|
ΠΕΤΡΟΥ А΄
|
Перше соборне послання святого апостола Петра
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глава 1
|
|
1
|
1
|
|
Πέτρος, ἀπόστολος Ἰησοῦ χριστοῦ, ἐκλεκτοῖς παρεπιδήμοις διασπορᾶς Πόντου, Γαλατίας, Καππαδοκίας, Ἀσίας, καὶ Βιθυνίας,
|
|
|
2
|
2
|
|
κατὰ πρόγνωσιν θεοῦ πατρός, ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος, εἰς ὑπακοὴν καὶ ῥαντισμὸν αἵματος Ἰησοῦ χριστοῦ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη πληθυνθείη.
|
по прозрѣ́нію Бо́га Отца́, во святы́ни Ду́ха, въ послуша́ніє и кропле́ніє кро́ве Іису́съ Христо́вы: благода́ть ва́мъ и ми́ръ да умно́жится.
|
|
3
|
3
|
|
Εὐλογητὸς ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ χριστοῦ, ὁ κατὰ τὸ πολὺ αὐτοῦ ἔλεος ἀναγεννήσας ἡμᾶς εἰς ἐλπίδα ζῶσαν δι’ ἀναστάσεως Ἰησοῦ χριστοῦ ἐκ νεκρῶν,
|
Благослове́нъ Бо́гъ и Оте́цъ Го́спода на́шего Іису́са Христа́, И́же по мно́зей Своє́й ми́лости порожде́й на́съ во упова́ніє жи́во воскресе́ніємъ Іису́съ Христо́вымъ от ме́ртвыхъ,
|
|
4
|
4
|
|
εἰς κληρονομίαν ἄφθαρτον καὶ ἀμίαντον καὶ ἀμάραντον, τετηρημένην ἐν οὐρανοῖς εἰς ὑμᾶς,
|
въ наслѣ́діє нетлѣ́нно и нескве́рно и неувяда́ємо, соблюде́но на небесѣ́хъ ва́съ ра́ди,
|
|
5
|
5
|
|
τοὺς ἐν δυνάμει θεοῦ φρουρουμένους διὰ πίστεως εἰς σωτηρίαν ἑτοίμην ἀποκαλυφθῆναι ἐν καιρῷ ἐσχάτῳ.
|
и́же си́лою Бо́жією соблюда́єми єсте́ чрезъ вѣ́ру, во спасе́ніє гото́воє яви́тися во вре́мя послѣ́днеє.
|
|
6
|
6
|
|
Ἐν ᾧ ἀγαλλιᾶσθε, ὀλίγον ἄρτι, εἰ δέον ἐστίν, λυπηθέντες ἐν ποικίλοις πειρασμοῖς,
|
О не́мже ра́дуйтеся, ма́ло ны́нѣ, а́ще лѣ́по є́сть, приско́рбни бы́вше въ разли́чныхъ напа́стѣхъ:
|
|
7
|
7
|
|
ἵνα τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως πολὺ τιμιώτερον χρυσίου τοῦ ἀπολλυμένου, διὰ πυρὸς δὲ δοκιμαζομένου, εὑρεθῇ εἰς ἔπαινον καὶ τιμὴν καὶ εἰς δόξαν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ χριστοῦ·
|
да искуше́ніє ва́шея вѣ́ры многочестнѣ́йше зла́та ги́бнуща, огне́мъ же искуше́на, обря́щется въ похвалу́ и че́сть и сла́ву, во открове́ніи Іису́съ Христо́вѣ,
|
|
8
|
8
|
|
ὃν οὐκ εἰδότες ἀγαπᾶτε, εἰς ὃν ἄρτι μὴ ὁρῶντες, πιστεύοντες δέ, ἀγαλλιᾶσθε χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ καὶ δεδοξασμένῃ,
|
Єго́же не ви́дѣвше лю́бите, (и) на Него́же ны́нѣ не зря́ще, вѣ́рующе же, ра́дуєтеся ра́достію неизглаго́ланною и просла́вленною,
|
|
9
|
9
|
|
κομιζόμενοι τὸ τέλος τῆς πίστεως ὑμῶν, σωτηρίαν ψυχῶν.
|
пріє́млюще кончи́ну вѣ́рѣ ва́шей, спасе́ніє душа́мъ:
|
|
10
|
10
|
|
Περὶ ἧς σωτηρίας ἐξεζήτησαν καὶ ἐξηρεύνησαν προφῆται οἱ περὶ τῆς εἰς ὑμᾶς χάριτος προφητεύσαντες·
|
о не́мже спасе́ніи взыска́ша и испыта́ша проро́цы, и́же о ва́шей благода́ти прореко́ша,
|
|
11
|
11
|
|
ἐρευνῶντες εἰς τίνα ἢ ποῖον καιρὸν ἐδήλου τὸ ἐν αὐτοῖς πνεῦμα χριστοῦ, προμαρτυρόμενον τὰ εἰς χριστὸν παθήματα, καὶ τὰς μετὰ ταῦτα δόξας.
|
испыта́юще, въ каково́ или́ въ ко́є вре́мя явля́ше въ ни́хъ Ду́хъ Христо́въ, пре́жде свидѣ́телствуя о Христо́выхъ страсте́хъ, и о сла́вахъ, я́же по си́хъ:
|
|
12
|
12
|
|
Οἷς ἀπεκαλύφθη ὅτι οὐχ ἑαυτοῖς, ὑμῖν δὲ διηκόνουν αὐτά, ἃ νῦν ἀνηγγέλη ὑμῖν διὰ τῶν εὐαγγελισαμένων ὑμᾶς ἐν πνεύματι ἁγίῳ ἀποσταλέντι ἀπ’ οὐρανοῦ, εἰς ἃ ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακύψαι.
