|
Κεφάλαιο 30
|
Глава́ л҃
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ποιήσεις θυσιαστήριον θυμιάματος ἐκ ξύλων ἀσήπτων·
|
И҆ да сотвори́ши ѻ҆лта́рь кади́лный ѿ дре́въ негнїю́щихъ:
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ποιήσεις αὐτὸ πήχεως τὸ μῆκος καὶ πήχεως τὸ εὖρος, τετράγωνον ἔσται, καὶ δύο πήχεων τὸ ὕψος· ἐξ αὐτοῦ ἔσται τὰ κέρατα αὐτοῦ.
|
и҆ сотвори́ши и҆̀ ла́ктѧ въ долготꙋ̀ и҆ ла́ктѧ въ широтꙋ̀, четвероꙋго́ленъ да бꙋ́детъ, и҆ двою̀ ла́ктїй въ высотꙋ̀: ѿ негѡ̀ да бꙋ́дꙋтъ ро́ги є҆гѡ̀.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ καταχρυσώσεις αὐτὰ χρυσίῳ καθαρῷ, τὴν ἐσχάραν αὐτοῦ καὶ τοὺς τοίχους αὐτοῦ κύκλῳ καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ, καὶ ποιήσεις αὐτῷ στρεπτὴν στεφάνην χρυσῆν κύκλῳ.
|
И҆ позлати́ши зла́томъ чи́стымъ ѻ҆гни́ще є҆гѡ̀, и҆ стѣ́ны є҆гѡ̀ ѡ҆́колѡ, и҆ ро́ги є҆гѡ̀: и҆ да сотвори́ши є҆мꙋ̀ виты́й вѣне́цъ зла́тъ ѡ҆́колѡ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ δύο δακτυλίους χρυσοῦς καθαροὺς ποιήσεις ὑπὸ τὴν στρεπτὴν στεφάνην αὐτοῦ, εἰς τὰ δύο κλίτη ποιήσεις ἐν τοῖς δυσὶ πλευροῖς· καὶ ἔσονται ψαλίδες ταῖς σκυτάλαις, ὥστε αἴρειν αὐτὸ ἐν αὐταῖς.
|
И҆ два̀ кѡлца̀ зла̑та чи̑ста да сотвори́ши под̾ виты́мъ вѣнце́мъ є҆гѡ̀ на ѻ҆бою̀ оу҆́глꙋ, да сотвори́ши на ѻ҆бои́хъ страна́хъ: и҆ бꙋ́дꙋтъ ко́лца носи́ламъ, ꙗ҆́коже под̾има́ти ѻ҆́ный и҆́ми.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ποιήσεις σκυτάλας ἐκ ξύλων ἀσήπτων καὶ καταχρυσώσεις αὐτὰς χρυσίῳ.
|
И҆ да сотвори́ши нѡси́ла ѿ древе́съ негнїю́щихъ, и҆ позлати́ши ѧ҆̀ зла́томъ:
|
|
6
|
6
|
|
καὶ θήσεις αὐτὸ ἀπέναντι τοῦ καταπετάσματος τοῦ ὄντος ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τῶν μαρτυρίων, ἐν οἶς γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν.
|
и҆ да положи́ши є҆го̀ прѧ́мѡ завѣ́сы, сꙋ́щїѧ оу҆ кївѡ́та свидѣ́нїѧ, въ ни́хже позна́нъ бꙋ́дꙋ тебѣ̀ ѿтꙋ́дꙋ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ θυμιάσει ἀπ᾿ αὐτοῦ ᾿Ααρὼν θυμίαμα σύνθετον λεπτόν· τὸ πρωΐ πρωΐ, ὅταν ἐπισκευάζῃ τοὺς λύχνους, θυμιάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ,
|
И҆ да кади́тъ над̾ ни́мъ а҆арѡ́нъ ѳѷмїа́момъ сложе́нымъ благово́ннымъ ра́нѡ ра́нѡ: є҆гда̀ оу҆строѧ́етъ свѣти̑ла, да кади́тъ над̾ ни́мъ:
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ὅταν ἐξάπτῃ ᾿Ααρὼν τοὺς λύχνους ὀψέ, θυμιάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ· θυμίαμα ἐνδελεχισμοῦ διὰ παντὸς ἔναντι Κυρίου εἰς γενεὰς αὐτῶν.
|
и҆ є҆гда̀ вжига́етъ а҆арѡ́нъ свѣти̑ла съ ве́чера, да кади́тъ над̾ ни́мъ: ѳѷмїа́мъ всегда́шнїй прⷭ҇нѡ пред̾ гдⷭ҇емъ въ ро́ды и҆́хъ:
|
|
9
|
9
|
|
καὶ οὐκ ἀνοίσεις ἐπ᾿ αὐτοῦ θυμίαμα ἕτερον, κάρπωμα, θυσίαν· καὶ σπονδὴν οὐ σπείσεις ἐπ᾿ αὐτοῦ.
