|
Κεφάλαιο 4
|
Глvа, д~”
|
|
1
|
1
|
|
Ο δὲ προειρημένος Σίμων, ὁ τῶν χρημάτων καὶ τῆς πατρίδος ἐνδείκτης γεγονώς, ἐκακολόγει τὸν ᾿Ονίαν, ὡς αὐτός τε εἴη τὸν ῾Ηλιόδωρον ἐπισεσεικὼς καὶ τῶν κακῶν δημιουργὸς καθεστηκώς,
|
Си'монъ же преDрече'ныя сребреники и^ эTч~ествђ разори'тель лђка'во гл~аше ѓ^ ѓ^нїи. ја%ко самъ и^лиѓ^дора поѓ^щря'ше к си'мъ, и^ то'и бя'ше ражᲆжигатель лђка'въствђ”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ τὸν εὐεργέτην τῆς πόλεως καὶ τὸν κηδεμόνα τῶν ὁμοεθνῶν καὶ ζηλωτὴν τῶν νόμων ἐπίβουλον τῶν πραγμάτων ἐτόλμα λέγειν.
|
Провиди'тель же гра'да и^ ꙁащити'тель лю'деM, и^ ревни'тель ꙁако'нђ бж~їю дръза'ше гл~ати на совњтђющаго ѓ^ ве'щеX”
|
|
3
|
3
|
|
τῆς δὲ ἔχθρας ἐπὶ τοσοῦτον προβαινούσης, ὥστε καὶ διά τινος τῶν ὑπὸ τοῦ Σίμωνος δεδοκιμασμένων φόνους συντελεῖσθαι,
|
Вра'жди же в# толи'ко приходя'щи да'же нњ'кои^мъ эT си'мона и^скђшенымъ ё^бїиствомъ сконча'тися”
|
|
4
|
4
|
|
συνορῶν ὁ ᾿Ονίας τὸ χαλεπὸν τῆς φιλονεικίας καὶ ᾿Απολλώνιον τὸν Μενεσθέως τὸν Κοίλης Συρίας καὶ Φοινίκης στρατηγὸν συναύξοντα τὴν κακίαν τοῦ Σίμωνος,
|
Помышля'ше и^ѓ^нїя лю'тое пре'нїе и а^пол#ло'нїя неи^стовъствова'ти, ја%ко ё^доли сљ=рїи и^ финикїи вое^во'ды, пришеDша къ лђка'въствђ си'моновђ, къ цр~ю эTи^де”
|
|
5
|
5
|
|
πρὸς τὸν βασιλέα διεκομίσθη οὐ γινόμενος τῶν πολιτῶν κατήγορος, τὸ δὲ συμφέρον κοινῇ καὶ κατ᾿ ἰδίαν παντὶ τῷ πλήθει σκοπῶν·
|
Не быва'яи граDскїи клеве'тникъ, н^о ѓ%бщђю по'лꙁђ вс^е сᲆбою самњмъ всемђ мно'жествђ помышля'ющи”
|
|
6
|
6
|
|
ἑώρα γὰρ ἄνευ βασιλικῆς προνοίας ἀδύνατον εἶναι τυχεῖν εἰρήνης ἔτι τὰ πράγματα καὶ τὸν Σίμωνα παῦλαν οὐ ληψόμενον τῆς ἀνοίας.
