|
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
|
Захарїа пррoкъ
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глvа, а~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΝ τῷ ὀγδόῳ μηνί, ἔτους δευτέρου ἐπὶ Δαρείου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τὸν τοῦ Βαραχίου, υἱὸν ᾿Αδδὼ τὸν προφήτην λέγων·
|
Въ ѓ%смыи мsцъ, втораго лњта при дарїи. быs сло'во гн~е къ захарїи варахїи^нђ сн~ђ а^д#до прoркђ, гл~я,
|
|
2
|
2
|
|
ὠργίσθη Κύριος ἐπὶ τοὺς πατέρας ὑμῶν ὀργὴν μεγάλην,
|
прогнᲇвася г~ь на эTц~а ва'ша гнњвомъ ве'лїемъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐπιστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων.
|
и^ речеши к ниM, си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель. ѓ^брати'теся къ мнњ`, гл~етъ г~ь си'лъ, и^ ѓ^бращђся к ва'мъ, гл~еT г~ь си'лᲆ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ μὴ γίνεσθε καθὼς οἱ πατέρες ὑμῶν, οἷς ἐνεκάλεσαν αὐτοῖς οἱ προφῆται ἔμπροσθεν λέγοντες· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἀποστρέψατε ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν τῶν πονηρῶν καὶ ἀπὸ τῶν ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν τῶν πονηρῶν, καὶ οὐκ εἰσήκουσαν, καὶ οὐ προσέσχον τοῦ εἰσακοῦσαί μου, λέγει Κύριος.
|
и^ не бђ'диᲄе ја%коже эTц~ы ва'ши, и%мже помаваа'хђ и^мъ пррoцы преDнїи гл~юще, си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, възврати'теся ё^бо эT пђтїи ва'шихᲆ лђка'вныхъ, и^ эT дња'нїи ва'шихъ непрїя'зньныX. и^ не послђшаша, и^ не вня'ша послђша'ти мене`, гл~етъ г~ь вседръжи'тель.
|
|
5
|
5
|
|
οἱ πατέρες ὑμῶν ποῦ εἰσι καὶ οἱ προφῆται; μὴ τὸν αἰῶνα ζήσονται;
|
эTц~ы ва'ши гдњ` сђть. и^ пррoцы е^да` въ вњкъ поживђт#.
|
|
6
|
6
|
|
πλὴν τοὺς λόγους μου καὶ τὰ νόμιμά μου δέχεσθε, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ἐν πνεύματί μου τοῖς δούλοις μου τοῖς προφήταις, οἳ κατελάβοσαν τοὺς πατέρας ὑμῶν. καὶ ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπαν· καθὼς παρατέτακται Κύριος παντοκράτωρ τοῦ ποιῆσαι ἡμῖν κατὰ τὰς ὁδοὺς ἡμῶν καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα ἡμῶν, οὕτως ἐποίησεν ἡμῖν.
|
ѓ^баче словеса` моа` и^ зако'ны моа` прїе'млите е^ли'ко а^зᲆ заповᲇдаю въ дх~ъ сво'и рабо'мъ моиM пррoкоM, и^же пости'гнђ эTц~а ва'ша. и^ эTвᲇщаша, и^ рњша, ја%коже ѓ^полчи'ся г~ь вседръжи'тель сътворити на'мъ по пђтемъ на'шимъ, и^ по дња'нїемъ на'шимъ, та'ко сътвори на'мъ”
|
|
7
|
7
|
|
Τῇ τετράδι καὶ εἰκάδι, τῷ ἑνδεκάτῳ μηνί —οὗτός ἐστιν ὁ μὴν Σαβάτ— ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει ἐπὶ Δαρείου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τὸν τοῦ Βαραχίου υἱὸν ᾿Αδδὼ τὸν προφήτην λέγων·
|
Въ четве'ртыи межDђ десятьма е^ді'нагона'десяᲄе мsца, се'и еs мцsъ саваT, въ вто'рое лњто при да'рїи. бы'сть сло'во гн~е къ захарїи варахїинђ сн~ђ а^д#до пррoкђ, гл~я.
|
|
8
|
8
|
|
ἑώρακα τὴν νύκτα καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ἵππον πυρρόν, καὶ οὗτος εἱστήκει ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων τῶν κατασκίων, καὶ ὀπίσω αὐτοῦ ἵπποι πυρροὶ καὶ ψαροὶ καὶ ποικίλοι καὶ λευκοί.
|
ви'дњхъ но'щїю, и^ с^е мђжъ всњдъ на ко'нь ры'жъ, и^ стоа'ше ме'ждђ горама ѓ^сњня'ющима, и^ за ни'мъ ко'ни ры'жи, и^ пњ'ѕи, и^ срњ'ни, и^ бро'ни.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπα· τί οὗτοι, Κύριε; καὶ εἶπε πρός με ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί· ἐγὼ δείξω σοι τί ἐστι ταῦτα.
|
и^ рњхъ, чт^о с^и г~и. и^ рече къ мнњ` а^гг~лъ гл~яи въ мнњ`, а^зъ покажђ т^и что` сђть с^и.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἀνὴρ ὁ ἐφεστηκὼς ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων, καὶ εἶπε πρός με· οὗτοί εἰσιν οὓς ἐξαπέστειλε Κύριος περιοδεῦσαι τὴν γῆν.
|
и^ эTвњща` мђжъ стоя'й междђ горами, и^ рече къ мнњ`, с^и сђть ја%же посла` г~ь ѓ^бъи^ти зе'млю.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἀπεκρίθησαν τῷ ἀγγέλῳ Κυρίου τῷ ἐφεστῶτι ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων καὶ εἶπον· περιωδεύσαμεν πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ πᾶσα ἡ γῆ κατοικεῖται καὶ ἠσυχάζει.
|
и^ эTвњщашA а^гг~лђ гн~ю сᲄоа'щемђ межDђ гора'ма, и^ рњша, ѓ^бъи^дохомъ зе'млю вс^ю, и^ с^е вся` ꙁемля` вселена е^сᲄь и^ молиT.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ εἶπε· Κύριε παντοκράτωρ, ἕως τίνος οὐ μὴ ἐλεήσῃς τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, ἃς ὑπερεῖδες τοῦτο ἑβδομηκοστὸν ἔτος;
|
и^ эTвњща а^гг~лъ гн~ь, и^ рече. г~и вседръжи'телю, доко'лњ не и'маши помилова'ти і^ерsли'ма, и^ граD і^ё'довъ ја%же презрњ. се сеDмое деся'т# лњто.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἀπεκρίθη Κύριος παντοκράτωρ τῷ ἀγγέλῳ τῷ λαλοῦντι ἐν ἐμοὶ ρήματα καλὰ καὶ λόγους παρακλητικούς.
|
и^ эTвњща` г~ь вседръжи'тель а^гг~лђ гл~ющемђ въ мнњ` гл~ы до'бры словеса` ё^тњш#на”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπε πρός με ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί· ἀνάκραγε λέγων· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐζήλωκα τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὴν Σιὼν ζῆλον μέγαν
|
И$ рече къ мнњ` а^гг~лᲆ гл~яи въ мнњ`, възъпїи гл~я, си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, ревновах# сїѓ'нђ и^ і^ерsли'мђ рве'нїемъ вели'ком#.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ὀργὴν μεγάλην ἐγὼ ὀργίζομαι ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ συνεπιτιθέμενα, ἀνθ᾿ ὧν μὲν ἐγὼ ὠργίσθην ὀλίγα, αὐτοὶ δὲ συνεπέθεντο εἰς κακά.
|
и^ гнњ'вомъ ве'лїимъ а^зъ прогнњвах#ся на ја^зы'ки напада'ющаа м^и. зане а^ꙁъ ё^бо прогнњваXся ма'лы, ѓ^ни' же налегоша въ зл^а”
|
|
16
|
16
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐπιστρέψω ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν οἰκτιρμῷ, καὶ ὁ οἶκός μου ἀνοικοδομηθήσεται ἐν αὐτῇ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ μέτρον ἐκταθήσεται ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἔτι.
|
Сего ради си'це гл~етъ г~ь, ѓ^бращђся къ і^ерsли'мђ щедрота'ми, и^ храмъ мо'и соѕиждеTся в неM, гл~етъ г~ь вседръжи'тель. и^ мњрами протя'гнется въ і^ерsли'мᲇ е^ще`.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ εἶπε πρός με ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί· ἔτι ἀνάκραγε λέγων· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔτι διαχυθήσονται πόλεις ἐν ἀγαθοῖς, καὶ ἐλεήσει Κύριος ἔτι τὴν Σιὼν καὶ αἱρετιεῖ τὴν ῾Ιερουσαλήμ.
|
и^ рече къ мнњ` а^гг~лъ гл~я'и въ мнњ`, въꙁъпїи гл~я, си'це гл~етъ г~ь вседрᲆжи'тель, е^ще` прелїя'тися и% мђтъ гра'ды до'брыми, и^ поми'лђеT г~ь е^ще` сїѓна, і^ и^зволитᲆ е^ще` і^ерsли'ма”
|
|
Κεφάλαιο 2
|
Глvа, в~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τέσσαρα κέρατα.
|
И възведоX ѓ%чи мои` и^ ви'дњх#. и^ с^е мђжъ, и^ въ рђцњ е^го ё%же ꙁемлемњрно.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοί· τί ἐστι ταῦτα, Κύριε; καὶ εἶπε πρός με· ταῦτα τὰ κέρατα τὰ διασκορπίσαντα τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ ῾Ιερουσαλήμ.
|
и^ рњхъ к немђ, гдњ` грядеши т^ы. и^ рече къ мнњ`, размњрити і^ерsли'ма, и^ ви'дњти т^о коли'ка широта е^го е^сть и^ коли'ка дол#гота.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἔδειξέ μοι Κύριος τέσσαρας τέκτονας.
|
и^ с^е а^гг~лъ гл~яи въ мнњ` стои'т#, і^ и'нъ а^гг~лъ и^схожда'ше въ сᲄрњтенїе е^мђ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἶπα· τί οὗτοι ἔρχονται ποιῆσαι; καὶ εἶπε· ταῦτα τὰ κέρατα τὰ διασκορπίσαντα τὸν ᾿Ιούδα καὶ τὸν ᾿Ισραὴλ κατέαξαν, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ᾖρε κεφαλήν· καὶ ἐξήλθοσαν οὗτοι τοῦ ὀξῦναι αὐτὰ εἰς χεῖρας αὐτῶν τὰ τέσσαρα κέρατα τὰ ἔθνη τὰ ἐπαιρόμενα κέρας ἐπὶ τὴν γῆν Κυρίου τοῦ διασκορπίσαι αὐτήν.
|
и^ рече к немђ гл~я, теци и^ гл~и кᲆ ю'ноши ѓ%номђ, гл~я, плоDна всели'тися і^ерsли'мђ эT мно'жества чл~чьска и^ скоT и^же посредњ е^го.
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ σχοινίον γεωμετρικόν.
|
и^ а'зъ бђдђ е^мђ, гл~етъ г~ь, стњна ѓ%гнена ѓ%крsтъ, и^ в# сла'вђ бђдђ посредᲇ е^го.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· ποῦ σὺ πορεύῃ; καὶ εἶπε πρός με· διαμετρῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ ἰδεῖν πηλίκον τὸ πλάτος αὐτῆς ἐστι καὶ πηλίκον τὸ μῆκος.
|
эTбњга'иᲄе эT лица сњвера, гл~етъ г~ь. зане эT четы'рь вњтръ нбsных# сᲆберђ в^ы, гл~етъ г~ь.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἰδοὺ ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ εἱστήκει, καὶ ἄγγελος ἕτερος ἐξεπορεύετο εἰς συνάντησιν αὐτῷ.
|
вᲆ сїѓ'нъ воZвраща'итеся живђщеи въ дщере вављ=лон#стњ”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν λέγων· δράμε καὶ λάλησον πρὸς τὸν νεανίαν ἐκεῖνον λέγων· κατακάρπως κατοικηθήσεται ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ πλήθους ἀνθρώπων καὶ κτηνῶν ἐν μέσῳ αὐτῆς·
|
Зане си'це гл~етъ г~ь вседръжиᲄель, въ слDњ сла'вы посла м^я на ја^зы'ки и^спровръг#шая ваs. зане каса'яйся ва'съ, ја%ко каса'яйся въ ѕњницђ ѓ%ка свое^го.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτῇ, λέγει Κύριος, τεῖχος πυρὸς κυκλόθεν καὶ εἰς δόξαν ἔσομαι ἐν μέσῳ αὐτῆς.
|
зане а^зъ нанесђ рђкђ мою` на' ня, и^ бђдђтᲆ коры'сть и^спроверг#шимъ е^го. и^ раꙁђмњ'ете ја%ко г~ь вседръжи'тель посла м^я”
|
|
10
|
10
|
|
ὦ ὦ φεύγετε ἀπὸ γῆς Βορρᾶ, λέγει Κύριος· διότι ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων τοῦ οὐρανοῦ συνάξω ὑμᾶς, λέγει Κύριος·
|
Оу^краша'ися и^ весели'ся дщ^и сїѓ'ня, ꙁане а^зъ прїидђ, и^ вселюся посредњ тебе, гл~етъ г~ь.
|
|
11
|
11
|
|
εἰς Σιὼν ἀνασώζεσθε οἱ κατοικοῦντες θυγατέρα Βαβυλῶνος.
|
и^ прибњгнђтъ ја^ꙁы'цы мно'ѕи къ г~ђ въ то'и дн~ь, и^ бђдђтъ е^мђ в лю'ди, и^ вселя'тся посредњ тебе, и^ разђмњ'еши ја%ко г~ь вседръжи'тель посла м^я к тебњ`.
|
|
12
|
12
|
|
διότι τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ὀπίσω δόξης ἀπέσταλκέ με ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ σκυλεύσαντα ὑμᾶς, διότι ὁ ἁπτόμενος ὑμῶν ὡς ὁ ἁπτόμενος τῆς κόρης τοῦ ὀφθαλμοῦ αὐτοῦ.
