|
Главa }i
|
Κεφάλαιο 18
|
|
1
|
1
|
| И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz: | ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· |
|
2
|
2
|
| сhне человёчь, что2 вaмъ при1тча сіS на земли2 ї}левэ, глаг0лющымъ: nтцы2 kд0ша тeрпкое, ґ зубHмъ ч†дъ и4хъ nскHмины бhша; | υἱὲ ἀνθρώπου, τί ὑμῖν ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα καὶ οἱ ὀδόντες τῶν τέκνων ἐγομφίασαν; |
|
3
|
3
|
| ЖивY ѓзъ, гlетъ ґдwнаJ гDь, ѓще бyдетъ є3щE глаг0лема при1тча сіS во ї}ли. | ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν γένηται ἔτι λεγομένη ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τῷ ᾿Ισραήλ· |
|
4
|
4
|
| Ћкw вс‰ дyшы мо‰ сyть, ћкоже душA џтча, тaкw и3 душA сын0внz, мо‰ сyть: душA, ћже согрэши1тъ, тA ќмретъ, и3 зобaвшагw пaродки зyбы nскHминны бyдутъ. | ὅτι πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἐμαί εἰσιν, ὃν τρόπον ἡ ψυχὴ τοῦ πατρός, οὕτως καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ υἱοῦ, ἐμαί εἰσιν· ἡ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα, αὕτη ἀποθανεῖται. - |
|
5
|
5
|
| Человёкъ же, и4же є4сть првdнъ, творsй сyдъ и3 прaвду, | ῾Ο δὲ ἄνθρωπος ὃς ἔσται δίκαιος, ὁ ποιῶν κρίμα καὶ δικαιοσύνην, |
|
6
|
6
|
| на горaхъ не снёсть и3 nчeсъ свои1хъ не воздви1гнетъ на кумjры д0му ї}лева, и3 жены2 бли1жнzгw своегw2 не њсквернaвитъ и3 къ женЁ въ мёсzчныхъ сyщей не прибли1житсz, | ἐπὶ τῶν ὀρέων οὐ φάγεται καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐ μὴ ἐπάρῃ πρὸς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐ μὴ μιάνῃ καὶ πρὸς γυναῖκα ἐν ἀφέδρῳ οὖσαν οὐ προσεγγιεῖ |
|
7
|
7
|
| и3 человёку не наси1льствуетъ, зал0гъ должникY tдaстъ и3 хищeніемъ не восхи1титъ, хлёбъ св0й ѓлчному дaстъ и3 нагaго њблечeтъ въ ри1зу, | καὶ ἄνθρωπον οὐ μὴ καταδυναστεύσῃ, ἐνεχυρασμὸν ὀφείλοντος ἀποδώσει καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἁρπᾶται, τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι δώσει καὶ γυμνὸν περιβαλεῖ |
|
8
|
8
|
| и3 сребрA своегw2 въ ли1хву не дaстъ и3 прибhтка не в0зметъ, и3 t непрaвды tврати1тъ рyку свою2 и3 сyдъ сотвори1тъ междY мyжемъ и3 бли1жнимъ свои1мъ, | καὶ τὸ ἀργύριον αὐτοῦ ἐπὶ τόκῳ οὐ δώσει καὶ πλεονασμὸν οὐ λήψεται καὶ ἐξ ἀδικίας ἀποστρέψει τὴν χεῖρα αὐτοῦ, κρίμα δίκαιον ποιήσει ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πλησίον αὐτοῦ |
|
9
|
9
|
| и3 въ зaповэдехъ мои1хъ ходи1лъ и3 њправд†ніz мо‰ снабдёлъ, є4же твори1ти т†: првdнъ сeй є4сть, жи1знію жи1ти и4мать, гlетъ ґдwнаJ гDь. | καὶ τοῖς προστάγμασί μου πεπόρευται καὶ τὰ δικαιώματά μου πεφύλακται τοῦ ποιῆσαι αὐτά· δίκαιος οὗτός ἐστι, ζωῇ ζήσεται, λέγει Κύριος. - |
|
10
|
10
|
| И# ѓще роди1тъ сhна губи1телz, проливaющаго кр0вь и3 творsща грэхи2, | Καὶ ἐὰν γεννήσῃ υἱὸν λοιμὸν ἐκχέοντα αἷμα καὶ ποιοῦντα ἁμαρτήματα, |
