|
Глава́ є҃
|
Глава 5
|
|
1
|
1
|
|
И҆ прїидо́ша всѧ̑ племена̀ і҆и҃лєва къ даві́дꙋ въ хеврѡ́нъ и҆ глаго́лаша є҆мꙋ̀: сѐ, кѡ́сти твоѧ̑ и҆ пло́ть твоѧ̀ мы̀ є҆смы̀:
|
И пріидо́ша вся́ племена́ Ізра́илева къ даві́ду въ Хевро́нъ и глаго́лаша єму́: се́, ко́сти твоя́ и пло́ть твоя́ мы́ єсмы́:
|
|
2
|
2
|
|
и҆ вчера̀ и҆ тре́тїѧгѡ днѐ саꙋ́лꙋ сꙋ́щꙋ царю̀ над̾ на́ми, ты̀ бы́лъ є҆сѝ вводѧ́й и҆ и҆зводѧ́й і҆и҃лѧ, и҆ речѐ гдⷭ҇ь къ тебѣ̀: ты̀ оу҆пасе́ши лю́ди моѧ̑ і҆и҃лѧ и҆ ты̀ бꙋ́деши во́ждь лю́демъ мои̑мъ і҆и҃лю.
|
и вчера́ и тре́тіяго дне́ Сау́лу су́щу царю́ надъ на́ми, ты́ бы́лъ єси́ вводя́й и изводя́й Ізра́иля, и рече́ Госпо́дь къ тебѣ́: ты́ упасе́ши лю́ди моя́ Ізра́иля и ты́ бу́деши во́ждь лю́демъ мои́мъ Ізра́илю.
|
|
3
|
3
|
|
И҆ прїидо́ша всѝ старѣ̑йшины і҆и҃лєвы къ царю̀ въ хеврѡ́нъ, и҆ положѝ и҆̀мъ ца́рь даві́дъ завѣ́тъ въ хеврѡ́нѣ пред̾ гдⷭ҇емъ: и҆ пома́заша даві́да на ца́рство над̾ всѣ́мъ і҆и҃лемъ.
|
И пріидо́ша вси́ старѣ́йшины Ізра́илевы къ царю́ въ Хевро́нъ, и положи́ и́мъ ца́рь даві́дъ завѣ́тъ въ Хевро́нѣ предъ Го́сподемъ: и пома́заша даві́да на ца́рство надъ всѣ́мъ Ізра́илемъ.
|
|
4
|
4
|
|
Сы́нъ три́десѧти лѣ́тъ даві́дъ внегда̀ воцари́тисѧ є҆мꙋ̀, и҆ ца́рствова четы́редесѧть лѣ́тъ:
|
Сы́нъ три́десяти лѣ́тъ даві́дъ внегда́ воцари́тися єму́, и ца́рствова четы́редесять лѣ́тъ:
|
|
5
|
5
|
|
се́дмь лѣ́тъ и҆ мцⷭ҇ей ше́сть ца́рствова въ хеврѡ́нѣ над̾ і҆ꙋ́дою, и҆ три́десѧть трѝ лѣ̑та ца́рствова над̾ всѣ́мъ і҆и҃лемъ и҆ і҆ꙋ́дою во і҆ерⷭ҇ли́мѣ.
|
се́дмь лѣ́тъ и ме́сяцей ше́сть ца́рствова въ Хевро́нѣ надъ Іу́дою, и три́десять три́ лѣ́та ца́рствова надъ всѣ́мъ Ізра́илемъ и Іу́дою во Ієрусали́мѣ.
|
|
6
|
6
|
|
И҆ по́йде даві́дъ и҆ всѝ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ во і҆ерⷭ҇ли́мъ ко і҆евꙋсе́ю, живꙋ́щемꙋ на землѝ то́й. И҆ рѣ́ша даві́дꙋ: не вни́деши сѣ́мѡ, ꙗ҆́кѡ воста́ша хромі́и и҆ слѣпі́и глаго́люще: ꙗ҆́кѡ не вни́детъ даві́дъ сѣ́мѡ.
