Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Захарїа пррoкъ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
Глvа, а~”
Κεφάλαιο 1
1
1
Въ ѓ%смыи мsцъ, втораго лњта при дарїи. быs сло'во гн~е къ захарїи варахїи^нђ сн~ђ а^д#до прoркђ, гл~я,
ΕΝ τῷ ὀγδόῳ μηνί, ἔτους δευτέρου ἐπὶ Δαρείου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τὸν τοῦ Βαραχίου, υἱὸν ᾿Αδδὼ τὸν προφήτην λέγων·
2
2
прогнᲇвася г~ь на эTц~а ва'ша гнњвомъ ве'лїемъ.
ὠργίσθη Κύριος ἐπὶ τοὺς πατέρας ὑμῶν ὀργὴν μεγάλην,
3
3
и^ речеши к ниM, си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель. ѓ^брати'теся къ мнњ`, гл~етъ г~ь си'лъ, и^ ѓ^бращђся к ва'мъ, гл~еT г~ь си'лᲆ.
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐπιστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων.
4
4
и^ не бђ'диᲄе ја%коже эTц~ы ва'ши, и%мже помаваа'хђ и^мъ пррoцы преDнїи гл~юще, си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, възврати'теся ё^бо эT пђтїи ва'шихᲆ лђка'вныхъ, и^ эT дња'нїи ва'шихъ непрїя'зньныX. и^ не послђшаша, и^ не вня'ша послђша'ти мене`, гл~етъ г~ь вседръжи'тель.
καὶ μὴ γίνεσθε καθὼς οἱ πατέρες ὑμῶν, οἷς ἐνεκάλεσαν αὐτοῖς οἱ προφῆται ἔμπροσθεν λέγοντες· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἀποστρέψατε ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν τῶν πονηρῶν καὶ ἀπὸ τῶν ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν τῶν πονηρῶν, καὶ οὐκ εἰσήκουσαν, καὶ οὐ προσέσχον τοῦ εἰσακοῦσαί μου, λέγει Κύριος.
5
5
эTц~ы ва'ши гдњ` сђть. и^ пррoцы е^да` въ вњкъ поживђт#.
οἱ πατέρες ὑμῶν ποῦ εἰσι καὶ οἱ προφῆται; μὴ τὸν αἰῶνα ζήσονται;
6
6
ѓ^баче словеса` моа` и^ зако'ны моа` прїе'млите е^ли'ко а^зᲆ заповᲇдаю въ дх~ъ сво'и рабо'мъ моиM пррoкоM, и^же пости'гнђ эTц~а ва'ша. и^ эTвᲇщаша, и^ рњша, ја%коже ѓ^полчи'ся г~ь вседръжи'тель сътворити на'мъ по пђтемъ на'шимъ, и^ по дња'нїемъ на'шимъ, та'ко сътвори на'мъ”
πλὴν τοὺς λόγους μου καὶ τὰ νόμιμά μου δέχεσθε, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ἐν πνεύματί μου τοῖς δούλοις μου τοῖς προφήταις, οἳ κατελάβοσαν τοὺς πατέρας ὑμῶν. καὶ ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπαν· καθὼς παρατέτακται Κύριος παντοκράτωρ τοῦ ποιῆσαι ἡμῖν κατὰ τὰς ὁδοὺς ἡμῶν καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα ἡμῶν, οὕτως ἐποίησεν ἡμῖν.
7
7
Въ четве'ртыи межDђ десятьма е^ді'нагона'десяᲄе мsца, се'и еs мцsъ саваT, въ вто'рое лњто при да'рїи. бы'сть сло'во гн~е къ захарїи варахїинђ сн~ђ а^д#до пррoкђ, гл~я.
Τῇ τετράδι καὶ εἰκάδι, τῷ ἑνδεκάτῳ μηνί —οὗτός ἐστιν ὁ μὴν Σαβάτ— ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει ἐπὶ Δαρείου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τὸν τοῦ Βαραχίου υἱὸν ᾿Αδδὼ τὸν προφήτην λέγων·
8
8
ви'дњхъ но'щїю, и^ с^е мђжъ всњдъ на ко'нь ры'жъ, и^ стоа'ше ме'ждђ горама ѓ^сњня'ющима, и^ за ни'мъ ко'ни ры'жи, и^ пњ'ѕи, и^ срњ'ни, и^ бро'ни.
ἑώρακα τὴν νύκτα καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ἵππον πυρρόν, καὶ οὗτος εἱστήκει ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων τῶν κατασκίων, καὶ ὀπίσω αὐτοῦ ἵπποι πυρροὶ καὶ ψαροὶ καὶ ποικίλοι καὶ λευκοί.
9
9
и^ рњхъ, чт^о с^и г~и. и^ рече къ мнњ` а^гг~лъ гл~яи въ мнњ`, а^зъ покажђ т^и что` сђть с^и.
καὶ εἶπα· τί οὗτοι, Κύριε; καὶ εἶπε πρός με ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί· ἐγὼ δείξω σοι τί ἐστι ταῦτα.
10
10
и^ эTвњща` мђжъ стоя'й междђ горами, и^ рече къ мнњ`, с^и сђть ја%же посла` г~ь ѓ^бъи^ти зе'млю.
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἀνὴρ ὁ ἐφεστηκὼς ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων, καὶ εἶπε πρός με· οὗτοί εἰσιν οὓς ἐξαπέστειλε Κύριος περιοδεῦσαι τὴν γῆν.
11
11
и^ эTвњщашA а^гг~лђ гн~ю сᲄоа'щемђ межDђ гора'ма, и^ рњша, ѓ^бъи^дохомъ зе'млю вс^ю, и^ с^е вся` ꙁемля` вселена е^сᲄь и^ молиT.
καὶ ἀπεκρίθησαν τῷ ἀγγέλῳ Κυρίου τῷ ἐφεστῶτι ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων καὶ εἶπον· περιωδεύσαμεν πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ πᾶσα ἡ γῆ κατοικεῖται καὶ ἠσυχάζει.
12
12
и^ эTвњща а^гг~лъ гн~ь, и^ рече. г~и вседръжи'телю, доко'лњ не и'маши помилова'ти і^ерsли'ма, и^ граD і^ё'довъ ја%же презрњ. се сеDмое деся'т# лњто.
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ εἶπε· Κύριε παντοκράτωρ, ἕως τίνος οὐ μὴ ἐλεήσῃς τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, ἃς ὑπερεῖδες τοῦτο ἑβδομηκοστὸν ἔτος;
13
13
и^ эTвњща` г~ь вседръжи'тель а^гг~лђ гл~ющемђ въ мнњ` гл~ы до'бры словеса` ё^тњш#на”
καὶ ἀπεκρίθη Κύριος παντοκράτωρ τῷ ἀγγέλῳ τῷ λαλοῦντι ἐν ἐμοὶ ρήματα καλὰ καὶ λόγους παρακλητικούς.
14
14
И$ рече къ мнњ` а^гг~лᲆ гл~яи въ мнњ`, възъпїи гл~я, си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, ревновах# сїѓ'нђ и^ і^ерsли'мђ рве'нїемъ вели'ком#.
καὶ εἶπε πρός με ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί· ἀνάκραγε λέγων· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐζήλωκα τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὴν Σιὼν ζῆλον μέγαν
15
15
и^ гнњ'вомъ ве'лїимъ а^зъ прогнњвах#ся на ја^зы'ки напада'ющаа м^и. зане а^ꙁъ ё^бо прогнњваXся ма'лы, ѓ^ни' же налегоша въ зл^а”
καὶ ὀργὴν μεγάλην ἐγὼ ὀργίζομαι ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ συνεπιτιθέμενα, ἀνθ᾿ ὧν μὲν ἐγὼ ὠργίσθην ὀλίγα, αὐτοὶ δὲ συνεπέθεντο εἰς κακά.
16
16
Сего ради си'це гл~етъ г~ь, ѓ^бращђся къ і^ерsли'мђ щедрота'ми, и^ храмъ мо'и соѕиждеTся в неM, гл~етъ г~ь вседръжи'тель. и^ мњрами протя'гнется въ і^ерsли'мᲇ е^ще`.
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐπιστρέψω ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν οἰκτιρμῷ, καὶ ὁ οἶκός μου ἀνοικοδομηθήσεται ἐν αὐτῇ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ μέτρον ἐκταθήσεται ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἔτι.
17
17
и^ рече къ мнњ` а^гг~лъ гл~я'и въ мнњ`, въꙁъпїи гл~я, си'це гл~етъ г~ь вседрᲆжи'тель, е^ще` прелїя'тися и% мђтъ гра'ды до'брыми, и^ поми'лђеT г~ь е^ще` сїѓна, і^ и^зволитᲆ е^ще` і^ерsли'ма”
καὶ εἶπε πρός με ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί· ἔτι ἀνάκραγε λέγων· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔτι διαχυθήσονται πόλεις ἐν ἀγαθοῖς, καὶ ἐλεήσει Κύριος ἔτι τὴν Σιὼν καὶ αἱρετιεῖ τὴν ῾Ιερουσαλήμ.
18
И$ въꙁведох# ѓ'чи мои` и^ ви'дXњ, и^ с^е четы'ри ро'ꙁи.
19
и^ рњхъ къ а^гг~лђ гл~ющемђ въ мнњ`, чт^о сђть с^и г~и. и^ рече къ мнњ`, с^и ро'зи расто'чшеи і^ё'дђ и^ і^и~ля, и^ і^ерsли'ма”
20
И$ показа ми г~ь четы'ри древодњ'ля.
21
и^ рњхъ, что` с^и грядђтъ сътворити г~и. и^ реq, с^и ро'ꙁи расᲄочшеи і^ё'дђ и^ і^ил~я ниꙁлож#ша, и^ никтоже и^хъ въздвиy главы`. і^ и^зыидо'ша с^и поѓ^стрити я& въ рђкахъ и^хᲆ четы'ре и^ рози ја^зы'цы въꙁносящеи рози на' землю гн~ю расточи'ти ю&”
Глvа, в~”
Κεφάλαιο 2
1
1
И възведоX ѓ%чи мои` и^ ви'дњх#. и^ с^е мђжъ, и^ въ рђцњ е^го ё%же ꙁемлемњрно.
ΚΑΙ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τέσσαρα κέρατα.
2
2
и^ рњхъ к немђ, гдњ` грядеши т^ы. и^ рече къ мнњ`, размњрити і^ерsли'ма, и^ ви'дњти т^о коли'ка широта е^го е^сть и^ коли'ка дол#гота.
καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοί· τί ἐστι ταῦτα, Κύριε; καὶ εἶπε πρός με· ταῦτα τὰ κέρατα τὰ διασκορπίσαντα τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ ῾Ιερουσαλήμ.
3
3
и^ с^е а^гг~лъ гл~яи въ мнњ` стои'т#, і^ и'нъ а^гг~лъ и^схожда'ше въ сᲄрњтенїе е^мђ.
καὶ ἔδειξέ μοι Κύριος τέσσαρας τέκτονας.
4
4
и^ рече к немђ гл~я, теци и^ гл~и кᲆ ю'ноши ѓ%номђ, гл~я, плоDна всели'тися і^ерsли'мђ эT мно'жества чл~чьска и^ скоT и^же посредњ е^го.
καὶ εἶπα· τί οὗτοι ἔρχονται ποιῆσαι; καὶ εἶπε· ταῦτα τὰ κέρατα τὰ διασκορπίσαντα τὸν ᾿Ιούδα καὶ τὸν ᾿Ισραὴλ κατέαξαν, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ᾖρε κεφαλήν· καὶ ἐξήλθοσαν οὗτοι τοῦ ὀξῦναι αὐτὰ εἰς χεῖρας αὐτῶν τὰ τέσσαρα κέρατα τὰ ἔθνη τὰ ἐπαιρόμενα κέρας ἐπὶ τὴν γῆν Κυρίου τοῦ διασκορπίσαι αὐτήν.
5
5
и^ а'зъ бђдђ е^мђ, гл~етъ г~ь, стњна ѓ%гнена ѓ%крsтъ, и^ в# сла'вђ бђдђ посредᲇ е^го.
Καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ σχοινίον γεωμετρικόν.
6
6
эTбњга'иᲄе эT лица сњвера, гл~етъ г~ь. зане эT четы'рь вњтръ нбsных# сᲆберђ в^ы, гл~етъ г~ь.
καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· ποῦ σὺ πορεύῃ; καὶ εἶπε πρός με· διαμετρῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ ἰδεῖν πηλίκον τὸ πλάτος αὐτῆς ἐστι καὶ πηλίκον τὸ μῆκος.
7
7
вᲆ сїѓ'нъ воZвраща'итеся живђщеи въ дщере вављ=лон#стњ”
καὶ ἰδοὺ ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ εἱστήκει, καὶ ἄγγελος ἕτερος ἐξεπορεύετο εἰς συνάντησιν αὐτῷ.
8
8
Зане си'це гл~етъ г~ь вседръжиᲄель, въ слDњ сла'вы посла м^я на ја^зы'ки и^спровръг#шая ваs. зане каса'яйся ва'съ, ја%ко каса'яйся въ ѕњницђ ѓ%ка свое^го.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν λέγων· δράμε καὶ λάλησον πρὸς τὸν νεανίαν ἐκεῖνον λέγων· κατακάρπως κατοικηθήσεται ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ πλήθους ἀνθρώπων καὶ κτηνῶν ἐν μέσῳ αὐτῆς·
9
9
зане а^зъ нанесђ рђкђ мою` на' ня, и^ бђдђтᲆ коры'сть и^спроверг#шимъ е^го. и^ раꙁђмњ'ете ја%ко г~ь вседръжи'тель посла м^я”
καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτῇ, λέγει Κύριος, τεῖχος πυρὸς κυκλόθεν καὶ εἰς δόξαν ἔσομαι ἐν μέσῳ αὐτῆς.
10
10
Оу^краша'ися и^ весели'ся дщ^и сїѓ'ня, ꙁане а^зъ прїидђ, и^ вселюся посредњ тебе, гл~етъ г~ь.