|
и́мже откры́ся, я́ко не и́мъ самѣ́мъ, но на́мъ служа́ху сія́, я́же ны́нѣ возвѣсти́шася ва́мъ благовѣствова́вшими ва́мъ Ду́хомъ Святы́мъ по́сланнымъ съ небесе́, въ ня́же жела́ютъ а́нгели прини́кнути.
|
|
13
|
13
|
|
Διὸ ἀναζωσάμενοι τὰς ὀσφύας τῆς διανοίας ὑμῶν, νήφοντες, τελείως ἐλπίσατε ἐπὶ τὴν φερομένην ὑμῖν χάριν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ χριστοῦ·
|
Тѣ́мже, (возлю́бленніи,) препоя́савше чре́сла помышле́нія ва́шего, трезвя́щеся, соверше́ннѣ упова́йте на приноси́мую ва́мъ благода́ть открове́ніємъ Іису́съ Христо́вымъ.
|
|
14
|
14
|
|
ὡς τέκνα ὑπακοῆς, μὴ συσχηματιζόμενοι ταῖς πρότερον ἐν τῇ ἀγνοίᾳ ὑμῶν ἐπιθυμίαις,
|
Я́ко ча́да послуша́нія, не преобразу́ющеся пе́рвыми невѣ́дѣнія ва́шего похотѣ́ніи,
|
|
15
|
15
|
|
ἀλλὰ κατὰ τὸν καλέσαντα ὑμᾶς ἅγιον καὶ αὐτοὶ ἅγιοι ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ γενήθητε·
|
но по зва́вшему вы́ свято́му, и са́ми свя́ти во все́мъ житіи́ бу́дите.
|
|
16
|
16
|
|
διότι γέγραπται, Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι.
|
Зане́ пи́сано є́сть: свя́ти бу́дите, я́ко А́зъ свя́тъ є́смь.
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ εἰ πατέρα ἐπικαλεῖσθε τὸν ἀπροσωπολήπτως κρίνοντα κατὰ τὸ ἑκάστου ἔργον, ἐν φόβῳ τὸν τῆς παροικίας ὑμῶν χρόνον ἀναστράφητε·
|
И а́ще Отца́ называ́єте нелицемѣ́рно судя́ща кому́ждо по дѣ́лу, со стра́хомъ житія́ ва́шего вре́мя жи́телствуйте,
|
|
18
|
18
|
|
εἰδότες ὅτι οὐ φθαρτοῖς, ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ, ἐλυτρώθητε ἐκ τῆς ματαίας ὑμῶν ἀναστροφῆς πατροπαραδότου,
|
вѣ́дяще, я́ко не истлѣ́ннымъ сребро́мъ или́ зла́томъ изба́вистеся от су́єтнаго ва́шего житія́ отцы́ пре́даннаго,
|
|
19
|
19
|
|
ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου χριστοῦ,
|
но честно́ю кро́вію я́ко а́гнца непоро́чна и пречи́ста Христа́,
|
|
20
|
20
|
|
προεγνωσμένου μὲν πρὸ καταβολῆς κόσμου, φανερωθέντος δὲ ἐπ’ ἐσχάτων τῶν χρόνων δι’ ὑμᾶς,
|
предъувѣ́дѣна у́бо пре́жде сложе́нія мі́ра, я́вльшася же въ послѣ́дняя лѣ́та ва́съ ра́ди,
|
|
21
|
21
|
|
τοὺς δι’ αὐτοῦ πιστεύοντας εἰς θεόν, τὸν ἐγείραντα αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, καὶ δόξαν αὐτῷ δόντα, ὥστε τὴν πίστιν ὑμῶν καὶ ἐλπίδα εἶναι εἰς θεόν.
|
и́же Єго́ ра́ди вѣ́руєте въ Бо́га воздви́гшаго Єго́ изъ ме́ртвыхъ и сла́ву Єму́ да́вша, я́ко да вѣ́ра ва́ша и упова́ніє бу́детъ на Бо́га.
|
|
22
|
22
|
|
Τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἡγνικότες ἐν τῇ ὑπακοῇ τῆς ἀληθείας διὰ πνεύματος εἰς φιλαδελφίαν ἀνυπόκριτον, ἐκ καθαρᾶς καρδίας ἀλλήλους ἀγαπήσατε ἐκτενῶς·
|
Ду́шы ва́шя очи́стивше въ послуша́ніи и́стины Ду́хомъ, въ братолю́біє нелицемѣ́рно, от чи́ста се́рдца дру́гъ дру́га люби́те прилѣ́жно,
|
|
23
|
23
|
|
ἀναγεγεννημένοι οὐκ ἐκ σπορᾶς φθαρτῆς, ἀλλὰ ἀφθάρτου, διὰ λόγου ζῶντος θεοῦ καὶ μένοντος εἰς τὸν αἰῶνα.
|
порожде́ни не от сѣ́мене истлѣ́нна, но неистлѣ́нна, сло́вомъ жива́го Бо́га и пребыва́юща во вѣ́ки.
|
|
24
|
24
|
|
Διότι, Πᾶσα σὰρξ ὡς χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου. Ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσεν·
|
Зане́ вся́ка пло́ть я́ко трава́, и вся́ка сла́ва человѣ́ча я́ко цвѣ́тъ тра́вный: и́зсше трава́, и цвѣ́тъ єя́ отпаде́:
|
|
25
|
25
|
|
τὸ δὲ ῥῆμα κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα. Τοῦτο δέ ἐστιν τὸ ῥῆμα τὸ εὐαγγελισθὲν εἰς ὑμᾶς.
