|
Тови'џъ
|
ΤΩΒΙΤ
|
|
Глvа, а~”
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
|
Кні'га словесъ товїевыхᲆ сн~а товїилева. а^нанїилева, а^дђ'илева, гаваи^лева, эT сњмене а^саи'лева эT колњ'на неџали'мля.
|
ΒΙΒΛΟΣ λόγων Τωβίτ, τοῦ Τωβιήλ, τοῦ ᾿Ανανιήλ, τοῦ ᾿Αδουήλ, τοῦ Γαβαήλ, ἐκ τοῦ σπέρματος ᾿Ασιήλ, ἐκ τῆς φυλῆς Νεφθαλίμ,
|
|
2
|
2
|
|
и^же плњне'нъ бњ во' дн~и салманаса'ровы цр~я а^сљ=рїиска, эT џеꙁви'са и^же е^сть ѓ^десны'я страны` ки'да неџали'мля вᲆ галилеи` вы'ш#ше а^сљ=ра. сђщђ б^о е^мђ по плњненїи, пђти` и%стина не ѓ^ста'ви.
|
ὃς ᾐχμαλωτεύθη ἐν ἡμέραις ᾿Ενεμεσσάρου τοῦ βασιλέως ᾿Ασσυρίων ἐκ Θίσβης, ἥ ἐστιν ἐκ δεξιῶν Κυδίως τῆς Νεφθαλὶ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ὑπεράνω ᾿Ασήρ. —ἐγὼ Τωβὶτ ὁδοῖς ἀληθείας ἐπορευόμην καὶ δικαιοσύνης πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου
|
|
3
|
3
|
|
та'ко да вся` и^же и^мња'ше на вся'къ дн~ь съ плњнными бра'тїами, и^же бя'хђ эT ро'да е^го раздњля'ше”
|
καὶ ἐλεημοσύνας πολλὰς ἐποίησα τοῖς ἀδελφοῖς μου καὶ τῷ ἔθνει, τοῖς προπορευθεῖσι μετ᾿ ἐμοῦ εἰς χώραν ᾿Ασσυρίων εἰς Νινευῆ.
|
|
4
|
4
|
|
И$ е^гDа б^њ ю^нњ'ишїи всего` племе'ни неџали'мля. ѓ^ба'че же ничт^о дњтᲆствђ'я сътвори` въ дњ'ло”
|
καὶ ὅτε ἤμην ἐν τῇ χώρᾳ μου ἐν τῇ γῇ ᾿Ισραὴλ νεωτέρου μου ὄντος, πᾶσα φυλὴ τοῦ Νεφθαλὶμ τοῦ πατρός μου ἀπέστη ἀπὸ τοῦ οἴκου ῾Ιερουσολύμων, τῆς ἐκλεγείσης ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν ᾿Ισραὴλ εἰς τὸ θυσιάζειν πάσας τὰς φυλάς· καὶ ἡγιάσθη ὁ ναὸς τῆς κατασκηνώσεως τοῦ ῾Υψίστου καὶ ᾠκοδομήθη εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος.
|
|
5
|
5
|
|
И$ е^гда` хожда'хђ вс^и покланя'тися тельцеM зла'тыM. и%хже сотвори'лъ і^е^ровоаM цр~ь і^и^л~евъ.
|
καὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ αἱ συναποστᾶσαι ἔθυον τῇ Βάαλ τῇ δαμάλει καὶ ὁ οἶκος Νεφθαλὶμ τοῦ πατρός μου.
|
|
6
|
6
|
|
сеи е^ді'нъ то'кмо стражашеся съдрђженїя всXњ. н^о хожда'ше въ і^ерsлиM къ цр~кви гн~и, и^ тђ покланя'шеs г~ђ б~ђ і^и^л~евђ,
|
κἀγὼ μόνος ἐπορευόμην πλεονάκις εἰς ῾Ιεροσόλυμα ἐν ταῖς ἑορταῖς, καθὼς γέγραπται παντὶ τῷ ᾿Ισραὴλ ἐν προστάγματι αἰωνίῳ, τὰς ἀπαρχὰς καὶ τὰς δεκάτας τῶν γεννημάτων καὶ τὰς πρωτοκουρίας ἔχων·
|
|
7
|
7
|
|
и^ вс^я прьвороDнаа своа` и^ деся'тины вњ'рнњ принося'ше”
|
καὶ ἐδίδουν αὐτὰς τοῖς ἱερεῦσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν πρὸς τὸ θυσιαστήριον πάντων τῶν γεννημάτων. τὴν δεκάτην ἐδίδουν τοῖς υἱοῖς Λευὶ τοῖς θεραπεύουσιν εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ τὴν δευτέραν δεκάτην ἀπεπρατιζόμην καὶ ἐπορευόμην καὶ ἐδαπάνων αὐτὰ ἐν ῾Ιεροσολύμοις καθ᾿ ἕκαστον ἐνιαυτόν.
|
|
8
|
8
|
|
Си'цеy въ третїе лњто но'во пришелъцем слђжа'ше. вс^ю десятинђ да'я. сїя и^ сицева'я по зако'нђ бж~їю ѓ^тро'чищеM сђщемᲆ въздръжа'ше”
|
καὶ τὴν τρίτην ἐδίδουν οἷς καθήκει, καθὼς ἐνετείλατο Δεββώρα ἡ μήτηρ τοῦ πατρός μου, διότι ὀρφανὸς κατελείφθην ὑπὸ τοῦ πατρός μου.
|
|
9
|
9
|
|
Є$гда' же бњ въ мђж'ъ съвръшенъ, поя'тъ женђ` а%ннђ эT колњна свое^го, и^ роди` эT не'я сн~а, и^ нарече е^го и^ме'немъ свои^мъ. е^гоже и^змла'да наказа` боя'тися б~а, и^ въздръжа'тися эT вся'кого грᲇха.
|
καὶ ὅτε ἐγενόμην ἀνήρ, ἔλαβον ῎Ανναν γυναῖκα ἐκ τοῦ σπέρματος τῆς πατριᾶς ἡμῶν καὶ ἐγέννησα ἐξ αὐτῆς Τωβίαν.
|
|
10
|
10
|
|
е^гда же ја%тъ бы'сть, прїиде съ жено'ю свое'ю и^ съ сн~омъ свои^мъ во' граD ниневїи, и^ съ всњмᲆ племенеM своиM” И$ е^гDа вс^и ја^дя'хђ эT пи'ща ја^зы'ческы,
|
καὶ ὅτε ᾐχμαλωτίσθημεν εἰς Νινευῆ, πάντες οἱ ἀδελφοί μου καὶ οἱ ἐκ τοῦ γένους μου ἤσθιον ἐκ τῶν ἄρτων τῶν ἐθνῶν·
|
|
11
|
11
|
|
сеи же то'кмо сохрани` дш~ђ свою`, и^ никогда` ѓ^скврънися эT пи'ща и^хъ.
|
ἐγὼ δὲ συνετήρησα τὴν ψυχήν μου μὴ φαγεῖν,
|
|
12
|
12
|
|
зане` памятьствова г~ђ б~ђ всњмъ срDцемъ свои^мъ”
|
καθότι ἐμεμνήμην τοῦ Θεοῦ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ μου.
|
|
13
|
13
|
|
И$ даде` б~ъ млsть преD лицеM салъманасара цр~я. и^ даде` е^мђ свобо'дђ да и^детъ, а%може а%ще хо'щетъ.
|
καὶ ἔδωκεν ὁ ῞Υψιστος χάριν καὶ μορφὴν ἐνώπιον ᾿Ενεμεσσάρου, καὶ ἤμην αὐτοῦ ἀγοραστής·
|
|
14
|
14
|
|
и^мњ'юще во'лю твори'ти чт^о когда` а%ще въсхо'щетᲆ твори'ти” И$ хожда'ше къ всњмъ и^же бя'хђ въ ё%захъ, ё^че'нїе сп~се'нїя подая и^мъ” Є$гда же прїиде въ рагесъ граD меDскїи. и^мњю'щеи сᲆ собо'ю і~, гри'веn сребра` и^же дарова е^мђ цр~ь. И$ е^гда` ви'дњ въ мно'ѕњ племе'ни своеM гаваи'ла бра'та гаврїева в нищетњ сђща, и^же бы'сть эT колњ'на е^го. и^ даде` е^мђ сїе сребро`, по рђкописа'нїю е^го”
|
καὶ ἐπορευόμην εἰς τὴν Μηδίαν καὶ παρεθέμην Γαβαήλῳ τῷ ἀδελφῷ Γαβρία ἐν Ράγοις τῆς Μηδίας ἀργυρίου τάλαντα δέκα.
|
|
15
|
15
|
|
Є$гда' же ё%мре салманаса'ръ цр~ь. и^ црsтвова сенахери'въ сн~ъ е^го в него мњстᲆ. и^ сн~ов же і^и^л~евыX и^мњ` в нена'висти преD лице'мъ свои^мъ”
|
Καὶ ὅτε ἀπέθανεν ᾿Ενεμεσσάρ, ἐβασίλευσε Σενναχηρὶμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ, καὶ αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ἠκαταστάθησαν, καὶ οὐκ ἔτι ἠδυνάσθην πορευθῆναι εἰς τὴν Μηδίαν.
|
|
16
|
16
|
|
Товїя же на вся'къ дн~ь хожда'ше по всемђ` племени свое^мђ и^ ё^тњша'ше и^хъ, раꙁдњля'ше же е^ді'номђ ко'ждо и^хъ, е^ли'ко можа'ше эT бл~гъ своиX.
|
καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ενεμεσσάρου ἐλεημοσύνας πολλὰς ἐποίουν τοῖς ἀδελφοῖς μου·
|
|
17
|
17
|
|
а%лчђщихъ кормя'ше, наги'мъ же ѓ^дња'нїе дая'ше, и^ мр~твыM и^ закла'ныM, погребе`нїе прилᲇжне творя'ше”
|
τοὺς ἄρτους μου ἐδίδουν τοῖς πεινῶσι καὶ ἱμάτια τοῖς γυμνοῖς, καὶ εἴ τινα ἐκ τοῦ γένους μου ἐθεώρουν τεθνηκότα καὶ ἐρριμμένον ὀπίσω τοῦ τείχους Νινευῆ, ἔθαπτον αὐτόν.
|
|
18
|
18
|
|
Посе'м же е^гда` ѓ^браще'нᲆ быs сенахерив# цр~ь, бњжа'щи преD ја%ꙁвою ю'же нань б~ъ посла` порђга'нїа ради свое^го и^ раZгнњ'вася, и^ мно'гиX ё^би` эT сн~овъ і^и^л~ьскиX і^ эT і^ё^де'я” Товїя же погреба'ше телеса` и^хъ.
|
καὶ εἴ τινα ἀπέκτεινε Σενναχηρὶμ ὁ βασιλεύς, ὅτε ἦλθε φεύγων ἐκ τῆς ᾿Ιουδαίας, ἔθαψα αὐτοὺς κλέπτων· πολλοὺς γὰρ ἀπέκτεινεν ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ· καὶ ἐζητήθη ὑπὸ τοῦ βασιλέως τὰ σώματα, καὶ οὐχ εὑρέθη.
|
|
19
|
19
|
|
сїе е^гда възвњщено бы'сть цр~ю повелњ е^го ё^би'ти,
|
πορευθεὶς δὲ εἷς τῶν ἐν Νινευῆ, ὑπέδειξε τῷ βασιλεῖ περὶ ἐμοῦ ὅτι θάπτω αὐτούς, καὶ ἐκρύβην· ἐπιγνοὺς δὲ ὅτι ζητοῦμαι ἀποθανεῖν, φοβηθεὶς ἀνεχώρησα.
|
|
20
|
20
|
|
и^ вᲆꙁя'ти вс^я бл~гая е^го” Нотовїя сᲆ сн~омъ свои^мъ и^ с жено'ю ѓ^ста'вльши вс^я бл~гаа своа, и^ эTбњгъ съкры'ся, зане` мно'ѕи любя'хђ е^го”
|
καὶ διηρπάγη πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ οὐ κατελείφθη μοι οὐδὲν πλὴν ῎Αννας τῆς γυναικός μου καὶ Τωβίου τοῦ υἱοῦ μου.
|
|
21
|
21
|
|
И$ бысᲄь по дн~ехъ, м~е, ё^би'ша цр~я сн~ове е^го.
|
καὶ οὐ διῆλθον ἡμέρας πεντήκοντα, ἕως οὗ ἀπέκτειναν αὐτὸν οἱ δύο υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἔφυγον εἰς τὰ ὄρη ᾿Αραράθ, καὶ ἐβασίλευσε Σαχερδονὸς υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἔταξεν ᾿Αχιάχαρον τὸν ᾿Αναὴλ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ μου ἐπὶ πᾶσαν τὴν ἐκλογιστίαν τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ πᾶσαν τήν διοίκησιν.
|
|
22
|
22
|
|
и^ въꙁвратися товїя въ доM свои, и^ вс^я же бл~гая е^го воꙁвращена бы'сть е^мђ”
|
καὶ ἠξίωσεν ᾿Αχιάχαρος περὶ ἐμοῦ, καὶ ἦλθον εἰς Νινευῆ. ᾿Αχιάχαρος δὲ ἦν ὁ οἰνοχόος καὶ ἐπὶ τοῦ δακτυλίου καὶ διοικητὴς καὶ ἐκλογιστής, καὶ κατέστησεν αὐτὸν ὁ Σαχερδονὸς ἐκ δευτέρας· ἦν δὲ ἐξάδελφός μου.
|
|
Глvа, в~”
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
|
Посе'м же е^гда` бысть дн~ь пра'здника гн~я, и^ сътворенъ бысть ѓ^бњдъ до'бръ въ домђ` ᲄовїинњ,
|
ΟΤΕ δὲ κατῆλθον εἰς τὸν οἶκόν μου καὶ ἀπεδόθη μοι ῎Αννα ἡ γυνή μου, καὶ Τωβίας ὁ υἱός μου, ἐν τῇ πεντηκοστῇ ἑορτῇ, ἥ ἐστιν ἁγία ἑπτὰ ἑβδομάδων, ἐγενήθη ἄριστον καλόν μοι, καὶ ἀνέπεσα τοῦ φαγεῖν.
|
|
2
|
2
|
|
рече же сн~ђ свое^мђ. и^ди` и^ приведи нњ'киX эT колњна на'шего боя'щихъся б~а, да ја^дяT с на'ми”
|
καὶ ἐθεασάμην ὄψα πολλὰ καὶ εἶπα τῷ υἱῷ μου· βάδισον καὶ ἄγαγε ὃν ἂν εὕρῃς τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ἐνδεῆ, ὃς μέμνηται τοῦ Κυρίου, καὶ ἰδοὺ μένω σε.
|
|
3
|
3
|
|
Є$гда же и^зыиде и^ возвраᲄи'ся паки, и^ возвњсти е^мђ`, е^ді'нъ эT сн~овъ і^и^л~евыхъ ё^бїенъ лежа` на сᲄогнњ”
|
καὶ ἐλθὼν εἶπε· πάτερ, εἷς ἐκ τοῦ γένους ἡμῶν ἐστραγγαλωμένος ἔρριπται ἐν τῇ ἀγορᾷ.
|
|
4
|
4
|
|
А/бїе же воста` скоро и^ꙁы'иде эT трапеꙁы, ѓ^ста'вльши ѓ^бњдъ не вкђси` ничто'же, и^ прїиде къ тњлђ мрътвомђ и^ вꙁяT е& и^ несе` в# до'мъ свои в# та'ине, да е^гда` сл~нце за'иде, съкровено погребеT е&”
|
κἀγὼ πρὶν ἢ γεύσασθαί με, ἀναπηδήσας ἀνειλόμην αὐτὸν εἴς τι οἴκημα, ἕως οὗ ἔδυ ὁ ἥλιος.
|
|
5
|
5
|
|
Є$гдаy съкры` тњло мр~твое в домђ` свое^мᲆ, ја^де` хлњбъ съ пла'чемъ и^ съ боя'ꙁнїю
|
καὶ ἐπιστρέψας ἐλουσάμην καὶ ἤσθιον τὸν ἄρτον μου ἐν λύπῃ·
|
|
6
|
6
|
|
въспомина'я на словеса` ја%же рече г~ь, а^м#мо'сомъ прoркомъ дн~їе пра'ꙁникъ ва'шихъ ѓ^братя'тся въ пла'чъ и^ рыданїе.
|
καὶ ἐμνήσθην τῆς προφητείας ᾿Αμώς, καθὼς εἶπε· στραφήσονται αἱ ἑορταὶ ὑμῶν εἰς πένθος καὶ πᾶσαι αἱ εὐφροσύναι ὑμῶν εἰς θρῆνον,
|
|
7
|
7
|
|
е^гда' же сл~нце западе`, и%де и^ погребе е^го”
|
καὶ ἔκλαυσα. καὶ ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος, ᾠχόμην καὶ ὀρύξας ἔθαψα αὐτόν.
|
|
8
|
8
|
|
Э$блича'хђ же е^го вс^и и^скренїи е^го рекђщи. не сицевы'я л^и ради ве'щи ё^бїенъ бы'ти повелњнъ е^си эT цр~я, и^ е'два ё^бњжа` смр~ти. и^ паки погрњбаеши мр~твыхъ. товїя же наи^па'че боа'шеся б~а неже цр~я въсхища'ше телеса` ё^бїенаа и^ сокрыва'ше в домђ` свое^мъ. и^ въ полђнощеX погреба'ше т^а”
|
καὶ οἱ πλησίον ἐπεγέλων λέγοντες· οὐκ ἔτι φοβεῖται φονευθῆναι περὶ τοῦ πράγματος τούτου, καὶ ἀπέδρα, καὶ ἰδοὺ πάλιν θάπτει τοὺς νεκρούς.
