'кихъ, зако'нђ съпроти'вныхᲆ къ вся'комђ ја^ꙁы'кђ” И$ повелњнїя црsкая всегда` небрегђщих#, кое^ же не ᲄверди'тися е^же эT ваs непоро'чне прави'мо сънача'лне” И$ раꙁђмᲇвше ја%ко се'и ја^ꙁыk е^ді'нъ, съпротивля'ется всегда всякомђ чл~кђ раꙁвращенїемъ. ё^ставленїемъ же законовъ стра'нныхъ і^ и^ꙁмњне'нїеM. и^ вражебнњ ё^строяемъ къ на'шимᲆ повеленїемъ, и^ ѕлњиша ѕл^а съвръша'я, дабы` црsтвїе на'ше не полђчилотихость и^ смиренїе” ПовелњхоM ё^бо сказоваемыхъ вамъ, въ гра'мотахᲆ эT а^ма'на, ё^чиненаго на вещехъ црsкихъ, и^ втораго эT цр~я на'шего” Всњхъ враговъ со жена'ми и^ чады ме'чи погђбити вс^еко'ренне, беZ вся'кїя ми'лости и^ пощадњнїа, въ д~і дн~и, в~і мsца и^же е^сть а^дарᲆ, настоя'щего лњта. да бы'вши дре'вле и^ нн~њ враѕи въ е^ді'номъ дн~и гор#ко въ а'дъ шеDше” и^ въ про'чее время ти'хо и^ безъмол#вно жи'тїе до конца намъ прохо'диT.
|
καὶ ἀπεστάλη διὰ βιβλιοφόρων εἰς τὴν ᾿Αρταξέρξου βασιλείαν ἀφανίσαι τὸ γένος τῶν ᾿Ιουδαίων ἐν ἡμέρᾳ μιᾶ μηνὸς δωδεκάτου, ὅς ἐστιν ᾿Αδάρ, καὶ διαρπάσαι τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν. 13α Τῆς δὲ ἐπιστολῆς ἐστι τὸ ἀντίγραφον τόδε· «Βασιλεὺς μέγας ᾿Αρταξέρξης τοῖς ἀπὸ τῆς ᾿Ινδικῆς ἕως τῆς Αἰθιοπίας ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ χωρῶν ἄρχουσι καὶ τοπάρχαις ὑποτεταγμένοις τάδε γράφει· 13β πολλῶν ἐπάρξας ἐθνῶν καὶ πάσης ἐπικρατήσας οἰκουμένης, ἐβουλήθην μὴ τῷ θράσει τῆς ἐξουσίας ἐπαιρόμενος, ἐπιεικέστερον δὲ καὶ μετὰ ἠπιότητος ἀεὶ διεξάγων, τοὺς τῶν ὑποτεταγμένων ἀκυμάντους διαπαντὸς καταστῆσαι βίους, τήν τε βασιλείαν ἥμερον καὶ πορευτὴν μέχρι περάτων παρεξόμενος ἀνανεώσασθαί τε τὴν ποθουμένην τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποις εἰρήνην. ῟13γ πυθομένου δέ μου τῶν συμβούλων, πῶς ἂν ἀχθείη τοῦτο ἐπὶ πέρας, ὁ σωφροσύνῃ παρ᾿ ἡμῖν διενέγκας καὶ ἐν τῇ εὐνοίᾳ ἀπαραλλάκτως καὶ βεβαίᾳ πίστει ἀποδεδειγμένος καὶ δεύτερον τῶν βασιλειῶν γέρας ἀπενηνεγμένος ᾿Αμὰν 13δ ἐπέδειξεν ἡμῖν ἐν πάσαις ταῖς κατὰ τὴν οἰκουμένην φυλαῖς ἀναμεμεῖχθαι δυσμενῆ λαόν τινα τοῖς νόμοις ἀντίθετον πρὸς πᾶν ἔθνος τά τε τῶν βασιλέων παραπέμποντας διηνεκῶς διατάγματα, πρὸς τὸ μὴ κατατίθεσθαι τὴν ὑφ᾿ ἡμῶν κατευθυνομένην ἀμέμπτως συναρχίαν. 13ε διειληφότες οὖν τόδε τὸ ἔθνος μονώτατον ἐν ἀντιπαραγωγῇ παντὶ διαπαντὸς ἀνθρώπῳ κείμενον, διαγωγὴν νόμων ξενίζουσαν παραλλάσσον καὶ δυσνοοῦν τοῖς ἡμετέροις πράγμασι τὰ χείριστα συντελοῦν κακὰ καὶ πρὸς τὸ μὴ τὴν βασιλείαν εὐσταθείας τυγχάνειν· 13ζ προστετάχαμεν οὖν τοὺς σημαινομένους ὑμῖν ἐν τοῖς γεγραμμένοις ὑπὸ ᾿Αμὰν τοῦ τεταγμένου ἐπὶ τῶν πραγμάτων καὶ δευτέρου πατρὸς ἡμῶν πάντας σὺν συναιξὶ καὶ τέκνοις ἀπολέσαι ὁλορριζεὶ ταῖς τῶν ἐχθρῶν μαχαίραις ἄνευ παντὸς οἴκτου καὶ φειδοῦς, τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ δωδεκάτου μηνὸς ᾿Αδάρ, τοῦ ἐνεστῶτος ἔτους, 13η ὅπως οἱ πάλαι καὶ νῦν δυσμενεῖς ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ βιαίως εἰς τὸν ᾅδην κατελθόντες, εἰς τὸν μετέπειτα χρόνον εὐσταθῆ καὶ ἀτάραχα παρέχωσιν ἡμῖν διὰ τέλους τὰ πράγματα».
|
|
14
|
14
|
|
е^пистолїи же посла'нїемъ и^ꙁлагахђся по странамъ, и^ повелњно бы'сть всњмъ гото'вомᲆ быти вᲆ ё^реченныи дн~ь.
|
Τὰ δὲ ἀντίγραφα τῶν ἐπιστολῶν ἐξετίθετο κατὰ χώραν, καὶ προσετάγη πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ἑτοίμους εἶναι εἰς τὴν ἡμέραν ταύτην.
|
|
15
|
15
|
|
цр~ь же и^ а^манъ, пирђюще наслажа'хђся, граD же сђса смятя'шеся”
|
ἐσπεύδετο δὲ τὸ πρᾶγμα καὶ εἰς Σοῦσαν· ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ ᾿Αμὰν ἐκωθωνίζοντο, ἐταράσσετο δὲ ἡ πόλις.
|
|
Глvа, д~”
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
|
Мардђхе'и же раꙁђмᲇвъ ꙁамышля'емое, и^ вс^е е^же творя'ше цр~ь. раꙁдра` ры'ꙁы своа и^ ѓ^блечеся въ врњтище, и^ посыпася пепелоM, скочив# вᲆ простран#нђю ё%лицђ гра'да, и^ возопиv во'плеM вели'кимᲆ и горкиM” ВозимаеTся ро'дъ ничто'же престђпи'выи.
|
Ο δὲ Μαρδοχαῖος ἐπιγνοὺς τὸ συντελούμενον διέρρηξεν τὰ ἱμάτια ἑαυτοῦ καὶ ἐνεδύσατο σάκκον καὶ κατεπάσατο σποδὸν καὶ ἐκπηδήσας διὰ τῆς πλατείας τῆς πόλεως ἐβόα φωνῇ μεγάλῃ· αἴρεται ἔθνος μηδὲν ἠδικηκός.
|
|
2
|
2
|
|
и^ прїи^де да'же до вратъ цр~евыхъ, не лњть б^о бњ` е^мђ внити въ дво'ръ, въ врњтище ѓ^блеченђ, и^ пепеломъ ѓ^сы'панђ сђщђ.
|
καὶ ἦλθεν ἕως τῆς πύλης τοῦ βασιλέως καὶ ἔστη· οὐ γὰρ ἦν αὐτῷ ἐξὸν εἰσελθεῖν εἰς τὴν αὐλὴν σάκκον ἔχοντι καὶ σποδόν.
|
|
3
|
3
|
|
и^ вᲆ вся'кои странњ и^дњже показа'хђся писа'нїя цр~ева, во'пль б^њ и^ плачъ и^ рыда'нїе преве'лїе і^ё^деѓ'мъ, и^ врњтище и^ пепелъ постила'хђ себњ`”
|
καὶ ἐν πάσῃ χώρᾳ, οὗ ἐξετίθετο τὰ γράμματα, κραυγὴ καὶ κοπετὸς καὶ πένθος μέγα τοῖς ᾿Ιουδαίοις, σάκκον καὶ σποδὸν ἔστρωσαν ἑαυτοῖς.
|
|
4
|
4
|
|
И$ внидо'ша дв~ы къ е^сџи'ри цр~цы и^ е^внђхи и^ въꙁвњсти'ша е'и, и^ ё^жасе'ся цр~ица ѕњло бы'вшемђ. и^ посла` ры'зы ѓблещи маrдохе'я и^ сняти вре'тище е^го, и^ не въсхотњ прїяти”
|
καὶ εἰσῆλθον αἱ ἅβραι καὶ οἱ εὐνοῦχοι τῆς βασιλίσσης καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῇ, καὶ ἐταράχθη ἀκούσασα τὸ γεγονὸς καὶ ἀπέστειλε στολίσαι τὸν Μαρδαχαῖον καὶ ἀφελέσθαι αὐτοῦ τὸν σάκκον· ὁ δὲ οὐκ ἐπείσθη.
|
|
5
|
5
|
|
Є$сџи'ръ же призва а^храџе'я скопца свое^го предъстоа'щего е'и, и^ посла` е^го ё^вњ'дњти эT мардђхе'я и^стенђ, чт^о е^сᲄь слђчьшееся”
|
ἡ δὲ ᾿Εσθὴρ προσεκαλέσατο ᾿Αχραθαῖον τὸν εὐνοῦχον αὐτῆς, ὃς παρειστήκει αὐτῇ, καὶ ἀπέστειλε μαθεῖν αὕτη παρὰ τοῦ Μαρδοχαίου τὸ ἀκριβές.
|
|
6
|
7
|
|
ὁ δὲ Μαρδοχαῖος ὑπέδειξεν αὐτῷ τὸ γεγονὸς καὶ τὴν ἐπαγγελίαν, ἣν ἐπηγγείλατο ᾿Αμὰν τῷ βασιλεῖ εἰς τὴν γάζαν ταλάντων μυρίων, ἵνα ἀπολέσῃ τοὺς ᾿Ιουδαίους·
|
|
|
7
|
8
|
|
Мардохе'и же сказа е'и бы'вшее, і^ ѓ^бњща'нїе е^же ѓ^бњща` а^маn цр~ю въ съкровищныи до'мъ положи'ᲄи, Wі~, тала'нтъ сребра`, да погђби'тъ і^ё^де'и”
|
καὶ τὸ ἀντίγραφον τὸ ἐν Σούσοις ἐκτεθὲν ὑπὲρ τοῦ ἀπολέσθαι αὐτοὺς ἔδωκεν αὐτῷ δεῖξαι τῇ ᾿Εσθήρ. καὶ εἶπεν αὐτῷ, ἐντείλασθαι αὐτῇ εἰσελθούσῃ παραιτήσασθαι τὸν βασιλέα καὶ ἀξιῶσαι αὐτὸν περὶ τοῦ λαοῦ μνησθεῖσα ἡμερῶν ταπεινώσεώς σου, ὡς ἐτράφης ἐν χειρί μου, διότι ᾿Αμὰν ὁ δευτερεύων τῷ βασιλεῖ ἐλάλησε καθ᾿ ἡμῶν εἰς θάνατον· ἐπικάλεσαι τὸν Κύριον καὶ λάλησον τῷ βασιλεῖ περὶ ἡμῶν ρῦσαι ἡμᾶς ἐκ θανάτου.
|
|
8
|
9
|
|
И$ писа'нїе сложеное въ сђса'нњ гра'дњ на погђбле'нїе и^хъ, и^ даде е& скопцђ показа'ти е^сџири. и^ рече е^мђ заповњ'дати е'и, и^ти` къ цр~ю и^ моли'ти е^го, да ё^млsръди'тъ е^го ѓ^ лю'дехъ свои^хъ” помина'ющи дн~ь смире'нїя свое^го, ја%ко въспитана быs въ рђцњ мое'и” зане` а^ма'нъ вто'рыи эT цр~я, гл~а проти'вђ на'мъ на смр~ть. призови г~а и^ гл~и цр~ю ѓ^ насъ, і^ и^зметъ на'съ эT го'ркїя смр~ти”
|
εἰσελθὼν δὲ ὁ ᾿Αχραθαῖος ἐλάλησεν αὐτῇ πάντας τοὺς λόγους τούτους.