|
И по́йде даві́дъ и вси́ му́жіє єго́ во Ієрусали́мъ ко Ієвусе́ю, живу́щему на земли́ то́й. И рѣ́ша даві́ду: не вни́деши сѣ́мо, я́ко воста́ша хромі́и и слѣпі́и глаго́люще: я́ко не вни́детъ даві́дъ сѣ́мо.
|
|
7
|
7
|
|
И҆ взѧ̀ даві́дъ крѣ́пость сїѡ́ню: сїѧ̀ є҆́сть гра́дъ даві́довъ.
|
И взя́ даві́дъ крѣ́пость Сіо́ню: сія́ є́сть гра́дъ даві́довъ.
|
|
8
|
8
|
|
И҆ речѐ даві́дъ въ де́нь то́й: всѧ́къ поража́ѧй і҆евꙋсе́а да каса́етсѧ мече́мъ и҆ хромы́хъ и҆ слѣпы́хъ и҆ ненави́дѧщихъ дꙋшѝ даві́довы. Сегѡ̀ ра́ди рекꙋ́тъ: слѣпі́и и҆ хромі́и не вни́дꙋтъ въ до́мъ гдⷭ҇ень.
|
И рече́ даві́дъ въ де́нь то́й: вся́къ поража́яй Ієвусе́а да каса́єтся мече́мъ и хромы́хъ и слѣпы́хъ и ненави́дящихъ души́ даві́довы. Сего́ ра́ди реку́тъ: слѣпі́и и хромі́и не вни́дутъ въ до́мъ Госпо́день.
|
|
9
|
9
|
|
И҆ сѣ́де даві́дъ въ крѣ́пости, и҆ нарече́сѧ сїѧ̀ гра́дъ даві́довъ: и҆ созда̀ то́й гра́дъ ѡ҆́колѡ ѿ краегра́дїѧ, и҆ до́мъ сво́й.
|
И сѣ́де даві́дъ въ крѣ́пости, и нарече́ся сія́ гра́дъ даві́довъ: и созда́ то́й гра́дъ о́коло от краєгра́дія, и до́мъ сво́й.
|
|
10
|
10
|
|
И҆ и҆дѧ́ше даві́дъ и҆ды́й и҆ велича́емь, и҆ гдⷭ҇ь вседержи́тель съ ни́мъ.
|
И идя́ше даві́дъ иды́й и велича́ємь, и Госпо́дь Вседержи́тель съ ни́мъ.
|
|
11
|
11
|
|
И҆ посла̀ хїра́мъ ца́рь тѵ́рскїй послы̀ къ даві́дꙋ, и҆ дре́ва ке́дрѡва, и҆ древодѣ́лей, и҆ каменодѣ́лателей, и҆ созда́ша до́мъ даві́дꙋ.
|
И посла́ хіра́мъ ца́рь ти́рскій послы́ къ даві́ду, и дре́ва ке́дрова, и древодѣ́лей, и каменодѣ́лателей, и созда́ша до́мъ даві́ду.
|
|
12
|
12
|
|
И҆ оу҆разꙋмѣ̀ даві́дъ, ꙗ҆́кѡ оу҆гото́ва є҆го̀ гдⷭ҇ь въ царѧ̀ над̾ і҆и҃лемъ, и҆ ꙗ҆́кѡ вознесе́сѧ ца́рство є҆гѡ̀ люді́й є҆гѡ̀ ра́ди і҆и҃лѧ.
|
И уразумѣ́ даві́дъ, я́ко угото́ва єго́ Госпо́дь въ царя́ надъ Ізра́илемъ, и я́ко вознесе́ся ца́рство єго́ люді́й єго́ ра́ди Ізра́иля.
