|
Κεφάλαιο 30
|
Глава́ л҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ποιήσεις θυσιαστήριον θυμιάματος ἐκ ξύλων ἀσήπτων· | И҆ да сотвори́ши ѻ҆лта́рь кади́лный ѿ дре́въ негнїю́щихъ: |
|
2
|
2
|
| καὶ ποιήσεις αὐτὸ πήχεως τὸ μῆκος καὶ πήχεως τὸ εὖρος, τετράγωνον ἔσται, καὶ δύο πήχεων τὸ ὕψος· ἐξ αὐτοῦ ἔσται τὰ κέρατα αὐτοῦ. | и҆ сотвори́ши и҆̀ ла́ктѧ въ долготꙋ̀ и҆ ла́ктѧ въ широтꙋ̀, четвероꙋго́ленъ да бꙋ́детъ, и҆ двою̀ ла́ктїй въ высотꙋ̀: ѿ негѡ̀ да бꙋ́дꙋтъ ро́ги є҆гѡ̀. |
|
3
|
3
|
| καὶ καταχρυσώσεις αὐτὰ χρυσίῳ καθαρῷ, τὴν ἐσχάραν αὐτοῦ καὶ τοὺς τοίχους αὐτοῦ κύκλῳ καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ, καὶ ποιήσεις αὐτῷ στρεπτὴν στεφάνην χρυσῆν κύκλῳ. | И҆ позлати́ши зла́томъ чи́стымъ ѻ҆гни́ще є҆гѡ̀, и҆ стѣ́ны є҆гѡ̀ ѡ҆́колѡ, и҆ ро́ги є҆гѡ̀: и҆ да сотвори́ши є҆мꙋ̀ виты́й вѣне́цъ зла́тъ ѡ҆́колѡ. |
|
4
|
4
|
| καὶ δύο δακτυλίους χρυσοῦς καθαροὺς ποιήσεις ὑπὸ τὴν στρεπτὴν στεφάνην αὐτοῦ, εἰς τὰ δύο κλίτη ποιήσεις ἐν τοῖς δυσὶ πλευροῖς· καὶ ἔσονται ψαλίδες ταῖς σκυτάλαις, ὥστε αἴρειν αὐτὸ ἐν αὐταῖς. | И҆ два̀ кѡлца̀ зла̑та чи̑ста да сотвори́ши под̾ виты́мъ вѣнце́мъ є҆гѡ̀ на ѻ҆бою̀ оу҆́глꙋ, да сотвори́ши на ѻ҆бои́хъ страна́хъ: и҆ бꙋ́дꙋтъ ко́лца носи́ламъ, ꙗ҆́коже под̾има́ти ѻ҆́ный и҆́ми. |
|
5
|
5
|
| καὶ ποιήσεις σκυτάλας ἐκ ξύλων ἀσήπτων καὶ καταχρυσώσεις αὐτὰς χρυσίῳ. | И҆ да сотвори́ши нѡси́ла ѿ древе́съ негнїю́щихъ, и҆ позлати́ши ѧ҆̀ зла́томъ: |
|
6
|
6
|
| καὶ θήσεις αὐτὸ ἀπέναντι τοῦ καταπετάσματος τοῦ ὄντος ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τῶν μαρτυρίων, ἐν οἶς γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν. | и҆ да положи́ши є҆го̀ прѧ́мѡ завѣ́сы, сꙋ́щїѧ оу҆ кївѡ́та свидѣ́нїѧ, въ ни́хже позна́нъ бꙋ́дꙋ тебѣ̀ ѿтꙋ́дꙋ. |
|
7
|
7
|
| καὶ θυμιάσει ἀπ᾿ αὐτοῦ ᾿Ααρὼν θυμίαμα σύνθετον λεπτόν· τὸ πρωΐ πρωΐ, ὅταν ἐπισκευάζῃ τοὺς λύχνους, θυμιάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ, | И҆ да кади́тъ над̾ ни́мъ а҆арѡ́нъ ѳѷмїа́момъ сложе́нымъ благово́ннымъ ра́нѡ ра́нѡ: є҆гда̀ оу҆строѧ́етъ свѣти̑ла, да кади́тъ над̾ ни́мъ: |
|
8
|
8
|
| καὶ ὅταν ἐξάπτῃ ᾿Ααρὼν τοὺς λύχνους ὀψέ, θυμιάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ· θυμίαμα ἐνδελεχισμοῦ διὰ παντὸς ἔναντι Κυρίου εἰς γενεὰς αὐτῶν. | и҆ є҆гда̀ вжига́етъ а҆арѡ́нъ свѣти̑ла съ ве́чера, да кади́тъ над̾ ни́мъ: ѳѷмїа́мъ всегда́шнїй прⷭ҇нѡ пред̾ гдⷭ҇емъ въ ро́ды и҆́хъ: |
|
9
|
9
|
| καὶ οὐκ ἀνοίσεις ἐπ᾿ αὐτοῦ θυμίαμα ἕτερον, κάρπωμα, θυσίαν· καὶ σπονδὴν οὐ σπείσεις ἐπ᾿ αὐτοῦ. | и҆ да не принесе́ши над̾ него̀ ѳѷмїа́ма и҆на́гѡ: приноше́нїѧ, же́ртвы и҆ возлїѧ́нїѧ да не пролїе́ши на него̀. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐξιλάσεται ἐπ᾿ αὐτοῦ ᾿Ααρὼν ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ· ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ καθαρισμοῦ καθαριεῖ αὐτὸ εἰς γενεὰς αὐτῶν· ἅγιον τῶν ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ. | И҆ да ѡ҆чи́ститъ над̾ ни́мъ а҆арѡ́нъ оу҆ рогѡ́въ є҆гѡ̀ є҆ди́ною въ лѣ́то: ѿ кро́ве ѡ҆чище́нїѧ грѣхѡ́въ оу҆милостивле́нїѧ є҆ди́ною въ лѣ́то да ѡ҆чи́ститъ є҆го̀ въ ро́ды и҆́хъ: ст҃о́е ст҃ы́хъ є҆́сть гдⷭ҇ꙋ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