|
|
9
|
10
|
|
Прїиде же а^храџе'и, и^ повњда е^сџи'ри вс^я гл~ы мар#дохе'ѓ^вы”
|
εἶπε δὲ ᾿Εσθὴρ πρὸς ᾿Αχραθαῖον· πορεύθητι πρὸς Μαρδοχαῖον καὶ εἰπόν,
|
|
10
|
11
|
|
И$ рече е^сџи'рь къ а^храџе'ю и^ди к мардохею, и^ рцы е^мђ
|
ὅτι τὰ ἔθνη πάντα τῆς βασιλείας γινώσκει, ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ἢ γυνή, ὃς εἰσελεύσεται πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν ἄκλητος, οὐκ ἔστιν αὐτῷ σωτηρία· πλὴν ᾧ ἐκτείνῃ ὁ βασιλεὺς τὴν χρυσῆν ράβδον, οὗτος σωθήσεται· κἀγὼ οὐ κέκλημαι εἰσελθεῖν πρὸς τὸν βασιλέα, εἰσὶν αὗται ἡμέραι τριάκοντα.
|
|
11
|
12
|
|
ја^ко ѓ^бы'чая цр~евы вс^я вњси, ја%ко вся'кᲆ мQђ и^ли жена`, а%ще прїидетъ къ цр~еви въ внђтрьнїи доM не приꙁва'нъ, нњсᲄь е^мђ сп~се'нїя. точїю к немђже а^ще простретъ ꙁла'тыи же'ꙁлъ, се'и спасенъ бђ'детъ. а^ а'зᲆ нњсмь звана внити къ цр~ю, с^е ё^же л~ дн~їи.
|
καὶ ἀπήγγειλεν ᾿Αχραθαῖος Μαρδοχαίῳ πάντας τοὺς λόγους ᾿Εσθήρ,
|
|
12
|
13
|
|
и^ възвњсти а^храџе'и мардохе'ю вс^я гл~ы е^сџи'рины”
|
καὶ εἶπε Μαρδοχαῖος πρὸς ᾿Αχραθαῖον· πορεύθητι καὶ εἶπον αὐτῇ· ᾿Εσθήρ, μὴ εἴπῃς σεαυτῇ, ὅτι σωθήσῃ μόνη ἐν τῇ βασιλείᾳ παρὰ πάντας τοὺς ᾿Ιουδαίους·
|
|
13
|
14
|
|
И$ рече мардохе'и кᲆ а^храџе'ю, і^ди и^ рцы е'и не мни` с^и е^сџиr въ мы`сли свое'и, ја%кот^ы е^ді'на сп~сешися въ црsтвїи па'че всXњ і^ё^де'и.
|
ὡς ὅτι ἐὰν παρακούσῃς ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ, ἄλλοθεν βοήθεια καὶ σκέπη ἔσται τοῖς ᾿Ιουδαίοις, σὺ δὲ καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου ἀπολεῖσθε· καὶ τίς οἶδεν, εἰ εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον ἐβασίλευσας;
|
|
14
|
15
|
|
зане а%ще преслђшае^ши в# сїе вре'мя эT и'нюде сп~се'нїе и^ покро'въ бђдеT і^ё^де'ѓM, тыy и^ до'мъ эTц~а твое^го погибнеᲄе. и^ кт^о вњсть а^ще въ время сїе црsтвова'ла е^си.
|
καὶ ἐξαπέστειλεν ᾿Εσθὴρ τὸν ἥκοντα πρὸς αὐτήν, πρὸς Μαρδοχαῖον λέγουσα·
|
|
15
|
16
|
|
и^ посла` е^сџи'ръ а^храџе'я къ мардохе'ю гл~ющи е^мђ.
|
βαδίσας ἐκκλησίασον τοὺς ᾿Ιουδαίους τοὺς ἐν Σούσοις καὶ νηστεύσατε ἐπ᾿ ἐμοὶ καὶ μὴ φάγητε μηδὲ πίητε ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς νύκτα καὶ ἡμέραν, κἀγὼ δὲ καὶ αἱ ἅβραι μου ἀσιτήσομεν, καὶ τότε εἰσελεύσομαι πρὸς τὸν βασιλέα παρὰ τὸν νόμον, ἐὰν καὶ ἀπολέσθαι με δέῃ.
|
|
16
|
17
|
|
и^ди` и^ събери вс^я і^ё^де'я, и^хже ѓ^бря'щеши в сђса'нњ гра'дњ, и^ пости'теся мене ра'ди, и^ не ја^сте а^ни пїете потри` дн~и, дн~ь и^ но'щь. а'зъ и^ слђжебницы моя` такоже не и'мамы ја%сти” И тогда` вни'дђ къ цр~ю кро'мᲇ за'кона да а'ще и^ поги'бнђти бђ'детъ м^и”
|
Καὶ βαδίσας Μαρδοχαῖος ἐποίησεν ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ ᾿Εσθήρ. 17α καὶ ἐδεήθη Κυρίου μνημονεύων πάντα τὰ ἔργα Κυρίου καὶ εἶπε· 17β Κύριε Κύριε, βασιλεῦ πάντων κρατῶν, ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ σου τὸ πᾶν ἐστι, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἀντιδοξῶν σοι ἐν τῷ θέλειν σε σῶσαι τὸν ᾿Ισραήλ· 17γ ὅτι σὺ ἐποίησας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ πᾶν θαυμαζόμενον ἐν τῇ ὑπ᾿ οὐρανὸν καὶ Κύριος εἶ πάντων, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἀντιτάξεταί σοι τῷ Κυρίῳ. 17δ σὺ πάντα γινώσκεις· σὺ οἶδας, Κύριε, ὅτι οὐκ ἐν ὕβρει οὐδὲ ἐν ὑπερηφανίᾳ οὐδὲ ἐν φιλοδοξίᾳ ἐποίησα τοῦτο, τὸ μὴ προσκυνεῖν τὸν ὑπερήφανον ᾿Αμάν, ὅτι ηὐδόκουν φιλεῖν πέλματα ποδῶν αὐτοῦ πρὸς σωτηρίαν ᾿Ισραήλ· 17ε ἀλλ᾿ ἐποίησα τοῦτο, ἵνα μὴ θῶ δόξαν ἀνθρώπου ὑπεράνω δόξης Θεοῦ, καὶ οὐ προσκυνήσω οὐδένα, πλὴν σοῦ τοῦ Κυρίου μου καὶ οὐ ποιήσω αὐτὰ ἐν ὑπερηφανίᾳ. 17ζ καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεός, ὁ βασιλεύς, ὁ Θεὸς ῾Αβραάμ, φεῖσαι τοῦ λαοῦ σου, ὅτι ἐπιβλέπουσιν ἡμῖν εἰς καταφθορὰν καὶ ἐπεθύμησαν ἀπολέσαι τὴν ἐξ ἀρχῆς κληρονομίαν σου· 17η μὴ ὑπερίδῃς τὴν μερίδα σου, ἣν σεαυτῷ ἐλυτρώσω ἐκ γῆς Αἰγύπτου· 17θ ἐπάκουσον τῆς δεήσεώς μου καὶ ἱλάσθητι τῷ κλήρῳ σου καὶ στρέψον τὸ πένθος ἡμῶν εἰς εὐωχίαν, ἵνα ζῶντες ὑμνῶμέν σου τὸ ὄνομα, Κύριε, καὶ μὴ ἀφανίσῃς στόμα αἰνούντων σε, Κύριε. 17ι καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἐκέκραξεν ἐξ ἰσχύος αὐτῶν, ὅτι θάνατος αὐτῶν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτῶν. 17κ Καὶ ᾿Εσθὴρ ἡ βασίλισσα κατέφυγεν ἐπὶ τὸν Κύριον ἐν ἀγῶνι θανάτου κατειλημμένη, καὶ ἀφελομένη τὰ ἱμάτια τῆς δόξης αὐτῆς ἐνεδύσατο ἱμάτια στενοχωρίας καὶ πένθους, καὶ ἀντὶ τῶν ὑπερηφάνων ἡδυσμάτων, σποδοῦ καὶ κοπριῶν ἐνέπλησε τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ τὸ σῶμα αὐτῆς ἐταπείνωσε σφόδρα καὶ πάντα τόπον κόσμου ἀγαλλιάματος αὐτῆς ἔπλησε στρεπτῶν τριχῶν αὐτῆς καὶ ἐδεῖτο Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπε· 17λ Κύριέ μου, βασιλεὺς ἡμῶν σὺ εἶ μόνος· βοήθησόν μοι τῇ μόνῃ καὶ μὴ ἐχούσῃ βοηθὸν εἰ μὴ σέ, ὅτι κίνδυνός μου ἐν χειρί μου. 17μ ἐγὼ ἤκουον ἐκ γενετῆς μου ἐν φυλῇ πατριᾶς μου ὅτι σύ, Κύριε, ἔλαβες τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν καὶ τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐκ πάντων τῶν προγόνων αὐτῶν εἰς κληρονομίαν αἰώνιον καὶ ἐποίησας αὐτοῖς ὅσα ἐλάλησας. 17ν καὶ νῦν ἡμάρτομεν ἐνώπιόν σου, καὶ παρέδωκας ἡμᾶς εἰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν, ἀνθ᾿ ὧν ἐδοξάσαμεν τοὺς θεοὺς αὐτῶν· δίκαιος εἶ, Κύριε. 17ξ καὶ νῦν οὐκ ἱκανώθησαν ἐν πικρασμῷ δουλείας ἡμῶν, ἀλλ᾿ ἔθηκαν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὰς χεῖρας τῶν εἰδώλων αὐτῶν ἐξάραι ὁρισμὸν στόματός σου καὶ ἀφανίσαι κληρονομίαν σου καὶ ἐμφράξαι στόμα αἰνούντων σοι καὶ σβέσαι δόξαν οἴκου σου καὶ θυσιαστηρίου σου, 17ο καὶ ἀνοῖξαι στόμα ἐθνῶν εἰς ἀρετὰς ματαίων καὶ θαυμασθῆναι βασιλέα σάρκινον εἰς αἰῶνα. 17π μὴ παραδῷς, Κύριε, τὸ σκῆπτρόν σου τοῖς μὴ οὖσι, καὶ μὴ καταγελασάτωσαν ἐν τῇ πτώσει ἡμῶν, ἀλλὰ στρέψον τὴν βουλὴν αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτούς, τὸν δὲ ἀρξάμενον ἐφ᾿ ἡμᾶς παραδειγμάτισον. 17ρ μνήσθητι, Κύριε, γνώσθητι ἐν καιρῷ θλίψεως ἡμῶν καὶ ἐμὲ θάρσυνον, βασιλεῦ τῶν θεῶν καὶ πάσης ἀρχῆς ἐπικρατῶν· 17σ δὸς λόγον εὔρυθμον εἰς τὸ στόμα μου ἐνώπιον τοῦ λέοντος καὶ μετάθες τὴν καρδίαν αὐτοῦ εἰς μῖσος τοῦ πολεμοῦντος ἡμᾶς εἰς συντέλειαν αὐτοῦ καὶ τῶν ὁμονούντων αὐτῶ· 17τ ἡμᾶς δὲ ρῦσαι ἐν χειρί σου καὶ βοήθησόν μοι τῇ μόνῃ καὶ μὴ ἐχούσῃ εἰς μὴ σέ, Κύριε· 17υ πάντων γνῶσιν ἔχεις καὶ οἶδας ὅτι ἐμίσησα δόξαν ἀνόμων καὶ βδελύσσομαι κοίτην ἀπεριτμήτων καὶ παντὸς ἀλλοτρίου. 17φ σὺ οἶδας τὴν ἀνάγκην μου, ὅτι βδελύσσομαι τὸ σημεῖον τῆς ὑπερηφανίας μου, ὅ ἐστιν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς μου ἐν ἡμέραις ὀπτασίας μου· βδελύσσομαι αὐτὸ ὡς ράκος καταμηνίων καὶ οὐ φορῶ αὐτὸ ἐν ἡμέραις ἡσυχίας μου. 17χ καὶ οὐκ ἔφαγεν ἡ δούλη σου τράπεζαν ᾿Αμὰν καὶ οὐκ ἐδόξασα συμπόσιον βασιλέως, οὐδὲ ἔπιον οἶνον σπονδῶν· 17ψ καὶ οὐκ ηὐφράνθη ἡ δούλη σου ἀφ᾿ ἡμέρας μεταβολῆς μου μέχρι νῦν, πλὴν ἐπὶ σοί, Κύριε, ὁ Θεὸς ῾Αβραάμ. 17ω ὁ Θεὸς ὁ ἰσχύων ἐπὶ πάντας, εἰσάκουσον φωνὴν ἀπηλπισμένων καὶ ρῦσαι ἡμᾶς ἐκ χειρὸς τῶν πονηρευομένων, καὶ ρῦσαί με ἐκ τοῦ φόβου μου.