|
Видяше б^о беZ цр~ева провидњ'нїя не'мощно бы'ти и^ полђчи'ти ми'ръ, е^ще же и^ вещен, ни си'мона мощи ѓ^ста'вити эT бђ'ести е^го”
|
|
7
|
7
|
|
Μεταλλάξαντος δὲ τὸν βίον Σελεύκου καὶ παραλαβόντος τὴν βασιλείαν ᾿Αντιόχου τοῦ προσαγορευθέντος ᾿Επιφανοῦς, ὑπενόθευσεν ᾿Ιάσων ὁ ἀδελφὸς ᾿Ονίου τὴν ἀρχιερωσύνην,
|
н^о по селев#кїевњ животњ, и^ въспрїя'тъ црsтва а^нтїѓ'хъ и^же преи^менова'шеся е^пифа'нъ” Жела'ше и^а^со'нъ бра'тᲆ ѓ^нїи а^рхїере'иства
|
|
8
|
8
|
|
ἐπαγγειλάμενος τῷ βασιλεῖ δι᾿ ἐντεύξεως ἀργυρίου τάλαντα ἑξήκοντα πρὸς τοῖς τριακοσίοις καὶ προσόδου τινὸς ἄλλης τάλαντα ὀγδοήκοντα.
|
вни'де къ цр~ю, ѓ^бњщавающи е^мђ сребра талантъ, т~ћ” И$ эT прихоD и%ныхъ тала'нтъ, п~”
|
|
9
|
9
|
|
πρὸς δὲ τούτοις ὑπισχνεῖτο καὶ ἕτερα διαγράψαι πεντήκοντα πρὸς τοῖς ἑκατόν, ἐὰν συγχωρηθῇ διὰ τῆς ἐξουσίας αὐτοῦ γυμνάσιον καὶ ἐφηβεῖον αὐτῷ συστήσασθαι καὶ τοὺς ἐν ῾Ιεροσολύμοις ᾿Αντιοχεῖς ἀναγράψαι.
|
Ксим# же ѓ^бњща'ше і^ и'ныхъ написа'ти р~н” А$ще пода'сться вла'стїю е^го гимнасїя и^ е^фивїя е^мђ поста'вити” И$же въ і^ерsлимњ а^нтїѓ^хїя'нъ преписа'ти”
|
|
10
|
10
|
|
ἐπινεύσαντος δὲ τοῦ βασιλέως καὶ τῆς ἀρχῆς κρατήσας, εὐθέως ἐπὶ τὸν ῾Ελληνικὸν χαρακτῆρα τοὺς ὁμοφύλους μετῆγε
|
Повелњвшђ же цр~ю и^ нача'ло ё^дръжа. а%бїе же на ја^зыческїи ѓ^бы'чаи поDро'дныя своа приводи'ти нача”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ τὰ κείμενα τοῖς ᾿Ιουδαίοις φιλάνθρωπα βασιλικὰ διὰ ᾿Ιωάννου τοῦ πατρὸς Εὐπολέμου, τοῦ ποιησαμένου τὴν πρεσβείαν ὑπὲρ φιλίας καὶ συμμαχίας πρὸς τοὺς Ρωμαίους, παρώσατο. καὶ τὰς μὲν νομίμους καταλύων πολιτείας, παρανόμους ἐθισμοὺς ἐκαίνιζεν·
|
И$ поставленая і^ё^де'ѓмъ чл~колю'бїа цр~ьска і^ѓ^а'нномъ эTц~а е^в#поломїя посыла'вшаго послы дрђж'бы ради и^ съпоборе'нїя к ри'мляномъ и^ прїя'т#” И$ ꙁако'ны граDскихъ пра'вилъ ѓ^ставля'ющи, лђка'вая повелњ'нїя ё^твержа'ше”
|
|
12
|
12
|
|
ἀσμένως γὰρ ὑπ᾿ αὐτὴν τὴν ἀκρόπολιν γυμνάσιον καθίδρυσε καὶ τοὺς κρατίστους τῶν ἐφήβων ὑποτάσσων ὑπὸ πέτασον ἦγεν.
