|
Глvа, к~е”
|
Глава 25
|
|
1
|
1
|
|
Пњснь” Ги~ б~е мо'и въсхвалю т^я, вᲆспо'ю и%мя твое, ја%ко сътвори чюDнаа дњла” СовTњ пра'выи да бђ'детъ г~и”
|
Го́споди Бо́же мо́й, просла́влю тя́, воспою́ и́мя твоє́, я́ко сотвори́лъ єси́ чу́дная дѣла́, совѣ́тъ дре́вній и́стинный: да бу́детъ, Го́споди.
|
|
2
|
2
|
|
ЈА/ко положи гра'ды въ перъсть” Гра'ды тве'рды ја^ко па'стися ѓ^снова'нїю и^хъ” Нечести'выхъ гра'ди въ вњ'ки не съградя'тся”
|
Я́ко положи́лъ єси́ гра́ды въ пе́рсть, гра́ды тве́рдыя, є́же па́сти основа́ніємъ и́хъ, нечести́выхъ гра́дъ да не сози́ждется во вѣ́къ.
|
|
3
|
3
|
|
И$ гра'ди чл~къ ѓ^биди'мыхъ въꙁ#блsвяT т^я”
|
Сего́ ра́ди благословя́тъ тя́ лю́діє ни́щіи, и гра́ди человѣ́ковъ оби́димыхъ возблагословя́тъ тя́.
|
|
4
|
4
|
|
Бы'сть б^о вся'комђ гра'дђ смире'ннђ помо'щникъ” И$ пренемага'ющимъ недоста'тка ради покро'въ” эT чл~къ ꙁлы'хъ и^ꙁба'витъ я&” Покро'въ жа'ждђщихъ. и^ ѓ^дше'нїе ѓ^бидимыX чл~къ”
|
Бы́лъ бо єси́ вся́кому гра́ду смире́нному помо́щникъ, и изнемога́ющымъ за оскудѣ́ніє покро́въ, от человѣ́къ злы́хъ изба́виши и́хъ: покро́въ жа́ждущихъ, и ду́хъ человѣ́ковъ оби́димыхъ.
|
|
5
|
5
|
|
А$ки чл~цы малодш~ънїи и^ жа'ждђщїи в# сїѓ'нњ” эT чл~къ нечесᲄи'выX и%мже насъ преда`”
|
А́ки человѣ́цы малоду́шніи жа́ждущіи въ Сіо́нѣ, я́ко изба́виши и́хъ от человѣ́къ нечести́выхъ, и́мже на́съ пре́далъ єси́.
|
|
6
|
6
|
|
И$ сътвори` г~ь саваѓ'џъ всњмъ страна'мъ. Оу^ горы` сея и^спїютъ ра'доs, і^ и^спїютᲆ вино`”
|
И сотвори́тъ Госпо́дь Савао́ѳъ всѣ́мъ язы́комъ: на горѣ́ се́й испію́тъ ра́дость, испію́тъ віно́,
|
|
7
|
7
|
|
Пома'жђтся бл~гово'нною ма'стїю в сеи горњ`” Преда'ждь с^е все страна'мъ, то'и б^о совTњ на вся страны`”
|
пома́жутся ми́ромъ на горѣ́ се́й: преда́ждь сія́ вся́ язы́комъ: то́й бо совѣ́тъ на вся́ язы́ки.
|
|
8
|
8
|
|
И$ пожре'тъ смр~ть въꙁмо'гши” Паки же эTја%тᲆ б~ъ всю` слезђ эT всякого лица`” Поноше'нїе людїи эTја%тъ эT всея земля`, ё^ста` б^о гн~я гл~аша сїя”
|
Пожре́ сме́рть {Євр.: поже́рта бу́детъ сме́рть} возмо́гши, и па́ки отъя́тъ Госпо́дь Бо́гъ вся́кую сле́зу от вся́каго лица́: поноше́ніє люді́й отъя́тъ от всея́ земли́, уста́ бо Госпо́дня глаго́лаша [сія́].
|
|
9
|
9
|
|
И$ рекTђ в ᲄои дн~ь” Се` б~ъ нашъ к немђже надњја%хоMся” И$ веселова'хоMся ѓ^ сп~сњ на'шеM ЈА/ко
|
И реку́тъ въ де́нь о́ный: се́, Бо́гъ на́шъ, на́ньже упова́хомъ, и спасе́тъ на́съ: се́й Госпо́дь, потерпѣ́хомъ єго́, и возра́довахомся и возвесели́хомся о спасе́ніи на́шемъ.
|
|
10
|
10
|
|
поко'и да'сть б~ъ ё^ горы` сея” И$ попереTся моа^виTская” ЈА/коже потока'ютъ токъ колесни'цею”
|
Поко́й да́стъ Бо́гъ на горѣ́ се́й, и попере́тся Моаві́тіда, я́коже то́пчутъ то́къ колесни́цами.
|
|
11
|
11
|
|
И$ возᲆдви'гнеT рђцњ свои`” ЈА/коже и^ то'и смири` на погђбле'нїе” И$ смири` ё^кознђ е^го, на неже рђцњ възложи`”
|
И воздви́гнетъ ру́цѣ свои́, я́коже и то́й смири́, є́же погуби́ти: и смири́тъ горды́ню єго́, на ня́же ру́цѣ возложи́.
|
|
12
|
12
|
|
И$ высотђ` ё^бњжи'ща гра'да твое^го смириT. и^ ѓ^бни'зится до земля`”
|
И высоту́ убѣ́жища огра́ды твоєя́ смири́тъ, и обни́зится да́же до земли́.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.