|
глаго́лъ же Госпо́днь пребыва́єтъ во вѣ́ки. Се́ же є́сть глаго́лъ благовѣствова́нный въ ва́съ.
|
|
Κεφάλαιο 2
|
Глава 2
|
|
1
|
1
|
|
Ἀποθέμενοι οὖν πᾶσαν κακίαν καὶ πάντα δόλον καὶ ὑποκρίσεις καὶ φθόνους καὶ πάσας καταλαλιάς,
|
Отло́жше у́бо вся́ку зло́бу и вся́ку ле́сть и лицемѣ́ріє и за́висть и вся́ клеветы́,
|
|
2
|
2
|
|
ὡς ἀρτιγέννητα βρέφη, τὸ λογικὸν ἄδολον γάλα ἐπιποθήσατε, ἵνα ἐν αὐτῷ αὐξηθῆτε,
|
я́ко новорожде́ни младе́нцы, слове́сноє и неле́стноє мле́ко возлюби́те, я́ко да о не́мъ возрасте́те во спасе́ніє:
|
|
3
|
3
|
|
εἴπερ ἐγεύσασθε ὅτι χρηστὸς ὁ κύριος·
|
поне́же вкуси́сте, я́ко бла́гъ Госпо́дь.
|
|
4
|
4
|
|
πρὸς ὃν προσερχόμενοι, λίθον ζῶντα, ὑπὸ ἀνθρώπων μὲν ἀποδεδοκιμασμένον, παρὰ δὲ θεῷ ἐκλεκτόν, ἔντιμον,
|
Къ Нему́же приходя́ще, ка́мени жи́ву, от человѣ́къ у́бо уничиже́ну, от Бо́га же избра́ну, че́стну,
|
|
5
|
5
|
|
καὶ αὐτοὶ ὡς λίθοι ζῶντες οἰκοδομεῖσθε οἶκος πνευματικός, ἱεράτευμα ἅγιον, ἀνενέγκαι πνευματικὰς θυσίας εὐπροσδέκτους τῷ θεῷ διὰ Ἰησοῦ χριστοῦ.
|
и са́ми я́ко ка́меніє жи́во зижди́теся во хра́мъ духо́венъ, святи́телство свя́то, возноси́ти же́ртвы духо́вны, благопрія́тны Бо́гови Іису́съ Христо́мъ.
|
|
6
|
6
|
|
Διότι περιέχει ἐν τῇ γραφῇ, Ἰδού, τίθημι ἐν Σιὼν λίθον ἀκρογωνιαῖον, ἐκλεκτόν, ἔντιμον· καὶ ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ.
|
Зане́ пи́сано є́сть въ Писа́ніи: се́ полага́ю въ Сіо́нѣ ка́мень краєуго́ленъ, избра́нъ, че́стенъ: и вѣ́руяй Во́нь не постыди́тся.
|
|
7
|
7
|
|
Ὑμῖν οὖν ἡ τιμὴ τοῖς πιστεύουσιν· ἀπειθοῦσιν δέ, Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας,
|
Ва́мъ у́бо че́сть вѣ́рующымъ, а проти́вящымся ка́мень, єго́же небрего́ша зи́ждущіи, се́й бы́сть во главу́ у́гла, и ка́мень претыка́нія и ка́мень собла́зна:
|
|
8
|
8
|
|
καί, Λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα σκανδάλου· οἳ προσκόπτουσιν τῷ λόγῳ ἀπειθοῦντες· εἰς ὃ καὶ ἐτέθησαν.
|
о не́мже и претыка́ются сло́ву противля́ющіися, на не́же и положе́ни бы́ша.
|
|
9
|
9
|
|
Ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτόν, βασίλειον ἱεράτευμα, ἔθνος ἅγιον, λαὸς εἰς περιποίησιν, ὅπως τὰς ἀρετὰς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλέσαντος εἰς τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς·
|
Вы́ же ро́дъ избра́нъ, ца́рскоє свяще́ніє, язы́къ свя́тъ, лю́діє обновле́нія, я́ко да добродѣ́тели возвѣстите́ изъ тмы́ ва́съ призва́вшаго въ чу́дный Сво́й свѣ́тъ:
|
|
10
|
10
|
|
οἱ ποτὲ οὐ λαός, νῦν δὲ λαὸς θεοῦ· οἱ οὐκ ἠλεημένοι, νῦν δὲ ἐλεηθέντες.
|
и́же иногда́ не лю́діє, ны́нѣ же лю́діє Бо́жіи: и́же не поми́ловани, ны́нѣ же поми́ловани бы́сте.
|
|
11
|
11
|
|
Ἀγαπητοί, παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους, ἀπέχεσθαι τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς·
|
Возлю́бленніи, молю́ я́ко прише́лцевъ и стра́нниковъ, огреба́тися от плотски́хъ похоте́й, я́же вою́ютъ на ду́шу,
|
|
12
|
12
|
|
τὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν ἔχοντες καλὴν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἵνα, ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, ἐκ τῶν καλῶν ἔργων, ἐποπτεύσαντες, δοξάσωσιν τὸν θεὸν ἐν ἡμέρᾳ ἐπισκοπῆς.
|
житіє́ ва́ше иму́ще добро́ во язы́цѣхъ, да о не́мже клеве́щутъ ва́съ а́ки злодѣ́євъ, от до́брыхъ дѣ́лъ ви́дѣвше, просла́вятъ Бо́га въ де́нь посѣще́нія.