|
и^ закононаслњдитъ г~ь і^ё'дђ ё^ча'стїе е^го на ст~ђю землю, і^ и^ꙁволи'тъ е^ще` і^ерsли'мђ,
|
|
13
|
13
|
|
διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐπιφέρω τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἔσονται σκῦλα τοῖς δουλεύουσιν αὐτοῖς, καὶ γνώσεσθε ὅτι Κύριος παντοκράτωρ ἀπέσταλκέ με.
|
да говњ'етъ вся'ка пло'ть эT лица гн~я, ја%ко въста` и^ꙁъ ѓ^бла'къ ст~ыхъ свои^хъ”
|
|
14
|
|
|
τέρπου καὶ εὐφραίνου, θύγατερ Σιών, διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἔρχομαι καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ σου, λέγει Κύριος.
|
|
|
15
|
|
|
καὶ καταφεύξονται ἔθνη πολλὰ ἐπὶ τὸν Κύριον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἔσονται αὐτῷ εἰς λαὸν καὶ κατασκηνώσουσιν ἐν μέσῳ σου, καὶ ἐπιγνώσῃ ὅτι Κύριος παντοκράτωρ ἐξαπέσταλκέ με πρός σε.
|
|
|
16
|
|
|
καὶ κατακληρονομήσει Κύριος τὸν ᾿Ιούδαν, τὴν μερίδα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν ἁγίαν, καὶ αἱρετιεῖ ἔτι τὴν ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
|
17
|
|
|
εὐλαβείσθω πᾶσα σὰρξ ἀπὸ προσώπου Κυρίου, ὅτι ἐξεγήγερται ἐκ νεφελῶν ἁγίων αὐτοῦ.
|
|
|
Κεφάλαιο 3
|
Глvа, г~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἔδειξέ μοι Κύριος ᾿Ιησοῦν, τὸν ἱερέα τὸν μέγαν, ἑστῶτα πρὸ προσώπου ἀγγέλου Κυρίου, καὶ ὁ διάβολος εἱστήκει ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ τοῦ ἀντικεῖσθαι αὐτῷ.
|
И показа м^и г~ь і^с~а і^е^ре'я вели'каh стоа'ща преD лицеM а^гг~ла гн~я, и^ непрїя'знь стоа'ше ѓ^деснђю е^го проти'витися е^мђ.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν διάβολον· ἐπιτιμήσαι Κύριος ἐν σοί, διάβολε, καὶ ἐπιτιμήσαι Κύριος ἐν σοὶ ὁ ἐκλεξάμενος τὴν ῾Ιερουσαλήμ· οὐκ ἰδοὺ τοῦτο ὡς δαλὸς ἐξεσπασμένος ἐκ πυρός;
|
и^ рече г~ь къ дїа'волђ, запреща'етᲆ г~ь ѓ^ тебњ непрїя'зни, и^ запреща'етъ г~ь ѓ^ тебњ и^збра'выи і^ерsлима, нњсе ли` с^е ја%ко главня и^сторжена и%зъ ѓ^гня`.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ᾿Ιησοῦς ἦν ἐνδεδυμένος ἱμάτια ρυπαρὰ καὶ εἱστήκει πρὸ προσώπου τοῦ ἀγγέλου.
|
и^ і^с~ б^њ ѓ^болчеn в ри'зы гнюси'вы, и^ сто'итъ преD лицеM а^гг~ла.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ἑστηκότας πρὸ προσώπου αὐτοῦ λέγων· ἀφέλετε τὰ ἱμάτια τὰ ρυπαρὰ ἀπ᾿ αὐτοῦ. καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ ἀφῄρηκα τὰς ἀνομίας σου, καὶ ἐνδύσατε αὐτὸν ποδήρη
|
и^ эTвњща`, и^ рече къ стоа'щиM преD лицем# е^го, гл~я, эTи^мњте ри'зы гнюси'выя эT него`. и^ рече к немђ, с^е эTја%хъ эT тебе безако'нїя твоа`. и^ ѓ^блецњте и& в# подирь,
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐπίθετε κίδαριν καθαρὰν ἐπὶ τήν κεφαλὴν αὐτοῦ. καί περιέβαλον αὐτὸν ἱμάτια καὶ ἐπέθηκαν κίδαριν καθαρὰν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ὁ ἄγγελος Κυρίου εἱστήκει.
|
и^ въꙁложи'те крђнђ и^ клобђ'къ чи'сᲄъ на главђ` е^мђ. и^ възложи'ша крђнђ и^ клобђкъ чисᲄъ на главђ` е^го, и^ ѓ^блекоша и& в# ризы, и^ а^гг~лъ гн~ь сᲄоа'ше.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ διεμαρτύρατο ὁ ἄγγελος Κυρίου πρὸς ᾿Ιησοῦν λέγων·
|
и^ ꙁасвњдњтельствова'ше а^гг~лъ гн~ь къ і^с~ђ, гл~я”
|
|
7
|
7
|
|
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐὰν ἐν ταῖς ὁδοῖς μου πορεύῃ καὶ ἐὰν τὰ προστάγματά μου φυλάξῃς, καὶ σὺ διακρινεῖς τὸν οἶκόν μου· καὶ ἐὰν διαφυλάξῃς καί γε τὴν αὐλήν μου, καὶ δώσω σοι ἀναστρεφομένους ἐν μέσῳ τῶν ἑστηκότων τούτων.
|
Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, а%ще въ пђти моа` и^деши, и^ а'ще повеленїя моа` съхрани'ши, и^ ты расмотриши хра'мъ мо'и, и^ а'ще сᲆхрани'ши дво'ръ мои, и^ дам# т^и въꙁвраща'ющаася посредњ стоа'щихъ сиX.
|
|
8
|
8
|
|
ἄκουε δή, ᾿Ιησοῦ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, σὺ καὶ οἱ πλησίον σου οἱ καθήμενοι πρὸ προσώπου σου, διότι ἄνδρες τερατοσκόποι εἰσί· διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἄγω τὸν δοῦλόν μου ᾿Ανατολήν·
|
послђша'и же і^с~е і^е^ре'ю вели'кїи, т^ы і^ и^скренїи твои` сњдя'щеи преD лицемᲆ твои^мъ, зане мђжи дивоблђд#ци сђть. зане а^зъ вᲆвождђ раба` мое^го восто'ка.
|
|
9
|
9
|
|
διότι ὁ λίθος, ὃν ἔδωκα πρὸ προσώπου τοῦ ᾿Ιησοῦ, ἐπὶ τὸν λίθον τὸν ἕνα ἑπτὰ ὀφθαλμοί εἰσιν. ἰδοὺ ἐγὼ ὀρύσσω βόθρον, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ ψηλαφήσω πᾶσαν τὴν ἀδικίαν τῆς γῆς ἐκείνης ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ.
|
зане` ка'мень и^же дахъ преD лицемъ і^с~а, на ка'мени е^ді'номъ сеDмь эTчесъ сђть. с^е аZ и^ꙁры'ю ров#, гл~етъ г~ь вс^едръжи'тель, і^ и^зыщђ вс^ю ѓ^бидђ земли` въ дн~ь е^ді'нъ.
|
|
10
|
10
|
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, συγκαλέσετε ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ ὑποκάτω ἀμπέλου καὶ ὑποκάτω συκῆς.
|
въ ѓ%нъ дн~ь, гл~етъ г~ь вседръжиᲄель, съꙁоветᲆ ко'ждо и^скреняго свое^го поD лозо'ю е^го и^ поD смоко'вницею е^го”
|
|
Κεφάλαιο 4
|
Глvа, д~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐπέστρεψεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ ἐξήγειρέ με ὃν τρόπον ὅταν ἐξεγερθῇ ἄνθρωπος ἐξ ὕπνου αὐτοῦ
|
И ѓ^брати'ся а^гг~лъ гл~яи въ мнњ`, и^ въꙁведе м^я ја%ко с^е е^гда` вᲆста'нетᲆ чл~къ эT сна` свое^го.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπε πρός με· τί σὺ βλέπεις; καὶ εἶπα· ἑώρακα καὶ ἰδοὺ λυχνία χρυσῆ ὅλη, καὶ τὸ λαμπάδιον ἐπάνω αὐτῆς, καὶ ἑπτὰ λύχνοι ἐπάνω αὐτῆς, καὶ ἑπτὰ ἐπαρυστρίδες τοῖς λύχνοις τοῖς ἐπάνω αὐτῆς·
|
и^ рече къ мнњ`, чт^о т^ы ви'диши. и^ рњхъ, ви'дњхъ, и^ с^е свњщникъ зла'тъ ве'сь, и^ просвᲇтил#цњ е^го ве'рхђ е^го, и^ сеDмь свњти'лниk ве'рхђ е^го, и^ сеDмь ја%чаиць свњти'лникомъ връх#нимъ е^го.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ δύο ἐλαῖαι ἐπάνω αὐτῆς, μία ἐκ δεξιῶν τοῦ λαμπαδίου αὐτῆς καὶ μία ἐξ εὐωνύμων.
|
и^ дв^њ масли'нњ верхђ е^го, е^ді'на ѓ^деснђю просвњти'лца е^го, и^ е^ді'на ѓ^шю'ю.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐπηρώτησα καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοὶ λέγων· τί ἐστι ταῦτα, κύριε;
|
и^ въпроси'хᲆ и^ рњх# къ а^гг~лђ гл~ющемђ въ мнњ`, гл~я, чт^о сђть с^и г~и.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ εἶπε πρός με λέγων· οὐ γινώσκεις τί ἐστι ταῦτα; καὶ εἶπα· οὐχί, κύριε.
|
и^ эTвњща а^гг~лᲆ гл~яи во мнњ` и^ рече къ мнњ` гл~я, не раꙁђмњ'еши л^и что` сђть с^и. и^ рњхъ, н^и г~и”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρός με λέγων· οὗτος ὁ λόγος Κυρίου πρὸς Ζοροβάβελ λέγων· οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλῃ οὐδὲ ἐν ἰσχύϊ, ἀλλ᾿ ἢ ἐν πνεύματί μου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
|
и^ эTвњща` и^ рече къ мнњ`, гл~я. с^е сло'во гн~е къ ꙁороваве'лю, гл~я, не в си'лђ вели'кђ, н^и въ крњпость, н^о дх~омъ мои^мъ, гл~етᲆ г~ь вседръжи'тель”
|
|
7
|
7
|
|
τίς εἶ σύ, τό ὄρος τὸ μέγα, τὸ πρὸ προσώπου Ζαροβάβελ τοῦ κατορθῶσαι; καὶ ἐξοίσω τὸν λίθον τῆς κληρονομίας ἰσότητα χάριτος χάριτα αὐτῆς.
|
кт^о ты е^си го'ро вели'кая преD лицемъ зороваве'лю и^справи'ти и^ вынесђ ка'мень зако'нонаслњдїя р#веньствїе блгDти е^го”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ`, гл~я,
|
|
9
|
9
|
|
αἱ χεῖρες Ζοροβάβελ ἐθεμελίωσαν τὸν οἶκον τοῦτον, καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπιτελέσουσιν αὐτόν, καὶ ἐπιγνώσῃ, διότι Κύριος παντοκράτωρ ἐξαπέσταλκέ με πρός σε.
|
рђцњ зороваве'ли ѓ^сновасте хра'мъ се'и, и^ рђцᲇ е^го съвръши'сте и&. и^ разђмњ'ете ја%ко г~ь вседръжи'тель посла м^я къ ва'мъ.
|
|
10
|
10
|
|
διότι τίς ἐξουδένωσεν εἰς ἡμέρας μικράς; καὶ χαροῦνται καὶ ὄψονται τὸν λίθον τὸν κασσιτέρινον ἐν χειρὶ Ζοροβάβελ. ἑπτὰ οὗτοι ὀφθαλμοὶ Κυρίου εἰσὶν οἱ ἐπιβλέποντες ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
|
зане` кт^о ё^кори'лъ т^я е^сть въ дн~и дол#ги, и^ възра'дђюTся и^ ви'дятъ ка'мень и^же эT чи'стаго ѓ%лова въ рђкђ зороваве'лю. сеDмь с^и ѓ^чеса гн~я сђть призїра'ющаа на всю` зе'млю.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· τί αἱ δύο ἐλαῖαι αὗται, αἱ ἐκ δεξιῶν τῆς λυχνίας καὶ ἐξ εὐωνύμων;
|
и^ эTвњщахъ, и^ рњх# к немђ чт^о е^сть ѓ^бњ маслин#ницы с^и и^же ѓ^деснђю свњщника и^ ѓ^шю'ю е^го.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐπηρώτησα ἐκ δευτέρου καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· τί οἱ δύο κλάδοι τῶν ἐλαιῶν οἱ ἐν ταῖς χερσὶ τῶν δύο μυξωτήρων τῶν χρυσῶν τῶν ἐπιχεόντων καὶ ἐπαναγόντων τὰς ἐπαρυστρίδας τὰς χρυσᾶς;
|
и^ вопросиX втори'цею, и^ рњх# к немђ, чт^о сђть ѓ^бњ вњтви масли'ннїи и^же в# рђкђ ѓ^бо'ю ё^сяцалницђ ꙁлатђю, въꙁлива'ющђю и^ въꙁноша'ющђю въ ја^ча'ица ꙁла'тыя.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπε πρός με· οὐκ οἶδας τί ἐστι ταῦτα; καὶ εἶπα οὐχί, κύριε.
|
и^ рече къ мнњ`, гл~я, не вњси л^и чᲄо е^сть с^и. и^ рњх#, н^и г~и.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπεν· οὗτοι οἱ δύο υἱοὶ τῆς πιότητος παρεστήκασι Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς.
|
и^ реq, с^и ѓ%ба сн~а вла'зњ ја%же преDстои^та гв~и всея` земля`”
|
|
Κεφάλαιο 5
|
Глvа, е~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐπέστρεψα, καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ δρέπανον πετόμενον.
