|
Глvа, а~і”
|
Κεφάλαιο 11
|
|
1
|
1
|
|
рече же а%гг~лъ, бра'те товїя, вњси ја^ко ѓ^ста'вилъ е^си эTц~а сво е^го.
|
ΚΑΙ ἐπορεύετο μέχρις οὗ ἐγγίσαι αὐτοὺς εἰς Νινευῆ. καὶ εἶπε Ραφαὴλ πρὸς Τωβίαν· οὐ γινώσκεις, ἀδελφέ, πῶς ἀφῆκας τὸν πατέρα σου;
|
|
2
|
2
|
|
а^ще ё^бо ё^го'днотебњ да прїидемъ напреD, раби' же твои`съ ти'хостїю да и^дђтъ по насъ въкђ'пњ со жено'ю твое'ю и^ съ ско'ты” Є$гда' же ё^гоDно е^мђ бы'сть и^до'ста напреD”
|
προδράμωμεν ἔμπροσθεν τῆς γυναικός σου καὶ ἑτοιμάσωμεν τὴν οἰκίαν·
|
|
3
|
3
|
|
Рече же рафаи'лъ товїи, возми` съ собо'ю же'лчь ры'бїю, бђдетъ б^о потре'бна. и^ взя` товїя же'лчь ѓ%нђ, і^ и^до'ста. Тогда` притече` пе'съ и^же бя'ше с ни'мъ на пђти` пре'ди прїиде въ до'мъ ја%ко вњстникъ нњкїи, та'ко и^ ѓ'нъ помая'нїемъ своея ѓ%шиби ра'довашеся.
|
λαβὲ δὲ παρὰ χεῖρα τὴν χολὴν τοῦ ἰχθῦος. καὶ ἐπορεύθησαν, καὶ συνῆλθεν ὁ κύων ὄπισθεν αὐτῶν.
|
|
4
|
4
|
|
мт~и же е^го а%нна седя'ше близъ пђти` на вся'къ дн~ь на връхђ горы`, эTкђдђ можа'ше
|
καὶ ῎Αννα ἐκάθητο περιβλεπομένη εἰς τὴν ὁδὸν τὸν παῖδα αὐτῆς·
|
|
5
|
5
|
|
ё^смотри'ти и^здале'че. и^ е^гда эTтђдђ зря'ше прише'ствїя е^го, и^ ви'дњ и& и^здале'ча. а%бїе позна` грядђща сн~а свое^го. те'кши възвњсти` мђжеви свое^мђ рекђщи, с^е и^де` сн~ъ твои”
|
καὶ προσενόησεν αὐτὸν ἐρχόμενον καὶ εἶπε τῷ πατρὶ αὐτοῦ· ἰδοὺ ὁ υἱός μου ἔρχεται καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ πορευθεὶς μετ᾿ αὐτοῦ.
|
|
6
|
6
|
|
Рече же рафаи'лъ к товїю, е^гда же вни'деши в домъ твои. скоро поклони'ся г~ђ б~ђ твое^мђ и^ хвалђ` възда'и е^мђ, вњждь б^о ја%ко ско'ро эTврьзђтся ѓ%чи е^го, и^ ё'зритъ эTц~ъ твои свњтъ нбsныи, и^ ви'дящи т^я възра'дђе^тся”
|
καὶ Ραφαὴλ εἶπεν· ἐπίσταμαι ἐγὼ ὅτι ἀνοίξει τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ πατήρ σου.
|
|
7
|
7
|
|
и^ пристђпи` къ эTц~ђ твое^мђ, и^ ѓ^блобыза'и е^го. а%бїе же пома'жи ѓ%чи е^го сею` же'лчїю ры'бїею ю%же несе'ши съ собо'ю,
|
σὺ ἔγχρισον τὴν χολὴν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ δηχθεὶς διατρίψει καὶ ἀποβαλεῖται τὰ λευκώματα καὶ ὄψεταί σε.
|
|
8
|
8
|
|
и^ прїемъ ѓ^блобыза` е^го, съ жено'ю свое'ю. и^ нача'ста пла'кати эT ра'дости,
|
καὶ προσδραμοῦσα ῎Αννα ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον τοῦ υἱοῦ αὐτῆς καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἶδόν σε, παιδίον, ἀπὸ τοῦ νῦν ἀποθανοῦμαι καὶ ἔκλαυσαν ἀμφότεροι.
|
|
9
|
9
|
|
и^ въста` эTц~ъ е^го слpњ нача` ско'ро и^ти` и^ прет#кнђся ногамA и^ даде` рђкђ ѓ%трокђ да веде'тъ е^го, і^ и^зы'иде въ срњте'нїе сн~а свое^го.