ὦ ὦ φεύγετε ἀπὸ γῆς Βορρᾶ, λέγει Κύριος· διότι ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων τοῦ οὐρανοῦ συνάξω ὑμᾶς, λέγει Κύριος·
11
11
и^ прибњгнђтъ ја^ꙁы'цы мно'ѕи къ г~ђ въ то'и дн~ь, и^ бђдђтъ е^мђ в лю'ди, и^ вселя'тся посредњ тебе, и^ разђмњ'еши ја%ко г~ь вседръжи'тель посла м^я к тебњ`.
εἰς Σιὼν ἀνασώζεσθε οἱ κατοικοῦντες θυγατέρα Βαβυλῶνος.
12
12
и^ закононаслњдитъ г~ь і^ё'дђ ё^ча'стїе е^го на ст~ђю землю, і^ и^ꙁволи'тъ е^ще` і^ерsли'мђ,
διότι τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ὀπίσω δόξης ἀπέσταλκέ με ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ σκυλεύσαντα ὑμᾶς, διότι ὁ ἁπτόμενος ὑμῶν ὡς ὁ ἁπτόμενος τῆς κόρης τοῦ ὀφθαλμοῦ αὐτοῦ.
13
13
да говњ'етъ вся'ка пло'ть эT лица гн~я, ја%ко въста` и^ꙁъ ѓ^бла'къ ст~ыхъ свои^хъ”
διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐπιφέρω τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἔσονται σκῦλα τοῖς δουλεύουσιν αὐτοῖς, καὶ γνώσεσθε ὅτι Κύριος παντοκράτωρ ἀπέσταλκέ με.
Глvа, г~”
Κεφάλαιο 3
1
1
И показа м^и г~ь і^с~а і^е^ре'я вели'каh стоа'ща преD лицеM а^гг~ла гн~я, и^ непрїя'знь стоа'ше ѓ^деснђю е^го проти'витися е^мђ.
ΚΑΙ ἔδειξέ μοι Κύριος ᾿Ιησοῦν, τὸν ἱερέα τὸν μέγαν, ἑστῶτα πρὸ προσώπου ἀγγέλου Κυρίου, καὶ ὁ διάβολος εἱστήκει ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ τοῦ ἀντικεῖσθαι αὐτῷ.
2
2
и^ рече г~ь къ дїа'волђ, запреща'етᲆ г~ь ѓ^ тебњ непрїя'зни, и^ запреща'етъ г~ь ѓ^ тебњ и^збра'выи і^ерsлима, нњсе ли` с^е ја%ко главня и^сторжена и%зъ ѓ^гня`.
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν διάβολον· ἐπιτιμήσαι Κύριος ἐν σοί, διάβολε, καὶ ἐπιτιμήσαι Κύριος ἐν σοὶ ὁ ἐκλεξάμενος τὴν ῾Ιερουσαλήμ· οὐκ ἰδοὺ τοῦτο ὡς δαλὸς ἐξεσπασμένος ἐκ πυρός;
3
3
и^ і^с~ б^њ ѓ^болчеn в ри'зы гнюси'вы, и^ сто'итъ преD лицеM а^гг~ла.
καὶ ᾿Ιησοῦς ἦν ἐνδεδυμένος ἱμάτια ρυπαρὰ καὶ εἱστήκει πρὸ προσώπου τοῦ ἀγγέλου.
4
4
и^ эTвњща`, и^ рече къ стоа'щиM преD лицем# е^го, гл~я, эTи^мњте ри'зы гнюси'выя эT него`. и^ рече к немђ, с^е эTја%хъ эT тебе безако'нїя твоа`. и^ ѓ^блецњте и& в# подирь,
καὶ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ἑστηκότας πρὸ προσώπου αὐτοῦ λέγων· ἀφέλετε τὰ ἱμάτια τὰ ρυπαρὰ ἀπ᾿ αὐτοῦ. καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ ἀφῄρηκα τὰς ἀνομίας σου, καὶ ἐνδύσατε αὐτὸν ποδήρη
5
5
и^ въꙁложи'те крђнђ и^ клобђ'къ чи'сᲄъ на главђ` е^мђ. и^ възложи'ша крђнђ и^ клобђкъ чисᲄъ на главђ` е^го, и^ ѓ^блекоша и& в# ризы, и^ а^гг~лъ гн~ь сᲄоа'ше.
καὶ ἐπίθετε κίδαριν καθαρὰν ἐπὶ τήν κεφαλὴν αὐτοῦ. καί περιέβαλον αὐτὸν ἱμάτια καὶ ἐπέθηκαν κίδαριν καθαρὰν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ὁ ἄγγελος Κυρίου εἱστήκει.
6
6
и^ ꙁасвњдњтельствова'ше а^гг~лъ гн~ь къ і^с~ђ, гл~я”
καὶ διεμαρτύρατο ὁ ἄγγελος Κυρίου πρὸς ᾿Ιησοῦν λέγων·
7
7
Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, а%ще въ пђти моа` и^деши, и^ а'ще повеленїя моа` съхрани'ши, и^ ты расмотриши хра'мъ мо'и, и^ а'ще сᲆхрани'ши дво'ръ мои, и^ дам# т^и въꙁвраща'ющаася посредњ стоа'щихъ сиX.
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐὰν ἐν ταῖς ὁδοῖς μου πορεύῃ καὶ ἐὰν τὰ προστάγματά μου φυλάξῃς, καὶ σὺ διακρινεῖς τὸν οἶκόν μου· καὶ ἐὰν διαφυλάξῃς καί γε τὴν αὐλήν μου, καὶ δώσω σοι ἀναστρεφομένους ἐν μέσῳ τῶν ἑστηκότων τούτων.
8
8
послђша'и же і^с~е і^е^ре'ю вели'кїи, т^ы і^ и^скренїи твои` сњдя'щеи преD лицемᲆ твои^мъ, зане мђжи дивоблђд#ци сђть. зане а^зъ вᲆвождђ раба` мое^го восто'ка.
ἄκουε δή, ᾿Ιησοῦ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, σὺ καὶ οἱ πλησίον σου οἱ καθήμενοι πρὸ προσώπου σου, διότι ἄνδρες τερατοσκόποι εἰσί· διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἄγω τὸν δοῦλόν μου ᾿Ανατολήν·
9
9
зане` ка'мень и^же дахъ преD лицемъ і^с~а, на ка'мени е^ді'номъ сеDмь эTчесъ сђть. с^е аZ и^ꙁры'ю ров#, гл~етъ г~ь вс^едръжи'тель, і^ и^зыщђ вс^ю ѓ^бидђ земли` въ дн~ь е^ді'нъ.
διότι ὁ λίθος, ὃν ἔδωκα πρὸ προσώπου τοῦ ᾿Ιησοῦ, ἐπὶ τὸν λίθον τὸν ἕνα ἑπτὰ ὀφθαλμοί εἰσιν. ἰδοὺ ἐγὼ ὀρύσσω βόθρον, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ ψηλαφήσω πᾶσαν τὴν ἀδικίαν τῆς γῆς ἐκείνης ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ.
10
10
въ ѓ%нъ дн~ь, гл~етъ г~ь вседръжиᲄель, съꙁоветᲆ ко'ждо и^скреняго свое^го поD лозо'ю е^го и^ поD смоко'вницею е^го”
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, συγκαλέσετε ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ ὑποκάτω ἀμπέλου καὶ ὑποκάτω συκῆς.
Глvа, д~”
Κεφάλαιο 4
1
1
И ѓ^брати'ся а^гг~лъ гл~яи въ мнњ`, и^ въꙁведе м^я ја%ко с^е е^гда` вᲆста'нетᲆ чл~къ эT сна` свое^го.
ΚΑΙ ἐπέστρεψεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ ἐξήγειρέ με ὃν τρόπον ὅταν ἐξεγερθῇ ἄνθρωπος ἐξ ὕπνου αὐτοῦ
2
2
и^ рече къ мнњ`, чт^о т^ы ви'диши. и^ рњхъ, ви'дњхъ, и^ с^е свњщникъ зла'тъ ве'сь, и^ просвᲇтил#цњ е^го ве'рхђ е^го, и^ сеDмь свњти'лниk ве'рхђ е^го, и^ сеDмь ја%чаиць свњти'лникомъ връх#нимъ е^го.
καὶ εἶπε πρός με· τί σὺ βλέπεις; καὶ εἶπα· ἑώρακα καὶ ἰδοὺ λυχνία χρυσῆ ὅλη, καὶ τὸ λαμπάδιον ἐπάνω αὐτῆς, καὶ ἑπτὰ λύχνοι ἐπάνω αὐτῆς, καὶ ἑπτὰ ἐπαρυστρίδες τοῖς λύχνοις τοῖς ἐπάνω αὐτῆς·
3
3
и^ дв^њ масли'нњ верхђ е^го, е^ді'на ѓ^деснђю просвњти'лца е^го, и^ е^ді'на ѓ^шю'ю.
καὶ δύο ἐλαῖαι ἐπάνω αὐτῆς, μία ἐκ δεξιῶν τοῦ λαμπαδίου αὐτῆς καὶ μία ἐξ εὐωνύμων.
4
4
и^ въпроси'хᲆ и^ рњх# къ а^гг~лђ гл~ющемђ въ мнњ`, гл~я, чт^о сђть с^и г~и.
καὶ ἐπηρώτησα καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοὶ λέγων· τί ἐστι ταῦτα, κύριε;
5
5
и^ эTвњща а^гг~лᲆ гл~яи во мнњ` и^ рече къ мнњ` гл~я, не раꙁђмњ'еши л^и что` сђть с^и. и^ рњхъ, н^и г~и”
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ εἶπε πρός με λέγων· οὐ γινώσκεις τί ἐστι ταῦτα; καὶ εἶπα· οὐχί, κύριε.
6
6
и^ эTвњща` и^ рече къ мнњ`, гл~я. с^е сло'во гн~е къ ꙁороваве'лю, гл~я, не в си'лђ вели'кђ, н^и въ крњпость, н^о дх~омъ мои^мъ, гл~етᲆ г~ь вседръжи'тель”
καὶ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρός με λέγων· οὗτος ὁ λόγος Κυρίου πρὸς Ζοροβάβελ λέγων· οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλῃ οὐδὲ ἐν ἰσχύϊ, ἀλλ᾿ ἢ ἐν πνεύματί μου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
7
7
кт^о ты е^си го'ро вели'кая преD лицемъ зороваве'лю и^справи'ти и^ вынесђ ка'мень зако'нонаслњдїя р#веньствїе блгDти е^го”
τίς εἶ σύ, τό ὄρος τὸ μέγα, τὸ πρὸ προσώπου Ζαροβάβελ τοῦ κατορθῶσαι; καὶ ἐξοίσω τὸν λίθον τῆς κληρονομίας ἰσότητα χάριτος χάριτα αὐτῆς.
8
8
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ`, гл~я,
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
9
9
рђцњ зороваве'ли ѓ^сновасте хра'мъ се'и, и^ рђцᲇ е^го съвръши'сте и&. и^ разђмњ'ете ја%ко г~ь вседръжи'тель посла м^я къ ва'мъ.
αἱ χεῖρες Ζοροβάβελ ἐθεμελίωσαν τὸν οἶκον τοῦτον, καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπιτελέσουσιν αὐτόν, καὶ ἐπιγνώσῃ, διότι Κύριος παντοκράτωρ ἐξαπέσταλκέ με πρός σε.
10
10
зане` кт^о ё^кори'лъ т^я е^сть въ дн~и дол#ги, и^ възра'дђюTся и^ ви'дятъ ка'мень и^же эT чи'стаго ѓ%лова въ рђкђ зороваве'лю. сеDмь с^и ѓ^чеса гн~я сђть призїра'ющаа на всю` зе'млю.
διότι τίς ἐξουδένωσεν εἰς ἡμέρας μικράς; καὶ χαροῦνται καὶ ὄψονται τὸν λίθον τὸν κασσιτέρινον ἐν χειρὶ Ζοροβάβελ. ἑπτὰ οὗτοι ὀφθαλμοὶ Κυρίου εἰσὶν οἱ ἐπιβλέποντες ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
11
11
и^ эTвњщахъ, и^ рњх# к немђ чт^о е^сть ѓ^бњ маслин#ницы с^и и^же ѓ^деснђю свњщника и^ ѓ^шю'ю е^го.
καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· τί αἱ δύο ἐλαῖαι αὗται, αἱ ἐκ δεξιῶν τῆς λυχνίας καὶ ἐξ εὐωνύμων;
12
12
и^ вопросиX втори'цею, и^ рњх# к немђ, чт^о сђть ѓ^бњ вњтви масли'ннїи и^же в# рђкђ ѓ^бо'ю ё^сяцалницђ ꙁлатђю, въꙁлива'ющђю и^ въꙁноша'ющђю въ ја^ча'ица ꙁла'тыя.
καὶ ἐπηρώτησα ἐκ δευτέρου καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· τί οἱ δύο κλάδοι τῶν ἐλαιῶν οἱ ἐν ταῖς χερσὶ τῶν δύο μυξωτήρων τῶν χρυσῶν τῶν ἐπιχεόντων καὶ ἐπαναγόντων τὰς ἐπαρυστρίδας τὰς χρυσᾶς;
13
13
и^ рече къ мнњ`, гл~я, не вњси л^и чᲄо е^сть с^и. и^ рњх#, н^и г~и.
καὶ εἶπε πρός με· οὐκ οἶδας τί ἐστι ταῦτα; καὶ εἶπα οὐχί, κύριε.
14
14
и^ реq, с^и ѓ%ба сн~а вла'зњ ја%же преDстои^та гв~и всея` земля`”
καὶ εἶπεν· οὗτοι οἱ δύο υἱοὶ τῆς πιότητος παρεστήκασι Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς.
Глvа, е~”
Κεφάλαιο 5
1
1
И ѓ^брати'хся, и^ въꙁведо'хъ ѓ%чи мои. и^ ви'дњхъ, и^ се се'рпъ летя'щь.
