|
Κεφάλαιο 13
|
Глава́ г҃і
|
|
1
|
1
|
| ΕΙΠΕ δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| ἁγίασόν μοι πᾶν πρωτότοκον πρωτογενὲς διανοῖγον πᾶσαν μήτραν ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους· ἐμοί ἐστιν. | ѡ҆ст҃ѝ мѝ всѧ́каго пе́рвенца перворожде́ннаго, разверза́ющаго всѧ̑каѧ ложесна̀ въ сынѣ́хъ і҆и҃левыхъ ѿ человѣ́ка до скота̀, ꙗ҆́кѡ мнѣ̀ є҆́сть. |
|
3
|
3
|
| Εἶπε δὲ Μωυσῆς πρὸς τὸν λαόν· μνημονεύετε τὴν ἡμέραν ταύτην, ἐν ᾗ ἐξήλθετε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας· ἐν γὰρ χειρὶ κραταιᾷ ἐξήγαγεν ὑμᾶς Κύριος ἐντεῦθεν· καὶ οὐ βρωθήσεται ζύμη. | Рече́ же мѡѷсе́й къ лю́демъ: по́мните де́нь се́й, въ ѻ҆́ньже и҆зыдо́сте ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, и҆з̾ до́мꙋ рабо́ты: рꙋко́ю бо крѣ́пкою и҆зведѐ ва́съ гдⷭ҇ь ѿсю́дꙋ: и҆ не ꙗ҆ди́те ква́сна, |
|
4
|
4
|
| ἐν γὰρ τῇ σήμερον ὑμεῖς ἐκπορεύεσθε ἐν μηνὶ τῶν νέων. | поне́же въ дне́шнїй де́нь и҆схо́дите въ мцⷭ҇ѣ плодѡ́въ но́выхъ: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἔσται ἡνίκα ἐὰν εἰσαγάγῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων καὶ Χετταίων καὶ ᾿Αμορραίων καὶ Εὐαίων καὶ ᾿Ιεβουσαίων καὶ Γεργεσαίων καὶ Φερεζαίων, ἣν ὤμοσε τοῖς πατράσι σου δοῦναί σοι γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, καὶ ποιήσεις τὴν λατρείαν ταύτην ἐν τῷ μηνὶ τούτῳ. | и҆ бꙋ́детъ, є҆гда̀ введе́тъ тѧ̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й въ зе́млю ханане́йскꙋ и҆ хетте́йскꙋ, и҆ а҆морре́йскꙋ и҆ є҆ѵе́йскꙋ, и҆ і҆евꙋсе́йскꙋ и҆ гергесе́йскꙋ и҆ ферезе́йскꙋ, є҆́юже клѧ́тсѧ ко ѻ҆тцє́мъ твои̑мъ, да́ти тебѣ̀ зе́млю точа́щꙋю млеко̀ и҆ ме́дъ, и҆ сотвори́ши слꙋ́жбꙋ сїю̀ сегѡ̀ мцⷭ҇а: |
|
6
|
6
|
| ἓξ ἡμέρας ἔδεσθε ἄζυμα, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἑορτὴ Κυρίου· | ше́сть дні́й ꙗ҆ди́те ѡ҆прѣсно́ки, въ седмы́й же де́нь пра́здникъ гдⷭ҇ꙋ, |
|
7
|
7
|
| ἄζυμα ἔδεσθε ἑπτὰ ἡμέρας, οὐκ ὀφθήσεταί σοι ζυμωτόν, οὐδὲ ἔσται σοι ζύμη ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις σου. | ѡ҆прѣсно́ки ꙗ҆ди́те се́дмь дні́й: да не ꙗ҆ви́тсѧ тебѣ̀ ква́сное, нижѐ бꙋ́детъ тебѣ̀ ква́съ во всѣ́хъ предѣ́лѣхъ твои́хъ, |
|
8
|
8
|
| καὶ ἀναγγελεῖς τῷ υἱῷ σου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων· διὰ τοῦτο ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός μοι, ὡς ἐξεπορευόμην ἐξ Αἰγύπτου. | и҆ возвѣсти́ши сы́нꙋ твоемꙋ̀ въ де́нь ѡ҆́нъ, глаго́лѧ: сегѡ̀ ра́ди сотвори́лъ гдⷭ҇ь бг҃ъ мнѣ̀, є҆гда̀ и҆схожда́хъ и҆з̾ є҆гѵ́пта: |
|
9
|
9
|