|
καὶ Τωβὶτ ἐξήρχετο πρὸς τὴν θύραν καὶ προσέκοπτεν, ὁ δὲ υἱὸς αὐτοῦ προσέδραμεν αὐτῷ
|
|
10
|
10
|
|
е^гда же помоли'шася б~ђ и^ хвалђ` възда'ша сњдо'ша въкђпњ” Тогда прїемъ товїя же'лчь ры'бїю, пома'за ѓ%чи эTц~а свое^го.
|
καὶ ἐπελάβετο τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ προσέπασε τὴν χολὴν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ λέγων· θάρσει, πάτερ.
|
|
11
|
11
|
|
и^ пожда` ја%ко близъ полђ ча'са.
|
ὡς δὲ συνεδήχθησαν, διέτριψε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ ἐλεπίσθη ἀπὸ τῶν κάνθων τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ τὰ λευκώματα.
|
|
12
|
12
|
|
и^ нача` бњльмо` эT ѓ'чїю е^го и^сходи'ти ја^ко чешђ'я. ю%же в#зима'ющи товїя эTяT эT ѓ'чїю е^го, и^ а'бїе прозрњ.
|
καὶ ἰδὼν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ
|
|
13
|
13
|
|
и^ славя'хђ б~а се'и и^ жена` е^го, и^ вс^и зна'емїи е^го” Товїя же па'ки рече, хвалю' тя г~и бж~е і^и^л~евъ и^ бл~годарю тя.
|
καὶ ἔκλαυσε καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θεός, καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ εὐλογημένοι πάντες οἱ ἅγιοί σου ἄγγελοι· ὅτι ἐμαστίγωσας καὶ ἠλέησάς με, ἰδοὺ βλέπω Τωβίαν τὸν υἱόν μου.
|
|
14
|
14
|
|
ја^ко наказа' мя, и^ здра'ва сътвори`, и^ с^е ви'ждђ товїю сн~а мое^го”
|
καὶ εἰσῆλθεν ὁ υἱὸς αὐτοῦ χαίρων καὶ ἀπήγγειλε τῷ πατρὶ αὐτοῦ τὰ μεγαλεῖα τὰ γενόμενα αὐτῷ ἐν τῇ Μηδίᾳ.
|
|
15
|
15
|
|
По седмиy дне'хъ прїиде са'ра жена` сн~а е^го, и^ вси домоча'дцы и^ ско'ти съ здра'вїемъ, и^ вельблю'ды и^ сре'бреники мно'ги ја%же взя` съ жено'ю, та'коже и^ сре'бреники ја%же въспрїя эT гаваи'ла вся` принесе'на сђть”
|
καὶ ἐξῆλθε Τωβὶτ εἰς συνάντησιν τῇ νύμφῃ αὐτοῦ χαίρων καὶ εὐλογῶν τὸν Θεὸν πρὸς τῇ πύλῃ Νινευῆ· καὶ ἐθαύμαζον οἱ θεωροῦντες αὐτὸν πορευόμενον, ὅτι ἔβλεψε.
|
|
16
|
16
|
|
И$ повњда` ро'дђ свое^мђ вс^я бл~гая творе'нїя бж~їя и^же сътвори` е^мђ чл~комъ веDшимъ е^го”
|
καὶ Τωβὶτ ἐξωμολογεῖτο ἐνώπιον αὐτοῦ, ὅτι ἠλέησεν αὐτοὺς ὁ Θεός· καὶ ὡς ἤγγισε Τωβὶτ Σάρρᾳ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ, κατευλόγησεν αὐτὴν λέγων· ἔλθοις ὑγιαίνουσα, θύγατερ· εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὃς ἤγαγέ σε πρὸς ἡμᾶς, καὶ ὁ πατήρ σου καὶ ἡ μήτηρ σου. καὶ ἐγένετο χαρὰ πᾶσι τοῖς ἐν Νινευῆ ἀδελφοῖς αὐτοῦ.
|
|
17
|
17
|
|
Прїидо'ша же а^хїѓ'ръ и^ нава'џъ сн~ове сестры` товїины, ра'дђющися к товїю, весели'стася въкђпњ с ни'мъ ѓ^ всњхъ бл~гихъ ја%же сътвори` е^мђ б~ъ”
|
καὶ παρεγένετο ᾿Αχιάχαρος καὶ Νασβὰς ὁ ἐξάδελφος αὐτοῦ,
|
|
18
|
18
|
|
И$ по седмь днїи пирђ'юще вси` съ ра'достїю ве'лїею веселя'щеся”
|
καὶ ἤχθη ὁ γάμος Τωβία μετ᾿ εὐφροσύνης ἡμέρας ἑπτά.
|