|
и҆ да не принесе́ши над̾ него̀ ѳѷмїа́ма и҆на́гѡ: приноше́нїѧ, же́ртвы и҆ возлїѧ́нїѧ да не пролїе́ши на него̀.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐξιλάσεται ἐπ᾿ αὐτοῦ ᾿Ααρὼν ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ· ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ καθαρισμοῦ καθαριεῖ αὐτὸ εἰς γενεὰς αὐτῶν· ἅγιον τῶν ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ.
|
И҆ да ѡ҆чи́ститъ над̾ ни́мъ а҆арѡ́нъ оу҆ рогѡ́въ є҆гѡ̀ є҆ди́ною въ лѣ́то: ѿ кро́ве ѡ҆чище́нїѧ грѣхѡ́въ оу҆милостивле́нїѧ є҆ди́ною въ лѣ́то да ѡ҆чи́ститъ є҆го̀ въ ро́ды и҆́хъ: ст҃о́е ст҃ы́хъ є҆́сть гдⷭ҇ꙋ.
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
|
И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ:
|
|
12
|
12
|
|
ἐὰν λάβῃς τὸν συλλογισμὸν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐπισκοπῇ αὐτῶν, καὶ δώσουσιν ἕκαστος λύτρα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ Κυρίῳ, καὶ οὐκ ἔσται ἐν αὐτοῖς πτῶσις ἐν τῇ ἐπισκοπῇ αὐτῶν.
|
а҆́ще во́змеши и҆счисле́нїе сынѡ́въ і҆и҃левыхъ въ пресмотре́нїи и҆́хъ, и҆ дадѧ́тъ кі́йждо и҆скꙋпле́нїе за дꙋ́шꙋ свою̀ гдⷭ҇ꙋ, и҆ не бꙋ́детъ въ ни́хъ паде́нїѧ въ пресмотре́нїи и҆́хъ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ δώσουσιν ὅσοι ἂν παραπορεύωνται τὴν ἐπίσκεψιν· τὸ ἥμισυ τοῦ διδράχμου, ὅ ἐστιν κατὰ τὸ δίδραχμον τὸ ἅγιον· εἴκοσιν ὀβολοὶ τὸ δίδραχμον, τὸ δὲ ἥμισυ τοῦ διδράχμου εἰσφορὰ Κυρίῳ.
|
И҆ сїѐ є҆́сть, є҆́же дадѧ́тъ, є҆ли́цы а҆́ще пристꙋ́пѧтъ въ пресмотре́нїе, полдїдра́хмы, є҆́же є҆́сть по дїдра́хмѣ ст҃ѣ́й: два́десѧть ца́тъ дїдра́хма: по́лъ же дїдра́хмы, да́нь гдⷭ҇ꙋ.
|
|
14
|
14
|
|
πᾶς ὁ παραπορευόμενος εἰς τὴν ἐπίσκεψιν ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω, δώσουσι τὴν εἰσφορὰν Κυρίῳ.
|
Всѧ́къ входѧ́й въ пресмотре́нїе ѿ два́десѧти лѣ́тъ и҆ вы́шше, да дадꙋ́тъ да́нь гдⷭ҇ꙋ:
|
|
15
|
15
|
|
ὁ πλουτῶν οὐ προσθήσει καὶ ὁ πενόμενος οὐκ ἐλαττονήσει ἀπὸ τοῦ ἡμίσους τοῦ διδράχμου ἐν τῷ διδόναι τὴν εἰσφορὰν Κυρίῳ ἐξιλάσασθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν.
|
бога́тый да не приложи́тъ, и҆ ни́щїй да не оу҆ма́литъ ѿ полꙋдїдра́хмы, є҆гда̀ даю́тъ да́нь гдⷭ҇ꙋ (ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ), є҆́же оу҆молѧ́ти ѡ҆ дꙋша́хъ ва́шихъ.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ λήψῃ τὸ ἀργύριον τῆς εἰσφορᾶς παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ δώσεις αὐτὸ εἰς τὸ κάτεργον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἔσται τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ μνημόσυνον ἔναντι Κυρίου ἐξιλάσασθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν.
|
И҆ да во́змеши сребро̀ да́ни ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ да́си є҆̀ на содѣ́ланїе ски́нїи свидѣ́нїѧ: и҆ да бꙋ́детъ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ па́мѧть пред̾ гдⷭ҇емъ, є҆́же оу҆молѧ́ти ѡ҆ дꙋша́хъ ва́шихъ.
