|
Κεφάλαιο 28
|
Главa к7и
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· | И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz: |
|
2
|
2
|
| καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν τῷ ἄρχοντι Τύρου· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ὑψώθη σου ἡ καρδία, καὶ εἶπας· θεός εἰμι ἐγώ, κατοικίαν θεοῦ κατῴκησα ἐν καρδίᾳ θαλάσσης, σὺ δὲ εἶ ἄνθρωπος καὶ οὐ Θεός, καὶ ἔδωκας τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ. | и3 ты2, сhне человёчь, рцы2 кнsзю тЂрску: сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: понeже вознесeсz сeрдце твоE, и3 рeклъ є3си2: ѓзъ є4смь бGъ, въ селeніе б9іе всели1хсz въ сeрдцы морстёмъ: тh же человёкъ є3си2, ґ не бGъ, и3 положи1лъ є3си2 сeрдце твоE ћкw сeрдце б9іе. |
|
3
|
3
|
| μὴ σοφώτερος εἶ σὺ τοῦ Δανιήλ; ἢ σοφοὶ οὐκ ἐπαίδευσάν σε τῇ ἐπιστήμη αὐτῶν; | Е#дA премyдрэе ты2 є3си2 даніи1ла; премyдріи не наказaша тебE хи1тростію своeю. |
|
4
|
4
|
| μὴ ἐν τῇ ἐπιστήμῃ σου ἢ τῇ φρονήσει σου ἐποίησας σεαυτῷ δύναμιν καὶ χρυσίον καὶ ἀργύριον ἐν τοῖς θησαυροῖς σου; | Е#дA хи1тростію твоeю и3ли2 смhсломъ твои1мъ сотвори1лъ є3си2 себЁ си1лу и3 притzжaлъ є3си2 сребро2 и3 злaто въ сокр0вищихъ твои1хъ; |
|
5
|
5
|
| ἐν τῇ πολλῇ ἐπιστήμῃ σου καὶ ἐμπορίᾳ σου ἐπλήθυνας δύναμίν σου, ὑψώθη ἡ καρδία σου ἐν τῇ δυνάμει σου. | и3ли2 во мн0зэй хи1трости твоeй и3 въ к{пли твоeй ўмн0жилъ є3си2 си1лу твою2; вознесeсz сeрдце твоE въ си1лэ твоeй. |
|
6
|
6
|
| διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐπειδὴ δέδωκας τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ, | Тогw2 рaди сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: понeже дaлъ є3си2 сeрдце своE ћкw сeрдце б9іе, |
|
7
|
7
|
| ἀντὶ τούτου ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σὲ ἀλλοτρίους λοιμοὺς ἀπὸ ἐθνῶν, καὶ ἐκκενώσουσι τὰς μαχαίρας αὐτῶν ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸ κάλλος τῆς ἐπιστήμης σου καὶ στρώσουσι τὸ κάλλος σου εἰς ἀπώλειαν· | вмёстw сегw2, сE, ѓзъ наведY на тS чужды6z губи1тєли t kзы6къ, и3 и3звлекyтъ мечы2 сво‰ на тS и3 на добр0ту хи1трости твоеS, и3 постeлютъ добр0ту твою2 въ погублeніе, |
|
8
|
8
|
| καὶ καταβιβάσουσί σε, καὶ ἀποθανῇ θανάτῳ τραυματιῶν ἐν καρδίᾳ θαλάσσης. | и3 сведyтъ тS, и3 ќмреши смeртію ћзвеныхъ въ сeрдцы морстёмъ. |
|
9
|
9
|
| μὴ λέγων ἐρεῖς· Θεός εἰμι ἐγώ, ἐνώπιον τῶν ἀναιρούντων σε; σὺ δὲ εἶ ἄνθρωπος καὶ οὐ Θεός. | Е#дA речeши глаг0лz пред8 ўбивaющими тS: бGъ є4смь ѓзъ; тh же человёкъ є3си2, ґ не бGъ, въ руцЁ ўбивaющихъ тS. |
|
10
|
10
|
| ἐν πλήθει ἀπεριτμήτων ἀπολῇ ἐν χερσὶν ἀλλοτρίων, ὅτι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει Κύριος. - | Смертьми2 неwбрёзаныхъ ќмреши въ рукaхъ чужди1хъ: ћкw ѓзъ рек0хъ, гlетъ ґдwнаJ гDь. |
|
11
|
11
|
| Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· | И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz: |