|
11
|
11
|
| въ пyть nтцA своегw2 првdнагw не ходи1лъ, но и3 на горaхъ пожрE, и3 женY бли1жнzгw своегw2 њсквернaвилъ, | ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοῦ δικαίου οὐκ ἐπορεύθη, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων ἔφαγε καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἐμίανε |
|
12
|
12
|
| и3 ўб0гаго и3 ни1щаго преwби1дэ, и3 хищeніемъ восхи1тилъ и3 зал0га не tдaлъ, и3 къ кумjрwмъ положи2 џчи свои2, беззакHніz сотвори2, | καὶ πτωχὸν καὶ πένητα κατεδυνάστευσε καὶ ἅρπαγμα ἥρπασε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἀπέδωκε καὶ εἰς τὰ εἴδωλα ἔθετο τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ἀνομίαν πεποίηκε, |
|
13
|
13
|
| съ ли1хвою дадE и3 съ примножeніемъ пріsлъ, сeй жи1знію не поживeтъ: вс‰ сі‰ беззакHніz сотвори2, смeртію ќмретъ, кр0вь є3гw2 на нeмъ бyдетъ. | μετὰ τόκου ἔδωκε καὶ πλεονασμὸν ἔλαβεν, οὗτος ζωῇ οὐ ζήσεται, πάσας τὰς ἀνομίας ταύτας ἐποίησε, θανάτῳ θανατωθήσεται, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται. - |
|
14
|
14
|
| Ѓще же роди1тъ сhна, џнъ же ўви1дитъ вс‰ грэхи2 nтцA своегw2, ±же сотвори1лъ є4сть, и3 ўбои1тсz и3 не сотвори1тъ по ни6мъ, | ᾿Εὰν δὲ γεννήσῃ υἱόν, καὶ ἴδῃ πάσας τὰς ἁμαρτίας τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἃς ἐποίησε, καὶ φοβηθῇ καὶ μὴ ποιήσῃ κατ᾿ αὐτάς, |
|
15
|
15
|
| на горaхъ не снёсть и3 nчeсъ свои1хъ не положи1тъ къ кумjрwмъ д0му ї}лева, и3 жены2 п0друга своегw2 не њсквернaвитъ | ἐπὶ τῶν ὀρέων οὐ βέβρωκε καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐκ ἔθετο εἰς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐκ ἐμίανε |
|
16
|
16
|
| и3 человёка не наси1льствуетъ, и3 зал0га не ўдержи1тъ и3 хищeніемъ не восхи1титъ, хлёбъ св0й ѓлчному дaстъ и3 нaга њдёетъ ри1зою, | καὶ ἄνθρωπον οὐ κατεδυνάστευσε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἐνεχύρασε καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἥρπασε, τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι ἔδωκε καὶ γυμνὸν περιέβαλε, |
|
17
|
17
|
| и3 t непрaвды tврати1тъ рyку свою2, ли1хвы и3 примножeніz не в0зметъ, прaвду сотвори1тъ и3 въ зaповэдехъ мои1хъ ходи1ти бyдетъ: не скончaетсz въ непрaвдахъ nтцA своегw2, (но) жи1знь поживeтъ. | καὶ ἀπὸ ἀδικίας ἀπέστρεψε τὴν χεῖρα αὐτοῦ, τόκον οὐδὲ πλεονασμὸν οὐκ ἔλαβε, δικαιοσύνην ἐποίησε καὶ ἐν τοῖς προστάγμασί μου ἐπορεύθη, οὐ τελευτήσει ἐν ἀδικίαις πατρὸς αὐτοῦ, ζωῇ ζήσεται. |
|
18
|
18
|
| Nтeцъ же є3гw2 ѓще ск0рбію њскорби1тъ и3 хищeніемъ восхи1титъ, сопроти6внаz сотвори1тъ посредЁ людjй мои1хъ, и3 ќмретъ въ непрaвдахъ свои1хъ. | ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ ἐὰν θλίψει θλίψῃ καὶ ἁρπάσῃ ἅρπαγμα, ἐναντία ἐποίησεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ μου καὶ ἀποθανεῖται ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ. - |
