|
Глvа, и~”
|
Κεφάλαιο 8
|
|
1
|
1
|
|
По вечеранїю же въведо'ша ю%ношђ к не'и.
|
ΟΤΕ δὲ συνετέλεσαν δειπνοῦντες, εἰσήγαγον Τωβίαν πρὸς αὐτήν.
|
|
2
|
2
|
|
и^ въспомянђ товїа словеса` а^гг~ла, і^ и^зяT эT влага'лища свое^го ча'сть ё^тро'бы ры'бїя, и^ възложи ю& на ё%глїе ѓ%гненое”
|
ὁ δὲ πορευόμενος ἐμνήσθη τῶν λόγων Ραφαὴλ καὶ ἔλαβε τὴν τέφραν τῶν θυμιαμάτων καὶ ἐπέθηκε τὴν καρδίαν τοῦ ἰχθύος καὶ τὸ ἧπαρ καὶ ἐκάπνισεν.
|
|
3
|
3
|
|
А$гг~лъ же рафаи'лъ въсхити` дњ'мона, и^ ё^вяза е^го въ пђсты'ни вы'ше е^гљ=пта”
|
ὅτε δὲ ὠσφράνθη τὸ δαιμόνιον τῆς ὀσμῆς, ἔφυγεν εἰς τὰ ἀνώτατα Αἰγύπτου καὶ ἔδησεν αὐτὸ ὁ ἄγγελος.
|
|
4
|
4
|
|
Тогда` товїя наказа дв~цђ и^ рече е'и, са'ра въста'ни и^ помоли'ся г~ђ б~ђ днsе, и^ заё%тра, и^ по заё%трїи. ја%ко сїи тр^и но'щи б~ђ присвоимся” Є$гда же про'идетъ тре'тїя но'щь тогда` съвокђпи'мся. сн~ове б^о ст~ыхъ людїи е^смы`. и^ не съвокђпи'мся та'ко ја%ко ја^зы'цы и^же не вњ'дятъ б~а” И$ въста'вши въкђ'пњ моля'хђся б~ђ съ ё^миле'нїем#. да здра'вїе да'сться иM”
|
ὡς δὲ συνεκλείσθησαν ἀμφότεροι, ἀνέστη Τωβίας ἀπὸ τῆς κλίνης καὶ εἶπεν· ἀνάστηθι, ἀδελφή, καὶ προσευξώμεθα, ἵνα ἐλεήσῃ ἡμᾶς ὁ Κύριος.
|
|
5
|
5
|
|
Рече же товїя, г~и б~е эTц~ъ на'шихъ хва'ляT т^я нб~са и^ земля`, мо'ре же і^ и^сто'чницы и^ рњ'ки, и^ вся` творе'нїя твоя`, і^ и'же в ниX сђть”
|
καὶ ἤρξατο Τωβίας λέγειν· εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιον καὶ ἔνδοξον εἰς τοὺς αἰῶνας· εὐλογησάτωσάν σε οἱ οὐρανοὶ καὶ πᾶσαι αἱ κτίσεις σου.
|
|
6
|
6
|
|
Ты сътвори` а^да'ма эT прьсти, и^ далъ е^си е^мђ помо'щницђ е^в#вђ.
|
σὺ ἐποίησας ᾿Αδὰμ καὶ ἔδωκας αὐτῷ βοηθὸν Εὔαν στήριγμα τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· ἐκ τούτων ἐγεννήθη τὸ ἀνθρώπων σπέρμα. σὺ εἶπας· οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον, ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν ὅμοιον αὐτῷ.
|
|
7
|
7
|
|
и^ нн~њ г~и б~е т^ы вњ'си, и^же не въ блђ'дъ прїе'млю сестрђ мою` сђпрђ'гђ, н^о любве ради пло'да вњ'чнаго, да блsвится в не'мъ и^мя твое въ вњ'ки вњкомъ”
|
καὶ νῦν, Κύριε, οὐ διά πορνείαν ἐγὼ λαμβάνω τὴν ἀδελφήν μου ταύτην, ἀλλὰ ἐπ᾿ ἀληθείας ἐπίταξον ἐλεῆσαί με καὶ αὐτῇ συγκαταγηρᾶσαι.
|
|
8
|
8
|
|
И$ са'ра та'кожDе моля'шеся гл~юще, поми'лђи наs г~и поми'лђи наs, и^ да състарњ'емся ѓ%ба здра'ва”
|
καὶ εἶπε μετ᾿ αὐτοῦ· ἀμήν.
|
|
9
|
9
|
|
И$ бы'сть въ кђроглаше'нїе, повелњ` рагђи'лъ призва'ти рабы` своя`, і^ и^до'ша с ни'мъ въкђ'пњ да и^скопа'ютъ гро'бъ.
|
καὶ ἐκοιμήθησαν ἀμφότεροι τὴν νύκτα.