| καὶ ἔσται σοι σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρός σου καὶ μνημόσυνον πρὸ ὀφθαλμῶν σου, ὅπως ἂν γένηται ὁ νόμος Κυρίου ἐν τῷ στόματί σου· ἐν γὰρ χειρὶ κραταιᾷ ἐξήγαγέ σε Κύριος ὁ Θεὸς ἐξ Αἰγύπτου. | и҆ бꙋ́детъ тебѣ̀ зна́менїе на рꙋцѣ̀ твое́й, и҆ воспомина́нїе пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма, ꙗ҆́кѡ да бꙋ́детъ зако́нъ гдⷭ҇нь во оу҆стѣ́хъ твои́хъ, рꙋко́ю бо крѣ́пкою и҆зведе́ тѧ гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆з̾ є҆гѵ́пта: |
|
10
|
10
|
| καὶ φυλάξασθε τὸν νόμον τοῦτον κατὰ καιροὺς ὡρῶν, ἀφ᾿ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας. | и҆ сохрани́те зако́нъ се́й по временѡ́мъ оу҆ста́влєнымъ, ѿ дні́й до дні́й, |
|
11
|
11
|
| καὶ ἔσται ὡς ἂν εἰσαγάγῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων, ὃν τρόπον ὤμοσε τοῖς πατράσι σου, καὶ δώσει σοι αὐτήν, | и҆ бꙋ́детъ є҆гда̀ введе́тъ тѧ̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й въ зе́млю ханане́йскꙋ, ꙗ҆́коже клѧ́сѧ ѻ҆тцє́мъ твои̑мъ, и҆ да́стъ ю҆̀ тебѣ̀: |
|
12
|
12
|
| καὶ ἀφελεῖς πᾶν διανοῖγον μήτραν, τὰ ἀρσενικά, τῷ Κυρίῳ· πᾶν διανοῖγον μήτραν ἐκ βουκολίων ἢ ἐν τοῖς κτήνεσί σου, ὅσα ἐὰν γένηταί σοι, τὰ ἀρσενικὰ ἁγιάσεις τῷ Κυρίῳ. | и҆ ѿлꙋчи́ши всѧ́кое разверза́ющее ложесна̀, мꙋ́жескъ по́лъ гдⷭ҇ꙋ: всѧ́кое разверза́ющее ложесна̀ ѿ ста́дъ и҆лѝ ѿ скѡ́тъ твои́хъ, є҆ли̑ка бꙋ́дꙋтъ тебѣ̀, мꙋ́жескъ по́лъ ѡ҆свѧти́ши гдⷭ҇ꙋ: |
|
13
|
13
|
| πᾶν διανοῖγον μήτραν ὄνου ἀλλάξεις προβάτῳ· ἐὰν δὲ μὴ ἀλλάξῃς, λυτρώσῃ αὐτό. πᾶν πρωτότοκον ἀνθρώπου τῶν υἱῶν σου λυτρώσῃ. | всѧ́кое разверза́ющее оу҆тро́бꙋ ѻ҆́слю премѣни́ши ѻ҆вце́ю: а҆́ще же не премѣни́ши, и҆скꙋ́пиши є҆̀: и҆ всѧ́каго пе́рвенца человѣ́ча сынѡ́въ твои́хъ да и҆скꙋ́пиши: |
|
14
|
14
|
| ἐὰν δὲ ἐρωτήσῃ σε ὁ υἱός σου μετὰ ταῦτα λέγων· τί τοῦτο; καὶ ἐρεῖς αὐτῷ, ὅτι ἐν χειρὶ κραταιᾷ ἐξήγαγε Κύριος ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας· | а҆́ще же вопро́ситъ тѧ̀ сы́нъ тво́й по си́хъ, глаго́лѧ: что̀ сїѐ; и҆ рече́ши є҆мꙋ̀: ꙗ҆́кѡ рꙋко́ю крѣ́пкою и҆зведѐ на́съ гдⷭ҇ь и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, и҆з̾ до́мꙋ рабо́ты, |
|
15
|
15
|
| ἡνίκα δὲ ἐσκλήρυνε Φαραὼ ἐξαποστεῖλαι ἡμᾶς, ἀπέκτεινε πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἀπὸ πρωτοτόκων ἀνθρώπων ἕως πρωτοτόκων κτηνῶν· καὶ διὰ τοῦτο ἐγὼ θύω πᾶν διανοῖγον μήτραν, τὰ ἀρσενικά, τῷ Κυρίῳ, καὶ πᾶν πρωτότοκον τῶν υἱῶν μου λυτρώσομαι. | є҆гда́ бо ѡ҆жесточи́сѧ фараѡ́нъ ѿпꙋсти́ти на́съ, и҆збѝ гдⷭ҇ь всѧ́каго пе́рвенца въ землѝ є҆гѵ́петстѣй, ѿ пе́рвенца человѣ́ча до пе́рвенца ско́тїѧ: сегѡ̀ ра́ди а҆́зъ въ же́ртвꙋ приношꙋ̀ всѧ́кое разверза́ющее ложесна̀, мꙋ́жескъ по́лъ гдⷭ҇ꙋ, и҆ всѧ́каго пе́рвенца сынѡ́въ мои́хъ и҆скꙋплю̀, |
