|
Глvа, и~”
|
Κεφάλαιο 8
|
|
1
|
1
|
|
і^с~ же и^де в# го'рђ е^леѓ'ньскђ,
|
Ἰησοῦς δὲ ἐπορεύθη εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.
|
|
2
|
2
|
|
ꙁаоу'тра же па'кы прїиде в# цр~ковь, и^ вс^и людїе и^дяхђ к немђ, и^ сњдъ оу^чаше иX”
|
Ὄρθρου δὲ πάλιν παρεγένετο εἰς τὸ ἱερόν, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἤρχετο· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν αὐτούς.
|
|
3
|
3
|
|
Приведо'ша же книжницы и^ фарисе'е к немђ женђ` въ прелюбодња'нїи ја%тђ, и^ поста'виша ю& посредњ,
|
Ἄγουσιν δὲ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι πρὸς αὐτὸν γυναῖκα ἐν μοιχείᾳ καταληφθεῖσαν· καὶ στήσαντες αὐτὴν ἐν μέσῳ,
|
|
4
|
4
|
|
и^ гл~аша к немђ, оу^чи'телю. сїа жена` ја%та е%сть нн~њ въ прелюбодња'нїи”
|
λέγουσιν αὐτῷ, πειράζοντες, Διδάσκαλε, αὕτη ἡ γυνὴ κατελήφθη ἐπ’ αὐτοφόρῳ μοιχευομένη.
|
|
5
|
5
|
|
в ꙁако'нњ же намъ мољ=сїи повелњ` таковыа` ка'менїемъ побива'ти. ты' же чт^о гл~еши;
|
Ἐν δὲ τῷ νόμῳ Μωσῆς ἡμῖν ἐνετείλατο τὰς τοιαύτας λιθοβολεῖσθαι· σὺ οὖν τί λέγεις;
|
|
6
|
6
|
|
се' же рᲇша и^скђша'юще е^го, да бы'ша и^мњ'ли чт^о гл~ати на'нь. і^с~ же до'лђ прекло'нься, пр'ьстоM писа'ше на ꙁемли`. не слага'а и^мъ.
|
Τοῦτο δὲ ἔλεγον πειράζοντες αὐτόν, ἵνα ἔχωσιν κατηγορεῖν αὐτοῦ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς κάτω κύψας, τῷ δακτύλῳ ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν, μὴ προσποιούμενος.
|
|
7
|
7
|
|
ја%коже прилежа'хђ въпраша'юще е^го. въскло'нься рече к ни'мъ. и^же е%сть беꙁ грњха` в# васъ, преже вр'ьꙁи ка'меn на' ню”
|
Ὡς δὲ ἐπέμενον ἐρωτῶντες αὐτόν, ἀνακύψας εἶπεν πρὸς αὐτούς, Ὁ ἀναμάρτητος ὑμῶν, πρῶτον ἐπ’ αὐτὴν τὸν λίθον βαλέτω.
|
|
8
|
8
|
|
И$ па'кы до'лђ прекло'нься писа'ше на ꙁемли`.
|
Καὶ πάλιν κάτω κύψας ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν.
|
|
9
|
9
|
|
ѓ^ни' же слы'шавше, и^ со'вњстїю ѓ^блича'еми, и^схожа'хђ е^ді'нъ по е^ді'номђ” Наче'нше эT старецъ, до послњднихъ” и^ ѓ^ста` е^ді'нъ і^с~, и^ жена` посредњ сђщи.
|
Οἱ δέ, ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ τῆς συνειδήσεως ἐλεγχόμενοι, ἐξήρχοντο εἷς καθ’ εἷς, ἀρξάμενοι ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων· καὶ κατελείφθη μόνος ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἡ γυνὴ ἐν μέσῳ οὖσα.