|
|
13
|
13
|
|
И҆ поѧ́тъ даві́дъ є҆щѐ жєны̀ и҆ подлѡ́жницы ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма по прише́ствїи свое́мъ ѿ хеврѡ́на: и҆ бы́ша даві́дꙋ є҆щѐ сы́нове и҆ дщє́ри.
|
И поя́тъ даві́дъ єще́ жены́ и подло́жницы от Ієрусали́ма по прише́ствіи своє́мъ от Хевро́на: и бы́ша даві́ду єще́ сы́нове и дще́ри.
|
|
14
|
14
|
|
И҆ сїѧ̑ и҆мена̀ роди́вшымсѧ є҆мꙋ̀ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: самꙋ́съ и҆ сѡва́въ, и҆ наѳа́нъ и҆ соломѡ́нъ,
|
И сія́ имена́ роди́вшымся єму́ во Ієрусали́мѣ: саму́съ и Сова́въ, и наѳа́нъ и Соломо́нъ,
|
|
15
|
15
|
|
и҆ є҆веа́ръ и҆ є҆лїсꙋ́е, и҆ нафе́къ и҆ і҆ефїѐ,
|
и євеа́ръ и Єлісу́є, и Нафе́къ и Ієфіє́,
|
|
16
|
16
|
|
и҆ є҆лїсама̀ и҆ є҆лїдаѐ и҆ є҆лїфала́ѳъ, самаѐ, і҆есїва́ѳъ, наѳа́нъ, галамаа́нъ, і҆еваа́ръ, ѳеисꙋ́съ, є҆лїфала́ѳъ, наге́ѳъ, нафе́къ, і҆анаѳа́нъ и҆ леасамѵ́съ, ваалїма́ѳъ, є҆лїфаа́ѳъ.
|
и Єлісама́ и Єлідає́ и Єліфала́ѳъ, самає́, Ієсіва́ѳъ, наѳа́нъ, Галамаа́нъ, Ієваа́ръ, Ѳеису́съ, Єліфала́ѳъ, наге́ѳъ, Нафе́къ, Іанаѳа́нъ и леасами́съ, Вааліма́ѳъ, Єліфаа́ѳъ.
|
|
17
|
17
|
|
И҆ оу҆слы́шаша и҆ноплемє́нницы, ꙗ҆́кѡ пома́засѧ даві́дъ ца́рь над̾ і҆и҃лемъ, и҆ взыдо́ша всѝ и҆ноплемє́нницы и҆ска́ти даві́да. И҆ оу҆слы́ша даві́дъ, и҆ сни́де въ крѣ́пость.
|
И услы́шаша иноплеме́нницы, я́ко пома́зася даві́дъ ца́рь надъ Ізра́илемъ, и взыдо́ша вси́ иноплеме́нницы иска́ти даві́да. И услы́ша даві́дъ, и сни́де въ крѣ́пость.
|
|
18
|
18
|
|
И҆ноплемє́нницы же прїидо́ша и҆ соедини́шасѧ во ю҆до́ли тїта́нстѣй.
|
Иноплеме́нницы же пріидо́ша и соєдини́шася во юдо́ли тіта́нстѣй.
|
|
19
|
19
|
|
И҆ вопросѝ даві́дъ гдⷭ҇а, глаго́лѧ: взы́дꙋ ли ко и҆ноплеме́нникѡмъ; и҆ преда́си ли ѧ҆̀ въ рꙋ́цѣ моѝ; И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ даві́дꙋ: взы́ди, ꙗ҆́кѡ предаѧ̀ преда́мъ и҆ноплеме́нники въ рꙋ́цѣ твоѝ.
|
И вопроси́ даві́дъ Го́спода, глаго́ля: взы́ду ли ко иноплеме́нникомъ? и преда́си ли я́ въ ру́цѣ мои́? И рече́ Госпо́дь къ даві́ду: взы́ди, я́ко предая́ преда́мъ иноплеме́нники въ ру́цѣ твои́.
