|
Главa в7i
|
Κεφάλαιο 12
|
|
1
|
1
|
| И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz: | ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· |
|
2
|
2
|
| сhне человёчь, посредЁ непрaвдъ и4хъ ты2 живeши, и5же џчи и4мутъ ви1дэти, и3 не ви1дzтъ, и3 ќшы и4мутъ є4же слhшати, и3 не слhшатъ, занE д0мъ преwгорчевazй є4сть. | υἱὲ ἀνθρώπου, ἐν μέσῳ τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν σὺ κατοικεῖς, οἵ ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς τοῦ βλέπειν καὶ οὐ βλέπουσι καὶ ὦτα ἔχουσι τοῦ ἀκούειν καὶ οὐκ ἀκούουσι, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί. |
|
3
|
3
|
| И# ты2, сhне человёчь, сотвори2 себЁ сосyды плBннически, и3 плэнeнъ бyди днeмъ пред8 ни1ми, и3 преселeнъ бyди t мёста твоегw2 на мёсто друг0е пред8 ни1ми, ћкw да ви1дzтъ, занE д0мъ прогнэвлszй є4сть. | καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ποίησον σεαυτῷ σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας ἐνώπιον αὐτῶν καὶ αἰχμαλωτευθήσῃ ἐκ τοῦ τόπου σου εἰς ἕτερον τόπον ἐνώπιον αὐτῶν, ὅπως ἴδωσι, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί. |
|
4
|
4
|
| И# да и3знесeши сосyды тво‰, ћкw сосyдъ плённическій, днeмъ пред8 nчи1ма и4хъ: тh же и3зhдеши въ вeчеръ пред8 ни1ми, ћкоже и3сх0дитъ плённикъ. | καὶ ἐξοίσεις τὰ σκεύη σου σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας κατ᾿ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ σὺ ἐξελεύσῃ ἑσπέρας ὡς ἐκπορεύεται αἰχμάλωτος· |
|
5
|
5
|
| Прокопaй себЁ стёну, и3 да и3зhдеши сквозЁ ю5 пред8 ни1ми. | ἐνώπιον αὐτῶν διόρυξον σεαυτῷ εἰς τὸν τοῖχον καὶ διεξελεύσῃ δι᾿ αὐτοῦ· |
|
6
|
6
|
| На рaменэхъ взsтъ бyдеши и3 покровeнъ и3зhдеши, лицE твоE покрhеши, и3 да не ви1диши земли2, понeже чyдо тS дaхъ д0му ї}леву. | ἐνώπιον αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀναληφθήσῃ καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσῃ, τὸ πρόσωπόν σου συγκαλύψεις καὶ οὐ μὴ ἴδῃς τὴν γῆν, διότι τέρας δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ. |
|
7
|
7
|
| И# сотвори1хъ тaкw всE, є3ли1ко ми2 заповёда гDь: и3 сосyды и3знес0хъ ћкw сосyды плённичы днeмъ, и3 въ вeчеръ прокопaхъ себЁ стёну рук0ю, и3 w4тай и3зыд0хъ, и3 на рaмена взsтъ бhхъ пред8 ни1ми. | καὶ ἐποίησα οὕτως κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατό μοι, καὶ σκεύη ἐξήνεγκα ὡς σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας καὶ ἑσπέρας διώρυξα ἐμαυτῷ τὸν τοῖχον καὶ κεκρυμμένος ἐξῆλθον, ἐπ᾿ ὤμων ἀνελήφθην ἐνώπιον αὐτῶν. - |
|
8
|
8
|
| И# бhсть сл0во гDне заyтра ко мнЁ гlz: | Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου τὸ πρωΐ πρός με λέγων· |
|
9
|
9
|
| сhне человёчь, не рёша ли къ тебЁ д0мъ ї}левъ, д0мъ прогнэвлszй: чт0 ты твори1ши; | υἱὲ ἀνθρώπου, οὐκ εἶπαν πρός σὲ ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, οἶκος ὁ παραπικραίνων· τί σὺ ποιεῖς; |
|
10
|
10
|