|
|
17
|
|
|
И$ шеD мардохе'и и^ сътвори' ја%коже заповњ'да е^мђ е^сџи'ръ. и^ моли'ся гв~и помина'юще дњ'ла гн~я” И$ реq г~и г~и цр~ю вседръжи'телю, ја%ко въ вла'сти твое'и сїе вс^е е^сть, и^ нњсть противля'яися тебњ никто'же сла'вою свое^ю, вънегда` въсхо'щеши спасти` і^и^л~я” ЈА/кот^ы сътвори` нб~о и^ ꙁе'млю, и^ вс^е ё^дивля'ющее чл~ка по'дъ нб~сем#. и^ г~ь е^си всXњ, и^ нsњ и^же проᲄи'виTся тебњ г~и, т^ы вся` вᲇси и^ ты вся` знае^ши г~и. ја%ко не въ кляᲄвњ, ни' в гордости, ни'же въ тщесла'вїи сътвориX с^е, е^же не поклонитися прегордомђ а^ма'нђ” и^ ја%ко бл~говоляX бы` лобза'ти и^ плеснњ но'гъ е^го, сп~сенїя ради і^и^л~ева. н^о сїя сътворихъ, да не воздаM сла'вы чл~кђ, паче сла'вы бж~їя. и^ не поклоню'ся никомђж'е, ра'звњ г~ђ мое^мђ, и^ не сътворю сїя въ гордости” И$ нн~њ г~и б~е цр~ю пощади лю'ди твоя, ја^ко ꙁазираютъ на'мъ вᲆ поги'бель. и^ вожделњша погђби'ти, е^же и^ꙁнача'ла наслњдїе твое. и^ не презри достоа'нїе твое, е^же и^зба'вилъ е^си себњ эT е^гљ=пта. ё^слы'ши мл~твђ мою, и^ ё^млsрди'ся наD наслњдїемъ своимъ. ѓ^брати рыда'нїе на'ше въ веселїе, да живђще въсхва'лимᲆ и'мя твое г~и” и^ не погђби ёстъ въсхваля'ющихъ тя г~и” И$ весь і^и^л~ь вопїа'ше съ воꙁдыха'нїемᲆ крњпким#, ја%ко смр~ть преD ѓ^чима и^хъ е^сть” И$ е^сџи'ръ же цр~ца ё^страшена смр~ти ради родителеи, прїиде къ г~ђ” И$ сне'мъши ры'ꙁы сла'вы свое'я, и^ ѓ^блечеся в ры'ꙁы тњсноᲄы и^ пла'ча. и^ в мњсᲄо мноhцњныхъ ма'стеи и^ бл~гово'нных#, пепеломъ и^ гно'емъ посы'па главђ свою и^ пло'ть свою смири` ѕњло`. и^ кождо мњсто веселїя свое^го, и^сполни` сплетеныX власъ свои^хъ. и^ моли'ся г~ђ б~ђ і^и^л~евђ” И$ рече г~и мои цр~ю на'шъ, т^ы са'мъ е^ді'нъ помоѕи м^и е^ді'нои. не и^мњ'ющеи по'мощи ра'ꙁвᲇ тебе, ја%ко бњда моя на рђкђ мою`. а%ꙁъ слы'шахъ эT роженїя мое^го, въ племени эTч~ества мое^го. ја%кот^ы г~и прїя і^и^л~я эT всXњ ја^зы'кᲆ, и^ эTц~ъ на'шихъ эT всњхᲆ праэTц~ъ иX в наслњдїе вњчное, и^ сътвори'лъ е^си иM е^ли'ка гл~а” И$ нн~њ съгрњшихомъ преD тобо'ю, и преда'лъ е^си наs в рђцњ вра'гъ на'шихъ, ꙁане' же сла'вихомъ бо'ги и^хъ. пра'веденъ е^си г~и, и^ нн~њ не довлњюT л^и вᲆ горести рабо'ты на'шея. н^о положи'лъ е^си рђцњ иX на рђки и%доl и^хъ, и^зяти ꙁаповњдь ё^сᲄъ твоиX и^ погђби'ти наслњдїе твое, и^ ꙁапечатлњти ё^ста хваля'щиX т^я, и^ ё^гасити сла'вђ хра'ма твое^го, и^ ѓ^лта'рь твои. и^ ѓ^твори'ти ё^ста` ја^ꙁыкомъ, въ ё^гожденїя сђе'тная и^ ё^диви'ти цр~я плотнаго вᲆ вњки. не преда'и г~и скљ=петра твое^го и^же не сђть. и^ да не посмњ'ются въ паде'нїи на'шемъ” Но ѓ^брати совњтъ и^хъ на' ня, наченшаго на на'съ эTм#сти, и^ въ притчю положи`” Помяни г~и и^ поꙁна'и въ время скорби на'шея, и^ мене сподоби дръꙁновенїя” Цр~ю и^ б~е всякоя блгsти дръжиᲄелю, да'жDь сло'во ё%мно въ ё^стнахъ моиX преD львомъ, и^ премњни срDце е^го в ненавиденїе, вою'ющихь на ны въ и^сᲄребленїе е^го, и^ с ни'мъ совњтђ'ющиX” На'съ же и^ꙁми` рђко'ю твое'ю, и помоѕи м^и е^ді'нои не и^мњющеи никогоy, ᲄокмотебе г~и” Всњхᲆ ра'зђмъ и'маши и^ вњси, ја%ко възненави'дњхᲆ сла'вђ безако'нных#, и^ гнђша'юся ложа неѓ^брњзан#ныхъ, и^ вся'кого и^ноплеменника” Ты вњси нђж'ђ мою` ја%ко възгнђшася зна'менїя го'рдости мое'а. и^же е^сть на главњ мое'и во дн~еX виденїя мое^го, въꙁгнђша'юся е^го ја%ко рђ'бищъ поскверненыхъ, и^ не ношђ е^го въ дн~ь молча'нїя мое^го. и^ не ја%сть раба` твоя ё^ трапе'ѕы а^ма'новы, и^ не просла'вяXся въ пирњ цр~евᲇ, ни'же пїяX винотреби'щъ и%дольскиX, и^ не въꙁвесели'ся раба` твоя во дн~ь премњненїя да'же до нн~њ” Точїю ѓ^ тебњ на тя б~е а^враа'мовᲆ, б~е могїи на всњхъ ё^слы'ши гла'съ безнадежныX і^ и^збави на'съ эT рђки лђкавнђю^щиX. і^ и^зми мя эT стра'ха мое^го”
|
|
|
Глvа, е~”
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
|
И$ бысть потрехъ дн~ехъ е^гDа преста` моли'тися, съвлечеся съ ри'ꙁъ скорбныхъ, и^ ѓ^блечеся в ри'ꙁы свᲇтлыа. и^ бысть добро`зрачна призыва'ющи все`виDца б~а и^ сп~сителя” И$ вꙁя` двњ` дв~цњ съ собою` да и^дет# преDзря'щи е^ді'на, дрђга'я же послњдђю^щи да ѓ^блегчаеT ри'ꙁы ея`. и^ сїя и^мђщи мла'досᲄь красоты свое'я, и^ лице ея` ѓ^съсклабля'ющися ја%ко прелюбивњиша, н^о срDце ея` стеня'ше эT стра'ха, и^ прошеDше вс^я двери ста` преD цр~емъ” Цр~ь же седя'ше на прsтолњ црsтва свое^го, ѓ^болченъ вᲆ ри'зы зла'ты съ ка'менїем# мно'гоцњнныM, и^ бя'ше стра'шенъ ѕњло`. и^ въꙁведᲆ лице свое ѓ^гневиDно, и^ ѕњлною ја%ростїю въꙁрњ. и^ паде цр~ца і^ и^ꙁмњни'ся лице ея` съ ѓ^слабленїемъ, и^ преклони'ся на главђ` двцы предъи^дђщеи. і^ и^ꙁмњни б~ъ дх~ъ цр~евъ въ смиренїе, и^ потща'вся сни'де съ престола свое^го, и^ въспрїя'тъ ея` любе'зно рђкама свои'ма, дондеже ста` и^ ё^тњши ю& гл~ы мирными” И$ реq е'и чт^оти е^сть е^сџи'ръ, а^зъ е^смь ја%ко бра'тъ твои, дръꙁа'и не ё%мреши, ја%ко ѓ^б#ще повеленїе на'ше е^сᲄь. пристђпи
|
ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ὡς ἐπαύσατο προσευχομένη, ἐξεδύσατο τὰ ἱμάτια τῆς θεραπείας καὶ περιεβάλετο τὴν δόξαν αὐτῆς. 1α καὶ γενηθεῖσα ἐπιφανής, ἐπικαλεσαμένη τῶν πάντων ἐπόπτην Θεὸν καὶ σωτῆρα, παρέλαβε τὰς δύο ἅβρας· καὶ τῇ μὲν μιᾷ ἐπηρείδετο ὡς τρυφερευομένη, ἡ δὲ ἑτέρα ἐπηκολούθει κουφίζουσα τὴν ἔνδυσιν αὐτῆς, 1β καὶ αὐτὴ ἐρυθριῶσα ἀκμῇ κάλλους αὐτῆς, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῆς ἱλαρὸν ὡς προσφιλές, ἡ δὲ καρδία αὐτῆς ἀπεστενωμένη ἀπὸ τοῦ φόβου. 1γ καὶ εἰσελθοῦσα πάσας τὰς θύρας κατέστη ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ αὐτὸς ἐκάθητο ἐπὶ τοῦ θρόνου τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ πᾶσαν στολὴν τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ ἐνδεδύκει, ὅλος διὰ χρυσοῦ καὶ λίθων πολυτελῶν, καὶ ἦν φοβερὸς σφόδρα. 1δ καὶ ἄρας τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πεπυρωμένον δόξῃ ἐν ἀκμῇ θυμοῦ ἔβλεψε, καὶ ἔπεσεν ἡ βασίλισσα καὶ μετέβαλε τὸ χρῶμα αὐτῆς ἐν ἐκλύσει καὶ κατεπέκυψεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τῆς ἅβρας τῆς προπορευομένης. 1ε καὶ μετέβαλεν ὁ Θεὸς τὸ πνεῦμα τοῦ βασιλέως εἰς πραΰτητα, καὶ ἀγωνιάσας ἀνεπήδησεν ἀπὸ τοῦ θρόνου αὐτοῦ καὶ ἀνέλαβεν αὐτὴν ἐπὶ τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, μέχρις οὗ κατέστη, καὶ παρεκάλει αὐτὴν λόγοις εἰρηνικοῖς καὶ εἶπεν αὐτῇ· 1ζ τί ἐστιν ᾿Εσθήρ; ἐγὼ ὁ ἀδελφός σου, θάρσει, οὐ μὴ ἀποθάνῃς ὅτι κοινὸν τὸ πρόσταγμα ἡμῶν ἐστι· πρόσελθε.
|
|
2
|
2
|
|
и^ взя` ꙁла'тыи жезлᲆ цр~ь въꙁложи на вы'ю ея`, и^ ѓ^блобыза жезлъ е^сџи'ръ, и^ рече гл~и м^и” И$ реq е^мђ вижђ т^я господи'не мои ја^ко агг~ла бж~їя, и^ смяте'ся срDце мое эT стра'ха сла'вы твое'я, ја%ко ди'венъ е^си господи'не, и^ лице` твое блгDть ве'лїю и%мать” И$ е^гда` бесњ'довати е'и к немђ, паде эT ѓ^слабле'нїя е^я`” И$ цр~ь смяте'ся, и^ вси рабы` е^го ё^тњшахђ е^я”
|
καὶ ἄρας τὴν χρυσῆν ράβδον ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτῆς καὶ ἠσπάσατο αὐτὴν καὶ εἶπε· λάλησόν μοι. 2α καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἶδόν σε, κύριε, ὡς ἄγγελον Θεοῦ, καὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου ἀπὸ φόβου τῆς δόξης σου, ὅτι θαυμαστὸς εἶ, κύριε, καὶ τὸ πρόσωπόν σου χαρίτων μεστόν. 2β ἐν δὲ τῷ διαλέγεσθαι αὐτὴν ἔπεσεν ἀπὸ ἐκλύσεως αὐτῆς καὶ ὁ βασιλεὺς ἐταράσσετο, καὶ πᾶσα ἡ θεραπεία αὐτοῦ παρεκάλει αὐτήν.
|
|
3
|
3
|
|
И$ рече цр~ь, чт^о хо'щеши е^сџиръ, и^ чт^о проше'нїе твое, бђдеT т^и да'же и^ до по'лђ црsтва мое^го”
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· τί θέλεις, ᾿Εσθήρ; καὶ τί σού ἐστι τὸ ἀξίωμα; ἕως τοῦ ἡμίσους τῆς βασιλείας μου, καὶ ἔσται σοι.