12
|
12
|
| ἐὰν λάβῃς τὸν συλλογισμὸν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐπισκοπῇ αὐτῶν, καὶ δώσουσιν ἕκαστος λύτρα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ Κυρίῳ, καὶ οὐκ ἔσται ἐν αὐτοῖς πτῶσις ἐν τῇ ἐπισκοπῇ αὐτῶν. | а҆́ще во́змеши и҆счисле́нїе сынѡ́въ і҆и҃левыхъ въ пресмотре́нїи и҆́хъ, и҆ дадѧ́тъ кі́йждо и҆скꙋпле́нїе за дꙋ́шꙋ свою̀ гдⷭ҇ꙋ, и҆ не бꙋ́детъ въ ни́хъ паде́нїѧ въ пресмотре́нїи и҆́хъ. |
|
13
|
13
|
| καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ δώσουσιν ὅσοι ἂν παραπορεύωνται τὴν ἐπίσκεψιν· τὸ ἥμισυ τοῦ διδράχμου, ὅ ἐστιν κατὰ τὸ δίδραχμον τὸ ἅγιον· εἴκοσιν ὀβολοὶ τὸ δίδραχμον, τὸ δὲ ἥμισυ τοῦ διδράχμου εἰσφορὰ Κυρίῳ. | И҆ сїѐ є҆́сть, є҆́же дадѧ́тъ, є҆ли́цы а҆́ще пристꙋ́пѧтъ въ пресмотре́нїе, полдїдра́хмы, є҆́же є҆́сть по дїдра́хмѣ ст҃ѣ́й: два́десѧть ца́тъ дїдра́хма: по́лъ же дїдра́хмы, да́нь гдⷭ҇ꙋ. |
|
14
|
14
|
| πᾶς ὁ παραπορευόμενος εἰς τὴν ἐπίσκεψιν ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω, δώσουσι τὴν εἰσφορὰν Κυρίῳ. | Всѧ́къ входѧ́й въ пресмотре́нїе ѿ два́десѧти лѣ́тъ и҆ вы́шше, да дадꙋ́тъ да́нь гдⷭ҇ꙋ: |
|
15
|
15
|
| ὁ πλουτῶν οὐ προσθήσει καὶ ὁ πενόμενος οὐκ ἐλαττονήσει ἀπὸ τοῦ ἡμίσους τοῦ διδράχμου ἐν τῷ διδόναι τὴν εἰσφορὰν Κυρίῳ ἐξιλάσασθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν. | бога́тый да не приложи́тъ, и҆ ни́щїй да не оу҆ма́литъ ѿ полꙋдїдра́хмы, є҆гда̀ даю́тъ да́нь гдⷭ҇ꙋ (ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ), є҆́же оу҆молѧ́ти ѡ҆ дꙋша́хъ ва́шихъ. |
|
16
|
16
|
| καὶ λήψῃ τὸ ἀργύριον τῆς εἰσφορᾶς παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ δώσεις αὐτὸ εἰς τὸ κάτεργον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἔσται τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ μνημόσυνον ἔναντι Κυρίου ἐξιλάσασθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν. | И҆ да во́змеши сребро̀ да́ни ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ да́си є҆̀ на содѣ́ланїе ски́нїи свидѣ́нїѧ: и҆ да бꙋ́детъ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ па́мѧть пред̾ гдⷭ҇емъ, є҆́же оу҆молѧ́ти ѡ҆ дꙋша́хъ ва́шихъ. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
18
|
18
|
| ποίησον λουτῆρα χαλκοῦν καὶ βάσιν αὐτῷ χαλκῆν, ὥστε νίπτεσθαι· καὶ θήσεις αὐτὸν ἀνὰ μέσον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐκχεεῖς εἰς αὐτὸν ὕδωρ, | сотворѝ оу҆мыва́лницꙋ мѣ́дѧнꙋ и҆ стоѧ́ло є҆́й мѣ́дѧно, є҆́же оу҆мыва́тисѧ, и҆ да поста́виши ю҆̀ междꙋ̀ ски́нїею свидѣ́нїѧ и҆ междꙋ̀ ѻ҆лтаре́мъ, и҆ да влїе́ши въ ню̀ во́дꙋ: |