|
19
|
19
|
| И# речeте: что2 ћкw не взS сhнъ непрaвды nтцA своегw2; Понeже сhнъ прaвду и3 ми1лость сотвори2, вс‰ зак0ны мо‰ соблюдE и3 сотвори2 |, жи1знію поживeтъ. | Καὶ ἐρεῖτε· τί ὅτι οὐκ ἔλαβε τὴν ἀδικίαν ὁ υἱὸς τοῦ πατρός; ὅτι ὁ υἱὸς δικαιοσύνην καὶ ἔλεος πεποίηκε, πάντα τὰ νόμιμά μου συνετήρησε καὶ ἐποίησεν αὐτά· ζωῇ ζήσεται. |
|
20
|
20
|
| Душa же согрэшaющаz, тA ќмретъ: сhнъ не в0зметъ непрaвды nтцA своегw2, и3 nтeцъ не в0зметъ непрaвды сhна своегw2: прaвда првdнагw на нeмъ бyдетъ, и3 беззак0ніе беззак0нника на нeмъ бyдетъ. | ἡ δὲ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα ἀποθανεῖται· ὁ δὲ υἱὸς οὐ λήψεται τὴν ἀδικίαν τοῦ πατρός, οὐδὲ ὁ πατὴρ λήψεται τὴν ἀδικίαν τοῦ υἱοῦ· δικαιοσύνη δικαίου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται, καὶ ἀνομία ἀνόμου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται. |
|
21
|
21
|
| И# беззак0нникъ ѓще њбрати1тсz t всёхъ беззак0ній свои1хъ, ±же сотвори1лъ, и3 сохрани1тъ вс‰ зaпwвэди мо‰ и3 сотвори1тъ сyдъ и3 прaвду и3 ми1лость, жи1знію поживeтъ и3 не ќмретъ: | καὶ ὁ ἄνομος ἐὰν ἀποστρέψῃ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, καὶ φυλάξηται πάσας τὰς ἐντολάς μου καὶ ποιήσῃ δικαιοσύνην καὶ ἔλεος, ζωῇ ζήσεται καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ. |
|
22
|
22
|
| вс‰ согрэшє1ніz є3гw2, є3ли6ка сотвори1лъ, не помzнyтсz є3мY: но въ прaвдэ своeй, ю4же сотвори1лъ, жи1въ бyдетъ. | πάντα τὰ παραπτώματα αὐτοῦ, ὅσα ἐποίησεν, οὐ μνησθήσεται, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ, ᾗ ἐποίησε, ζήσεται. |
|
23
|
23
|
| Е#дA хотёніемъ восхощY смeрти грёшника, гlетъ ґдwнаJ гDь, ґ не є4же њбрати1тисz є3мY t пути2 ѕлA и3 жи1ву бhти є3мY; | μὴ θελήσει θελήσω τὸν θάνατον τοῦ ἀνόμου, λέγει Κύριος, ὡς τὸ ἀποστρέψαι αὐτὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ζῆν αὐτόν; |
|
24
|
24
|
| И# ѓще соврати1тсz првdникъ t прaвды своеS и3 сотвори1тъ непрaвду по всBмъ беззак0ніємъ, ±же сотвори1лъ беззак0нникъ, вс‰ пр†вды є3гw2, ±же сотвори1лъ є4сть, не помzнyтсz: въ преступлeніи своeмъ, и4мже преступи2, и3 во грэсёхъ свои1хъ, и4миже согрэши2, въ ни1хъ ќмретъ. | ἐν δὲ τῷ ἀποστρέψαι δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιῆσαι ἀδικίαν κατὰ πάσας τὰς ἀνομίας, ἃς ἐποίησεν ὁ ἄνομος, πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ, ἃς ἐποίησεν, οὐ μὴ μνησθῶσιν· ἐν τῷ παραπτώματι αὐτοῦ, ᾧ παρέπεσε, καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ, αἷς ἥμαρτεν, ἐν αὐταῖς ἀποθανεῖται. |
|
25
|
25
|