|
И ѓ^брати'хся, и^ въꙁведо'хъ ѓ%чи мои. и^ ви'дњхъ, и^ се се'рпъ летя'щь.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπε πρός με· τί σὺ βλέπεις; καὶ εἶπα ἐγώ· ὁρῶ δρέπανον πετόμενον μήκους πήχεων εἴκοσι καὶ πλάτους πήχεων δέκα.
|
и^ рече къ мнњ`, чт^о т^ы ви'диши. и^ рњ'хъ, а^ꙁъ ви'ждђ се'рпъ летя'щь, в долготђ ла'ктъ дво'юдеся'тђ, и^ въ широтђ десяT ла'ктъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπε πρός με· αὕτη ἡ ἀρὰ ἡ ἐκπορευομένη ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, διότι πᾶς ὁ κλέπτης ἐκ τούτου ἕως θανάτου ἐκδικηθήσεται, καὶ πᾶς ὁ ἐπίορκος ἐκ τούτου ἐκδικηθήσεται·
|
и^ реq къ мнᲇ, си кля'тва и^сходя'щїа на лице всея` ꙁемля`. зане всякъ та'ть эT сего до смр~ти м#сти'тся.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐξοίσω αὐτό, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὸν οἶκον τοῦ κλέπτου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ ὀμνύοντος τῷ ὀνόματί μου ἐπὶ ψεύδει καὶ καταλύσει ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ συντελέσει αὐτὸν καὶ τὰ ξύλα αὐτοῦ καὶ τοὺς λίθους αὐτοῦ.
|
и^ вы'несђ и&, гл~етъ г~ь вседръжи'теl, и^ вни'детъ въ до'мъ та'тиныи, и^ въ до'мъ кленђщагося и^менемъ моиM въ лжђ, и^ ѓ^бита'етъ посредњ до'мђ е^го, и^ скон#чаетъ и&, и^ дре'во е^го и^ ка'менїе е^го”
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ ἐξῆλθεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ εἶπε πρός με· ἀνάβλεψον τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἰδὲ τί τὸ ἐκπορευόμενον τοῦτο.
|
И$ꙁы'иде а^гг~лъ гл~яи въ мнњ`, и^ рече къ мнњ`, въꙁри ѓ^чи'ма свои^ма и^ ви'ждᲆ, чт^о сходя'щее с^е. и^ рњ'хъ,
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἶπα· τί ἐστι; καὶ εἶπε· τοῦτο τὸ μέτρον τὸ ἐκπορευόμενον. καὶ εἶπεν· αὕτη ἡ ἀδικία αὐτῶν ἐν πάσῃ τῇ γῇ.
|
чт^о е^сть. и^ рече ми, с^и мњ'ра и^сходя'щїя, и^ рече, с^е непра'вда иX по всеи ꙁемли`.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἰδοὺ τάλαντον μολίβου ἐξαιρόμενον, καὶ ἰδοὺ γυνὴ μία ἐκάθητο ἐν μέσῳ τοῦ μέτρου.
|
и^ се талан#тъ ѓ^ловя'нъ въꙁемля'ся, и^ с^е жена` е^ді'на сњдя'ше посредњ мњ'ры.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἶπεν· αὕτη ἐστὶν ἡ ἀνομία· καὶ ἔρριψεν αὐτὴν εἰς μέσον τοῦ μέτρου καὶ ἔρριψε τὸν λίθον τοῦ μολίβου εἰς τὸ στόμα αὐτῆς.
|
и^ рече, с^и е^сть беꙁако'нїе. и^ вывръжеся посредњ мњ'ры, и^ въве'рже талан#тъ ѓ^ловя'ныи въ ё^ста е'й”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ δύο γυναῖκες ἐκπορευόμεναι, καὶ πνεῦμα ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτῶν, καὶ αὗται εἶχον πτέρυγας ὡς πτέρυγας ἔποπος· καὶ ἀνέλαβον τὸ μέτρον ἀναμέσον τῆς γῆς καὶ ἀναμέσον τοῦ οὐρανοῦ.
|
И$ въꙁведо'хъ ѓ%чи мои, и^ ви'дњхъ, и с^е двњ женњ сходя'щи, и^ дђхъ въ кры'лђ и%ма, и^ тњ и^мња'ше тњ кры'лњ ја%ко кры'лњ воDдинњ, и^ вꙁя'ста мњ'рђ междђ ꙁемле'ю и^ нб~омъ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοί· ποῦ αὗται ἀποφέρουσι τὸ μέτρον;
|
и^ рXњ къ а^гг~лђ гл~ющемђ въ мнњ`, камо сїи несета` мњ'рђ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπε πρός με· οἰκοδομῆσαι αὐτῷ οἰκίαν ἐν γῇ Βαβυλῶνος καὶ ἑτοιμάσαι, καὶ θήσουσιν αὐτὸ ἐκεῖ ἐπὶ τὴν ἑτοιμασίαν αὐτοῦ.
|
и^ рече къ мнњ`, създа'ти е'й хра'минђ въ ꙁемли` вављ=лон#стњи, и ё^готова'ти и^ положи'ти ю& т^ђ на ё^готова'нїе е^мђ”
|
|
Κεφάλαιο 6
|
Глава, ѕ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐπέστρεψα καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τέσσαρα ἅρματα ἐκπορευόμενα ἐκ μέσου δύο ὀρέων, καὶ τὰ ὄρη ἦν ὄρη χαλκᾶ.
|
И ѓ^брати'хся, и^ въꙁведо'хъ ѓ%чи мои. и^ ви'дњхъ, и^ се четы'ри колесни'ца сходя'щая посредњ двою горђ. го'ры же тњ бњша го'ры мњдяны.
|
|
2
|
2
|
|
ἐν τῷ ἅρματι τῷ πρώτῳ ἵπποι πυρροί, καὶ ἐν τῷ ἅρματι τῷ δευτέρῳ ἵπποι μέλανες.
|
в# колесни'цы прьвњ'и ко'ни ры'жи. в# колесни'цы вторњи ко'ни вра'ни.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐν τῷ ἅρματι τῷ τρίτῳ ἵπποι λευκοί, καὶ ἐν τῷ ἅρματι τῷ τετάρτῳ ἵπποι ποικίλοι ψαροί.
|
и^ в# колесни'цы третњи ко'ни срњни. и^ в# колесни'цы четве'ртњи ко'ни пњѕ'и и^ бро'ни”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοί· τί ἐστι ταῦτα, κύριε;
|
И$ эTвњщахъ и^ рњхъ къ а^гг~лђ гл~ющемђ въ мнњ, чт^о сђть с^и г~и.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ εἶπε· ταῦτά ἐστιν οἱ τέσσαρες ἄνεμοι τοῦ οὐρανοῦ, ἐκπορεύονται παραστῆναι τῷ Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς·
|
и^ эTвњща а^гг~лъ гл~яи въ мнњ`, и^ рече къ мнњ, с^и сђть четы'ри вњтри нбsнїи, и^же и^схо'дятᲆ преDста'ти г~ђ всея` ꙁемля`”
|
|
6
|
6
|
|
ἐν ᾧ ἦσαν οἱ ἵπποι οἱ μέλανες, ἐξεπορεύοντο ἐπὶ γῆν βορρᾶ, καὶ οἱ λευκοὶ ἐξεπορεύοντο κατόπισθεν αὐτῶν, καὶ οἱ ποικίλοι ἐξεπορεύοντο ἐπὶ γῆν νότου,
|
В не'иже бњхђ ко'ни вра'ни и^схожDахђ на ꙁемлю сњвер#скђю. и^ срњ'нїи и^схожа'хђ въ слњ'дъ и^хъ. и^ ры'жїи и^схожDахђ на' землю ю%жнђю. пњ'ѕїи
|
|
7
|
7
|
|
καὶ οἱ ψαροὶ ἐξεπορεύοντο καὶ ἐπέβλεπον τοῦ πορεύεσθαι τοῦ περιοδεῦσαι τὴν γῆν. καὶ εἶπε· πορεύεσθε καὶ περιοδεύσατε τὴν γῆν· καὶ περιώδευσαν τὴν γῆν.
|
и^ бронїи и^схожDа'хђ і^ и^ска'хђ и^ ѓ^зира'хђ ѓ^бъи^ти зе'млю” И$ рече, и^дњте и^ ѓ^бъи^дњте ꙁе'млю, и^ ѓ^бъи^до'ша всю ꙁе'млю.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἀνεβόησε καὶ ἐλάλησε πρός με λέγων· ἰδοὺ οἱ ἐκπορευόμενοι ἐπὶ γῆν βορρᾶ ἀνέπαυσαν τὸν θυμόν μου ἐν γῇ βορρᾶ.
|
и^ въз#пи и^ въꙁва` м^я, и^ реq къ мнњ`, гл~я, с^е и^сходя'щеи на ꙁемлю сњвер#скђю, покоиша ја%рость мою на земли` сњвер#стеи”
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ`, гл~я,
|
|
10
|
10
|
|
λάβε τὰ ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας παρὰ τῶν ἀρχόντων καὶ παρὰ τῶν χρησίμων αὐτῆς καὶ παρὰ τῶν ἐπεγνωκότων αὐτὴν καὶ εἰσελεύσῃ σὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ε᾿ς τὸν οἶκον ᾿Ιωσίου τοῦ Σοφονίου τοῦ ἥκοντος ἐκ Βαβυλῶνος
|
прїими ја%же эT плњ'на эT кн~ѕь и^ эT ключи'мыхъ е^го, и^ эT раꙁђмњвшихъ е^го, эT е^лда'я, и^ эT товїя, и^ эT и^лі'я. и^ въни'деши т^ы въ дн~ь ѓ%нъ въ до'мъ и^ѓ^сїя софо'нїина, грядђщаго эT вављ=ло'на.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ λήψῃ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ ποιήσεις στεφάνους καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ᾿Ιησοῦ τοῦ ᾿Ιωσεδὲκ τοῦ ἱερέως τοῦ μεγάλου
|
и^ прїимеши сребро и^ ꙁла'то и^ сътво'риши крђ'нђ, и^ възло'жиши на главђ і^сђсђ и^ѓ^седе'ковђ і^е^рею вели'комђ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἰδοὺ ἀνήρ, ἀνατολὴ ὄνομα αὐτῷ, καὶ ὑποκάτωθεν αὐτοῦ ἀνατελεῖ, καὶ οἰκοδομήσει τὸν οἶκον Κυρίου·
|
и^ рече'ши к немђ, сице гл~етъ г~ь вседержи'тель, се мђж'ъ восто'къ и^мя е^мђ, и^ поD ни'мъ въсїя'етъ, и^ съꙁи'жDетъ храM гн~ь,
|
|
13
|
13
|
|
καὶ αὐτὸς λήψεται ἀρετὴν καὶ καθιεῖται καὶ κατάρξει ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, καὶ ἔσται ἱερεὺς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, καὶ βουλὴ εἰρηνικὴ ἔσται ἀναμέσον ἀμφοτέρων.
|
и^ то'и прїиметъ добро дња'нїе, и^ сядет# и^ ѓ^бладаеT на прsтлњ свое^м#, и^ бђдеT і^е^реи ѓ^деснђ'ю е^го. и^ совTњ ми'ренъ бђдеT междђ двњма.
|
|
14
|
14
|
|
ὁ δὲ στέφανος ἔσται τοῖς ὑπομένουσι καὶ τοῖς χρησίμοις αὐτῆς καὶ τοῖς ἐπεγνωκόσιν αὐτὴν καὶ εἰς χάριτα υἱοῦ Σοφονίου καὶ εἰς ψαλμὸν ἐν οἴκῳ Κυρίου.
|
а^ крђ'на бђдеT тръпя'щиM, и^ ключи'мыM е^мђ, и^ разђмњвшимᲆ е^го, и^ въ бл~года'ть сн~ђ софо'нїинђ, и^ въ ўало'мъ въ храM гн~ь.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ οἱ μακρὰν ἀπ᾿ αὐτῶν ἥξουσι καὶ οἰκοδομήσουσιν ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, καὶ γνώσεσθε διότι Κύριος παντοκράτωρ ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς· καὶ ἔσται, ἐὰν εἰσακούοντες εἰσακούσητε τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν.
|
і^ и^ꙁдале'ча эT сихъ прїидђтъ и^ съꙁи'ждђтъ хра'мъ гн~ь, и^ разђмњ'ете ја%ко г~ь вседержиᲄель посла м^я к# ваM. и^ бђдете а^ще послђша'юще ё^слы'шите глsа г~а б~а вашеh”
|
|
Κεφάλαιο 7
|
Глvа з~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει, ἐπὶ Δαρείου τοῦ βασιλέως ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τετράδι τοῦ μηνὸς τοῦ ἐνάτου, ὅς ἐστι Χασελεῦ·
|
И бы'сть въ четве'ртое лњто при дарїи цр~и. бы'сть сло'во гн~е к# захарїи, в# чеᲄвертыи мsца девя'таго, е^же е^сть хаслељ=.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐξαπέστειλεν εἰς Βαιθὴλ Σαρασὰρ καὶ ᾿Αρβεσεὲρ ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ τοῦ ἐξιλάσασθαι τὸν Κύριον
|
и^ посла` въ веџи'ль сар#саръ, и^ а^рвесеер# цр~ь, и^ мђжи и^же с ни'мъ ѓ^цы'стиᲄися гв~и,
|
|
3
|
3
|
|
λέγων πρὸς τοὺς ἱερεῖς τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου παντοκράτορος καὶ πρὸς τοὺς προφήτας λέγων· εἰσελήλυθεν ὧδε ἐν τῷ μηνὶ τῷ πέμπτῳ τὸ ἁγίασμα, καθότι ἐποίησα ἤδη ἱκανὰ ἔτη.