|
|
13
|
13
|
|
Ὑποτάγητε οὖν πάσῃ ἀνθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν κύριον· εἴτε βασιλεῖ, ὡς ὑπερέχοντι·
|
Повини́теся у́бо вся́кому человѣ́чу созда́нію [нача́лству] Го́спода ра́ди: а́ще царю́, я́ко преоблада́ющу:
|
|
14
|
14
|
|
εἴτε ἡγεμόσιν, ὡς δι’ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς ἐκδίκησιν κακοποιῶν, ἔπαινον δὲ ἀγαθοποιῶν.
|
а́ще ли же князе́мъ, я́ко от него́ по́сланнымъ, во отмще́ніє у́бо злодѣ́ємъ, въ похвалу́ же благотво́рцемъ.
|
|
15
|
15
|
|
Ὅτι οὕτως ἐστὶν τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, ἀγαθοποιοῦντας φιμοῦν τὴν τῶν ἀφρόνων ἀνθρώπων ἀγνωσίαν·
|
Я́ко та́ко є́сть во́ля Бо́жія, благотворя́щымъ обуздова́ти безу́мныхъ человѣ́къ невѣ́жство:
|
|
16
|
16
|
|
ὡς ἐλεύθεροι, καὶ μὴ ὡς ἐπικάλυμμα ἔχοντες τῆς κακίας τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλ’ ὡς δοῦλοι θεοῦ.
|
я́ко свобо́дни, а не я́ко прикрове́ніє иму́ще зло́бы свобо́ду, но я́ко раби́ Бо́жіи.
|
|
17
|
17
|
|
Πάντας τιμήσατε. Τὴν ἀδελφότητα ἀγαπήσατε. Τὸν θεὸν φοβεῖσθε. Τὸν βασιλέα τιμᾶτε.
|
Всѣ́хъ почита́йте, бра́тство возлюби́те, Бо́га бо́йтеся, царя́ чти́те.
|
|
18
|
18
|
|
Οἱ οἰκέται, ὑποτασσόμενοι ἐν παντὶ φόβῳ τοῖς δεσπόταις, οὐ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ἐπιεικέσιν, ἀλλὰ καὶ τοῖς σκολιοῖς.
|
Раби́, повину́йтеся во вся́цѣмъ стра́сѣ влады́камъ, не то́кмо благи́мъ и кро́ткимъ, но и стропти́вымъ.
|
|
19
|
19
|
|
Τοῦτο γὰρ χάρις, εἰ διὰ συνείδησιν θεοῦ ὑποφέρει τις λύπας, πάσχων ἀδίκως.
|
Се́ бо є́сть уго́дно предъ Бо́гомъ, а́ще со́вѣсти ра́ди Бо́жія терпи́тъ кто́ ско́рби, стражда́ безъ пра́вды.
|
|
20
|
20
|
|
Ποῖον γὰρ κλέος, εἰ ἁμαρτάνοντες καὶ κολαφιζόμενοι ὑπομενεῖτε; Ἀλλ’ εἰ ἀγαθοποιοῦντες καὶ πάσχοντες ὑπομενεῖτε, τοῦτο χάρις παρὰ θεῷ.
|
Ка́я бо похвала́, а́ще согрѣша́юще му́чими терпите́? Но а́ще добро́ творя́ще и стра́ждуще терпите́, сіє́ уго́дно предъ Бо́гомъ,
|
|
21
|
21
|
|
Εἰς τοῦτο γὰρ ἐκλήθητε, ὅτι καὶ χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ἡμῶν, ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμόν, ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ·
|
|
|
22
|
22
|
|
ὃς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ·
|
И́же грѣха́ не сотвори́, ни обрѣ́теся ле́сть во устѣ́хъ Єго́:
|
|
23
|
23
|
|
ὃς λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, πάσχων οὐκ ἠπείλει, παρεδίδου δὲ τῷ κρίνοντι δικαίως·
|
И́же укаря́ємь проти́ву не укаря́ше, стражда́ не преща́ше, предая́ше же судя́щему пра́ведно:
|
|
24
|
24
|
|
ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αὐτὸς ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον, ἵνα, ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι, τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν· οὗ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἰάθητε.
|
И́же грѣхи́ нашя́ Са́мъ вознесе́ на тѣ́лѣ Своє́мъ на дре́во, да от грѣ́хъ избы́вше, пра́вдою поживе́мъ: Єго́же я́звою исцѣлѣ́сте.
|
|
25
|
25
|
|
Ἦτε γὰρ ὡς πρόβατα πλανώμενα· ἀλλ’ ἐπεστράφητε νῦν ἐπὶ τὸν ποιμένα καὶ ἐπίσκοπον τῶν ψυχῶν ὑμῶν.
|
Бѣ́сте бо я́ко о́вцы заблу́ждшыя (не иму́щя па́стыря): но возврати́стеся ны́нѣ къ па́стырю и посѣти́телю ду́шъ ва́шихъ.
|
|
Κεφάλαιο 3
|
Глава 3
|
|
1
|
1
|
|
Ὁμοίως, αἱ γυναῖκες, ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν, ἵνα, καὶ εἴ τινες ἀπειθοῦσιν τῷ λόγῳ, διὰ τῆς τῶν γυναικῶν ἀναστροφῆς ἄνευ λόγου κερδηθήσονται,
|
Та́кожде же и жены́, повину́ющяся свои́мъ муже́мъ, да и а́ще нѣ́цыи не повину́ются сло́ву, же́нскимъ житіє́мъ безъ сло́ва плѣне́ни бу́дутъ,
|
|
2
|
2
|
|
ἐποπτεύσαντες τὴν ἐν φόβῳ ἁγνὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν.
|
ви́дѣвше є́же со стра́хомъ чи́сто житіє́ ва́ше.