|
|
9
|
9
|
|
Слђчи' же ся нњ'кое^го дн~е ё^трђжеn эT гро'ба грядя`, прїиде до до'мђ свое^го, и^ возляже близь стњны` и^ ё^спе`,
|
καὶ ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ ἀνέλυσα θάψας καὶ ἐκοιμήθην μεμιαμμένος παρὰ τὸν τοῖχον τῆς αὐλῆς, καὶ τὸ πρόσωπόν μου ἀκάλυπτον ἦν.
|
|
10
|
10
|
|
и^ спя'щђ е^мђ паде` гно'и теплъ на ѓ%чи е^го эT гнњꙁда` ла'стовича” И$ бы'сть слњпъ, сїе же и^скђше'нїе эT б~а слђчи'ся е^мђ. да'же послDњнимъ лю'демъ да'сться ѓ%браZ ᲄерпњнїя е^го, ја%ко и^ пра'веDнаго і%ѓва. и^же эT младе'нчества свое^го в#сегда` б~а боя'ся и^ ꙁа'повњди е^го съхраняа не быs ско'рбенъ преD бм~ъ наказа'нїа ради слњпоты` ја%же слђчи'ся е^мђ. н^о неподви'женъ въ бж~їи стра'сњ поживе`, да'ющи хва'лђ б~ђ ппо вся` дн~и живота` свое^го” И$же ја%ко бл~же'нномђ і^ѓ'вђ наскака'хђ цр~и. та'ко и^ е^го ро'ди, и^ ближнїи порђгахђся животђ е^го рекђщи” Гдњ` е^сть ё^пова'нїе твое е^гоy ра'ди млsтыня и^ погребе'нїе твори'лъ е^си” Товїя' же запрњщаше иM рекђщи. не гл~ите си'це, ꙁане` сн~ве ст~ыX е^смы`. и^ ча'емъ ѓ%ного живота` е^гоже б~ъ да'сть и^же вњрђ свою никогда не премњня'ютᲆ эT него`”
|
καὶ οὐκ ᾔδειν ὅτι στρουθία ἐν τῷ τοίχῳ ἐστί, καὶ τῶν ὀφθαλμῶν μου ἀνεῳγότων, ἀφώδευσαν τὰ στρουθία θερμὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ ἐγενήθη λευκώματα ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς μου. καὶ ἐπορεύθην πρὸς ἰατρούς, καὶ οὐκ ὠφέλησάν με· ᾿Αχιάχαρος δὲ ἔτρεφέ με, ἕως οὗ ἐπορεύθην εἰς τὴν ᾿Ελυμαΐδα.
|
|
11
|
11
|
|
А/нна же жена` е^го на вся'къ дн~ь хожда'ше къ дњ'лђ тка'лищномђ. и^ эT трђда рђкъ своиX жи'тїю поᲄребная воꙁноша'ше.
|
καὶ ἡ γυνή μου ῎Αννα ἠριθεύετο ἐν τοῖς γυναικείοις·
|
|
12
|
12
|
|
приключи' же ся нњ'когда да коꙁла принесе` въ до'мъ.
|
καὶ ἀπέστελλε τοῖς κυρίοις, καὶ ἀπέδωκαν αὐτῇ καὶ αὐτοὶ τὸν μισθὸν προσδόντες καὶ ἔριφον.
|
|
13
|
13
|
|
е^гоже товїя ё^слы'шA блею'ща. рече ви'дите ё^бо да не татьство бђ'детъ. эTда'ите е& е^гоy е^сть, и^б^о не подобаеT намъ ја%сти эT татьсᲄва ни'же ѓ^сязати чт^о,
|
ὅτε δὲ ἦλθε πρός με, ἤρξατο κράζειν· καὶ εἶπα αὐτῇ· πόθεν τὸ ἐρίφιον; μὴ κλεψιμαῖόν ἐστιν; ἀπόδος αὐτὸ τοῖς κυρίοις· οὐ γὰρ θεμιτόν ἐστι φαγεῖν κλεψιμαῖον.
|
|
14
|
14
|
|
е^мђже жена` е^го съ ја%ростїю эTвњща`. ЭO коль сђ'етна сътворена бысть ё^пова'нїа твоа, и^ млsтыня твоя` нн~њ ја^ви'шася. и^ сїя і^ и'на сицева'я словеса` поноша'ше е^мђ”
|
ἡ δὲ εἶπε· δῶρον δέδοταί μοι ἐπὶ τῷ μισθῷ. καὶ οὐκ ἐπίστευον αὐτῇ καὶ ἔλεγον ἀποδιδόναι αὐτὸ τοῖς κυρίοις καί ἠρυθρίων πρὸς αὐτήν· ἡ δὲ ἀποκριθεῖσα εἶπέ μοι· ποῦ εἰσιν αἱ ἐλεημοσύναι σου καὶ αἱ δικαιοσύναι σου; ἰδοὺ γνωστὰ πάντα μετὰ σοῦ.
|
|
Глvа, г~”
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
|
Тогда товїя въздохнђ и^ нача` моли'тися съ слеꙁа'ми рекђщи.
|
ΚΑΙ λυπηθεὶς ἔκλαυσα καὶ προσευξάμην μετ᾿ ὀδύνης λέγων·
|
|
2
|
2
|
|
пра'веде'нъ е^си г~и и^ вс^и сђди` твои` пра'ви сTђ. и^ вс^и пђтїе твои`, млsть і^ и'стинна и^ сђдъ”
|
δίκαιος εἶ, Κύριε, καὶ πάντα τὰ ἔργα σου καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοί σου ἐλεημοσύναι καὶ ἀλήθεια, καὶ κρίσιν ἀληθινὴν καὶ δικαίαν σὺ κρίνεις εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
3
|
3
|
|
И$ нн~њ г~и въспомяни м^я. и^ не сътвори` мще'нїя ѓ^ грњсњхъ мои^хъ, ни'же въспомяни` беꙁаконїя моа, ниже племе'ни мое^мђ
|
μνήσθητί μου καὶ ἐπίβλεψον ἐπ᾿ ἐμέ· μή με ἐκδικήσῃς ταῖς ἁμαρτίαις μου καὶ τοῖς ἀγνοήμασί μου καὶ τῶν πατέρων μου, ἃ ἥμαρτον ἐνώπιόν σου·
|
|
4
|
4
|
|
ја%ко не послђшахомъ за'повњдїи твои^хъ” Сего ради преда'ни е^смы` въ раZсња'нїе и^ въ плњненїе и^ въ смр~ть и^ въ притчю, и^ въ срамотђ` всњмъ ја^зы'комъ в ниX же разсњя'лъ е^си наs”
|
παρήκουσαν γὰρ τῶν ἐντολῶν σου, καὶ ἔδωκας ἡμᾶς εἰς διαρπαγὴνκαὶ αἰχμαλωσίαν καὶ θάνατον καὶ παραβολὴν ὀνειδισμοῦ πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν, ἐν οἷς ἐσκορπίσμεθα.
|
|
5
|
5
|
|
И$ нн~њ г~и велїи` сђды твои` ја%ко не сътвори'хомъ по ꙁа'повᲇдемъ твои^м#. и^ не ходихоM бл~го преD тобо'ю”
|
καὶ νῦν πολλαὶ αἱ κρίσεις σού εἰσι καὶ ἀληθιναὶ ἐξ ἐμοῦ ποιῆσαι περὶ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ τῶν πατέρων μου, ὅτι οὐκ ἐποιήσαμεν τὰς ἐντολάς σου· οὐ γὰρ ἐπορεύθημεν ἐν ἀληθείᾳ ἐνώπιόν σου.
|
|
6
|
6
|
|
И$ нн~њ г~и по во'ли твое'и сътвори` съ мно'ю, и^ повели` с ми'ромᲆ прїя'ти дх~ъ мо'и. лђчши б^о ми е^сть ё^мрњти нежели` жи'ти”
|
καὶ νῦν κατὰ τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιόν σου ποίησον μετ᾿ ἐμοῦ· ἐπίταξον ἀναλαβεῖν τὸ πνεῦμά μου, ὅπως ἀπολυθῶ καὶ γένωμαι γῆ· διότι λυσιτελεῖ μοι ἀποθανεῖν ἢ ζῆν, ὅτι ὀνειδισμοὺς ψευδεῖς ἤκουσα, καὶ λύπη ἐστὶ πολλὴ ἐν ἐμοί· ἐπίταξον ἀπολυθῆναί με τῆς ἀνάγκης ἤδη εἰς τὸν αἰώνιον τόπον, μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ἐμοῦ.
|
|
7
|
7
|
|
Того' же б^о дн~е слђчи'ся сарњ дще'ри рагђ'илевњ вᲆ раге'сњ гра'дњ мидьстњ. слы'шати стђдᲆ эT е^ді'ноа рабы'ни эTц~а свое^го.
|
᾿Εν τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ συνέβη τῇ θυγατρὶ Ραγουὴλ Σάρρᾳ ἐν ᾿Εκβατάνοις τῆς Μηδίας καὶ ταύτην ὀνειδισθῆναι ὑπὸ παιδισκῶν πατρὸς αὐτῆς,
|
|
8
|
8
|
|
ја%ко дана` бя'ше сеDми мђж'емъ, и^ дњмонᲆ и^менеM а^ꙁмодеѓ'съ, внезапђ ё^би` и^хъ, ја%ко вшеDши бя'хђ к не'и.
|
ὅτι ἦν δεδομένη ἀνδράσιν ἑπτά, καὶ ᾿Ασμοδαῖος τὸ πονηρὸν δαιμόνιον ἀπέκτεινεν αὐτοὺς πρὶν ἢ γενέσθαι αὐτοὺς μετ᾿ αὐτῆς ὡς ἐν γυναιξί. καὶ εἶπαν αὐτῇ· οὐ συνιεῖς ἀποπνίγουσά σου τοὺς ἄνδρας; ἤδη ἑπτὰ ἔσχες καὶ ἑνὸς αὐτῶν οὐκ ὠνομάσθης·
|
|
9
|
9
|
|
и^ е^гда` за винђ е^я` запрњщаше ѓ^троковицы, ѓ^ᲄрокови'ца же эTвњща` е'й рекђщи`. и^ наи^па'че эT тебе` не ё'ꙁриM сн~а ни'же дщери на земли`. ё^бїица мђж'їи свои^хъ. и^ е^да ё^би'ти м^я хо'щеши ја%ко ё^би'ла е^си сеDмь мђж'їи.
|
τί ἡμᾶς μαστιγοῖς; εἰ ἀπέθαναν, βάδιζε μετ᾿ αὐτῶν· μὴ ἴδοιμέν σου υἱὸν ἢ θυγατέρα εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
10
|
10
|
|
и^ эT сего` гл~а въꙁы'иде са'ра връхђ кама'ры свое'я и^ тр^и дн~и и^ тр^и нощи не ја^сть ниже питъ. н^о стоа'щи сᲆ слеза'ми моля'шеся б~ђ. да эT сего` стђда и^зба'вит# ея`”
|
ταῦτα ἀκούσασα ἐλυπήθη σφόδρα ὥστε ἀπάγξασθαι. καὶ εἶπε· μία μέν εἰμι τῷ πατρί μου· ἐὰν ποιήσω τοῦτο, ὄνειδος αὐτῷ ἔσται, καὶ τὸ γῆρας αὐτοῦ κατάξω μετ᾿ ὀδύνης εἰς ᾅδου.
|
|
11
|
11
|
|
Бысть же въ дн~ь тре'тїи е^гда` съвръши мл~твђ, блsвящи г~а реq, блsве'но е^сть и^мя` твое б~е эTц~ъ на'шиX и^ е^гда` прогнњва'ешися, млsрдїе сътвори'ши, и^ въ время скорбњнїя грњси` ѓ^пђстиши всњмᲆ и^же въз#ꙁовђтъ т^я”
|
καὶ ἐδεήθη πρὸς τῇ θυρίδι καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ Θεός μου, καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιον καὶ ἔντιμον εἰς τοὺς αἰῶνας· εὐλογήσαισάν σε πάντα τὰ ἔργα σου εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
12
|
12
|
|
К тебњ лице` мое ѓ^бра'щђ, к тебњ ѓ%чи мои` въꙁдвигнђ`,
|
καὶ νῦν, Κύριε, τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ τὸ πρόσωπόν μου εἰς σὲ δέδωκα·
|
|
13
|
13
|
|
въспрошђ` г~и да эT съю'ꙁа стђ'да сего` эTрњшиши м^я, и^ли и%сᲄин#но эT зеMли и^ꙁми м^я”
|
εἰπὸν ἀπολῦσαί με ἀπὸ τῆς γῆς καὶ μὴ ἀκοῦσαί με μηκέτι ὀνειδισμόν.
|
|
14
|
14
|
|
Ты вњси г~и и^же никогDа похотњхъ мђж'а, и^ чи'стђ въꙁдръжахъ дш~ђ мою` эT вся'кого похотњнїя,
|
σὺ γινώσκεις, Κύριε, ὅτι καθαρά εἰμι ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας ἀνδρὸς
|
|
15
|
15
|
|
ниже съ и^гра'ющимъ смњсиXся ниже с тњми и^же в лег#кости хо'дяT ё^ча'стница воздаXся” Мђжа же не похотњнїеM моиM н^о сътра'хоM твоиM и^ꙁволихъ прїя'ти. е^да` ли а%зъ недосто'ина быхъ тњмъ, и^ли ё^бо ѓ^ни` мн^њ не быша досто'ини. и^ли ё^бо мђжђ и%номђ съдръжа'лъ е^си мене” Нњсть б^о въ чл~цњ вла'сть, н^о совњт# тво'и, въи%стиннђ и'мать вс^я и^же ё^гоDна тебњ. е^гоже животъ а%ще въ и^скђше'нїи бђдетъ вњнча'ется. аще же въ скорбњнїи и^ꙁба'вится. и^ а%ще въ и^стлњнїи бђдетъ къ млsти твое'и прїити сподоби'тся. ни'же б^о ё^слади'тся ѓ^ погђбленїи на'шеM. и^же по во'лнњ тишинђ сътво'ритъ, пла'чю же и^ рыда'нїю ра'дость и^ веселїе възлїетъ. да бђ'детъ и^мя твое` б~е і^и^л~евъ блsве'нно въ вњки.
|
καὶ οὐκ ἐμόλυνα τὸ ὄνομά μου οὐδὲ τὸ ὄνομα τοῦ πατρός μου ἐν τῇ γῇ τῆς αἰχμαλωσίας μου. μονογενής εἰμι τῷ πατρί μου, καὶ οὐχ ὑπάρχει αὐτῷ παιδίον, ὃ κληρονομήσει αὐτόν, οὐδὲ ἀδελφὸς ἐγγὺς οὐδὲ ὑπάρχων αὐτῷ υἱός, ἵνα συντηρήσω ἐμαυτὴν αὐτῷ γυναῖκα. ἤδη ἀπώλοντό μοι ἑπτά· ἵνα τί μοι ζῆν; καὶ εἰ μὴ δοκεῖ σοι ἀποκτεῖναί με, ἐπίταξον ἐπιβλέψαι ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐλεῆσαί με καὶ μηκέτι ἀκοῦσαί με ὀνειδισμόν.
|
|
16
|
16
|
|
и^ во ѓ%но вре'мя ё^слы'шаны сђть мл~твы ѓбо'ю преD сла'вою вы'шнего б~а”
|
Καὶ εἰσηκούσθη προσευχὴ ἀμφοτέρων ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Ραφαήλ,
|
|
17
|
17
|
|
И$ послан# б^њ а%гг~лъ гн~ь рафаиl да ѓ^чи'стиT и^хъ ѓ%бою ꙁане` въ е^дїно время сђть моли'твы и^хъ преD гм~ъ творе'ни”
|
καὶ ἀπεστάλη ἰάσασθαι τοὺς δύο, τοῦ Τωβὶτ λεπίσαι τὰ λευκώματα καὶ Σάρραν τὴν τοῦ Ραγουὴλ δοῦναι Τωβίᾳ τῷ υἱῷ Τωβὶτ γυναῖκα καὶ δῆσαι ᾿Ασμοδαῖον τὸ πονηρὸν δαιμόνιον, διότι Τωβίᾳ ἐπιβάλλει κληρονομῆσαι αὐτήν. ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ ἐπιστρέψας Τωβὶτ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ Σάρρα ἡ τοῦ Ραγουὴλ κατέβη ἐκ τοῦ ὑπερῴου αὐτῆς.
|
|
Глаv, д~”
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
|
Сего ра'ди е^гDа` товїя мня'ше моли'твђ свою` ё^слы'шанђ быти да ё%мретъ”
|
ΕΝ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη ἐμνήσθη Τωβὶτ περὶ τοῦ ἀργυρίου, οὗ παρέθετο Γαβαὴλ ἐν Ράγοις τῆς Μηδίας,
|
|
2
|
2
|
|
Призва` к себњ ᲄовїю сн~а своего, реq же е^мђ, слы'ши сн~ђ мо'и словеса` ё^стъ мои^хъ. и^ сїя въ срDци твоеM ја%ко ѓ^снова'нїе положи`”
|
καὶ εἶπεν ἐν ἑαυτῷ· ἐγὼ ᾐτησάμην θάνατον, τί οὐ καλῶ Τωβίαν τὸν υἱόν μου, ἵνα αὐτῷ ὑποδείξω πρὶν ἀποθανεῖν με;
|
|
3
|
3
|
|
Є$гда` прїиметъ б~ъ дш~ђ мою, тњ'ло мое` погреби`. и^ въ чти` и^мњ'еши мт~рь свою`, вся` дн~и живота` ея`,
|
καὶ καλέσας αὐτὸν εἶπε· παιδίον, ἐὰν ἀποθάνω, θάψον με, καὶ μὴ ὑπερίδῃς τὴν μητέρα σου· τίμα αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου καὶ ποίει τὸ ἀρεστὸν αὐτῇ καὶ μὴ λυπήσῃς αὐτήν.