|
гл~я, къ сщ~енныM и^же в# хра'мњ г~а бг~а вседръжителя и^ къ пррoкомъ, а^ще вниде здњ`, в пя'тыи мsць ст~ыни. плача` и^л^и постя'ся, ја%коже сътвори ё^же мно'га лњта”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου τῶν δυνάμεων πρὸς ἐμὲ λέγων·
|
И$ бы'сть сло'во г~а вседръжи'теля къ мнњ`, гл~я,
|
|
5
|
5
|
|
εἰπὸν πρὸς ἅπαντα τὸν λαὸν τῆς γῆς καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς λέγων· ἐὰν νηστεύσητε ἢ κόψησθε ἐν ταῖς πέμπταις ἢ ἐν ταῖς ἑβδόμαις, καὶ ἰδοὺ ἑβδομήκοντα ἔτη μὴ νηστείαν νενηστεύκατέ μοι;
|
рцы` къ всњ'мъ лю'демъ земля` и^ къ сщ~енныM гл~я, а^ще пости'теся и^ли пла'че вопльстви'те въ пя'тыи и^ сеDмыи мsцᲆ сеDмьдеся'тъ лњтъ, е^да` по'стомъ по'стисᲄемися.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐὰν φάγητε ἢ πίητε, οὐχ ὑμεῖς ἔσθετε καὶ πίνετε;
|
и^ а'ще ја%сте и^ пїете, не вы` л^и ја%сте и^ в^ы пїете.
|
|
7
|
7
|
|
οὐχ οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Κύριος ἐν χερσὶ τῶν προφητῶν τῶν ἔμπροσθεν, ὅτε ἦν ῾Ιερουσαλὴμ κατοικουμένη καὶ εὐθηνοῦσα καὶ αἱ πόλεις κυκλόθεν αὐτῆς καὶ ἡ ὀρεινὴ καὶ ἡ πεδινὴ κατῳκεῖτο;
|
не се л^и сђть словеса` ја%же гл~а г~ь рђкою проро'къ преD нихъ е^гда` б^њ і^ерsлиM вселен#, и^ гобзђ'ющеи гра'ды е^го ѓ^крsтъ, и^ поDгорїе и^ подольныя вселе'ни бяхђ”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν λέγων·
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ заха'рїи, гл~я,
|
|
9
|
9
|
|
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· κρίμα δίκαιον κρίνετε καὶ ἔλεος καὶ οἰκτιρμὸν ποιεῖτε ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ
|
си'це гл~етъ г~ь вседръжитель. сђдᲆ пра'ведетъ сђди'те, и^ млsти и^ щедроты твори'те кождо и^скрьнемђ свое^мђ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ χήραν καὶ ὀρφανὸν καὶ προσήλυτον καὶ πένητα μὴ καταδυναστεύετε, καὶ κακίαν ἕκαστος τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ μὴ μνησικακείτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν.
|
а^ вдови'цы, и^ си'ра, и^ прише'лца, и^ ё^бога не насильствђ'ите. и^ зло'бы кождо бра'та свое^го да не по'мните н^и вражды въ срDцахъ своиX”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἠπείθησαν τοῦ προσέχειν καὶ ἔδωκαν νῶτον παραφρονοῦντα καὶ τὰ ὦτα αὐτῶν ἐβάρυναν τοῦ μὴ εἰσακούειν
|
и^ противи'шася внима'ти, и^ да'ша плеща и^хъ не мђдръствђ'юща, и^ ё^шеса` своа ѓ^тяжи'ша не ё^слышаᲄи,
|
|
12
|
12
|
|
καὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν ἔταξαν ἀπειθῆ τοῦ μὴ ἐσακούειν τοῦ νόμου μου καὶ τοὺς λόγους, οὓς ἐξαπέστειλε Κύριος παντοκράτωρ ἐν πνεύματι αὐτοῦ ἐν χερσὶ τῶν προφητῶν τῶν ἔμπροσθεν· καὶ ἐγένετο ὀργὴ μεγάλη παρὰ Κυρίου παντοκράτορος.
|
и^ срDца своа` ё^чини'ша проти'вна не послђша'ти зако'на мое^го, и^ сло'во е^же посла` г~ь вседръжи'тель дх~омъ свои^мъ рђкою пррoкъ пред# нихъ” И$ бы'сть гнњвъ вели'кїи эT г~а вседръжи'теля.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἔσται ὃν τρόπον εἶπε καὶ οὐκ εἰσήκουσαν, οὕτως κεκράξονται καὶ οὐ μὴ εἰσακούσω, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
|
и^ бђдетъ в# неже кова'ръство рече, и^ не ё^слы'шаша е^го. си'це въꙁъпїютъ, и^ не и'мамᲆ ё^слы'шати, гл~етъ г~ь вседръжи'тель.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐκβαλῶ αὐτοὺς εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἃ οὐκ ἔγνωσαν, καὶ ἡ γῆ ἀφανισθήσεται κατόπισθεν αὐτῶν ἐκ διοδεύοντος καὶ ἐξ ἀναστρέφοντος· καὶ ἔταξαν γῆν ἐκλεκτὴν εἰς ἀφανισμόν.
|
и^ вынесђ я& ја%коже въ ви'хрњ въ вся ја%зы'ки и^же не разђмњша. и^ ꙁемля` запђстњ'етъ по ниX эT мимоходя'ща и^ эT воZвраща'ющагося. и^ ё^чиниша и^ꙁбра'ннђю зе'млю в# запђстњнїе”
|
|
Κεφάλαιο 8
|
Глава, и~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου παντοκράτορος λέγων·
|
И бы'сть сло'во г~а вседръжи'теля къ мнњ`, гл~я,
|
|
2
|
2
|
|
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐζήλωκα τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὴν Σιὼν ζῆλον μέγαν καὶ θυμῷ μεγάλῳ ἐζήλωκα αὐτήν.
|
си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель. ревновахъ і^ерsли'мђ и^ сїѓ'нђ рве'нїемъ вели'комъ, и^ ја%ростїю велїею ревнова'хъ е^мђ”
|
|
3
|
3
|
|
τάδε λέγει Κύριος· ἐπιστρέψω ἐπὶ Σιὼν καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ ῾Ιερουαλήμ, καὶ κληθήσεται ἡ ῾Ιερουσαλὴμ πόλις ἀληθινὴ καὶ τὸ ὄρος Κυρίου παντοκράτορος ὄρος ἅγιον.
|
Та'ко гл~етъ г~ь, ѓ^бращђся на сїѓ'на, и^ вселюs посредњ і^ерsли'ма. и^ наречется і^ерsли'мъ гра'дъ и%стин#ныи и^ гора` г~а вседръжи'теля, гора` ст~ая”
|
|
4
|
4
|
|
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔτι καθήσονται πρεσβύτεροι καὶ πρεσβύτεραι ἐν ταῖς πλατείαις ῾Ιερουσαλήμ, ἕκαστος τὴν ράβδον αὐτοῦ ἔχων ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ ἀπὸ πλήθους ἡμερῶν·
|
Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, е^ще` ся'дђтъ старцы и^ стари'ца на пђтехъ і^ерsлиMскихъ, кождо жезлъ сво'и и^мыи въ рђцњ свое'и эT мно'жества дн~їи.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ αἱ πλατεῖαι τῆς πόλεως πλησθήσονται παιδαρίων καὶ κορασίων παιζόντων ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς.
|
и^ пђтїе гра'да и^сполняTся ѓ%трочищь и^ ѓ^троковиць и^гра'юще на пђтехъ е^го”
|
|
6
|
6
|
|
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· εἰ ἀδυνατήσει ἐνώπιον τῶν καταλοίπων τοῦ λαοῦ τούτου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, μὴ καὶ ἐνώπιόν μου ἀδυνατήσει; λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
|
Си'це гл~етъ г~ь вседръжитель, а^ще и^знемо'жеT преD ѓ^ста'нкомъ людїи сихъ въ ѓ%нXњ дн~ехъ. е^да` и^ предо мно'ю иꙁнемо'жеT, гл~етъ г~ь вседръжи'тель”
|
|
7
|
7
|
|
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἰδοὺ ἐγὼ σῴζω τὸν λαόν μου ἀπὸ γῆς ἀνατολῶν καὶ ἀπὸ γῆς δυσμῶν
|
Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, с^е а%зъ сп~сђ лю'ди моя` эT земля` восᲄочныя, и^ эT ꙁемля` за'паDныя.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἰσάξω αὐτοὺς καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔσονται ἐμοὶ εἰς λαόν, κἀγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεὸν ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ.
|
и^ въведђ я& въ ꙁемлю иX и^ вселю'ся посредњ і^ерsли'ма, и^ бђдђтъ м^и въ люди, и^ а'зъ бђдђ и^мъ въ б~а въи%стин#нђ и^ въ пра'вдђ”
|
|
9
|
9
|
|
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· κατισχυέτωσαν αἱ χεῖρες ὑμῶν τῶν ἀκουόντων ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις τοὺς λόγους τούτους ἐκ στόματος τῶν προφητῶν, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας τεθεμελίωται ὁ οἶκος Κυρίου παντοκράτορος, καὶ ὁ ναὸς ἀφ᾿ οὗ ᾠκοδόμηται.
|
Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, дђ ё^крњпя'тся рђ'ки ва'ша слы'шащихъ въ дн~и с^и словеса` с^и эT ё'стъ пррoческь, эT негоже дн~е ѓ^снова'ся хра'мъ г~а вседръжи'теля, и^ цр~кви эTнелњже създа'ся.
|
|
10
|
10
|
|
διότι πρὸ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ὁ μισθὸς τῶν ἀνθρώπων οὐκ ἔσται εἰς ὄνησιν, καὶ ὁ μισθὸς τῶν κτηνῶν οὐχ ὑπάρξει, καὶ τῷ ἐκπορευομένῳ καὶ τῷ εἰσπορευομένῳ οὐκ ἔσται εἰρήνη ἀπὸ τῆς θλίψεως· καὶ ἐξαποστελῶ πάντας τοὺς ἀνθρώπους, ἕκαστον ἐπὶ τὸν πλησίον αὐτοῦ.
|
зане прежDе дн~їи ѓ%нњхъ м#зда чл~коM не бњ` вᲆ ё^спXњ, и^ м#зда скотоM не бяше, и^ и^сходящемђ и^ вᲆходящемђ не б^њ мира эT печа'ли, и^ послю` вс^я чл~ки когождо на и^скреняго свое^го.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ νῦν οὐ κατὰ τάς ἡμέρας τὰς ἔμπροσθεν ἐγὼ ποιῶ τοῖς καταλοίποις τοῦ λαοῦ τούτου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ,
|
и^ нн~њ не по дн~емъ ѓ%нњмъ пръвымъ а%ꙁъ сътворю` ѓ^стан#кђ людїи си'хъ, гл~етъ г~ь вседръжи'тель,
|
|
12
|
12
|
|
ἀλλ᾿ ἢ δείξω εἰρήνην· ἡ ἄμπελος δώσει τὸν καρπὸν αὐτῆς, καὶ ἡ γῆ δώσει τὰ γεννήματα αὐτῆς, καὶ ὁ οὐρανὸς δώσει τὴν δρόσον αὐτοῦ, καὶ κατακληρονομήσω τοῖς καταλοίποις τοῦ λαοῦ μου τούτου ταῦτα πάντα.
|
н^о покажђ ми'ръ. вино да'сть плоD сво'и, и^ земля` да'сть жи'та своя`, и^ нб~о да'сть вла'гђ свою. и^ наслњ'дятъ ѓ^стан#кђ лю'дїи мои^хъ вся с^и.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἦτε ἐν κατάρᾳ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ὁ οἶκος ᾿Ιούδα καὶ οἶκος ᾿Ισραήλ, οὕτως διασώσω ὑμᾶς καὶ ἔσεσθε ἐν εὐλογίᾳ· θαρσεῖτε καὶ κατισχύετε ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν.
|
и^ бђдете ја%коже бњсте въ кля'твђ въ ја%зы'цехъ до'ме і^ё'довъ, и^ до'ме і^ил~в#. та'ко провождђ в^ы, и^ бђдете въ блsве'нїе” дръза'ите, и^ крепњтеs рђка'ми вашими.
|
|
14
|
14
|
|
διότι τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ὃν τρόπον διενοήθην τοῦ κακῶσαι ὑμᾶς ἐν τῷ παροργίσαι με τοὺς πατέρας ὑμῶν, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ οὐ μετενόησα,
|
зане си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, ја^коже помы'слихъ ѓ^злоби'ти в^ы, внегда` прогнњваша м^я эTц~ы ва'ши, гл~етᲆ г~ь вседръжи'тель, и^ не покая'хся,
|
|
15
|
15
|
|
οὕτως παρατέταγμαι καὶ διανενόημαι ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις τοῦ καλῶς ποιῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα· θαρσεῖτε.
|
тако ѓ^пол#чихся. и^ помы'шляю въ дн~и сїя добро` сътвори'ти і^ерsли'мђ и^ до'мђ і^ё'довђ, дръза'ите.
|
|
16
|
16
|
|
οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς ποιήσετε· λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ, ἀλήθειαν καὶ κρίμα εἰρηνικὸν κρίνατε ἐν ταῖς πύλαις ὑμῶν,
|
си^ словеса` ја%же сътвори'те, гл~ите и%стин#нђ ко'ждо и^скренемђ свое^мђ. и^стиннђ и^ сђдъ ми'ренъ сђди'те вᲆ вра'техъ свои^хъ.
|
|
17
|
17
|
|
καί ἕκαστος τὴν κακίαν τοῦ πλησίον αὐτοῦ μὴ λογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν καὶ ὅρκον ψευδῆ μὴ ἀγαπᾶτε, διότι ταῦτα πάντα ἐμίσησα, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
|
и^ кождо ѕло'бы и^скреня'го свое^го не помышля'ите въ срDцыхъ ва'шиX. и^ кля'твы и^ л#жа не люби'те, зане вс^я си` възненавидњхъ, гл~етъ г~ь вседръжитель”
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου παντοκράτορος πρός με λέγων·
|
И$ бы'сть сло'во г~а вседръжи'теля къ мнњ`, гл~я,
|
|
19
|
19
|
|
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· νηστεία ἡ τετρὰς καὶ νηστεία ἡ πέμπτη καὶ νηστεία ἡ ἑβδόμη καὶ νηστεία ἡ δεκάτη ἔσονται τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα εἰς χαρὰν καὶ εὐφροσύνην καὶ εἰς ἑορτὰς ἀγαθάς, καὶ εὐφρανθήσεσθε, καὶ τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν εἰρήνην ἀγαπήσατε.