| Рцы2 къ ни6мъ: тaкw гlетъ гDь бGъ: ко кнsзю и3 старёйшинамъ їеrли6млимъ, и3 всемY д0му ї}леву, и5же сyть средЁ и4хъ, | εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὁ ἄρχων καὶ ὁ ἀφηγούμενος ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ παντὶ οἴκω ᾿Ισραήλ, οἵ εἰσιν ἐν μέσῳ αὐτῶν, |
|
11
|
11
|
| рцы2, ћкw ѓзъ чудесA творю2, ћкоже сотвори1хъ, си1це и5мъ бyдетъ: во преселeніи и3 во плэнeніи и3зhдутъ. | εἰπόν, ὅτι ἐγὼ τέρατα ποιῶ ἐν μέσῳ αὐτῆς· ὃν τρόπον πεποίηκα, οὕτως ἔσται αὐτοῖς· ἐν μετοικεσίᾳ καὶ ἐν αἰχμαλωσίᾳ πορεύσονται, |
|
12
|
12
|
| И# кнsзь средЁ и4хъ на рaмена взsтъ бyдетъ, и3 w4тай и3зhдетъ сквозЁ стёну, и3 прокопaетъ, є4же є3мY и3зhти сквозЁ ю5, лицE своE покрhетъ, да не ви1димь бyдетъ nчесы2, и3 сaмъ земли2 не ќзритъ. | καὶ ὁ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀρθήσεται καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσεται διὰ τοῦ τοίχου, καὶ διορύξει τοῦ ἐξελθεῖν αὐτὸν δι᾿ αὐτοῦ· τὸ πρόσωπον αὐτοῦ συγκαλύψει, ὅπως μὴ ὁραθῇ ὀφθαλμῷ, καὶ αὐτὸς τὴν γῆν οὐκ ὄψεται. |
|
13
|
13
|
| И# прострY мрeжу мою2 нaнь, и3 ћтъ бyдетъ во њдержaніи моeмъ, и3 введY є3го2 въ вавmлHнъ въ зeмлю халдeйску, и3 не ќзритъ є3S, и3 тaмw скончaетсz. | καὶ ἐκπετάσω τὸ δίκτυόν μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ συλληφθήσεται ἐν τῇ περιοχῇ μου, καὶ ἄξω αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα εἰς γῆν Χαλδαίων, καὶ αὐτὴν οὐκ ὄψεται καὶ ἐκεῖ τελευτήσει. |
|
14
|
14
|
| И# вс‰, и5же w4крестъ є3гw2, пом0щники є3гw2, и3 вс‰ заступaющыz є3го2 разсёю по всBмъ вётрwмъ, и3 мeчь и3злію2 в8слёдъ и4хъ: | καὶ πάντας τοὺς κύκλῳ αὐτοῦ τοὺς βοηθοὺς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἀντιλαμβανομένους αὐτοῦ διασπερῶ εἰς πάντα ἄνεμον καὶ ρομφαίαν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτῶν· |
|
15
|
15
|
| и3 ўвёдzтъ, ћкw ѓзъ гDь, и3 є3гдA разсhплю | во kзhки и3 разсёю | по странaмъ: | καὶ γνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ διασκορπίσαι με αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις. |
|
16
|
16
|
| и3 њстaвлю t ни1хъ мyжы въ число2 t мечA и3 t глaда и3 t смeрти, ћкw да повёдzтъ вс‰ беззакHніz и4хъ во kзhцэхъ, ѓможе вни1дутъ: и3 ўвёдzтъ, ћкw ѓзъ гDь. | καὶ ὑπολείψομαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρας ἀριθμῷ ἐκ ρομφαίας καὶ ἐκ λιμοῦ καὶ ἐκ θανάτου, ὅπως ἐκδιηγῶνται πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος. - |
|
17
|
17
|
| И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz: | Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· |
|
18
|
18
|
| сhне человёчь, хлёбъ тв0й съ болёзнію снёси и3 в0ду твою2 со страдaніемъ и3 ск0рбію и3спіeши. | υἱὲ ἀνθρώπου, τὸν ἄρτον σου μετὰ ὀδύνης φάγεσαι καὶ τὸ ὕδωρ σου μετὰ βασάνου καὶ θλίψεως πίεσαι |
|
19
|
19
|