|
|
3
|
3
|
|
Ὧν ἔστω οὐχ ὁ ἔξωθεν ἐμπλοκῆς τριχῶν, καὶ περιθέσεως χρυσίων, ἢ ἐνδύσεως ἱματίων κόσμος·
|
И́мже да бу́детъ не внѣ́шняя, плете́нія вла́съ и обложе́нія зла́та, или́ одѣя́нія ри́зъ, лѣ́пота,
|
|
4
|
4
|
|
ἀλλ’ ὁ κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος, ἐν τῷ ἀφθάρτῳ τοῦ πρᾳέος καὶ ἡσυχίου πνεύματος, ὅ ἐστιν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ πολυτελές.
|
но потає́ный се́рдца человѣ́къ, въ неистлѣ́ніи кро́ткаго и молчали́ваго ду́ха, є́же є́сть предъ Бо́гомъ многоцѣ́нно.
|
|
5
|
5
|
|
Οὕτως γάρ ποτε καὶ αἱ ἅγιαι γυναῖκες αἱ ἐλπίζουσαι ἐπὶ θεὸν ἐκόσμουν ἑαυτάς, ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν·
|
Та́ко бо иногда́ и святы́я жены́, упова́ющыя на Бо́га, украша́ху себе́, повину́ющяся свои́мъ муже́мъ:
|
|
6
|
6
|
|
ὡς Σάρρα ὑπήκουσεν τῷ Ἀβραάμ, κύριον αὐτὸν καλοῦσα, ἧς ἐγενήθητε τέκνα, ἀγαθοποιοῦσαι καὶ μὴ φοβούμεναι μηδεμίαν πτόησιν.
|
я́коже Са́рра послу́шаше Авраа́ма, господи́на того́ зову́щи: єя́же бы́сте ча́да, благотворя́щя и не боя́щяся ни єди́наго стра́ха.
|
|
7
|
7
|
|
Οἱ ἄνδρες ὁμοίως, συνοικοῦντες κατὰ γνῶσιν, ὡς ἀσθενεστέρῳ σκεύει τῷ γυναικείῳ ἀπονέμοντες τιμήν, ὡς καὶ συγκληρονόμοι χάριτος ζωῆς, εἰς τὸ μὴ ἐγκόπτεσθαι τὰς προσευχὰς ὑμῶν.
|
Му́жіє та́кожде, вку́пѣ живу́ще со свои́ми жена́ми по ра́зуму, я́ко немощнѣ́йшу сосу́ду же́нскому воздаю́ще че́сть, я́ко и снаслѣ́дницы благода́тныя жи́зни, во є́же не прекраща́тися моли́твамъ ва́шымъ.
|
|
8
|
8
|
|
Τὸ δὲ τέλος, πάντες ὁμόφρονες, συμπαθεῖς, φιλάδελφοι, εὔσπλαγχνοι, φιλόφρονες·
|
Коне́цъ же, вси́ єдиному́дрени бу́дите, ми́лостиви, братолю́бцы, (милосе́рдни,) благоутро́бни, мудролю́бцы, смиреному́дри:
|
|
9
|
9
|
|
μὴ ἀποδιδόντες κακὸν ἀντὶ κακοῦ, ἢ λοιδορίαν ἀντὶ λοιδορίας· τοὐναντίον δὲ εὐλογοῦντες, εἰδότες ὅτι εἰς τοῦτο ἐκλήθητε, ἵνα εὐλογίαν κληρονομήσητε.
|
не воздаю́ще зла́ за зло́, или́ досажде́нія за досажде́ніє: супроти́вноє же, благословя́ще, вѣ́дяще, я́ко на се́ зва́ни бы́сте, да благослове́ніє наслѣ́дите.
|
|
10
|
10
|
|
Ὁ γὰρ θέλων ζωὴν ἀγαπᾷν, καὶ ἰδεῖν ἡμέρας ἀγαθάς, παυσάτω τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ ἀπὸ κακοῦ, καὶ χείλη αὐτοῦ τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον·
|
|
|
11
|
11
|
|
ἐκκλινάτω ἀπὸ κακοῦ, καὶ ποιησάτω ἀγαθόν· ζητησάτω εἰρήνην, καὶ διωξάτω αὐτήν.
|
Да уклони́тся от зла́, и да сотвори́тъ бла́го, да взы́щетъ ми́ра и да держи́тся єго́:
|
|
12
|
12
|
|
Ὅτι ὀφθαλμοὶ κυρίου ἐπὶ δικαίους, καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν· πρόσωπον δὲ κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακά.
|
зане́ о́чи Госпо́дни на пра́ведныя, и у́шы Єго́ въ моли́тву и́хъ, лице́ же Госпо́дне на творя́щыя зла́я, є́же потреби́ти и́хъ от земли́.
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ τίς ὁ κακώσων ὑμᾶς, ἐὰν τοῦ ἀγαθοῦ μιμηταὶ γένησθε;
|
И кто́ озло́битъ ва́съ, а́ще благо́му подо́бницы бу́дете?
|
|
14
|
14
|
|
Ἀλλ’ εἰ καὶ πάσχοιτε διὰ δικαιοσύνην, μακάριοι· τὸν δὲ φόβον αὐτῶν μὴ φοβηθῆτε, μηδὲ ταραχθῆτε·
|
Но а́ще и стра́ждете пра́вды ра́ди, блаже́ни єсте́: стра́ха же и́хъ не убо́йтеся, ниже́ смуща́йтеся.