|
си'це гл~етъ г~ь ввседръжи'тель, по'стъ четве'ртыи, и^ по'стъ пя'тыи, и^ по'стъ сеDмыи, и^ по'стъ деся'тыи бђдетъ до'мђ і^ё'довђ въ ра'досᲄь, и^ въ весе'лїе, и^ вᲆ празDники бл~гы, и^ въꙁвеселитеся, і^ и'стиннђ и^ ми'ръ въꙁлюби'те”
|
|
20
|
20
|
|
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔτι ἥξουσι λαοὶ πολλοὶ καὶ κατοικοῦντες πόλεις πολλάς,
|
Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, е^ще` лю'дїе мно'ѕи прїидђтъ, и^ живђще'и въ гра'дњхъ мно'ѕњхъ.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ συνελεύσονται κατοικοῦντες πέντε πόλεις εἰς μίαν πόλιν λέγοντες· πορευθῶμεν δεηθῆναι τοῦ προσώπου Κυρίου καὶ ἐκζητῆσαι τὸ πρόσωπον Κυρίου παντοκράτορος· πορεύσομαι κἀγώ.
|
и^ сън#мђтся живђщеи въ пятигра'дъ въ е^ді'нъ градъ, гл~юще, грядњмъ и^дђще моли'тися лицю` гн~ю вседръжи'телевђ, и^ възыска'ти лица` гн~я вседръжи'телева. и^дђ и^ а'зъ.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἥξουσι λαοὶ πολλοὶ καὶ ἔθνη πολλὰ ἐκζητῆσαι τὸ πρόσωπον Κυρίου παντοκράτορος ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐξιλάσασθαι τὸ πρόσωπον Κυρίου.
|
и^ прїидђтъ лю'дїе мно'ѕи, и^ ја^зы'ци мно'ѕи възыска'ти лица` г~а вседръжи'теля въ і^ерsли'мњ, и^ ѓ^цыститися преD лицеM г~а вседръжи'теля”
|
|
23
|
23
|
|
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐὰν ἐπιλάβωνται δέκα ἄνδρες ἐκ πασῶν τῶν γλωσσῶν τῶν ἐθνῶν καὶ ἐπιλάβωνται τοῦ κρασπέδου ἀνδρὸς ᾿Ιουδαίου λέγοντες· πορευσόμεθα μετὰ σοῦ, διότι ἀκηκόαμεν ὅτι ὁ Θεὸς μεθ᾿ ὑμῶν ἐστι.
|
Си'це гл~етᲆ г~ь вседержитель, во ѓ'ны дн~и и^меTся де'сять мђжь эT всXњ пле'менᲆ ја^зы'ческиX, і^ и^мђтся за ри'зђ мђжа жидови'на, гл~юще, и%деM с тобо'ю, зане слы'шахоM ја%ко б~ъ с ва'ми еs”
|
|
Κεφάλαιο 9
|
Глvа, џ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΛΗΜΜΑ λόγου Κυρίου· ἐν γῇ Σεδρὰχ καὶ Δαμασκοῦ θυσία αὐτοῦ, διότι Κύριος ἐφορᾷ ἀνθρώπους καὶ πάσας φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
Бг~осмышленїе словесе` гн~я на' землю а^драха и^ дама'ска жрътва е^мђ. зане г~ь приꙁритъ на чл~ки и^ на вс^я колњна і^и^л~ева.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐν ᾿Εμὰθ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς Τύρος καὶ Σιδών, διότι ἐφρόνησαν σφόδρα.
|
и^ е^џа'мъ въ предњлы е^го, тљ=ръ, и^ сидо'нъ, ја%ко ё^мђдрњсте ѕњло.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ᾠκοδόμησε Τύρος ὀχυρώματα ἑαυτῇ καὶ ἐθησαύρισεν ἀργύριον ὡς χοῦν καὶ συνήγαγε χρυσίον ὡς πηλὸν ὁδῶν.
|
и^ съꙁда` тљ=ръ твердь себњ`, и^ пощадњ себњ` сребро` ја%ко пе'рсть, и^ зла'то ја%ко бре'нїе пђтное”
|
|
4
|
4
|
|
διὰ τοῦτο Κύριος κληρονομήσει αὐτὴν καὶ πατάξει εἰς θάλασσαν δύναμιν αὐτῆς, καὶ αὕτη ἐν πυρὶ καταναλωθήσεται.
|
Сего ради г~ь зако'нонаслњдитъ я&, и^ пораꙁитъ въ мо'ре си'лђ е^го, и то'и ѓ^гнемъ поја%сться.
|
|
5
|
5
|
|
ὄψεται ᾿Ασκάλων καὶ φοβηθήσεται, καὶ Γάζα καὶ ὀδυνηθήσεται σφόδρα, καὶ ᾿Ακκάρων, ὅτι ᾐσχύνθη ἐπὶ τῷ παραπτώματι αὐτῆς· καὶ ἀπολεῖται βασιλεὺς ἐκ Γάζης, καὶ ᾿Ασκάλων οὐ μὴ κατοικηθῇ.
|
и^ ви'дитъ а^скало'нъ, и^ ё^бои'тся. и^ га'за, и^ ѓ^строп#ти'тся ѕњло. и^ а^к#каро'нъ, ја%ко постыдњся ѓ^ прегрњшенїи е^го. и^ поги'бнетъ црsтво эT га'зы, и^ а^скалонъ не и%мать всели'тися”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ κατοικήσουσιν ἀλλογενεῖς ἐν ᾿Αζώτῳ, καὶ καθελῶ ὕβριν ἀλλοφύλων.
|
И$ вселя'тся и^ноплеме'нницы вᲆ а^зотъ, и^ разрDђшђ досажде'нїе и^ноплемен#никомъ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐξαρῶ τὸ αἷμα αὐτῶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὐτῶν ἐκ μέσου ὀδόντων αὐτῶν, καὶ ὑπολειφθήσεται καὶ οὗτος τῷ Θεῷ ἡμῶν, καὶ ἔσονται ὡς χιλίαρχος ἐν ᾿Ιούδᾳ καὶ ᾿Ακκάρων ὡς ὁ ᾿Ιεβουσαῖος·
|
і^ и^змђ кро'вь иX эT ё'стъ и^хъ, и^ ме'рзость и^хъ посредњ ꙁђбъ и^хъ. и^ ѓ^ста'вятся и^ сїи б~ђ на'шемђ, и^ бђдђтъ ја%ко ты'сящникъ въ домђ` і^ё'довњ, и^ а^к#каро'нъ ја%ко и^е^в#вђсеи.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ὑποστήσομαι τῷ οἴκῳ μου ἀνάστημα τοῦ μὴ διαπορεύεσθαι μηδὲ ἀνακάμπτειν, καὶ οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐπ᾿ αὐτοὺς οὐκέτι ἐξελαύνων, διότι νῦν ἑώρακα ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς μου.
|
и^ поDставлю храмђ мое^мђ въздвиженїе не ми'моходи'ти ни възврати'ти, и^ ктомђ не и%мать прїити на ня` николи'же выгоня'и, ја%ко нн~њ видњхъ ѓ^чима мои'ма”
|
|
9
|
9
|
|
Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· κήρυσσε, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ· ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς σου ἔρχεταί σοι, δίκαιος καὶ σῴζων αὐτός, πραΰς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὑποζύγιον καὶ πῶλον νέον.
|
Радђ'ися ѕњло дщ^и сїѓ'ня, проповњда'и дщ^и і^ерsли'мля. се цр~ь твои грядет# т^и пра'веденъ и^ сп~саа'й. тои кро'токъ, и^ всDњ на ја^ре'мникъ и^ жре'бецъ ю%нъ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐξολοθρεύσει ἅρματα ἐξ ᾿Εφραὶμ καὶ ἵππον ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐξολοθρεύσεται τόξον πολεμικόν, καὶ πλῆθος καὶ εἰρήνη ἐξ ἐθνῶν· καὶ κατάρξει ὑδάτων ἕως θαλάσσης καὶ ἀπὸ ποταμῶν ἕως διεκβολῶν γῆς.
|
и^ потребиT ѓ^рђжїя эT е^фре'ма, и^ ко'ня эT і^ерsли'ма. и^ потреби'тъ лђкъ бра'нныи, и^ речетъ ми'ръ ја^зы'комᲆ. и^ ѓ^бладае^тъ вода'ми эT мо'ря и^ до мо'ря, и^ эT рњкъ до и^схо'дищъ земли`.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ σὺ ἐν αἵματι διαθήκης σου ἐξαπέστειλας δεσμίους σου ἐκ λάκκου οὐκ ἔχοντος ὕδωρ.
|
и^ т^ы въ кро'вь завњта свое^го и^спђсти'лъ е^си ё%зники твоа` эT рова не и^мђща воды`.
|
|
12
|
12
|
|
καθήσεσθε ἐν ὀχυρώματι δέσμιοι τῆς συναγωγῆς, καὶ ἀντὶ μιᾶς ἡμέρας παροικεσίας σου διπλᾶ ἀνταποδώσω σοι·
|
ся'дете въ твердњ свя'зани сон#мища, и^ за е^ді'нъ дн~ь прише'ствїю т^и сђгђ'бо въꙁвратит# т^и.
|
|
13
|
13
|
|
διότι ἐνέτεινά σε, ᾿Ιούδα, ἐμαυτῷ εἰς τόξον, ἔπλησα τὸν ᾿Εφραὶμ καὶ ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν ῾Ελλήνων καὶ ψηλαφήσω σε ὡς ρομφαίαν μαχητοῦ·
|
зане же напряго'хъ т^я себњ` і^ё'до ја%ко лђ'къ, і^ и^спо'лнихъ е^фрњма. и^ въꙁдвигнђ ча'да твоа` сїѓ'не, на ча'да е%ллин#ска, и^ посњщђ т^я ја%ко ѓ^рђжїе хра'бра”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ Κύριος ἔσται ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐξελεύσεται ὡς ἀστραπὴ βολίς, καὶ Κύριος παντοκράτωρ ἐν σάλπιγγι σαλπιεῖ καὶ πορεύσεται ἐν σάλῳ ἀπειλῆς αὐτοῦ.
|
И$ г~ь на ни'хъ ја%виTся, і^ и^зыдетъ ја^ко молнїя стрњла е^го. и^ г~ь б~ъ вседръжи'тель въ трђбђ вострђ'битъ, і^ и'детъ въ шђмᲇ преще'нїа свое^го.
|
|
15
|
15
|
|
Κύριος παντοκράτωρ ὑπερασπιεῖ αὐτούς, καὶ καταναλώσουσιν αὐτούς, καί καταχώσουσιν αὐτοὺς ἐν λίθοις σφενδόνης καὶ ἐκπίονται αὐτοὺς ὡς οἶνον καὶ πλήσουσιν ὡς φιάλας θυσιαστήριον.
|
и^ г~ь вседержи'тель защити'тъ и^хъ, и^ поја^дя'тъ я&, и^ посы'плютъ и^хъ ка'менїемъ пра'щнымъ. і^ и^спїютъ кро'вь и^хъ ја%ко вино, і^ и^сплънь ѓ^кри'нъ е^ле'я, и^ ја%ко ѓ^лта'рь.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ σώσει αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὡς πρόβατα λαὸν αὐτοῦ, διότι λίθοι ἅγιοι κυλίονται ἐπὶ γῆς αὐτοῦ.
|
и^ сп~сетъ я& г~ь б~ъ и^хъ въ дн~ь ѓ%нъ ја^ко ѓ%вца лю'ди е^го, зане` ка'менїе ст~о валяеTся на зеMли еh.
|
|
17
|
17
|
|
ὅτι εἴ τι ἀγαθὸν αὐτοῦ καὶ εἴ τι καλὸν παρ᾿ αὐτοῦ, σῖτος νεανίσκοις καὶ οἶνος εὐωδιάζων εἰς παρθένους.
|
ја%ко е^же бл~го томђ`, и^ е^же добро` томђ`. пшени'ца ю%ношамъ, и^ вино` бл~гоё^хан#но въ ю%ноты и^ дв~ы”
|
|
Κεφάλαιο 10
|
Глvа, і~”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΙΤΕΙΣΘΕ παρὰ Κυρίου ὑετὸν καθ᾿ ὥραν πρώϊμον καὶ ὄψιμον· Κύριος ἐποίησε φαντασίας, καὶ ὑετὸν χειμερινὸν δώσει αὐτοῖς, ἑκάστῳ βοτάνην ἐν ἀγρῷ.
|
Проси'те эT г~а до'жда въ вре'мя ра'но и^ поз#дно. г~ь сътвори пи'рь видњнїя, и^ до'ждь зи'менъ да'сть и^мᲆ, и^ комђждо зелїе на селњ.
|
|
2
|
2
|
|
διότι οἱ ἀποφθεγγόμενοι ἐλάλησαν κόπους, καὶ οἱ μάντεις ὁράσεις ψευδεῖς, καὶ τὰ ἐνύπνια ψευδῆ ἐλάλουν, μάταια παρεκάλουν· διὰ τοῦτο ἐξηράνθησαν ὡς πρόβατα καὶ ἐκακώθησαν, διότι οὐκ ἦν ἴασις.
|
зане провњща'ющеи гл~аша трђ'ды, и^ вражи'тели вњдњнїя ло'жна, и^ со'нїя л#жа` гл~ахђ и^ сђе'тно ё^тњша'хђ. сего ради и^зъја%шася ја^ко ѓ%вца, и^ ѓ^злоби'шася ја%ко не бњ` и^сцњле'нїя”
|
|
3
|
3
|
|
ἐπὶ τοὺς ποιμένας παρωξύνθη ὁ θυμός μου, καὶ ἐπὶ τοὺς ἀμνοὺς ἐπισκέψομαι· καὶ ἐπισκέψεται Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ τάξει αὐτοὺς ὡς ἵππον εὐπρεπῆ αὐτοῦ ἐν πολέμῳ.