|
16
|
16
|
| καὶ ἔσται εἰς σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρός σου καὶ ἀσάλευτον πρὸ ὀφθαλμῶν σου· ἐν γὰρ χειρὶ κραταιᾷ ἐξήγαγέ σε Κύριος ἐξ Αἰγύπτου. | и҆ бꙋ́детъ въ зна́менїе на рꙋцѣ̀ твое́й, и҆ непоколеби́мо пред̾ ѻ҆чесы̀ твои́ми: рꙋко́ю бо крѣ́пкою и҆зведе́ тѧ гдⷭ҇ь и҆з̾ є҆гѵ́пта. |
|
17
|
17
|
| ῾Ως δὲ ἐξαπέστειλε Φαραὼ τὸν λαόν, οὐχ ὡδήγησεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ὁδὸν γῆς Φυλιστιείμ, ὅτι ἐγγὺς ἦν· εἶπε γὰρ ὁ Θεός· μήποτε μεταμελήσῃ τῷ λαῷ ἰδόντι πόλεμον, καὶ ἀποστρέψῃ εἰς Αἴγυπτον. | Є҆гда́ же ѿпꙋстѝ фараѡ́нъ лю́ди, не поведѐ и҆́хъ бг҃ъ пꙋте́мъ землѝ фѷлїсті́мскїѧ, ꙗ҆́кѡ бли́з̾ бѧ́ше, и҆́бо речѐ бг҃ъ: да не когда̀ раска́ютсѧ лю́дїе, ви́дѣвше ра́ть, и҆ возвратѧ́тсѧ во є҆гѵ́петъ. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἐκύκλωσεν ὁ Θεὸς τὸν λαὸν ὁδὸν τὴν εἰς τὴν ἔρημον, εἰς τὴν ἐρυθρὰν θάλασσαν, πέμπτῃ δὲ γενεᾷ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου. | И҆ ѡ҆бведѐ бг҃ъ лю́ди пꙋте́мъ, и҆́же въ пꙋсты́ню къ чермно́мꙋ мо́рю. Пѧ́тагѡ же ро́да и҆зыдо́ша сы́нове і҆и҃лєвы ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἔλαβε Μωυσῆς τὰ ὀστᾶ ᾿Ιωσὴφ μεθ᾿ ἑαυτοῦ· ὅρκῳ γὰρ ὥρκισε τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ λέγων· ἐπισκοπῇ ἐπισκέψεται ὑμᾶς Κύριος καὶ συνανοίσετέ μου τὰ ὀστᾶ ἐντεῦθεν μεθ᾿ ὑμῶν. | И҆ взѧ̀ мѡѷсе́й кѡ́сти і҆ѡ́сифѡвы съ собо́ю: клѧ́твою бо заклѧ̀ і҆ѡ́сифъ сы́ны і҆и҃лєвы, глаго́лѧ: присѣще́нїемъ присѣти́тъ ва́съ гдⷭ҇ь, и҆ и҆знесе́те ѿсю́дꙋ кѡ́сти моѧ̑ съ собо́ю. |
|
20
|
20
|
| ἐξάραντες δὲ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐκ Σοκχὼθ ἐστρατοπέδευσαν ἐν ᾿Οθὼμ παρὰ τὴν ἔρημον. | Воздви́гшесѧ же сы́нове і҆и҃лєвы ѿ сокхѡ́ѳа, ѡ҆полчи́шасѧ во ѻ҆ѳѡ́мѣ при пꙋсты́ни. |
|
21
|
21
|
| ὁ δὲ Θεὸς ἡγεῖτο αὐτῶν, ἡμέρας μὲν ἐν στύλῳ νεφέλης, δεῖξαι αὐτοῖς τὴν ὁδόν, τὴν δὲ νύκτα ἐν στύλῳ πυρός· | Бг҃ъ же вожда́ше и҆̀хъ, въ де́нь оу҆́бѡ столпо́мъ ѡ҆́блачнымъ, показа́ти и҆̀мъ пꙋ́ть, но́щїю же столпо́мъ ѻ҆́гненнымъ, свѣти́ти и҆̀мъ: |
|
22
|
22
|
| οὐκ ἐξέλιπε δὲ ὁ στῦλος τῆς νεφέλης ἡμέρας καὶ ὁ στῦλος τοῦ πυρὸς νυκτὸς ἐναντίον τοῦ λαοῦ παντός. | и҆ не ѡ҆скꙋдѣ̀ сто́лпъ ѡ҆́блачный во днѝ и҆ сто́лпъ ѻ҆́гненный но́щїю пред̾ всѣ́ми людьмѝ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.