|
Глvа, ѕ~”
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
|
къ сицевомђ гл~ђ преста` ма'ти е^го пла'кати и^ ё^молча`”
|
ΟΙ δὲ πορευόμενοι τὴν ὁδὸν ἦλθον ἑσπέρας ἐπὶ τὸν Τίγριν ποταμόν, καὶ ηὐλίζοντο ἐκεῖ.
|
|
2
|
2
|
|
И$ дя'ше же товїя, и^ пе'съ послњдђя' е^мђ. и^ ѓ^бля'же въ пе'рвђю но'щь бли'зъ рњки` ти'гры”
|
τὸ δὲ παιδάριον κατέβη περικλύσασθαι, καὶ ἀνεπήδησεν ἰχθὺς ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἐβουλήθη καταπιεῖν τὸ παιδάριον.
|
|
3
|
3
|
|
І$ и^зы'иде да ё^мы'етъ но'ѕњ свои. и^ с^е ры'ба вели'ка и^зы'иде на пожре'нїе его. е^яже ё^жасе'ся товїя въпїя гла'сом# вели'кимъ рекђще” Ги~ хо'щетъ м^я пожњрти ры'ба”
|
ὁ δὲ ἄγγελος εἶπεν αὐτῷ· ἐπιλαβοῦ τοῦ ἰχθύος. καὶ ἐκράτησε τὸν ἰχθὺν τὸ παιδάριον καὶ ἀνέβαλεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν.
|
|
4
|
4
|
|
И$ рече е^мђ а#гг~лъ възми` за що'кђ е^я и^ въстягни` е^я` к себњ, се же сътвори въстягнђ е^я`, на' сђхо, и^ нача` мета'тися преD нога'ма е^го”
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος· ἀνάτεμε τὸν ἰχθὺν καὶ λαβὼν τὴν καρδίαν καὶ τὸ ἧπαρ καὶ τὴν χολὴν θὲς ἀσφαλῶς.
|
|
5
|
5
|
|
Тогда` рече е^мђ а^гг~лъ. распори т^ђ рибђ, и^ срDце е^я` и^ ё^тро'бђ и^ же'лчь сохрани` себњ. зане` сїа потре'бна сђть и^ на врачева'нїе ключи'ма.
|
καὶ ἐποίησε τὸ παιδάριον ὡς εἶπεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος, τὸν δὲ ἰχθὺν ὀπτήσαντες ἔφαγον.
|
|
6
|
6
|
|
и^же е^гда` сътвори, и^ ча'сть е^ді'нђ и^спече и^ взя'тъ ю& съ собо'ю на пђть. про'чая же ѓ^соли'ша да'же ё^довлиTся и^мъ. до'ндеже прїидђтъ въ раге'съ гра'дъ меDскїи”
|
καὶ ὥδευον ἀμφότεροι, ἕως οὗ ἤγγισαν ἐν ᾿Εκβατάνοις.
|
|
7
|
7
|
|
Тогда` въпроси` товїя а^гг~ла, и^ реq е^мђ. молю` т^я а^за'рїе бра'те. да ска'жеши мн^њ чт^о за врачева'нїе и^мњю'тъ т^а и^же эT ры'бы съхрани'ти повелњ'лъ е^си.
|
καὶ εἶπε τὸ παιδάριον τῷ ἀγγέλῳ· ᾿Αζαρία ἀδελφέ, τί ἐστιν ἡ καρδία καὶ τὸ ἧπαρ καὶ ἡ χολὴ τοῦ ἰχθύος;
|
|
8
|
8
|
|
и^ эTвњща` а^гг~лъ рече к немђ. ча'сть срDца ры'бїя а^ще възложи'ши на ё%глїе, ды'мъ е^я прогонитъ вся'къ ро'дъ дњмоньскїи, и^ли эT мђж'а и^ли эT жены`. и^ пото'мъ нико'гда же не пристђпит#.