|
дерꙁнђ б^о поD кра'емъ гра'да ё^чи'телницђ поста'вити, и^ держа'вныхъ е^фивовъ въ блDђство поставля'ти”
|
|
13
|
13
|
|
ἦν δ᾿ οὕτως ἀκμή τις ῾Ελληνισμοῦ καὶ πρόσβασις ἀλλοφυλισμοῦ διὰ τὴν τοῦ ἀσεβοῦς καὶ οὐκ ἀρχιερέως ᾿Ιάσωνος ὑπερβάλλουσαν ἀναγνείαν,
|
Бњ же си'це нача'ло и^ въхожDенїе ја^ꙁы'ческа жи'тельства, нечести'ваго ради и^ не а^рхїере'искаго насонова неподо'бнаго бестђдїа нанесе'наго,
|
|
14
|
14
|
|
ὥστε μηκέτι περὶ τὰς τοῦ θυσιαστηρίου λειτουργίας προθύμους εἶναι τοὺς ἱερεῖς, ἀλλὰ τοῦ μὲν ναοῦ καταφρονοῦντες καὶ τῶν θυσιῶν ἀμελοῦντες ἔσπευδον μετέχειν τῆς ἐν παλαίστρᾳ παρανόμου χορηγίας μετὰ τὴν τοῦ δίσκου πρόκλησιν,
|
ја%ко не ктомђ ѓ%крsтъ ѓ^лтаря жерцы` творя'хђ слђже'нїе” Но ѓ^бнища хра'мъ и^ жертвы не помня'хђся, тща'хђся прича'сᲄницы бы'ти палестрамъ и^ преда'нїи е^го стропти'выхъ”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ τὰς μὲν πατρῴους τιμὰς ἐν οὐδενὶ τιθέμενοι, τὰς δὲ ῾Ελληνικὰς δόξας καλλίστας ἡγούμενοι.
|
И$ первыя чести нивъчто'же въмњни'ша, е^л#линъскїя сла'вы предо'брње хотя'хђ”
|
|
16
|
16
|
|
ὧν χάριν περιέσχεν αὐτοὺς χαλεπὴ περίστασις, καὶ ὧν ἐζήλουν τὰς ἀγωγὰς καὶ καθάπαν ἤθελον ἐξομοιοῦσθαι, τούτους πολεμίους καὶ τιμωρητὰς ἔσχον·
|
И/хже бл~годая'нїя бњдъна въ прю имњя'ше, і^ и^хъ повелњ'нїя да въꙁлю'бятся” И$ всњмъ сиM хотя'хђ подоби'тися. сихъ бра'нныхъ гђби'тели и^мњхђ
|
|
17
|
17
|
|
ἀσεβεῖν γὰρ εἰς τοὺς θείους νόμους οὐ ρᾴδιον, ἀλλὰ ταῦτα ὁ ἀκόλουθος καιρὸς δηλώσει.
|
нечествова'ти въ бжsтвеныхъ ꙁако'нњхъ не ё^до'бъ” н^о симъ послњдђя время и^ꙁвњстиT.
|
|
18
|
18
|
|
ἀγομένου δὲ πενταετηρικοῦ ἀγῶνος ἐν Τύρῳ καὶ τοῦ βασιλέως παρόντος,
|
бывшђ же праꙁникђ а^гоновђ вᲆ тљ=ре и^ цр~ь бысть т^ђ,
|
|
19
|
19
|
|
ἀπέστειλεν ᾿Ιάσων ὁ μιαρὸς θεωροὺς ἀπὸ ῾Ιεροσολύμων ᾿Αντιοχεῖς ὄντας παρακομίζοντας ἀργυρίου δραχμὰς τριακοσίας εἰς τὴν τοῦ ῾Ηρακλέους θυσίαν, ἃς καὶ ἠξίωσαν οἱ παρακομίσαντες μὴ χρῆσθαι πρὸς θυσίαν διὰ τὸ μὴ καθήκειν, εἰς ἑτέραν δὲ καταθέσθαι δαπάνην.
