В
1
сякъ дрђгъ речеT дрђжиXся е^мђ и^ а'ꙁъ, н^о е^сть дрђгъ и^менемъ точїю дрђгᲆ.
2
печаль не пребыва'етъ л^и до смр~ти, прїя'тель и^ дрђгъ претваря'ася въ врагъ.
3
ЭO лђкаво помышленїе эTкђдњ ся и^ꙁвали, покрыти сђшђ лестїю”
4
Прїятель ѓ веселїи дрђжни ра'дђется, и^ въ время скорби и^здалеча бђдетъ”
5
прїја%тель со дрђгоM трђждаеTся чрева раd, и^ противђ бра'ни во'ꙁметъ ко'пїе”
6
Не ꙁабђ'ди дрђга въ дш~и свое'и, и^ не непомина'и е^го во и^мњнїи свое^мъ”
7
Всякъ совњтникъ эTи^меT совњтъ, н^о е^сть совњща'яи ѓ^ себњ.
8
эT совњт#ника храни дш~ђ свою, и^ разђмњи пр'ьвње чт^о е^мђ потреба е^сть, саM б^о себњ совњщава'етъ”
9
Є$гда` како вᲆзложитъ на' тя жребїи, и^ речетъ т^и до'брњ т^и пђть е^сть. и^ станеT прямо ви'дњти чт^о бђдетъ т^и,
10
Не совњщава'и с поDꙁира'ющимъ т^я. и^ эT зазрящиX т^я съкрыи совњтъ.
11
съ жено'ю ѓ^ ревности ея`, и^ съ страш#ливымъ ѓ^ брани” Съ кђпцемъ ѓ^ преложенїи, и^ съ кђпђ'ющимъ ѓ^ проданїи” съ завиDливымъ ѓ^ похваленїи,
12
и^ не съ млsтивымъ ѓ^ помилованїи. съ лњнивымъ ѓ^ всякоM дњлњ,
13
и^ с нае%мникомъ лњтошнимъ ѓ^ съвеrшенїи. рабђ` лњни'вђ ѓ^ мно'ѕњ дњ'ланїи.
14
и^ не належи н^о ѓ^ сихъ ѓ^ всемъ совњща'нїи.
15
но съ мђжемъ бл~говњрноM прsно бђ'ди, е^гоже а^ще поꙁна'еши съблюдђща ꙁа'повᲇди,
16
и^же въ дш~и е^го ја%коже въ твое'и дш~и. и^ а'ще съгрњшиши поболитъ с ᲄобо'ю”
17
и^ совњтᲆ срDчнъ поста'ви, нњсть б^о ти` вњрнᲇ'ишаго ея`.
18
дш~а б^о мђжа възвњщаеT нњкогда разђмне, нежел^и се'дмь блюститель на высотњ сђдящи стража дњльма”
19
И$ ѓ^ всемъ семъ помолися вы'шнемђ, да ё^правитъ въи%стиннђ пђть твои.
20
начатокъ всякого дњла слово, и^ пр'ьвње всякого дњланїя совTњ”
21
СлDњ и^ꙁмњненїя срDчнъ, на четыри ча'сᲄи и^сходитъ. на добро` и^ зл^о на живоT и^ смр~ть, и^ владыи и%ми вы'нђ ја^зы'къ е^сть”
22
Є$сть мђжъ коваренъ накаꙁа'тель мно'гимъ, и^ свое'и дш~и е^сть неключимъ”
23
Є$сть премђдря'яися въ словесе въꙁненавидимъ, се'и всякоя пища лишенъ бђдетъ.
24
не дана б^о бысть е^мђ эT г~а блгDть, ја^ко всякоя премђдрости лишенᲆ бысть.
25
е^сть премђдръ свое'и дш~и, и^ плоды ра'зђма е^го въ ё^стњхъ вњрны”
26
Мђжъ премђдръ лю'ди своа нака'жеT, и^ плоды ра'ꙁђма е^го вњрны”
27
Мђжᲆ премђдръ и^сполнится блsвенїя, и^ ё^бл~жатъ е^го вс^и ꙁрящеи”
28
ЖивоT мђжа в число дн~їи, и^ дн~и і^и^л~еви беZчисленїи”
29
Премђдръ въ свои^хъ лю'дехъ наслᲇдитъ вњрђ, и^ сњмя е^го живо бђдетъ въ вњкъ”
30
Ча'до въ животњ свое^мъ и^скђси дш~ђ свою, и^ виждь чт^о е'й е^сть ꙁл^о и^ не даждь е'й.
31
не ключитъ б^о ся вс^е всњмъ, и^ не всяка дш~а въ всемъ бл~говолиT”
32
Не пресыщаися въ все'и пищи, и^ не разлива'ися на различїе брашна”
33
И$б^о въ мно'ѕњ бра'шнњ недђгъ бђдеT и пресыщенїе до скорби дои^детъ”
34
Пресыщенїемъ б^о мно'ѕи ё^мроша, и внимая'и же приложиT животњ”