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
|
И҆ речѐ гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю, гл҃ѧ:
|
|
18
|
18
|
|
ποίησον λουτῆρα χαλκοῦν καὶ βάσιν αὐτῷ χαλκῆν, ὥστε νίπτεσθαι· καὶ θήσεις αὐτὸν ἀνὰ μέσον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐκχεεῖς εἰς αὐτὸν ὕδωρ,
|
сотворѝ оу҆мыва́лницꙋ мѣ́дѧнꙋ и҆ стоѧ́ло є҆́й мѣ́дѧно, є҆́же оу҆мыва́тисѧ, и҆ да поста́виши ю҆̀ междꙋ̀ ски́нїею свидѣ́нїѧ и҆ междꙋ̀ ѻ҆лтаре́мъ, и҆ да влїе́ши въ ню̀ во́дꙋ:
|
|
19
|
19
|
|
καὶ νίψεται ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ὕδατι.
|
и҆ да оу҆мыва́етъ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ и҆з̾ неѧ̀ рꙋ́ки своѧ̑ и҆ но́ги водо́ю:
|
|
20
|
20
|
|
ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, νίψονται ὕδατι καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωσιν· ἢ ὅταν προσπορεύωνται πρὸς τὸ θυσιαστήριον λειτουργεῖν κα’Ι ἀναφέρειν τὰ ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ,
|
є҆гда̀ вхо́дѧтъ въ ски́нїю свидѣ́нїѧ, да ѡ҆мы́ютсѧ водо́ю, и҆ не оу҆́мрꙋтъ: и҆лѝ є҆гда̀ прихо́дѧтъ ко ѻ҆лтарю̀ слꙋжи́ти и҆ приноси́ти всесожжє́нїѧ гдⷭ҇ꙋ,
|
|
21
|
21
|
|
νίψονται τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ὕδατι· ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, νίψονται ὕδατι, ἵνα μὴ ἀποθάνωσι· καὶ ἔσται αὐτοῖς νόμιμον αἰώνιον, αὐτῷ καὶ ταῖς γενεαῖς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν.
|
оу҆мы́ютъ рꙋ́цѣ и҆ но́зѣ водо́ю, є҆гда̀ вхо́дѧтъ въ ски́нїю свидѣ́нїѧ, да не оу҆́мрꙋтъ, и҆ да бꙋ́детъ и҆̀мъ зако́ннѡ вѣ́чнѡ, є҆мꙋ̀ и҆ родѡ́мъ є҆гѡ̀ по не́мъ.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
|
И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ:
|
|
23
|
23
|
|
καὶ σὺ λάβε ἡδύσματα, τὸ ἄνθος σμύρνης ἐκλεκτῆς πεντακοσίους σίκλους καὶ κινναμώμου εὐώδους τὸ ἥμισυ τούτου διακοσίους πεντήκοντα καὶ καλάμου εὐώδους διακοσίους πεντήκοντα
|
и҆ ты̀ возмѝ а҆рѡма́ты, цвѣ́тъ смѵ́рны и҆збра́нныѧ пѧ́ть сѡ́тъ сі́клєвъ, и҆ кїннамѡ́ма благово́нна по́лъ сегѡ̀, двѣ́сти пѧтьдесѧ́тъ, и҆ тро́сти благово́нныѧ двѣ́сти пѧтьдесѧ́тъ,
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἴρεως πεντακοσίους σίκλους τοῦ ἁγίου καὶ ἔλαιον ἐξ ἐλαιῶν εἲν
|
и҆ касі́и пѧ́ть сѡ́тъ сі́клєвъ свѧта́гѡ, и҆ є҆ле́а ѿ ма́слинъ (мѣ́рꙋ) і҆́нъ,
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ποιήσεις αὐτὸ ἔλαιον χρῖσμα ἅγιον, μύρον μυρεψικὸν τέχνῃ μυρεψοῦ· ἔλαιον χρῖσμα ἅγιον ἔσται.
|
и҆ сотвори́ши се́й є҆ле́й пома́занїе ст҃о́е, мѵ́ро пома́зателное хꙋдо́жествомъ мѷрова́рца: є҆ле́й пома́занїе ст҃о́е бꙋ́детъ,
|
|
26
|
26
|
|
καὶ χρίσεις ἐξ αὐτοῦ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου
|
и҆ да пома́жеши ѿ негѡ̀ ски́нїю свидѣ́нїѧ, и҆ кївѡ́тъ ски́нїи свидѣ́нїѧ,
|
|
27
|
27
|
|
καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὴν λυχνίαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος
|
и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆ѧ̀, и҆ свѣти́лникъ и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆гѡ̀, и҆ ѻ҆лта́рь кади́лный,
|
|
28
|
28
|
|
καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ πάντα αὐτοῦ τὰ σκεύη καὶ τὴν τράπεζαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸν λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ
|
и҆ ѻ҆лта́рь всесожже́нїѧ и҆ всѧ̑ є҆гѡ̀ сосꙋ́ды, и҆ трапе́зꙋ и҆ всѧ̑ є҆ѧ̀ сосꙋ́ды, и҆ оу҆мыва́лницꙋ и҆ стоѧ́ло є҆ѧ̀,
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ἁγιάσεις αὐτά, καὶ ἔσται ἅγια τῶν ἁγίων· πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῶν ἁγιασθήσεται.