|
посла` и^а^сонъ сра'мныа мђ'жи нося'щи сребра` дидраhм# т~, въ жрътвђ и^раклеѓ^вђ. и%хже вопраша'хђ принесшїи да не възлагаюT въ жрътвђ ја^ко не достои^тъ. н^о въ и%ныя расходы и^хъ въмњнити,
|
|
20
|
20
|
|
ἔπεσεν οὖν ταῦτα διὰ μὲν τὸν ἀποστείλαντα εἰς τὴν τοῦ ῾Ηρακλέους θυσίαν, ἕνεκεν δὲ τῶν παρακομιζόντων εἰς τὰς τῶν τριήρων κατασκευάς.
|
сїя ё^бо посла` пославшимъ въ жрътвђ и^раклеѓ^вђ. ради принесеныX же да'ны сђть въ дњ'ло кораблемъ тревњтрилнымъ”
|
|
21
|
21
|
|
ἀποσταλέντος δὲ εἰς Αἴγυπτον ᾿Απολλωνίου τοῦ Μενεσθέως διὰ τὰ πρωτοκλίσια Πτολεμαίου τοῦ Φιλομήτορος Βασιλέως, μεταλαβὼν ᾿Αντίοχος ἀλλότριον αὐτὸν τῶν αὐτῶν γεγονέναι πραγμάτων, τῆς καθ᾿ αὑτὸν ἀσφαλείας ἐφρόντιζεν· ὅθεν εἰς ᾿Ιόππην παραγενόμενος κατήντησεν εἰς ῾Ιεροσόλυμα.
|
По'сланъ же въ е^гљ=петъ а^поллонїи нестеѓ^въ сн~ъ прьвыX ради птоломе'я филомитора цр~я” Є$гда` поꙁна` а^нтїѓ'хъ чю'жда себе потреб# цр~ьскыхъ сътворена, съ крњпкими свои^ми совњтова. приходя'щи эTтђдђ прїиде въ і^ѓп#пїю, и^ эTтђдђ вᲆ і^ерsлиM.
|
|
22
|
22
|
|
μεγαλοπρεπῶς δὲ ὑπὸ τοῦ ᾿Ιάσωνος καὶ τῆς πόλεως παραδεχθείς, μετὰ δᾳδουχίας καὶ βοῶν εἰσπεπόρευται, εἶθ᾿ οὕτως εἰς τὴν Φοινίκην κατεστρατοπέδευσε.
|
величествене эT а^сона и^ града въспрїяT, и^ со свњщами свњтлыми и^ хва'лами в#шелъ еs” И$ эTтђдђ въ фљ=никїю во'и воZврати.
|
|
23
|
23
|
|
μετὰ δὲ τριετῆ χρόνον ἀπέστειλεν ᾿Ιάσων Μενέλαον, τὸν τοῦ προσημαινομένου Σίμωνος ἀδελφόν, παρακομίζοντα τὰ χρήματα τῷ βασιλεῖ καὶ περὶ πραγμάτων ἀναγκαίων ὑπομνηματισμοὺς τελέσοντα.
|
и^ потрїеX временеX посла` и^а^сонᲆ менела'я брата кᲆ вышереченомђ сі'монђ нося'щи цр~ю сребреники и^ ѓ^ вещеX нђжныхъ эTвњтъ принести”
|
|
24
|
24
|
|
ὁ δὲ συσταθεὶς τῷ βασιλεῖ καὶ δοξάσας αὐτὸν τῷ προσώπῳ τῆς ἐξουσίας, εἰς ἑαυτὸν κατήντησε τὴν ἀρχιερωσύνην, ὑπερβαλὼν τὸν ᾿Ιάσωνα τάλαντα ἀργυρίου τριακόσια.
|
Э/н же преDста цр~ю вᲆꙁвели'чи лице вла'сти е^го, и^ себе въꙁврати къ а^рхїере'иствђ полага'ющи паче и^а^со'на талантъ сребра, т~”
|
|
25
|
25
|
|
λαβὼν δὲ τὰς βασιλικὰς ἐντολὰς παρεγένετο, τῆς μὲν ἀρχιερωσύνης οὐδὲν ἄξιον φέρων, θυμοὺς δὲ ὠμοῦ τυράννου καὶ θηρὸς βαρβάρου ὀργὰς ἔχων.