|
12
|
12
|
| υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ θρῆνον ἐπὶ τὸν ἄρχοντα Τύρου καὶ εἰπὸν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· σὺ ἀποσφράγισμα ὁμοιώσεως καὶ στέφανος κάλλους | сhне человёчь, возми2 плaчь на кнsзz тЂрска и3 рцы2 є3мY: сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: ты2 є3си2 печaть ўподоблeніz, и3сп0лненъ премyдрости и3 вэнeцъ добр0ты, |
|
13
|
13
|
| ἐν τῇ τρυφῇ τοῦ παραδείσου τοῦ Θεοῦ ἐγενήθης· πάντα λίθον χρηστὸν ἐνδέδεσαι, σάρδιον καὶ τοπάζιον καὶ σμάραγδον καὶ ἄνθρακα καὶ σάπφειρον καὶ ἴασπιν καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ λιγύριον καί ἀχάτην καὶ ἀμέθυστον καὶ χρυσόλιθον καὶ βηρύλλιον καὶ ὀνύχιον, καὶ χρυσίου ἐνέπλησας τοὺς θησαυρούς σου καὶ τὰς ἀποθήκας σου ἐν σοὶ | въ слaдости раS б9іz бhлъ є3си2, всsкимъ кaменіемъ драги1мъ ўкраси1лсz є3си2, сaрдіемъ и3 топaзіемъ, и3 смарaгдомъ и3 v3акjнfомъ, и3 ґнfрaxомъ и3 сапфjромъ, и3 їaспісомъ и3 сребр0мъ и3 злaтомъ, и3 лігЂріемъ и3 ґхaтомъ, и3 ґмеfЂстомъ и3 хрmсолjfомъ, и3 вирЂлліемъ и3 џнmхомъ и3 злат0мъ нап0лнилъ є3си2 сокрHвища тво‰ и3 жи6тницы тво‰, t негHже днE с0зданъ є3си2. |
|
14
|
14
|
| ἀφ' ἧς ἡμέρας ἐκτίσθης σύ. μετὰ τοῦ Χεροὺβ ἔθηκά σε ἐν ὄρει ἁγίῳ Θεοῦ, ἐγενήθης ἐν μέσῳ λίθων πυρίνων. | Ты2, съ херувjмомъ вчини1хъ тS въ горЁ с™ёй б9іи, бhлъ є3си2 средЁ кaменей џгненныхъ. |
|
15
|
15
|
| ἐγενήθης σὺ ἄμωμος ἐν ταῖς ἡμέραις σου, ἀφ' ἧς ἡμέρας σὺ ἐκτίσθης ἕως εὑρέθη τὰ ἀδικήματα ἐν σοί. | Бhлъ є3си2 ты2 непор0ченъ во днeхъ твои1хъ, t негHже днE с0зданъ є3си2, д0ндеже њбрэт0шасz непр†вды въ тебЁ. |
|
16
|
16
|
| ἀπὸ πλήθους τῆς ἐμπορίας σου ἔπλησας τὰ ταμιεῖά σου ἀνομίας καὶ ἥμαρτες καὶ ἐτραυματίσθης ἀπὸ ὄρους τοῦ Θεοῦ, καὶ ἤγαγέ σε τὸ Χεροὺβ ἐκ μέσου λίθων πυρίνων. | T мн0жества кyпли твоеS нап0лнилъ є3си2 сокрHвища тво‰ беззак0ніz, и3 согрэши1лъ є3си2, и3 ўsзвленъ є3си2 t горы2 б9іz: и3 сведe тz херувjмъ њсэнzsй t среды2 камhкwвъ џгненныхъ. |
|
17
|
17
|
| ὑψώθη ἡ καρδία σου ἐπὶ τῷ κάλλει σου, διεφθάρη ἡ ἐπιστήμη σου μετὰ τοῦ κάλλους σου· διὰ πλῆθος ἁμαρτιῶν σου ἐπὶ τὴν γῆν ἔρριψά σε, ἐναντίον βασιλέων ἔδωκά σε παραδειγματισθῆναι. | Вознесeсz сeрдце твоE въ добр0тэ твоeй, и3стлЁ хи1трость твоS съ добр0тою твоeю: мн0жества рaди грэхHвъ твои1хъ на зeмлю поверг0хъ тS, пред8 цари6 дaхъ тS во њбличeніе. |
|
18
|
18
|
| διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν σου καὶ τῶν ἀδικιῶν τῆς ἐμπορίας σου ἐβεβήλωσα τά ἱερά σου, καὶ ἐξάξω πῦρ ἐκ μέσου σου, τοῦτο καταφάγεταί σε· καὶ δώσω σε εἰς σποδὸν ἐπὶ τῆς γῆς σου ἐναντίον πάντων τῶν ὁρώντων σε. | Мн0жества рaди грэхHвъ твои1хъ и3 непрaвдъ кyпли твоеS, њскверни1лъ є3си2 с™†z тво‰, и3 и3зведY џгнь t среды2 твоеS, сeй снёсть тS: и3 дaмъ тS во прaхъ на земли2 пред8 всёми ви1дzщими тS. |
|
19
|
19
|