|
|
4
|
4
|
|
и^ памяTствђи и^же коли'ки болњꙁни терпᲇла е^сть тебе ради во чревњ свое^мᲆ” Є$гда же и^ т^а съвръшиT время живота` свое^го, погребе'ши ю& блиZ мене”
|
μνήσθητι, παιδίον, ὅτι πολλοὺς κινδύνους ἑώρακεν ἐπὶ σοὶ ἐν τῇ κοιλίᾳ· ὅταν ἀποθάνῃ, θάψον αὐτὴν παρ᾿ ἐμοὶ ἐν ἑνὶ τάφῳ.
|
|
5
|
5
|
|
Въ вся же дн~и живота' свое^го вᲆ ё'мᲇ да и^мњ'еши б~а. и^ стрежи да не нњко'гда грњхђ и^зволи'ши и^ престђпи'ши ꙁа'повњди б~а на'шего.
|
πάσας τὰς ἡμέρας, παιδίον, Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν μνημόνευε καὶ μὴ θελήσῃς ἁμαρτάνειν καὶ παραβῆναι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ. δικαιοσύνην ποίει πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου καὶ μὴ πορευθῇς ταῖς ὁδοῖς τῆς ἀδικίας·
|
|
6
|
6
|
|
διότι ποιοῦντός σου τὴν ἀλήθειαν, εὐοδίαι ἔσονται ἐν τοῖς ἔργοις σου καὶ πᾶσι τοῖς ποιοῦσι τὴν δικαιοσύνην.
|
|
|
7
|
7
|
|
эT и^мњнїя же твое^готвори` ми'лостыню. и^ не эTврати` лица ᲄвое^го н^и эT е^ді'наh ё^бо'гаго, а%ще с^е не сътвори'ши, то ни эT тебе` эTврати'тся лице гн~е.
|
ἐκ τῶν ὑπαρχόντων σοι ποίει ἐλεημοσύνην, καὶ μὴ φθονεσάτω σου ὁ ὀφθαλμὸς ἐν τῷ ποιεῖν σε ἐλεημοσύνην· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ παντὸς πτωχοῦ, καὶ ἀπὸ σοῦ οὐ μὴ ἀποστραφῇ τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ.
|
|
8
|
8
|
|
е^ли'ко мо'жеши толи'ко бђ'ди млsрдъ. а%ще же мно'готебњ бђ'детъ, и^зоби'лно въздава'и. а%ще ма'лотебњ бђдетъ, и^ ма'лое бл~гово'лно ё^частити помы'сли.
|
ὡς σοὶ ὑπάρχει κατὰ τὸ πλῆθος, ποίησον ἐξ αὐτῶν ἐλεημοσύνην· ἐὰν ὀλίγον σοι ὑπάρχῃ, κατὰ τὸ ὀλίγον μὴ φοβοῦ ποιεῖν ἐλεημοσύνην·
|
|
9
|
9
|
|
м#ꙁды б^о бл~ги себњ` съкровищђе^ши в днь потре'бныи”
|
θέμα γὰρ ἀγαθὸν θησαυρίζεις σεαυτῷ εἰς ἡμέραν ἀνάγκης·
|
|
10
|
10
|
|
ЈА/ко милостыня эT вся'каго грњха и^ эT смр~ти и^ꙁба'витъ и^ не ѓ^ста'витᲆ дш~и и^ти` въ тмђ.
|
διότι ἐλεημοσύνη ἐκ θανάτου ρύεται καὶ οὐκ ἐᾷ εἰσελθεῖν εἰς τὸ σκότος·
|
|
11
|
11
|
|
ё^пова'нїе ве'лїе бђдетъ преD лицемъ бж~їимъ млsтыня всMњ сътворя'ющимъ ю&”
|
δῶρον γὰρ ἀγαθόν ἐστιν ἐλεημοσύνη πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτὴν ἐνώπιον τοῦ ῾Υψίστου.
|
|
12
|
12
|
|
Воньми себњ` прилњжнњ сн~ђ мо'и эT вся'каго дерꙁновенїя. и^ кро'мᲇ жены` твое'я никогда` ѓ^сла'биши грњха позна'ти”
|
πρόσεχε σεαυτῷ, παιδίον, ἀπὸ πάσης πορνείας καὶ γυναῖκα πρῶτον λάβε ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῶν πατέρων σου· μὴ λάβῃς γυναῖκα ἀλλοτρίαν, ἣ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ πατρός σου, διότι υἱοὶ προφητῶν ἐσμεν. Νῶε, ῾Αβραάμ, ᾿Ισαάκ, ᾿Ιακώβ, οἱ πατέρες ἡμῶν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος· μνήσθητι, παιδίον, ὅτι αὐτοὶ πάντες ἔλαβον γυναῖκας ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν καὶ εὐλογήθησαν ἐν τοῖς τέκνοις αὐτῶν, καὶ τὸ σπέρμα αὐτῶν κληρονομήσει γῆν.
|
|
13
|
13
|
|
Горды'ня нико'ли въ твое^мъ чю'въствњ, и^ли въ твое^мъ сло'вᲇ властвова'ти попђсти'ши. на тою` б^о нача'ло прїя вся'кое гђби'тельсᲄво”
|
καὶ νῦν, παιδίον, ἀγάπα τοὺς ἀδελφούς σου καὶ μὴ ὑπερηφανεύου τῇ καρδίᾳ σου ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν σου καὶ τῶν υἱῶν καὶ θυγατέρων τοῦ λαοῦ σου λαβεῖν σεαυτῷ ἐξ αὐτῶν γυναῖκα· διότι ἐν τῇ ὑπερηφανίᾳ ἀπώλεια καὶ ἀκαταστασία πολλή, καὶ ἐν τῇ ἀχρειότητι ἐλάττωσις καὶ ἔνδεια μεγάλη· ἡ γὰρ ἀχρειότης μήτηρ ἐστὶ τοῦ λιμοῦ.
|
|
14
|
14
|
|
Є$ли'цы тебњ` нњ'что съдњлаюT, ско'ро иM м#здђ возда'и. и^ м#ꙁды нае'мника твое^го преD собо'ю эTнDђ не ѓ^стави`”
|
μισθὸς παντὸς ἀνθρώπου, ὃς ἐὰν ἐργάσηται παρὰ σοί, μὴ αὐλισθήτω, ἀλλ᾿ ἀπόδος αὐτῷ παραυτίκα, καὶ ἐὰν δουλεύσῃς τῷ Θεῷ, ἀποδοθήσεταί σοι. πρόσεχε σεαυτῷ, παιδίον, ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου καὶ ἴσθι πεπαιδευμένος ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ σου.
|
|
15
|
15
|
|
Чт^о эT и%ного ненави'диши сътвори'ти тебњ, ꙁри да не и^ т^ы нњкогда` дрђго'мђ сътво'риши”
|
καὶ ὃ μισεῖς, μηδενὶ ποιήσῃς. οἶνον εἰς μέθην μὴ πίῃς, καὶ μὴ πορευθήτω μετὰ σοῦ μέθη ἐν τῇ ὁδῷ σου.
|
|
16
|
16
|
|
Хлњ'бъ тво'и съ а^лъчными и^ с требђ'ющими ја%ждь. и^ эT ѓ^дња'нїи твоиX нагиX ѓ^дњ'и.
|
ἐκ τοῦ ἄρτου σου δίδου πεινῶντι καὶ ἐκ τῶν ἱματίων σου τοῖς γυμνοῖς· πᾶν, ὃ ἐὰν περισσεύσῃ σοι, ποίει ἐλεημοσύνην, καὶ μὴ φθονεσάτω σου ὁ ὀφθαλμὸς ἐν τῷ ποιεῖν σε ἐλεημοσύνην.
|
|
17
|
17
|
|
хлњбъ же тво'и и^ винотвое` при погребенїю пра'веDнаго дава'и. и^ не ја%ждь е^го ниже пїи съ грњшникы”
|
ἔκχεον τοὺς ἄρτους σου ἐπὶ τὸν τάφον τῶν δικαίων καὶ μὴ δῷς τοῖς ἁμαρτωλοῖς.
|
|
18
|
18
|
|
Совњтᲆ всегда` эT мђ'дра пои^щи.
|
συμβουλίαν παρὰ παντὸς φρονίμου ζήτησον καὶ μὴ καταφρονήσῃς ἐπί πάσης συμβουλίας χρησίμης.
|
|
19
|
19
|
|
въ вся'ко вре'мя блsви б~а. и^спроси` эT него да пђти твои` ё^пра'витъ. и^ вся` совњты твоя` в немъ да пребыва'ютъ”
|
καὶ ἐν παντὶ καιρῷ εὐλόγει Κύριον τὸν Θεὸν καὶ παρ᾿ αὐτοῦ αἴτησον, ὅπως αἱ ὁδοί σου εὐθεῖαι γένωνται, καὶ πᾶσαι αἱ τρίβοι καὶ βουλαί σου εὐοδωθῶσι· διότι πᾶν ἔθνος οὐκ ἔχει βουλήν, ἀλλ᾿ αὐτὸς ὁ Κύριος δίδωσι πάντα τὰ ἀγαθὰ καὶ ὃν ἐὰν θέλῃ, ταπεινοῖ, καθὼς βούλεται. καὶ νῦν, παιδίον, μνημόνευε τῶν ἐντολῶν μου, καὶ μὴ ἐξαλειφθήτωσαν ἐκ τῆς καρδίας σου.
|
|
20
|
20
|
|
Сказђ'ю же т^и и^ се` сн~ђ мо'и, ја^ко даX, і~, гри'венᲆ сребра`, е^гда` е^ще` младенецъ бы'лъ е^си гаваи^лђ въ раге'сњ гра'дњ меDстњ, и^ рђкописа'нїе е^го и^мњ'ющђ м^и” И$ сего ради вᲆꙁы'щи ка'ко к немђ дои^деши, да прїимеши эT не'го ѓ^пи'саннђю тя'гость сребра`. и^ воꙁдаси е^мђ рђкописа'нїе е^го.
|
καὶ νῦν ὑποδεικνύω σοι τὰ δέκα τάλαντα τοῦ ἀργυρίου, ἃ παρεθέμην Γαβαήλῳ τῷ τοῦ Γαβρία ἐν Ράγοις τῆς Μηδίας.
|
|
21
|
21
|
|
не ё^бо'ися сн~ђ мо'и. а%ще и^ нище'тно жи'тїе живем#, н^о многа бл~га и^мњти бђ'демъ а%ще ё^боиMся б~а и^ эTстђ'пимъ эT всяка'го грњха и^ сътво'римъ бл~гая”
|
καὶ μὴ φοβοῦ, παιδίον, ὅτι ἐπτωχεύσαμεν· ὑπάρχει σοι πολλά, ἐὰν φοβηθῇς τὸν Θεόν, καὶ ἀποστῇς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας καὶ ποιήσῃς τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον αὐτοῦ.
|
|
Глvа, е~”
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
|
Тогда` эTвњща` товїа эTц~ђ свое^мђ и^ рече. вс^я е^ли'ка повелњ'лъ ми е^си сътворю` эTч~е.
|
ΚΑΙ ἀποκριθεὶς Τωβίας εἶπεν αὐτῷ· πάτερ, ποιήσω πάντα, ὅσα ἐντέταλσαί μοι·
|
|
2
|
2
|
|
н^о ка'ко въпрошђ ѓ^ сребрᲇ тоM не вњмъ, то'и м^я не знаеT. и^ а'ꙁъ е^гота'коже” Кое зна'менїе да'мъ е^мђ, н^о ниже пђти` и^же та'мо и^дђ не свњ'де”
|
ἀλλὰ πῶς δυνήσομαι λαβεῖν τὸ ἀργύριον καὶ οὐ γινώσκω αὐτόν;
|
|
3
|
3
|
|
Тогда` эTц~ъ е^го эTвњща` е^мђ и^ рече. рђкописа'нїе б^о а^ꙁъ и^мњ'ю. и^же е& е^гда` пока'жеши е^мђ, и^ а'бїе въꙁвратиT т^и” Но^ и^ди` нн~њ и^ вꙁыщи` себњ нњ'коего вњрна мђж'а и^же и^детъ с тобо'ю по м#ꙁдњ`. до'нъдеже е^ще жи'въ е^смь да въспрїимеши сребро` ѓ%но”
|
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὸ χειρόγραφον καὶ εἶπεν αὐτῷ· ζήτησον σεαυτῷ ἄνθρωπον, ὃς συμπορεύσεταί σοι, καὶ δώσω αὐτῷ μισθὸν ἕως ζῶ· καὶ λαβὲ πορευθεὶς τὸ ἀργύριον.
|
|
4
|
4
|
|
Тогда` и^ꙁы'иде товїа и^ ѓ^брњте` ю%ношђ свњтла препоя'сана стоя'ща, ја%ко ё^гото'ванъ на пђть, и^ не ꙁнаа'ше ја%ко а^гг~лъ бж~їи б^њ” Поꙁдрави е^го и^ рече, эTкђдђ т^я и^мњ'ю бл~гїи ю%ноша. ѓ%нже эTвњща`, эT сн~овъ і^и^л~евъ,
|
καὶ ἐπορεύθη ζητῆσαι ἄνθρωπον καὶ εὗρε τὸν Ραφαήλ, ὃς ἦν ἄγγελος, καὶ οὐκ ᾔδει·
|
|
5
|
5
|
|
и^ рече е^мђ товїя. вњ'си ли пђть и^же веде'тъ въ стра'нђ меDскђю,
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἰ δύναμαι πορευθῆναι μετὰ σοῦ ἐν Ράγοις τῆς Μηδίας, καὶ εἰ ἔμπειρος εἶ τῶν τόπων;
|
|
6
|
6
|
|
и^ эTвњща` е^мђ вњмъ. и^ вс^и пђти е^го ча'сто прохождаX, и^ быва'хъ ё^ гаваи'ла бра'та нашего, и^же живе'тъ в раге'сњ гра'дњ ме'дьстњ, и^же е^сть въ горњ` е^гвата'нњ.
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος· πορεύσομαι μετὰ σοῦ καὶ τῆς ὁδοῦ ἐμπειρῶ καὶ παρὰ Γαβαὴλ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν ηὐλίσθην.
|
|
7
|
7
|
|
и^ рече е^мђ товїа, потерпи` м^и ма'ло ꙁд^њ молю` т^я, до'ндеже сїя възвњщђ эTц~ђ мое^мђ”
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβίας· ὑπόμεινόν με, καὶ ἐρῶ τῷ πατρί.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ· πορεύου καὶ μὴ χρονίσῃς.
|
|
|
9
|
9
|
|
И$ вни'де товїа и^ скаꙁа` вс^я сїя эTц~ђ свое^мђ, е^мђже диви'ся эTц~ъ, и^ моли да вни'дет# к немђ.
|
καὶ εἰσελθὼν εἶπε τῷ πατρί· ἰδοὺ εὕρηκα ὃς συμπορεύσεταί μοι. ὁ δὲ εἶπε· φώνησον αὐτὸν πρός με, ἵνα ἐπιγνῶ ποίας φυλῆς ἐστι καὶ εἰ πιστὸς τοῦ πορευθῆναι μετὰ σοῦ.
|
|
10
|
10
|
|
и^ вниде и^ поꙁдрави е^го и^ рече. ра'дость тебњ всегда` бђ'детъ” И$ реq товїя ка'ко ра'дость мн^њ бђ'дTе иже вотмњ сњжђ. и^ свњта нб~си не ви'ждђ” И$ рече е^мђ ю%ноша. крњ'покъ бђди дш~ею, и^ дне'сь эT б~а ѓ^ꙁдравњеши” И$ рече е^мђ товїа. ни ли вᲆꙁмо'жеши и^ꙁвести сн~а мое^го къ гаваи'лђ в рагеs граD меDскїи. и^ е^гда` вᲆꙁврати'шися възда'мъ тебњ м#здђ твою”
|
καὶ ἐκάλεσεν αὐτόν, καὶ εἰσῆλθε, καὶ ἠσπάσαντο ἀλλήλους.
|
|
11
|
11
|
|
И$ реq а^гг~лъ. а^зъ ведђ и^ па'ки приведђ е^го
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβίτ· ἀδελφέ, ἐκ ποίας φυλῆς καὶ ἐκ ποίας πατριᾶς εἶ σύ; ὑπόδειξόν μοι.
|
|
12
|
12
|
|
к тебњ. и^ эTвњща` е^мђ товїя” Молю` т^я скажи м^и эT кое'го до'мђ е^си, и^ли эT кое'го колњна.
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ· φυλὴν καὶ πατριὰν σὺ ζητεῖς ἢ μίσθιον, ὃς συμπορεύσεται μετὰ τοῦ υἱοῦ σου; καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβίτ· βούλομαι, ἀδελφέ, ἐπιγνῶναι τὸ γένος σου κα’Ι τὸ ὄνομα.
|
|
13
|
13
|
|
е^мђж'е а^гг~лᲆ рафаи'лᲆ реq. роD ли и%щеши нае'мника, и^ли то'кмо нае'мника и^же съ сн~омъ твои^мъ и^детъ.
|
ὃς δὲ εἶπεν· ἐγὼ ᾿Αζαρίας ᾿Ανανίου τοῦ μεγάλου, τῶν ἀδελφῶν σου.
|
|
14
|
14
|
|
но да не скорбенъ тебњ` въꙁдамся” А$зъ е^смь а^ꙁа'рїя а^на'нїи вели'каго сн~ъ.