|
ПрїяT же эT цр~я за'повњди прїиде, ничтоже б^о и^мњ'ющи досто'ино сщ~енсᲄвђ. дш~ею б^о же'стокъ мђчитель и^ ѕвњра лю'тA гнњвъ и^мњя.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ὁ μὲν ᾿Ιάσων ὁ τὸν ἴδιον ἀδελφὸν ὑπονοθεύσας, ὑπονοθευθεὶς ὑφ᾿ ἑτέρου, φυγὰς εἰς τὴν ᾿Αμμανῖτιν χώραν συνήλαστο.
|
и^а^сонъ же свое^го бра'та плњни, самъ эT и%наго бњглецъ въ а^мани'тъскђю странђ` бысть.
|
|
27
|
27
|
|
ὁ δὲ Μενέλαος τῆς μὲν ἀρχῆς ἐκράτει, τῶν δὲ ἐπηγγελμένων τῷ βασιλεῖ χρημάτων οὐδὲν εὐτάκνει· ποιουμένου δὲ τὴν ἀπαίτησιν Σωστράτου τοῦ τῆς ἀκροπόλεως ἐπάρχου,
|
менела'и же начальсᲄво па'ки воспрїа” И$ ѓ^ сребреницехъ же цр~еви ѓ^бњщаныX ничто'же радяше”
|
|
28
|
28
|
|
πρὸς τοῦτον γὰρ ἦν ἡ τῶν φόρων πρᾶξις, δι᾿ ἣν αἰτίαν οἱ δύο ὑπὸ τοῦ βασιλέως προσεκλήθησαν,
|
Творя'щђ же състратђ кра'я граDска е^па'рхђ, къ семђ б^о бњ` нося'и дња'нїя прошенъ. е^я'же ради вины ѓ%ба къ цр~ю призва'ни.
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ὁ μὲν Μενέλαος ἀπέλιπε τῆς ἀρχιερωσύνης διάδοχον Λυσίμαχον τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφόν, Σώστρατος δὲ Κράτητα τὸν ἐπὶ τῶν Κυπρίων.
|
и^ менела'и эTја^тъ е^сть эT сщ~еньства, и^ предаде лисима'хђ бра'тђ е^го” СъстраT же преведенъ бы'сть въ кљ=пръ”
|
|
30
|
30
|
|
τοιούτων δὲ συνεστηκότων, συνέβη Ταρσεῖς καὶ Μαλλώτας στασιάζειν διὰ τὸ ᾿Αντιοχίδι τῇ παλλακῇ τοῦ βασιλέως ἐν δωρεᾷ δεδόσθαι.
|
И$ е^гда сїя дња'хђся слђчися тарся'номъ и^ малотом# ра'спря въꙁдвигнђти. сего ради и^же а^нтїѓ'хђ цр~ю наложницђ тђ'не да'ша.
|
|
31
|
31
|
|
θᾶττον οὖν ὁ βασιλεὺς ἧκε καταστεῖλε τὰ πράγματα, καταλιπὼν τὸν διαδεχόμενον ᾿Ανδρόνικον τῶν ἐν ἀξιώματι κειμένων.
|
тща'нно же б^о цр~ь прїиде ё^тᲇшити тњх#, ѓ^ставле'н и^ намњстника е^ді'ного эT кня'ѕь своиX а^ндроника.
|
|
32
|
32
|
|
νομίσας δὲ ὁ Μενέλαος εἰληφέναι καιρὸν εὐφυῆ, χρυσώματά τινα τῶν τοῦ ἱεροῦ νοσφισάμενος ἐχαρίσατο τῷ ᾿Ανδρονίκῳ καὶ ἕτερα ἐτύγχανε πεπρακὼς εἴς τε Τύρον καὶ τὰς κύκλῳ πόλεις.
