|
Κεφάλαιο 15
|
Глава 15
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγένετο μεθ᾿ ἡμέρας ἐν ἡμέραις θερισμοῦ πυρῶν καὶ ἐπεσκέψατο Σαμψὼν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἐν ἐρίφῳ αἰγῶν καὶ εἶπεν· εἰσελεύσομαι πρὸς τὴν γυναῖκά μου καὶ εἰς τὸ ταμιεῖον· καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτῆς εἰσελθεῖν.
|
И бы́сть по дне́хъ во дни́ жа́твы пшени́цы, и посѣти́ сампсо́нъ жену́ свою́, несы́й ко́злище от ко́зъ, и рече́: да вни́ду къ женѣ́ моє́й въ ло́жницу. И не даде́ єму́ оте́цъ єя́ вни́ти.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπεν ὁ πατὴρ αὐτῆς λέγων· εἶπα ὅτι μισῶν ἐμίσησας αὐτήν, καὶ ἔδωκα αὐτὴν ἑνὶ τῶν ἐκ τῶν φίλων σου· μὴ οὐχὶ ἡ ἀδελφὴ αὐτῆς ἡ νεωτέρα ἀγαθωτέρα ὑπὲρ αὐτήν; ἔστω δή σοι ἀντὶ αὐτῆς.
|
И рече́ оте́цъ єя́, глаго́ля: рѣ́хъ, я́ко ненави́дя возненави́дѣлъ єси́ ю́, и отда́хъ ю́ єди́ному от друго́въ твои́хъ: не се́ ли сестра́ єя́ ме́ншая добрѣ́йши єя́ є́сть? да бу́детъ тебѣ́ ны́нѣ вмѣ́сто єя́.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαμψών· ἠθώωμαι καὶ τὸ ἅπαξ ἀπὸ ἀλλοφύλων, ὅτι ποιῶ ἐγὼ μετ᾿ αὐτῶν πονηρίαν.
|
И рече́ єму́ сампсо́нъ: чи́стъ є́смь ны́нѣ от Филісті́млянъ, я́ко сотворю́ а́зъ съ ни́ми зло́.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐπορεύθη Σαμψὼν καὶ συνέλαβε τριακοσίας ἀλώπεκας καὶ ἔλαβε λαμπάδας καὶ ἐπέστρεψε κέρκον πρὸς κέρκον καὶ ἔθηκε λαμπάδα μίαν ἀναμέσον τῶν δύο κέρκων καὶ ἔδησε·
|
И по́йде сампсо́нъ, и я́тъ три́ста лиси́цъ, и взя́ свѣщы́, и связа́ о́шибъ ко о́шибу, и устро́и єди́ну свѣщу́ между́ двѣма́ о́шибома:
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐξέκαυσε πῦρ ἐν ταῖς λαμπάσι καὶ ἐξαπέστειλεν ἐν τοῖς στάχυσι τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ἐκάησαν ἀπὸ ἅλωνος καὶ ἕως σταχύων ὀρθῶν καὶ ἕως ἀμπελῶνος καὶ ἐλαίας.
|
и разжже́ о́гнь въ свѣща́хъ, и пусти́ я́ въ ни́вы Филісті́мски: и запали́ ни́вы от гуме́нъ и да́же до кла́совъ просты́хъ и до віногра́да и ма́сличія.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἶπαν οἱ ἀλλόφυλοι· τίς ἐποίησε ταῦτα; καὶ εἶπαν· Σαμψὼν ὁ νυμφίος τοῦ Θαμνί, ὅτι ἔλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ ἐκ τῶν φίλων αὐτοῦ· καὶ ἀνέβησαν οἱ ἀλλόφυλοι καὶ ἐνέπρησαν αὐτὴν καὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτῆς ἐν πυρί.
|
И реко́ша иноплеме́нницы: кто́ сотвори́ сія́? И реко́ша: сампсо́нъ зя́ть Ѳамнаѳе́євъ, я́ко взя́ жену́ єго́ и даде́ ю́ єди́ному от друго́въ єго́. И взыдо́ша иноплеме́нницы и сожго́ша ю́ и до́мъ отца́ єя́ огне́мъ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαμψών· ἐὰν ποιήσητε οὕτως ταύτην, ὅτι ἦ μὴν ἐκδικήσω ἐν ὑμῖν καὶ ἔσχατον κοπάσω.