|
|
4
|
4
|
|
И$ рече е^сџи'рь дн~ь мое^го праꙁнова'нїя, а^ще ё^бо го'дњ е^сть да прїидеши цр~ю съ а^ма'номъ на пи'ръ, е^же творю` дне'сь”
|
εἶπε δὲ ᾿Εσθήρ· ἡμέρα μου ἐπίσημος σήμερόν ἐστι· εἰ οὖν δοκεῖ τῷ βασιλεῖ, ἐλθάτω καὶ αὐτὸς καὶ ᾿Αμὰν εἰς τὴν δοχήν, ἣν ποιήσω σήμερον.
|
|
5
|
5
|
|
И$ рече цр~ь ё^борꙁи'те и^ти` по а^ма'на, да сътво'римъ сло'во е^сџи'рино” И$ прїидо'ста ѓ%ба на пи'ръ е^же сътвори е^сџи'рь”
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· κατασπεύσατε ᾿Αμάν, ὅπως ποιήσωμεν τὸν λόγον ᾿Εσθήρ· καὶ παραγίνονται ἀμφότεροι εἰς τὴν δοχήν, ἣν εἶπεν ᾿Εσθήρ.
|
|
6
|
6
|
|
На пирђ же реq цр~ь къ е^сџи'ри чт^оти е^сть е^сџи'рь цр~це, и^ чт^о е^сть мы'сль проше'нїя твое^го. дамъ т^и и^ до по'лђ црsтва мое^го, и^ сътво'римъ тебњ е^лико хо'щеши”
|
ἐν δὲ τῷ πότῳ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Εσθήρ· τί ἐστι βασίλισσα ᾿Εσθήρ; καὶ ἔσται ὅσα ἀξιοῖς.
|
|
7
|
7
|
|
И$ реq е^сџи'рь проше'нїе мое и мы'сль моя`,
|
καὶ εἶπε· τὸ αἴτημά μου καὶ τὸ ἀξίωμα·
|
|
8
|
8
|
|
а^ще ѓ^брњто'хъ блгDть преD цр~емъ. да прїидетъ цр~ь и^ а^ма'нъ ꙁаё%тра на пи'ръ, е^гоже сътворю` па'ки има”
|
εἰ εὗρον χάριν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, ἐλθάτω ὁ βασιλεὺς καὶ ᾿Αμὰν ἔτι τὴν αὔριον εἰς τὴν δοχήν, ἣν ποιήσω αὐτοῖς, καὶ αὔριον ποιήσω τὰ αὐτά.
|
|
9
|
9
|
|
И$ꙁы'иде а^ма'нъ эT цр~я ѕњ'ло ра'досᲄен# и веселъ” Ви'дњв же мардохея і^ё^деяни'на на дворњ цр~евњ не подвигнђвшася, и^ не кла'няющася преD ниM и^ въꙁ#ја^ри'ся ѕњ'ло,
|
Καὶ ἐξῆλθεν ὁ ᾿Αμὰν ἀπὸ τοῦ βασιλέως ὑπερχαρὴς εὐφραινόμενος· ἐν δὲ τῷ ἰδεῖν ᾿Αμὰν Μαρδοχαῖον τὸν ᾿Ιουδαῖον ἐν τῇ αὐλῇ ἐθυμώθη σφόδρα
|
|
10
|
10
|
|
и^ прїиде въ домъ свои. посла` и^ приꙁва` дрђги своя`, и^ ꙁосарђ женђ` свою.
|
καὶ εἰσελθὼν εἰς τὰ ἴδια ἐκάλεσε τοὺς φίλους καὶ Ζωσάραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ,
|
|
11
|
11
|
|
и^ показа и%ма богатьсᲄво свое, и^ сла'вђ е^ю'же въꙁвели'чи е^го цр~ь. и^ ја%ко сотвори е^го пе'рвомђ бы'ти ё^ него, и^ правити црsтвїе”
|
καὶ ὑπέδειξεν αὐτοῖς τὸν πλοῦτον αὐτοῦ καὶ τὴν δόξαν, ἣν ὁ βασιλεὺς αὐτῷ περιέθηκε, καὶ ὡς ἐποίησεν αὐτὸν πρωτεύειν καὶ ἡγεῖσθαι τῆς βασιλείας.
|
|
12
|
12
|
|
И$ рече а^ма'нъ, не ꙁва` цр~ца ни е^ді'наго на пи'ръ съ цр~емъ н^ото'чїю мене, и^ па'ки наё%трїя възва м^я.
|
καὶ εἶπεν ᾿Αμάν· οὐ κέκληκεν ἡ βασίλισσα μετὰ τοῦ βασιλέως οὐδένα εἰς τὴν δοχὴν ἀλλ᾿ ἢ ἐμέ, καὶ εἰς τὴν αὔριον κέκλημαι·
|
|
13
|
13
|
|
н^о сїя нњ'сть м^и ё^гоDна, е^гда` ви'жђ мардое'хя і^ё^деяни'на сњдя'ща на дворњ цр~евњ”
|
καὶ ταῦτά μοι οὐκ ἀρέσκει, ὅταν ἴδω Μαρδοχαῖον τὸν ᾿Ιουδαῖον ἐν τῇ αὐλῇ.
|
|
14
|
14
|
|
И$ рече е^мђ зосара жена` е^го и^ дрђ'зи е^го, пригото'ви дре'во лакоT н~, и^ ꙁаё%тра рече'ши цр~еви да повњсится мардохе'и на не'мъ. ты же вᲆни'ди съ цр~емъ на пи'ръ и^ весели'ся” И$ го'дњ бысть е^мђ гл~ъ се'и, и^ пригото'ви дре'во”
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ζωσάρα ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ οἱ φίλοι· κοπήτω σοι ξύλον πηχῶν πεντήκοντα, ὄρθρου δὲ εἰπὸν τῷ βασιλεῖ καὶ κρεμασθήτω Μαρδοχαῖος ἐπὶ τοῦ ξύλου· σὺ δὲ εἴσελθε εἰς τὴ δοχὴν σὺν τῷ βασιλεῖ καὶ εὐφραίνου. καὶ ἤρεσε τὸ ρῆμα τῷ ᾿Αμάν, καὶ ἡτοιμάσθη τὸ ξύλον.
|
|
Глvа, ѕ~”
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
|
Бь~ же эTя` со'нъ эT цр~я в но'щи ѓ%нои, и^ повелњ` рабђ` принести кни'ги па'мяTныя дн~їи, и^ прочита'ти е^мђ.
|
Ο δὲ Κύριος ἀπέστησε τὸν ὕπνον ἀπὸ τοῦ βασιλέως τὴν νύκτα ἐκείνην, καὶ εἶπε τῷ διακόνῳ αὐτοῦ εἰσφέρειν γράμματα μνημόσυνα τῶν ἡμερῶν ἀναγινώσκειν αὐτῷ.
|
|
2
|
2
|
|
и^ ѓ^брњте в ни'хъ пи'сано, и^же повњ'да мардохе'и цр~ю ѓ^ двђ е^внђ'хђ цр~ьскихъ” Вънегда` стрегђщимъ и^мъ и^же ё^мы'слиша ё^би'ти цр~я а^ртаће'рћа.
|
εὗρε δὲ τὰ γράμματα τὰ γραφέντα περὶ Μαρδοχαίου, ὡς ἀπήγγειλε τῷ βασιλεῖ περὶ τῶν δύο εὐνούχων τοῦ βασιλέως ἐν τῷ φυλάσσειν αὐτοὺς καὶ ζητῆσαι ἐπιβαλεῖν τὰς χεῖρας ᾿Αρταξέρξῃ.
|
|
3
|
3
|
|
и^ рече цр~ь кђю сла'вђ и^ли блгDть сътвори'хомъ мардохе'ю” И$ реко'ша ѓ%троцы е^го нњси сътвори'лᲆ е^мђ ничто'же”
|
εἶπε δὲ ὁ βασιλεύς· τίνα δόξαν ἢ χάριν ἐποιήσαμεν τῷ Μαρδοχαίῳ; καὶ εἶπαν οἱ διάκονοι τοῦ βασιλέως· οὐκ ἐποίησας αὐτῷ οὐδέν.
|
|
4
|
4
|
|
Вънегда цр~ю въпроша'ющђ ѓ^ бл~годњя'нїи мардохе'еви, и^ се а^манъ прїиде на дво'ръ” И$ рече цр~ь кт^о е^сть на дворњ, а^манъ же прїиде рещи цр~еви, да повњситъ мардохе'я на древњ е^го'же пригото'ва.
|
ἐν δὲ τῷ πυνθάνεσθαι τὸν βασιλέα περὶ τῆς εὐνοίας Μαρδοχαίου, ἰδοὺ ᾿Αμὰν ἐν τῇ αὐλῇ. εἶπε δὲ ὁ βασιλεύς· τίς ἐν τῇ αὐλῇ; ὁ δὲ ᾿Αμὰν εἰσῆλθεν εἰπεῖν τῷ βασιλεῖ κρεμάσαι τὸν Μαρδοχαῖον ἐπὶ τῷ ξύλῳ, ᾧ ἡτοίμασε.
|
|
5
|
5
|
|
и^ реко'ша ѓ%троцы цр~евњ” Се а^ма'нъ стои^тъ на дворњ, и^ рече цр~ь да прїидетъ сњ'мо”
|
καὶ εἶπαν οἱ διάκονοι τοῦ βασιλέως· ἰδοὺ ᾿Αμὰν ἕστηκεν ἐν τῇ αὐλῇ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· καλέσατε αὐτόν.
|
|
6
|
6
|
|
И$ рече цр~ь а^ма'нђ чт^о сътворю` мђ'жђ е^гоже а^ꙁъ хощђ просла'вити” И$ помы'сли а^ма'нъ въ мы'сли свое'и, комђ` хо'щетъ цр~ь сътвори'ти че'сть ра'ꙁвњ мене`”
|
εἶπε δὲ ὁ βασιλεὺς τῷ ᾿Αμάν· τί ποιήσω τῷ ἀνθρώπῳ, ὃν ἐγὼ θέλω δοξάσαι; εἶπε δὲ ἐν ἑαυτῷ ᾿Αμάν· τίνα θέλει ὁ βασιλεὺς δοξάσαι εἰ μὴ ἐμέ;
|
|
7
|
7
|
|
Реq же цр~ю мђж'а е^го'же хощетъ цр~ь просла'вити,
|
εἶπε δὲ πρὸς τὸν βασιλέα· ἄνθρωπον, ὃν ὁ βασιλεὺς θέλει δοξάσαι,
|
|
8
|
8
|
|
да принесђтъ ѓ%троцы цр~евы ѓ^дежDђ цр~ьскђ, е^ю'же цр~ь ѓ^блачиTся и^ ко'нь на не'м#же цр~ь е^ꙁдитъ”
|
ἐνεγκάτωσαν οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως στολὴν βυσσίνην, ἣν ὁ βασιλεὺς περιβάλλεται, καὶ ἵππον ἐφ᾿ ὃν ὁ βασιλεὺς ἐπιβαίνει,
|
|
9
|
9
|
|
И$ да да'сться е^мђ эT преславныхъ дрђгъ цр~евых#. и^ да ѓ^блече'тᲆ мђж'а е^гоже цр~ь любитъ, и^ да посадя'тъ е^го на конь, и^ проповњсться на ё%лицахъ гра'да гл~я” Та'ко да бђ'детъ всякомђ чл~кђ е^гоже цр~ь въꙁвели'чиT”
|
καὶ δότω ἑνὶ τῶν φίλων τοῦ βασιλέως τῶν ἐνδόξων καὶ στολισάτω τὸν ἄνθρωπον, ὃν ὁ βασιλεὺς ἀγαπᾷ, καὶ ἀναβιβασάτω αὐτὸν ἐπὶ τὸν ἵππον καὶ κηρυσσέτω διὰ τῆς πλατείας τῆς πόλεως λέγων· οὕτως ἔσται παντὶ ἀνθρώπῳ, ὃν ὁ βασιλεὺς δοξάζει.
|
|
10
|
10
|
|
И$ рече цр~ь а^манђ до'бре гл~еши, та'ко сътвори мардехе'ю і^ё^деяни'нђ, ё^го'дне слђжащемђ въ дворњ на'шеM, да не и^зменится гл~ъ е^же ре'клъ е^си”
|
εἶπε δὲ ὁ βασιλεὺς τῷ ᾿Αμάν· καλῶς ἐλάλησας. οὕτως ποίησον τῷ Μαρδοχαίῳ τῷ ᾿Ιουδαίῳ τῷ θεραπεύοντι ἐν τῇ αὐλῇ, καὶ μὴ παραπεσάτω σου λόγος, ὧν ἐλάλησας.