|
мня'ше же менела'и въспрїя'ти себњ вре'мя бл~года'нно, зла'тыя нњ'кїя сосђды эT цр~кве ё^краде дарова а^ндро'никђ” І$ и'на прода в# тљ=рᲆ и^ вᲆ ѓ'креsныа гра'ды.
|
|
33
|
33
|
|
ἃ καὶ σαφῶς ἐπεγνωκὼς ὁ ᾿Ονίας, παρήλεγχεν ἀποκεχωρηκὼς εἰς ἄσυλον τόπον ἐπὶ Δάφνης τῆς πρὸς ᾿Αντιόχειαν κειμένης.
|
и^же е^гда и%стиннᲇише поꙁна ѓ^нїя ѓ^блича'ше е^го саM въ мᲇстᲇ небоя'знене бли'зђ дафнїи и^ аnтиѓ^хїи лежа'щем#
|
|
34
|
34
|
|
ὅθεν ὁ Μενέλαος λαβὼν ἰδίᾳ τὸν ᾿Ανδρόνικον, παρεκάλει χειρώσασθαι τὸν ᾿Ονίαν. ὁ δὲ παραγενόμενος ἐπὶ τὸν ᾿Ονίαν καὶ πεισθεὶς ἐπὶ δόλῳ καὶ δεξιὰς μεθ᾿ ὅρκων δούς, καίπερ ἐν ὑποψίᾳ κείμενος, ἔπεισεν ἐκ τοῦ ἀσύλου προελθεῖν, ὃν καὶ παραχρῆμα παρέκλεισεν οὐκ αἰδεσθεὶς τὸ δίκαιον.
|
и^деже менела'и пристђпи кᲆ а^ндроникђ моля'щи, да ѓ^нїю ё^бїеT. ѓ%н же грядя'ше кᲆ ѓ^нїи, и^ даде десни'цђ сᲆ кля'твою совᲇтђя е^мђ ле'сᲄїю” Вечерђ же бы'вшђ лежа'щима и%ма, нападе наn ѓ^та'и прише'дъ, и^ ё^би е^го.
|
|
35
|
35
|
|
δι᾿ ἣν αἰτίαν οὐ μόνον ᾿Ιουδαῖοι, πολλοὶ δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἐθνῶν ἐδείναζον καὶ ἐδυσφόρουν ἐπὶ τῷ τοῦ ἀνδρὸς ἀδίκῳ φόνῳ.
|
е^я'же ради вины` не токмо і^ё^де'и, н^о е^ще` і^ и%нїи ја^зы'цы мно'ѕи прогнᲇва'хђся ё^бїисᲄва ради неправеDнаго и%мже ё^би мђж'а”
|
|
36
|
36
|
|
τοῦ δὲ βασιλέως ἐπανελθόντος ἀπὸ τῶν κατὰ Κιλικίαν τόπων, ἐνετύγχανον οἱ κατὰ πόλιν ᾿Ιουδαῖοι, συμμισοπονηρούντων καὶ τῶν ῾Ελλήνων ὑπὲρ τοῦ παρὰ λόγον τὸν ᾿Ονίαν ἀπεκτάνθαι.
|
Возвращ#шђ же ся цр~ю эT киликїискиX мњсᲄъ, и^до'ша і^ё^де'и къ а^нтїѓхїи въкђпњ и^ е'ллини, повњда'юще ѓ^ ё^бїиствњ ѓ^нїинњ”
|
|
37
|
37
|
|
ψυχικῶς οὖν ὁ ᾿Αντίοχος ἐπιλυπηθεὶς καὶ τραπεὶς εἰς ἔλεον καὶ δακρύσας διὰ τὴν τοῦ μετηλλαχότος σωφροσύνην καὶ πολλὴν εὐταξίαν
|
ѓ^скорбися дш~ею а^нтїѓ'хъ ѓ^нїи раd, и^ ё^клонься в# ми'лосᲄь сле'ꙁы и^ꙁлїя. помина'я ѓ^ скончанїи треꙁваго и^ ра'зђмнаго.