|
|
10
|
10
|
|
въскло'нь же ся і^с~, и^ ни` е^ді'ного ви'дњвъ, то'чїю женђ`” Рече` е'й, гд`њ сђть и%же важда'хђ на' тя, ни`кы'иже ли тебе ѓ^сђди`;
|
Ἀνακύψας δὲ ὁ Ἰησοῦς, καὶ μηδένα θεασάμενος πλὴν τῆς γυναικός, εἶπεν αὐτῇ, Ποῦ εἰσιν ἐκεῖνοι οἱ κατήγοροί σου; Οὐδείς σε κατέκρινεν;
|
|
11
|
11
|
|
ѓ^на' же рече никто'же г~и, реq же е'й і^с~. ни` а%ꙁъ тебе ѓ^сђжда'ю. и^ди`, и^ эTсе'лњ ктомђ` не съгрњша'и”
|
Ἡ δὲ εἶπεν, Οὐδείς, κύριε. Εἶπεν δὲ ὁ Ἰησοῦς, Οὐδὲ ἐγώ σε κρίνω· πορεύου καὶ μηκέτι ἁμάρτανε.
|
|
12
|
12
|
|
Па'кы же и^мъ і^с~ рече, гл~я” аꙁᲆ е%смᲆ свњтъ ми'рђ. ходяи` по мнњ`, не и%мать ходи'ти въ тмњ`, н^о и'мать свњтъ живо'тныи”
|
Πάλιν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν λέγων, Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.
|
|
13
|
13
|
|
Рњша же е^мђ фарисе'е. ты ѓ^ себњ` са'мъ свњдњтеlствђеши. свњдњтельствотвое` нᲇсть и%стинно”
|
Εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι, Σὺ περὶ σεαυτοῦ μαρτυρεῖς· ἡ μαρτυρία σου οὐκ ἔστιν ἀληθής.
|
|
14
|
14
|
|
эTвњща` і^с~ и^ рече иM. аще а'ꙁъ свњдњтельствђю ѓ^ себњ`, и%стинно е%сть свњдњтельство мое`” ја%ко вњмъ эTкђ'дђ прїидо'хъ, и^ ка'мо и^дђ`. вы же не вњсте эTкђ'дђ прихо'ждђ и^ ка'мо грядђ”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Κἂν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία μου· ὅτι οἶδα πόθεν ἦλθον, καὶ ποῦ ὑπάγω· ὑμεῖς δὲ οὐκ οἴδατε πόθεν ἔρχομαι, καὶ ποῦ ὑπάγω.
|
|
15
|
15
|
|
Вы по' плоти сђдите. а%ꙁъ не сђждђ` нико'мђже
|
Ὑμεῖς κατὰ τὴν σάρκα κρίνετε· ἐγὼ οὐ κρίνω οὐδένα.
|
|
16
|
16
|
|
и^ а%ще сђждђ а%зъ, сђдъ мо'и и'стинен# е%сть” ЈА/ко е^ді'нъ н'њсмь, но а'ꙁъ и^ посла'выи` м^я эTц~ь.
|
Καὶ ἐὰν κρίνω δὲ ἐγώ, ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ ἀληθής ἐστιν· ὅτι μόνος οὐκ εἰμί, ἀλλ’ ἐγὼ καὶ ὁ πέμψας με πατήρ.
|
|
17
|
17
|
|
и^ в ꙁако'нњ же ва'шемъ пи'сано е%сть. ја^ко дв^ою чл~кђ свњдњтельство и%стинно е%сть”
|
Καὶ ἐν τῷ νόμῳ δὲ τῷ ὑμετέρῳ γέγραπται ὅτι δύο ἀνθρώπων ἡ μαρτυρία ἀληθής ἐστιν.
|
|
18
|
18
|
|
а%ꙁ# е%смь свњдњтельствђаи` ѓ^ мнњ самомъ, и^ свњдњтельствђетъ ѓ^ мнњ посла'вы= м^я эTц~ь.
|
Ἐγώ εἰμι ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμαυτοῦ, καὶ μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὁ πέμψας με πατήρ.
|
|
19
|
19
|
|
гл~ахђ же е^мђ гд`њ е%сть эTц~ъ тво'и; эTвњща і^с~. ни мене` вњсте ни эTц~а мое^го. а^ще м^я бы'сте вњдњли, и^ эTц~а мое^го вњдали бы'сте.
|
Ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Ποῦ ἐστιν ὁ πατήρ σου; Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Οὔτε ἐμὲ οἴδατε, οὔτε τὸν πατέρα μου· εἰ ἐμὲ ᾔδειτε, καὶ τὸν πατέρα μου ᾔδειτε ἄν.