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὑγιαίνων ἔλθοις, ἀδελφέ, καὶ μή μοι ὀργισθῇς, ὅτι ἐζήτησα τὴν φυλήν σου καὶ τὴν πατριάν σου ἐπιγνῶναι. καὶ σὺ τυγχάνεις ἀδελφός μου ἐκ τῆς καλῆς καὶ ἀγαθῆς γενεᾶς· ἐπεγίνωσκον γὰρ ἐγὼ ᾿Ανανίαν καὶ ᾿Ιωνάθαν τοὺς υἱοὺς Σεμεΐ τοῦ μεγάλου, ὡς ἐπορευόμεθα κοινῶς εἰς ῾Ιεροσόλυμα προσκυνεῖν, ἀναφέροντες τὰ πρωτότοκα καὶ τὰς δεκάτας τῶν γεννημάτων, καὶ οὐκ ἐπλανήθησαν ἐν τῇ πλάνῃ τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν. ἐκ ρίζης καλῆς εἶ, ἀδελφέ,
|
|
15
|
15
|
|
и^ эTвњща` товїя и^ рече. эT вели'ка ро'да е^си но молю` т^я не прогнњви'ся, ја%ко хотњ'хъ ё^вњдњти роD твои”
|
ἀλλὰ εἰπόν μοι τίνα σοι ἔσομαι μισθὸν διδόναι· δραχμὴν τῆς ἡμέρας καὶ τὰ δέοντά σοι ὡς καὶ τῷ υἱῷ μου.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἔτι προσθήσω σοι ἐπὶ τὸν μισθόν, ἐὰν ὑγιαίνοντες ἐπιστρέψητε.
|
|
|
17
|
17
|
|
Реq же е^мђ а^гг~лъ, а^ꙁъ ꙁдра'ва ведђ, и^ ꙁдра'ва к тебњ приведђ сн~а твое^го” эTвњща же товїа и^ реq. бл~го ходи'те и^ бђ'детъ г~ь с ва'ми, и^ а^гг~лъ е^го да проведе'тъ в^ы. тогда ё^готоваша вс^я и^же бя'хђ на пђть. и^ поздра'ви эTц~а свое^го, и^ мт~рь, і^ и^до'ста ѓ%ба въкђ'пњ”
|
καὶ εὐδόκησαν οὕτως. καὶ εἶπε πρὸς Τωβίαν· ἕτοιμος γίνου πρὸς τὴν ὁδόν· καὶ εὐοδωθείητε. καὶ ἡτοίμασεν ὁ υἱὸς αὐτοῦ τὰ πρὸς τὴν ὁδόν. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ πατὴρ αὐτοῦ· πορεύου μετὰ τοῦ ἀνθρώπου τούτου, ὁ δὲ ἐν τῷ οὐρανῷ οἰκῶν Θεὸς εὐοδώσει τὴν ὁδὸν ὑμῶν, καὶ ὁ ἄγγελος αὐτοῦ συμπορευθήτω ὑμῖν. καὶ ἐξῆλθαν ἀμφότεροι ἀπελθεῖν καὶ ὁ κύων τοῦ παιδαρίου μετ᾿ αὐτῶν.
|
|
18
|
18
|
|
Є$гда же и^до'ста, нача` ма'ти е^го пла'кати и^ гл~ати. же'ꙁлъ ста'рости на'шея вꙁя'лъ е^си, и^ эTсла'лъ е^си эT наs”
|
ἔκλαυσε δὲ ῎Αννα ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς Τωβίτ· τί ἐξαπέστειλας τὸ παιδίον ἡμῶν; ἢ οὐχὶ ἡ ράβδος τῆς χειρὸς ἡμῶν ἐστιν ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτὸν καὶ ἐκπορεύεσθαι ἐνώπιον ἡμῶν;
|
|
19
|
19
|
|
ЭO да не бы было сребро` т^о, поне'же посла'лъ е^си е^го”
|
ἀργύριον τῷ ἀργυρίῳ μὴ φθάσαι, ἀλλὰ περίψημα τοῦ παιδίου ἡμῶν γένοιτο·
|
|
20
|
20
|
|
довля'ше б^о намᲆ ё^бо'жество на'ше. и^ въ бога'тество въмњня'хомъ, е^гда` ви'дњхоM сн~а на'шего преD собо'ю”
|
ὡς γὰρ δέδοται ἡμῖν ζῆν παρὰ τοῦ Κυρίου, τοῦτο ἱκανὸν ἡμῖν ὑπάρχει.
|
|
21
|
21
|
|
Рече же е'и товїа, не пла'чися, здраv прїидетъ сн~ъ на'шъ тамо, и^ ꙁдраv ѓ^брати'тся к намъ, и^ ѓ'чи твои` ё%ꙁрятъ е^го”
|
καὶ εἶπεν αὐτῇ Τωβίτ· μὴ λόγον ἔχε, ἀδελφή· ὑγιαίνων ἐλεύσεται, καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται αὐτόν·
|
|
22
|
22
|
|
Вњ'рђю ё^бо ја%ко а^гг~л# гн~ь бл~гїи, съпоспњшиT вс^я бл~гая и^ма. ја%же а^ще въсхо'щетъ ᲄвори'ти та'коже и^ съ ра'достїю въз#врати'тся к намъ.
|
ἄγγελος γὰρ ἀγαθὸς συμπορεύσεται αὐτῷ, καὶ εὐοδωθήσεται ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, καὶ ὑποστρέψει ὑγιαίνων. καὶ ἐπαύσατο κλαίουσα.
|
|
Глvа, ѕ~”
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
|
къ сицевомђ гл~ђ преста` ма'ти е^го пла'кати и^ ё^молча`”
|
ΟΙ δὲ πορευόμενοι τὴν ὁδὸν ἦλθον ἑσπέρας ἐπὶ τὸν Τίγριν ποταμόν, καὶ ηὐλίζοντο ἐκεῖ.
|
|
2
|
2
|
|
И$ дя'ше же товїя, и^ пе'съ послњдђя' е^мђ. и^ ѓ^бля'же въ пе'рвђю но'щь бли'ꙁъ рњки` ти'гры”
|
τὸ δὲ παιδάριον κατέβη περικλύσασθαι, καὶ ἀνεπήδησεν ἰχθὺς ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἐβουλήθη καταπιεῖν τὸ παιδάριον.
|
|
3
|
3
|
|
І$ и^ꙁы'иде да ё^мы'етъ но'ѕњ свои. и^ с^е ры'ба вели'ка и^ꙁы'иде на пожре'нїе его. е^яже ё^жасе'ся товїя въпїя гла'сом# вели'кимъ рекђще” Ги~ хо'щетъ м^я пожᲇрти ры'ба”
|
ὁ δὲ ἄγγελος εἶπεν αὐτῷ· ἐπιλαβοῦ τοῦ ἰχθύος. καὶ ἐκράτησε τὸν ἰχθὺν τὸ παιδάριον καὶ ἀνέβαλεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν.
|
|
4
|
4
|
|
И$ рече е^мђ а#гг~лъ въꙁми` ꙁа що'кђ е^я и^ въстягни` е^я` к себњ, се же съᲄвори въстягнђ е^я`, на' сђхо, и^ нача` мета'тися преD нога'ма е^го”
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος· ἀνάτεμε τὸν ἰχθὺν καὶ λαβὼν τὴν καρδίαν καὶ τὸ ἧπαρ καὶ τὴν χολὴν θὲς ἀσφαλῶς.
|
|
5
|
5
|
|
Тогда` рече е^мђ а^гг~лъ. распори т^ђ рибђ, и^ срDце е^я` и^ ё^тро'бђ и^ же'лчь сохрани` себњ. ꙁане` сїа потре'бна сђть и^ на врачева'нїе ключи'ма.
|
καὶ ἐποίησε τὸ παιδάριον ὡς εἶπεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος, τὸν δὲ ἰχθὺν ὀπτήσαντες ἔφαγον.
|
|
6
|
6
|
|
и^же е^гда` сътвори, и^ ча'сть е^ді'нђ и^спече и^ вꙁя'тъ ю& съ собо'ю на пђть. про'чая же ѓ^соли'ша да'же ё^довлиTся и^мъ. до'ндеже прїидђтъ въ раге'съ гра'дъ меDскїи”
|
καὶ ὥδευον ἀμφότεροι, ἕως οὗ ἤγγισαν ἐν ᾿Εκβατάνοις.
|
|
7
|
7
|
|
Тогда` въпроси` товїя а^гг~ла, и^ реq е^мђ. молю` т^я а^ꙁа'рїе бра'те. да ска'жеши мн^њ чт^о за врачева'нїе и^мњю'тъ т^а и^же эT ры'бы съхрани'ти повелњ'лъ е^си.
|
καὶ εἶπε τὸ παιδάριον τῷ ἀγγέλῳ· ᾿Αζαρία ἀδελφέ, τί ἐστιν ἡ καρδία καὶ τὸ ἧπαρ καὶ ἡ χολὴ τοῦ ἰχθύος;
|
|
8
|
8
|
|
и^ эTвњща` а^гг~лъ рече к немђ. ча'сть срDца ры'бїя а^ще въꙁложи'ши на ё%глїе, ды'мъ е^я прогонитъ вся'къ ро'дъ дњмоньскїи, и^ли эT мђж'а и^ли эT жены`. и^ пото'мъ нико'гда же не пристђпит#.
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἡ καρδία καὶ τὸ ἧπαρ, ἐάν τινα ὀχλῇ δαιμόνιον ἢ πνεῦμα πονηρόν, ταῦτα δεῖ καπνίσαι ἐνώπιον ἀνθρώπου ἢ γυναικός, καὶ οὐκέτι οὐ μὴ ὀχληθῇ·
|
|
9
|
9
|
|
и^ же'лчь въꙁмо'жетъ на помаꙁа'нїе ѓ^чесо'мъ, на ни'х# же а^ще бђдетъ бњльмо, и^ ё^ꙁдравятся”
|
ἡ δὲ χολή, ἐγχρῖσαι ἄνθρωπον, ὃς ἔχει λευκώματα ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ ἰαθήσεται.
|
|
10
|
10
|
|
И$ рече е^мђ товїя. гдњ хо'щеши да пребыва'емъ”
|
ὡς δὲ προσήγγισαν τῇ Ράγῃ,
|
|
11
|
11
|
|
эTвњща же а^гг~лъ рече, е^сть ꙁдњ мђ'жъ и^менемъ рагђи'лъ бли'жнїи эT колњ'на твое^го. и^ се'и и%маT дще'рь и^мене'мъ сара,
|
εἶπεν ὁ ἄγγελος τῷ παιδαρίῳ· ἀδελφέ, σήμερον αὐλισθησόμεθα παρὰ Ραγουήλ, καὶ αὐτὸς συγγενής σού ἐστι, καὶ ἔστιν αὐτῷ θυγάτηρ ὀνόματι Σάρρα·
|
|
12
|
12
|
|
и^ не и%мать ни е^ді'наго сн~а и^ли дщери ра'звњ е^я`, тебᲇ и%мать бы'ти вс^я и^мњ'нїа е^го, и^маши б^о е^я` взя'ти себњ въ женђ`”
|
λαλήσω περὶ αὐτῆς τοῦ δοθῆναί σοι αὐτὴν εἰς γυναῖκα, ὅτι σοι ἐπιβάλλει ἡ κληρονομία αὐτῆς, καὶ σὺ μόνος εἶ ἐκ τοῦ γένους αὐτῆς, καὶ τὸ κοράσιον καλὸν καὶ φρόνιμόν ἐστι.
|
|
13
|
13
|
|
Сего ради проси эTц~а е^я`, и^ да'сть ᲄебњ е^я` въ женђ”
|
καὶ νῦν ἄκουσόν μου καὶ λαλήσω τῷ πατρὶ αὐτῆς, καὶ ὅταν ὑποστρέψωμεν ἐκ Ραγῶν, ποιήσομεν τὸν γάμον· διότι ἐπίσταμαι Ραγουὴλ ὅτι οὐ μὴ δῷ αὐτὴν ἀνδρὶ ἑτέρῳ κατὰ τὸν νόμον Μωυσῆ ἢ ὀφειλήσει θάνατον, ὅτι τὴν κληρονομίαν σοὶ καθήκει λαβεῖν ἢ πάντα ἄνθρωπον.
|
|
14
|
14
|
|
Тогда` эTвњща` товїя и^ рече, слы'шахъ ја%коже дана бњ сеDми мђжемъ и^ мр~тви сђть, н^о и^ с^е слы'шахъ ја%ко дњ'монъ ё^би я&”
|
τότε εἶπε τὸ παιδάριον τῷ ἀγγέλῳ· ᾿Αζαρία ἀδελφέ, ἀκήκοα ἐγὼ τὸ κοράσιον δεδόσθαι ἑπτὰ ἀνδράσι καὶ πάντας ἐν τῷ νυμφῶνι ἀπολωλότας.
|
|
15
|
15
|
|
Сего раd боюся да и^ мн^њ сїя не слђчи'тся, зане а^ꙁъ е^ді'нъ е^смь ё^ родиᲄелеи моиX и^ ниꙁложи'лъ быхъ старость и^хъ съ скорбњ'нїемъ въ гро'бᲆ”
|
καὶ νῦν ἐγὼ μόνος εἰμὶ τῷ πατρὶ καὶ φοβοῦμαι μὴ εἰσελθὼν ἀποθάνω καθὼς καὶ οἱ πρότεροι, ὅτι δαιμόνιον φιλεῖ αὐτήν, ὃ οὐκ ἀδικεῖ οὐδένα πλὴν τῶν προσαγόντων αὐτῇ. καὶ νῦν ἐγὼ φοβοῦμαι μὴ ἀποθάνω καὶ κατάξω τὴν ζωὴν τοῦ πατρός μου καὶ τῆς μητρός μου μετ᾿ ὀδύνης ἐπ᾿ ἐμοὶ εἰς τὸν τάφον αὐτῶν· καὶ υἱὸς ἕτερος οὐχ ὑπάρχει αὐτοῖς, ὃς θάψει αὐτούς.
|
|
16
|
16
|
|
Тогда а^гг~л# рафаи'лъ рече е^мђ, послђшаи м^я, а^ꙁъ т^и покажђ сихъ, на ни'х#же дњмонъ и%мать вла'сть, сїи бо и^же ѓ^женя'ются си'це, да б~а эT себе и^ эT свое^го ё%ма эTганя'ютъ, и^ свое^мђ блDђствђ тако настояT, ја%ко ко'нь и^ м#скᲆ в нем#же нњ'сть ра'зђма” НаD сицевыми б^о дњмонъ и%мать власть” Ты же е^гда прїимеши ю&, и^ входя'щи в ло'жницђ потри дн~и въꙁдержися эT неа`, и^ ничтоже и%ното'кмо мл~тваM настоя'ще с нею”
|
εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ἄγγελος· οὐ μέμνησαι τῶν λόγων, ὧν ἐνετείλατό σοι ὁ πατήρ σου, ὑπὲρ τοῦ λαβεῖν σε γυναῖκα ἐκ τοῦ γένους σου; καὶ νῦν ἄκουσόν μου, ἀδελφέ, διότι σοὶ ἔσται εἰς γυναῖκα, καὶ τοῦ δαιμονίου μηδένα λόγον ἔχε, ὅτι τὴν νύκτα ταύτην δοθήσεταί σοι αὕτη εἰς γυναῖκα.
|
|
17
|
17
|
|
В тђ'ю же но'щъ пе'рвђю, да въꙁложи'ши на ё'глїе ѓ^гнено ё^тро'бђ ри'бы сея,
|
καὶ ἐὰν εἰσέλθῃς εἰς τὸν νυμφῶνα, λήψῃ τέφραν θυμιαμάτων καὶ ἐπιθήσεις ἀπὸ τῆς καρδίας καὶ τοῦ ἥπατος τοῦ ἰχθύος καὶ καπνίσεις,
|
|
18
|
18
|
|
і^ и^ꙁ#женђтся дњ'мони” Вᲆ вторђ'ю же нощ# въ сложе'нїе ст~ымъ патрїа'рхомъ прїимешися” Тре'тїе же но'щи блsвенїе наслњди'ши, да сн~ове ро'дятся здра'ви эT васъ” ПрешеDши же тре'тїе'и но'щи прїимеши дв~ђ съ стра'хоM гн~имъ. бо'леи пло'да ра'ди нежели блђ'да. да сњ'мя а^врамле блsвенїе въ сн~њхъ наслњди'ши”
|
καὶ ὀσφρανθήσεται τὸ δαιμόνιον καὶ φεύξεται καὶ οὐκ ἐπανελεύσεται εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. ὅταν δὲ προσπορεύῃ αὐτῇ, ἐγέρθητε ἀμφότεροι καὶ βοήσατε πρὸς τὸν ἐλεήμονα Θεόν, καὶ σώσει ὑμᾶς καὶ ἐλεήσει. μὴ φοβοῦ, ὅτι σοὶ αὐτὴ ἡτοιμασμένη ἦν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος, καὶ σὺ αὐτὴν σώσεις, καὶ πορεύσεται μετὰ σοῦ, καὶ ὑπολαμβάνω ὅτι σοι ἔσται ἐξ αὐτῆς παιδία.
|
|
Глvа, з~”
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
|
Тогда` внидо'ша къ рагђи'лђ и^ прїя'тъ я& съ ра'достїю.
|
ΚΑΙ ἦλθον εἰς ᾿Εκβάτανα καὶ παρεγένοντο εἰς τὴν οἰκίαν Ραγουήλ, Σάρρα δὲ ὑπήντησεν αὐτοῖς καὶ ἐχαιρέτισεν αὐτοὺς καὶ αὐτοὶ αὐτήν, καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὴν οἰκίαν.