|
И рече́ и́мъ сампсо́нъ: а́ще и сотвори́сте вы́ та́ко є́й, а́зъ не благоизво́лю, но отмще́ніє моє́ єди́ному кому́ждо ва́съ сотворю́, и посе́мъ почі́ю.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς κνήμην ἐπὶ μηρὸν πληγὴν μεγάλην· καὶ κατέβη καὶ ἐκάθισεν ἐν τρυμαλιᾷ τῆς πέτρας ᾿Ητάμ.
|
И порази́ и́хъ го́лени до бе́дръ я́звою ве́лією: и сни́де, и всели́ся у водоте́чи въ пеще́рѣ ка́мене ита́ма.
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ ἀνέβησαν οἱ ἀλλόφυλοι καὶ παρενέβαλον ἐν ᾿Ιούδᾳ καὶ ἐξερρίφησαν ἐν Λεχί.
|
И изыдо́ша Филісті́мляне, и ополчи́шася во Іу́дѣ, и разсѣ́яшася въ лехі́.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ εἶπαν ἀνὴρ ᾿Ιούδα· εἰς τί ἀνέβητε ἐφ᾿ ἡμᾶς; καὶ εἶπον οἱ ἀλλόφυλοι· δῆσαι τὸν Σαμψὼν ἀνέβημεν καὶ ποιῆσαι αὐτῷ ὃν τρόπον ἐποίησεν ἡμῖν.
|
И рече́ и́мъ вся́къ му́жъ Іу́динъ: почто́ пріидо́сте на ны́? И реко́ша иноплеме́нницы: связа́ти сампсо́на пріидо́хомъ и сотвори́ти єму́, я́коже сотвори́ на́мъ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ κατέβησαν τρισχίλιοι ἀπὸ ᾿Ιούδα ἄνδρες εἰς τρυμαλιὰν πέτρας ᾿Ητὰμ καὶ εἶπαν πρὸς Σαμψών· οὐκ οἶδας ὅτι κυριεύουσιν οἱ ἀλλόφυλοι ἡμῶν, καὶ τί τοῦτο ἐποίησας ἡμῖν; καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαμψών· ὃν τρόπον ἐποίησάν μοι, οὕτως ἐποίησα αὐτοῖς.
|
И снидо́ша три́ ты́сящы муже́й от Іу́ды къ пеще́рѣ ка́мене ита́ма и реко́ша къ сампсо́ну: не вѣ́си ли, я́ко владѣ́ютъ на́ми Филісті́мляне? и вску́ю сія́ сотвори́лъ єси́ на́мъ? И рече́ и́мъ сампсо́нъ: я́коже ми́ сотвори́ша, та́ко сотвори́хъ и́мъ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπαν αὐτῷ· δῆσαί σε κατέβημεν τοῦ δοῦναί σε ἐν χειρὶ ἀλλοφύλων. καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαμψών· ὀμόσατέ μοι μή ποτε συναντήσητε ἐν ἐμοὶ ὑμεῖς.
|
И реко́ша єму́: связа́ти тебе́ пріидо́хомъ и преда́ти тя́ въ ру́цѣ иноплеме́нникомъ. И рече́ и́мъ сампсо́нъ: клени́теся мнѣ́, да не убіє́те мене́ вы́.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπον αὐτῷ λέγοντες· οὐχί, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ δεσμῷ δήσομέν σε καὶ παραδώσομέν σε ἐν χειρὶ αὐτῶν καὶ θανάτῳ οὐ θανατώσομέν σε· καὶ ἔδησαν αὐτὸν ἐν δυσὶ καλωδίοις καινοῖς καὶ ἀνήνεγκαν αὐτὸν ἀπὸ τῆς πέτρας ἐκείνης.