| И# речeши къ лю1демъ земли2: сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь живyщымъ во їеrли1мэ на земли2 ї}левэ: хлёбы сво‰ съ недостaткомъ снэдsтъ и3 в0ду свою2 съ пaгубою и3спію1тъ: ћкw да поги1бнетъ землS со и3сполнeніемъ свои1мъ, въ нечeстіи бо вси2 живyщіи въ нeй. | καὶ ἐρεῖς πρὸς τὸν λαὸν τῆς γῆς· τάδε λέγει Κύριος τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλὴμ ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραήλ· τοὺς ἄρτους αὐτῶν μετὰ ἐνδείας φάγονται καὶ τὸ ὕδωρ αὐτῶν μετὰ ἀφανισμοῦ πίονται, ὅπως ἀφανισθῇ ἡ γῆ σὺν πληρώματι αὐτῆς, ἐν ἀσεβείᾳ γὰρ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ· |
|
20
|
20
|
| И# грaди и4хъ населeнніи њпустёютъ, и3 землS и4хъ въ поги1бель бyдетъ, и3 ўвёсте, ћкw ѓзъ гDь. | καὶ αἱ πόλεις αὐτῶν αἱ κατοικούμεναι ἐξερημωθήσονται, καὶ ἡ γῆ εἰς ἀφανισμὸν ἔσται· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. |
|
21
|
21
|
| И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz: | Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· |
|
22
|
22
|
| сhне человёчь, кaz при1тча сіS вaмъ на земли2 ї}левэ, глаг0лющымъ: дHлги дни6, поги1бе всsкое видёніе; | υἱὲ ἀνθρώπου, τίς ἡ παραβολὴ ὑμῖν ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραὴλ λέγοντες· μακρὰν αἱ ἡμέραι, ἀπόλωλεν ὅρασις; |
|
23
|
23
|
| Сегw2 рaди рцы2 къ ни6мъ: тaкw гlетъ ґдwнаJ гDь: tвращY при1тчу сію2, и3 пот0мъ не рекyтъ при1тчи тоS д0мъ ї}левъ, ћкw речeши къ ни6мъ: прибли1жишасz днjе и3 сл0во всsкагw видёніz. | διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἀποστρέψω τὴν παραβολὴν ταύτην, καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσι τὴν παραβολὴν ταύτην οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, ὅτι λαλήσεις πρὸς αὐτούς· ἠγγίκασιν αἱ ἡμέραι καὶ λόγος πάσης ὁράσεως· |
|
24
|
24
|
| ЗанE не бyдетъ ктомY всsкое видёніе л0жное, и3 волхвyzй ўгHднаz средЁ сынHвъ ї}левыхъ. | ὅτι οὐκ ἔσται ἔτι πᾶσα ὅρασις ψευδὴς καὶ μαντευόμενος τὰ πρὸς χάριν ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, |
|
25
|
25
|
| Ћкw ѓзъ гDь возгlю словесA мо‰, возгlю и3 сотворю2 и3 не продолжY ктомY: во дни6 вaшz, д0ме прогнёваzй, рекY сл0во и3 сотворю2, гlетъ ґдwнаJ гDь. | διότι ἐγὼ Κύριος λαλήσω τοὺς λόγους μου, λαλήσω καὶ ποιήσω καὶ οὐ μὴ μηκύνω ἔτι· ὅτι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, οἶκος ὁ παραπικραίνων, λαλήσω λόγον καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος. - |
|
26
|
26
|
| И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz: | Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· |
|
27
|
27
|
| сhне человёчь, сE, д0мъ ї}левъ преwгорчевazй глаг0люще глаг0лютъ: видёніе, є4же сeй ви1дитъ, на дни6 мнHги, и3 на временA дHлга сeй прорицaетъ. | υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ὁ παραπικραίνων λέγοντες λέγουσιν· ἡ ὅρασις, ἣν οὗτος ὁρᾷ, εἰς ἡμέρας πολλάς, καὶ εἰς καιροὺς μακροὺς οὗτος προφητεύει. |
|
28
|
28
|
| Сегw2 рaди рцы2 къ ни6мъ: сі‰ гlетъ гDь бGъ: не продолжaтсz ктомY вс‰ словесA мо‰, ±же возгlю: ћкw возгlю сл0во и3 сотворю2, гlетъ ґдwнаJ гDь. | διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· οὐ μὴ μηκύνωσιν οὐκέτι πάντες οἱ λόγοι μου, οὓς ἂν λαλήσω· λαλήσω καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.