|
|
2
|
2
|
|
раꙁ#смотря'ше же товїю, рече а%ннњ женњ` свое'и, ка'ко подо'бенᲆ е^сть ю%ноша то'и сн~ђ бра'та мое^го”
|
καὶ εἶπε Ραγουὴλ ῎Εδνᾳ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ· ὡς ὅμοιος ὁ νεανίσκος Τωβὶτ τῷ ἀνεψιῷ μου;
|
|
3
|
3
|
|
И$ е^гда` сїе гл~а, ре'че, эTкђ'дђ е^сте ю%ноши бра'тїя на'ша. ѓ^на' же рњ'ста эT колњ'на неџали'мля е^смы`, эT ю%ꙁникᲆ и^же сђть въ ниневїи”
|
καὶ ἠρώτησεν αὐτούς Ραγουήλ· πόθεν ἐστέ, ἀδελφοί; καὶ εἶπαν αὐτῷ· ἐκ τῶν υἱῶν Νεφθαλὶμ τῶν αἰχμαλώτων ἐκ Νινευῆ.
|
|
4
|
4
|
|
Рече же и^ма рагђи'лъ ꙁна'ета ли товїю бра'та мое^го. ѓ^на' же рњ'ста ꙁна'евᲇ”
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· γινώσκετε Τωβὶτ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν; οἱ δὲ εἶπον· γινώσκομεν. καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑγιαίνει;
|
|
5
|
5
|
|
Є$гда же мно'га бл~га гл~ашеся ѓ^ не'мъ. рече а^гг~лъ къ рагђи'лђ, товїя ѓ^ не'м#же въпраша'еши эTц~ъ сего е^сть”
|
οἱ δὲ εἶπαν· καὶ ζῇ καὶ ὑγιαίνει. καὶ εἶπε Τωβίας· πατήρ μού ἐστι.
|
|
6
|
6
|
|
И$ ѓ^бїя'тъ и& рагђи'лъ. и^ съ слеза'ми цњлова е^го.
|
καὶ ἀνεπήδησε Ραγουὴλ καὶ κατεφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔκλαυσε
|
|
7
|
7
|
|
и^ пла'чющи на выи` рече. блsвенїе тебњ да бђ'детъ сн~е мои. зане` бл~га и^ прпDбна мђж'а сн~ъ е^си,
|
καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὁ τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ ἀνθρώπου υἱός· καὶ ἀκούσας ὅτι Τωβὶτ ἀπώλεσε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἑαυτοῦ, ἐλυπήθη καὶ ἔκλαυσε.
|
|
8
|
8
|
|
и^ а'нна жена` е^го и^ сара дщ^и слеꙁи'сᲄа”
|
καὶ ῎Εδνα ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ Σάρρα ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἔκλαυσαν καὶ ὑπεδέξαντο αὐτοὺς προθύμως·
|
|
9
|
9
|
|
Є$гда же гл~аста. повелњ` рагђи'лъ ꙁакла'ти ѓ%вна, и^ ё^готова'ти ё^чрежде'нїе”
|
καὶ ἔθυσαν κριὸν προβάτων καὶ παρέθηκαν ὄψα πλείονα. εἶπε δὲ Τωβίας τῷ Ραφαήλ· ᾿Αζαρία ἀδελφέ, λάλησον ὑπὲρ ὧν ἔλεγες ἐν τῇ πορείᾳ, καὶ τελεσθήτω τὸ πρᾶγμα.
|
|
10
|
10
|
|
Є$гда же моля'ше и^хъ да ѓ^бњдђюT. реq товїя, сего ради а^ꙁъ дне'сь и^ не ја%мъ ни пїю, доnдеже въспроше'нїе мое ё^слы'шиши, и^ ѓ^бњща'еши мнњ` да'ти са'рђ дще'рь твою`”
|
καὶ μετέδωκε τὸν λόγον τῷ Ραγουήλ· καὶ εἶπε Ραγουὴλ πρὸς Τωβίαν· φάγε, πίε καὶ ἡδέως γίνου, σοὶ γὰρ καθήκει τὸ παιδίον μου λαβεῖν· πλὴν ὑποδείξω σοι τὴν ἀλήθειαν.
|
|
11
|
11
|
|
Сїи гл~ъ е^гда` ё^слы'ша рагђи'лъ ё^страши'ся, вњдящи чт^о слђчи'ся ѓ^нњмъ седми мђжемъ, и^же внидо'ша к не'и. и^ ё^страша'тися нача` да не ё^бо и^ е^мђ та'ко слђчи'тся. и^ е^гда` раꙁмышля'ше в себњ, и^ не дая'ше товїи ни е^ді'наго эTвњта” Рече е^мђ а^гг~лъ, не бо'ися да'ти ея` е^мђ. ја%ко семђ` боја%щђся б~а да вдасться въ женђ` дще'рь твоя`. сего ради и%нъ не въꙁмо'же и^мњти ю&” Тогда` рече рагђи'лᲆ, не ѓ^ста'ви б~ъ мл~твы моеа, и^ сле'зы моя` пред лицемъ своиM прїя`” И$ вњ'рђю ја%ко сего ради сътвори вамъ прїити къ мнњ`. да и^ сїя присовокђпи'тся племе'ни свое^мђ по зако'нђ мољ=сїѓвђ” И$ сего ради нн~њ не сђмня'ися, ја%котебњ ю& въда'мъ.
|
ἔδωκα τὸ παιδίον μου ἑπτὰ ἀνδράσι, καὶ ὁπότε ἐὰν εἰσεπορεύοντο πρὸς αὐτήν, ἀπέθνησκον ὑπὸ τὴν νύκτα. ἀλλὰ τὸ νῦν ἔχον, ἡδέως γίνου. καὶ εἶπε Τωβίας· οὐ γεύομαι οὐδὲν ὧδε, ἕως ἂν στήσητε καὶ σταθῆτε πρός με. καὶ εἶπε Ραγουήλ· κομίζου αὐτὴν ἀπὸ τοῦ νῦν κατὰ τὴν κρίσιν· σὺ δέ ἀδελφὸς εἶ αὐτῆς, καὶ αὐτὴ σού ἐστιν· ὁ δὲ ἐλεήμων Θεὸς εὐοδώσει ὑμῖν τὰ κάλλιστα.
|
|
12
|
12
|
|
и^ ја%тъ ꙁа десни'цђ дще'рь свою`. и^ даде` ю& въ десни'цђ товїи рекђщи, б~ъ а^враа'моv, б~ъ і^саа'ковъ, и^ б~ъ і^а'ковль да бђ'детъ с ва'ми, и^ то'и да съвокђпи'тъ в^ы. і^ и^спо'лнитᲆ блsвенїе свое на васъ”
|
καὶ ἐκάλεσε Σάρραν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ, καὶ λαβὼν τῆς χειρὸς αὐτῆς παρέδωκεν αὐτὴν Τωβία γυναῖκα καὶ εἶπεν· ἰδοὺ κατὰ τὸν νόμον Μωυσέως κομίζου αὐτὴν καὶ ἄπαγε πρὸς τὸν πατέρα σου· καὶ εὐλόγησεν αὐτούς.
|
|
13
|
13
|
|
И$ прїе'мъ хартїю сътвори писа'нїе съвокђпле'нїя.
|
καὶ ἐκάλεσεν ῎Εδναν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· καὶ λαβὼν βιβλίον ἔγραψε συγγραφήν, καὶ ἐσφραγίσατο.
|
|
14
|
14
|
|
и^ посеM ё^чрежда'хђся блsвяще г~а б~а”
|
καὶ ἤρξαντο ἐσθίειν.
|
|
15
|
15
|
|
Въꙁва же рагђи'лъ а%ннђ женђ` свою`, и повелњ` е'и да ё^готоваеT и%нђ ло'жницђ,
|
καὶ ἐκάλεσε Ραγουὴλ ῎Εδναν τήν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ εἶπε αὐτῇ· ἀδελφή, ἑτοίμασον τὸ ἕτερον ταμιεῖον καὶ εἰσάγαγε αὐτήν.
|
|
16
|
16
|
|
и^ ё^готова`. и^ въведе в н^ю сарђ дще'рь свою`, и^ слеꙁя'ще рече е'и.
|
καὶ ἐποίησεν ὡς εἶπε καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν ἐκεῖ, καὶ ἔκλαυσε· καὶ ἀπεδέξατο τὰ δάκρυα τῆς θυγατρὸς αὐτῆς καὶ εἶπεν αὐτῇ·
|
|
17
|
17
|
|
крњпко ё^пова'нїе и^мњи дщ^и моя`” Гь~ вы'шнїи да'сть ти ра'дость, ꙁа ско'рбь ю%же претерпњла е^си”
|
θάρσει, τέκνον, ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς δῴη σοι χάριν ἀντὶ τῆς λύπης σου ταύτης· θάρσει, θύγατερ.
|
|
Глvа, и~”
|
Κεφάλαιο 8
|
|
1
|
1
|
|
По вечеранїю же въведо'ша ю%ношђ к не'и.
|
ΟΤΕ δὲ συνετέλεσαν δειπνοῦντες, εἰσήγαγον Τωβίαν πρὸς αὐτήν.
|
|
2
|
2
|
|
и^ въспомянђ товїа словеса` а^гг~ла, і^ и^зяT эT влага'лища свое^го ча'сть ё^тро'бы ры'бїя, и^ въꙁложи ю& на ё%глїе ѓ%гненое”
|
ὁ δὲ πορευόμενος ἐμνήσθη τῶν λόγων Ραφαὴλ καὶ ἔλαβε τὴν τέφραν τῶν θυμιαμάτων καὶ ἐπέθηκε τὴν καρδίαν τοῦ ἰχθύος καὶ τὸ ἧπαρ καὶ ἐκάπνισεν.
|
|
3
|
3
|
|
А$гг~лъ же рафаи'лъ въсхити` дњ'мона, и^ ё^вяза е^го въ пђсты'ни вы'ше е^гљ=пта”
|
ὅτε δὲ ὠσφράνθη τὸ δαιμόνιον τῆς ὀσμῆς, ἔφυγεν εἰς τὰ ἀνώτατα Αἰγύπτου καὶ ἔδησεν αὐτὸ ὁ ἄγγελος.
|
|
4
|
4
|
|
Тогда` товїя накаꙁа дв~цђ и^ рече е'и, са'ра вᲆста'ни и^ помоли'ся г~ђ б~ђ днsе, и^ заё%тра, и^ по ꙁаё%трїи. ја%ко сїи тр^и но'щи б~ђ присвоимся” Є$гда же про'идетъ тре'тїя но'щь тогда` съвокђпи'мся. сн~ове б^о ст~ыхъ людїи е^смы`. и^ не съвокђпи'мся та'ко ја%ко ја^ꙁы'цы и^же не вњ'дятъ б~а” И$ въста'вши въкђ'пњ моля'хђся б~ђ съ ё^миле'нїем#. да ꙁдра'вїе да'сться иM”
|
ὡς δὲ συνεκλείσθησαν ἀμφότεροι, ἀνέστη Τωβίας ἀπὸ τῆς κλίνης καὶ εἶπεν· ἀνάστηθι, ἀδελφή, καὶ προσευξώμεθα, ἵνα ἐλεήσῃ ἡμᾶς ὁ Κύριος.
|
|
5
|
5
|
|
Рече же товїя, г~и б~е эTц~ъ на'шихъ хва'ляT т^я нб~са и^ ꙁемля`, мо'ре же і^ и^сто'чницы и^ рњ'ки, и^ вся` творе'нїя ᲄвоя`, і^ и'же в ниX сђть”
|
καὶ ἤρξατο Τωβίας λέγειν· εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιον καὶ ἔνδοξον εἰς τοὺς αἰῶνας· εὐλογησάτωσάν σε οἱ οὐρανοὶ καὶ πᾶσαι αἱ κτίσεις σου.
|
|
6
|
6
|
|
Ты сътвори` а^да'ма эT прьсти, и^ далъ е^си е^мђ помо'щницђ е^в#вђ.
|
σὺ ἐποίησας ᾿Αδὰμ καὶ ἔδωκας αὐτῷ βοηθὸν Εὔαν στήριγμα τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· ἐκ τούτων ἐγεννήθη τὸ ἀνθρώπων σπέρμα. σὺ εἶπας· οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον, ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν ὅμοιον αὐτῷ.
|
|
7
|
7
|
|
и^ нн~њ г~и б~е т^ы вњ'си, и^же не въ блђ'дъ прїе'млю сестрђ мою` сђпрђ'гђ, н^о любве ради пло'да вњ'чнаго, да блsвится в не'мъ и^мя твое въ вњ'ки вњкомъ”
|
καὶ νῦν, Κύριε, οὐ διά πορνείαν ἐγὼ λαμβάνω τὴν ἀδελφήν μου ταύτην, ἀλλὰ ἐπ᾿ ἀληθείας ἐπίταξον ἐλεῆσαί με καὶ αὐτῇ συγκαταγηρᾶσαι.
|
|
8
|
8
|
|
И$ са'ра та'кожDе моля'шеся гл~юще, поми'лђи наs г~и поми'лђи наs, и^ да състарњ'емся ѓ%ба ꙁдра'ва”
|
καὶ εἶπε μετ᾿ αὐτοῦ· ἀμήν.
|
|
9
|
9
|
|
И$ бы'сть въ кђроглаше'нїе, повелњ` рагђи'лъ приꙁва'ти рабы` своя`, і^ и^до'ша с ни'мъ въкђ'пњ да и^скопа'ютъ гро'бъ.
|
καὶ ἐκοιμήθησαν ἀμφότεροι τὴν νύκτα.
|
|
10
|
10
|
|
мнњста б^о ја%кота'коже слђчи'ся е^мђ, ја%коже и^ про'чимъ, ꙁ~, мђжемъ, и^же въхожда'ше к не'и”
|
καὶ ἀναστὰς Ραγουὴλ ἐπορεύθη καὶ ὤρυξε τάφον λέγων· μὴ καὶ οὗτος ἀποθάνῃ;
|
|
11
|
11
|
|
Є$гда же ё^готоваша гро'бъ. ѓ^бра'щся рагђил# к женњ свое'и,
|
καὶ ἦλθε Ραγουὴλ εἰς τὴν οἰκίαν ἑαυτοῦ
|
|
12
|
12
|
|
и^ рече е'и, посли е^ді'нђ эT рабы'нь твои^хъ, и^ да ви'дитᲆ а^ще мр~твъ е^сть, да погребђ е^го пре'же даже сн~цю не в#зыити”
|
καὶ εἶπεν ῎Εδνᾳ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ· ἀπόστειλον μίαν τῶν παιδισκῶν, καὶ ἰδέτωσαν εἰ ζῇ· εἰ δὲ μή, ἵνα θάψωμεν αὐτόν, καὶ μηδεὶς γνῷ.
|
|
13
|
13
|
|
ѓна' же посла` е^ді'нђ эT рабы'нь своиX, и^же вни'де в ло'жницђ и^ ѓ^брњте` иX жи'вы и^ ꙁдра'вы въкђ'пњ спя'щи,
|
καὶ εἰσῆλθεν ἡ παιδίσκη ἀνοίξασα τὴν θύραν καὶ εὗρε τοὺς δύο καθεύδοντας.
|
|
14
|
14
|
|
и^ ѓ^бра'щся повњствова бл~гђ по'вњсть.
|
καὶ ἐξελθοῦσα ἀπήγγειλεν αὐτοῖς, ὅτι ζῇ.
|
|
15
|
15
|
|
и^ хвали'ша г~а б~а, рагђи'лъ и^ а'нна жена` е^го” И$ реко'ша, хвали'м# т^я г~и б~е і^и^л~ев#.
|
καὶ εὐλόγησε Ραγουὴλ τὸν Θεὸν λέγων· εὐλογητὸς εἶ σύ, ὁ Θεός, ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ καθαρᾷ καὶ ἁγίᾳ, καὶ εὐλογείτωσάν σε οἱ ἅγιοί σου καὶ πᾶσαι αἱ κτίσεις σου, καὶ πάντες οἱ ἄγγελοί σου καὶ οἱ ἐκλεκτοί σου εὐλογείτωσάν σε εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
16
|
16
|
|
и^же не слђчи'ся намъ та'ко ја^коже мышля'хомъ. сътвори'лᲆ е^си въи%стиннђ с на'ми млsть твою. и^ эTгна'лъ е^си вра'га и^же скорбя` насъ”
|
εὐλογητὸς εἶ ὅτι ηὔφρανάς με, καὶ οὐκ ἐγένετό μοι καθὼς ὑπενόουν, ἀλλὰ κατὰ τὸ πολὺ ἔλεός σου ἐποίησας μεθ᾿ ἡμῶν.
|
|
17
|
17
|
|
ё^млрsди'въ же ся наD двњма сима, да'и же иM г~и прилњж'не хвали'ти т^я” и^ же'ртвђ хвале'нїа твое^го, здра'вїа ра'ди свое^го приноси'ти. да поꙁна'юT вс^и ја^ꙁы'цы, и^же т^ы е^си б~ъ е^ді'нъ по все'и ꙁемли`,
|
εὐλογητὸς εἶ ὅτι ἠλέησας δύο μονογενεῖς· ποίησον αὐτοῖς, δέσποτα, ἔλεος, συντέλεσον τὴν ζωὴν αὐτῶν ἐν ὑγιείᾳ μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ ἐλέους.
|
|
18
|
18
|
|
і^ а'бїе повелњ` рагђи'л# рабо'мъ свои^мъ да и^спо'лнятъ ро'въ ꙁемли`, ја%же и^скопа'ша, пре'же не'жели дн~ь бђ'детъ.
|
ἐκέλευσε δὲ τοῖς οἰκέταις χῶσαι τὸν τάφον.
|
|
19
|
19
|
|
женњ же свое'и рече да сътворитъ ё^чрежде'нїе. и^ ё^готоваетъ вся` ја%же на пи'щђ, дв^њ кра'вы тђ'чны, и^ четы'ре ѓ%вны ꙁаклати, и^ ё^готоваᲄи потре'бнаа всњмъ съсњ'домъ своиM, и^ всњмъ ё%жникоM
|
καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς γάμον ἡμερῶν δεκατεσσάρων.
|
|
20
|
20
|
|
И$ ꙁакля` рагђи'лъ товїю, да пребђдеT ё^ него дв^њ недели.