| καὶ πάντες οἱ ἐπιστάμενοί σε ἐν τοῖς ἔθνεσι στυγνάσουσιν ἐπὶ σέ· ἀπώλεια ἐγένου καὶ οὐχ ὑπάρξεις ἔτι εἰς τὸν αἰῶνα. | И# вси2 вёдzщіи тебE во kзhцэхъ возстенyтъ по тебЁ: пaгуба ўчинeнъ є3си2, и3 не бyдеши ктомY во вёкъ. |
|
20
|
20
|
| Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· | И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz: |
|
21
|
21
|
| υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Σιδῶνα καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὴν | сhне человёчь, ўтверди2 лицE твоE на сідHна и3 прорцы2 њ нeмъ и3 рцы2: |
|
22
|
22
|
| καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, Σιδών, καὶ ἐνδοξασθήσομαι ἐν σοί, καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ποιῆσαί με ἐν σοὶ κρίματα, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν σοί. | сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: сE, ѓзъ на тS, сідHне, и3 прослaвлюсz въ тебЁ, и3 ўразумёеши, ћкw ѓзъ є4смь гDь, є3гдA сотворю2 въ тебЁ сyдъ и3 њсщ7yсz въ тебЁ: |
|
23
|
23
|
| αἷμα καὶ θάνατος ἐν ταῖς πλατείαις σου, καὶ πεσοῦνται τετραυματισμένοι ἐν μαχαίραις ἐν σοὶ περικύκλῳ σου· καὶ γνώσονται διότι ἐγώ εἰμι Κύριος. - | и3 послю2 на тS смeрть, и3 кр0вь въ ст0гнахъ твои1хъ бyдетъ, и3 падyтъ ћзвеніи средЁ тебє2 мечeмъ, въ тебЁ и3 w4крестъ тебє2, и3 ўвёдzтъ, ћкw ѓзъ гDь: |
|
24
|
24
|
| Καὶ οὐκ ἔσονται οὐκέτι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ᾿Ισραὴλ σκόλοψ πικρίας καὶ ἄκανθα ὀδύνης ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ αὐτῶν τῶν ἀτιμασάντων αὐτούς· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος. | и3 не бyдетъ ктомY д0му ї}леву nстeнъ г0рести и3 тeрнъ болёзни t всёхъ њкрeстныхъ є3гw2 њбезчeстившихъ и5хъ, и3 ўразумёютъ, ћкw ѓзъ є4смь ґдwнаJ гDь. |
|
25
|
25
|
| τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ συνάξω τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ τῶν ἐθνῶν, οὗ διεσκορπίσθησαν ἐκεῖ, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν αὐτοῖς ἐνώπιον τῶν λαῶν καὶ τῶν ἐθνῶν· | Тaкw гlетъ ґдwнаJ гDь: и3 соберY д0мъ ї}левъ t kзы6къ, и3дёже разсhпашасz тaмw, и3 њсщ7yсz въ ни1хъ пред8 людьми2 и3 kзы6ки: и3 вселsтсz на земли2 своeй, ю4же дaхъ рабY моемY їaкwву, |
|
26
|
26
|
| καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, ἣν δέδωκα τῷ δούλῳ μου ᾿Ιακώβ, καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' αὐτῆς ἐν ἐλπίδι καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ φυτεύσουσιν ἀμπελῶνας καὶ κατοικήσουσιν ἐν ἐλπίδι, ὅταν ποιήσω κρίμα ἐν πᾶσι τοῖς ἀτιμάσασιν αὐτοὺς ἐν τοῖς κύκλῳ αὐτῶν· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν καὶ ὁ Θεὸς τῶν πατέρων αὐτῶν. | и3 населsтсz на нeй съ надeждею, и3 сози1ждутъ д0мы, и3 насадsтъ віногрaды, и3 вселsтсz на нeй съ надeждею, є3гдA сотворю2 сyдъ во всёхъ, и5же ўкори1ша | во њкрeстныхъ и4хъ: и3 ўразумёютъ, ћкw ѓзъ гDь бGъ и4хъ и3 бGъ nтцє1въ и4хъ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.