|
Главa к7д
|
Κεφάλαιο 24
|
|
1
|
1
|
| И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ, въ девsтое лёто, въ мцcъ десsтый, въ десsтый дeнь мцcа, гlz: | ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ, ἐν τῷ μηνὶ τῷ δεκάτῳ, δεκάτῃ τοῦ μηνός, λέγων· |
|
2
|
2
|
| сhне человёчь, напиши2 себЁ и4мz днE сегw2, t негHже ўкрэпи1сz цaрь вавmлHнскій на їеrли1мъ, t сегw2 днE, и4же днeсь, | υἱὲ ἀνθρώπου, γράψον σεαυτῷ εἰς ἡμέραν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης, ἀφ' ἧς ἀπηρείσατο βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς σήμερον, |
|
3
|
3
|
| и3 рцы2 при1тчу къ д0му прогнэвлsющему, и3 речeши къ ни6мъ: сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: настaви кон0бъ, настaви и3 влjй въ џнь в0ду, | καὶ εἰπὸν ἐπὶ τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα παραβολὴν καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἐπίστησον τὸν λέβητα καὶ ἔγχεον εἰς αὐτὸν ὕδωρ |
|
4
|
4
|
| и3 вeрзи въ џнь на дв0е разсэчє1наz, всsкое разсэчeніе д0брое, г0лень и3 рaмо, њбрBзана t костeй, | καὶ ἔμβαλε εἰς αὐτὸν τὰ διχοτομήματα, πᾶν διχοτόμημα καλόν, σκέλος καὶ ὦμον ἐκσεσαρκισμένα ἀπὸ τῶν ὀστῶν |
|
5
|
5
|
| њ и3збрaнныхъ скотHвъ вз‰таz, и3 подгнэщaй костьми2 под8 ними2: возврЁ и3 воскипЁ, и3 свари1шасz кHсти є3гw2 посредЁ є3гw2. | ἐξ ἐπιλέκτων κτηνῶν εἰλημμένων καὶ ὑπόκαιε τὰ ὀστᾶ ὑποκάτω αὐτῶν· ἔζεσεν ἔζεσε, καὶ ἥψηται τὰ ὀστᾶ αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς. |
|
6
|
6
|
| Тогw2 рaди сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: q, градE кровeй! кон0бе, въ нeмже є4сть ћдъ, и3 ћдъ не и3зhде и3з8 негw2: по ќдwмъ є3гw2 и3знесE, не падE на нeмъ жрeбій. | διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ὦ πόλις αἱμάτων, λέβης ἐν ᾧ ἐστιν ἰὸς ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ ἰὸς οὐκ ἐξῆλθεν ἐξ αὐτῆς· κατὰ μέλος αὐτῆς ἐξήνεγκεν, οὐκ ἔπεσεν ἐπ' αὐτὴν κλῆρος. |
|
7
|
7
|
| Ћкw кр0вь є3гw2 средЁ є3гw2 є4сть, на глaдцэмъ кaмени вчини1хъ ю5: не проліsхъ є3S на зeмлю, є4же покрhти ю5 землeю, | ὅτι αἷμα αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐστιν, ἐπὶ λεωπετρίαν τέταχα αὐτό. οὐκ ἐκκέχυκα αὐτὸ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ καλύψαι ἐπ' αὐτὸ γῆν· |
|
8
|
8
|
| є4же навести2 ћрость мою2 (на ню2), во tмщeніе є4же tмсти1ти: дaхъ кр0вь є3гw2 на глaдцэмъ кaмени, є4же не покрhти є3S. | τοῦ ἀναβῆναι θυμὸν εἰς ἐκδίκησιν ἐκδικηθῆναι δέδωκα τὸ αἷμα αὐτῆς ἐπὶ λεωπετρίαν τοῦ μὴ καλύψαι αὐτό. |
|
9
|
9
|
| Тогw2 рaди сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: q, лю1тэ, градE кровeй! ѓзъ же возвели1чу главню2 | διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· κἀγὼ μεγαλυνῶ τὸν δαλὸν |
|
10
|
10
|
| и3 ўмн0жу дровA и3 возгнэщY џгнь, ћкw да и3стaютъ мzсA, и3 њскудёетъ ю3хA, и3 кHсти и3стaютъ, | καὶ πληθυνῶ τὰ ξύλα καὶ ἀνακαύσω τὸ πῦρ, ὅπως τακῇ τὰ κρέα καὶ ἐλαττωθῇ ὁ ζωμὸς |