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἡ καρδία καὶ τὸ ἧπαρ, ἐάν τινα ὀχλῇ δαιμόνιον ἢ πνεῦμα πονηρόν, ταῦτα δεῖ καπνίσαι ἐνώπιον ἀνθρώπου ἢ γυναικός, καὶ οὐκέτι οὐ μὴ ὀχληθῇ·
|
|
9
|
9
|
|
и^ же'лчь възмо'жетъ на помаза'нїе ѓ^чесо'мъ, на ни'х# же а^ще бђдетъ бњльмо, и^ ё^здравятся”
|
ἡ δὲ χολή, ἐγχρῖσαι ἄνθρωπον, ὃς ἔχει λευκώματα ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ ἰαθήσεται.
|
|
10
|
10
|
|
И$ рече е^мђ товїя. гдњ хо'щеши да пребыва'емъ”
|
ὡς δὲ προσήγγισαν τῇ Ράγῃ,
|
|
11
|
11
|
|
эTвњща же а^гг~лъ рече, е^сть здњ мђ'жъ и^менемъ рагђи'лъ бли'жнїи эT колњ'на твое^го. и^ се'и и%маT дще'рь и^мене'мъ сара,
|
εἶπεν ὁ ἄγγελος τῷ παιδαρίῳ· ἀδελφέ, σήμερον αὐλισθησόμεθα παρὰ Ραγουήλ, καὶ αὐτὸς συγγενής σού ἐστι, καὶ ἔστιν αὐτῷ θυγάτηρ ὀνόματι Σάρρα·
|
|
12
|
12
|
|
и^ не и%мать ни е^ді'наго сн~а и^ли дщери ра'звњ е^я`, тебњ и%мать бы'ти вс^я и^мњ'нїа е^го, и^маши б^о е^я` взя'ти себњ въ женђ`”
|
λαλήσω περὶ αὐτῆς τοῦ δοθῆναί σοι αὐτὴν εἰς γυναῖκα, ὅτι σοι ἐπιβάλλει ἡ κληρονομία αὐτῆς, καὶ σὺ μόνος εἶ ἐκ τοῦ γένους αὐτῆς, καὶ τὸ κοράσιον καλὸν καὶ φρόνιμόν ἐστι.
|
|
13
|
13
|
|
Сего ради проси эTц~а е^я`, и^ да'сть тебњ е^я` въ женђ”
|
καὶ νῦν ἄκουσόν μου καὶ λαλήσω τῷ πατρὶ αὐτῆς, καὶ ὅταν ὑποστρέψωμεν ἐκ Ραγῶν, ποιήσομεν τὸν γάμον· διότι ἐπίσταμαι Ραγουὴλ ὅτι οὐ μὴ δῷ αὐτὴν ἀνδρὶ ἑτέρῳ κατὰ τὸν νόμον Μωυσῆ ἢ ὀφειλήσει θάνατον, ὅτι τὴν κληρονομίαν σοὶ καθήκει λαβεῖν ἢ πάντα ἄνθρωπον.
|
|
14
|
14
|
|
Тогда` эTвњща` товїя и^ рече, слы'шахъ ја%коже дана бњ сеDми мђжемъ и^ мр~тви сђть, н^о и^ с^е слы'шахъ ја%ко дњ'монъ ё^би я&”
|
τότε εἶπε τὸ παιδάριον τῷ ἀγγέλῳ· ᾿Αζαρία ἀδελφέ, ἀκήκοα ἐγὼ τὸ κοράσιον δεδόσθαι ἑπτὰ ἀνδράσι καὶ πάντας ἐν τῷ νυμφῶνι ἀπολωλότας.