ΚΑΙ ἐπέστρεψα, καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ δρέπανον πετόμενον.
2
2
и^ рече къ мнњ`, чт^о т^ы ви'диши. и^ рњ'хъ, а^ꙁъ ви'ждђ се'рпъ летя'щь, в долготђ ла'ктъ дво'юдеся'тђ, и^ въ широтђ десяT ла'ктъ.
καὶ εἶπε πρός με· τί σὺ βλέπεις; καὶ εἶπα ἐγώ· ὁρῶ δρέπανον πετόμενον μήκους πήχεων εἴκοσι καὶ πλάτους πήχεων δέκα.
3
3
и^ реq къ мнᲇ, си кля'тва и^сходя'щїа на лице всея` ꙁемля`. зане всякъ та'ть эT сего до смр~ти м#сти'тся.
καὶ εἶπε πρός με· αὕτη ἡ ἀρὰ ἡ ἐκπορευομένη ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, διότι πᾶς ὁ κλέπτης ἐκ τούτου ἕως θανάτου ἐκδικηθήσεται, καὶ πᾶς ὁ ἐπίορκος ἐκ τούτου ἐκδικηθήσεται·
4
4
и^ вы'несђ и&, гл~етъ г~ь вседръжи'теl, и^ вни'детъ въ до'мъ та'тиныи, и^ въ до'мъ кленђщагося и^менемъ моиM въ лжђ, и^ ѓ^бита'етъ посредњ до'мђ е^го, и^ скон#чаетъ и&, и^ дре'во е^го и^ ка'менїе е^го”
καὶ ἐξοίσω αὐτό, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὸν οἶκον τοῦ κλέπτου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ ὀμνύοντος τῷ ὀνόματί μου ἐπὶ ψεύδει καὶ καταλύσει ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ συντελέσει αὐτὸν καὶ τὰ ξύλα αὐτοῦ καὶ τοὺς λίθους αὐτοῦ.
5
5
И$ꙁы'иде а^гг~лъ гл~яи въ мнњ`, и^ рече къ мнњ`, въꙁри ѓ^чи'ма свои^ма и^ ви'ждᲆ, чт^о сходя'щее с^е. и^ рњ'хъ,
Καὶ ἐξῆλθεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ εἶπε πρός με· ἀνάβλεψον τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἰδὲ τί τὸ ἐκπορευόμενον τοῦτο.
6
6
чт^о е^сть. и^ рече ми, с^и мњ'ра и^сходя'щїя, и^ рече, с^е непра'вда иX по всеи ꙁемли`.
καὶ εἶπα· τί ἐστι; καὶ εἶπε· τοῦτο τὸ μέτρον τὸ ἐκπορευόμενον. καὶ εἶπεν· αὕτη ἡ ἀδικία αὐτῶν ἐν πάσῃ τῇ γῇ.
7
7
и^ се талан#тъ ѓ^ловя'нъ въꙁемля'ся, и^ с^е жена` е^ді'на сњдя'ше посредњ мњ'ры.
καὶ ἰδοὺ τάλαντον μολίβου ἐξαιρόμενον, καὶ ἰδοὺ γυνὴ μία ἐκάθητο ἐν μέσῳ τοῦ μέτρου.
8
8
и^ рече, с^и е^сть беꙁако'нїе. и^ вывръжеся посредњ мњ'ры, и^ въве'рже талан#тъ ѓ^ловя'ныи въ ё^ста е'й”
καὶ εἶπεν· αὕτη ἐστὶν ἡ ἀνομία· καὶ ἔρριψεν αὐτὴν εἰς μέσον τοῦ μέτρου καὶ ἔρριψε τὸν λίθον τοῦ μολίβου εἰς τὸ στόμα αὐτῆς.
9
9
И$ въꙁведо'хъ ѓ%чи мои, и^ ви'дњхъ, и с^е двњ женњ сходя'щи, и^ дђхъ въ кры'лђ и%ма, и^ тњ и^мња'ше тњ кры'лњ ја%ко кры'лњ воDдинњ, и^ вꙁя'ста мњ'рђ междђ ꙁемле'ю и^ нб~омъ.
καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ δύο γυναῖκες ἐκπορευόμεναι, καὶ πνεῦμα ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτῶν, καὶ αὗται εἶχον πτέρυγας ὡς πτέρυγας ἔποπος· καὶ ἀνέλαβον τὸ μέτρον ἀναμέσον τῆς γῆς καὶ ἀναμέσον τοῦ οὐρανοῦ.
10
10
и^ рXњ къ а^гг~лђ гл~ющемђ въ мнњ`, камо сїи несета` мњ'рђ.
καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοί· ποῦ αὗται ἀποφέρουσι τὸ μέτρον;
11
11
и^ рече къ мнњ`, създа'ти е'й хра'минђ въ ꙁемли` вављ=лон#стњи, и ё^готова'ти и^ положи'ти ю& т^ђ на ё^готова'нїе е^мђ”
καὶ εἶπε πρός με· οἰκοδομῆσαι αὐτῷ οἰκίαν ἐν γῇ Βαβυλῶνος καὶ ἑτοιμάσαι, καὶ θήσουσιν αὐτὸ ἐκεῖ ἐπὶ τὴν ἑτοιμασίαν αὐτοῦ.
Глава, ѕ~”
Κεφάλαιο 6
1
1
И ѓ^брати'хся, и^ въꙁведо'хъ ѓ%чи мои. и^ ви'дњхъ, и^ се четы'ри колесни'ца сходя'щая посредњ двою горђ. го'ры же тњ бњша го'ры мњдяны.
ΚΑΙ ἐπέστρεψα καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τέσσαρα ἅρματα ἐκπορευόμενα ἐκ μέσου δύο ὀρέων, καὶ τὰ ὄρη ἦν ὄρη χαλκᾶ.
2
2
в# колесни'цы прьвњ'и ко'ни ры'жи. в# колесни'цы вторњи ко'ни вра'ни.
ἐν τῷ ἅρματι τῷ πρώτῳ ἵπποι πυρροί, καὶ ἐν τῷ ἅρματι τῷ δευτέρῳ ἵπποι μέλανες.
3
3
и^ в# колесни'цы третњи ко'ни срњни. и^ в# колесни'цы четве'ртњи ко'ни пњѕ'и и^ бро'ни”
καὶ ἐν τῷ ἅρματι τῷ τρίτῳ ἵπποι λευκοί, καὶ ἐν τῷ ἅρματι τῷ τετάρτῳ ἵπποι ποικίλοι ψαροί.
4
4
И$ эTвњщахъ и^ рњхъ къ а^гг~лђ гл~ющемђ въ мнњ, чт^о сђть с^и г~и.
καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοί· τί ἐστι ταῦτα, κύριε;
5
5
и^ эTвњща а^гг~лъ гл~яи въ мнњ`, и^ рече къ мнњ, с^и сђть четы'ри вњтри нбsнїи, и^же и^схо'дятᲆ преDста'ти г~ђ всея` ꙁемля`”
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ εἶπε· ταῦτά ἐστιν οἱ τέσσαρες ἄνεμοι τοῦ οὐρανοῦ, ἐκπορεύονται παραστῆναι τῷ Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς·
6
6
В не'иже бњхђ ко'ни вра'ни и^схожDахђ на ꙁемлю сњвер#скђю. и^ срњ'нїи и^схожа'хђ въ слњ'дъ и^хъ. и^ ры'жїи и^схожDахђ на' землю ю%жнђю. пњ'ѕїи
ἐν ᾧ ἦσαν οἱ ἵπποι οἱ μέλανες, ἐξεπορεύοντο ἐπὶ γῆν βορρᾶ, καὶ οἱ λευκοὶ ἐξεπορεύοντο κατόπισθεν αὐτῶν, καὶ οἱ ποικίλοι ἐξεπορεύοντο ἐπὶ γῆν νότου,
7
7
и^ бронїи и^схожDа'хђ і^ и^ска'хђ и^ ѓ^зира'хђ ѓ^бъи^ти зе'млю” И$ рече, и^дњте и^ ѓ^бъи^дњте ꙁе'млю, и^ ѓ^бъи^до'ша всю ꙁе'млю.
καὶ οἱ ψαροὶ ἐξεπορεύοντο καὶ ἐπέβλεπον τοῦ πορεύεσθαι τοῦ περιοδεῦσαι τὴν γῆν. καὶ εἶπε· πορεύεσθε καὶ περιοδεύσατε τὴν γῆν· καὶ περιώδευσαν τὴν γῆν.
8
8
и^ въз#пи и^ въꙁва` м^я, и^ реq къ мнњ`, гл~я, с^е и^сходя'щеи на ꙁемлю сњвер#скђю, покоиша ја%рость мою на земли` сњвер#стеи”
καὶ ἀνεβόησε καὶ ἐλάλησε πρός με λέγων· ἰδοὺ οἱ ἐκπορευόμενοι ἐπὶ γῆν βορρᾶ ἀνέπαυσαν τὸν θυμόν μου ἐν γῇ βορρᾶ.
9
9
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ`, гл~я,
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
10
10
прїими ја%же эT плњ'на эT кн~ѕь и^ эT ключи'мыхъ е^го, и^ эT раꙁђмњвшихъ е^го, эT е^лда'я, и^ эT товїя, и^ эT и^лі'я. и^ въни'деши т^ы въ дн~ь ѓ%нъ въ до'мъ и^ѓ^сїя софо'нїина, грядђщаго эT вављ=ло'на.
λάβε τὰ ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας παρὰ τῶν ἀρχόντων καὶ παρὰ τῶν χρησίμων αὐτῆς καὶ παρὰ τῶν ἐπεγνωκότων αὐτὴν καὶ εἰσελεύσῃ σὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ε᾿ς τὸν οἶκον ᾿Ιωσίου τοῦ Σοφονίου τοῦ ἥκοντος ἐκ Βαβυλῶνος
11
11
и^ прїимеши сребро и^ ꙁла'то и^ сътво'риши крђ'нђ, и^ възло'жиши на главђ і^сђсђ и^ѓ^седе'ковђ і^е^рею вели'комђ.
καὶ λήψῃ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ ποιήσεις στεφάνους καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ᾿Ιησοῦ τοῦ ᾿Ιωσεδὲκ τοῦ ἱερέως τοῦ μεγάλου
12
12
и^ рече'ши к немђ, сице гл~етъ г~ь вседержи'тель, се мђж'ъ восто'къ и^мя е^мђ, и^ поD ни'мъ въсїя'етъ, и^ съꙁи'жDетъ храM гн~ь,
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἰδοὺ ἀνήρ, ἀνατολὴ ὄνομα αὐτῷ, καὶ ὑποκάτωθεν αὐτοῦ ἀνατελεῖ, καὶ οἰκοδομήσει τὸν οἶκον Κυρίου·
13
13
и^ то'и прїиметъ добро дња'нїе, и^ сядет# и^ ѓ^бладаеT на прsтлњ свое^м#, и^ бђдеT і^е^реи ѓ^деснђ'ю е^го. и^ совTњ ми'ренъ бђдеT междђ двњма.
καὶ αὐτὸς λήψεται ἀρετὴν καὶ καθιεῖται καὶ κατάρξει ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, καὶ ἔσται ἱερεὺς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, καὶ βουλὴ εἰρηνικὴ ἔσται ἀναμέσον ἀμφοτέρων.
14
14
а^ крђ'на бђдеT тръпя'щиM, и^ ключи'мыM е^мђ, и^ разђмњвшимᲆ е^го, и^ въ бл~года'ть сн~ђ софо'нїинђ, и^ въ ўало'мъ въ храM гн~ь.
ὁ δὲ στέφανος ἔσται τοῖς ὑπομένουσι καὶ τοῖς χρησίμοις αὐτῆς καὶ τοῖς ἐπεγνωκόσιν αὐτὴν καὶ εἰς χάριτα υἱοῦ Σοφονίου καὶ εἰς ψαλμὸν ἐν οἴκῳ Κυρίου.
15
15
і^ и^ꙁдале'ча эT сихъ прїидђтъ и^ съꙁи'ждђтъ хра'мъ гн~ь, и^ разђмњ'ете ја%ко г~ь вседержиᲄель посла м^я к# ваM. и^ бђдете а^ще послђша'юще ё^слы'шите глsа г~а б~а вашеh”
καὶ οἱ μακρὰν ἀπ᾿ αὐτῶν ἥξουσι καὶ οἰκοδομήσουσιν ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, καὶ γνώσεσθε διότι Κύριος παντοκράτωρ ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς· καὶ ἔσται, ἐὰν εἰσακούοντες εἰσακούσητε τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν.
Глvа з~”
Κεφάλαιο 7
1
1
И бы'сть въ четве'ртое лњто при дарїи цр~и. бы'сть сло'во гн~е к# захарїи, в# чеᲄвертыи мsца девя'таго, е^же е^сть хаслељ=.
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει, ἐπὶ Δαρείου τοῦ βασιλέως ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τετράδι τοῦ μηνὸς τοῦ ἐνάτου, ὅς ἐστι Χασελεῦ·
2
2
и^ посла` въ веџи'ль сар#саръ, и^ а^рвесеер# цр~ь, и^ мђжи и^же с ни'мъ ѓ^цы'стиᲄися гв~и,
καὶ ἐξαπέστειλεν εἰς Βαιθὴλ Σαρασὰρ καὶ ᾿Αρβεσεὲρ ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ τοῦ ἐξιλάσασθαι τὸν Κύριον
3
3
гл~я, къ сщ~енныM и^же в# хра'мњ г~а бг~а вседръжителя и^ къ пррoкомъ, а^ще вниде здњ`, в пя'тыи мsць ст~ыни. плача` и^л^и постя'ся, ја%коже сътвори ё^же мно'га лњта”
λέγων πρὸς τοὺς ἱερεῖς τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου παντοκράτορος καὶ πρὸς τοὺς προφήτας λέγων· εἰσελήλυθεν ὧδε ἐν τῷ μηνὶ τῷ πέμπτῳ τὸ ἁγίασμα, καθότι ἐποίησα ἤδη ἱκανὰ ἔτη.
