|
Глаv, д~”
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
|
Сего ра'ди е^гDа` товїя мня'ше моли'твђ свою` ё^слы'шанђ быти да ё%мретъ”
|
ΕΝ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη ἐμνήσθη Τωβὶτ περὶ τοῦ ἀργυρίου, οὗ παρέθετο Γαβαὴλ ἐν Ράγοις τῆς Μηδίας,
|
|
2
|
2
|
|
Призва` к себњ товїю сн~а своего, реq же е^мђ, слы'ши сн~ђ мо'и словеса` ё^стъ мои^хъ. и^ сїя въ срDци твоеM ја%ко ѓ^снова'нїе положи`”
|
καὶ εἶπεν ἐν ἑαυτῷ· ἐγὼ ᾐτησάμην θάνατον, τί οὐ καλῶ Τωβίαν τὸν υἱόν μου, ἵνα αὐτῷ ὑποδείξω πρὶν ἀποθανεῖν με;
|
|
3
|
3
|
|
Є$гда` прїиметъ б~ъ дш~ђ мою, тњ'ло мое` погреби`. и^ въ чти` и^мњ'еши мт~рь свою`, вся` дн~и живота` ея`,
|
καὶ καλέσας αὐτὸν εἶπε· παιδίον, ἐὰν ἀποθάνω, θάψον με, καὶ μὴ ὑπερίδῃς τὴν μητέρα σου· τίμα αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου καὶ ποίει τὸ ἀρεστὸν αὐτῇ καὶ μὴ λυπήσῃς αὐτήν.
|
|
4
|
4
|
|
и^ памяTствђи и^же коли'ки болњзни терпњла е^сть тебе ради во чревњ свое^мъ” Є$гда же и^ т^а съвръшиT время живота` свое^го, погребе'ши ю& блиZ мене”
|
μνήσθητι, παιδίον, ὅτι πολλοὺς κινδύνους ἑώρακεν ἐπὶ σοὶ ἐν τῇ κοιλίᾳ· ὅταν ἀποθάνῃ, θάψον αὐτὴν παρ᾿ ἐμοὶ ἐν ἑνὶ τάφῳ.
|
|
5
|
5
|
|
Въ вся же дн~и живота' свое^го въ ё'мњ да и^мњ'еши б~а. и^ стрежи да не нњко'гда грњхђ и^зволи'ши и^ престђпи'ши за'повњди б~а на'шего.
|
πάσας τὰς ἡμέρας, παιδίον, Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν μνημόνευε καὶ μὴ θελήσῃς ἁμαρτάνειν καὶ παραβῆναι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ. δικαιοσύνην ποίει πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου καὶ μὴ πορευθῇς ταῖς ὁδοῖς τῆς ἀδικίας·
|
|
6
|
6
|
|
διότι ποιοῦντός σου τὴν ἀλήθειαν, εὐοδίαι ἔσονται ἐν τοῖς ἔργοις σου καὶ πᾶσι τοῖς ποιοῦσι τὴν δικαιοσύνην.
|
|
|
7
|
7
|
|
эT и^мњнїя же твое^готвори` ми'лостыню. и^ не эTврати` лица твое^го н^и эT е^ді'наh ё^бо'гаго, а%ще с^е не сътвори'ши, то ни эT тебе` эTврати'тся лице гн~е.
|
ἐκ τῶν ὑπαρχόντων σοι ποίει ἐλεημοσύνην, καὶ μὴ φθονεσάτω σου ὁ ὀφθαλμὸς ἐν τῷ ποιεῖν σε ἐλεημοσύνην· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ παντὸς πτωχοῦ, καὶ ἀπὸ σοῦ οὐ μὴ ἀποστραφῇ τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ.
|
|
8
|
8
|
|
е^ли'ко мо'жеши толи'ко бђ'ди млsрдъ. а%ще же мно'готебњ бђ'детъ, и^зоби'лно въздава'и. а%ще ма'лотебњ бђдетъ, и^ ма'лое бл~гово'лно ё^частити помы'сли.