|
|
20
|
20
|
|
сїа гл~ы гл~а і^с~, в гаꙁоџилакїи, оу^ча въ цр~кви. и^ никто'же не аT е^го, ја^ко не ё& бњ прише'лъ ча'сᲆ е^го”
|
Ταῦτα τὰ ῥήματα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ γαζοφυλακίῳ, διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ· καὶ οὐδεὶς ἐπίασεν αὐτόν, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ.
|
|
21
|
21
|
|
Рече же и^мъ паки і^с~. а^зъ и^дђ, и^ в#зы^щете мене, и^ въ грњсњ ва'шемъ оу%мрете” ЈА/може а^зъ и^дђ, в^ы не мо'жете прїити`”
|
Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐγὼ ὑπάγω, καὶ ζητήσετέ με, καὶ ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ ὑμῶν ἀποθανεῖσθε· ὅπου ἐγὼ ὑπάγω, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν.
|
|
22
|
22
|
|
Гл~ахђ оу^бо і^ђде'е, е^да ся самъ оу^бїетъ, ја%ко гл~еT ја%може а^зъ и^дђ`, в^ы не мо'жете прїити`;
|
Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι, Μήτι ἀποκτενεῖ ἑαυτόν, ὅτι λέγει, Ὅπου ἐγὼ ὑπάγω, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν;
|
|
23
|
23
|
|
и^ рече и'мъ, в^ы эT ни'жнихъ е^сте, а^зъ эT вы'шнихъ е^смь. в^ы эT ми'ра сего` е^сте. а^зъ нᲇсмь эT мира сего.
|
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ὑμεῖς ἐκ τῶν κάτω ἐστέ, ἐγὼ ἐκ τῶν ἄνω εἰμί· ὑμεῖς ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἐστέ, ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου.
|
|
24
|
24
|
|
рњхъ оу^бо вамъ, ја^ко оу^мрете въ грњсњхᲆ ва'шиX. а^ще б^о не и^мете вњры ја%ко а^зъ е^смь, оу^мрете въ грњсњхъ ва'шихъ”
|
Εἶπον οὖν ὑμῖν ὅτι ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν· ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι, ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν.
|
|
25
|
25
|
|
Гл~ахђ же е^мђ, т^ы кт^о е^си; и^ рече и^мъ і^с~, начя'ᲄокъ, ја^ко и^ гл~ю ваM.
|
Ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Σὺ τίς εἶ; Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Τὴν ἀρχὴν ὅ τι καὶ λαλῶ ὑμῖν.
|
|
26
|
26
|
|
мно'га и'маM ѓ^ вsа гл~ати и^ сђди'ти, н^о посла'выи` м^я и^стиненъ е^сть. и^ а^зъ ја%же слы'шахᲆ эT него, сїа гл~ю в# ми'рњ”
|
Πολλὰ ἔχω περὶ ὑμῶν λαλεῖν καὶ κρίνειν· ἀλλ’ ὁ πέμψας με ἀληθής ἐστιν, κἀγὼ ἃ ἤκουσα παρ’ αὐτοῦ, ταῦτα λέγω εἰς τὸν κόσμον.
|
|
27
|
27
|
|
Не раꙁђмᲇшя оу^бо ја%ко эTц~а и^мъ гл~аше”
|
Οὐκ ἔγνωσαν ὅτι τὸν πατέρα αὐτοῖς ἔλεγεν.
|
|
28
|
28
|
|
Рече же и^мъ і^с~. е^гда възнесеᲄе сн~а чл~веческаго, тогда` разђмњ'ете, ја%ко а^зъ е^смь, и^ ѓ^ себњ ничесоже не творю, н^о ја%коже наоу^чи` м^я эTц~ъ мой сїа гл~ю.
|
Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ὅταν ὑψώσητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, τότε γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπ’ ἐμαυτοῦ ποιῶ οὐδέν, ἀλλὰ καθὼς ἐδίδαξέν με ὁ πατήρ μου, ταῦτα λαλῶ·
|
|
29
|
29
|
|
и^ посла'выи` м^я со мною еs” Не ѓ^сᲄа'ви мене е^ді'ного эTц~ъ, ја%ко а^ꙁ# оу^гоDная е^мђ всегда творю`.