|
|
15
|
15
|
|
κύριον δὲ τὸν θεὸν ἁγιάσατε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν· ἕτοιμοι δὲ ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος, μετὰ πρᾳΰτητος καὶ φόβου·
|
Го́спода же Бо́га освяти́те въ сердца́хъ ва́шихъ: гото́ви же при́сно ко отвѣ́ту вся́кому вопроша́ющему вы́ словесе́ о ва́шемъ упова́ніи, съ кро́тостію и стра́хомъ:
|
|
16
|
16
|
|
συνείδησιν ἔχοντες ἀγαθήν, ἵνα, ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, καταισχυνθῶσιν οἱ ἐπηρεάζοντες ὑμῶν τὴν ἀγαθὴν ἐν χριστῷ ἀναστροφήν.
|
со́вѣсть иму́ще бла́гу, да о не́мже клеве́щутъ ва́съ а́ки злодѣ́євъ, постыдя́тся злосло́вящіи ва́ше благо́є о Христѣ́ житіє́.
|
|
17
|
17
|
|
Κρεῖττον γὰρ ἀγαθοποιοῦντας, εἰ θέλοι τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, πάσχειν, ἢ κακοποιοῦντας.
|
Лу́чше бо є́сть благо́є творя́щымъ, а́ще хо́щетъ во́ля Бо́жія, пострада́ти, не́жели зло́ творя́щымъ:
|
|
18
|
18
|
|
Ὅτι καὶ χριστὸς ἅπαξ περὶ ἁμαρτιῶν ἔπαθεν, δίκαιος ὑπὲρ ἀδίκων, ἵνα ὑμᾶς προσαγάγῃ τῷ θεῷ, θανατωθεὶς μὲν σαρκί, ζῳοποιηθεὶς δὲ πνεύματι,
|
зане́ и Христо́съ єди́ною о грѣсѣ́хъ на́шихъ пострада́, пра́ведникъ за непра́ведники, да приведе́тъ ны́ Бо́гови, умерщвле́нъ у́бо бы́въ пло́тію, ожи́въ же Ду́хомъ:
|
|
19
|
19
|
|
ἐν ᾧ καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασιν πορευθεὶς ἐκήρυξεν,
|
о Не́мже и су́щымъ въ темни́цѣ духово́мъ соше́дъ проповѣ́да,
|
|
20
|
20
|
|
ἀπειθήσασίν ποτε, ὅτε ἀπεξεδέχετο ἡ τοῦ θεοῦ μακροθυμία ἐν ἡμέραις Νῶε, κατασκευαζομένης κιβωτοῦ, εἰς ἣν ὀλίγαι, τοῦτ’ ἔστιν ὀκτὼ ψυχαί, διεσώθησαν δι’ ὕδατος·
|
проти́вльшымся иногда́, єгда́ ожида́ше Бо́жіє долготерпѣ́ніє, во дни́ Но́євы, дѣ́лаєму ковче́гу, въ не́мже ма́ло, си́рѣчь о́смь ду́шъ, спасо́шася от воды́.
|
|
21
|
21
|
|
ὃ ἀντίτυπον νῦν καὶ ἡμᾶς σῴζει βάπτισμα, οὐ σαρκὸς ἀπόθεσις ῥύπου, ἀλλὰ συνειδήσεως ἀγαθῆς ἐπερώτημα εἰς θεόν, δι’ ἀναστάσεως Ἰησοῦ χριστοῦ,
|
Єго́же воображе́ніє ны́нѣ и на́съ спаса́єтъ креще́ніє, не плотскі́я отложе́ніє скве́рны, но со́вѣсти бла́ги вопроше́ніє у Бо́га, воскресе́ніємъ Іису́съ Христо́вымъ,
|
|
22
|
22
|
|
ὅς ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ, πορευθεὶς εἰς οὐρανόν, ὑποταγέντων αὐτῷ ἀγγέλων καὶ ἐξουσιῶν καὶ δυνάμεων.
|
И́же є́сть о десну́ю Бо́га, возше́дъ на не́бо, поко́ршымся Єму́ а́нгеломъ и власте́мъ и си́ламъ.
|
|
Κεφάλαιο 4
|
Глава 4
|
|
1
|
1
|
|
Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί, καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε· ὅτι ὁ παθὼν ἐν σαρκί, πέπαυται ἁμαρτίας·
|
|
|
2
|
2
|
|
εἰς τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις, ἀλλὰ θελήματι θεοῦ τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον.
|
во є́же не ктому́ человѣ́ческимъ по́хотемъ, но во́ли Бо́жієй про́чеє во пло́ти жи́ти вре́мя.
|
|
3
|
3
|
|
Ἀρκετὸς γὰρ ἡμῖν ὁ παρεληλυθὼς χρόνος τοῦ βίου τὸ θέλημα τῶν ἐθνῶν κατεργάσασθαι, πεπορευμένους ἐν ἀσελγείαις, ἐπιθυμίαις, οἰνοφλυγίαις, κώμοις, πότοις, καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρείαις·
|
Довлѣ́єтъ бо ва́мъ мимоше́дшеє вре́мя житія́, во́лю язы́ческую твори́вшымъ, хо́ждшымъ въ нечистота́хъ, въ по́хотехъ, (въ мужело́жствѣ, въ скотоло́жствѣ, въ по́мыслѣхъ,) въ пія́нствѣ, въ козлогласова́ніихъ, въ лихоима́ніи и богоме́рзкихъ ідолослуже́ніихъ:
|
|
4
|
4
|
|
ἐν ᾧ ξενίζονται, μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αὐτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν, βλασφημοῦντες·
|
о не́мже дивя́тся, не сходя́щымся ва́мъ въ то́же блуда́ разлія́ніє, ху́ляще:
|
|
5
|
5
|
|
οἳ ἀποδώσουσιν λόγον τῷ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς.
|
и́же воздадя́тъ сло́во гото́ву су́щему суди́ти живы́мъ и ме́ртвымъ.
