|
Глvа, з~”
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
|
И хожда'ше і^с~ по си'хъ в галиле'и`. не хотя'ше б^о въ и^оу^де'и` ходи'ти. ја%ко и^ска'хђ е^го и^оу^де'е оу^би'ти”
|
Καὶ περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς μετὰ ταῦτα ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ· οὐ γὰρ ἤθελεν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ περιπατεῖν, ὅτι ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι.
|
|
2
|
2
|
|
Бњ же блиꙁ# пра'ꙁдникъ и^оу^де'искыи, потъче'нїе сњни”
|
Ἦν δὲ ἐγγὺς ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων ἡ Σκηνοπηγία.
|
|
3
|
3
|
|
Рњшя же к немђ бра'тїа е^го. преиди эTсю'дђ, і^ и^ди` вᲆ и^оу^де'ю, да и^ оу^чн~цы твои` ви'дятъ дњ'ла твоа ја%же твори'ши”
|
Εἶπον οὖν πρὸς αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, Μετάβηθι ἐντεῦθεν, καὶ ὕπαγε εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ἵνα καὶ οἱ μαθηταί σου θεωρήσωσιν τὰ ἔργα σου ἃ ποιεῖς.
|
|
4
|
4
|
|
Никто'же б^о в та'инњ ничесо'же творит#, і^ и'щет# са'мъ ја^вњ бы'ти” А$ще с^и твори'ши, ја^ви` себе ми'рови”
|
Οὐδεὶς γὰρ ἐν κρυπτῷ τι ποιεῖ, καὶ ζητεῖ αὐτὸς ἐν παρρησίᾳ εἶναι. Εἰ ταῦτα ποιεῖς, φανέρωσον σεαυτὸν τῷ κόσμῳ.
|
|
5
|
5
|
|
Ни братїа б^о е^го вњ'ровахђ в него`.
|
Οὐδὲ γὰρ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπίστευον εἰς αὐτόν.
|
|
6
|
6
|
|
гл~а оу^бо и^мъ і^с~” вре'мя мое не ё& прїиде, вре'мя же ва'ше всегда` гото'во е%сть”
|
Λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πάρεστιν, ὁ δὲ καιρὸς ὁ ὑμέτερος πάντοτέ ἐστιν ἕτοιμος.
|
|
7
|
7
|
|
не мо'жеT ми'ръ ненави'дњти васъ, мене же ненави'дитъ” ЈА/ко а%ꙁъ свᲇдњтелsтвђю` ѓ^ не'мъ ја%ко дњ'ла е^го ѕл^а сђтъ.
|
Οὐ δύναται ὁ κόσμος μισεῖν ὑμᾶς· ἐμὲ δὲ μισεῖ, ὅτι ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ αὐτοῦ, ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρά ἐστιν.
|
|
8
|
8
|
|
в^ы вꙁы'дњте в пра'ꙁникъ се'й, а%ꙁ# не взы'дђ в пра'ꙁдникъ се'й, ја%ко вре'мя мое` не ё& и^спо'лнися.
|
Ὑμεῖς ἀνάβητε εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην· ἐγὼ οὔπω ἀναβαίνω εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην, ὅτι ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πεπλήρωται.
|
|
9
|
9
|
|
сїа ре'къ и^мъ, ѓ^ста` в# галиле'и”
|
Ταῦτα δὲ εἰπὼν αὐτοῖς, ἔμεινεν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ.
|
|
10
|
10
|
|
е^гда же вꙁыдо'ша братїа е^го в пра'ꙁDниk, тогда` и^ саM вꙁы'де, не ја%вњ, н^о ја%кота'и”
|
Ὡς δὲ ἀνέβησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, τότε καὶ αὐτὸς ἀνέβη εἰς τὴν ἑορτήν, οὐ φανερῶς, ἀλλ’ ὡς ἐν κρυπτῷ.
|
|
11
|
11
|
|
жи'дове же и^ска'хђ е^го в пра'зник#. и^ гл~ахђ, гд^њ е^сть ѓ%нъ”
|
Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι ἐζήτουν αὐτὸν ἐν τῇ ἑορτῇ, καὶ ἔλεγον, Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος;
|
|
12
|
12
|
|
И$ ро'потъ мно'гъ б^њ ѓ^ неM в наро'дњхъ, ѓ^ви` гл~ахђ, ја^ко бл~гъ е%сть” и^нїи же гл~ахђ, ни` н^о льстиT наро'ды”
|
Καὶ γογγυσμὸς πολὺς περὶ αὐτοῦ ἦν ἐν τοῖς ὄχλοις· οἱ μὲν ἔλεγον ὅτι Ἀγαθός ἐστιν· ἄλλοι ἔλεγον, Οὔ, ἀλλὰ πλανᾷ τὸν ὄχλον.
