|
Глава`, в~і”
|
Глава 12
|
|
1
|
1
|
|
И$ ре'че г~ь а^вра'мђ, и^зыи^ди эT ꙁеMля твоея`, и^ эT ро'да ᲄвое^го, и^ эT до'мђ эTц~а твое^го, І$ и^ди въ ꙁе'млю в# ню'же ти покажђ`,
|
И рече́ Госпо́дь Авра́му: изы́ди от земли́ твоєя́, и от ро́да твоєго́, и от до́му отца́ твоєго́, и иди́ въ зе́млю, ю́же ти́ покажу́:
|
|
2
|
2
|
|
и^ сътворю` тя` въ ја^зыкъ ве'лїи, и^ блsвлю тя, и^ възвели'чю и^мя` твое`, и^ бђдеши блsвнъ,
|
и сотворю́ тя въ язы́къ ве́лій, и благословлю́ тя, и возвели́чу и́мя твоє́, и бу́деши благослове́нъ:
|
|
3
|
3
|
|
и^ блsвлю блsвя'щая тя`, и^ кленђщая^ тя` прокленђ, и^ блsвя'тся ѓ^ тебњ` вс^я племена` ꙁе'мная.
|
и благословлю́ благословя́щыя тя́, и клену́щыя тя́ проклену́: и благословя́тся о тебѣ́ вся́ племена́ земна́я.
|
|
4
|
4
|
|
І$ и^де а^вра'м# ја%коже гл~а е^мђ г~ь, и^дя'ше с ни'мъ и^ ло'т#” А$вра'м же бяше лᲇтъ ѓ~е, е^гда` и^зы'иде эT ꙁемля` хараа%ня”
|
И и́де Авра́мъ, я́коже глаго́ла єму́ Госпо́дь, и идя́ше съ ни́мъ Ло́тъ: Авра́мъ же бѣ́ лѣ́тъ седми́десяти пяти́, єгда́ изы́де от [земли́] Харра́нъ.
|
|
5
|
5
|
|
И$ поя` а^вра'мъ женђ` свою` сарђ, и^ ло'та сн~а бра'та свое^го, и^ вся и^мњ'нїа своя` е^ли'ко притяжа'ша, и^ вся` дш~а ја^же притяжа'ша въ хараа%ни, и^зыи^до'ша и^ ті'и вᲆ ꙁе'млю хананею'”
|
И поя́тъ Авра́мъ Са́ру жену́ свою́, и Ло́та сы́на бра́та своєго́, и вся́ имѣ́нія своя́, єли́ка стяжа́ша, и вся́кую ду́шу, ю́же стяжа́ша въ Харра́нѣ: и изыдо́ша поити́ въ зе́млю Ханаа́ню.
|
|
6
|
6
|
|
І$ ѓ^бы'иде а^враM зе'млю всю`, до мњ'ста, сихе'м#ска, къ дђ'бђ высо'комђ, хананеи' же тогда` живя'хђ на зеMли ᲄо'и
|
И про́йде Авра́мъ зе́млю въ долготу́ єя́ да́же до мѣ́ста Сихе́мъ, до ду́ба Высо́каго: Ханане́є же тогда́ живя́ху на земли́ [то́й].
|
|
7
|
7
|
|
И$ я^ви'ся г~ь а^вра'мђ, и^ реq е^мђ сњмени твое^мђ даM зе'млю сїю`” И" създа` т^ђ а^враM тре'бникъ г^ђ ја%вльшемђся е^мђ”
|
И яви́ся Госпо́дь Авра́му и рече́ єму́: сѣ́мени твоєму́ да́мъ зе́млю сію́. И созда́ та́мо Авра́мъ же́ртвенникъ Го́споду я́вльшемуся єму́.
|
|
8
|
8
|
|
И$ въстђпи` эTтђ'дђ въ го'рђ на въсᲄо'къ лицMе пря'мо веџи'ль, и^ поста'ви хра'мъ свои вᲆ веџи'ль к# мо'рю къ восᲄоком#, и^ соꙁда` т^ђ тре'бникъ г~ђ, и^ помоли'вся во и'мя г~а. ја%вльшагося е^мђ”
|
И отступи́ отту́ду въ го́ру на восто́къ [лице́мъ] пря́мо Веѳи́лю, и поста́ви та́мо ку́щу свою́ въ Веѳи́ли при мо́ри, и Агге́ къ восто́комъ: и созда́ та́мо же́ртвенникъ Го́споду, и призва́ во и́мя Го́спода [я́вльшася єму́].
|
|
9
|
9
|
|
И$ вᲆздви'жеся а^враM, і^ и'де въ ѓ^рђжїи сквозњ` пђсᲄы'ню,
|
И воздви́жеся Авра́мъ, и ше́дъ ополчи́ся въ пусты́ни.