|
καὶ ὁ πέμψας με μετ’ ἐμοῦ ἐστιν· οὐκ ἀφῆκέν με μόνον ὁ πατήρ, ὅτι ἐγὼ τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ ποιῶ πάντοτε.
|
|
30
|
30
|
|
с^и е^мђ гл~ющђ, мно'ѕи вњ'ровашя в него”
|
Ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν.
|
|
31
|
31
|
|
Гл^аше же і^с~, к# вњ'ровавшимᲆ к немђ і^оу^де'ѓмъ. а^ще в^ы пребђ'дете в# словеси` мое'мъ, въи'стинђ оу^чн~цы мои` бђ'дете,
|
Ἔλεγεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ Ἰουδαίους, Ἐὰν ὑμεῖς μείνητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐμῷ, ἀληθῶς μαθηταί μου ἐστέ·
|
|
32
|
32
|
|
и^ разђмњ'ете и'стинђ, і^ и'стина свободи'тъ в^ы”
|
καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.
|
|
33
|
33
|
|
эTвњща'ша и^ рњшя е^мђ, сᲇмя а^враа'мле е^смы, и никомђже рабо'тахомᲆ николиже. ка'коты гл~еши ја%ко свобоDни бђ'деᲄе;
|
Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ, Σπέρμα Ἀβραάμ ἐσμεν, καὶ οὐδενὶ δεδουλεύκαμεν πώποτε· πῶς σὺ λέγεις ὅτι Ἐλεύθεροι γενήσεσθε;
|
|
34
|
34
|
|
эTвњща` и^мъ і^с~. а^ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ, ја%ко всякъ творяи` грњхъ, рабъ е^сть грњхђ.
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν δοῦλός ἐστιν τῆς ἁμαρτίας.
|
|
35
|
35
|
|
ра`бъ же не пребываеT в домђ въ вњкы. сн~ъ пребыва'ет# въ' вњкы.
|
Ὁ δὲ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα· ὁ υἱὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
36
|
36
|
|
а^ще оу^бо сн~ъ в^ы свободи'тъ, въи'стинђ свободни бђдете”
|
Ἐὰν οὖν ὁ υἱὸς ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ, ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε.
|
|
37
|
37
|
|
Вњмъ ја%ко сњмя а^враа'мле е^сте, н^о и'щете мене оу^бити, ја%ко сло'во мое` не вмњща'ется въ вы^”
|
Οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ ἐστε· ἀλλὰ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι, ὅτι ὁ λόγος ὁ ἐμὸς οὐ χωρεῖ ἐν ὑμῖν.
|
|
38
|
38
|
|
А$зъ е^же видњхᲆ оу^ ѓ^ц~а мое^го, гл~ю. и^ вы` оу^бо е^же видњсте оу^ эTц~а вашего, творите`”
|
Ἐγὼ ὃ ἑώρακα παρὰ τῷ πατρί μου, λαλῶ· καὶ ὑμεῖς οὖν ὃ ἑωράκατε παρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶν, ποιεῖτε.
|
|
39
|
39
|
|
эTвњща'шя, и^ рњша е^мђ. эTц~ъ нашъ а^враа'мъ еs” Гл~а и^мъ і^с~. а^ще чяда а^враа'мля бы'сте были, дњла а^враа'мля бысте творили.
|
Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἀβραάμ ἐστιν. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραὰμ ἦτε, τὰ ἔργα τοῦ Ἀβραὰμ ἐποιεῖτε.
|
|
40
|
40
|
|
нн~њ же и'щете мене` оу^бити чл~ка и^же и%стинђ вамъ гл~ахъ, ја%же слы'шахᲆ эT б~а” Сего а^враа'мъ нњсть сътворилъ.
|
Νῦν δὲ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι, ἄνθρωπον ὃς τὴν ἀλήθειαν ὑμῖν λελάληκα, ἣν ἤκουσα παρὰ τοῦ θεοῦ· τοῦτο Ἀβραὰμ οὐκ ἐποίησεν.
|
|
41
|
41
|
|
в^ы творите` дњла эTц~а ва'шего” Рњша же е^мђ. м^ы эT любодђ'анїа нњсмы рождени, е^ді'ного эTц~а и%мамы б~а”
|
Ὑμεῖς ποιεῖτε τὰ ἔργα τοῦ πατρὸς ὑμῶν. Εἶπον οὖν αὐτῷ, Ἡμεῖς ἐκ πορνείας οὐ γεγεννήμεθα· ἕνα πατέρα ἔχομεν, τὸν θεόν.