| И# рек0сте: не ўпрaвитсz пyть гDень. Слhшите u5бо, вeсь д0мъ ї}левъ, є3дA пyть м0й не ўпрaвитсz; вaшъ ли пyть u5бо ўпрaвитсz; | καὶ εἴπατε· οὐ κατευθύνει ἡ ὁδὸς Κυρίου. ἀκούσατε δὴ πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραήλ· μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατευθύνει; οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν οὐ κατευθύνει; |
|
26
|
26
|
| Е#гдA соврати1тсz првdникъ t прaвды своеS и3 сотвори1тъ грёхъ, и3 ќмретъ въ преступлeніи, є4же сотвори1лъ, въ т0мъ ќмретъ. | ἐν τῷ ἀποστρέψαι τὸν δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιήσει παράπτωμα καὶ ἀποθάνῃ, ἐν τῷ παραπτώματι, ᾧ ἐποίησεν, ἐν αὐτῷ ἀποθανεῖται. |
|
27
|
27
|
| И# є3гдA њбрати1тсz беззак0нникъ t беззак0ніz своегw2, є4же сотвори1лъ, и3 сотвори1тъ сyдъ и3 прaвду, т0й дyшу свою2 снабдёлъ є4сть: | καὶ ἐν τῷ ἀποστρέψαι ἄνομον ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ, ἧς ἐποίησε, καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην, οὗτος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐφύλαξε |
|
28
|
28
|
| и3 ви1дэ и3 њбрати1сz t всёхъ беззак0ній свои1хъ, ±же сотвори2, жи1знію поживeтъ и3 не ќмретъ. | καὶ ἀπέστρεψεν ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, ζωῇ ζήσεται, οὐ μὴ ἀποθάνῃ. |
|
29
|
29
|
| И# глаг0летъ д0мъ ї}левъ: ўпрaвитсz пyть гDень. Е#дA пyть м0й не ўправлsетсz; q, д0ме ї}левъ, u5бо вaшъ ли пyть ўправлsетсz; | καὶ λέγουσιν ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐ κατορθοῖ ἡ ὁδὸς Κυρίου. μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατορθοῖ, οἶκος ᾿Ισραήλ; οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν οὐ κατορθοῖ; |
|
30
|
30
|
| (Сегw2 рaди) комyждо по пути2 є3гw2 суждY вaмъ, д0ме ї}левъ, гlетъ ґдwнаJ гDь: њбрати1тесz и3 tвeржитесz t всёхъ нечeстій вaшихъ, и3 не бyдутъ вaмъ непр†вды въ мучeніе: | ἕκαστον κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ κρινῶ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος. ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν ὑμῶν, καὶ οὐκ ἔσονται ὑμῖν εἰς κόλασιν ἀδικίας. |
|
31
|
31
|
| tвeржите t себє2 вс‰ нечє1стіz в†ша, и4миже нечeствовасте ко мнЁ, и3 сотвори1те себЁ сeрдце н0во и3 дyхъ н0въ, и3 сотвори1те вс‰ зaпwвэди мо‰: и3 вскyю ўмирaете, д0ме ї}левъ; гlетъ гDь. | ἀπορρίψατε ἀφ᾿ ἑαυτῶν πάσας τὰς ἀσεβείας ὑμῶν, ἃς ἠσεβήσατε εἰς ἐμὲ καὶ ποιήσατε ἑαυτοῖς καρδίαν καινὴν καὶ πνεῦμα καινόν· καὶ ἱνατί ἀποθνήσκετε, οἶκος ᾿Ισραήλ; |
|
32
|
32
|
| Понeже не хощY смeрти грёшника ўмирaющагw, гlетъ ґдwнаJ гDь, но є4же њбрати1тисz є3мY t пути2 своегw2 и3 жи1ти души2 є3гw2, гlетъ ґдwнаJ гDь: њбрати1тесz u5бо, и3 жи1ви бyдете. | διότι οὐ θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἀποθνήσκοντος, λέγει Κύριος. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.