|
ὡς σοὶ ὑπάρχει κατὰ τὸ πλῆθος, ποίησον ἐξ αὐτῶν ἐλεημοσύνην· ἐὰν ὀλίγον σοι ὑπάρχῃ, κατὰ τὸ ὀλίγον μὴ φοβοῦ ποιεῖν ἐλεημοσύνην·
|
|
9
|
9
|
|
м#зды б^о бл~ги себњ` съкровищђе^ши в днь потре'бныи”
|
θέμα γὰρ ἀγαθὸν θησαυρίζεις σεαυτῷ εἰς ἡμέραν ἀνάγκης·
|
|
10
|
10
|
|
ЈА/ко милостыня эT вся'каго грњха и^ эT смр~ти и^зба'витъ и^ не ѓ^ста'витъ дш~и и^ти` въ тмђ.
|
διότι ἐλεημοσύνη ἐκ θανάτου ρύεται καὶ οὐκ ἐᾷ εἰσελθεῖν εἰς τὸ σκότος·
|
|
11
|
11
|
|
ё^пова'нїе ве'лїе бђдетъ преD лицемъ бж~їимъ млsтыня всMњ сътворя'ющимъ ю&”
|
δῶρον γὰρ ἀγαθόν ἐστιν ἐλεημοσύνη πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτὴν ἐνώπιον τοῦ ῾Υψίστου.
|
|
12
|
12
|
|
Воньми себњ` прилњжнњ сн~ђ мо'и эT вся'каго дерзновенїя. и^ кро'мњ жены` твое'я никогда` ѓ^сла'биши грњха позна'ти”
|
πρόσεχε σεαυτῷ, παιδίον, ἀπὸ πάσης πορνείας καὶ γυναῖκα πρῶτον λάβε ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῶν πατέρων σου· μὴ λάβῃς γυναῖκα ἀλλοτρίαν, ἣ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ πατρός σου, διότι υἱοὶ προφητῶν ἐσμεν. Νῶε, ῾Αβραάμ, ᾿Ισαάκ, ᾿Ιακώβ, οἱ πατέρες ἡμῶν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος· μνήσθητι, παιδίον, ὅτι αὐτοὶ πάντες ἔλαβον γυναῖκας ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν καὶ εὐλογήθησαν ἐν τοῖς τέκνοις αὐτῶν, καὶ τὸ σπέρμα αὐτῶν κληρονομήσει γῆν.
|
|
13
|
13
|
|
Горды'ня нико'ли въ твое^мъ чю'въствњ, и^ли въ твое^мъ сло'вњ властвова'ти попђсти'ши. на тою` б^о нача'ло прїя вся'кое гђби'тельство”
|
καὶ νῦν, παιδίον, ἀγάπα τοὺς ἀδελφούς σου καὶ μὴ ὑπερηφανεύου τῇ καρδίᾳ σου ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν σου καὶ τῶν υἱῶν καὶ θυγατέρων τοῦ λαοῦ σου λαβεῖν σεαυτῷ ἐξ αὐτῶν γυναῖκα· διότι ἐν τῇ ὑπερηφανίᾳ ἀπώλεια καὶ ἀκαταστασία πολλή, καὶ ἐν τῇ ἀχρειότητι ἐλάττωσις καὶ ἔνδεια μεγάλη· ἡ γὰρ ἀχρειότης μήτηρ ἐστὶ τοῦ λιμοῦ.
|
|
14
|
14
|
|
Є$ли'цы тебњ` нњ'что съдњлаюT, ско'ро иM м#здђ возда'и. и^ м#зды нае'мника твое^го преD собо'ю эTнDђ не ѓ^стави`”
|
μισθὸς παντὸς ἀνθρώπου, ὃς ἐὰν ἐργάσηται παρὰ σοί, μὴ αὐλισθήτω, ἀλλ᾿ ἀπόδος αὐτῷ παραυτίκα, καὶ ἐὰν δουλεύσῃς τῷ Θεῷ, ἀποδοθήσεταί σοι. πρόσεχε σεαυτῷ, παιδίον, ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου καὶ ἴσθι πεπαιδευμένος ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ σου.