|
|
13
|
13
|
|
никото'рыи же оу^бо ја%вњ гл~аше ѓ^ немъ, стра'ха ради и^оу^де'искаго”
|
Οὐδεὶς μέντοι παρρησίᾳ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων.
|
|
14
|
14
|
|
А@бїе же въ преполовле'нїе праZни'ка, вᲆꙁы'де і^с~ въ цр~ковъ, и^ оу^ча'ше.
|
Ἤδη δὲ τῆς ἑορτῆς μεσούσης, ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερόν, καὶ ἐδίδασκεν.
|
|
15
|
15
|
|
и^ дивля'хђся і^оу^де'е гл~юще. ка'ко се'й кни'гы вњсть не оу^чи'вся,
|
Καὶ ἐθαύμαζον οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες, Πῶς οὗτος γράμματα οἶδεν, μὴ μεμαθηκώς;
|
|
16
|
16
|
|
эTвњща оу^бо иM і^с~, и^ рече`. мое` оу^че'нїе нњ'сть мое` н^о посла'вшаго м^я”
|
Ἀπεκρίθη οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν, Ἡ ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἔστιν ἐμή, ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με.
|
|
17
|
17
|
|
а^ще кт^о хо'щетъ во'лю е^готвори'ти, раꙁђмњ'етъ ѓ^ оу^че'нїи, кое` эT бг~а е%сть, и^ли` а%ꙁъ ѓ^ себњ` гл~ю.
|
Ἐάν τις θέλῃ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖν, γνώσεται περὶ τῆς διδαχῆς, πότερον ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστιν, ἢ ἐγὼ ἀπ’ ἐμαυτοῦ λαλῶ.
|
|
18
|
18
|
|
гл~яи` ѓ^ себњ`, сла'вы своеа` и%щетъ. а^ и^ща'и` сла'вы посла'вшаго е^го, се'й и%стиненъ е%сть, и^ нњ'сть непра'вды в не'мъ”
|
Ὁ ἀφ’ ἑαυτοῦ λαλῶν, τὴν δόξαν τὴν ἰδίαν ζητεῖ· ὁ δὲ ζητῶν τὴν δόξαν τοῦ πέμψαντος αὐτόν, οὗτος ἀληθής ἐστιν, καὶ ἀδικία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν.
|
|
19
|
19
|
|
Не мољ=сїи л^и да'сть вамъ ꙁако'нъ, и^ никто'же эT ваs творитᲆ ꙁако'на; чт^о мене` и%щете оу^би'ти;
|
Οὐ Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν νόμον, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ποιεῖ τὸν νόμον; Τί με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι;
|
|
20
|
20
|
|
эTвњща` народ# и^ рече`, бsњ ли и%маши; кт^отебе и%щетъ оу^би'ти;
|
Ἀπεκρίθη ὁ ὄχλος καὶ εἶπεν, Δαιμόνιον ἔχεις· τίς σε ζητεῖ ἀποκτεῖναι;
|
|
21
|
21
|
|
эTвњща` і^с~, и^ рече и^мъ. е^ді'но дњло сътворихъ, и^ вс^и дивите'ся”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἓν ἔργον ἐποίησα, καὶ πάντες θαυμάζετε.
|
|
22
|
22
|
|
Сего ради не мољ=сїи дастъ вамъ ѓ^брᲇꙁанїе. не ја%ко эT мољ=се'а е^сть, н^о эT ѓ^ц~ъ. и^ в сђбо'тђ ѓ^брњ'ꙁаете чл~ка.
|
Διὰ τοῦτο Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὴν περιτομήν- οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ Μωσέως ἐστίν, ἀλλ’ ἐκ τῶν πατέρων- καὶ ἐν σαββάτῳ περιτέμνετε ἄνθρωπον.
|
|
23
|
23
|
|
а^ще ѓ^брњ'ꙁанїе прїе'млетᲆ чл~къ в сђбо'тђ, да не раꙁори'т#ся ꙁако'нъ мољ=се'ѓвъ, на мя л^и гнњ'ваетеся, ја%ко всего чл~ка ꙁрDа'ва сътвориX в сђбо'тђ;
|
Εἰ περιτομὴν λαμβάνει ἄνθρωπος ἐν σαββάτῳ, ἵνα μὴ λυθῇ ὁ νόμος Μωσέως, ἐμοὶ χολᾶτε ὅτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγιῆ ἐποίησα ἐν σαββάτῳ;
|
|
24
|
24
|
|
не сђди'те на лиця, н^о пра'веDныи сђд# сђди'те”
|
Μὴ κρίνετε κατ’ ὄψιν, ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε.