|
И реко́ша єму́, глаго́люще: ни́, но то́кмо соу́зомъ свя́жемъ тя́ и предади́мъ тя́ въ ру́ки и́хъ, сме́ртію же не умертви́мъ тебе́. И связа́ша єго́ двѣма́ у́жы но́выми и изведо́ша єго́ от ка́мене того́.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἦλθον ἕως Σιαγόνος· καὶ οἱ ἀλλόφυλοι ἠλάλαξαν καὶ ἔδραμον εἰς συνάντησιν αὐτοῦ· καὶ ἥλατο ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα Κυρίου, καὶ ἐγενήθη τὰ καλώδια τὰ ἐπὶ βραχίοσιν αὐτοῦ ὡσεὶ στυππίον, ὃ ἐξεκαύθη ἐν πυρί, καὶ ἐτάκησαν δεσμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ χειρῶν αὐτοῦ.
|
И то́й пріи́де до че́люсти: иноплеме́нницы же воскли́кнуша и теко́ша проти́ву єму́. И сни́де на него́ Ду́хъ Госпо́день, и бы́ша у́жя на мы́шцахъ єго́ я́ко изгре́біє, єгда́ зажже́тся огне́мъ: и разрѣши́шася у́зы єго́ от руку́ єго́:
|
|
15
|
15
|
|
καὶ εὗρε σιαγόνα ὄνου ἐξερριμένη καὶ ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτῇ χιλίους ἄνδρας.
|
и обрѣ́те че́люсть о́слю пове́ржену, и простре́ ру́ку свою́, и взя́ ю́: и изби́ є́ю ты́сящу муже́й.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ εἶπε Σαμψών· ἐν σιαγόνι ὄνου ἐξαλείφων ἐξήλειψα αὐτούς, ὅτι ἐν τῇ σιαγόνι τοῦ ὄνου ἐπάταξα χιλίους ἄνδρας.
|
И рече́ сампсо́нъ: че́люстію о́слею потребля́я потреби́хъ и́хъ, я́ко че́люстію о́слею изби́хъ ты́сящу муже́й.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἐπαύσατο λαλῶν, καὶ ἔρριψε τὴν σιαγόνα ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ· καὶ ἐκάλεσε τὸν τόπον ἐκεῖνον ᾿Αναίρεσις σιαγόνος.
|
И бы́сть єгда́ преста́ глаго́ля, и пове́рже че́люсть от руки́ своєя́: и нарече́ мѣ́сто то́є избіє́ніє че́люстноє.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐδίψησε σφόδρα, καὶ ἔκλαυσε πρὸς Κύριον καὶ εἶπε· σὺ εὐδόκησας ἐν χειρὶ δούλου σου τὴν σωτηρίαν τὴν μεγάλην ταύτην, καὶ νῦν ἀποθανοῦμαι τῷ δίψει καὶ ἐμπεσοῦμαι ἐν χειρὶ τῶν ἀπεριτμήτων.
|
И возжажда́ зѣло́, и возопи́ ко Го́споду, и рече́: ты́ благоволи́лъ єси́ въ ру́цѣ раба́ твоєго́ спасе́ніє вели́коє сіє́, и ны́нѣ умира́ю жа́ждею, и впаду́ въ ру́ки необрѣ́занныхъ.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἔρρηξεν ὁ Θεὸς τὸν λάκκον τὸν ἐν τῇ σιαγόνι, καὶ ἐξῆλθεν ἐξ αὐτοῦ ὕδωρ, καὶ ἔπιε, καὶ ἐπέστρεψε τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ ἔζησε. διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτῆς Πηγὴ τοῦ ἐπικαλουμένου, ἥ ἐστιν ἐν Σιαγόνι, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
|
И разве́рзе Бо́гъ я́зву на че́люсти, и изы́де изъ нея́ вода́, и пи́: и возврати́ся ду́хъ єго́, и оживе́: сего́ ра́ди прозва́ся и́мя є́й исто́чникъ призыва́ющаго, и́же є́сть въ че́люсти, да́же до дне́ сего́.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἔκρινε τὸν ᾿Ισραὴλ ἐν ἡμέραις ἀλλοφύλων εἴκοσιν ἔτη.
|
И суди́ Ізра́илю во дни́ Филісті́млянъ два́десять лѣ́тъ.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.