|
|
15
|
15
|
|
Чт^о эT и%ного ненави'диши сътвори'ти тебњ, зри да не и^ т^ы нњкогда` дрђго'мђ сътво'риши”
|
καὶ ὃ μισεῖς, μηδενὶ ποιήσῃς. οἶνον εἰς μέθην μὴ πίῃς, καὶ μὴ πορευθήτω μετὰ σοῦ μέθη ἐν τῇ ὁδῷ σου.
|
|
16
|
16
|
|
Хлњ'бъ тво'и съ а^лъчными и^ с требђ'ющими ја%ждь. и^ эT ѓ^дња'нїи твоиX нагиX ѓ^дњ'и.
|
ἐκ τοῦ ἄρτου σου δίδου πεινῶντι καὶ ἐκ τῶν ἱματίων σου τοῖς γυμνοῖς· πᾶν, ὃ ἐὰν περισσεύσῃ σοι, ποίει ἐλεημοσύνην, καὶ μὴ φθονεσάτω σου ὁ ὀφθαλμὸς ἐν τῷ ποιεῖν σε ἐλεημοσύνην.
|
|
17
|
17
|
|
хлњбъ же тво'и и^ винотвое` при погребенїю пра'веDнаго дава'и. и^ не ја%ждь е^го ниже пїи съ грњшникы”
|
ἔκχεον τοὺς ἄρτους σου ἐπὶ τὸν τάφον τῶν δικαίων καὶ μὴ δῷς τοῖς ἁμαρτωλοῖς.
|
|
18
|
18
|
|
Совњтъ всегда` эT мђ'дра пои^щи.
|
συμβουλίαν παρὰ παντὸς φρονίμου ζήτησον καὶ μὴ καταφρονήσῃς ἐπί πάσης συμβουλίας χρησίμης.
|
|
19
|
19
|
|
въ вся'ко вре'мя блsви б~а. и^спроси` эT него да пђти твои` ё^пра'витъ. и^ вся` совњты твоя` в немъ да пребыва'ютъ”
|
καὶ ἐν παντὶ καιρῷ εὐλόγει Κύριον τὸν Θεὸν καὶ παρ᾿ αὐτοῦ αἴτησον, ὅπως αἱ ὁδοί σου εὐθεῖαι γένωνται, καὶ πᾶσαι αἱ τρίβοι καὶ βουλαί σου εὐοδωθῶσι· διότι πᾶν ἔθνος οὐκ ἔχει βουλήν, ἀλλ᾿ αὐτὸς ὁ Κύριος δίδωσι πάντα τὰ ἀγαθὰ καὶ ὃν ἐὰν θέλῃ, ταπεινοῖ, καθὼς βούλεται. καὶ νῦν, παιδίον, μνημόνευε τῶν ἐντολῶν μου, καὶ μὴ ἐξαλειφθήτωσαν ἐκ τῆς καρδίας σου.
|
|
20
|
20
|
|
Сказђ'ю же т^и и^ се` сн~ђ мо'и, ја^ко даX, і~, гри'венъ сребра`, е^гда` е^ще` младенецъ бы'лъ е^си гаваи^лђ въ раге'сњ гра'дњ меDстњ, и^ рђкописа'нїе е^го и^мњ'ющђ м^и” И$ сего ради възы'щи ка'ко к немђ дои^деши, да прїимеши эT не'го ѓ^пи'саннђю тя'гость сребра`. и^ воздаси е^мђ рђкописа'нїе е^го.
|
καὶ νῦν ὑποδεικνύω σοι τὰ δέκα τάλαντα τοῦ ἀργυρίου, ἃ παρεθέμην Γαβαήλῳ τῷ τοῦ Γαβρία ἐν Ράγοις τῆς Μηδίας.
|
|
21
|
21
|
|
не ё^бо'ися сн~ђ мо'и. а%ще и^ нище'тно жи'тїе живем#, н^о многа бл~га и^мњти бђ'демъ а%ще ё^боиMся б~а и^ эTстђ'пимъ эT всяка'го грњха и^ сътво'римъ бл~гая”
|
καὶ μὴ φοβοῦ, παιδίον, ὅτι ἐπτωχεύσαμεν· ὑπάρχει σοι πολλά, ἐὰν φοβηθῇς τὸν Θεόν, καὶ ἀποστῇς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας καὶ ποιήσῃς τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον αὐτοῦ.
|