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ Ραγουὴλ πρὶν ἢ συντελεσθῆναι τὰς ἡμέρας τοῦ γάμου ἐνόρκως μὴ ἐξελθεῖν αὐτὸν ἐὰν μὴ πληρωθῶσιν αἱ δεκατέσσαρες ἡμέραι τοῦ γάμου.
|
|
21
|
21
|
|
съ всњхъ ја%же и^мњя'ше рагђи'лъ, даде` товїи поl. и^ сътвори рђкописа'нїе, да да'сться товїи и^ втора'я ча'сть ѓ^ста'вшая по смерти е^го въ ѓ^держа'нїе”
|
καὶ τότε λαβόντα τὸ ἥμισυ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ πορεύεσθαι μεθ᾿ ὑγιείας πρὸς τὸν πατέρα· καὶ τὰ λοιπά, ὅταν ἀποθάνω καὶ ἡ γυνή μου.
|
|
Глvа, џ~”
|
Κεφάλαιο 9
|
|
1
|
1
|
|
Тогда` възва` товїя а^гг~ла къ себᲇ, е^гоже мня'ше чл~ка бы'ти. и^ реq к немђ
|
ΚΑΙ ἐκάλεσε Τωβίας τὸν Ραφαὴλ καὶ εἶπεν αὐτῷ·
|
|
2
|
2
|
|
а^ꙁа'рїя бра'те молю` тя да послђшае^ши словеси` мое^го. поне` и^ саM быхъ преда'лся тебњ въ раба`, ꙁане` не досто'инъ е^смь предъ видњнїемъ твои^мъ, ѓ^баче помолю` т^я, да прїимеши съ собою говяда и^ рабы`, и^ пои^ди къ гаваи'лђ въ рагесъ гра'дъ медьскїи, возDаси же е^мђ рђкописа'нїе е^го и^ прїимеши эT не'го сребро`. и^ ё^моли е^го да прїидетъ къ мнњ` на' брак#”
|
᾿Αζαρία ἀδελφέ, λάβε μετὰ σεαυτοῦ παῖδα καὶ δύο καμήλους καὶ πορεύθητι ἐν Ράγοις τῆς Μηδίας παρὰ Γαβαὴλ καὶ κόμισαί μοι τὸ ἀργύριον καὶ αὐτὸν ἄγε μοι εἰς τὸν γάμον·
|
|
3
|
3
|
|
Вњси б^о са'мъ ја%ко счита'етъ эTц~ъ мо'и дн~и. и^ а'ще ё^медли'мъ е^ді'нъ дн~ь и^л^и вя'щши, съскорбиTся дш~а е^го.
|
διότι ὠμόμοκε Ραγουὴλ μὴ ἐξελθεῖν με,
|
|
4
|
4
|
|
і^ и'стиннђ вњ'даеши ка'ко ꙁакля м^я рагђ'илᲆ, е^гоже кля'твы пресᲄђпи'ти не могђ`”
|
καὶ ὁ πατήρ μου ἀριθμεῖ τὰς ἡμέρας, καὶ ἐὰν χρονίσω μέγα, ὀδυνηθήσεται λίαν.
|
|
5
|
5
|
|
Тогда` рафаи'лъ поя'тъ четы'ре эT рабъ рагђ'ель, и^ дв^а вельблю'да шеD въ раге'сᲆ граD медьскїи. и^ ѓ^брњт#ши гаваи'ла вда е^мђ рђкописа'нїе е^го, и^ прїяT эT не'го вс^е сребро`. и^ сказа же е^мђ ѓ^ товїи` сн~ђ товїинњ вс^я и^же сътворена бы'сть” Възва' же е^го съ собо'ю прїити на' браk,
|
καὶ ἐπορεύθη Ραφαὴλ καὶ ηὐλίσθη παρὰ Γαβαήλ, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὸ χειρόγραφον· ὃς δὲ προήνεγκε τὰ θυλάκια ἐν ταῖς σφαγῖσι καὶ ἔδωκεν αὐτῷ.
|
|
6
|
6
|
|
е^гда же прїиде в доM рагђи'ла. ѓ^брњте товїю сњдя'ща при трапеѕњ, и^ а'бїе восᲄа` эT трапеꙁы лобыза'хђся межDђ себе`” И$ пла'ка гаваи'лᲆ хваля'ше б~а и^ реq. да блsвиT т^я г~ь б~ъ і^и^л~евᲆ. и^же сн~ъ е^си прпDбна мђ'жа и^ пра'веDна, и^ боя'щася б~а, и^ млsтыню творя'ща. да бђди блsве'нїе и^ на женᲇ твое'и ја%же т^и да'на, и^ на ро'дњ ва'шемъ. и^ да ё%ꙁрите сн~ы ва'ша и^ сн~ове сн~въ ва'шиX, даже дотреᲄїаго и^ четве'ртаh ро'да” И$ бђ'детъ сњмя ва'ше блsве'но эT б~а і^и^л~ева. и^же црsшвђетъ въ вњки вњкомъ. е^гда' же вс^и реко'ша а^ми'нь” И$ присᲄђпи'ша къ трапе'ѕњ съ стра'хомъ гн~имъ и^ бра'къ твораще”
|
καὶ ὤρθρευσαν κοινῶς καὶ ἦλθον εἰς τὸν γάμον. καὶ εὐλόγησε Τωβίας τὴν γυναῖκα αὐτοῦ.
|
|
Глаv, і~”
|
Κεφάλαιο 10
|
|
1
|
1
|
|
Єгда б^о продолжи вре'мя дн~їи товїя бра'ка ради, прискоrбенъ бысть эTц~ъ е^готовїа
|
ΚΑΙ Τωβὶτ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐλογίσατο ἑκάστης ἡμέρας· καὶ ὡς ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι τῆς πορείας καὶ οὐκ ἤρχοντο,
|
|
2
|
2
|
|
рекђщи. чесо ради пребываеT сн~ъ мо'и, и^ли въскђю ё^деrжа'нъ е^сть” Мню б^о зане` гаваи'лᲆ ё%мре. и^ нsњ кто е^мђ` воздаs сребро`”
|
εἶπε· μήποτε κατῄσχυνται; ἢ μήποτε ἀπέθανε Γαβαὴλ καὶ οὐδεὶς αὐτῷ δίδωσι τὸ ἀργύριον;
|
|
3
|
3
|
|
Нача же скорбᲇти ѕњ'ло ѓ%нь,
|
καὶ ἐλυπεῖτο λίαν.
|
|
4
|
4
|
|
и^ а'нна жена` е^го с ниM. и^ нача'ша ѓ%ба вкђпњ скорбњти, того ради и^же дн~ь ё^ста'влеn и^ не ѓ^брати'ся сн~ъ иX к ниM” И$ пла'каше б^о мт~и е^го неё^тњшными слеꙁа'ми и^ рече”
|
εἶπε δὲ αὐτῷ ἡ γυνή· ἀπώλετο τὸ παιδίον, διότι κεχρόνικε· καὶ ἤρξατο θρηνεῖν αὐτὸν καὶ εἶπεν·
|
|
5
|
5
|
|
Оу^вы мн^њ сн~ђ мо'и въскђ'ю тебе` послахомъ пђтьствова'ти дале'че. ЭO свњтлость ѓ%чїю на'шею и^ жеꙁлъ ста'рости на'шея, ё^тњше'нїе живота на'шего, и^ ё^пованїе послњдїя на'шего, вс^я вкђпњ въ тебњ` е^ді'номᲆ и^мњ'ющи, не и^мњхомъ б^отебе` эTпђсти'ти эT себе`.
|
οὐ μέλοι μοι, τέκνον, ὅτι ἀφῆκά σε τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου;
|
|
6
|
6
|
|
е%йже гл~аше товїя ё^молчи и^ не скорᲆби. здра'въ е^сть сн~ъ на'ю,
|
καὶ Τωβὶτ λέγει αὐτῇ· σίγα, μὴ λόγον ἔχει, ὑγιαίνει.
|
|
7
|
7
|
|
поне'же вњ'ренъ е^сть мђж'ъ то'и с ни'мже послахоM е^го. ѓ^на' же ника'коже не хоᲄя'ше ё^тњшитися, н^о на вся'къ дн~ь и^схожда'ше ѓ%крsтъ зря'ще, и^ ѓ^бхожда'ше пђти вся` по ни'хже ё^пова` въꙁвратитися е^мђ, да поне` и^ꙁъдалеча ё%зритъ е^го грядђща”
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ· σίγα, μὴ πλάνα με, ἀπώλετο τὸ παιδίον μου. καὶ ἐπορεύετο καθ᾿ ἡμέραν εἰς τὴν ὁδὸν ἔξω, οἵας ἀπῆλθεν, ἡμέρας τε ἄρτον οὐκ ἤσθιε, τὰς δέ νύκτας οὐ διελίμπανε θρηνοῦσα Τωβίαν τὸν υἱὸν αὐτῆς, ἕως οὗ συνετελέσθησαν αἱ δεκατέσσαρες ἡμέραι τοῦ γάμου, ἃς ὤμοσε Ραγουὴλ ποιῆσαι αὐτὸν ἐκεῖ· εἶπε δὲ Τωβίας τῷ Ραγουήλ· ἐξαπόστειλόν με, ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου οὐκέτι ἐλπίζουσιν ὄψεσθαί με.
|
|
8
|
8
|
|
Рагђи'лъ же гл~а к зя'тю свое^мђ пребыва'и ꙁдњ`, и^ а'ꙁъ послю посолъ въꙁвњща'ющи ѓ^ здра'вїи твое^мъ къ товїю эTц~ђ твое^мђ,
|
εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ πενθερός· μεῖνον παρ᾿ ἐμοί, κἀγὼ ἐξαποστελῶ πρὸς τὸν πατέρα σου καὶ δηλώσουσιν αὐτῷ τὰ κατὰ σέ.
|
|
9
|
9
|
|
къ немђже товїя рече” А/зъ вњмᲆ и^же эTц~ъ мо'и и^ мт~и моя` нн~њ съчита'ютъ дн~и, и^ смђща'ется дх~ъ и^хъ в ни'хъ. Є$гдаy словесы многими мл~я'ше рагђиl товїю, ѓ%нже ника'ко и^зволи быти семђ`”
|
καὶ Τωβίας λέγει· ἐξαπόστειλόν με πρὸς τὸν πατέρα μου.
|
|
10
|
10
|
|
И$ даде е^мђ сарђ, и^ полъ и^мњнїя свое^го, и^ ѓ^тро'ки и^ ѓ^трокови'цы, и^ скоти и^ вельблю'ды, и^ кра'вы, и^ сребренники мно'ги”
|
ἀναστὰς δὲ Ραγουὴλ ἔδωκεν αὐτῷ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰ ἥμισυ τῶν ὑπαρχόντων, σώματα καὶ κτήνη καὶ ἀργύριον,
|
|
11
|
11
|
|
И$ ꙁдрава и^ радостна эTпђсти и& эT себе рекђщи. а^гг~лъ гн~ь ст~ъ да бђдеT в пђти` ва'шеM проведетъ же васъ ꙁдра'вы и^ крњпки и^ да ѓ^бря'щете вс^я пра'ва въ ро'дњ ва'шемъ, и^ да ви'дятъ ѓ%чи мои` сн~ове ваши преже неже ё^мрђ”
|
καὶ εὐλογήσας αὐτοὺς ἐξαπέστειλε λέγων· εὐοδώσει ὑμᾶς, τέκνα, ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ πρὸ τοῦ με ἀποθανεῖν.
|
|
12
|
12
|
|
И$ взя'ша роди'тели дще'рь свою ѓ^блобыꙁа'ша е^я` и^ эTпђстиша да и^деT, наказђ'юще ю& чsтне и^мњти све'кра и^ свекро'вь, и^ люби'ти мђжа свое^го, и^ домоча'дцы стро'ити и^ дръжа'ти до'мъ. и^ себе самђю непови'ннђ храни'ти”
|
καὶ εἶπε τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ· τίμα τοὺς πενθερούς σου, αὐτοὶ νῦν γονεῖς σού εἰσιν· ἀκούσαιμί σου ἀκοὴν καλήν, καὶ ἐφίλησεν αὐτήν. καὶ ῎Εδνα εἶπε πρὸς Τωβίαν· ἀδελφὲ ἀγαπητέ, ἀποκαταστήσαι σε ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ καὶ δῴη μοι ἰδεῖν σου παιδία ἐκ Σάρρας τῆς θυγατρός μου, ἵνα εὐφρανθῶ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ ἰδοὺ παρατίθεμαί σοι τὴν θυγατέρα μου ἐν παρακαταθήκῃ, μὴ λυπήσῃς αὐτήν.
|
|
13
|
13
|
|
Єгда' же ѓ^брати'стася и^ дои^до'ша до хара'на. и^же е^сть на полъ пђти`, проти'въ ниневїи, а~і, дн~и.
|
μετὰ ταῦτα ἐπορεύετο καὶ Τωβίας εὐλογῶν τὸν Θεόν, ὅτι εὐώδωσε τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ κατευλόγει Ραγουὴλ καὶ ῎Εδναν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ.
|
|
Глvа, а~і”
|
Κεφάλαιο 11
|
|
1
|
1
|
|
рече же а%гг~лъ, бра'те товїя, вњси ја^ко ѓ^ста'вилъ е^си эTц~а сво е^го.
|
ΚΑΙ ἐπορεύετο μέχρις οὗ ἐγγίσαι αὐτοὺς εἰς Νινευῆ. καὶ εἶπε Ραφαὴλ πρὸς Τωβίαν· οὐ γινώσκεις, ἀδελφέ, πῶς ἀφῆκας τὸν πατέρα σου;
|
|
2
|
2
|
|
а^ще ё^бо ё^го'днотебњ да прїидемъ напреD, раби' же твои`съ ти'хостїю да и^дђтъ по насъ въкђ'пњ со жено'ю твое'ю и^ съ ско'ты” Є$гда' же ё^гоDно е^мђ бы'сть и^до'ста напреD”
|
προδράμωμεν ἔμπροσθεν τῆς γυναικός σου καὶ ἑτοιμάσωμεν τὴν οἰκίαν·
|
|
3
|
3
|
|
Рече же рафаи'лъ товїи, возми` съ собо'ю же'лчь ры'бїю, бђдетᲆ б^о потре'бна. и^ взя` товїя же'лчь ѓ%нђ, і^ и^до'ста.
|
λαβὲ δὲ παρὰ χεῖρα τὴν χολὴν τοῦ ἰχθῦος. καὶ ἐπορεύθησαν, καὶ συνῆλθεν ὁ κύων ὄπισθεν αὐτῶν.
|
|
4
|
4
|
|
мт~и же е^го а%нна седя'ше близᲆ пђти` на вся'къ дн~ь на връхђ горы`, эTкђдђ можа'ше
|
καὶ ῎Αννα ἐκάθητο περιβλεπομένη εἰς τὴν ὁδὸν τὸν παῖδα αὐτῆς·
|
|
5
|
5
|
|
ё^смотри'ти и^ꙁдале'че. и^ е^гда эTтђдђ зря'ше прише'ствїя е^го, и^ ви'дњ и& и^ꙁдале'ча. а%бїе поꙁна` грядђща сн~а свое^го. те'кши въꙁвњсти` мђжеви свое^мђ рекђщи, с^е и^де` сн~ъ твои”
|
καὶ προσενόησεν αὐτὸν ἐρχόμενον καὶ εἶπε τῷ πατρὶ αὐτοῦ· ἰδοὺ ὁ υἱός μου ἔρχεται καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ πορευθεὶς μετ᾿ αὐτοῦ.
|
|
6
|
6
|
|
Рече же рафаи'лъ к товїю, е^гда же вни'деши в домъ ᲄвои. скоро поклони'ся г~ђ б~ђ твое^мђ и^ хвалђ` възда'и е^мђ, и^ пристђпи` къ эTц~ђ твое^мђ, и^ ѓ^блобыꙁа'и е^го. а%бїе же пома'жи ѓ%чи е^го сею` же'лчїю ры'бїею ю%же несе'ши съ собо'ю, вњждь б^о ја%ко ско'ро эTврьꙁђтся ѓ%чи е^го, и^ ё'зритъ эTц~ъ твои свњтъ нбsныи, и^ ви'дящи т^я въꙁра'дђе^тся”
|
καὶ Ραφαὴλ εἶπεν· ἐπίσταμαι ἐγὼ ὅτι ἀνοίξει τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ πατήρ σου.
|
|
7
|
7
|
|
Тогда` притече` пе'съ и^же бя'ше с ни'мъ на пђти` пре'ди прїиде вᲆ до'мъ ја%ко вњстникᲆ нњкїи, ᲄа'ко и^ ѓ'нъ помая'нїемъ своея ѓ%шиби ра'довашеся.
|
σὺ ἔγχρισον τὴν χολὴν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ δηχθεὶς διατρίψει καὶ ἀποβαλεῖται τὰ λευκώματα καὶ ὄψεταί σε.
|
|
8
|
8
|
|
и^ въста` эTц~ъ е^го слpњ нача` ско'ро и^ти` и^ прет#кнђся ногамA и^ даде` рђкђ ѓ%трокђ да веде'тъ е^го, і^ и^зы'иде въ срњте'нїе сн~а свое^го.