|
11
|
11
|
| и3 стaнетъ на главнsхъ є3гw2, (т0щь) разгорёсz, ћкw да и3згори1тъ, и3 распали1тсz и3 сгори1тъ мёдь є3гw2, и3 и3стaетъ средЁ є3гw2 нечистотA є3гw2, и3 њскудёетъ ћдъ є3гw2: | καὶ στῇ ἐπὶ τοὺς ἄνθρακας, ὅπως προσκαυθῇ καὶ θερμανθῇ ὁ χαλκὸς αὐτῆς καὶ τακῇ ἐν μέσῳ ἀκαθαρσίας αὐτῆς, καὶ ἐκλίπῃ ὁ ἰὸς αὐτῆς, |
|
12
|
12
|
| да смири1тсz ћдъ є3гw2, и3 не и3зhдетъ и3з8 негw2 мн0гій ћдъ є3гw2, и3 посрами1тсz ћдъ є3гw2: | καὶ οὐ μὴ ἐξέλθῃ ἐξ αὐτῆς πολὺς ὁ ἰὸς αὐτῆς, καταισχυνθήσεται ὁ ἰὸς αὐτῆς, |
|
13
|
13
|
| въ нечистотЁ твоeй ўкр0пъ, понeже њсквернsлсz є3си2 ты2 и3 не њчи1стилсz t нечистоты2 твоеS: и3 что2 бyдетъ ѓще не њчи1стишисz по сeмъ, д0ндеже и3сп0лню ћрость мою2 въ тебЁ; | ἀνθ' ὧν ἐμιαίνου σύ. καὶ τί ἐὰν μὴ καθαρισθῇς ἔτι, ἕως οὗ ἐμπλήσω τὸν θυμόν μου; |
|
14
|
14
|
| Ѓзъ гDь гlахъ, и3 пріи1детъ, и3 сотворю2, и3 не ўкосню2, и3 не пощажY, и3 не бyду ўмолeнъ: по путє1мъ твои6мъ и3 по помыслHмъ твои6мъ суждY тебЁ, гlетъ ґдwнаJ гDь: сегw2 рaди, сE, ѓзъ суждY тебЁ по кр0вемъ твои6мъ и3 по помыслHмъ твои6мъ суждY тебЁ, нечи1сте, пресловyте и3 вели1кій на разгнёваніе. | ἐγὼ Κύριος λελάληκα, καὶ ἥξει, καὶ ποιήσω, οὐ διαστελῶ οὐδὲ μὴ ἐλεήσω· κατὰ τὰς ὁδούς σου, καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε, λέγει Κύριος. διὰ τοῦτο ἐγὼ κρινῶ σε κατὰ τὰ αἵματά σου καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε, ἡ ἀκάθαρτος, ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ τοῦ παραπικραίνειν. |
|
15
|
15
|
| И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz: | Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· |
|
16
|
16
|
| сhне человёчь, сE, ѓзъ взeмлю t тебє2 жел†ніz nчeсъ твои1хъ въ поражeніи, не восплaчи, нижE возрыдaй, нижE да пріи1дутъ тебЁ слeзы, | υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω ἐκ σοῦ τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν σου ἐν παρατάξει· οὐ μὴ κοπῇς οὐδ' οὐ μὴ κλαυσθῇς. |
|
17
|
17
|
| возстени2 молчS: стенaніе кр0ве, чрeслъ плaчь є4сть: да бyдутъ влaси твои2 сплетeни на тебЁ, и3 сап0зи твои2 на ногaхъ твои1хъ, и3 да не ўтёшишисz ўстнaми и4хъ, и3 хлёба мужeй да не снёси. | στεναγμὸς αἵματος, ὀσφύος, πένθους ἐστίν· οὐκ ἔσται τὸ τρίχωμά σου συμπεπλεγμένον ἐπὶ σὲ καὶ τὰ ὑποδήματά σου ἐν τοῖς ποσί σου, οὐ μὴ παρακληθῇς ἐν χείλεσιν αὐτῶν καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ μὴ φάγῃς. |
|
18
|
18
|
| И# глаг0лахъ къ лю1демъ заyтра, ћкоже заповёда ми2, и3 ќмре женA моS въ вeчеръ, и3 сотвори1хъ заyтра, ћкоже повелёсz ми2. | καὶ ἐλάλησα πρὸς τὸν λαὸν τὸ πρωΐ, ὃν τρόπον ἐνετείλατό μοι, καὶ ἀπέθανεν ἡ γυνή μου ἑσπέρας, καὶ ἐποίησα τὸ πρωΐ ὃν τρόπον ἐπετάγη μοι. |
|
19
|
19
|
| И# рек0ша ко мнЁ лю1діе: не возвэсти1ши ли нaмъ, что2 сyть сі‰, ±же ты2 твори1ши; | καὶ εἶπε πρός με ὁ λαός· οὐκ ἀναγγελεῖς ἡμῖν τί ἐστι ταῦτα, ἃ σὺ ποιεῖς; |
|
20
|
20
|