|
|
38
|
38
|
|
καὶ πυρωθεὶς τοῖς θυμοῖς, παραχρῆμα τὴν τοῦ ᾿Ανδρονίκου πορφύραν περιελόμενος καὶ τοὺς χιτῶνας περιρρήξας, περιαγαγὼν καθ᾿ ὅλην τὴν πόλιν, ἐπ᾿ αὐτὸ τὸν τόπον, οὗπερ εἰς τὸν ᾿Ονίαν ἠσέβησεν, ἐκεῖ τὸν μιαιφόνον ἀπεκόσμησε, τοῦ Κυρίου τὴν ἀξία αὐτῷ κόλασιν ἀποδόντος.
|
раꙁъја%ри же ся дш~ею на а^ндроника, и^ перфирђ и^ꙁвлече, и^ хитонъ раздра, по всемђ градђ повелᲇ ѓ^бводи'ти, в неM же ѓ^нїю ё^би, тамоy и^ е^го ё^би, г~ь въꙁдаs е^мђ досᲄо'инђю мђ'кђ.
|
|
39
|
39
|
|
γενομένων δὲ πολλῶν ἱεροσυλυμάτων κατὰ τὴν πόλιν ὑπὸ τοῦ Λυσιμάχου μετὰ τῆς Μενελάου γνώμης καὶ διαδοθείσης ἔξω τῆς φήμης, ἐπισυνήχθη τὸ πλῆθος ἐπὶ τὸν Λυσίμαχον, χρυσωμάτων ἤδη πολλῶν διενηνεγμένων.
|
мно'гаy сщ~енно грабиᲄельства въ цр~кви эT лисима'ха съдњла съ менелаѓ^вымъ совњтоM, и^зыиде же вњсть внњ`, собрася мно'жество на лисимаха, мно'го ё^же зла'то и^знесено.
|
|
40
|
40
|
|
ἐπεγειρομένων δὲ τῶν ὄχλων καὶ ταῖς ὀργαῖς διεμπιπλαμένων, καθοπλίσας ὁ Λυσίμαχος πρὸς τρισχιλίους, κατήρξατο χειρῶν ἀδίκων, προηγησαμένου τινὸς τυράννου προβεβηκότος τὴν ἡλικίαν, οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ τὴν ἄνοιαν.
|
наро'дом же вᲆста'ющимъ и^ гнњ'ва и^сполненымъ. ё^готова лисима'хъ ѓ^рђжникъ, Wг~, и^ начаT безакоnными рђка'ми ѓ^бидњти. приведе нњ'коего гђби'теля състарњвшася во'ꙁрастоM и^ раꙁђмоM беꙁђ'мне.
|
|
41
|
41
|
|
συνιδόντες δὲ καὶ τὴν ἐπίθεσιν τοῦ Λυσιμάχου, συναρπάσαντες οἱ μὲν πέτρους, οἱ δὲ ξύλων πάχη, τινὲς δὲ ἐκ τῆς παρακειμένης σποδοῦ δρασσόμενοι, φύρδην ἐνετίνασσον εἰς τοὺς περὶ τὸν Λυσίμαχον·
|
н^о ја%ко вᲆразђмᲇша насилїе лисима'хово, и^нїи ка'менїе, и^нїи дреко'лїя ѕᲇлная восхитиша, нᲇцыи б^о пепеl на лисима'ха мета'шA
|
|
42
|
42
|
|
δι᾿ ἣν αἰτίαν πολλοὺς μὲν αὐτῶν τραυματίας ἐποίησαν, τινὰς δὲ καὶ κατέβαλον, πάντας δὲ εἰς φυγὴν συνήλασαν, αὐτὸν δὲ τὸν ἱερόσυλον παρὰ τὸ γαζοφυλάκιον ἐχειρώσαντο.