|
|
6
|
6
|
|
Εἰς τοῦτο γὰρ καὶ νεκροῖς εὐηγγελίσθη, ἵνα κριθῶσιν μὲν κατὰ ἀνθρώπους σαρκί, ζῶσιν δὲ κατὰ θεὸν πνεύματι.
|
На се́ бо и ме́ртвымъ благовѣсти́ся, да су́дъ у́бо пріи́мутъ по человѣ́ку пло́тію, поживу́тъ же по Бо́зѣ ду́хомъ.
|
|
7
|
7
|
|
Πάντων δὲ τὸ τέλος ἤγγικεν· σωφρονήσατε οὖν καὶ νήψατε εἰς τὰς προσευχάς·
|
Всѣ́мъ же кончи́на прибли́жися. Уцѣлому́дритеся у́бо и трезви́теся въ моли́твахъ.
|
|
8
|
8
|
|
πρὸ πάντων δὲ τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες, ὅτι ἀγάπη καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν·
|
Пре́жде же всѣ́хъ дру́гъ ко дру́гу любо́вь прилѣ́жну имѣ́йте, зане́ любо́вь покрыва́єтъ мно́жество грѣхо́въ.
|
|
9
|
9
|
|
φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους ἄνευ γογγυσμῶν·
|
Страннолю́бцы дру́гъ ко дру́гу, безъ ропта́ніи.
|
|
10
|
10
|
|
ἕκαστος καθὼς ἔλαβεν χάρισμα, εἰς ἑαυτοὺς αὐτὸ διακονοῦντες, ὡς καλοὶ οἰκονόμοι ποικίλης χάριτος θεοῦ·
|
Кі́йждо я́коже прія́тъ дарова́ніє, между́ себе́ си́мъ служа́ще, я́ко до́бріи строи́теліє разли́чныя благода́ти Бо́жія.
|
|
11
|
11
|
|
εἴ τις λαλεῖ, ὡς λόγια θεοῦ· εἴ τις διακονεῖ, ὡς ἐξ ἰσχύος ὡς χορηγεῖ ὁ θεός· ἵνα ἐν πᾶσιν δοξάζηται ὁ θεὸς διὰ Ἰησοῦ χριστοῦ, ᾧ ἐστὶν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
|
А́ще кто́ глаго́летъ, я́ко словеса́ Бо́жія: а́ще кто́ слу́житъ, я́ко от крѣ́пости, ю́же подає́тъ Бо́гъ: да о все́мъ сла́вится Бо́гъ Іису́съ Христо́мъ, Єму́же є́сть сла́ва и держа́ва во вѣ́ки вѣко́въ. Ами́нь.
|
|
12
|
12
|
|
Ἀγαπητοί, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ, ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος·
|
|
|
13
|
13
|
|
ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ χριστοῦ παθήμασιν, χαίρετε, ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι.
|
но поне́же приобща́єтеся Христо́вымъ страсте́мъ, ра́дуйтеся, я́ко да и въ явле́ніє сла́вы Єго́ возра́дуєтеся веселя́щеся.
|
|
14
|
14
|
|
Εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι χριστοῦ, μακάριοι· ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ τὸ τοῦ θεοῦ πνεῦμα ἐφ’ ὑμᾶς ἀναπαύεται· κατὰ μὲν αὐτοὺς βλασφημεῖται, κατὰ δὲ ὑμᾶς δοξάζεται.
|
А́ще укоря́єми быва́єте о и́мени Христо́вѣ, блаже́ни єсте́ я́ко сла́вы и Бо́жій Ду́хъ на ва́съ почива́єтъ: о́нѣми у́бо ху́лится, а ва́ми прославля́єтся.
|
|
15
|
15
|
|
Μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεύς, ἢ κλέπτης, ἢ κακοποιός, ἢ ὡς ἀλλοτριοεπίσκοπος·
|
Да не кто́ у́бо от ва́съ постра́ждетъ я́ко убі́йца, или́ я́ко та́ть, или́ я́ко злодѣ́й, или́ я́ко чуждопосѣти́тель:
|
|
16
|
16
|
|
εἰ δὲ ὡς Χριστιανός, μὴ αἰσχυνέσθω, δοξαζέτω δὲ τὸν θεὸν ἐν τῷ μέρει τούτῳ.
|
а́ще ли же я́ко христіа́нинъ, да не стыди́тся, да прославля́єтъ же Бо́га въ ча́сти се́й.
|
|
17
|
17
|
|
Ὅτι ὁ καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρίμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ· εἰ δὲ πρῶτον ἀφ’ ἡμῶν, τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ θεοῦ εὐαγγελίῳ;
|
Я́ко вре́мя нача́ти су́дъ от до́му Бо́жія: а́ще же пре́жде от ва́съ, ка́я кончи́на проти́вящымся Бо́жію Єва́нгелію?
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σῴζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται;
|
И а́ще пра́ведникъ єдва́ спасе́тся, нечести́вый и грѣ́шный гдѣ́ яви́тся?
|
|
19
|
19
|
|
Ὥστε καὶ οἱ πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, ὡς πιστῷ κτίστῃ παρατιθέσθωσαν τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἐν ἀγαθοποιΐᾳ.
|
Тѣ́мже и стра́ждущіи по во́ли Бо́жієй, я́ко вѣ́рну зижди́телю да предадя́тъ ду́шы своя́ во благотворе́ніи.