|
|
20
|
20
|
|
И҆ прїи́де даві́дъ съ вы́шнихъ сѣ́чей и҆ посѣчѐ и҆ноплеме́нники та́мѡ. И҆ речѐ даві́дъ: и҆зсѣчѐ гдⷭ҇ь врагѝ моѧ̑ и҆ноплеме́нники предо мно́ю, ꙗ҆́коже пресѣка́ютсѧ во́ды. Сегѡ̀ ра́ди нарече́сѧ и҆́мѧ мѣ́ста тогѡ̀ свы́ше сѣ́чей.
|
И пріи́де даві́дъ съ вы́шнихъ сѣ́чей и посѣче́ иноплеме́нники та́мо. И рече́ даві́дъ: изсѣче́ Госпо́дь враги́ моя́ иноплеме́нники предо мно́ю, я́коже пресѣка́ются во́ды. Сего́ ра́ди нарече́ся и́мя мѣ́ста того́ свы́ше сѣ́чей.
|
|
21
|
21
|
|
И҆ ѡ҆ста́виша та́мѡ (и҆ноплемє́нницы) бо́ги своѧ̑, и҆ взѧ̀ и҆̀хъ даві́дъ и҆ мꙋ́жїе и҆̀же съ ни́мъ (и҆ речѐ даві́дъ сожещѝ и҆̀хъ во ѻ҆гнѝ).
|
И оста́виша та́мо [иноплеме́нницы] бо́ги своя́, и взя́ и́хъ даві́дъ и му́жіє и́же съ ни́мъ [и рече́ даві́дъ сожещи́ и́хъ во огни́].
|
|
22
|
22
|
|
И҆ приложи́ша па́ки прїитѝ и҆ноплемє́нницы и҆ собра́шасѧ на ю҆до́ли тїта́нстѣй.
|
И приложи́ша па́ки пріити́ иноплеме́нницы и собра́шася на юдо́ли тіта́нстѣй.
|
|
23
|
23
|
|
И҆ вопросѝ даві́дъ гдⷭ҇а: взы́дꙋ ли ко и҆ноплеме́нникѡмъ; и҆ преда́си ли и҆̀хъ въ рꙋ́цѣ моѝ; И҆ речѐ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь: не и҆сходѝ на срѣ́тенїе и҆̀мъ, но оу҆клони́сѧ ѿ ни́хъ, и҆ пристꙋ́пиши къ ни̑мъ бли́з̾ дꙋбра́вы пла́ча:
|
И вопроси́ даві́дъ Го́спода: взы́ду ли ко иноплеме́нникомъ? и преда́си ли и́хъ въ ру́цѣ мои́? И рече́ єму́ Госпо́дь: не исходи́ на срѣ́теніє и́мъ, но уклони́ся от ни́хъ, и присту́пиши къ ни́мъ бли́зъ дубра́вы пла́ча:
|
|
24
|
24
|
|
и҆ бꙋ́детъ, є҆гда̀ оу҆слы́шиши гла́съ шꙋ́ма ѿ дꙋбра́вы пла́ча, тогда̀ сни́деши къ ни̑мъ, ꙗ҆́кѡ тогда̀ и҆зы́детъ гдⷭ҇ь пред̾ тобо́ю сѣщѝ на бра́ни и҆ноплеме́нники.
|
и бу́детъ, єгда́ услы́шиши гла́съ шу́ма от дубра́вы пла́ча, тогда́ сни́деши къ ни́мъ, я́ко тогда́ изы́детъ Госпо́дь предъ тобо́ю сѣщи́ на бра́ни иноплеме́нники.
|
|
25
|
25
|
|
И҆ сотворѝ даві́дъ, ꙗ҆́коже заповѣ́да є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь, и҆ и҆збѝ и҆ноплеме́нники ѿ гаваѡ́на да́же до землѝ гази́ра.
|
И сотвори́ даві́дъ, я́коже заповѣ́да єму́ Госпо́дь, и изби́ иноплеме́нники от гавао́на да́же до земли́ гази́ра.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.