|
Глvа, а~”
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
|
Бг~осмышле'нїе словесе гн~я на і^и^л~я в рђ'кђ а^гг~ла е^го. положи'те с^е на срDцыX вашиX,
|
ΛΗΜΜΑ λόγου Κυρίου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ ἐν χειρὶ ἀγγέλου αὐτοῦ· θέσθε δὴ ἐπὶ τὰς καρδίας ὑμῶν.
|
|
2
|
2
|
|
възлюби'хъ в^ы гл~етъ г~ь. и^ рњ'сте, ѓ^ чемъ въꙁлюбиl е^си н^ы. не браT ли б^њ і^са'въ і^а'ковђ, гл~етъ г~ь, и^ возлю'бихъ і^а'кова, а^ і^са'ва въꙁненави'дњхъ.
|
᾿Ηγάπησα ὑμᾶς, λέγει Κύριος. καὶ εἴπατε· ἐν τίνι ἠγάπησας ἡμᾶς; οὐκ ἀδελφὸς ἦν ῾Ησαῦ τοῦ ᾿Ιακώβ; λέγει Κύριος, καὶ ἠγάπησα τόν ᾿Ιακώβ,
|
|
3
|
3
|
|
и^ ё^чиниX предњ'лы е^го въ и^щеꙁнове'нїе, и^ достоя'нїе е^го въ ны'рища пђсты'нна.
|
τὸν δὲ ῾Ησαῦ ἐμίσησα καὶ ἔταξα τὰ ὅρια αὐτοῦ εἰς ἀφανισμὸν καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ εἰς δώματα ἐρήμου;
|
|
4
|
4
|
|
зане` а^ще речеT и^дђме'я разорихся, и^ ѓ^брати'мся и^ въꙁижDемъ ѓ^пђстњвшая е^я`” Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, сами въꙁи'ждђтъ, и^ а'з# раꙁорю. и^ нарече'тся и^мъ предњ'лъ беꙁако'нїя, и^ лю'дїе на ня'же ѓ^полчиTся г~ь до' вњка.
|
διότι ἐρεῖ ἡ ᾿Ιδουμαία· κατέστραπται, καὶ ἐπιστρέψωμεν καὶ ἀνοικοδομήσωμεν τὰς ἐρήμους. τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· αὐτοὶ οἰκοδομήσουσι, καὶ ἐγὼ καταστρέψω· καὶ ἐπικληθήσεται αὐτοῖς ὅρια ἀνομίας καὶ λαὸς ἐφ᾿ ὃν παρατέτακται Κύριος ἕως αἰῶνος.
|
|
5
|
5
|
|
и^ ѓ^чеса ваша ви'дяT, и^ в^ы речете, въꙁвели'чися г~ь превы'ше предњ'лъ і^и^л~въ”
|
καὶ οἱ ὀφθαλμοί ὑμῶν ὄψονται, καὶ ὑμεῖς ἐρεῖτε· ἐμεγαλύνθη Κύριος ὑπεράνω τῶν ὁρίων τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
|
6
|
6
|
|
Сн~ъ сла'витᲆ эTц~а, и^ ра'бъ г~а свое^го ё^бои'тся. т^о а^ще эTц~ъ е^смь а^ꙁъ, т^о гд^њ сла'ва моя. и^ а'ще г~ь е^смь а^ꙁъ, т^о гдњ` е^сть бо'ја^ꙁнь моя`. гл~етъ г~ь вседръжи'тель на' вы сщ~еннїи ѓ^ꙁлобђ'ющеи и^мя мое. и^ рњ'сте, ѓ^ чемъ ѓ^ꙁлоби'хомъ и^мя твое.
|
Υἱὸς δοξάζει πατέρα καὶ δοῦλος τὸν κύριον αὐτοῦ. καὶ εἰ πατήρ εἰμι ἐγώ, ποῦ ἐστιν ἡ δόξα μου; καὶ εἰ Κύριός εἰμι ἐγώ, ποῦ ἐστιν ὁ φόβος μου; λέγει Κύριος παντοκράτωρ. ὑμεῖς οἱ ἱερεῖς οἱ φαυλίζοντες τὸ ὄνομά μου· καὶ εἴπατε· ἐν τίνι ἐφαυλίσαμεν τὸ ὄνομά σου;
|
|
7
|
7
|
|
принося'ще къ ѓ^лтареви мое^мђ хлњ'бы скве'рны. и^ рњ'сте, ѓ^ чесо'мъ ѓ^скверни'хомᲆ я&. гл~ется вамъ, трапе'ꙁа гн~я ё^ничиже'на е^сть, и^ наDложе'ная бра'шна ё^ничижи'ли е^сте.
|
προσάγοντες πρὸς τὸ θυσιαστήριόν μου ἄρτους ἠλισγημένους, καὶ εἴπατε· ἐν τίνι ἠλισγήσαμεν αὐτούς; ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς· τράπεζα Κυρίου ἠλισγημένη ἐστὶ καὶ τὰ ἐπιτιθέμενα ἐξουδενώσατε.