4
4
И$ бы'сть сло'во г~а вседръжи'теля къ мнњ`, гл~я,
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου τῶν δυνάμεων πρὸς ἐμὲ λέγων·
5
5
рцы` къ всњ'мъ лю'демъ земля` и^ къ сщ~енныM гл~я, а^ще пости'теся и^ли пла'че вопльстви'те въ пя'тыи и^ сеDмыи мsцᲆ сеDмьдеся'тъ лњтъ, е^да` по'стомъ по'стисᲄемися.
εἰπὸν πρὸς ἅπαντα τὸν λαὸν τῆς γῆς καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς λέγων· ἐὰν νηστεύσητε ἢ κόψησθε ἐν ταῖς πέμπταις ἢ ἐν ταῖς ἑβδόμαις, καὶ ἰδοὺ ἑβδομήκοντα ἔτη μὴ νηστείαν νενηστεύκατέ μοι;
6
6
и^ а'ще ја%сте и^ пїете, не вы` л^и ја%сте и^ в^ы пїете.
καὶ ἐὰν φάγητε ἢ πίητε, οὐχ ὑμεῖς ἔσθετε καὶ πίνετε;
7
7
не се л^и сђть словеса` ја%же гл~а г~ь рђкою проро'къ преD нихъ е^гда` б^њ і^ерsлиM вселен#, и^ гобзђ'ющеи гра'ды е^го ѓ^крsтъ, и^ поDгорїе и^ подольныя вселе'ни бяхђ”
οὐχ οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Κύριος ἐν χερσὶ τῶν προφητῶν τῶν ἔμπροσθεν, ὅτε ἦν ῾Ιερουσαλὴμ κατοικουμένη καὶ εὐθηνοῦσα καὶ αἱ πόλεις κυκλόθεν αὐτῆς καὶ ἡ ὀρεινὴ καὶ ἡ πεδινὴ κατῳκεῖτο;
8
8
И$ бы'сть сло'во гн~е къ заха'рїи, гл~я,
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν λέγων·
9
9
си'це гл~етъ г~ь вседръжитель. сђдᲆ пра'ведетъ сђди'те, и^ млsти и^ щедроты твори'те кождо и^скрьнемђ свое^мђ.
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· κρίμα δίκαιον κρίνετε καὶ ἔλεος καὶ οἰκτιρμὸν ποιεῖτε ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ
10
10
а^ вдови'цы, и^ си'ра, и^ прише'лца, и^ ё^бога не насильствђ'ите. и^ зло'бы кождо бра'та свое^го да не по'мните н^и вражды въ срDцахъ своиX”
καὶ χήραν καὶ ὀρφανὸν καὶ προσήλυτον καὶ πένητα μὴ καταδυναστεύετε, καὶ κακίαν ἕκαστος τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ μὴ μνησικακείτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν.
11
11
и^ противи'шася внима'ти, и^ да'ша плеща и^хъ не мђдръствђ'юща, и^ ё^шеса` своа ѓ^тяжи'ша не ё^слышаᲄи,
καὶ ἠπείθησαν τοῦ προσέχειν καὶ ἔδωκαν νῶτον παραφρονοῦντα καὶ τὰ ὦτα αὐτῶν ἐβάρυναν τοῦ μὴ εἰσακούειν
12
12
и^ срDца своа` ё^чини'ша проти'вна не послђша'ти зако'на мое^го, и^ сло'во е^же посла` г~ь вседръжи'тель дх~омъ свои^мъ рђкою пррoкъ пред# нихъ” И$ бы'сть гнњвъ вели'кїи эT г~а вседръжи'теля.
καὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν ἔταξαν ἀπειθῆ τοῦ μὴ ἐσακούειν τοῦ νόμου μου καὶ τοὺς λόγους, οὓς ἐξαπέστειλε Κύριος παντοκράτωρ ἐν πνεύματι αὐτοῦ ἐν χερσὶ τῶν προφητῶν τῶν ἔμπροσθεν· καὶ ἐγένετο ὀργὴ μεγάλη παρὰ Κυρίου παντοκράτορος.
13
13
и^ бђдетъ в# неже кова'ръство рече, и^ не ё^слы'шаша е^го. си'це въꙁъпїютъ, и^ не и'мамᲆ ё^слы'шати, гл~етъ г~ь вседръжи'тель.
καὶ ἔσται ὃν τρόπον εἶπε καὶ οὐκ εἰσήκουσαν, οὕτως κεκράξονται καὶ οὐ μὴ εἰσακούσω, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
14
14
и^ вынесђ я& ја%коже въ ви'хрњ въ вся ја%зы'ки и^же не разђмњша. и^ ꙁемля` запђстњ'етъ по ниX эT мимоходя'ща и^ эT воZвраща'ющагося. и^ ё^чиниша и^ꙁбра'ннђю зе'млю в# запђстњнїе”
καὶ ἐκβαλῶ αὐτοὺς εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἃ οὐκ ἔγνωσαν, καὶ ἡ γῆ ἀφανισθήσεται κατόπισθεν αὐτῶν ἐκ διοδεύοντος καὶ ἐξ ἀναστρέφοντος· καὶ ἔταξαν γῆν ἐκλεκτὴν εἰς ἀφανισμόν.
Глава, и~”
Κεφάλαιο 8
1
1
И бы'сть сло'во г~а вседръжи'теля къ мнњ`, гл~я,
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου παντοκράτορος λέγων·
2
2
си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель. ревновахъ і^ерsли'мђ и^ сїѓ'нђ рве'нїемъ вели'комъ, и^ ја%ростїю велїею ревнова'хъ е^мђ”
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐζήλωκα τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὴν Σιὼν ζῆλον μέγαν καὶ θυμῷ μεγάλῳ ἐζήλωκα αὐτήν.
3
3
Та'ко гл~етъ г~ь, ѓ^бращђся на сїѓ'на, и^ вселюs посредњ і^ерsли'ма. и^ наречется і^ерsли'мъ гра'дъ и%стин#ныи и^ гора` г~а вседръжи'теля, гора` ст~ая”
τάδε λέγει Κύριος· ἐπιστρέψω ἐπὶ Σιὼν καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ ῾Ιερουαλήμ, καὶ κληθήσεται ἡ ῾Ιερουσαλὴμ πόλις ἀληθινὴ καὶ τὸ ὄρος Κυρίου παντοκράτορος ὄρος ἅγιον.
4
4
Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, е^ще` ся'дђтъ старцы и^ стари'ца на пђтехъ і^ерsлиMскихъ, кождо жезлъ сво'и и^мыи въ рђцњ свое'и эT мно'жества дн~їи.
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔτι καθήσονται πρεσβύτεροι καὶ πρεσβύτεραι ἐν ταῖς πλατείαις ῾Ιερουσαλήμ, ἕκαστος τὴν ράβδον αὐτοῦ ἔχων ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ ἀπὸ πλήθους ἡμερῶν·
5
5
и^ пђтїе гра'да и^сполняTся ѓ%трочищь и^ ѓ^троковиць и^гра'юще на пђтехъ е^го”
καὶ αἱ πλατεῖαι τῆς πόλεως πλησθήσονται παιδαρίων καὶ κορασίων παιζόντων ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς.
6
6
Си'це гл~етъ г~ь вседръжитель, а^ще и^знемо'жеT преD ѓ^ста'нкомъ людїи сихъ въ ѓ%нXњ дн~ехъ. е^да` и^ предо мно'ю иꙁнемо'жеT, гл~етъ г~ь вседръжи'тель”
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· εἰ ἀδυνατήσει ἐνώπιον τῶν καταλοίπων τοῦ λαοῦ τούτου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, μὴ καὶ ἐνώπιόν μου ἀδυνατήσει; λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
7
7
Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, с^е а%зъ сп~сђ лю'ди моя` эT земля` восᲄочныя, и^ эT ꙁемля` за'паDныя.
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἰδοὺ ἐγὼ σῴζω τὸν λαόν μου ἀπὸ γῆς ἀνατολῶν καὶ ἀπὸ γῆς δυσμῶν
8
8
и^ въведђ я& въ ꙁемлю иX и^ вселю'ся посредњ і^ерsли'ма, и^ бђдђтъ м^и въ люди, и^ а'зъ бђдђ и^мъ въ б~а въи%стин#нђ и^ въ пра'вдђ”
καὶ εἰσάξω αὐτοὺς καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔσονται ἐμοὶ εἰς λαόν, κἀγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεὸν ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ.
9
9
Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, дђ ё^крњпя'тся рђ'ки ва'ша слы'шащихъ въ дн~и с^и словеса` с^и эT ё'стъ пррoческь, эT негоже дн~е ѓ^снова'ся хра'мъ г~а вседръжи'теля, и^ цр~кви эTнелњже създа'ся.
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· κατισχυέτωσαν αἱ χεῖρες ὑμῶν τῶν ἀκουόντων ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις τοὺς λόγους τούτους ἐκ στόματος τῶν προφητῶν, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας τεθεμελίωται ὁ οἶκος Κυρίου παντοκράτορος, καὶ ὁ ναὸς ἀφ᾿ οὗ ᾠκοδόμηται.
10
10
зане прежDе дн~їи ѓ%нњхъ м#зда чл~коM не бњ` вᲆ ё^спXњ, и^ м#зда скотоM не бяше, и^ и^сходящемђ и^ вᲆходящемђ не б^њ мира эT печа'ли, и^ послю` вс^я чл~ки когождо на и^скреняго свое^го.
διότι πρὸ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ὁ μισθὸς τῶν ἀνθρώπων οὐκ ἔσται εἰς ὄνησιν, καὶ ὁ μισθὸς τῶν κτηνῶν οὐχ ὑπάρξει, καὶ τῷ ἐκπορευομένῳ καὶ τῷ εἰσπορευομένῳ οὐκ ἔσται εἰρήνη ἀπὸ τῆς θλίψεως· καὶ ἐξαποστελῶ πάντας τοὺς ἀνθρώπους, ἕκαστον ἐπὶ τὸν πλησίον αὐτοῦ.
11
11
и^ нн~њ не по дн~емъ ѓ%нњмъ пръвымъ а%ꙁъ сътворю` ѓ^стан#кђ людїи си'хъ, гл~етъ г~ь вседръжи'тель,
καὶ νῦν οὐ κατὰ τάς ἡμέρας τὰς ἔμπροσθεν ἐγὼ ποιῶ τοῖς καταλοίποις τοῦ λαοῦ τούτου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ,
12
12
н^о покажђ ми'ръ. вино да'сть плоD сво'и, и^ земля` да'сть жи'та своя`, и^ нб~о да'сть вла'гђ свою. и^ наслњ'дятъ ѓ^стан#кђ лю'дїи мои^хъ вся с^и.
ἀλλ᾿ ἢ δείξω εἰρήνην· ἡ ἄμπελος δώσει τὸν καρπὸν αὐτῆς, καὶ ἡ γῆ δώσει τὰ γεννήματα αὐτῆς, καὶ ὁ οὐρανὸς δώσει τὴν δρόσον αὐτοῦ, καὶ κατακληρονομήσω τοῖς καταλοίποις τοῦ λαοῦ μου τούτου ταῦτα πάντα.
13
13
и^ бђдете ја%коже бњсте въ кля'твђ въ ја%зы'цехъ до'ме і^ё'довъ, и^ до'ме і^ил~в#. та'ко провождђ в^ы, и^ бђдете въ блsве'нїе” дръза'ите, и^ крепњтеs рђка'ми вашими.
καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἦτε ἐν κατάρᾳ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ὁ οἶκος ᾿Ιούδα καὶ οἶκος ᾿Ισραήλ, οὕτως διασώσω ὑμᾶς καὶ ἔσεσθε ἐν εὐλογίᾳ· θαρσεῖτε καὶ κατισχύετε ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν.
14
14
зане си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, ја^коже помы'слихъ ѓ^злоби'ти в^ы, внегда` прогнњваша м^я эTц~ы ва'ши, гл~етᲆ г~ь вседръжи'тель, и^ не покая'хся,
διότι τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ὃν τρόπον διενοήθην τοῦ κακῶσαι ὑμᾶς ἐν τῷ παροργίσαι με τοὺς πατέρας ὑμῶν, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ οὐ μετενόησα,
15
15
тако ѓ^пол#чихся. и^ помы'шляю въ дн~и сїя добро` сътвори'ти і^ерsли'мђ и^ до'мђ і^ё'довђ, дръза'ите.
οὕτως παρατέταγμαι καὶ διανενόημαι ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις τοῦ καλῶς ποιῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα· θαρσεῖτε.
16
16
си^ словеса` ја%же сътвори'те, гл~ите и%стин#нђ ко'ждо и^скренемђ свое^мђ. и^стиннђ и^ сђдъ ми'ренъ сђди'те вᲆ вра'техъ свои^хъ.
οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς ποιήσετε· λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ, ἀλήθειαν καὶ κρίμα εἰρηνικὸν κρίνατε ἐν ταῖς πύλαις ὑμῶν,
17
17
и^ кождо ѕло'бы и^скреня'го свое^го не помышля'ите въ срDцыхъ ва'шиX. и^ кля'твы и^ л#жа не люби'те, зане вс^я си` възненавидњхъ, гл~етъ г~ь вседръжитель”
καί ἕκαστος τὴν κακίαν τοῦ πλησίον αὐτοῦ μὴ λογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν καὶ ὅρκον ψευδῆ μὴ ἀγαπᾶτε, διότι ταῦτα πάντα ἐμίσησα, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
18
18
И$ бы'сть сло'во г~а вседръжи'теля къ мнњ`, гл~я,
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου παντοκράτορος πρός με λέγων·
19
19
си'це гл~етъ г~ь ввседръжи'тель, по'стъ четве'ртыи, и^ по'стъ пя'тыи, и^ по'стъ сеDмыи, и^ по'стъ деся'тыи бђдетъ до'мђ і^ё'довђ въ ра'досᲄь, и^ въ весе'лїе, и^ вᲆ празDники бл~гы, и^ въꙁвеселитеся, і^ и'стиннђ и^ ми'ръ въꙁлюби'те”
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· νηστεία ἡ τετρὰς καὶ νηστεία ἡ πέμπτη καὶ νηστεία ἡ ἑβδόμη καὶ νηστεία ἡ δεκάτη ἔσονται τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα εἰς χαρὰν καὶ εὐφροσύνην καὶ εἰς ἑορτὰς ἀγαθάς, καὶ εὐφρανθήσεσθε, καὶ τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν εἰρήνην ἀγαπήσατε.