|
|
11
|
11
|
|
И$ вꙁя` а^ма'нъ ѓ^де'ждђ и^ ко'нь, и^ ѓ^блече мардохе'я, и^ въꙁведе е^го на ко'нь е%здити е^мђ по ё^лицахъ гра'да” И$ проповњдаше преD ни'мъ гл~я, си'це бђ'детъ вся'комђ чл~кђ, е^гоже хо'щеT цр~ь просла'вити”
|
ἔλαβε δὲ ᾿Αμὰν τὴν στολὴν καὶ τὸν ἵππον, καὶ ἐστόλισε τὸν Μαρδοχαῖον, καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐπὶ τὸν ἵππον καὶ διῆλθε διὰ τῆς πλατείας τῆς πόλεως καὶ ἐκήρυσσε λέγων· οὕτως ἔσται παντὶ ἀνθρώπῳ, ὃν ὁ βασιλεὺς θέλει δοξάσαι.
|
|
12
|
12
|
|
И$ въꙁврати же ся мардохе'и въ дво'ръ цр~евъ, и^ а^манъ и^де в до'мъ свои скорбя` ско'рбїю ве'лїею
|
ἐπέστρεψε δὲ ὁ Μαρδοχαῖος εἰς τὴν αὐλήν. ᾿Αμὰν δὲ ὑπέστρεψεν εἰς τὰ ἴδια λυπούμενος κατὰ κεφαλῆς.
|
|
13
|
13
|
|
и^ скаꙁа слђча'щаяся е^мђ ꙁосарњ женᲇ свое'и и^ всњ'мъ дрђгомъ свои^мъ” И$ рњша е^мђ дрђзи е^го и^ жена`, а^ще есть племене і^ё^де'искаго мардохе'и, и^ нача'лъ е^си смиря'тися преD ниM, падя` паDнеши не мо'жеши проти'витися е^мђ, ја%ко б~ъ жи'въ е^сть с ниM”
|
καὶ διηγήσατο ᾿Αμὰν τὰ συμβεβηκότα αὐτῷ Ζωσάρᾳ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ καὶ τοῖς φίλοις, καὶ εἶπαν πρὸς αὐτὸν οἱ φίλοι καὶ ἡ γυνή· εἰ ἐκ γένους ᾿Ιουδαίων Μαρδοχαῖος, ἦρξαι ταπεινοῦσθαι ἐνώπιον αὐτοῦ, πεσὼν πεσῇ καὶ οὐ μὴ δύνῃ αὐτὸν ἀμύνασθαι, ὅτι Θεὸς ζῶν μετ᾿ αὐτοῦ.
|
|
14
|
14
|
|
И$ е^ще же гл~ющимъ и^мъ, и^ се прїидо'ша е^внђхи, спњшно ꙁва'хђ а^ма'на на пи'ръ е^гоже пригото'ва е^сџи'рь”
|
ἔτι αὐτῶν λαλούντων, παραγίνονται οἱ εὐνοῦχοι ἐπισπεύδοντες τὸν ᾿Αμὰν ἐπὶ τὸν πότον, ὃν ἡτοίμασεν ᾿Εσθήρ.
|
|
Глvа, з~”
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
|
Вни'де же цр~ь и^ а^манъ пирова'ти съ цр~цею”
|
ΕΙΣΗΛΘΕ δὲ ὁ βασιλεὺς καὶ ᾿Αμὰν συμπιεῖν τῇ βασιλίσσῃ.
|
|
2
|
2
|
|
И$ рече цр~ь е^сџи'ри, въ вторы'и дн~ь на пи'рђ, чт^о е^сть е^сџи'рь цр~це проше'нїе и^ моле'нїе твое, и^ да'м# т^и до по'лђ црsтва мое^го”
|
εἶπε δὲ ὁ βασιλεὺς ᾿Εσθὴρ τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ ἐν τῷ πότῳ· τί ἐστιν, ᾿Εσθὴρ βασίλισσα, καὶ τί τὸ αἴτημά σου καὶ τί τὸ ἀξιωμά σου; καὶ ἔστω σοι ἕως ἡμίσους τῆς βασιλείας μου.
|
|
3
|
3
|
|
эTвњща е^сџи'ръ цр~ца и^ рече, а^ще ѓ^брњто'хъ блгDть преD ѓчи'ма твои^ма цр~ю. да да'сᲄься дш~а моа` проше'нїю мое^мђ и^ лю'дїе мои` моле'нїю мое^мђ”
|
καὶ ἀποκριθεῖσα εἶπεν· εἰ εὗρον χάριν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, δοθήτω ἡ ψυχὴ τῷ αἰτήματί μου καὶ ὁ λαός μου τῷ ἀξιώματί μου·
|
|
4
|
4
|
|
Прода'ны бо е^смы`, а%з же и^ лю'дїе мои` на поги'бель и^ расхище'нїе и^ во работђ`. мы' же и^ ча'да наши въ рабы` и^ рабы'ня, ја%ко нњсть досто'инъ дїя'воl до'мђ цр~вђ.
|
ἐπράθημεν γὰρ ἐγώ τε καὶ ὁ λαός μου εἰς ἀπώλειαν καὶ διαρπαγὴν καὶ δουλείαν, ἡμεῖς καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας, καὶ παρήκουσα· οὐ γὰρ ἄξιος ὁ διάβολος τῆς αὐλῆς τοῦ βασιλέως.
|
|
5
|
5
|
|
И$ рече цр~ь кт^о е^сть се'и, и^же дерзнђ сътвори'ти ве'щъ сїю”
|
εἶπε δὲ ὁ βασιλεύς· τίς οὗτος, ὅστις ἐτόλμησε ποιῆσαι τὸ πρᾶγμα τοῦτο;
|
|
6
|
6
|
|
И$ реq е^сџи'рь, чл~къ вра'гᲆ а^манᲆ лђка'въ се'и, и^ а'бїе а^ма'нъ смяте'ся преD цр~емᲆ и^ цр~цею”
|
εἶπε δὲ ᾿Εσθήρ· ἄνθρωπος ἐχθρὸς ᾿Αμάν, ὁ πονηρὸς οὗτος. ᾿Αμὰν δὲ ἐταράχθη ἀπὸ τοῦ βασιλέως καὶ τῆς βασιλίσσης.
|
|
7
|
7
|
|
Цр~ь же въста съ гнњ'вомъ эT пи'ра, і^ и'де кᲆ ѓ^гра'дђ” И$ а^ма'нᲆ же моля'ше цр~цђ, и^ млsти проша'ше, видяше б^о себе въ бњдахъ сђща”
|
ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξανέστη ἀπὸ τοῦ συμποσίου εἰς τὸν κῆπον· ὁ δὲ ᾿Αμὰν παρῃτεῖτο τὴν βασίλισσαν, ἑώρα γὰρ ἑαυτὸν ἐν κακοῖς ὄντα.
|
|
8
|
8
|
|
Въꙁвраᲄи' же ся цр~ь эT ѓ^гра'да, а^ма'нъ же припаде къ нога'ма цр~цы моля'ся сњдя'ще е'и на посте'ли, ви'дњв# же цр~ь смяте'ся и^ рече, ја%ко и^ женђ` понђждаеT в домђ` мое^мъ” А$ма'н# же слы'шавъ и^змњни'ся лице е^го,
|
ἐπέστρεψε δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκ τοῦ κήπου, ᾿Αμάν δὲ ἐπιπεπτώκει ἐπὶ τὴν κλίνην ἀξιῶν τὴν βασίλισσαν. εἶπε δὲ ὁ βασιλεύς· ὥστε καὶ τὴν γυναῖκα βιάζῃ ἐν τῇ οἰκίᾳ μου; ᾿Αμὰν δὲ ἀκούσας διετράπη τῷ προσώπῳ.
|
|
9
|
9
|
|
рече же вђгаџаn е^ді'нъ эT скопцевъ сеи же вњдя'ше, ви'дњвъ дре'во преD до'момъ а^мановыM, е^гда` призыва'ше е^го на ѓ^бDњ црsкїи” И$ ѓ^ се'мᲆ и^спыта е^ді'наго эT ѓ%трокъ и^ раꙁђмњвъ ꙁамышля'емое” И$ рече къ цр~ю, се и^ дре'во ё^гото'ва ама'нъ мардохе'ю, гл~авшемђ ѓ^ животњ цр~евњ” И$ стои^тъ в домђ а^ма'новњ въꙁвыше'но лако'тъ н~” И$ рече цр~ь да повњсиTся а^ма'нᲆ на не'мъ.
|
εἶπε δὲ Βουγαθὰν εἷς τῶν εὐνούχων πρὸς τὸν βασιλέα· ἰδοὺ καὶ ξύλον ἡτοίμασεν ᾿Αμὰν Μαρδοχαίῳ τῷ λαλήσαντι περὶ τοῦ βασιλέως, καὶ ὤρθωται ἐν τοῖς ᾿Αμὰν ξύλον πηχῶν πεντήκοντα. εἶπε δὲ ὁ βασιλεύς· σταυρωθήτω ἐπ᾿ αὐτοῦ.
|
|
10
|
10
|
|
и^ повњше'нъ бы'сть а^ма'нъ на дре'вњ е^го'же ё^гото'ва на мардохе'я” и^ тогда` цр~ь ё^тњшися эT ја%рости”
|
καὶ ἐκρεμάσθη ᾿Αμὰν ἐπὶ τοῦ ξύλου, ὃ ἡτοιμάσθη Μαρδοχαίῳ. καὶ τότε ὁ βασιλεὺς ἐκόπασε τοῦ θυμοῦ.
|
|
Глvа, и~”
|
Κεφάλαιο 8
|
|
1
|
1
|
|
И$ въ то'и дн~ь цр~ь а^ртаће'рћъ дарова е^сџи'ри, е^ли'ка бяхђ а^манова вра'га і^ё^де'иска” и^ мардохе'и призва'нᲆ быs къ цр~ю. повњ'да б^о е^сџи'ръ ја%ко сро'дникъ е^сᲄь е'и.
|
ΚΑΙ ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ὁ βασιλεὺς ᾿Αρταξέρξης ἐδωρήσατο ᾿Εσθὴρ ὅσα ὑπῆρχεν ᾿Αμὰν τῷ διαβόλῳ, καὶ Μαρδοχαῖος προσεκλήθη ὑπὸ τοῦ βασιλέως· ὑπέδειξε γὰρ ᾿Εσθήρ, ὅτι ἐνοικείωται αὐτῇ.
|
|
2
|
2
|
|
и^ сня` цр~ь прьстень свои е^гоже эTя` ё^ а^мана и^ да'сть мардохе'еви. и^ поста'ви е^сџи'ръ мардохе'я надъ до'момъ и^ надᲆ всњмъ и^мњнїемъ а^ма'новымъ.
|
ἔλαβε δὲ ὁ βασιλεὺς τὸν δακτύλιον, ὃν ἀφείλετο ᾿Αμάν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν Μαρδοχαίῳ, καὶ κατέστησεν ᾿Εσθὴρ Μαρδοχαῖον ἐπὶ πάντων τῶν ᾿Αμάν.
|
|
3
|
3
|
|
и^ гл~а къ цр~ю и^ припаде` преD нога'ма е^го, и^ въспла'ка моля'щи е^го, преврати'ти зло'бђ а^ма'новђ. и^ мы'сль е^го и^же бя'ше помы'слилъ на и^ё^де'и.
|
καὶ προσθεῖσα ἐλάλησε πρὸς τὸν βασιλέα καὶ προσέπεσε πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ἠξίου ἀφελεῖν τὴν ᾿Αμὰν κακίαν καὶ ὅσα ἐποίησε τοῖς ᾿Ιουδαίοις.
|
|
4
|
4
|
|
и^ простре` цр~ь е^сџи'ри же'злъ зла'тъ. въста' же е^сџи'ръ и^ ста` преD цр~емъ
|
ἐξέτεινε δὲ ὁ βασιλεὺς ᾿Εσθὴρ τὴν ράβδον τὴν χρυσῆν, ἐξηγέρθη δὲ ᾿Εσθὴρ παρεστηκέναι τῷ βασιλεῖ,
|
|
5
|
5
|
|
и^ реq, а^ще го'дњ ти е^сть и^ ѓ^брњто'хъ л^и блгdть преD тобо'ю. повели` да въꙁвратя'тъ писа'нїя посла'ная эT а'мана, и^миже повелњлъ погђби'тп і^ё^де'а и^же ѓ^бита'ютъ въ всемъ црsтвїи твое^мъ.