|
|
42
|
42
|
|
Рече же и^мъ і^с~, а^ще б~ъ эTц~ъ вашъ бы^ былᲆ, любили бы'сте оу^бо мене. а^зъ б^о эT б~а и^зыдохъ, и^ прїидохъ” Не ѓ^ себњ б^о прїидохъ, ното'й м^я посла`.
|
Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Εἰ ὁ θεὸς πατὴρ ὑμῶν ἦν, ἠγαπᾶτε ἂν ἐμέ· ἐγὼ γὰρ ἐκ τοῦ θεοῦ ἐξῆλθον καὶ ἥκω· οὐδὲ γὰρ ἀπ’ ἐμαυτοῦ ἐλήλυθα, ἀλλ’ ἐκεῖνός με ἀπέστειλεν.
|
|
43
|
43
|
|
почто` бесњ'ды моеа` не раꙁђмње^те; ја^ко не мо'жете слы'шяти словесе` мое^го”
|
Διὰ τί τὴν λαλιὰν τὴν ἐμὴν οὐ γινώσκετε; Ὅτι οὐ δύνασθε ἀκούειν τὸν λόγον τὸν ἐμόν.
|
|
44
|
44
|
|
Вы^ эTц~а ва'шего дїа'вола е^сте, и^ по`хоти эTц~а ва'шего хо'щете творити. ѓ%нъ чл~кооу^бїи'ца бᲇ и^скони`, и^ въ и'стинᲇ не стои'тъ, ја%ко нᲇсть и'стины в немъ. е^гда гл~етъ лж^ђ, эT свои^хъ гл~етъ, ја%ко лоQ е^сть, и^ эTц~ъ л#жи”
|
Ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστέ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν. Ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ’ ἀρχῆς, καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ. Ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ· ὅτι ψεύστης ἐστὶν καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ.
|
|
45
|
45
|
|
А/ꙁ же зане и'стинђ гл~ю, не вᲇрђете м^нᲇ”
|
Ἐγὼ δὲ ὅτι τὴν ἀλήθειαν λέγω, οὐ πιστεύετέ μοι.
|
|
46
|
46
|
|
Кт^о эT ваs ѓ^блича'етъ м^я ѓ^ грᲇсᲇ; а^ще ли и'стинђ гл~ю, почто` в^ы не вᲇ'рђете мн^њ;
|
Τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας; Εἰ δὲ ἀλήθειαν λέγω, διὰ τί ὑμεῖς οὐ πιστεύετέ μοι;
|
|
47
|
47
|
|
и^же е^сть эT б~а, гл~ы бж~їа послђшае^тъ. сего ради в^ы не послђшаете, ја%ко эT б~а нњ'сте”
|
Ὁ ὢν ἐκ τοῦ θεοῦ τὰ ῥήματα τοῦ θεοῦ ἀκούει· διὰ τοῦτο ὑμεῖς οὐκ ἀκούετε, ὅτι ἐκ τοῦ θεοῦ οὐκ ἐστέ.
|
|
48
|
48
|
|
эTвњща'ша і^оу^де'е, и^ рњшя е^мђ. не до'брњ ли м^ы гл~емъ. ја%ко самаряниn е^си т^ы, и^ бᲇсъ и%маши;
|
Ἀπεκρίθησαν οὖν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ εἶπον αὐτῷ, Οὐ καλῶς λέγομεν ἡμεῖς ὅτι Σαμαρείτης εἶ σύ, καὶ δαιμόνιον ἔχεις;
|
|
49
|
49
|
|
эTвᲇща` і^с~. а^зъ бњса не и^мамъ, н^о чт^ђ эTц~а мое^го, и^ в^ы не чтете мене.