|
|
10
|
10
|
|
и^ бы'сть глDа на земли`” И$ прїиде а^враM въ е^гљ=пеᲄъ, хотя` жи'ти т^ђ, ја%ко соѓ^долњлъ бяше глDа на земли`”
|
И бы́сть гла́дъ на земли́: и сни́де Авра́мъ во Єги́петъ всели́тися та́мо, я́ко одолѣ́ гла́дъ на земли́.
|
|
11
|
11
|
|
Бы'сть же е^гда` приближи'ся а^вра'мъ вни'ти въ е^гљ=петъ, ре'че а^враM са'рњ женњ` свое'и, ви'жDђ а%ꙁъ ја%ко добра` е^си жена` в# лице`,
|
Бы́сть же єгда́ прибли́жися Авра́мъ вни́ти во Єги́петъ, рече́ Авра́мъ Са́рѣ женѣ́ своє́й: вѣ́мъ а́зъ, я́ко жена́ доброли́чна єси́:
|
|
12
|
12
|
|
бђдетъ ё%бо е^гда` ё^ви'дяT тя` е^гљ=птяне, и^ рекђтъ ја%ко жена` е^си е^мђ и^ ё^бїю'тъ м^я а^ тебе` по'имђт#,
|
бу́детъ у́бо єгда́ уви́дятъ тя́ Єги́птяне, реку́тъ, я́ко жена́ єго́ є́сть сія́: и убію́тъ мя́, тебе́ же снабдя́тъ:
|
|
13
|
13
|
|
рцы` ё^бо ја^ко сестра` е^мђ е%смь, да и^ мнњ добро` бђ'детъ тебе` ра'ди. и^ бђ'детъ жива` дш~а моя` тебе` ра'ди”
|
рцы́ у́бо, я́ко сестра́ єму́ є́смь, да добро́ мнѣ́ бу́детъ тебе́ ра́ди, и бу́детъ жива́ душа́ моя́ тебе́ ра́ди.
|
|
14
|
14
|
|
Бы'сть же е^гда` вънїиде а^враM въ е^гљ=пет#, и^ видњвше е^гљ=птяне женђ` е^го, ја^ко добра` бя'ше ѕњло`”
|
Бы́сть же єгда́ вни́де Авра́мъ во Єги́петъ, ви́дѣвше Єги́птяне жену́ єго́, я́ко добра́ бя́ше зѣло́,
|
|
15
|
15
|
|
Ви'дњша ю& кн~ѕи фараѓ^ни, и^ похвали'ша ю& къ фараѓ%нђ, и^ въведо'ша ю& въ до'мъ фараѓ%новᲆ
|
и ви́дѣша ю́ кня́зи фарао́ни и похвали́ша ю́ предъ фарао́номъ, и введо́ша ю́ въ до́мъ фарао́новъ.
|
|
16
|
16
|
|
і^ а^вра'мђ добрњ бя'ше е^я` дњля” И$ бы'ша а^вра'мђ ѓ^вца` говя'да и^ ѓ^слята, рабы` и^ рабы'ня и^ мщаᲄа и^и^ вельблю'ди”
|
И Авра́му до́брѣ бя́ше єя́ ра́ди: и бы́ша єму́ о́вцы и телцы́ и ослы́, и рабы́ и рабы́ни, и мски́ и велблю́ды.
|
|
17
|
17
|
|
И$ мђчи г~ь мђ'ками вели'кими фараѓ%на и^ дом# е^го, са'ры дњля жены` а^вра'мля.
|
И му́чи Госпо́дь ка́зньми вели́кими и лю́тыми фарао́на и до́мъ єго́ Са́ры ра́ди жены́ Авра́мли.
|
|
18
|
18
|
|
Въꙁва' же фараѓ%нъ а^вра'ма, и^ рече` е^мђ чт^о се` сътвори' ми, не повњдаv ја%ко жена` ти` е^сᲄь, почто'
|
Призва́въ же фарао́нъ Авра́ма, рече́ єму́: что́ сіє́ сотвори́лъ єси́ мнѣ́, я́ко не повѣ́далъ ми́ єси́, я́ко жена́ твоя́ є́сть?
|
|
19
|
19
|
|
ли ре'че ја^ко сестра` ми е^сть, поја^х# ю& себњ` в женђ`” И$ нн~њ се` жена` твоя` прDе тобо'ю пое^мъ ю& эTи^ди”
|
Вску́ю ре́клъ єси́, я́ко сестра́ ми є́сть? И поя́хъ ю́ себѣ́ въ жену́. И ны́нѣ се́, жена́ твоя́ предъ тобо́ю: поє́мь ю́ отиди́.
|
|
20
|
20
|
|
И$ повелњ фараѓ^нъ мђжеM а^вра'ма дњля, проводи'ти е^го и^ женђ` е^го, и^ вс^е е^лико бя'ше е^го, и^ ло'та с ни'мъ
|
И заповѣ́да фарао́нъ муже́мъ о Авра́мѣ, проводи́ти єго́ и жену́ єго́, и вся́, єли́ка бы́ша єго́, и Ло́та съ ни́мъ.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.