|
καὶ προσδραμοῦσα ῎Αννα ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον τοῦ υἱοῦ αὐτῆς καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἶδόν σε, παιδίον, ἀπὸ τοῦ νῦν ἀποθανοῦμαι καὶ ἔκλαυσαν ἀμφότεροι.
|
|
9
|
9
|
|
и^ прїемъ ѓ^блобыза` е^го, съ жено'ю свое'ю. и^ нача'ста пла'кати эT ра'дости,
|
καὶ Τωβὶτ ἐξήρχετο πρὸς τὴν θύραν καὶ προσέκοπτεν, ὁ δὲ υἱὸς αὐτοῦ προσέδραμεν αὐτῷ
|
|
10
|
10
|
|
е^гда же помоли'шася б~ђ и^ хвалђ` въꙁда'ша сњдо'ша въкђпњ” Тогда прїемъ товїя же'лчь ры'бїю, пома'ꙁа ѓ%чи эTц~а свое^го.
|
καὶ ἐπελάβετο τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ προσέπασε τὴν χολὴν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ λέγων· θάρσει, πάτερ.
|
|
11
|
11
|
|
и^ пожда` ја%ко близᲆ полђ ча'са.
|
ὡς δὲ συνεδήχθησαν, διέτριψε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ ἐλεπίσθη ἀπὸ τῶν κάνθων τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ τὰ λευκώματα.
|
|
12
|
12
|
|
и^ нача` бᲇльмо` эT ѓ'чїю е^го и^сходи'ти ја^ко чешђ'я. ю%же в#зима'ющи товїя эTяT эT ѓ'чїю е^го, и^ а'бїе проꙁрњ.
|
καὶ ἰδὼν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ
|
|
13
|
13
|
|
и^ славя'хђ б~а се'и и^ жена` е^го, и^ вс^и ꙁна'емїи е^го” Товїя же па'ки рече, хвалю' тя г~и бж~е і^и^л~евъ и^ бл~годарю тя.
|
καὶ ἔκλαυσε καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θεός, καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ εὐλογημένοι πάντες οἱ ἅγιοί σου ἄγγελοι· ὅτι ἐμαστίγωσας καὶ ἠλέησάς με, ἰδοὺ βλέπω Τωβίαν τὸν υἱόν μου.
|
|
14
|
14
|
|
ја^ко накаꙁа' мя, и^ здра'ва сътвори`, и^ с^е ви'ждђ товїю сн~а мое^го”
|
καὶ εἰσῆλθεν ὁ υἱὸς αὐτοῦ χαίρων καὶ ἀπήγγειλε τῷ πατρὶ αὐτοῦ τὰ μεγαλεῖα τὰ γενόμενα αὐτῷ ἐν τῇ Μηδίᾳ.
|
|
15
|
15
|
|
По седмиy дне'хъ прїиде са'ра жена` сн~а е^го, и^ вси домоча'дцы и^ ско'ти съ здра'вїемъ, и^ вельблю'ды и^ сре'бреники мно'ги ја%же взя` съ жено'ю, та'коже и^ сре'бреники ја%же въспрїя эT гаваи'ла вся` принесе'на сђть”
|
καὶ ἐξῆλθε Τωβὶτ εἰς συνάντησιν τῇ νύμφῃ αὐτοῦ χαίρων καὶ εὐλογῶν τὸν Θεὸν πρὸς τῇ πύλῃ Νινευῆ· καὶ ἐθαύμαζον οἱ θεωροῦντες αὐτὸν πορευόμενον, ὅτι ἔβλεψε.
|
|
16
|
16
|
|
И$ повњда` ро'дђ свое^мђ вс^я бл~гая творе'нїя бж~їя и^же сътвори` е^мђ чл~комъ веDшимъ е^го”
|
καὶ Τωβὶτ ἐξωμολογεῖτο ἐνώπιον αὐτοῦ, ὅτι ἠλέησεν αὐτοὺς ὁ Θεός· καὶ ὡς ἤγγισε Τωβὶτ Σάρρᾳ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ, κατευλόγησεν αὐτὴν λέγων· ἔλθοις ὑγιαίνουσα, θύγατερ· εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὃς ἤγαγέ σε πρὸς ἡμᾶς, καὶ ὁ πατήρ σου καὶ ἡ μήτηρ σου. καὶ ἐγένετο χαρὰ πᾶσι τοῖς ἐν Νινευῆ ἀδελφοῖς αὐτοῦ.
|
|
17
|
17
|
|
Прїидо'ша же а^хїѓ'ръ и^ нава'џъ сн~ове сестры` товїины, ра'дђющися к товїю, весели'стася въкђпњ с ни'мъ ѓ^ всњхъ бл~гихᲆ ја%же сътвори` е^мђ б~ъ”
|
καὶ παρεγένετο ᾿Αχιάχαρος καὶ Νασβὰς ὁ ἐξάδελφος αὐτοῦ,
|
|
18
|
18
|
|
И$ по седмь днїи пирђ'юще вси` съ ра'достїю ве'лїею веселя'щеся”
|
καὶ ἤχθη ὁ γάμος Τωβία μετ᾿ εὐφροσύνης ἡμέρας ἑπτά.
|
|
Глvа, в~і”
|
Κεφάλαιο 12
|
|
1
|
1
|
|
Тогда възва` товїя сн~а своеh и^ рече е^мђ, чт^о мо'жемъ да'ти мђжђ семђ ст~омђ, и^же и^де` с тобо'ю”
|
ΚΑΙ ἐκάλεσε Τωβὶτ Τωβίαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὅρα, τέκνον, μισθὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ συνελθόντι σοι, καὶ προσθεῖναι αὐτῷ δεῖ.
|
|
2
|
2
|
|
эTвњща` товїя рече эTц~ђ свое^мђ, эTч~е каковђ` м#здђ да'мы е^мђ. и^л^и чт^о досто'ино можетъ бы'ти бл~годњя'нїю е^го”
|
καὶ εἶπε· πάτερ, οὐ βλάπτομαι δοὺς αὐτῷ τὸ ἥμισυ, ὧν ἐνήνοχα,
|
|
3
|
3
|
|
Мене и^зведе` и^ па'ки приведе` ꙁдра'ва. сребро` эT гаваи'ла то'и прїя. и^ женђ` то'и мя и^мњти сътвори`, и^ дњмона эT нея то'и и^ꙁᲆгна`. ра'дость ро'дђ ея` то'и сътвори` и^ эT пожре'нїя ры'бы мене и^ꙁба'ви. тебњ зра'къ възврати` е^же ви'дњти свњтъ нб~си, и^ бл~гихъ всњхъ и%мъ и^сполни'хомся” И$ сего ради чт^о досто'ино мо'жемъ е^мђ възда'ти. н^о молю` т^я эTч~е мои да моли'ши е^го а^ще ё^го'дно е^мђ бђдетъ да прїиметъ полъ эT всњхъ ја%же прине'сена сђть”
|
ὅτι με ἀγήοχέ σοι ὑγιῆ καὶ τὴν γυναῖκα μου ἐθεράπευσε καὶ τὸ ἀργύριόν μου ἤνεγκε καὶ σὲ ὁμοίως ἐθεράπευσε.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἶπεν ὁ πρεσβύτης· δικαιοῦται αὐτῷ.
|
|
|
5
|
5
|
|
И$ възва` е^го эTц~ъ и^ сн~ъ и^ сътвори'ста е^мђ че'сть, и^ нача'сᲄа молити е^го, да во'змеT полᲆ эT всXњ прине'сеныX.
|
καὶ ἐκάλεσε τὸν ἄγγελον καὶ εἶπεν αὐτῷ· λάβε τὸ ἥμισυ πάντων, ὧν ἐνηνόχατε, καὶ ὕπαγε ὑγιαίνων.
|
|
6
|
6
|
|
ѓ%н же эTвњща` иM тако рекђщи, хвали'те г~а б~а нбsнаго, и^ преD всњми живђщими и^сповњда'ите е^го ꙁане` сътвори с ва'ми млsть свою.
|
τότε καλέσας τοὺς δύο κρυπτῶς εἶπεν αὐτοῖς· εὐλογεῖτε τὸν Θεὸν καὶ αὐτῷ ἐξομολογεῖσθε καὶ μεγαλωσύνην δίδοτε αὐτῷ καὶ ἐξολογεῖσθε αὐτῷ ἐνώπιον πάντων τῶν ζώντων, περὶ ὧν ἐποίησε μεθ᾿ ὑμῶν. ἀγαθὸν τὸ εὐλογεῖν τὸν Θεὸν καὶ ὑψοῦν τὸ ὄνομα αὐτοῦ, τοὺς λόγους τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ ἐντίμως ὑποδεικνύοντες, καὶ μὴ ὀκνεῖτε ἐξομολογεῖσθαι αὐτῷ.
|
|
7
|
7
|
|
та'инђ б^о цр~евђ съкры'ти бл~го е^сть дњло же бж~їе эTкры'ти і^ и^сповњдаᲄи чsтно е^сть”
|
μυστήριον βασιλέως καλὸν κρύψαι, τὰ δὲ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως. ἀγαθὸν ποιήσατε, καὶ κακὸν οὐχ εὑρήσει ὑμᾶς.
|
|
8
|
8
|
|
Бл~га е^сть мл~тва съ говњнїемъ и^ млsтынею, на'ипаче неже съкро'вище зла'та собира'ти.
|
ἀγαθὸν προσευχὴ μετὰ νηστείας καὶ ἐλεημοσύνης καὶ δικαιοσύνης· ἀγαθὸν τὸ ὀλίγον μετὰ δικαιοσύνης ἢ πολὺ μετὰ ἀδικίας. καλὸν ποιῆσαι ἐλεημοσύνην ἢ θησαυρίσαι χρυσίον·
|
|
9
|
9
|
|
ја^ко и^ млsтыня эT смр~ти и^ꙁбавля'ет# сїя же и^ грњхи` ѓ^чища'етъ, и^ твори'тъ ѓ^брњсти` живо'тъ вњчныи.
|
ἐλεημοσύνη γὰρ ἐκ θανάτου ρύεται, καὶ αὐτὴ ἀποκαθαριεῖ πᾶσαν ἁμαρτίαν· οἱ ποιοῦντες ἐλεημοσύνας καὶ δικαιοσύνας πλησθήσονται ζωῆς,
|
|
10
|
10
|
|
н^о и^же б^отворитъ грњхъ и^ безако'нїе вра'гъ е^сть дш~и свое'и.
|
οἱ δὲ ἁμαρτάνοντες πολέμιοί εἰσι τῆς ἑαυτῶν ζωῆς.
|
|
11
|
11
|
|
сего раd ја^влю` вамъ и%стин#нђ. и^ не съкры'ю эT васъ та'инђ слове'съ.
|
οὐ μὴ κρύψω ἀφ᾿ ὑμῶν πᾶν ρῆμα· εἴρηκα δὴ μυστήριον βασιλέως κρύψαι καλόν, τὰ δὲ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως.
|
|
12
|
12
|
|
когда моля'шеся съ слеза'ми и^ погрњба'ше ме'ртвыя. и^ ѓ^пђщьши ѓ^бњд# свои мр~тва съкры` въ дн~ь в домђ` твое^м# а^ в нощи` погребе` е^го. а^ꙁъ принесо'хъ мл~твђ твою` г~ђ б~ђ, и^ прїя'тна пред ни'мъ бы'сть.
|
καὶ νῦν ὅτι προσηύξω σὺ καὶ ἡ νύμφη σου Σάρρα, ἐγὼ προσήγαγον τὸ μνημόσυνον τῆς προσευχῆς ὑμῶν ἐνώπιον τοῦ ἁγίου· καὶ ὅτε ἔθαπτες τοὺς νεκρούς, ὡσαύτως συμπαρήγμην σοι.
|
|
13
|
13
|
|
сего ради ё^гоDно б^њ е^мђ, да и^скђшенїемъ и^скђси'ть т^я”
|
καὶ ὅτε οὐκ ὤκνησας ἀναστῆναι καὶ καταλιπεῖν τὸ ἄριστόν σου, ὅπως ἀπελθὼν περιστείλῃς τὸν νεκρόν, οὐκ ἔλαθές με ἀγαθοποιῶν, ἀλλὰ σὺν σοὶ ἤμην.
|
|
14
|
14
|
|
И$ нн~њ посла м^я г~ь да ё^ꙁдравлю т^я. и^ саррђ женђ` сн~а твое^го эT дњмона и^ꙁба'влю.
|
καὶ νῦν ἀπέστειλέ με ὁ Θεὸς ἰάσασθαί σε καὶ τὴν νύμφην σου Σάρραν.
|
|
15
|
15
|
|
а%зъ б^о е^смь рафаи'лъ а^гг~лъ, е^ді'нъ эT сеDми преDстоящими пред ниM” Є$гда
|
ἐγώ εἰμι Ραφαήλ, εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἁγίων ἀγγέλων, οἳ προσαναφέρουσι τὰς προσευχὰς τῶν ἁγίων, καὶ εἰσπορεύονται ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ ἁγίου.
|
|
16
|
16
|
|
же сїя слы'шаста, и^ ё^жасостася. и^ трепещђщи падо'ша на' ꙁемлю ни'цы”
|
καὶ ἐταράχθησαν οἱ δύο καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον, ὅτι ἐφοβήθησαν.
|
|
17
|
17
|
|
Рече же и^мъ а%гг~лъ. ми'ръ вамъ не бои'теся.
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· μὴ φοβεῖσθε, εἰρήνη ὑμῖν ἔσται· τὸν δὲ Θεὸν εὐλογεῖτε εἰς τὸν αἰῶνα,
|
|
18
|
18
|
|
и^б^о е^гда быхъ с ва'ми по воли бж~їей бњхъ. хвалите и^ бл~годари'те”
|
ὅτι οὐ τῇ ἐμαυτοῦ χάριτι, ἀλλὰ τῇ θελήσει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἦλθον, ὅθεν εὐλογεῖτε αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
19
|
19
|
|
Видњ бо ся ва'мъ ја%ко с ва'ми ја^дохъ и^ пи'хъ, н^о а%ꙁъ пи'щи и^ питїя неви'димаго, и^же эT чл~къ видњтися не мо'жеT ја^дохъ”
|
πάσας τὰς ἡμέρας ὠπτανόμην ὑμῖν, καὶ οὐκ ἔφαγον οὐδὲ ἔπιον, ἀλλὰ ὅρασιν ὑμεῖς ἐθεωρεῖτε.
|
|
20
|
20
|
|
Время б^о е^сть да ѓ^бращђся к немђ и^же м^я посла`. в^ы же блsви'те б~а, и^ повᲇда'ите вс^я чюдеса`
|
καὶ νῦν ἐξομολογεῖσθε τῷ Θεῷ, διότι ἀναβαίνω πρὸς τὸν ἀποστείλαντά με, καὶ γράψατε πάντα τὰ συντελεσθέντα εἰς βιβλίον.
|
|
21
|
21
|
|
е^го” И$ е^гда сїя гл~аше неви'димъ бысть преD ѓ^чи'ма иX, и^ ктомђ` е^го ви'дњти не воZмого'ша”
|
καὶ ἀνέστησαν, καὶ οὐκ ἔτι εἶδον αὐτόν.
|
|
22
|
22
|
|
Тогда' же падо'ша ни'цъ на часы` три` блsви'ша б~а. и^ воста'вши и^сповњ'даша вс^я чюдеса` е^го”
|
καὶ ἐξωμολογοῦντο τὰ ἔργα τὰ μεγάλα καὶ θαυμαστὰ αὐτοῦ καὶ ὡς ὤφθη αὐτοῖς ὁ ἄγγελος Κυρίου.
|
|
Глvа, г~і”
|
Κεφάλαιο 13
|
|
1
|
1
|
|
Отверꙁе же товїа старыи ё^сᲄа своа блsви б~а и^ реq. велїи е^си г~и въ вњ'ки. и^ въ вся` вњки црsтвоᲄвое.
|
ΚΑΙ Τωβὶτ ἔγραψε προσευχὴν εἰς ἀγαλλίασιν καὶ εἶπεν· «Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ ζῶν εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ,
|
|
2
|
2
|
|
ја%кот^ы бїеши и^ сп~са'еши. ниꙁво' диши во а%дъ и^ воꙁво'диши. и^ нњсть и^же ё^бњжи'тъ рђкђ твое'ю”
|
ὅτι αὐτὸς μαστιγοῖ καὶ ἐλεεῖ, κατάγει εἰς ᾅδην καὶ ἀνάγει, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐκφεύξεται τὴν χεῖρα αὐτοῦ.
|
|
3
|
3
|
|
И$сповњда'итеся гв~и сн~ове і^и^л~еви. и^ преD ја^зы'ки хвали'те е^го. ја%ко сего ради расточи ва'съ въ ја^ꙁы'ки невњ'дђщїи е^го,
|
ἐξομολογεῖσθε αὐτῷ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὅτι αὐτὸς διέσπειρεν ἡμᾶς ἐν αὐτοῖς·
|
|
4
|
4
|
|
и^сповњда'ите ди'вная е^го и^ да наё^чи'те и^хъ. ја%же нњсть и%нъ б~ъ вседрᲆжи'тель ра'ꙁвњ е^го. то'и
|
ἐκεῖ ὑποδείξατε τὴν μεγαλωσύνην αὐτοῦ, ὑψοῦτε αὐτὸν ἐνώπιον παντὸς ζῶντος, καθότι αὐτὸς Κύριος ἡμῶν καὶ Θεός, αὐτὸς πατὴρ ἡμῶν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
|
|
5
|
5
|
|
накаꙁа наs безако'нїи ради на'шихᲆ. и^ то'и сп~сеT насъ млsти свое'я ради”
|
καὶ μαστιγώσει ἡμᾶς ἐν ταῖς ἀδικίαις ἡμῶν καὶ πάλιν ἐλεήσει καὶ συνάξει ἡμᾶς ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν, οὗ ἐὰν σκορπισθῆτε ἐν αὐτοῖς.