|
|
25
|
25
|
|
Гл~ахђ оу^бо нњцїи эT і^ерsли'млянъ, не се'и ли е^сть е^гоже и^щђт# оу^би'ти;
|
Ἔλεγον οὖν τινες ἐκ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν, Οὐχ οὗτός ἐστιν ὃν ζητοῦσιν ἀποκτεῖναι;
|
|
26
|
26
|
|
и^ с^е не ѓ^бинђ'ася гл~етъ, и^ ничесоже е^мђ не гл~ютъ, е^да ка'ко разђмᲇша кня'ѕи, ја%ко се'и е^сть х~с;
|
Καὶ ἴδε παρρησίᾳ λαλεῖ, καὶ οὐδὲν αὐτῷ λέγουσιν. Μήποτε ἀληθῶς ἔγνωσαν οἱ ἄρχοντες ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ χριστός;
|
|
27
|
27
|
|
н^о сего вњмы эTкђ'дђ е^сть. х~с же е^гда прїидетъ, никтоже вњсть эTкђ'дђ бђ'детъ”
|
Ἀλλὰ τοῦτον οἴδαμεν πόθεν ἐστίν· ὁ δὲ χριστὸς ὅταν ἔρχηται, οὐδεὶς γινώσκει πόθεν ἐστίν.
|
|
28
|
28
|
|
Въꙁва оу^бо в# цр~кви оу^ча і^с~, и^ гл~я. и^ мене` вњ'сте, и^ вњсте эTкђдђ е^смь. и^ ѓ^ себњ не прїидохъ, н^о е^сть и'стиненъ посла'выи м^я, е^гоже в^ы не вњ'сте.
|
Ἔκραξεν οὖν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ Ἰησοῦς καὶ λέγων, Κἀμὲ οἴδατε, καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί· καὶ ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα, ἀλλ’ ἔστιν ἀληθινὸς ὁ πέμψας με, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε.
|
|
29
|
29
|
|
а^ꙁъ вњм# е^го, ја'ко эT него е^смь, и^ то'и мя посла`”
|
Ἐγὼ οἶδα αὐτόν, ὅτι παρ’ αὐτοῦ εἰμι, κἀκεῖνός με ἀπέστειλεν.
|
|
30
|
30
|
|
И$ска'хђ же да и'мђть е^го, и^ никтоже въꙁложи нань рђкы, ја%ко не ё& б^њ пришелъ часъ е^го”
|
Ἐζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι. Καὶ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὴν χεῖρα, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ.
|
|
31
|
31
|
|
Мно'ꙁи же эT наро'да вњ'роваша в него, и^ гл~ахђ, ја%ко х~с е^гда прїидетъ, е^да бо'лшя ꙁна'менїа сътворитъ, ја^же се'и творитъ;
|
Πολλοὶ δὲ ἐκ τοῦ ὄχλου ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, καὶ ἔλεγον ὅτι Ὁ χριστὸς ὅταν ἔλθῃ, μήτι πλείονα σημεῖα τούτων ποιήσει ὧν οὗτος ἐποίησεν;
|
|
32
|
32
|
|
слы'шашя фарїсе'е нароD ро'п#щђщъ ѓ^ немъ сїа” И$ посла'шя фарїсе'е и^ а^рхїере'е слђгы`, да и^мђть е^го”
|
Ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι τοῦ ὄχλου γογγύζοντος περὶ αὐτοῦ ταῦτα· καὶ ἀπέστειλαν ὑπηρέτας οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα πιάσωσιν αὐτόν.
|
|
33
|
33
|
|
Рече же і^с~. е^ще ма'ло вре'мя с ва'ми е^смь, и^ і^дђ к# посла'вшемђ м^я”
|
Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς, Ἔτι μικρὸν χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἰμι, καὶ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με.
|
|
34
|
34
|
|
Пои'щете мене и^ не ѓ^бря'щете” и^ і^деже е^смь а^ꙁъ, в^ы не мо'жете прїити”
|
Ζητήσετέ με, καὶ οὐχ εὑρήσετε· καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν.