|
καὶ εἶπεν ᾿Εσθήρ· εἰ δοκεῖ σοι καὶ εὗρον χάριν, πεμφθήτω ἀποστραφῆναι τὰ γράμματα τὰ ἀπεσταλμένα ὑπὸ ᾿Αμάν, τὰ γραφέντα ἀπολέσθαι τοὺς ᾿Ιουδαίους, οἵ εἰσιν ἐν τῇ βασιλείᾳ σου·
|
|
6
|
6
|
|
ка'ко б^о могђ` ви'дњти ѓ^злобле'нїе людїи мои^хъ, и^ ка'ко сп~стися въ поги'бели эTч~ества мое^го”
|
πῶς γὰρ δυνήσομαι ἰδεῖν τὴν κάκωσιν τοῦ λαοῦ μου καὶ πῶς δυνήσομαι σωθῆναι ἐν τῇ ἀπωλείᾳ τῆς πατρίδος μου;
|
|
7
|
7
|
|
И$ рече цр~ь къ е^сџи'ри, а^ще вс^я и^мњнїя а%манова далъ е^сми тебњ и^ дарова'хъ тя, е^гоже повњсиша на' древњ, ја%ко рђцњ въꙁложи` на і^ё^де'я. чт^о е^ще про'сиши,
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Εσθήρ· εἰ πάντα τὰ ὑπάρχοντα ᾿Αμὰν ἔδωκα καὶ ἐχαρισάμην σοι καὶ αὐτὸν ἐκρέμασα ἐπὶ ξύλου, ὅτι τὰς χεῖρας ἐπήνεγκε τοῖς ᾿Ιουδαίοις, τί ἔτι ἐπιζητεῖς;
|
|
8
|
8
|
|
напиши'те и^ вы` и%менемъ мои^мъ, ја%коже годњ е^сть вамъ. и^ ꙁапечатлњ'ите пр'ьстьнеM печа'тїю мое'ю, и^ нњсть проти'витися и^мъ”
|
γράψατε καὶ ὑμεῖς ἐκ τοῦ ὀνόματός μου, ὡς δοκεῖ ὑμῖν, καὶ σφραγίσατε τῷ δακτυλίῳ μου· ὅσα γὰρ γράφετε τοῦ βασιλέως ἐπιτάξαντος καὶ σφραγισθῇ τῷ δακτυλίω μου, οὐκ ἔστιν αὐτοῖς ἀντειπεῖν.
|
|
9
|
9
|
|
И$ возва'ни бы'ша пњсцы` цр~евы въ а~, мsць, и^же е^сть нисанъ к~г, дн~ь, того'жъ лњта. и^ написа'ша ѓ^ і^ё^де'ехъ ја%коже ꙁаповњда мардохе'и, къ нача'лникомъ и^ къ вельмо'жамъ зе'мнымъ, эT и^нъдїискїя страны` даже до е^фїѓ'пїи. рк~ꙁ, вое^во'дамъ по ꙁемли` и^ по страна'мъ по иX ја^ꙁы'кђ.
|
ἐκλήθησαν δὲ οἱ γραμματεῖς ἐν τῷ πρώτῳ μηνί, ὅς ἐστι Νισάν, τρίτῃ καὶ εἰκάδι τοῦ αὐτοῦ ἔτους, καὶ ἐγράφη τοῖς ᾿Ιουδαίοις ὅσα ἐνετείλατο τοῖς οἰκονόμοις καὶ τοῖς ἄρχουσι τῶν σατραπῶν, ἀπὸ τῆς ᾿Ινδικῆς ἕως τῆς Αἰθιοπίας, ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ σατράπαις κατὰ χώραν καὶ χώραν, κατὰ τὴν ἑαυτῶν λέξιν.
|
|
10
|
10
|
|
напи'сана же бы'ша веле'нїемъ цр~евыM и^ ꙁапечатлњшася прьстьнемъ е^го, и^ посла'ша писа'нїя въско'рњ, а^бїе же ноша'ше и^хъ.
|
ἐγράφη δὲ διὰ τοῦ βασιλέως καὶ ἐσφραγίσθη τῷ δακτυλίῳ αὐτοῦ, καὶ ἐξαπέστειλαν τὰ γράμματα διὰ βιβλιοφόρων,
|
|
11
|
11
|
|
и^ повелњ` и^мъ жи'ти по зако'номъ и^хъ въ вся'ком# граде, да помага'ютъ и^мъ да м#стятся сђперникомъ и^хъ, ја^коже хотя'т#,
|
ὡς ἐπέταξε αὐτοῖς χρῆσθαι τοῖς νόμοις αὐτῶν ἐν πάσῃ πόλει βοηθῆσαί τε αὐτοῖς καὶ χρῆσθαι τοῖς ἀντιδίκοις αὐτῶν καὶ τοῖς ἀντικειμένοις αὐτῶν, ὡς βούλονται,
|
|
12
|
12
|
|
въ дн~ь е^ді'нъ по всемђ` црsтвђ а^ртаће'рћовђ, въ г~і дн~ь, в~і мsца, е'же е^сть а^да'ръ” Писа'нїе е^пистолїи си'це б^њ” Цр~ь вели'кїи а^ртаћерксᲆ, эT и^ндїя даже до е^фіѓ'пїи, рк~з, страна'мъ вое^во'дамъ и^ кня'ѕемъ, и^ послђша'ющимъ и^хъ цњлова'нїе. мно'ги чл~цы мно'гїя ради блгsти, и^ ѕњлно честїа бл~гихъ дњлъ, скоро въꙁнесшеся мирђ не воꙁмого'ша носи'ти. и^ не точїю и^справле'нымъ вамъ възыскђюT зл^отвори'ти, н^о и^ бл~годњ'ющимъ и^мъ начина'ютъ въ престђпленїе въпадати. не то'кмо эT чл~къ воꙁвыша'ются блгDтїю, н^о и^ на сою'ꙁъ пребл~гаго вњчнаh б~а и^ всевиDца, въꙁнося'щеся нена'вистїю лђкавою, мняT ѓ^клевета'ти правдђ. ради власте'и множицею мно'гихᲆ, над нимиy поставля'ются. и ё^вњре'н#ныхъ дрђ'говъ совњты мы` почина'ти начина'емъ. ја%коже и^ сие поста'вихъ ради прича'сᲄїя кро'ви невин#ныX. Поне'же ѓ^клевета винами несъᲄрᲆпи'мыми, со лжею лђка'вства ѕла'го возлаганїя, ја%ко презира'ющиX показа` наM, и^же дръжа'тъ непоколњби'мо бл~горазђмїе. и^ лњть ва'мъ е^сть зрњти, толи'ко въ древнихъ, ја^коже и^ въ настоа'щихъ възыска'ющиX непрпDбно, црsтвїя ради тщеты и^ властелсᲄвђю^щихъ. ја^ко сътворена по' чинђ, писанїем# пода'хоM. тако и^ в^ы внимаᲄи по сиX зрите. понеy м^ы преложи'вшеся сътвори'хоMся премњнными. сего ради да црsтвїе непоколњби'мо и^ съ ми'ром# пребђдеT. находя'щая же проти'вђ м^ы съ ја%ростїю ѕњлною расђжаеM. ја%коже и^ сего а^ма'на сн~а а^мадаџђева македонянина, и^стин#ны чюжDаго, и^ кро'ви перьскїа мно'го не съгла'снаго. на'шея ради бл~гости ю%же и^мње^мъ кᲆ вся'комђ ја^зы'кђ чл~колю'бїа. лђчися е^мђ страньсᲄвђя, приложи'тися к наM вᲆ толи'ко, ја%ко и^ проꙁва'нђ быᲄи эT наs эTц~емъ, и^ покланя'емђ быти эT всњхъ чл~къ, и^ вто'рое лице црsкого престола поста'вленђ быти. го'рдости же дњльма е^го мнњ'лъ насᲆ нача'ла лишити, и^ эT дх~а на'шего сп~са” ЈА/коже и^ бл~говоля'щаго всњмъ мардохе'я, и^ неѓ'скверненыя е^сџи'ри цр~ьствїя ѓ^бщителницы съ всњмъ племенеM си'хъ, ѕњло ё^хищре'ннымъ вожделњнїемъ ја^ко престђпниковᲆ, и^спроси'лъ е^сть въ потребленїе. и^ симъ побїенымъ са'мъ ѓ%нъ мнњлᲆ е^сть вла'сть перьскђю въ македо'нїю пренести, и^ насъ пђ'сты сътвори'ти” Мы' же не ѓ^брњта'емъ съгрњшенїя і^ё^деѓ'въ пра'веDныхᲆ въ поги'бель. и^же не сђть ѕл^одњла'тели. н^о е^ще` паче правеDными ꙁако'нами ё^строе'ни, и^же сђть вели'каго вышняго б~а жива'го, сн~ъми. и^справля'ющаго прародителеи на'шиX црsтвїе въ ё^строе^нїи бл~жа'ишемᲆ наM” И$ сего ради ё^бо бл~готвори'те иM. не възлагающеся на ниX писаными е^пистолїя'ми эT а^ма'на сн~а а^мадаџђева” Понеже е^го сего ради лђка'въства повелњхоM при вра'техъ сђсаньскиX повњсити, съ всњми дома'шними е^го. по чинђ вседръжи'теля б~а, спњшно възда'вшаго е^мђ сђдъ” Си'цева писа'нїа е^пистолїи посла'ни быша, в коюждо стран'ђ, съ прпDбїемъ дарова'ти і^ё^де'ѓмъ ꙁако'ны и^хᲆ своиственыя поDё^крњпля'ти. јако да и^ съпроти'вльшїися въ время печа'ли и^хъ, не пребђдђтъ ё^ ни'хъ, до дня, г~і, мsца, в~і, и^же е^сть а^даръ, в# самы'и дн~ь, е^го прежде ѓ^писа` ва'мъ а^маn. ё^твръжа'яи же всяческая б~ъ, въ мњсᲄо погђбленїа правеDнаго ја%зыка, сътвори и^мъ веселїе” Сего ради и^ в^ы въ па'мятехъ ва'шихъ празнованїи, назнаменова'нныи дн~ь и^сто'выи всяческою радостїю тво'рите” да'же и^ нн~њ и^ по си'хъ, въ г~і дн~ь, по всемђ црsтвђ артаћерћовђ, мsца в~і, е^же е^сᲄь а^да'ръ.
