|
Глvа, в~”
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
|
Рцњте бра'тђ свое^мђ, лю'дїе мои`. и^ сесᲄрњ свое'и, помилован#ная.
|
ΚΑΙ ἦν ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, ἣ οὐκ ἐκμετρηθήσεται οὐδὲ ἐξαριθμηθήσεται. καὶ ἔσται ἐν τῷ τόπῳ, οὗ ἐρρέθη αὐτοῖς· οὐ λαός μου ὑμεῖς, κληθήσονται καὶ αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ ζῶντος.
|
|
2
|
2
|
|
сђди'те с^и съ ма'терїю свое'ю сђди'те с^и. ја%ко та не жена` моя`, и^ а'зъ не мђжъ е^я`. и^ эTвръгђ блђженїя ея эT лица` свое^го, и^ любодњ'иство ея` эT среды со'сђ ея`.
|
καὶ συναχθήσονται υἱοὶ ᾿Ιούδα καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ θήσονται ἑαυτοῖς ἀρχὴν μίαν καὶ ἀναβήσονται ἐκ τῆς γῆς, ὅτι μεγάλη ἡ ἡμέρα τοῦ ᾿Ιεζραέλ.
|
|
3
|
3
|
|
ја%коy съвлекђ ю& на'гђ и^ поста'влю ю& ја%коже и^ въ дн~ь рожDенїа е^я`. и^ положђ ю& ја%ко пђсты'ню, и^ ё^чиню ю& ја%ко ꙁемлю без# воды`, и^ побїю ю& жа'ждею.
|
εἴπατε τῷ ἀδελφῷ ὑμῶν· λαός μου καὶ τῇ ἀδελφῇ ὑμῶν· ἠλεημένη.
|
|
4
|
4
|
|
и^ чаD ея` не поми'лђю, ја%ко ча'да блђженїя сђть.
|
Κρίθητε πρὸς τὴν μητέρα ὑμῶν, κρίθητε, ὅτι αὕτη οὐ γυνή μου, καὶ ἐγὼ οὐκ ἀνὴρ αὐτῆς. καὶ ἐξαρῶ τὴν πορνείαν αὐτῆς ἐκ προσώπου μου καὶ τὴν μοιχείαν αὐτῆς ἐκ μέσου μαστῶν αὐτῆς,
|
|
5
|
5
|
|
ја%ко въз#блђди мт~и иX, ѓ^срами роди'вшаяся. рече б^о, да и^дђ въ слDњ хо'тїи свои^хъ да'ющиX мнᲇ хлњбы моя`, и^ водђ мою` и^ ризы моя`, и^ рњчнаа моа, и^ ма'сло мое, и^ вс^е е^же мене достои'тъ”
|
ὅπως ἂν ἐκδύσω αὐτὴν γυμνὴν καὶ ἀποκαταστήσω αὐτὴν καθὼς ἡμέρα γενέσεως αὐτῆς. καὶ θήσω αὐτὴν ἔρημον καὶ τάξω αὐτὴν ὡς γῆν ἄνυδρον καὶ ἀποκτενῶ αὐτὴν ἐν δίψει·
|
|
6
|
6
|
|
Сего ради с^е а%ꙁᲆ заграждђ пђть ея` тернїем#, и^ вᲆꙁгражDђ распђтїа ея`, и^ стеѕя свое'я не ѓ^бря'щетъ.
|
καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς οὐ μὴ ἐλεήσω, ὅτι τέκνα πορνείας ἐστίν.
|
|
7
|
7
|
|
и^ поже'нетъ хо'ти своя, и^ не пости'гнеT и^хъ. и^ възы'щетъ и^хъ, и^ не ѓ^бря'щетъ. и^ речетъ, да и^дђ и^ въꙁвращђся к# мђжђ свое^мђ прьвомђ, јако добрње м^и б^њ тогда` не'гли нн~њ,
|
ὅτι ἐξεπόρνευσεν ἡ μήτηρ αὐτῶν, κατῄσχυνεν ἡ τεκοῦσα αὐτά, ὅτι εἶπε· πορεύσομαι ὀπίσω τῶν ἐραστῶν μου τῶν διδόντων μοι τοὺς ἄρτους μου καὶ τὸ ὕδωρ μου καὶ τὰ ἱμάτιά μου καὶ τὰ ὀθόνιά μου, τὸ ἔλαιόν μου καὶ πάντα ὅσα μοι καθήκει.