20
20
Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, е^ще` лю'дїе мно'ѕи прїидђтъ, и^ живђще'и въ гра'дњхъ мно'ѕњхъ.
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔτι ἥξουσι λαοὶ πολλοὶ καὶ κατοικοῦντες πόλεις πολλάς,
21
21
и^ сън#мђтся живђщеи въ пятигра'дъ въ е^ді'нъ градъ, гл~юще, грядњмъ и^дђще моли'тися лицю` гн~ю вседръжи'телевђ, и^ възыска'ти лица` гн~я вседръжи'телева. и^дђ и^ а'зъ.
καὶ συνελεύσονται κατοικοῦντες πέντε πόλεις εἰς μίαν πόλιν λέγοντες· πορευθῶμεν δεηθῆναι τοῦ προσώπου Κυρίου καὶ ἐκζητῆσαι τὸ πρόσωπον Κυρίου παντοκράτορος· πορεύσομαι κἀγώ.
22
22
и^ прїидђтъ лю'дїе мно'ѕи, и^ ја^зы'ци мно'ѕи възыска'ти лица` г~а вседръжи'теля въ і^ерsли'мњ, и^ ѓ^цыститися преD лицеM г~а вседръжи'теля”
καὶ ἥξουσι λαοὶ πολλοὶ καὶ ἔθνη πολλὰ ἐκζητῆσαι τὸ πρόσωπον Κυρίου παντοκράτορος ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐξιλάσασθαι τὸ πρόσωπον Κυρίου.
23
23
Си'це гл~етᲆ г~ь вседержитель, во ѓ'ны дн~и и^меTся де'сять мђжь эT всXњ пле'менᲆ ја^зы'ческиX, і^ и^мђтся за ри'зђ мђжа жидови'на, гл~юще, и%деM с тобо'ю, зане слы'шахоM ја%ко б~ъ с ва'ми еs”
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐὰν ἐπιλάβωνται δέκα ἄνδρες ἐκ πασῶν τῶν γλωσσῶν τῶν ἐθνῶν καὶ ἐπιλάβωνται τοῦ κρασπέδου ἀνδρὸς ᾿Ιουδαίου λέγοντες· πορευσόμεθα μετὰ σοῦ, διότι ἀκηκόαμεν ὅτι ὁ Θεὸς μεθ᾿ ὑμῶν ἐστι.
Глvа, џ~”
Κεφάλαιο 9
1
1
Бг~осмышленїе словесе` гн~я на' землю а^драха и^ дама'ска жрътва е^мђ. зане г~ь приꙁритъ на чл~ки и^ на вс^я колњна і^и^л~ева.
ΛΗΜΜΑ λόγου Κυρίου· ἐν γῇ Σεδρὰχ καὶ Δαμασκοῦ θυσία αὐτοῦ, διότι Κύριος ἐφορᾷ ἀνθρώπους καὶ πάσας φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ.
2
2
и^ е^џа'мъ въ предњлы е^го, тљ=ръ, и^ сидо'нъ, ја%ко ё^мђдрњсте ѕњло.
καὶ ἐν ᾿Εμὰθ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς Τύρος καὶ Σιδών, διότι ἐφρόνησαν σφόδρα.
3
3
и^ съꙁда` тљ=ръ твердь себњ`, и^ пощадњ себњ` сребро` ја%ко пе'рсть, и^ зла'то ја%ко бре'нїе пђтное”
καὶ ᾠκοδόμησε Τύρος ὀχυρώματα ἑαυτῇ καὶ ἐθησαύρισεν ἀργύριον ὡς χοῦν καὶ συνήγαγε χρυσίον ὡς πηλὸν ὁδῶν.
4
4
Сего ради г~ь зако'нонаслњдитъ я&, и^ пораꙁитъ въ мо'ре си'лђ е^го, и то'и ѓ^гнемъ поја%сться.
διὰ τοῦτο Κύριος κληρονομήσει αὐτὴν καὶ πατάξει εἰς θάλασσαν δύναμιν αὐτῆς, καὶ αὕτη ἐν πυρὶ καταναλωθήσεται.
5
5
и^ ви'дитъ а^скало'нъ, и^ ё^бои'тся. и^ га'за, и^ ѓ^строп#ти'тся ѕњло. и^ а^к#каро'нъ, ја%ко постыдњся ѓ^ прегрњшенїи е^го. и^ поги'бнетъ црsтво эT га'зы, и^ а^скалонъ не и%мать всели'тися”
ὄψεται ᾿Ασκάλων καὶ φοβηθήσεται, καὶ Γάζα καὶ ὀδυνηθήσεται σφόδρα, καὶ ᾿Ακκάρων, ὅτι ᾐσχύνθη ἐπὶ τῷ παραπτώματι αὐτῆς· καὶ ἀπολεῖται βασιλεὺς ἐκ Γάζης, καὶ ᾿Ασκάλων οὐ μὴ κατοικηθῇ.
6
6
И$ вселя'тся и^ноплеме'нницы вᲆ а^зотъ, и^ разрDђшђ досажде'нїе и^ноплемен#никомъ.
καὶ κατοικήσουσιν ἀλλογενεῖς ἐν ᾿Αζώτῳ, καὶ καθελῶ ὕβριν ἀλλοφύλων.
7
7
і^ и^змђ кро'вь иX эT ё'стъ и^хъ, и^ ме'рзость и^хъ посредњ ꙁђбъ и^хъ. и^ ѓ^ста'вятся и^ сїи б~ђ на'шемђ, и^ бђдђтъ ја%ко ты'сящникъ въ домђ` і^ё'довњ, и^ а^к#каро'нъ ја%ко и^е^в#вђсеи.
καὶ ἐξαρῶ τὸ αἷμα αὐτῶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὐτῶν ἐκ μέσου ὀδόντων αὐτῶν, καὶ ὑπολειφθήσεται καὶ οὗτος τῷ Θεῷ ἡμῶν, καὶ ἔσονται ὡς χιλίαρχος ἐν ᾿Ιούδᾳ καὶ ᾿Ακκάρων ὡς ὁ ᾿Ιεβουσαῖος·
8
8
и^ поDставлю храмђ мое^мђ въздвиженїе не ми'моходи'ти ни възврати'ти, и^ ктомђ не и%мать прїити на ня` николи'же выгоня'и, ја%ко нн~њ видњхъ ѓ^чима мои'ма”
καὶ ὑποστήσομαι τῷ οἴκῳ μου ἀνάστημα τοῦ μὴ διαπορεύεσθαι μηδὲ ἀνακάμπτειν, καὶ οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐπ᾿ αὐτοὺς οὐκέτι ἐξελαύνων, διότι νῦν ἑώρακα ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς μου.
9
9
Радђ'ися ѕњло дщ^и сїѓ'ня, проповњда'и дщ^и і^ерsли'мля. се цр~ь твои грядет# т^и пра'веденъ и^ сп~саа'й. тои кро'токъ, и^ всDњ на ја^ре'мникъ и^ жре'бецъ ю%нъ.
Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· κήρυσσε, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ· ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς σου ἔρχεταί σοι, δίκαιος καὶ σῴζων αὐτός, πραΰς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὑποζύγιον καὶ πῶλον νέον.
10
10
и^ потребиT ѓ^рђжїя эT е^фре'ма, и^ ко'ня эT і^ерsли'ма. и^ потреби'тъ лђкъ бра'нныи, и^ речетъ ми'ръ ја^зы'комᲆ. и^ ѓ^бладае^тъ вода'ми эT мо'ря и^ до мо'ря, и^ эT рњкъ до и^схо'дищъ земли`.
καὶ ἐξολοθρεύσει ἅρματα ἐξ ᾿Εφραὶμ καὶ ἵππον ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐξολοθρεύσεται τόξον πολεμικόν, καὶ πλῆθος καὶ εἰρήνη ἐξ ἐθνῶν· καὶ κατάρξει ὑδάτων ἕως θαλάσσης καὶ ἀπὸ ποταμῶν ἕως διεκβολῶν γῆς.
11
11
и^ т^ы въ кро'вь завњта свое^го и^спђсти'лъ е^си ё%зники твоа` эT рова не и^мђща воды`.
καὶ σὺ ἐν αἵματι διαθήκης σου ἐξαπέστειλας δεσμίους σου ἐκ λάκκου οὐκ ἔχοντος ὕδωρ.
12
12
ся'дете въ твердњ свя'зани сон#мища, и^ за е^ді'нъ дн~ь прише'ствїю т^и сђгђ'бо въꙁвратит# т^и.
καθήσεσθε ἐν ὀχυρώματι δέσμιοι τῆς συναγωγῆς, καὶ ἀντὶ μιᾶς ἡμέρας παροικεσίας σου διπλᾶ ἀνταποδώσω σοι·
13
13
зане же напряго'хъ т^я себњ` і^ё'до ја%ко лђ'къ, і^ и^спо'лнихъ е^фрњма. и^ въꙁдвигнђ ча'да твоа` сїѓ'не, на ча'да е%ллин#ска, и^ посњщђ т^я ја%ко ѓ^рђжїе хра'бра”
διότι ἐνέτεινά σε, ᾿Ιούδα, ἐμαυτῷ εἰς τόξον, ἔπλησα τὸν ᾿Εφραὶμ καὶ ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν ῾Ελλήνων καὶ ψηλαφήσω σε ὡς ρομφαίαν μαχητοῦ·
14
14
И$ г~ь на ни'хъ ја%виTся, і^ и^зыдетъ ја^ко молнїя стрњла е^го. и^ г~ь б~ъ вседръжи'тель въ трђбђ вострђ'битъ, і^ и'детъ въ шђмᲇ преще'нїа свое^го.
καὶ Κύριος ἔσται ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐξελεύσεται ὡς ἀστραπὴ βολίς, καὶ Κύριος παντοκράτωρ ἐν σάλπιγγι σαλπιεῖ καὶ πορεύσεται ἐν σάλῳ ἀπειλῆς αὐτοῦ.
15
15
и^ г~ь вседержи'тель защити'тъ и^хъ, и^ поја^дя'тъ я&, и^ посы'плютъ и^хъ ка'менїемъ пра'щнымъ. і^ и^спїютъ кро'вь и^хъ ја%ко вино, і^ и^сплънь ѓ^кри'нъ е^ле'я, и^ ја%ко ѓ^лта'рь.
Κύριος παντοκράτωρ ὑπερασπιεῖ αὐτούς, καὶ καταναλώσουσιν αὐτούς, καί καταχώσουσιν αὐτοὺς ἐν λίθοις σφενδόνης καὶ ἐκπίονται αὐτοὺς ὡς οἶνον καὶ πλήσουσιν ὡς φιάλας θυσιαστήριον.
16
16
и^ сп~сетъ я& г~ь б~ъ и^хъ въ дн~ь ѓ%нъ ја^ко ѓ%вца лю'ди е^го, зане` ка'менїе ст~о валяеTся на зеMли еh.
καὶ σώσει αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὡς πρόβατα λαὸν αὐτοῦ, διότι λίθοι ἅγιοι κυλίονται ἐπὶ γῆς αὐτοῦ.
17
17
ја%ко е^же бл~го томђ`, и^ е^же добро` томђ`. пшени'ца ю%ношамъ, и^ вино` бл~гоё^хан#но въ ю%ноты и^ дв~ы”
ὅτι εἴ τι ἀγαθὸν αὐτοῦ καὶ εἴ τι καλὸν παρ᾿ αὐτοῦ, σῖτος νεανίσκοις καὶ οἶνος εὐωδιάζων εἰς παρθένους.
Глvа, і~”
Κεφάλαιο 10
1
1
Проси'те эT г~а до'жда въ вре'мя ра'но и^ поз#дно. г~ь сътвори пи'рь видњнїя, и^ до'ждь зи'менъ да'сть и^мᲆ, и^ комђждо зелїе на селњ.
ΑΙΤΕΙΣΘΕ παρὰ Κυρίου ὑετὸν καθ᾿ ὥραν πρώϊμον καὶ ὄψιμον· Κύριος ἐποίησε φαντασίας, καὶ ὑετὸν χειμερινὸν δώσει αὐτοῖς, ἑκάστῳ βοτάνην ἐν ἀγρῷ.
2
2
зане провњща'ющеи гл~аша трђ'ды, и^ вражи'тели вњдњнїя ло'жна, и^ со'нїя л#жа` гл~ахђ и^ сђе'тно ё^тњша'хђ. сего ради и^зъја%шася ја^ко ѓ%вца, и^ ѓ^злоби'шася ја%ко не бњ` и^сцњле'нїя”
διότι οἱ ἀποφθεγγόμενοι ἐλάλησαν κόπους, καὶ οἱ μάντεις ὁράσεις ψευδεῖς, καὶ τὰ ἐνύπνια ψευδῆ ἐλάλουν, μάταια παρεκάλουν· διὰ τοῦτο ἐξηράνθησαν ὡς πρόβατα καὶ ἐκακώθησαν, διότι οὐκ ἦν ἴασις.
3
3
На па'стыря прогнњва'ся ја%рость моя`, и^ на а'гньца моя` посњщђ. и^ посњти'тъ г~ь б~ъ вседръжи'тель ста'да свое^го до'мђ і^ё'дова, и^ ё^чини'тъ я& ја^ко коня` лњпа е^мђ въ бра'ни.