|
На па'стыря прогнњва'ся ја%рость моя`, и^ на а'гньца моя` посњщђ. и^ посњти'тъ г~ь б~ъ вседръжи'тель ста'да свое^го до'мђ і^ё'дова, и^ ё^чини'тъ я& ја^ко коня` лњпа е^мђ въ бра'ни.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐπέβλεψε καὶ ἐξ αὐτοῦ ἔταξε, καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ τόξον ἐν θυμῷ· ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐξελεύσεται πᾶς ὁ ἐξελαύνων ἐν τῷ αὐτῷ.
|
и^ эT него` приꙁрњ, и^ эT него` ё^чини, и^ эT него лђкъ въ дђхъ ја^рости мое'я, и^ꙁ него и^зыидетъ всяk и^ꙁгоня` ѓ^ томъ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἔσονται ὡς μαχηταὶ πατοῦντες πηλὸν ἐν ταῖς ὁδοῖς ἐν πολέμῳ καὶ παρατάξονται, διότι Κύριος μετ᾿ αὐτῶν, καὶ καταισχυνθήσονται ἀναβάται ἵππων.
|
и^ бђдђтъ ја%ко хра'бри попира'юще бренїе на пђтехъ въ бра'ни, и^ ѓ^полча'тся ја%ко г~ь с ни'ми, и^ постыдя'тся вса'дници кон#нїи”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ κατισχύσω τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ τὸν οἶκον ᾿Ιωσὴφ σώσω καὶ κατοικιῶ αὐτούς, ὅτι ἠγάπησα αὐτούς, καὶ ἔσονται ὃν τρόπον οὐκ ἀπεστρεψάμην αὐτούς· διότι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν καὶ ἐπακούσομαι αὐτοῖς.
|
И$ ё^крњплю до'мъ і^ё'довъ, и^ до'мъ і^ѓ'сифовъ сп~сђ, и^ вселю я& ја^ко възлобихъ я&. и^ бђдђтᲆ в не'же кова'ръство не възврати'хъ и^хъ. зане а^зъ г~ь б~ъ и^хъ и^ ё^слы'шђ я&.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἔσονται ὡς μαχηταὶ τοῦ ᾿Εφραίμ, καὶ χαρήσεται ἡ καρδία αὐτῶν ὡς ἐν οἴνῳ· καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν ὄψονται καὶ εὐφρανθήσονται, καὶ χαρεῖται ἡ καρδία αὐτῶν ἐπὶ τῷ Κυρίῳ.
|
и^ бђдђтъ ја%ко хра'бри е^фрњмови, и^ възра'дђется срDце и^мъ ја%ко эT вина`. и^ ча'да своя` ви'дятъ, и^ въꙁвеселяTся, и^ въꙁра'дђется срDце и^мъ ѓ$ г~и.
|
|
8
|
8
|
|
σημανῶ αὐτοῖς καὶ εἰσδέξομαι αὐτούς, διότι λυτρώσομαι αὐτούς, καὶ πληθυνθήσονται καθότι ἦσαν πολλοί.
|
възвњщђ и^мъ, и^ прїимђ я&, и^ ё^мно'жатся ја%коже бња'хђ мно'ѕи.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ σπερῶ αὐτοὺς ἐν λαοῖς, καὶ οἱ μακρὰν μνησθήσονταί μου, ἐκθρέψουσι τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ ἐπιστρέψουσι.
|
и^ всњю я& въ лю'дехъ, и^ да'лнїи помянђт# м^я, и^ въспита'ютᲆ ча'да своа` и^ ѓ^братя'тся.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐπιστρέψω αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐξ ᾿Ασσυρίων εἰσδέξομαι αὐτούς, καὶ εἰς τὴν Γαλααδῖτιν καὶ εἰς τὸν Λίβανον εἰσάξω αὐτούς, καὶ οὐ μὴ ὑπολειφθῇ ἐξ αὐτῶν οὐδὲ εἷς·
|
и^ възвращђ я& эT земля` е^гљ=пет#ски, и^ эT а^сљ=рїи прїимђ я&, и^ въ галаа^ди'тъ и^ въ лива'нъ въведђ я&, и^ не и%мать ѓ^ста'ти эT ниX н^и е^ді'нъ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ διελεύσονται ἐν θαλάσσῃ στενῇ καὶ πατάξουσιν ἐν θαλάσσῃ κύματα, καὶ ξηρανθήσεται πάντα τὰ βάθη ποταμῶν, καὶ ἀφαιρεθήσεται πᾶσα ὕβρις ᾿Ασσυρίων, καὶ σκῆπτρον Αἰγύπτου περιαιρεθήσεται.
|
и^ про'идђтъ въ мо'ре ё%з#ко, и^ поразятъ мо'ре во'лны, і^ и^с#сячютъ вс^я глђбины рњчныя. и^ раꙁ#дрђшится вся'ко досажDенїе а^сљ=рїиско, и^ скљ=петръ е^гљ=пет#скь эTи^меTся
|
|
12
|
12
|
|
καὶ κατισχύσω αὐτοὺς ἐν Κυρίῳ Θεῷ αὐτῶν, καὶ ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ κατακαυχήσονται, λέγει Κύριος.
|
и^ ё^крњплю я& ѓ^ г~и бѕ~њ и^хъ, і^ ѓ^ и^мени е^го восхаляTся, гл~етъ г~ь”
|
|
Κεφάλαιο 11
|
Глvа, а~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΔΙΑΝΟΙΞΟΝ, ὁ Λίβανος, τὰς θύρας σου, καὶ καταφαγέτω πῦρ τὰς κέδρους σου·
|
Разве'рꙁи лива'не две'ри своя, и^ да поја%сть ѓгнь тисїе твое.
|
|
2
|
2
|
|
ὀλολυξάτω πίτυς, διότι πέπτωκε κέδρος, ὅτι μεγάλως μεγιστᾶνες ἐταλαιπώρησαν· ὀλολύξατε, δρύες τῆς Βασανίτιδος, ὅτι κατεσπάσθη ὁ δρυμὸς ὁ σύμφυτος.
|
да пла'че вопльствиT пљ=ти'съ ꙁане` паде` кедрᲆ, ја%ко вельмо'жа вельми` ѓ^стрAсти'шася. въспла'че вопльстви'те дђби васинитиDстїи, ја^ко низвержеся дђбра'ва съсажDенная.
|
|
3
|
3
|
|
φωνὴ θρηνούντων ποιμένων, ὅτι τεταλαιπώρηκεν ἡ μεγαλωσύνη αὐτῶν· φωνὴ ὠρυομένων λεόντων, ὅτι τεταλαιπώρηκε τὸ φρύαγμα τοῦ ᾿Ιορδάνου.
|
гла'съ пла'чющихъ па'стырь, ја%ко ѓ^стрsтися величїе и^хъ. глаs въпїющихъ лев#, ја%ко погђбися шата'нїе і^ѓ^рдане”
|
|
4
|
4
|
|
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ποιμαίνετε τὰ πρόβατα τῆς σφαγῆς,
|
Си'це гл~етъ г~ь вседръжи'тель, паси'те ѓ'вца заколе'нїю,
|
|
5
|
5
|
|
ἃ οἱ κτησάμενοι κατέσφαζον καὶ οὐ μετεμέλοντο, καὶ οἱ πωλοῦντες αὐτὰ ἔλεγον· εὐλογητὸς Κύριος καὶ πεπλουτήκαμεν· καὶ οἱ ποιμένες αὐτῶν οὐκ ἔπασχον οὐδὲν ἐπ᾿ αὐτοῖς.
|
ја%же стяжа'вшеи я& и^скала'хђ и^ не раска'яхђся. и^ прода'ющеи я& гл~ахђ, блsвенъ г~ь, и^ ѓ^богати'хомся. и^ па'стыри и^хъ не печа'хђся ничи'мже ѓ^ ни'хъ”
|
|
6
|
6
|
|
διὰ τοῦτο οὐ φείσομαι οὐκέτι ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν, λέγει Κύριος· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμι τοὺς ἀνθρώπους, ἕκαστον εἰς χεῖρα τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ εἰς χεῖρα βασιλέως αὐτοῦ, καὶ κατακόψουσι τὴν γῆν, καὶ οὐ μὴ ἐξέλωμαι ἐκ χειρὸς αὐτῶν.
|
Сего ради не пощажDђ ктомђ` на живђщиX по земли`, гл~етъ г~ь. и^ се а^ꙁъ предамъ чл~ки кого'жDо в рђцњ и^скренемђ и^ в рђ'цњ цр~ю свое^мђ. і^ и^с#сњкђтъ землю, и^ не и'мамъ и^зя'ти эT рђки` и^хъ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ποιμανῶ τὰ πρόβατα τῆς σφαγῆς εἰς τὴν Χαναανῖτιν· καὶ λήψομαι ἐμαυτῷ δύο ράβδους —τὴν μὲν μίαν ἐκάλεσα Κάλλος καὶ τὴν ἑτέραν ἐκάλεσα Σχοίνισμα— καὶ ποιμανῶ τὰ πρόβατα.
|
и^ ё^пасђ ѓ'вца заколе'нїю въ земли` ханаа'мли. и^ прїимђ себњ дв^а жезла`, е^ді'наго нарXњ добротђ`, а^ дрђгаго нарњхъ с#хиниꙁмђ, и^ ё^пасђ ѓ'вца.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐξαρῶ τοὺς τρεῖς ποιμένας ἐν μηνὶ ἑνί, καὶ βαρυνθήσεται ἡ ψυχή μου ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ γὰρ αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἐπωρύοντο ἐπ᾿ ἐμέ.
|
і^ и^змђ тр^и па'стыря въ мsцᲆ е^ді'нъ, и^ ѓ^тяжи'тъ дш~а моя на ня, и^б^о дш~а и^хъ възывахђ на' мя.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπα· οὐ ποιμανῶ ὑμᾶς· τὸ ἀποθνῇσκον ἀποθνῃσκέτω, καὶ τὸ ἐκλεῖπον ἐκλιπέτω, καὶ τὰ κατάλοιπα κατεσθιέτωσαν ἕκαστος τὰς σάρκας τοῦ πλησίον αὐτοῦ.
|
и^ рњхъ, не ёпасђ васъ. и ё^мира'ющїя, да ё'мретᲆ. і^ и^щеза'ющїя, да и^ще'знетъ. и^ про'чая да поја%сть ка'яждо пло'ть бли'жняго свое^го”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ λήψομαι τὴν ράβδον μου τὴ καλὴν καὶ ἀπορρίψω αὐτὴν τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου, ἣν διεθέμην πρὸς πάντας τοὺς λαούς.
|
И$ прїимђ` жезлъ мои до'брыи, и^ эTврьгђ и& разори'ти завњтᲆ мои и^же завњща'хъ къ всњмъ лю'деM земли`.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ διασκεδασθήσεται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καί γνώσονται οἱ Χαναναῖοι τὰ πρόβατα τὰ φυλασσόμενα, διότι λόγος Κυρίου ἐστί.
|
и^ разори'тся въ дн~ь ѓ'нъ. и^ раꙁђмњ'ютъ хананеи` ѓ'вца храня'щая ми ся, зане` сло'во гн~е е^сть”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτούς· εἰ καλὸν ἐνώπιον ὑμῶν ἐστι, δότε στήσαντες τὸν μισθόν μου ἢ ἀπείπασθε· καὶ ἔστησαν τὸν μισθόν μου τριάκοντα ἀργυροῦς.
|
И$ рекђ к нимъ, а^ще добро преD ва'ми еs, дадите м#здђ м^и, и^л^и эTрецњтеся, и^ даша м#здђ м^и тридесять сре'бръникъ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· κάθες αὐτοὺς εἰς τὸ χωνευτήριον, καὶ σκέψαι εἰ δόκιμόν ἐστιν, ὃν τρόπον ἐδοκιμάσθην ὑπέρ αὐτῶν. καὶ ἔλαβον τοὺς τριάκοντα ἀργυροῦς καὶ ἐνέβαλον αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον Κυρίου εἰς τὸ χωνευτήριον.
|
и^ рече г~ь къ мн^њ, вложи` я& в# горни'лъ и^ смотри` а^ще и^скђше'но еs и^мже ѓ'браꙁомъ и^скђше'нъ бы'хъ по ни'хъ” и^ прїяхъ тридесять сре'бръникъ, и^ вложихъ и^хъ въ храMмъ гн~ь в# горни'лъ.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἀπέρριψα τὴν ράβδον τὴν δευτέραν, τὸ Σχοίνισμα, τοῦ διασκεδάσαι τὴν κατάσχεσιν ἀνὰ μέσον ᾿Ιούδα καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Ισραήλ.
|
и^ эTве'ргъ же'злъ вторы'и схини'ꙁма, разори'ти ꙁавњтъ и^же посредњ і^ё'ды и^ посредњ і^и^л~я”
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἔτι λάβε σεαυτῷ σκεύη ποιμενικὰ ποιμένος ἀπείρου,
|
И$ рече г~ь къ мнњ, е^ще прїимђ себњ сосђды па'стыр#ски па'стыря не быва'лца,
|
|
16
|
16
|
|
διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ποιμένα ἐπὶ τὴν γῆν· τὸ ἐκλιμπάνον οὐ μὴ ἐπισκέψηται καὶ τὸ ἐσκορπισμένον οὐ μὴ ζητήσῃ καὶ τὸ συντετριμμένον οὐ μὴ ἰάσηται καὶ τὸ ὁλόκληρον οὐ μὴ κατευθύνῃ καὶ τὰ κρέα τῶν ἐκλεκτῶν καταφάγεται καὶ τούς ἀστραγάλους αὐτῶν ἐκστρέψει.
|
ꙁане` с^е а^ꙁъ въздви'гнђ па'стыря небыва'лца на ꙁемли`, ё^ги'бшая не посњти'тъ, и^ заблђждьшая не и'мать възыска'ти, и^ съкрђше'ныя не и'мать и^сцњли'ти, и^ съдра'выя не и'мать напра'вити, и%мя и^збра'нныхъ поясᲄь, и^ гле'зны иM и^ꙁвїетъ.