|
|
8
|
8
|
|
н^о а^зъ не разђмњхъ” А$зъ б^о да'хъ е'й пшени'цю, и вино, и ма'сло, и сребро` ё^мно'жихъ е'и. сїи же сребрени и^ зла'ты сᲆтвори'ша ваа'лови”
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ φράσσω τὴν ὁδὸν αὐτῆς ἐν σκόλοψι καὶ ἀνοικοδομήσω τὰς ὁδούς, καὶ τὴν τρίβον αὐτῆς οὐ μὴ εὕρῃ·
|
|
9
|
9
|
|
Сего ради ѓ^бращђся, и^ воꙁмђ пшени'цю свою въ время ея`, и^ вино свое въ гоD е^го. и^ эTи'мђ ри'зы своя`, и^ рњчная своя`, да не закрыва'етъ стђда свое^го.
|
καὶ καταδιώξεται τοὺς ἐραστὰς αὐτῆς καὶ οὐ μὴ καταλάβῃ αὐτοὺς καὶ ζητήσει αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ εὕρῃ αὐτούς· καὶ ἐρεῖ· πορεύσομαι καὶ ἐπιστρέψω πρὸς τὸν ἄνδρα μου τὸν πρότερον, ὅτι καλῶς μοι ἦν τότε ἢ νῦν.
|
|
10
|
10
|
|
и^ нн~њ эTкрыю нечистотђ` ея` преD хо'тьми ея`. и^ никтоже эTи'мет# е^я` эT рђки мое'я.
|
καὶ αὐτὴ οὐκ ἔγνω ὅτι ἐγὼ ἔδωκα αὐτῇ τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον, καὶ ἀργύριον ἐπλήθυνα αὐτῇ· αὐτὴ δὲ ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ ἐποίησε τῇ Βάαλ.
|
|
11
|
11
|
|
и^ эTвращђ вс^я весе'лїя ея`, и^ празDники ея`, и^ новленїя мsць ея`, и^ сђбо'ты е^я`, и^ вс^я вели'ки дн~и ея`.
|
διὰ τοῦτο ἐπιστρέψω καὶ κομιοῦμαι τὸν σῖτόν μου καθ᾿ ὥραν αὐτοῦ καὶ τὸν οἶνόν μου ἐν καιρῷ αὐτοῦ καὶ ἀφελοῦμαι τὰ ἱμάτιά μου καὶ τὰ ὀθόνιά μου τοῦ μὴ καλύπτειν τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
|
|
12
|
12
|
|
и^ погђблю виногра'ды ея`, и^ смоквинїя ея`, вс^е е^ли'ко вњща`, м#зды м^и сђть сїа да'ша мнњ` хо'ти моя`. и^ положђ ю& въ свњдњнїе, и^ поја^дятъ ю& ѕвњрїе по'льстїи, и^ птица нбsныя, и^ га'ди зе'мнїи.
|
καὶ νῦν ἀποκαλύψω τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτῆς ἐνώπιον τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, καὶ οὐδεὶς οὐ μὴ ἐξέληται αὐτὴν ἐκ χειρός μου.
|
|
13
|
13
|
|
и^ м#щђ на не'и дн~и ваа'ловы, в ня'же требы кладя'ше и^мъ. и^ въдња'ше ё^серя'зя своя`, и^ мониста` своя`, и^ хожда'ше въ слњдъ хо'тїи свои^хᲆ а^ мене` забы`, гл~етъ г~ь”
|
καὶ ἀποστρέψω πάσας τὰς εὐφροσύνας αὐτῆς, ἑορτὰς αὐτῆς καὶ τὰς νουμηνίας αὐτῆς καὶ τὰ σάββατα αὐτῆς καὶ πάσας τὰς πανηγύρεις αὐτῆς.
|
|
14
|
14
|
|
Сего ради с^е а^ꙁъ съблажню ю&, и^ ё^чиню ю& ја%ко пђстыню, и^ воZгл~ю въ срDце ея`,
|
καὶ ἀφανιῶ ἄμπελον αὐτῆς καὶ τάς συκᾶς αὐτῆς, ὅσα εἶπε· μισθώματά μου ταῦτά ἐστιν ἃ ἔδωκάν μοι οἱ ἐρασταί μου, καὶ θήσομαι αὐτὰ εἰς μαρτύριον, καὶ καταφάγεται αὐτὰ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ ἑρπετὰ τῆς γῆς.