| И# рек0хъ къ ни6мъ: сл0во гDне бhсть ко мнЁ гlz: | καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς· λόγος Κυρίου ἐγένετο πρός με λέγων· |
|
21
|
21
|
| рцы2 къ д0му ї}леву, сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: сE, ѓзъ њскверню2 с™†z мо‰, велич†ніz крёпости вaшеz, жел†ніz nчeсъ вaшихъ, и3 и4хже щадsтъ дyши вaшz: и3 сhнове вaши и3 дщє1ри вaшz, ±же њстaвисте, мечeмъ падyтъ: | εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ βεβηλῶ τὰ ἅγιά μου, φρύαγμα ἰσχύος ὑμῶν, ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν ὑμῶν, καὶ ὑπὲρ ὧν φείδονται αἱ ψυχαὶ ὑμῶν· καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν, οὓς ἐγκατελίπετε, ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται. |
|
22
|
22
|
| и3 сотворитE, ћкоже ѓзъ сотвори1хъ: t ќстъ и4хъ не ўтёшитесz и3 хлёба мужeй не снёсте, | καὶ ποιήσετε ὃν τρόπον πεποίηκα· ἀπὸ στόματος αὐτῶν οὐ παρακληθήσεσθε καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ φάγεσθε, |
|
23
|
23
|
| и3 влaси вaши на главaхъ вaшихъ, и3 сап0зи вaши на ногaхъ вaшихъ: не бyдете терзaтисz, нижE плaкати, и3 и3стaете въ непрaвдахъ вaшихъ, и3 не ўтёшите кjйждо брaта своегw2. | καὶ αἱ κόμαι ὑμῶν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν, καὶ τὰ ὑποδήματα ὑμῶν ἐν τοῖς ποσὶν ὑμῶν· οὔτε μὴ κόψησθε οὔτε μὴ κλαύσητε, καὶ ἐντακήσεσθε ἐν ταῖς ἀδικίαις ὑμῶν καὶ παρακαλέσετε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. |
|
24
|
24
|
| И# бyдетъ вaмъ їезекjиль въ чyдо: по всемY є3ли6ка сотвори1хъ, сотворитE: є3гдA пріи1дутъ сі‰, и3 ўразумёете, ћкw ѓзъ ґдwнаJ гDь. | καὶ ἔσται ᾿Ιεζεκιὴλ ὑμῖν εἰς τέρας· κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησα, ποιήσετε, ὅταν ἔλθῃ ταῦτα· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. - |
|
25
|
25
|
| И# ты2, сhне человёчь, не въ дeнь ли т0й, є3гдA возмY t ни1хъ крёпость и4хъ, вознесeніе хвальбы2 и4хъ, жел†ніz џчію и4хъ и3 возношeніе души2 и4хъ, сhны и4хъ и3 дщє1ри и4хъ: | Καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, οὐχὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ὅταν λαμβάνων τὴν ἰσχὺν παρ' αὐτῶν, τὴν ἔπαρσιν τῆς καυχήσεως αὐτῶν, τὰ ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν αὐτῶν καὶ τὴν ἔπαρσιν ψυχῆς αὐτῶν, υἱοὺς αὐτῶν καὶ θυγατέρας αὐτῶν, |
|
26
|
26
|
| въ т0й дeнь пріи1детъ ўцэлёвый къ тебЁ возвэсти1ти тебЁ во ќшы, | ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἥξει ὁ ἀνασῳζόμενος πρὸς σὲ τοῦ ἀναγγεῖλαί σοι εἰς τὰ ὦτα; |
|
27
|
27
|
| въ т0й дeнь tвeрзутсz ўстA тво‰ ко ўцэлёвшему, и3 возглаг0леши и3 не премолчи1ши ктомY, и3 бyдеши и5мъ въ чyдо: и3 ўвёдzтъ, ћкw ѓзъ ґдwнаJ гDь. | ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διανοιχθήσεται τὸ στόμα σου πρὸς τὸν ἀνασῳζόμενον καὶ λαλήσεις καὶ οὐ μὴ ἀποκωφωθῇς οὐκέτι· καὶ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς τέρας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.