|
19
|
19
|
| καὶ νίψεται ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ὕδατι. | и҆ да оу҆мыва́етъ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ и҆з̾ неѧ̀ рꙋ́ки своѧ̑ и҆ но́ги водо́ю: |
|
20
|
20
|
| ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, νίψονται ὕδατι καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωσιν· ἢ ὅταν προσπορεύωνται πρὸς τὸ θυσιαστήριον λειτουργεῖν κα’Ι ἀναφέρειν τὰ ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ, | є҆гда̀ вхо́дѧтъ въ ски́нїю свидѣ́нїѧ, да ѡ҆мы́ютсѧ водо́ю, и҆ не оу҆́мрꙋтъ: и҆лѝ є҆гда̀ прихо́дѧтъ ко ѻ҆лтарю̀ слꙋжи́ти и҆ приноси́ти всесожжє́нїѧ гдⷭ҇ꙋ, |
|
21
|
21
|
| νίψονται τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ὕδατι· ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, νίψονται ὕδατι, ἵνα μὴ ἀποθάνωσι· καὶ ἔσται αὐτοῖς νόμιμον αἰώνιον, αὐτῷ καὶ ταῖς γενεαῖς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν. | оу҆мы́ютъ рꙋ́цѣ и҆ но́зѣ водо́ю, є҆гда̀ вхо́дѧтъ въ ски́нїю свидѣ́нїѧ, да не оу҆́мрꙋтъ, и҆ да бꙋ́детъ и҆̀мъ зако́ннѡ вѣ́чнѡ, є҆мꙋ̀ и҆ родѡ́мъ є҆гѡ̀ по не́мъ. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
23
|
23
|
| καὶ σὺ λάβε ἡδύσματα, τὸ ἄνθος σμύρνης ἐκλεκτῆς πεντακοσίους σίκλους καὶ κινναμώμου εὐώδους τὸ ἥμισυ τούτου διακοσίους πεντήκοντα καὶ καλάμου εὐώδους διακοσίους πεντήκοντα | и҆ ты̀ возмѝ а҆рѡма́ты, цвѣ́тъ смѵ́рны и҆збра́нныѧ пѧ́ть сѡ́тъ сі́клєвъ, и҆ кїннамѡ́ма благово́нна по́лъ сегѡ̀, двѣ́сти пѧтьдесѧ́тъ, и҆ тро́сти благово́нныѧ двѣ́сти пѧтьдесѧ́тъ, |
|
24
|
24
|
| καὶ ἴρεως πεντακοσίους σίκλους τοῦ ἁγίου καὶ ἔλαιον ἐξ ἐλαιῶν εἲν | и҆ касі́и пѧ́ть сѡ́тъ сі́клєвъ свѧта́гѡ, и҆ є҆ле́а ѿ ма́слинъ (мѣ́рꙋ) і҆́нъ, |
|
25
|
25
|
| καὶ ποιήσεις αὐτὸ ἔλαιον χρῖσμα ἅγιον, μύρον μυρεψικὸν τέχνῃ μυρεψοῦ· ἔλαιον χρῖσμα ἅγιον ἔσται. | и҆ сотвори́ши се́й є҆ле́й пома́занїе ст҃о́е, мѵ́ро пома́зателное хꙋдо́жествомъ мѷрова́рца: є҆ле́й пома́занїе ст҃о́е бꙋ́детъ, |
|
26
|
26
|
| καὶ χρίσεις ἐξ αὐτοῦ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου | и҆ да пома́жеши ѿ негѡ̀ ски́нїю свидѣ́нїѧ, и҆ кївѡ́тъ ски́нїи свидѣ́нїѧ, |
|
27
|
27
|
| καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὴν λυχνίαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος | и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆ѧ̀, и҆ свѣти́лникъ и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆гѡ̀, и҆ ѻ҆лта́рь кади́лный, |
|
28
|
28
|
| καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ πάντα αὐτοῦ τὰ σκεύη καὶ τὴν τράπεζαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸν λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ | и҆ ѻ҆лта́рь всесожже́нїѧ и҆ всѧ̑ є҆гѡ̀ сосꙋ́ды, и҆ трапе́зꙋ и҆ всѧ̑ є҆ѧ̀ сосꙋ́ды, и҆ оу҆мыва́лницꙋ и҆ стоѧ́ло є҆ѧ̀, |
|
29
|
29
|