ἐπὶ τοὺς ποιμένας παρωξύνθη ὁ θυμός μου, καὶ ἐπὶ τοὺς ἀμνοὺς ἐπισκέψομαι· καὶ ἐπισκέψεται Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ τάξει αὐτοὺς ὡς ἵππον εὐπρεπῆ αὐτοῦ ἐν πολέμῳ.
4
4
и^ эT него` приꙁрњ, и^ эT него` ё^чини, и^ эT него лђкъ въ дђхъ ја^рости мое'я, и^ꙁ него и^зыидетъ всяk и^ꙁгоня` ѓ^ томъ.
καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐπέβλεψε καὶ ἐξ αὐτοῦ ἔταξε, καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ τόξον ἐν θυμῷ· ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐξελεύσεται πᾶς ὁ ἐξελαύνων ἐν τῷ αὐτῷ.
5
5
и^ бђдђтъ ја%ко хра'бри попира'юще бренїе на пђтехъ въ бра'ни, и^ ѓ^полча'тся ја%ко г~ь с ни'ми, и^ постыдя'тся вса'дници кон#нїи”
καὶ ἔσονται ὡς μαχηταὶ πατοῦντες πηλὸν ἐν ταῖς ὁδοῖς ἐν πολέμῳ καὶ παρατάξονται, διότι Κύριος μετ᾿ αὐτῶν, καὶ καταισχυνθήσονται ἀναβάται ἵππων.
6
6
И$ ё^крњплю до'мъ і^ё'довъ, и^ до'мъ і^ѓ'сифовъ сп~сђ, и^ вселю я& ја^ко възлобихъ я&. и^ бђдђтᲆ в не'же кова'ръство не възврати'хъ и^хъ. зане а^зъ г~ь б~ъ и^хъ и^ ё^слы'шђ я&.
καὶ κατισχύσω τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ τὸν οἶκον ᾿Ιωσὴφ σώσω καὶ κατοικιῶ αὐτούς, ὅτι ἠγάπησα αὐτούς, καὶ ἔσονται ὃν τρόπον οὐκ ἀπεστρεψάμην αὐτούς· διότι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν καὶ ἐπακούσομαι αὐτοῖς.
7
7
и^ бђдђтъ ја%ко хра'бри е^фрњмови, и^ възра'дђется срDце и^мъ ја%ко эT вина`. и^ ча'да своя` ви'дятъ, и^ въꙁвеселяTся, и^ въꙁра'дђется срDце и^мъ ѓ$ г~и.
καὶ ἔσονται ὡς μαχηταὶ τοῦ ᾿Εφραίμ, καὶ χαρήσεται ἡ καρδία αὐτῶν ὡς ἐν οἴνῳ· καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν ὄψονται καὶ εὐφρανθήσονται, καὶ χαρεῖται ἡ καρδία αὐτῶν ἐπὶ τῷ Κυρίῳ.
8
8
възвњщђ и^мъ, и^ прїимђ я&, и^ ё^мно'жатся ја%коже бња'хђ мно'ѕи.
σημανῶ αὐτοῖς καὶ εἰσδέξομαι αὐτούς, διότι λυτρώσομαι αὐτούς, καὶ πληθυνθήσονται καθότι ἦσαν πολλοί.
9
9
и^ всњю я& въ лю'дехъ, и^ да'лнїи помянђт# м^я, и^ въспита'ютᲆ ча'да своа` и^ ѓ^братя'тся.
καὶ σπερῶ αὐτοὺς ἐν λαοῖς, καὶ οἱ μακρὰν μνησθήσονταί μου, ἐκθρέψουσι τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ ἐπιστρέψουσι.
10
10
и^ възвращђ я& эT земля` е^гљ=пет#ски, и^ эT а^сљ=рїи прїимђ я&, и^ въ галаа^ди'тъ и^ въ лива'нъ въведђ я&, и^ не и%мать ѓ^ста'ти эT ниX н^и е^ді'нъ”
καὶ ἐπιστρέψω αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐξ ᾿Ασσυρίων εἰσδέξομαι αὐτούς, καὶ εἰς τὴν Γαλααδῖτιν καὶ εἰς τὸν Λίβανον εἰσάξω αὐτούς, καὶ οὐ μὴ ὑπολειφθῇ ἐξ αὐτῶν οὐδὲ εἷς·
11
11
и^ про'идђтъ въ мо'ре ё%з#ко, и^ поразятъ мо'ре во'лны, і^ и^с#сячютъ вс^я глђбины рњчныя. и^ раꙁ#дрђшится вся'ко досажDенїе а^сљ=рїиско, и^ скљ=петръ е^гљ=пет#скь эTи^меTся
καὶ διελεύσονται ἐν θαλάσσῃ στενῇ καὶ πατάξουσιν ἐν θαλάσσῃ κύματα, καὶ ξηρανθήσεται πάντα τὰ βάθη ποταμῶν, καὶ ἀφαιρεθήσεται πᾶσα ὕβρις ᾿Ασσυρίων, καὶ σκῆπτρον Αἰγύπτου περιαιρεθήσεται.
12
12
и^ ё^крњплю я& ѓ^ г~и бѕ~њ и^хъ, і^ ѓ^ и^мени е^го восхаляTся, гл~етъ г~ь”
καὶ κατισχύσω αὐτοὺς ἐν Κυρίῳ Θεῷ αὐτῶν, καὶ ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ κατακαυχήσονται, λέγει Κύριος.
Глvа, а~і”
Κεφάλαιο 11
1
1
Разве'рꙁи лива'не две'ри своя, и^ да поја%сть ѓгнь тисїе твое.
ΔΙΑΝΟΙΞΟΝ, ὁ Λίβανος, τὰς θύρας σου, καὶ καταφαγέτω πῦρ τὰς κέδρους σου·
2
2
да пла'че вопльствиT пљ=ти'съ ꙁане` паде` кедрᲆ, ја%ко вельмо'жа вельми` ѓ^стрAсти'шася. въспла'че вопльстви'те дђби васинитиDстїи, ја^ко низвержеся дђбра'ва съсажDенная.
ὀλολυξάτω πίτυς, διότι πέπτωκε κέδρος, ὅτι μεγάλως μεγιστᾶνες ἐταλαιπώρησαν· ὀλολύξατε, δρύες τῆς Βασανίτιδος, ὅτι κατεσπάσθη ὁ δρυμὸς ὁ σύμφυτος.
3
3
гла'съ пла'чющихъ па'стырь, ја%ко ѓ^стрsтися величїе и^хъ. глаs въпїющихъ лев#, ја%ко погђбися шата'нїе і^ѓ^рдане”
φωνὴ θρηνούντων ποιμένων, ὅτι τεταλαιπώρηκεν ἡ μεγαλωσύνη αὐτῶν· φωνὴ ὠρυομένων λεόντων, ὅτι τεταλαιπώρηκε τὸ φρύαγμα τοῦ ᾿Ιορδάνου.
4
4
Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, паси'те ѓ'вца заколе'нїю,
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ποιμαίνετε τὰ πρόβατα τῆς σφαγῆς,
5
5
ја%же стяжа'вшеи я& и^скала'хђ и^ не раска'яхђся. и^ прода'ющеи я& гл~ахђ, блsвенъ г~ь, и^ ѓ^богати'хомся. и^ па'стыри и^хъ не печа'хђся ничи'мже ѓ^ ни'хъ”
ἃ οἱ κτησάμενοι κατέσφαζον καὶ οὐ μετεμέλοντο, καὶ οἱ πωλοῦντες αὐτὰ ἔλεγον· εὐλογητὸς Κύριος καὶ πεπλουτήκαμεν· καὶ οἱ ποιμένες αὐτῶν οὐκ ἔπασχον οὐδὲν ἐπ᾿ αὐτοῖς.
6
6
Сего ради не пощажDђ ктомђ` на живђщиX по земли`, гл~етъ г~ь. и^ се а^ꙁъ предамъ чл~ки кого'жDо в рђцњ и^скренемђ и^ в рђ'цњ цр~ю свое^мђ. і^ и^с#сњкђтъ землю, и^ не и'мамъ и^зя'ти эT рђки` и^хъ.
διὰ τοῦτο οὐ φείσομαι οὐκέτι ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν, λέγει Κύριος· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμι τοὺς ἀνθρώπους, ἕκαστον εἰς χεῖρα τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ εἰς χεῖρα βασιλέως αὐτοῦ, καὶ κατακόψουσι τὴν γῆν, καὶ οὐ μὴ ἐξέλωμαι ἐκ χειρὸς αὐτῶν.
7
7
и^ ё^пасђ ѓ'вца заколе'нїю въ земли` ханаа'мли. и^ прїимђ себњ дв^а жезла`, е^ді'наго нарXњ добротђ`, а^ дрђгаго нарњхъ с#хиниꙁмђ, и^ ё^пасђ ѓ'вца.
καὶ ποιμανῶ τὰ πρόβατα τῆς σφαγῆς εἰς τὴν Χαναανῖτιν· καὶ λήψομαι ἐμαυτῷ δύο ράβδους —τὴν μὲν μίαν ἐκάλεσα Κάλλος καὶ τὴν ἑτέραν ἐκάλεσα Σχοίνισμα— καὶ ποιμανῶ τὰ πρόβατα.
8
8
і^ и^змђ тр^и па'стыря въ мsцᲆ е^ді'нъ, и^ ѓ^тяжи'тъ дш~а моя на ня, и^б^о дш~а и^хъ възывахђ на' мя.
καὶ ἐξαρῶ τοὺς τρεῖς ποιμένας ἐν μηνὶ ἑνί, καὶ βαρυνθήσεται ἡ ψυχή μου ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ γὰρ αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἐπωρύοντο ἐπ᾿ ἐμέ.
9
9
и^ рњхъ, не ёпасђ васъ. и ё^мира'ющїя, да ё'мретᲆ. і^ и^щеза'ющїя, да и^ще'знетъ. и^ про'чая да поја%сть ка'яждо пло'ть бли'жняго свое^го”
καὶ εἶπα· οὐ ποιμανῶ ὑμᾶς· τὸ ἀποθνῇσκον ἀποθνῃσκέτω, καὶ τὸ ἐκλεῖπον ἐκλιπέτω, καὶ τὰ κατάλοιπα κατεσθιέτωσαν ἕκαστος τὰς σάρκας τοῦ πλησίον αὐτοῦ.
10
10
И$ прїимђ` жезлъ мои до'брыи, и^ эTврьгђ и& разори'ти завњтᲆ мои и^же завњща'хъ къ всњмъ лю'деM земли`.
καὶ λήψομαι τὴν ράβδον μου τὴ καλὴν καὶ ἀπορρίψω αὐτὴν τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου, ἣν διεθέμην πρὸς πάντας τοὺς λαούς.
11
11
и^ разори'тся въ дн~ь ѓ'нъ. и^ раꙁђмњ'ютъ хананеи` ѓ'вца храня'щая ми ся, зане` сло'во гн~е е^сть”
καὶ διασκεδασθήσεται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καί γνώσονται οἱ Χαναναῖοι τὰ πρόβατα τὰ φυλασσόμενα, διότι λόγος Κυρίου ἐστί.
12
12
И$ рекђ к нимъ, а^ще добро преD ва'ми еs, дадите м#здђ м^и, и^л^и эTрецњтеся, и^ даша м#здђ м^и тридесять сре'бръникъ.
καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτούς· εἰ καλὸν ἐνώπιον ὑμῶν ἐστι, δότε στήσαντες τὸν μισθόν μου ἢ ἀπείπασθε· καὶ ἔστησαν τὸν μισθόν μου τριάκοντα ἀργυροῦς.
13
13
и^ рече г~ь къ мн^њ, вложи` я& в# горни'лъ и^ смотри` а^ще и^скђше'но еs и^мже ѓ'браꙁомъ и^скђше'нъ бы'хъ по ни'хъ” и^ прїяхъ тридесять сре'бръникъ, и^ вложихъ и^хъ въ храMмъ гн~ь в# горни'лъ.
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· κάθες αὐτοὺς εἰς τὸ χωνευτήριον, καὶ σκέψαι εἰ δόκιμόν ἐστιν, ὃν τρόπον ἐδοκιμάσθην ὑπέρ αὐτῶν. καὶ ἔλαβον τοὺς τριάκοντα ἀργυροῦς καὶ ἐνέβαλον αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον Κυρίου εἰς τὸ χωνευτήριον.
14
14
и^ эTве'ргъ же'злъ вторы'и схини'ꙁма, разори'ти ꙁавњтъ и^же посредњ і^ё'ды и^ посредњ і^и^л~я”
καὶ ἀπέρριψα τὴν ράβδον τὴν δευτέραν, τὸ Σχοίνισμα, τοῦ διασκεδάσαι τὴν κατάσχεσιν ἀνὰ μέσον ᾿Ιούδα καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Ισραήλ.
15
15
И$ рече г~ь къ мнњ, е^ще прїимђ себњ сосђды па'стыр#ски па'стыря не быва'лца,
Καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἔτι λάβε σεαυτῷ σκεύη ποιμενικὰ ποιμένος ἀπείρου,
16
16
ꙁане` с^е а^ꙁъ въздви'гнђ па'стыря небыва'лца на ꙁемли`, ё^ги'бшая не посњти'тъ, и^ заблђждьшая не и'мать възыска'ти, и^ съкрђше'ныя не и'мать и^сцњли'ти, и^ съдра'выя не и'мать напра'вити, и%мя и^збра'нныхъ поясᲄь, и^ гле'зны иM и^ꙁвїетъ.
διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ποιμένα ἐπὶ τὴν γῆν· τὸ ἐκλιμπάνον οὐ μὴ ἐπισκέψηται καὶ τὸ ἐσκορπισμένον οὐ μὴ ζητήσῃ καὶ τὸ συντετριμμένον οὐ μὴ ἰάσηται καὶ τὸ ὁλόκληρον οὐ μὴ κατευθύνῃ καὶ τὰ κρέα τῶν ἐκλεκτῶν καταφάγεται καὶ τούς ἀστραγάλους αὐτῶν ἐκστρέψει.