|
ἐν ἡμέρα μιᾷ ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ ᾿Αρταξέρξου, τῇ τρισκαιδεκάτῃ τοῦ δωδεκάτου μηνός, ὅς ἐστιν ᾿Αδάρ. 12α ῟Ων ἐστιν ἀντίγραφον τῆς ἐπιστολῆς τὰ ὑπογεγραμμένα· 12β «βασιλεὺς μέγας ᾿Αρταξέρξης τοῖς ἀπὸ τῆς ᾿Ινδικῆς ἕως τῆς Αἰθιοπίας ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ σατραπείαις χωρῶν ἄρχουσι καὶ τοῖς τὰ ἡμέτερα φρονοῦσι, χαίρειν. 12γ πολλοὶ τῇ πλείστῃ τῶν εὐεργετούντων χρηστότητι πυκνότερον τιμώμενοι μεῖζον ἐφρόνησαν καὶ οὐ μόνον τοὺς ὑποτεταγμένους ἡμῖν ζητοῦσι κακοποιεῖν, τόν τε κόρον οὐ δυνάμενοι φέρειν καὶ τοῖς ἑαυτῶν εὐεργέταις ἐπιχειροῦσιν μηχανᾶσθαι· 12δ καὶ τὴν εὐχαριστίαν οὐ μόνον ἐκ τῶν ἀνθρώπων ἀνταναιροῦντες, ἀλλὰ καὶ τοῖς τῶν ἀπειραγάθων κόμποις ἐπαρθέντες, τοῦ τὰ πάντα κατοπτεύοντος ἀεὶ Θεοῦ μισοπόνηρον ὑπολαμβάνουσιν ἐκφεύξεσθαι δίκην. 12ε πολλάκις δὲ καὶ πολλοὺς τῶν ἐπ᾿ ἐξουσίαις τεταγμένων τῶν πιστευθέντων χειρίζειν φίλων τὰ πράγματα παραμυθία μετόχους αἱμάτων ἀθώων καταστήσασα, περιέβαλε συμφοραῖς ἀνηκέστοις, 12ζ τῷ τῆς κακοηθείας ψευδεῖ παραλογισμῷ παραλογισαμένων τὴν τῶν ἐπικρατούντων ἀκέραιον εὐγνωμοσύνην. 12η σκοπεῖν δὲ ἔξεστιν, οὐ τοσοῦτον ἐκ τῶν παλαιοτέρων ὧν παρεδώκαμεν ἱστοριῶν, ὅσα ἐστὶ παρὰ πόδας ὑμᾶς ἐκζητοῦντας ἀνοσίως συντετελεσμένα τῇ τῶν ἀνάξια δυναστευόντων λοιμότητι, 12θ καὶ προσέχειν εἰς τὰ μετὰ ταῦτα εἰς τὸ τὴν βασιλείαν ἀτάραχον τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποις μετ᾿ εἰρήνης παρεξόμεθα, 12ι χρώμενοι ταῖς μεταβολαῖς, τὰ δὲ ὑπὸ τὴν ὄψιν ἐρχόμενα διακρίνοντες ἀεὶ μετ᾿ ἐπιεικεστέρας ἀπαντήσεως. 12κ ὡς γὰρ ᾿Αμὰν ᾿Αμαδάθου Μακεδών, ταῖς ἀληθείας ἀλλότριος τοῦ τῶν Περσῶν αἵματος καὶ πολὺ διεστηκὼς τῆς ἡμετέρας χρηστότητος, ἐπιξενωθεὶς ἡμῖν 12λ ἔτυχεν, ἧς ἔχομεν πρὸς πᾶν ἔθνος φιλανθρωπίας ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε ἀναγορεύεσθαι ἡμῶν πατέρα καὶ προσκυνούμενον ὑπὸ πάντων τὸ δεύτερον τοῦ βασιλικοῦ θρόνου πρόσωπον διατελεῖν· 12μ οὐκ ἐνέγκας δὲ τὴν ὑπερηφανίαν ἐπετήδευσε τῆς ἀρχῆς στερῆσαι ἡμᾶς καὶ τοῦ πνεύματος, 12ν τόν τε ἡμέτερον σωτῆρα καὶ διαπαντὸς εὐεργέτην Μαρδοχαῖον καὶ τὴν ἄμεμπτον τῆς βασιλείας κοινωνὸν ᾿Εσθὴρ σὺν παντὶ τῷ τούτων ἔθνει πολυπλόκοις μεθόδων παραλογισμοῖς αἰτησάμενος εἰς ἀπώλειαν· 12ξ διὰ γὰρ τῶν τρόπων τούτων ᾠήθη λαβὼν ἡμᾶς ἐρήμους, τὴν τῶν Περσῶν ἐπικράτησιν εἰς τοὺς Μακεδόνας μετάξαι. 12ο ἡμεῖς δὲ τοὺς ὑπὸ τοῦ τρισαλιτηρίου παραδεδομένους εἰς ἀφανισμὸν ᾿Ιουδαίους, εὑρίσκομεν οὐ κακούργους ὄντας, δικαιοτάτοις δὲ πολιτευομένους νόμοις, 12π ὄντας δὲ υἱοὺς τοῦ ῾Υψίστου μεγίστου ζῶντος Θεοῦ τοῦ κατευθύνοντος ἡμῖν τε καὶ τοῖς προγόνοις ἡμῶν τὴν βασιλείαν ἐν τῇ καλλίστῃ διαθέσει. 12ρ καλῶς οὗν ποιήσετε μὴ προσχρησάμενοι τοῖς ὑπὸ ᾿Αμὰν ᾿Αμαδάθου ἀποσταλεῖσι γράμμασι διὰ τὸν αὐτὸν τὸν ταῦτα ἐξεργασάμενον πρὸς ταῖς Σούσων πύλαις ἐσταυρῶσθαι σὺν τῇ πανοικίᾳ, τὴν καταξίαν τοῦ τὰ πάντα ἐπικρατοῦντος Θεοῦ διὰ τάχους ἀποδόντος αὐτῷ κρίσιν. 12σ τὸ δὲ ἀντίγραφον τῆς ἐπιστολῆς ταύτης ἐκθέντες ἐν παντὶ τόπῳ μετὰ παρρησίας, ἐᾶν τοὺς ᾿Ιουδαίους χρῆσθαι τοῖς ἑαυτῶν νομίμοις καὶ συνεπισχύειν αὐτοῖς, ὅπως τοὺς ἐν καιρῷ θλίψεως ἐπιθεμένους αὐτοῖς ἀμύνωνται τῇ τρισκαιδεκάτῃ τοῦ δωδεκάτου μηνὸς ᾿Αδὰρ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ· 12τ ταύτην γὰρ ὁ τὰ πάντα δυναστεύων Θεὸς ἀντ᾿ ὀλεθρίας τοῦ ἐκλεκτοῦ γένους ἐποίησεν αὐτοῖς εὐφροσύνην. 12υ καὶ ὑμεῖς οὖν ἐν ταῖς ἐπωνύμοις ὑμῶν ἑορταῖς ἐπίσημον ἡμέραν μετὰ πάσης εὐωχίας ἄγεται, ὅπως καὶ νῦν καὶ μετὰ ταῦτα σωτηρία ᾖ ἡμῖν καὶ τοῖς εὐνοοῦσι Πέρσαις, τοῖς δὲ ἡμῖν ἐπιβουλεύουσι μνημόσυνον τῆς ἀπωλείας. 12φ πᾶσα δὲ πόλις ἢ χώρα τὸ σύνολον, ἥτις κατὰ ταῦτα μὴ ποιήσῃ, δόρατι καὶ πυρὶ καταναλωθήσεται μετ᾿ ὀργῆς· οὐ μόνον ἀνθρώποις ἄβατος, ἀλλὰ καὶ θηρίοις καὶ πετεινοῖς εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον ἔχθιστος κατασταθήσεται.
|
|
13
|
13
|
|
τὰ δὲ ἀντίγραφα ἐκτιθέσθωσαν ὀφθαλμοφανῶς ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ, ἑτοίμους τε εἶναι πάντας τοὺς ᾿Ιουδαίους εἰς ταύτην τὴν ἡμέραν, πολεμῆσαι αὐτῶν τοὺς ὑπεναντίους».
|
|
|
14
|
14
|
|
Οἱ μὲν οὗν ἱππεῖς ἐξῆλθον σπεύδοντες τὰ ὑπὸ τοῦ βασιλέως λεγόμενα ἐπιτελεῖν· ἐξετέθη δὲ τὸ πρόσταγμα καὶ ἐν Σούσοις.
|
|
|
15
|
15
|
|
видњвше сђще въ сђсњ и^ё^дее възра'довашася”
|
ὁ δὲ Μαρδοχαῖος ἐξῆλθεν ἐστολισμένος τὴν βασιλικὴν στολὴν καὶ στέφανον ἔχων χρυσοῦν καὶ διάδημα βύσσινον πορφυροῦν· ἰδόντες δὲ οἱ ἐν Σούσοις ἐχάρησαν.
|
|
16
|
16
|
|
И$ быs и^мъ просвњщенїе и^ веселїе
|
τοῖς δὲ ᾿Ιουδαίοις ἐγένετο φῶς καὶ εὐφροσύνη·
|
|
17
|
17
|
|
по градоM и^ по странаM, и^дњже а^ще преDложено быs повелњнїе цр~ево. ра'досᲄь и^ весе'лїе и^ пирова'нїе і^ё^де'ѓM, и^ мно'ѕи эT ја^зы'къ ѓ^брњꙁа'хђся і^ и^ё^де'ствова'хђ стра'ха ради і^ё^де'иска”
|
κατὰ πόλιν καὶ χώραν, οὗ ἂν ἐξετέθη τὸ πρόσταγμα, οὗ ἂν ἐξετέθη τὸ ἔκθεμα, χαρὰ καὶ εὐφροσύνη τοῖς ᾿Ιουδαίοις, κώθων καὶ εὐφροσύνη. καὶ πολλοὶ τῶν ἐθνῶν περιετέμνοντο καὶ ἰουδάϊζον διὰ τὸν φόβον τῶν ᾿Ιουδαίων.
|
|
Глvа, џ~”
|
Κεφάλαιο 9
|
|
1
|
1
|
|
Въ в~і мsцъ и^же еs а^да'ръ въ г~і дн~ь, прїидо'ша писа'нїа эT цр~я”
|
Εν γὰρ τῷ δωδεκάτῳ μηνί, τῇ τρισκαιδεκάτη τοῦ μηνός, ὅς ἐστιν ᾿Αδάρ, παρῆν τὰ γράμματα τὰ γραφέντα ὑπὸ τοῦ βασιλέως.
|
|
2
|
2
|
|
И$ въ то'и же дн~ь погибо'ша сђпоста'ти і^ё^дееM ни е^ді'нъ б^о противя'ся и^м# боя'ся иX”
|
ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἀπώλοντο οἱ ἀντικείμενοι τοῖς ᾿Ιουδαίοις· οὐδεὶς γὰρ ἀντέστη, φοβούμενος αὐτούς.
|
|
3
|
3
|
|
Нача'лсᲄвђ'ющи б^о странаM и^ власте'лїе црsтїи и^ книгочїа почита'хђ и^ё^деа, стра'хъ б^о мардђхе'евъ належа'ше на' ня”
|
οἱ γὰρ ἄρχοντες τῶν σατραπῶν καὶ οἱ τύραννοι καὶ οἱ βασιλικοὶ γραμματεῖς ἐτίμων τοὺς ᾿Ιουδαίους· ὁ γὰρ φόβος Μαρδοχαίου ἐνέκειτο αὐτοῖς.
|
|
4
|
4
|
|
Приложи бо ся повелњ'нїе цр~ево и^менова'тися по всемђ црsтвїю.
|
προσέπεσε γὰρ τὸ πρόσταγμα τοῦ βασιλέως ὀνομασθῆναι ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ καὶ ἐμεγαλύνετο.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐπάταξαν οἱ ᾿Ιουδαῖοι πληγὴν ἐν πᾶσι τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν πληγὴν μαχαίρας καὶ ἀναιρέσεως καὶ ἀπωλείας καὶ ἐποίησαν ἐν τοῖς μισοῦσιν αὐτοὺς κατὰ τὸ θέλημα αὐτῶν.
|
|
|
6
|
6
|
|
и^ въ сђсанњ гра'ди* поби'ша і^ё^де'и пятьсо'т# мђжїи,
|
καὶ ἐν Σούσοις τῇ πόλει ἀπέκτειναν οἱ ᾿Ιουδαῖοι ἄνδρας πεντακοσίους,
|
|
7
|
7
|
|
фарса'на, неста'ина, и^ дельфо'на, и^ фасга'на,
|
τόν τε Φαρσαννὲς καὶ Δελφὼν καὶ Φασγὰ
|
|
8
|
8
|
|
и^ фардаџа'на, и^ вареа, и^ сарвака'на,
|
καὶ Φαραδαθὰ καὶ Βαρέα καὶ Σαρβακὰ
|
|
9
|
9
|
|
и^ мармаси'ма, и^ а^рђфе'я, и^ а^рсея, и^ ꙁавђџеџа'ма,
|
καὶ Μαρμασιμὰ καὶ Ρουφαῖον καὶ ᾿Αρσαῖον καὶ Ζαβουθαῖον,
|
|
10
|
10
|
|
и^ і~, сн~овъ а^мановыхъ а^мадаџђева вра'га і^ё^деѓM, и^же эT џармаџе'я, и^ раꙁграби'ша въ то'и дн~ь и^мњ'нїя и^хъ.
|
τοὺς δέκα υἱοὺς ᾿Αμὰν ᾿Αμαδάθου Βουγαίου τοῦ ἐχθροῦ τῶν ᾿Ιουδαίων, καὶ διήρπασαν.
|
|
11
|
11
|
|
и^ скаꙁа'ша число` и^збїеныхъ цр~ю въ сђсњ гради.
|
ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἐπεδόθη ὁ ἀριθμὸς τῷ βασιλεῖ τῶν ἀπολωλότων ἐν Σούσοις.
|
|
12
|
12
|
|
И рече цр~ь къ е^сџири и^збиша і^ё^деи въ сђсњ гради пять соT мђже'и, и^ по ѓ%крsтныхъ стра'нахъ коли'ко мни'ши погђби'ша, и^ чт^о е^ще про'сиши и^ бђдетъ т^и”
|
εἶπε δὲ ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Εσθήρ· ἀπώλεσαν οἱ ᾿Ιουδαῖοι ἐν Σούσοις τῇ πόλει ἄνδρας πεντακοσίους· ἐν δὲ τῇ περιχώρῳ πῶς οἴει ἐχρήσαντο; τί οὖν ἀξιοῖς ἔτι, καὶ ἔσται σοι;
|
|
13
|
13
|
|
И$ рече е^сџиръ къ цр~ю, да да'сться такожде і^ё^де'ѓмъ твори'ти заё%тра, ја%ко да повњсят# і~ сн~овъ а^мановыX.
|
καὶ εἶπεν ᾿Εσθὴρ τῷ βασιλεῖ· δοθήτω τοῖς ᾿Ιουδαίοις χρῆσθαι ὡσαύτως τὴν αὔριον, ὥστε τοὺς δέκα υἱοὺς ᾿Αμὰν κρεμάσαι.
|
|
14
|
14
|
|
и^ повелњ цр~ь та'ко быᲄи, і^ и^ꙁложи і^ё^деѓмъ внњ гра'да повњсити телеса сн~ов# а^мановыX”
|
καὶ ἐπέτρεψεν οὕτως γενέσθαι καὶ ἐξέθηκε τοῖς ᾿Ιουδαίοις τῆς πόλεως τὰ σώματα τῶν υἱῶν ᾿Αμὰν κρεμάσαι.