| καὶ ἁγιάσεις αὐτά, καὶ ἔσται ἅγια τῶν ἁγίων· πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῶν ἁγιασθήσεται. | и҆ ѡ҆свѧти́ши ѧ҆̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ: всѧ́къ прикаса́ѧйсѧ и҆̀мъ ѡ҆ст҃и́тсѧ: |
|
30
|
30
|
| καὶ ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ χρίσεις καὶ ἁγιάσεις αὐτοὺς ἱερατεύειν μοι. | и҆ а҆арѡ́на и҆ сы́ны є҆гѡ̀ пома́жеши, и҆ ѡ҆свѧти́ши ѧ҆̀ свѧщеннодѣ́йствовати мнѣ̀: |
|
31
|
31
|
| καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λαλήσεις λέγων· ἔλαιον ἄλειμμα χρίσεως ἅγιον ἔσται τοῦτο ὑμῖν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν. | и҆ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ да рече́ши, глаго́лѧ: є҆ле́й ма́сть пома́занїѧ ст҃ъ да бꙋ́детъ се́й ва́мъ въ ро́ды ва́шѧ: |
|
32
|
32
|
| ἐπὶ σάρκα ἀνθρώπου οὐ χρισθήσεται, καὶ κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς ὡσαύτως· ἅγιόν ἐστι καὶ ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν. | пло́ть человѣ́ча да не пома́жетсѧ (и҆́мъ), и҆ по сложе́нїю семꙋ̀ да не сотворитѐ са́ми себѣ̀ и҆но́гѡ си́це: ст҃ъ є҆́сть и҆ ѡ҆сщ҃е́нїе бꙋ́детъ ва́мъ: |
|
33
|
33
|
| ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως, καὶ ὃς ἂν δῷ ἀπ᾿ αὐτοῦ ἀλλογενεῖ, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. | и҆́же а҆́ще сотвори́тъ си́це, и҆ и҆́же а҆́ще да́стъ ѿ негѡ̀ и҆ноплеме́нникꙋ, потреби́тсѧ ѿ люді́й свои́хъ. |
|
34
|
34
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· λάβε σεαυτῷ ἡδύσματα, στακτήν, ὄνυχα, χαλβάνην ἡδυσμοῦ καὶ λίβανον διαφανῆ, ἴσον ἴσῳ ἔσται· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: возмѝ себѣ̀ а҆рѡма́ты, ста́кти, ѻ҆́нѷха и҆ халва́на благово́нна и҆ лїва́на чи́стагѡ: всѐ то̀ въ ра́внꙋ мѣ́рꙋ да бꙋ́детъ: |
|
35
|
35
|
| καὶ ποιήσουσιν ἐν αὐτῷ θυμίαμα, μυρεψικὸν ἔργον μυρεψοῦ, μεμιγμένον, καθαρόν, ἔργον ἅγιον. | и҆ да сотворѧ́тъ въ не́мъ ѳѷмїа́мъ мѷрова́рный, дѣ́ло мѷрова́рца смѣ́шеное, чи́сто, дѣ́ло ст҃о: |
|
36
|
36
|
| καὶ συγκόψεις ἐκ τούτων λεπτὸν καὶ θήσεις ἀπέναντι τῶν μαρτυρίων ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, ὅθεν γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν· ἅγιον τῶν ἁγίων ἔσται ὑμῖν. | и҆ раздроби́ши ѿ си́хъ по то́нкꙋ, и҆ положи́ши прѧ́мѡ свидѣ́нїю въ ски́нїи свидѣ́нїѧ, ѿѻнꙋ́дꙋже позна́нъ бꙋ́дꙋ тебѣ̀ та́мѡ: ст҃о́е ст҃ы́хъ бꙋ́детъ ва́мъ ѳѷмїа́мъ: |
|
37
|
37
|
| θυμίαμα κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς· ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν Κυρίῳ· | по сложе́нїю семꙋ̀ да не сотворитѐ себѣ̀ са́ми, ѡ҆сщ҃е́нїе бꙋ́детъ ва́мъ ѿ гдⷭ҇а: |
|
38
|
38
|
| ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως ὥστε ὀσφραίνεσθαι ἐν αὐτῷ, ἀπολεῖται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. | и҆́же а҆́ще сотвори́тъ си́це, є҆́же ѡ҆бонѧ́ти ѿ негѡ̀, поги́бнетъ дꙋша̀ тогѡ̀ ѿ люді́й свои́хъ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.