17
17
ЭO пасђщеи сђ'етная и^ ѓ^ста'вльше ѓ^вца. мечь на мы'шцђ е^го, и^ на ѓ'ко е^мђ десно'е. мы'шца е^го с#хнђщи да ё'с#хнетъ, и^ ѓ'ко е^мђ десное ѓ^слњпа'я да ѓ^слњп#нетъ”
ὦ οἱ ποιμαίνοντες τὰ μάταια καὶ οἱ καταλελοιπότες τὰ πρόβατα· μάχαιρα ἐπὶ τοὺς βραχίονας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν ὀφθαλμὸν τὸν δεξιὸν αὐτοῦ· ὁ βραχίων αὐτοῦ ξηραινόμενος ξηρανθήσεται, καὶ ὁ ὀφθαλμὸς ὁ δεξιὸς αὐτοῦ ἐκτυφλούμενος ἐκτυφλωθήσεται.
Глvа, в~і”
Κεφάλαιο 12
1
1
Бг~осмышле'нїе словесе гн~я на і^и^л~я. гл~етᲆ г~ь проп#ныи нб~о, и^ ѓ^снова'выи ꙁе'млю, и^ съзида'я дх~ъ чл~кђ в неM.
ΛΗΜΜΑ λόγου Κυρίου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ· λέγει Κύριος ἐκτείνων οὐρανὸν καὶ θεμελιῶν γῆν καὶ πλάσσων πνεῦμα ἀνθρώπου ἐν αὐτῷ·
2
2
с^е а^ꙁъ полага'ю і^ерsлима ја%ко преDдве'рїя движе'мая всњмъ лю'демъ ѓ'крsтъ. н^о і^ё'да бђдетъ ѓ^сњде'нїе на і^ерsли'ма.
ἰδοὺ ἐγὼ τίθημι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς πρόθυρα σαλευόμενα πᾶσι τοῖς λαοῖς κύκλῳ, καὶ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ ἔσται περιοχὴ ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ.
3
3
и^бђдетъ въ дн~ь ѓ'нъ, положђ` і^ерsли'ма ка'мень попира'ющся всњми ја^зы'ки. и^ всяк# попира'яи е^го рђга'я порђга'ется, и^ съберђтся вонь вс^и ја%зы'цы зеMля`”
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θήσομαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ λίθον καταπατούμενον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι· πᾶς ὁ καταπατῶν αὐτὴν ἐμπαίζων ἐμπαίξεται, καὶ ἐπισυναχθήσονται ἐπ᾿ αὐτὴν πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς.
4
4
Въ дн~ь ѓ'нъ, гл~еT г~ь вседръжитель, поражђ` вся'къ ко'нь въ прежасъ, и^ вса'дника е^мђ въ беꙁђмїе. и^ на домъ і^ё'довъ эTврᲆзђ ѓ'чи мои`, и^ вся` ко'ня лю'дем# поражђ` въ ѓ^слњпле'нїе.
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, πατάξω πάντα ἵππον ἐν ἐκστάσει καὶ τὸν ἀναβάτην αὐτοῦ ἐν παραφρονήσει, ἐπὶ δὲ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα διανοίξω τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ πάντας τοὺς ἵππους τῶν λαῶν πατάξω ἐν ἀποτυφλώσει.
5
5
и^ рекђтъ ты'сящницы і^ё'дови вс^и въ срDцыхъ свои^хъ, ѓ^брящемъ себᲇ живђщая въ і^ерsлимњ ѓ^ г~њ вседръжи'тели бѕ~њ и^хъ”
καὶ ἐροῦσιν οἱ χιλίαρχοι ᾿Ιούδα ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· εὑρήσομεν ἑαυτοῖς τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ ἐν Κυρίῳ παντοκράτορι Θεῷ αὐτῶν.
6
6
Въ дн~ь ѓ'нъ положђ ты'сящники і^ё'дины ја%ко главню` ѓ'гньнђ въ дрова`, и^ ја%ко свњщђ ѓ'гньнђ въ сте'блїе. и^ поядя'тъ ѓ^деснђю и^ ѓ^шю'ю васъ вс^я лю'ди ѓ^крsтъ. и^ всели'тся і^ерsлимъ е^ще в себњ на ꙁемли`.
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θήσομαι τοὺς χιλιάρχους ᾿Ιούδα ὡς δαλόν πυρὸς ἐν ξύλοις καὶ ὡς λαμπάδα πυρὸς ἐν καλάμῃ, καὶ καταφάγονται ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων πάντας τοὺς λαοὺς κυκλόθεν, καὶ κατοικήσει ῾Ιερουσαλὴμ ἔτι καθ᾿ ἑαυτὴν ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
7
7
и^ сп~сетъ г~ь се'ла і^ё'дова ја%коже и^спръва, ја%ко да не велича'ется похва'ла до'мђ двд~ва, и^ велича'нїя живђщимъ въ і^ерsлимњ на і^ё'дђ”
καὶ σώσει Κύριος τὰ σκηνώματα ᾿Ιούδα καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὅπως μὴ μεγαλύνηται καύχημα οἴκου Δαυὶδ καὶ ἔπαρσις τῶν κατοικούντων ῾Ιερουσαλὴμ ἐπὶ τὸν ᾿Ιούδα.
8
8
И$ бђдетъ въ дн~ь ѓ'нъ защи'титъ г~ь эT живђщиX въ і^ерsлі'мњ, и^ бђдетъ не'мощныи в нихъ в# тои дн~ь ја%ко двд~ъ, а^ до'мъ двд~овъ ја^ко домъ бж~їи, ја%ко а^гг~лъ гн~ь преD ними
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὑπερασπιεῖ Κύριος ὑπὲρ τῶν κατοικούντων ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔσται ὁ ἀσθενῶν ἐν αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὡς οἶκος Δαυίδ, ὁ δὲ οἶκος Δαυὶδ ὡς οἶκος Θεοῦ, ὡς ἄγγελος Κυρίου ἐνώπιον αὐτῶν.
9
9
И$ бђдетᲆ въ дн~ь ѓ'нъ възыщђ и^зя'ти вс^я ја%зы'ки грядђщая на і^ерsлиM.
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ζητήσω τοῦ ἐξᾶραι πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐρχόμενα ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ.
10
10
і^ и^злїю на до'мъ двд~въ, и^ на живђщаа вᲆ і^ерsлимњ дх~ъ блгDти и^ щедроT. и възря'тъ на'нь е^гоже прободоша. и^ пла'че вопльствятся ѓ^ немъ плака'нїемъ ја%ко ѓ^ возлю'блен#нњмъ, и^ ѓ^стрsтя'тся ѓ^ немъ болњзньно ја%ко ѓ^ перве'нцњ”
καὶ ἐκχεῶ ἐπὶ τὸν οἶκον Δαυὶδ καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ πνεῦμα χάριτος καὶ οἰκτιρμοῦ, καὶ ἐπιβλέψονται πρός με ἀνθ᾿ ὧν κατωρχήσαντο καὶ κόψονται ἐπ᾿ αὐτὸν κοπετόν, ὡς ἐπ᾿ ἀγαπητῷ, καὶ ὀδυνηθήσονται ὀδύνην ὡς ἐπὶ τῷ πρωτοτόκῳ.
11
11
Въ дн~ь ѓ'нъ възвели'чится пла'чевопльствїе въ і^ерsли'мњ, ја^ко пла'чево'пльствїе ремо'на на' поли магедо'нњ.
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ μεγαλυνθήσεται ὁ κοπετὸς ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς κοπετὸς ροῶνος ἐν πεδίῳ ἐκκοπτομένου,
12
12
и^ пла'чется земля` на колњна. колњ'на ѓ^ себњ. колњ'на до'мђ двд~ва ѓ^ себњ, и^ же'ны иX ѓ^ себњ.
καὶ κόψεται ἡ γῆ κατὰ φυλὰς φυλάς· φυλὴ οἴκου Δαυὶδ καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς, φυλὴ οἴκου Νάθαν καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς,
13
13
колњно до'мђ наџа'нова ѓ^ себњ, и^ же'ны и^хъ ѓ^ себњ. колњно до'мђ лев#вљ=ина ѓ^ себњ, и^ жены и^хъ ѓ^ себњ. колњно симеѓ'не ѓ^ себњ, и^ же'ны и^хъ ѓ^ себњ.
φυλὴ οἴκου Λευὶ καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς, φυλὴ τοῦ Συμεὼν καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς·
14
14
вс^я про'чая колᲇнA колњно и^ колњно ѓ^ себњ, и^ жены и^хъ ѓ^ себњ”
πᾶσαι αἱ ὑπολελειμμέναι φυλαί, φυλὴ καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς.
Глvа, г~і”
Κεφάλαιο 13
1
1
Въ дн~ь ѓ'нъ бђдетъ вся'ко мњсто раꙁверза'яся до'мђ двд~вђ и^ живђщиM въ і^ерsлі'ме въ подвиже'нїе и^ въ раздњле'нїе”
ΕΝ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται πᾶς τόπος διανοιγόμενος τῷ οἴκῳ Δαυὶδ καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλὴμ εἰς τὴν μετακίνησιν καὶ εἰς τὸν χωρισμόν.
2
2
И$ бђдетъ въ дн~ь ѓ^н# гл~етъ г~ь саваѓ'џъ, поᲄреблю` и^менA непрїяꙁньныхъ телесъ эT земля`, и^ ктомђ не бђдет# и^мъ помњне'нїе. и^ лжа'я пррoки, и^ дђхъ нечи'стыи и^змђ` эT ꙁемля`”
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος Σαβαώθ, ἐξολοθρεύσω τὰ ὀνόματα τῶν εἰδώλων ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἔτι αὐτῶν ἔσται μνεία· καὶ τοὺς ψευδοπροφήτας καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον ἐξαρῶ ἀπὸ τῆς γῆς.
3
3
И бђдетъ а^ще проречетъ чл~къ, и^ речетъ к# немђ эTц~ъ е^го и^ мт~и е^го рожDшая е^го не жи'вᲆ бђдеши, ја%ко л#жа гл~а въ и^мя гн~е. и^ запнете е^мђ эTц~ъ е^го и^ мт~и еh е^гда` пррoчествовати начнетъ”
καὶ ἔσται ἐὰν προφητεύσῃ ἄνθρωπος ἔτι, καὶ ἐρεῖ πρὸς αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, οἱ γεννήσαντες αὐτόν· οὐ ζήσῃ, ὅτι ψευδῆ ἐλάλησας ἐπ᾿ ὀνόματι Κυρίου· καὶ συμποδιοῦσιν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, οἱ γεννήσαντες αὐτόν, ἐν τῷ προφητεύειν αὐτόν.
4
4
И$ бђдетъ въ дн~ь ѓ'нъ, постыдяTся пррoцы ко'ждо эT видњнїя е^мђ не пррoчествова'ти и^мъ, и^ ѓ^блекђтся въ кожђ срънинђ ꙁане` сълга'ша.
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καταισχυνθήσονται οἱ προφῆται, ἕκαστος ἐκ τῆς ὁράσεως αὐτοῦ, ἐν τῷ προφητεύειν αὐτόν, καὶ ἐνδύσονται δέρριν τριχίνην ἀνθ᾿ ὧν ἐψεύσαντο.
5
5
и^ рече'тъ, нњсмь пррoкъ а^ꙁъ, ја%ко чл~къ дњлая'й зе'млю а^ꙁъ е^смь, ꙁане` чл~къ роди мя эT ю'ности моея”
καὶ ἐρεῖ· οὐκ εἰμὶ προφήτης ἐγώ, διότι ἄνθρωπος ἐργαζόμενος τὴν γῆν ἐγώ εἰμι, ὅτι ἄνθρωπος ἐγέννησέ με ἐκ νεότητός μου.
6
6
И$ рекђтъ к не'мђ, чт^о ја%зва с^и посредњ рђкђ твое'ю. и^ рече, е^же прободо'ша м^я въ домђ възлю'блен#нњм# м^и”
καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτόν· τί αἱ πληγαὶ αὗται ἀναμέσον τῶν χειρῶν σου; καὶ ἐρεῖ· ἃς ἐπλήγην ἐν τῷ οἴκῳ τῷ ἀγαπητῷ μου.
7
7
ѓ^рђжїе въста'ни на па'стыря мое^го, и^ на мђжа эT колњна мое^го, гл~етъ г~ь вседръжи'тель. поражђ` па'стыря, и^ разы'идђтся ѓ'вца. и^ ѓ^бращђ рђкђ мою на малы'я па'сᲄыря”
Ρομφαία ἐξεγέρθητι ἐπὶ τοὺς ποιμένας μου καὶ ἐπὶ ἄνδρα πολίτην μου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ· πατάξατε τοὺς ποιμένας καὶ ἐκσπάσατε τὰ πρόβατα, καὶ ἐπάξω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς ποιμένας.
8
8
И$ бђдетъ въ дн~ь ѓ'нъ на всю` ꙁе'млю, гл~етъ г~ь, дв^њ е^я ча'сти потребите'ся и^ ё^ги'блете, а^ треᲄїа ѓ^ста'нетъ на не'и.
καὶ ἔσται ἐν πάσῃ τῇ γῇ, λέγει Κύριος, τὰ δύο μέρη αὐτῆς ἐξολοθρευθήσεται καὶ ἐκλείψει, τὸ δὲ τρίτον ὑπολειφθήσεται ἐν αὐτῇ·
9
9
и^ проведђ третїю ча'сть с#квозњ ѓ'гнь, и^ раздегђ я& ја%коже раждиза'ется сребро`, і^ и^скђшђ я& ја%коже и^скђша'ется зла'то. то'и призоветъ и'мя мое, и^ а^ꙁъ ё^слы'шђ и&, и^ рекђ, лю'дїе мои` с^и сђть. и^ тїи рекђтъ г~ь б~ъ мо'и”
καὶ διάξω τὸ τρίτον διὰ πυρὸς καὶ πυρώσω αὐτούς, ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον, καὶ δοκιμῶ αὐτούς, ὡς δοκιμάζεται τὸ χρυσίον· αὐτὸς ἐπικαλέσεται τὸ ὄνομά μου, κἀγὼ ἐπακούσομαι αὐτῷ καὶ ἐρῶ· λαός μου οὗτός ἐστι, καὶ αὐτὸς ἐρεῖ, Κύριος ὁ Θεός μου.