|
и^ мно'ѕи паки ё^ранени, нᲇцы'и же падо'ша и^ всᲇх же въ бhњ ѓ^браᲄишA. сщ~енно же грабителя блиꙁъ сᲆкро'вища ё^би'ша.
|
|
43
|
43
|
|
περὶ δὲ τούτων ἐνέστη κρίσις πρὸς τὸν Μενέλαον.
|
ѓ^ сихъ б^о сђдъ на менела'я възDвиго'ша”
|
|
44
|
44
|
|
καταντήσαντος δὲ τοῦ βασιλέως εἰς Τύρον, ἐπ᾿ αὐτοῦ τὴν δικαιολογίαν ἐποιήσαντο οἱ πεμφθέντες ἄνδρες τρεῖς ὑπὸ τῆς γερουσίας.
|
И$ е^гда` прїиде цр~ь въ тљ=ръ на сїю потребђ, принесо'ша словеса` посланїи тр^и мђжа эT сᲄа'реw”
|
|
45
|
45
|
|
ἤδη δὲ λελειμμένος ὁ Μενέλαος ἐπηγγείλατο χρήματα ἱκανὰ τῷ Πτολεμαίῳ τῷ Δορυμένους πρὸς τὸ πεῖσαι τὸν βασιλέα.
|
И$ е^гда` премога'шеся менелай, ѓ^бњща птоломею мно'ги сребреники даᲄи на ё^тњшенїе цр~я”
|
|
46
|
46
|
|
ὅθεν ἀπολαβὼν ὁ Πτολεμαῖος εἴς τι περίστυλον ὡς ἀναψύξοντα τὸν βασιλέα μετέθηκε,
|
Вꙁя же птоломњи, и^ въ нњкїи притворъ эTведе, ја%ко прохлажDа'тися цр~я.
|
|
47
|
47
|
|
καὶ τὸν μὲν τῆς ὅλης κακίας Μενέλαον ἀπέλυσε τῶν κατηγορημάτων, τοῖς δὲ ταλαιπώροις, οἵτινες, εἰ καὶ ἐπὶ Σκυθῶν ἔλεγον, ἀπελύθησαν ἂν ἀκατάγνωστοι, τούτοις θάνατον ἐπέκρινε.
|
и^ се'я ве'щи злы'я и^ вины менела'я свободи эT ѓ^клевета'ющихъ” Бњднїи же и^же преD скифы гл~аша эTпђстишася ја%ко неразђмни, і^ и^хъ смр~тїю ѓ^сђди.
|
|
48
|
48
|
|
ταχέως οὖν τὴν ἄδικον ζημίαν ὑπέσχον οἱ ὑπὲρ πόλεως καὶ δήμων καὶ τῶν ἱερῶν σκευῶν προαγορεύσαντες.
|
скоро ё^бо неправеDнђ тщеᲄђ воспрїаша граждане и^ люди и^ сщ~енныя сосђды, прею прогнани сђть”
|
|
49
|
49
|
|
δι᾿ ἣν αἰτίαν καὶ Τύριοι μισοπονηρήσαντες τὰ πρὸς τὴν κηδείαν αὐτῶν μεγαλοπρεπῶς ἐχορήγησαν.
|
Сея` раd вины и^ тири прогнњ'вани на погребенїе тщивњиши бы'ша”
|
|
50
|
50
|
|
ὁ δὲ Μενέλαος διὰ τὰς τῶν κρατούντων πλεονεξίας ἔμενεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἐπιφυόμενος τῇ κακίᾳ, μέγας τῶν πολιτῶν ἐπίβουλος καθεστώς.
|
менела'и же и^хъ ради дръжавнаго ё^множенїя пребыва'ше во вла'сти, ё^множа'ющися ѕлобњ. и^ великъ бысть налаја^тельство гража'номъ”
|
Категорії
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.