|
|
Κεφάλαιο 5
|
Глава 5
|
|
1
|
1
|
|
Πρεσβυτέρους τοὺς ἐν ὑμῖν παρακαλῶ ὁ συμπρεσβύτερος καὶ μάρτυς τῶν τοῦ χριστοῦ παθημάτων, ὁ καὶ τῆς μελλούσης ἀποκαλύπτεσθαι δόξης κοινωνός·
|
Ста́рцы и́же въ ва́съ молю́, я́ко ста́рецъ сы́й и свидѣ́тель Христо́вымъ страсте́мъ, и́же и хотя́щей сла́вѣ яви́тися о́бщникъ:
|
|
2
|
2
|
|
ποιμάνατε τὸ ἐν ὑμῖν ποίμνιον τοῦ θεοῦ, ἐπισκοποῦντες μὴ ἀναγκαστῶς, ἀλλ’ ἑκουσίως· μηδὲ αἰσχροκερδῶς, ἀλλὰ προθύμως·
|
паси́те є́же въ ва́съ ста́до Бо́жіє, посѣща́юще не ну́ждею, но во́лею и по Бо́зѣ, ниже́ непра́ведными прибы́тки, но усе́рдно,
|
|
3
|
3
|
|
μηδὲ ὡς κατακυριεύοντες τῶν κλήρων, ἀλλὰ τύποι γινόμενοι τοῦ ποιμνίου.
|
ни я́ко облада́юще при́чту, но о́брази быва́йте ста́ду:
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ φανερωθέντος τοῦ ἀρχιποίμενος, κομιεῖσθε τὸν ἀμαράντινον τῆς δόξης στέφανον.
|
и я́вльшуся пастыренача́лнику, пріи́мете неувяда́ємый сла́вы вѣне́цъ.
|
|
5
|
5
|
|
Ὁμοίως, νεώτεροι, ὑποτάγητε πρεσβυτέροις· πάντες δὲ ἀλλήλοις ὑποτασσόμενοι, τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε· ὅτι ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν.
|
Та́коже ю́ніи повини́теся ста́рцемъ: вси́ же дру́гъ дру́гу повину́ющеся, смиреному́дріє стяжи́те, зане́ Бо́гъ го́рдымъ проти́вится, смире́ннымъ же дає́тъ благода́ть.
|
|
6
|
6
|
|
Ταπεινώθητε οὖν ὑπὸ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ θεοῦ, ἵνα ὑμᾶς ὑψώσῃ ἐν καιρῷ,
|
|
|
7
|
7
|
|
πᾶσαν τὴν μέριμναν ὑμῶν ἐπιρρίψαντες ἐπ’ αὐτόν, ὅτι αὐτῷ μέλει περὶ ὑμῶν.
|
всю́ печа́ль ва́шу возве́ргше На́нь, я́ко То́й пече́тся о ва́съ.
|
|
8
|
8
|
|
Νήψατε, γρηγορήσατε· ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος, ὡς λέων ὠρυόμενος, περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ·
|
Трезви́теся, бо́дрствуйте, зане́ супоста́тъ ва́шъ діа́волъ, я́ко ле́въ ры́кая, хо́дитъ, искі́й кого́ поглоти́ти:
|
|
9
|
9
|
|
ᾧ ἀντίστητε στερεοὶ τῇ πίστει, εἰδότες τὰ αὐτὰ τῶν παθημάτων τῇ ἐν κόσμῳ ὑμῶν ἀδελφότητι ἐπιτελεῖσθαι.
|
єму́же проти́витеся тве́рди вѣ́рою, вѣ́дуще, я́ко тѣ́же стра́сти случа́ются ва́шему бра́тству, є́же въ мі́рѣ.
|
|
10
|
10
|
|
Ὁ δὲ θεὸς πάσης χάριτος, ὁ καλέσας ὑμᾶς εἰς τὴν αἰώνιον αὐτοῦ δόξαν ἐν χριστῷ Ἰησοῦ, ὀλίγον παθόντας αὐτὸς καταρτίσαι ὑμᾶς, στηρίξει, σθενώσει, θεμελιώσει.
|
Бо́гъ же вся́кія благода́ти, призва́вый ва́съ въ вѣ́чную Свою́ сла́ву о Христѣ́ Іису́сѣ, ма́ло пострада́вшыя, То́й да соверши́тъ вы́, да утверди́тъ, да укрѣпи́тъ, да оснує́тъ.
|
|
11
|
11
|
|
Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
|
Тому́ сла́ва и держа́ва во вѣ́ки вѣко́въ. Ами́нь.
|
|
12
|
12
|
|
Διὰ Σιλουανοῦ ὑμῖν τοῦ πιστοῦ ἀδελφοῦ, ὡς λογίζομαι, δι’ ὀλίγων ἔγραψα, παρακαλῶν καὶ ἐπιμαρτυρῶν ταύτην εἶναι ἀληθῆ χάριν τοῦ θεοῦ εἰς ἣν ἑστήκατε.
|
Сілуа́номъ ва́мъ вѣ́рнымъ бра́томъ, я́ко непщу́ю, вма́лѣ написа́хъ, моля́ и засвидѣ́телствуя се́й бы́ти и́стиннѣй благода́ти Бо́жієй, въ не́йже стоите́.
|
|
13
|
13
|
|
Ἀσπάζεται ὑμᾶς ἡ ἐν Βαβυλῶνι συνεκλεκτή, καὶ Μάρκος ὁ υἱός μου.
|
Цѣлу́єтъ вы́ я́же въ Вавило́нѣ соизбра́нная, и Ма́рко сы́нъ мо́й.
|
|
14
|
14
|
|
Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἀγάπης. Εἰρήνη ὑμῖν πᾶσιν τοῖς ἐν χριστῷ Ἰησοῦ. Ἀμήν.
|
Цѣлу́йте дру́гъ дру́га лобза́ніємъ любве́. Ми́ръ ва́мъ всѣ́мъ о Христѣ́ Іису́сѣ. Ами́нь.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.