Глава 22
1
Лу́чше і́м'я до́броє, не́же бога́тство мно́го, па́че же сребра́ і зла́та благода́ть блага́я.
2
Бога́т і нищ сріто́ста друг дру́га, обої́х же Госпо́дь сотвори́.
3
Худо́г, ви́дів лука́ваго му́чима крі́пко, сам наказу́ється; безу́мнії же мимоше́дше отщети́шася.
4
Род прему́дрости страх Госпо́день, і бога́тство і сла́ва і живо́т.
5
Волчці́ і сі́ті на путе́х стро́потних, храня́й же свою́ ду́шу ізбіжи́ть їх.
6
Бога́тії убо́гими і́муть облада́ти,
7
і раби́ свої́м господе́м взайм даду́ть.
8
Сі́явий зла́я по́жнеть зла́я, я́зву же діл свої́х соверши́ть.
9
Му́жа ти́ха і дая́теля лю́бить Госпо́дь, суєту́ же діл єго́ сконча́єть.
10
Ми́луяй ни́щаго сам препита́ється; от свої́х бо хлі́бов даде́ убо́гому. Побі́ду і честь устроя́єть дая́й да́ри, оба́че ду́шу погубля́єть стяжа́вших.