|
|
15
|
15
|
|
и^ дамъ е'й притяжа'нїе е^я` эTтђдђ и^ по'лянђ а%хроѓ^вђ, эTвръсти смы'слъ е^я`. и^ смириTся т^ђ по дн~емъ дTњства е^я`, и^ по дн~емъ и^ꙁведенїя ея` эT земля е^гљ=пет#скы”
|
καὶ ἐκδικήσω ἐπ᾿ αὐτὴν τὰς ἡμέρας τῶν Βααλείμ, ἐν αἷς ἐπέθυεν αὐτοῖς καὶ περιετίθετο τὰ ἐνώτια αὐτῆς καὶ τὰ καθόρμια αὐτῆς καὶ ἐπορεύετο ὀπίσω τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, ἐμοῦ δὲ ἐπελάθετο, λέγει Κύριος. —
|
|
16
|
16
|
|
И$ бђдетъ въ то'и дн~ь гл~етъ г~ь, приꙁоветъ м^я мQђ мои, а^ не възоветъ мене к#семђ ваа^лимъ.
|
Διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ πλανῶ αὐτὴν καὶ τάξω αὐτὴν ὡς ἔρημον καὶ λαλήσω ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῆς
|
|
17
|
17
|
|
н^иꙁвергђ и^мена` ваа^лимля эT ё'стъ е^я, и^ не въспомянђ`т#ся к#семђ и^мена иX”
|
καὶ δώσω αὐτῇ τὰ κτήματα αὐτῆς ἐκεῖθεν καὶ τὴν κοιλάδα ᾿Αχὼρ διανοῖξαι σύνεσιν αὐτῆς, καὶ ταπεινωθήσεται ἐκεῖ κατὰ τὰς ἡμέρας νηπιότητος αὐτῆς καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ἀναβάσεως αὐτῆς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
|
|
18
|
18
|
|
И$ ꙁавњща'ю и^мъ завњтъ в# то'и дн~ь, съ ѕвњр#ми поlскими, и^ сᲆ птицами нбsными, и^ съ га'ды зе'мными. и лђкъ, и^ меq, и^ бра'нь съкрђшђ съ ꙁемли, и^ вселю я& съ ё^пова'нїемъ.
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, καλέσει με· ὁ ἀνήρ μου, καὶ οὐ καλέσει με ἔτι Βααλείμ·
|
|
19
|
19
|
|
и^ поимђ т^я себњ въ вњкъ. и^ пои^мђ т^я себњ` въ правдђ, и^ въ сђды, и^ въ млsть, и^ въ щедроты.
|
καὶ ἐξαρῶ τὰ ὀνόματα τῶν Βααλεὶμ ἐκ στόματος αὐτῆς καὶ οὐ μὴ μνησθῶσιν οὐκ ἔτι τὰ ὀνόματα αὐτῶν.
|
|
20
|
20
|
|
и^ поимђ т^я себњ` вᲆ вњрђ, и^ ё^вњси г~а”
|
καὶ διαθήσομαι αὐτοῖς διαθήκην ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ μετὰ τῶν θηρίων τοῦ ἀγροῦ καὶ μετὰ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν ἑρπετῶν τῆς γῆς· καὶ τόξον καὶ ρομφαίαν καὶ πόλεμον συντρίψω ἀπὸ τῆς γῆς καὶ κατοικιῶ σε ἐπ᾿ ἐλπίδι.
|
|
21
|
21
|
|
И$ бђдетъ в то'и дн~ь гл~етъ г~ь, послђшаю небесе, и^ ѓ^на` послђшаютъ земли,
|
καὶ μνηστεύσομαί σε ἐμαυτῷ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ μνηστεύσομαί σε ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν κρίματι καὶ ἐν ἐλέει καὶ ἐν οἰκτιρμοῖς
|
|
22
|
22
|
|
и^ земля послђша'етъ п#шени'ца, и^ вина, и^ ма'сла. и^ сїи послђшаютъ і^и^л~я.
|
καὶ μνηστεύσομαί σε ἐμαυτῷ ἐν πίστει, καὶ ἐπιγνώσῃ τὸν Κύριον.
|
|
23
|
23
|
|
и^ всњ'ю я& себњ на земли`. и^ поми'лђю непоми'лованђю. и^ рекђ не лю'демъ мои^мъ, лю'дїе мои` е^сте в^ы. и^ тїи рекђтъ, г~ь б~ъ наj т^ы е^си”
|
καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, λέγει Κύριος, ἐπακούσομαι τῷ οὐρανῷ, καὶ αὐτὸς ἐπακούσεται τῇ γῇ,
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.