|
|
17
|
17
|
|
ὦ οἱ ποιμαίνοντες τὰ μάταια καὶ οἱ καταλελοιπότες τὰ πρόβατα· μάχαιρα ἐπὶ τοὺς βραχίονας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν ὀφθαλμὸν τὸν δεξιὸν αὐτοῦ· ὁ βραχίων αὐτοῦ ξηραινόμενος ξηρανθήσεται, καὶ ὁ ὀφθαλμὸς ὁ δεξιὸς αὐτοῦ ἐκτυφλούμενος ἐκτυφλωθήσεται.
|
ЭO пасђщеи сђ'етная и^ ѓ^ста'вльше ѓ^вца. мечь на мы'шцђ е^го, и^ на ѓ'ко е^мђ десно'е. мы'шца е^го с#хнђщи да ё'с#хнетъ, и^ ѓ'ко е^мђ десное ѓ^слњпа'я да ѓ^слњп#нетъ”
|
|
Κεφάλαιο 12
|
Глvа, в~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΛΗΜΜΑ λόγου Κυρίου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ· λέγει Κύριος ἐκτείνων οὐρανὸν καὶ θεμελιῶν γῆν καὶ πλάσσων πνεῦμα ἀνθρώπου ἐν αὐτῷ·
|
Бг~осмышле'нїе словесе гн~я на і^и^л~я. гл~етᲆ г~ь проп#ныи нб~о, и^ ѓ^снова'выи ꙁе'млю, и^ съзида'я дх~ъ чл~кђ в неM.
|
|
2
|
2
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ τίθημι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς πρόθυρα σαλευόμενα πᾶσι τοῖς λαοῖς κύκλῳ, καὶ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ ἔσται περιοχὴ ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ.
|
с^е а^ꙁъ полага'ю і^ерsлима ја%ко преDдве'рїя движе'мая всњмъ лю'демъ ѓ'крsтъ. н^о і^ё'да бђдетъ ѓ^сњде'нїе на і^ерsли'ма.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θήσομαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ λίθον καταπατούμενον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι· πᾶς ὁ καταπατῶν αὐτὴν ἐμπαίζων ἐμπαίξεται, καὶ ἐπισυναχθήσονται ἐπ᾿ αὐτὴν πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς.
|
и^бђдетъ въ дн~ь ѓ'нъ, положђ` і^ерsли'ма ка'мень попира'ющся всњми ја^зы'ки. и^ всяк# попира'яи е^го рђга'я порђга'ется, и^ съберђтся вонь вс^и ја%зы'цы зеMля`”
|
|
4
|
4
|
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, πατάξω πάντα ἵππον ἐν ἐκστάσει καὶ τὸν ἀναβάτην αὐτοῦ ἐν παραφρονήσει, ἐπὶ δὲ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα διανοίξω τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ πάντας τοὺς ἵππους τῶν λαῶν πατάξω ἐν ἀποτυφλώσει.
|
Въ дн~ь ѓ'нъ, гл~еT г~ь вседръжитель, поражђ` вся'къ ко'нь въ прежасъ, и^ вса'дника е^мђ въ беꙁђмїе. и^ на домъ і^ё'довъ эTврᲆзђ ѓ'чи мои`, и^ вся` ко'ня лю'дем# поражђ` въ ѓ^слњпле'нїе.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐροῦσιν οἱ χιλίαρχοι ᾿Ιούδα ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· εὑρήσομεν ἑαυτοῖς τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ ἐν Κυρίῳ παντοκράτορι Θεῷ αὐτῶν.
|
и^ рекђтъ ты'сящницы і^ё'дови вс^и въ срDцыхъ свои^хъ, ѓ^брящемъ себᲇ живђщая въ і^ерsлимњ ѓ^ г~њ вседръжи'тели бѕ~њ и^хъ”
|
|
6
|
6
|
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θήσομαι τοὺς χιλιάρχους ᾿Ιούδα ὡς δαλόν πυρὸς ἐν ξύλοις καὶ ὡς λαμπάδα πυρὸς ἐν καλάμῃ, καὶ καταφάγονται ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων πάντας τοὺς λαοὺς κυκλόθεν, καὶ κατοικήσει ῾Ιερουσαλὴμ ἔτι καθ᾿ ἑαυτὴν ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
Въ дн~ь ѓ'нъ положђ ты'сящники і^ё'дины ја%ко главню` ѓ'гньнђ въ дрова`, и^ ја%ко свњщђ ѓ'гньнђ въ сте'блїе. и^ поядя'тъ ѓ^деснђю и^ ѓ^шю'ю васъ вс^я лю'ди ѓ^крsтъ. и^ всели'тся і^ерsлимъ е^ще в себњ на ꙁемли`.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ σώσει Κύριος τὰ σκηνώματα ᾿Ιούδα καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὅπως μὴ μεγαλύνηται καύχημα οἴκου Δαυὶδ καὶ ἔπαρσις τῶν κατοικούντων ῾Ιερουσαλὴμ ἐπὶ τὸν ᾿Ιούδα.
|
и^ сп~сетъ г~ь се'ла і^ё'дова ја%коже и^спръва, ја%ко да не велича'ется похва'ла до'мђ двд~ва, и^ велича'нїя живђщимъ въ і^ерsлимњ на і^ё'дђ”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὑπερασπιεῖ Κύριος ὑπὲρ τῶν κατοικούντων ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔσται ὁ ἀσθενῶν ἐν αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὡς οἶκος Δαυίδ, ὁ δὲ οἶκος Δαυὶδ ὡς οἶκος Θεοῦ, ὡς ἄγγελος Κυρίου ἐνώπιον αὐτῶν.
|
И$ бђдетъ въ дн~ь ѓ'нъ защи'титъ г~ь эT живђщиX въ і^ерsлі'мњ, и^ бђдетъ не'мощныи в нихъ в# тои дн~ь ја%ко двд~ъ, а^ до'мъ двд~овъ ја^ко домъ бж~їи, ја%ко а^гг~лъ гн~ь преD ними
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ζητήσω τοῦ ἐξᾶραι πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐρχόμενα ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ.
|
И$ бђдетᲆ въ дн~ь ѓ'нъ възыщђ и^зя'ти вс^я ја%зы'ки грядђщая на і^ерsлиM.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐκχεῶ ἐπὶ τὸν οἶκον Δαυὶδ καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ πνεῦμα χάριτος καὶ οἰκτιρμοῦ, καὶ ἐπιβλέψονται πρός με ἀνθ᾿ ὧν κατωρχήσαντο καὶ κόψονται ἐπ᾿ αὐτὸν κοπετόν, ὡς ἐπ᾿ ἀγαπητῷ, καὶ ὀδυνηθήσονται ὀδύνην ὡς ἐπὶ τῷ πρωτοτόκῳ.
|
і^ и^злїю на до'мъ двд~въ, и^ на живђщаа вᲆ і^ерsлимњ дх~ъ блгDти и^ щедроT. и възря'тъ на'нь е^гоже прободоша. и^ пла'че вопльствятся ѓ^ немъ плака'нїемъ ја%ко ѓ^ возлю'блен#нњмъ, и^ ѓ^стрsтя'тся ѓ^ немъ болњзньно ја%ко ѓ^ перве'нцњ”
|
|
11
|
11
|
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ μεγαλυνθήσεται ὁ κοπετὸς ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς κοπετὸς ροῶνος ἐν πεδίῳ ἐκκοπτομένου,
|
Въ дн~ь ѓ'нъ възвели'чится пла'чевопльствїе въ і^ерsли'мњ, ја^ко пла'чево'пльствїе ремо'на на' поли магедо'нњ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ κόψεται ἡ γῆ κατὰ φυλὰς φυλάς· φυλὴ οἴκου Δαυὶδ καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς, φυλὴ οἴκου Νάθαν καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς,
|
и^ пла'чется земля` на колњна. колњ'на ѓ^ себњ. колњ'на до'мђ двд~ва ѓ^ себњ, и^ же'ны иX ѓ^ себњ.
|
|
13
|
13
|
|
φυλὴ οἴκου Λευὶ καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς, φυλὴ τοῦ Συμεὼν καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς·
|
колњно до'мђ наџа'нова ѓ^ себњ, и^ же'ны и^хъ ѓ^ себњ. колњно до'мђ лев#вљ=ина ѓ^ себњ, и^ жены и^хъ ѓ^ себњ. колњно симеѓ'не ѓ^ себњ, и^ же'ны и^хъ ѓ^ себњ.
|
|
14
|
14
|
|
πᾶσαι αἱ ὑπολελειμμέναι φυλαί, φυλὴ καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς.
|
вс^я про'чая колᲇнA колњно и^ колњно ѓ^ себњ, и^ жены и^хъ ѓ^ себњ”
|
|
Κεφάλαιο 13
|
Глvа, г~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΝ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται πᾶς τόπος διανοιγόμενος τῷ οἴκῳ Δαυὶδ καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλὴμ εἰς τὴν μετακίνησιν καὶ εἰς τὸν χωρισμόν.
|
Въ дн~ь ѓ'нъ бђдетъ вся'ко мњсто раꙁверза'яся до'мђ двд~вђ и^ живђщиM въ і^ерsлі'ме въ подвиже'нїе и^ въ раздњле'нїе”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος Σαβαώθ, ἐξολοθρεύσω τὰ ὀνόματα τῶν εἰδώλων ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἔτι αὐτῶν ἔσται μνεία· καὶ τοὺς ψευδοπροφήτας καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον ἐξαρῶ ἀπὸ τῆς γῆς.
|
И$ бђдетъ въ дн~ь ѓ^н# гл~етъ г~ь саваѓ'џъ, поᲄреблю` и^менA непрїяꙁньныхъ телесъ эT земля`, и^ ктомђ не бђдет# и^мъ помњне'нїе. и^ лжа'я пррoки, и^ дђхъ нечи'стыи и^змђ` эT ꙁемля`”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν προφητεύσῃ ἄνθρωπος ἔτι, καὶ ἐρεῖ πρὸς αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, οἱ γεννήσαντες αὐτόν· οὐ ζήσῃ, ὅτι ψευδῆ ἐλάλησας ἐπ᾿ ὀνόματι Κυρίου· καὶ συμποδιοῦσιν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, οἱ γεννήσαντες αὐτόν, ἐν τῷ προφητεύειν αὐτόν.
|
И бђдетъ а^ще проречетъ чл~къ, и^ речетъ к# немђ эTц~ъ е^го и^ мт~и е^го рожDшая е^го не жи'вᲆ бђдеши, ја%ко л#жа гл~а въ и^мя гн~е. и^ запнете е^мђ эTц~ъ е^го и^ мт~и еh е^гда` пррoчествовати начнетъ”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καταισχυνθήσονται οἱ προφῆται, ἕκαστος ἐκ τῆς ὁράσεως αὐτοῦ, ἐν τῷ προφητεύειν αὐτόν, καὶ ἐνδύσονται δέρριν τριχίνην ἀνθ᾿ ὧν ἐψεύσαντο.
|
И$ бђдетъ въ дн~ь ѓ'нъ, постыдяTся пррoцы ко'ждо эT видњнїя е^мђ не пррoчествова'ти и^мъ, и^ ѓ^блекђтся въ кожђ срънинђ ꙁане` сълга'ша.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐρεῖ· οὐκ εἰμὶ προφήτης ἐγώ, διότι ἄνθρωπος ἐργαζόμενος τὴν γῆν ἐγώ εἰμι, ὅτι ἄνθρωπος ἐγέννησέ με ἐκ νεότητός μου.
|
и^ рече'тъ, нњсмь пррoкъ а^ꙁъ, ја%ко чл~къ дњлая'й зе'млю а^ꙁъ е^смь, ꙁане` чл~къ роди мя эT ю'ности моея”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτόν· τί αἱ πληγαὶ αὗται ἀναμέσον τῶν χειρῶν σου; καὶ ἐρεῖ· ἃς ἐπλήγην ἐν τῷ οἴκῳ τῷ ἀγαπητῷ μου.
|
И$ рекђтъ к не'мђ, чт^о ја%зва с^и посредњ рђкђ твое'ю. и^ рече, е^же прободо'ша м^я въ домђ възлю'блен#нњм# м^и”
|
|
7
|
7
|
|
Ρομφαία ἐξεγέρθητι ἐπὶ τοὺς ποιμένας μου καὶ ἐπὶ ἄνδρα πολίτην μου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ· πατάξατε τοὺς ποιμένας καὶ ἐκσπάσατε τὰ πρόβατα, καὶ ἐπάξω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς ποιμένας.
|
ѓ^рђжїе въста'ни на па'стыря мое^го, и^ на мђжа эT колњна мое^го, гл~етъ г~ь вседръжи'тель. поражђ` па'стыря, и^ разы'идђтся ѓ'вца. и^ ѓ^бращђ рђкђ мою на малы'я па'сᲄыря”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἔσται ἐν πάσῃ τῇ γῇ, λέγει Κύριος, τὰ δύο μέρη αὐτῆς ἐξολοθρευθήσεται καὶ ἐκλείψει, τὸ δὲ τρίτον ὑπολειφθήσεται ἐν αὐτῇ·
|
И$ бђдетъ въ дн~ь ѓ'нъ на всю` ꙁе'млю, гл~етъ г~ь, дв^њ е^я ча'сти потребите'ся и^ ё^ги'блете, а^ треᲄїа ѓ^ста'нетъ на не'и.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ διάξω τὸ τρίτον διὰ πυρὸς καὶ πυρώσω αὐτούς, ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον, καὶ δοκιμῶ αὐτούς, ὡς δοκιμάζεται τὸ χρυσίον· αὐτὸς ἐπικαλέσεται τὸ ὄνομά μου, κἀγὼ ἐπακούσομαι αὐτῷ καὶ ἐρῶ· λαός μου οὗτός ἐστι, καὶ αὐτὸς ἐρεῖ, Κύριος ὁ Θεός μου.