|
|
35
|
35
|
|
Рњшя же і^ю^де'е к# себњ. ка'мо се'и хощетᲆ и^ти`, ја%ко м^ы не ѓ'бря'щеM е^го; е^да в раꙁ#сњянїе е^ллиньское хощетъ и^ти`; и^ оу^чи'ти е^ллины;
|
Εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς ἑαυτούς, Ποῦ οὗτος μέλλει πορεύεσθαι ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὑρήσομεν αὐτόν; Μὴ εἰς τὴν διασπορὰν τῶν Ἑλλήνων μέλλει πορεύεσθαι, καὶ διδάσκειν τοὺς Ἕλληνας;
|
|
36
|
36
|
|
чт^о е'сть с^е сло'во, е^же рече, взы'щете мене, и^ не ѓ^брящете, и^ і^дњже е^смь а^ꙁъ, в^ы не мо'жете прїити”
|
Τίς ἐστιν οὗτος ὁ λόγος ὃν εἶπεν, Ζητήσετέ με, καὶ οὐχ εὑρήσετε· καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν;
|
|
37
|
37
|
|
В послњднїи же дн~ь вели'кїи пра'ꙁDника, стоа'ше і^с~, и^ ꙁва'ше гл~я. а^ще кт^о жа'жDетъ, да прїидетъ къ мнᲇ, и^ пїетъ”
|
Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξεν, λέγων, Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω.
|
|
38
|
38
|
|
Вњ'рђаи` в м^я, ја%коже рече писа'нїе, рᲇкы эT чрева е^го и^стекђтᲆ воды` жи'вы”
|
Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος.
|
|
39
|
39
|
|
Се же рече ѓ% дс~њ, е^гоже хотяхђ прїимати вњрђющеи въ и^мя е^го” Не ё&бо бњ дх~ь ст~ыи, ја%ко і^с~ не ё& б^њ просла'вленъ”
|
Τοῦτο δὲ εἶπεν περὶ τοῦ πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν πνεῦμα ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη.
|
|
40
|
40
|
|
Мно'ꙁїи же эT народа слы'шавше сло'во, гл~ахђ. се'и е^сть въи'стинђ пррoкъ”
|
Πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης.
|
|
41
|
41
|
|
дрђѕїи гл~ахђ, се'и е^сть х~с. ѓ%ви же гл~ахђ, е^да эT галиле'а х~с прихо'дитъ;
|
Ἄλλοι ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν ὁ χριστός. Ἄλλοι ἔλεγον, Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ χριστὸς ἔρχεται;
|
|
42
|
42
|
|
не писа'нїе л^и реq, ја%ко эT сњмене дввDа, и эT виџлее'мьскыа ве'си, и^дњже бњ двDъ, х~с прїидетъ;
|
Οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυίδ, καὶ ἀπὸ Βηθλεέμ, τῆς κώμης ὅπου ἦν Δαυίδ, ὁ χριστὸς ἔρχεται;
|
|
43
|
43
|
|
распря же бысть в наро'дњ е^го ради.
|
Σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι’ αὐτόν.
|
|
44
|
44
|
|
нњцїи же эT ниX хотяхђ ја^ти е^го, н^о никтоже въꙁложи нань рђцњ`”
|
Τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ’ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας.
|
|
45
|
45
|
|
Прїидо'шя же слђгы` къ а^рхїере'ѓмъ и^ фарїсе'ѓмъ. и^ рњшя и^мъ тїи, почто` не приведо'сте е^го”
|
Ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους· καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι, Διὰ τί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν;
|
|
46
|
46
|
|
эTвњща'шя слђгы`. николиже та'ко гл~алъ чловекъ, ја%ко се'и чл~къ”
|
Ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται, Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος.
|
|
47
|
47
|
|
эTвњща'шя оу^бо и^мъ фарисе'е, е^да и^ в^бі прельще'ни бысте;
|
Ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι, Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε;
|
|
48
|
48
|
|
е^д^а кт^о эT кн~ѕь вњрова во'нь, и^ли эT фарїсе'й;
|
Μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτόν, ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων;
|
|
49
|
49
|
|
но нароD се'и и^же не вњсᲄь ꙁако'на, прокляти сђть”
|
Ἀλλ’ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσιν.
|
|
50
|
50
|
|
Гл~а никоди'мъ к ниM, и^же пришедыи` к немђ но'щїю, е^ді'нъ сыи эT нихᲆ.
|
Λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς- ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς αὐτόν, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν-
|
|
51
|
51
|
|
е^д^а ꙁаконъ наш# сђдитъ чл~кђ, а^ще не слы'шитъ эT него прежDе, и^ раꙁђмњетъ чтотворитъ;
|
Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ’ αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ;
|
|
52
|
52
|
|
эTвњща'ша, и^ реко'ша е^мђ, е^да и^ т^ы эT галиле'а е^си; и^спита'й и^ ви'жDь, ја%ко пррoкь эT галиле'а не приходитъ”
|
Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; Ἐρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται.
|
|
53
|
53
|
|
И$ і^де кождо в# до'мъ свой,
|
Καὶ ἐπορεύθη ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ·
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.