|
|
8
|
8
|
|
ꙁане` а^ще приведете слњ'по на жрътвђ, не ѕло л^и” и^ а'ще приведете хро'мо ли недђ'жно, т^о не ѕло л^и. приведи е& кн~ѕю свое^мђ е^да` по'иметъ е&, а^ще ѓ^бинет#ся лица твое^го, гл~етъ г~ь вседръжи'тель”
|
διότι ἐὰν προσαγάγητε τυφλὸν εἰς θυσίας, οὐ κακόν; καὶ ἐὰν προσαγάγητε χωλὸν ἢ ἄρρωστον, οὐ κακόν; προσάγαγε δὴ αὐτῷ τῷ ἡγουμένῳ σου, εἰ προσδέξεται αὐτό, εἰ λήψεται πρόσωπόν σου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
|
|
9
|
9
|
|
И$ нн~њ ѓ^цы'ститеся прDе лицемъ бг~а вашего, и^ моли'теся е^мђ да поми'лђетъ в^ы. в рђ'ки ваша бы'ша с^и, а^ще ѓ^бинђся ли'ць вашиX, гл~етъ г~ь вседръжи'тель”
|
καὶ νῦν ἐξιλάσκεσθε τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ δεήθητε αὐτοῦ· ἐν χερσὶν ὑμῶν γέγονε ταῦτα· εἰ λήψομαι ἐξ ὑμῶν πρόσωπα ὑμῶν; λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
|
|
10
|
10
|
|
Зане` и^ эT васъ ꙁатво'рятся две'ри, и^ не въꙁгнњтите` ѓ^лтаре'ви мое^мђ тђне. нњсть во'ля моя въ ваs, гл~етъ г~ь вседержи'тель, и^ жрътвы не прїимђ эT рђ'къ вашихъ.
|
διότι καὶ ἐν ὑμῖν συγκλεισθήσονται θύραι, καὶ οὐκ ἀνάψεται τὸ θυσιαστήριόν μου δωρεάν· οὐκ ἔστι μου θέλημα ἐν ὑμῖν, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ θυσίαν οὐ προσδέξομαι ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν.
|
|
11
|
11
|
|
зане` эT востоk слн~ца и^ до за'падъ е^го и^мя мое` сла'вится в ја^зы'цехъ, и^ на вся'комъ мњ'стњ џемїа'мъ прино'сится и^мени мое^мђ и^ жертва чи'ста. зане` ве'лїе и^мя мое въ ја^ꙁы'цехъ, гл~етъ г~ь вседержи'тель.
|
διότι ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου ἕως δυσμῶν τὸ ὄνομά μου δεδόξασται ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα προσάγεται τῷ ὀνόματί μου καὶ θυσία καθαρά, διότι μέγα τὸ ὄνομά μου ἐν τοῖς ἔθνεσι, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
|
|
12
|
12
|
|
вы же скверните е&, гл~юще, трапе'ꙁа гн~я ѓ^скверне'на е^сть, и^ наDлага'ющаяся бра'шна е^го ё^коре'на бы'ша.
|
ὑμεῖς δὲ βεβηλοῦτε αὐτὸ ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς· τράπεζα Κυρίου ἠλισγημένη ἐστί, καὶ τὰ ἐπιτιθέμενα ἐξουδένωται βρώματα αὐτοῦ.
|
|
13
|
13
|
|
и^ рњ'сте, с^и эT стра'сти бы'ша. и^ эTдђнђхъ я&, гл~етъ г~ь вседержи'тель. и^ ё^вњ'си хище'нїя и^ хро'ма и^ ѕло дњ'ющася, и приведо'сте я& на жертвђ, н^о не прїимђ и^хъ эT рђ'къ вашихъ, гл~етᲆ г~ь вседержи'тель.
|
καὶ εἴπατε· ταῦτα ἐκ κακοπαθείας ἐστί, καὶ ἐξεφύσησα αὐτά, λέγει Κύριος παντοκράτωρ· καὶ εἰσεφέρετε ἁρπάγματα καὶ τὰ χωλὰ καὶ τὰ ἐνοχλούμενα· καὶ ἐὰν φέρητε τὴν θυσίαν, εἰ προσδέξομαι αὐτὰ ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν; λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
|
|
14
|
14
|
|
и^ прокля'тъ и^же б^њ си'ленъ и^ б^њ въ ста'дњ е^го мђжескь по'лъ, и^ моли'тва е^го на'нь и^ жре'тъ растлњ'вшая гв~и. ꙁане` цр~ь ве'лїи а^зъ е^смь, гл~етᲆ г~ь вседержи'тель, і^ и^мя мое просвњще'нно въ ја^зы'цеX”
|
καὶ ἐπικατάρατος ὃς ἦν δυνατὸς καὶ ὑπῆρχεν ἐν τῷ ποιμνίῳ αὐτοῦ ἄρσεν καὶ εὐχὴ αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ καὶ θύει διεφθαρμένον τῷ Κυρίῳ· διότι βασιλεὺς μέγας ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ τὸ ὄνομά μου ἐπιφανὲς ἐν τοῖς ἔθνεσι.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.