|
и^ проведђ третїю ча'сть с#квозњ ѓ'гнь, и^ раздегђ я& ја%коже раждиза'ется сребро`, і^ и^скђшђ я& ја%коже и^скђша'ется зла'то. то'и призоветъ и'мя мое, и^ а^ꙁъ ё^слы'шђ и&, и^ рекђ, лю'дїе мои` с^и сђть. и^ тїи рекђтъ г~ь б~ъ мо'и”
|
|
Κεφάλαιο 14
|
Глvа, д~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΙΔΟΥ ἡμέραι ἔρχονται Κυρίου, καὶ διαμερισθήσονται τὰ σκῦλά σου ἐν σοί.
|
Се` де'нь гн~ь гряде'тъ, и^ раздњлится коры'сть твоя в тебњ.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐπισυνάξω πάντα τὰ ἔθνη ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς πόλεμον, καὶ ἁλώσεται ἡ πόλις, καὶ διαρπαγήσονται αἱ οἰκίαι, καὶ αἱ γυναῖκες μολυνθήσονται, καὶ ἐξελεύσεται τὸ ἥμισυ τῆς πόλεως ἐν αἰχμαλωσίᾳ, οἱ δὲ κατάλοιποι τοῦ λαοῦ μου οὐ μὴ ἐξολοθρευθῶσιν ἐκ τῆς πόλεως.
|
и^ съберђ вс^я ја%зы'ки на і^ерsлимъ въ бра'нь, и^ пре'имђтъ гра'дъ, и^ расхитятся домове, и^ же'ны ѓ^скверня'тся” І$ и^зы'идетъ по'лъ гра'да въ плњне'нїе, а^ ѓ^ста'нокъ людїи моиX не и'мђтся потреби'ти эT гра'да”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐξελεύσεται Κύριος καὶ παρατάξεται ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐκείνοις καθὼς ἡμέρα παρατάξεως αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ πολέμου.
|
І$ и^зы'идетъ г~ь, и^ ѓ^полчи'тся въ ја^ꙁы'цехъ ѓ'нњхъ, ја%коже дн~ь ѓ^плᲆче'нїю е^го въ дн~ь бра'ни. и^ прише'дъ ста` г~ь б~ъ мой, и^ вс^и ст~їи с ниM”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ στήσονται οἱ πόδες αὐτοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπὶ τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν τὸ κατέναντι ῾Ιερουσαλὴμ ἐξ ἀνατολῶν· καὶ σχισθήσεται τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν, τὸ ἥμισυ αὐτοῦ πρὸς ἀνατολάς καὶ τὸ ἥμισυ πρὸς θάλασσαν, χάος μέγα σφόδρα. καὶ κλινεῖ τὸ ἥμισυ τοῦ ὄρους πρὸς τὸν βορρᾶν καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ πρὸς νότον.
|
И$ ста'нета но'ѕњ е^го въ дн~ь ѓ'нъ на горњ` е^леѓ'н#стеи, ја%же е^сть пря'мо і^ерsлимђ на восто'къ. и^ раꙁведется гора` е^леѓн#ская по'лъ ея` къ востокоM, и^ полъ ея` къ морю, про'пасть ве'лїя ѕњло. и^ ё^кло'нится полъ горы` на сњверъ, и полъ ея на ю'гъ, дебрь ве'лїя.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐμφραχθήσεται ἡ φάραγξ τῶν ὀρέων μου, καὶ ἐγκολληθήσεται φάραγξ ὀρέων ἕως ᾿Ιασὸλ καὶ ἐμφραχθήσεται καθὼς ἐνεφράγη ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ συσσεισμοῦ, ἐν ἡμέραις ᾿Οζίου βασιλέως ᾿Ιούδα· καὶ ἥξει Κύριος ὁ Θεός μου καὶ πάντες οἱ ἅγιοι μετ᾿ αὐτοῦ.
|
и^ ꙁасы'плется дебрь го'рняа, и^ къ прилежа'щїи прил#пнетъ де'брь го'рняа и^ до нас#са. и^ нарастеT, ја%коже нарасте эT лица` трђсђ въ дн~ь ѓ^зїя цр~я і^ё'дова” И$ прїидетъ г~ь б~ъ мои, и^ вс^и ст~їи с нимъ.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ οὐκ ἔσται φῶς καὶ ψῦχος καὶ πάγος·
|
и^ бђдетъ въ дн~ь ѓ'нъ, не бђдетъ свњтъ н^о зима` и^ мра'зъ,
|
|
7
|
7
|
|
ἔσται μίαν ἡμέραν, καὶ ἡ ἡμέρα ἐκείνη γνωστὴ τῷ Κυρίῳ, καὶ οὐχ ἡμέρα καὶ οὐ νύξ, καὶ πρὸς ἑσπέραν ἔσται φῶς.
|
бђдетъ дн~ь е^ді'нъ, и^ дн~ь то'и зна'емъ бђдетъ гв~и, и^ не дн~ь и^ не но'щь, и^ при ве'чере бђдет# свњтъ”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελεύσεται ὕδωρ ζῶν ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, τὸ ἥμισυ αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν πρώτην καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν ἐσχάτην, καὶ ἐν θέρει καὶ ἐν ἔαρι ἔσται οὕτως.
|
И$ въ дн~ь ѓ'нъ и^зы'идетъ вода` жи'ва эT і^ерsлима, полъ ея` въ мо'ре прьвое, и^ полъ ея` въ мо'ре послњднее. въ жатвђ и^ въ ве'снђ бђдеT та'ко.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἔσται Κύριος εἰς βασιλέα ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν· ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται Κύριος εἷς καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἕν.
|
и^ бђдетъ г~ь въ цр~я по всеи земли`. въ дн~ь ѓ'нъ бђдетъ г~ь е^діn і^ и'мя е^го е^ді'но,
|
|
10
|
10
|
|
κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν καὶ τὴν ἔρημον ἀπὸ Γαβὲ ἕως Ρεμμὼν κατὰ νότον ῾Ιερουσαλήμ· Ραμὰ δὲ ἐπὶ τόπου μενεῖ ἀπὸ τῆς πύλης Βενιαμὶν ἕως τοῦ τόπου τῆς πύλης τῆς πρώτης, ἕως τῆς πύλης τῶν γωνιῶν καὶ ἕως τοῦ πύργου ᾿Αναμεήλ, ἕως τῶν ὑποληνίων τοῦ βασιλέως.
|
ѓ^бходя` всю зе'млю и^ пђсты'ня эT гавалъ и^ до рем#мона на ю'гъ і^ерsлимђ. и^ възнесе'тся на мњстњ, и^ пребђдеT эT вра'тъ венїами'нь до мњста вра'тъ прᲆвыхъ и^ даже до вра'тъ ё^гол#ныхᲆ. и^ эT стол#па` а^нани'лъ и^ до поDточи'лїя цр~я.
|
|
11
|
11
|
|
κατοικήσουσιν ἐν αὐτῇ, καὶ ἀνάθεμα οὐκ ἔσται ἔτι καὶ κατοικήσει ῾Ιερουσαλὴμ πεποιθότως.
|
и^ вселя'тся во'нь, и^ а^наџе'ма не бђдетъ ктомђ`, и^ всели'тся і^ерsлимᲆ надњ'ющися”
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ αὕτη ἔσται ἡ πτῶσις, ἣν κόψει Κύριος πάντας τοὺς λαούς, ὅσοι ἐπεστράτευσαν ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ· τακήσονται αἱ σάρκες αὐτῶν ἑστηκότων αὐτῶν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ρυήσονται ἐκ τῶν ὀπῶν αὐτῶν, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν τακήσεται ἐν τῷ στόματι αὐτῶν.
|
И$ с^е бђдетъ паде'нїе е^же и^с#сњчетъ г~ь вс^я лю'ди, е^ли'ко вое^ва'ша на і^ерsлимъ. і^ и^ста'ютᲆ пло'ти и^мъ стоя'щемъ на нога'хъ и^мъ, и^ ѓ^чеса` и^мъ и^стекђтъ и^зъ ѓ^бо'чїи и^хъ, и^ ја^зы'къ и^хъ растаеT въ ё^стњхъ и^хъ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔκστασις Κυρίου μεγάλη ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἐπιλήψονται ἕκαστος τῆς χειρὸς τοῦ πλησίον αὐτοῦ, καὶ συμπλακήσεται ἡ χεὶρ αὐτοῦ πρὸς τὴν χεῖρα τοῦ πλησίον αὐτοῦ.
|
и^ бђдетъ въ дн~ь ѓ'нъ ё'жасъ гн~ь ве'лїи на ни'хъ. і^ и^метъ ко'ждо ꙁа' рђкђ бли'жняго свое^го, и^ прило'жится рђка` е^го къ рђцњ бли'жняго свое^го,
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ὁ ᾿Ιούδας παρατάξεται ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ συνάξει τὴν ἰσχὺν πάντων τῶν λαῶν κυκλόθεν, χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ ἱματισμὸν εἰς πλῆθος σφόδρα.
|
и^ е^ще і^ё'да ѓ^полчи'тся въ і^ерsлимњ, и^ съберет# крњпость всњхъ людїи ѓ'крsтъ, ꙁла'то и^ сребро` и^ ри'ꙁы въ мно'жествїе ѕњло.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ αὕτη ἔσται ἡ πτῶσις τῶν ἵππων καὶ τῶν ἡμιόνων καὶ τῶν καμήλων καὶ τῶν ὄνων καὶ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν ὄντων ἐν ταῖς παρεμβολαῖς ἐκείναις κατὰ τὴν πτῶσιν ταύτην.
|
и^ с^е е^сть паде'нїе ко'немъ, и^ м#скомъ, вельблю'домъ, и^ ѓ^слоM, и^ всњмъ ско'томъ сђщимъ въ плъцњхъ ѓ'нњхъ по паде'нїю семђ.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἔσται ὅσοι ἐὰν καταλειφθῶσιν ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν τῶν ἐλθόντων ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἀναβήσονται κατ᾿ ἐνιαυτὸν τοῦ προσκυνῆσαι τῷ βασιλεῖ Κυρίῳ παντοκράτορι καὶ τοῦ ἑορτάζειν τὴν ἑορτὴν τῆς σκηνοπηγίας.
|
и бђдетъ е^ли'ко а^ще ѓ^ста'нетъ эT всњхъ ја^зы'къ прише'дъшихъ на і^ерsли'мъ, и^ въꙁы'идђтъ лњто на лњто покланя'тися цр~ю г~ђ вседрᲆжи'телю, и^ праꙁнова'ти въ празDньство скљ=нопигїино”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἔσται ὅσοι ἐὰν μὴ ἀναβῶσιν ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τῆς γῆς εἰς ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ προσκυνῆσαι τῷ βασιλεῖ Κυρίῳ παντοκράτορι, καὶ οὗτοι ἐκείνοις προστεθήσονται.
|
И$ бђдетъ е^ли'ко а^ще не въꙁы'идђтъ эT всњхъ пле'менъ земля` въ і^ерsлимъ поклони'тися цр~ю г~ђ вседръжи'телю, и^ сї ѓ'нњхъ приложатся, не бђдетъ на ни'хъ до'жда.
|
|
18
|
18
|
|
ἐὰν δὲ φυλὴ Αἰγύπτου μὴ ἀναβῇ μηδὲ ἔλθῃ ἐκεῖ, καὶ ἐπὶ τούτους ἔσται ἡ πτῶσις, ἣν πατάξει Κύριος πάντα τὰ ἔθνη, ὅσα ἐὰν μὴ ἀναβῇ τοῦ ἑορτάσαι τὴν ἑορτὴν τῆς σκηνοπηγίας.
|
а^ще ли же колњно е^гљ=пет#ско не въꙁы'идетъ ни прїидетъ, и^ на си'хъ бђдетъ ја%зва е^ю'же а^ще ё^раꙁи'тъ г~ь вс^я ја^ꙁы'ки е^ли'ко а^ще не въꙁы'идђтъ праꙁнова'ти праꙁника скљ=нопигїя.
|
|
19
|
19
|
|
αὕτη ἔσται ἡ ἁμαρτία Αἰγύπτου καὶ ἡ ἁμαρτία πάντων τῶν ἐθνῶν, ὅσα ἂν μὴ ἀναβῇ ἑορτάσαι τὴν ἑορτὴν τῆς σκηνοπηγίας.
|
с^е бђдетъ грњхъ е^гљ=птђ, и^ грњхъ всњмъ ја^ꙁыкомъ е^ли'ко а^ще не въꙁы'идђтᲆ празнова'ти пра'ꙁникъ скљ=нопигїиn.
|
|
20
|
20
|
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται τὸ ἐπὶ τὸν χαλινὸν τοῦ ἵππου ἅγιον τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, καὶ ἔσονται οἱ λέβητες ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου ὡς φιάλαι πρὸ προσώπου τοῦ θυσιαστηρίου.
|
Въ дн~ь ѓ'нъ бђдетъ е^же въ ё^здњ` коне'ви ст~о г~а вседръжи'теля, и^ бђдђтъ коно'би въ домђ гн~и ја%ко ча'шA преD лицемъ ѓ^лта'реви.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἔσται πᾶς λέβης ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ ἅγιον τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι· καὶ ἥξουσι πάντες οἱ θυσιάζοντες καὶ λήψονται ἐξ αὐτῶν καὶ ἑψήσουσιν ἐν αὐτοῖς. καὶ οὐκ ἔσται Χαναναῖος οὐκέτι ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου παντοκράτορος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
|
и^ бђдетᲆ всякъ коно'бъ въ і^ерsлимњ и^ въ і^ё^де'и ст~о гв~и вседръжи'телю. и прїидђтъ вс^и жрђщеи, и^ прїимђтъ эT нихᲆ и^ сваряT в нихъ. и^ не бђдетъ ханане'и е^ще въ храмњ г~а вседръжи'теля въ дн~ь ѓ'нъ”
|
Категорії
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.