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἐγὼ δαιμόνιον οὐκ ἔχω, ἀλλὰ τιμῶ τὸν πατέρα μου, καὶ ὑμεῖς ἀτιμάζετέ με.
|
|
50
|
50
|
|
а^ꙁ же не и^щђ` сла'вы моеа`, е^сть и^ща` и^ сђдя”
|
Ἐγὼ δὲ οὐ ζητῶ τὴν δόξαν μου· ἔστιν ὁ ζητῶν καὶ κρίνων.
|
|
51
|
51
|
|
А/ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ. а%ще кт^о сло'во мое` съблюдеT, смр~ти не и%мать ви'дњти въ вᲇкы”
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐάν τις τὸν λόγον τὸν ἐμὸν τηρήσῃ, θάνατον οὐ μὴ θεωρήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
52
|
52
|
|
Рњша оу^бо е^мђ жи'дове. нн~ᲇ разђмᲇхоM, ја%ко бᲇсъ и%маши. а^враа'мъ оу%мретъ, и^ пророцы. и^ т^ы гл~еши, а^ще кт^о сло'во мое съблюдетъ, смрти не и%мать в#кђсити въ' вњкы”
|
Εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Νῦν ἐγνώκαμεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις. Ἀβραὰμ ἀπέθανεν καὶ οἱ προφῆται, καὶ σὺ λέγεις, Ἐάν τις τὸν λόγον μου τηρήσῃ, οὐ μὴ γεύσηται θανάτου εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
53
|
53
|
|
Є$д^а т^ы болїи е^си эTц~а на'шего а^враа'ма, и^же оу'мреT; и^ пррoцы оу^мро'шя. кого ся самъ т^ы твори'ши;
|
Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ, ὅστις ἀπέθανεν; Καὶ οἱ προφῆται ἀπέθανον· τίνα σεαυτὸν σὺ ποιεῖς;
|
|
54
|
54
|
|
эTвеща` і^с~, а^ще а^ꙁъ сла'влюся самъ, сла'ва моа ничесоже е^сть. е^сть эTц~ъ мои` сла'вляи` м^я, е^гоже в^ы гл~ете, ја^ко б~ъ нашᲆ е^сть,
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἐὰν ἐγὼ δοξάζω ἐμαυτόν, ἡ δόξα μου οὐδέν ἐστιν· ἔστιν ὁ πατήρ μου ὁ δοξάζων με, ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι Θεὸς ἡμῶν ἐστιν,
|
|
55
|
55
|
|
и^ не поꙁна'сте е^го. а^з же вњмъ е^го” и^ а'ще рекђ ја%ко не вњмъ е^го, бђдђ подобенъ вамъ ло'жъ. н^о вњмъ е^го, и^ слов'о е^го съблюдаю”
|
καὶ οὐκ ἐγνώκατε αὐτόν· ἐγὼ δὲ οἶδα αὐτόν, καὶ ἐὰν εἴπω ὅτι οὐκ οἶδα αὐτόν, ἔσομαι ὅμοιος ὑμῶν, ψεύστης· ἀλλ’ οἶδα αὐτόν, καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ τηρῶ.
|
|
56
|
56
|
|
А$враа'м# эTц~ъ вашъ раD б^ы бы'лъ, даб^ы видњлъ дн~ь мой. и^ видњ и^ възра'довася”
|
Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἠγαλλιάσατο ἵνα ἴδῃ τὴν ἡμέραν τὴν ἐμήν, καὶ εἶδεν καὶ ἐχάρη.
|
|
57
|
57
|
|
Рњша же і^оу^де'е к немђ, пятидесят# лњт# не ё& и%маши, и^ а^враа'ма ли е^си ви'дњлъ;
|
Εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς αὐτόν, Πεντήκοντα ἔτη οὔπω ἔχεις, καὶ Ἀβραὰμ ἑώρακας;
|
|
58
|
58
|
|
рече же и^мъ і^с~. а^ми'нь а^миn гл~ю вамъ, прежDе да'же а^враа'мъ не бысть, а^зъ е^смь”
|
Εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι, ἐγώ εἰμι.
|
|
59
|
59
|
|
Взяшя же ка'менїе, да вр'ъгђтъ на'нь, і^с~ же съкры'ся, і^ и^зы'де и^ꙁ# цр~кве, прошедᲆ посредњ и^хᲆ, и^ мимохожDаше тако”
|
Ἦραν οὖν λίθους ἵνα βάλωσιν ἐπ’ αὐτόν· Ἰησοῦς δὲ ἐκρύβη, καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν· καὶ παρῆγεν οὕτως.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.