|
|
10
|
10
|
|
мнњста б^о ја%кота'коже слђчи'ся е^мђ, ја%коже и^ про'чимъ, з~, мђжемъ, и^же въхожда'ше к не'и”
|
καὶ ἀναστὰς Ραγουὴλ ἐπορεύθη καὶ ὤρυξε τάφον λέγων· μὴ καὶ οὗτος ἀποθάνῃ;
|
|
11
|
11
|
|
Є$гда же ё^готоваша гро'бъ. ѓ^бра'щся рагђил# к женњ свое'и,
|
καὶ ἦλθε Ραγουὴλ εἰς τὴν οἰκίαν ἑαυτοῦ
|
|
12
|
12
|
|
и^ рече е'и, посли е^ді'нђ эT рабы'нь твои^хъ, и^ да ви'дитъ а^ще мр~твъ е^сть, да погребђ е^го пре'же даже сн~цю не в#зыити”
|
καὶ εἶπεν ῎Εδνᾳ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ· ἀπόστειλον μίαν τῶν παιδισκῶν, καὶ ἰδέτωσαν εἰ ζῇ· εἰ δὲ μή, ἵνα θάψωμεν αὐτόν, καὶ μηδεὶς γνῷ.
|
|
13
|
13
|
|
ѓна' же посла` е^ді'нђ эT рабы'нь своиX, и^же вни'де в ло'жницђ и^ ѓ^брњте` иX жи'вы и^ здра'вы въкђ'пњ спя'щи,
|
καὶ εἰσῆλθεν ἡ παιδίσκη ἀνοίξασα τὴν θύραν καὶ εὗρε τοὺς δύο καθεύδοντας.
|
|
14
|
14
|
|
и^ ѓ^бра'щся повњствова бл~гђ по'вњсть.
|
καὶ ἐξελθοῦσα ἀπήγγειλεν αὐτοῖς, ὅτι ζῇ.
|
|
15
|
15
|
|
и^ хвали'ша г~а б~а, рагђи'лъ и^ а'нна жена` е^го” И$ реко'ша, хвали'м# т^я г~и б~е і^и^л~ев#.
|
καὶ εὐλόγησε Ραγουὴλ τὸν Θεὸν λέγων· εὐλογητὸς εἶ σύ, ὁ Θεός, ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ καθαρᾷ καὶ ἁγίᾳ, καὶ εὐλογείτωσάν σε οἱ ἅγιοί σου καὶ πᾶσαι αἱ κτίσεις σου, καὶ πάντες οἱ ἄγγελοί σου καὶ οἱ ἐκλεκτοί σου εὐλογείτωσάν σε εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
16
|
16
|
|
и^же не слђчи'ся намъ та'ко ја^коже мышля'хомъ. сътвори'лъ е^си въи%стиннђ с на'ми млsть твою. и^ эTгна'лъ е^си вра'га и^же скорбя` насъ”
|
εὐλογητὸς εἶ ὅτι ηὔφρανάς με, καὶ οὐκ ἐγένετό μοι καθὼς ὑπενόουν, ἀλλὰ κατὰ τὸ πολὺ ἔλεός σου ἐποίησας μεθ᾿ ἡμῶν.
|
|
17
|
17
|
|
ё^млрsди'въ же ся наD двњма сима, да'и же иM г~и прилњж'не хвали'ти т^я” и^ же'ртвђ хвале'нїа твое^го, здра'вїа ра'ди свое^го приноси'ти. да позна'юT вс^и ја^зы'цы, и^же т^ы е^си б~ъ е^ді'нъ по все'и земли`,
|
εὐλογητὸς εἶ ὅτι ἠλέησας δύο μονογενεῖς· ποίησον αὐτοῖς, δέσποτα, ἔλεος, συντέλεσον τὴν ζωὴν αὐτῶν ἐν ὑγιείᾳ μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ ἐλέους.
|
|
18
|
18
|
|
і^ а'бїе повелњ` рагђи'л# рабо'мъ свои^мъ да и^спо'лнятъ ро'въ земли`, ја%же и^скопа'ша, пре'же не'жели дн~ь бђ'детъ.
|
ἐκέλευσε δὲ τοῖς οἰκέταις χῶσαι τὸν τάφον.
|
|
19
|
19
|
|
женњ же свое'и рече да сътворитъ ё^чрежде'нїе. и^ ё^готоваетъ вся` ја%же на пи'щђ, дв^њ кра'вы тђ'чны, и^ четы'ре ѓ%вны заклати, и^ ё^готовати потре'бнаа всњмъ съсњ'домъ своиM, и^ всњмъ ё%жникоM
|
καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς γάμον ἡμερῶν δεκατεσσάρων.
|
|
20
|
20
|
|
И$ закля` рагђи'лъ товїю, да пребђдеT ё^ него дв^њ недели.
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ Ραγουὴλ πρὶν ἢ συντελεσθῆναι τὰς ἡμέρας τοῦ γάμου ἐνόρκως μὴ ἐξελθεῖν αὐτὸν ἐὰν μὴ πληρωθῶσιν αἱ δεκατέσσαρες ἡμέραι τοῦ γάμου.
|
|
21
|
21
|
|
съ всњхъ ја%же и^мњя'ше рагђи'лъ, даде` товїи поl. и^ сътвори рђкописа'нїе, да да'сться товїи и^ втора'я ча'сть ѓ^ста'вшая по смерти е^го въ ѓ^держа'нїе”
|
καὶ τότε λαβόντα τὸ ἥμισυ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ πορεύεσθαι μεθ᾿ ὑγιείας πρὸς τὸν πατέρα· καὶ τὰ λοιπά, ὅταν ἀποθάνω καὶ ἡ γυνή μου.
|