|
|
15
|
15
|
|
Сего раd боюся да и^ мн^њ сїя не слђчи'тся, зане а^зъ е^ді'нъ е^смь ё^ родителеи моиX и^ низложи'лъ быхъ старость и^хъ съ скорбњ'нїемъ въ гро'бъ”
|
καὶ νῦν ἐγὼ μόνος εἰμὶ τῷ πατρὶ καὶ φοβοῦμαι μὴ εἰσελθὼν ἀποθάνω καθὼς καὶ οἱ πρότεροι, ὅτι δαιμόνιον φιλεῖ αὐτήν, ὃ οὐκ ἀδικεῖ οὐδένα πλὴν τῶν προσαγόντων αὐτῇ. καὶ νῦν ἐγὼ φοβοῦμαι μὴ ἀποθάνω καὶ κατάξω τὴν ζωὴν τοῦ πατρός μου καὶ τῆς μητρός μου μετ᾿ ὀδύνης ἐπ᾿ ἐμοὶ εἰς τὸν τάφον αὐτῶν· καὶ υἱὸς ἕτερος οὐχ ὑπάρχει αὐτοῖς, ὃς θάψει αὐτούς.
|
|
16
|
16
|
|
Тогда а^гг~л# рафаи'лъ рече е^мђ, послђшаи м^я, а^зъ т^и покажђ сихъ, на ни'х#же дњмонъ и%мать вла'сть, сїи бо и^же ѓ^женя'ются си'це, да б~а эT себе и^ эT свое^го ё%ма эTганя'ютъ, и^ свое^мђ блDђствђ тако настояT, ја%ко ко'нь и^ м#скъ в нем#же нњ'сть ра'зђма” НаD сицевыми б^о дњмонъ и%мать власть” Ты же е^гда прїимеши ю&, и^ входя'щи в ло'жницђ потри дн~и въздержися эT неа`, и^ ничтоже и%ното'кмо мл~тваM настоя'ще с нею”
|
εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ἄγγελος· οὐ μέμνησαι τῶν λόγων, ὧν ἐνετείλατό σοι ὁ πατήρ σου, ὑπὲρ τοῦ λαβεῖν σε γυναῖκα ἐκ τοῦ γένους σου; καὶ νῦν ἄκουσόν μου, ἀδελφέ, διότι σοὶ ἔσται εἰς γυναῖκα, καὶ τοῦ δαιμονίου μηδένα λόγον ἔχε, ὅτι τὴν νύκτα ταύτην δοθήσεταί σοι αὕτη εἰς γυναῖκα.
|
|
17
|
17
|
|
В тђ'ю же но'щъ пе'рвђю, да възложи'ши на ё'глїе ѓ^гнено ё^тро'бђ ри'бы сея,
|
καὶ ἐὰν εἰσέλθῃς εἰς τὸν νυμφῶνα, λήψῃ τέφραν θυμιαμάτων καὶ ἐπιθήσεις ἀπὸ τῆς καρδίας καὶ τοῦ ἥπατος τοῦ ἰχθύος καὶ καπνίσεις,
|
|
18
|
18
|
|
і^ и^з#женђтся дњ'мони” Въ вторђ'ю же нощ# въ сложе'нїе ст~ымъ патрїа'рхомъ прїимешися” Тре'тїе же но'щи блsвенїе наслњди'ши, да сн~ове ро'дятся здра'ви эT васъ” ПришеDши же тре'тїе'и но'щи прїимеши дв~ђ съ стра'хоM гн~имъ. бо'леи пло'да ра'ди нежели блђ'да. да сњ'мя а^врамле блsвенїе въ сн~њхъ наслњди'ши”
|
καὶ ὀσφρανθήσεται τὸ δαιμόνιον καὶ φεύξεται καὶ οὐκ ἐπανελεύσεται εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. ὅταν δὲ προσπορεύῃ αὐτῇ, ἐγέρθητε ἀμφότεροι καὶ βοήσατε πρὸς τὸν ἐλεήμονα Θεόν, καὶ σώσει ὑμᾶς καὶ ἐλεήσει. μὴ φοβοῦ, ὅτι σοὶ αὐτὴ ἡτοιμασμένη ἦν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος, καὶ σὺ αὐτὴν σώσεις, καὶ πορεύσεται μετὰ σοῦ, καὶ ὑπολαμβάνω ὅτι σοι ἔσται ἐξ αὐτῆς παιδία.
|