|
|
15
|
15
|
|
И$ събра'шаs і^ё^деи и^же в# сђсᲇ гра'ди вᲆ д~і дн~ь а^да'ра мsца, і^ иZби'ша мђжїи т~, и^ ничтоy раꙁграби'ша,
|
καὶ συνήχθησαν οἱ ᾿Ιουδαῖοι ἐν Σούσοις τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ ᾿Αδὰρ καὶ ἀπέκτειναν ἄνδρας τριακοσίους καὶ οὐδὲν διήρπασαν.
|
|
16
|
16
|
|
про'чїи же і^ё^де'и и^же по всемђ црsтвїю събра'шася и^ себњ пособля'хђ и^ почи'ша эT бра'неи, и^зби'ша эT ниX Wе~і, ничтоy расхити'ша
|
οἱ δὲ λοιποὶ τῶν ᾿Ιουδαίων οἱ ἐν τῇ βασιλείᾳ συνήχθησαν καὶ ἑαυτοῖς ἐβοήθουν καὶ ἀνεπαύσαντο ἀπὸ τῶν πολεμίων· ἀπώλεσαν γὰρ αὐτῶν μυρίους πεντακισχιλίους τῇ τρισκαιδεκάτῃ τοῦ ᾿Αδὰρ καὶ οὐδὲν διήρπασαν.
|
|
17
|
17
|
|
и^ почи'ша”
|
καὶ ἀνεπαύσαντο τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς καὶ ἦγον αὐτὴν ἡμέραν ἀναπαύσεως μετὰ χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης.
|
|
18
|
18
|
|
οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι ἐν Σούσοις τῇ πόλει συνήχθησαν καὶ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ καὶ ἀνεπαύσαντο· ἦγον δὲ καὶ τὴν πεντεκαιδεκάτην μετὰ χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης.
|
|
|
19
|
19
|
|
διὰ τοῦτο οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι οἱ διεσπαρμένοι ἐν πάσῃ χώρᾳ τῇ ἔξω ἄγουσι τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην τοῦ ᾿Αδὰρ ἡμέραν ἀγαθὴν μετ᾿ εὐφροσύνης ἀποστέλλοντες μερίδας ἕκαστος τῷ πλησίον.
|
|
|
20
|
20
|
|
῎Εγραψε δὲ Μαρδοχαῖος τοὺς λόγους τούτους εἰς βιβλίον καὶ ἐξαπέστειλε τοῖς ᾿Ιουδαίοις, ὅσοι ἦσαν ἐν τῇ ᾿Αρταξέρξου βασιλεία, τοῖς ἐγγὺς καὶ τοῖς μακράν,
|
|
|
21
|
21
|
|
στῆσαι τὰς ἡμέρας ταύτας ἀγαθὰς ἄγειν τε τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην καὶ τὴν πεντεκαιδεκάτην τοῦ ᾿Αδὰρ —
|
|
|
22
|
22
|
|
ἐν γὰρ ταύταις ταῖς ἡμέραις ἀνεπαύσαντο οἱ ᾿Ιουδαῖοι ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν— καὶ τὸν μῆνα, ἐν ᾧ ἐστράφη αὐτοῖς (ὃς ἦν ᾿Αδὰρ) ἀπὸ πένθους εἰς χαρὰν καὶ ἀπὸ ὀδύνης εἰς ἀγαθὴν ἡμέραν, ἄγειν ὅλον ἀγαθὰς ἡμέρας γάμων καὶ εὐφροσύνης, ἐξαποστέλλοντας μερίδας τοῖς φίλοις καὶ τοῖς πτωχοῖς.
|
|
|
23
|
23
|
|
καὶ προσεδέξαντο οἱ ᾿Ιουδαῖοι, καθὼς ἔγραψεν αὐτοῖς ὁ Μαρδοχαῖος,
|
|
|
24
|
24
|
|
πῶς ᾿Αμὰν ᾿Αμαδάθου, ὁ Μακεδών, ἐπολέμει αὐτούς, καθὼς ἔθετο ψήφισμα καὶ κλῆρον ἀφανίσαι αὐτούς,
|
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ὡς εἰσῆλθε πρὸς τὸν βασιλέα λέγων κρεμάσαι τὸν Μαρδοχαῖον· ὅσα δὲ ἐπεχείρησεν ἐπάξαι ἐπὶ τοὺς ᾿Ιουδαίους κακά, ἐπ᾿ αὐτὸν ἐγένοντο, καὶ ἐκρεμάσθη αὐτός, καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ.
|
|
|
26
|
26
|
|
διὰ τοῦτο ἐπεκλήθησαν αἱ ἡμέραι αὗται Φρουραὶ διὰ τοὺς κλήρους, ὅτι τῇ διαλέκτῳ αὐτῶν καλοῦνται Φρουραί, διὰ τοὺς λόγους τῆς ἐπιστολῆς ταύτης καὶ ὅσα πεπόνθασι διὰ ταῦτα καὶ ὅσα αὐτοῖς ἐγένετο,
|
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ἔστησε· καὶ προσεδέχοντο οἱ ᾿Ιουδαῖοι ἐφ᾿ ἑαυτοῖς καὶ ἐπὶ τῷ σπέρματι αὐτῶν καὶ ἐπὶ τοῖς προστεθειμένοις ἐπ᾿ αὐτῶν, οὐδὲ μὴν ἄλλων χρήσονται. αἱ δὲ ἡμέραι αὗται μνημόσυνον ἐπιτελούμενον κατὰ γενεὰν καὶ γενεὰν καὶ πόλιν καὶ πατριὰν καὶ χώραν.
|
|
|
28
|
28
|
|
αἱ δὲ ἡμέραι αὗται τῶν Φρουραὶ ἀχθήσονται εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον, καὶ τὸ μνημόσυνον αὐτῶν οὐ μὴ ἐκλίπῃ ἐκ τῶν γενεῶν.
|
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ἔγραψεν ᾿Εσθὴρ ἡ βασίλισσα θυγάτηρ ᾿Αμιναδὰβ καὶ Μαρδοχαῖος ὁ ᾿Ιουδαῖος ὅσα ἐποίησαν τό τε στερέωμα τῆς ἐπιστολῆς τῶν Φρουραί.
|
|
|
30
|
30
|
|
καὶ Μαρδοχαῖος καὶ ᾿Εσθὴρ ἡ βασίλισσα ἔστησαν ἑαυτοῖς καθ᾿ ἑαυτῶν, καὶ τότε στήσαντες κατὰ τῆς ὑγείας ἑαυτῶν καὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν.
|
|
|
31
|
31
|
|
καὶ ᾿Εσθὴρ λόγῳ ἔστησεν εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ἐγράφη εἰς μνημόσυνον.
|
|
|
32
|
|
|
Глvа, і~”
|
Κεφάλαιο 10
|
|
1
|
1
|
|
Написа же цр~ь по всемђ црsтвїю свое^мђ, е^же на' мори и^ на ꙁемли`.
|
ΕΓΡΑΨΕ δὲ ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν βασιλείαν τῆς τε γῆς καὶ τῆς θαλάσσης,
|
|
2
|
2
|
|
и^ си'лђ свою и^ мђжестве'на и^справле'нїа бога'тество же и^ сла'вђ црsтвїа свое^го. се пи'сано е^сᲄь въ кни'ѕњ перся'номъ и^ мњдяномъ на па'мять”
|
καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ καὶ ἀνδραγαθίαν πλοῦτόν τε καὶ δόξαν τῆς βασιλείας αὐτοῦ, ἰδοὺ γέγραπται ἐν βιβλίῳ βασιλέων Περσῶν καὶ Μήδων εἰς μνημόσυνον.
|
|
3
|
3
|
|
ја%ко мардохе'и вторыи б^њ по цр~и а^ртаћерћњ, и^ вели'къ б^њ въ црsтвїи, и^ преславенъ и^ люби'мъ ѓ^ і^ё^дее^хъ. и^ повњда'ша съдњя'нъная всемђ ја^ꙁы'кђ и^хъ” И$ рече мар#дохе'и эT б~а бы'ша сїя. помянXђ бо ѓ^ сонїи е^гоже ви'дXњ ѓ^ словесеX сихъ. ниже б^о преминђ эT си'хъ рњчь” Малыи и^сточникъ и^же бысть рњка и^ свTњ и^ слн~це, и^ вода` мно'га. е^сџи'ръ еs рњка ю%же възлюби цр~ь, и^ сътвори цр~цю, и^ в~ ѕмїи аZ е^смь и^ а^маn” ЈА/ꙁы'цы же събра'вшеся и^стреби'ти имя і^ё^деѓM, и^ ја^зы'къ мои се'и е^сть і^и^л~ь въпїю'ще къ б~ђ и^ сп~сошася” И$ сп~се г~ь лю'ди своя` і^ и^ꙁба'ви наs г~ь эT всњ'хъ ѕолъ сихъ” И$ сътвори б~ъ ꙁна'менїя и чюдеса ве'лїя ја%же не быша въ ја^зы'цехъ” И$ сего ради сътвори в~ жребїи, е^динаго лю'демъ бж~їимъ, и^ е^ді'наго всњмъ ја^зы'коM. і^ и^ꙁыидо'ша в~ жре'бїи сїи в# чаs и^ вре'мя и^ въ дн~ь сђда преD гм~ъ въ всњхъ ја^ꙁы'цехъ” И$ помянђ г~ь б~ъ лю'ди своя, и^ ѓ^правда достоя'нїе свое, и^ бђдђтᲆ и^мъ дн~и сїя въ мsцъ а^да'ръ въ д~і, и^ е~і мsца сего съ собо'ромъ и^ ра'достїю и^ съ веселїемъ преD бм~ъ въ роD вᲆ вњ'къ въ лю'деX свои^хъ”
|
ὁ δὲ Μαρδοχαῖος διεδέχετο τὸν βασιλέα ᾿Αρταξέρξην καὶ μέγας ἦν ἐν τῇ βασιλείᾳ καὶ δεδοξασμένος ὑπὸ τῶν ᾿Ιουδαίων· καὶ φιλούμενος, διηγεῖτο τὴν ἀγωγὴν παντὶ τῷ ἔθνει αὐτοῦ. 3α Καὶ εἶπε Μαρδοχαῖος· παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐγένετο ταῦτα. 3β ἐμνήσθη γὰρ περὶ τοῦ ἐνυπνίου, οὗ εἶδον περὶ τῶν λόγων τούτων· οὐδὲ γὰρ παρῆλθεν ἀπ᾿ αὐτῶν λόγος. 3γ ἡ μικρὰ πηγή, ἣ ἐγένετο ποταμὸς καὶ ἦν φῶς καὶ ἥλιος καὶ ὕδωρ πολύ· ᾿Εσθήρ ἐστιν ὁ ποταμός, ἣν ἐγάμησεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐποίησε βασίλισσαν. 3δ οἱ δὲ δύο δράκοντες, ἐγώ εἰμι καὶ ᾿Αμάν. 3ε τὰ δὲ ἔθνη τὰ ἐπισυναχθέντα ἀπολέσαι τὸ ὄνομα τῶν ᾿Ιουδαίων. 3ζ τὸ δὲ ἔθνος τὸ ἐμόν, οὗτός ἐστιν ᾿Ισραήλ, οἱ βοήσαντες πρὸς τὸν Θεὸν καὶ σωθέντες· καὶ ἔσωσε Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐρύσατο Κύριος ἡμᾶς ἐκ πάντων τῶν κακῶν τούτων. καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα τὰ μεγάλα, ἃ οὐ γέγονεν ἐν τοῖς ἔθνεσι. 3η διὰ τοῦτο ἐποίησε κλήρους δύο, ἕνα τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ καὶ ἕνα πᾶσι τοῖς ἔθνεσι· 3θ καὶ ἦλθον οἱ δύο κλῆροι οὗτοι εἰς ὥραν καὶ καιρὸν καὶ εἰς ἡμέραν κρίσεως ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ πᾶσιν τοῖς ἔθνεσι, 3ι καὶ ἐμνήσθη ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ ἐδικαίωσε τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ· 3κ καὶ ἔσονται αὐτοῖς αἱ ἡμέραι αὗται ἐν μηνὶ ᾿Αδὰρ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ καὶ τῇ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς μετὰ συναγωγῆς καὶ χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ κατὰ γενεὰς εἰς τὸν αἰῶνα ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ ᾿Ισραήλ. 3λ ῎Ετους τετάρτου βασιλεύοντος Πτολεμαίου καὶ Κλεοπάτρας εἰσήνεγκε Δοσίθεος, ὃς ἔφη εἶναι ἱερεὺς καὶ Λευίτης, καὶ Πτολεμαῖος ὁ υἱὸς αὐτοῦ τὴν προκειμένην ἐπιστολὴν τῶν Φρουραί, ἣν ἔφασαν εἶναι καὶ ἡρμηνευκέναι Λυσίμαχον Πτολεμαίου τῶν ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.