|
|
6
|
6
|
|
Возри'те на' мя и^же сътвори` с на'ми. и^ съ сᲄра'хомъ и^ трепетоM и^сповᲇда'ите е^го” Цр~я же вњкомъ въꙁвыси'те въ дњлеX вашихᲆ. а%ꙁ же въ ꙁе'мли плњненїя мое^го и^сповњмся е^мђ. ꙁане` покаꙁа` вели'чествїе свое` въ лю'дехъ грњшныX” Сего ради ѓ^брати'теся грњшницы и^ твори'те пра'вдђ преD гм~ъ. вњрђю^щи и'же сътвориT с ва'ми млsть свою`.
|
ἐὰν ἐπιστρέψητε πρὸς αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ ὑμῶν καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ ὑμῶν ποιῆσαι ἐνώπιον αὐτοῦ ἀλήθειαν, τότε ἐπιστρέψει πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐ μὴ κρύψῃ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀφ᾿ ὑμῶν. καὶ θεάσασθε ἃ ποιήσει μεθ᾿ ὑμῶν, καὶ ἐξομολογήσασθε αὐτῷ ἐν ὅλῳ τῷ στόματι ὑμῶν· καὶ εὐλογήσατε τὸν Κύριον τῆς δικαιοσύνης καὶ ὑψώσατε τὸν βασιλέα τῶν αἰώνων. ἐγὼ ἐν τῇ γῇ τῆς αἰχμαλωσίας μου ἐξομολογοῦμαι αὐτῷ καὶ δεικνύω τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν μεγαλωσύνην αὐτοῦ ἔθνει ἁμαρτωλῶν. ἐπιστρέψατε, ἁμαρτωλοί, καὶ ποιήσατε δικαιοσύνην ἐνώπιον αὐτοῦ· τίς γινώσκει εἰ θελήσει ὑμᾶς καὶ ποιήσει ἐλεημοσύνην ὑμῖν;
|
|
7
|
7
|
|
а%ꙁ же и^ дш~а моя в немъ въꙁвесели'мся.
|
τὸν Θεόν μου ὑψῶ καὶ ἡ ψυχή μου τὸν βασιλέα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀγαλλιάσεται τὴν μεγαλωσύνην αὐτοῦ.
|
|
8
|
8
|
|
блsви'те г~а вс^и и^збра'ннїи е^го, твори'те дн~ь веселїя, і^ и^сповњда'итеся е^мђ”
|
λεγέτωσαν πάντες καὶ ἐξομολογείσθωσαν αὐτῷ ἐν ῾Ιεροσολύμοις·
|
|
9
|
9
|
|
І$ерsли'ме гра'де бж~їи наказа т^я г~ь въ дњлXњ рђкъ твои^хъ.
|
῾Ιεροσόλυμα πόλις ἁγία, μαστιγώσει ἐπὶ τὰ ἔργα τῶν υἱῶν σου καὶ πάλιν ἐλεήσει τοὺς υἱοὺς τῶν δικαίων.
|
|
10
|
10
|
|
и^сповњда'ися г~ђ б~ђ въ бл~гыхъ твоиX, и^ блsви б~а вњкоM. да съѕиждетъ въ тебњ па'ки жили'ще свое. и^ приведеT к тебњ всXњ плњн#ныхᲆ, и^ радђешися по вся` вњ'ки вњкомъ”
|
ἐξομολογοῦ τῷ Κυρίῳ ἀγαθῶς καὶ εὐλόγει τὸν βασιλέα τῶν αἰώνων, ἵνα πάλιν ἡ σκηνὴ αὐτοῦ οἰκοδομηθῇ ἐν σοὶ μετὰ χαρᾶς, καὶ εὐφράναι ἐν σοὶ τοὺς αἰχμαλώτους καὶ ἀγαπῆσαι ἐν σοὶ τοὺς ταλαιπώρους εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος.
|
|
11
|
11
|
|
Свњтомъ пресвњтлымъ процвњтеши, и^ вс^и конци ꙁем#стїи покло'нятся тебњ” ЈА/ꙁы'цы же и^ꙁда'леча к тебњ прїидђтъ, и^ да'ры нося'ще покло'нятся в# тебњ г~ђ б~ђ. и^ ꙁе'млю твою въ ст~ыню въмњняT. и^мя б^о ве'лїе въз#зовђтъ в тебњ”
|
ἔθνη πολλὰ μακρόθεν ἥξει πρὸς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ δῶρα ἐν χερσὶν ἔχοντες καὶ δῶρα τῷ βασιλεῖ τοῦ οὐρανοῦ, γενεαὶ γενεῶν δώσουσί σοι ἀγαλλίαμα.
|
|
12
|
12
|
|
Прокля'ти бђ'дђтъ ё^ничижа'ющїи т^я, и^ ѓ^сђжде'ни бђдђтᲆ вс^и хђля'щїи т^я. блsве'ни же бђ'дђтъ соѕида'ющїи т^я”
|
ἐπικατάρατοι πάντες οἱ μισοῦντές σε, εὐλογημένοι ἔσονται πάντες οἱ ἀγαπῶντές σε εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
13
|
13
|
|
Ты' же въꙁвесели'шися въ сн~њхъ свои^хъ. ја%ко вс^и блsвяTся, и^ соберђтся къ г~ђ.
|
χάρηθι καὶ ἀγαλλίασαι ἐπὶ τοῖς υἱοῖς τῶν δικαίων, ὅτι συναχθήσονται καὶ εὐλογήσουσι τὸν Κύριον τῶν δικαίων.
|
|
14
|
14
|
|
бл~жени вси` любя'щїи т^я, и^ ра'дђющїися ѓ^ ми'рњ твое^мъ.
|
ὦ μακάριοι οἱ ἀγαπῶντές σε, χαρήσονται ἐπὶ τῇ εἰρήνῃ σου. μακάριοι ὅσοι ἐλυπήθησαν ἐπὶ πάσαις ταῖς μάστιξί σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ χαρήσονται θεασάμενοι πᾶσαν τὴν δόξαν σου καὶ εὐφρανθήσονται εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
15
|
15
|
|
дш~а моя` блsви` г~а. ја^ко свободи` і^ерsли'мъ граD свои эT всXњ скорбеи е^го, г~ь б~ъ на'шъ” Бл~жени бђдђтъ ѓ^ста'вшїа ѓ^ста'нки сњмени мое^го, да ё'ꙁрят# сла'вђ і^ерsли'ма.
|
ἡ ψυχή μου εὐλογείτω τὸν Θεὸν τὸν βασιλέα τὸν μέγαν,
|
|
16
|
16
|
|
вра'та і^ерsли'мъска эT саMџи'ра и^ смара'гда съѕида'ни бђ'дђт#, и^ вся` зданїя е^го ѓ%крsтъ эT ка'мени пречестна,
|
ὅτι οἰκοδομηθήσεται ῾Ιερουσαλὴμ σαπφείρῳ καὶ σμαράγδῳ καὶ λίθῳ ἐντίμῳ τὰ τείχη σου καὶ οἱ πύργοι καὶ οἱ προμαχῶνες ἐν χρυσίῳ καθαρῷ,
|
|
17
|
17
|
|
и^ ё'лицы е^го эT ка'мени бњ'ла помостя'тся.
|
καὶ αἱ πλατεῖαι ῾Ιερουσαλὴμ ἐν βηρύλλῳ καὶ ἄνθρακι καὶ λίθῳ ἐκ Σουφεὶρ ψηφολογηθήσονται.
|
|
18
|
18
|
|
и^ по стогнахъ е^го воспо'ютъ а^ллђїя” Блsвенъ г~ь б~ъ вᲆꙁвысивыи иX. да бђ'детъ црsтво е^го въ вњки вњкомъ а^ми'нь”
|
καὶ ἐροῦσι πᾶσαι αἱ ρύμαι αὐτῆς, ἀλληλούϊα καὶ αἰνέσουσι λέγοντες· εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὃς ὕψωσε πάντας τοὺς αἰῶνας».
|
|
Глаv, д~і”
|
Κεφάλαιο 14
|
|
1
|
1
|
|
И$ сконча'шася словеса` товїина.
|
ΚΑΙ ἐπαύσατο ἐξομολογούμενος Τωβίτ.
|
|
2
|
2
|
|
по прїятїи же ꙁра'ка житъ товїя лњтъ, м~в. и^ ви'дњ сн~ы сн~овъ свои^хъ. и^ сконча'ся по лњтехъ, р~в. и^ погребенъ бысть чsтно в ниневїи` гра'дњ.
|
καὶ ἦν ἐτῶν πεντηκονταοκτώ, ὅτε ἀπώλεσε τὰς ὄψεις, καὶ μετὰ ἔτη ὀκτὼ ἀνέβλεψε. καὶ ἐποίει ἐλεημοσύνας καὶ προσέθετο φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεὸν καὶ ἐξωμολογεῖτο αὐτῷ.
|
|
3
|
3
|
|
зане въ н~ и^ ѕ~ лњтехъ ꙁрака ѓ%чїю лишенъ бы'сть, и^ въ шестьдесятьное лᲇто па'ки прїяT. прочаяy лњта живота свое^го въ ра'дости пребы'сть, съ бл~гымъ ё^спњхомъ страха бж~їя сконча'ся в мирњ”
|
μεγάλως δὲ ἐγήρασε· καὶ ἐκάλεσε τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τέκνον, λάβε τοὺς υἱούς σου· ἰδοὺ γεγήρακα καὶ πρὸς τὸ ἀποτρέχειν ἐκ τοῦ ζῆν εἰμι.
|
|
4
|
4
|
|
Въ ча'съ же смр~ти свое'я приꙁва къ себњ` товїю сн~а свое^го, и^ сеDмь сн~овъ сн~а свое^го, и^ рече и^мъ.
|
ἄπελθε εἰς τὴν Μηδίαν, τέκνον, ὅτι πέπεισμαι ὅσα ἐλάλησεν ᾿Ιωνᾶς ὁ προφήτης περὶ Νινευῆ, ὅτι καταστραφήσεται, ἐν δὲ τῇ Μηδίᾳ ἔσται εἰρήνη μᾶλλον ἕως καιροῦ, καὶ ὅτι οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν ἐν τῇ γῇ σκορπισθήσονται ἀπὸ τῆς ἀγαθῆς γῆς, καὶ ῾Ιεροσόλυμα ἔσται ἔρημος, καὶ ὁ οἶκος τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῇ κατακαήσεται καὶ ἔρημος ἔσται μέχρι χρόνου.
|
|
5
|
5
|
|
бли'ꙁᲆ е^сть погђбленїе ниневїю, не прїидетъ б^о сло'во гн~е.
|
καὶ πάλιν ἐλεήσει αὐτοὺς ὁ Θεὸς καὶ ἐπιστρέψει αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, καὶ οἰκοδομήσουσι τὸν οἶκον, οὐχ οἷος ὁ πρότερος, ἕως πληρωθῶσι καιροὶ τοῦ αἰῶνος. καὶ μετὰ ταῦτα ἐπιστρέψουσιν ἐκ τῶν αἰχμαλωσιῶν καί οἰκοδομήσουσιν ῾Ιερουσαλὴμ ἐντίμως, καὶ ὁ οἶκος τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῇ οἰκοδομηθήσεται εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος οἰκοδομῇ ἐνδόξῳ, καθὼς ἐλάλησαν περὶ αὐτῆς οἱ προφῆται.
|
|
6
|
6
|
|
а^ бра'тїя наша раZсњ'анїи эT земля` і^и^л~евы, ѓ^братяTся к не'и. и' вс^я ѓ^пђстњная земля` е^го и^сп'лънятся. и^ до'мᲆ бж~їи сож#женыи в неM паки соѕи'ждется,
|
καὶ πάντα τὰ ἔθνη ἐπιστρέψουσιν ἀληθινῶς φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεὸν καὶ κατορύξουσι τὰ εἴδωλα αὐτῶν, καὶ εὐλογήσουσι πάντα τὰ ἔθνη Κύριον.
|
|
7
|
7
|
|
и^ тамо ѓ^братяTся вси` боя'щеися б~а” И$ ѓ^ста'вяT ја^зы'ци и%долы своя`,
|
καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐξομολογήσεται τῷ Θεῷ, καὶ ὑψώσει Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ χαρήσονται πάντες οἱ ἀγαπῶντες Κύριον τὸν Θεὸν ἐν ἀληθείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ, ποιοῦντες ἔλεος τοῖς ἀδελφοῖς ἡμῶν.
|
|
8
|
8
|
|
и^ прїидђтъ въ і^ерsли'мъ, и^ вселя'тся вонь, и^ въꙁра'дђются в немᲆ вс^и цр~їе зеMстїи, поклоня'ющися б~ђ і^и^л~евђ”
|
καὶ νῦν, τέκνον, ἄπελθε ἀπὸ Νινευῆ, ὅτι πάντως ἔσται ἃ ἐλάλησεν ὁ προφήτης ᾿Ιωνᾶς.
|
|
9
|
9
|
|
Сего раd слы'шиᲄе сн~ве мои` эTц~а ва'шеh. слђжи'те г~ђ б~ђ вои'стиннњ, и^ прилњжне в#зыщи'те да сᲆтвори'те и^же ё^гоDна сђть е^мђ. и^ сн~овоM вашиM повели'те, да сътворя'ютъ пра'вдђ и^ млsтыню, въспомина'ющи б~а. и^ да блsвятъ е^го въ всяко время вои'стин#нњ въ все'и силњ свое'и”
|
σὺ δὲ τήρησον τὸν νόμον καὶ τὰ προστάγματα καὶ γενοῦ φιλελεήμων καὶ δίκαιος, ἵνα σοι καλῶς ᾖ. καὶ θάψον με καλῶς καὶ τὴν μητέρα σου μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ μηκέτι αὐλισθῆτε εἰς Νινευῆ.
|
|
10
|
10
|
|
Сего ради нн~њ сн~ове слы'шите м^я и^ не пребђди'те зд^њ.
|
τέκνον, ἰδὲ τί ἐποίησεν ᾿Αμὰν ᾿Αχιαχάρῳ τῷ θρέψαντι αὐτόν, ὡς ἐκ τοῦ φωτὸς ἤγαγεν αὐτὸν εἰς τὸ σκότος, καὶ ὅσα ἀνταπέδωκεν αὐτῷ· καὶ ᾿Αχιάχαρος μὲν ἐσώθη, ἐκείνῳ δὲ τὸ ἀνταπόδομα ἐπεδόθη, καὶ αὐτὸς κατέβη εἰς τὸ σκότος. Μανασσῆς ἐποίησεν ἐλεημοσύνην καὶ ἐσώθη ἐκ παγίδος θανάτου, ἧς ἔπηξεν αὐτῷ, ᾿Αμὰν δὲ ἐνέπεσεν εἰς τὴν παγίδα καὶ ἀπώλετο.
|
|
11
|
11
|
|
н^о во'ньже дн~ь погребите ма'терь свою` со мно'ю въ е^ді'номᲆ гро'бњ, и^ а'бїе ё^гото'ваитеся да и^зыидете эTсюдђ, вњ'де б^о ја%ко безаконїя е^го конець да'сться”
|
καὶ νῦν, παιδία, ἴδετε τί ἐλεημοσύνη ποιεῖ, καὶ τί δικαιοσύνη ρύεται. καὶ ταῦτα αὐτοῦ λέγοντος, ἐξέλιπεν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κλίνης· ἦν δὲ ἐτῶν ἑκατὸν πεντηκονταοκτώ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐνδόξως.
|
|
12
|
12
|
|
Бы'сть же по преставленїи мт~ри свое'я. товїя эTи'де эT ниневїя съ жено'ю свое'ю, и^ сᲆ сн~ы сн~овъ свои^хᲆ. и^ възврати'ся къ те'стю свое^мђ,
|
καὶ ὅτε ἀπέθανεν ῎Αννα, ἔθαψεν αὐτὴν μετὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἀπῆλθε δὲ Τωβίας μετὰ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ εἰς ᾿Εκβάτανα πρὸς Ραγουὴλ τὸν πενθερὸν αὐτοῦ,
|
|
13
|
13
|
|
и^ ѓ^брњте и^хъ ꙁдра'вы и^ крњпки въ ста'рости бла'ѕњ. и^ попеченїе ѓ^ ни'хъ и^мњя, да'же до погребе'нїя и^хъ. и^ вс^е наслњ'дїе рагђ'илево прїя”
|
καὶ ἐγήρασεν ἐντίμως καὶ ἔθαψε τοὺς πενθεροὺς αὐτοῦ ἐνδόξως καὶ ἐκληρονόμησε τὴν οὐσίαν αὐτῶν καὶ Τωβὶτ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
|
|
14
|
14
|
|
И$ ви'дњ пя'тое колњ'но сн~ы сн~въ своиX. и^ сконча'вши лњта, ч~џ. съ стра'хомъ гн~имъ, и^ съ ра'достїю погребо'ша е^го”
|
καὶ ἀπέθανεν ἐτῶν ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ ἐν ᾿Εκβατάνοις τῆς Μηδίας.
|
|
15
|
15
|
|
Все же племя е^го и^ весь роD е^го въ бла'ѕњ животњ и^ въ ст~омъ житїи пребыs. та'ко ё^гоDни бњхђ б~ђ, ја%коже и^ чл~ком#. и^ всMњ ѓ^бита'ющимъ на земли`”
|
καὶ ἤκουσε πρὶν ἢ ἀποθανεῖν αὐτὸν τὴν ἀπώλειαν Νινευῆ, ἣν ᾐχμαλώτισε Ναβουχοδονόσορ καὶ ᾿Ασύηρος, καὶ ἐχάρη πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν ἐπὶ Νινευῆ.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.