|
и҆ ѡ҆свѧти́ши ѧ҆̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ: всѧ́къ прикаса́ѧйсѧ и҆̀мъ ѡ҆ст҃и́тсѧ:
|
|
30
|
30
|
|
καὶ ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ χρίσεις καὶ ἁγιάσεις αὐτοὺς ἱερατεύειν μοι.
|
и҆ а҆арѡ́на и҆ сы́ны є҆гѡ̀ пома́жеши, и҆ ѡ҆свѧти́ши ѧ҆̀ свѧщеннодѣ́йствовати мнѣ̀:
|
|
31
|
31
|
|
καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λαλήσεις λέγων· ἔλαιον ἄλειμμα χρίσεως ἅγιον ἔσται τοῦτο ὑμῖν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν.
|
и҆ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ да рече́ши, глаго́лѧ: є҆ле́й ма́сть пома́занїѧ ст҃ъ да бꙋ́детъ се́й ва́мъ въ ро́ды ва́шѧ:
|
|
32
|
32
|
|
ἐπὶ σάρκα ἀνθρώπου οὐ χρισθήσεται, καὶ κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς ὡσαύτως· ἅγιόν ἐστι καὶ ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν.
|
пло́ть человѣ́ча да не пома́жетсѧ (и҆́мъ), и҆ по сложе́нїю семꙋ̀ да не сотворитѐ са́ми себѣ̀ и҆но́гѡ си́це: ст҃ъ є҆́сть и҆ ѡ҆сщ҃е́нїе бꙋ́детъ ва́мъ:
|
|
33
|
33
|
|
ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως, καὶ ὃς ἂν δῷ ἀπ᾿ αὐτοῦ ἀλλογενεῖ, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
|
и҆́же а҆́ще сотвори́тъ си́це, и҆ и҆́же а҆́ще да́стъ ѿ негѡ̀ и҆ноплеме́нникꙋ, потреби́тсѧ ѿ люді́й свои́хъ.
|
|
34
|
34
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· λάβε σεαυτῷ ἡδύσματα, στακτήν, ὄνυχα, χαλβάνην ἡδυσμοῦ καὶ λίβανον διαφανῆ, ἴσον ἴσῳ ἔσται·
|
И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: возмѝ себѣ̀ а҆рѡма́ты, ста́кти, ѻ҆́нѷха и҆ халва́на благово́нна и҆ лїва́на чи́стагѡ: всѐ то̀ въ ра́внꙋ мѣ́рꙋ да бꙋ́детъ:
|
|
35
|
35
|
|
καὶ ποιήσουσιν ἐν αὐτῷ θυμίαμα, μυρεψικὸν ἔργον μυρεψοῦ, μεμιγμένον, καθαρόν, ἔργον ἅγιον.
|
и҆ да сотворѧ́тъ въ не́мъ ѳѷмїа́мъ мѷрова́рный, дѣ́ло мѷрова́рца смѣ́шеное, чи́сто, дѣ́ло ст҃о:
|
|
36
|
36
|
|
καὶ συγκόψεις ἐκ τούτων λεπτὸν καὶ θήσεις ἀπέναντι τῶν μαρτυρίων ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, ὅθεν γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν· ἅγιον τῶν ἁγίων ἔσται ὑμῖν.
|
и҆ раздроби́ши ѿ си́хъ по то́нкꙋ, и҆ положи́ши прѧ́мѡ свидѣ́нїю въ ски́нїи свидѣ́нїѧ, ѿѻнꙋ́дꙋже позна́нъ бꙋ́дꙋ тебѣ̀ та́мѡ: ст҃о́е ст҃ы́хъ бꙋ́детъ ва́мъ ѳѷмїа́мъ:
|
|
37
|
37
|
|
θυμίαμα κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς· ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν Κυρίῳ·
|
по сложе́нїю семꙋ̀ да не сотворитѐ себѣ̀ са́ми, ѡ҆сщ҃е́нїе бꙋ́детъ ва́мъ ѿ гдⷭ҇а:
|
|
38
|
38
|
|
ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως ὥστε ὀσφραίνεσθαι ἐν αὐτῷ, ἀπολεῖται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
|
и҆́же а҆́ще сотвори́тъ си́це, є҆́же ѡ҆бонѧ́ти ѿ негѡ̀, поги́бнетъ дꙋша̀ тогѡ̀ ѿ люді́й свои́хъ.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.