Глvа, д~і”
Κεφάλαιο 14
1
1
Се` де'нь гн~ь гряде'тъ, и^ раздњлится коры'сть твоя в тебњ.
ΙΔΟΥ ἡμέραι ἔρχονται Κυρίου, καὶ διαμερισθήσονται τὰ σκῦλά σου ἐν σοί.
2
2
и^ съберђ вс^я ја%зы'ки на і^ерsлимъ въ бра'нь, и^ пре'имђтъ гра'дъ, и^ расхитятся домове, и^ же'ны ѓ^скверня'тся” І$ и^зы'идетъ по'лъ гра'да въ плњне'нїе, а^ ѓ^ста'нокъ людїи моиX не и'мђтся потреби'ти эT гра'да”
καὶ ἐπισυνάξω πάντα τὰ ἔθνη ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς πόλεμον, καὶ ἁλώσεται ἡ πόλις, καὶ διαρπαγήσονται αἱ οἰκίαι, καὶ αἱ γυναῖκες μολυνθήσονται, καὶ ἐξελεύσεται τὸ ἥμισυ τῆς πόλεως ἐν αἰχμαλωσίᾳ, οἱ δὲ κατάλοιποι τοῦ λαοῦ μου οὐ μὴ ἐξολοθρευθῶσιν ἐκ τῆς πόλεως.
3
3
І$ и^зы'идетъ г~ь, и^ ѓ^полчи'тся въ ја^ꙁы'цехъ ѓ'нњхъ, ја%коже дн~ь ѓ^плᲆче'нїю е^го въ дн~ь бра'ни. и^ прише'дъ ста` г~ь б~ъ мой, и^ вс^и ст~їи с ниM”
καὶ ἐξελεύσεται Κύριος καὶ παρατάξεται ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐκείνοις καθὼς ἡμέρα παρατάξεως αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ πολέμου.
4
4
И$ ста'нета но'ѕњ е^го въ дн~ь ѓ'нъ на горњ` е^леѓ'н#стеи, ја%же е^сть пря'мо і^ерsлимђ на восто'къ. и^ раꙁведется гора` е^леѓн#ская по'лъ ея` къ востокоM, и^ полъ ея` къ морю, про'пасть ве'лїя ѕњло. и^ ё^кло'нится полъ горы` на сњверъ, и полъ ея на ю'гъ, дебрь ве'лїя.
καὶ στήσονται οἱ πόδες αὐτοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπὶ τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν τὸ κατέναντι ῾Ιερουσαλὴμ ἐξ ἀνατολῶν· καὶ σχισθήσεται τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν, τὸ ἥμισυ αὐτοῦ πρὸς ἀνατολάς καὶ τὸ ἥμισυ πρὸς θάλασσαν, χάος μέγα σφόδρα. καὶ κλινεῖ τὸ ἥμισυ τοῦ ὄρους πρὸς τὸν βορρᾶν καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ πρὸς νότον.
5
5
и^ ꙁасы'плется дебрь го'рняа, и^ къ прилежа'щїи прил#пнетъ де'брь го'рняа и^ до нас#са. и^ нарастеT, ја%коже нарасте эT лица` трђсђ въ дн~ь ѓ^зїя цр~я і^ё'дова” И$ прїидетъ г~ь б~ъ мои, и^ вс^и ст~їи с нимъ.
καὶ ἐμφραχθήσεται ἡ φάραγξ τῶν ὀρέων μου, καὶ ἐγκολληθήσεται φάραγξ ὀρέων ἕως ᾿Ιασὸλ καὶ ἐμφραχθήσεται καθὼς ἐνεφράγη ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ συσσεισμοῦ, ἐν ἡμέραις ᾿Οζίου βασιλέως ᾿Ιούδα· καὶ ἥξει Κύριος ὁ Θεός μου καὶ πάντες οἱ ἅγιοι μετ᾿ αὐτοῦ.
6
6
и^ бђдетъ въ дн~ь ѓ'нъ, не бђдетъ свњтъ н^о зима` и^ мра'зъ,
καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ οὐκ ἔσται φῶς καὶ ψῦχος καὶ πάγος·
7
7
бђдетъ дн~ь е^ді'нъ, и^ дн~ь то'и зна'емъ бђдетъ гв~и, и^ не дн~ь и^ не но'щь, и^ при ве'чере бђдет# свњтъ”
ἔσται μίαν ἡμέραν, καὶ ἡ ἡμέρα ἐκείνη γνωστὴ τῷ Κυρίῳ, καὶ οὐχ ἡμέρα καὶ οὐ νύξ, καὶ πρὸς ἑσπέραν ἔσται φῶς.
8
8
И$ въ дн~ь ѓ'нъ и^зы'идетъ вода` жи'ва эT і^ерsлима, полъ ея` въ мо'ре прьвое, и^ полъ ея` въ мо'ре послњднее. въ жатвђ и^ въ ве'снђ бђдеT та'ко.
καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελεύσεται ὕδωρ ζῶν ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, τὸ ἥμισυ αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν πρώτην καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν ἐσχάτην, καὶ ἐν θέρει καὶ ἐν ἔαρι ἔσται οὕτως.
9
9
и^ бђдетъ г~ь въ цр~я по всеи земли`. въ дн~ь ѓ'нъ бђдетъ г~ь е^діn і^ и'мя е^го е^ді'но,
καὶ ἔσται Κύριος εἰς βασιλέα ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν· ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται Κύριος εἷς καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἕν.
10
10
ѓ^бходя` всю зе'млю и^ пђсты'ня эT гавалъ и^ до рем#мона на ю'гъ і^ерsлимђ. и^ възнесе'тся на мњстњ, и^ пребђдеT эT вра'тъ венїами'нь до мњста вра'тъ прᲆвыхъ и^ даже до вра'тъ ё^гол#ныхᲆ. и^ эT стол#па` а^нани'лъ и^ до поDточи'лїя цр~я.
κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν καὶ τὴν ἔρημον ἀπὸ Γαβὲ ἕως Ρεμμὼν κατὰ νότον ῾Ιερουσαλήμ· Ραμὰ δὲ ἐπὶ τόπου μενεῖ ἀπὸ τῆς πύλης Βενιαμὶν ἕως τοῦ τόπου τῆς πύλης τῆς πρώτης, ἕως τῆς πύλης τῶν γωνιῶν καὶ ἕως τοῦ πύργου ᾿Αναμεήλ, ἕως τῶν ὑποληνίων τοῦ βασιλέως.
11
11
и^ вселя'тся во'нь, и^ а^наџе'ма не бђдетъ ктомђ`, и^ всели'тся і^ерsлимᲆ надњ'ющися”
κατοικήσουσιν ἐν αὐτῇ, καὶ ἀνάθεμα οὐκ ἔσται ἔτι καὶ κατοικήσει ῾Ιερουσαλὴμ πεποιθότως.
12
12
И$ с^е бђдетъ паде'нїе е^же и^с#сњчетъ г~ь вс^я лю'ди, е^ли'ко вое^ва'ша на і^ерsлимъ. і^ и^ста'ютᲆ пло'ти и^мъ стоя'щемъ на нога'хъ и^мъ, и^ ѓ^чеса` и^мъ и^стекђтъ и^зъ ѓ^бо'чїи и^хъ, и^ ја^зы'къ и^хъ растаеT въ ё^стњхъ и^хъ.
Καὶ αὕτη ἔσται ἡ πτῶσις, ἣν κόψει Κύριος πάντας τοὺς λαούς, ὅσοι ἐπεστράτευσαν ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ· τακήσονται αἱ σάρκες αὐτῶν ἑστηκότων αὐτῶν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ρυήσονται ἐκ τῶν ὀπῶν αὐτῶν, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν τακήσεται ἐν τῷ στόματι αὐτῶν.
13
13
и^ бђдетъ въ дн~ь ѓ'нъ ё'жасъ гн~ь ве'лїи на ни'хъ. і^ и^метъ ко'ждо ꙁа' рђкђ бли'жняго свое^го, и^ прило'жится рђка` е^го къ рђцњ бли'жняго свое^го,
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔκστασις Κυρίου μεγάλη ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἐπιλήψονται ἕκαστος τῆς χειρὸς τοῦ πλησίον αὐτοῦ, καὶ συμπλακήσεται ἡ χεὶρ αὐτοῦ πρὸς τὴν χεῖρα τοῦ πλησίον αὐτοῦ.
14
14
и^ е^ще і^ё'да ѓ^полчи'тся въ і^ерsлимњ, и^ съберет# крњпость всњхъ людїи ѓ'крsтъ, ꙁла'то и^ сребро` и^ ри'ꙁы въ мно'жествїе ѕњло.
καὶ ὁ ᾿Ιούδας παρατάξεται ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ συνάξει τὴν ἰσχὺν πάντων τῶν λαῶν κυκλόθεν, χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ ἱματισμὸν εἰς πλῆθος σφόδρα.
15
15
и^ с^е е^сть паде'нїе ко'немъ, и^ м#скомъ, вельблю'домъ, и^ ѓ^слоM, и^ всњмъ ско'томъ сђщимъ въ плъцњхъ ѓ'нњхъ по паде'нїю семђ.
καὶ αὕτη ἔσται ἡ πτῶσις τῶν ἵππων καὶ τῶν ἡμιόνων καὶ τῶν καμήλων καὶ τῶν ὄνων καὶ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν ὄντων ἐν ταῖς παρεμβολαῖς ἐκείναις κατὰ τὴν πτῶσιν ταύτην.
16
16
и бђдетъ е^ли'ко а^ще ѓ^ста'нетъ эT всњхъ ја^зы'къ прише'дъшихъ на і^ерsли'мъ, и^ въꙁы'идђтъ лњто на лњто покланя'тися цр~ю г~ђ вседрᲆжи'телю, и^ праꙁнова'ти въ празDньство скљ=нопигїино”
καὶ ἔσται ὅσοι ἐὰν καταλειφθῶσιν ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν τῶν ἐλθόντων ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἀναβήσονται κατ᾿ ἐνιαυτὸν τοῦ προσκυνῆσαι τῷ βασιλεῖ Κυρίῳ παντοκράτορι καὶ τοῦ ἑορτάζειν τὴν ἑορτὴν τῆς σκηνοπηγίας.
17
17
И$ бђдетъ е^ли'ко а^ще не въꙁы'идђтъ эT всњхъ пле'менъ земля` въ і^ерsлимъ поклони'тися цр~ю г~ђ вседръжи'телю, и^ сї ѓ'нњхъ приложатся, не бђдетъ на ни'хъ до'жда.
καὶ ἔσται ὅσοι ἐὰν μὴ ἀναβῶσιν ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τῆς γῆς εἰς ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ προσκυνῆσαι τῷ βασιλεῖ Κυρίῳ παντοκράτορι, καὶ οὗτοι ἐκείνοις προστεθήσονται.
18
18
а^ще ли же колњно е^гљ=пет#ско не въꙁы'идетъ ни прїидетъ, и^ на си'хъ бђдетъ ја%зва е^ю'же а^ще ё^раꙁи'тъ г~ь вс^я ја^ꙁы'ки е^ли'ко а^ще не въꙁы'идђтъ праꙁнова'ти праꙁника скљ=нопигїя.
ἐὰν δὲ φυλὴ Αἰγύπτου μὴ ἀναβῇ μηδὲ ἔλθῃ ἐκεῖ, καὶ ἐπὶ τούτους ἔσται ἡ πτῶσις, ἣν πατάξει Κύριος πάντα τὰ ἔθνη, ὅσα ἐὰν μὴ ἀναβῇ τοῦ ἑορτάσαι τὴν ἑορτὴν τῆς σκηνοπηγίας.
19
19
с^е бђдетъ грњхъ е^гљ=птђ, и^ грњхъ всњмъ ја^ꙁыкомъ е^ли'ко а^ще не въꙁы'идђтᲆ празнова'ти пра'ꙁникъ скљ=нопигїиn.
αὕτη ἔσται ἡ ἁμαρτία Αἰγύπτου καὶ ἡ ἁμαρτία πάντων τῶν ἐθνῶν, ὅσα ἂν μὴ ἀναβῇ ἑορτάσαι τὴν ἑορτὴν τῆς σκηνοπηγίας.
20
20
Въ дн~ь ѓ'нъ бђдетъ е^же въ ё^здњ` коне'ви ст~о г~а вседръжи'теля, и^ бђдђтъ коно'би въ домђ гн~и ја%ко ча'шA преD лицемъ ѓ^лта'реви.
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται τὸ ἐπὶ τὸν χαλινὸν τοῦ ἵππου ἅγιον τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, καὶ ἔσονται οἱ λέβητες ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου ὡς φιάλαι πρὸ προσώπου τοῦ θυσιαστηρίου.
21
21
и^ бђдетᲆ всякъ коно'бъ въ і^ерsлимњ и^ въ і^ё^де'и ст~о гв~и вседръжи'телю. и прїидђтъ вс^и жрђщеи, и^ прїимђтъ эT нихᲆ и^ сваряT в нихъ. и^ не бђдетъ ханане'и е^ще въ храмњ г~а вседръжи'теля въ дн~ь ѓ'нъ”
καὶ ἔσται πᾶς λέβης ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ ἅγιον τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι· καὶ ἥξουσι πάντες οἱ θυσιάζοντες καὶ λήψονται ἐξ αὐτῶν καὶ ἑψήσουσιν ἐν αὐτοῖς. καὶ οὐκ ἔσται Χαναναῖος οὐκέτι ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου παντοκράτορος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.